“Έχουμε αποφασίσει ότι η «στρατηγικά ψύχραιμη» Ελλάς δεν πρόκειται να πολεμήσει; Κύριοι ανησυχούμε…”

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiEYxo71pFWwCmBk2hEjXO1IJaM1TezGB6ZW_G1DxMWb_HC785fU9R6ER2FSchi14nGyDXoNA9XRMkxYkQ_q3rzSnPov1X8NiNUWfi7RfW9HAZyoF7BlxU5ZkzY9kjt0noM7MtG71oWrpY/s1600/polemiko_nautiko.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="521" data-original-width="696" height="478" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiEYxo71pFWwCmBk2hEjXO1IJaM1TezGB6ZW_G1DxMWb_HC785fU9R6ER2FSchi14nGyDXoNA9XRMkxYkQ_q3rzSnPov1X8NiNUWfi7RfW9HAZyoF7BlxU5ZkzY9kjt0noM7MtG71oWrpY/s640/polemiko_nautiko.jpg" width="640" /></a></div> <br />Γράφει ο<br />Αντιναύαρχος ε.α. <b>Β. Μαρτζούκος ΠΝ*</b><br />Είμαστε μάρτυρες μίας αναθεωρητικής Τουρκίας, με περιφερειακές φιλοδοξίες, ολοένα και περισσότερο ισχυρής στρατιωτικά, η οποία προκαλεί, πειθαναγκάζει και διεκδικεί θίγοντας ευθέως την εθνική κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα Ελλάδος και Κύπρου. Διεθνείς Οργανισμοί όπως ο ΟΗΕ και το ΝΑΤΟ μάλλον δεν διακρίνουν κάτι μεμπτό και κατά συνέπεια δεν παρεμβαίνουν. Η μεγάλη ευρωπαϊκή μας «οικογένεια» παρακαλεί τον κλέπτη να αποδεχθεί διάλογο με τους ιδιοκτήτες και αυτός δυσανασχετώντας θέτει ως βάση διαλόγου την αποδοχή των κλοπιμαίων. Ο υπερατλαντικός Πόντιος Πιλάτος συνιστά αυτοσυγκράτηση και παραπέμπει σε λύσεις «win – win» με τα εγχώρια φερέφωνα να παπαγαλίζουν το σύνθημα ως ηχώ.<br /><br />Η Ελλάς συρρικνώνεται ραγδαίως δημογραφικά αλλά αυτό δεν απασχολεί αφού ο πληθυσμός σταθεροποιείται αριθμητικά με χιλιάδες αναφομοιώτους Μουσουλμάνους από Ασία και Αφρική που απαιτούν Τζαμιά, Μουφτήδες, Σαρία και συλλογικά προνόμια, υπό την αιγίδα του γείτονος «Σουλτάνου προστάτη τους». Η Ελλάς παραμένει ελκυστική για τους πλούσιους διακινητές ψυχών, παρά την πρόσφατη θετική προσπάθεια επί των συνόρων, αφού προσφέρει δωρεάν διαμονή, διατροφή, περίθαλψη, εκπαίδευση και στο βάθος (προεκλογικά) υπηκοότητα. Οι χειμαζόμενοι Έλληνες φορολογούμενοι επωμίζονται σιωπηρά τόσο το οικονομικό βάρος, όσο και την επιβληθείσα προβληματική συμβίωση υπό τον φόβο του αντιρατσιστικού νόμου, της απειλής του «μη πολιτικώς ορθού» και της «κατακραυγής» των «ανθρωπιστικών» ΜΚΟ. Τα ΜΜΕ δεν αναδεικνύουν ως μείζον θέμα τον άμεσο κίνδυνο αλλοιώσεως του πληθυσμού και την σταδιακή απώλεια της συλλογικής εθνικής συνειδήσεως, ίσως για να αποφύγουν την δυσαρέσκεια ισχυρών διεθνιστών, εθνομηδενιστών και παγκοσμιοποιημένων κοσμοπολιτών.<br /><br />Στην παιδεία και την πολιτική ακούγονται όλο και πιο αραιά οι όροι «έθνος Ελλήνων», «εθνικές παραδόσεις», «έθνος – κράτος», «εθνικό όραμα και φρόνημα», αφού το 90% των οραμάτων που μεταλαμπαδεύονται στους νέους Έλληνες αφορούν την σωτηρία του πλανήτου, την παγκόσμια διακυβέρνηση, τους πολίτες του κόσμου και τον αντιρατσισμό.<br /><br />Οι Ένοπλες Δυνάμεις (ΕΔ) της χώρας παραμένουν ακόμη ισχυρές κυρίως λόγω των εμψύχου δυναμικού των (γεγονός όμως που δεν αποτελεί πανάκεια, για κάθε άλλη αστοχία και παράληψη). Εκ του αποτελέσματος, εν τούτοις, η Τουρκία δεν έχει πεισθεί για την αποτρεπτικότητά τους και έτσι προβαίνει ανενόχλητη σε γεωτρήσεις στα Χωρικά Ύδατα και την ΑΟΖ της Κύπρου, το casus belli ισχύει και θριαμβεύει, οι υπερπτήσεις είναι σχεδόν καθημερινές, η «γαλάζια πατρίδα» δεν αποτελεί απλή απειλή αλλά λαμβάνει σάρκα και οστά, οι NAVTEXES πολλαπλασιάζονται, οι ψαράδες μας παρενοχλούνται ακόμη και εντός χωρικών υδάτων (ΧΥ), οι Τούρκοι αλιείς αλωνίζουν το Αιγαίο και ούτε λόγος για επίσκεψη στα Ίμια. Οι αμυντικές προοπτικές δυσοίωνες (ετήσιες αμυντικές δαπάνες $ 20 δις έναντι 3 δις €).<br /><br />Εάν οι ΕΔ μας και αμυντική βιομηχανία, ήταν αρκούντως ισχυρές ως προς την τουρκική απειλή, η χώρα μας θα αποκτούσε τα ακόλουθα μοναδικά πλεονεκτήματα:<br />Άσκηση αποτελεσματικής αποτροπής σε ολόκληρο το φάσμα των τουρκικών απειλών και προκλήσεων σε Ελλάδα και Κύπρο (διασφάλιση ειρήνης, ασφάλειας, αναπτύξεως).<br />Αντιμετώπιση όλου του φάσματος πιθανών κρίσεων άμυνας και ασφάλειας (ενίσχυση αποτρεπτικής φήμης και εκμετάλλευση στρατηγικών ευκαιριών).<div> <br />Ενάσκηση κυριαρχίας (π.χ. Ίμια) και κυριαρχικών δικαιωμάτων (π.χ. επέκταση ΧΥ).<br />Αποτελεσματική προάσπιση εθνικών ζωτικών συμφερόντων σε περίπτωση αποτυχίας της αποτροπής και ενάρξεως γενικευμένης στρατιωτικής συγκρούσεως.<br />Απόκτηση εθνικής υποστάσεως, κύρους και ειδικού βάρους κατά τους πάσης φύσεως διπλωματικούς χειρισμούς της χώρας (π.