Το Ισραήλ, η Χαμάς και ο χρήσιμος ρόλος της Κύπρου

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhgLQwZx-jz7bb9ID1TBJ948laslQvSjZyBu8cBFWS2DVSXImapxKr0llcrG7ewRyVBWTbtXiM5wOjFSYbkHGA12a31vkke5OcYZcTR3liGzlJ3RGXrJWmJ0As2mtq1GXe1DdQdwss1dME/s1600/israel.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="466" data-original-width="696" height="428" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhgLQwZx-jz7bb9ID1TBJ948laslQvSjZyBu8cBFWS2DVSXImapxKr0llcrG7ewRyVBWTbtXiM5wOjFSYbkHGA12a31vkke5OcYZcTR3liGzlJ3RGXrJWmJ0As2mtq1GXe1DdQdwss1dME/s640/israel.png" width="640" /></a></div> <br /> Γράφει ο <b>Ιωάννης Αθαν. Μπαλτζώης* </b><br /> Το Ισραήλ φαίνεται να ενδιαφέρεται για μια τουλάχιστον ετήσια κατάπαυση πυρός με την Χαμάς, καθόσον οι βομβιστικές δραστηριότητες της εξτρεμιστικής Παλαιστινιακής οργάνωσης, που ελέγχει απόλυτα την Λωρίδα της Γάζας και τα αεροπορικά αντίποινα του Ισραήλ είχαν ενταθεί τους τελευταίους μήνες. Φυσικά η εν λόγω συμφωνία, που για πολλούς αναλυτές στην Μέση Ανατολή φαίνεται δεδομένη και είναι συντόμως επικείμενη. Τα δεδομένα της συμφωνίας είναι πολύ ενδιαφέροντα και περιέχουν και μεγάλη δόση από Κύπρο, που φαίνεται να έχει ρόλο κλειδί στην εν λόγω συμφωνία. <br /> <br /> Η Συμφωνία.<br /> <br /> Ας πάρουμε τα πράγματα με την σειρά. Σύμφωνα με δημοσιεύματα Αραβικών (Al Hayat) και Ισραηλινών ΜΜΕ (Maariv, The Jerusalem Post) έχει ήδη συμφωνηθεί κατάπαυση πυρός μεταξύ Ισραήλ και Χαμάς, με δύο σημαντικές εξελίξεις. Η πρώτη αφορά την απελευθέρωση εκατοντάδων Παλαιστινίων κρατουμένων από τις Ισραηλινές φυλακές και η δεύτερη έχει και Κυπριακό χρώμα. Η συμφωνία θα έχει ισχύ για ένα χρόνο, κατά τη διάρκεια του οποίου θα συνεχιστούν οι επαφές μεταξύ των πλευρών για την επέκτασή της για τέσσερα ακόμη χρόνια. Η δε Κύπρος, θα παραχωρήσει μέρος για την κατασκευή λιμενίσκου, (προς το παρόν δεν έχει διευκρινισθεί η ακριβής τοποθεσία) προσέγγισης εμπορικών πλοίων, και μέσω θαλασσίου διαδρόμου από την Κύπρο προς την Γάζα, θα μεταφέρονται τα αναγκαιούντα αγαθά και προϊόντα, χωρίς την προηγούμενη πολύπλοκη, χρονοβόρα και αναποτελεσματική διαδικασία, που είχε επιβάλλει το Ισραήλ, όπου όλα τα προϊόντα προς Γάζα, έπρεπε να μεταφερθούν στο νοτιότερο λιμάνι του Ashdod (Αζντόντ) στο Ισραήλ, να ελεγχθούν και να μεταφερθούν με φορτηγά στην Γάζα, μέσω συγκεκριμένων εισόδων. Και πολλά από αυτά δεν επιτρεπόταν να μεταφερθούν στην Γάζα. Τώρα, σύμφωνα με την συμφωνία, θα προϊόντα θα ελέγχονται στο λιμάνι της Κύπρου, φυσικά και από Ισραηλινούς και στην συνέχεια μέσω συγκεκριμένου θαλασσίου διαδρόμου θα μεταφέρονται χωρίς άλλον έλεγχο και θα εκφορτώνονται ελευθέρως στο λιμάνι της Γάζας, που θα ανοίξει και θα υποδεχθεί πλοία μετά από πολλά χρόνια, κάτι που από μόνο του θεωρείται πολύ σημαντικό και συνάμα εξόχως συμβολικό. Σύμφωνα δε με την ε/φ The Jerusalem Post «Η ιδέα είχε ήδη παρουσιαστεί από το 2011, στο πλαίσιο πακέτου [συμφωνίας] της ΕΕ για παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας στην Γάζα». Εδώ να αναφέρουμε ότι το λιμάνι της Γάζας, που ο Θεός να το κάνει κανονικό λιμάνι, ήταν ένα πρόγραμμα 73 εκατομμυρίων δολαρίων περί τα τέλη της δεκαετίας του 90, που θα κατασκευαζόταν με διεθνή βοήθεια, που ποτέ δεν ολοκληρώθηκε και στην ουσία ρήμαξε, όταν το 2000, άρχισε η δεύτερη Παλαιστινιακή Ιντιφάντα του Αλ Ακτσά και η λωρίδα της Γάζας αποκλείστηκε και από θαλάσσης από το Ισραηλινό ναυτικό και δη σε απόσταση 3 μιλίων από τις ακτές, κατά παράβαση της συμφωνίας του Όσλο (1993), που προέβλεπε επιτήρηση των ακτών της Γάζας από απόσταση 20 μιλίων. <br /> <br /> Η θέση της Κύπρου.<br /> <br /> Σε ότι αφορά την Κύπρο, επισήμως τηρεί προσεκτική και διπλωματική στάση. Έτσι όπως αναφέρεται στην ε/φ The Jerusalem Post, η Λευκωσία δεν έχει ακόμη πραγματοποιήσει «ουσιαστικό διμερή διάλογο» με το Ισραήλ επί του θέματος και ότι κατά τις τελευταίες μέρες δεν υπήρξε καμιά έντονη δραστηριοποίηση που να προωθεί αυτή την πρόταση. «Γνωρίζουμε αυτήν την πρόταση, όπως επίσης και ότι η ισραηλινή πλευρά σκέφτεται να προχωρήσει και να διερευνήσει την ιδέα, δεν έχουμε όμως ακόμη ουσιαστικό διμερή διάλογο», δήλωσε ένας αξιωματούχος, συμπληρώνοντας ότι αυτό δεν σημαίνει πως δεν θα πραγματοποιηθεί ένας τέτοιος διάλογος, αλλά ότι «είναι σημαντικό να συμμετέχουν όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη». Φυσικά έχει συζητηθεί το θέμα, αλλά σοφώς ποιών η Κύπρος θέτει το θέμα σε διεθνή και ανθρωπιστική διάσταση με συμφωνία όλων των ενδιαφερομένων. Σύμφωνα με Κύπριο αξιωματούχο, τα ενδιαφερόμενα μέρη είναι το Ισραήλ, η νόμιμη παλαιστινιακή παράταξη που εκπροσωπεί τους Παλαιστινίους, αναφερόμενος στην Παλαιστινιακή Αρχή, η Αίγυπτος και ο ΟΗΕ. Ο αξιωματούχος δήλωσε ότι η Κύπρος, εκφράζοντας την κοινή θέση της ΕΕ, δεν θεωρεί την Χαμάς «εμπλεκόμενο φορέα» και ότι εάν υπάρχει μια παλαιστινιακή θέση σχετικά με το λιμάνι «υποθέτουμε ότι αυτή θα αποτελεί μια συλλογική παλαιστινιακή θέση». Ο κύπριος αξιωματούχος δήλωσε ακόμη ότι η Λευκωσία δεν έχει διαμορφώσει οριστική θέση για το θέμα, αλλά ότι θα πρέπει να πληρούνται ορισμένες προϋποθέσεις, όπως η υποστήριξη της ιδέας από όλα τα «ενδιαφερόμενα μέρη και κάποια αιγίδα ενός τρίτου μέρους που θα νομιμοποιήσει όλη τη προσπάθεια». Μια δυνατότητα για αυτού του είδους τη «νομιμοποίηση» θα ήταν να υποστηριχθεί η ιδέα από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ. «Είναι ακόμα νωρίς, πρέπει να δούμε τι πιστεύουν όλοι οι ενδιαφερόμενοι για αυτό», δήλωσε ο αξιωματούχος. Ερωτηθείς εάν η Κύπρος θα συμφωνούσε ποτέ με τον ισραηλινό έλεγχο των διακινούμενων αγαθών από και προς το λιμάνι, ο αξιωματούχος δήλωσε ότι η γενική διεθνής αρχή είναι ότι οι χώρες δεν παραχωρούν σε τρίτες χώρες δικαιώματα ελέγχου στην επικράτειά τους, αλλά αν αυτό αποτελούσε μέρος μιας διεθνούς προσπάθειας, τότε θα μπορούσε να αναπτυχθεί ένας «μηχανισμός» για την αντιμετώπιση του ζητήματος και αναφέρθηκε στην προθυμία της Κύπρου να συμμετάσχει στην επίλυση της κατάστασης στην Γάζα . <br /> <br /> Οι εμπλεκόμενοι<br /> <br /> Οι εμπλεκόμενοι στην εν λόγω υπόθεση, που όπως φαίνεται έχει την έγκριση των ΗΠΑ, εκτός των δύο ενδιαφερομένων πλευρών, Ισραηλινών και Παλαιστινίων, είναι και συμμετέχουν στην όλη προσπάθεια η Αίγυπτος και το Κατάρ. Αρχικά η Αίγυπτος προσπάθησε να επιλύσει το θέμα, με επαφές κατευθείαν με την Χαμάς, καθώς και με την Φατάχ, δηλαδή την επίσημη και αναγνωρισμένη Παλαιστινιακή Αρχή (Π.Α.) , η οποία ανακοίνωσε ότι «με εντολή του Προέδρου Μαχμούντ Αμπάς, δεν θα επιτρέψει εκεχειρία χωρίς τη συμμετοχή της Φατάχ».<br /> Πρόσφατα στον ιστότοπο του Ισραηλινού δικτύου Channel 10, αποκαλύφτηκε ότι «Στις 22 Ιουνίου 2018, συναντήθηκαν στο αεροδρόμιο της Λάρνακας , ο Υπουργός Άμυνας του Ισραήλ Άβιγκορ Λίμπερμαν και ο Υπουργός Άμυνας του Κατάρ Μοχάμεντ Αλ Εμαντί και συζήτησαν για την κατάσταση στην Γάζα και τις προσπάθειες για συμφωνία κατάπαυσης πυρός. Ακόμη το Κατάρ δεσμεύθηκε να διαθέσει 350 εκατομμύρια δολάρια για την προώθηση ανθρωπιστικών έργων στη Λωρίδα της Γάζας». Σημειώνεται ότι ο Λιμπερμαν συναντήθηκε ακόμη στην Κύπρο με τους Υπουργούς Άμυνας της Ελλάδας και της Κύπρου και ο Αλ Εμαντί έφτασε εκεί στο πλαίσιο επισκέψεων που πραγματοποίησε στην περιοχή.<br /> Εδώ να αναφέρουμε ότι τους τελευταίους μήνες το Ισραήλ απωθούσε τις προσπάθειες διαμεσολάβησης του Κατάρ με την Χαμάς για κάποια συμφωνία και τούτο λόγω της έντονης αντίθεσης της Αιγύπτου (λόγω της γνωστής αντιπαράθεσης Σαουδική Αραβίας και Κατάρ, καθόσον η Αίγυπτος ανήκει στην συμμαχία με την Σαουδική Αραβία) και λόγω της συνεχιζόμενης προσπάθειας της Αιγύπτου και είχε αποφασίσει να συνεχιστεί η διαδικασία μέσω της διαμεσολάβησης της Αιγυπτιακής Υπηρεσίας Πληροφοριών με την Χαμάς. Εντούτοις λόγω της μη επιτυχούς έκβασης των επαφών, το Ισραήλ άλαλξε στάση και με την συνδρομή του ΟΗΕ και των ΗΠΑ άρχισαν τις επαφές με το Κατάρ στην προσπάθεια να πειστεί το Κατάρ να μεσολαβήσει να πειστεί η Χαμάς και να χρηματοδοτήσει μεγάλο μέρος των ανθρωπιστικών έργων στην Γάζα, μετά την άρνηση άλλων αραβικών κρατών όπως η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα να συμμετέχουν. Τούτο, λόγω ανησυχίας ότι τα χρήματα των επενδύσεών τους θα φτάσουν στα ταμεία της Χαμάς, την οποία την έχουν κατατάξει μαζί με ΗΠΑ και Ε.Ε. στις τρομοκρατικές οργανώσεις με ισχυρές διασυνδέσεις με Ισλαμικό κράτος, Αλ Κάιντα και άλλες εξτρεμιστικές ισλαμιστικές οργανώσεις. Φυσικά στις επαφές αυτές συμμετείχε και ο πανταχού παρών στην Μέση Ανατολή, γαμπρός και σύμβουλος του Προέδρου Τραμπ, ο Τζάρεντ Κουσνερ, και ο ειδικός απεσταλμένος των ΗΠΑ για την ειρηνευτική διαδικασία, Τζέισον Γκρίνμπλατ, οι οποίοι κατά την τελευταία επίσκεψή τους στην Ντόχα στις αρχές Ιουνίου, ζήτησαν από το Κατάρ να συμμετάσχει οικονομικά στην αποκατάσταση των υποδομών της Γάζας και αυτό θα έχει θετικές επιπτώσεις. Σημειώνεται επίσης ότι και ο ειδικός συντονιστής των Ηνωμένων Εθνών για την ειρηνευτική διαδικασία στη Μέση Ανατολή, Νικολάι Μλαντένοφ, επισκέφτηκε την Ντόχα πριν από δύο εβδομάδες και ζήτησε την οικονομική βοήθεια του Κατάρ. Στο τέλος, το Κατάρ συμφώνησε και δεσμεύτηκε να διαθέσει 350 εκατομμύρια δολάρια ακόμη για την προώθηση ανθρωπιστικών έργων στην Γάζα καθώς και για την πληρωμή των μισθών των κρατικών υπαλλήλων της Γάζας. <br /> <br /> Εκτιμήσεις<br /> <br /> Εκτιμάται ότι τελικά η συμφωνία θα υλοποιηθεί, καθόσον είναι win-win για όλες τις πλευρές. Το Ισραήλ θα δείξει ένα πιο φιλειρηνικό πρόσωπο στην διεθνή κοινότητα και θα φανεί ότι χαλαρώνει τον ασφυκτικό κλοιό στην Γάζα, ώστε να μην επικρίνεται και να μην δίδει αφορμή σε ανθρωπιστικές και άλλες ύποπτες, δήθεν «ανθρωπιστικές» οργανώσεις, να διοργανώνουν στολίσκους ελευθερίας για την Γάζα, που ενδεχομένως να καταλήξουν σε τραγικά αποτελέσματα, όπως συνέβη το 2010, με τον στολίσκο ελευθερίας και το τούρκικο πλοίο Μάβι Μαρμαρά, τους 9 Τούρκους νεκρούς και τους δεκάδες τραυματίες και την κατάρρευση οριστικά των Τουρκο-ισραηλινών σχέσεων.<br /> Από την άλλη, η εξτρεμιστική ισλαμιστική Χαμάς, που ελέγχει πλήρως και κυβερνά την Γάζα από το 2006, μετά την διακοπή της χρηματοδότησης από την Σαουδική Αραβία, την ήττα του ISIS και της γενικότερης κατάστασης στην περιοχή, είχε βρεθεί σε δυσκολότατη θέση, με μεγάλες ελλείψεις τροφίμων και αγαθών στην Γάζα, με άδεια ταμεία και μια υποβόσκουσα έως φανερή δυσφορία των Παλαιστινίων στην λωρίδα εναντίον της. Το «άνοιγμα» του λιμένος και η βοήθεια του Κατάρ θα συμβάλλει θετικά στην αποφόρτιση της εν λόγω κατάστασης. <br /> <br /> Φυσικά η Φατάχ, η επίσημη Παλαιστινιακή οργάνωση, του Γιάσσερ Φατάχ, που κυβερνά την Δυτική Όχθη με πρόεδρο τον Μαχμούντ Αμπάς και αναγνωρίζεται ως η επίσημη Παλαιστινιακή Αρχή από όλο τον κόσμο, επισήμως θα φαίνεται ότι αυτή συνέβαλε στην ανακούφιση των Παλαιστινίων στην Γάζα και έτσι δείχνει στην Χαμάς, ότι αυτή είναι η νόμιμη εκπρόσωπος του Παλαιστινιακού λαού και ο μόνος δρόμος που έχει και πρέπει να επιλέξει είναι η συνεργασία και γιατί όχι η υποταγή της τελικά.<br /> Το δε Κατάρ, που μετά την επίθεση που δέχθηκε πέρυσι από ΗΠΑ, Σαουδική Αραβία, Αίγυπτο και άλλα Αραβικά κράτη, για συνεργασία και χρηματοδότηση του Ισλαμικού Κράτους, θέλει πλέον να εξιλεωθεί για τα «τζιχαντιστικά του αμαρτήματα», αλλά και να επιστρέψει στην διεθνή κοινότητα, κάνοντας χρήση του μοναδικού όπλου που διαθέτει. Το πολύ χρήμα! Και θα το χρησιμοποιήσει και θα πληρώσει τελικά.<br /> Τέλος η Κύπρος, αναβαθμίζεται γεωπολιτικά, καθόσον η εμπλοκή της στην εν λόγω υπόθεση είναι ειρηνική, ανθρωπιστική και υπό την έγκριση των ΗΠΑ και την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών, συμβάλλοντας καθοριστικά στον Παλαιστινιακό λαό, κάτι πολύ θετικό για όλους τους Άραβες. Για τον φίλο και σύμμαχο της, το Ισραήλ είναι μια μεγάλη εξυπηρέτηση και αυτό έχει την σημασία του. Όλα αυτά είναι πολύ σημαντικά για την Κύπρο ιδιαίτερα σήμερα, που αναμένονται πολλές τουρκικές προκλήσεις, όπως με την αναμενόμενη έλευση στην περιοχή του γεωτρύπανου «Πορθητής». <br /> <br /> <b><i>* Ο Ιωάννης Αθαν. Μπαλτζώης είναι αντιστράτηγος ε.α., πρώην Ακόλουθος Άμυνας στο Τελ Αβίβ, πρώην Αξιωματικός επιχειρήσεων της ECMM στον πόλεμο της Βοσνίας, Απόφοιτος Tactical Intelligence School (U.S. Army).</i></b><br /> <br /> <a href="https://www.militaire.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Το Ισραήλ, η Χαμάς και ο χρήσιμος ρόλος της Κύπρου

Γράφει ο Ιωάννης Αθαν. Μπαλτζώης* Το Ισραήλ φαίνεται να ενδιαφέρεται για μια τουλάχιστον ετήσια κατάπαυση πυρός με την Χαμάς, καθόσον οι...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα παζάρια Ερντογάν για Χάλκη και Θράκη

