Επανέρχονται οι Γάλλοι στρατηγοί: ''Οι ισλαμιστές δημιουργούν γκέτο''

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-04/1280px-Bastille_Day_Parade_2017%2C_VBCI_of_the_16th_battalion_of_chasseurs.jpeg?itok=Kk2ILDCl" width="640" /><br />Νέο μανιφέστο - ''Ο λαός θέλει τον στρατό να αναλάβει την κατάσταση''<br />Ανδρέας Μουντζουρούλιας<br />Πρώτοι δημοσιοποιήσαμε  την “καυτή” επιστολή με θέμα το ριζοσπαστικό ισλάμ και τους κινδύνους που απορρέουν από αυτό για την Γαλλία, την οποία υπέγραψαν Γάλλοι απόστρατοι αξιωματικοί και υπαξιωματικοί προς τον Μακρόν και η οποία όπως δείχνουν τα δεδομένα, προκάλεσε ''σεισμό'' όχι μόνο στην Γαλλία αλλά σε ολόκληρη την ΕΕ. <br /><br />«Εάν δεν αποτρέψετε το αυξανόμενο χάος, θα υπάρξει εμφύλιος πόλεμος» προειδοποίησαν οι Γάλλοι στρατηγοί το Μακρόν.<br /><br />Μετά το σάλο που προκλήθηκε, έγινε γνωστό ότι ο κύριος εμπνευστής αυτής κίνησης ήταν ο Christian Piquemal, πρώην στρατηγός του γαλλικού στρατού, του οποίου έχουν αφαιρεθεί τα προνόμια, επειδή συμμετείχε σε διαδήλωση κατά των μεταναστών στην χώρα του.<br /><br />Ο Piquemal, 80 ετών, “μπαρουτοκαπνισμένος” Γάλλος πρώην στρατηγός της Λεγεώνας των Ξένων, ηγείται των κίνησης Γάλλων αξιωματικών και υπαξιωματικών.<br /><br />Στον Piquemal, ο οποίος αποστρατεύτηκε το 2000, του αφαιρέθηκε το δικαίωμά να φορά τη στολή του, ενώ του πήραν και την ταυτότητα του αποστράτου στρατιωτικού, αλλά αυτός δεν το βάζει κάτω όπως όλα δείχνουν.<br /><br />Ο ίδιος προσπάθησε σύμφωνα με βρετανική εφημερίδα, να προειδοποιήσει τον γαλλικό κοινό για «τα ισλαμικά γκέτο στα περίχωρα των γαλλικών πόλεων», προειδοποιώντας ότι απαιτείται κρατική “παρέμβαση”.<br /><br />Ουσιαστικά μιλά για αυτόνομες ισλαμικές εγκαταστάσεις κοντά στον οικιστικό ιστό γαλλικών μεγαλουπόλεων, κάτι που είχε διαπιστωθεί και στο Βέλγιο πριν μερικά χρόνια, κατά την καταδίωξη τζιχαντιστή, για τον οποίο απαιτήθηκε η είσοδο ειδικής δύναμης της βελγικής αστυνομίας στο προάστιο των Βρυξελλών Μολενμπίκ (Molenbeek-Saint-Jean).<br /><br />Ο πρώην στρατηγός, ανέφερε στην επιστολή του προς τον Μακρόν περί “αυξανόμενου χάους”, που ενέχει τον κίνδυνο δημιουργίας εμφυλίου πολέμου.<br /><br />Σε όλα αυτά θα πρέπει να συνυπολογίσουμε και την δράση της Miili Gorus, μιας τουρκικής ισλαμικής οργάνωσης, η οποία απειλεί χώρες που ζει μεγάλος αριθμός Τούρκων πολιτών.<br /> <br />Ο έτερος στρατηγός ήταν ο Emmanuel de Richoufftz, «στρατηγός των προαστίων», απόφοιτος της διάσημης στρατιωτικής σχολής Saint-Cyr, που ιδρύθηκε από τον Ναπολέοντα.<br /><br />Ο de Richoufftz, υπηρέτησε ως σύμβουλος στον Γάλλο πρωθυπουργό Pierre Mauroy από το 1981 έως το 1984.<br />Υπηρέτησε στο Ιράκ, την Αφρική και τη Βοσνία. Είναι γνωστός ως «στρατηγός των προαστίων» αφού έγραψε ένα βιβλίο με τίτλο “Ένας ακόμη αργοπορημένος πόλεμος”, το 1992.<br /><br />Επίσης ο ίδιος προσπάθησε να προειδοποιήσει την Γαλλία για τα «αληθινά γκέτο στα περίχωρα των πόλεων», ενώ συμμετείχε στο κόμμα της Μαρίν Λεπέν στις τοπικές εκλογές στο Le Grau-du-Roi το 2019.<br /><br />Πέρυσι αποχώρησε από το κόμμα της Λε Πεν, για να συμμετάσχει στο Debout la France («France Arise»), ένα δεξιό ευρωσκεπτικιστικό κόμμα.<br /><br />Επίσης έχουμε τον Jean-Pierre Fabre-Bernadac, πρώην αρχηγό της γαλλικής αστυνομίας και επικεφαλής του ιστότοπου Place Armes, ο οποίος είναι «ανοιχτός σε όλους τους εν αποστρατεία και εν ενεργεία Γάλλους στρατιωτικούς που αγαπούν τη Γαλλία και συνειδητοποιούν ότι η χώρα βρίσκεται στα πρόθυρα ενός μεγάλου κινδύνου».<br /><br />Το 2018, συμμετείχε σε διαδηλώσεις των “κίτρινων γιλέκων” κατά της κυβέρνησης του Μακρόν. Σε μια πρόσφατη ραδιοφωνική εκπομπή, ο Fabre-Bernadac μίλησε για «omerta», γύρω από το ζήτημα της μετανάστευσης,υποστηρίζοντας ότι οι δολοφονίες και οι επιθέσεις που διαπράχθηκαν από μετανάστες δεν είχαν κάλυψη από τα γαλλικά μέσα ενημέρωσης.<br /><br />Ο ίδιος το ονόμασε «φοβερό διπλό πρότυπο». Σε μια άλλη πρόσφατη εμφάνιση των μέσων ενημέρωσης ο Γάλλος πρώην στρατηγός είπε: «Οι Γάλλοι δεν εμπιστεύονται τους πολιτικούς αλλά εμπιστεύονται τον στρατό».<br /><br />Επίσης, έχουμε τον Πτέραρχο ε.α Antoine Martinez, ο οποίος είναι επικεφαλής του ιστότοπου Volunteers for France.Σε ένα βίντεο που γυρίστηκε τον Νοέμβριο του περασμένου έτους για το κανάλι Volunteers for France στο Youtube, ο Martinez περιέγραψε πώς η κρίση του κορονοϊού κάλυψε αυτό που πιστεύει ότι είναι το πιο πιεστικό θέμα και αφορά την ισλαμική ριζοσπαστικοποίηση.<br /><br />«Στην πραγματικότητα, δεν έχει νόημα να στέλνουμε τους στρατιώτες μας σε εξωτερικά θέατρα για να μας προστατεύσουν, διότι θα απαιτηθεί να πολεμήσουν στο έδαφος μας”, δήλωσε ο ίδιος.<br /><br />Οι 20 στρατηγοί που υπόγραψαν την επιστολή στον Μακρόν είναι: Christian Piquemal, Gilles Barrie, François Gaubert, Emmanuel de Richoufftz, Michel Joslin de Noray, André Coustou, Philippe Desrousseaux de Medrano, Antoine Martinez, Daniel Grosmaire, Robert Jeannerod, Pierre Dominique Aigueperse, Roland Duboise, Dominique, Dominique de Cacqueray, Roger Prigent, Alfred Lebreton, Guy Durand και Gérard Balastre.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Επανέρχονται οι Γάλλοι στρατηγοί: ''Οι ισλαμιστές δημιουργούν γκέτο''

Νέο μανιφέστο - ''Ο λαός θέλει τον στρατό να αναλάβει την κατάσταση'' Ανδρέας Μουντζουρούλιας Πρώτοι δημοσιοποιήσαμε  την “κ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τορπίλη Τατάρ στην Πενταμερή – Τι ζήτησε επισήμως από τον ΟΗΕ

<img height="336" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/04/tatar_anastasiadis.png" width="640" /><br /><br />Σε ενέργειες που δυναμιτίζουν την άτυπη Πενταμερή Διάσκεψη για το Κυπριακό προχώρησε ο ηγέτης των Τουρκοκυπρίων, Ερσίν Τατάρ, ο οποίος φέρεται ότι κατέθεσε έγγραφο με το οποίο ζητά απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας για αναγνώριση χωριστής κυριαρχίας στα Κατεχόμενα. Στην πρότασή του, αναφέρει μάλιστα ότι η απόφαση αυτή θα αποτελέσει τη νέα βάση για τη δημιουργία σχέσης συνεργασίας ανάμεσα στα «δύο υφιστάμενα κράτη».<br /><br />Ο ελεγχόμενος από τον Ερντογάν νέος ηγέτης των τουρκοκυπρίων είχε δηλώσει επανειλημμένως ότι θα πάει στην Γενεύη με πρόταση για τη δημιουργία δύο κρατών, μια άποψη την οποία στηρίζει εξ ολοκλήρου η Άγκυρα. Ο ίδιος άλλωστε είχε αναφέρει πολλές φορές ότι πηγαίνει στην άτυπη Πενταμερή με την στήριξη της Τουρκίας. Σύμφωνα με το κυπριακό site philenews, το έγγραφο Τατάρ καταγράφει την πρότασή του για το πως θα δημιουργηθεί αυτή η «σχέση συνεργασίας».<br /><br />Συγκεκριμένα, πρόταση προβλέπει έξι παραμέτρους, αρχής γενομένης από το ότι ο ΓΓ του ΟΗΕ πρέπει να αναλάβει μια πρωτοβουλία, ώστε το Συμβούλιο Ασφαλείας να εγκρίνει ψήφισμα, στο οποίο θα διασφαλίζεται το ισότιμο διεθνές καθεστώς και η κυριαρχική ισότητα των δύο πλευρών. Ως δεύτερο σκέλος αναφέρεται στη συνέχεια ότι, μόλις εξασφαλιστεί το ισότιμο διεθνές καθεστώς και η κυριαρχική ισότητα των δύο πλευρών, θα ξεκινήσουν διαπραγματεύσεις σε αυτή τη νέα βάση, υπό την αιγίδα του Γ.Γ του ΟΗΕ, για τη δημιουργία μιας ελεύθερης και αμοιβαία αποδεκτής σχέσης συνεργασίας.<div><br />Η νέα πρόκληση Τατάρ<br /><br />Στην τρίτη παράμετρο αναφέρεται ότι οι διαπραγματεύσεις θα επικεντρωθούν στη μελλοντική σχέση των δύο ανεξάρτητων κρατών, τα περιουσιακά δικαιώματα, την προσαρμογή συνόρων και την ασφάλεια, καθώς και στις σχέσεις με την ΕΕ. Παρακάμπτοντας το γεγονός ότι η Κυπριακή Δημοκρατία έχει ενταχθεί στην Ενωμένη Ευρώπη ως ενιαίο κράτος, ο Τατάρ συνεχίζει την πρόκληση, αναφέροντας ότι οι διαπραγματεύσεις θα υποστηριχθούν από την Τουρκία, την Ελλάδα και το Ηνωμένο Βασίλειο. Αποκλείει έτσι τον οποιονδήποτε ρόλο των Βρυξελλών, κρατώντας για την ΕΕ, στην πρότασή του, την …τιμητική θέση του “κατά περίπτωση παρατηρητή”.<br /><br />Στη σπουδή του να κλείσει το θέμα, ο Ερσίν Τατάρ αναφέρει ως πέμπτη παράμετρο ότι, στο πλαίσιο οποιασδήποτε συμφωνίας, θα υπάρξει αμοιβαία αναγνώριση των δύο κρατών και ότι οι τρεις εγγυήτριες δυνάμεις θα το υποστηρίξουν. Και για να δώσει και έναν τόνο …δημοκρατικότητας αναφέρει ως έκτη παράμετρο ότι κάθε συμφωνία που θα επιτευχθεί στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων με τον τρόπο που προτείνει θα υποβληθεί για έγκριση σε ξεχωριστά ταυτόχρονα δημοψηφίσματα στα δύο κράτη.<br /><br />Σε δηλώσεις του, μετά την ολοκλήρωση της ολομέλειας των μερών της άτυπης διάσκεψης στη Γενεύη, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης εξέφρασε την μεγάλη απογοήτευσή του για το αίτημα που υπέβαλε γραπτώς η τουρκοκυπριακή πλευρά. «Παραμένουμε σταθεροί στις θέσεις μας ότι θα πρέπει να υπάρξει σεβασμός στις παραμέτρους των ψηφισμάτων, στις Συμφωνίες Κορυφής, στο έργο που έχει παραχθεί μέχρι σήμερα, στη δήλωση της 25ης Νοεμβρίου του 2019 και βεβαίως στην επιστολή του γ.γ. της 26ης Οκτωβρίου που λέει ότι θα πρέπει να εργαστούμε στη βάση της δουλειάς που έχει παραχθεί μέχρι σήμερα» είπε ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας.<br /><br />Ο Νίκος Αναστασιάδης είπε επίσης ότι τόνισε στον ΓΓ του ΟΗΕ πως η Λευκωσία προσπάθησε για τη «δημιουργία ενός θετικού κλίματος χωρίς προκλήσεις και χωρίς αναφορές σε όσα απαράδεκτα ακούσαμε» (αίτημα Τατάρ) και πρόσθεσε ότι θα υποβληθούν γραπτώς και οι ελληνοκυπριακές σχέσεις «με επιστημονική τεκμηρίωση και όχι μόνο με την πολιτική θεώρηση των πραγμάτων».<br /><br />Επαφές στο παρασκήνιο<br /><br />Οι διαβουλεύσεις θα συνεχιστούν και το πρωί της Πέμπτης σε νέα σύνοδο της ολομέλειας των συμμετεχόντων στην Πενταμερή. Νωρίτερα πάντως, στο περιθώριο της Διάσκεψης, ο υπουργός Εξωτερικών της Κύπρου, Νίκος Χριστοδουλίδης, είχε τηλεφωνική συνομιλία με τον Γάλλο ομόλογό του, Ζαν Υβ Λε Ντριάν, στην οποία τον ενημέρωσε λεπτομερώς για την εξέλιξη των συζητήσεων.<br /><br />Όπως μάλιστα αναφέρεται σε επίσημη ενημέρωση από την κυπριακή Προεδρία, ο Γάλλος υπουργός επαναβεβαίωσε τη θέση της Γαλλίας για την ανάγκη επίλυσης του Κυπριακού εντός του συμφωνημένου πλαισίου των ψηφισμάτων του ΟΗΕ και των αρχών και αξιών της ΕΕ. Οι δυο υπουργοί αντάλλαξαν επίσης απόψεις για το πλήρες φάσμα των ευρωτουρκικών σχέσεων, το μέλλον των οποίων συνδέεται με τις εξελίξεις στο Κυπριακό.<br /><br />Ο Νίκος Χριστοδουλίδης είχε τηλεφωνικές επικοινωνίες και με τον υπουργό Εξωτερικών της Ρωσίας, Σεργκέι Λαβρόφ, καθώς και με τον υφυπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, αρμόδιο για Πολιτικές Υποθέσεις Ντέιβιντ Χέιλ, τους οποίους επίσης ενημέρωσε για την πορεία της Πενταμερούς. Σύμφωνα με την Λευκωσία, οι κ.κ. Λαβρόφ και Χέιλ επανέλαβαν τη στήριξη των χωρών τους στην όλη προσπάθεια για επανέναρξη ουσιαστικών συνομιλιών εντός του πλαισίου που καθορίζεται από τα σχετικά Ψηφίσματα των ΗΕ για την επίτευξη λύσης Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας.</div><div><br />Οι επαφές Δένδια<br /><br />Επαφές στην Γενεύη είχε και ο Νίκος Δένδιας, ο οποίος συναντήθηκε διαδοχικά με τον ΓΓ του ΟΗΕ και τον Βρετανό ομόλογο του. Κατά τη συνάντηση με τον Αντόνιο Γκουτέρες ο υπουργός Εξωτερικών επανέλαβε την επιθυμία της Αθήνας για την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων για την επίλυση του Κυπριακού, εντός του γνωστού πλαισίου. Διπλωματικές πηγές ανέφεραν επίσης ότι ο Νίκος Δένδιας εξέφρασε τον προβληματισμό του για την επίτευξη αυτής της προοπτικής, εξαιτίας της στάσης της Άγκυρας, αλλά και της τουρκοκυπριακής κοινότητας.<br /><br />Διαβεβαίωσε, ωστόσο, τον ΓΓ του ΟΗΕ για την εποικοδομητική στάση της Ελλάδας στο πλαίσιο των Αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας και τόνισε ότι η όποια λύση βρεθεί εντός αυτού του πλαισίου θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη την ιδιότητα τής Κύπρου ως κράτους-μέλους της ΕΕ, καθώς και την ανάγκη να διασφαλισθεί η ομαλή λειτουργία της Ένωσης, ειδικά όσον αφορά το ζήτημα της αυτονομίας της στη διαδικασία λήψης αποφάσεων.<br /><br />Στη συνάντησή του με τον Βρετανό ομόλογό του, ο Νίκος Δένδιας παρατήρησε, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, ότι η προσήλωση της Μεγάλης Βρετανίας στο πλαίσιο λύσης Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας είναι θετική και υποδηλώνει, για άλλη μία φορά, ότι η συντριπτική πλειοψηφία της Διεθνούς Κοινότητας θεωρεί επιβεβλημένη την εξεύρεση της λύσης του Κυπριακού εντός του ανωτέρω πλαισίου. Την θέση αυτή είχε διατυπώσει άλλωστε νωρίτερα και ο Ράαμπ, χαρακτηρίζοντας την Πενταμερή ως «μια σημαντική στιγμή …στην προσπάθεια να εκκινήσει η διαδικασία επίλυσης του Κυπριακού».</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τορπίλη Τατάρ στην Πενταμερή – Τι ζήτησε επισήμως από τον ΟΗΕ

Σε ενέργειες που δυναμιτίζουν την άτυπη Πενταμερή Διάσκεψη για το Κυπριακό προχώρησε ο ηγέτης των Τουρκοκυπρίων, Ερσίν Τατάρ, ο οποίος φέρετ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Κύπρος, το δώρο της Ιστορίας και η γεωπολιτική τυφλότητα του μικροελλαδισμού