χ. ευνοϊκές διαπραγματεύσεις, αμοιβαιότητα συμμαχιών, ενάσκηση επιρροής, παρουσία σε περιοχές ενδιαφέροντος κ.λπ.).</div> <div> <br />Οικονομική ανάπτυξη με υγιή επένδυση στον τομέα της υψηλής αμυντικής τεχνολογίας (η σχεδόν μονομερής εξάρτηση από τον επισφαλή τουρισμό και τον πρωτογενή τομέα δεν αποτελεί αναπτυξιακή συνταγή σε αντίθεση με την υψηλή τεχνολογία και την ναυτιλία τα οποία επιπλέον θα συγκρατούν νέους επιστήμονες και τεχνικούς στην χώρα). <br /><br />Τα ανωτέρω πλεονεκτήματα θα απολύτρωναν την Ελλάδα από την θέση του κατευνάζοντος και θα αποκαθήλωναν την Τουρκία από τον θρόνο του πειθαναγκάζοντος. Προϋπόθεση της ανωτέρω προοπτικής αποτελεί η εθνοκρατική γεωπολιτική αντίληψη των πολιτικών ηγεσιών, καθώς και η πειστική πρόθεση χρήσεως των ΕΔ, όταν διακυβεύονται εθνικά ζωτικά συμφέροντα.<br /><br />Με δεδομένο τον θεμελιώδη εθνικό ρόλο της στρατιωτικής ισχύος από την εποχή του Θουκυδίδη, το προκύπτον αμείλικτο ερώτημα είναι γιατί οι ΕΔ έχουν εγκαταλειφθεί κατά τα τελευταία 20 έτη (ουδέν μείζον εξοπλιστικό πρόγραμμα) από τις εκάστοτε πολιτικές ηγεσίες; Δεν αντιλαμβάνονται την απειλή και το εθνικό διακύβευμα; Δεν δύνανται λόγω ανυπέρβλητων οικονομικών δυσχερειών; Δεν πιστεύουν στις ΕΔ (αναγκαίο κακό και αντιπαραγωγική επένδυση σύμφωνα με πρώην Υπουργό); Ρισκάρουν τις τύχες του έθνους (όπως πρώην Υπουργός είχε υποστηρίξει δημοσίως); Έχουν αποφασίσει ότι η «στρατηγικά ψύχραιμη» Ελλάς δεν πρόκειται να πολεμήσει ακόμη και αν θυσιάσει οτιδήποτε πιεζόμενη (καλύτερα μία επώδυνη συμφωνία.. σύμφωνα με πρώην Πρωθυπουργό); Δεν υπάρχει αυτόφωτη αλλά ετερόφωτη Εθνική Στρατηγική στα πλαίσια ευρύτερων σχεδιασμών για την περιοχή μας;<br /><br />Λύσεις εφικτές και εφαρμόσιμες από «αύριο» υπάρχουν αρκεί να υπάρχει πολιτική βούληση. Οι ΕΔ συγκροτούνται ποσοτικά, ποιοτικά και οργανωτικά αναλόγως των απειλών, της γεωγραφίας και της αποστολής των. Είναι προτιμότερο να αφοπλίζεται ένα κράτος που δεν πιστεύει στην χρησιμότητα των ΕΔ, παρά να διατηρεί ΕΔ κατώτερες των περιστάσεων (δεν ισχύει δηλαδή το «ολίγον έγκυος» στις ΕΔ). Πρόσφατα ο Κύπριος Πρόεδρος υποστήριξε ότι μία στρατιωτική αναμέτρηση με την Τουρκία θα ισοδυναμούσε με το τέλος του ελληνισμού της Κύπρου, αποδεχόμενος έμμεσα ότι οι ΕΔ του ελληνισμού έχουν τυπικό (διακοσμητικό) χαρακτήρα και ότι δεν υπάρχει η πρόθεση να χρησιμοποιηθούν. Ανάλογες δηλώσεις γίνονται και από υψηλούς αξιωματούχους της Ελλαδικής Κυβερνήσεως συντελώντας έτσι στην εκθεμελίωση του οικοδομήματος της εθνικής αποτροπής.<br /><br />Η εθνική μνήμη χρυσόψαρου συντηρεί τον φαύλο κύκλο της κακοδαιμονίας. Οι εθνικές κρίσεις και τα τετελεσμένα δεν μας καθιστούν σοφότερους (αλήθεια υπάρχει κρατική μελέτη, διερεύνηση και συμπεράσματα της κρίσεως των Ιμίων του 1996;) και έτσι στην επόμενη κρίση η ηγεσία ανακαλύπτει αδυναμίες που η ίδια έχει διαχρονικά προκαλέσει και έτσι οδηγείται στον γνωστό μονόδρομο της επώδυνης διαπραγματεύσεως (… τι θέλετε δηλαδή να κάνουμε πόλεμο;..). <br /><br />Στις 06 Ιουλίου 2020 σε μία λαμπρή τελετή και ενώπιον της πολιτειακής και πολιτικής ηγεσίας, έγινε η ονοματοδοσία του Πλοίου Γενικής Υποστηρίξεως «ΗΡΑΚΛΗΣ» το οποίο αποτελεί την τελευταία από μία σειρά γενναιόδωρων προσφορών προς το ΠΝ του ευπατρίδους εφοπλιστού, Υποναυάρχου Π. Λασκαρίδη. Μετά από την «στρογγυλεμένη» και στομφώδη γλώσσα των θεσμικών φορέων, ο Κος Λασκαρίδης αφού εξήρε το ΠΝ, τις δράσεις και τις παραδόσεις του, κάκισε με κόσμιο τρόπο αλλά ευθέως και δίχως περιστροφές όλες τις πολιτικές ηγεσίες για την κατάφωρη παραμέληση του ΠΝ (και των ΕΔ γενικότερα), επισημαίνοντάς τους την κρισιμότητα των στιγμών. Μεθερμηνεύοντας την ουσία των λόγων και της ανησυχίας του, είναι βέβαιο ότι ο Κος Π. Λασκαρίδης, σε κλειστό κύκλο, θα τους έλεγε «Επιτέλους πότε θα συνέλθετε και θα πάτε από ρυθμούς σημειωτόν σε τροχάδην (όπως π.χ. το Ισραήλ); Τι περιμένετε; Θα εμπνευσθεί κάποιος εξ υμών από την προνοητικότητα, προβλεπτικότητα, βούληση και προετοιμασία ενός Ε. Βενιζέλου ή Ι. Μεταξά πριν να είναι αργά ή θα οδηγηθείτε και πάλι σε επώδυνες συμφωνίες, αφού πρώτα υποδείξετε τους νέους αποδιοπομπαίους τράγους και δίχως ασφαλώς να κοιτάζεσθε στον καθρέπτη»;<br /><br /><b><i>*Επίτιμος Διοικητής Σχολής Ναυτικών Δοκίμων<br />Αντιπρόεδρος ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.</i></b><div> <br /><a href="https://www.militaire.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div> </div>