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEihZxnZJjwtfeE5lWq6AJN6z7NVcO29IJfXzl9uYJhOQtB5VttcIzinWWrr2RRuIsOiDi2dnD5pvgku4r48lVlCXFgEGvf37_1x2zcJGPLHUtS2vCBgVZKMAUcmiEPEQRNieV7laQZESBg/s1600/xalki-sxoli-epanaleitoyrgia.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="320" data-original-width="708" height="288" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEihZxnZJjwtfeE5lWq6AJN6z7NVcO29IJfXzl9uYJhOQtB5VttcIzinWWrr2RRuIsOiDi2dnD5pvgku4r48lVlCXFgEGvf37_1x2zcJGPLHUtS2vCBgVZKMAUcmiEPEQRNieV7laQZESBg/s640/xalki-sxoli-epanaleitoyrgia.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Του<b> Νίκου Μελέτη </b><br /> Το παζάρι αποτελεί παραδοσιακή τακτική, ταυτισμένη με τον Ταγίπ Ερντογάν και δεν ξεκίνησε μόνο με το επεισόδιο των δύο Ελλήνων στρατιωτικών, ούτε φυσικά με την ανταλλαγή που επιχείρησε της Τουρκάλας Ισλαμίστριας, η οποία είχε συλληφθεί στο Ισραήλ, με τον πάστορα Μπράνσον, που η αθέτηση αυτής της συμφωνίας οδήγησε και στη ρήξη των αμερικανοτουρκικών σχέσεων. <br /> <br /> Η τουρκική κυβέρνηση και ο ίδιος ο Ταγίπ Ερντογάν συστηματικά επιχείρησαν να παζαρέψουν, όπως αναδεικνύεται από απόρρητα έγραφα του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, και ένα ακόμη σημαντικό ζήτημα, το οποίο έμπαινε σταθερά στην κορυφή της ατζέντας όχι μόνο των ελληνοτουρκικών σχέσεων αλλά και των σχέσεων της Τουρκίας με τις ΗΠΑ. <br /> <br /> Το αίτημα επαναλειτουργίας της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης τίθεται συστηματικά από την Ουάσινγκτον από την εποχή της θητείας του ως προέδρου των ΗΠΑ του Τζ. Μπους του πρεσβύτερου. Έκτοτε όλοι οι Αμερικανοί πρόεδροι έθεσαν το ζήτημα αυτό, απέσπασαν υποσχέσεις, αλλά η Θεολογική Σχολή παραμένει ακόμη κλειστή. <br /> <br /> Τις ίδιες υποσχέσεις έδωσε ο κ. Ερντογάν και στον Κ. Καραμανλή όταν εξασφάλισε πρόσκληση για να επισκεφθεί την Αθήνα και τη Θράκη το 2004, την ίδια υπόσχεση έχει δώσει και στον Γ. Παπανδρέου και το ίδιο έχει υποσχεθεί και στην Ουάσινγκτον. <br /> <br /> Όμως, όπως αποδεικνύεται από τα έγγραφα του Στέιτ Ντιπάρτμεντ (δημοσιοποιήθηκαν από το WikiLeaks), από πολύ νωρίς ο κ. Ερντογάν είχε ξεκαθαρίσει ότι η υποτιθεμένη «καθαρή» απόφαση επαναλειτουργίας της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης θα γίνει μόνο στη βάση ανταλλαγμάτων που αφορούν τη Θράκη. <br /> <br /> Με προκλητικό τρόπο το καθεστώς Ερντογάν ζητούσε ευθέως ανταλλάγματα στη Θράκη, για να εκπληρώσει μια θεσμική και συμβατική υποχρέωσή του έναντι των Τούρκων ορθόδοξων πολιτών και ενός «τουρκικού ιδρύματος» με οικουμενική ακτινοβολία όπως είναι το Οικουμενικό Πατριαρχείο. <br /> <br /> Αποκαλύπτεται μάλιστα και αμερικανοτουρκική φόρμουλα, που θα επέτρεπε την εκλογή των μουφτήδων στη Θράκη με τη μεταβίβαση των «πολιτικών αρμοδιοτήτων» σε πρόσωπο που θα διοριζόταν από την ελληνική κυβέρνηση. Στη συνάντηση που είχαν ο Αμερικανός πρεσβευτής Έρικ Έντελμαν με τον υπουργό Παιδείας Χουσεΐν Τσελίκ στις 26 Οκτωβρίου 2004 (τηλεγράφημα από την αμερικανική πρεσβεία στην ¨Αγκυρα στις 3 Νοεμβρίου 2004 04ANKARA6229_a) βασικό θέμα συζήτησης ήταν η επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης. <br /> <br /> Στη σύνοψη του τηλεγραφήματος αναφέρονται τα εξής: «Κατά τη διάρκεια της συνάντησης ο πρεσβευτής συνέστησε στον υπουργό Παιδείας Τσελίκ να εμπλακεί σε διάλογο με τον οικουμενικό πατριάρχη Βαρθολομαίο για την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης. <br /> <br /> Ο πρεσβευτής είπε στον Τσελίκ ότι η πρόοδος στο θέμα της Χάλκης θα ενισχύσει την εικόνα της Τουρκίας εν όψει της συνόδου κορυφής της Ε.Ε. τον Δεκέμβριο και θα ενισχύσει το Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο, έναν θεσμό που υπάρχει στην Τουρκία για αιώνες. <br /> <br /> Ένα ανθηρό Πατριαρχείο θα συμβολίζει τη δέσμευση της Τουρκίας για θρησκευτική ελευθερία. Ο Τσελίκ δήλωσε ότι προσωπικά επιθυμεί τη συμφωνία για επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής, αλλά παράγοντες της κρατικής γραφειοκρατίας είναι αντίθετοι. Επιπλέον η πρόοδος στο θέμα της Χάλκης θα είναι πολιτικά δύσκολη όσο η ελληνική κυβέρνηση αρνείται να μειώσει τους περιορισμούς στην τουρκική μειονότητα στη Δυτική Θράκη. (...) <br /> <br /> Επιλογές για την επαναλειτουργία της Χάλκης. Σύμφωνα με το αμερικανικό τηλεγράφημα, ο Τσελίκ είχε διαμορφώσει από τον Φεβρουάριο εναλλακτικές επιλογές επαναλειτουργίας της Θεολογικής Σχολής: <br /> <br /> 1) Δευτεροβάθμιο Σχολείο στο πλαίσιο του υπουργείου Παιδείας. <br /> <br /> 2) Σχολή τουρκικού πανεπιστημίου. <br /> <br /> 3) Διετές δευτεροβάθμιο σχολείο, σε ίδρυμα. <br /> <br /> Ο οικουμενικός πατριάρχης δήλωσε στους Αμερικανούς, όπως αναφέρει ο E. Eντελμαν, ότι «δεν έχει αντίρρηση σε επίπεδο αρχής να τεθεί η Χάλκη υπό την αιγίδα του υπουργείου Παιδείας, όπως ήταν πριν κλείσει, εφόσον της εξασφαλίζεται η εκπλήρωση της αποστολής της για εκπαίδευση του κλήρου. Αυτό πιθανόν σημαίνει, για παράδειγμα, ότι το Πατριαρχείο θα διατηρεί τον έλεγχο του προγράμματος σπουδών και το σεμινάριο θα επιτραπεί να δέχεται ξένους σπουδαστές..». <br /> <br /> Το τηλεγράφημα του Αμερικανού πρεσβευτή περιγράφει όμως τα εμπόδια που υπάρχουν: «Νομικά, Πολιτικά εμπόδια» <br /> <br /> Ο Τσελίκ ανέφερε ότι προσωπικά ο ίδιος επιθυμεί την επίτευξη συμφωνίας για την επαναλειτουργία της Χάλκης, όπως το επιθυμεί και ο πρωθυπουργός Ερντογάν και ο ΥΠΕΞ Γκιουλ. Όμως, το θέμα είναι ευαίσθητο στο πλαίσιο της κρατικής γραφειοκρατίας και της κοινής γνώμης. <br /> <br /> <br /> Υπάρχουν νομικά ζητήματα σχετικά με τη Συνθήκη της Λωζάννης του 1923. Ο Τσελίκ υποστήριξε ότι είναι δύσκολο για την τουρκική κυβέρνηση να χαλαρώσει τους περιορισμούς στο Πατριαρχείο την ώρα που η ελληνική κυβέρνηση αρνείται να αλλάξει την προσέγγισή της για την τουρκική μειονότητα της Δυτικής Θράκης. Υποστήριξε ότι οι εθνικά Τούρκοι στη Θράκη δεν μπορούν να δώσουν τουρκικά ονόματα στους συλλόγους τους και δεν μπορούν να εκλέξουν τους μουφτήδες τους. <br /> <br /> «Εάν δεν ήταν δύο όψεις του ιδίου θέματος, θα μπορούσα να κινηθώ για να το λύσω άμεσα», είπε ο Τσελίκ προσθέτοντας ότι είχε κάνει τη θέση του καθαρή στις συναντήσεις με τον Έλληνα υπουργό Παιδείας.. <br /> <br /> Το γεγονός ότι ο πατριάρχης Βαρθολομαίος υποστηρίζει ότι είναι «οικουμενικός ηγέτης» -αν και η τουρκική κυβέρνηση δεν αναγνωρίζει το οικουμενικό στάτους- ενώ αρνούνται στους Τούρκους της Θράκης τις θρησκευτικές ελευθερίες τους είναι ένα θέμα πολύ επίμαχο μεταξύ των Τούρκων…». <br /> <br /> Ο E. Eντελμαν καλεί την τουρκική πλευρά να κάνει ένα θαρραλέο βήμα και στο θέμα της Χάλκης, όπως έκανε με το Σχέδιο Ανάν στο Κυπριακό: «Ο πρεσβευτής συνέστησε στον Τσελίκ να μιλήσει με τον πατριάρχη Βαρθολομαίο, ένα άνδρα καλής θέλησης και υποστηρικτή της ευρωπαϊκής υποψηφιότητας της Τουρκίας. Ο πατριάρχης επιθυμεί να είναι ευέλικτος και θα βοηθήσει με τα θέματα σχετικά με τους Τούρκους της Θράκης… <br /> <br /> Αν και το οικουμενικό στάτους του Πατριαρχείου δεν προβλέπεται από τη Συνθήκη της Λωζάννης, εκατομμύρια ορθόδοξων χριστιανών σε όλο τον κόσμο τον αποδέχονται ως ηγέτη τους. Το Πατριαρχείο βρίσκεται στην Τουρκία από την εποχή του Βυζαντίου και αποτελεί ισχυρό χαρτί για την Τουρκία. Ενα ανθηρό Πατριαρχείο θα σηματοδοτεί τη δέσμευση της Τουρκίας για θρησκευτικές ελευθερίες, ενώ από την άλλη ένα εξασθενημένο Πατριαρχείο θα χάσει την επιρροή στους άλλους ορθόδοξους θεσμούς εκτός Τουρκίας, όπως η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία». <br /> <br /> Διαπιστώνοντας ότι η τουρκική κυβέρνηση, αν και εξετάζει το θέμα της Χάλκης, δεν είναι έτοιμη να αντιμετωπίσει τις πολιτικές προκλήσεις για την επίλυση του θέματος, ο Αμερικανός πρεσβευτής αναφέρει τα εξής: «Εχουμε με συνέπεια απορρίψει κάθε δεσμό μεταξύ των δικαιωμάτων των Ελλήνων ορθοδόξων στην Τουρκία με τα δικαιώματα της τουρκικής μειονότητας στη Δυτική Θράκη. <br /> <br /> Οι Έλληνες ορθόδοξοι της Τουρκίας είναι Τούρκοι πολίτες, τα δικαιώματα των οποίων δεν εξαρτώνται από το καθεστώς των εθνικά Τούρκων που ζουν στο εξωτερικό. Πάντως θα έχουμε ενδιαφέρον για τις θέσεις της πρεσβείας της Αθήνας για το καθεστώς της τουρκικής μειονότητας στη Δυτική Θράκη EDELMAN». <br /> <br /> Τρία χρόνια αργότερα, στις 15 Ιουνίου 2007 (07ISTANBUL541_a /26 June 2007) συναντάται ο Μάθιου Μπράιζα, αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών για θέματα Ευρώπης, με τον Αχμέτ Νταβούτογλου την περίοδο που ο ίδιος ήταν σύμβουλος του πρωθυπουργού για θέματα εξωτερικής πολιτικής. <br /> <br /> Αφού η συζήτηση εστιάστηκε στο Κυπριακό, κ. Νταβούτογλου υποστήριξε τα εξής, αποκαλύπτοντας και την ύπαρξη αμερικανοτουρκικής φόρμουλας για τους μουφτήδες: <br /> <br /> «Η ελληνική αδιαλλαξία σε ό,τι αφορά τα δικαιώματα των μουσουλμάνων της Δυτικής Θράκης εμποδίζει τη δυνατότητα της Τουρκίας να προχωρήσει στην επαναλειτουργία της Χάλκης. Αλλά επεσήμανε ότι μετά τις τουρκικές κοινοβουλευτικές και προεδρικές εκλογές θα εξεταστεί η επιστροφή στην «προσέγγιση πακέτο» στην Κύπρο και στη Χάλκη, την οποία οι κυβερνήσεις των ΗΠΑ και της Τουρκίας διερεύνησαν το περασμένο καλοκαίρι». <br /> <br /> Σχολή της Χάλκης <br /> <br /> «Οι EUR DAS Μπράιζα και ο σύμβουλος του Τούρκου πρωθυπουργού για την εξωτερική πολιτική Αχμέτ Νταβούτογλου επανεξέτασαν τις συζητήσεις για το άνοιγμα της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης στη συνάντησή τους στις 15 Ιουνίου στην Κωνσταντινούπολη. <br /> <br /> Στην παρακίνηση του Μπράιζα για μια διακήρυξη της επαναλειτουργίας της Σχολής της ελληνορθόδοξης κοινότητας στη Χάλκη, ο Νταβούτογλου υποστήριξε ότι εάν οι Ελληνες προσφέρουν γνήσια μειονοτικά δικαιώματα στη μουσουλμανική μειονότητα της Δυτικής Θράκης, η Τουρκία θα μπορούσε να επιτρέψει τη λειτουργία της Σχολής της Χάλκης. <br /> <br /> Ο Νταβούτογλου είπε ότι ο ΥΠΕΞ Γκιουλ πρότεινε αυτό το πάρε - δώσε στην Ελληνίδα ΥΠΕΞ Μπακογιάννη στη βάση του πακέτου που ο Νταβούτογλου και ο Μπράιζα διαμόρφωσαν πέρυσι το καλοκαίρι, σύμφωνα με το οποίο η ελληνική κυβέρνηση θα τοποθετούσε έναν πολιτικό δικαστή να ορίζει τις νομικές υποθέσεις της μουσουλμανικής μειονότητας, ενώ η μουσουλμανική κοινότητα θα εκλέγει τους δικούς της μουφτήδες που θα ασχολούνται με τις θρησκευτικές υποθέσεις. <br /> <br /> Ατυχώς μετά την επίσκεψη του πρωθυπουργού Ερντογάν τον Μάιο 2006 στην Ελλάδα, ο Έλληνας πρωθυπουργός Παπούλιας (σ.σ. από λάθος αναφέρεται ο Πρόεδρος Παπούλιας ως πρωθυπουργός) δεν ανταπέδωσε την επίσκεψη, ούτε προσφέρθηκαν ουσιαστικά μειονοτικά δικαιώματα στους μουσουλμάνους που ζουν στη Δυτική Θράκη. <br /> <br /> Ειδικά σε ό,τι αφορά το δικαίωμα να εκλέγουν τους μουφτήδες, τόσο με θρησκευτική όσο και πολιτική αρμοδιότητα. Αν και οι μουσουλμάνοι ίσως εκλέγουν τους θρησκευτικούς εκπροσώπους τους, ο ορισμός μουφτήδων με πολιτικές αρμοδιότητες ανήκει στην κυβέρνηση στην Αθήνα. Ο ΥΠΕΞ Γκιουλ το εξήγησε στην Μπακογιάννη. Μέχρι τώρα όμως η τουρκική κυβέρνηση είναι απογοητευμένη από το αποτέλεσμα…».<br /> <br /> <a href="https://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Τα παζάρια Ερντογάν για Χάλκη και Θράκη

Του Νίκου Μελέτη Το παζάρι αποτελεί παραδοσιακή τακτική, ταυτισμένη με τον Ταγίπ Ερντογάν και δεν ξεκίνησε μόνο με το επεισόδιο των δύο...