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2020/02/anat_mesogeios.jpg" width="640" /><br /><br /><b>Λυγερός Σταύρος</b><br />Η νεοοθωμανική θεώρηση του Κυπριακού δεν διαφέρει ποιοτικά από την κεμαλική, όπως την εξέθεσα στο προηγούμενο άρθρο μου. Στο βιβλίο του “Το στρατηγικό βάθος” ο Νταβούτογλου είναι σαφέστατος: «Η Κύπρος, που κατέχει μια κεντρική θέση παγκοσμίως από την άπο­ψη της ίσης σχεδόν απόστασης που απέχει από την Ευρώπη, την Ασία και την Αφρική, βρίσκεται μαζί με την Κρήτη πάνω σε έναν άξονα όπου τέμνονται και οι υδάτινες αρτηρίες.<br /><br />»Η Κύπρος… επέ­χει επίσης τόπο μιας σταθερής βάσης και αεροπλανοφόρου που είναι σε θέση να ελέγχει τις περιοχές του Περσικού κόλπου και της Κα­σπίας και τις υδάτινες αρτηρίες του Άντεν και του Ορμούζ, οι οποίες αποτελούν τις σημαντικότερες υδάτινες περιοχές που συνδέουν Ευ­ρασία και Αφρική. Δεν μπορεί κανείς να παραβλέψει τη στρατηγική θέση της… Μια χώρα που παραμελεί την Κύπρο δεν είναι δυνατόν να έχει έναν αποφασιστικό λόγο στις παγκόσμιες και περιφερειακές πολιτι­κές. Δεν μπορεί να είναι αποτελεσματική στις παγκόσμιες πολιτικές, διότι αυτό το μικρό νησί κατέχει μια θέση που μπορεί να επηρεάσει άμεσα τους στρατηγικούς συνδέσμους μεταξύ Ασίας και Αφρικής, Ευρώπης και Αφρικής και Ευρώπης και Ασίας… Καθίσταται πασιφανές ότι η κεντρική θέση που κατέχει αυτή η περιοχή από την άποψη των ενεργειακών αξόνων της θα αποτελέσει στο μέλλον τη βασικότερη παράμετρο του παγκόσμιου ανταγωνισμού…<br /><br />»Στο πλαίσιο αυτό το Κυπριακό δεν είναι ούτε ένα συνηθισμένο τουρκοελληνικό εθνοτικό ζήτημα ούτε απλώς μια χρονίζουσα τουρκοελληνική διένεξη. Η Τουρκία, που κατέχει μια θέση που επηρεάζεται άμεσα από όλες αυτές τις ισορροπίες, είναι υποχρεωμένη να αξιολογήσει την επί του Κυπριακού πολιτική της έξω από το περιορισμένο πλαίσιο των τουρκοελληνικών σχέσεων. Το Κυπριακό μετατρέπεται με μια συνεχώς και αυξανόμενη ταχύτητα σε ένα ζήτημα Ευρασίας και Μέσης Ανατολής-Βαλκανίων (Δυτικής Ασίας-Ανατολικής Ευρώπης). Η πολιτική επί του Κυπριακού πρέπει να τεθεί σε ένα νέο στρατηγικό πλαίσιο, σύμφωνο προς το ήδη διαμορφωμένο νέο (διεθνές) στρατηγικό πλαίσιο.<br /><br />»Η σημασία του Κυπριακού από την οπτική της Τουρκίας μπορεί να μελετηθεί κατά βάση σε δύο κύριους άξονες: Ο πρώτος προκύπτει από την ιστορική ευθύνη της Τουρκίας για την εμπέδωση της ασφάλειας της μουσουλμανικής τουρκικής κοινότητας της νήσου και είναι ένας άξονας που έχει κοινωνικό χαρακτήρα… Ο δεύτερος σημαντικός άξονας του Κυπριακού ζητήματος είναι η σημασία της γεωγραφικής θέσης του νησιού από γεωστρατηγική άποψη. Ο άξονας αυτός καθαυτόν είναι ζωτικής σημασίας ανεξάρτητα από το ανθρώπινο στοιχείο που βρίσκεται εκεί. Ακόμη κι αν δεν υπήρχε ούτε ένας μουσουλμάνος Τούρκος εκεί, η Τουρκία όφειλε να διατηρεί ένα κυπριακό ζήτημα. Καμία χώρα δεν μπορεί να μείνει αδιάφορη σε ένα τέτοιο νησί που βρίσκεται στην καρδιά του ζωτικού της χώρου».<br /><br /><div>Η τυφλότητα του μικροελλαδισμού<br /><br />Το νόημα των παραπάνω –μάλλον βαρύγδουπων ακαδημαϊκών διατυπώσεων– είναι απλό: η γεωπολιτική σημασία της Κύπρου είναι τόσο μεγάλη (όταν ο Νταβούτογλου έγραφε το βιβλίο του δεν είχαν ανακαλυφθεί τα ενεργειακά κοιτάσματα στην κυπριακή ΑΟΖ) που όποιος την ελέγχει, ή έχει βάλει πόδι, αποκτά πολύτιμο πλεονέκτημα. Όπως πολύ χαρακτηριστικά γράφει ο αρχιτέκτονας της νεοοθωμανικής εξωτερικής πολιτικής, ακόμα και εάν δεν υπήρχε ούτε ένας Τούρκος στη Μεγαλόνησο, η Τουρκία έπρεπε να έχει δημιουργήσει κυπριακό πρόβλημα.<br /><br />Έχει σημασία να συγκρίνουμε την τουρκική θεώρηση (και την κεμαλική και τη νεοοθωμανική) με τον μικροελλαδισμό των ελλαδικών αρχουσών ελίτ. Η μακραίωνη παρουσία του Ελληνισμού στην Κύπρο είναι ένα πολύτιμο δώρο της ιστορίας, το οποίο αναβαθμίζει ποιοτικά τη γεωπολιτική σημασία συνολικά του ελληνικού παράγοντα. Αντί να την δουν έτσι, στην Αθήνα την είδαν παραδοσιακά σαν πρόβλημα, σαν βάρος! Κυριάρχησαν αντιλήψεις του τύπου «η Κύπρος είναι μακριά», «η Ελλάδα πρέπει να απαλλαγεί από το βάρος του Κυπριακού» και «τώρα που εντάξαμε την Κυπριακή Δημοκρατία στην ΕΕ εξοφλήσαμε το χρέος μας από το πραξικόπημα του 1974 και πια η Λευκωσία μπορεί να τραβήξει μόνη τον δρόμο της»!<br /><br />Ο λόγος που οι ελλαδικές άρχουσες ελίτ υιοθέτησαν τέτοια στάση δεν οφείλεται μόνο σε πολιτική μικρόνοια. Οφείλεται και στο παραδοσιακό σύνδρομο εξάρτησής τους, το οποίο τις έκανε συχνά να προτάσσουν την ευθυγράμμιση με την πολιτική των ξένων προστατών από την εξυπηρέτηση ζωτικών εθνικών συμφερόντων. Έτσι, η αναγκαία ανάμειξη του “εθνικού κέντρου” στην Κύπρο εκφυλίστηκε σε παρεμβάσεις που, αντί να υπερασπίσουν τον κυπριακό Ελληνισμό και να τον ενσωματώσουν στον εθνικό κορμό, τον ακρωτηρίασαν και ταυτοχρόνως τραυμάτισαν καίρια το κύρος και τη διεθνή θέση της Ελλάδας.</div><div><br />Ο Ενιαίος Αμυντικός Χώρος<br /><br />Μόνη εξαίρεση ήταν η πολιτική των κυβερνήσεων του Ανδρέα Παπανδρέου. Στη δεκαετία 1980 επιχείρησε να αντικαταστήσει το δόγμα αποστασιοποίησης “Η Κύπρος αποφασίζει και η Ελλάδα συμπαρίσταται” με το δόγμα της “συναπόφασης-συμπαράταξης”. Αργότερα, στη δεκαετία του 1990 υιοθέτησε το δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου, σε μία προσπάθεια να ενσωματώσει την ελεύθερη Κύπρο στην ελληνική αμυντική ομπρέλα. Ο Σημίτης άφησε αυτό το δόγμα να εκφυλισθεί.<br /><br />Το τι αντιπροσωπεύει από γεωπολιτικής απόψεως η Κύπρος μας το λένε με λόγια και πράξεις οι Τούρκοι. Μας το δείχνει, όμως, και το Ισραήλ, που τραυματικά συνειδητοποίησε πόσο κρίσιμος παράγοντας ασφαλείας είναι ο έλεγχος του ομφάλιου λώρου που το συνδέει με τη Δύση. Η οδός που το συνδέει με την Ευρώπη πρέπει να είναι σταθερά ανοικτή. Πριν από μερικά χρόνια δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα. Στις νότιες ακτές της Ανατολικής Μεσογείου δέσποζε η απολύτως συνεργάσιμη Αίγυπτος. Στις βόρειες ακτές δέσποζε η Τουρκία, με την οποία το Ισραήλ είχε συνάψει μία στρατηγική σχέση.<br /><br />Τα πράγματα άρχισαν να αλλάζουν όταν για να προωθήσει το νεοοθωμανικό όραμά του, ο Ερντογάν άνοιξε μέτωπο με το εβραϊκό κράτος. Η ρήξη με την Τουρκία υπενθύμισε στους Ισραηλινούς ότι σε αυτή την περιοχή το γεωπολιτικό παιχνίδι επηρεάζεται καθοριστικά από το θρησκευτικο-πολιτισμικό κριτήριο. Αυτός είναι ο καθοριστικός γεωπολιτικός λόγος για τον οποίο στράφηκαν προς τον ελληνικό παράγοντα.<br /><br />Η ανατροπή του καθεστώτος Μουμπάρακ και η εκλογική νίκη των Αδελφών Μουσουλμάνων ενέτεινε την αβεβαιότητα και ενίσχυσε το συμπέρασμα των Ισραηλινών για την εγγενή αστάθεια των διευθετήσεών τους με μουσουλμανικές χώρες. Το γεγονός ότι στη συνέχεια ο στρατός ανέτρεψε τον πρόεδρο Μόρσι τους προκάλεσε ανακούφιση, αλλά δεν άλλαξε το συμπέρασμά τους.<br />Το Ισραήλ, η Κύπρος και τα τρίγωνα<br /><br />Οι Ισραηλινοί ανακάλυψαν και πάλι την αξία που έχει για την εθνική ασφάλειά τους η ελεύθερη Κύπρος και η Ελλάδα ως ασφαλής οδός προς τη Δύση. Έτσι προέκυψε η τριγωνική συνεργασία, με την οποία η Ελλάδα ουσιαστικά επανήλθε στην Ανατολική Μεσόγειο. Αυτό συνέβη με πρωτοβουλία του Ισραήλ και η Ελλάδα ανταποκρίθηκε στο άνοιγμα, επειδή είχε και τις ευλογίες των Αμερικανών.<br /><br />Στη συνέχεια προστέθηκε σε παράλληλο τρίγωνο η Αίγυπτος και αργότερα τα Εμιράτα, η Ιορδανία, η Σαουδική Αραβία και τελευταία ο Λίβανος. Η πικρή αλήθεια είναι ότι για δεκαετίες η Ελλάδα είχε αυτοεγκλωβισθεί στο Αιγαίο. Για την ακρίβεια την ώθησαν οι Τούρκοι να αυτοεγκλωβισθεί ως αντίδραση-άμυνα στην πρωτοβουλία τους να ανοίξουν μέτωπο στο Αιγαίο.<br /><br />Η ανακάλυψη των κοιτασμάτων φυσικού αερίου προσέθεσε στη γεωπολιτική διάσταση και τη γεωοικονομική. Οι τριγωνικές συνεργασίες στην Ανατολική Μεσόγειο εμμέσως πλην σαφώς αναδιατάσσουν τις γεωπολιτικές και γεωοικονομικές ισορροπίες στην κρίσιμης σημασίας θαλάσσια περιοχή που συνδέει τρεις ηπείρους. Για την ακρίβεια, πρόκειται για στρατηγικού χαρακτήρα αλλαγή, η οποία συντελείται σταδιακά και εκ των πραγμάτων εμμέσως πλην σαφώς απομονώνει την Τουρκία.<br /><br />Όπως προανέφερα, η Κύπρος είναι το πρώτο στρατηγικά κρίσιμο σκαλοπάτι στην οδό του Ισραήλ προς τη Δύση. Η χειρότερη εξέλιξη για τους Ισραηλινούς, λοιπόν, θα ήταν ολόκληρη η Κύπρος να περιέλθει υπό τον έλεγχο της Άγκυρας και πολύ περισσότερο να τουρκοποιηθεί. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι το Ισραήλ, όπως και η Αίγυπτος είναι δυνάμει σύμμαχοι του Ελληνισμού στο να αποτρέψει μία τέτοια εξέλιξη. Υπό τον όρο ότι Λευκωσία και Αθήνα κινούνται προς αυτή την κατεύθυνση. Όρος που αποδεικνύεται από τα γεγονότα καθόλου αυτονόητος.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η Κύπρος, το δώρο της Ιστορίας και η γεωπολιτική τυφλότητα του μικροελλαδισμού

Λυγερός Σταύρος Η νεοοθωμανική θεώρηση του Κυπριακού δεν διαφέρει ποιοτικά από την κεμαλική, όπως την εξέθεσα στο προηγούμενο άρθρο μου. Στο...

Διαβάστε την συνέχεια

Δεν υπάρχει στρατηγική σύμπλευση ΗΠΑ - Τουρκίας... Αμερικανός αναλυτής

<div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2018/05/turkey-usa.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="338" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2018/05/turkey-usa.jpg" width="640" /></a></div><div><br /></div><div>Ο Μαξ Χόφμαν, Διευθυντής Εξωτερικής Πολιτικής του Κέντρου για την Αμερικανική Πρόοδο μίλησε στον ΣΚΑΪ και στον Γιώργο Ευγενίδη.</div><div><br /></div><div>Οι ταραγμένες σχέσεις των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής με την Τουρκία απασχολούν ιδιαιτέρως τους διεθνείς αναλυτές κυρίως ως προς το πως θα διαμορφωθούν οι ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο.</div><div><br /></div><div>Ο Μαξ Χόφμαν, Διευθυντής Εξωτερικής Πολιτικής του Κέντρου για την Αμερικανική Πρόοδο μίλησε στον ΣΚΑΪ και στον Γιώργο Ευγενίδη και αναφέρθηκε στη σημασία που δίνει πλέον η Ουάσινγκτον στην υποχώρηση της Τουρκίας στο θέμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, καθώς και στις μονομερείς ενέργειες στην περιοχή σε σχέση με τους υπόλοιπους συμμάχους στο ΝΑΤΟ.</div><div><br /></div><div>Διαβάστε τη συνέντευξη:</div><div><br /></div><div>Τι μήνυμα θέλει να στείλει ο Πρόεδρος Μπάιντεν στην Τουρκία με όλες τις αποφάσεις του, συμπεριλαμβανομένης και της πρόσφατης αναγνώρισης της Γενοκτονίας των Αρμενίων;</div><div><br /></div><div>Μαξ Χόφμαν: Νομίζω ότι στις πρώτες 100 μέρες της διακυβέρνησης Μπάιντεν, ως προς την Τουρκία, ο στόχος ήταν να διαμορφωθεί μια "υγιής απόσταση" από τον πρόεδρο Ερντογάν. Η αίσθηση στην ομάδα του Μπάιντεν ήταν ότι, επί ημερών Τραμπ, η σχέση είχε γίνει υπερβολικά προσωπική και χαοτική σε προεδρικό επίπεδο. Και νομίζω πως βλέπετε και με τις αναφορές για τη δημοκρατική υποχώρηση της Τουρκίας, την ανησυχία για τα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά και την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων μια διάθεση να τεθεί η σχέση ΗΠΑ-Τουρκία στις σωστές διαστάσεις. Και να ξεκαθαριστεί ότι, είμαστε σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ, έχουμε συμφέροντα που τέμνονται, αλλά έχουμε και μια σειρά ανησυχιών και θα τις εκφράσουμε πολύ ανοιχτά.</div><div><br /></div><div>Στο πρόσφατο τηλεφώνημά τους ο πρόεδρος Μπάιντεν και ο πρόεδρος Ερντογάν συμφώνησαν να συναντηθούν τον Ιούνιο. Θα καταστήσει ο Αμερικανός πρόεδρος ακόμα σαφέστερες τις κόκκινες γραμμές του στον Τούρκο πρόεδρο;</div><div><br /></div><div>Μαξ Χόφμαν: Είναι ενδιαφέρον, γιατί η συνάντηση που αναφέρετε είναι στο περιθώριο της Συνόδου του ΝΑΤΟ τον Ιούνιο και νομίζω ότι αυτό επελέγη σκόπιμα για να σταλεί το μήνυμα στην Άγκυρα ότι οι ΗΠΑ βλέπουν αυτή τη σχέση σχεδόν αποκλειστικά στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ. Όλοι οι υπόλοιποι δεσμοί που συνέδεαν τις ΗΠΑ με την Τουρκία έχουν υποστεί ζημιά από τη δεκαετή δημοκρατική υποχώρηση και τις μονομερείς ενέργειες της Τουρκίας στην περιοχή, συμπεριλαμβανομένων της Συρίας και της Ανατολικής Μεσογείου, όπου προέβησαν σε ενέργειες κλιμάκωσης της έντασης. </div><div><br /></div><div>Δεν νομίζω ότι σε αυτή τη φάση υπάρχει στρατηγική σύμπλευση ΗΠΑ-Τουρκίας. Παραδοσιακά, ο βασικός στόχος ήταν η συνεργασία για την αντιμετώπιση της Ρωσίας, αλλά η απόφαση του Ερντογάν για τους S-400, αλλά και η ευαλωτότητα της Τουρκίας στις ρωσικές ενέργειες στη Συρία, σημαίνει ότι η Τουρκία εμφανίζεται συμβιβασμένη στα μάτια των ΗΠΑ. </div><div><br /></div><div>Σε αυτή τη μέθοδο του μαστιγίου και του καρότου που συζητάμε, ώστε οι ΗΠΑ να "τραβήξουν" την Τουρκία πίσω προς τη Δύση και να διαμορφώσουν κάποια σχέση συνύπαρξης, είναι προετοιμασμένη η αμερικανική πλευρά για περισσότερο "μαστίγιο", για παράδειγμα με το βλέμμα στη δίκη της Halkbank που ξεκινά τον Μάιο;</div><div><br /></div><div>Μαξ Χόφμαν: Η δίκη της Halkbank είναι ένας αποσταθεροποιητικός παράγοντας για τη σχέση. Αλλά το ενδιαφέρον είναι ότι δεν υπάρχει κάτι, στο οποίο ο πρόεδρος Μπάιντεν να μπορεί να παρέμβει. Είναι μια υπόθεση, για την οποία Αμερικανοί αξιωματούχοι έχουν διαμηνύσει επανειλημμένα στους Τούρκους αξιωματούχους ότι ο Λευκός Οίκος δεν μπορεί να παρέμβει σε μια δικαστική διαδικασία. Με δεδομένο το πόσο "πολιτική" είναι η τουρκική δικαστική εξουσία, ο Πρόεδρος Ερντογάν δυσκολεύεται να το πιστέψει, αλλά είναι αλήθεια, ειδικά μετά από τέσσερα χρόνια δημοκρατικής υπαναχώρησης στις ΗΠΑ επί Τραμπ. Σίγουρα ο Ερντογάν θα είναι εξοργισμένος, καθώς η υπόθεση αποτελεί μεγάλο κίνδυνο για τις τουρκικές τράπεζες. </div><div><br /></div><div><a href=" https://www.skai.gr/">πηγή</a></div></div><div><br /></div><div>Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Δεν υπάρχει στρατηγική σύμπλευση ΗΠΑ - Τουρκίας... Αμερικανός αναλυτής

Ο Μαξ Χόφμαν, Διευθυντής Εξωτερικής Πολιτικής του Κέντρου για την Αμερικανική Πρόοδο μίλησε στον ΣΚΑΪ και στον Γιώργο Ευγενίδη. Οι ταραγμένε...