“Έχουμε αποφασίσει ότι η «στρατηγικά ψύχραιμη» Ελλάς δεν πρόκειται να πολεμήσει; Κύριοι ανησυχούμε…”

Γράφει ο Αντιναύαρχος ε.α. Β. Μαρτζούκος ΠΝ* Είμαστε μάρτυρες μίας αναθεωρητικής Τουρκίας, με περιφερειακές φιλοδοξίες, ολοένα και περισσό...

Διαβάστε την συνέχεια

Η αυτοτιμωρία της Ελλάδας στο Καστελόριζο και τη Μεσόγειο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEimAOWT5778MQBUIYfvrwEXH4C7xO2YxX_oEf8tTU8XjvhTGRC6w6FE6LNTWzHjCtg8b4KS2hWteAEgzjCwwQ66YJpzkYRjQ6HqDmJ_K39TXodYhnuTpA9M6nyOKdhcO-q5slBgnMXLUUA/s1600/aoz_kastelorizo.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="392" data-original-width="696" height="360" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEimAOWT5778MQBUIYfvrwEXH4C7xO2YxX_oEf8tTU8XjvhTGRC6w6FE6LNTWzHjCtg8b4KS2hWteAEgzjCwwQ66YJpzkYRjQ6HqDmJ_K39TXodYhnuTpA9M6nyOKdhcO-q5slBgnMXLUUA/s640/aoz_kastelorizo.png" width="640" /></a></div> <br /> Της <b>Κύρας Αδάμ</b><br /> Ο αρχικός ενθουσιασμός ότι επίκειται η οριοθέτηση ΑΟΖ Ελλάδας Αιγύπτου γρήγορα εξαερώθηκε με τα πρώτα μελτέμια.<br /> <br /> Όπως παραδέχθηκε μάλιστα σε πρόσφατη συνέντευξη του ο ΥΠΕΞ Ν. Δένδιας « Είναι δεδομένο ότι οι διαπραγματεύσεις αυτές είναι πιο πολύπλοκες σε σχέση με την Ιταλία..»<br /> <br /> Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει να λύσει έναν περίπλοκο γόρδιο δεσμό, τον οποίο η ίδια δημιούργησε διότι δεν κατήγγειλε ως είχε το δικαίωμα στον ΟΗΕ την τουρκο/λυβική Συμφωνία:<br /> Θέλει διακαώς να οριοθετήσει ΑΟΖ με την Αίγυπτο γιατί νομίζει ότι αυτός είναι ό μοναδικός τρόπος να «κόψει» στη μέση την τουρκο/λυβική ΑΟΖ και να οδηγήσει την Άγκυρα σε επαναδιαπραγμάτευση της ΑΟΖ της περιοχής ανάμεσα σε Ελλάδα, Τουρκία, Αίγυπτο, Λιβύη.<br /> <div> <br /> Για να συμφωνήσει η Αίγυπτος να οριοθετήσει ΑΟΖ με την Ελλάδα απαιτεί ακατέβατα να κουτσουρέψει μόνη της η Αθήνα την ελληνική ΑΟΖ, δηλαδή ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα σε εξευτελιστικά ποσοστά πολύ κάτω από το 50% της πλήρους ΑΟΖ, με πρώτη στη λίστα την ΑΟΖ του Καστελόριζου, γύρω στο 0%.</div> <div> <br /> Στην περίπτωση που η Ελλάδα κουτσουρέψει μόνη της τα κυριαρχικά δικαιώματα της , στο Καστελόριζο, το οποίο θα εξαφανιστεί, τότε αποκτά δικαίωμα ο Ερντογάν να ισχυριστεί ότι δεν υπάρχουν απέναντι ακτές μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου, επομένως δεν υπάρχει ΑΟΖ Ελλάδας / Αιγύπτου στην περιοχή αυτή, αλλά μόνον ΑΟΖ Τουρκίας/ Αιγύπτου. Έτσι η Ελλάδα, λόγω της ΑΟΖ Τουρκίας /Λιβύης, κινδυνεύει να μην έχει κανένα δικαίωμα και καμμία προσπέλαση ή πρόσβαση ανατολικά και νότια της ΑΟΖ αυτής. Επομένως ,ισχυρίζεται ο Ερντογάν ,η Τουρκία έχει το δικαίωμα του βέτο στον ΟΗΕ, στην περίπτωση που Ελλάδα και Αίγυπτος στείλουν ενδεχόμενη συμφωνία τους για την ΑΟΖ στα Ηνωμένα Έθνη για καταχώρηση, την οποία αυτομάτως θα απορρίψουν τα ΗΕ διότι έχουν ήδη νομιμοποιήσει την τουρκο/λιβυκή ΑΟΖ λόγω της τουρκο/λιβυκής Συμφωνίας.<br /> <br /> Όλα αυτά προκύπτουν από στοιχεία της εντατικής «τηλεφωνικής διπλωματίας» που έχει αναπτυχθεί προκειμένου να επέλθει ένας συμβιβασμός , που θα τετραγωνίσει τον κύκλο.<br /> <br /> Οι ασφαλείς διπλωματικές πληροφορίες αναφέρουν ότι ο κ Μητσοτάκης τηλεφώνησε στον Αμερικανό ΥΠΕΞ Μ Πομπέο, ζητώντας του να μεσολαβήσει στον Αιγύπτιο Πρόεδρο Αλ Σίσσι να υπογράψει το συντομότερο δυνατόν την ΑΟΖ με την Ελλάδα, με ελληνικό αντάλλαγμα το πετσόκομμά της ΑΟΖ του Καστελόριζου -ή όπως θέλει ο γελοίος ελληνικός νεολογισμός, την εφαρμογή της «περιορισμένη επήρειας» στην ΑΟΖ του Καστελόριζου», (σ.σ. ο όρος αυτός δεν υπάρχει ούτε αναγνωρίζεται στο Δίκαιο της Θάλασσας αλλά και στη νομολογία του Δ. Δικαστηρίου της Χάγης).<br /> <br /> Είναι εμφανές ότι η Ελλάδα επείγεται να καταστήσει την Αίγυπτο συνυπεύθυνη προκειμένου Ελλάδα και Αίγυπτος να «διεμβολίσουν « την τουρκο /λυβική ΑΟΖ.<br /> <br /> Από την πλευρά του ο Τ. Ερντογάν μίλησε με τον Αλ Σίσσι για να του επισημάνει ότι αν οριοθετηθεί ΑΟΖ Τουρκίας –Αιγύπτου, με την ΑΟΖ του Καστελόριζου εξουδετερωμένη, τότε η Αίγυπτος θα έχει κέρδος 180 νμ σε ΑΟΖ έναντι των 70νμ ΑΟΖ που θα κερδίσει από την οριοθέτηση ΑΟΖ Ελλάδας/ Αιγύπτου.<br /> <br /> Παράλληλα η Αθήνα προσέγγισε το Βερολίνο, ζητώντας από την κα Μέρκελ να πεί στον Ερντογάν « να μην δημιουργήσει πρόβλημα» στην περίπτωση που οριοθετηθεί ΑΟΖ Ελλάδας Αιγύπτου.<br /> <br /> Σύμφωνα με τις ίδιες αξιόπιστες διπλωματικές πηγές η απάντηση Ερντογάν ήταν ότι αν η Ελλάδα συμφωνήσει με τον Αιγύπτιο Πρόεδρο Αλ Σίσσι ότι το Καστελόριζο δεν έχει υπολογίσιμη ΑΟΖ, τότε εκ των πραγμάτων δεν υπάρχει ΑΟΖ Ελλάδας/ Αιγύπτου, δηλαδή οι απέναντι ακτές Αιγύπτου/ Κρήτης πάνε περίπατο. Επομένως , επέμεινε ο Τ. Ερντογάν, δεν θα επιτρέψει σε μια πιθανή ελληνο/αιγυπτιακή Συμφωνία για ΑΟΖ να κατοχυρωθεί στα Ηνωμένα Έθνη και έτσι δεν θα έχει διεθνή νομική ισχύ (σ.σ. δηλαδή το ακριβώς ανάποδο από την ελληνική στάση , καθώς η Αθήνα δεν κατήγγειλε ποτέ επισήμως στον ΟΗΕ την τουρκο/λυβική Συμφωνία για την ΑΟΖ , με αποτέλεσμα αυτή να βρίσκεται τώρα σε πλήρη ισχύ. Επιπλέον ουδείς μπορεί να την αλλάξει τώρα , αν δεν συμφωνήσουν ταυτοχρόνως και από κοινού τα δύο συμβαλλόμενα μέρη , δηλαδή η Τουρκία και η Λιβύη).<br /> <br /> Εντύπωση προκαλεί ακόμα το γεγονός ότι ο Τ. Ερντογάν ζήτησε την έμμεση παρέμβαση της κας Μέρκελ προς τον ΣΥΡΙΖΑ , ώστε και η Αξιωματική Αντιπολίτευση να αποδεχθεί «ομαλά» το κουτσούρεμα της ΑΟΖ του Καστελόριζου.<br /> <br /> Στις επαφές αυτές θα πρέπει να προστεθεί και αυτή του κ Δένδια με τον Πρόεδρο της Λιβυκής Βουλής , με τον οποίο συζητήθηκε η πιθανότητα ελληνο/λιβυκής ΑΟΖ , με την μόνιμη λιβυκή απαίτηση, η Γαύδος να μην έχει ΑΟΖ.<br /> <br /> Όμως στην περίπτωση που η Ελλάδα πείσει την Αίγυπτο να οριοθετήσουν την μεταξύ τους ΑΟΖ , με αντάλλαγμα την παραχώρηση ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων , δηλαδή μεγάλων ποσοστών της ελληνικής ΑΟΖ στην περιοχή , Καστελόριζου, Ρόδου, Καρπάθου, Κρήτης, τότε στην πράξη η Αθήνα θα έχει αποδεχθεί το δυτικό όριο της τουρκο/λιβυκής Συμφωνίας για την ΑΟΖ. Με άλλα λόγια η ελληνική ΑΟΖ θα εκτείνεται μόνον δυτικά της γραμμής Ρόδος Κάρπαθος Κρήτη, αφού ανατολικά και νότια θα συναντά «το τείχος» της τουρκο/λυβικής ΑΟΖ.<br /> <br /> Κατ’ αυτόν τον τρόπο η Ελλάδα θα μπορεί δυνητικά να έχει ΑΟΖ στην γραμμή Ντάλαμαν- Ρόδος -Κάρπαθος -Κρήτη, ενώ νοτίως και δυτικά της Κρήτης δεν θα έχει ΑΟΖ , αφού αυτή δεν έχει οριοθετηθεί με τη Λιβύη και ούτε πρόκειται να οριοθετηθεί εύκολα αφού η Τρίπολη υπο την αυστηρή « καθοδήγηση» της Τουρκίας θα απαιτεί να εκμηδενιστεί η ΑΟΖ της Γαύδου, η οποία είναι και μικρότερη σε έκταση από το Καστελόριζο.<br /> <br /> Με δυνητικό αποτέλεσμα η Ελλάδα ανατολικά, νότια και δυτικά της Κρήτης να υποστεί μείωση κυριαρχικών δικαιωμάτων κατά περίπου 78%.<br /> <br /> <a href="https://www.militaire.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η αυτοτιμωρία της Ελλάδας στο Καστελόριζο και τη Μεσόγειο

Της Κύρας Αδάμ Ο αρχικός ενθουσιασμός ότι επίκειται η οριοθέτηση ΑΟΖ Ελλάδας Αιγύπτου γρήγορα εξαερώθηκε με τα πρώτα μελτέμια. Όπως πα...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Ν.Τραμπ «έκλεισε την πόρτα» των ΗΠΑ στην κυβέρνηση Μητσοτάκη

