Ο εμπορικός πόλεμος του Τραμπ περνά στον Νότο. Γιατί η Βραζιλία είναι μόνο η αρχή.

<img height="132" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/07/Trade-tariffs-696x459-1-1-768x507.jpg" width="768" /><br /><br /><b>Κωστας Καλλιαντερης</b><br />Οι δασμοί 25% κατά της Βραζιλίας εγκαινιάζουν το νέο αμερικανικό δόγμα. Στο στόχαστρο έρχονται Κίνα, Ε.Ε., Ινδία, Ιαπωνία και Μεξικό.<br /><br />Ο εμπορικός πόλεμος του Τραμπ περνά στον Νότο – Η Βραζιλία είναι το πρώτο μήνυμα προς όλο τον κόσμο<br /><br />Οι δασμοί που ανακοίνωσε η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ κατά της Βραζιλίας δεν αποτελούν ακόμη ένα επεισόδιο στις αμερικανοβραζιλιάνικες σχέσεις. Συνιστούν την πρώτη εφαρμογή μιας νέας εμπορικής στρατηγικής, η οποία φιλοδοξεί να αναδιαμορφώσει τους κανόνες του διεθνούς εμπορίου μετά την απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου των ΗΠΑ που υποχρέωσε τον Λευκό Οίκο να εγκαταλείψει το προηγούμενο μοντέλο γενικευμένων δασμών.<br /><br />Από τις 22 Ιουλίου, το μεγαλύτερο μέρος των βραζιλιάνικων προϊόντων που εισάγονται στις Ηνωμένες Πολιτείες θα επιβαρύνεται με δασμό 25%. Πρόκειται για την πρώτη μεγάλη δοκιμή ενός νέου μηχανισμού, ο οποίος στηρίζεται σε στοχευμένες έρευνες ανά χώρα και όχι σε οριζόντια μέτρα.<br /><br />Το μήνυμα της Ουάσιγκτον είναι σαφές: κάθε κράτος που θεωρείται ότι εφαρμόζει πρακτικές οι οποίες στρεβλώνουν τον ανταγωνισμό μπορεί να βρεθεί αντιμέτωπο με οικονομικές κυρώσεις.<div><br />Η Βραζιλία ως «πιλότος» μιας νέας στρατηγικής<br /><br />Η κυβέρνηση Τραμπ στηρίζει την απόφασή της στα συμπεράσματα της αμερικανικής Υπηρεσίας Εμπορικού Αντιπροσώπου (USTR), η οποία μετά από πολύμηνη έρευνα υποστήριξε ότι η Βραζιλία διατηρεί πολιτικές που δημιουργούν άνισους όρους ανταγωνισμού για τις αμερικανικές επιχειρήσεις.<br /><br />Στο επίκεντρο της αμερικανικής κριτικής βρίσκονται:</div><div>οι ψηφιακές εμπορικές πρακτικές,<br />η λειτουργία του συστήματος άμεσων πληρωμών Pix,<br />ζητήματα πρόσβασης στην αγορά,<br />περιβαλλοντικές πολιτικές που συνδέονται με την αποψίλωση του Αμαζονίου,<br />καθώς και κανονιστικές ρυθμίσεις που, σύμφωνα με την Ουάσιγκτον, δυσχεραίνουν τη δραστηριοποίηση αμερικανικών εταιρειών.<br /><br />Ο Αμερικανός Εμπορικός Αντιπρόσωπος Τζέιμισον Γκριρ δήλωσε ότι οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις δεν απέφεραν αποτέλεσμα, επισημαίνοντας ωστόσο πως οι ΗΠΑ παραμένουν ανοικτές σε διάλογο, εφόσον η Βραζιλία προχωρήσει σε αλλαγές πολιτικής. </div><div><br />Δεν αφορά μόνο τη Βραζιλία<br /><br />Η πραγματική είδηση δεν είναι οι δασμοί.<br /><br />Είναι το προηγούμενο που δημιουργείται.<br /><br />Η Ουάσιγκτον έχει ήδη ενεργοποιήσει περίπου 80 αντίστοιχες έρευνες, γεγονός που σημαίνει ότι το νέο μοντέλο μπορεί σύντομα να εφαρμοστεί σε ορισμένους από τους μεγαλύτερους εμπορικούς εταίρους των Ηνωμένων Πολιτειών.<br /><br />Στη λίστα των χωρών που παρακολουθούνται βρίσκονται:</div><div>η Κίνα,<br />η Ευρωπαϊκή Ένωση,<br />η Ινδία,<br />η Ιαπωνία,<br />η Νότια Κορέα,<br />το Μεξικό.<br /><br />Εάν η στρατηγική αυτή γενικευθεί, το διεθνές εμπόριο ενδέχεται να εισέλθει σε μια νέα περίοδο κατακερματισμού, όπου οι διμερείς οικονομικές σχέσεις θα εξαρτώνται ολοένα περισσότερο από γεωπολιτικά κριτήρια.</div><div><br />Τι πλήττουν οι δασμοί<br /><br />Οι νέες επιβαρύνσεις αφορούν χιλιάδες βραζιλιάνικα προϊόντα, μεταξύ των οποίων:ζάχαρη,<br />γεωργικά μηχανήματα,<br />χάλυβας,<br />ηλεκτρολογικός εξοπλισμός,<br />προϊόντα χαρτιού,<br />ένδυση.<br /><br />Ωστόσο, η Ουάσιγκτον εξαιρεί προϊόντα στρατηγικής σημασίας για την αμερικανική οικονομία.<br /><br />Εκτός δασμών παραμένουν:ο καφές,<br />το βοδινό κρέας,<br />τα αεροσκάφη και τα ανταλλακτικά τους,<br />οι σπάνιες γαίες,<br />ενεργειακά προϊόντα,<br />ο χυτοσίδηρος,<br />το βιολογικό μέλι.<br /><br />Η επιλογή αυτή δείχνει ότι ακόμη και σε ένα αυστηρό εμπορικό πλαίσιο, οι Ηνωμένες Πολιτείες επιδιώκουν να προστατεύσουν κρίσιμες εφοδιαστικές αλυσίδες.<br />Η αντίδραση της Βραζιλίας<br /><br />Ο πρόεδρος της Βραζιλίας, Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα, απέρριψε κατηγορηματικά τις αμερικανικές αιτιάσεις, χαρακτηρίζοντας τους δασμούς αδικαιολόγητους και αντίθετους προς τους κανόνες του διεθνούς εμπορίου.<br /><br />Η Μπραζίλια ανακοίνωσε ότι θα ενεργοποιήσει τον νόμο περί εμπορικής αμοιβαιότητας και θα προσφύγει στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου (ΠΟΕ), υποστηρίζοντας ότι οι αμερικανικές κατηγορίες στερούνται πραγματικής τεκμηρίωσης.<br /><br />Η αντιπαράθεση απέκτησε γρήγορα και πολιτική διάσταση.<br /><br />Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο, κατηγόρησε την κυβέρνηση Λούλα ότι δεν διαπραγματεύθηκε με καλή πίστη, υποστηρίζοντας ότι η εσωτερική πολιτική σκοπιμότητα υπερίσχυσε της αναζήτησης συμβιβασμού. </div><div><br />Ο επόμενος γύρος μπορεί να είναι ακόμη πιο επώδυνος<br /><br />Οι δασμοί του 25% ίσως αποτελέσουν μόνο την αρχή.<br /><br />Μέσα στις επόμενες ημέρες αναμένεται να ολοκληρωθεί δεύτερη αμερικανική έρευνα που εξετάζει ζητήματα καταναγκαστικής εργασίας σε διάφορες χώρες.<br /><br />Εάν η Βραζιλία συμπεριληφθεί και σε αυτό το πακέτο μέτρων, οι συνολικοί δασμοί θα μπορούσαν να φθάσουν ακόμη και στο 37,5%, μειώνοντας δραστικά την ανταγωνιστικότητα πολλών βραζιλιάνικων προϊόντων στην αμερικανική αγορά.<br />Η επιστροφή του οικονομικού εθνικισμού<br /><br />Η υπόθεση της Βραζιλίας αποκαλύπτει μια βαθύτερη μεταβολή στην αμερικανική στρατηγική.<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν χρησιμοποιούν πλέον τους δασμούς μόνο ως εργαλείο προστασίας της εγχώριας παραγωγής.<br /><br />Τους μετατρέπουν σε μέσο άσκησης εξωτερικής πολιτικής.<br /><br />Το εμπόριο, η τεχνολογία, οι περιβαλλοντικοί κανόνες, ακόμη και τα ψηφιακά συστήματα πληρωμών εντάσσονται πλέον στο ίδιο γεωπολιτικό πλαίσιο.<br /><br />Η οικονομική αλληλεξάρτηση, που για δεκαετίες θεωρούνταν εγγύηση σταθερότητας, μετατρέπεται σταδιακά σε πεδίο πίεσης και διαπραγμάτευσης.</div><div><br />Το πραγματικό διακύβευμα<br /><br />Η Βραζιλία είναι πιθανότατα μόνο η πρώτη πράξη.<br /><br />Εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες εφαρμόσουν το ίδιο μοντέλο απέναντι στην Κίνα, την Ευρωπαϊκή Ένωση, την Ινδία ή την Ιαπωνία, τότε δεν θα μιλάμε απλώς για έναν νέο εμπορικό πόλεμο.<br /><br />Θα μιλάμε για τη μετάβαση σε ένα διεθνές οικονομικό σύστημα όπου οι κανόνες του εμπορίου θα διαμορφώνονται ολοένα και περισσότερο από τις γεωπολιτικές ισορροπίες και λιγότερο από τους πολυμερείς θεσμούς.<br /><br />Το ερώτημα, πλέον, δεν είναι αν οι δασμοί θα επεκταθούν.<br /><br />Είναι ποια χώρα θα είναι η επόμενη που θα βρεθεί στο στόχαστρο της νέας αμερικανικής εμπορικής στρατηγικής.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο εμπορικός πόλεμος του Τραμπ περνά στον Νότο. Γιατί η Βραζιλία είναι μόνο η αρχή.

Κωστας Καλλιαντερης Οι δασμοί 25% κατά της Βραζιλίας εγκαινιάζουν το νέο αμερικανικό δόγμα. Στο στόχαστρο έρχονται Κίνα, Ε.Ε., Ινδία, Ιαπωνί...

Διαβάστε την συνέχεια

Η στροφή Τραμπ στριμώχνει τον Νετανιάχου. Το δίλημμα που μπορεί να κρίνει τις εκλογές.

<img height="133" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/07/netaniaxou-3-768x512.jpg" width="773" /><br /><br /><b>Κωστας Καλλιαντερης</b> <br />Η αιφνίδια αλλαγή στάσης της Ουάσιγκτον απέναντι σε Λίβανο και Συρία μεταβάλλει τις ισορροπίες στη Μέση Ανατολή, περιορίζοντας τα περιθώρια ελιγμών του Μπενιαμίν Νετανιάχου ενόψει της κρίσιμης εκλογικής αναμέτρησης.<br /><br />Η «στροφή 180 μοιρών» του Τραμπ σε Λίβανο και Συρία αφήνει τον Νετανιάχου με ελάχιστα περιθώρια ελιγμών ενόψει των εκλογών<br /><br />Η αμερικανική πολιτική στη Μέση Ανατολή φαίνεται να εισέρχεται σε νέα φάση, καθώς ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ φέρεται να ζήτησε από τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου να προχωρήσει σε σταδιακή αποχώρηση ισραηλινών δυνάμεων από περιοχές της νότιας Συρίας και του νότιου Λιβάνου. Η εξέλιξη αυτή σηματοδοτεί μια θεαματική μεταβολή της αμερικανικής στρατηγικής, η οποία μέχρι πρόσφατα παρείχε μεγαλύτερη ανοχή στις στρατιωτικές επιχειρήσεις του Ισραήλ στην περιοχή.<br />Η αλλαγή στρατηγικής της Ουάσιγκτον<br /><br />Σύμφωνα με διπλωματικές πληροφορίες, η αμερικανική κυβέρνηση θεωρεί ότι η παρατεταμένη παρουσία του Ισραήλ σε συριακά και λιβανικά εδάφη αυξάνει τον κίνδυνο μιας νέας περιφερειακής ανάφλεξης, σε μια περίοδο όπου οι Ηνωμένες Πολιτείες επιδιώκουν να περιορίσουν τα πολλαπλά μέτωπα έντασης στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Η νέα αυτή προσέγγιση εντάσσεται σε μια ευρύτερη προσπάθεια σταθεροποίησης της περιοχής, μετά τις επαφές της Ουάσιγκτον με τη νέα συριακή ηγεσία αλλά και τις διαπραγματεύσεις μεταξύ Ισραήλ και Λιβάνου για την εφαρμογή συμφωνιών ασφαλείας.<br />Ο Νετανιάχου μπροστά σε πολιτικό αδιέξοδο<br /><br />Για τον Μπενιαμίν Νετανιάχου, το δίλημμα είναι ιδιαίτερα σύνθετο.<br /><br />Από τη μία πλευρά, η συμμόρφωση στις αμερικανικές πιέσεις θα μπορούσε να διατηρήσει τις στρατηγικές σχέσεις με την Ουάσιγκτον και να αποτρέψει περαιτέρω διπλωματικές τριβές.<br /><br />Από την άλλη, οποιαδήποτε υποχώρηση στα μέτωπα του Λιβάνου και της Συρίας ενδέχεται να προκαλέσει έντονες αντιδράσεις από τους κυβερνητικούς εταίρους της ισραηλινής δεξιάς και της ακροδεξιάς, οι οποίοι θεωρούν ότι η στρατιωτική παρουσία αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την ασφάλεια του Ισραήλ.<br /><br />Η πίεση είναι ακόμη μεγαλύτερη καθώς οι βουλευτικές εκλογές πλησιάζουν, με τον Νετανιάχου να επιδιώκει μια νέα πολιτική εντολή σε ιδιαίτερα πολωμένο πολιτικό περιβάλλον. <div><br />Το νέο γεωπολιτικό παζλ<br /><br />Οι εξελίξεις δεν περιορίζονται στις αμερικανοϊσραηλινές σχέσεις.<br /><br />Οι συνομιλίες που πραγματοποιήθηκαν στη Ρώμη μεταξύ Αμερικανών, Ισραηλινών και Λιβανέζων αξιωματούχων δείχνουν ότι βρίσκεται σε εξέλιξη μια προσπάθεια δημιουργίας «πιλοτικών ζωνών» ασφαλείας, οι οποίες θα μπορούσαν να αποτελέσουν το πρώτο βήμα για την αποχώρηση ισραηλινών δυνάμεων και την ανάληψη του ελέγχου από τον λιβανικό στρατό.<br /><br />Παράλληλα, η κυβέρνηση του Λιβάνου εμφανίζεται αποφασισμένη να ενισχύσει τον κρατικό έλεγχο στην περιοχή, περιορίζοντας τον στρατιωτικό ρόλο της Χεζμπολάχ, γεγονός που αλλάζει σταδιακά τις ισορροπίες στο εσωτερικό της χώρας. </div><div><br />Οι ευρύτερες επιπτώσεις<br /><br />Η αμερικανική μεταστροφή δεν αποτελεί μόνο διμερή υπόθεση μεταξύ Ουάσιγκτον και Τελ Αβίβ.<br /><br />Αν επιβεβαιωθεί στην πράξη, ενδέχεται να σηματοδοτήσει μια νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας στη Μέση Ανατολή, όπου η διπλωματία θα επιχειρήσει να αντικαταστήσει, έστω και σταδιακά, τη συνεχή στρατιωτική αντιπαράθεση.<br /><br />Ωστόσο, η επιτυχία αυτού του σχεδιασμού εξαρτάται από πολλούς αστάθμητους παράγοντες: τη στάση της Χεζμπολάχ, τις εξελίξεις στη Συρία, τις σχέσεις ΗΠΑ–Ιράν, αλλά και την πολιτική επιβίωση του ίδιου του Νετανιάχου.<br /><br />Η φερόμενη αλλαγή πορείας του Ντόναλντ Τραμπ δημιουργεί νέα δεδομένα στην περιφερειακή γεωπολιτική. Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου βρίσκεται αντιμέτωπος με μία από τις δυσκολότερες αποφάσεις της πολιτικής του διαδρομής: να ακολουθήσει τη στρατηγική του σημαντικότερου συμμάχου του ή να διατηρήσει την αδιάλλακτη στάση που απαιτεί η εσωτερική πολιτική σκηνή του Ισραήλ. Το αποτέλεσμα αυτής της εξίσωσης ενδέχεται να επηρεάσει όχι μόνο τις ισραηλινές εκλογές, αλλά και τη συνολική ισορροπία ισχύος στη Μέση Ανατολή.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η στροφή Τραμπ στριμώχνει τον Νετανιάχου. Το δίλημμα που μπορεί να κρίνει τις εκλογές.

Κωστας Καλλιαντερης   Η αιφνίδια αλλαγή στάσης της Ουάσιγκτον απέναντι σε Λίβανο και Συρία μεταβάλλει τις ισορροπίες στη Μέση Ανατολή, περιο...