Διαβάστε την συνέχεια

Times: O νέος γεωστρατηγικός ρόλος της Ελλάδας στη Μέση Ανατολή

<img src="https://www.ot.gr/wp-content/uploads/2021/04/iniohos-3-768x384.jpg" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Times και Spectator αναλύουν το νέο γεωστρατηγικό ρόλο της Ελλάδας στη Μέση Ανατολή, αναφέροντας ότι η χώρα μας καταλαμβάνει χώρο που εγκαταλείπουν οι ΗΠΑ.</span></h3>Το νέο γεωπολιτικό τοπίο που σχηματίζεται στην ευρύτερη Μέση Ανατολή, με την Ελλάδα να καταλαμβάνει χώρο που εγκαταλείπουν οι ΗΠΑ, επιχειρεί να παρουσιάσει η βρετανική εφημερίδα «Times», σε δημοσίευμα με τίτλο «Γεφυρώνοντας τον Κόλπο: Γιατί η Ελλάδα κάνει νέους φίλους στη Μέση Ανατολή».<br /><br />Αρχικά, γίνεται αναφορά στις πρόσφατες κοινές στρατιωτικές ασκήσεις της Ελλάδας με τη Σαουδική Αραβία, καθώς και με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Ισραήλ, που κορυφώθηκαν με τη συμβολική πτήση μαχητικών των τριών χωρών πάνω από την Ακρόπολη.<br /><br />Με την επιβεβαίωση του δανεισμού του πυραυλικού συστήματος Patriot από την Αθήνα προς τη Σαουδική Αραβία, γράφουν οι Times, η Ελλάδα, «στην ουσία, αναλαμβάνει έναν αμυντικό ρόλο, που συνήθως παίζουν οι Ηνωμένες Πολιτείες».<br /><br />Το δημοσίευμα σχολιάζει ότι η Ελλάδα, μέχρι πρόσφατα, ήταν ο βασικός ευρωπαϊκός υποστηρικτής του παλαιστινιακού σκοπού και ότι, για το λόγο αυτό, εξαιρέθηκε από το πετρελαϊκό μποϊκοτάζ της Σαουδικής Αραβίας και των ΗΑΕ τη δεκαετία του 1970.<br />Νέα στρατηγική τάξη στην περιοχή<br /><br />Πλέον, το γεγονός ότι και οι τρεις αυτές χώρες βρίσκονται στην ίδια πλευρά με το Ισραήλ είναι μια ένδειξη του πώς διαμορφώνεται μια νέα στρατηγική τάξη στην περιοχή, καθώς διαδοχικοί Αμερικανοί πρόεδροι χάνουν το ενδιαφέρον τους και στρέφουν την προσοχή τους στο μέτωπο με την Κίνα.<br /><br />Κοινός παρονομαστής των νέων σχέσεων που αναπτύσσει η Ελλάδα είναι οι διαφορές των ενδιαφερομένων χωρών με την Τουρκία.<br /><br />Οι Σαουδάραβες βλέπουν την Άγκυρα ως αντίζηλο για την ηγεσία του σουνιτικού μουσουλμανικού κόσμου.<br /><br />Τα δε ΗΑΕ περιγράφονται ως η κινητήρια δύναμη πίσω από αυτές τις νέες στενές σχέσεις, λόγω της επιθετικής αντίθεσής τους στην τουρκική στήριξη του πολιτικού Ισλάμ και της προσπάθειάς τους να μειωθεί η εξάρτηση από την «ομπρέλα ασφαλείας» των ΗΠΑ.<br /><br />Τα Εμιράτα, ως εκ τούτου, έχουν βρει εταίρους, που ελπίζουν ότι είναι πιο αξιόπιστοι, δηλαδή το Ισραήλ, η Ελλάδα και η Κύπρος και η Σαουδική Αραβία, υπό τον Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν, σχολιάζει το άρθρο.<br /><br />Το δημοσίευμα αναφέρει επίσης πως, στην Ελλάδα, ο ΣΥΡΙΖΑ επέκρινε τη συμφωνία για τους Patriot, αλλά ως κυβέρνηση είχε υπογράψει τη δική του εξοπλιστική συμφωνία με το Ριάντ.<br />Σε ρόλο ασφαλείας Ελλάδα και Κύπρος<br /><br />Οι Times επισημαίνουν, πάντως, πως Ελλάδα και Κύπρος αναλαμβάνουν ρόλο ασφαλείας με τις χώρες του Κόλπου, ενώ άλλες δυτικές χώρες αποτραβιούνται, με το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Διεθνών Σχέσεων (ECFR) να συστήνει σε έκθεσή του προς τα κράτη μέλη της ΕΕ, τον περασμένο μήνα, αποφυγή εμπλοκής στην αντιπαλότητα για την περιφερειακή ηγεσία μεταξύ ΗΑΕ και Τουρκίας.<br /><br />Συντάκτρια της έκθεσης του ECFR δηλώνει στην εφημερίδα πως η Τουρκία αντιμετωπίζεται με δυσπιστία και ως «προβληματικός» παίκτης, ενώ για τη Σαουδική Αραβία οι δεσμοί με την Ελλάδα και άλλες ευρωπαϊκές χώρες έχουν γίνει πιο σημαντικοί, υπό το φως των ψυχρότερων σχέσεων με τις ΗΠΑ με αφορμή τα ανθρώπινα δικαιώματα.<br /><br />Εν τω μεταξύ, στο νέο τεύχος του περιοδικού «Spectator» ο αναπληρωτής διευθυντής μεγάλης κυκλοφορίας εβραϊκής εφημερίδας της Βρετανίας, Τζέικ Σίμονς, γράφει πως η μεγάλη αμυντική συνεργασία Ισραήλ-Ελλάδας, που επιβεβαιώθηκε προ ημερών, πρέπει να αποτελέσει δίδαγμα για άλλα ευρωπαϊκά κράτη.<br /><br />Κάνει αναφορά στις τουρκικές προκλήσεις σε βάρος της Ελλάδας, από επιθέσεις στον κυβερνοχώρο και φιλοπολεμικές ενέργειες της τουρκικής ακτοφυλακής και του ναυτικού, έως τις εισβολές σε διαφιλονικούμενα οικόπεδα υδρογονανθράκων και την παρεμπόδιση διέλευσης Ελλήνων αξιωματούχων από τον τουρκικό εναέριο χώρο.<br />Παρεμβάσεις «σε στιλ Πούτιν»<br /><br />Προσθέτει τις παρεμβάσεις «σε στιλ Πούτιν» του Ερντογάν στη Συρία και στον Καύκασο, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι η συνεργασία της Αθήνας με το Ισραήλ «έχει νόημα».<br /><br />Για το Ισραήλ, η Τουρκία έχει μεταλλαχθεί σε «στρατηγικό εχθρό», συμπληρώνει ο συντάκτης, μεταξύ άλλων λόγω της σύγκρουσης στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ, της σχέσης της Άγκυρας με το Κατάρ, βασικού υποστηρικτή της Χαμάς και λόγω της αντιπαλότητας της Τουρκίας με τα ΗΑΕ, πλέον του πιο στιβαρού συμμάχου του Ισραήλ στην περιοχή.<br /><br />Όπως επισημαίνει, η διμερής συνεργασία σε ευρύ φάσμα τομέων δείχνει ότι η Ελλάδα κατανόησε πως το Ισραήλ μπορεί να λειτουργήσει ως διπλωματική γέφυρα για καλύτερες σχέσεις με φιλικά κράτη του Κόλπου, με σπουδαία γεωπολιτική σημασία. Κάνει δε αναφορά στη σημασία της πρόσφατης τετραμερούς στην Πάφο, με συμμετοχή Κύπρου, Ελλάδας, Ισραήλ, αλλά και ΗΑΕ.<br /><br />Υπό το πρίσμα αυτό, ο Σίμονς καλεί τα άλλα ευρωπαϊκά κράτη να σταματήσουν να υποκύπτουν έναντι του Ιράν και να ακολουθήσουν την Ελλάδα στη συνειδητοποίηση της σημασίας της αγαστής σχέσης με το Ισραήλ.<br /><br />Καταλήγει δε με τη φράση του Τσώρτσιλ: «Καμία άλλη πόλη δεν έχει μετρήσει περισσότερο για την ανθρωπότητα από την Αθήνα και την Ιερουσαλήμ. Προσωπικά, πάντα ήμουν στο πλευρό και των δύο».<div><br /></div><div><a href="https://www.ot.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Times: O νέος γεωστρατηγικός ρόλος της Ελλάδας στη Μέση Ανατολή

Times και Spectator αναλύουν το νέο γεωστρατηγικό ρόλο της Ελλάδας στη Μέση Ανατολή, αναφέροντας ότι η χώρα μας καταλαμβάνει χώρο που εγκατα...

Διαβάστε την συνέχεια

Ι. Μάζης: Δηλητήριο οι προτάσεις Τουρκίας στην πενταμερή

<center><iframe allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="365" src="https://www.youtube.com/embed/1dyeCXEjoOs" title="YouTube video player" width="685"></iframe></center> <div><br /></div><a href="https://i-epikaira.blogspot.com/">πηγή</a><div><br /></div><div>Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Ι. Μάζης: Δηλητήριο οι προτάσεις Τουρκίας στην πενταμερή

πηγή Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Διαβάστε την συνέχεια

Η σχέση με τους γείτονες χωρίς συναισθηματισμούς

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjuBnLWWKVN5iSIwxknuNEtnLaVrbaBanCBl_ols-tNedxQns-xi18PqEe2RU1bP9tTDdPMWUVSfsBtRtI7fAzjy8OfljcWWnKiGGu6Fdq8MVhVjFUWUCr7MZdflMKz9IVwgNY1sc47By4/s640/Recep-Tayyip-Erdogan-Declares-Himself-Sultan.jpg"><img border="0" height="427" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjuBnLWWKVN5iSIwxknuNEtnLaVrbaBanCBl_ols-tNedxQns-xi18PqEe2RU1bP9tTDdPMWUVSfsBtRtI7fAzjy8OfljcWWnKiGGu6Fdq8MVhVjFUWUCr7MZdflMKz9IVwgNY1sc47By4/w640-h427/Recep-Tayyip-Erdogan-Declares-Himself-Sultan.jpg" width="640" /></a><br /><br /><b>Βασίλης Νέδος</b><br />Η αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων από τον Λευκό Οίκο αποτελεί αδιαμφισβήτητα μια ιστορικού χαρακτήρα πολιτική εξέλιξη, η οποία επιδεινώνει περαιτέρω τις αμερικανοτουρκικές σχέσεις και συνιστά ξεκάθαρα ένα μήνυμα με αποστολέα τον Τζο Μπάιντεν και αποδέκτη τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και την απόπειρά του να σπρώξει τη χώρα του σε ένα ρόλο ξεκάθαρα μεγαλύτερο από εκείνο που μπορεί. Η συναισθηματική αντίδραση στην Ελλάδα ήταν αναμενόμενη και απολύτως λογική. Οτιδήποτε αφορά την Αγκυρα πάντα μεγεθύνεται στην Ελλάδα και είναι απολύτως φυσιολογικό, καθώς η Τουρκία αποτελεί την πρωταρχική και ποικιλοτρόπως δηλωμένη απειλή για την εθνική ασφάλεια.<br /><br />Η αντίδραση, βέβαια, μαρτυράει και μια παλιά ψυχολογική κατάσταση, η οποία προκύπτει από την πολυετή εξάρτηση της χώρας σε διάφορα επίπεδα. Εκ των πραγμάτων οι αμερικανοτουρκικές σχέσεις επηρεάζουν και τα ελληνοτουρκικά. Ωστόσο, η αναβάθμιση των αμερικανοτουρκικών τριβών σε παράγοντα καθορισμού της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής θα συνιστούσε μια λανθασμένη τάση, καθώς δεν εδράζεται παρά σε αναλύσεις περιορισμένης οπτικής γωνίας.<br /><br />Η Ελλάδα πρέπει, αντιθέτως, να προετοιμάζεται για μια μακρά περίοδο τουρκικής πολιτικής αστάθειας. Από τώρα έως το 2023 ή όποτε άλλοτε επιλέξει ο Ερντογάν να δρομολογήσει εκλογές στην Τουρκία, ο αγοραίος εθνικισμός θα παραμείνει το πλέον σημαντικό νόμισμα, καθώς παρέχει τη δυνατότητα διείσδυσης στις συντηρητικές μερίδες του πληθυσμού. Στη πραγματικότητα, από πλευράς ρητορικής, στη θέση του οδηγού είναι ο ακροδεξιός ρατσιστής Ντεβλέτ Μπαχτσελί και όχι ο Ερντογάν.<br /><br />Είτε ο Ερντογάν παραμείνει πρόεδρος είτε χάσει (όπως ξεκάθαρα υπονοείται σε σειρά δημοσκοπήσεων), τα αποτελέσματα της εξωτερικής πολιτικής του των τελευταίων πέντε ετών θα παραμείνουν, ιδιαιτέρως το τουρκολιβυκό μνημόνιο, ως προσπάθεια εδραίωσης δικαιωμάτων στα νότια της Κρήτης και της Καρπάθου και η εμπέδωση της παλαιότερης θέσης ότι ανατολικά του 28ου μεσημβρινού η Ελλάδα δεν έχει απολύτως κανένα δικαίωμα. Η πεποίθηση ότι η Ελλάδα πρέπει να κάνει παραχωρήσεις στο ζήτημα της μειονότητας επίσης δεν πρόκειται να αλλάξει.<br /><br />Η χώρα μας στην πραγματικότητα καλείται να αποκτήσει μια εθνική στρατηγική η οποία θα περιλαμβάνει δύο βασικά χαρακτηριστικά, πέρα φυσικά από συμμαχίες, ευρύτερες και περιφερειακές. Το πρώτο είναι η αμυντική θωράκιση και η δημιουργία συνθηκών ώστε να μη χρειάζεται μια «αγορά του αιώνα» κάθε λίγο, ώστε να επωφελούνται λογής επιτήδειοι. Το δεύτερο είναι η κοπιώδης προσπάθεια αντίληψης του τι ακριβώς συμβαίνει στην Τουρκία, είτε του Ερντογάν είτε του διαδόχου του. Ηδη χάσαμε αρκετά χρόνια θεωρώντας ότι ο Ερντογάν είναι ένας «ήπιος» ισλαμιστής, «πρότυπο» για την περιφέρεια. Ας μη χάσουμε άλλα τόσα με την ψευδαίσθηση ότι οι επόμενοι θα είναι διαφορετικοί ή ότι οι Αμερικανοί «θα μας σώσουν».<br /><br /><a href="http://kathimerini.gr">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η σχέση με τους γείτονες χωρίς συναισθηματισμούς

Βασίλης Νέδος Η αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων από τον Λευκό Οίκο αποτελεί αδιαμφισβήτητα μια ιστορικού χαρακτήρα πολιτική εξέλιξη,...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Ερντογάν αποκαλύπτει δημόσια τα σχέδια του και ουδείς δίνει σημασία: Θα προσκυνήσει τον Μπάιντεν;

<img height="399" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2021/04/210427132716_GKOUMAS-PENTAMERHS-ERDOGAN03.jpg" width="640" /><br /><br />Του <b>ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ</b><br />Είπε μία-δυό κουβέντες ο Ταγίπ Ερντογάν, στις δηλώσεις του μετά το πέρας της συνεδρίασης του Υπουργικού Συμβουλίου της Τουρκίας.<br /><br />Στην Ελλάδα και στην Κύπρο λίγοι έδωσαν σημασία, -δεν είμαι βέβαιος αν κάποιος την είδε- αλλά και οι δημοσιογράφοι δεν την εντοπίσαμε έγκαιρα. Βασικά δείχνει και την πορεία που αποφάσισε να πάρει ο ισλαμιστής πρόεδρος της Τουρκίας.<br /><br />Όχι επειδή ο πρόεδρος Τζο Μπάιντεν αναγνώρισε τη Γενοκτονία των Αρμενίων. Αλλά επειδή σχεδιάζει από καιρό τις κινήσεις του, παρά το γεγονός ότι οι Αμερικανοί συνεχίζουν να πιστεύουν ότι η Τουρκία, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, θα επιστρέψει στη Δύση.<br /><br />Αφού τόνισε ότι «οι δηλώσεις του Προέδρου των ΗΠΑ περιορίζονται στο να περιπλέξουν τη διαδικασία και τις σχέσεις μαζί μας», περιέγραψε μερικά από τα προβλήματα και σημείωσε εμφαντικά ότι «το φως της αλήθειας δεν θα πάψει να λάμπει, μόνο και μόνο επειδή ισχυρίζονται το αντίθετο. Η κόκκινη γραμμή της Τουρκίας, η υποστήριξη για τη FETÖ (του Ιμάμη Γκιουλέν) και το (κουρδικό) PKK/PYD, και το εμπάργκο και τα F-35 έχουν βλάψει τις σχέσεις μας».<br /><br />Σύμφωνα με τον Ερντογάν, «πέρα από τις τελευταίες εξελίξεις, οι σχέσεις της Τουρκίας και των ΗΠΑ έχουν πλέον μείνει πολύ πίσω. Εμείς θα βαδίσουμε προς τους δικούς μας στόχους, ανεξαρτήτως περιστάσεων. Έχουμε κουραστεί να μας ζητείται να κάνουμε υποχωρήσεις».<br /><br />Ο άνθρωπος δεν θα μπορούσε να είναι πιο σαφής. Και βεβαίως εννοεί τις συμμαχίες στις οποίες συμμετέχει εδώ και αρκετά χρόνια, όταν οι Αμερικανοί γραφειοκράτες κοιμόντουσαν, ως συνήθως. Και δεν αναφέρεται στο ΝΑΤΟ και τις υποχρεώσεις, του οποίου καταπατεί. Αλλά τη Ρωσία και το Ιράν και την Κίνα, χώρες με τις οποίες διατηρεί «σχέσεις αγάπης και μίσους» χωρίς να σπάει τις όποιες συμμαχίες μαζί τους.<br /><br />Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια και έχω την αίσθηση ότι οι αξιωματούχοι ασφαλείας του Λευκού Οίκου και ο ίδιος ο Τζο Μπάιντεν σε αντίθεση με τους γραφειοκράτες στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ και στο Πεντάγωνο, έχουν καταλάβει το ρόλο που παίζει ο Ερντογάν. Ο Τούρκος πρόεδρος έχει ήδη διαλύσει τη νότια πτέρυγα του ΝΑΤΟ, που καλύπτει στρατηγικά τη Μεσόγειο, με αποτέλεσμα να βρεί …πόρτα ανοικτή η Ρωσία και να μπει μέσα.<br /><br />Είναι μεγάλο το πρόβλημα, μην βλέπετε πως το καλύπτουν οι νατοϊκοί όπως η γάτα τα απορρίμματά της. Η Τουρκία δεν έχει προκαλέσει ένα απλό ρήγμα στη συμμαχία, προς όφελος της Ρωσίας. Υπάρχουν αξιωματούχοι που εκφράζουν φόβους ότι η Άγκυρα καρφώνει μυστικά του ΝΑΤΟ στη Μόσχα.<br /><br />Και όμως, αυτή η χώρα ακόμα και σήμερα, κερδίζει ασυλία από τους Ευρωπαίους, ειδικά τους Γερμανούς, ενώ έχουν εντοπιστεί υψηλόβαθμοί Αμερικανοί αξιωματούχοι να σκέφτονται όπως πριν 10-15 χρόνια, όταν ο Ερντογάν ήταν ο αγαπημένος ξένος ηγέτης του Λευκού Οίκου. Για να καταλάβετε, ο τυπάς αυτός είναι δημιούργημα της Αμερικής. Τον προώθησαν ως ένα μετριοπαθή ηγέτη, που αντιπροσώπευε το «νεοφιλελεύθερο» Ισλάμ. Τους κοράϊδεψε. Ήταν από τότε ψεύτης.<br /><br />Το ερώτημα παραμένει: Θα προχωρήσει σε αντίποινα ο Ερντογάν εναντίον της Αμερικής για την αναγνώριση της Γενοκτονίας; Ή θα είναι η αναγνώριση η αφετηρία μίας νέας πορείας προς τη Δύση, για να αποφύγει περαιτέρω σύγκρουση με τις ΗΠΑ και να διασώσει την οικονομία του. Ή μήπως θα συνεννοηθεί με τον Βλαντιμίρ Πούτιν και θα τα τινάξει όλα στον αέρα.<br /><br />Κατά τη γνώμη μου, δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας. Αυτές είναι οι επιλογές του ισλαμιστή προέδρου. Προβλέψιμος είναι. Κατά τη γνώμη μου θα συνεχίσει να παίζει το «ρωσικό παιγνίδι» για να ενοχλεί τους Αμερικανούς. Υπολογίζει λάθος. Διότι ο Τζο Μπάιντεν δεν είναι ο Ντόναλντ Τραμπ. Δίνει ευκαιρίες αλλά αν δεν τις εκμεταλλευθεί ο απέναντι, ο σημερινός πρόεδρος της Αμερικής τιμωρεί. Ο Ερντογάν λογάριασε λάθος και στο θέμα της Γενοκτονίας των Αρμενίων, και σε ότι αφορά την ισχύ του κ. Μπάιντεν. Ισχύ που αποφάσισε ότι πρέπει να χρησιμοποιεί.<br /><br />Ο Ερντογάν, όταν πιεστεί αποδεικνύεται ότι είναι δειλός. Δεν του βγήκε η «κίνηση φιλίας» προς το Ισραήλ, αν και ο δικτάτορας του Αζερμπαϊτζάν θα κάνει μία νέα προσπάθεια καθώς προτίθεται να προσκαλέσει τον πρόεδρο της Τουρκίας και τον πρωθυπουργό του Ισραήλ στο παλάτι του «για να τα βρουν». Δεν απέδωσε ούτε η κίνηση προς την Αίγυπτο και τις χώρες του Περσικού Κόλπου.<br /><br />Αντίθετα, του έδωσε χέρι βοήθειας η Ευρωπαϊκή Ένωση, ακόμα και μετά την προσβολή προς την πρόεδρο της Κομισιόν. Ποια είναι η πρόβλεψη για τις επόμενες κινήσεις του;<br /><br />Είπε τα εξής:<br /><br />«Ως Τουρκία, θέλουμε ειλικρινά να συνεργαστούμε με τις ΗΠΑ και την Ε.Ε. με ισότιμους και δίκαιους όρους και να βαδίσουμε μαζί το μονοπάτι. Πιστεύουμε ότι αυτή η συνεργασία του παγκόσμιου, πολιτικού και οικονομικού συστήματος είναι πολύ πιο σημαντική και ωφελεί τους πάντες».<br /><br />Από τη μία οι παλικαρισμοί και από την άλλη η δήθεν «συναίνεση». Μία φορά ψεύτης, πάντα ψεύτης. Απαιτείται προσοχή. Διότι θα μπορούσε να κάνει στροφή 180 μοιρών και να αλλάξει την ατζέντα και της Ουάσιγκτον, και της Μόσχας και των Βρυξελλών.<br /><br />Πρόκειται για ένα τεράστιο μαλαγάνα.<br /><br />«Το μόνο που θέλουμε είναι να μην υποστεί η χώρα μας», είπε, «διπλά πρότυπα, αποφάσεις και πρακτικές που είναι άδικες και λαμβάνονται υπό την επιρροή περιθωριακών ομάδων. Εάν τηρηθεί αυτή η στάση, εμείς τους προσεγγίζουμε όλους, προκειμένου να μιλήσουμε, να διαπραγματευτούμε, να συμφωνήσουμε, να συνεργαστούμε για όλους τους λόγους. Πιστεύω ότι θα ανοίξουμε τις πόρτες μιας νέας εποχής αξιολογώντας αυτά τα θέματα πρόσωπο με πρόσωπο κατά τη διάρκεια της συνάντησής μας με τον Πρόεδρο των ΗΠΑ, Τζο Μπάιντεν τον Ιούνιο».<br /><br />Δείχνει άνθρωπο που θέλει να ξεχάσει το χαστούκι της αναγνώρισης της Γενοκτονίας των Αρμενίων. Και πάνω απ’ όλα δείχνει ένα ραδιούργο πολιτικό έτοιμο να κάνει την …υπέρβαση και να δώσει γη και ύδωρ σε όποιους νομίζει πως θα τον βγάλουν από τη δύσκολη θέση.<div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο Ερντογάν αποκαλύπτει δημόσια τα σχέδια του και ουδείς δίνει σημασία: Θα προσκυνήσει τον Μπάιντεν;

