Η πρόσφατη συμφωνία μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν για το εκ νέου άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ έφερε ένα κύμα ανακούφισης στις διεθνείς αγορές, στέλνοντας την τιμή του πετρελαίου Brent σε χαμηλότερα επίπεδα. Ωστόσο, η πραγματικότητα στη διεθνή ναυτιλία αποδεικνύεται πολύ πιο περίπλοκη, καθώς ένα ιδιότυπο «θρίλερ» εξελίσσεται τις τελευταίες ώρες στους κόλπους των μεγάλων ναυτιλιακών δυνάμεων, αναδεικνύοντας δύο εντελώς διαφορετικές στρατηγικές… Από τη μία πλευρά, την έντονη επιφυλακτικότητα και τον «φόβο» των ξένων κολοσσών να επιστρέψουν στη θαλάσσια δίοδο του Ορμούζ, και από την άλλη, το υψηλό ρίσκο που ανέλαβαν οι Έλληνες εφοπλιστές, οι οποίοι δεν σταμάτησαν να επιχειρούν ούτε στην κορύφωση της κρίσης.
Το «μπλόκο» των ξένων κολοσσών
Τον κώδωνα του κινδύνου έκρουσε με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο ο Jotaro Tamura, διευθύνων σύμβουλος της Mitsui OSK Lines (MOL), της μεγαλύτερης εταιρείας εκμετάλλευσης δεξαμενόπλοιων στον κόσμο. Μιλώντας στους Financial Times, ο Ιάπωνας μάνατζερ ξεκαθάρισε ότι οι ξένοι πλοιοκτήτες δεν πρόκειται να ξαναρχίσουν τις διελεύσεις από το στρατηγικό πέρασμα του Ορμούζ για εβδομάδες, ή ακόμα και για έναν μήνα, μέχρι να βεβαιωθούν ότι η εκεχειρία είναι «ουσιαστική» και εφαρμόζεται στην πράξη.
«Αυτό που πρέπει να εφαρμοστεί δεν είναι απλώς μια απλή συμφωνία μεταξύ των εμπλεκόμενων χωρών, αλλά πρέπει να μεταφραστεί σε πραγματικές συνθήκες στα Στενά, έτσι ώστε οι ναυτιλιακές εταιρείες να αισθάνονται άνετα να περάσουν», προειδοποίησε ο Tamura. Η στάση της MOL, η οποία διαχειρίζεται πάνω από 900 πλοία (εκ των οποίων τα 200 είναι τάνκερ), ανταποκρίνεται στις πολλαπλές «ψεύτικες ελπίδες» από τα τέλη Φεβρουαρίου, όταν ξέσπασε η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή και η δίοδος έκλεισε σχεδόν ολοκληρωτικά.
Παρά τις διαβεβαιώσεις του Αμερικανού προέδρου, Ντόναλντ Τραμπ, για μια «ασφαλή, σίγουρη και ανέπαφη» διαδρομή, η διεθνής ναυτιλιακή κοινότητα παραμένει παγωμένη. Ο Διεθνής Ναυτιλιακός Οργανισμός (IMO) του ΟΗΕ, μέσω του γενικού γραμματέα του Arsenio Dominguez, αξιολογεί ακόμη τη σκοπιμότητα των διελεύσεων, φοβούμενος θαλάσσιες νάρκες και ατυχήματα λόγω συμφόρησης, καθώς περίπου 500 εγκλωβισμένα πλοία περιμένουν να βγουν από τον Κόλπο. Την ίδια ώρα, ενώσεις όπως η Intertanko συστήνουν «εξαιρετική προσοχή» και αυτόνομες αξιολογήσεις κινδύνου ανά πλοίο πριν ανάψουν οι μηχανές.
Το ελληνικό «θράσος» στην καρδιά της κρίσης
Στον αντίποδα αυτής της παγκόσμιας επιφυλακτικότητας, οι Financial Times φέρνουν στο φως τη δυναμική στάση της ελληνικής ναυτιλίας. Όπως επισημαίνεται, την ώρα που η πλειονότητα των ξένων εταιρειών απέσυρε τα πλοία της ή έβλεπε τον ημερήσιο όγκο διελεύσεων να μειώνεται δραματικά από τα 135 πλοία σε ελάχιστα («a trickle»), ορισμένοι εφοπλιστές επέλεξαν να μην εγκαταλείψουν την περιοχή.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η ελληνική εταιρεία δεξαμενόπλοιων Dynacom. Καθ’ όλη τη διάρκεια της πολύμηνης, επικίνδυνης αντιπαράθεσης μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, η Dynacom συνέχισε να διεξάγει κανονικά το εμπόριο και να πραγματοποιεί διελεύσεις, αψηφώντας τα χτυπήματα αντιποίνων στην περιοχή του Ορμούζ.
Η αντίθεση είναι χαώδης: Ενώ ξένα πληρώματα επιχειρούσαν τις τελευταίες εβδομάδες να «δραπετεύσουν» κρυφά από τον Κόλπο υπό το κάλυμμα του σκοταδιού και με σβηστά τα ραντάρ (GPS), και ενώ η ιαπωνική MOL πάσχιζε μέσω τρίτων χωρών (όπως το Ομάν και η Ινδία) να απεγκλωβίσει ελάχιστα σκάφη χωρίς να πληρώσει τα παράνομα «τέλη διέλευσης» που απαιτούσε το Ιράν, η ελληνική πλευρά διατήρησε την ψυχραιμία της και την παρουσία της στην πρώτη γραμμή, επιβεβαιώνοντας τον ηγετικό και συχνά ριψοκίνδυνο χαρακτήρα της ελληνικής ποντοπόρου ναυτιλίας.
Μια αγορά δύο ταχυτήτων
Η επόμενη μέρα της συμφωνίας -η οποία αναμένεται να υπογραφεί και επίσημα την Παρασκευή- βρίσκει τη ναυσιπλοΐα χωρισμένη στα δύο. Από τη μία πλευρά, εταιρείες τακτικών γραμμών όπως η Hapag-Lloyd ελπίζουν να βγάλουν τα εγκλωβισμένα πλοία τους «αυτό το Σαββατοκύριακο», και αρκετοί πλοιοκτήτες προσδοκούν άμεση εξομάλυνση. Από την άλλη πλευρά, οι μεγαλύτεροι παίκτες των τάνκερ, με επικεφαλής τους Ιάπωνες, ξεκαθαρίζουν ότι η εμπιστοσύνη δεν αγοράζεται με μια υπογραφή.
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Δημοσίευση σχολίου