Διαβάστε την συνέχεια

Ήρθε η ώρα να χωρίσουν οι δρόμοι Τουρκίας και ΝΑΤΟ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi809PRXLqBSWEf6p4kJyPSEd3oV6yHI5Gipe5gKzZ87dcJSHd1G6d0N_nOpoF_Bb-91j8uW2dMXIB-krbMiNA5HyBKIO4DNPtl7SQberNjaDNvcISLWpVQG_UWTAPkjTPpNnWxzGDTQ50/s1600/nato-toyrkia.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="380" data-original-width="625" height="388" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi809PRXLqBSWEf6p4kJyPSEd3oV6yHI5Gipe5gKzZ87dcJSHd1G6d0N_nOpoF_Bb-91j8uW2dMXIB-krbMiNA5HyBKIO4DNPtl7SQberNjaDNvcISLWpVQG_UWTAPkjTPpNnWxzGDTQ50/s640/nato-toyrkia.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Του <b>Michael Rubin*</b><br /> «Αν οι εσωτερικές πιέσεις στις ΗΠΑ συνεχιστούν, η πιθανότητα για μια νέα 11η Σεπτεμβρίου δεν θα είναι πολύ ισχνή» <a href="https://www.turkishminute.com/2018/08/09/turkish-pro-government-columnist-warns-us-about-new-911/"><b>έγραψε</b></a> ο αρθρογράφος Αμπντουραχμάν Ντιλιπακ στην Γενί Ακίτ, μια εφημερίδα που πρόσκειται στον Τούρκο Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ). Τέτοιου είδους απειλές και υποκίνηση μπορεί να ακούγονται περίεργα όταν προέρχονται από ένα μέλος του ΝΑΤΟ, αλλά έχουν γίνει η νέα κανονικότητα στην Τουρκία.<br /> <br /> Το 2004 το μυθιστόρημα Μεταλλική Καταιγίδα που περιγράφει έναν φανταστικό πόλεμο μεταξύ της Τουρκίας και των Ηνωμένων Πολιτειών έφτασε στην κορυφή του καταλόγου των ευπώλητων βιβλίων στην Τουρκία. Η τουρκική εφημερίδα Ραντικάλ <b><a href="http://www.radikal.com.tr/yazarlar/murat-yetkin/bush-kurani-arapca-okursa-735319/">έγραψε</a> </b>ότι “το Υπουργείο Εξωτερικών και το Γενικό Επιτελείο το διαβάζουν έντονα” και ότι “όλα τα μέλη του υπουργικού συμβουλίου το έχουν”.<br /> <br /> Μετά την έναρξη των εξορύξεων στα ύδατα της Κύπρου από μια εταιρία ενέργειας με έδρα τις ΗΠΑ τον Σεπτέμβριο του 2011, ο Τούρκος Υπουργός Εγκεμέν Μπαγκίς <a href="http://www.parikiaki.com/2011/09/turkish-minister-threatens-cyprus-it-is-what-we-have-navy-for/"><b>προειδοποίησε</b></a> “Γι’ αυτό έχουμε το ναυτικό. Γι’ αυτό έχουμε εκπαιδεύσει τους πεζοναύτες μας, γι’ αυτό έχουμε εξοπλίσει το ναυτικό.<br /> <br /> Όλες οι επιλογές είναι στο τραπέζι. Τα πάντα μπορούν να συμβούν”. Πιο πρόσφατα, ο Ερντογάν <b><a href="https://www.bloomberg.com/news/articles/2018-02-13/erdogan-warns-u-s-troops-in-syria-to-keep-away-from-kurd-forces">απείλησε</a> </b>τις αμερικανικές δυνάμεις στη Συρία με ένα “οθωμανικό χαστούκι”. Τόσο ο Ντογκού Περιντζέκ, <a href="https://www.newsweek.com/michael-rubin-erdogan-makes-bid-military-526843"><b>πνευματικός ταγός των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων</b></a> όσο και ο Αντνάν Τανριβερντί, <a href="http://www.aei.org/publication/has-sadat-become-erdogans-revolutionary-guards/"><b>στρατιωτικός σύμβουλος</b> </a>του Ερντογάν, είναι άγρια αντι-νατοϊστές.<br /> <br /> Και η τουρκική εχθρότητα δεν περιορίζεται στα λόγια: Τούρκοι εθνικιστές επιτέθηκαν σε Αμερικανούς ναύτες όταν πλοία των ΗΠΑ ήταν αγκυροβολημένα σε τουρκικά λιμάνια. Και στελέχη του ΑΚΡ <a href="https://taskandpurpose.com/turkey-lawyers-threatening-incirlik/"><b>απαίτησαν τη σύλληψη</b></a> προσωπικού των ΗΠΑ στην αεροπορική βάση του Ιντσιρλίκ. Αμερικανοί πολίτες, μεταξύ των οποίων και ο πάστορας<b> <a href="https://www.washingtonpost.com/news/acts-of-faith/wp/2018/08/15/why-an-american-pastors-imprisonment-is-at-the-center-of-the-u-s-turkey-dispute/?utm_term=.9bbe5d374a1b">Andrew Brunson</a> </b>ήδη βρίσκονται στη φυλακή για αμφίβολες κατηγορίες εθνικής ασφάλειας.<br /> <br /> Τα πράγματα δεν ήταν πάντα έτσι. Χιλιάδες Τούρκοι πολέμησαν στο πλευρό των αμερικανικών δυνάμεων κατά τον πόλεμο της Κορέας. Η Τουρκία πίεσε μανιωδώς για την είσοδό της στην αμυντική συμμαχία της Δύσης. Ήταν “επιτακτικό οι δημοκρατίες να συνεργαστούν σε πλήρη αρμονία, χωρίς ανταγωνισμό μεταξύ τους ή διαφορές ως προς τους στόχους των πολιτικών”, είχε δηλώσει ο Υπουργός Εξωτερικών Μεχμέτ Φουάτ Κοπρουλού στον πρέσβη των ΗΠΑ στην Τουρκία George C. MgGhee τον Ιανουάριο του 1952, λίγο πριν την είσοδο της Τουρκίας στο ΝΆΤΟ.<br /> <br /> Και η συνεισφορά της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ έχει υπάρξει πολύτιμη. Αν οι ΗΠΑ ήταν η ραχοκοκαλιά της συμμαχίας, η Τουρκία ήταν οι μύες της: ακόμη και σήμερα, <a href="https://data.worldbank.org/indicator/MS.MIL.TOTL.P1?view=chart">έχει μεγαλύτερο στρατό</a> απ’ ό,τι η Γαλλία και η Γερμανία μαζί. Και όχι μόνο είναι μία από τις δύο χώρες που συνόρευαν με τη Σοβιετική Ένωση, αλλά και λειτουργεί ως ανάχωμα έναντι της ριζοσπαστικοποίησης και της τρομοκρατίας που πηγάζει από τη Μέση Ανατολή.<br /> <br /> Όλα αυτά όμως πριν τον Ερντογάν. Σήμερα άραγε η Τουρκία συνεχίζει να ανήκει στο ΝΑΤΟ;<br /> <br /> Ο Matt Bryza, πρώην αξιωματούχος του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ και αναπληρωτής υφυπουργός εξωτερικών, <b><a href="https://www.washingtonpost.com/news/global-opinions/wp/2018/08/15/the-u-s-cant-afford-to-lose-turkey/?utm_term=.7435c53eb663">διαφωνεί</a> </b>με την οποιαδήποτε απομάκρυνση από την Τουρκία: “Η εγκατάλειψη της Τουρκίας σήμερα θα αποδυνάμωνε το ΝΑΤΟ, θα ισοδυναμούσε με εκχώρηση της αμερικανικής επιρροής στη Μέση Ανατολή και θα απειλούσε τη συμμαχία την ώρα που η μάχη της εναντίον του ISIS ακόμη μαίνεται”.<br /> <br /> Ομοίως, ο πρώην πρέσβης των ΗΠΑ στην Τουρκία και ο συνάδελφός του Michael Singh επιμένουν ότι “η αποστασιοποίηση από την Τουρκία θα ισοδυναμούσε με αυτοτραυματισμό. Η Τουρκία δεν είναι μόνο ο πρόεδρος Ερντογάν αλλά ένας περιφερειακός γεωγραφικός και οικονομικός γίγαντας που στέκεται ως ανάχωμα μεταξύ της Ευρώπης και της Μέσης Ανατολής, και μεταξύ της Μέσης Ανατολής και της Ρωσίας”.<br /> <br /> Όλα αυτά ακούγονται καλά στη θεωρία. Αυτό όμως που παραγνωρίζουν οι Μπρύζα, Τζέφρεϋ και Σινγκ είναι τα αποτελέσματα που είχαν τα 15 χρόνια διακυβέρνησης Ερντογάν στην πρώην σύμμαχο των Ηνωμένων Πολιτειών. Με λίγα λόγια, συγχέουν την Τουρκία του χθες με την Τουρκία του σήμερα.<br /> <br /> Αναλογιστείτε τις ένοπλες δυνάμεις της Τουρκίας: Ενώ ο τουρκικός στρατός ήταν κάποτε ένα κοσμικό ανάχωμα έναντι του ισλαμισμού, ο Ερντογάν έχει αλλάξει τον χαρακτήρα του. Σχεδόν όλοι οι αξιωματικοί <b><a href="https://www.thebalancecareers.com/military-commissioned-officer-promotions-4055887">μέχρι και τον βαθμό του αντισυνταγματάρχη</a> </b>έχουν περάσει ολόκληρη τη θητεία τους υπό την ηγεσία του Ερντογάν.<br /> <br /> Ακόμη ο Ερντογάν έχει χρησιμοποιήσει μια σειρά από ευφάνταστα <a href="http://www.michaelrubin.org/1107/erdogan-ergenekon-and-the-struggle-for-turkey">σενάρια πραξικοπημάτων</a> για να εκτροχιάσει την προαγωγή επαγγελματιών και πιο κοσμικών αξιωματικών ώστε να διορίσει πολιτικούς του φίλους στη θέση τους. Έχει εκδιώξει σχεδόν οποιονδήποτε είχε την όποια ουσιώδη θητεία στο ΝΑΤΟ: Ακόμη και πριν το αποτυχημένο πραξικόπημα του 2016, ο Ερντογάν είχε φυλακίσει έναν στους πέντε στρατηγούς.<br /> <br /> Το ερώτημα του τι θα μπορούσε να κάνει η Τουρκία αν οι ΗΠΑ την αποκόψουν είναι εύλογο. Όταν όμως οι υποστηρικτές της Τουρκίας αναφέρονται στη σημασία της στον πόλεμο εναντίον του Ισλαμικού Κράτους, παραβλέπουν να αναφέρουν πως το Ισλαμικό Κράτος<b> <a href="https://www.newsweek.com/impossible-beat-isis-erdogan-power-442767">χρωστά την επιτυχία του</a></b> στο ότι η Τουρκία επέτρεψε σε ξένους μαχητές και εξοπλισμό να διασχίσουν τα σύνορά της.<br /> <br /> Ο ίδιος ο Ερντογάν, γράφοντας στους New York Times <a href="https://www.nytimes.com/2018/08/10/opinion/turkey-erdogan-trump-crisis-sanctions.html">προειδοποίησε</a> ότι η συνεχιζόμενη “έλλειψη σεβασμού θα μας υποχρεώσει να αρχίσουμε να αναζητούμε νέους φίλους και συμμάχους”, μια ρητή απειλή ότι μπορεί να κινηθεί προς την κατεύθυνση της Ρωσίας. Με διάφορους τρόπους όμως<b> <a href="https://www.telegraph.co.uk/news/2016/08/09/putin-and-erdogan-vow-to-turn-new-page-at-meeting-in-st-petersbu/">το έχει ήδη κάνει</a>.</b><br /> <br /> Ο Ερντογάν έχει ξεκαθαρίσει ότι προτίθεται να αγοράσει ρωσικούς πυραύλους S-400, οι οποίοι αν ενσωματωθούν στα τουρκικά συστήματα αεράμυνας, μπορεί να θέσουν σε κίνδυνο μυστικά της νατοϊκής αεράμυνας σε Ρώσους μηχανικούς.<br /> <br /> Όσοι εισηγούνται ηπιότερη στάση <a href="https://bipartisanpolicy.org/blog/president-erdogan-transactional-relationship/">επισημαίνουν </a>ότι η στρατηγική του Ερντογάν έχει εν μέρει συναλλακτικό χαρακτήρα. Αυτό ισχύει, αλλά ενισχύει τη θέση ότι θα πρέπει κανείς να είναι επιφυλακτικός ως προς τον ρόλο της Τουρκίας στη συλλογική άμυνα. Εντέλει, όταν ξεσπάσει μια κρίση, τα μέλη του ΝΑΤΟ πρέπει να συνταχθούν και όχι να ξεκινήσουν δημοπρασίες με την Ουάσινγκτον και τη Μόσχα ως προς το πού βρίσκεται η στήριξή τους.<br /> <br /> Ο πραγματικός κίνδυνος για το ΝΑΤΟ δεν είναι η αποχώρηση της Τουρκίας ή η μετακίνησή της προς την Τουρκία, αλλά το γεγονός ότι παραμένει μέλος της συμμαχίας. Καθώς οι αποφάσεις του ΝΑΤΟ είναι συναινετικές, η Τουρκία μπορεί να λειτουργήσει ως Δούρειος Ίππος για να μπλοκάρει κάθε δράση την ώρα που επίκειται το ξέσπασμα μιας κρίσης.<br /> <br /> Είναι αλήθεια πως δεν υπάρχει κάποιος σαφής μηχανισμός για την αποβολή μελών του ΝΑΤΟ - αλλά η επιτυχία του ΝΑΤΟ προϋποθέτει την εκδίωξη της Τουρκίας. Η Δύση πρέπει να διακρίνει την μπλόφα του Ερντογάν.<br /> <br /> <b><i>*Ο Michael Rubin είναι πρώην αξιωματούχος του Πενταγώνου, με κύρια ερευνητικά ενδιαφέροντα τη Μέση Ανατολή, την Τουρκία, το Ιράν και τη διπλωματία.</i></b><br /> <br /> <a href="https://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ήρθε η ώρα να χωρίσουν οι δρόμοι Τουρκίας και ΝΑΤΟ

Του Michael Rubin* «Αν οι εσωτερικές πιέσεις στις ΗΠΑ συνεχιστούν, η πιθανότητα για μια νέα 11η Σεπτεμβρίου δεν θα είναι πολύ ισχνή» έγρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τεταμένες οι σχέσεις ΗΠΑ - Τουρκίας. Τι σημαίνει αυτό για το ΝΑΤΟ;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhZtVxuS0KmHFeQ68Ub8XwK3GGKq8VZKtFG6f8a9l8ssVJP792hO383thzBZM1kONlBY9q2VKEpYeRpyYzRrRbojtHUekgePYbjqnYP_pVsBNN_WWh7wZ5t4geBg07SzTbyN9H4Mx6_frM/s1600/down+usa.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="420" data-original-width="630" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhZtVxuS0KmHFeQ68Ub8XwK3GGKq8VZKtFG6f8a9l8ssVJP792hO383thzBZM1kONlBY9q2VKEpYeRpyYzRrRbojtHUekgePYbjqnYP_pVsBNN_WWh7wZ5t4geBg07SzTbyN9H4Mx6_frM/s640/down+usa.jpg" width="640" /></a></div>      <i>Anadolu Agency via Getty Images</i><br /> <br /> <b>Αργύριος Χατζηηλίας* </b><br /> Οι τελευταίες εξελίξεις στην Τουρκία ταράζουν τα νερά στη γειτονιά του NATO. Η κόντρα Ηνωμένων πολιτειών – Τουρκίας , δείχνει να έχει επιπτώσεις τόσο σε οικονομικό, όσο και σε γεωπολιτικό-στρατηγικό επίπεδο. Οι δυσμενείς σχέσεις μεταξύ «συμμάχων» δεν φαίνεται λοιπόν να περιορίζονται μόνο μεταξύ γειτόνων, αλλά φτάνουν μέχρι και την άλλη μεριά του Ατλαντικού. Όσων αφορά την χώρα μας, παρατηρούνται κατά παράβαση του κανόνα, παράπλευρα οφέλη αντί για παράπλευρες απώλειες. <br /> <br /> Η κατάρρευση της τούρκικης λύρας οδηγεί πιθανώς σε μια επερχόμενη μεγάλη κρίση. Οι ποσοτικές χαλαρώσεις, δηλαδή η εισροή χρήματος στην τουρκική οικονομία από κεντρικές τράπεζες, όπως η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα , μέσω της αγοράς τουρκικών ομολόγων , οδήγησαν μεταξύ άλλων την χώρα στην ανάπτυξη. Η κάνουλα όμως του φθηνού χρήματος των ΗΠΑ έχει κλείσει, καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν αγοράζουν πλέον τα ομόλογα αυτά. Συζητήσεις για παρόμοια δράση έχουν ανοίξει και στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η τουρκική κυβέρνηση από την μεριά της έχει αρχίσει έναν αγώνα δυσφήμισης του δολαρίου κατηγορώντας άμεσα τις Ηνωμένες Πολιτείες για την κατάρρευση της οικονομίας της χαρακτηρίζοντας ως «συνωμοσία» την πτώση της τουρκικής λίρας. <br /> <br /> Επιπλέον, η αντίδραση της Ουάσιγκτον με την απόφαση Τράμπ για αναβολή παράδοσης των F-35 στην Τουρκία και για ανάγκη επανεξέτασης των σχέσεων των δύο χωρών , οδηγεί τον Ερντογάν να φλερτάρει ακόμα περισσότερο με την Ρωσία και το πυραυλικό σύστημα S-400, καθώς και με τις χώρες των BRICS. Με την ίδια απόφαση Τραμπ συζητείται η άρση του εμπάργκου όπλων που είχαν επιβάλει οι ΗΠΑ στην Κυπριακή Δημοκρατία. <br /> <br /> Αξιοσημείωτο είναι, ακόμα, το μπαράζ οικονομικών απειλών και κυρώσεων μεταξύ των δύο χωρών. Η αφορμή για τις ΗΠΑ φαίνεται να είναι η παράνομη κράτηση του Αμερικανού πάστορα, Άντριου Μπράνσον. Οι ΗΠΑ σκληραίνουν περαιτέρω την στάση τους με υψηλούς δασμούς και «άλλα σχέδια, αν δεν τον απελευθερώσουν άμεσα», όπως λέει ο Στίβεν Μνούτσιν, υπουργός οικονομικών των ΗΠΑ. Η αφορμή για την Τουρκία φαίνεται να είναι η άρνηση έκδοσης του Φετουλάχ Γκιουλέν τον οποίο θεωρεί ως τον άνθρωπο που βρίσκεται πίσω από το πραξικόπημα του 2016. Σε μια προσπάθεια να ασκήσει κάποια πίεση, απαντά με παρόμοιες απειλές, και κυρώσεις. <br /> <br /> Αναμφισβήτητα, η ένταση μεταξύ των δυο χωρών είναι μεγάλη και σε αυτό κύριο ρόλο έχει ο απομονωτισμός. Πρόκειται για τον ίδιο απομονωτισμό που εκτός των άλλων συνέβαλε στην είσοδο της Τουρκίας στους κόλπους του NATO. <br /> <br /> Ήδη από το τέλος του Ά Παγκοσμίου Πολέμου και ακόμα και μετά την κρίση του 1929, η Τουρκία πειραματίστηκε με τον απομονωτισμό, με την Κεμαλική κυβέρνηση να μεταφέρει την πρωτεύουσα από την Κωνσταντινούπολη στην Άγκυρα και να υιοθετεί την νοοτροπία του κρατισμού, την ενίσχυση δηλαδή του κρατικού μηχανισμού στον οικονομικό τομέα. Μετά το τέλος του Β Παγκόσμιου Πολέμου η Τουρκία δεν θέλησε απαραίτητα να πάρει το μέρος ενός εκ των δύο πρώην συμμάχων της, ΗΠΑ και Σοβιετικής Ένωσης. Η συνεχής, όμως, αύξηση της δύναμης της Σοβιετικής Ένωσης και η ξεκάθαρη δήλωση στην διάσκεψη της Γιάλτας το 1945 της επιθυμίας του Στάλιν να έχει επιρροή πάνω στην Τουρκία, έτσι ώστε να αποκτήσει πρόσβαση στην Μεσόγειο, ταρακούνησε την Τουρκία και την οδήγησε στην ένταξη της στο NATO το 1952. <br /> <br /> Είναι άραγε η σημερινή προσπάθεια απομονωτισμού της Τουρκίας από την Δύση και η απόπειρα της να βρει νέους συμμάχουςαυτή που θα έχει το αντίθετο ακριβώς αποτέλεσμα από ότι στο παρελθόν , την έξοδο της δηλαδή από το NATO; <br /> <br /> <b><i>* Φοιτητής του τμήματος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πειραιώς </i></b><br /> <div> <br /> <a href="https://www.huffingtonpost.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Τεταμένες οι σχέσεις ΗΠΑ - Τουρκίας. Τι σημαίνει αυτό για το ΝΑΤΟ;

      Anadolu Agency via Getty Images Αργύριος Χατζηηλίας*  Οι τελευταίες εξελίξεις στην Τουρκία ταράζουν τα νερά στη γειτονιά του NATO...

Διαβάστε την συνέχεια

Κατεπείγον σήμα στους πρώην πιλότους της Τουρκικής ΠΑ: «Σας καλούμε να προετοιμάζεστε για πόλεμο»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhsM4S19IZqPzOvsuIi4S4IdJM6Yjo6KJgiPvdjt2mziO3AR9loGXLs8PBwNGCc8rdJmWnN0q75lvQ9Yub4qSbsraM5QLxjpMD9ex-eYqRCxmGzQyoVy_xPvpY32J2ruSEM2-H9blfdnos/s1600/f-16+toyrkia.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="541" data-original-width="1000" height="346" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhsM4S19IZqPzOvsuIi4S4IdJM6Yjo6KJgiPvdjt2mziO3AR9loGXLs8PBwNGCc8rdJmWnN0q75lvQ9Yub4qSbsraM5QLxjpMD9ex-eYqRCxmGzQyoVy_xPvpY32J2ruSEM2-H9blfdnos/s640/f-16+toyrkia.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Kατεπείγον σήμα στάλθηκε στους πρώην πιλότους της Τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας, (TSK). Η επιστολή στάλθηκε σε όλους όσοι συνταξιοδοτήθηκαν και σε αυτούς που ακόμα πιλοτάρουν σε ιδιωτικές τουρκικές αεροπορικές εταιρείες.<br /> Η επιστολή τιτλοφορείται ως εξής: «Προπαρασκευαστική εκπαίδευση για πόλεμο».<br /> Σύμφωνα<a href="https://tr.sputniknews.com/turkiye/201808271034904782-tsk-eski-pilot-harbe-hazirlik-egitimi-cagri/"> <b>με όσα μεταδίδουν τα Τουρκικά ΜΜΕ</b></a> η επιστολή εστάλη από την Προεδρία του Προσωπικού της Τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας<br /> <br /> Συγκεκριμένα αναφέρει η επιστολή:<br /> «Εκτός από τις εξελίξεις που συμβαίνουν στην περιοχή μας, βλέπουμε ότι οι απειλές για την χώρα μας αυξάνονται. Η πατρίδα μας ισχυροποιείται και γίνεται μία παγκόσμια περιφερειακή δύναμη. Μελέτες που έλαβαν χώρα, διαπιστώνουν πλέον πως είναι απαραίτητο τα πρών στελέχη μας να εκπαιδεύονται ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Η εκπαίδευση θα έχει διάρκεια 34 ημέρες, εργάσιμες πάντα. Εν συνεχεία, η συγκεκριμένη εκπαίδευση θα λαμβάνει χώρα στο μέλλον, δύο, έως τρεις φορές το χρόνο.»<br /> <br /> Πάντως η εν λόγω επιστολή προκαλει προβληματισμό. Προετοιμάζονται για κάτι μελλοντικό οι Τούρκοι; Ετοιμάζουν πρόκληση μεγάλων διαστάσεων και έάν ναι, πού; Ή περιμένουν εξελίξεις στο εσωτερικό της χώρας;<br /> <br /> Η ΤSK μετά το πραξικόπημα:<br /> Κατά τους τρεις πρώτους μήνες μετά το πραξικόπημα του Ιουλίου του 2016, ο λόγος είχε ήδη μειωθεί από 1,5 πιλότους σε 0,9 ανά αεροπλάνο.<br /> Η κατάσταση είναι τώρα πιο σοβαρή: σε μερικές μοίρες, ο αριθμός των πιλότων των F-16 έφθασε το 0,6 για κάθε αεροπλάνο. Επιπλέον, εξαιτίας των αυξανόμενων επιχειρησιακών αποστολών και των ελλείψεων πληρώματος, οι πιλότοι πετούν τώρα με διπλάσιο αριθμό ωρών σε σχέση με αυτές που πετούσαν πριν από την απόπειρα πραξικοπήματος. <br /> Πολλοί, ωστόσο, υποστηρίζουν ότι η έλλειψη πιλότων ως πρόβλημα εμφανίστηκε πολύ πιο πριν από το αποτυχημένο πραξικόπημα.<br /> <br /> Το 2012, η τουρκική αεροπορία αποφάσισε να μειώσει την απαίτηση υποχρεωτικής υπηρεσίας από 15 έτη σε 10 έτη. Μεταξύ του 2012 και του 2015, 110 έμπειροι πιλότοι, ως επί το πλείστον ειδικοί σε μαχητικά και υποσμηναγοί, παραιτήθηκαν για να ενταχθούν στην αναπτυσσόμενη αγορά πολιτικής αεροπορίας της Τουρκίας.<br /> Περίπου 300 πιλότοι F-4 και F-16 είχαν ήδη φύγει μεταξύ του 2002 και του 2013. Μετά την απόπειρα πραξικοπήματος και την εκκαθάριση των υποτιθέμενων πραξικοπηματιών η κυβέρνηση προσπάθησε να αποτρέψει περαιτέρω απώλειες πιλότων με εκτελεστικό διάταγμα που αύξησε το υποχρεωτικό καθήκον της θητείας των πιλότων από τα 10 στα 18 χρόνια. Όμως το πρόβλημα δε λύθηκε.<br /> <br /> <a href="https://www.analystsforchange.org/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Κατεπείγον σήμα στους πρώην πιλότους της Τουρκικής ΠΑ: «Σας καλούμε να προετοιμάζεστε για πόλεμο»