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ Είπε μία-δυό κουβέντες ο Ταγίπ Ερντογάν, στις δηλώσεις του μετά το πέρας της συνεδρίασης του Υπουργικού Συμβουλίου της Τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Χάρτης πρόκληση για τη Θράκη από τουρκικούς λογαριασμούς στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/04/thrace.jpg"><img height="360" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/04/thrace-696x392.jpg" width="640" /></a><br /><br />Ο χάρτης κυκλοφορεί στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης από λογαριασμό που έχει “ανησυχίες” για το πως ζουν οι μουσουλμάνοι της Θράκης. Τους έχει βαφτίσει “Τούρκους” βεβαίως. Διαμαρτύρονται για τον μη έγκαιρο εμβολιασμό των “δασκάλων των μειονοτικών σχολείων”. <div><br /></div><div>Όπως ορθά έχει επισημάνει αρκετές φορές ο βουλευτής Ροδόπης της ΝΔ Ευριπίδης Στυλιανίδης , ο τρόπος διαβίωσης της μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη, είναι ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ για όλη την Ευρώπη. Το ζήτημα είναι ότι οι ελληνικές κυβερνήσεις για αδιευκρίνιστους λόγους αυτή την πραγματικότητα αδυνατούν εδώ και χρόνια να την μεταφέρουν σ΄ όλα τα κέντρα αποφάσεων. </div><div><br /></div><div>Το θέμα του μηνύματος βεβαίως δεν είναι όσα ισχυρίζονται οι συντάκτες του. Είναι ο χάρτης που προκαλεί και θα έπρεπε να προκαλέσει την αντίδραση και την κινητοποίηση των ελληνικών αρχών.<br />Η Θράκη τουρκική είναι το μήνυμα που θέλουν να περάσουν . Κατά τ΄ άλλα διερευνητικές, Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης και πενταμερή για το Κυπριακό.<br /><br /><div class="td-post-content" style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: "Open Sans"; font-size: 16px; line-height: 26px; margin-top: 0px; padding-bottom: 16px;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; max-width: 550px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1387136344015708164" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=karvounopoulosp&dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2hvcml6b25fdHdlZXRfZW1iZWRfOTU1NSI6eyJidWNrZXQiOiJodGUiLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfX0%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1387136344015708164&lang=en&origin=https%3A%2F%2Fwww.militaire.gr%2Fchartis-proklisi-gia-ti-thraki-apo-toyrkikoys-logariasmoys-sta-mesa-koinonikis-diktyosis%2F&sessionId=bc1a615f6af4eed14717d7a92bf40747f6b63751&siteScreenName=karvounopoulosp&theme=light&widgetsVersion=b5cd9ac%3A1619504549508&width=550px" style="box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 622px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="Twitter Tweet"></iframe></div><p style="box-sizing: border-box; line-height: 26px; margin-bottom: 21px; margin-top: 0px; overflow-wrap: break-word;"></p></div></div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><div><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Χάρτης πρόκληση για τη Θράκη από τουρκικούς λογαριασμούς στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης

Ο χάρτης κυκλοφορεί στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης από λογαριασμό που έχει “ανησυχίες” για το πως ζουν οι μουσουλμάνοι της Θράκης. Τους έχει ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μητσοτάκης-Ερντογάν στο ΝΑΤΟ – “Ψήνεται” ανακοίνωση τύπου Μαδρίτης.

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/04/%CE%BD%CE%B1%CF%84%CE%BF.jpg" width="640" /><br /><br /><b>Τάρκας Αλέξανδρος</b><br />Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις, μετά την ακραία ένταση του 2020 και την τεχνητή ύφεση στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 25ης Μαρτίου φέτος, κρέμονται σε μια κλωστή μέχρι τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στις 14 Ιουνίου και την εκεί πιθανή συνάντηση του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Συμπτωματικά, την ίδια περίοδο θα επανεξετάζονται οι σχέσεις ΕΕ–Άγκυρας (Σύνοδος Κορυφής 24ης Ιουνίου).<br /><br />Επίσης, θα εγκαινιαστεί η νέα φάση του τουρκικού προγράμματος ερευνών και γεωτρήσεων στη Μεσόγειο. Τα γνωστά πλοία (Oruc Reis κ.λπ.) και τα βοηθητικά τους θα επιστρέφουν κατά περίπτωση από τη Μαύρη Θάλασσα ή τις εγκαταστάσεις συντήρησης με άγνωστες προς το παρόν αποστολές, και με άγνωστο σε ποια σημεία στην Ανατολική Μεσόγειο θα διεξάγουν έρευνες.<br /><br />Σύμφωνα με έγκυρες πηγές, συμφωνία για τη συνάντηση των ηγετών Ελλάδας-Τουρκίας τον Ιούνιο δεν έχει επιτευχθεί ακόμα και μάλλον θα οριστικοποιηθεί τις παραμονές της συνόδου της Ατλαντικής Συμμαχίας. Η δήλωση Μητσοτάκη, όμως, ότι «δεν θα αργήσει ιδιαίτερα», αποτελεί συνέχεια σχετικής συζήτησης μεταξύ των υπουργών Εξωτερικών Νίκου Δένδια και Μεβλούτ Τσαβούσογλου στην Άγκυρα, στις 15 Απριλίου.<br /><br />Η πρόταση συνάντησης Μητσοτάκη-Ερντογάν κατατέθηκε από την Τουρκία, η οποία τη βλέπει ως κορύφωση της συμφωνίας των διπλωματικών συμβούλων Ελένης Σουρανή και Ιμπραχήμ Καλίν για σταδιακή προσέγγιση. Οι υπουργοί Εξωτερικών δεσμεύτηκαν να συνεχιστεί η επικοινωνία, μαζί με την εξέταση της “θετικής ατζέντας” επί οικονομικών θεμάτων, παρά την επεισοδιακή συνέντευξη Τύπου Δένδια-Τσαβούσογλου.<br /><br />Ωστόσο, το μείζον ζήτημα δεν είναι η εθιμοτυπία της συνάντησης Μητσοτάκη-Ερντογάν καθαυτής, αλλά αν θα δρομολογήσει αποκατάσταση της ομαλότητας με σεβασμό των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, ή θα οδηγήσει σε επικίνδυνη ψευδαίσθηση βελτίωσης των σχέσεων.<br /><br />“Σημιτική” ορολογία<br /><br />Προς το παρόν, η πλάστιγγα γέρνει, δυστυχώς, προς την πλευρά της ψευδαίσθησης. Ενώ η Αθήνα θέλει να διατηρεί –και να δείχνει προς τρίτες χώρες– διαύλους επικοινωνίας με την Άγκυρα, η τουρκική πλευρά εμμένει στο σύνολο των παράνομων αξιώσεών της. Έχει μόνον αναστείλει τους πλόες των ερευνητικών σκαφών, αφού πρώτα καταπατήθηκαν αγρίως πολλά ελληνικά δικαιώματα και έγινε η δήλωση του υπουργού Επικρατείας Γιώργου Γεραπετρίτη για το όριο των 6 ναυτικών μιλίων.<br /><br />Το Μαξίμου επιμένει άλλωστε στη “σημιτική” ορολογία περί “θαλάσσιων ζωνών”, αντί της συζήτησης μόνο περί υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ, όπως υπενθυμίζουν, μεγαλοφώνως, ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής και, πιο διακριτικά, πλήθος βουλευτών της ΝΔ. Παράλληλα, όσο θα πλησιάζει η σύνοδος του ΝΑΤΟ θα εντείνονται οι συζητήσεις επί δύο σημαντικών θεμάτων, για τα οποία οι Κυριάκος Μητσοτάκης και Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ή θα συμφωνήσουν άμεσα ή θα τα μεταθέσουν τους επόμενους μήνες.<br /><br />Το πρώτο θέμα είναι η σύγκληση (ή μη) του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας–Τουρκίας, που αναβάλλεται συνεχώς, από το 2017, επειδή θα παρουσίαζε απατηλή εικόνα “κανονικότητας” εν καιρώ τουρκικών προκλήσεων. Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ζήτησε τη σύγκληση κατά τη συνάντηση με τον Κυριάκο Μητσοτάκη στον ΟΗΕ το 2019 και ο πρωθυπουργός συναίνεσε χωρίς προβολή ελληνικών όρων.<br /><br />Χρονοδιάγραμμα ΝΑΤΟ<br /><br />Σύμφωνος ήταν και ο Νίκος Δένδιας (από τα ελάχιστα λάθη του ως υπουργού Εξωτερικών), αλλά η απόφαση ανεκλήθη μετά την υπογραφή του τουρκολιβυκού μνημονίου. Το δεύτερο θέμα, που θα ανακύπτει πιεστικά ως τον Ιούνιο, είναι μια μορφή Κοινής Δήλωσης Ελλάδας-Τουρκίας, κατά το πρότυπο ίσως της γνωστής “Ανακοίνωσης της Μαδρίτης” στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ τον Ιούλιο του 1997.<br /><br />Οι δύο κυβερνήσεις δεν έχουν εξετάσει ένα τόσο “προχωρημένο” βήμα, αλλά πρόκειται για επιδίωξη του γενικού γραμματέα της Συμμαχίας Γενς Στόλτενμπεργκ. Ο γενικός γραμματέας επιθυμεί σφόδρα την επίτευξη ελληνοτουρκικής συμφωνίας πριν από την εκπνοή της θητείας του, το 2022. Λαμβάνοντας υπόψη ότι, μετά τη σύνοδο, όλοι θα συζητούν μόνο για τον διάδοχό του, το ορόσημο του Ιουνίου αποτελεί την τελευταία ευκαιρία του για επίτευξη ελληνοτουρκικής συμφωνίας.<br /><br />Ενδεικτική είναι η σπουδή Στόλτενμπεργκ, το φθινόπωρο πέρυσι, να αναβαθμίσει σε “μηχανισμό αποτροπής κρίσεων στην Ανατολική Μεσόγειο” τις συζητήσεις εγκατάστασης απευθείας γραμμής επικοινωνίας των ΓΕΕΘΑ Ελλάδας και Τουρκίας. Η αναβάθμιση αποφεύχθηκε χάρη σε ενέργειες του Νίκου Δένδια και του αρχηγού ΓΕΕΘΑ, στρατηγού Κωνσταντίνου Φλώρου.<br /><br />Έκτοτε παρουσιάζονται διάφορα εφευρήματα νόθευσης των ελληνικών δικαιωμάτων για επιχειρήσεις και ασκήσεις στην περιοχή. Επίσης, δεν είναι θεμιτό ο Γενς Στόλτενμπεργκ αφενός να πιέζει την Ελλάδα, που είναι πιστή σύμμαχος στο ΝΑΤΟ (μετά τα προβλήματα των δεκαετιών του 1980 και 1990), αφετέρου να διευκολύνει την Τουρκία, η οποία αλληθωρίζει διαρκώς προς τη Μόσχα. Αρκετοί, πάντως, Έλληνες και ξένοι διπλωμάτες προβλέπουν μια εξέλιξη “μεικτού” χαρακτήρα, με έκδοση “πανηγυρικής” δήλωσης στο ΝΑΤΟ, που θα αναφέρεται μόνον στην επικοινωνία μεταξύ των ΓΕΕΘΑ και στη βούληση των δύο κυβερνήσεων να πυκνώσουν τις επαφές τους.<div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Μητσοτάκης-Ερντογάν στο ΝΑΤΟ – “Ψήνεται” ανακοίνωση τύπου Μαδρίτης.

Τάρκας Αλέξανδρος Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις, μετά την ακραία ένταση του 2020 και την τεχνητή ύφεση στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 25ης Μαρτίου...

Διαβάστε την συνέχεια

Ζητάνε δύο κράτη για να πάρουν συνομοσπονδία οι Τούρκοι στην Πενταμερή

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/04/pentameris_kypriako.jpg" width="640" /><br /><br />Μικρό καλάθι κρατούν όλες οι πλευρές στην άτυπη Πενταμερή Διάσκεψη για το Κυπριακό, οι εργασίες της οποίας άρχισαν με τις πρώτες κατ’ ιδίαν συναντήσεις του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες με τον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας και τον ηγέτη των Τουρκοκυπρίων. Ο Τατάρ εμφανίστηκε για άλλη μία φορά προκλητικός, ενώ Αθήνα και Λευκωσία επανέλαβαν τον μεταξύ τους διαρκή και στενό συντονισμό.<br /><br />Η Πενταμερή Διάσκεψη θα ολοκληρωθεί αύριο και αν Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι δεν καταφέρουν να συμφωνήσουν, τότε όπως μεταδίδει το ΡΙΚ, δεν θα δοθεί παράταση. Ο Γκουτέρες φέρεται να προβληματίζεται για την παράδοση της εντολής του στο Συμβούλιο Ασφαλείας, μια σκέψη που μοιράστηκε με τον Κύπριο πρόεδρο Νίκο Αναστασιάδη στη διαρκεία της συνομιλίας που είχαν.<br /><br />Σύννεφα μαζεύτηκαν ήδη από την δεύτερη μέρα των διαπραγματεύσεων στην Γενεύη στη Πλαίσιο της Άτυπης Πενταμερούς Διάσκεψης για το Κυπριακό, εξαιτίας κυρίως της εμμονής της τουρκικής πλευράς για λύση στη βάση δυο κρατών. Ο γ.γ. του ΟΗΕ στη συνάντηση με τον Τουρκοκύπριο ηγέτη Ερσίν Τατάρ του επεσήμανε, σύμφωνα με την κυπριακή ιστοσελίδα sigmalive, τα εξής:<br />Η λύση δύο κρατών είναι εκτός των όρων εντολής του.<br />Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, η διεθνής κοινότητα και η ΕΕ δεν πρόκειται ποτέ να τα αποδεχτεί και<br />Ο όγκος εργασίας που αφορά το Κυπριακό δεν μπορεί να διαγραφεί και να αρχίσουμε από την αρχή.<br /><br />Η Τουρκία επιδιώκει, από την πλευρά της να διαμορφώσει το δικό της κλίμα με τη συνηθισμένη τακτική των δηλώσεων. Στο πλαίσιο αυτό, ο εκπρόσωπος του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ), Ομέρ Τσελίκ, κατηγόρησε την Ελλάδα και την Κυπριακή Δημοκρατία για το αν δεν βρεθεί λύση.<div><br />Το όραμα Γκουτέρες<br /><br />Σε αυτές πάντως τις δύο πρώτες διμερείς επαφές του με την ελληνοκυπριακή και τουρκοκυπριακή πλευρά, ο ΓΓ του ΟΗΕ επιχείρησε, όπως θα κάνει και τις επόμενες ημέρες, να ξεκαθαριστούν περαιτέρω οι θέσεις των δύο πλευρών και. Βασικός στόχος του είναι διαπιστώσει αν υπάρχει χώρος για το «κοινό όραμα», το οποίο αποτελεί και την προϋπόθεση για μια επανέναρξη των διαπραγματεύσεων.<br /><br />Διπλωματικές πηγές αναφέρουν ότι ο Αντόνιο Γκουτέρες είναι αποφασισμένος να δώσει στις δύο πλευρές την ευκαιρία για επανέναρξη των διαπραγματεύσεων, ακόμη και αν η Πενταμερής δεν φέρει κανένα αποτέλεσμα. Ελπίζει βέβαια στο απογευματινό δείπνο καθώς σε αυτό αναμένεται ότι θα διαφανεί σε γενικές γραμμές το αν η Διάσκεψη έχει κάποιο αποτέλεσμα. Οι ίδιες πληροφορίες φέρουν μάλιστα τον ΓΓ του ΟΗΕ διατεθειμένο, να παραθέσει δείπνο και το βράδυ της Πέμπτης, δίνοντας μία επιπλέον ευκαιρία για προσέγγιση των δύο πλευρών.<br /><br />Οι συναντήσεις ήταν μάλλον για την βολιδοσκόπηση των προθέσεων. Ο ΓΓ του ΟΗΕ συναντήθηκε πρώτα με τον νέο ηγέτη των Τουρκοκυπρίων, Ερσίν Τατάρ, και στη συνέχεια με τον Νίκο Αναστασιάδη. Η συνάντησή του μάλιστα με τον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας κράτησε μία ώρα και 45 λεπτά. Σε ό,τι αφορά δε την συνάντηση με τον Τατάρ που προηγήθηκε, ο ίδιος ο Τουρκοκύπριος ηγέτης, κατά την επιστροφή του στο ξενοδοχείο που διαμένει, δήλωσε ότι παραμένει στις θέσεις του.</div><div><br />Προκλητικός Τατάρ στην Πενταμερή<br /><br />Σύμφωνα με το Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων (ΚΥΠΕ), ο Τατάρ είπε ότι εξήγησε τις θέσεις των Τουρκοκυπρίων, χωρίς να λυγίσει. Σε προκλητικό μάλιστα τόνο, ανέφερε στη συνέχεια ότι δεν χρειάζεται να επαναλάβει τι είπε με τον ΓΓ του ΟΗΕ, παρουσιάζοντας, με τον γνωστό τρόπο των Τούρκων, τον εαυτό του ως θύμα. «Διατηρήσαμε τις θέσεις μας. Άλλωστε, και ο ίδιος (ο Γκουτέρες) γνωρίζει ότι εμείς είμαστε οι όμηροι συνεχώς στην Κύπρο. Τις διαπραγματεύσεις στο Κραν Μοντάνα, τις κατεύθυνε ο ίδιος» είπε χαρακτηριστικά, δίνοντας το στίγμα των προθέσεων του.<br /><br />Συνεχίζοντας δε την …επιχειρηματολογία του, πάντα με την γνωστή ερντογανική μέθοδο της αποσπασματικής παρουσίασης γεγονότων, ο Τατάρ είπε ότι ο Αντόνιο Γκουτέρες «δεν γνωρίζει τι έγινε προηγουμένως το 1960. Δεν ήταν εκεί στο σχέδιο Ανάν, αλλά στο Κραν Μοντάνα ήταν». Σημείωσε μάλιστα ότι αυτό το τελευταίο αποτελεί «αβαντάζ» για τον ΓΓ του ΟΗΕ, για τον οποίο είπε ότι διαπίστωσε πως «ξέρει το Κυπριακό».<br /><br />Την ίδια ώρα, μετά τη συνάντησή του με τον ΓΓ του ΟΗΕ, ο Νίκος Αναστασιάδης συναντήθηκε και με τον Νίκο Δένδια, παρόντος και του Κύπριου υπουργού Εξωτερικών Νίκου Χριστοδουλίδη. Όπως αναφέρεται δε, σε ανάρτηση λογαριασμό του ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών στο Twitter, στην συνάντηση επιβεβαιώθηκαν ο διαρκής και στενός συντονισμός Ελλάδας–Κύπρου, καθώς και η πλήρης στήριξη για επίλυση του Κυπριακού στη βάση των ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και του ευρωπαϊκού κεκτημένου. Σήμερα Τετάρτη, θα γίνουν νέες διμερείς συναντήσεις των ενδιαφερόμενων μερών με τον Αντόνιο Γκουτέρες, καθώς και με την ολομέλεια των συμμετεχόντων στη διάσκεψη, στο κτίριο των Ηνωμένων Εθνών.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ζητάνε δύο κράτη για να πάρουν συνομοσπονδία οι Τούρκοι στην Πενταμερή