Διαβάστε την συνέχεια

Η ακριβή ψευδαίσθηση της αποχώρησης: Μπορούν οι ΗΠΑ να επιβιώσουν χωρίς το ΝΑΤΟ;

<img height="113" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/07/nato-5-768x432.jpg" width="762" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Η αυξανόμενη πίεση της Ουάσιγκτον προς τους Ευρωπαίους συμμάχους αναζωπυρώνει τη συζήτηση περί αποχώρησης των ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ. Πόσο, όμως, θα κόστιζε πραγματικά μια τέτοια στρατηγική επιλογή σε οικονομικό, στρατιωτικό και γεωπολιτικό επίπεδο;<br /><br />Η ακριβή ψευδαίσθηση της αποχώρησης από το ΝΑΤΟ<br /><br />Η συζήτηση γύρω από το μέλλον των Ηνωμένων Πολιτειών στο ΝΑΤΟ έχει επιστρέψει δυναμικά στο προσκήνιο, καθώς η Ουάσιγκτον εντείνει τις πιέσεις προς τους Ευρωπαίους συμμάχους για δραστική αύξηση των αμυντικών τους δαπανών. Η απαίτηση να φτάσουν στο 5% του ΑΕΠ έως το 2035, υπερδιπλασιάζοντας τον προηγούμενο στόχο του 2%, αποτελεί ένδειξη μιας βαθύτερης μεταβολής στην αμερικανική στρατηγική σκέψη.<br /><br />Πίσω από αυτή την πίεση βρίσκεται η ολοένα εντονότερη πεποίθηση, κυρίως σε κύκλους της αμερικανικής πολιτικής, ότι οι ευρωπαϊκές χώρες επωφελούνται δυσανάλογα από την αμερικανική στρατιωτική ισχύ, χωρίς να συνεισφέρουν αντίστοιχα στο συλλογικό κόστος ασφαλείας. Η αντίληψη αυτή ενισχύθηκε μετά τη συγκρατημένη ευρωπαϊκή στάση απέναντι στις πρόσφατες αμερικανικές στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά του Ιράν, γεγονός που αναζωπύρωσε τις φωνές υπέρ μιας πιο απομονωτικής εξωτερικής πολιτικής.<br /><br />Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι σημαντικά πιο σύνθετη από το πολιτικό αφήγημα περί “ακριβού ΝΑΤΟ”.<br />Το ΝΑΤΟ ως πολλαπλασιαστής αμερικανικής ισχύος<br /><br />Συχνά παρουσιάζεται η εικόνα ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες “χρηματοδοτούν” την ευρωπαϊκή ασφάλεια. Στην πράξη, όμως, η συμμετοχή τους στη Συμμαχία λειτουργεί ως ένας τεράστιος πολλαπλασιαστής στρατιωτικής ισχύος.<br /><br />Οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις αξιοποιούν ένα εκτεταμένο δίκτυο στρατιωτικών εγκαταστάσεων, αεροδρομίων, λιμανιών και κέντρων διοίκησης σε ολόκληρη την Ευρώπη. Η πρόσβαση αυτή επιτρέπει στην Ουάσιγκτον να αναπτύσσει στρατεύματα σε ελάχιστο χρόνο, να υποστηρίζει επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή, στη Βόρεια Αφρική και στην Ανατολική Ευρώπη και να διατηρεί παγκόσμια επιχειρησιακή ετοιμότητα. <br /><br />Χωρίς το ΝΑΤΟ, αυτό το στρατηγικό πλεονέκτημα δεν θα εξαφανιζόταν απλώς· θα έπρεπε να αγοραστεί ξανά από την αρχή.<br /><br />Κάθε νέα ανάπτυξη αμερικανικών δυνάμεων θα απαιτούσε ξεχωριστές διαπραγματεύσεις μέσω Status of Forces Agreements (SOFA), με σημαντικό οικονομικό και πολιτικό κόστος. Η δημιουργία νέων στρατιωτικών υποδομών θα απαιτούσε επενδύσεις δεκάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων, ενώ η επιχειρησιακή ευελιξία των ΗΠΑ θα περιοριζόταν αισθητά.<br />Η οικονομική διάσταση που συχνά αγνοείται<br /><br />Το ΝΑΤΟ δεν αποτελεί μόνο στρατιωτική συμμαχία.<br /><br />Αποτελεί επίσης έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες οικονομικής εμπιστοσύνης μεταξύ των κρατών-μελών.<br /><br />Μελέτες δείχνουν ότι η συμμετοχή στη Συμμαχία αυξάνει το διμερές εμπόριο μεταξύ των κρατών κατά 12% έως 27%, δημιουργώντας ένα περιβάλλον πολιτικής σταθερότητας που ενισχύει τις επενδύσεις και τις εμπορικές συναλλαγές.<br /><br />Η πιθανή αποχώρηση των Ηνωμένων Πολιτειών θα είχε άμεσο οικονομικό αντίκτυπο.<br /><br />Οι προβλέψεις κάνουν λόγο για:Μείωση των αμερικανικών εξαγωγών κατά περίπου 16,1%.<br />Ετήσιες απώλειες που προσεγγίζουν τα 240 δισεκατομμύρια δολάρια στο εξωτερικό εμπόριο.<br />Πιθανή μείωση του αμερικανικού ΑΕΠ έως και 490 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως, σύμφωνα με αναλύσεις που εξετάζουν σημαντική υποχώρηση των αμερικανικών δεσμεύσεων ασφαλείας.<br /><br />Με άλλα λόγια, τα οικονομικά οφέλη που επικαλούνται οι υποστηρικτές της αποχώρησης φαίνεται να εξανεμίζονται μπροστά στο πραγματικό κόστος.<br />Το γεωπολιτικό κενό δεν μένει ποτέ κενό<br /><br />Η μεγαλύτερη όμως συνέπεια δεν θα ήταν οικονομική.<br /><br />Θα ήταν γεωπολιτική.<br /><br />Η αποχώρηση των Ηνωμένων Πολιτειών από το ΝΑΤΟ θα δημιουργούσε ένα σημαντικό κενό ισχύος στην Ευρώπη, το οποίο δύσκολα θα μπορούσαν να καλύψουν άμεσα οι ευρωπαϊκές χώρες, ακόμη και αν αυξήσουν θεαματικά τις αμυντικές τους δαπάνες.<br /><br />Η Ρωσία θα αποκτούσε μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων στην Ανατολική Ευρώπη, ενώ η Κίνα θα συνέχιζε να ενισχύει τη διπλωματική και οικονομική της επιρροή σε περιοχές όπου ήδη επεκτείνει την παρουσία της, όπως η Αφρική, η Νοτιοανατολική Ασία και τμήματα της Μέσης Ανατολής.<br /><br />Στη γεωπολιτική, κάθε κενό ισχύος καλύπτεται από κάποιον άλλο.<br /><br />Η ιστορία δείχνει ότι η αποχώρηση μιας μεγάλης δύναμης δεν οδηγεί σε ισορροπία, αλλά σε ανακατανομή επιρροής υπέρ ανταγωνιστικών κρατών.<br />Η Ευρώπη μπορεί να αντικαταστήσει τις Ηνωμένες Πολιτείες;<br /><br />Παρά τις εξαγγελίες για αύξηση των αμυντικών προϋπολογισμών, η ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανία εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σημαντικές προκλήσεις.<br /><br />Η παραγωγική της ικανότητα, οι ελλείψεις σε στρατηγικές πρώτες ύλες, η εξάρτηση από αμερικανικά οπλικά συστήματα και η έλλειψη ενιαίας στρατιωτικής διοίκησης καθιστούν εξαιρετικά δύσκολη την ταχεία αντικατάσταση του αμερικανικού αποτρεπτικού ρόλου.<br /><br />Η στρατηγική αυτονομία της Ευρωπαϊκής Ένωσης παραμένει πολιτικός στόχος, όχι επιχειρησιακή πραγματικότητα.<br />Η νέα εποχή του αμερικανικού απομονωτισμού<br /><br />Οι υποστηρικτές μιας περισσότερο εσωστρεφούς αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής θεωρούν ότι η μείωση των διεθνών δεσμεύσεων θα επιτρέψει στην Ουάσιγκτον να επικεντρωθεί στα εσωτερικά της προβλήματα.<br /><br />Ωστόσο, οι αριθμοί δείχνουν μια διαφορετική εικόνα.<br /><br />Η διατήρηση της παγκόσμιας επιρροής μέσω του ΝΑΤΟ κοστίζει σημαντικά λιγότερο από την προσπάθεια αναδημιουργίας των ίδιων δυνατοτήτων χωρίς τη Συμμαχία.<br /><br />Η ισχύς δεν μετριέται μόνο σε αμυντικές δαπάνες, αλλά και σε συμμαχίες, πρόσβαση, αξιοπιστία και πολιτική επιρροή.<br /><br />Η συζήτηση για πιθανή αποχώρηση των Ηνωμένων Πολιτειών από το ΝΑΤΟ δεν αφορά μόνο το ύψος των αμυντικών δαπανών. Αφορά το μοντέλο παγκόσμιας ισχύος που θα επιλέξει η Ουάσιγκτον τις επόμενες δεκαετίες.<br /><br />Παρά τις επικρίσεις περί άνισης κατανομής βαρών, η Συμμαχία εξακολουθεί να προσφέρει στις ΗΠΑ ένα μοναδικό πλέγμα στρατιωτικής πρόσβασης, οικονομικής συνεργασίας και γεωπολιτικής επιρροής που δύσκολα μπορεί να αντικατασταθεί.<br /><br />Το πραγματικό ερώτημα, επομένως, δεν είναι αν οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να αποχωρήσουν από το ΝΑΤΟ. Είναι αν μπορούν να αντέξουν το κόστος μιας τέτοιας επιλογής <div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η ακριβή ψευδαίσθηση της αποχώρησης: Μπορούν οι ΗΠΑ να επιβιώσουν χωρίς το ΝΑΤΟ;

Βασιλης Διαμαντακος  Η αυξανόμενη πίεση της Ουάσιγκτον προς τους Ευρωπαίους συμμάχους αναζωπυρώνει τη συζήτηση περί αποχώρησης των ΗΠΑ από τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πολεμικό θρίλερ στη Μέση Ανατολή: 7η νύχτα σφοδρών βομβαρδισμών. Φόβοι για περιφερειακή σύρραξη

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/usa_iran-1.jpg"><img height="122" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/usa_iran-1-1068x653.jpg" width="769" /></a><br /><br />Σε τροχιά επικίνδυνης κλιμάκωσης παραμένει η Μέση Ανατολή, καθώς για έβδομη συναπτή νύχτα σημειώθηκαν σφοδροί βομβαρδισμοί. Νέα αμερικανικά πλήγματα στο νότιο Ιράν στοίχισαν τη ζωή σε τουλάχιστον τρεις ανθρώπους, με την Τεχεράνη να απαντά άμεσα στοχοποιώντας στρατιωτικούς στόχους σε Κουβέιτ και Ιορδανία.<br /><br />Σύμφωνα με ανακοίνωση του αμερικανικού στρατού, οι δυνάμεις των ΗΠΑ ολοκλήρωσαν ένα νέο κύμα επιθέσεων στο Ιράν, θέτοντας στο στόχαστρο:<br /><br />Εγκαταστάσεις επιτήρησης και υποδομές στρατιωτικής επιμελητείας.<br /><br />Υπόγειες αποθήκες όπλων.<br /><br />Ναυτικές δυνατότητες των ιρανικών δυνάμεων.<br /><br />Από την πλευρά τους, οι αρχές της επαρχίας Ορμουζγκάν στο νότιο Ιράν έκαναν λόγο για 3 νεκρούς και 8 τραυματίες, ενώ αναφέρθηκαν σοβαρές ζημιές στο δίκτυο ηλεκτροδότησης, σε γέφυρες, λιμάνια, αεροδρόμια και τηλεπικοινωνιακές υποδομές.<br /><br />Αντίποινα από την Τεχεράνη και απειλές για «ολοκληρωτική επίθεση»<br /><br />Σε απάντηση των αμερικανικών επιχειρήσεων, ο ιρανικός στρατός ανακοίνωσε ότι έπληξε αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις στην Ιορδανία και το Κουβέιτ, καθώς και τη βάση Αλ Ουντέιντ στο Κατάρ, καταστρέφοντας συστήματα ραντάρ και αεροσκάφη. Στο Κουβέιτ, πλήγμα δέχθηκε σταθμός παραγωγής ενέργειας και αφαλάτωσης, εν μέσω ακραίων θερμοκρασιών που αγγίζουν τους 48°C.<br /><br />Παράλληλα, οι Φρουροί της Επανάστασης υποστήριξαν ότι δύο πετρελαιοφόρα εξερράγησαν στο Στενό του Ορμούζ λόγω ναρκών, ισχυρισμός που διαψεύστηκε από τις ΗΠΑ.<br /><br />Η προειδοποίηση του Ιράν: Ο Μοχσέν Ρεζαεΐ, σύμβουλος του Ιρανού ανώτατου ηγέτη, προειδοποίησε πως η Τεχεράνη θα περάσει σε φάση «ολοκληρωτικής επίθεσης» εάν οι αμερικανικοί βομβαρδισμοί συνεχιστούν για περισσότερες από δύο με τρεις ημέρες. Από την άλλη, ο Ντόναλντ Τραμπ απείλησε με νέους βομβαρδισμούς σε υποδομές, εάν το Ιράν δεν επιστρέψει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.<br /><br />«Παγίδα» το Στενό του Ορμούζ – Στα ύψη η τιμή του πετρελαίου<br /><br />Οι αναλυτές εκφράζουν έντονη ανησυχία για τη δυναμική της σύγκρουσης. «Το Στενό του Ορμούζ οδεύει να μετατραπεί σε παγίδα για τις δύο πλευρές. Η λογική της κλιμάκωσης ξεφεύγει ολοένα περισσότερο», επισημαίνει ο Νταβίντ Χαλφά, ειδικός για τη Μέση Ανατολή στο Ίδρυμα Ζαν Ζορές.<br /><br />Η συνεχιζόμενη κρίση, η οποία ξεκίνησε στα τέλη Φεβρουαρίου και αναζωπυρώθηκε στις 7 Ιουλίου, προκαλεί ισχυρούς τριγμούς στην παγκόσμια οικονομία:<br /><br />Το πετρέλαιο τύπου Brent (συμβόλαια Σεπτεμβρίου) κατέγραψε άνοδο +4,60%, φτάνοντας στα 88,10 δολάρια το βαρέλι.<br /><br />Το αμερικανικό WTI (συμβόλαια Αυγούστου) ενισχύθηκε κατά +4,48%, αγγίζοντας τα 82,49 δολάρια.<br /><br />Στο διπλωματικό πεδίο, η Κίνα και το Πακιστάν απευθύνουν εκκλήσεις για άμεση επανέναρξη των συνομιλιών και αποκατάσταση της ναυσιπλοΐας στο Στενό του Ορμούζ, το οποίο έχει κλείσει εκ νέου με απόφαση της Τεχεράνης, προκαλώντας τον ναυτικό αποκλεισμό των ιρανικών λιμανιών από την Ουάσιγκτον.<div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πολεμικό θρίλερ στη Μέση Ανατολή: 7η νύχτα σφοδρών βομβαρδισμών. Φόβοι για περιφερειακή σύρραξη

Σε τροχιά επικίνδυνης κλιμάκωσης παραμένει η Μέση Ανατολή, καθώς για έβδομη συναπτή νύχτα σημειώθηκαν σφοδροί βομβαρδισμοί. Νέα αμερικανικά ...

Διαβάστε την συνέχεια

Jerusalem Post/Άποψη: Τουρκία και Κατάρ: Το πρόσωπο της δολοφονικής ιδεολογίας της Μουσουλμανικής Αδελφότητας.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/07/TURKEY-QATAR-630x400.jpg" width="763" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ο διπλός ρόλος Τουρκίας και Κατάρ στη Μέση Ανατολή και η στρατηγική της «ήπιας ισχύος»</span></h3>Στη Μέση Ανατολή του 2026, δεν υπάρχει πλέον χώρος για αυταπάτες. Οι εχθροί του Ισραήλ δεν επιχειρούν μόνο μέσω πυραύλων, drones και τρομοκρατικών οργανώσεων. Χρησιμοποιούν επίσης χρήμα, Μέσα Ενημέρωσης, πολιτική επιρροή και εξελιγμένη διπλωματία.<br /><br />Καμία άλλη δυάδα χωρών δεν το εικονογραφεί αυτό πιο ξεκάθαρα από την Τουρκία και το Κατάρ, στενούς συμμάχους που έχουν συνδεθεί εδώ και καιρό με την πολιτική υποστήριξη προς τη Μουσουλμανική Αδελφότητα και την εχθρότητα προς το Ισραήλ.<br /><br />Η Τουρκία του Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δεν είναι πλέον το κοσμικό κράτος που ιδρύθηκε από τον Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ.<br /><br />Υπό την ηγεσία του Ερντογάν, η Άγκυρα έχει καταστεί κέντρο πολιτικής υποστήριξης για την τρομοκρατική οργάνωση Χαμάς.<br /><br />Με την πάροδο των ετών, έχει φιλοξενήσει κορυφαία στελέχη της Χαμάς και έχει επανειλημμένα χρησιμοποιήσει εμπρηστική ρητορική κατά του Ισραήλ.<br /><br />Ταυτόχρονα, η Τουρκία επιδιώκει να παρουσιάζεται ως στρατηγικός σύμμαχος των Ηνωμένων Πολιτειών.<a href="https://www.tribune.gr/world/news/article/952063/jerusalem-post-apopsi-toyrkia-kai-katar-to-prosopo-tis-dolofonikis-ideologias-tis-moysoylmanikis-adelfotitas.html"> <b>ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a></div><div><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Jerusalem Post/Άποψη: Τουρκία και Κατάρ: Το πρόσωπο της δολοφονικής ιδεολογίας της Μουσουλμανικής Αδελφότητας.

Ο διπλός ρόλος Τουρκίας και Κατάρ στη Μέση Ανατολή και η στρατηγική της «ήπιας ισχύος» Στη Μέση Ανατολή του 2026, δεν υπάρχει πλέον χώρος γι...