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjcwfMY-hYY2W_5BTavdn_6N8zi4DRj4i7SAmiwokh6HH_H3nBxH7PSyrJDTKdrzchhbQkDSB1-tQkXb1ym78_5P_xWejk-g7r6lXV7rJezYYhEPfGmr1q3w5MeA9WFaoqFit_vIUareek/s1600/mitsotakisvstrump.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="1366" height="280" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjcwfMY-hYY2W_5BTavdn_6N8zi4DRj4i7SAmiwokh6HH_H3nBxH7PSyrJDTKdrzchhbQkDSB1-tQkXb1ym78_5P_xWejk-g7r6lXV7rJezYYhEPfGmr1q3w5MeA9WFaoqFit_vIUareek/s640/mitsotakisvstrump.jpg" width="640" /></a></div> <br />Γράφει:<b> Θεόφραστος Ανδρεόπουλος</b><br />Ως έκφραση απόλυτης δυσαρέσκειας της κυβέρνησης Ν.Τραμπ απέναντι στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, λόγω των καθημερινών επιθέσεων και ύβρεων που εξαπολύονται από τα φιλοκυβερνητικά μέσα κατά του Αμερικανού προέδρου, θεωρείται η άρνηση της κυβέρνησης των ΗΠΑ να δεχθεί τον Έλληνα ΥΕΘΑ στην επίσκεψη που προγραμμάτιζε ο τελευταίος στην Ουάσιγκτον.<br /><br />Είναι η δεύτερη φορά που ακυρώθηκε η επίσκεψη του ΥΕΘΑ Ν.Παναγιωτόπουλου στις ΗΠΑ και πάλι υποτίθεται λόγω του κορωνοϊού.<br /><br />Είναι πρωτοφανές και φυσικά δεν υπήρχε λόγος να πραγματοποιηθεί η επίσκεψη στην παρούσα φάση, καθώς λόγω της πανδημίας που επικαλέστηκε η αμερικανική κυβέρνηση, δεν ήθελε να προγραμματίσει κατ’ ιδίαν συνάντηση του υπουργού Εθνικής Άμυνας με υπουργούς της κυβέρνησης Τραμπ.<br /><br />Τι σημαίνει αυτό; Ότι η αμερικανική κυβέρνηση δεν επιθυμεί να μιλήσει με τον ΥΕΘΑ Ν.Παναγιωτόπουλο και να ακούσει τις ελληνικές θέσεις στην παρούσα περίοδο αφού δεν κάνει τον κόπο να διαθέσει ούτε έναν υπουργό της και γενικά δεν θέλει να μιλάει με την κυβέρνηση Μητσοτάκη.<br /><br />Το διήμερο 20 -21 Ιουλίου, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας είχε προγραμματιστεί να βρίσκεται στην Ουάσινγκτον, προσκεκλημένος του Αμερικανού ομολόγου του Μαρκ Έσπερ. Επρόκειτο για εξ αναβολής συνάντηση της 23η Μαρτίου, λόγω κορωνοϊού, κατά την επίσημη εκδοχή.<br /><br />Η αμερικανική πλευρά έδειξε απροθυμία και αδιαφορία να υπάρξει κατ’ ιδίαν συνάντηση του υπουργού Εθνικής Άμυνας με υπουργούς της κυβέρνησης Τραμπ και μάλιστα προτάθηκε να πραγματοποιηθεί η επικοινωνία στην Ουάσινγκτον μέσω webinar, δηλαδή μέσω τηλεσυνάντησης.<br /><br />Το απόλυτο... «γράψιμο» δηλαδή. Είναι κάτι σαν το... «μην τηλεφωνήσετε εσείς, θα σας τηλεφωνήσουμε εμείς».<br /><br />Μένει να δούμε τελικά εάν θα πραγματοποιηθεί και η επικοινωνία μέσω τηλεδιάσκεψης γιατί και αυτό δεν είναι απόλυτα σίγουρο...<br /><br />Τόσο ο Τραμπ όσο και κορυφαία στελέχη της κυβέρνησής του ούτε να «μυρίσουν» δεν θέλουν την κυβέρνηση των Αθηνών, την οποία θεωρούν περίπου ως «Φιλιππινέζα» του Βερολίνου και με μηδενική δυνατότητα άσκησης ανεξάρτητης πολιτικής στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου.<br /><br />Για την «πόρτα» Ν.Τραμπ προς την κυβέρνηση Μητσοτάκη εξέδωσε ανακοίνωση και η Ελληνική Λύση:<br /><br />«Η άρνηση των υπουργών των ΗΠΑ να δεχθούν τον Έλληνα ΥΕΘΑ, παρότι η επίσκεψη του ήταν προγραμματισμένη, αποτελεί ύψιστη προσβολή.<br /><br />Την ίδια στιγμή οι ΗΠΑ επιμένουν αποκαλούν την Τουρκία, «φίλο, εταίρο και σύμμαχο»! Ποια; Την Τουρκία που δεν διστάζει να διεξάγει ακόμα και κοινές στρατιωτικές επιχειρήσεις με το Ιράν!<br /><br />Ήρθε η στιγμή για την Ελλάδα να ανακτήσει την εθνική της αξιοπρέπεια και να εγκαταλείψει την Αμερικανόδουλη στάση που δεν προσφέρει τίποτα πλέον στα εθνικά μας συμφέροντα.<br /><br />Όπως θα έκανε κάθε κυρίαρχη χώρα. Η εποχή του "Αμερικάνοι ιδού ο στρατός σας", έχει περάσει ανεπιστρεπτί.»<br /><br /><a href="https://www.pronews.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ο Ν.Τραμπ «έκλεισε την πόρτα» των ΗΠΑ στην κυβέρνηση Μητσοτάκη

Γράφει: Θεόφραστος Ανδρεόπουλος Ως έκφραση απόλυτης δυσαρέσκειας της κυβέρνησης Ν.Τραμπ απέναντι στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, λόγω των καθημ...

Διαβάστε την συνέχεια

''Κάζο'' για Ερντογάν: Καρέ-καρέ η εκτέλεση στελεχών των ΤΕΔ από Κούρδους

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgjfaPYVJonAC-UQGKsrb5UeEy1f7MYfaa8GbW0sXJKYpJx1cdbnv0qWn-n0ntNlvEftSjkgzHh-oKQbjAXjrqzCvjZgKvr_Xlr3_41wMQnAghtVFBHZ4dvS9ZbUdDbj7IHkkHxuVwW_1M/s1600/2225479665.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="1000" height="384" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgjfaPYVJonAC-UQGKsrb5UeEy1f7MYfaa8GbW0sXJKYpJx1cdbnv0qWn-n0ntNlvEftSjkgzHh-oKQbjAXjrqzCvjZgKvr_Xlr3_41wMQnAghtVFBHZ4dvS9ZbUdDbj7IHkkHxuVwW_1M/s640/2225479665.jpeg" width="640" /></a></div> <br /> Απανωτά χτυπήματα από Κούρδους κατά Τούρκων. Το αντάρτικο συνεχίζεται τόσο εντός Τουρκίας, αλλά και σε Ιράκ και Συρία. <br /> <br /> Η Άγκυρα παίρνει ''μαθήματα'' από τους αγωνιστές Κούρδους, που με Καλάσνικοφ και με παλαιά οπλικά συστήματα σκοτώνουν Τούρκους<br /> <br /> Μόλις λίγες ημέρες μετά το ''κάζο'' στην Al Watiya της Λιβύης, οι Τούρκοι είχαν και άλλες απώλειες, καθώς τουρκικό ελικόπτερο έπεσε μετά από αποστολή κατά Κούρδων!<br /> <br /> Δεν γίνεται αναφορά για το που έλαβε χώρα το συγκεκριμένο περιστατικό.<br /> <br /> Την ίδια στιγμή, το HPG δημοσίευσε φωτογραφίες με την εκτέλεση Τούρκων στρατιωτών. <br /> <br /> Αυτό που παρατηρούμε λοιπόν, είναι η ανικανότητα της Τουρκίας να αμυνθεί απέναντι σε έναν γενικευμένο αστικό πόλεμο που έχουν κηρύξει οι Κούρδοι, και αποτελεί την αρχή του τέλους των εύθραυστων πυλώνων της τουρκικής κοινωνίας. Η τάση του Ερντογάν να εξωτερικεύει τις εσωτερικές κρίσεις, μετέτρεψε την Τουρκία σε στρατιωτικό στόχο πολλών λαών που έπεσαν θύματα του τουρκικού ιμπεριαλισμού. <br /> <br /> Δείτε βίντεο: <br /> <br /> <section class="article__main" style="-webkit-box-direction: reverse; -webkit-box-orient: horizontal; box-sizing: border-box; display: flex; flex-direction: row-reverse; margin: 0px 0px 20px; padding: 0px;"><div class="article__main-content" style="-webkit-box-flex: 1; box-sizing: border-box; flex: 1 0 calc(100% - 360px); margin: 0px; max-width: calc(100% - 360px); padding: 0px 150px 0px 0px; position: relative;"> <div class="article__body" style="box-sizing: border-box; font-size: 1.6rem; line-height: 2.2rem; margin: 0px; padding: 0px;"> <div class="embed-media embed-media--rich-twitter" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; clear: both; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 30px; padding: 0px;"> <div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin: 10px auto; max-width: 550px; padding: 0px; width: 550px;"> <iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1280968215456296962" frameborder="0" id="twitter-widget-1" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/index.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-1&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1280968215456296962&lang=en&origin=https%3A%2F%2Fwww.pentapostagma.gr%2Fkosmos%2Fenoples-syrraxeis%2F6951237_kazo-gia-erntogan-kare-kare-i-ektelesi-stelehon-ton-ted-apo&siteScreenName=pentapostagma&theme=light&widgetsVersion=9066bb2%3A1593540614199&width=550px" style="border-style: initial; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 791px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="Twitter Tweet"></iframe></div> </div> <div class="adv adv--full" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; clear: both; color: #091c55; float: none; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; line-height: 0; margin: 0px 0px 40px; padding: 0px; text-align: center;"> <div class="adv__inner" data-google-query-id="CLXy5K2bwOoCFdAT4AodYjQLkA" id="in_article_2" lazyloaded-by-ocm="" oau-code="/75351959/pentapostagma.gr/in_article_2" style="box-sizing: border-box; display: inline-block; margin: 0px; padding: 0px; position: relative; vertical-align: top; z-index: 1;"> <br class="Apple-interchange-newline" /></div> </div> </div> </div> <br /> <a href="https://www.pentapostagma.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </section>

''Κάζο'' για Ερντογάν: Καρέ-καρέ η εκτέλεση στελεχών των ΤΕΔ από Κούρδους

Απανωτά χτυπήματα από Κούρδους κατά Τούρκων. Το αντάρτικο συνεχίζεται τόσο εντός Τουρκίας, αλλά και σε Ιράκ και Συρία. Η Άγκυρα παίρνει...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Μακρόν αιφνιδιάζει τον Ερντογάν: Η TOTAL ξεκινάει έρευνες στα “οικόπεδα” νότια της Κρήτης