Μικρό καλάθι κρατούν όλες οι πλευρές στην άτυπη Πενταμερή Διάσκεψη για το Κυπριακό, οι εργασίες της οποίας άρχισαν με τις πρώτες κατ’ ιδίαν ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Μέση Ανατολή αναδιοργανώνεται

<img height="361" src="https://infognomonpolitics.gr/wp-content/uploads/2021/04/philia_forum.jpg" width="640" /><br /><br />Στην Αθήνα, στις 11 Φεβρουαρίου 2021, η Σαουδική Αραβία, το Μπαχρέιν, η Κύπρος, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και η Ελλάδα συμμετείχαν στο Φόρουμ της Φιλίας. Η Αίγυπτος κλήθηκε να εκπροσωπήσει τον Αραβικό Σύνδεσμο και η Γαλλία να εκπροσωπήσει την Ευρωπαϊκή Ένωση. Το Ισραήλ γρήγορα ακολουθούσε.<br /><br />του <b>Τιερί Μεϊσάν</b><br /><br />Τα κράτη της Μέσης Ανατολής, που χωρίζονται όχι από τα ίδια, αλλά από τις δυνάμεις που αποίκισαν την περιοχή, αναδιοργανώνονται σύμφωνα με τη ίδια τη δική τους λογική. Φυσικά, αυτές οι νέες συμμαχίες είναι ακόμα εύθραυστες, αλλά οι Δυτικοί θα πρέπει να ζήσουν μαζί τους.<br /><br />Αυτό που καθιστά δύσκολη την κατανόηση της Μέσης Ανατολής είναι ότι περιλαμβάνει ένα πλήθος παικτών με διαφορετική λογική που, ανάλογα με τις περιστάσεις, σφυρηλατούν ή διαλύουν συμμαχίες. Συχνά πιστεύουμε ότι γνωρίζουμε αυτήν την περιοχή πολιτικά, ότι ξέρουμε ποιοι είναι οι φίλοι και οι εχθροί. Αλλά όταν επιστρέψουμε στα ίδια μέρη μερικά χρόνια αργότερα, το τοπίο έχει αλλάξει δραματικά: μερικοί από τους παλιούς φίλους έγιναν εχθροί, ενώ μερικοί από τους παλιούς φίλους εύχονται το θάνατο μας.<br /><br />Αυτό συμβαίνει. Σε λίγους μήνες, όλα θα έχουν αλλάξει.<br /><br />1) Πρέπει πρώτα να γίνει κατανοητό ότι ορισμένοι πρωταγωνιστές, οι οποίοι ζούσαν σε ερημικές περιοχές, οργανώθηκαν δυνάμει των γεγονότων σε φυλές. Η επιβίωσή τους εξαρτιόταν από την υπακοή τους σ’ έναν ηγέτη. Είναι ξένοι προς τη δημοκρατία και έχουν κοινοτικές αντιδράσεις. Αυτό συμβαίνει, για παράδειγμα, στις σαουδαραβικές φυλές και της Υεμένης, στους Ιρακινούς Σουνίτες που προέρχονται από τις τελευταίες και από Κούρδους, με τις ισραηλινές και λιβανέζικες κοινότητες ή για τις φυλές της Λιβύης. Αυτοί οι άνθρωποι (εκτός από τους Ισραηλινούς) ήταν τα κύρια θύματα του στρατιωτικού σχεδίου των ΗΠΑ: της στρατηγικής Rumsfeld/Cebrowski για την καταστροφή των κρατικών δομών. Δεν καταλάβαιναν τι διακυβευόταν και τώρα στερούνται στέρεου κράτους για να τους υπερασπιστούν.<br /><br /><div> Μια δεύτερη κατηγορία παικτών καθοδηγείται από το προσωπικό τους συμφέρον. Δεν σκέφτονται παρά μόνο να κερδίσούν χρήματα και δεν αισθάνονται καμία συμπάθια για κανέναν. Προσαρμόζονται σε όλες τις πολιτικές καταστάσεις και πάντα καταφέρνουν να βρεθούν στο πλευρό του νικητή. Είναι εκείνοι που προμηθεύουν το σώμα των σκληροπυρηνικών συμμάχων των ιμπεριαλιστών όλων των αποχρώσεων που κυριάρχησαν στην περιοχή (πρόσφατα η Οθωμανική Αυτοκρατορία, μετά οι αγγλικές και γαλλικές Αυτοκρατορίες, και τώρα οι Ηνωμένες Πολιτείες).<br /><br /></div><div> 3) Τέλος, η τρίτη κατηγορία ενεργεί για να υπερασπιστεί το Έθνος της. Έχει το ίδιο θάρρος με τους φυλετικούς πληθυσμούς, αλλά είναι σε θέση να δει τα πράγματα ευρύτερα. Είναι εκείνη που, στη διάρκεια των χιλιετηρίδων, δημιούργησε τις έννοιες της Πόλης, και μετά του Κράτους. Τυπικά, αυτή είναι η περίπτωση των Σύρων που ήταν οι πρώτοι που σχημάτισαν κράτη και σήμερα πεθαίνουν για να κρατήσουν το ένα.<br /><br />Ιδωμένο από τη Δύση, πιστεύουμε συχνά ότι αυτοί οι άνθρωποι μάχονται για ιδέες: το φιλελευθερισμό ή το κομμουνισμό, την αραβική ή την ισλαμική ενότητα κ.λπ. Ωστόσο, αυτό είναι πάντα λάθος στην πράξη. Έτσι, οι κομμουνιστές της Υεμένης έχουν γίνει σχεδόν όλοι μέλη της Αλ Κάιντα. Πάνω απ ’όλα, κρίνουμε εκείνους τους ανθρώπους σαν να μην είναι ικανοί να είναι στο επίπεδό μας. Ωστόσο, είναι το αντίθετο: οι Δυτικοί, που ζουν σε ειρήνη εδώ και τρία τέταρτα του αιώνα, έχουν χάσει την επαφή τους με απλές πραγματικότητες. Ο κόσμος είναι γεμάτος κινδύνους και χρειαζόμαστε συμμαχίες για να επιβιώσουμε. Επιλέγουμε να ενταχθούμε σε μια ομάδα (φυλετική ή εθνική) ή να υφαίνουμε μόνοι μας ανάμεσα στους εχθρούς μας, εγκαταλείποντας τους φίλους και την οικογένειά μας. Φυσικά υπάρχουν οι ιδεολογίες, αλλά τις λαμβανόμαστε υπόψη μόνο μετά από τη τοποθέτηση μας απέναντι σε αυτές τις τρεις κατηγορίες.<br /><br />Μετά το τέλος του Β ’Παγκοσμίου Πολέμου, το πολιτικό τοπίο της Μέσης Ανατολής είχε παγώσει γύρω από μερικές κρίσεις: την απέλαση των Παλαιστινίων από τη γη τους (1948), την αποδυνάμωση των αγγλικής και γαλλικής αυτοκρατοριών ενώπιον των ΗΠΑ και της «ΕΣΣΔ» (Σουέζ, 1956), την επιτήρηση του πετρελαίου του Κόλπου από τις ΗΠΑ (Κάρτερ, 1979), την εξαφάνιση της ΕΣΣΔ και την ηγεμονία των ΗΠΑ (Καταιγίδα της Ερήμου, 1991), τη στρατηγική Rumsfeld/Cebrowski (2001) και τέλος την επιστροφή της Ρωσίας (2015).<br /><br />Όλα τα πολιτικά και στρατιωτικά γεγονότα, συμπεριλαμβανομένης της ιρανικής επανάστασης ή της «Αραβικής Άνοιξης», δεν είναι παρά μόνο επιφαινόμενα σε αυτό το πλαίσιο. Κανένα δεν έχει δημιουργήσει νέες συμμαχίες. Αντίθετα, όλα ενίσχυσαν τις υπάρχουσες συμμαχίες για να προσπαθήσουν μάταια να δώσουν τη νίκη στον έναν ή στον άλλο.<br /><br />Ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε αυτο-επιφορτωθεί ως μοναδικό του καθήκον στη Μέση Ανατολή να σταματήσει τον «ατελείωτο πόλεμο» των Ράμσφελντ/Τσεμπρόσκι, δεν είχε το χρόνο να ολοκληρώσει το σχέδιο του. Ωστόσο, κατάφερε να πείσει το Πεντάγωνο να σταματήσει τη χρήση των τζιχαντιστών ως μισθοφόρων στην υπηρεσία του (ακόμη και αν το Υπουργείο Άμυνας γυρίζει πίσω σήμερα). Προπαντός, ανέτρεψε τη σκακιέρα αμφισβητώντας την ορθότητα του παλαιστινιακού ζητήματος.<br /><br />Αντίθετα με ό, τι μπορεί να έχει πει κανείς με την πρώτη ματιά, δεν το έκανε για να ευνοήσει το Ισραήλ, αλλά για να λάβει υπόψη τα διδάγματα του παρελθόντος: οι Παλαιστίνιοι έχασαν διαδοχικά πέντε πολέμους εναντίον του Ισραήλ. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, έκαναν δύο προσπάθειες να μετεγκαταστηθούν και να κατακτήσουν βίαια νέα εδάφη (Ιορδανία και Λίβανο). Εντέλει, υπέγραψαν συμφωνία με το Ισραήλ (Όσλο). Υπό αυτές τις συνθήκες, πώς μπορούν ακόμα να μιλήσουν για τα αναφαίρετα δικαιώματά τους, όταν οι ίδιοι τα έχουν παραβιάσει;<br /><br />Είτε συμφωνούμε είτε όχι με αυτόν τον συλλογισμό, είναι σαφές ότι μοιράζεται στον κόρφο του αραβικού κόσμου, παρότι κανείς δεν το ομολογεί. Όλοι μπορούμε να παρατηρήσουμε ότι οι δυνάμεις που υπερασπίζονται το παλαιστινιακό ζήτημα με λόγια, δεν κάνουν απολύτως τίποτα υπέρ αυτού, ότι πρόκειται για μια νομική στάση για να διατηρηθούν τα πράγματα ως έχουν, προς όφελός τους. Έτυχε ο πρόεδρος Τραμπ να καταφέρει να βάλει τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Μπαχρέιν και το Ισραήλ να υπογράψουν τις «Συμφωνίες του Αβραάμ». Οι χθεσινοί εχθροί συμφώνησαν να κάνουν ειρήνη. Αντίθετα με αυτά που πιστεύουμε, δεν ήταν πιο εύκολο για το Ισραήλ από ό, τι για τους Άραβες εταίρους του. Πράγματι, η ειρήνη αναγκάζει το Ισραήλ να μην είναι πλέον αποικιακό κράτος που κληρονομήθηκε από τη Βρετανική Αυτοκρατορία, αλλά ένα έθνος όπως τα άλλα που καλείται να ζήσει σε αρμονία με το περιβάλλον του.<br /><br />Αυτές οι αλλαγές, αν μπορούν να συνεχιστούν, θα χρειαστούν χρόνο. Ωστόσο, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Ισραήλ, αφενός, η Σαουδική Αραβία και το Ιράν, αφετέρου, θέτουν τώρα στον εαυτό τους ένα νέο ερώτημα: Δεν θα έπρεπε όλοι τους να προετοιμαστούν για έναν νέο κίνδυνο: τον επεκτατισμό της Τουρκίας και του Κατάρ;<br /><br />Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο τα ΗΑΕ και το Ισραήλ έχουν σχηματίσει συμμαχία με την Ελλάδα και την Κύπρο, ενώ η Σαουδική Αραβία και το Ιράν έχουν ξεκινήσει μυστικές συνομιλίες. Η Αίγυπτος (που εκπροσωπεί τον Αραβικό Σύνδεσμο της οποίας είναι μέλη μερικές από αυτές τις χώρες) και η Γαλλία (που εκπροσωπεί την Ευρωπαϊκή Ένωση της οποίας είναι μέλη ή εταίρες οι άλλες συμμετέχουσες χώρες) συμμετείχαν σε μια προπαρασκευαστική συνάντηση, το Φόρουμ της Φιλίας στην Αθήνα. Αυτή η πλήρης και βάναυση αντιστροφή των συμμαχιών γίνεται όσο πιο διακριτικά γίνεται. Αλλά γίνεται.<br /><br />Το πιο σημαντικό γεγονός είναι η στρατιωτική συμμαχία μεταξύ της Ελλάδας και του Ισραήλ από τη μια πλευρά, των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και της Σαουδικής Αραβίας από την άλλη. Οι πλήρεις συμφωνίες δεν είναι γνωστές, ωστόσο γνωρίζουμε ότι οι Δυνάμεις της ισραηλινής Άμυνας θα εκπαιδεύσουν την ελληνική στρατιωτική αεροπορία για 1,65 δισεκατομμύρια δολάρια, ενώ η Ελλάδα θα στείλει πυραύλους Πάτριοτ στη Σαουδική Αραβία και ότι τα ΗΑΕ ενδέχεται να παραχωρήσουν στην Ελλάδα ορισμένα από τα μαχητικά τους αεροπλάνα.<br /><br />Οι σχέσεις μεταξύ του Ισραήλ και των Εμιράτων έχουν επισημοποιηθεί από τότε που άνοιξε το Ισραήλ μια δήθεν «εκπροσώπηση» σε γραφείο των Ηνωμένων Εθνών στο Αμπού Ντάμπι, ουσιαστικά σαν ανεπίσημη πρεσβεία. Ενώ οι σχέσεις μεταξύ Ισραήλ και Σαουδικής Αραβίας χρονολογούνται από τις μυστικές διαπραγματεύσεις τους το 2014-15.<br /><br />Οι διαπραγματεύσεις μεταξύ Σαουδικής Αραβίας και Ιράν αποδεικνύουν για άλλη μια φορά ότι η αντιπαλότητα Σουνιτών/Σιιτών είναι απόλυτα τεχνητή. Ας θυμηθούμε ότι το 1992, αντί να μισήσει η μία την άλλη, οι δύο χώρες πολεμούσαν μαζί υπό αμερικανική διοίκηση για να στηρίξουν τη μουσουλμανική Βοσνία-Ερζεγοβίνη εναντίον της ορθόδοξης Σερβίας.</div><div><br /></div><div><a href="https://infognomonpolitics.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η Μέση Ανατολή αναδιοργανώνεται

Στην Αθήνα, στις 11 Φεβρουαρίου 2021, η Σαουδική Αραβία, το Μπαχρέιν, η Κύπρος, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και η Ελλάδα συμμετείχαν στο Φόρο...

Διαβάστε την συνέχεια

Γ. Φίλης: Οι Τούρκοι δεν είναι ιδιοκτήτες αλλά τζαμπατζήδες ενοικιαστές στην Κωνσταντινούπολη.

<center><iframe allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="365" src="https://www.youtube.com/embed/kdihvG0nxc8" title="YouTube video player" width="680"></iframe></center> <div><br /></div><a href="https://i-epikaira.blogspot.com/">πηγή</a><div><br /></div><div>Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Γ. Φίλης: Οι Τούρκοι δεν είναι ιδιοκτήτες αλλά τζαμπατζήδες ενοικιαστές στην Κωνσταντινούπολη.