Διαβάστε την συνέχεια

Χριστοδουλίδης: Εξελίξεις στις υποθέσεις δολοφονίας Ισαάκ και Σολομού.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.philenews.com/wp-content/uploads/2026/07/image-340-768x461.png" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="461" data-original-width="768" height="86" src="https://www.philenews.com/wp-content/uploads/2026/07/image-340-768x461.png" width="760" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Την ύπαρξη εξελίξεων στην υπόθεση της δολοφονίας των ηρώων Τάσου Ισαάκ και Σολωμού Σολωμού, τονίζοντας ότι η Κυβέρνηση πράττει τα δέοντα για όσους ευθύνονται, αποκάλυψε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Νίκος Χριστοδουλίδης.</div><br />Ο Πρόεδρος δέχθηκε σήμερα στο Προεδρικό Μέγαρο δεκάδες μοτοσικλετιστές της «Πρωτοβουλίας Μνήμης Ισαάκ – Σολωμού» και μέλη των οικογενειών των δύο ηρώων με αφορμή τη συμπλήρωση 30 χρόνων από τη θυσία τους.<br /><br />Μιλώντας στους μοτοσικλετιστές, ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης ανέφερε ότι για την Κυβέρνηση το τι έγινε τον Αύγουστο του 1996 αποτελεί ένα θέμα που δεν έχει κλείσει. «Πρόκειται για δολοφονίες και τίποτε άλλο, πρέπει να λέμε τα πράγματα ως έχουν, τα είδαμε όλοι, δεν είναι ούτε εκτίμηση ούτε εντύπωση, αλλά τα είδαμε, δύο δολοφονικές ενέργειες», υπογράμμισε.<br /><br />Πρόσθεσε ότι «υπάρχουν εξελίξεις για τις οποίες το σωστό και το πρέπον είναι να μην αναφερθώ δημόσια», σημειώνοντας πως μπορεί να ενημερώσει τις οικογένειες, αλλά μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, διαβεβαιώνοντας παράλληλα πως η Κυβέρνηση κάνει αυτό που πρέπει για αυτούς που ευθύνονται.<br /><br />Απευθυνόμενος προσωπικά στα μέλη των οικογενειών των δύο ηρώων ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας τόνισε ότι «ξέρουμε πάρα πολύ καλά την υποχρέωση που έχουμε έναντι σας, έναντι στις οικογένειες των ηρώων μας και θέλω να σας πω δημόσια ότι δεν θα σταματήσουμε λεπτό μέχρι να ανταποκριθούμε στην υποχρέωση που έχουμε έναντι σας, έναντι του κυπριακού λαού».<br /><br />Ο εκπρόσωπος της Πρωτοβουλίας Μνήμης Ισαάκ – Σολωμού, Κυριακός Γιάγκου, ανέφερε ότι από την ίδρυσή της το 2008 επιχειρεί να κρατά ζωντανή τη μνήμη των θυσιών του Τάσου Ισαάκ και του Σολωμού Σολωμού και να αναδεικνύει τα μηνύματα που απορρέουν από αυτές «μηνύματα φιλοπατρίας, αξιοπρέπειας, δικαιοσύνης, ελευθερίας». Ταυτόχρονα, πρόσθεσε, οι δολοφόνοι τους παραμένουν ατιμώρητοι. «Αν έχουμε κάτι να αιτηθούμε, να απαιτήσουμε —και προσωπικά από εσάς, ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας— είναι η εντονότερη προσπάθεια για να οδηγηθούν τελικά οι ένοχοι ενώπιον της δικαιοσύνης» σημείωσε ο κύριος Γιάγκου.<br /><br />«Όσο τραγικά κι αν είναι τα ιστορικά γεγονότα, δεν πρέπει να λησμονούμε ότι πίσω τους υπάρχουν άνθρωποι», πρόσθεσε. Απευθυνόμενος προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ο κ. Γιάγκου, ανέφερε ότι «έχετε εδώ μπροστά σας, δίπλα σας, μέλη της οικογένειας του Τάσου Ισαάκ, την μητέρα του την κυρία Τασούλα, την κόρη του Αναστασία, τον πατέρα του Σολωμού Σολωμού, τον κύριο Σπύρο. Τούτοι οι άνθρωποι ζητούν εδώ και 30 χρόνια τη δικαίωση της θυσίας των αγαπημένων τους. Δικαίωση όχι με την έννοια της εκδίκησης, δικαίωση με την έννοια της τιμωρίας».<br /><br />«Ξέρουμε και ξέρετε καλύτερα από εμάς», συνέχισε ο εκπρόσωπος της της Πρωτοβουλίας Μνήμης Ισαάκ – Σολωμού, «ότι έγιναν ενέργειες και επί των ημερών σας ως Υπουργός Εξωτερικών και επί των ημερών σας ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας, όμως ενώ τα πρόσωπα αυτά ταυτοποιήθηκαν, τα εντάλματα σύλληψης εκδόθηκαν, εντούτοις παραμένουν ανεκτέλεστα».<br /><br />Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας καλωσόρισε τα μέλη της Πρωτοβουλίας από το πολυήμερο ταξίδι τους στην Ελλάδα, το οποίο παρακολουθούσε, όπως είπε, στενά. Η διαδρομή τους, σημείωσε, τού θύμισε το ταξίδι που είχε κάνει στην Ελλάδα ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης με τους συμμαθητές του, προσθέτοντας πως ο πατέρας του ήταν συμμαθητής του ήρωα, συμμετείχε στο ίδιο ταξίδι και του μιλούσε συχνά για εκείνη την εμπειρία. Ο Πρόεδρος συνεχάρη επίσης την Πρωτοβουλία για τη «πολύ στοχευμένη» διαδρομή που ακολούθησε.<br /><br />Συνεχίζοντας εξήρε τη σημασία της δράσης των μοτοσικλετιστών, τονίζοντας ότι η διαφώτιση για το Κυπριακό πρέπει πάντα να ξεκινά από την Ελλάδα. «Αυτό που κάνατε εσείς και που πετύχατε μέσα από αυτό το ταξίδι σε αυτές τις δέκα μέρες, χρειάζονται χρόνια διπλωματικής δουλειάς ή δουλειάς σε επίπεδο Κυβέρνησης για να έχει τα αποτελέσματα που έφερε η δική σας προσπάθεια», δήλωσε.<br /><br />Αναφερόμενος στη θυσία των δύο ηρώων, τόνισε ότι πραγματική τιμή στη μνήμη τους αποτελεί η συνέχιση του αγώνα τους. «Αυτό που διεκδικούσαν δεν ήταν περισσότερο από το να μπορούν να διακινούνται ελεύθερα στη χώρα τους, όπως διακινείται ο κάθε πολίτης σε ένα ευρωπαϊκό κράτος. Αγωνίστηκαν για την απελευθέρωση αυτής της χώρας και τον τερματισμό της κατοχής», σημείωσε, ανακοινώνοντας παράλληλα την πρόθεσή του να παρευρεθεί στις 8 Αυγούστου στις εκδηλώσεις μνήμης.<br /><br />Ο εκπρόσωπος της Πρωτοβουλίας Μνήμης Ισαάκ – Σολωμού, Κυριακός Γιάγκου ανέφερε στον Πρόεδρο ότι οι εθελοντές «τις τελευταίες δέκα μέρες, αφήνοντας πίσω τις δουλειές τους και τις οικογένειές τους, έχουν κάνει ένα πολύ μεγάλο οδοιπορικό στον ελλαδικό χώρο. Διένυσαν εκατοντάδες έως και χιλιάδες χιλιόμετρα με τις μηχανές τους, και αντίστοιχα πολλά ναυτικά μίλια στη θάλασσα με καράβια». Το οδοιπορικό με σύνθημα «Με οδηγό τη μνήμη. Με πυξίδα τη λευτεριά» πέρασε από την Κερύνεια Αχαΐας, τον Καραβά Κυθήρων, τη Σαλαμίνα Αττικής, τη Ρόδο και το Καστελόριζο.<br /><br />Ο κ. Γιάγκου έκανε ιδιαίτερη μνεία στην επίσκεψή τους στη νήσο Ρω. «Νιώσαμε ότι πολύ μικρές πράξεις αντίστασης, πολύ μικρές πατριωτικές πράξεις, όπως το να κάνεις έπαρση της σημαίας καθημερινά, το να ανεμίζεις τη σημαία καθημερινά, το οποίο μπορεί φαινομενικά να μην είναι κάτι. Ιστορικά όμως έχει αλλάξει τη σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας.<br /><br />Ένας βράχος στη μέση του πελάγους αυτή τη στιγμή οριοθετεί την ΑΟΖ, τη γεωπολιτική κατάσταση της Ελλάδας και ταυτόχρονα είναι η λυδία λίθος, το διακύβευμα πάνω στο οποίο δοκιμάζεται η εθνική μας αξιοπρέπεια, μετριέται το εθνικό μας ανάστημα και εν τέλει, η πραγματική μας υπόσταση».<br /><br />Υπενθυμίζεται ότι φέτος συμπληρώνονται 30 χρόνια από τον Αύγουστο του 1996, όταν ο Τάσος Ισαάκ χτυπήθηκε και λιθοβολήθηκε μέχρι θανάτου στις 11 Αυγούστου και λίγες μέρες μετά, στις 14 Αυγούστου, ο Σολωμός Σολωμού έπεσε νεκρός από τουρκικά πυρά στην προσπάθειά του να κατεβάσει την κατοχική σημαία στη Δερύνεια.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Χριστοδουλίδης: Εξελίξεις στις υποθέσεις δολοφονίας Ισαάκ και Σολομού.

Την ύπαρξη εξελίξεων στην υπόθεση της δολοφονίας των ηρώων Τάσου Ισαάκ και Σολωμού Σολωμού, τονίζοντας ότι η Κυβέρνηση πράττει τα δέοντα για...

Διαβάστε την συνέχεια

Η βιασύνη του Ερντογάν στα ελληνοτουρκικά έχει εξήγηση…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRz-cIc2LTuperl9c93xVDxFnCHLjjMwWYG447ooD4O0wFnzg9zSYOJGDUP&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="452" data-original-width="678" height="113" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRz-cIc2LTuperl9c93xVDxFnCHLjjMwWYG447ooD4O0wFnzg9zSYOJGDUP&s=10" width="785" /></a></div><div><br /></div>Οι τελευταίες εξελίξεις με αφορμή τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ, ρίχνουν φως στην τακτική η οποία φαίνεται ότι θα ακολουθήσει η Άγκυρα το επόμενο διάστημα με σκοπό την υλοποίηση των στόχων της.<br /><br />Του <b>Λάζαρου Καμπουρίδη</b> (Αντιστράτηγου ε.α.<br /><br />Ο Τούρκος Πρόεδρος Ρ. Τ. Ερντογάν δεν θα αποκλίνει καθόλου από τον στόχο του στα ελληνοτουρκικά αν και προσεκτικός λόγω της ανάγκης της Τουρκίας να ενταχθεί στον ευρωπαϊκό μηχανισμό άμυνας και ασφάλειας. Η διαχρονική προσήλωση του Ερντογάν στον στόχο του φαίνεται από μία πολύ παλιά του ομιλία στην οποία αυτός είχε αναφέρει χαρακτηριστικά ότι, «θα φορούσα ακόμη και ρούχα παπά προκειμένου να εκτελέσω το καθήκον μου επειδή ο αγώνας μας είναι ξεχωριστός».<br /><br />Δύο είναι οι καθοριστικοί παράγοντες οι οποίοι είναι αποκαλυπτικοί των προθέσεων της Άγκυρας για την επόμενη περίοδο. Η συνάντηση του Ερντογάν με τον Αμερικανό Πρόεδρο Ν. Τραμπ και η ομιλία του Τούρκου Προέδρου στη Σύνοδο Κορυφής.<br /><br />Από τις δηλώσεις Τραμπ κατά τη διάρκεια της συνάντησης του με τον Ερντογάν, φάνηκε ότι ο Αμερικανός Πρόεδρος εμπιστεύεται απόλυτα τον Τούρκο Πρόεδρο προκαλώντας εκνευρισμό στο Ισραήλ. Μπορεί οι δηλώσεις του Τραμπ για το θέμα των F-35 να είχαν πισωγυρίσματα προκαλώντας μία συγκεχυμένη εικόνα, όμως από την άλλη πλευρά φάνηκε ότι ο Τούρκος Πρόεδρος ασκεί επιρροή στον Αμερικανό Πρόεδρο σε μια πολύ κρίσιμη περίοδο για τα ελληνοτουρκικά.<br /><br />Το έδαφος για τη στάση αυτή του Ν. Τραμπ φαίνεται ότι είχε προετοιμάσει ο Αμερικανός Πρέσβης στην Άγκυρα και απεσταλμένος του Αμερικανού Προέδρου για τη Συρία και το Ιράκ Τ. Μπάρακ, ο οποίος αποτελεί τον βασικό παράγοντα για την ήττα των Κούρδων της Συρίας, την αναβάθμιση του μεταβατικού Προέδρου της Συρίας Αλ Σάρα και για τον προνομιακό ρόλο της Τουρκίας στο τρίγωνο Τουρκία, Ιράκ, Συρία – Ανατολική Μεσόγειος.<br /><br />Οι πολύ θετικές αναφορές του Ν. Τραμπ για τον Ερντογάν αναβαθμίζουν την Τουρκία και στα μάτια της Ε.Ε.. σε μία περίοδο που κρίνεται το μέλλον της Άγκυρας για την συμμετοχή της στην ευρωπαϊκή άμυνα. Ο Τούρκος Πρόεδρος έχει αποκτήσει τον αέρα του «ισχυρού» και αυτό του προσδίδει μία περισσή αλαζονεία και αίσθηση ισχύος έναντι του Ισραήλ αλλά και της Ελλάδας.<br /><br />Από την άλλη πλευρά, η ομιλία του Τούρκου Προέδρου στη Σύνοδο Κορυφής, οι έμμεσες αναφορές του σε Ελλάδα και Κύπρο αλλά και οι απαντήσεις του σε σχετικές ερωτήσεις δημοσιογράφων, αποκαλύπτουν την εμμονή της Άγκυρας στο στρατηγικό της στόχο αλλά και μία προσπάθεια να επιδείξει στην Ε.Ε. ότι οι διαφορές με την Ελλάδα είναι θέμα ανάγνωσης και όχι ουσιαστικές. Αυτή η επιλογή της τουρκικής πλευράς έχει σχέση με την δίψα της Άγκυρας να ενταχθεί πάση θυσία στο ευρωπαϊκό σύστημα χρηματοδότησης της αμυντικής βιομηχανίας και κυρίως στην ευρωπαϊκή άμυνα.<br /><br />Δεν είναι τυχαίο ότι αυτός προσπάθησε να παντρέψει τους στόχους της ευρωπαϊκής άμυνας με τους αντίστοιχους του ΝΑΤΟ. Επίσης έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον η αναφορά του Ερντογάν στην Αντιαεροπορική Ομπρέλα της Ευρώπης, αφού ο ίδιος γνωρίζει ότι μπορεί να πετύχει την ένταξη της χώρας του στην ευρωπαϊκή άμυνα μέσω της συμμετοχής της στην υπό διαμόρφωση ευρωπαϊκή «Αντιαεροπορική Ομπρέλα». Δεν είναι τυχαίο ότι ο ο Τούρκος Πρόεδρος τόνισε ότι η Τουρκία έχει διαθέσει επιπλέον 24 δισ. δολάρια στον προϋπολογισμό για το πρόγραμμα «Steel Dome», με σκοπό την ενίσχυση των αντιαεροπορικών και αντιπυραυλικών συστημάτων του ΝΑΤΟ.<br /><br />Αυτός είναι και ο λόγος που ο Ερντογάν βιάσθηκε να ανακοινώσει την λειτουργία του τουρκικού Αντιαεροπορικού Θόλου τον Ιούλιο του 2025 ασχέτως εάν αυτός στη συνέχεια αποδείχθηκε ελλειμματικός. Η Τουρκία δεν θα ήθελε σε καμία περίπτωση να δει την Ελλάδα και την Κυπριακή Δημοκρατία ως τα προωθημένα φυλάκια της ευρωπαϊκής άμυνας αφού έτσι η Τουρκία θα ετίθετο εκτός της σχεδίασης της ευρωπαϊκής αμυντικής αρχιτεκτονικής.<br /><br />Για το λόγο αυτό η Άγκυρα έσπευσε να δηλώσει ενδιαφέρον το 2024 στην πρωτοβουλία της Γερμανίας για την «Ευρωπαϊκή Αντιαεροπορική Ομπρέλα» (European Sky Shield Initiative – ESSI) η οποία αφορά τη δημιουργία ενός κοινού, διαλειτουργικού συστήματος αεράμυνας και αντιπυραυλικής προστασίας για την Ευρώπη.<br /><br />Οι επιδιώξεις όμως του Ερντογάν και ειδικά στα ελληνοτουρκικά έχουν ένα πιεστικό χρονοδιάγραμμα καθώς αυτός θέλει να κεφαλαιοποιήσει την θετική συγκυρία των ενεργειών Τραμπ – Μπάρακ όσο ο Αμερικανός Πρόεδρος θα βρίσκεται στην εξουσία λόγω των άριστων σχέσεων και της εύνοιας που η Άγκυρα αισθάνεται από την στάση του Αμερικανού Προέδρου έναντι της Τουρκίας. Αυτός είναι και ο λόγος που η Άγκυρα τόσο εύκολα και γρήγορα έχει «απαρνηθεί» τις σχέσεις της με τη Μόσχα και έχει ταχθεί στο πλευρό των ΗΠΑ και της Ε.Ε.<br /><br />Στο σημείο αυτό βρίσκεται επίσης και η ερμηνεία του γεγονότος ότι η Τουρκία φέρνει την περίοδο αυτή προς ψήφιση τον νόμο «Γαλάζια Πατρίδα». Η Τουρκία βιάζεται, όμως δεν θέλει να έχει την Ελλάδα διαμαρτυρόμενη προς την Ε.Ε. γιατί η Άγκυρα όπως προαναφέρθηκε έχει ανάγκη την ευρωπαϊκή οικογένεια. Εκεί βρίσκεται και το μεγάλο σφάλμα της Αθήνας να μην έχει θέσει ακόμη το θέμα του νόμου αυτού στην Ε.Ε. και να καταδείξει με έμφαση την τουρκική απειλή εναντίον της Ελλάδας και της Κυπριακής Δημοκρατίας.<br /><br />Συμπερασματικά, οι επιδιώξεις της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ και στην Ε.Ε. έχουν στόχο όχι μόνο την γεωπολιτική αναβάθμιση της Άγκυρας η οποία θα την φέρει σε θέση υπεροχής έναντι της Ελλάδας και της Κύπρου, αλλά και την εκμετάλλευση των δύο Οργανισμών για την προώθηση της αμυντικής της βιομηχανίας.<br /><br />Στο ΝΑΤΟ φαίνεται ότι η Άγκυρα έχει ευκολότερη έργο μιας και αποτελεί χώρα – μέλος της Συμμαχίας, όμως στην Ε.Ε. η εικόνα είναι διαφορετική αφού η Αθήνα και η Λευκωσία μπορούν να θέσουν αναχώματα μιας και Ελλάδα και Κύπρος αποτελούν χώρες – μέλη της ευρωπαϊκής οικογένειας.<br />Η αφωνία μας βολεύει την Τουρκία…<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η βιασύνη του Ερντογάν στα ελληνοτουρκικά έχει εξήγηση…

Οι τελευταίες εξελίξεις με αφορμή τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ, ρίχνουν φως στην τακτική η οποία φαίνεται ότι θα ακολουθήσει η Άγκυρα το επόμε...

Διαβάστε την συνέχεια

Αμερικανός γερουσιαστής ”τελειώνει” τα σχέδια Τραμπ για τα F-35 στην Τουρκία.