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgnWvYNKosT5FhxTayflwn00oeG_kiHZvDhU_3CrkM6sNAKtqtoM9K7pYW2tmYWfioyU6t2pNhaVY8GzyXfYA6Irm5KpRwMUCKvZxpzMuDuyLqJN2183f4byxyvwq6eMe49GPQGGbLPdR0/s1600/%25CE%259A%25CE%25A1%25CE%2597%25CE%25A4%25CE%2597.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="1000" height="384" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgnWvYNKosT5FhxTayflwn00oeG_kiHZvDhU_3CrkM6sNAKtqtoM9K7pYW2tmYWfioyU6t2pNhaVY8GzyXfYA6Irm5KpRwMUCKvZxpzMuDuyLqJN2183f4byxyvwq6eMe49GPQGGbLPdR0/s640/%25CE%259A%25CE%25A1%25CE%2597%25CE%25A4%25CE%2597.jpg" width="640" /></a></div> <h3>   <span style="font-weight: normal;">  Ταυτόχρονα η ΕΝΙ στέλνει εσπευσμένα βοήθεια στην Τρίπολη</span></h3> Xωρισμένη στα δύο είναι η ΕΕ. Από την μία σχεδόν η πλειοψηφία στηρίζει την Άγκυρα και τον Σάρατζ και από την άλλη, μόνο η Γαλλία δείχνει ξεκάθαρα την στήριξή της στον Ελληνισμό. <br /><br />Ειδικά το ''παιχνίδι'' των Ιταλών είναι ύπουλο και ξεκάθαρα ενάντια στα συμφέροντα της πατρίδας μας. <br />Συνάντηση Σάρατζ – ΕΝΙ στην Τρίπολη <br /><br />Ο πρωθυπουργός της Λιβύης Σάρατζ συναντήθηκε με το διευθύνοντα σύμβουλο (CEO) της ιταλικής εταιρείας ενέργειας ENI, τον Claudio Descalzi και την αντιπροσωπεία του, οι οποίοι επισκέφθηκαν την Τρίπολη.<br /><br />Σύμφωνα με ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του Πρωθυπουργού της Λιβύης, «κατά τη διάρκεια της συνάντησης, συζητήθηκαν ζητήματα συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών στον τομέα του πετρελαίου και του φυσικού αερίου, τρόποι ανάπτυξης αυτής, τρόποι εξόρυξης και διανομής του πετρελαίου, λαμβάνοντας υπόψη τις οικονομικές και τεχνικές ζημιές που προκλήθηκαν από τη μείωση της παραγωγής». Η ανακοίνωση αναφέρει επίσης ότι συζητήθηκαν σχέδια για επενδύσεις της εταιρείας ENI στη Λιβύη, συμπεριλαμβανομένων και σχεδίων για έργα υποδομής στον τομέα της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας.<br /><br />Αντίστοιχα σε γραπτή δήλωση της ENI, σημειώθηκε ότι διεξήχθησαν διαπραγματεύσεις για την ενίσχυση του δικτύου ηλεκτρικής ενέργειας στη χώρα. Τονίστηκε επίσης ότι η ENI αποτελεί τον κύριο παραγωγό υδρογονανθράκων με 170 χιλιάδες βαρέλια πετρελαίου την ημέρα στη Λιβύη. <br /><br />Η Ιταλική Γερουσία συμφώνησε να αναχρηματοδοτήσει τη στρατιωτική αποστολή στη Λιβύη για να εκπαιδεύσει και να υποστηρίξει την ακτοφυλακή της Λιβύης στην αντιμετώπιση της παράνομης μετανάστευσης.<br /><br />Η απόφαση ελήφθη κατά τη διάρκεια συνάντησης για να συζητηθεί η επιστροφή των ιταλικών αποστολών στο εξωτερικό για ένα ακόμη έτος. Εγκρίθηκε με 260 ναι, 14 όχι και δύο αποχές.<br /><br />Το Κίνημα Πέντε Αστέρων επαίνεσε την ψήφο του Συμβουλίου, λέγοντας ότι η δέσμευση της Ιταλίας προς τη νόμιμη κυβέρνηση της Λιβύης για την καταπολέμηση της παράνομης μετανάστευσης «ανταποκρίνεται στο εθνικό συμφέρον με προτεραιότητα και σαφή σημασία».<br /><br />Το κίνημα εξέφρασε την ελπίδα του ότι η συνεργασία με τη Λιβύη θα συνεχιστεί σε ευρωπαϊκό πλαίσιο, όχι μόνο διμερώς. <br />Αυτοί είναι οι Ιταλοί! <div> <br />Αντεπίθεση από Γαλλία <br /><br />Ταυτόχρονα όμως το Παρίσι ''μπάινει'' για τα καλά στα ενεργειακά της Μεσογείου. Ο Μακρόν αιφνιδιάζει τον Ερντογάν και η Γαλλία ξεκινάει έρευνες νότια της Κρήτης, δηλαδή στο σημείο που αμφισβητεί η Άγκυρα με την ''συμφωνία'' που έκανε με την Τρίπολη!<br /><br />Σύμφωνα με το <a href="https://worldenergynews.gr/index.php?id=47178">worldenergynews.gr</a> και τον Κώστα Δεληγιάννη, τον «οδικό χάρτη» έναρξης της πρώτης φάσης μελετών στις δύο παραχωρήσεις στην Κρήτη για έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων, παρουσίασαν σύμφωνα με πληροφορίες χθες (7/07) υψηλόβαθμα στελέχη της γαλλικής Total στη Γενική Γραμματέα του υπουργείου Ενέργειας, Αλεξάνδρα Σδούκου, και τον νέο διευθύνοντα σύμβουλο της Ελληνικής Διαχειριστικής Εταιρείας Υδρογονανθράκων (ΕΔΕΥ), Αριστοφάνη Στεφάτο.<br /><br />Όπως είναι γνωστό, τα δύο μπλοκ (δυτικά και νοτιοδυτικά της Κρήτης) έχουν παραχωρηθεί στην κοινοπραξία Total (40%) - ExxonMobil (40%) –ΕΛΠΕ (20%). Ο γαλλικός κολοσσός κατέχει παράλληλα τον ρόλο του operator και στις δύο παραχωρήσεις.<br /><br />Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, επικεφαλής του κλιμακίου της Total ήταν ο Bernard Clement, αντιπρόεδρος του τμήματος Έρευνας και Παραγωγής Υδρογονανθράκων της εταιρείας το οποίο είναι υπεύθυνο για την περιοχή της Κασπίας και την Νότιας Ευρώπης.<br /> <br />Με βάση την παρουσίαση, η πρώτη φάση των δισδιάστατων (2D) σεισμικών μελετών αναμένεται να ξεκινήσει από την κοινοπραξία το φθινόπωρο, με ορίζοντα ολοκλήρωσης τον Μάρτιο του 2021.<br /><br />Βάσιμη αισιοδοξία για εντοπισμό υδρογονανθράκων<br /><br />Υπενθυμίζεται ότι οι συμβάσεις παραχώρησης των δύο θαλάσσιων «οικοπέδων», συνολικής έκτασης περίπου 40.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων, κυρώθηκαν από την ελληνική Βουλή τον περασμένο Οκτώβριο. Κατά την πρώτη φάση, πέρα από τις σεισμικές μελέτες, θα πραγματοποιηθεί και επιφανειακή γεωχημική έρευνα. Θα ακολουθήσει η πρόσκτηση τρισδιάστατων (3D) σεισμικών δεδομένων, ενώ κατά την τρίτη φάση προβλέπεται η διενέργεια ερευνητικής γεώτρησης.<br /><br />Οι εν λόγω παραχωρήσεις παρουσιάζουν γεωλογικές ομοιότητες με εκτάσεις στη νοτιοανατολική Μεσόγειο, όπου τα τελευταία χρόνια έχουν εντοπισθεί σημαντικά κοιτάσματα υδρογονανθράκων. Το γεγονός αυτό καθιστά βάσιμη την αισιοδοξία για τον εντοπισμό αξιοποιήσιμου ορυκτού πλούτου.<br /><br /><br />Πάντως οι πρώτες τεκμηριωμένες απαντήσεις θα μπορούν να δοθούν μόνο μετά και την πραγματοποίηση ερευνητικής γεώτρησης. Μάλιστα, πρόκληση αποτελούν τα πολύ μεγάλα βάθη στην περιοχή (έως 3.600 μέτρα), καθώς θα χρειαστούν γεωτρητικές τεχνολογίες «τελευταίας γενιάς», για τέτοια υπερβαθέα ύδατα.<br /><br /><a href="https://www.pentapostagma.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο Μακρόν αιφνιδιάζει τον Ερντογάν: Η TOTAL ξεκινάει έρευνες στα “οικόπεδα” νότια της Κρήτης