πηγή Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Διαβάστε την συνέχεια

Σε Πλήρη Αντίφαση οι Θέσεις της Κυβέρνησης για Φυσικό Αέριο, Έρευνες Υδρογονανθράκων και ΑΟΖ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://laiki-enotita.gr/wp-content/uploads/2020/08/AOZ_VmdoHch.original.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="503" data-original-width="800" height="402" src="https://laiki-enotita.gr/wp-content/uploads/2020/08/AOZ_VmdoHch.original.jpg" width="640" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Προφανώς «κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της Δανιμαρκίας», όπως θα παρατηρούσε ο φίλτατος Άμλετ.</span></h3> του <b>Κ. Ν. Σταμπολή</b><br /><div>Μετά τις πολύ θετικές εντυπώσεις που δημιούργησαν η πρόσφατη επίσκεψη του Υπουργού Εξωτερικών Νίκου Δένδια στην Άγκυρα( 15/4) και οι δηλώσεις του ενώπιον του Τούρκου ομολόγου του, μέσω των οποίων μετέφερε στην τουρκική κυβέρνηση ένα πολύ ξεκάθαρο μήνυμα για τις ελληνικές θέσεις σε ένα πλέγμα θεμάτων, από το Αιγαίο μέχρι το μεταναστευτικό και το μειονοτικό, τεράστια κατάπληξη προκάλεσαν οι δηλώσεις (<a href="https://www.energia.gr/article/177040/o-tyfonas-dendias-xanahtypa-tassetai-kata-ths-paragoghs-ydrogonanthrakon-sthn-ellada">εδώ</a>) του ίδιου υπουργού κατά την πρόσφατη επίσκεψη του (22/4) στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας. Συνοψίζοντας τις τουλάχιστον ατυχείς αυτές δηλώσεις, ούτε λίγο ούτε πολύ ο κ. Δένδιας δήλωσε ευθαρσώς ότι η Ελλάδα, όντως μια «τουριστική χώρα», δεν επιθυμεί να προχωρήσει σε ερευνητικές εργασίες «τρυπώντας τον βυθό του Αιγαίου» για να αξιοποιήσει τα σοβαρά κοιτάσματα υδρογονανθράκων που διαθέτει ενώ απέκλεισε κάθε ενδεχόμενο η Ελλάδα να καταστεί παραγωγός πετρελαίου ή φυσικού αερίου.</div><div><br />Οι δηλώσεις αυτές επιβεβαιώνουν την τελείως αρνητική θέση της κυβέρνησης Κυρ. Μητσοτάκη στο θέμα της αξιοποίησης του ορυκτού πλούτου της χώρας που, υπό την επήρεια του ακτιβιστικού περιβαλλοντικού λόμπι (λ. χ. Greenpeace, WWF) τού έχει κηρύξει ανάθεμα. Έτσι, μετά την εσπευσμένη και με υψηλό κόστος απολιγνιτοποίηση - θέλοντας με αυτό τον τρόπο να επιβεβαιώσει τα «πράσινα» διαπιστευτήρια της προς την Ε. Επιτροπή- η κυβέρνηση προχωρά τώρα στο πάγωμα των ερευνών υδρογονανθράκων επιδιώκοντας την εκδίωξη των παραχωρησιούχων εταιρειών, σήμερα από την Δυτική Ελλάδα και αύριο από τις υπόλοιπες περιοχές, συμπεριλαμβανομένων και αυτές νότια και νοτιοδυτικά της Κρήτης.<br /><br />Απώτερος στόχος η οικιοθελής αποχώρηση των εταιρειών η οποία θα επιτευχθεί μέσω της δημιουργίας ενός απόλυτα εχθρικού περιβάλλοντος που δεν θα επιτρέψει την περαιτέρω δραστηριοποίηση τους και θα τις υποχρεώσει να αποχωρήσουν όπως- όπως χωρίς καν να διεκδικήσουν την παραμικρή αποζημίωση – όπως συνέβη στην περίπτωση της ισπανικής Repsol που ήδη αποχώρησε από τις παραχωρήσεις της σε Ιωάννινα και Ιόνιο. Σειρά τώρα έχουν τα ΕΛΠΕ, τα οποία έχουν αποφασίσει να επιστρέψουν στο Ελληνικό Δημόσιο, μέσω της ΕΔΕΥ, τις χερσαίες παραχωρήσεις τους σε ΒΔ Πελοπόννησο και Αιτωλοακαρνανία. Με το αρνητικό περιβάλλον να συνίσταται τόσο στην ανεξέλεγκτη κινητοποίηση «περιβαλλοντολόγων» ακτιβιστών, που επιδίδονται σε δολιοφθορές μηχανημάτων και θέτουν εμπόδια επι του πεδίου όσο και σε «φυτευτά» γραφειοκρατικά εμπόδια, με τις υπηρεσίες του ΥΠΕΝ να καθυστερούν εσκεμμένα τις απαραίτητες αδειοδοτήσεις (1,5 χρόνο στα συρτάρια της Διεύθυνσης Περιβαλλοντικής Αδειοδότησης - ΔΙΠΑ η εγκριθείσα άδεια περιβαλλοντικών επιπτώσεων για το Κατάκολο δεν υπογράφεται από τον υπουργό). <br /><br />Όμως, η εγκατάλειψη των ερευνών υδρογονανθράκων και της προοπτικής αξιοποίησης των με οικονομικά επωφελή για την χώρα τρόπο, με τον κουτοπόνηρο τρόπο που έχει σκαρώσει η κυβέρνηση, δεν εξυπηρετεί καθόλου τα εθνικά συμφέροντα. Πρώτα απ’ όλα, δεν βοηθά στις διπλωματικές και άλλες ενέργειες που απαιτούνται για την οριοθέτηση της ΑΟΖ ανατολικά και δυτικά του ορίου που έχει συμφωνηθεί μέσω της τμηματικής συμφωνίας με την Αίγυπτο. Σε όλη την περιοχή νότια και νοτιοδυτικά της Κρήτης η Ελλάδα έχει προχωρήσει σε οριοθέτηση θαλασσίων τεμαχίων βάσει των προβλέψεων της Διεθνούς Συνθήκης για την Θάλασσα (UNCLOS) ήδη από το 2011 ενώ έχει εκχωρήσει συγκεκριμένες παραχωρήσεις σε εταιρείες (Οκτώβριος 2019). Κατά τα λεγόμενα του Υπουργού Εξωτερικών η Ελλάδα δεν πρόκειται να προχωρήσει σε οποιαδήποτε ερευνητική ενέργεια και, άρα, στην πράξη δεν έχει λόγο να υποστηρίζει σθεναρά ούτε τα χωρικά της ύδατα στα 12 ν. μ. ούτε να επιθυμεί ολοκλήρωση της οριοθέτησης για ΑΟΖ στην υπόλοιπη περιοχή. <br /><br />Παρά τα όσα επιχείρησε να «μαζέψει» εκ των υστέρων το ΥΠΕΞ με διευκρινιστική του δήλωση ότι ο κ. Δένδιας δεν ανεφέρετο στις «υπάρχουσες διευθετήσεις για τις έρευνες», το μήνυμα προς την Τουρκία ήταν σαφέστατο: «Η Ελλάδα δεν έχει την παραμικρή πρόθεση να προχωρήσει σε περαιτέρω έρευνες ούτε να αξιοποιήσει τυχόν κοιτάσματα υδρογονανθράκων που ευρίσκονται στους βυθούς των θαλασσών της». Εάν το μήνυμα αυτό δεν αποτελεί ανέλπιστο δώρο για την Άγκυρα, η οποία και έχει πολύ συγκεκριμένα σχέδια για την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων της περιοχής διαθέτοντας (σε αντίθεση με την Ελλάδα) μια έμπειρη και καλά οργανωμένη εταιρεία (την ΤΡΑΟ), τότε ο κ. Υπουργός θα πρέπει να κοιταχτεί καλά στον καθρέπτη και να κάνει μια ενδοσκόπηση για τις ολέθριες επιπτώσεις των δηλώσεων του και εν γένει της στάσεως του σε ένα ευαίσθητο θέμα που δεν του επιτρέπεται να εκφράζει προσωπικές – ελπίζουμε - απόψεις.<br /><br />Γιατί η Τουρκία, και πάλι σε αντίθεση με την Ελλάδα, διεκδικεί θαλάσσιες ζώνες (όπως το έπραξε με το Τούρκο-Λιβυκό μνημόνιο) κινούμενη με άξονα τις πετρελαϊκές έρευνες, επιθυμώντας να αυξήσει τα βεβαιωμένα κοιτάσματα στο ερευνητικό της χαρτοφυλάκιο. Αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα για το δικό μας «επιτελικό κράτος», που θεωρεί ότι όλα τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων ανεξαιρέτως αποτελούν «παγιδευμένο πλούτο» (stranded assets) επειδή λόγω Κλιματικής Αλλαγής ουδείς πρέπει να τα αξιοποιήσει προκειμένου να προστατευθεί ο πλανήτης από τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου -με την Ελλάδα να θυσιάζει τις διεκδικήσεις της για την ΑΟΖ πρωτοστατώντας δήθεν στην παγκόσμια προσπάθεια για την μείωση των ρύπων του θερμοκηπίου! Η στάση αυτή φανερώνει και την βαθειά σύγχυση που επικρατεί στους κόλπους της κυβέρνησης, αφού αυτή αδυνατεί να αντιληφθεί τον κομβικό ρόλο των ερευνών στην διασφάλιση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Όμως, όλη η κυβέρνηση θα πρέπει και αυτή να κοιταχτεί στον καθρέφτη, αφού οι κινήσεις της και οι δεσμεύσεις της στο χώρο της ασκούμενης έως σήμερα ενεργειακής πολιτικής έρχονται σε πλήρη αντίφαση με θέσεις όπως αυτές που εκφράζονται από τον Υπουργό Εξωτερικών. Αναφερόμαστε ασφαλώς στην πολιτική της δέσμευση για προώθηση του σχεδίου κατασκευής του μεγάλου αγωγού East Med (εκτιμώμενης αξίας € 7,0 δισεκ.), όπως κατεγράφη με την υπογραφή στην Αθήνα επίσημης διακρατικής συμφωνία στις 2/1/2020 μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ αλλά, και στην έγκριση, τελευταία, από την ΡΑΕ του 10ετους αναπτυξιακού σχεδίου του ΔΕΣΦΑ ύψους € 550 εκατ. για την επέκταση και ενίσχυση υποδομών για την προώθηση χρήσης φυσικού αερίου (βλ. <a href="https://www.energia.gr/article/176849/plhros-asymvath-h-kyvernhtikh-ehthrothta-stis-ereynes-ydrogonanthrakon-me-th-strathgikh-toy-desfa">εδώ</a>). Επίσης, υπάρχουν τα επενδυτικά σχέδια για την κατασκευή μέσα στα επόμενα χρόνια των δυο μονάδων FSRU σε Αλεξανδρούπολη (βλέπε Gastrade) και στους Αγίους Θεοδώρους (βλέπε Motor Oil), συνολικής αξίας € 600 εκατ., που υποστηρίζονται από την κυβέρνηση – υποδομές άκρως απαραίτητες ώστε να μπορέσει να καλυφθεί η αυξανόμενη ζήτηση για αέριο τα επόμενα χρόνια (και λόγω απολιγνιτοποίησης), η οποία εκτιμάται ότι θα έχει διπλασιαστεί ως το 2025.<br /><br />Εδώ, όμως, υπάρχει ένας παραλογισμός, αφού δεν μπορεί από την μια πλευρά η κυβέρνηση να προωθεί έργα πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ σε υποδομές φυσικού αερίου και από την άλλη πλευρά να μην επιθυμεί την αξιοποίηση των εγχώριων κοιτασμάτων. Σε τελική ανάλυση, η πολιτική δεν εξυπηρετεί τα εθνικά μας συμφέροντα, παραχωρώντας στην Τουρκία χώρο για έρευνες. <div><br /></div><div>πηγή<br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div></div>

Σε Πλήρη Αντίφαση οι Θέσεις της Κυβέρνησης για Φυσικό Αέριο, Έρευνες Υδρογονανθράκων και ΑΟΖ

Προφανώς «κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της Δανιμαρκίας», όπως θα παρατηρούσε ο φίλτατος Άμλετ. του Κ. Ν. Σταμπολή Μετά τις πολύ θετικές ...

Διαβάστε την συνέχεια

Λυσσαρίδης: Η CIA μου ζήτησε να «τελειώσω» τον Μακάριο

<a href="https://www.ethnos.gr/sites/default/files/styles/default/public/images/2021/04/basos-lyssaridis.jpg?h=9830d6a7&itok=-lRrSIOX" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="392" data-original-width="800" height="314" src="https://www.ethnos.gr/sites/default/files/styles/default/public/images/2021/04/basos-lyssaridis.jpg?h=9830d6a7&itok=-lRrSIOX" width="640" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ο Βάσος Λυσσαρίδης θέλησε να αποκαλύψει ένα σημαντικό γεγονός που αφορούσε τον ρόλο των ΗΠΑ μετά την ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας.</span></h3>Ο Βάσος Λυσσαρίδης έφυγε χθες από τη ζωή στα 100 χρόνια του. Υπήρξε εμβληματική προσωπικότητα της σύγχρονης κυπριακής Ιστορίας και το όνομα και η πολιτική του δράση υπήρξαν άρρηκτα συνδεδεμένα με την ίδρυση του κράτους και τις σημαντικές στιγμές του Κυπριακού. Ο Βάσος Λυσσαρίδης πριν λίγα χρόνια μιλώντας στην κυπριακή εφημερίδα «Πολίτης» θέλησε να αποκαλύψει ένα σημαντικό γεγονός που αφορούσε τον ρόλο των ΗΠΑ μετά την ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Είχε ζητήσει να μην δημοσιευθούν τότε τα όσα είπε. Είχε σκοπό να τα γράψει ο ίδιος και αν δεν το έκανε έδωσε την άδεια στον δημοσιογράφο να τα δημοσιεύσει μετά τον θάνατό του.<br /><br />γράφει ο <b>Μανώλης Καλατζής</b><br /><br />H CIA και οι 500 χιλιάδες λίρες<br /><br />Ακολουθεί η απομαγνητοφώνηση των όσων είπε ο Βάσος Λυσσαρίδης για την προσέγγισή του από τους Αμερικανούς, οι οποίοι όπως υποστήριξε του πρόσφεραν χρήματα για να κάνει κόμμα, ενώ εμμέσως τον προέτρεψαν να «τελειώνει» με τον Μακάριο -του οποίου ήταν γιατρός- για να γίνει ο ίδιος Πρόεδρος.<br /><br />«Οι Αμερικανοί με πλησίασαν για να με κάνουν Πρόεδρο από το 1961… το 1961, με τον Μακάριο. Με κάλεσε κάποιος της CIA -ονομάζονται πολιτικοί σύμβουλοι της αμερικανικής πρεσβείας- και άρχισε να μου μιλάει για σοσιαλισμό. Από πότε η Αμερική είναι σοσιαλιστική; Δεν είχα κόμμα ακόμα. Λέω, πού με ξέρει αυτός; Απεδείχθη ότι με ήξερε από κει ώς εκεί. Μου λέει, ‘εμείς είμαστε εναντίον του κομουνισμού αλλά ξέρουμε ότι μόνο ο σοσιαλισμός είναι αντίβαρο… (ήταν η εποχή του Μπραντ, δεν θυμάμαι) και εδώ δεν υπάρχει σοσιαλιστικό κόμμα. Εμείς θα σου δώσουμε 500 χιλιάδες λίρες για να δημιουργήσεις ένα σοσιαλιστικό κόμμα και να βγάλεις εφημερίδα’. Εγώ σιωπώ και αυτός νομίζει πως είναι λίγα και μου λέει ‘πρώτη δόση οι 500 χιλιάδες λίρες’. Εγώ πάλι σιωπώ και σου λέει ‘θέλει κάτι άλλο αυτός’. Συνεχίζει ‘γιατί να μην είσαι εσύ Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας;’. Σου λέει ‘δεν είναι των λεφτών, είναι της φιλοδοξίας. ‘Πώς εσύ ανέχεσαι έναν ιερωμένο να είναι Πρόεδρος;’. Ε, δεν βάσταξα πια. Του λέω, ‘αυτός ο ιερωμένος είναι πελάτης μου, η υγεία του είναι στα χέρια μου και αφού αποφάσισα να γίνω Πρόεδρος, όχι με δημοκρατικές μεθόδους αλλά με τα λεφτά σας και την επιρροή σας, τι εύκολο για μένα είναι να τελειώνουμε’… ‘Ω με παρεξήγησες’ μου είπε και εγώ έφυγα χωρίς να τελειώσω το φαγητό μου.<br /><br />«Τα έδωσαν στον Γιωρκάτζη»<br /><br />Έφυγα και πήγα στον Μακάριο. Ήταν ο Γιώργος απέξω και μου είπε ότι κοιμάται. Κοιμάται, ή ξύπνιος, δεν ξέρω. Μπήκα μέσα, δεν κοιμότανε. Του λέω, ‘Μακαριώτατε αν ήσουν η αμερικανική πρεσβεία και θα πλησίαζες τους διαφόρους πολιτικούς, πότε θα με πλησίαζες εμένα;’. Μου λέει, ‘τελευταίο’. Του λέω, ‘και μετά το ΑΚΕΛ;’ ‘Και μετά το ΑΚΕΛ’ μου λέει. ‘Σίγουρα;’ ‘Σίγουρα’. ‘Σε πλησίασε κανένας μέχρι σήμερα από το περιβάλλον σου;’ Μου λέει ‘όχι’. ‘Αν οι Αμερικανοί πλησίασαν τον τελευταίο, τι γίνεται με αυτούς που δεν ήρθαν να σου πουν μία λέξη;’ ‘Σε πλησίασαν;’ με ρώτησε και του είπα την κουβέντα. ‘Να φωνάξεις τώρα τον Αμερικανό πρέσβη και να του πεις ότι είναι persona non grata. Καταλαβαίνεις τις έκανε; Πλησίασε τον γιατρό σου για να τον κάνει Πρόεδρο’. Και εγώ θα βιαζόμουν για να γίνω Πρόεδρος. Θα καρτερώ να πεθάνει; Άρχισε να περπατάει ο Μακάριος και του λέω ‘δεν θα κάνεις τίποτα’ και δεν έκανε τίποτα. Αυτές τις 500.000 λίρες τις έδωσαν στον Γιωρκάτζη. Είχαν εγκριθεί ήδη και έπρεπε κάπου να τα δώσουν».<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />

Λυσσαρίδης: Η CIA μου ζήτησε να «τελειώσω» τον Μακάριο

Ο Βάσος Λυσσαρίδης θέλησε να αποκαλύψει ένα σημαντικό γεγονός που αφορούσε τον ρόλο των ΗΠΑ μετά την ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ο Βάσ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Πέμπτη Φάλαγγα της Τουρκίας στην Ελλάδα