<img height="113" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/07/726768427_1739294377090416_7988516153534855188_n-1068x601-1-1.jpeg" width="770" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;"> ”Παράνομη η πώληση των μαχητικών – Σοκαριστικό ότι ο Τραμπ εξετάζει την πώληση”</span></h3>Νέα πολιτική θύελλα στην Ουάσινγκτον – Δημοκρατικός γερουσιαστής προειδοποιεί ότι οποιαδήποτε προσπάθεια παράκαμψης του νόμου θα είναι «απαράδεκτη»<br /><br />Νέα εμπόδια υψώνονται απέναντι σε κάθε ενδεχόμενο επιστροφής της Τουρκίας στο πρόγραμμα των μαχητικών F-35, καθώς ο Δημοκρατικός γερουσιαστής Κρις βαν Χόλεν εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση τόσο κατά του Ντόναλντ Τραμπ όσο και κατά του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, στέλνοντας ξεκάθαρο μήνυμα ότι το αμερικανικό Κογκρέσο δεν πρόκειται να επιτρέψει την παράκαμψη της νομοθεσίας.<br /><br />Οι δηλώσεις του γερουσιαστή από το Μέριλαντ έρχονται σε μια περίοδο έντονου παρασκηνίου γύρω από το ενδεχόμενο επανεκκίνησης των αμερικανοτουρκικών διαπραγματεύσεων για τα F-35, με την υπόθεση να εξελίσσεται πλέον σε μείζον πολιτικό και γεωστρατηγικό ζήτημα για τις Ηνωμένες Πολιτείες, το ΝΑΤΟ και την ασφάλεια της Ανατολικής Μεσογείου.<div><br />«Οι S-400 απειλούν άμεσα τα F-35»<br /><br />Ο Κρις βαν Χόλεν ήταν απολύτως κατηγορηματικός, τονίζοντας ότι η Τουρκία εξακολουθεί να διατηρεί σε επιχειρησιακή ετοιμότητα το ρωσικό αντιαεροπορικό σύστημα S-400, γεγονός που, όπως υπογράμμισε, δημιουργεί σοβαρότατους κινδύνους για την ασφάλεια του κορυφαίου αμερικανικού μαχητικού πέμπτης γενιάς.<br /><br />«Η Άγκυρα εξακολουθεί να διατηρεί το ρωσικό σύστημα αντιπυραυλικής άμυνας S-400, το οποίο απειλεί άμεσα την ασφάλεια των δικών μας F-35», σημείωσε χαρακτηριστικά.<br /><br />Η συγκεκριμένη θέση αποτελεί διαχρονική ανησυχία της Ουάσινγκτον, καθώς οι αμερικανικές υπηρεσίες εκτιμούν ότι η ταυτόχρονη λειτουργία των S-400 και των F-35 θα μπορούσε να οδηγήσει σε συλλογή κρίσιμων ηλεκτρονικών δεδομένων για τις δυνατότητες του αμερικανικού αεροσκάφους.</div><div><br />Στο στόχαστρο και ο Ερντογάν<br /><br />Ο Αμερικανός γερουσιαστής δεν περιορίστηκε μόνο στο τεχνικό σκέλος του ζητήματος.<br /><br />Άσκησε ιδιαίτερα σκληρή κριτική στον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, χαρακτηρίζοντάς τον «αναξιόπιστο σύμμαχο» του ΝΑΤΟ, υποστηρίζοντας ότι συνεχίζει να απομακρύνεται από τις δημοκρατικές αρχές και το κράτος δικαίου.<br /><br />Σύμφωνα με τον βαν Χόλεν, η συμπεριφορά της Άγκυρας δεν δικαιολογεί την παροχή προηγμένων αμερικανικών οπλικών συστημάτων, καθώς οι πολιτικές επιλογές της τουρκικής ηγεσίας δημιουργούν σοβαρά ερωτήματα αξιοπιστίας στο εσωτερικό της Συμμαχίας.</div><div><br />«Σοκαριστικό ότι ο Τραμπ εξετάζει την πώληση»<br /><br />Ιδιαίτερα αιχμηρός εμφανίστηκε ο Δημοκρατικός γερουσιαστής και απέναντι στον Ντόναλντ Τραμπ.<br /><br />Ο βαν Χόλεν χαρακτήρισε «σοκαριστικό» ακόμη και το ενδεχόμενο να εξετάζεται η μεταφορά F-35 στην Τουρκία, υποστηρίζοντας ότι μια τέτοια απόφαση θα είχε σοβαρές επιπτώσεις στην εθνική ασφάλεια των Ηνωμένων Πολιτειών αλλά και των συμμάχων τους.<br /><br />«Το γεγονός ότι ο Πρόεδρος Τραμπ εξετάζει καν αυτή τη μεταφορά είναι σοκαριστικό, καθώς όχι μόνο υπονομεύει την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ και των συμμάχων μας στο ΝΑΤΟ, αλλά παραβιάζει και την αμερικανική νομοθεσία», ανέφερε χαρακτηριστικά.<br /><br />Η παρέμβασή του καταδεικνύει ότι το ζήτημα των F-35 μετατρέπεται εκ νέου σε πεδίο σκληρής πολιτικής αντιπαράθεσης στην Ουάσινγκτον.</div><div><br />«Ο νόμος είναι ξεκάθαρος – Όσο υπάρχουν S-400 δεν υπάρχουν F-35»<br /><br />Το πλέον κρίσιμο σημείο της παρέμβασης του Κρις βαν Χόλεν αφορά το νομικό πλαίσιο που διέπει την υπόθεση.<br /><br />Ο Αμερικανός γερουσιαστής υπενθύμισε ότι η ισχύουσα αμερικανική νομοθεσία αποκλείει ρητά την Τουρκία από το πρόγραμμα των F-35 όσο εξακολουθεί να διατηρεί τους ρωσικούς S-400.<br /><br />«Ο νόμος είναι σαφής: όσο η Τουρκία κατέχει τους S-400, η Άγκυρα αποκλείεται από το πρόγραμμα των F-35», τόνισε.<br /><br />Με τον τρόπο αυτό έστειλε μήνυμα ότι οποιαδήποτε προσπάθεια επαναφοράς της Τουρκίας χωρίς προηγούμενη απομάκρυνση ή απενεργοποίηση των ρωσικών συστημάτων θα προσκρούσει στο ίδιο το αμερικανικό νομικό πλαίσιο.</div><div><br />Προειδοποίηση προς τον Λευκό Οίκο<br /><br />Ο βαν Χόλεν υποστήριξε ακόμη ότι το Κογκρέσο έχει εκφράσει διακομματικά τη θέση του απέναντι στην Τουρκία, υπογραμμίζοντας ότι η νομοθεσία δεν αφήνει κανένα περιθώριο ερμηνειών.<br /><br />«Το Κογκρέσο το έχει καταστήσει σαφές σε διακομματική βάση και οποιαδήποτε προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να παρακάμψει τον νόμο είναι απλώς απαράδεκτη», δήλωσε.<br /><br />Η αναφορά αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς δείχνει ότι η αντίθεση στην πιθανή πώληση F-35 δεν περιορίζεται στους Δημοκρατικούς, αλλά συναντά ισχυρή υποστήριξη και από σημαντικό αριθμό Ρεπουμπλικανών βουλευτών και γερουσιαστών.</div><div><br />Το παρασκήνιο πίσω από τα F-35 παραμένει «καυτό»<br /><br />Οι δηλώσεις του Κρις βαν Χόλεν επιβεβαιώνουν ότι η υπόθεση των F-35 εξελίσσεται σε μία από τις πλέον σύνθετες γεωπολιτικές και πολιτικές εκκρεμότητες στις σχέσεις Ουάσινγκτον – Άγκυρας.<br /><br />Παρά τις κατά καιρούς δηλώσεις περί επαναπροσέγγισης, η παρουσία των S-400 εξακολουθεί να αποτελεί το μεγαλύτερο εμπόδιο για οποιαδήποτε επανένταξη της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35, ενώ οι έντονες αντιδράσεις στο Κογκρέσο καταδεικνύουν ότι η πολιτική συναίνεση υπέρ της διατήρησης των περιορισμών παραμένει ισχυρή.<br /><br />Με τις δημόσιες παρεμβάσεις κορυφαίων γερουσιαστών να πυκνώνουν, το μήνυμα προς την Άγκυρα αλλά και προς τον Λευκό Οίκο είναι σαφές: χωρίς οριστική επίλυση του ζητήματος των S-400, η επιστροφή της Τουρκίας στα F-35 εξακολουθεί να συναντά ισχυρά πολιτικά, νομικά και στρατηγικά εμπόδια.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Αμερικανός γερουσιαστής ”τελειώνει” τα σχέδια Τραμπ για τα F-35 στην Τουρκία.

 ”Παράνομη η πώληση των μαχητικών – Σοκαριστικό ότι ο Τραμπ εξετάζει την πώληση” Νέα πολιτική θύελλα στην Ουάσινγκτον – Δημοκρατικός γερουσι...

Διαβάστε την συνέχεια

«Πόλεμος διαδοχής» στο στρατόπεδο Τραμπ: Ο Ρούμπιο εκτοπίζει τον Βανς.

<img height="113" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/07/Black-and-Red-Modern-Interview-Podcast-Youtube-Thumbnail-67-6-1068x601.png" width="768" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;"> Το ισχυρό φιλοϊσραηλινό λόμπι αλλάζει τα δεδομένα για το 2028</span></h3>Σενάρια διαδοχής στον Λευκό Οίκο – Η μάχη Βανς και Ρούμπιο φουντώνει, με το Ισραήλ, το Ιράν και το MAGA να βρίσκονται στο επίκεντρο<br /><br />Η μάχη για τη διαδοχή του Ντόναλντ Τραμπ έχει ήδη ξεκινήσει, παρά το γεγονός ότι απομένουν ακόμη χρόνια μέχρι τις προεδρικές εκλογές του 2028. Πίσω από τις κλειστές πόρτες της Ουάσινγκτον, εξελίσσεται μια σκληρή εσωκομματική αναμέτρηση που θυμίζει πολιτικό θρίλερ, με δύο ισχυρούς «παίκτες» να διεκδικούν την επόμενη ημέρα του κινήματος MAGA.<br /><br />Σύμφωνα με ανάλυση της Jerusalem Post, ο αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς βλέπει την επιρροή του να υποχωρεί, ενώ ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο αναδεικνύεται σε ισχυρό φαβορί, κυρίως χάρη στη σταθερή φιλοϊσραηλινή στάση του και στην αυξανόμενη αποδοχή που καταγράφει σε σημαντικά κέντρα επιρροής του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.<div><br />Ο Βανς χάνει έδαφος στους φιλοϊσραηλινούς κύκλους<br /><br />Παρότι ο Τζέι Ντι Βανς εξακολουθεί να θεωρείται από αρκετούς ως ο φυσικός πολιτικός κληρονόμος του Ντόναλντ Τραμπ, η εικόνα του έχει δεχθεί ισχυρό πλήγμα μεταξύ πολλών φιλοϊσραηλινών και Εβραίων Ρεπουμπλικανών.<br /><br />Οι επικρίσεις εστιάζουν:στις δημόσιες επιθέσεις του προς την κυβέρνηση Νετανιάχου,<br />στην πιο επιφυλακτική στάση του απέναντι στο Ισραήλ,<br />στην ανοχή που του καταλογίζουν απέναντι σε αντι-ισραηλινές θεωρίες συνωμοσίας,<br />και στη σιωπή του απέναντι στις τοποθετήσεις του Τάκερ Κάρλσον για το Ισραήλ.<br /><br />Η στάση αυτή έχει προκαλέσει σοβαρές αντιδράσεις σε τμήμα της εκλογικής βάσης που παραδοσιακά στηρίζει τόσο τον Τραμπ όσο και το Ισραήλ.</div><div><br />Ο Μάρκο Ρούμπιο αναδεικνύεται σε μεγάλο φαβορί<br /><br />Την ίδια στιγμή, ο Μάρκο Ρούμπιο εμφανίζεται να κερδίζει συνεχώς πολιτικό έδαφος.<br /><br />Ο σημερινός υπουργός Εξωτερικών και σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας του Ντόναλντ Τραμπ έχει καταφέρει να δημιουργήσει ένα ιδιαίτερα ισχυρό προφίλ στο εσωτερικό του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.<br /><br />Η σταθερή στήριξή του προς το Ισραήλ, η σκληρή γραμμή απέναντι στο Ιράν και η επιθετική εξωτερική πολιτική που υποστηρίζει, τον έχουν μετατρέψει σε έναν από τους πλέον δημοφιλείς πολιτικούς στους συντηρητικούς κύκλους.</div><div><br />«100 προς 0 υπέρ Ρούμπιο»<br /><br />Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσαν οι δηλώσεις του γνωστού Εβραίου συντηρητικού ακτιβιστή Σάμπος Κέστενμπαουμ, ο οποίος περιέγραψε με εντυπωσιακό τρόπο την εικόνα που επικρατεί στους φιλοϊσραηλινούς κύκλους του MAGA.<br /><br />«Ο Μάρκο Ρούμπιο προηγείται με διαφορά 99 προς 1. Στην πραγματικότητα, ίσως η αναλογία να είναι πιο κοντά στο 100 προς 0», ανέφερε χαρακτηριστικά.<br /><br />Η συγκεκριμένη τοποθέτηση αποτυπώνει το εύρος της υποστήριξης που φαίνεται να συγκεντρώνει ο Ρούμπιο σε ένα ιδιαίτερα κρίσιμο τμήμα της συντηρητικής εκλογικής βάσης.</div><div><br />Η σκληρή γραμμή απέναντι στο Ιράν και το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο<br /><br />Η πολιτική ταυτότητα του Ρούμπιο έχει ενισχυθεί ακόμη περισσότερο μέσα από τις πρόσφατες παρεμβάσεις του.<br /><br />Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών έχει ταχθεί υπέρ της άρσης περιορισμών σε Ισραηλινούς εποίκους, έχει υιοθετήσει σκληρή στάση απέναντι στο Ιράν και έχει δεσμευθεί να κινηθεί εναντίον του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, μετά τα εντάλματα που έχουν εκδοθεί σε βάρος Ισραηλινών αξιωματούχων.<br /><br />Παράλληλα, έχει στηρίξει τα αυστηρά μέτρα της κυβέρνησης Τραμπ απέναντι σε φιλοπαλαιστινιακές κινητοποιήσεις σε αμερικανικά πανεπιστήμια, γεγονός που ενίσχυσε ακόμη περισσότερο τη δημοτικότητά του στους συντηρητικούς κύκλους.</div><div><br />Ο Τραμπ άνοιξε τη συζήτηση για το 2028<br /><br />Το ενδιαφέρον είναι ότι ο ίδιος ο Ντόναλντ Τραμπ έχει αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο ενός κοινού ψηφοδελτίου Βανς – Ρούμπιο, χωρίς όμως να αποκαλύψει ποιον θεωρεί καταλληλότερο για την κορυφή του ψηφοδελτίου.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες από αμερικανικά μέσα ενημέρωσης, σε συγκέντρωση μεγάλων δωρητών στο Μαρ-α-Λάγκο, ο Τραμπ φέρεται να ζήτησε τη γνώμη των παρευρισκομένων για τους δύο πιθανούς διαδόχους του.<br />Οι εντυπώσεις, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, ήταν ξεκάθαρα υπέρ του Μάρκο Ρούμπιο.</div><div><br />Οι μεγάλοι δωρητές αλλάζουν στρατόπεδο<br /><br />Η μετατόπιση δεν περιορίζεται μόνο στους πολιτικούς κύκλους.<br /><br />Μεγάλοι χρηματοδότες του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος εμφανίζονται πλέον να βλέπουν τον Ρούμπιο ως την ασφαλέστερη επιλογή για το 2028.<br /><br />Χαρακτηριστική ήταν η δημόσια τοποθέτηση του δισεκατομμυριούχου Κεν Γκρίφιν, ο οποίος δήλωσε ότι, εφόσον χρειαστεί να επιλέξει μεταξύ Ρούμπιο και Βανς στις προκριματικές εκλογές, θα στηρίξει τον σημερινό υπουργό Εξωτερικών.<br /><br />Παράλληλα, ακόμη και οι εταιρείες στοιχημάτων εμφανίζουν αυξημένες πιθανότητες υπέρ του Ρούμπιο, καταγράφοντας τη δυναμική που αναπτύσσει.</div><div><br />Η συμφωνία με το Ιράν άνοιξε νέο κύκλο αντιπαράθεσης<br /><br />Ένα ακόμη σημείο που φαίνεται να επηρέασε τις ισορροπίες ήταν η πρόσφατη αμερικανική συμφωνία με το Ιράν.<br /><br />Φιλοϊσραηλινοί αναλυτές και σχολιαστές άσκησαν έντονη κριτική στον Τζέι Ντι Βανς, θεωρώντας ότι οι παραχωρήσεις προς την Τεχεράνη δεν εξυπηρετούσαν τα συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ.<br /><br />Αντίθετα, η πιο επιφυλακτική στάση του Μάρκο Ρούμπιο ερμηνεύθηκε από πολλούς ως έμμεση διαφωνία, γεγονός που ενίσχυσε ακόμη περισσότερο το πολιτικό του προφίλ.</div><div><br />Οι επικριτές βλέπουν υπερβολική εγγύτητα με το Ισραήλ<br /><br />Την ίδια ώρα, η άνοδος του Ρούμπιο προκαλεί έντονες αντιδράσεις σε κύκλους που ασκούν κριτική στο Ισραήλ, τόσο από την αριστερά όσο και από τμήματα της δεξιάς.<br /><br />Ορισμένοι σχολιαστές και πολιτικοί αντίπαλοι υποστηρίζουν ότι ο Ρούμπιο υιοθετεί πολιτικές που ευθυγραμμίζονται πλήρως με τις ισραηλινές θέσεις, ενώ έχουν διατυπωθεί και ατεκμηρίωτοι ισχυρισμοί περί οργανωμένης προσπάθειας ενίσχυσης της υποψηφιότητάς του από φιλοϊσραηλινούς κύκλους.<br /><br />Οι συγκεκριμένοι ισχυρισμοί δεν συνοδεύονται από δημόσια αποδεικτικά στοιχεία και παραμένουν πολιτικές τοποθετήσεις των επικριτών του.</div><div><br />Η μάχη για τη «μετά Τραμπ» εποχή μόλις ξεκίνησε<br /><br />Η εικόνα που διαμορφώνεται στην Ουάσινγκτον δείχνει ότι η διαδοχή του Ντόναλντ Τραμπ έχει ήδη μετατραπεί σε πεδίο σκληρής πολιτικής αντιπαράθεσης.<br /><br />Από τη μία πλευρά βρίσκεται ο αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς, που εξακολουθεί να διαθέτει ισχυρή επιρροή στον πυρήνα του MAGA. Από την άλλη, ο Μάρκο Ρούμπιο συγκεντρώνει ολοένα και μεγαλύτερη υποστήριξη από δωρητές, στελέχη του κόμματος και φιλοϊσραηλινούς κύκλους, οι οποίοι τον θεωρούν τον καταλληλότερο να οδηγήσει τους Ρεπουμπλικανούς στη νέα εποχή.<br /><br />Με τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, τις σχέσεις ΗΠΑ – Ισραήλ και την πολιτική απέναντι στο Ιράν να παραμένουν στο επίκεντρο, η εσωκομματική σύγκρουση για το χρίσμα του 2028 αναμένεται να αποτελέσει μία από τις πιο σκληρές πολιτικές αναμετρήσεις των επόμενων ετών.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Πόλεμος διαδοχής» στο στρατόπεδο Τραμπ: Ο Ρούμπιο εκτοπίζει τον Βανς.

 Το ισχυρό φιλοϊσραηλινό λόμπι αλλάζει τα δεδομένα για το 2028 Σενάρια διαδοχής στον Λευκό Οίκο – Η μάχη Βανς και Ρούμπιο φουντώνει, με το Ι...

Διαβάστε την συνέχεια

Το τροχαίο που άλλαξε την Τουρκία. Η αρχή του τέλους του κεμαλικού βαθέος κράτους.