    Ταυτόχρονα η ΕΝΙ στέλνει εσπευσμένα βοήθεια στην Τρίπολη Xωρισμένη στα δύο είναι η ΕΕ. Από την μία σχεδόν η πλειοψηφία στηρίζει την ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ορθή Οδός του Γιτζάκ Ράμπιν, Οδηγός και για την Ελλάδα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiekh67E2jCFfIlv8tbG-8tVWnD-iYD0fhnaPb3AOv1VzXl0ZW-FUJbe0XjVrEN6-Qey1eHC1MBHKff9hSX0u72oJo9Uepoo817XoFFbfzOy-fJcD7V8jw5UP-kMZWVX0TEd1Q3_xE4AgU/s1600/%25CE%2593%25CE%25B9%25CF%2584%25CE%25B6%25CE%25AC%25CE%25BA+%25CE%25A1%25CE%25AC%25CE%25BC%25CF%2580%25CE%25B9%25CE%25BD.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="333" data-original-width="553" height="384" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiekh67E2jCFfIlv8tbG-8tVWnD-iYD0fhnaPb3AOv1VzXl0ZW-FUJbe0XjVrEN6-Qey1eHC1MBHKff9hSX0u72oJo9Uepoo817XoFFbfzOy-fJcD7V8jw5UP-kMZWVX0TEd1Q3_xE4AgU/s640/%25CE%2593%25CE%25B9%25CF%2584%25CE%25B6%25CE%25AC%25CE%25BA+%25CE%25A1%25CE%25AC%25CE%25BC%25CF%2580%25CE%25B9%25CE%25BD.jpg" width="640" /></a></div> <div> <br /></div> <b>Ιωάννης Μπαλτζώης</b><br />Είναι στιγμές που στην ιστορία των εθνών κάποια γεγονότα, ομιλίες και παροτρύνσεις ηγετών, αναφορές σε ιστορικά γεγονότα κλπ να γίνονται σύνθημα, όραμα και οδηγός για την πορεία των εθνικών θεμάτων. Έτσι σε ένα τέτοιο γεγονός θα αναφερθούμε, που έχει σχέση με την εθνική συνείδηση και συμπεριφορά των Ισραηλινών, σε δύσκολες περιόδους και ιδιαίτερα σε πολεμικές συρράξεις με τους πολλούς εχθρούς που περιβάλλουν το Ισραήλ και που μπορεί και πρέπει να γίνει οδηγός και για την Ελλάδα. <br /><br />Η ΣΥΓΓΝΩΜΗ ΝΕΤΑΝΙΑΧΟΥ. <br /><br />Την τελευταία ημέρα της επίσκεψης του Μπαράκ Ομπάμα στο Ισραήλ τον Μάρτιο του 2013, συνέβη το ανεπάντεχο. Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Νετανιάχου, συνοδεύοντας στο αεροδρόμιο Μπέν Γκουριόν τον Μπαράκ Ομπάμα, ξαφνικά με προτροπή του Αμερικανού Προέδρου συνομιλεί τηλεφωνικά και ζητάει συγνώμη από τον Τούρκο πρωθυπουργό Ερντογάν. Η συγγνώμη είχε σχέση με τον θάνατο των εννέα Τούρκων πολιτών τον Μάιο του 2010, από την στρατιωτική επιχείρηση των Ισραηλινών κομάντος, στο επικεφαλής πλοίο ΜΑΒΙ ΜΑΡΜΑΡΑ του λεγόμενου «στολίσκου ελευθερίας», που κατευθυνόταν προς την Γάζα, με σκοπό να «σπάσει» τον αποκλεισμό που είχε επιβάλλει το Ισραήλ, με το πρόσχημα της ανθρωπιστικής βοήθειας. Η ενέργεια αυτή του Νετανιάχου προκάλεσε πλήθος σχολίων.<br /><br /> Στην Ελλάδα ιδιαίτερα, «έγκυροι» αναλυτές υπερβάλλαν εαυτούς σε κινδυνολογικά σενάρια και δυσοίωνες εκτιμήσεις για το μέλλον των Ελληνο-Ισραηλινών σχέσεων. Tο ξέσπασμα των “Τουρκολάγνων” αυτών αναλυτών θα μπορούσε να θεωρηθεί και ως συγκεκαλυμμένη έκφραση αντισημιτικών αισθημάτων και απέχθειας προς το Ισραήλ και τους Ισραηλινούς, κάτι που ακόμη και σήμερα συμβάινει. Γιατί πως αλλιώς να εξηγήσεις όλη αυτή την υστερία των δυσοίωνων και καταστροφικών αναλύσεων, για το μέλλον της Ελλάδος, που καταστρέφεται από ένα συγνώμη, για την “αχαριστία” και την ασυνέπεια των Ισραηλινών που «πρόδωσαν» τους φίλους, για την αδιαφορία του Ισραήλ για τα τεκταινόμενα στην Κύπρο και άλλα πολλά ακόμη, που παρατηρείται ακόμη και σήμερα; Πάντως η πορεία των Ελληνο-Ισραηλινών σχέσεων από τότε μέχρι τώρα δεν δικαίωσε τους ανησυχούντες, αλλά αντιθέτως γιγαντώθηκε σε όλους τους τομείς, με αποτέλεσμα να έχει ήδη δημιουργηθεί μια ισχυρή φιλία και συμμαχία. <br /><br />Η ΟΜΙΛΙΑ ΓΙΤΖΑΚ ΡΑΜΠΙΝ<br /><br />Το 1967, μετά τον νικηφόρο Πόλεμο των Έξι Ημερών, ο Γιτζάκ Ράμπιν εκφώνησε μία ομιλία, που έμεινε γνωστή στην ιστορία, ως «Η ορθή οδός». Στην ομιλία του αυτή ο Ράμπιν, απέτινε φόρο τιμής στην ηθική διαγωγή των IDF [Ισραηλινών Ενόπλων Δυνάμεων] κατά τη διάρκεια της εμπόλεμης σύρραξης, η οποία «ξεκινά με το πνεύμα και τελειώνει με την πνεύμα». Σύμφωνα λοιπόν με τον Ράμπιν, οι θυσίες και η αδελφοσύνη των Ισραηλινών στρατιωτών δεν ήταν το αποτέλεσμα της μαχητικότητάς τους, αλλά προέκυψαν από την επίγνωση του γεγονότος ότι ο αγώνας τους ήταν δίκαιος, καθώς και από τη συνειδητοποίηση του ρόλου τους και του καθήκοντός τους , που ήταν η «διασφάλιση της ύπαρξης του Ισραηλινού έθνους στην πατρίδα του, στο πατρογονικό Yeretz Israel».<br /><br /><img src="https://www.liberal.gr/ckfinderIMG/userfiles/images/Bill_Clinton%2C_Yitzhak_Rabin%2C_Yasser_Arafat_at_the_White_House_1993-09-13.jpg" /><br /><br />Η ιστορία έχει αποδείξει επανειλημμένα ότι η νίκη, είτε σε πολιτικό είτε σε στρατιωτικό επίπεδο, επιτυγχάνεται από εκείνους που πιστεύουν εντονότερα στην ορθότητα του αγώνα τους και που διατηρούν βαθιά πίστη και πεποίθηση ότι πράττουν το ορθό. Και είναι αποδεδειγμένο, ότι η νίκη δεν έχει σχέση μόνο με το πολυπληθές του στρατεύματος. Έχουμε πολυάριθμα παραδείγματα σε ολόκληρη την παγκόσμια ιστορία, από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Η Ελληνική ιστορία βρίθει τέτοιων παραδειγμάτων, όπως την μάχη του Μαραθώνα, την μάχη των Θερμοπυλών, την ναυμαχία της Σαλαμίνος, τις μάχες του Μεγάλου Αλεξάνδρου κατά των Περσών και για να μην μακρηγορούμε να αναφερθούμε και στο έπος του 40. Αυτό συνέβη, στον πόλεμο της Ανεξαρτησίας για το Ισραήλ, το 1948, όταν οι ολιγάριθμες εβραϊκές δυνάμεις (Yishuv) επικράτησαν των Ενόπλων Δυνάμεων πέντε Αραβικών κρατών. Το αυτό συνέβη και στο Βιετνάμ, όπου οι ΗΠΑ υπέστησαν σοβαρές απώλειες που οφείλονται σε εσωτερικές διαφωνίες των Αμερικανικών Ενόπλων Δυνάμεων, ως προς τη δικαιολόγηση του πολέμου αυτού και από την άλλη πλευρά ο λόγος που οι Βιετκόγκ τελικά νίκησαν. <br /><br />ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΛΙΜΠΕΡΜΑΝ<br /><br />Σε άρθρο του τον Απρίλιο του 2013, ο πρώην ΥΠΕΞ του Ισραήλ και αρχηγός κόμματος Αβίγκντορ Λίμπερμαν, επικρίνει την απολογία του Πρωθυπουργού Μπέντζαμιν Νετανιάχου προς στον Τούρκο ομόλογό του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντοάν, χρησιμοποιώντας ως επιχείρημα αυτή την ιστορική ομιλία του Γιτζάκ Ράμπιν και την ηθική έννοια της «Ορθής Οδού», κάνοντας μάλιστα λόγο και για τις επιπτώσεις της στις σχέσεις του Ισραήλ με την Ελλάδα και την Κύπρο. Κρίνεται σκόπιμο να το παραθέσουμε γιατί έχει έννοιες και αναφορές για την φιλία και συνεργασία μας.