Στη Μέση Ανατολή του 2026 δεν υπάρχουν πλέον περιθώρια για αυταπάτες
Η Μέση Ανατολή έχει εισέλθει σε μια νέα εποχή, όπου οι απειλές δεν προέρχονται μόνο από πυραύλους, drones και τρομοκρατικές οργανώσεις.
Πλέον, τα κράτη ασκούν επιρροή μέσω:του χρήματος,
των μέσων ενημέρωσης,
της πολιτικής επιρροής,
της οικονομικής ισχύος,
και της σύνθετης διπλωματίας.
Σύμφωνα με την ανάλυση, καμία δύο χώρες δεν εκφράζουν καλύτερα αυτή τη νέα πραγματικότητα από την Τουρκία και το Κατάρ, δύο στενούς συμμάχους που επί χρόνια συνδέονται με πολιτική στήριξη προς τη Μουσουλμανική Αδελφότητα και με εχθρική στάση απέναντι στο Ισραήλ.
Η Τουρκία του Ερντογάν και η στήριξη στη Χαμάς
Η Τουρκία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, σύμφωνα με το κείμενο, δεν θυμίζει πλέον το κοσμικό κράτος που ίδρυσε ο Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ.
Αντίθετα, η Άγκυρα έχει εξελιχθεί σε:κέντρο πολιτικής στήριξης της Χαμάς,
τόπο φιλοξενίας κορυφαίων στελεχών της οργάνωσης,
και χώρα που χρησιμοποιεί συστηματικά επιθετική ρητορική κατά του Ισραήλ.
Παράλληλα όμως, η Τουρκία συνεχίζει να παρουσιάζεται ως στρατηγικός σύμμαχος των Ηνωμένων Πολιτειών, αξιοποιώντας:τη συμμετοχή της στο ΝΑΤΟ,
τη στρατηγική σημασία της αεροπορικής βάσης του Ιντσιρλίκ, όπου σταθμεύουν αμερικανικές δυνάμεις.
Το Κατάρ και το «διπλό παιχνίδι» στη Μέση Ανατολή
Ανάλογη εικόνα παρουσιάζει, σύμφωνα με την ανάλυση, και το Κατάρ.
Από τη μία πλευρά:φιλοξενεί την αμερικανική βάση Αλ Ουντέιντ, τη μεγαλύτερη στρατιωτική εγκατάσταση των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή,
στηρίζει τις επιχειρήσεις της Κεντρικής Διοίκησης των ΗΠΑ (CENTCOM) με χιλιάδες Αμερικανούς στρατιωτικούς.
Από την άλλη όμως:φιλοξενούσε επί χρόνια την ηγεσία της Χαμάς στη Ντόχα,
επένδυσε τεράστια ποσά για να αποκτήσει πολιτική και επικοινωνιακή επιρροή,
παρουσιαζόταν ως διαμεσολαβητής, ενώ ταυτόχρονα κατηγορείται ότι χρηματοδοτούσε τρομοκρατικές οργανώσεις.
Το μεγάλο παράδοξο για τις Ηνωμένες Πολιτείες
Η κατάσταση αυτή δημιουργεί ένα ιδιαίτερο γεωπολιτικό παράδοξο.
Τουρκία και Κατάρ φιλοξενούν κρίσιμες στρατιωτικές εγκαταστάσεις των Ηνωμένων Πολιτειών, ενώ ταυτόχρονα διατηρούν σχέσεις με οργανώσεις που οι ΗΠΑ και το Ισραήλ θεωρούν απειλές για την ασφάλειά τους.
Η Ουάσινγκτον φαίνεται να αντιμετωπίζει αυτή την πραγματικότητα ως μια υπολογισμένη πολιτική ισορροπιών, η οποία επιτρέπει στις δύο χώρες να ενισχύουν τη γεωπολιτική τους επιρροή.
Υπενθυμίζεται πάντως ότι ο Ντόναλντ Τραμπ είχε στο παρελθόν κατηγορήσει δημόσια το Κατάρ για στήριξη τρομοκρατικών οργανώσεων.