Kατεπείγον σήμα στάλθηκε στους πρώην πιλότους της Τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας, (TSK). Η επιστολή στάλθηκε σε όλους όσοι συνταξιοδοτήθη...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Ερντογάν υποτάσσεται στον Πούτιν.«Τρέχουν και δεν φτάνουν» οι ΗΠΑ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiGG6bxDtPchEy_1tMi-hiaTyyQA2ZB_BN0AbcF2OUR_Uey_KuAeFZUGU0m8M47r9kWKENnG45hlIhdOA9G-KDkjVkQEwthQyhApkcvn7GAmwx3r6bhq-1XUtqynY87EntNC7c7iKSyH_U/s1600/poytin_erdogan.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="541" data-original-width="1000" height="346" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiGG6bxDtPchEy_1tMi-hiaTyyQA2ZB_BN0AbcF2OUR_Uey_KuAeFZUGU0m8M47r9kWKENnG45hlIhdOA9G-KDkjVkQEwthQyhApkcvn7GAmwx3r6bhq-1XUtqynY87EntNC7c7iKSyH_U/s640/poytin_erdogan.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Ραγδαίες αναμένονται οι εξελίξεις στις σχέσεις Μόσχας-Άγκυρας, καθώς ο Ερντογάν αναζητά εναγωνίως να αποδεσμευτεί από το ΝΑΤΟ σε όλα τα επίπεδα, με την Ρωσία να επιθυμεί να «προσδέσει” ακόμα πιο γερά την Τουρκία στο άρμα της μαζί με την Κίνα. <br /> <br /> Σήμερα ο επικεφαλής της ρωσικής εταιρείας Rosteh, Viktor Kladov, πρότεινε ξανά την συμπαραγωγή μαχητικού αεροσκάφους, «νέας γενιάς» ( πιθανόν 4++) με την Τουρκία, καθώς όπως δήλωσε αυτό προβλέπει η συμφωνία στρατιωτικής συνεργασίας των δύο χωρών, γεγονός που πυροδότησε ένταση και ανησυχία στην Ουάσιγκτον και στο βαθύ αμερικανικό κράτος που δεν θέλει να δει αναδύεται στην περιοχή ένα νέο Ιράν . <br /> <br /> Οι Αμερικανοί για τον λόγο αυτό παραδίνουν εσπευσμένα την δεύτερη παρτίδα στρατιωτικών ελικοπτέρων CH-47 Chinook από τις Ηνωμένες Πολιτείες. <br /> <br /> Πρόκειται για έναν αγώνα δρόμου από ΗΠΑ-Ρωσία για την «αρπαγή της Τουρκίας”. <br /> <br /> Ο Ρώσος αξιωματούχος Viktor Kladov, αφού μίλησε για την τελική διαδικασία παράδοσης των πυραύλων S-400 το 2019 και υπογράμμισε ότι αυτή αποτελεί ένα σοβαρό βήμα για την ενίσχυση της στρατιωτικο-τεχνικής συνεργασίας μεταξύ Ρωσίας-Τουρκίας, πέταξε την «βόμβα» περί συμπαραγωγής μαχητικών αεροσκαφών νέας γενιάς με τους Τούρκους ”συμμαχους”, κάτι που προφανώς συζητήθηκε κατά την πρόσφατη παρουσία της τουρκικής ηγεσίας στην Μόσχα. <br /> <br /> Ο ίδιος ο Ρώσος αξιωματούχος τόνισε ότι εκτός από την από κοινού συμπαραγωγή των μαχητικών αεροσκαφών και την μεταφορά τεχνογνωσίας στην τουρκική πλευρά, η συνεργασία θα επεκταθεί και σε άλλους βιομηχανικούς τομείς πιθανότατα σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες, τόσο στην κατασκευή δηλαδή βαλλιστικών πυραύλων, όσο και σε θέματα που άπτονται στον πυρηνικό τομέα . <br /> <br /> «Το ζήτημα της συμπαραγωγής μαχητικών αεροσκαφών μεταξύ της Τουρκίας και της Ρωσίας δεν αποτελεί κάτι νέο, ενώ για το σκοπό αυτόν απαιτείται μια μακρά διαδικασία διαβούλευσης», δηλώνει ο Kladov. <br /> <br /> «Τέτοιες συμφωνίες μόνο κέρδος και στα δύο μέρη μπορούν να επιφέρουν, για ένα μεγάλο έργο για το οποίο οι δύο χώρες θα πρέπει επίσης να είναι έτοιμες να συνεργαστούν στενά. <br /> <br /> Εφόσον όμως ληφθεί μια τέτοια απόφαση , είμαι βέβαιος ότι διαθέτουμε επαρκή τεχνολογία και βιομηχανική υποδομή για να το επιτύχουμε», είπε ο ίδιος. <br /> <br /> Άλλα ζητήματα που όπως δείχνει συζητήθηκαν στην Μόσχα πρόσφατα, αφορούν την κατασκευή κινητήρων ελικοπτέρων και αεριοστροβίλων, ενώ αυτή η συνεργασία θα επεκταθεί και σε άλλους τομείς , <br /> <br /> «Οι πύραυλοι S-400 είναι το πρώτο σύστημα που θα παραδοθεί στην Τουρκία το 2019. Ενώ επισημαίνουμε ότι οι πύραυλοι αυτοί μπορούν να εξαλείψουν σχεδόν όλες τις εναέριες απειλές, από ένα μοναδικό σύστημα αεράμυνας στον κόσμο», κατέληξε ο ίδιος . <br /> <br /> Ο ίδιος χαιρέτισε και την απόφαση για τη σύσταση του τουρκικού Οργανισμού Διαστήματος, δηλώνοντας τα εξής : <br /> <br /> «Η εταιρεία Rosoboronexport είχε λάβει μέρος παλαιότερα στην εκτόξευση δορυφόρων Turksat-4A. Επιπλέον, έχουμε την δυνατότητα και την τεχνολογία στον τομέα κατασκευής δορυφόρων. <br /> <br /> Όλοι αυτοί οι τομείς είναι ανοιχτοί με την Τουρκία και είμαι σίγουρος ότι έχουμε μεγάλες δυνατότητες συνεργασίας». <br /> <br /> Θέλει με κάθε τρόπο να μην εξαρτάται στρατιωτικά από τη Δύση. <br /> <br /> Ο «Σουλτάνος” βρίσκεται σε τρικυμία και το «τσουνάμι” που έρχεται θα συμπαρασύρει πολλούς στην περιοχή. <br /> <br /> Τουρκία και Ρωσία το τελευταίο διάστημα εργάζονται πυρετωδώς για την εξεύρεση ουσιαστικής λύσης για την συμπαραγωγή μαχητικών αεροσκαφών, τα οποία θα αποτελέσουν τρομερό στρατηγικό όπλο στα χέρια του Ερντογάν, σε συνδυασμό με την κατασκευή νέων τουρκικής κατασκευής πυραύλων τύπου cruise . <br /> <br /> Την ίδια στιγμή τα «μάτια και τα αυτιά των ΗΠΑ είναι στραμμένα προς την χώρα αυτή. <br /> <br /> Το άσχημο της όλης υπόθεσης για την Ελλάδα και αυτό δεν το αναφέρουν κακώς πολλοί έγκυροι αναλυτές, είναι ότι στην κυριολεξία «σφάζονται» Ρώσοι και Αμερικανοί για τα «μάτια του Σουλτάνου», ο καθένας σαφώς για τους δικούς του λόγους. <br /> <br /> Η Ελλάδα όπως και να έχει κινδυνεύει με όποιον και να τα βρει η Άγκυρα, διότι οι Τούρκοι πολύ απλά θα πάρουν και «άλλον αέρα”, ενώ τυχαίες δεν είναι και οι πρόσφατες δηλώσεις Τούρκων αξιωματούχων, περί «ασαφών ορίων κυριότητας ελληνικών νησιών» στο Αιγαίο. <br /> <br /> Πρόκειται προφανώς για το κύριο αντάλλαγμα που ζητά ο Ερντογάν ειδικά από τις ΗΠΑ, για να γυρίσει πίσω στην «αγκαλιά» της Δύσης.<br /> <br /> <a href="https://www.pentapostagma.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ο Ερντογάν υποτάσσεται στον Πούτιν.«Τρέχουν και δεν φτάνουν» οι ΗΠΑ

Ραγδαίες αναμένονται οι εξελίξεις στις σχέσεις Μόσχας-Άγκυρας, καθώς ο Ερντογάν αναζητά εναγωνίως να αποδεσμευτεί από το ΝΑΤΟ σε όλα τα ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Παναγία, ο Σαββίδης και ο... Ερντογάν

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhf0WsX4Uz0ITiSm34rtUCVIAL3-6llbuap1DbeQ6woWLPeEEbLh5VQ49tYZRPHt7B49wRlJnf4yl3k9L7VA8WMVYbz0Je3JUv7Xv43piurm97E-eHf3Ll4XbxVHYNuQUc57Mp-b9EVGfU/s1600/panagia-soymela.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="1140" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhf0WsX4Uz0ITiSm34rtUCVIAL3-6llbuap1DbeQ6woWLPeEEbLh5VQ49tYZRPHt7B49wRlJnf4yl3k9L7VA8WMVYbz0Je3JUv7Xv43piurm97E-eHf3Ll4XbxVHYNuQUc57Mp-b9EVGfU/s640/panagia-soymela.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Τί κρύβεται πίσω από τη μη τέλεση της φετινής λειτουργία του Δεκαπενταυγούστου στην Παναγία Σουμελά της Τραπεζούντος. Ο ρόλος του ιδιοκτήτη της ΠΑΕ ΠΑΟΚ για την επαναλειτουργία της Μονής και οι μεθοδεύσεις των Τούρκων. <br /> <br /> Από τον Δεκαπενταύγουστο του 2010 και κάθε χρόνο τελούταν στο ιστορικό μοναστήρι της Παναγίας Σουμελά στον Πόντο αρχιερατική Θεία Λειτουργία, με την παρουσία του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, Βαρθολομαίου, Ελλήνων Επισκόπων και άλλων σημαντικών προσώπων της ελληνικής πολιτείας. Φέτος όμως ο θρυλικός ιερός χώρος που υμνείται στα δημοτικά τραγούδια των Ποντίων δεν λειτούργησε, λόγω κάποιων εργασιών που γίνονται στο μνημείο. Τα έργα όμως δεν είναι ο λόγος που κόπηκε η τέλεση του Μυστηρίου στη γιορτή της Παναγίας. <br /> <br /> Ας πάρουν όμως τα πράγματα από την αρχή. Όπως βίωσε ο ελληνισμός την κεμαλική μανία, έτσι και η μονή καταστράφηκε από τους Τούρκους το 1922. Τις τελευταίες δεκαετίες του 20ου αιώνα έγιναν προσπάθειες αναστήλωσης και πήρε μορφή μουσειακού χώρου για την προσέλκυση τουριστών. Τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότερος κόσμος ποντιακής καταγωγής συνέρρεε την περίοδο του Δεκαπενταύγουστου στο Μοναστήρι. Και όχι μόνο από την Ελλάδα, αλλά και από τη Ρωσία, την Αρμενία, τη Γεωργία και την Ουκρανία. Μην ξεχνούμε ότι οι χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης υπήρξαν υποδοχείς προσφυγικού ρεύματος, μετά τη μικρασιατική καταστροφή. Ανάμεσα σε αυτούς ήταν και ο Ελληνορώσος τότε βουλευτής της Δούμα (ρώσικο κοινοβούλιο) με το κόμμα του Βλαντιμίρ Πούτιν, Ιβάν Σαββίδης, ο οποίος εξαιτίας ενός ελληνοτουρκικού επεισοδίου, βοήθησε τα μέγιστα για να λειτουργήσει ξανά το Μοναστήρι, μετά από 88 έτη. <br /> <br /> Τα επεισόδια του '09 <br /> <br /> Ήταν τον Αύγουστο του 2009, χρονιά, στην οποία το μοναστήρι είχε μεγάλη κοσμοπλημμύρα. Οι πιστοί συνέρρεαν με τσάρτερ και λεωφορεία, από Βόρεια Ελλάδα και Ρωσία. Την ημέρα που έγινε το συμβάν υπήρχαν 2000 άτομα στη Μονή, όπου προσκλήθηκε ο εκπρόσωπος του Πατριάρχη, Βησσαρίων. Με τη σύμφωνη γνώμη του Ιβάν Σαββίδη, ο τότε εφημέριος του Αγίου Γεωργίου, Φαναρίου, φόρεσε τα άμφια του (οι Τούρκοι απαγορεύουν να φορούνε οι ιερείς τα ράσα τους) και έψαλλε δέηση. Με το που είπε το «Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν, πάντοτε...», δεν πρόλαβε να ψελλίσει τις ευχές και οι Τούρκοι σταμάτησαν την προσευχή. Συγκεκριμένα, η διευθύντρια του Μουσείου (έτσι έχει χαρακτηριστεί επίσημα ο ιστορικός χώρος της Παναγίας Σουμελά από τους Τούρκους) άρχισε να φωνάζει στα τούρκικα,«αυτό που κάνετε είναι απαράδεκτο, δεν επιτρέπεται». Δημιουργήθηκε μία ένταση, ο Σαββίδης ζήτησε να συνεχίσουν και η υπεύθυνη του μνημείου πήρε με τσαμπουκά τα κεριά από τα χέρια του και τα έσβησε μπροστά του. Λάδι στη φωτιά έριξαν με τη συμπεριφορά τους, κάποιοι εκπρόσωποι της ελληνικής πολιτικής σκηνής εκείνης της εποχής, οι οποίοι έβαλαν τον κόσμο να ψάλει τον εθνικό ύμνο, κάτι που μπορείτε να δείτε και στο βίντεο. <br /> <br /> <iframe allow="autoplay; encrypted-media" allowfullscreen="" frameborder="0" height="445" src="https://www.youtube.com/embed/uwTYQe63AAI" width="602"></iframe><br /> <br /> Η υπόσχεση και η επαναλειτουργία <br /> <br /> Η κατάσταση αποκλιμακώθηκε με τον νυν ιδιοκτήτη της ΠΑΕ ΠΑΟΚ να βγάζει λόγο, στον οποίο έδωσε την υπόσχεση, ότι θα κάνει τα πάντα για να επαναλειτουργήσει η Μονή. «Κανείς δεν μπορεί να μας σταματήσει ως ορθόδοξους να προσευχόμαστε στον ιερό χώρο της πατρίδας μας», είχε αναφέρει μεταξύ άλλων. Για να ανάψει το... πράσινο φως από του τουρκικό κράτος συνέκλιναν δύο προσπάθειες, από τη μεριά του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως και από την πλευρά του Σαββίδη, ο οποίος είχε και ρωσική βοήθεια. Έτσι τον Ιούνιο του 2010, η τουρκική κυβέρνηση, διά του υπουργού Πολιτισμού, Ερτουγρούλ Γκιουνάι, έκανε δεκτό το αίτημα και έδωσε την άδεια να τελείται Θεία Λειτουργία, μία φορά τον χρόνο, ανήμερα της εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. <br /> <br /> Τον Δεκαπενταύγουστο του 2010 (έναν χρόνο από το επεισόδιο) μέσα σε κλίμα κατάνυξης τελέστηκε η πρώτη Θεία Λειτουργία στην Παναγία Σουμελά προεξάρχοντος του Οικουμενικού Πατριάρχη, ο οποίος, εννέα δεκαετίες από την καταστροφή και ερήμωσή της Μονής, συλλειτούργησε μαζί με τον Ρώσο επίσκοπο Ποντόλσκ και βικάριο του Πατριαρχείου Μόσχας, Τύχωνα. Ο Βαρθολομαίος στην ομιλία αναγνώρισε τη συμβολή της ρωσικής ορθοδόξου εκκλησίας για την επαναλειτουργία της Μονής. Και αν τα λόγια του ηγήτορα της Ορθοδοξίας συγκίνησαν, ο κόσμος συγκλονίστηκε με το λόγο του Μητροπολίτη Δράμας (και πρώην ηγουμένου της Παναγίας Σουμελάς Βερμίου), Παύλου, ο οποίος τραγούδησε μαζί με το πλήθος ένα παλιό ποντιακό τραγούδι (Η Παναγία λειτουργά) με τη συνοδεία λύρας, γεγονός που δεν έχουμε ξαναδεί σε λειτουργία ορθόδοξου τυπικού. <br /> <iframe allow="autoplay; encrypted-media" allowfullscreen="" frameborder="0" height="445" src="https://www.youtube.com/embed/G0qd9UyKd3o" width="602"></iframe><br /> <br /> <iframe allow="autoplay; encrypted-media" allowfullscreen="" frameborder="0" height="445" src="https://www.youtube.com/embed/l28uzoQF7Ws" width="602"></iframe><br /> <br /> Η ανοιχτή πρόταση προς τον Ερντογάν<br /> <br /> Η Μονή λειτουργούσε κάθε χρόνο (2011, 2012, 2013, 2014, 2015) ανήμερα του Πάσχα του καλοκαιριού, όπως έχει χαρακτηριστεί από τους πιστούς η γιορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Στην τελευταία λειτουργία, του 15', ο Σαββίδης έκανε, δημοσίως (στην κάμερα της ΕΡΤ3), μία σημαντικότατη πρόταση προς τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Τον κάλεσε να μετατραπεί ξανά σε χριστιανικός, ορθόδοξος, ναός, η Αγία Σοφία, Τραπεζούντος, η ομορφότερη εκκλησία στον Πόντο, η οποία χτίστηκε από τον Μανουήλ Α' Μεγάλο Κομνηνό (1238-1263). Σε αντάλλαγμα προθυμοποιήθηκε να χτίσει, με τη μορφή δωρεάς, τζαμί, σε άλλη περιοχή της πρωτεύουσας της πρώην αυτοκρατορίας των Κομνηνών. Από την αντίθετη πλευρά δεν υπήρξε καμία αντίδραση και το θέμα έμεινε εκεί. <br /> <br /> <iframe allow="autoplay; encrypted-media" allowfullscreen="" frameborder="0" height="333" src="https://www.youtube.com/embed/qpVovPhfRlA" width="602"></iframe><br /> Τί κρύβεται πίσω από το κλείσιμο της Μονής <br /> <br /> Με πρόσχημα των τούρκικων αρχών, έναν βράχο που έπεσε, πέρσι την ίδια εποχή, η Σουμελά παρέμεινε κλειστή το 2016, λόγω έργων, μέχρι τον Οκτώβριο του ίδιου έτους. Άρα είχαν συμπεριλάβει τον Δεκαπενταύγουστο στο χρονοδιάγραμμα των εργασιών, πριν καν γίνει η απόπειρα πραξικοπήματος το ίδιο έτος, το οποίο αποτέλεσε την καλύτερη δικαιολογία εκείνη τη χρονιά, για να μη γίνει η λειτουργία. <br /> <br /> Το 2018 η Μονή ήταν έτοιμη να επαναλειτουργήσει, Μάταια περιμέναν όμως κάποιοι ότι με τη νίκη στις εκλογές ο Ερντογάν θα έκανε στροφή και θα απέφευγε τις προκλήσεις. Επειτα από τη φανερή πλέον σύνδεση της απελευθέρωσης των δύο Ελλήνων στρατιωτικών με τους οχτώ Τούρκους αξιωματικούς, η Άγκυρα προχώρησε σε μια ακόμη κίνηση που δείχνει ότι δεν επιθυμεί εξομάλυνση των σχέσεων με την Ελλάδα. Στις αρχές Ιουλίου του 2018, η τουρκική κυβέρνηση ενημέρωσε το Οικουμενικό Πατριαρχείο ότι δεν θα διεξαχθεί φέτος η αρχιερατικη λειτουργία στην ιστορική μονή του Πόντου, με την Άγκυρα να επικαλείται ξανά τις εργασίες που γίνονται εδώ και μια τριετία στο μοναστήρι.​ <br /> <br /> Μπορεί να έπεσαν μερικές πέτρες, η αλήθεια είναι όμως, ότι δεν υπήρχε κάποιο πρόβλημα για την τέλεση της λειτουργίας. Είναι ξεκάθαρο πλέον, πως πριν γίνει ακόμα το πραξικόπημα, οι Τούρκοι είχαν σκοπό να σταματήσουν τη γιορτή των Ποντίων στην πατρίδα τους. Το προετοίμαζαν χρόνια. Όσοι ξέρουν πρόσωπα και καταστάσεις, γνωρίζουν, ότι υπάρχει μία πολύ μεγάλη σκλήρυνση εντός του ερντογανικού συστήματος. Υπάρχουν στοιχεία που ασκούν πίεση στον Τούρκο πρόεδρο, να πάρει πίσω κάποια ανοίγματα που έκανε (τα οποία έγιναν για λόγους τουριστικούς, οικονομικούς και φυσικά πολιτικούς προκειμένου να δείξει στην Ευρώπη, ότι τηρεί δεσμεύσεις). Σημαντικό ρόλο στην ιστορία, έπαιξε επίσης το γεγονός, ότι δήμαρχος Ματσούκας (η κωμόπολη στην οποία βρίσκεται το Μοναστήρι), εξελέγη ακραίος ισλαμιστής, ενώ ο προηγούμενος ήταν κοσμικός και μάλιστα πολύ διαλλακτικός πολιτικός. <br /> <br /> Τα βαθύτερα αίτια όμως κρύβονται πίσω από μία συνολική πολιτική που εφαρμόζεται στην Τουρκία, με πρώτο παράδειγμα την Αγιά Σοφιά, στην Πόλη, την οποία έκαναν (ξανά) τζαμί. Σύμφωνα με πληροφορίες, στη γειτονική χώρα στήνουν μιναράδες, προκειμένου να δώσουν ισλαμικό χαρακτήρα σε βυζαντινά μνημεία, ακόμα και αν δεν έχουν καθαρό θρησκευτικό χαρακτήρα. Όπως η Μονή Στουδίου (ιδρύθηκε το 454 μ.Χ.), η οποία υπήρξε το πρώτο πανεπιστήμιο στην Ευρώπη, το 500 μ.Χ. Δεν ήταν ναός, αλλά πανδιδακτήριο. <br /> <br /> Όσον αφορά την Τραπεζούντα, τα τελευταία χρόνια η πολιτική του Ερντογάν εστιάζεται στην προσέλκυση μεγάλων σαουδαραβικών επενδύσεων. Δεν είναι τυχαίο ότι στην περιοχή του Πόντου, έχουν αρχίσει να προσθέτουν σε δημόσιες πινακίδες μετάφραση και στα αραβικά. Οι Σαουδάραβες, οι οποίοι είναι σκληροί Σουνίτες στο θρήσκευμα, είναι οι μεγαλύτεροι χρηματικοί υποστηρικτές του Ερντογάν (μήπως και των ISIS;). Άρα δεν μπορούσε να φέρνει Άραβες, με κελεμπίες και μπούργκες και να υπάρχει τέτοια διασύνδεση του τοπικού πληθυσμού, πολλοί εκ των οποίων είναι ελληνόφωνοι, με Έλληνες χριστιανούς ορθόδοξους. Ήταν μία κακή εικόνα για τα κεφάλαια που θέλει να προσελκύσει. <br /> <br /> Ο τουρισμός πάντως έχει δεχτεί ισχυρό πλήγμα κάτι που σίγουρα δεν αρέσει στους Μαυροθαλασσίτες κατοίκους. Τέτοια εποχή κάθε χρόνο, η πληρότητα στην περιοχή άγγιζε το 100%. Στα ξενοδοχεία της Τραπεζούντας δεν υπήρχαν, ούτε για δείγμα, ελεύθερα δωμάτια, ένα φαινόμενο που πλέον δεν βλέπουν οι ταξιδιωτικοί πράκτορες. <br /> <br /> Τέλος, αξίζει να σημειωθεί, ότι η ημερομηνία 15 Αυγούστου αποτελεί, ιστορικά αποφράδα ημέρα για την ιστορία του Πόντου. Δεκαπενταύγουστο του 1461 έγινε η άλωση της Τραπεζούντας από τους Τούρκους, ύστερα από συνθηκολόγηση. Βλέποντας, ότι είχε ξεμείνει από συμμάχους και ότι δεν μπορούσε να υπερασπιστεί τα τείχη, ως άλλος Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, ο Δαυίδ Α' ο Κομνηνός, με προτροπή του αρχισυμβουλάτορά του, Γεωργίου Αμιρούτζη (τον οποίο η ιστορία κατέγραψε ως τον υπαίτιο υποδούλωσης της πατρίδας του), αποφάσισε να παραδώσει την πόλη στον Μωάμεθ Β' τον πορθητή, με την εγγύηση να μην πειραχτεί ο πληθυσμός της πόλης και η οικογένειά του. Ο τελευταίος αυτοκράτορας Κομνηνός τελικά δολοφονήθηκε μαζί με τουςτρεις γιους του (Βασίλειο, Μανουήλ, Γεώργιο), δύο χρόνια αργότερα. Θεωρείται Άγιος της Ορθόδοξης εκκλησίας και η μνήμη του τιμάται την 1η Νοεμβρίου.<br /> <br /> <a href="http://newpost.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η Παναγία, ο Σαββίδης και ο... Ερντογάν