<img height="113" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/07/susurluk-car-crash-1996-yt-screenshot-825x600.jpg" width="771" /><br /><b><br /></b><div><b>ΣΤΑΛΙΔΗΣ ΑΝΔΡΕΑΣ</b><br />Από το 1926 —συμβολικό έτος για την επιβολή του νέου κοσμικού Αστικού Κώδικα— δύο μεγάλα πολιτικά και κοινωνικά ρεύματα συγκρούονται για τον χαρακτήρα της Τουρκίας. Από τη μία βρίσκονται οι κεμαλιστές: Ο στρατός, η ανώτατη γραφειοκρατία, η δικαιοσύνη και οι κοσμικές πολιτικές ελίτ που θεωρούσαν αποστολή τους τη διατήρηση ενός συγκεντρωτικού, εθνικιστικού και δυτικότροπου κράτους.<br /><br />Από την άλλη, η συντηρητική και θρησκευόμενη Τουρκία της Ανατολίας, η οποία παρέμενε δεμένη με το Ισλάμ και την οθωμανική παράδοση. Η σύγκρουση δεν περιορίστηκε στις εκλογές. Ο στρατός επενέβη με το πραξικόπημα του 1960, το στρατιωτικό υπόμνημα του 1971, το πραξικόπημα του 1980 και τη λεγόμενη “μεταμοντέρνα” επέμβαση του 1997 κατά της κυβέρνησης Ερμπακάν. Το κεμαλικό κατεστημένο ανεχόταν μετριοπαθείς ισλαμιστικές κυβερνήσεις, όχι όμως την ανατροπή του ιδεολογικού και θεσμικού ελέγχου του κράτους.<br /><br />Η άνοδος του πολιτικού Ισλάμ συνδέθηκε κυρίως με τον Νετσμεττίν Ερμπακάν. Τα κόμματά του απαγορεύονταν και επανιδρύονταν με νέα ονόματα, αλλά η κοινωνική τους βάση διευρυνόταν. Η μεγάλη τομή ήρθε στις δημοτικές εκλογές της 27ης Μαρτίου 1994, όταν το Κόμμα Ευημερίας, το Refah Partisi, κέρδισε την Κωνσταντινούπολη με υποψήφιο τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Η δημαρχιακή θητεία του τού έδωσε πανεθνική αναγνωρισιμότητα και την εικόνα αποτελεσματικού διαχειριστή.<br /><br />Στις εκλογές της 24ης Δεκεμβρίου 1995, το Refah αναδείχθηκε πρώτο κόμμα με 21,4% και 158 έδρες. Τον Ιούνιο του 1996 σχημάτισε κυβέρνηση συνασπισμού με το DYP της Τανσού Τσιλέρ και ο Ερμπακάν έγινε ο πρώτος ανοιχτά ισλαμιστής πρωθυπουργός της Τουρκικής Δημοκρατίας. Τότε συνέβη το δυστύχημα του Σουσουρλούκ!<br /><br />Το Σουσουρλούκ που αποκάλυψε το βαθύ κράτος<br /><br />Στις 3 Νοεμβρίου 1996, μία Mercedes συγκρούστηκε με φορτηγό κοντά στην κωμόπολη Σουσουρλούκ. Στο αυτοκίνητο επέβαιναν ο Σεντάτ Μπουτζάκ, βουλευτής του DYP και αρχηγός ισχυρής φυλής με ένοπλους “φρουρούς χωριών”, ο υψηλόβαθμος αστυνομικός Χουσεΐν Κοτζαντάγ, ο Αμπντουλάχ Τσατλί, καταζητούμενος ακροδεξιός των Γκρίζων Λύκων και άνθρωπος του υποκόσμου, και η σύντροφός του. Ο Μπουτζάκ επέζησε· οι υπόλοιποι σκοτώθηκαν.<br /><br />Το “ζουμί” της υπόθεσης δεν ήταν απλώς ότι ένας πολιτικός, ένας αστυνομικός και ένας μαφιόζος ταξίδευαν μαζί. Αποκαλύφθηκε ένας μηχανισμός αμοιβαίων εξυπηρετήσεων: κρατικές υπηρεσίες παρείχαν σε καταζητούμενους ακροδεξιούς όπλα, πλαστές ταυτότητες, διαβατήρια, προστασία και δυνατότητα ελεύθερης μετακίνησης. Εκείνοι αναλάμβαναν επιχειρήσεις που το επίσημο κράτος δεν μπορούσε να εκτελέσει ανοιχτά — δολοφονίες, απαγωγές, εκφοβισμό και επιχειρήσεις εναντίον προσώπων που θεωρούνταν συνεργάτες ή χρηματοδότες του <a href="https://slpress.gr/tag/pkk/">PKK</a>.<br /><br />Ως αντάλλαγμα, απολάμβαναν ασυλία για εγκληματικές δραστηριότητες, όπως λαθρεμπόριο, εκβιασμούς, καζίνα και πιθανώς διακίνηση ναρκωτικών. Η “εθνική ασφάλεια” είχε μετατραπεί σε κάλυμμα ενός δικτύου που απέκτησε δικά του οικονομικά συμφέροντα και σχετική αυτονομία από το νόμιμο κράτος. Το Σουσουρλούκ έγινε έτσι το σύμβολο του τουρκικού βαθέος κράτους: Ενός πλέγματος πολιτικών, αστυνομικών, στρατιωτικών, παρακρατικών και εγκληματικών συμφερόντων που λειτουργούσε μέσα στους θεσμούς αλλά έξω από τον νόμο.<br /><br />Η υπόθεση έπληξε ιδιαίτερα το DYP. Ο Μπουτζάκ ήταν βουλευτής του, ενώ ο υπουργός Εσωτερικών Μεχμέτ Αγκάρ θεωρήθηκε κεντρικό πρόσωπο του δικτύου. Οι μαζικές διαμαρτυρίες με το σύνθημα “Ένα λεπτό σκοτάδι για διαρκές φως” εξέφρασαν την οργή μιας κοινωνίας που έβλεπε ότι το κράτος, το οποίο επικαλούνταν τη νομιμότητα για να περιορίζει τους αντιπάλους του, χρησιμοποιούσε το ίδιο παρακρατικούς και εγκληματίες.<br /><br />Η επίδραση στην άνοδο των ισλαμιστών ήταν έμμεση αλλά σημαντική. Το Σουσουρλούκ δεν έστειλε αμέσως τους ψηφοφόρους στο πολιτικό Ισλάμ. Απονομιμοποίησε όμως την παλιά τάξη και επιτάχυνε την αποσύνθεση των παραδοσιακών κεντροδεξιών κομμάτων, του DYP και του ANAP. Οι ισλαμιστές μπορούσαν πλέον να παρουσιάζονται όχι μόνο ως θρησκευτική εναλλακτική, αλλά και ως δύναμη κάθαρσης απέναντι σε ένα διεφθαρμένο κατεστημένο.<br /><br /><img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/07/pinax1-stalidis.jpg" /><br /><br />Η βασική εικόνα είναι καθαρή. Τα DYP και ANAP κατέρρευσαν από συνολικό 51% το 1991 σε μόλις 14,6% το 2002. Το ισλαμιστικό ρεύμα ανέβηκε το 1995, περιορίστηκε προσωρινά το 1999 και επανεμφανίστηκε το 2002 υπό τη διευρυμένη, “συντηρητική δημοκρατική” μορφή του AKP. Παράλληλα, η κυβέρνηση DSP–MHP–ANAP του 1999 τιμωρήθηκε συντριπτικά μετά την οικονομική κρίση του 2001. Επειδή μόνο το AKP και το CHP πέρασαν το όριο του 10%, το 34,3% του AKP μετατράπηκε σε 363 από τις 550 έδρες. Η πιο εντυπωσιακή μεταβολή ήταν η εξαφάνιση της κυβέρνησης συνασπισμού του 1999:<br /><br /><img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/07/pinax2-stalidis.jpg" /><br />Επομένως, το 2002 δεν ήταν απλώς μετακίνηση από τον κεμαλισμό προς τον ισλαμισμό. Ήταν κατάρρευση ολόκληρου του υφιστάμενου κομματικού συστήματος.<br />Το “μεταμοντέρνο πραξικόπημα” κατά του Ερμπακάν<br /><br />Στις 28 Φεβρουαρίου 1997, το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας, υπό την καθοριστική επιρροή του στρατού, επέβαλε στην κυβέρνηση Ερμπακάν μέτρα κατά της “ισλαμικής απειλής”. Ακολούθησε συντονισμένη πίεση από τον στρατό, τη δικαιοσύνη, τη γραφειοκρατία, τα μέσα ενημέρωσης και οικονομικά κέντρα.<br /><br />Ο Ερμπακάν παραιτήθηκε τον Ιούνιο, θεωρώντας ότι η πρωθυπουργία θα περνούσε στην Τανσού Τσιλέρ. Ο πρόεδρος Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ, όμως, έδωσε την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στον Μεσούτ Γιλμάζ. Δεν διαλύθηκε το Κοινοβούλιο ούτε εγκαταστάθηκε στρατιωτική κυβέρνηση, αλλά το στρατιωτικό και κεμαλικό κατεστημένο επηρέασε αποφασιστικά ποια κόμματα μπορούσαν να κυβερνήσουν και ποια έπρεπε να αποκλειστούν. Για τον λόγο αυτό τα γεγονότα χαρακτηρίστηκαν “μεταμοντέρνο” ή “μίνι” πραξικόπημα.<br /><br />Το “Refah” διαλύθηκε δικαστικά το 1998. Μακροπρόθεσμα, όμως, η επέμβαση δεν εξαφάνισε το πολιτικό Ισλάμ. Το ώθησε να αλλάξει γλώσσα και στρατηγική.<br /><br />Από τη φυλακή στην πρωθυπουργία<br /><br />Ο Ερντογάν βρέθηκε στο επίκεντρο αυτής της μετάβασης. Τον Δεκέμβριο του 1997, σε ομιλία στη Σιίρτη, απήγγειλε τους γνωστούς στίχους για «τα τεμένη ως στρατώνες, τους θόλους ως κράνη και τους μιναρέδες ως ξιφολόγχες». Το 1998 καταδικάστηκε σε φυλάκιση και πολιτική απαγόρευση. Απομακρύνθηκε από τη δημαρχία και εξέτισε περίπου τέσσερις μήνες στη φυλακή, από τον Μάρτιο έως τον Ιούλιο του 1999.<br /><br />Η καταδίκη, αντί να τον εξαφανίσει, τον μετέτρεψε για εκατομμύρια συντηρητικούς ψηφοφόρους σε σύμβολο διωκόμενου από το κεμαλικό κατεστημένο. Στις 14 Αυγούστου 2001, ο Ερντογάν και ο Αμπντουλάχ Γκιουλ ίδρυσαν το AKP. Το νέο κόμμα απέφυγε τον ανοιχτό ισλαμιστικό λόγο και αυτοχαρακτηρίστηκε “συντηρητικό δημοκρατικό”. Υποσχόταν οικονομική σταθερότητα, ευρωπαϊκή προοπτική, καταπολέμηση της διαφθοράς και περιορισμό της στρατιωτικής κηδεμονίας.<br /><br />Μετά τη σαρωτική εκλογική νίκη της 3ης Νοεμβρίου 2002, ο Ερντογάν δεν μπορούσε ακόμη να γίνει βουλευτής λόγω της καταδίκης του. Πρωθυπουργός ανέλαβε προσωρινά ο Αμπντουλάχ Γκιουλ. Μετά την άρση του πολιτικού κωλύματος και την επανάληψη των εκλογών στη Σιίρτη στις 9 Μαρτίου 2003, ο Ερντογάν εξελέγη βουλευτής και στις 14 Μαρτίου ανέλαβε πρωθυπουργός.<br />Το πολιτικό Ισλάμ λέει το πρώτο “όχι” στις ΗΠΑ<br /><br />Πριν ακόμη ολοκληρωθεί αυτή η μετάβαση, εμφανίστηκε το πρώτο μεγάλο ρήγμα με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Την 1η Μαρτίου 2003, η τουρκική Εθνοσυνέλευση δεν ενέκρινε την ανάπτυξη δεκάδων χιλιάδων Αμερικανών στρατιωτών στο τουρκικό έδαφος για τη δημιουργία βόρειου μετώπου κατά του Ιράκ.<br /><br />Η απόφαση υποχρέωσε τις ΗΠΑ να εγκαταλείψουν αυτό το μέρος του σχεδιασμού τους. Η κύρια χερσαία επίθεση έγινε από το Κουβέιτ και τον νότο. Το “όχι” σηματοδότησε την έναρξη μίας αντιαμερικανικής ρητορικής στροφής. Ήταν το πρώτο ισχυρό μήνυμα ότι η νέα Τουρκία, υπό μια πολιτική δύναμη που αργότερα θα υιοθετούσε ολοένα εντονότερη νεο-οθωμανική και αναθεωρητική πολιτική δεν θα ακολουθούσε αυτομάτως την Ουάσιγκτον.<br /><br />Από το Σουσουρλούκ και το κεμαλικό βαθύ κράτος έως τη φυλάκιση του Ερντογάν, την κατάρρευση των παλαιών κομμάτων και το “όχι” για το Ιράκ, η Τουρκία είχε εισέλθει σε μια νέα εποχή. Η σύγκρουση Κεμαλιστών και πολιτικού Ισλάμ δεν είχε λήξει. Η ισορροπία της εξουσίας, όμως, είχε αρχίσει να αντιστρέφεται.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το τροχαίο που άλλαξε την Τουρκία. Η αρχή του τέλους του κεμαλικού βαθέος κράτους.

ΣΤΑΛΙΔΗΣ ΑΝΔΡΕΑΣ Από το 1926 —συμβολικό έτος για την επιβολή του νέου κοσμικού Αστικού Κώδικα— δύο μεγάλα πολιτικά και κοινωνικά ρεύματα συγ...

Διαβάστε την συνέχεια

Συναγερμός στο Πεντάγωνο! ΝΑΤΟ και ΕΕ μας πιέζουν να δώσουμε Patriot στην Ουκρανία.

<img height="120" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-07/Patriot.jpg?itok=pGoXNzer" width="770" /><br /><br />Ο θανάσιμος κίνδυνος αν η Αθήνα υποκύψει και παραδώσει τις συστοιχίες Patriot<br /><br />Σε συμπληγάδες σκληρών γεωπολιτικών πιέσεων βρίσκεται για ακόμη μια φορά η Αθήνα, καθώς το ΝΑΤΟ και η Ευρωπαϊκή Ένωση σφίγγουν τη μέγγενη γύρω από την ελληνική κυβέρνηση. Οι σύμμαχοι απαιτούν εδώ και τώρα από την Ελλάδα να απογυμνώσει την εθνική της αεράμυνα, παραχωρώντας στην Ουκρανία τις πολύτιμες συστοιχίες των αντιαεροπορικών συστημάτων Patriot, αλλά και ένα τεράστιο μέρος από το εθνικό απόθεμα πυραύλων, προκαλώντας συναγερμό στο ελληνικό Πεντάγωνο!<br /><br />Η συμμαχική μέγγενη: Γερμανία και Ολλανδία πιέζουν ασφυκτικά<br /><br />Η Ελλάδα διαθέτει αυτή τη στιγμή έξι υπερπολύτιμες συστοιχίες αντιαεροπορικών πυροβολαρχιών Patriot, οι οποίες αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της αντιαεροπορικής και αντιβαλλιστικής προστασίας της χώρας. Αυτό το οπλοστάσιο έχει μπει στο στόχαστρο των Βρυξελλών και του Βερολίνου:<br /><br />Σύμφωνα με αποκαλύψεις της <a href="https://www.kathimerini.gr/politics/amyna/564349111/pyrayloys-gia-patriot-zitaei-i-oykrania-apo-tin-ellada/">«Καθημερινής»</a>, η Γερμανία και η Ολλανδία ηγούνται μιας συντονισμένης εκστρατείας «πειθαναγκασμού» της Αθήνας. Στόχος είναι να καμφθούν οι ελληνικές αντιρρήσεις ώστε να ενισχυθεί το Κίεβο απέναντι στο ανελέητο σφυροκόπημα της ρωσικής αεροπορίας και των drones αυτοκτονίας.<br /><br />Η επίσημη ελληνική θέση βρίσκεται σε εξέλιξη πίσω από ερμητικά κλειστές πόρτες. Παρά το γεγονός ότι η στρατιωτική ηγεσία ξεκαθαρίζει πως δεν περισσεύει ούτε μία βίδα από την αεράμυνα του Αιγαίου, οι πολιτικές πιέσεις για «θυσίες» στο όνομα της συμμαχικής αλληλεγγύης είναι πρωτοφανείς.<br />Το αιφνιδιαστικό αίτημα του Ζελένσκι: 200 πύραυλοι PAC-2 στο στόχαστρο!<br /><br />Οι απαιτήσεις του Κιέβου έχουν γίνει πλέον συγκεκριμένες και άκρως πιεστικές. Η Ουκρανία ζητά επισήμως από την Ελλάδα την άμεση παράδοση έως και 200 πυραύλων τύπου PAC-2 από το ελληνικό στοκ.<br /><br />Το πρόσχημα που χρησιμοποιούν οι Ουκρανοί είναι σχεδόν προκλητικό: ισχυρίζονται ότι η επιχειρησιακή διάρκεια ζωής αυτών των ελληνικών βλημάτων πλησιάζει στο τέλος της, οπότε η Ελλάδα «δεν τους χρειάζεται» και είναι προτιμότερο να αναλωθούν στο μέτωπο της Ουκρανίας! Αν και το αρχικό σχέδιο των συμμάχων αφορούσε την παραχώρηση ολόκληρων των συστημάτων (ραντάρ και εκτοξευτές), το Κίεβο αυτή τη στιγμή καίγεται κυρίως για τα πυρομαχικά, καθώς οι δικές του αποθήκες έχουν αδειάσει.<div><br />Η μυστική τριγωνική συναλλαγή μέσω Νορβηγίας<br /><br />Για να ξεπεραστούν τα τεράστια νομικά και πολιτικά εμπόδια μιας απευθείας αποστολής όπλων που θα αποδυνάμωνε την ελληνική αποτροπή, οι επιτελείς του ΝΑΤΟ επεξεργάζονται ένα άκρως απόρρητο, κυκλικό σχέδιο:<br /><br />Η «Πώληση»: Η Ελλάδα θα εμφανιστεί ότι πουλάει τους 200 πυραύλους PAC-2 στη Νορβηγία.<br /><br />Η «Μεταβίβαση»: Το Όσλο, με τη σειρά του, θα αναλάβει να τους «δωρίσει» και να τους μεταφέρει απευθείας στις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις.<br /><br />Μέχρι στιγμής, η Αθήνα κρατά κλειστά τα χαρτιά της και δεν έχει δώσει το «πράσινο φως» για αυτό το τριγωνικό deal, καθώς η αφαίρεση 200 πυραύλων πρώτης γραμμής δημιουργεί ένα τεράστιο, επικίνδυνο κενό στην άμυνα της χώρας.</div><div><br />Η ατέλειωτη λίστα των απαιτήσεων: Από τα BMP-1 και τα Stinger μέχρι τους Patriot<br /><br />Αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που η Ελλάδα εξαναγκάζεται να στείλει στρατιωτικό υλικό στην Ουκρανία. Από την έναρξη της σύρραξης, το Κίεβο και οι Βρυξέλλες ζητούν συνεχώς εξοπλισμό, με την Αθήνα να έχει ήδη παραχωρήσει:<br /><br />Τεθωρακισμένα Οχήματα Μάχης (BMP-1): Που αντικαταστάθηκαν με τα γερμανικά Marder.<br /><br />Πυρομαχικά και Αντιαεροπορικούς Πυραύλους: Από τα αποθέματα των νησιών.<br /><br />Φήμες για S-300: Οι πιέσεις για την παραχώρηση του ρωσικού συστήματος S-300 που βρίσκεται στην Κρήτη παραμένουν στο τραπέζι, με τις ΗΠΑ να απαιτούν την πλήρη απομάκρυνση κάθε ρωσικού όπλου από το ελληνικό έδαφος.<br /><br />Η στρατιωτική ηγεσία της χώρας προειδοποιεί ότι η συνεχή αφαίρεση πυρομαχικών και η πίεση για τους Patriot αγγίζει τα όρια της εθνικής ασφάλειας, τη στιγμή που οι περιφερειακές απειλές παραμένουν ενεργές.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Συναγερμός στο Πεντάγωνο! ΝΑΤΟ και ΕΕ μας πιέζουν να δώσουμε Patriot στην Ουκρανία.

Ο θανάσιμος κίνδυνος αν η Αθήνα υποκύψει και παραδώσει τις συστοιχίες Patriot Σε συμπληγάδες σκληρών γεωπολιτικών πιέσεων βρίσκεται για ακόμ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ὁ πιλότος ἥρωας τοῦ καθήκοντος: Ἔσωσε δημόσια περιουσία 100 ἑκατομμυρίων.