Η πραγματική ισχύς του Κατάρ είναι οικονομική
Η δύναμη του Κατάρ δεν βασίζεται μόνο στη γεωγραφική του θέση ή στη στρατιωτική του σημασία.
Βασίζεται κυρίως στην τεράστια οικονομική ισχύ του.
Το κρατικό επενδυτικό ταμείο του Κατάρ διαχειρίζεται:περιουσιακά στοιχεία που ξεπερνούν το μισό τρισεκατομμύριο δολάρια.
Μέσω αυτών των κεφαλαίων έχει αποκτήσει σημαντική παρουσία:σε μεγάλες επιχειρήσεις,
σε τράπεζες,
στην αγορά ακινήτων,
σε πανεπιστήμια,
σε ερευνητικά ιδρύματα,
σε αθλητικούς οργανισμούς,
και στα διεθνή μέσα ενημέρωσης.
Σύμφωνα με την ανάλυση, η οικονομική επιρροή μετατρέπεται σταδιακά και σε πολιτική αλλά και ιδεολογική επιρροή.
Al Jazeera: Το ισχυρότερο εργαλείο επιρροής
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στο τηλεοπτικό δίκτυο Al Jazeera.
Στη Δύση θεωρείται από πολλούς ως ένα διεθνές ειδησεογραφικό μέσο που μεταδίδει ένα σχετικά μετριοπαθές μήνυμα μέσω της αγγλόφωνης υπηρεσίας του.
Ωστόσο, σύμφωνα με το άρθρο:
η αραβόφωνη κάλυψη του Al Jazeera αποκαλύπτει μια εντελώς διαφορετική ιδεολογική κατεύθυνση, λειτουργώντας ως εργαλείο προώθησης:των θέσεων του Κατάρ,
και των αφηγημάτων ριζοσπαστικών ισλαμιστικών κινημάτων.
Το κείμενο θέτει επίσης το ερώτημα:
Πώς κατάφερναν επί σειρά ετών δημοσιογράφοι του Al Jazeera να βρίσκονται τόσο γρήγορα σε σημεία τρομοκρατικών επιθέσεων των Ταλιμπάν, της Χαμάς και της Χεζμπολάχ;
Η επιρροή του Κατάρ επεκτείνεται και στα πανεπιστήμια
Η ανάλυση επισημαίνει ότι στις Ηνωμένες Πολιτείες έχουν εκφραστεί σοβαρές ανησυχίες σχετικά με:τις μεγάλες δωρεές του Κατάρ προς κορυφαία αμερικανικά πανεπιστήμια,
και την επιρροή τους στον δημόσιο διάλογο.
Σύμφωνα με το άρθρο:σε πολλά πανεπιστήμια αυξήθηκαν οι έντονες αντιισραηλινές κινητοποιήσεις,
διακεκριμένοι ακαδημαϊκοί και προσωπικότητες προσκλήθηκαν ως επίτιμοι προσκεκλημένοι στη Ντόχα,
ενώ ακόμη και Εβραίοι ηγέτες εντυπωσιάστηκαν από την τιμητική μεταχείριση που τους επιφύλαξαν οι Καταριανοί.
Οι σχέσεις Τουρκίας και Κατάρ με το Ιράν
Το άρθρο χαρακτηρίζει ιδιαίτερα προβληματική και τη στάση των δύο χωρών απέναντι στο Ιράν.
Το καθεστώς της Τεχεράνης κατηγορείται εδώ και δεκαετίες για:βίαιη καταστολή,
εκτελέσεις χιλιάδων πολιτικών αντιπάλων,
στήριξη τρομοκρατικών οργανώσεων διεθνώς.
Παρ’ όλα αυτά:το Κατάρ μοιράζεται με το Ιράν το μεγαλύτερο υποθαλάσσιο κοίτασμα φυσικού αερίου στον κόσμο και διατηρεί στενή συνεργασία,
η Τουρκία συνεχίζει τις διπλωματικές και οικονομικές σχέσεις με την Τεχεράνη ακόμη και σε περιόδους έντασης.