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/04/metanastes-1.jpg" width="640" /><br /><br /><b>Τσιλιόπουλος Ευθύμιος</b><br />Οι μεταναστευτικές ροές που μέσω και της Ελλάδας πλημμύρισαν την Ευρώπη δεν περιείχαν μόνο πρόσφυγες και οικονομικούς μετανάστες. Ανάμεσα τους βρέθηκαν και βρίσκονται άτομα με δόλιους σκοπούς. Ειδικά στην Ελλάδα κάποιοι εξ αυτών θα λειτουργήσουν σαν Πέμπτη Φάλαγγα. Πολλοί από όσους έφυγαν από τη Συρία, άλλωστε, ήταν μαχητές του ISIS και της Αλ Κάιντα που μετά την ήττα τους κατέφυγαν στην Τουρκία και κάποιοι εξ αυτών εκπαιδεύτηκαν εκεί.<br /><br />Αυτό δεν είναι ισχυρισμός. Αποκαλύφθηκε από το 2016 όταν η γερμανική υπηρεσία πληροφοριών προειδοποίησε για το γεγονός την ΕΕ και την Ουάσινγκτον. Ήταν νωπές τότε οι εικόνες από τους βιντεοσκοπημένους αποκεφαλισμούς που είχαν σοκάρει τη διεθνή κοινή γνώμη. Τότε, που η Ευρώπη δεχόταν τρομοκρατικά πλήγματα, οι μυστικές της υπηρεσίες έψαχναν για ισλαμιστές τρομοκράτες και κατηχητές, όχι για κατασκόπους.<br /><br />Από τότε, η υφή των μεταναστευτικών ροών έχει αλλάξει. Η ήττα του ISIS και η κατάλυση του χαλιφάτου μαζί με την ανάκαμψη του καθεστώτος Άσαντ άλλαξε την ανθρωπογεωγραφία των μεταναστευτικών ροών τουλάχιστον από τη Συρία. Δεν έφευγαν άμαχοι για να γλυτώσουν από τις μάχες, αλλά –όπως προαναφέραμε– πολλοί τζιχαντιστές, αρκετοί εκ των οποίων ήταν και εκπαιδευμένοι τρομοκράτες.<br /><br />Παράλληλα, αφενός επιδοτώντας την Turkish Airlines, ώστε να παρέχει φτηνά εισιτήρια από μουσουλμανικές χώρες της Ασίας και της Αφρικής, αφετέρου καταργώντας τη βίζα, η Άγκυρα προσέλκυσε ένα ισχυρό ρεύμα οικονομικών μεταναστών, το οποίο στη συνέχεια διοχέτευσε προς την Ευρώπη μέσω της Ελλάδας. Σταδιακά, λοιπόν, άρχιζαν να μειώνονται οι Σύριοι, Ιρακινοί και Αφγανοί και να έρχονται μουσουλμάνοι από την Αφρική. Μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα στην Τουρκία, οι εκκαθαρίσεις οδήγησαν και πολλούς Τούρκους να εισέλθουν στην Ελλάδα.<br />Άντρες στρατεύσιμης ηλικίας<br /><br />Είναι προφανές ότι η τουρκική ΜΙΤ θα εκμεταλλεύθηκε την ευκαιρία για να στείλει μέσα στο μεταναστευτικό πλήθος και μεγάλο αριθμό ανθρώπων, τους οποίους έχει εκπαιδεύσει να παίξουν ρόλο κατασκόπου. Η κάλυψη του πρόσφυγα-μετανάστη, άλλωστε, είναι πειστική. Οι δυτικές υπηρεσίες πληροφοριών έχουν εντοπίσει πράκτορες όχι μόνο της Τουρκίας, αλλά και άλλων κρατών, τα οποία έσπευσαν να εκμεταλλευτούν τις μεταναστευτικές ροές. Μέχρι και η Ρουάντα έσπειρε δίκτυα πρακτόρων μέσω των ροών.<br /><br />Το φύλο, η οικογενειακή κατάσταση και η ηλικία των περισσοτέρων μεταναστών είναι ενδείξεις. Η μέση ηλικία των μεταναστών μεταξύ 2013 και 2019 ήταν τα 29 χρόνια, ενώ πάνω από 70% ήταν άντρες. Η μεγάλη πλειονότητα, δηλαδή είναι άντρες στρατεύσιμης ηλικίας. Αυτό από μόνο του είναι προβληματικό. Όσοι από αυτούς προέρχονται από εμπόλεμες ζώνες ή κράτη που μαστίζονται από βία και ανομία ενδέχεται να έχουν συμμετάσχει σε εγκλήματα πολέμου ή σε πράξεις βίας και για μεταμορφώθηκαν σε πρόσφυγες-μετανάστες για να διαφύγουν.<br /><br />Η προέλευση μεταναστών από χώρες με πολύ διαφορετικά από τα δυτικά πολιτισμικά πρότυπα ως προς την βία, την συμπεριφορά προς τις γυναίκες, τον σεβασμό της περιουσίας και της διαφορετικότητας, την κοινωνική ευθύνη κ.α. προκαλεί προβλήματα στον κοινωνικό ιστό της χώρας υποδοχής. Αυτό ισχύει για τον κανόνα, αλλά υπάρχει και η εξαίρεση που αφορά στην εθνική ασφάλεια.<br /><br />Οι ελληνικές υπηρεσίες ασφαλείας δεν έχουν αμφιβολία ότι στις δομές φιλοξενίας ειδικά στα ακριτικά νησιά βρίσκονται στρατολογημένοι και εκπαιδευμένοι από την Τουρκία πράκτορες (κατά κανόνα σουνίτες ισλαμιστές όχι Τούρκοι). Αποστολή τους είναι ή να μεταδίδουν πληροφορίες γι’ αυτά που βλέπουν τριγυρίζοντας τα νησιά, ή και να παραμείνουν ανενεργοί, περιμένοντας να παίξουν ρόλο κατασκόπου ή και σαμποτέρ σε περίπτωση θερμής ελληνοτουρκικής κρίσης, ή σε περίπτωση που η Άγκυρα θελήσει να αποσταθεροποιήσει την τοπική κοινωνία.<br /><br />Τούρκοι πρόσφυγες<br /><br />Μετά το πραξικόπημα του 2016, λόγω των διώξεων, χιλιάδες Τούρκοι έχουν περάσει στην Ελλάδα, αιτούμενοι άσυλο. Κάποιοι εξ αυτών έχουν πλούσια καριέρα στις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις και υπηρεσίες ασφαλείας. Οι περισσότεροι εξ αυτών μπορεί να είναι πράγματι αντιφρονούντες, αλλά ανάμεσά τους βρίσκονται και πράκτορες της ΜΙΤ, όπως έχει καταγγελθεί δημοσίως και από γνωστούς Τούρκους αντιφρονούντες.<br /><br />Δεδομένου ότι οι Τούρκοι νέο-πρόσφυγες αριθμούν πάνω από 6.000 μπορούμε να συνάγουμε ότι ανάμεσα τους βρίσκονται τουλάχιστον δεκάδες αν όχι εκατοντάδες πράκτορες της ΜΙΤ, οι οποίο ναι μεν κατασκοπεύουν τους επικριτές του Ερντογάν, αλλά ταυτόχρονα κατασκοπεύουν με όποιον τρόπο και την Ελλάδα. Σε περίπτωση ελληνοτουρκικής σύρραξης πιθανότατα θα δράσουν και σε ρόλο σαμποτέρ.<br /><br />Τα τελευταία χρόνια οι ελληνικές αρχές έχουν βρει φορτία όπλων, κυρίως λειόκανων, προερχομένων από Τουρκία. Πιθανότατα άλλα διέφυγαν. Δεν είναι γνωστό αν αυτά προορίζονταν για απόκρυψη και διανομή εν ευθέτω χρόνω σε διεισδύσαντες τζιχαντιστές ή Τούρκους πράκτορες, ή αν απλά ήταν για διακίνηση προς τρίτες χώρες. Πάντως η ικανότητα της Τουρκίας να διοχετεύσει όπλα μέσω λαθρεμπορίου στα Βαλκάνια είναι επιβεβαιωμένη από σχετικά περιστατικά και στην Ελλάδα και σε γειτονικές χώρες.<div><br />Η Πέμπτη Φάλαγγα<br /><br />Στο πρόσφατο παρελθόν μετανάστες έχουν αποδεδειγμένα παίξει ρόλο προβοκάτορα στις δομές φιλοξενίας με σκοπό την πρόκληση ταραχών. Δεν είναι του παρόντος να αναφερθούμε στη διασάλευση της δημόσιας τάξης. Αυτό που μας ενδιαφέρει εδώ είναι τα δίκτυα πρακτόρων που μπορούν στην κρίσιμη στιγμή να μεταδώσουν με κινητά σε πραγματικό χρόνο κρίσιμες πληροφορίες για τις κινήσεις στρατιωτικών μονάδων και για τις θέσεις διασποράς των ελληνικών δυνάμεων ειδικά στα νησιά, ώστε να γίνουν στόχοι βομβαρδισμού. Δεν χρειάζεται καν να κρυπτογραφούνται τα μηνύματα, καθώς θα μεταδίδονται άμεσα σε γλώσσα άγνωστη και με χρήση απλών συνθηματικών. Ακόμη και αν οι ελληνικές υπηρεσίες υποκλέπτουν τα μηνύματα είναι απίθανο να βγάλουν εγκαίρως άκρη.<br /><br />Όπως έχει αποδειχθεί ρόλο κατασκόπου δεν παίζουν μόνο μετανάστες, αλλά και μέλη ξένων ΜΚΟ, οι οποίες λειτουργούν ακόμα ασύδοτες και συχνά σε συνεργασία με δουλεμπορικά κυκλώματα και τουρκικές υπηρεσίες. Τέτοια περιστατικά είναι αρκετά και πιστοποιημένα από τις αστυνομικές-λιμενικές αρχές, αλλά και από τις εισαγγελίες. Αν εν καιρώ ειρήνης μπορούν κάποιοι προβοκάτορες να προκαλούν με σχετική άνεση επεισόδια, ας αναρωτηθούμε τι μπορούν να κάνουν εν καιρώ πολέμου. Σε μια τέτοια περίπτωση είναι πιθανό να ανοίξουν ένα δεύτερο εσωτερικό μέτωπο, χρησιμοποιώντας τη μέθοδο της εξέγερσης. Αυτό ισχύει κυρίως για τα νησιά, αλλά λιγότερο και για τις δομές στην ενδοχώρα.<br /><br />Αδιάκριτες επιθέσεις εναντίον πολιτών στην ύπαιθρο θα δημιουργήσουν κλίμα φόβου και θα αποσπάσουν δυνάμεις για την καταδίωξη των ταραχοποιών. Μπορεί όμως και να ερημώσουν απομονωμένες περιοχές και να διαταράξουν την αγροτική οικονομία. Στο δωδέκατο κεφάλαιο του βιβλίου του “Η τέχνη του Πολέμου”, με τίτλο “Η επίθεση με φωτιά”, ο Σουν Τσου γράφει: «Υπάρχουν πέντε τρόποι επίθεσης με φωτιά. Ο πρώτος είναι να κάψετε στρατιώτες στο στρατόπεδο τους. Ο δεύτερος να κάψετε εφόδια. Ο τρίτος να κάψετε τα καραβάνια επιμελητείας. Ο τέταρτος να κάψετε οπλοστάσια και ο πέμπτος να κάψετε αποθήκες».<br /><br />Η φωτιά είναι ένα απίθανα καταστρεπτικό μέσο και δίκαια ο Κινέζος στρατηγός την αναφέρει. Με κατάλληλη προετοιμασία ο εμπρησμός μπορεί να καταστεί ανεξέλεγκτος, ιδίως σε περιόδους σχετικής ξηρασίας, όπως οι καλοκαιρινοί μήνες, που είναι και οι πλέον πρόσφοροι για απρόσκοπτες στρατιωτικές επιχειρήσεις. Στρατόπεδα, αεροπορικές βάσεις, αποθήκες, κλπ, μπορούν να καταστραφούν χωρίς απευθείας εχθρική επίθεση, αλλά με την δράση χρήση εμπρηστών που θα δράσουν οργανωμένα.</div><div><br />Καταστροφή υποδομών<br /><br />Η φωτιά μπορεί να κατακάψει στρατηγικές υποδομές, καταστρέφοντας την ηλεκτροδότηση, επικοινωνιακές δομές και περιουσίες. Μπορεί να δημιουργήσει προσφυγικές ροές Ελλήνων πολιτών που θα έχουν καταστεί άστεγοι, αφού ο οικισμός τους θα έχει καεί. Στο παρελθόν, όπως έχουν ομολογήσει δημοσίως και Τούρκος πρώην πρωθυπουργός (Γιλμάζ), αλλά και δράστες από το παρακράτος, η Άγκυρα προκάλεσε επανειλημμένως εμπρησμούς σε ακριτικά νησιά. Αν τα κατάφερε χωρίς να διαθέτει τους πράκτορες που διαθέτει σήμερα, φανταστείτε σε τι έκταση μπορεί να πλήξει τα νησιά σε περίπτωση σύρραξης.<br /><br />Η επίθεση εναντίον υποδομών, όχι τόσο μεγάλων και καλά φυλασσόμενων μονάδων, αλλά μικρών και διεσπαρμένων τμημάτων των δικτύων συγκοινωνιών, ύδρευσης, μεταφοράς ενέργειας, επικοινωνιών και ύδρευσης μπορούν να σπείρουν χάος στα μετόπισθεν και να προκαλέσουν αντιδράσεις ποικίλων διαστάσεων και αποχρώσεων, από θυμό και πολιτική αστάθεια μέχρι απόγνωση και ηττοπάθεια.<br /><br />Η τωρινή κατάσταση με συμμορίες του υπόκοσμου να διαπράττουν καθημερινές κλοπές υλικού του ηλεκτρικού δικτύου και να βυθίζουν κοινότητες στο σκοτάδι, ή να διακόπτουν την υδροδότηση λόγω καταστροφής ή κλοπής σωληνώσεων είναι ήδη ανυπόφορη. Ας φανταστούμε τέτοια γεγονότα να γίνονται ταυτόχρονα σε διάφορα σημεία της επικράτειας από οργανωμένους δολιοφθορείς που δρουν συντονισμένα υπό τις διαταγές του εχθρού. Φανταστείτε να πέφτoυν τα δίκτυα υποδομών, καθώς άλλα τμήματα καίγονται και άλλα καταστρέφονται, καθώς σιδηροδρομικές γραμμές αποσυναρμολογούνται, ή ταμιευτήρες νερού δηλητηριάζονται.<br /><br />Τα προβλήματα που δημιουργεί η παραμονή στην χώρα τόσων πολλών μεταναστών και προσφύγων δρα σαν πολλαπλασιαστής όλων των προβλημάτων της χώρας, μικρών και μεγάλων και εξ αντιδιαστολής ως πολλαπλασιαστής της τουρκικής επιθετικής ισχύος. Η δραστηριοποίηση κάποιων για την πρόκληση ανεξέλεγκτων καταστάσεων στα μετόπισθεν σε περίπτωση στρατιωτικής εμπλοκής της Τουρκίας με την Ελλάδα το πρόβλημα θα καταστεί οξύτατο. Γι’ αυτό και η λήψη δραστικών μέτρων από τώρα είναι κάτι περισσότερο από επιβεβλημένη.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η Πέμπτη Φάλαγγα της Τουρκίας στην Ελλάδα

Τσιλιόπουλος Ευθύμιος Οι μεταναστευτικές ροές που μέσω και της Ελλάδας πλημμύρισαν την Ευρώπη δεν περιείχαν μόνο πρόσφυγες και οικονομικούς ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Κυπριακό με λόγια Τούρκων – Η Άγκυρα διδάσκει γεωστρατηγική την Αθήνα

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/04/kypros-1.jpg" width="640" /><br /><br /><b>Λυγερός Σταύρος</b><br />Η Πενταμερής Διάσκεψη επαναφέρει το Κυπριακό στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας. Σ’ αυτό το άρθρο δεν θα ασχοληθώ με το εν εξελίξει διπλωματικό παίγνιο. Ας δραπετεύσουμε από τη συγκυρία, σε μία προσπάθεια να δούμε το “δάσος” κι όχι τα “δένδρα” όπως συνήθως. Θα “δώσω”, λοιπόν, τον λόγο σε Τούρκους αξιωματούχους, οι οποίοι διαχρονικά μας λένε ξεκάθαρα πως αντιλαμβάνονται το Κυπριακό. Μόνο οι αρμόδιοι σε Αθήνα και Λευκωσία –με λίγες εξαιρέσεις– αρνούνται με ιδεοληπτική εμμονή να “ακούσουν”.<br /><br />Για την Τουρκία, λοιπόν, το Κυπριακό ήταν πάντα πρώτα απ’ όλα ζήτημα γεωπολιτικής και κατ’ επέκταση γεωστρατηγικής. Ο έλεγχος όλης της Κύπρου ήταν κεντρική συνιστώσα στην εθνική στρατηγική της Τουρκίας να αναδειχθεί σε δύναμη με πρωτεύοντα ρόλο στην Ανατολική Μεσόγειο και στη Μέση Ανατολή, πολύ πριν εμφανισθεί ο Ερντογάν στο πολιτικό προσκήνιο. Ο έλεγχος της Μεγαλονήσου δεν εξασφαλίζει στην Τουρκία μόνο τον έλεγχο των κρίσιμης σημασίας θαλασσίων οδών της περιοχής, αλλά και αυξάνει κατακόρυφα τη στρατηγική σημασία της για Δύση και Ανατολή. Παραθέτω, λοιπόν, δηλώσεις Τούρκων αξιωματούχων, που δεν χρειάζονται σχόλια:<div><br />Αναλύοντας τη στρατηγική σημασία που έχει η Κύπρος για την Τουρκία, ο πρώην Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Τουράν Γκιουνές έχει δηλώσει: «Η Κύπρος είναι τόσο πολύτιμη όσο το δεξί χέρι για μια χώρα που ενδιαφέρεται για την άμυνά της, ή τα επεκτατικά της σχέδια. Αν δεν συγκρατήσουμε στη σκέψη μας αυτήν τη στρατηγική σημασία της Κύπρου, δεν μπορούμε να κατανοήσουμε την ειρηνευτική επιχείρηση της 20ής Ιουλίου (εισβολή), ή μάλλον είναι αδύνατον να καταλάβουμε την όλη κρίση στην Κύπρο. Πολλές χώρες, σε κάποιο βαθμό γιατί αυτό εξυπηρετεί τα συμφέροντά τους, θέλουν να δουν το Κυπριακό απλώς ως απότοκο της επιθυμίας μόνο να προστατεύσουμε την τουρκική κοινότητα στο νησί» (Χουριέτ 20.7.1980).<div><br />Ο Τούρκος πρωθυπουργός Τουργκούτ Οζάλ έχει δηλώσει το Νοέμβριο 1983 στη Μιλιέτ: «Η Κύπρος είναι ένα νησί που διαπερνά την Τουρκία σαν μαχαίρι. Είναι εξαιρετικά ζωτική από την άποψη της ασφάλειάς μας. Αυτό το νησί δεν πρέπει να βρίσκεται σε εχθρικά χέρια. Η ύπαρξη των Τούρκων στη Βόρεια Κύπρο είναι μια εγγύηση προς την κατεύθυνση αυτή».</div><div><br />Ο πρωθυπουργός της εισβολής Μπουλέντ Ετσεβίτ, κατά τη διάρκεια επίσκεψής του στα Κατεχόμενα τρεις σχεδόν μήνες μετά την ανακήρυξη του ψευδοκράτους, δήλωσε: «Εάν η Κύπρος μοιραστεί ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία, αν γίνει οποιαδήποτε ενέργεια που θα οδηγούσε σε κάτι τέτοιο, θα φέρουμε με τα ίδια μας τα χέρια την Ελλάδα στα νότιά μας, τη στιγμή που στα δυτικά, στο Αιγαίο, έχουμε τόσα προβλήματα. Θα καθιστούσαμε, με τα ίδια μας τα χέρια, την Ελλάδα μια μεσανατολική χώρα και έτσι θα αυξάνονταν τα προβλήματα ανάμεσα στις δύο χώρες» (ΑΠΕ 10.2.1984).<br />Πέντε περίπου χρόνια αργότερα ο Ετσεβίτ διατηρούσε τις ίδιες ακριβώς απόψεις: «Εάν μια ομοσπονδιακή λύση δεν γίνει δεκτή, είναι φανερό ότι θα υπάρξουν δύο κράτη στη νήσο, τα οποία θα δηλητηριάζουν συνεχώς τις σχέσεις Τουρκίας-Ελλάδας, ή η νήσος θα διχοτομηθεί μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας. Η Τουρκία δεν έχει συμφέρον να φέρει την Ελλάδα και στο νότιο πλευρό της» (Αγών 25.3.1989).</div><div><br />Συμπληρωματικά παραθέτουμε απόσπασμα από τη μελέτη “Τουρκοελληνικές σχέσεις και Μεγάλη Ιδέα” της Διεύθυνσης Στρατηγικών Μελετών του τουρκικού Γενικού Επιτελείου: «Η περικύκλωση της σημερινής Τουρκίας, της οποίας ο πληθυσμός έφθασε τα 50 εκατομμύρια και η οποία κατέχει έναν ισχυρό στρατό, στον Νότο, με την άλωση της Κύπρου και τον αποκλεισμό των θαλασσίων οδών προς τη Μεσόγειο και το Αιγαίο σε περίπτωση παγκόσμιας σύρραξης, είναι κάτι που δεν μπορεί να γίνει δεκτό όχι μόνο από την Τουρκία, αλλά και οποιοδήποτε κράτος που θα βρισκόταν στην κατάσταση αυτή» (Νέα 24.1.1986).</div><div><br />Σε συνέντευξή του (Μιλιέτ 23.7.1985) ο Ντενκτάς είχε δηλώσει ότι «ακόμα και αν η τουρκοκυπριακή κοινότητα δεν υπήρχε, η Τουρκία πάλι δεν θα άφηνε την Κύπρο στην Ελλάδα».<br />Κατά τον κεντροαριστερό Τουρκοκύπριο πολιτικό Αλπάι Ντουρντουράν, η τουρκική πλευρά επιθυμεί να έχει δικαίωμα λόγου πάνω σ’ ολόκληρη την Κύπρο (Ορτάμ 18.4.1985).<br />Σαφέστατος ήταν και ο μετέπειτα υπουργός Εξωτερικών Σοϊσάλ: «Δεν θέλουμε την Ελλάδα στη νότια πλευρά μας… Όσον καιρό η Κύπρος δεν θα αποτελεί βάση για επιθέσεις εναντίον της Τουρκίας, δεν υπάρχει πρόβλημα» (Σημερινή 28.8.1988).</div><div><br />Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και ο κορυφαίος Τούρκος σχολιαστής Αλί Μπιράντ: «Η επέμβαση της Τουρκίας στην Κύπρο δεν έγινε μόνο για τα μαύρα μάτια των Τουρκοκυπρίων. Η Τουρκία επενέβη επίσης και για να προωθήσει τα δικά της στρατηγικά συμφέροντα» (Μιλιέτ 13.3.1984).</div><div><br />Ενδεικτική και η ανάλυση του Τούρκου στρατηγού Τζελίλ Γκιουρκάν (Κίπρις Πόστασι 20.12.1983), σύμφωνα με την οποία σε περιόδους ελληνοτουρκικής κρίσης ή πολέμου η Ελλάδα «θα δημιουργήσει απειλή για τα λιμάνια της Κωνσταντινούπολης και της Σμύρνης. Σε μια τέτοια κατάσταση τα λιμάνια της Αλεξανδρέττας, της Μερσίνας και της Αττάλειας θα αποκτήσουν ζωτική σημασία για τις εισαγωγές-εξαγωγές και τον ανεφοδιασμό της Τουρκίας. Μια Κύπρος που θα βρισκόταν κάτω από τον έλεγχο της αντίπαλης δύναμης θα μπορούσε με άνεση να κλείσει αυτά τα λιμάνια και έτσι να οδηγήσει την Τουρκία σε μια πολύ επικίνδυνη απομόνωση. Κατά συνέπεια, η Κύπρος θα πρέπει να βρίσκεται, με κάθε θυσία, σε χέρια που θέλουν το καλό της Τουρκίας. Αυτό θα πρέπει να αποτελέσει τον θεμέλιο λίθο της εθνικής ασφάλειας της Τουρκίας. Από στρατιωτική σκοπιά, θα μπορούσαμε να πούμε ότι για την εθνική ασφάλεια της Τουρκίας η πιο ασφαλισμένη Κύπρος θα ήταν μια Κύπρος που θα βρισκόταν στο σύνολό της υπό τον έλεγχο της Τουρκίας. Η φόρμουλα της διχοτόμησης, που θα δημιουργούσε δύο ανταγωνιζόμενα χωριστά κράτη, ένα τουρκοκυπριακό στον Βορρά κι ένα ελληνοκυπριακό στον Νότο, δεν θα πρέπει να θεωρηθεί ιδεώδης λύση για την ασφάλεια της χώρας μας. Μια τέτοια λύση θα συνεπαγόταν τον τεράστιο κίνδυνο της επέκτασης του ήδη υφισταμένου θερμού χώρου επαφής και διαφωνιών μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας και κατά μήκος της Κύπρου».</div><div><br />Ο Τούρκος στρατηγός Οσμάν Νατζίν σε άρθρο του στην “Γκιουνές” (αναδημοσιεύθηκε στον Φιλελεύθερο στις 22.8.1986) αναφέρει τους λόγους, για τους οποίους η Τουρκία δεν θα εγκαταλείψει ποτέ την Κύπρο: «Η Κύπρος αποτελεί θέμα παρεμπόδισης του Ελληνισμού… Η Κύπρος αποτελεί το πιο κοντινό και το πιο άμεσο θέμα ασφάλειας για την Τουρκία, διότι, κοντά στα άλλα, η νήσος προσφέρεται θαυμάσια για κατασκευή νέων και σύγχρονων αεροδρομίων. Ένα εχθρικό κράτος που θα εγκαθιστούσε τέτοιες βάσεις στη νήσο θα συνιστούσε μεγάλη απειλή για την Τουρκία».<br />Στην Γκιουνές (αναδημοσίευση στην ελληνοκυπριακή Εμπρός 28.5.1988) ο Ορχάν Ερκανλί (ως συνταγματάρχης πρωταγωνίστησε στο πραξικόπημα του 1960 στην Τουρκία) έγραψε ότι «για την Τουρκία το Κυπριακό δεν είναι απλώς ένα θέμα διασφάλισης των ζωών των τουρκικών γενεών που διαβιούν στη νήσο. Η στρατηγική ασφάλεια της Τουρκίας και τα συμφέροντά της στη Μεσόγειο δεν μπορούν να επιτρέψουν ολόκληρη η νήσος να τεθεί υπό τον έλεγχο της Ελλάδας. Το να επαναληφθεί για μία ακόμα φορά το λάθος που έγινε στο Αιγαίο θα ήταν ασυγχώρητο σφάλμα εκ μέρους της Τουρκίας».<br /><br /></div><div>Κοινοί παρονομαστές για Κυπριακό<br /><br />Η θεώρηση του Κυπριακού που περιγράφουν οι παραπάνω δηλώσεις δεν ήταν θεώρηση μόνο της κεμαλικής στρατογραφειοκρατίας, η οποία ήταν καθεστώς στην περίοδο που εξετάζουμε. Είναι και θεώρηση των νεοοθωμανών, που είναι πλέον το νέο καθεστώς στην Τουρκία. Κοινός παρονομαστής κεμαλιστών και νεοοθωμανών, άλλωστε, είναι η πολιτικοψυχολογική ανάγκη να αντιστρέψουν την ιστορική τάση συρρίκνωσης που βίωσαν, λόγω της κατάρρευσης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Η εισβολή και κατοχή της βόρειας Κύπρου είναι η δεύτερη επέκταση μετά την ενσωμάτωση της Αλεξανδρέττας λίγο πριν από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.<br /><br />Οι κοινοί αυτοί παρονομαστές επιβεβαιώνονται όχι μόνο από την πολιτική της κυβέρνησης Ερντογάν και από αποσπασματικές δηλώσεις στελεχών της, αλλά και από αυτά που ολοκληρωμένα έχει γράψει στο βιβλίο του “Στρατηγικό βάθος” ο αρχιτέκτονας της νεοοθωμανικής εξωτερικής πολιτικής Αχμέτ Νταβούτογλου (πρώην υπουργός Εξωτερικών και πρωθυπουργός της Τουρκίας) για την Κύπρο και το Κυπριακό. Το γεγονός ότι τώρα, σε αντίθεση με το παρελθόν, η Άγκυρα μιλάει για δύο κράτη έχει την εξήγησή του. </div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div></div>