<br /><br />Αναφέρει ο Λίμπερμαν: « Ο κύριος λόγος για την αντίρρηση μου στην απολογία του Ισραήλ προς την Τουρκία είναι το πνεύμα και η ηθική αξία του Ορθού δρόμου. Αυτή η απολογία, εάν αποβεί επιζήμια για το βασικό αίσθημα της δικαιοσύνης και της ηθικής του ισραηλινού λαού, θα προκαλέσει μακροχρόνια ζημία στη χώρα, ανεξαρτήτως του άμεσου πολιτικού οφέλους που φαίνεται να εξασφαλίζει. Οι στρατιώτες που διακινδύνευσαν τη ζωή τους για λογαριασμό του κράτους του Ισραήλ στο Mavi Marmara, αξίζουν κάτι καλύτερο». <br /><br />Και ο Λίμπερμαν συνεχίζει: «Ακόμη πιο σημαντικός είναι ο τρόπος με τον οποίο η Ελλάδα, η Κύπρος, τα κράτη του Κόλπου, οι Κούρδοι, καθώς και οι μετριοπαθείς και οι κοσμικοί Τούρκοι εξέλαβαν την απολογία. Η ερμηνεία τους είναι ότι αντί της συνεργασίας με το Ισραήλ, είναι προτιμότερο όπως το αγνοήσουν και ασχοληθούν απευθείας με τον Ερντογάν και τον Νταβούτογλου. Τους αποδεικνύει ότι δεν μπορούν να στηρίζονται στο Ισραήλ και ότι δεν μπορούν να συνεργαστούν μαζί μας για θέματα που είναι ζωτικής σημασίας για εμάς, όσον αφορά στην ενίσχυση των μετριοπαθών στοιχείων στη Μέση Ανατολή. Πρόκειται για μία μακροπρόθεσμη στρατηγική ζημία, τα αποτελέσματα της οποίας δεν έχουν ακόμη καταστεί πλήρως ορατά. <br /><br />Δηλαδή με απλά λόγια για πρώτη φορά Ισραηλινός πρωθυπουργός «έδωσε» προς χάριν της πολιτικής και της διπλωματίας και με οφέλη άγνωστα προς το παρόν , την υπερηφάνεια του Ισραηλινού έθνους, τις Ένοπλες δυνάμεις του. Ίσως δεν είναι τυχαίο, ότι ο Νετανιάχου δεν προέρχεται από τις τάξεις των Ενόπλων Δυνάμεων του Ισραήλ ( IDF), ως είθισται να είναι η συντριπτική πλειοψηφία των Ισραηλινών πρωθυπουργών. <br /><br />ΟΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ<br /><br />Σε ότι αφορά το ηθικό μέρος, τα είπε όλα ο Λίμπερμαν. Η απολογία του Ισραήλ προς την Τουρκία αντιτίθεται στο πνεύμα και την ηθική αξία της Ορθής Οδού, του Γιτζάκ Ράμπιν. Και όσο και αν κάποιοι δεν το θεωρούν σημαντικό, είναι και πολύ μάλιστα. Εκτιμάται ότι τελικά θα αποβεί επιζήμια για το βασικό αίσθημα της δικαιοσύνης και της ηθικής του ισραηλινού λαού και όπως πιστεύει και ο Λίμπερμαν τελικά θα προκαλέσει μακροχρόνια ζημία στη χώρα, ανεξαρτήτως του όποιου πολιτικού οφέλους , που θεωρεί ότι θα αποκομίσει ο Νετανιάχου. Και υπάρχει ακόμη και το θέμα της προστασίας των στρατιωτών που δεν έχει κλείσει. Και αυτό είναι το σημαντικότερο. Σε ότι αφορά τους φίλους και τους συμμάχους του Ισραήλ, η απογοήτευση ήταν έντονη και φανερή. Το Ισραήλ χάνει το προφίλ του ισχυρού, που δεν υποχωρεί σε πιέσεις και σε δύσκολες καταστάσεις και επιβιώνει πάντα αν και περιτριγυρίζεται από εχθρούς. Και τελικά Ο Λίμπερμαν δικαιώθηκε. Παρά την προσωρινή ύφεση στις σχέσεις των δύο χωρών και μετά την αποζημίωση που κατέβαλλε το Ισραήλ στις οικογένειες των θυμάτων από την επιχείρηση στο πλοίο ΜΑΒΙ ΜΑΡΜΑΡΑ, που υπήρξε μια σχετικά καλή περίοδο στις σχέσεις Τουρκίας – Ισραήλ, τελικά οι σχέσεις κατακρημνίσθηκαν ξανά στην άβυσσο της εχθρότητας, των κατηγοριών και των προσβολών, ιδιαίτερα εκ μέρους της Τουρκίας κατά του Ισραήλ. <br /><br /> Εκτιμούμε ότι η βασική φιλοσοφία της στρατηγικής μας συνεργασίας με το Ισραήλ δεν έχει αλλάξει και ότι μας συνδέουν κοινοί πολιτικοί, πολιτισμικοί και ενεργειακοί δεσμοί. Τα συμφέροντα είναι κοινά και απαραίτητα και για τις δύο, ή μάλλον και για τις τρεις χώρες. Και έτσι το βλέπει και η συντριπτική πλειοψηφία των Ισραηλινών. Απλά η Ελλάδα θα πρέπει να εγκαταλείψει την εθνοκτόνο πολιτική του συμβιβασμού με την Τουρκία και τα φοβικά σύνδρομα που μας διακατέχουν στην εξωτερική μας πολιτική και με ενότητα, θάρρος , συνεργασία και πολιτική διαύγεια να εκμεταλλευτεί τις εξελίξεις τις υφιστάμενες συμμαχίες με Γαλλία πρωτίστως, με Αίγυπτο, με Ισραήλ, με ΗΑΕ και Σαουδική Αραβία και Ιορδανία, καθόσον τόσο τα συμφέροντα όσο και ο εχθρός είναι κοινός, η επιθετική, αναθεωρητική ,επικίνδυνη , πειρατική Τουρκία. Ιδιαίτερα το τελευταίο χρονικό διάστημα όπου η μεγαλομανία του αλαζόνα Σουλτάνου, που ξεπέρασε κάθε προηγούμενο και προκαλεί την διεθνή νομιμότητα και την ειρήνη. Έτσι, με ανάλογο όραμα όπως η ορθή οδός του Γιτζάκ Ράμπιν, με ομοψυχία, με πατριωτικό συναίσθημα, με την πεποίθηση του δικαίου, με την αντίληψη ότι υπερασπιζόμαστε την εθνική μας κυριαρχία και υπόσταση, να είμαστε σίγουροι και αποφασισμένοι ότι όχι μόνο θα αντιμετωπίσουμε τον «αλαφιασμένο» γείτονα, αλλά η αντιμετώπισή του θα είναι καθοριστική, αποτελεσματική και εθνικά υπερήφανη. Ο Έβρος μας έδειξε τον δρόμο, το μόνο που μένει είναι το πιστέψουμε. <br /><br /><a href="https://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η Ορθή Οδός του Γιτζάκ Ράμπιν, Οδηγός και για την Ελλάδα