<img height="115" src="https://www.estianews.gr/wp-content/uploads/2026/07/est16076.jpg" width="777" /> <br />Ποιός εἶναι ὁ πιλότος τοῦ μαχητικοῦ F-16 πού ἔκανε ἀναγκαστική προσγείωση στήν Ζάκυνθο. Πῶς οἱ πιλότοι καί οἱ τεχνικοί τῆς Πολεμικῆς Ἀεροπορίας κρατοῦν ψηλά τά ἑλληνικά φτερά<br /><br />Τό Oνομα τοῦ ἀντισμηνάρχου Γιώργου Χατζόπουλου ἴσως καί νά μήν τό ἀκούγαμε ποτέ. Καί ὅμως εἶχε διαγράψει μιά πορεία στήν Πολεμική Ἀεροπορία ὡς χειριστής καί ὡς διοικητής πρίν γίνει γνωστός στό πανελλήνιο ἀπό ἕνα περιστατικό πού ἐκ πρώτης ὄψεως ἦταν ἀτυχές.<br /><br />Τό μαχητικό του, τό F-16 μέ τό ὁποῖο πετοῦσε στό Ἰόνιο, παρουσίασε ἀστοχία, μέ ἀποτέλεσμα νά ὑποχρεωθεῖ νά κάνει ἀναγκαστική προσγείωση στήν Ζάκυνθο ὑπό συνθῆκες ἐξαιρετικά δύσκολες. Μέ τά σκέλη τοῦ ἀεροσκάφους νά μήν ἀνοίγουν καί μέ τόν κίνδυνο τῆς φωτιᾶς νά εἶναι ἄμεσος, ὁ ἔμπειρος χειριστής προσγείωσε μέ «τήν κοιλιά» τό ἀεροπλάνο καί τό ἔσωσε. Ἤδη τό συγκεκριμένο ἀεροπλάνο ἔχει μεταφερθεῖ στήν ἀεροπορική βάση τῆς Ἀνδραβίδας, ὅπου τό παραλαμβάνουν ἔμπειροι τεχνικοί πού θά τό ἀποκαταστήσουν. Καί ἄν ὑπάρχουν ἀνάγκες πιό σοβαρῶν ἐργοστασιακῶν ἐπισκευῶν, ὑπάρχει ἡ ΕΑΒ, ἡ ὁποία κατά τό παρελθόν ἔχει ἐπιτελέσει ἄθλους.<br /><br />Ἀκόμη πετάει ἕνα μαχητικό Mirage 2000 πού τό ὀνομάζουν «τό ὑποβρύχιο». Αὐτό τό ἀεροπλάνο εἶχε βυθισθεῖ στήν θάλασσα, ἀνεσύρθη καί ἐπισκευάστηκε πλήρως. Τά γράφουμε σήμερα αὐτά γιά νά τονίσουμε ἕνα πρᾶγμα. Κάθε φορά πού βλέπουμε τά ἀεροπλάνα μας νά πετοῦν, κάθε φορά πού ἀκοῦμε καί διαβάζουμε ὅτι εἴτε ἀναχαίτισαν κάποιους παρείσακτους στούς οὐρανούς μας εἴτε ἐστάλησαν σέ ἄλλες ἀποστολές, πρέπει νά θυμόμαστε τούς ἀνθρώπους πού κάνουν δυνατόν νά γίνονται ὅλα αὐτά. Χειριστές καί μηχανοσυνθέτες. Ἀνθρώπους τοῦ καθήκοντος. Ἀξιωματικούς καί ὑπαξιωματικούς πού κάνουν ἀθορύβως αὐτό πού πρέπει ὥστε ἡ χώρα νά αἰσθάνεται ἀσφαλής.<br /><br />Ὁ ἀντισμήναρχος Χατζόπουλος ἐπέδειξε ἱκανότητα καί ἐπαγγελματισμό. Ἐφήρμοσε στήν πράξη ὅλες τίς πολύπλοκες καί ἐν πολλοῖς ἐπικίνδυνες διαδικασίες τῆς ἀναγκαστικῆς προγειώσεως καί ἔσωσε τόν ἑαυτό του καί τό ἀεροπλάνο του. Καί νά τονίσουμε στό σημεῖο αὐτό ὅτι προέχει ἡ σωτηρία τοῦ πιλότου καί ἕπεται αὐτή τοῦ ἀεροπλάνου. Δέν εἶναι μόνον τό γεγονός ὅτι ἡ ἀνθρώπινη ζωή εἶναι ἀνεκτίμητη. Καί μέ ψυχρά οἰκονομικά κριτήρια νά τό δοῦμε, ἕνας πιλότος, ἕνας στρατιωτικός ἐν γένει, εἶναι ἕνας ἄνθρωπος στόν ὁποῖο ἡ πατρίδα ἔχει ἐπενδύσει χρόνο καί χρῆμα γιά νά τόν ἐκπαιδεύσει καί νά τόν προετοιμάσει. Καί στήν προκειμένη περίπτωση, ἐξαιρετικά δύσκολη, γιά ὅσους γνωρίζουν τά ἀεροπορικά δεδομένα, ἡ ἀποστολή ἐξετελέσθη καθ’ ὁλοκληρίαν. Διεσώθη ὁ πιλότος καί διέσωσε καί ἕνα ἀεροπλάνο πού ἡ ἀξία του ἀγγίζει τά 100 ἑκατομμύρια δολλάρια.<br /><br />Ἀνεδείχθη δηλαδή σέ φρουρό ὄχι μόνον τῶν οὐρανῶν τῆς πατρίδος, ἀλλά καί τοῦ δημοσίου συμφέροντος. Πληρώνεται αὐτό τό ἔργο; Δέν θά ἀναφερθοῦμε ἐδῶ στίς ἀποδοχές τῶν στρατιωτικῶν, οἱ ὁποῖοι ἐκτελοῦν εὐόρκως καί μέ εὐσυνειδησία τά καθήκοντά τους. Ἀκόμη καί μέ τίς πρόσφατες ἀναπροσαρμογές, οἱ μισθοί πού πληρώνονται ἀπέχουν πολύ ἀπό τοῦ νά χαρακτηρισθοῦν ἱκανοποιητικοί.<br /><br />Καί κάτι τελευταῖο. Γιά αὐτούς πού γνωρίζουν, τό συγκεκριμένο ἀεροπλάνο ἐκτελοῦσε μιά πολύ σημαντική ἐκπαιδευτική ἀποστολή. Γι’ αὐτό καί πετοῦσε στό Ἰόνιο, μακριά ἀπό ἀδιάκριτα βλέμματα. Τέτοιες ἀποστολές οἱ πιλότοι μας πετοῦν σχεδόν κάθε μέρα. Οὔτε τό προβάλλουν οὔτε τό καυχῶνται οὔτε εἴμεθα εἰς θέσιν νά τούς τό ἀναγνωρίσουμε. Καί ἀκούγονται κατά καιρούς καί μικρόψυχα σχόλια, πού ὅμως δέν ἀγγίζουν τούς στρατιωτικούς μας. Δείχνουν ἁπλῶς τήν μικρότητα ἐκείνων πού τά ἐκστομίζουν.<br /><br />Ὁ ἀντισμήναρχος Χατζόπουλος ἐκλήθη στό Ὑπουργεῖο Ἐθνικῆς Ἀμύνης καί ἐτιμήθη ἀπό τήν πολιτική καί τήν στρατιωτική ἡγεσία. Εἶναι τό ἐλάχιστον πού θά μποροῦσε νά γίνει. Γιά τόν ἴδιο καί γιά ὅλους ἐκείνους πού ἀγρυπνοῦν, ὅπως καί αὐτός, στό καθῆκον.<div><br /></div><div><a href="https://www.estianews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ὁ πιλότος ἥρωας τοῦ καθήκοντος: Ἔσωσε δημόσια περιουσία 100 ἑκατομμυρίων.

  Ποιός εἶναι ὁ πιλότος τοῦ μαχητικοῦ F-16 πού ἔκανε ἀναγκαστική προσγείωση στήν Ζάκυνθο. Πῶς οἱ πιλότοι καί οἱ τεχνικοί τῆς Πολεμικῆς Ἀεροπ...

Διαβάστε την συνέχεια

Νόμο είπαμε, για το Χάρτη της Σεβίλλης.Εσείς ξαναστέλνετε εξορία το Θουκιδίδη.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://newideas.gr/wp-content/uploads/2020/09/sevillemap1_NK.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="720" data-original-width="1280" height="113" src="https://newideas.gr/wp-content/uploads/2020/09/sevillemap1_NK.jpg" width="781" /></a></div>Το Μικρό της θαλάσσης κράτος κάνει τη δεύτερη εξορία, γιατί ο συγγραφέας του Πελοποννησιακού Πολέμου επιμένει για το Μέγα<br /><br />Γράφει ο <b>Χ. Κηπουρός</b><br /><br />Όταν οι ελάχιστες εναπομείνασες φυσητήρες φάλαινες της Ανατολικής Μεσογείου ανεβαίνουν από τα βάθη της Ελληνικής Τάφρου, φυσούν και ξεφυσούν για τρεις λόγους: για να αναπαυθούν, να αναστενάξουν για τις θανατώσεις από τις προπέλες των πλοίων, αλλά και να διαμαρτύρονται γιατί ο 12μίλιος τόπος τους παραμένει μισός, χωρίς ακόμη εθνική κυριαρχία.<br /><br />Ο Χάρτης της Σεβίλλης βάζει τάξη σε ολόκληρο το θαλάσσιο τόξο από το Ταίναρο μέχρι τη Ρόδο. Στο «Ταιναρόδιον», όπως το ονομάζω. Ένα 12μίλιο διαμαντένιο κολιέ μεταξύ Αιγαίου και Ανατολικής Μεσογείου. Με τη θέσπιση των 12 ναυτικών μιλίων βάσει της UNCLOS, τα Διεθνή Στενά της Κάσου και των Κυθήρων προσφέρουν μια γεωστρατηγική απογείωση, μετατρέποντας την περιοχή σε ένα «Ελληνικό Μοντρέ». Αυτό κάνουν τα κόκκινα τετράγωνα αποτυπώματα του Χάρτη.<br /><br />Όμως στη σημερινή Ελλάδα, συντελείται δεύτερη εξορία του Θουκιδίδη. Την κάνει το «Μικρό της θαλάσσης κράτος» απέναντι στο Μέγα, που εκείνος επέμενε. Μικρό άλλωστε είναι το άνευ των 12 μιλίων. Και μάλιστα εκεί όπου δεν ισχύει κανένα Casus Belli!<br /><br />Γιατί μια προσεκτική ανάγνωση των περί Casus Belli πρωθυπουργικών λογυδρίων, εντοπίζει μια θολότητα. Η οποία δεν θα υπήρχε, αν είχε προηγηθεί ο καθορισμός των 12 μιλίων στο Ταιναρόδιον, όπως αν τα 12 μίλια της Ελληνοϊταλικής Συμφωνίας συνέχιζαν και μετά από το Ταίναρο. Ένα τσιγάρο δρόμο από το Διεθνές Στενό των Κυθήρων και από την έναρξη της Γεωστρατηγικής μας Απογείωσης που μαζί με το Ελληνικό Μοντρέ, αξίζουν ίσαμε τα Βόρεια Προάστια.<br /><br />Αποκάλεσαν τον Χάρτη της Σεβίλλης «Ακαδημαϊκή μελέτη», αν όχι και «ιδιωτικό γεγονός», τη στιγμή που όλοι οι νέοι Διεθνείς Χάρτες τον κάνουν Copy Paste, ως τη Γεωγραφία της Αλήθειας. Τελευταία φορά, στις 20/12/2019, ο οικολογικός τομέας του ΟΗΕ.<br /><br />Και λίγο πιο πριν, το 2014, αυτή που ονομάζεται Ευρώπη αλλά που δεν είναι. Όπως η μνημειώδης Αθηναϊκή μυωπία, μετά των ουκ ολίγων εξ αντικειμένου φιλοτουρκικών συμπλεγμάτων που την κατατρύχουν διαχρονικά.<br /><br />Το Δημοψήφισμα για ΑΟΖ και 12 μίλια ήταν μια κάποια λύση. Όμως αυτοί που νομιμοποιούνται να το αναδείξουν από ένα βήμα ευρείας ακροάσεως, όπως το κοινοβούλιο, δεν είναι οι βάρβαροι του Καβάφη που ήταν μια κάποια λύση. Δεν λέω αν είναι χειρότεροι. Ας απαντήσουν οι ίδιοι.<br /><br />Η ουσία δεν είναι τα περί παρανομίας ψηφίσματα και οι αποφάσεις της Ε. Ε., που φυσικά δεν ιδρώνουν κανένα τουρκικό αυτί. Είναι η ακυρωτέα αυτή υπόθεση της λεγόμενης “MAVI VATAN”.<br /><br />Απαιτούνταν, όπως έχω ξαναγράψει, η ανάθεση σε ειδικό διεθνές νομικό γραφείο για προσφυγή στη Διεθνή Δικαιοσύνη, όμως αυτό είναι υπόθεση άλλων.<br /><br />Και επειδή δεν πρόκειται να γίνει τίποτα από όλα αυτά, οι υπογραφές των Ελλήνων πολιτών για το Δημοψήφισμα είναι η εναπομένουσα λύση πριν από την ψήφιση βέβαια της “Mavi Vatan”.<br /><br />Οι πολίτες πάντως δικαιούνται αλλά και οφείλουν να ερωτούν: «Εσείς οι Αντιπροσωπεύσεις, τι κάνατε γι’ αυτόν τον Χάρτη;»<br /><br />Εμείς κάτι κάναμε. Και θα κάνουμε περισσότερα. Και εφόσον η ΑΟΖ είναι η ίδια η νομιμότητα, θα σας ταράξουμε στην ΑΟΖ!<div><br /></div><div><a href="https://cretaone.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Νόμο είπαμε, για το Χάρτη της Σεβίλλης.Εσείς ξαναστέλνετε εξορία το Θουκιδίδη.

Το Μικρό της θαλάσσης κράτος κάνει τη δεύτερη εξορία, γιατί ο συγγραφέας του Πελοποννησιακού Πολέμου επιμένει για το Μέγα Γράφει ο Χ. Κηπουρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σεισμός στην Ουάσιγκτον: Ο Τραμπ κατηγορεί την Κίνα για εκλογική συνωμοσία και «συγκάλυψη».

<img height="160" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/trump-si-2-768x614.jpg" width="776" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Ο Αμερικανός πρόεδρος ανοίγει νέο μέτωπο με τις υπηρεσίες πληροφοριών, επαναφέροντας τη σύγκρουση για τις εκλογές του 2020 και την παγκόσμια μάχη επιρροής ΗΠΑ–Κίνας<br /><br />Η πολιτική σκηνή των Ηνωμένων Πολιτειών εισέρχεται ξανά σε περίοδο έντονης πόλωσης, καθώς ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ εξαπέλυσε νέες βαριές κατηγορίες για την εκλογική διαδικασία του 2020, υποστηρίζοντας ότι η Κίνα επιχείρησε να επηρεάσει το αποτέλεσμα και ότι τμήματα των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών απέκρυψαν κρίσιμες πληροφορίες από την κυβέρνηση και την κοινή γνώμη.<br /><br />Σε τηλεοπτικό διάγγελμα από τον Λευκό Οίκο, ο Τραμπ παρουσίασε αποχαρακτηρισμένα έγγραφα τα οποία, σύμφωνα με τον ίδιο, αποδεικνύουν μια ευρύτερη επιχείρηση κινεζικής παρέμβασης στις αμερικανικές εκλογές. Ισχυρίστηκε ότι το Πεκίνο απέκτησε τεράστιο όγκο δεδομένων ψηφοφόρων και ότι υπήρξε προσπάθεια δημιουργίας παράνομων ψήφων υπέρ του Τζο Μπάιντεν. <div><br />Η σύγκρουση με τις αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών<br /><br />Η πιο σοβαρή διάσταση των δηλώσεων Τραμπ αφορά την ευθεία αμφισβήτηση των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών. Ο πρόεδρος υποστήριξε ότι αξιωματούχοι του λεγόμενου «βαθέος κράτους» απέκρυψαν στοιχεία σχετικά με κινεζικές επιχειρήσεις επιρροής και εμπόδισαν την πλήρη ενημέρωση της πολιτικής ηγεσίας.<br /><br />Οι ισχυρισμοί αυτοί έρχονται σε αντίθεση με προηγούμενες αξιολογήσεις των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών, οι οποίες ανέφεραν ότι υπήρχαν κινεζικές προσπάθειες συλλογής πληροφοριών και επιρροής, αλλά δεν βρέθηκαν στοιχεία ότι το Πεκίνο άλλαξε το αποτέλεσμα της προεδρικής εκλογής του 2020 ή αλλοίωσε τη διαδικασία καταμέτρησης των ψήφων.</div><div><br />Η γεωπολιτική διάσταση: ΗΠΑ και Κίνα σε έναν νέο Ψυχρό Πόλεμο τεχνολογίας και επιρροής<br /><br />Πέρα από την εσωτερική αμερικανική πολιτική αντιπαράθεση, η υπόθεση εντάσσεται στη μεγαλύτερη στρατηγική σύγκρουση μεταξύ Ουάσιγκτον και Πεκίνου.<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες θεωρούν την Κίνα τον σημαντικότερο γεωπολιτικό ανταγωνιστή τους στον 21ο αιώνα, με πεδία αντιπαράθεσης που περιλαμβάνουν:κυβερνοασφάλεια και ψηφιακές επιχειρήσεις επιρροής,<br />τεχνολογική κυριαρχία στην τεχνητή νοημοσύνη και τα ημιαγωγά,<br />στρατιωτική ισορροπία στον Ινδο-Ειρηνικό,<br />έλεγχο κρίσιμων υποδομών και δεδομένων.<br /><br />Η κατηγορία ότι μια ξένη δύναμη επιχείρησε να επηρεάσει την αμερικανική δημοκρατική διαδικασία αγγίζει ένα από τα πιο ευαίσθητα ζητήματα της διεθνούς πολιτικής: την ασφάλεια των εκλογών στη νέα εποχή του κυβερνοχώρου. </div><div><br />Η πολιτική αξιοποίηση και οι επόμενες κινήσεις<br /><br />Η αναζωπύρωση της συζήτησης για την εκλογική ασφάλεια αποτελεί σημαντικό πολιτικό εργαλείο για τον Τραμπ και τους Ρεπουμπλικανούς, καθώς το θέμα της εμπιστοσύνης στους θεσμούς παραμένει βαθιά διχαστικό στην αμερικανική κοινωνία.<br /><br />Οι επικριτές του προέδρου υποστηρίζουν ότι οι νέες δηλώσεις αναπαράγουν αμφισβητούμενους ισχυρισμούς για το 2020 και ενισχύουν τη δυσπιστία απέναντι στους εκλογικούς θεσμούς. Από την άλλη πλευρά, οι υποστηρικτές του θεωρούν ότι η κυβέρνηση έχει υποχρέωση να διερευνήσει κάθε πιθανή ξένη παρέμβαση, ακόμη και αν αυτή αφορά προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις.<br />Ένα νέο κεφάλαιο στην παγκόσμια μάχη για την πληροφορία<br /><br />Η υπόθεση ξεπερνά τα όρια μιας αμερικανικής πολιτικής διαμάχης. Αναδεικνύει το πώς οι εκλογές, η τεχνολογία και η γεωπολιτική ισχύς έχουν πλέον συνδεθεί άμεσα.<br /><br />Στον 21ο αιώνα, η μάχη για την επιρροή δεν διεξάγεται μόνο με στρατούς και οικονομικές κυρώσεις, αλλά και μέσα από δεδομένα, κυβερνοεπιχειρήσεις, πληροφοριακές εκστρατείες και τον έλεγχο της αφήγησης.<br /><br />Η αντιπαράθεση Τραμπ–υπηρεσιών πληροφοριών αναμένεται να συνεχιστεί, επηρεάζοντας όχι μόνο την αμερικανική πολιτική σκηνή αλλά και τη διεθνή συζήτηση για την ασφάλεια των δημοκρατιών απέναντι στις νέες μορφές υβριδικού πόλεμου</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σεισμός στην Ουάσιγκτον: Ο Τραμπ κατηγορεί την Κίνα για εκλογική συνωμοσία και «συγκάλυψη».

Βασιλης Διαμαντακος Ο Αμερικανός πρόεδρος ανοίγει νέο μέτωπο με τις υπηρεσίες πληροφοριών, επαναφέροντας τη σύγκρουση για τις εκλογές του 20...