Τί κρύβεται πίσω από τη μη τέλεση της φετινής λειτουργία του Δεκαπενταυγούστου στην Παναγία Σουμελά της Τραπεζούντος. Ο ρόλος του ιδιοκτή...

Διαβάστε την συνέχεια

Τελείωσε ο πόλεμος στην Συρία; Και τώρα…τι;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgkvJJBy4C520o8puFLV_JgmqFlt7gyUfrA_1rk0w85bbamV8j6vjBLLM6Kk3bPK7OPpliHkKzH7Yl_RomUgAOrEiciFAYRJy08zn9bPXM0k3QU18yrZ6bAHEC13O3zT5tvKjyWO6A3tDI/s1600/%25CE%259C%25CF%2580%25CE%25B1%25CF%2583%25CE%25AC%25CF%2581+%25CE%25B1%25CE%25BB+%25CE%2586%25CF%2583%25CE%25B1%25CE%25BD%25CF%2584.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="360" data-original-width="625" height="368" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgkvJJBy4C520o8puFLV_JgmqFlt7gyUfrA_1rk0w85bbamV8j6vjBLLM6Kk3bPK7OPpliHkKzH7Yl_RomUgAOrEiciFAYRJy08zn9bPXM0k3QU18yrZ6bAHEC13O3zT5tvKjyWO6A3tDI/s640/%25CE%259C%25CF%2580%25CE%25B1%25CF%2583%25CE%25AC%25CF%2581+%25CE%25B1%25CE%25BB+%25CE%2586%25CF%2583%25CE%25B1%25CE%25BD%25CF%2584.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Του <b>Κωνσταντίνου Λουκόπουλου* </b><br /> Ο πόλεμος στην Συρία έχει σχεδόν τελειώσει με… «νικητή» τον Μπασάρ αλ Άσαντ και με μεγάλο ηττημένο τον Συριακό λαό στο σύνολο του και φυσικά την ίδια την Χώρα. Εξαιρετικού συμβολισμού γεγονός ήταν η πριν από ένα περίπου μήνα παράδοση της πόλης Νταράα από τους αντάρτες στις Κυβερνητικές Δυνάμεις, της πόλης όπου άρχισε η εξέγερση πριν από 7,5 περίπου χρόνια. Όταν ο Άσαντ κατέπνιγε την Άνοιξη 2011 με βία τις πρώτες κατ’ αρχήν ειρηνικές διαδηλώσεις της συριακής αντιπολιτεύσεως ελάχιστοι εκτιμούσαν την διάρκεια και την καταστροφικότητα αυτής της κατ’ αρχήν εμφύλιας σύρραξης που θα διαρκούσε μέχρι σήμερα. <br /> <br /> Η αδυναμία και η έλλειψη βούλησης της διεθνούς κοινότητας να παρέμβει δυναμικά και έγκαιρα, η σύγκρουση των γεωπολιτικών συμφερόντων στην περιοχή της Μέσης Ανατολής των Παγκοσμίων και Περιφερειακών δρώντων και φυσικά η ανεξέλεγκτη στρατικοποίηση της αντιπολιτεύσεως με την ταυτόχρονη κλιμακούμενη αδιαλλαξία και σκλήρυνση της στάσης του Συριακού Καθεστώτος κλιμάκωσε την βία και δημιούργησε στρατιωτικό και πολιτικό αδιέξοδο! Αλληλομισούμενες εθνοτικές ομάδες, αδιάλλακτα θρησκευτικά δόγματα, σέχτες και φατρίες και εγκληματικές οργανώσεις αποτέλεσαν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο τους «αντιπροσώπους» (proxies) των εξωτερικών «παικτών». <br /> <br /> Η ίδια η Συρία μεγάλη χαμένη <br /> <br /> Μεγάλη χαμένη είναι η ίδια η Συρία αφού ο πόλεμος τελειώνει με μία φρικτή αιματοχυσία που υπερβαίνει τις 500 χιλιάδες νεκρούς και τα 2 εκ. τραυματίες και με μία τεράστια ανθρωπιστική κρίση με 10 εκ. κάτοικους να έχουν χάσει τα σπίτια τους και περί τα 5,8 - 6 εκ. να είναι πρόσφυγες σε άλλες χώρες. Για να αντιληφθούμε το μέγεθος της καταστροφής τονίζεται ότι το 2011 όταν ξέσπασε ο πόλεμος (αποφεύγω σκόπιμα να τον χαρακτηρίζω πλέον ως… εμφύλιο) ο πληθυσμός της Συρίας ήταν 23 εκ. ενώ σύμφωνα με τις εκτιμήσεις σήμερα δεν υπερβαίνει τα 16 εκ. <br /> <br /> <img src="https://www.liberal.gr/admin/uploads/syria%2030139355-8EFF-F896-98B7-58E60D68F1E6.jpeg" /> <br /> <br /> Δεν υφίσταται οικονομία, δεν υπάρχει εκπαίδευση και οι υπηρεσίες υγείας ουσιαστικά είναι ανύπαρκτες. Οι υποδομές οι οποίες εκτός από τα δυτικά της χώρας είναι ικανοποιητικές, στην υπόλοιπη χώρα είναι στοιχειώδεις ως και τελείως κατεστραμμένες. Σε όλα αυτά προστίθεται η αποσύνθεση της Συριακής κοινωνίας ! <br /> <br /> Είναι νικητής ο Μπασάρ Άσαντ; <br /> <br /> Ο Άσαντ επέδειξε ψυχραιμία και αποφασιστικότητα. Στηριζόμενος στον σκληρό πυρήνα και στους ανθεκτικούς μηχανισμούς του Μπααθικού Κόμματος και στην Αλαουτική κοινότητα από την οποία προέρχεται ο ίδιος και το μείζον της «άρχουσα τάξης» της Συρίας, δεν εγκατέλειψε την χώρα του ακόμα και όταν διεξάγονταν αμφίρροπες μάχες εγγύς της Δαμασκού και το αξιόμαχο του Στρατού του ήταν στο ναδίρ. <br /> <br /> Νίκησε όμως χάρη στους Συμμάχους του! Παρά την σημαντική υποστήριξη των Ιρανών και της Hezbollah από το 2012 και μετά, είχε φθάσει το καλοκαίρι του 2015 στα όρια του. Την κατάρρευση του αποσόβησε τον Σεπτέμβριο 2015 η Ρωσική στρατιωτική εμπλοκή. Από το 20% της εδαφικής ζώνης που ήλεγχε τότε, πέτυχε να ελέγχει σήμερα 3 χρόνια μετά, σχεδόν το 65% της επικράτειας της Συρίας. <br /> <br /> Οι επιτυχίες του ISIS και η ίδρυση του Χαλιφάτου με «πρωτεύουσα» την Raqqa στα ανατολικά ήταν ένα «δώρο» και όχι πρόσθετη απειλή για την Δαμασκό! Οι ΗΠΑ και η Δύση έθεσαν ως προτεραιότητα την καταπολέμηση και την εξάλειψη ISIS και ο Άσαντ με τους Συμμάχους του… έγιναν «μαχητές» κατά της ισλαμιστικής τρομοκρατίας κάτι που τους έδωσε «σημαντικές ανάσες». <br /> <br /> Κέρδισε όμως τον πόλεμο και χάρη στους... αντιπάλους του! Η Συριακή αντιπολίτευση δεν αποτέλεσε ποτέ μία ενιαία «συνεκτική οντότητα» με όργανα και δομές, αποτελούμενη από ετερογενείς οργανώσεις και πολλές έριδες σε συνδυασμό με την εμφάνιση του ΙSIS στα ανατολικά της χώρας, περιέπλεξαν περισσότερο την κατάσταση κάτι που ευνόησε τον Άσαντ. <br /> <br /> Μπορεί ο βασικός κορμός του Μπααθικού καθεστώτος να ήταν η Αλαουτική κοινότητα που μόλις έφθανε το 18% του συνολικού πληθυσμού αλλά Μπααθιστές δεν ήταν μόνο οι Αλαουίτες αλλά και οι Χριστιανοί και Δρούζοι. Επιπροσθέτως υποστηρίχτηκε σε μικρό ποσοστό βέβαια, ακόμα και από κοσμικούς Σουνίτες οι οποίοι μάλιστα ως επιχειρηματίες δεν είδαν με «καλό μάτι» την ριζοσπαστικοποίηση και τον σαλαφισμό της ομόδοξης Αντιπολίτευσης. <br /> <br /> Η παρούσα κατάσταση στην Συρία <br /> <br /> Ο Άσαντ δεν φαίνεται πλέον να απειλείται. Οι κύριες εχθροπραξίες έχουν σταματήσει και μόνο μεμονωμένα επεισόδια σημειώνονται και αυτά στα ανατολικά και χωρίς σπουδαιότητα. Όμως η κατάσταση απέχει πολύ από το να χαρακτηριστεί σταθεροποιημένη. <br /> <br /> Οι δυνάμεις του Άσαντ μαζί με τους Συμμάχους του Ιρανούς και Ρώσους, κατέχουν πλέον το 65% της επικράτειας. Εκτός από την λεγόμενη «χρήσιμη Συρία» που πάντοτε διατήρησε, (δυτικό τμήμα της χώρας, παράλια και Δαμασκός) και υφίσταται όλο το φάσμα των βασικών κρατικών λειτουργιών, ελέγχει πλέον ενοποιημένες «εδαφικές ζώνες» που συνδέουν όλες τις μεγάλες πόλεις της Συρίας από Νότο προς Βορά (Νταράα στην Χαμά και Χομς προς το Χαλέπι). Από αυτήν την εδαφική ζώνη ξεκινούν και άλλες δύο ευρείες «εξοχές» προς την κεντρική (Παλμύρα) και ανατολική Συρία στα σύνορα με το Ιράκ (ΧΑΡΤΗΣ). Αυτός είναι ο διάδρομος επικοινωνίας που ελέγχεται από τους Ιρανούς και συνδέει Ιράν με Λίβανο μέσω Ιράκ και Συρίας. <br /> <br /> <img src="https://www.liberal.gr/admin/uploads/20_august_syria_war_map.jpg" /> <br /> (Πηγή φωτογραφίας: Syrian War Maps and Database <a href="https://maps.southfront.org/about-100-isis-members-killed-in-ongoing-syrian-army-operation-in-al-safa-area-reports/">https://maps.southfront.org/about-100-isis-members-killed-in-ongoing-syrian-army-operation-in-al-safa-area-reports</a>) <br /> <br /> Νότια-Νοτιανατολικά βρίσκεται η περιφέρεια Al-Tanf που συνορεύει τόσο με την Ιορδανία όσο και με το Ιράκ. Κατέχεται από Σουνιτικές ανταρτικές ομάδες (στην πλειονότητα σαλαφιστές) υποστηριζόμενες από τους Σαουδάραβες. Στην περιοχή υπάρχει Αμερικανική Βάση και 2000 άνδρες των Ειδικών Δυνάμεων των ΗΠΑ. Ο Άσαντ κατηγορεί τις ΗΠΑ ότι παραβιάζουν την κυριαρχία της Συρίας ενώ συχνά-πυκνά διαμαρτύρονται και οι Ρώσοι αλλά μάλλον μόνο «για την τιμή των όπλων» μιας και φαίνεται ότι ΗΠΑ και Ρωσία αποδέχονται την παρουσία αλλήλων στην Συρία στις ζώνες που προαναφέραμε. <br /> <br /> Στα βόρεια της χώρας υπάρχει επίσης ακόμα ένας ελεγχόμενος από Σουνίτες θύλακας που περιβάλει την πόλη Ιντλίμπ και φθάνει στον Βορρά νότια του Αφρίν (ΧΑΡΤΗΣ). Η περιοχή του Αφρίν μέχρι την Τζαραμπλούς στα τουρκοσυριακά σύνορα ελέγχεται από την Τουρκία με φιλικά προσκείμενους σ’ αυτήν παραστρατιωτικούς. <br /> <br /> Η μεγαλύτερη ζώνη εκτός ελέγχου Άσαντ είναι στα βορειανατολικά-ανατολικά της χώρας και κατέχεται από τις υποστηριζόμενες από τις ΗΠΑ Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF) των οποίων το κύριο μέρος απαρτίζεται από τους Κούρδους του YPG. Περιλαμβάνει την Ράκκα στο Νότο και το Κομπανί, Χασακά και Νταιρίκ στον Βορρά. Το Συριακό Δημοκρατικό Συμβούλιο (Syrian Democratic Council) που ασκεί την Διοίκηση της περιοχής αποκαθιστά σταδιακά μέρος των υποδομών και ασκεί στοιχειώδεις κρατικές λειτουργίες. <br /> <br /> Τέλος στα ανατολικά νοτίως της πόλης Ντε ερ Ιζορ υπάρχει μία περιοχή στην οποία εκτιμάται ότι έχουν καταφύγει τα απομεινάρια του ISIS χαρακτηρίζόμενη ως… χαώδης. <br /> <br /> Ανταγωνισμός και… συνεργασία των Παγκοσμίων και Περιφερειακών Δρώντων <br /> <br /> Αρέσει δεν αρέσει, στην σημερινή Συρία κύριος πρωταγωνιστής είναι η... Μόσχα και αυτό μάλλον και με την ανοχή της Ουάσιγκτον λόγω απουσίας αμερικανικής συνεκτικής στρατηγικής. Οι Αμερικανοί μπορεί να μην γνωρίζουν «τι ακριβώς θέλουν» αλλά έχουν καταλήξει στο τι «ακριβώς δεν θέλουν», κάτι που τόνισε ο Αμερικανός Υπουργός Άμυνας Τζέημς Μάτις: «δεν θα επιτρέψουμε να δημιουργηθεί κενό στην Συρία που θα το εκμεταλλευθεί ο Άσαντ ή οι τζιχαντιστές». <br /> <br /> Τα συμφέροντα ΗΠΑ και Ρωσίας στην Συρία αναμφίβολα δεν ταυτίζονται. Όμως έχουν αναπτυχθεί δίαυλοι επικοινωνίας και υπάρχει συνεννόηση σε ευρύ φάσμα ζητημάτων όπως άλλωστε έγινε και με το σχέδιο περιοχών αποκλιμάκωσης του 2017 που επέτρεψε την σταδιακή κατάπαυση του πυρός, ιδιαίτερα μετά την συνάντηση Πούτιν και Τραμπ στο Ελσίνκι. <br /> <br /> Η Ρωσία δεν επιθυμεί για δικούς της λόγους την συνέχιση της στρατιωτικής παρουσίας του Ιράν αλλά ούτε και την αύξηση της επιρροής της στην Δαμασκό! Η Τεχεράνη επιδιώκει με τους Quds του Soleimani και τους λοιπούς Σιίτες παραστρατιωτικούς να κυριαρχήσει στην Συρία και να κυκλώσει το Ισραήλ, κάτι που οι Ρώσοι κατόπιν πιέσεως της Ιερουσαλήμ προσπαθούν να αποτρέψουν. Επισημαίνεται ότι η Ρωσία με την συγκατάθεση του Ισραήλ διευκολύνει την κάθοδο του Συριακού Στρατού μέχρι και τα υψώματα του Golan (με τον όρο να παραμείνουν μακριά οι Ιρανοί). <br /> <br /> Προς τα πού μπορεί να βαδίσει η… «νέα Συρία» <br /> <br /> Το καθεστώς του Άσαντ δεν ανετράπη. Δεν είναι ρεαλιστικό να πιστεύεται ότι η Συρία θα ξαναγίνει το Κράτος που ήταν τον Μάρτιο 2011. Ούτε ότι θα διαλυθεί και θα δημιουργηθούν ανεξάρτητες κρατικές οντότητες έστω και αν σήμερα αυτές λειτουργούν αυτόνομα. Η «εθνική» συμφιλίωση δεν μπορεί να επιτευχθεί εύκολα. <br /> <br /> Η Ρωσία και το Ιράν, επιδιώκουν την διατήρηση του Μπααθικού-Αλαουτικού καθεστώτος ως βασική συνισταμένη του νέου κράτους με ή χωρίς τον… Άσαντ. Από την άλλη μεριά οι ΗΠΑ και η Δύση δεν θέτουν πλέον ως προϋπόθεση οποιασδήποτε λύσης την απομάκρυνση του Άσαντ. Αυτό επιτρέπει σύγκλιση και την δημιουργία μιας μεταβατικής κατάστασης πριν διαμορφωθεί το τελικό κρατικό σχήμα. <br /> <br /> Η σαφείς αναφορές για την «Ενιαία Συρία» τόσο στο «Ανακοινωθέν της Γενεύης» όσο και στο Ψήφισμα 2254 του ΣΑ/ΟΗΕ (Δεκ 2015) δεν αντίκεινται στην ορθολογική προσέγγιση και στην οποία οι περισσότεροι εμπλεκόμενοι και κυρίως Ρωσία και ΗΠΑ συμφωνούν και είναι μια υβριδική-ομοσπονδιακή Συρία. Η συναντίληψη Ρωσίας – ΗΠΑ μπορεί να οδηγήσει σε κατ’ αρχήν συμφωνία κάτι που θα επιβάλει σε όλα τα ενδιαφερόμενα και εμπλεκόμενα μέρη εντός και εκτός Συρίας να «ρεαλιστικοποιήσουν» τις θέσεις τους και να συμβιβαστούν. <br /> <br /> Η υβριδική - ομοσπονδιακή λύση αφήνει το καθεστώς Άσαντ κυρίαρχο στα εδάφη ή περίπου στα εδάφη που κατέχει σήμερα μιας και είναι βέβαιο ότι τα εσωτερικά σύνορα θα είναι αντικείμενο διαπραγματεύσεων. Η Ρωσία που ήλθε στην Μέση Ανατολή για να μην… φύγει εξασφαλίζει μέσω Δαμασκού την διατήρηση της στην περιοχή και μάλιστα έχοντας πλέον και «δικά της» λιμάνια και δικές της στρατιωτικές βάσεις στην Μεσόγειο (Ταρσός, Λατάκια). <br /> <br /> Με την λύση αυτή οι ΗΠΑ αλλά και το Ισραήλ βλέπουν την Ιρανική επιρροή να μειώνεται ενώ δεν επιτρέπει στους τζιχαντιστές να ελέγχουν εδαφικές εκτάσεις. Μπορεί να έχει ηττηθεί ο ISIS αλλά κάποιες χιλιάδες μαχητές του είναι ακόμα εκεί, όχι μόνο στα ανατολικά, νότια της Ντερ ερ Ιζορ αλλά πολλοί είναι αναμεμειγμένοι πλέον με τους σουνιτικούς πληθυσμούς τόσο στον Βορρά όσο και στον Νότο. <br /> <br /> Οι Κούρδοι, στρατηγικοί σύμμαχοι των ΗΠΑ, μπορεί να μην πετυχαίνουν τον στόχο τους για ανεξάρτητο κράτος αλλά όντας το 6% του συνολικού πληθυσμού της Συρίας και το 45% περίπου του πληθυσμού της περιοχής που ελέγχουν, κατορθώνουν «κάτι λιγότερο από ανεξαρτησία, κάτι περισσότερο από αυτονομία». Η Κουρδική οντότητα είναι η λιγότερη εχθρική προς τον Άσαντ και μάλιστα την προηγούμενη εβδομάδα απεσταλμένος της μετέβη στην Δαμασκό για συνομιλίες. Όμως εδώ έχει λόγο και η Τουρκία δημιουργώντας τετελεσμένα με διατήρηση υπό τον έλεγχο της, των περιοχών Αφρίν και Τζαραμπλούς. <br /> <br /> Μία αυτοδιοίκητη, αποστρατικοποιημένη και εκτός ελέγχου των Κούρδων ζώνη νότια των συνόρων της μάλλον θα της επέτρεπε να συναινέσει σε μία αυτόνομη κουρδική οντότητα σε μία ομοσπονδιακή Συρία. Η παρουσία αμερικανικών αλλά και ρωσικών δυνάμεων εκατέρωθεν του Ευφράτη, στη Βόρεια Συρία, αποτρέπει μία σύγκρουση μεταξύ τουρκικών, συριακών και κουρδικών τμημάτων. <br /> <br /> Πρόβλημα υπάρχει με τους Σουνίτες αντάρτες στους θύλακες Βορρά και Νότου που υποστηρίζονται από την Σαουδική Αραβία, η θέση της οποίας έχει εξασθενήσει και δεν επιθυμούν καμία συνδιαλλαγή με την Δαμασκό. Οι υποδομές εκεί είναι ανύπαρκτες και δεν υφίστανται κρατικές λειτουργίες. Στον Βορρά υπάρχουν ακόμα πολλά στοιχεία της Hay’at Tahrir al Sham… πρώην Jabhat Fateh al Sham πρώην… Jahbat al Nusra που ήταν η πρώτη θυγατρική της al –Qaeda στην Συρία. <br /> <br /> Αντί επιλόγου <br /> <br /> Ο 7ετής πόλεμος στην Συρία προκάλεσε τεράστια αιματοχυσία και δημιούργησε μία ανθρωπιστική κρίση που επηρέασε εκτός της Μέσης Ανατολής την Ευρώπη και ιδιαίτερα την Ελλάδα, βρίσκεται στο τέλος του με μεγάλο ηττημένο ολόκληρο τον Συριακό λαό και την χώρα που είναι πια 80% κατεστραμμένη. <br /> <br /> Η δρόμος για την ειρήνευση είναι δύσκολος και πελώριος και δύσκολος! Δεν είμαστε ακόμα ούτε στην αρχή ενώ η επιστροφή των προσφύγων αργεί πολύ. Το σχέδιο της πολιτικής διευθέτησης μπορεί να βασιστεί σε μία υβριδική ομοσπονδία που εκτιμάται ως μία ρεαλιστική λύση που μπορεί να δημιουργήσει συνθήκες σταθερότητας για το μέλλον. Οι κίνδυνοι εκτροχιασμού αυτής της πορείας δεν είναι αμελητέοι και μπορεί να προέλθουν από μαξιμαλιστικές θέσεις περιφερειακών δρώντων όπως η Τουρκία και το Ιράν. Ήλθε η ώρα όμως οι αντίπαλες πλευρές και πρωτίστως οι Παγκόσμιοι και Περιφερειακοί δρώντες να κάνουν στροφή στον ρεαλισμό. <br /> <br /> <b><i>*Ο Αντιστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Λουκόπουλος είναι συντονιστής - υπεύθυνος για θέματα Γεωπολιτικής-Γεωστρατηγικής, Άμυνας και Διπλωματίας στο liberal.gr.</i></b><br /> <br /> <a href="https://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Τελείωσε ο πόλεμος στην Συρία; Και τώρα…τι;