Οι σχέσεις Ερντογάν – Τραμπ στο επίκεντρο
Η ανάλυση υποστηρίζει ότι η σχέση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν με τον Ντόναλντ Τραμπ χρήζει ιδιαίτερης προσοχής.
Η Άγκυρα γνωρίζει πολύ καλά:τη σημασία των σχέσεων με την Ουάσινγκτον,
την αξία της βάσης του Ιντσιρλίκ για τις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις.
Αντίστοιχα, το Κατάρ επένδυσε επί σειρά ετών στην ανάπτυξη σχέσεων με διαδοχικές αμερικανικές κυβερνήσεις.
Το άρθρο αναφέρει ακόμη ότι δημοσιεύματα έχουν κάνει λόγο για:πολύτιμα δώρα,
και εντυπωσιακές χειρονομίες προς Αμερικανούς δημόσιους αξιωματούχους.
Όπως σημειώνεται, οι υποθέσεις αυτές θα πρέπει να εξετάζονται με πλήρη διαφάνεια και σύμφωνα με τους αμερικανικούς νόμους και τα πρότυπα εθνικής ασφάλειας.
Ο νέος πόλεμος διεξάγεται και στη μάχη της κοινής γνώμης
Το άρθρο καταλήγει ότι το Ισραήλ δεν μπορεί πλέον να περιορίζεται μόνο στην προστασία των φυσικών του συνόρων.
Η πραγματική σύγκρουση διεξάγεται πλέον και:
στην ενημέρωση,
στην ακαδημαϊκή κοινότητα,
στη διπλωματία,
στην οικονομική επιρροή,
και στη διαμόρφωση της διεθνούς κοινής γνώμης.
Κατά συνέπεια, το Ισραήλ καλείται να διαμορφώσει μια ολοκληρωμένη εθνική στρατηγική που θα συνδυάζει:τη δημόσια διπλωματία,
την έρευνα,
τις διεθνείς συνεργασίες,
και μια αδιάλλακτη στάση απέναντι στην τρομοκρατία και σε όσους τη χρηματοδοτούν.
Το βασικό συμπέρασμα
Το άρθρο κλείνει με ένα σαφές μήνυμα:
Η Δύση δεν θα πρέπει να αξιολογεί τις χώρες της Μέσης Ανατολής μόνο με βάση τις επενδύσεις, τον πλούτο ή τα οικονομικά τους μεγέθη.
Το πραγματικό κριτήριο, σύμφωνα με τον συντάκτη, είναι:ποιες αξίες προωθούν,
ποιες δυνάμεις ενισχύουν,
και αν συμβάλλουν στη σταθερότητα της περιοχής ή, αντίθετα, την υπονομεύουν.
Κάθε κράτος, χωρίς καμία εξαίρεση, θα πρέπει να κρίνεται με αυτό το μέτρο.
στην ακαδημαϊκή κοινότητα,
στη διπλωματία,
στην οικονομική επιρροή,
και στη διαμόρφωση της διεθνούς κοινής γνώμης.
Κατά συνέπεια, το Ισραήλ καλείται να διαμορφώσει μια ολοκληρωμένη εθνική στρατηγική που θα συνδυάζει:τη δημόσια διπλωματία,
την έρευνα,
τις διεθνείς συνεργασίες,
και μια αδιάλλακτη στάση απέναντι στην τρομοκρατία και σε όσους τη χρηματοδοτούν.
Το βασικό συμπέρασμα
Το άρθρο κλείνει με ένα σαφές μήνυμα:
Η Δύση δεν θα πρέπει να αξιολογεί τις χώρες της Μέσης Ανατολής μόνο με βάση τις επενδύσεις, τον πλούτο ή τα οικονομικά τους μεγέθη.
Το πραγματικό κριτήριο, σύμφωνα με τον συντάκτη, είναι:ποιες αξίες προωθούν,
ποιες δυνάμεις ενισχύουν,
και αν συμβάλλουν στη σταθερότητα της περιοχής ή, αντίθετα, την υπονομεύουν.
Κάθε κράτος, χωρίς καμία εξαίρεση, θα πρέπει να κρίνεται με αυτό το μέτρο.
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Δημοσίευση σχολίου