Διαβάστε την συνέχεια

«Το πυρηνικό ζήτημα διαπραγματεύεται, το Ορμούζ όχι». Το σχέδιο 15ετίας του Χαμενεΐ έγινε ο βασικός μοχλός πίεσης του Ιράν κατά των ΗΠΑ.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/Hormuz.jpeg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="714" data-original-width="1280" height="112" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/Hormuz.jpeg" width="771" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Πριν από περίπου δεκαπέντε χρόνια, καθώς η διεθνής κοινότητα παρακολουθούσε με αυξανόμενη ανησυχία την εξέλιξη του πυρηνικού προγράμματος της Τεχεράνης, ο Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ έλαβε μια απόφαση που έμελλε να αλλάξει τα γεωπολιτικά δεδομένα του σήμερα. Κάλεσε τους στρατιωτικούς του συμβούλους και έδωσε μια σαφή, κατεπείγουσα εντολή: να καταρτιστεί άμεσα ένα σχέδιο για το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ.</div><div><br /></div>Όπως αποκάλυψε πρόσφατα στην κρατική τηλεόραση ο υποστράτηγος Ραχίμ Σαφαβί, στρατιωτικός σύμβουλος του εκλιπόντος ανώτατου ηγέτη, ο Χαμενεΐ είχε προβλέψει ότι αυτή η στρατηγική θα αποδεικνυόταν απαραίτητη στο μέλλον. Μάλιστα, όταν ο Σαφαβί ζήτησε διορία τριών μηνών για την προετοιμασία, ο Χαμενεΐ τη μείωσε δραστικά σε μόλις έναν μήνα, δείχνοντας την κρισιμότητα που απέδιδε στην επιχείρηση. Στην πορεία, οι Ιρανοί σχεδιαστές επέκτειναν το δόγμα τους, αναπτύσσοντας στρατηγικές αποκλεισμού όχι μόνο για τον Κόλπο, αλλά και για τη Θάλασσα του Ομάν, την Ερυθρά Θάλασσα, ακόμη και την ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Το Ορμούζ εκτοπίζει τα πυρηνικάηορμ<br /><br />Για χρόνια, οι απειλές της Τεχεράνης για κλείσιμο των στενών αντιμετωπίζονταν από τη Δύση ως απλή ρητορική, καθώς θεωρείτο ότι ένα τέτοιο βήμα θα επιστρατευόταν μόνο σε περίπτωση υπαρξιακού πολέμου. Αυτή η στιγμή όμως ήρθε τον περασμένο Φεβρουάριο, με τις πρώτες αεροπορικές επιθέσεις της συμμαχίας ΗΠΑ και Ισραήλ, οι οποίες είχαν ως αποτέλεσμα τον θάνατο του Χαμενεΐ και άλλων κορυφαίων στελεχών του καθεστώτος.<br />Έχοντας υποστεί βαρύτατα πλήγματα στις κύριες εγκαταστάσεις εμπλουτισμού ουρανίου κατά τη διάρκεια του περσινού πολέμου των 12 ημερών, το Ιράν έθεσε για πρώτη φορά σε εφαρμογή το σχέδιο του Χαμενεΐ. Στοχοποιώντας την εμπορική ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ —από όπου πριν τη σύγκρουση διερχόταν το ένα πέμπτο του παγκόσμιου πετρελαίου και υγροποιημένου φυσικού αερίου— η Τεχεράνη προκάλεσε τη χειρότερη ενεργειακή κρίση των τελευταίων ετών, αποκτώντας παράλληλα έναν πανίσχυρο μοχλό πίεσης.<br />Όπως χαρακτηριστικά δηλώνει στέλεχος του καθεστώτος, αποτυπώνοντας τη νέα πραγματικότητα: «Το πυρηνικό ζήτημα μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο διαπραγμάτευσης. Το Ορμούζ όχι. Η μόνη λύπη τώρα είναι ότι θα έπρεπε να είχαμε κλείσει τα στενά πριν από χρόνια, όταν οι ΗΠΑ επέβαλαν για πρώτη φορά κυρώσεις».<div><br />Το ναυάγιο της συμφωνίας του Ιουνίου<br /><br />Η αποφασιστικότητα της Τεχεράνης να διατηρήσει τον έλεγχο της θαλάσσιας διόδου οδήγησε και στην κατάρρευση της προσχεδιασμένης συμφωνίας του Ιουνίου. Ενώ το μνημόνιο συναντίληψης προέβλεπε την άρση του αμερικανικού αποκλεισμού στα ιρανικά λιμάνια με αντάλλαγμα τη σταδιακή επανέναρξη της εμπορικής ναυτιλίας, η προσπάθεια της Ουάσιγκτον να κατευθύνει τα πλοία κατά μήκος των ακτών του Ομάν πυροδότησε νέα κρίση.<br />Το Ιράν άρχισε να στοχοποιεί σκάφη που κατηγόρησε ότι χρησιμοποιούσαν «μη εξουσιοδοτημένη» διαδρομή, επιμένοντας ότι τα στενά πρέπει να παραμείνουν υπό τον απόλυτο έλεγχό του για όσο διαρκεί ο πόλεμος. Η απάντηση των ΗΠΑ με νέες αεροπορικές επιδρομές και επαναφορά του αποκλεισμού έχει φέρει τις δύο πλευρές στα πρόθυρα μιας νέας, γενικευμένης σύγκρουσης, προτού καν ξεκινήσουν οι ουσιαστικές συζητήσεις για το πυρηνικό πρόγραμμα.<br /><br />Η ασυμμετρία στη διαπραγμάτευση και το παιχνίδι αντοχής<br /><br />Η παρούσα φάση αναδεικνύει μια έντονη ασυμμετρία στις θέσεις των δύο πλευρών:<br />Η Ουάσιγκτον βιάζεται: Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ δέχεται ισχυρές εσωτερικές πιέσεις για τη μείωση των τιμών της ενέργειας ενόψει των κρίσιμων ενδιάμεσων εκλογών του Νοεμβρίου.<br />Η Τεχεράνη καθυστερεί: Το ιρανικό καθεστώς εκτιμά ότι έχει πολύ υψηλότερο όριο αντοχής στον οικονομικό πόνο από ό,τι η αμερικανική κυβέρνηση και επιλέγει τη στρατηγική των αργών διαπραγματεύσεων.<br /><br />Σύμφωνα με τον Αλί Βαέζ του Crisis Group, για πρώτη φορά από τη δεκαετία του 1980, το Ιράν κατάφερε να απαντήσει στον οικονομικό καταναγκασμό των ΗΠΑ με το ίδιο νόμισμα, πλήττοντας την αμερικανική οικονομία. «Θέλουν να χρησιμοποιήσουν αυτό το προηγούμενο για να στείλουν το μήνυμα στην Ουάσιγκτον ότι ένας νέος πόλεμος θα σημαίνει ένα ακόμη οικονομικό σοκ. Αυτό είναι πλέον το κύριο μέσο αποτροπής τους», εξηγεί ο Βαέζ.</div><div><br />Οι κόκκινες γραμμές και το αβέβαιο μέλλον<br /><br />Οι απαιτήσεις του Ιράν για την επόμενη μέρα είναι ξεκάθαρες και μη διαπραγματεύσιμες. Ζητά τον αποκλειστικό έλεγχο της διαχείρισης της θαλάσσιας διόδου από κοινού με το Ομάν, απορρίπτοντας κάθε αμερικανική απόπειρα δημιουργίας εναλλακτικής ναυτιλιακής λωρίδας, ενώ σχεδιάζει να επιβάλει «τέλη παροχής υπηρεσιών» στα διερχόμενα πλοία.</div><div><br />Παράλληλα, το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης απειλεί ανοιχτά με επέκταση των επιχειρήσεων και κλείσιμο και άλλων οδών εξαγωγής πετρελαίου και φυσικού αερίου.<br />Την ίδια ώρα, αν και οι αμερικανοϊσραηλινές επιθέσεις στις ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις μείωσαν την αίσθηση του κατεπείγοντος για το πυρηνικό πρόγραμμα, η Τεχεράνη διατηρεί την τεχνογνωσία ανασυγκρότησής του. Ο Ντόναλντ Τραμπ απειλεί τώρα με πλήγματα στην εξαιρετικά προστατευμένη, υπόγεια εγκατάσταση κάτω από το Kolang Gazla («Όρος Αξίνα»), ενώ το Ιράν αρνείται να στείλει το απόθεμα εμπλουτισμένου ουρανίου του στο εξωτερικό.</div><div><br />Όπως επισημαίνει ο πρώην Αμερικανός αξιωματούχος Βάλι Νασρ, η διατήρηση του ελέγχου των στενών λειτουργεί για το Ιράν ως η υπέρτατη εγγύηση ότι οποιαδήποτε συμφωνία υπογραφεί για το πυρηνικό ζήτημα θα εφαρμοστεί στην πράξη. Με τα δεδομένα αυτά, η μάχη για το Ορμούζ υποβαθμίζει τις πυρηνικές συνομιλίες σε δευτερεύουσας σημασίας, καθιστώντας, κατά τις πηγές του καθεστώτος, μια συνολική διευθέτηση να φαντάζει αυτή τη στιγμή σχεδόν αδύνατη.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Το πυρηνικό ζήτημα διαπραγματεύεται, το Ορμούζ όχι». Το σχέδιο 15ετίας του Χαμενεΐ έγινε ο βασικός μοχλός πίεσης του Ιράν κατά των ΗΠΑ.

Πριν από περίπου δεκαπέντε χρόνια, καθώς η διεθνής κοινότητα παρακολουθούσε με αυξανόμενη ανησυχία την εξέλιξη του πυρηνικού προγράμματος τη...

Διαβάστε την συνέχεια

Ιράν Vs ΗΠΑ με… έπαθλο το Ορμούζ: Αμερικανικό ρεσάλτο σε τάνκερ στον Κόλπο του Ομάν.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/07/keimeno_us_resalto_oman1.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1218" data-original-width="1900" height="128" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/07/keimeno_us_resalto_oman1.jpg" width="765" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ιρανικός στρατός: «Τα Στενά του Ορμούζ δεν θα επιστρέψουν ποτέ στην προπολεμική κατάσταση»</span></h3><b> Ιωάννα Γκορόγια</b><br />Γύρω-γύρω όλοι και στη μέση τα Στενά του Ορμούζ… Η CENTCOM έδωσε το έναυσμα για την έκτη σερί νύχτα αμερικανικών επιθέσεων με στόχο την «υποβάθμιση των στρατιωτικών δυνατοτήτων του <a href="https://www.newsbreak.gr/tag/iran/">Ιράν</a>» και στοχεύοντας υποδομές, με εκρήξεις να αναφέρονται σε όλη τη νότια Ισλαμική Δημοκρατία. Τα ΜΜΕ της χώρας να μεταδίδουν επιθέσεις των ΗΠΑ σε γέφυρες, σιδηροδρομικούς υποσταθμούς και στο αεροδρόμιο Ιρανσχάρ.<br /><br /><div class="embed-x" style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: cf_asty_st; font-size: 19px; margin-left: auto; margin-right: auto;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; max-width: 550px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2077872894483607996" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=newsbreakGR&dnt=true&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2077872894483607996&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.newsbreak.gr%2Fgeopolitiki-amyna%2F1028435%2Firan-ipa-ormoyz-resalto%2F&sessionId=bf8efe5bb557a76b1286d0b3c73e5feb0abc39de&siteScreenName=newsbreakGR&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 672px; max-width: 100%; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div><p style="box-sizing: border-box; margin-bottom: 26px; margin-top: 0px; overflow-wrap: break-word; transition: font-size 0.18s, line-height 0.18s;"></p></div>Το νησί Κεσμ, το Μπουσέρ η Αχβάζ, το Μπαντάρ Αμπάς, η Τσαμπαχάρ, το Μπαντάρ-ε Χαμίρ, το λιμάνι Μπαντάρ Λένγκεχ και άλλες πόλεις, δέχονται σφοδρό κύμα βομβαρδισμών από τις αμερικανικές δυνάμεις.<br /><br />Ιρανικά πρακτορεία αναφέρουν ότι δύο άτομα σκοτώθηκαν και οκτώ τραυματίστηκαν σε αμερικανική επιδρομή στη γέφυρα Κεχβαρστάν. Το κρατικό IRIB είπε ότι πύραυλοι εδάφους-εδάφους HIMARS εκτοξεύτηκαν από το Κουβέιτ προς το Ιράν.<br /><br />Οι ΗΠΑ έχουν 50.000 στρατιώτες στη Μέση Ανατολή και είναι έτοιμοι να εκτελέσουν οποιαδήποτε αποστολή, δήλωσε εκπρόσωπος του αμερικανικού στρατού στο Al Jazeera.<br />Ορμούζ: Δεν θα επιστρέψει ποτέ στην προπολεμική κατάσταση<br /><br />Οι ΗΠΑ είναι «τρομοκρατημένες» από την «κυριαρχία» του Ιράν στο Ορμούζ, λέει ο εκπρόσωπος των ιρανικών ενόπλων δυνάμεων Εμπραχίμ Ζολφαγκάρι και επισημαίνει: «Όλος ο κόσμος είδε ότι εσείς ήσασταν αυτοί που ξεκινήσατε τις επιθέσεις στις υποδομές. Θα εκπλαγείτε!»<br /><br />«Οι ΗΠΑ είναι αυτές που εργάζονται για την αποσταθεροποίηση της ασφάλειας στα Στενά του Ορμούζ», δήλωσε ακόμα ο Ζολφαγκάρι και τόνισε: «Η κατάσταση εκεί δεν θα επιστρέψει ποτέ σε αυτό που ήταν πριν από τον 40ήμερο πόλεμο».<br /><br />Το Ιράν ζήτησε από τις χώρες του Κόλπου «να μην επιτρέψουν στην Αμερική να χρησιμοποιήσει τα εδάφη τους για να μας επιτεθεί», ανέφερε ακόμα και πρόσθεσε: «Εάν οι χώρες της περιοχής συνεργαστούν μαζί μας και απέχουν από τη συνεργασία με την Αμερική, θα επιτύχουμε συλλογική ασφάλεια μαζί».<div><br />CENTCOM: Τα Στενά του Ορμούζ και τα γύρω ύδατα παραμένουν ελεύθερα και ανοιχτά<br /><br />Ρεσάλτο Αμερικανών πεζοναυτών στο τάνκερ M/T Wen Yao το οποίο τελεί υπό καθεστώς κυρώσεων ανακοίνωσε η CENTCOM η οποία επιμένει ότι το Ορμούζ είναι ανοιχτό:<br /><br />«Πεζοναύτες των ΗΠΑ από την 11η Μονάδα Εκστρατείας Πεζοναυτών πραγματοποιούν επαλήθευση επιβίβασης στο M/T Wen Yao στον Κόλπο του Ομάν, στις 16 Ιουλίου.<br /><br />Μέχρι σήμερα, οι αμερικανικές δυνάμεις έχουν ανακατευθύνει 3 εμπορικά πλοία που προσπαθούσαν να παραβιάσουν τον αποκλεισμό, έχουν ακινητοποιήσει 1 που δεν συμμορφώθηκε και έχουν επιβιβαστεί σε 1, για να διασφαλίσουν την πλήρη συμμόρφωση με τον συνεχιζόμενο ναυτικό αποκλεισμό των ΗΠΑ κατά του Ιράν.<br /><br />Τα Στενά του Ορμούζ και τα γύρω ύδατα παραμένουν ελεύθερα και ανοιχτά, με εξαίρεση για τα πλοία που επιχειρούν να παραβιάσουν τον αμερικανικό αποκλεισμό από χάλυβα».<br /><br />Καταστροφές στο Μπαντάρ Αμπάς<br /><br />Εικόνες από την ιρανική πόλη Μπαντάρ Αμπάς δείχνουν σημάδια καταστροφής μετά τις τελευταίες αμερικανικές επιδρομές, όπως μεταδίδει το Al Jazeera Arabic.<br /><br />Οι ΗΠΑ στόχευσαν έναν πύργο επικοινωνιών σε έναν λόφο της πόλης, προκαλώντας διακοπή ρεύματος στην περιοχή, ανέφερε νωρίτερα το πρακτορείο Tasnim, προσθέτοντας ότι 7 άνθρωποι τραυματίστηκαν επίσης από αμερικανική επίθεση.<br /><br /></div><div>«Σειρά εκρήξεων στο Κουβέιτ»<br /><br />Το ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων Fars μεταδίδει εν τω μεταξύ μια «σειρά εκρήξεων» στο Κουβέιτ, οι οποίες ακούγονταν μέχρι τη Βασόρα στο νότιο Ιράκ. Νωρίτερα την Πέμπτη (16/7), το Κουβέιτ είχε αναφέρει ότι εντόπισε 32 «εχθρικά drones» στον εναέριο χώρο του.<br /><br />Το ιρακινό δίκτυο Sabreen News ανέφερε ότι αμερικανικά ραντάρ έγιναν στόχος στο Κουβέιτ, κοντά στη βάση Ουμ Κασρ:</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ιράν Vs ΗΠΑ με… έπαθλο το Ορμούζ: Αμερικανικό ρεσάλτο σε τάνκερ στον Κόλπο του Ομάν.