Του Κωνσταντίνου Λουκόπουλου* Ο πόλεμος στην Συρία έχει σχεδόν τελειώσει με… «νικητή» τον Μπασάρ αλ Άσαντ και με μεγάλο ηττημένο τον Συρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Πείραμα της Φιλαδέλφειας και το Αντιτορπιλικό Λέων

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiFTbbE3c2UFJDiI0pwyS6pe-ElGi2e_de1CoIKXYb_LIVzIGSDX1hKzYYhxrUHfW2l8qzPKisAw-HsZSE8xeBWwxQCBaFbwB5NffDMG3i29cOdngHxbyzKNzpk0k12LT9akopTALG9n5g/s1600/to-peirama-tis-filadelfeias-kai-to-antitorpiliko-leon.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="306" data-original-width="696" height="280" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiFTbbE3c2UFJDiI0pwyS6pe-ElGi2e_de1CoIKXYb_LIVzIGSDX1hKzYYhxrUHfW2l8qzPKisAw-HsZSE8xeBWwxQCBaFbwB5NffDMG3i29cOdngHxbyzKNzpk0k12LT9akopTALG9n5g/s640/to-peirama-tis-filadelfeias-kai-to-antitorpiliko-leon.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Το Πείραμα της Φιλαδέλφειας – Τι είναι το ”Project Rainbow” και πως εμπλέκεται σε αυτό ο Αϊνστάιν, ο Τέσλα και ο Βαν Νιούμαν. Πως προέκυψαν οι θρύλοι για το πλοίο Λεων; <br /> <br /> Μία από τις σπάνιες περιπτώσεις στην παγκόσμια ιστορία όπου εμπλέκονται κορυφαίοι επιστήμονες, υπερδυνάμεις (τουλάχιστον μία), πολιτικοί, στρατιωτικοί όλων των βαθμίδων, ερευνητές, συνωμοσιολόγοι- συνωμοσιολάγνοι, ο κινηματογράφος κλπ. είναι το λεγόμενο πείραμα της Φιλαδέλφειας.<br /> <br /> Και σαν κερασάκι στην τούρτα υπάρχει και η συμμετοχή της Ελλάδας, καθώς το πλοίο που χρησιμοποιήθηκε στο πείραμα δόθηκε το 1951 στη χώρα μας από τις Η.Π.Α. Ονομάστηκε Λέων και ως την απόσυρσή του το 1992 ήταν ενταγμένο στον στόλο του Πολεμικού Ναυτικού μας. Κάποιες παράξενες ιστορίες που ακούγονταν όλα αυτά τα χρόνια για το Α/Τ Λέων κάνουν ακόμα πιο ενδιαφέρουσα την όλη ιστορία. <br /> <br /> Τι ήταν το ”Project Rainbow” <br /> <br /> Οι δύο παγκόσμιοι πόλεμοι δεν είχαν μόνο στρατιωτικές και πολιτικές πλευρές και προεκτάσεις. Υπήρχαν παράλληλα με τις μάχες στα μέτωπα και ”μάχες” κορυφαίων επιστημόνων από τις αντιμαχόμενες πλευρές. <br /> <br /> Στις αρχές της δεκαετίας του 1930 το Πανεπιστήμιο του Σικάγου άρχισε να διεξαγάγει έρευνες για τη δυνατότητα της χρήσης του ηλεκτρισμού ώστε να γίνει κάτι αόρατο. Ο Alfred Bielek, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι ήταν ένας από τους επιζήσαντες του ”πειράματος της Φιλαδέλφειας” στο βιβλίο ”The Philadelphia Experiment and Other UFO Conspiracy” του Μπρεντ Στάιγκερ, αναφέρει ότι μέλη της ομάδας του προγράμματος ήταν ο μεγάλος Σερβοαμερικανός επιστήμονας Νίκολα Τέσλα (1856-1943) και ο κοσμήτορας του Πανεπιστημίου Τζον Χάτσισον. <br /> <br /> Όπως ισχυρίζεται ο Bielek μολονότι ήταν μια ιδιωτική ερευνητική δραστηριότητα, από την αρχή υπήρχε χρηματοδότηση από το Πολεμικό Ναυτικό των Η.Π.Α. Το κέντρο της έρευνας μεταφέρθηκε αργότερα στην ανατολική ακτή των Η.Π.Α. και το 1940 η ομάδα με την πλήρη συμμετοχή πλέον του Νίκολα Τέσλα (ο οποίος ήταν στενός φίλος του Φ. Ρούσβελτ) εγκαταστάθηκε στο ναυπηγείο του Μπρούκλιν, το πρόγραμμα διαβαθμίστηκε με την ονομασία Project Rainbow. <br /> <br /> Ο Αϊνστάιν δεν έλαβε μέρος, ωστόσο όλη η εργασία και το πείραμα βασίστηκαν στην εφαρμογή της θεωρίας του Ενοποιημένου Πεδίου που παρουσίασε για πρώτη φορά επίσημα, το 1925-1927. <br /> <br /> <img src="https://www.pronews.gr/sites/default/files/styles/default-inner/public/article/2018/8/26/plo1.jpg?itok=X8H38fkw" /><img src="https://www.pronews.gr/sites/default/files/styles/default-inner/public/article/2018/8/26/pl2.jpg?itok=APTPAiN4" /> <br /> <br /> Το Project Rainbow έμεινε περισσότερο γνωστό στην ιστορία ως το πείραμα της Φιλαδέλφειας. Πρώτος διευθυντής του ανέλαβε ο Νίκολα Τέσλα. Έλαβε οτιδήποτε του ήταν απαραίτητο για τη διενέργεια του πειράματος. Έτσι του δόθηκε ένα πλοίο, όπου το 1940 έγινε η πρώτη δοκιμασία της αορατότητας. <br /> <br /> Η δοκιμή χαρακτηρίστηκε απολύτως επιτυχημένη, καθώς το πλοίο που δεν είχε πλήρωμα έγινε εντελώς αόρατο. Ωστόσο. μετά την επίθεση των Ιαπώνων στο Περλ Χάρμπορ τον Δεκέμβριο του 1941 ,ο Τέσλα άρχισε να δέχεται πιέσεις για να υπάρξουν θεαματικότερα αποτελέσματα. <br /> <br /> Ο μεγάλος Σερβοαμερικανός επιστήμονας στο πρώτο πείραμα είχε χρησιμοποιήσει δύο μεγάλα πηνία (ηλεκτρομαγνήτες) τοποθετημένα σε κάθε κύτος του πλοίου. Τα πηνία ήταν ενεργοποιημένα σε μία ειδική ακολουθία και η μαγνητική τους δύναμη ήταν τόσο ισχυρή ώστε να παραμορφώνουν την ίδια τη βαρύτητα. <br /> <br /> Ο Τέσλα ανησύχησε όταν πληροφορήθηκε ότι το πείραμα αυτό θα πρέπει να γίνει σε πλοίο με πλήρωμα. Ενημέρωσε ότι οι επιστήμονες δεν είχαν καμία απολύτως ιδέα για το τι θα μπορούσε να συμβεί στο πλήρωμα του σκάφους. Ζήτησε από το Πολεμικό Ναυτικό των Η.Π.Α. να δώσει περισσότερο χρόνο στο Project Rainbow. Κάτι τέτοιο όμως δεν έγινε καθώς ο πόλεμος βρισκόταν σε εξέλιξη. <br /> <br /> Τον Μάρτιο του 1942 επιχειρήθηκε να γίνει αόρατο ένα πολεμικό σκάφος που χρησιμοποιήθηκε ως πειραματικό πλοίο. Η αποτυχία του πειράματος ήταν φαινομενική (ή καλύτερα σκόπιμη). Ο Τέσλα ισχυρίστηκε ότι το πείραμα απέτυχε και ότι πρέπει να εργαστεί πάνω σε άλλα σχέδια. <br /> <br /> Έτσι εγκατέλειψε το Project Rainbow. Δέκα μήνες αργότερα στις 7 Ιανουαρίου 1943 βρέθηκε νεκρός στο δωμάτιο του ξενοδοχείου του στη Νέα Υόρκη. Επίσημη αιτία του θανάτου του; Έμφραγμα του μυοκαρδίου. <br /> <br /> Διευθυντής του Project Rainbow ανέλαβε ένας άλλος διαπρεπής επιστήμονας ο Ουγγροαμερικάνος Τζον φον Νόιμαν (1903-1957) ένας από τους σημαντικότερους μαθηματικούς του 20ου αιώνα. <br /> <br /> Η Θεωρία του Ενοποιημένου Πεδίου (Unified Field Theory) <br /> <br /> Μετά την παρουσίαση της θεωρίας της Σχετικότητας ο Αϊνστάιν ασχολήθηκε με την θεωρία του Ενοποιημένου Πεδίου, την οποία αναφέρει για πρώτη φορά το 1922.<br /> Στη φυσική ,πεδίο είναι μία περιοχή υπό την επίδραση κάποιας δύναμης όπως η βαρύτητα ή ο ηλεκτρομαγνητισμός. <br /> <br /> Ο Σκωτσέζος φυσικός James Clerk Maxwell στα μέσα του 19ου αιώνα δημιούργησε την πρώτη θεωρία πεδίων σχετικά με τον ηλεκτρομαγνητισμό.<br /> Μετά την επιτυχία της ειδικής θεωρίας της σχετικότητας που εφαρμόστηκε πειραματικά με την ατομική σχάση ο Αϊνστάιν στράφηκε στην αναζήτηση μιας ενιαίας βάσης της φυσικής, όπου θα μπορούσαν να συμπυκνωθούν οι θεμελιώδεις δυνάμεις του Σύμπαντος σε ένα ενιαίο πεδίο (ηλεκτρομαγνητικό και βαρυτικό). <br /> <br /> Αυτή η θεωρία δεν ολοκληρώθηκε ποτέ ,άλλωστε οι μελέτες του ατόμου εκείνη την εποχή βρίσκονταν σε πολύ πρώιμο στάδιο, καθώς μόνο τα πρωτόνια και τα ηλεκτρόνια ήταν τότε γνωστά από τα σωματίδια του πυρήνα του. <br /> <br /> Η πορεία των πειραμάτων<br /> Αρχική επιδίωξη των επιστημόνων στις Η.Π.Α. ήταν να γίνουν τα αμερικανικά πολεμικά πλοία ”μαγνητικά αόρατα” για να μην προσκρούουν στο μεταλλικό τους περίβλημα οι εχθρικές τορπίλες και νάρκες, καθώς εκείνη την εποχή οι φονικές τορπίλες των γερμανικών U- boat είχαν αποδεκατίσει τις αμερικανικές νηοπομπές που έστελναν στρατεύματα και πολεμοφόδια στην Ευρώπη. <br /> <br /> Στα σχετικά πειράματα ένας τεράστιος ηλεκτρομαγνήτης, ο οποίος φορτιζόταν από τις ηλεκτρογεννήτριες του σκάφους, άλλαζε τη συμπεριφορά του πλοίου παραπλανώντας τις τορπίλες. Τότε παρατηρήθηκε για πρώτη φορά η πρασινωπή ή γαλαζωπή ομίχλη που δημιουργείται από τον ιονισμό της ατμόσφαιρας από πανίσχυρα ηλεκτρομαγνητικά και άλλα πεδία. <br /> <br /> Αυτή η απόκοσμη ομίχλη αποτελεί από τότε το σήμα κατατεθέν των σχετικών μυστικών πειραμάτων και το πλέον χαρακτηριστικό οπτικό εφέ των ταινιών επιστημονικής φαντασίας που γυρίστηκαν γι’ αυτά. <br /> <br /> Ο επόμενος στόχος των επιστημόνων ήταν να γίνουν τα πλοία αυτά ”αόρατα” κι από τα εχθρικά ραντάρ (κάτι ανάλογο με την τεχνολογία Stealth). Για να επιτευχθεί αυτό έπρεπε να δημιουργηθεί ηλεκτρομαγνητικό πεδίο όχι μόνο στο νερό αλλά και στον αέρα. Η κατάληξη αυτής της σειράς πειραμάτων ήταν να εφαρμοστεί ένα σχέδιο εξαφάνισης ενός πλήρως επανδρωμένου πλοίου κάτι που θα αποτελούσε το τέλειο καμουφλάζ. <br /> <br /> ”Ένα είδος ηλεκτρονικού καμουφλάζ με τη δημιουργία πανίσχυρου ενεργειακού πεδίου που θα εξαφάνιζε ένα πολεμικό σκάφος από το ορατό φάσμα του φωτός” (Γιώργος Στάμκος, ”ΜΥΣΤΙΚΗ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ”). <br /> <br /> <img src="https://www.pronews.gr/sites/default/files/styles/default-inner/public/article/2018/8/26/philaexperiment500.jpg?itok=SF_edJbW" /> <br /> <br /> <img height="339" src="https://www.pronews.gr/sites/default/files/styles/default-inner/public/article/2018/8/26/philadelphia-experiment-e1379636152734.jpg?itok=wScwmxPg" width="640" /> <br /> <br /> <img height="640" src="https://www.pronews.gr/sites/default/files/styles/default-inner/public/article/2018/8/26/morris_k_jessup.jpg?itok=ctHVAJrH" width="419" /> <br /> <br /> USS Eldridge- Το πείραμα της Φιλαδέλφειας <br /> <br /> Το USS Eldridge (DE- 173) ήταν ένα πλοίο του Πολεμικού Ναυτικού των Η.Π.Α. που πήρε το όνομά του από τον υποπλοίαρχο John Eldridge Jr., ήρωα της εισβολής στις Νήσους του Σολομώντος (1903-1942). Κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία του Newark στο New Jersey των Η.Π.Α. στις αρχές του 1943. <br /> <br /> Η ιστορία του πειράματος της Φιλαδέλφειας ξεκινά τον Ιούλιο του 1943 όταν το USS Eldridge επενδύθηκε με εκατοντάδες τόνους πειραματικού ηλεκτρονικού εξοπλισμού. Αυτός σύμφωνα με μια πηγή περιλάμβανε δύο μεγάλες γεννήτριες των 75 KVA η καθεμία τοποθετημένες εκεί που θα υπήρχε ο πυργίσκος πυροβόλων όπλων, κατανέμοντας την ισχύ τους μέσω τεσσάρων μεγάλων μαγνητικών πηνίων τοποθετημένων στο κατάστρωμα, τρεις μεταδότες ραδιοκυμάτων ισχύος 2 MW ο καθένας.. <br /> <br /> τρεις χιλιάδες σωλήνες ενισχυτή ισχύος που χρησιμοποιούνται για την οδήγηση των πηνίων των δύο γεννητριών, ειδικά κυκλώματα συγχρονισμού και πλήθος άλλων εξειδικευμένων υλικών που χρησιμοποιούνται για τη δημιουργία μαζικών ηλεκτρομαγνητικών πεδίων, τα οποία όταν έχουν διαμορφωθεί σωστά θα είναι ικανά να κάμπτουν το φως και τα ραδιοκύματα γύρω από το πλοίο καθιστώντας το έτσι αόρατο στους εχθρούς. <br /> <br /> Στις 9:00 π.