Η μετάβαση από το πεδίο της μάχης στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων αποδεικνύεται μια διαδικασία εξίσου επώδυνη και γεμάτη παγίδες με την ίδια τη διεξαγωγή του πολέμου. Σύμφωνα με ανάλυση του CNN, οι πρώτες διπλωματικές προσπάθειες του Αμερικανού Αντιπροέδρου, Τζέι Ντι Βανς, στην Ελβετία, με στόχο τη μετατροπή του προσωρινού μνημονίου συναντίληψης (MOU) με το Ιράν σε μια μόνιμη ειρηνευτική συμφωνία, βρίσκονται ήδη σε εξαιρετικά επικίνδυνα νερά.
Το Ιράν φροντίζει να δώσει στον Ντόναλντ Τραμπ ένα σκληρό μάθημα ρεαλπολιτίκ: η υπογραφή μιας προκαταρκτικής εκεχειρίας είναι το εύκολο κομμάτι· η διαχείριση της επόμενης ημέρας είναι ένας διπλωματικός γολγοθάς.
Το εύθραυστο πλαίσιο της Γαλλίας
Το μνημόνιο που υπέγραψε ο Τραμπ στη Γαλλία έβαλε προσωρινό φρένο στις άμεσες εχθροπραξίες ΗΠΑ-Ιράν, άνοιξε τα στρατηγικής σημασίας Στενά του Ορμούζ και πρόσφερε στην Τεχεράνη σημαντικά οικονομικά κίνητρα με αντάλλαγμα τη δέσμευση για πάγωμα του πυρηνικού της προγράμματος.
Ωστόσο, η συμφωνία άφησε τα πιο «ακανθώδη» ζητήματα –όπως η τύχη των αποθεμάτων εμπλουτισμένου ουρανίου– για ένα θρίλερ διαπραγματεύσεων 60 ημερών. Παρά το γεγονός ότι οι συνμεσολαβητές (Κατάρ και Πακιστάν) κάνουν λόγο για «θετικό κλίμα», το δίκτυο CNN επισημαίνει ότι η σκληρή πραγματικότητα στο πεδίο απειλεί ανά πάσα στιγμή να τινάξει τη διαδικασία στον αέρα.
Η στρατηγική της Τεχεράνης
Το Ιράν επιχειρεί ήδη να κεφαλαιοποιήσει τη νέα του επιρροή. Η πρόσφατη κίνησή του να ισχυριστεί ότι κλείνει εκ νέου τα Στενά του Ορμούζ –σε πλήρη αντίθεση με τα συμφωνηθέντα– δεν ήταν τίποτα λιγότερο από ένας εκβιασμός με στόχο να αναγκάσει την Ουάσιγκτον να επιβάλει χαλινάρι στο Ισραήλ και στις επιχειρήσεις του κατά της Χεζμπολάχ στον Λίβανο.
Η αντίδραση του Τραμπ ήταν άμεση και χαρακτηριστική του στυλ του: νέες απειλές για βία, προειδοποιήσεις ότι η ιρανική διαπραγματευτική ομάδα «μπορεί να μην καταφέρει να επιστρέψει σπίτι της» και υποσχέσεις για σκληρά πλήγματα. Όμως, η Τεχεράνη γνωρίζει ότι ο Αμερικανός πρόεδρος βιάζεται να παρουσιάσει μια πολιτική νίκη ενόψει των επερχόμενων ενδιάμεσων εκλογών του Νοεμβρίου. Όπως δήλωσε χαρακτηριστικά ο επικεφαλής διαπραγματευτής του Ιράν, Μοχάμαντ Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ: «Αν οι απειλές τους είχαν όντως πιάσει τόπο, δεν θα είχαν φτάσει σε αυτό το επίπεδο απόγνωσης σήμερα».
Το ισραηλινό αίνιγμα
Την ίδια ώρα, ο Μπενιαμίν Νετανιάχου βρίσκεται σε δεινή θέση, παγιδευμένος ανάμεσα στις πιέσεις του Λευκού Οίκου για αυτοσυγκράτηση και στην εσωτερική αντίδραση των Ισραηλινών που βλέπουν με καχυποψία τη συμφωνία του Τραμπ. Η τακτική του Ισραήλ να συνεχίζει τα πλήγματα στον Λίβανο μέχρι την τελευταία στιγμή, σε συνδυασμό με την επιμονή του Ιράν για πλήρη παύση των επιχειρήσεων, δείχνει πώς οι περιφερειακοί σύμμαχοι και οι «διά πληρεξουσίου» πόλεμοι μπορούν ανά πάσα στιγμή να εκτροχιάσουν την ειρήνη.
Διακομματικά πυρά στην Ουάσιγκτον
Στο εσωτερικό μέτωπο των ΗΠΑ, ο Τραμπ βρίσκεται αντιμέτωπος με ένα σπάνιο κύμα διακομματικού σκεπτικισμού. Πολλοί θεωρούν ότι ο πρόεδρος «παραχώρησε πάρα πολλά», προχωρώντας σε άρση κυρώσεων και συναινώντας σε ένα ταμείο 300 δισεκατομμυρίων δολαρίων για την ιρανική οικονομία, χωρίς ουσιαστικές εγγυήσεις.
Όπως μετέδωσε το CNN, ενώ Ρεπουμπλικανοί «ιέρακες» όπως ο Λίντσεϊ Γκράχαμ στηρίζουν απλώς τη διπλωματική οδό ως έσχατη λύση πριν τον ολοκληρωτικό πόλεμο (δηλώνοντας πάντως πως «πιστεύει ότι θα αποτύχει»), οι Δημοκρατικοί κάνουν λόγο για καταστροφή. Ο γερουσιαστής Κόρι Μπούκερ χαρακτήρισε τη συμφωνία «απόλυτη παράδοση», τονίζοντας ότι το Ιράν καρπώνεται δισεκατομμύρια, ενώ ο Αμερικανός πολίτης συνεχίζει να πληρώνει το οικονομικό κόστος του πολέμου.
Το «τολμηρό στοίχημα» της Ελβετίας
Παρά τις ζοφερές προοπτικές, η κυβέρνηση Τραμπ, μέσω του Τζέι Ντι Βανς, παίζει το τελευταίο της χαρτί στην Ελβετία, προσφέροντας στο Ιράν μια ριζική μεταμόρφωση των διμερών σχέσεων αν εγκαταλείψει οριστικά τις πυρηνικές του φιλοδοξίες.
Ωστόσο, η ιστορία 50 ετών ισλαμικής επανάστασης δείχνει ότι το καθεστώς της Τεχεράνης τρέφεται από την αντιπαράθεση με τη Δύση. Η προσδοκία ότι μια νέα γενιά πραγματιστών θα αγκαλιάσει το οικονομικό άνοιγμα ρισκάροντας τον εσωτερικό της έλεγχο, μοιάζει περισσότερο με ευσεβή πόθο παρά με ρεαλιστική στρατηγική.
Στο πλαίσιο αυτό, σύμφωνα με την ανάλυση του CNN, η διεξαγωγή του πολέμου απέτυχε να εκπληρώσει τους αμερικανικούς στόχους. Το σκληρό ξεκίνημα των συνομιλιών δείχνει ότι η ειρήνη, υπό αυτούς τους όρους, μπορεί να αποδειχθεί παρομοίως μάταιη.
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Δημοσίευση σχολίου