Βασιλης Διαμαντακος
Κατάρ, Ομάν και Πακιστάν πέρασαν μέσα σε μία εβδομάδα από την Τεχεράνη, όμως η διπλωματική κινητικότητα δεν έχει ακόμη παράξει συμβιβασμό – το Ιράν συγκεντρώνει όρους, η Ουάσιγκτον πιέζει οικονομικά και στο εσωτερικό του καθεστώτος η τελική γραμμή εξουσίας παραμένει θολή
Τρεις διαφορετικές χώρες έστειλαν υψηλόβαθμες αποστολές στην Τεχεράνη μέσα σε λίγες ημέρες.
Το Κατάρ, το Ομάν και το Πακιστάν επιχειρούν να δημιουργήσουν έναν διάδρομο επιστροφής στις συνομιλίες για το Στενό του Ορμούζ και, δυνητικά, για έναν ευρύτερο τερματισμό της σύγκρουσης ΗΠΑ–Ιράν.
Η εικόνα παραπέμπει σε έντονη διπλωματική κινητικότητα.
Η ουσία, όμως, είναι πολύ πιο δύσκολη.
Το Ιράν δεν εμφανίζεται ακόμη έτοιμο να διαπραγματευτεί ανταλλάγματα. Εμφανίζεται να συγκεντρώνει και να κωδικοποιεί προϋποθέσεις που η Ουάσιγκτον δεν έχει αποδεχθεί.
Και πίσω από αυτή τη σκληρή διαπραγματευτική στάση υπάρχει ένα δεύτερο, ακόμη πιο κρίσιμο ερώτημα:
ποιος έχει σήμερα την πραγματική εξουσία να πει το τελικό «ναι» στην Τεχεράνη;
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Δημοσίευση σχολίου