μ. της 22ας Ιουλίου 1943 η ισχύς των γεννητριών ενεργοποιήθηκε και τα μεγάλα ηλεκτρομαγνητικά πεδία άρχισαν να συσσωρεύονται. Μια πρασινωπή ομίχλη φάνηκε να περιβάλει αργά το USS Eldridge αποκρύβοντάς το από την κοινή θέα. Στη συνέχεια η ίδια ομίχλη λέγεται ότι είχε εξαφανιστεί και σα να πήρε το πλοίο μαζί της άφησε μόνο το νερό της θάλασσας εκεί όπου προηγουμένως είχε αγκυροβολήσει το USS Eldridge. <br /> <br /> Οι επιστήμονες και οι ανώτατοι στρατιωτικοί έμειναν έκπληκτοι από το επίτευγμά τους, καθώς το πλοίο και το πλήρωμά του ήταν αόρατο όχι μόνο από τα ραντάρ αλλά και από τους ανθρώπους. Όλα πήγαν κατ’ ευχήν. Έτσι φαινόταν τουλάχιστον. Σε δεκαπέντε λεπτά διέταξαν τους άντρες του πληρώματος να κλείσουν τις γεννήτριες. Το USS Eldridge άρχισε να εμφανίζεται και πάλι. Όταν οι άντρες του πληρώματος βγήκαν στην ακτή έδειχναν αποπροσανατολισμένοι και υπέφεραν από ναυτίες. <br /> <br /> Να σημειώσουμε ότι το πείραμα αυτό έγινε στο ναυπηγείο της Φιλαδέλφειας και στη θάλασσα ,σε πλήρη θέα από το πλοίο Merchant Marine SS Andrew Furuseth και άλλα πλοία παρατήρησης. Ένα από τα μέλη του πληρώματος του Andrew Furuseth, ο Carlos Allende, με μια σειρά από γράμματα στον Morris K. Jessup τη δεκαετία του 1950, έφερε στο προσκήνιο τα γεγονότα που συνθέτουν το περίφημο Πείραμα της Φιλαδέλφειας. <br /> <br /> Στο μεταξύ το πλήρωμα του USS Eldridge αντικαταστάθηκε και στις 28 Οκτωβρίου 1943, ώρα 17.15 έγινε η τελική δοκιμή. Πρώτα όμως είχε αλλάξει ο εξοπλισμός του πλοίου. Οι γεννήτριες ηλεκτρομαγνητικού πεδίου ενεργοποιήθηκαν ξανά και το Eldridge έγινε αόρατο. Μόνο ένα αχνό περίγραμμα της γάστρας παρέμεινε ορατό στο νερό. Αρχικά όλα φαίνονταν ότι πηγαίνουν μια χαρά. Σύντομα όμως, εμφανίστηκε μια γαλαζωπή ή πρασινωπή ομίχλη, μια αναλαμπή και το πλοίο όχι μόνο έγινε αόρατο αλλά εξαφανίστηκε τελείως! <br /> <br /> Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, το USS Eldridge εμφανίστηκε το Norfolk της Βιρτζίνια, 350 χιλιόμετρα νοτιότερα. Το πλήρωμα του κατάλαβε ότι κάτι δεν πάει καλά και προσπάθησε να κλείσει τις γεννήτριες αλλά δεν τα κατάφερε. Κάποιοι πήδηξαν προς τη θάλασσα και εξαφανίστηκαν. <br /> <br /> Το USS Eldridge παρατηρήθηκε για αρκετά λεπτά στο Norfolk και έπειτα εξαφανίστηκε μυστηριωδώς από εκεί και εμφανίστηκε πάλι στο ναυπηγείο της Φιλαδέλφεια.<br /> Εκτός από τα μέλη του πληρώματος που έλειπαν, οι υπόλοιποι είχαν σοβαρά προβλήματα υγείας. Κάποιοι τρελάθηκαν, ενώ πέντε από αυτούς είχαν «κολλήσει» στα μέταλλα του πλοίου! <br /> <br /> Όσοι επέζησαν δεν ήταν ποτέ πια οι ίδιοι. Απορρίφθηκαν, ανεξάρτητα από την πνευματική τους κατάσταση ως «διανοητικά ανίκανοι» για την εκτέλεση καθηκόντων.<br /> Έτσι, αυτό που ξεκίνησε ως ένα πείραμα ηλεκτρονικού καμουφλάζ, κατέληξε ως τυχαία τηλεμεταφορά ενός πλοίου με το πλήρωμά του εκατοντάδες μίλια μακριά και επάνοδός του στην αρχική τοποθεσία. <br /> <br /> Το πείραμα γίνεται ευρύτερα γνωστό<br /> Από τότε, το Πείραμα της Φιλαδέλφειας μάλλον ξεχάστηκε. Ήταν απλώς μια περιθωριακή ιστορία που ενδιέφερε ελάχιστους ερευνητές του ανεξήγητου. Από το 1955 όμως, με την έκδοση του βιβλίου του Morris K. Jessup “The Case for the UFO”, έγινε πασίγνωστο και θεωρείται ως μία από τις δημοφιλέστερες θεωρίες συνομωσίας στις Η.Π.Α. αλλά και σε όλο τον κόσμο. <br /> <br /> Ο Jessup ήταν αστρονόμος, αστροφυσικός, μαθηματικός, ερευνητής και συγγραφέας, από τους πρώτους υποστηρικτές της θεωρίας των «αρχαίων αστροναυτών». Ο Jessup έλαβε μία πολύ παράξενη επιστολή από κάποιον που υπέγραφε ως Καρλ Μ. Άλεν ο οποίος έγραφε λεπτομέρειες για το Πείραμα της Φιλαδέλφειας και για τις παρενέργειες στο πλήρωμα του USS Eldridge. <br /> <br /> «Οι μισοί από τους αξιωματικούς και το πλήρωμα του σκάφους είναι σήμερα τρελοί. Μερικοί ακόμα ξαναγίνονται αόρατοι αν δεν υποβληθούν σε ειδική επιστημονική θεραπεία». Οι παρενέργειες του πειράματος ήταν τρομακτικές για το πλήρωμα του Eldridge.Ορισμένοι κάηκαν μυστηριωδώς. «Καιγόντουσαν για 18 ολόκληρες μέρες», υποστήριζε ο Άλεν. Άλλοι εξαϋλώθηκαν κι εξαφανίστηκαν για πάντα κι άλλοι τρελάθηκαν. <br /> <br /> <img src="https://www.pronews.gr/sites/default/files/styles/default-inner/public/article/2018/8/26/maxresdefault-1-1.jpg?itok=AhdeVeCs" /> <br /> <br /> <img src="https://www.pronews.gr/sites/default/files/styles/default-inner/public/article/2018/8/26/leon-2_1.jpg?itok=dFGDl31z" /> <br /> <br /> <img src="https://www.pronews.gr/sites/default/files/styles/default-inner/public/article/2018/8/26/leon_1.jpg?itok=ROWRP_r9" /> <br /> <br /> Σε δεύτερο γράμμα του, ο Άλεν δήλωνε πρόθυμος να εξεταστεί με ορό της αλήθειας για να θυμηθεί περισσότερες λεπτομέρειες. Έκανε λόγο και για τους θαμώνες ενός μπαρ που είδαν άνδρες του Πολεμικού Ναυτικού των Η.Π.Α. να περνούν σε άυλη κατάσταση μέσα από τοίχους! <br /> <br /> Ο Καρλ Μ. Άλεν όπως αναφέραμε, ήταν στην πραγματικότητα ο Κάρλος Μιγκουέλ Αλιέντε που ανήκε στο πλήρωμα του S.S. Andrew Furuseth και υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας του πειράματος. <br /> <br /> O Jessup άρχισε να ερευνά την υπόθεση «Philadelphia Experiment» ωστόσο συνάντησε πολλές δυσκολίες. Παράλληλα, δεν έβρισκε πρόθυμους εκδότες για τα βιβλία του. Στις 19 Απριλίου 1959, επικοινώνησε με τον Δόκτορα Manson Valentine και κανόνισε να συναντηθούν την επόμενη μέρα για να του ανακοινώσει μια σπουδαία ανακάλυψη γύρω από το πείραμα. <br /> <br /> Ωστόσο, στις 20 Απριλίου 1959, ο Μ.Κ. Jessup βρέθηκε νεκρός στο αυτοκίνητό του. Επίσημη εκδοχή; Αυτοκτονία με διοχέτευση «τοξικών καυσαερίων» στο εσωτερικό του αυτοκινήτου…<br /> Η επίσημη αναφορά του Αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού <br /> <br /> Το Αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό δέχεται ότι το USS Eldridge D.E. 173 έλαβε όντως μέρος σ’ ένα πείραμα κατά τη διάρκεια του οποίου το μεταλλικό σκαρί του τυλίχτηκε με καλώδια. Αυτή η διαδικασία λέγεται «απομαγνήτιση πλοίου» και γίνεται για να μην προσκρούσουν σ’ αυτό θαλάσσιες νάρκες. <br /> <br /> Με την απομαγνήτιση, το πλοίο γίνεται «αόρατο» για τις υποβρύχιες μαγνητικές νάρκες, εξακολουθεί όμως να είναι ορατό με τα μάτια ή τα ραντάρ. Η εξήγηση αυτή είναι όντως αληθοφανής ωστόσο ελάχιστοι ήταν αυτοί που την πίστεψαν. <br /> <br /> Όπως ήταν αναμενόμενο, για το Πείραμα της Φιλαδέλφειας έχουν γραφτεί και ακουστεί εκατοντάδες θεωρίες. Πιθανές και απίθανες. Χρονομεταφορά, χρονοταξιδιώτες, εξωγήινοι κλπ. Το τι ακριβώς έγινε ίσως δεν μαθευτεί ποτέ. <br /> <br /> Η Ελλάδα και το Πείραμα της Φιλαδέλφειας: «Α/Τ Λέων»<br /> Και μέσα σ’ όλα αυτά, υπάρχει και «ελληνική εμπλοκή» στο Πείραμα της Φιλαδέλφειας. Το USS Eldridge παραχωρήθηκε το 1951 στη χώρα μας στα πλαίσια των προγραμμάτων στρατιωτικής βοήθειας Military Assistant Programs (M.A.P.). Μαζί του παραδόθηκαν και άλλα τρία «αδελφά» σκάφη της κλάσης Μπόστουικ. Το USS Eldridge «βαφτίστηκε» Α/Τ Λέων και τα υπόλοιπα Α/Τ Αετός, Α/Τ Πάνθηρ και Α/Τ Ιέραξ και ήταν γνωστά σαν τα τέσσερα «θηρία». Τα σκάφη αυτά έμειναν σε υπηρεσία ως το 1991-1992, οπότε παροπλίστηκαν. Ας δούμε τα παράξενα που συνέβαιναν με το Α/Τ Λέων. <br /> <br /> Τα αμερικανικά αρχεία αναφέρουν ότι το εκτόπισμα του σκάφους όταν ανέλαβε δράση ήταν 1520 τόνοι ενώ τα ελληνικά, 1240 τόνοι. Ίσως 280 τόνοι να ήταν το βάρος το εξοπλισμού που χρησιμοποιήθηκε στο πείραμα. Ολόκληρη η ιστορία του USS Eldridge,με βάση τα επίσημα αρχεία, από τον Αύγουστο του 1943 ως τις 4 Ιανουαρίου 1944 ήταν πλαστή. <br /> <br /> Για το Α/Τ Λέων, το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό στην επίσημη ιστοσελίδα του αναφέρει ότι «πρόκειται για το πλοίο που οι λάτρεις των έργων επιστημονικής φαντασίας το θέλουν να παίρνει μέρος στο αποκαλούμενο «πείραμα της Philadelpheia (!) (τι τα θέλετε τα αγγλικά, αφού δεν τα μπορείτε…), ένα πείραμα που δεν έγινε μάλλον ποτέ αφού από πουθενά δεν τεκμηριώνεται κάτι τέτοιο αλλά και το ίδιο το πλοίο δεν είχε τις μυστηριώδεις ιδιότητες που θέλουν να του αποδίδουν» (την επόμενη φορά που θα κάνουν οι Αμερικανοί ανάλογο πείραμα θα σας καλέσουν…). <br /> <br /> Μας ενημερώνει επίσης ότι το 1999 το πλοίο πουλήθηκε για SCARP (!). Βέβαια, το σωστό είναι scrap αλλά όταν είσαι scrapας, γράφεις το ΛΕΩΝ δύο φορές και παραλείπεις το ΑΕΤΟΣ (στο «λήμμα» ΛΕΩΝ). <br /> <br /> <img src="https://www.pronews.gr/sites/default/files/styles/default-inner/public/article/2018/8/26/desmaterializacion-del-uss-eldridge-e1333630715335.jpg?itok=LnpwWiez" /><img src="https://www.pronews.gr/sites/default/files/styles/default-inner/public/article/2018/8/26/8_usseldridgede173ashnsleond54c1960pixusnavy.jpg?itok=zJlIXTsQ" /> <br /> <br /> Πάντως, για το Α/Τ Λέων, ακούγονται πολλά. Ένας πολύ καλός φίλος μου, ο Μάνος, υπηρετούσε στο πλοίο «ΑΣΠΙΣ» λίγο πριν το ΛΕΩΝ παροπλιστεί. Από συναδέλφους του που υπηρετούσαν στο ΛΕΩΝ, είχε μάθει για καλώδια που δεν οδηγούσαν πουθενά, σφραγισμένα ερμητικά μέρη του πλοίου, σελίδες του ημερολογίου του πλοίου που έλειπαν, κραυγές που ακούγονταν και (υποτίθεται ότι) προέρχονταν από τους ναύτες του Eldridge που ενσωματώθηκαν στο κύτος του πλοίου. Το ΛΕΩΝ και τα υπόλοιπα «θηρία» ήταν τα 4 «ξιφιόπλοια» που έκαναν περιπολία στη θαλάσσια οριογραμμή με την Τουρκία από το Καστελόριζο στην Αλεξανδρούπολη και αντίστροφα. <br /> <br /> Δεν είναι όμως μόνο ο αξιόπιστος φίλος μου που διηγείται όλα αυτά. Υπάρχουν και πολλοί ακόμα.<br /> Κατά τη διάρκεια άσκησης στα νερά του Ιονίου τη δεκαετία του 1950, το ΛΕΩΝ εξαφανίστηκε για δύο μέρες. Έχουν αναφερθεί ανεξήγητες διακοπές ρεύματος και αποστολής ραδιοκυμάτων που σχετίζονται με ηλεκτρομαγνητικές ανωμαλίες. Στο σκάφος, υπήρχαν βάσεις στις οποίες φαίνεται ότι ήταν τοποθετημένα βαριά μηχανήματα τα οποία αφαιρέθηκαν στη συνέχεια. <br /> <br /> Ανάμεσα στο πλήρωμα του πλοίου, κυκλοφορούσαν ιστορίες για «ναύτες-φαντάσματαα» όπως για τον «Μάικ τον δίοπο» που έθετε ξαφνικά τις σειρήνες σε λειτουργία μέσα στη νύχτα αναστατώνοντας το πλοίο… Ήταν όντως κάποιος από τα εξαφανισμένα μέλη του πληρώματος του USS Eldridge ή επρόκειτο για κακόγουστες φάρσες των παλαιών ναυτών προς τους νέους; <br /> <br /> Το Α/Τ Λέων βγήκε από την ενεργό υπηρεσία στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό το 1992. Παροπλίστηκε οριστικά το 1996, στην Αμφιάλη, όπου διάφορα συνεργεία αφαιρούσαν προσεκτικά τα επιμέρους τμήματά του, με βάση ένα κατάλογο που είχε σταλεί από τις Η.Π.Α. και περιείχε 500.000 είδη! <br /> <br /> Στις 11 Νοεμβρίου 1999, πουλήθηκε στην εταιρεία “V&J SCRAPMETAL TRADING L.T.D.”, με έδρα τον Πειραιά για αποσυναρμολόγηση και τεμαχισμό.<br /> Για το πείραμα γυρίστηκαν δύο κινηματογραφικές ταινίες: “The Philadelphia Experiment” (1 και 2) που γνώρισαν μεγάλη επιτυχία. <br /> <br /> Σίγουρα, χιλιάδες άτομα θα εξακολουθούν να ασχολούνται μ’ αυτό, ελπίζοντας ν’ ανακαλύψουν αυτό που κανείς δεν μπόρεσε μέχρι τώρα: την αλήθεια…<br /> <br /> <a href="https://hellas-now.com/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Το Πείραμα της Φιλαδέλφειας και το Αντιτορπιλικό Λέων

Το Πείραμα της Φιλαδέλφειας – Τι είναι το ”Project Rainbow” και πως εμπλέκεται σε αυτό ο Αϊνστάιν, ο Τέσλα και ο Βαν Νιούμαν. Πως προέκυψ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ένας ακόμα ηγέτης που δεν ήξερε πότε να σταματήσει