Ιρανικός στρατός: «Τα Στενά του Ορμούζ δεν θα επιστρέψουν ποτέ στην προπολεμική κατάσταση»  Ιωάννα Γκορόγια Γύρω-γύρω όλοι και στη μέση τα Σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μπαράζ αμερικανικών επιθέσεων κοντά στα Στενά του Ορμούζ. Έτοιμο για αντίποινα το Ιράν.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/07/CENTCOM-PERSIKOS-IRAN-USA11-630x400.jpg" width="750" /><br /><br />Σε τροχιά επικίνδυνης κλιμάκωσης εισέρχεται η κατάσταση στη Μέση Ανατολή, μετά από μπαράζ αμερικανικών επιθέσεων σε στρατηγικά σημεία του νοτίου Ιράν, την ώρα που η Τεχεράνη προετοιμάζει τους συμμάχους της για ασύμμετρα αντίποινα που μπορεί να προκαλέσουν παγκόσμιο ενεργειακό σοκ.<br /><br />Στο στόχαστρο το νησί Κεσμ και το Μπαντάρ Αμπάς<br /><br />Σύμφωνα με ιρανικά Μέσα Ενημέρωσης, οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις εξαπέλυσαν επιθέσεις σε διάφορες περιοχές κοντά στα στρατηγικής σημασίας Στενά του Ορμούζ.<br /><br />Πολλαπλά χτυπήματα στο Κεσμ: Το νησί Κεσμ επλήγη επανειλημμένα από αμερικανικούς πυραύλους αργά το απόγευμα, όπως επιβεβαίωσε το κυβερνείο της επαρχίας Χορμουζγκάν μέσω των ειδησεογραφικών πρακτορείων Fars και Tasnim.<br /><br />Οι επιθέσεις σημειώθηκαν γύρω στις 18.00 τοπική ώρα.<br /><br />Αεροπορικές επιδρομές στο Μπαντάρ Αμπάς: Η ιρανική κρατική τηλεόραση μετέδωσε ότι και η περιοχή του Μπαντάρ Αμπάς έγινε στόχος αεροπορικών επιδρομών από τις ΗΠΑ.<br /><br />Βάσει των δηλώσεων τοπικών αξιωματούχων, δεν έχουν αναφερθεί μέχρι στιγμής θύματα από το συγκεκριμένο κύμα επιθέσεων στο ιρανικό έδαφος.<br />Το τελεσίγραφο του Ιράν: «Κλείστε την Ερυθρά Θάλασσα»<br /><br />Πίσω από τις κλειστές πόρτες, η Τεχεράνη φαίνεται πως οργανώνει ήδη την απάντησή της.<br /><br />Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του Reuters, το Ιράν ζήτησε από το κίνημα των Χούτι στην Υεμένη να βρίσκεται σε πλήρη ετοιμότητα προκειμένου να αποκλείσει την πετρελαϊκή δίοδο της Ερυθράς Θάλασσας, σε περίπτωση που οι ΗΠΑ πλήξουν τις ιρανικές ενεργειακές υποδομές.<br /><br />Μια τέτοια κίνηση θα αποτελούσε άμεση απειλή για τον παγκόσμιο εφοδιασμό καυσίμων. Όπως αναφέρουν διπλωματικές και περιφερειακές πηγές:<br /><br />-Το σχέδιο έχει ήδη συζητηθεί και εγκριθεί από την ανώτατη ηγεσία της Ισλαμικής Δημοκρατίας.<br /><br />-Το σχετικό μήνυμα διαβιβάστηκε πρόσφατα στους αντάρτες Χούτι, χωρίς ωστόσο να αποσαφηνίζεται αν η επικοινωνία έγινε πριν ή μετά τις πρόσφατες προειδοποιήσεις του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ για πιθανά πλήγματα στις ιρανικές πετρελαϊκές εγκαταστάσεις.<br />Σε θέση μάχης οι Χούτι – Απειλές και κατά της Σαουδικής Αραβίας<br /><br />Πηγές προσκείμενες στους Χούτι επιβεβαιώνουν ότι οι δυνάμεις τους έχουν ολοκληρώσει τις προπαρασκευές τους.<br /><br />Έχουν ήδη αναπτυχθεί πύραυλοι και drones στα υψώματα της Χοντέιντα και στον Κόλπο του Άντεν, θέτοντας υπό άμεση απειλή το στενό Μπαμπ ελ Μαντέμπ.<br /><br />Το μόνο που απομένει, όπως αναφέρουν, είναι η τελική εντολή για την έναρξη των επιχειρήσεων.<br /><br />Παράλληλα, ο ηγέτης της οργάνωσης, Αμπντούλ Μαλίκ αλ Χούτι, έστειλε ξεκάθαρο προειδοποιητικό μήνυμα και προς το Ριάντ.<br /><br />Δήλωσε πως όλες οι πετρελαϊκές και ζωτικές εγκαταστάσεις της Σαουδικής Αραβίας, καθώς και το αεροδρόμιο της πρωτεύουσας, θα αποτελέσουν άμεσους στόχους εάν το Ριάντ αποφασίσει να εμπλακεί ή να στηρίξει μια ολοκληρωτική επίθεση εναντίον της Υεμένης<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μπαράζ αμερικανικών επιθέσεων κοντά στα Στενά του Ορμούζ. Έτοιμο για αντίποινα το Ιράν.

Σε τροχιά επικίνδυνης κλιμάκωσης εισέρχεται η κατάσταση στη Μέση Ανατολή, μετά από μπαράζ αμερικανικών επιθέσεων σε στρατηγικά σημεία του νο...

Διαβάστε την συνέχεια

Το χάσμα μεταξύ Τραμπ και Νετανιάχου μεγαλώνει.

<img height="113" src="https://www.capital.gr/Content/ImagesDatabase/p/1000x563/crop/both/83/8390cb32b1c04b838ea888c954eb14e1.jpg?quality=85&404=default&v=8" width="773" /><br /><br />Γράφει η<b> Mairav Zonszein</b><br />Μετά την επίθεση της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου του 2023, όταν το Ισραήλ βρέθηκε στην πιο ευάλωτη στιγμή του και απορροφήθηκε πλήρως από την προσπάθεια να αποκαταστήσει την ισχύ του, οι ηγέτες του έθεσαν τον πήχη της επιτυχίας σε ανέφικτα ύψη: στο επίπεδο του αήττητου.<br /><br />Ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου μίλησε για "ολοκληρωτική νίκη" και εξαπέλυσε μια εκστρατεία που κατέστρεψε τη Γάζα. Στη συνέχεια, έστρεψε το βλέμμα του στη Χεζμπολάχ στον Λίβανο, στους Χούθι στην Υεμένη, σε τμήματα της Συρίας και στο Ιράν. Η δυνατότητα συνέχισης των πολεμικών επιχειρήσεων χωρίς περιορισμούς - τόσο εσωτερικούς όσο και εξωτερικούς - κατέστη αυτοσκοπός για την κυβέρνηση του. Και καθώς ο πόλεμος μετατρεπόταν σε μια νέα μόνιμη κατάσταση, το να τάσσεται κανείς υπέρ του Ισραήλ άρχισε να ταυτίζεται με τη στήριξη - ή τουλάχιστον τη μη αμφισβήτηση - αυτού του δόγματος ασφαλείας.<br /><br />Είναι, λοιπόν, κατανοητό το σοκ και η αγανάκτηση που νιώθουν οι Ισραηλινοί παρακολουθώντας το χάσμα που έχει πλέον διαμορφωθεί στις σχέσεις μεταξύ της κυβέρνησης Τραμπ και της ισραηλινής κυβέρνησης. Το βλέπουμε παντού: στα σχόλια του προέδρου Τραμπ προς τον Νετανιάχου που διέρρευσαν στις αρχές Ιουνίου – για την κλιμάκωση των επιχειρήσεων του Ισραήλ στον Λίβανο, όταν φέρεται να τον αποκάλεσε "τρελό", προσθέτοντας ότι "όλοι σε μισούν πια" - μέχρι τις πρόσφατες προσπάθειες του αντιπροέδρου Τζέι Ντι Βανς να βάλει το Ισραήλ στη θέση του.<br /><br />Αν και ο Νετανιάχου είναι προσεκτικός μέχρι τώρα να μην εκδηλώσει τη δυσαρέσκεια του, οι υποστηρικτές του στα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης δεν είναι τόσο μετρημένοι στα λόγια τους. Ένας ακροδεξιός παρουσιαστής στην τηλεόραση, ο Γινόν Μαγκάλ, αποκάλεσε τον Βανς "απόβρασμα" και χρησιμοποίησε έναν υποτιμητικό όρο για τους Εβραίους προκειμένου να περιγράψει τους απεσταλμένους του Τραμπ, τον Στιβ Γουίτκοφ και τον Τζάρεντ Κούσνερ. Μια άλλη εξέχουσα ισραηλινή προσωπικότητα και σύμμαχος του Νετανιάχου δήλωσε στο περιοδικό The New Yorker ότι ένιωθε "σοκαρισμένος" από τη συμφωνία που έκλεισε ο Τραμπ με το Ιράν και ότι, κατά πάσα πιθανότητα, σοκαρισμένος ήταν και ο Νετανιάχου. Μια δημοσκόπηση που διεξήχθη στο Ισραήλ, μετά την υπογραφή του μνημονίου κατανόησης μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, έδειξε κατακόρυφη πτώση της δημοτικότητας του Τραμπ.<br /><br />Είναι πρόωρο να μιλάμε για πλήρη ρήξη στη συμμαχία ΗΠΑ-Ισραήλ ή στη σχέση μεταξύ των ηγετών των δύο χωρών. Ωστόσο, αναμφίβολα βρίσκονται σε κρίσιμο σημείο. Ο δυσανάλογα μεγάλος ρόλος του Ισραήλ στην αμερικανική πολιτική σκηνή, η στρατιωτική και οικονομική κυριαρχία του στην περιοχή - την οποία στήριξαν και κατέστησαν δυνατή οι ΗΠΑ επί μακρόν - καθώς και η επιτυχία του φιλοϊσραηλινού λόμπι, όλα αυτά βρίσκονται πλέον σε μια ρευστή φάση. Το Ισραήλ πόνταρε όλο το πολιτικό του κεφάλαιο σε αυτόν τον τελευταίο γύρο αντιπαράθεσης με το Ιράν, αλλά το αποτέλεσμα δεν το δικαίωσε.<br /><br />Η ρωγμή στη σχέση αυτή είναι πιο εμφανής στις δηλώσεις του Βανς. Πρόσφατα είπε στον αρθρογράφο της στήλης γνώμης των Times, Ρος Ντάουθατ, ότι θα μετέφερε το εξής μήνυμα στους ακροδεξιούς υπουργούς του Ισραήλ που άσκησαν κριτική στη συμφωνία των ΗΠΑ με το Ιράν: "Δεν μπορείτε να επιλύετε κάθε πρόβλημα εθνικής ασφάλειας που αντιμετωπίζετε απλώς καταφεύγοντας σε σκοτωμούς". Στη συνέχεια, κατά τη διάρκεια ενημέρωσης του Τύπου στον Λευκό Οίκο, ο αντιπρόεδρος συνέχισε στο ίδιο μήκος κύματος, δηλώνοντας: "Αν συμμετείχα στο υπουργικό συμβούλιο της ισραηλινής κυβέρνησης, ίσως να [προτιμούσα] να μην κάνω επιθέσεις στον μοναδικό ισχυρό σύμμαχο που μου έχει απομείνει σε ολόκληρο τον κόσμο".<br /><br />Πράγματι, κατά καιρούς φαινόταν ότι ο Βανς προωθούσε ένα νέο δόγμα για το Ισραήλ στους κόλπους της αμερικανικής κυβέρνησης. Τον περασμένο μήνα, μιλώντας σε ένα χριστιανικό podcast συντηρητικής κατεύθυνσης, δήλωσε ότι, αν και "μερικές φορές η κριτική προς το Ισραήλ καταλήγει σε μίσος κατά των Εβραίων", οι φιλοϊσραηλινές φωνές στις ΗΠΑ υποπίπτουν στο σφάλμα να "ταυτίζουν την κριτική προς μια συγκεκριμένη κυβέρνηση με το μίσος κατά των Εβραίων. Διότι, αν τα πάντα συνιστούν μίσος κατά των Εβραίων, τότε τίποτα δεν αποτελεί μίσος κατά των Εβραίων". Σημείωσε επίσης ότι είναι λάθος να θεωρούμε πως τα συμφέροντα των ΗΠΑ και του Ισραήλ ταυτίζονται σε όλες τις περιπτώσεις.<br /><br />Μένει να φανεί αν η αμερικανική πολιτική απέναντι στο Ισραήλ θα αλλάξει ουσιαστικά - είτε όσον αφορά τη στρατιωτική βοήθεια και τη διπλωματική κάλυψη, είτε με την άρνηση των ΗΠΑ να χαλιναγωγήσουν το Ισραήλ στην προσπάθεια του να αποτρέψει τη δημιουργία παλαιστινιακού κράτους μέσω της βίας των εποίκων και της προσάρτησης της Δυτικής Όχθης. Ωστόσο, ο Βανς ανέδειξε ένα πραγματικό ζήτημα για το οποίο οι Αμερικανοεβραίοι της Αριστεράς κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου εδώ και καιρό: αν τα πάντα αποτελούν απειλή για τους Εβραίους, τότε καθίσταται πρακτικά αδύνατο να εντοπιστούν οι πραγματικές απειλές. Με την ίδια λογική, αν το Ισραήλ βρίσκεται διαρκώς σε πόλεμο με τους πάντες, γίνεται αδύνατο να διαχωριστούν οι πραγματικές από τις υπερβολικές απειλές, ή να ξεχωρίσει κανείς πότε η ισραηλινή στρατιωτική ισχύς είναι αναγκαία, αποτελεσματική και δικαιολογημένη και πότε αποτελεί απλώς αντανακλαστική αντίδραση και μέσο αποφυγής οποιασδήποτε συμφωνίας μέσω συνομιλιών.<br /><br />Αυτό είναι το θεμελιώδες σφάλμα στον υφιστάμενο τρόπο δράσης του Ισραήλ, το οποίο θα κληθεί να αντιμετωπίσει όποιος και αν κερδίσει τις φετινές κοινοβουλευτικές εκλογές - είτε πρόκειται για τον Νετανιάχου είτε για κάποιον άλλον.<br /><br />Το Ισραήλ όχι μόνο δεν είναι ανίκητο, αλλά οφείλει να εξετάσει σοβαρά το ενδεχόμενο αλλαγής της στρατηγικής του. Δεν υπάρχει στρατιωτική λύση για κάθε πρόβλημα. Η αντίληψη "μηδενικού αθροίσματος" σχετικά με το τι σημαίνει να τάσσεται κανείς υπέρ του Ισραήλ έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο, ώστε πλέον αποξενώνει ακόμη και τους πιο ένθερμους υποστηρικτές της χώρας. Η επιλογή του Ισραήλ να υιοθετεί τη λογική του ολοκληρωτικού πολέμου και της διαρκούς χρήσης στρατιωτικής ισχύος, χωρίς να υπάρχει κάποιος εφικτός τελικός στόχος, φέρνει τα αντίθετα αποτελέσματα, υπονομεύοντας την ίδια την αποτελεσματικότητα και τη χρησιμότητά του.<br /><br />Αυτό είναι πιο εμφανές από ποτέ σήμερα, στον Λίβανο. Παρόλο που το Ισραήλ αναγκάστηκε να αποδεχθεί άλλη μία εκεχειρία με τη διαμεσολάβηση των ΗΠΑ, εξακολουθεί να διατηρεί στρατεύματα σε μεγάλα τμήματα του νότιου Λιβάνου και να εξαπολύει πλήγματα που το ίδιο χαρακτηρίζει αμυντικά. Πρόκειται για μια δοκιμασμένη συνταγή που οδηγεί σε παρατεταμένες εχθροπραξίες. Τις τελευταίες ημέρες, ο Νετανιάχου και ο υπουργός Άμυνας επέμειναν ότι ο ισραηλινός στρατός θα παραμείνει σε μια "ζώνη ασφαλείας" μέχρι να αφοπλιστεί η Χεζμπολάχ – κάτι που, στην πράξη, σημαίνει επ' αόριστον.<br /><br />Ο Νετανιάχου έχει διαμορφώσει μια κατάσταση στην οποία οποιαδήποτε σημαντική αποχώρηση ή παραχώρηση θα εκληφθεί ως ένδειξη αδυναμίας και συνθηκολόγησης, τόσο από τους Ισραηλινούς όσο και από τους Αμερικανούς.<br /><br />Εάν ο Τραμπ και ο Βανς εννοούν πραγματικά ότι επιθυμούν να σταθεροποιηθούν οι σχέσεις μεταξύ Λιβάνου και Ισραήλ, πρώτη προτεραιότητα θα πρέπει να αποτελέσει να βρεθεί ο βέλτιστος τρόπος για την ολοκληρωτική αποχώρηση του Ισραήλ από την περιοχή. Είναι προς το συμφέρον του Ισραήλ να βρει τρόπους να δρομολογήσει και να υλοποιήσει αυτή τη διαδικασία με δική του πρωτοβουλία, αντί να αναγκαστεί από άλλους να το κάνει. <br /><br />Μέχρι στιγμής, οι ΗΠΑ έχουν αλλάξει τη ρητορική τους στάση, αλλά δεν έχουν ακόμη ασκήσει την απαιτούμενη πίεση στον Νετανιάχου ώστε να τον αναγκάσουν να δράσει. Εξίσου σημαντικό είναι το γεγονός ότι παραμένει ασαφές αν οι ίδιοι οι Ισραηλινοί θα αρχίσουν να αμφισβητούν τη λογική του "μηδενικού αθροίσματος" που ακολουθεί η χώρα τους. Οι Ισραηλινοί βρίσκονται μπροστά σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι, καθώς ετοιμάζονται να προσέλθουν στις κάλπες και προσπαθούν να βρουν διέξοδο από έναν πόλεμο χωρίς ορίζοντα λήξης που διαρκεί ήδη σχεδόν τρία χρόνια, την αυξανόμενη διεθνή απομόνωση και την τραγική έλλειψη ηγετών ικανών να προτείνουν κάποια εναλλακτική λύση.<div><br /></div><div><a href="https://www.capital.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το χάσμα μεταξύ Τραμπ και Νετανιάχου μεγαλώνει.

Γράφει η Mairav Zonszein Μετά την επίθεση της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου του 2023, όταν το Ισραήλ βρέθηκε στην πιο ευάλωτη στιγμή του και απορρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία δηλώνει έτοιμη για νέα “επέμβαση” στην Κύπρο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTKFTwoxSySwZOLpUmtiM8L0DNgzFdrozOW5qA_rEpcV17Hc1vlksV4nXyj&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="452" data-original-width="678" height="133" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTKFTwoxSySwZOLpUmtiM8L0DNgzFdrozOW5qA_rEpcV17Hc1vlksV4nXyj&s=10" width="752" /></a></div><div><br /></div>Σε νέες, άμεσες απειλές κατά της Κύπρου προχωρά η Τουρκία.Ο Υποναύαρχος Ζέκι Ακτούρκ, Σύμβουλος Τύπου και Δημοσίων Σχέσεων και Εκπρόσωπος Τύπου του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, μίλησε στην εβδομαδιαία ενημέρωση Τύπου.<br /><br />Ο τουρκικός Τύπος αναφέρει ως έκτακτη είδηση τις δηλώσεις από το υπουργείο Εθνικής Άμυνας της χώρας σχετικά με την Κύπρο.<br />Σύμφωνα με την εφημερίδα Sabah: Η Τουρκία, με την αυξανόμενη στρατηγική της αποστολή στον κόσμο και την περιοχή, αναλαμβάνει επίσης μερικές από τις σημαντικότερες στρατιωτικο-διπλωματικές δραστηριότητες των τελευταίων χρόνων. Αυτή η κατάσταση φέρνει μαζί της ενέργειες που έρχονται σε αντίθεση με την ανάδειξη της Άγκυρας ως κυρίαρχου παράγοντα στην μεταβαλλόμενη ισορροπία δυνάμεων, ιδίως στη Μεσόγειο.<br /><br />Ένα σαφές μήνυμα προέρχεται από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας (MSB) σχετικά με το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την Κύπρο, το οποίο περιέχει «αβάσιμους, παράλογους και απαράδεκτους ισχυρισμούς». Το Υπουργείο δήλωσε: «Οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις είναι πιο αποφασισμένες από ποτέ να απαντήσουν σε οποιαδήποτε εχθρική στάση που στοχεύει στην ασφάλεια του Τουρκοκυπριακού λαού».<br /><br />Ο Ακτούρκ δήλωσε ότι η HAVELSAN, η οποία ιδρύθηκε το 1982 και λειτουργεί στο πλαίσιο του Ιδρύματος Ενίσχυσης των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων, συμβάλλει σημαντικά στην ανάπτυξη της εγχώριας και εθνικής αμυντικής βιομηχανίας με τις λύσεις που αναπτύσσει για τον αμυντικό, δημόσιο και ιδιωτικό τομέα στους τομείς της διοίκησης και ελέγχου, της προσομοίωσης, της εκπαίδευσης, των αυτόνομων συστημάτων, της κυβερνοασφάλειας και των τεχνολογιών πληροφοριών και επικοινωνιών. <a href="https://echedoros.blog/?p=91973"><b>ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Τουρκία δηλώνει έτοιμη για νέα “επέμβαση” στην Κύπρο

Σε νέες, άμεσες απειλές κατά της Κύπρου προχωρά η Τουρκία.Ο Υποναύαρχος Ζέκι Ακτούρκ, Σύμβουλος Τύπου και Δημοσίων Σχέσεων και Εκπρόσωπος Τύ...

Διαβάστε την συνέχεια