Το Κυπριακό με λόγια Τούρκων – Η Άγκυρα διδάσκει γεωστρατηγική την Αθήνα

Λυγερός Σταύρος Η Πενταμερής Διάσκεψη επαναφέρει το Κυπριακό στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας. Σ’ αυτό το άρθρο δεν θα ασχοληθώ με το εν ...

Διαβάστε την συνέχεια

Στα κάγκελα με Μπάιντεν οι Τούρκοι… Αρμένιοι, αλλά και Κωνσταντινούπολη

<img height="396" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2021/04/210426234423_ERDOGAN-YPOURGIKO98-1024x633.jpg" width="640" /><br /><br />Του <b>ΜΙΧΑΛΗ ΨΥΛΟΥ</b><br />Πολεμικό κατά του Τζο Μπάιντεν ήταν το κλίμα στον τουρκικό Τύπο, προϊδεάζοντας ότι ο Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν θα εμφανιστεί λάβρος μετά τη χθεσινή συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου:<br /><br />«Οι ΗΠΑ ήταν πάντα με τους εχθρούς μας», έγραφε η Yeni Safak. «Προετοιμασία για αντίποινα» ήταν ο τίτλος της Milliyet. «Η ιστορία και το δίκαιο είναι στο πλευρό μας» ,υποστήριζε η Hurriyet. «Οι ΗΠΑ παίζουν το τελευταίο τους χαρτί», σύμφωνα με την Aksam. «Δυσαρέσκεια για τις ΗΠΑ, αντίδραση στον Μπάιντεν» ,τόνιζε η Dunya.<br /><br />«Στενόμυαλο» χαρακτήριζε τον Μπάιντεν η Millat, ενώ η Sabah προτίμησε να επιτεθεί στους ηγέτες της αντιπολίτευσης ως «φίλοι του Μπάιντεν». Μοναδική εξαίρεση η αριστερή Evrensel που έγραφε απλώς ότι «δεν θα ζήσουμε με το 1915»!<br /><br />Όσο και αν ο ίδιος ο Τούρκος Πρόεδρος «βράζει», το περίεργο ήταν ότι σχεδόν επί 72 ώρες μετά το μήνυμα Μπάιντεν, είχε επιλέξει, τη σιωπή. Μέχρι και τη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου, είχε αφήσει όλους τους άλλους «να βγάλουν το φίδι από την τρύπα» εναντίον του Μπάιντεν.<br /><br />Και όμως, μετά τη συνεδρίαση, εμφανίστηκε αναπάντεχα ήπιος για… Ερντογάν . Απάντησε στον Αμερικανό πρόεδρο ως… καθηγητής Ιστορίας! : «Ο Μπάιντεν έκανε αβάσιμες και άδικες δηλώσεις. Αυτές οι δηλώσεις μας ενοχλούν πολύ» περιορίστηκε να πει ο Τούρκος πρόεδρος, προσθέτοντας: «Εγώ μιλώ με έγγραφα. Δεν μιλώ όπως ο κ. Μπάιντεν. Αφήστε τους να έρθουν και να εξετάσουν τα αρχεία” είπε ο Ερντογάν, κάνοντας την ανάγκη φιλοτιμία.<br /><br />Η «κολοτούμπα» μεγάλη για Ερντογάν. Μεγάλο ήταν όμως το δίλημμά του: Να κλιμακώσει τη σύγκρουση για να ικανοποιήσει την εθνικιστική πτέρυγα στην Τουρκία ή να κρατήσει όσο γίνεται πιο χαμηλούς τόνους, σε μια περίοδο που η οικονομία είναι στα τάρταρα και χρειάζεται όσο τίποτα άλλο τις ξένες επενδύσεις;<br /><br />Και με την οικονομία να βυθίζεται! Τη λίρα να υποχωρεί δραματικά χθες, με το ευρώ να ανταλλάσσεται έως και με 10,27 λίρες και το δολάριο με 8,48. Σήμανε… οθωμανική υποχώρηση, λοιπόν ο Τούρκος Πρόεδρος.<br /><br />Το κλίμα που επικρατεί άλλωστε στην Άγκυρα, είχε εκφράσει νωρίτερα ο πολύ γνωστός δημοσιογράφος Μουράτ Μπαρντακσί, στη στήλη του στο Habertürk: «Δεν χρειάζεται να ανησυχούμε, ούτε να ντρεπόμαστε ή να θυμώνουμε επειδή ο Τζο Μπάιντεν αναφέρθηκε στα γεγονότα του 1915 ως ” γενοκτονία ” ! Δεν υπάρχει τέτοιο περιστατικό στην ιστορία μας για το οποίο να ντρεπόμαστε, ούτε ένα έγγραφο που θα μας κάνει να αισθανθούμε το ίδιο στα αρχεία μας»! Τι κι αν έχουν γραφτεί από εκατοντάδες ιστορικούς σε όλον τον κόσμο χιλιάδες τόμοι για την γενοκτονία των Αρμενίων. Αφού τα γεγονότα δεν έχουν καταγραφεί στα τουρκικά αρχεία, αλίμονο στα… γεγονότα.<br /><br />Οργή και για την «Κωνσταντινούπολη»<br /><br />Και δεν ήταν μόνο η λέξη «γενοκτονία» που εξόργισε την επίσημη Τουρκία, αλλά και το γεγονός ότι ο Μπάιντεν αποκάλεσε «Κωνσταντινούπολη» στο μήνυμά του την «Istanbul».<br /><br />Σε ένα άρθρο-παραλήρημα κατά του Αμερικανού Προέδρου, ο Μεχμέτ Μπαρλάς, ο κεντρικός σχολιαστής της Sabah , γράφει: «Ανίκανος να ανέβει από μόνος του τις σκάλες στο αεροπλάνο και ξεχνώντας ακόμη και τα ονόματα ων υπουργών του σε συνεντεύξεις Τύπου, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν χαρακτήρισε τα γεγονότα του 1915 “Γενοκτονία” και ονόμασε «Κωνσταντινούπολη» την Istanbul».<br /><br />Για να …ισοφαρίσει τις ευθύνες, ο σχολιαστής της Sabah υπενθυμίζει τις σφαγές των Ινδιάνων στην Άγρια Δύση: «Επειδή αυτός ο άνθρωπος δεν μπορεί να ξέρει τι είναι η γενοκτονία γιατί έχει επιφανειακή γνώση για την ιστορία και τις εξελίξεις στα παγκόσμια γεγονότα, αναρωτήθηκε ποτέ τι έγιναν οι Τσερόκι που σφαγιάστηκαν το 1890 στην Καλιφόρνια;»<br /><br />Στο ίδιο μήκος κύματος, ο διευθυντής της ερντογανικής Yeni Safak,Ισμαήλ Καραγκιούλ εξαπολύει σφοδρή επίθεση στον Μπάιντεν και στην Αμερική: «Ένα κράτος που ιδρύθηκε με το αίμα εκατομμυρίων, δολοφονώντας εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους ακόμη και τον 21ο αιώνα, ο ανίκανος ηγέτης μιας χώρας που δεν μπόρεσε να επιλέξει σωστά τον πρόεδρό της και έχει ταπεινωθεί στον κόσμο, δεν έχει την ηθική ικανότητα να αξιολογεί ένα γεγονός που συνέβη πριν από 100 χρόνια» γράφει ο διευθυντής της Yeni Safak.<br /><br />Ευρισκόμενος επίσης σε παραλήρημα, ο Καραγκιούλ απειλεί ότι «η Τουρκία θα αλλάξει τον άξονα της γης και αυτός είναι ο φόβος του Μπάιντεν και των υποστηρικτών του εκτός, αλλά και εντός της χώρας. Αυτό το είδαμε στο Καραμπάχ. Το έχουμε δει στη Συρία, το Ιράκ, τη Λιβύη, τη Μεσόγειο και το Αιγαίο. Θα δούμε σε πολλές ακόμη περιοχές και χώρες»!<br /><br />Απειλές για την Ελλάδα<br /><br />Το ψυχροπολεμικό αυτό κλίμα κυριάρχησε μεν και στη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου, που υποτίθεται ότι κεντρικό θέμα είχε την πανδημία που έχει λάβει εφιαλτικές διαστάσεις.<br />Οι δύο λέξεις του Μπάιντεν “γενοκτονία” και “Κωνσταντινούπολη” μετέτρεψαν όμως σε ένα ριγκ κατά του… αόρατου εχθρού τη γιγαντιαία αίθουσα συνεδριάσεων στο Προεδρικό Μέγαρο στην Άγκυρα.<br /><br />Και αφού με την Αμερική είναι λίγο δύσκολο να τα βάλει στην πράξη η Τουρκία πέρα από την σκληρή ρητορική, τα βέλη στράφηκαν -που αλλού- στον βολικό ύποπτο- την Ελλάδα.<br /><br />«Το κυβερνών μέτωπο επισημαίνει ότι στο παρασκήνιο της χρήσης της φράσης «Κωνσταντινούπολη» από τον Μπάιντεν για την Istanbul, κρύβονται τα συμφέροντα της Ελλάδας στην Ανατολική Μεσόγειο» γράφει η Cumhuriyet.<br /><br />«Οι Ηνωμένες Πολιτείες στηρίζουν τον Ελληνικό Πόλεμο της Ανεξαρτησίας, που στοχεύει στην κατάληψη της Ανατολικής Μεσογείου και της Κύπρου.<br /><br />Επιπλέον, οι Ηνωμένες Πολιτείες θέλουν να απομακρύνουν την Τουρκία από τη Συρία και το Βόρειο Ιράκ, ενώ στηρίζουν την τρομοκρατική οργάνωση του ΡΚΚ που απειλεί να οδηγήσει στη δημιουργία κράτους» γράφει η τουρκική εφημερίδα, επικαλούμενη κυβερνητικές πηγές.<br /><br />Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, «η κυρίαρχη πτέρυγα στο κυβερνών κόμμα θέλει να ανοίξει επίσης μια συζήτηση για την παραμονή της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ, βάζοντας στο τραπέζι επιλογές όπως η αποχώρηση από το στρατιωτικό σκέλος, όπως παλιότερα η Ελλάδα και η Γαλλία».<br /><br />Στο κλίμα αυτό πρωτοστατεί και ο ακροδεξιός εθνικιστής εταίρος του Ερντογάν, Ντεβλέτ Μπαχτσελί. «Ήμασταν εκεί και όταν δεν υπήρχε το ΝΑΤΟ και δεν θα είναι το τέλος του κόσμου αν αποχωρήσουμε από αυτή τη δομή» δήλωσε ο Μπαχτσελί.<br />Στο υπουργικό συμβούλιο ακούστηκαν επίσης φωνές υπέρ της διακοπής της λειτουργίας της Νατοϊκής βάσης του Ινσιρλίκ.<br /><br />Όπως λέει όμως ο Σονέρ Κατζαπτάι, ανώτερος συνεργάτης στο Washington Institute for Near East Policy, «ο Ερντογάν γνωρίζει πλέον ότι για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια, χρειάζεται τις Ηνωμένες Πολιτείες πολύ περισσότερο από ό,τι τον χρειάζεται η Ουάσιγκτον». Και αυτό φάνηκε στην ήπια δήλωσή του μετά το υπουργικό συμβούλιο.<br /><br />Τέλος η «Τουρκοφιλία» στο Στέητ Ντηπάρτμεντ<br /><br />Το πρόβλημα είναι ότι με την αποδοκιμασία των ψηφοφόρων στο πρόσωπό του να αυξάνεται συνεχώς λόγω της άσχημης κατάστασης της οικονομίας, ο Τούρκος πρόεδρος μπορεί να ελπίζει όμως μόνο στον εθνικιστικό παροξυσμό μήπως και αλλάξει το κλίμα στην κοινή γνώμη.<br /><br />Και στην ενίσχυση της συνεργασίας του με τη Ρωσία και την Κίνα. Και αν για την τουρκο-κινεζική συνεργασία δεν ανησυχεί και τόσο πολύ η Ουάσιγκτον, τη συμπόρευση της Αγκύρας με τη Μόσχα, δεν πρόκειται να την ανεχτεί.<br /><br />Και ο Μπάιντεν χρησιμοποιεί το Αρμενικό ως μοχλό, ελπίζοντας να αλλάξει συμπεριφορά ο Ερντογάν, περιορίζοντας τις αντιδημοκρατικές του ενέργειες στο εσωτερικό και τις στενές σχέσεις με τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν, στο εξωτερικό.<br />«Η ουσία του ζητήματος είναι ότι δεν είναι μόνο ο Μπάιντεν θυμωμένος με τον Ερντογάν, αλλά σχεδόν ολόκληρη η αμερικανική κυβέρνηση.<br /><br />Πολλοί εντός και εκτός της διοίκησης Μπάιντεν βλέπουν τον Ερντογάν ως αυτοκράτορα που αποτελεί απειλή για τα αμερικανικά περιφερειακά συμφέροντα» λέει ο ο Σονέρ Κατζαπτάι και προσθέτει: «Ακόμη και στο Γραφείο Ευρωπαϊκών και Ευρασιατικών Υποθέσεων του Στέητ Ντιπάρτμεντ, το οποίο παραδοσιακά ασχολείται με την Άγκυρα, η τουρκοφιλία δεν είναι πλέον της μόδας.<br /><br />Το γενικό συναίσθημα στην κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών είναι ότι ο Ερντογάν ανταποκρίνεται καλύτερα στον Πούτιν» σημειώνει ο αναλυτής του Washington Institute for Near East Policy, ο οποίος έχει γράψει και την πολιτική βιογραφία του Τούρκου προέδρου.<br /><br />Ο Ερντογάν φυσικά και τα καταλαβαίνει όλα αυτά. Γνωρίζει όμως ότι, αν για παράδειγμα, επέστρεφε τους πυραύλους S-400 στη Ρωσία, ο Πούτιν θα μπορούσε να επιβάλει αμέσως εμπορικές και τουριστικές κυρώσεις, διαβρώνοντας περαιτέρω την εκλογική βάση στήριξης του Ερντογάν. Ενώ τώρα του δίνει τη δυνατότητα παραγωγής στην Τουρκία του εμβολίου Sputnik κατά του κορονοϊού!<br /><br />Η κρίση θα φτάσει στη… Γενεύη<br /><br />Ο Μουράτ Γετκίν, πρώην διευθυντής της αγγλόφωνης Hurriyet, εκτιμά ότι «η διάσταση απόψεων μεταξύ Τουρκίας και ΝΑΤΟ, θα εμφανιστεί σύντομα στην Ελλάδα και το Κυπριακό, καθώς ο Μπάιντεν υποστήριξε ανοιχτά τις ελληνικές και κυπριακές θέσεις στην Ανατολική Μεσόγειο».<br /><br />Προβλέπει μάλιστα ότι η ατμόσφαιρα αυτή θα επηρεάσει την άτυπη σύνοδο 5+1 που ξεκινούν το απόγευμα στη Γενεύη υπό την αιγίδα του ΟΗΕ.<br />Ήδη, τουρκικές εφημερίδες αναπαράγουν ευρέως, επίσης, δημοσίευμα της βρετανικής«Sunday Express», σύμφωνα με την οποία «υπουργοί του Ηνωμένου Βασιλείου σκέφτονται να αναγνωρίσουν επίσημα τη Βόρεια Κύπρο ως ανεξάρτητο κράτος».<br /><br />Η εφημερίδα, που επικαλείται βρετανικές κυβερνητικές πηγές, ισχυρίζεται προκλητικά μάλιστα ότι «η επίλυση του προβλήματος θα βοηθούσε τους 300.000 Τουρκοκύπριους στη Βρετανία, των οποίων η χώρα αυτή τη στιγμή δεν είναι αναγνωρισμένη και θα επέτρεπε για πρώτη φορά απευθείας πτήσεις προς αυτήν».<br /><br />Δεν είναι τυχαίο βέβαια ότι οι «πληροφορίες» αυτές διαρρέουν παραμονές της άτυπης συνεδρίασης 5+1 για το Κυπριακό στη Γενεύη , στην οποία η Βρετανία-ως εγγυήτρια δύναμη στην Κύπρο ,παίζει δυστυχώς όλο και περισσότερο το παιγνίδι της Αγκύρας.<br /><br />Ο Τουρκοκύπριος κατοχικός ηγέτης, Ερσίν Τατάρ, μιλώντας μάλιστα στη «Sunday Express», προέτρεψε την κυβέρνηση του Μπόρις Τζόνσον να υποστηρίξει το σχέδιό του για «λύση δύο κρατών» στην Κύπρο.<br /><br />Με δεδομένη την αρνητική έως φιλοτουρκική στάση της Βρετανίας και κατά την προηγούμενη σύνοδο του 2017 στο θέρετρο Κρανς Μοντανά, οι οιωνοί μόνο καλοί δεν είναι για τον «συσχετισμό δυνάμεων» ,στην άτυπη σύνοδο της Γενεύης.<div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Στα κάγκελα με Μπάιντεν οι Τούρκοι… Αρμένιοι, αλλά και Κωνσταντινούπολη

Του ΜΙΧΑΛΗ ΨΥΛΟΥ Πολεμικό κατά του Τζο Μπάιντεν ήταν το κλίμα στον τουρκικό Τύπο, προϊδεάζοντας ότι ο Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν θα εμφα...

Διαβάστε την συνέχεια