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhcraqtktGY6kdoI2Ly9Q4m_XF1qPcwAOeHU4FCzbVvIrxvFfcwyr5pk4nw4mmeoeITEp_QM-CKefIi3MPH52CBsNnwLMTzYICBOPyXTpcwlrsT63_FY07w_r2d4PGGFtqp04gmJi7193I/s1600/Recep_Tayyip_Erdogan.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="367" data-original-width="696" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhcraqtktGY6kdoI2Ly9Q4m_XF1qPcwAOeHU4FCzbVvIrxvFfcwyr5pk4nw4mmeoeITEp_QM-CKefIi3MPH52CBsNnwLMTzYICBOPyXTpcwlrsT63_FY07w_r2d4PGGFtqp04gmJi7193I/s640/Recep_Tayyip_Erdogan.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <b> Νεφέλη Λυγερού</b><br /> Ο Ταγίπ Ερντογάν δεν είναι πρωτάρης πολιτικός. Έχει περάσει δια πυρός και σιδήρου από όλες τις βαθμίδες της τουρκικής πολιτικής ζωής. Στο πηδάλιο της Τουρκίας βρίσκεται εδώ και 16 χρόνια. Η μακροχρόνια πολιτική του πείρα του επιτρέπει να αναγνωρίσει ότι η σημερινή κρίση της τουρκικής οικονομίας, και όχι μόνο, αποτελεί την μεγαλύτερη πρόκληση της πολυετούς κυβερνητικής εξουσίας του. Αυτό δεν σημαίνει αυτομάτως πως είναι ικανός να την αντιμετωπίσει επιτυχώς. <br /> <br /> Εξάλλου, ούτε η μονοκρατορία που έχει ήδη, ως ένα βαθμό, εγκαθιδρύσει στο εσωτερικό της Τουρκίας με όπλο την αλλαγή του Συντάγματος και την επικράτησή του στις εκλογές της 24ης Ιουνίου, είναι σε θέση να τον θωρακίσει από μία αντιπαράθεση διαρκείας με το «διεθνές σύστημα». Αυτό είναι που τώρα σφίγγει σιγά-σιγά τη θηλιά γύρω από τον λαιμό της τουρκικής οικονομίας. <br /> <br /> Η οικονομική κρίση που τώρα απειλεί την κυριαρχία του στην πολιτική σκηνή, ήταν αυτή που το 2002 είχε παίξει αποφασιστικό ρόλο για την άνοδό του στο κέντρο της πολιτικής σκηνής. Ήταν η μεγάλη υποτίμηση της τουρκικής λίρας και η κατάρρευση των λαϊκών εισοδημάτων εκείνη την εποχή που είχε πετάξει στον κάλαθο των αχρήστων κόμματα εξουσίας και είχε φέρει στην πρώτη θέση το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης, το οποίο είχε προέλθει από διάσπαση του Κόμματος Ευημερίας του Νετζμεντίν Ερμπακάν, του πατέρα του τουρκικού πολιτικού Ισλάμ. <br /> <br /> Η παρατεταμένη και με υψηλούς ρυθμούς οικονομική μεγέθυνση τα τελευταία 16 χρόνια ήταν καθοριστικός σύμμαχος του στη μάχη για να κερδίσει την ψήφο της «βαθιάς Τουρκίας» και κατά συνέπεια στο να κερδίσει τον εσωτερικό πόλεμο εναντίον του κεμαλικού βαθέος κράτους. Από το 2002 η τουρκική οικονομία μεγεθύνθηκε κατά 74%. Αυτό το κλίμα ευφορίας ήταν που συνεπήρε και τις μεγάλες μάζες της Ανατολίας, οι οποίες συντάχθηκαν με τον Ταγίπ Ερντογάν, θεωρώντας δικαιολογημένα ότι βελτίωσε δραστικά τις ζωές τους. <br /> <br /> Η ώρα του κατήφορου <br /> <br /> Έπειτα, όμως, από μία μακρά περίοδο ταχείας οικονομικής ανάπτυξης, που κατά βάση στηρίχτηκε στις ξένες επενδύσεις και στον ξένο δανεισμό, η Τουρκία το τελευταίο διάστημα υποφέρει από υψηλά επιτόκια, ταχύ πληθωρισμό και ανερχομένη ανεργία. Ο πόλεμος στη Συρία μπορεί να έδωσε εκλογικούς πόντους στον Ταγίπ Ερντογάν, αλλά στο επίπεδο της οικονομίας κόστισε πόρους. <br /> <br /> Οι κρίσιμοι παράγοντες, όμως, ήταν αφ’ ενός η αντιπαράθεση με τη Δύση, αφ’ ετέρου η επιλογή του Τούρκου προέδρου –για προφανείς πολιτικούς-εκλογικούς λόγους– να συνεχίσει την επεκτατική οικονομική πολιτική. Η κλιμάκωση της αντιπαράθεσης με τη Δύση προκάλεσε μία αντιστοίχως κλιμακούμενη κρίση εμπιστοσύνης προς την Τουρκία, γεγονός που με τη σειρά της προκάλεσε αυξανόμενη φυγή δυτικών κεφαλαίων και δυσκολίες στον αναγκαίο για την αναχρηματοδότηση του –όχι μεγάλου δημόσιους χρέους– δανεισμό. Η κρίση εμφανίζεται κυρίως στο νομισματικό επίπεδο με την κατρακύλα της τουρκικής λίρας αλλά και στον πληθωρισμό που έχει ξεφύγει. <br /> <br /> Για να κατανοήσει κανείς τη θέση της Τουρκίας, η οποία βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού, οφείλει να αποκωδικοποιήσει τον μετασχηματισμό που της επέβαλε ο ηγέτης της. Στην πρώτη περίοδο της πρωθυπουργίας του, ο Ταγίπ Ερντογάν ήταν το αγαπημένο παιδί της Δύσης. Είχε ταχθεί υπέρ του ευρωπαϊκού προσανατολισμού και προχώρησε σε έναν ελεγχόμενο συντηρητικό εκδημοκρατισμό. Ήταν η εποχή που απέναντί του είχε το βαθύ κεμαλικό κράτος, το οποίο συνωμοτούσε και έκανε τα πάντα για να βάλει τρικλοποδιά στην κυβέρνηση. <br /> <br /> Όταν με την υποστήριξη του δικτύου του ιμάμη Γκιουλέν και βέβαια με αλλεπάλληλες εκλογικές νίκες κατάφερε να ξεδοντιάσει το παρηκμασμένο κεμαλικό καθεστώς, ο Ταγίπ Ερντογάν ξεδίπλωσε την πολιτική ατζέντα που μέχρι τότε έκρυβε επιμελώς. Διεκδίκησε έναν αυτόνομο γεωπολιτικό ρόλο, μη διστάζοντας να έρθει σε τριβές με την Ουάσιγκτον. Όταν μάλιστα το δίκτυο του Γκιουλέν, που ατύπως καθοδηγείται από αμερικανικές υπηρεσίες, προσπάθησε να τον πιέσει, διεξάγοντας μυστική έρευνα για διαφθορά, ο Ταγίπ Ερντογάν δεν δίστασε να κηρύξει τον πόλεμο στον άλλοτε στενό σύμμαχό του. <br /> <br /> Πραξικόπημα και εκκαθαρίσεις <br /> <br /> Έτσι φτάσαμε στην απόπειρα πραξικοπήματος τον Ιούλιο του 2016 και στις μαζικές εκκαθαρίσεις που ακολούθησαν στις ένοπλες δυνάμεις, στις μυστικές υπηρεσίες, στην αστυνομία, στη Δικαιοσύνη, αλλά και σε όλο τον δημόσιο τομέα και στα πανεπιστήμια. Ουσιαστικά, ο Τούρκος πρόεδρος ξήλωσε τα κάθε είδους δίκτυα δυτικής διείσδυσης και επιρροής στο κράτος και στην κοινωνία της Τουρκίας. <br /> <br /> Με το δημοψήφισμα του 2017 και με τη νίκη του στις τελευταίες προεδρικές και βουλευτικές εκλογές, ο Ταγίπ Ερντογάν αναδείχθηκε νεοσουλτάνος. Κατέχει θεσμικά πρωτοφανείς υπερεξουσίες, τις οποίες κανένας ηγέτης της Τουρκίας δεν διέθετε. Ούτε καν ο ιδρυτής της χώρας, Μουσταφά Κεμάλ. Στο σύστημα αυτό δεν υπάρχει πρωθυπουργός και ο ρόλος του υπουργικού συμβουλίου στη διακυβέρνηση της χώρας αλλάζει και υποβιβάζεται. <br /> <br /> Ο τουρκοσουνιτικός νεοαυτοκρατορικός μεγαλοϊδεατισμός ήταν που προκάλεσε αστάθεια στις σχέσεις του με τη Δύση, η οποία σταδιακά αλλά σταθερά τον είδε να μετατρέπεται από δυτικόφιλο «ισλαμοδημοκράτη», πρότυπο για τον μουσουλμανικό κόσμο (έτσι τον θεωρούσαν τότε στη Δύση) σε γεωπολιτικό παράγοντα, που αμφισβητούσε τα δυτικά συμφέροντα. Έβλεπε τον εαυτό του σαν ένα αυτόνομο διεθνή παράγοντα, που έπαιζε για λογαριασμό του κι όχι για λογαριασμό των Αμερικανών και των Ευρωπαίων. <br /> <br /> Ο Ταγίπ Ερντογάν είχε ήδη βεβαρημένο μητρώο, αφού το καθεστώς του έχουν εμπλακεί με την ισλαμική τρομοκρατία στη Μέση Ανατολή και στη Βόρεια Αφρική. Έχει παραβιάσει το αμερικανικό εμπάργκο έναντι του Ιράν, έχει εμπλακεί στα πολεμικά μέτωπα Συρίας και Ιράκ, διατάραξε τις σχέσεις με τις ΗΠΑ και την ΕΕ, υπέγραψε συμφωνίες προμήθειας αμυντικών συστημάτων από τους Ρώσους και άλλα. <br /> <br /> Οι σχέσεις της Τουρκίας με την Δύση, όμως, κλονίστηκαν αποφασιστικά όταν ο Ταγίπ Ερντογάν προσέγγισε τη Μόσχα και ουσιαστικά πήραν τις διαστάσεις άτυπης ρήξης μετά το πραξικόπημα του 2016 και τις μαζικές εκκαθαρίσεις. Τα μέτρα καταστολής εναντίον των δυτικόφιλων, ο εναγκαλισμός του Ταγίπ Ερντογάν με τον Βλαντιμίρ Πούτιν και οι διαφορετικές επιδιώξεις στην Συρία τραυμάτισαν καίρια τις μέχρι πριν λίγα χρόνια προνομιακές σχέσεις Ουάσιγκτον-Άγκυρας.<br /> <br /> <a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ένας ακόμα ηγέτης που δεν ήξερε πότε να σταματήσει

Νεφέλη Λυγερού Ο Ταγίπ Ερντογάν δεν είναι πρωτάρης πολιτικός. Έχει περάσει δια πυρός και σιδήρου από όλες τις βαθμίδες της τουρκικής πο...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί ΗΠΑ και Τουρκία έχουν φθάσει στα όρια της ρήξης

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjetKjf2P7oEtT7nsct-rXmVOuQHCHVDMo996vO3UCn4dB-HrXnXQdURqAmiXk8JNw9F-DXwjLkmcXraUpeGM_g3ovP7zG5BVrk91YKItyIw0VAT5tNqmIsym6ok8gTupzGcLLZIhJKU40/s1600/trump-erdogan-black.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="367" data-original-width="696" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjetKjf2P7oEtT7nsct-rXmVOuQHCHVDMo996vO3UCn4dB-HrXnXQdURqAmiXk8JNw9F-DXwjLkmcXraUpeGM_g3ovP7zG5BVrk91YKItyIw0VAT5tNqmIsym6ok8gTupzGcLLZIhJKU40/s640/trump-erdogan-black.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <b>Σταύρος Λυγερός</b><br /> Κλιμακώνεται και διευρύνεται η σύγκρουση ανάμεσα στις ΗΠΑ και στην Τουρκία και μάλιστα κατά τρόπο που ενδεχομένως θα επηρεάσει καθοριστικά τη θέση-ρόλο της Ελλάδας στην περιοχή. Προς το παρόν, η Αθήνα κρατιέται στην άκρη, δεδομένου ότι η μπάλα παίζεται πάνω από το κεφάλι της και επιπλέον η μπίλια ακόμα γυρίζει. Στο κέντρο της αμερικανοτουρκικής σύγκρουσης τυπικώς βρίσκεται η απελευθέρωση του πάστορα Μπράνσον. Στην πραγματικότητα, όμως, το υπόβαθρο είναι γεωπολιτικό και πάει πίσω στον χρόνο. <br /> <br /> Αρχικά, οι Αμερικανοί πίστευαν ότι το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης του Ερντογάν αντιπροσώπευε το μετριοπαθές φιλοδυτικό πολιτικό Ισλάμ, το οποίο θα μπορούσε να λειτουργήσει ως πρότυπο για όλο τον μουσουλμανικό κόσμο. Η θεώρηση αυτή έχει προ πολλού καταρρεύσει. Υπενθυμίζουμε ότι στην αρχή της θητείας του ο Ομπάμα είχε επισκεφθεί το Κάιρο και την Κωνσταντινούπολη για να στείλει αυτό το μήνυμα. Η θεώρηση αυτή, όμως, έχει προ πολλού καταρρεύσει. <br /> <br /> Όταν προ εξαετίας ο Ερντογάν κέρδισε τον άτυπο πόλεμο με το βαθύ κεμαλικό κράτος, άρχισε να ξεδιπλώνει τη δική του ατζέντα. Δρομολόγησε όχι μόνο την ισλαμοποίηση της Τουρκίας, αλλά και την αυτονόμηση από τη Δύση. Σ’ αυτόν του τον προσανατολισμό τον έσπρωξε και η συμμαχία της Ουάσιγκτον με τους Κούρδους της Συρίας (παρακλάδι του ΡΚΚ). <br /> <br /> Όταν ο Ερντογάν άρχισε να παίζει το δικό του παιχνίδι, οι Αμερικανοί επιχείρησαν να τον επαναφέρουν στο “μαντρί”, βάζοντάς τον στο χέρι. Μέσω των εκτεταμένων ερεισμάτων του στους τουρκικούς κρατικούς μηχανισμούς, τo δίκτυο Γκιουλέν (ελέγχεται από την Ουάσιγκτον), ξεκίνησε μία μυστική έρευνα για διαφθορά της οικογένειας Ερντογάν και στενών συνεργατών του. <br /> <br /> Παρά την άμεση εμπλοκή του σε υποθέσεις διαφθοράς, ο Τούρκος ηγέτης όχι μόνο δεν έσπευσε να προσαρμοσθεί, αλλά και κήρυξε τον πόλεμο εναντίον του δικτύου Γκιουλέν, χωρίς την υποστήριξη του οποίου δεν θα είχε ποτέ κερδίσει τον πόλεμο εναντίον του κεμαλικού βαθέος κράτους. Η επιλογή του αυτή σηματοδότησε την αφετηρία της σύγκρουσης με την Ουάσιγκτον. <br /> Μόνη της η Άγκυρα <br /> <br /> Με την κατάρριψη του ρωσικού βομβαρδιστικού στα τουρκοσυριακά σύνορα, ο Τούρκος πρόεδρος είχε επιχειρήσει να συμπαρασύρει το ΝΑΤΟ σε μία αναμέτρηση με τη Ρωσία και κατ’ αυτόν τον τρόπο να εδραιώσει τη θέση της χώρας του ως αναντικατάστατου στρατηγικού πυλώνα στην περιοχή. Ο Ομπάμα, όμως, δεν έπεσε στην παγίδα, με αποτέλεσμα η Άγκυρα ουσιαστικά να μείνει μόνη απέναντι στη Μόσχα. <br /> <br /> Όταν διαπίστωσε ότι ο ελιγμός του είχε ναυαγήσει, ο Ερντογάν πραγματοποίησε άνοιγμα προς τον Πούτιν. Στόχος του δεν ήταν απλώς να γεφυρώσει το ρήγμα που είχε ο ίδιος προκαλέσει στις ρωσοτουρκικές σχέσεις, αλλά και να χρησιμοποιήσει τη Μόσχα σαν αντίβαρο στην αυξανόμενη αμερικανική-δυτική δυσπιστία, αν όχι εχθρότητα, απέναντί του. Για την Ουάσιγκτον, όμως, η στροφή προς τη Ρωσία ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. <br /> <br /> Ο Ερντογάν πιστεύει ακράδαντα ότι το πραξικόπημα τον Ιούλιο του 2016 το έκαναν οι Αμερικανοί. Όταν κατηγορεί δημοσίως τον Γκιουλέν εννοεί τη CIA. Είναι ένα είδος κωδικού καταγγελίας. Δεν έχει και πολύ άδικο. Υπενθυμίζουμε πως τις πρώτες ώρες, όταν φαινόταν πως το πραξικόπημα θα επικρατήσει, Αμερικανοί επίσημοι σχεδόν το υποστήριξαν. Αυτός είναι ο λόγος, μεταξύ άλλων, που το άνοιγμα του Τούρκου προέδρου προς τον Ρώσο ομόλογό του μετατράπηκε γρήγορα σε γεωπολιτικό εναγκαλισμό, παρά τα αντικρουόμενα συμφέροντα των δύο χωρών στη Συρία. <br /> Η αναδίπλωση <br /> <br /> Όταν η ζυγαριά έγειρε υπέρ του Ερντογάν, η Ουάσιγκτον έσπευσε να αναδιπλωθεί και προσπάθησε να εξομαλύνει τις σχέσεις της με την Άγκυρα. Ήταν η περίοδος που ανεχόταν τις επιθετικές δηλώσεις του νεοοθωμανού ηγέτη, ελπίζοντας ότι με κάποια ανταλλάγματα στη Συρία σε βάρος των Κούρδων θα μπορούσε να επαναφέρει την Τουρκία στο δυτικό “μαντρί”. Οι Αμερικανοί δεν έχουν ακόμα ξεπεράσει την απώλεια του Ιράν το 1979 και δεν θέλουν με τίποτα να χάσουν την γεωπολιτικά πολύτιμη Τουρκία. Γι’ αυτό και έκαναν υπομονή, επιδεικνύοντας ανοχή. Αντί, όμως, η στάση τους να οδηγήσει σε συμβιβασμό, τροφοδοτούσε την ανελαστικότητα του Ερντογάν. <br /> <br /> Αρχικά, ο Τραμπ κινήθηκε στην ίδια γραμμή. Όταν διαπίστωσε, όμως, ότι ο δρόμος δεν οδηγεί πουθενά, άρχισε τις πλαγιοκοπήσεις. Στο Κογκρέσο εκδηλώθηκαν κινήσεις με σκοπό να εμποδιστεί η παράδοση των μαχητικών F-35 στην Τουρκία, λόγω της δεδηλωμένης πρόθεσης του Ερντογάν να προμηθευθεί το ρωσικό αντιαεροπορικό σύστημα S-400. Παραλλήλως, η αμερικανική Δικαιοσύνη άσκησε δίωξη εναντίον του στενά συνδεδεμένου με τον Τούρκο πρόεδρο τραπεζίτη Αττίλα και ερευνά την τράπεζά του Halkbank για παραβίαση των κυρώσεων εναντίον του Ιράν. Ουσιαστικά ήταν ένα έμπρακτο μήνυμα ότι ο επόμενος στόχος θα είναι ο ίδιος ο Ερντογάν. <br /> <br /> Εν μέσω αυτών των αψιμαχιών, ο πρώην Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Τίλλερσον συναντήθηκε με τον Ερντογάν στις αρχές της περασμένης άνοιξης σε μία ύστατη προσπάθεια να γεφυρώσει το αμερικανοτουρκικό ρήγμα. Η επιμέρους συμφωνία τους για τη Συρία δεν έλυσε το κύριο πρόβλημα. Στο κενό έπεσε και η προσωπική διπλωματία του Τραμπ για την απελευθέρωση του πάστορα Μπράνσον. Αρχικά, ο Ερντογάν ζητούσε ως αντάλλαγμα την παράδοση του Γκιουλέν, κάτι, βεβαίως που οι Αμερικανοί δεν συζητούσαν. <br /> Το ποτήρι ξεχείλισε <br /> <br /> Στην τελευταία συνάντηση των δύο ηγετών, ο Τούρκος ζήτησε ως αντάλλαγμα να σταματήσει η έρευνα για την τράπεζα Halkbank. Ήταν, όμως, πλέον αργά. Το ποτήρι είχε ξεχειλίσει. Με αφορμή την υπόθεση του πάστορα Μπράνσον, ο πρόεδρος Τραμπ διέβη τον Ρουβίκωνα. Επέβαλε κυρώσεις σε δύο Τούρκους υπουργούς και υψηλούς δασμούς σε τουρκικές εξαγωγές στις ΗΠΑ. Παραλλήλως, κλιμακώθηκαν οι ήδη δρομολογημένες κινήσεις υπονόμευσης της τουρκικής λίρας, οι οποίες επιτάχυναν την κατακόρυφη πτώση της. <br /> <br /> Μπορεί στην τουρκική οικονομία να υπάρχουν έντονα φαινόμενα φούσκας, αλλά και η παραγωγική βάση και τα δημοσιονομικά μεγέθη είναι σε υγιή επίπεδα. Από τη στιγμή, όμως, που η Ουάσιγκτον δρομολόγησε το νομισματικό πόλεμο και κατάφερε να πλήξει καίρια την τουρκική λίρα, ήταν ζήτημα χρόνου να αποσταθεροποιήσει την τουρκική οικονομία και να στριμώξει άσκημα τον Ερντογάν. <br /> <br /> Προφανώς, η άτυπη σύγκρουση βρίσκεται ακόμα σε εξέλιξη. Ουάσιγκτον και Άγκυρα δεν μπόρεσαν μέχρι τώρα να βρουν ένα συμβιβασμό επειδή, ειδικά μετά το πραξικόπημα, ο Ερντογάν δεν εμπιστεύεται τους Αμερικανούς. Θεωρεί ότι τον έχουν προγράψει. Αυτός είναι ο λόγος που μέχρι τώρα το χάσμα παραμένει αγεφύρωτο.<br /> <br /> <a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Γιατί ΗΠΑ και Τουρκία έχουν φθάσει στα όρια της ρήξης

Σταύρος Λυγερός Κλιμακώνεται και διευρύνεται η σύγκρουση ανάμεσα στις ΗΠΑ και στην Τουρκία και μάλιστα κατά τρόπο που ενδεχομένως θα επη...

Διαβάστε την συνέχεια