Ιωάννης Μπαλτζώης Είναι στιγμές που στην ιστορία των εθνών κάποια γεγονότα, ομιλίες και παροτρύνσεις ηγετών, αναφορές σε ιστορικά γεγονό...

Διαβάστε την συνέχεια

Το ελληνικό έθνος ως μόνιμο θύμα των… βολικών ιδεοληψιών της Κοκκινοσκουφίτσας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjVJW7jZS4jizg5Jxh_YKtwHfCplIubtQ3G0mm1v_QFdtwdOjCH0V0RBIf-ridDpAVOjzzC9cheR1HT8mATZ2-8LuIMtOrOkILRsClk5NRKxremhKctPAhgu2SIZGdLuZI5f89OfwhP-d8/s1600/KOKKINOSKOUFITSA.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="790" height="324" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjVJW7jZS4jizg5Jxh_YKtwHfCplIubtQ3G0mm1v_QFdtwdOjCH0V0RBIf-ridDpAVOjzzC9cheR1HT8mATZ2-8LuIMtOrOkILRsClk5NRKxremhKctPAhgu2SIZGdLuZI5f89OfwhP-d8/s640/KOKKINOSKOUFITSA.jpg" width="640" /></a></div> <br />Το παραμύθι της Κοκκινοσκουφίτσας είναι γνωστό: η Κοκκινοσκουφίτσα παρακούει τις διαταγές της μητέρας της και πηγαίνει μόνη της στο δάσος, με σκοπό να πάει φαγητό στη γιαγιά της. Καθ’ οδόν, υποπίπτει σε 2ο σφάλμα, αποκαλύπτοντας στον λύκο κρίσιμες πληροφορίες για την αποστολή της. Ο λύκος σπεύδει στη γιαγιά, εξαπολύει αιφνιδιαστική επίθεση και την τρώει, ενώ στη συνέχεια εφαρμόζει απόκρυψη-παραλλαγή, παριστάνοντας τη γιαγιά. Παρουσιάζεται η ανυποψίαστη Κοκκινοσκουφίτσα. Μετά από σύντομη, παραπλανητική συνομιλία, ο λύκος εκτελεί αιφνιδιαστικό ελιγμό και την τρώει κι αυτήν. Ξαφνικά, εμφανίζεται ένας κυνηγός (ή ξυλοκόπος), σκοτώνει τον λύκο, του ανοίγει την κοιλιά και βγάζει αμφότερες την Κοκκινοσκουφίτσα και τη γιαγιά της, ζωντανές. Και ζήσανε αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα…<br /><br />Αυτή είναι η τυποποιημένη έκδοση των Γερμανών αδερφών Grimm, των μέσων του 19ου αιώνα. Όμως, το παραμύθι είναι γαλλικής προέλευσης («Le Petit Chaperon rouge») και η πρώτη καταγεγραμμένη έκδοση ανάγεται στο μακρινό 1697, όπου ο Γάλλος Charles Perrault (1628-1703) κατέγραψε την παλαιότερη συναφή προφορική παράδοση (στον ίδιο αποδίδονται επίσης πολλά από τα γνωστά παραμύθια, όπως η Ωραία Κοιμωμένη, ο Παπουτσωμένος Γάτος, ο Κοντορεβιθούλης κ.ά.).<br /><br />Η αρχική έκδοση του 1697 ήταν πιο απλή και χωρίς happy end: εν ολίγοις, ο λύκος τρώει τη γιαγιά και στη συνέχεια την Κοκκινοσκουφίτσα και… τέλος! Δεν έχει κυνηγούς, ξυλοκόπους, διασώστες, έγκαιρη επέμβαση τρίτων δυνάμεων, επαναδιαπραγμάτευση των όρων του μνημονίου κλπ.<br /><br />Ο σκοπός ήταν να περάσει το εξής ηθικόν δίδαγμα: ακούμε τη μαμά (δηλ. τη γνώση) και ΔΕΝ κάνουμε επικίνδυνες ενέργειες (π.χ. να πάμε στο δάσος μόνοι μας), ΟΥΤΕ μιλάμε σε αγνώστους (που μπορεί να αποδειχθούν λύκοι), γιατί ο κίνδυνος ελοχεύει και ΔΕΝ θα υπάρξει δεύτερη ευκαιρία. C’est la vie.<br /><br />Μύθοι<div> <br />Δυστυχώς, διαφαίνεται ότι ως κράτος αλλά και ως κοινωνία έχουμε ενστερνιστεί την μεταγενέστερη γερμανική (και σχετικά ωραιοποιημένη) έκδοση του παραμυθιού: θεωρούμε πως ό,τι και να γίνει, κάποιος άλλος θα έρθει και θα μας σώσει την τελευταία στιγμή, ως από μηχανής θεός.<br /><br />Ως εκ τούτου, παρά τον εμφανή κίνδυνο δίπλα μας, δηλαδή την αναθεωρητική νεο-οθωμανική Τουρκία, η οποία εξοπλίζεται με υψηλούς ρυθμούς και με σημαντική συμμετοχή της αμυντικής της βιομηχανίας, ημείς καθεύδωμεν, θεωρώντας ότι εάν θα γίνει κάτι, θα είναι περιορισμένο και σύντομο, ενώ αμέσως μετά θα επέμβουν “οι Μεγάλοι”, για να μας σώσουν.<br /><br />Έτσι, οι κυρίαρχοι μύθοι που διακατέχουν την ελληνική κοινωνία είναι οι ακόλουθοι:<br />>Θα επέμβει το ΝΑΤΟ. Μα, πότε παρενέβη το ΝΑΤΟ υπέρ της Ελλάδος; Αντιθέτως, πέραν κάποιων αόριστων, άοσμων και άχρωμων τοποθετήσεων, το ΝΑΤΟ ανέκαθεν συμπεριφερόταν ως Πόντιος Πιλάτος, επιδεικνύοντας μία επιτηδευμένη ουδετερότητα, η οποία εκλαμβανόταν ως ανοχή στις υπερβολικές απαιτήσεις της γείτονος. Όλες οι πρόσφατες δηλώσεις του Γεν. Γραμματέως συνάδουν με τη στάση αυτή.<br /><br />>Θα επέμβουν οι ΗΠΑ και ο Ερντογάν θα υπακούσει στον “πλανητάρχη”. Μα αφού δεν το έκανε με τους S-400… Δεν αντιλαμβανόμαστε ότι ο κόσμος είναι πλέον πολυπολικός, οι ΗΠΑ δεν είναι η μόνη υπερδύναμη, ενώ βρίσκονται σε φάση εσωστρέφειας και σύμπτυξης δυνάμεων, ανακαλώντας στρατεύματα από το εξωτερικό, σε μια προσπάθεια τιθάσευσης του συνεχώς αυξανόμενου εθνικού τους χρέους.<br /><br />Πέραν τούτου, ο πρόεδρος Τραμπ επιδεικνύει φιλοτουρκική στάση, ενώ την ίδια και μάλλον χειρότερη στάση θα πρέπει να αναμένουμε και από τους Δημοκρατικούς. Ας μην ξεχνάμε ότι η Χίλλαρυ είχε αγαστές σχέσεις με τους Αδελφούς Μουσουλμάνους.<br /><br />Ο αντίπαλος για τις ΗΠΑ είναι η Κίνα και η Ρωσία, οπότε το τελευταίο που θα επιθυμούσαν θα ήταν η ρήξη της ΝΑ πτέρυγας του ΝΑΤΟ. Άρα το πιο πιθανό είναι να πιέσουν τον ασθενέστερο να αποδεχτεί τον όποιο συμβιβασμό… Τέλος, δεν θα πρέπει ποτέ να ξεχνάμε ότι, ούτε το ‘74 στην Κύπρο, ούτε το ‘96 στα Ίμια, οι ΗΠΑ τάχθηκαν με το μέρος μας.<br /><br />>Θα επέμβει η Ευρωπαϊκή Ένωση και με βαρύγδουπες δηλώσεις, απειλώντας σχετικά με την ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας, θα την πείσει να συνετισθεί. Ή ακόμα, φαντασιωνόμαστε γερμανικά άρματα, ιταλικά αεροπλάνα, ισπανικές φρεγάτες και τον (ανύπαρκτο) ευρωστρατό, να πολεμούν του Τούρκους για τα δίκαιά μας, ενώ εμείς θα βλέπουμε τούρκικα σήριαλ στην TV, πίνοντας φραπέ, αλλά με έκδηλη ανησυχία.<br /><br />Προφανώς όλα αυτά είναι αστεία, καθώς η ΕΕ μάλλον πασχίζει να βρει το δρόμο της στην μετά τον κορωνοϊό εποχή (όπου διεφάνη η έλλειψη κοινής στάσης) και να διατηρήσει τα μέλη της, ενώ και η ίδια η Τουρκία ακούει πλέον ως ανέκδοτο την ενσωμάτωσή της στις ευρωπαϊκές δομές.<br /><br />Πέραν τούτου, οι προαναφερθείσες χώρες (Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία) έχουν σοβαρές οικονομικές συναλλαγές με τους γείτονες και δεν έχουν κανένα λόγο να τις διακόψουν, ενώ ειδικά η Γερμανία έχει συμπαγείς τουρκικούς πληθυσμούς, που επηρεάζουν τις εκλογές. Όσον αφορά ειδικότερα τη Γαλλία, αυτή αποτελεί διαχρονικά έναν ισχυρό σύμμαχο.<br /><br />Η ελληνο-γαλλική φιλία θα πρέπει να υποστηριχθεί, καθώς υπάρχει σημαντική σύμπτωση συμφερόντων. Όμως, παρά την αντιτουρκική της ρητορική, θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι οι εικόνες στρατιωτών της Λεγεώνας των Ξένων να πολεμούν τους Τούρκους ή Α/Φ Rafale να επιχειρούν από το αεροπλανοφόρο Charles de Gaulle (το οποίο παραμένει δεμένο στην Τουλόν, ένεκα της πανδημίας) για την προστασία μας, απέχουν από την πραγματικότητα.<br /><br />>Θα επέμβει το ξανθό γένος: θα κάνει την έκπληξη η Ρωσία και θα κυριεύσει τη Βασιλεύουσα για να μας την επιστρέψει. Σαν να μην διδαχθήκαμε τίποτα από τα ορλωφικά… Πέραν τούτου, παραβλέπουμε τη στενή σχέση που έχει αναπτύξει ο Ταγίπ με τον Βλαδίμηρο, καθώς και το γεγονός ότι επιδεικνύουμε, εδώ και μια δεκαετία, ψυχρή έως και εχθρική στάση προς την Ρωσία, μην τύχει και μας κατηγορήσει η Δύση…<br /><br />>Τελευταίος μύθος: Θα επέμβει το Ισραήλ. Η σύσφιξη σχέσεων με το Ισραήλ που παρατηρείται τα τελευταία έτη είναι θετική, καθώς αποτελεί ένα κράτος – πρότυπο, ως προς την στρατιωτική του ισχύ, την αμυντική βιομηχανία και τα οπλικά του συστήματα. Όμως, η σχέση του με την Τουρκία είναι βαθειά και παλαιά, ενώ η φαινόμενη αντιπαράθεση επικεντρώνεται στο πρόσωπο του Ερντογάν.<br /><br />Έτσι, όταν αυτός φύγει από το προσκήνιο, δεν αποκλείεται οι σχέσεις των δύο χωρών να επανέλθουν στο status quo ante. Σε κάθε περίπτωση, η εικόνα Ισραηλινών κομάντο να πολεμούν την Τουρκία για εμάς, ανήκει στη σφαίρα της φαντασίας.<br /><br />Συμπεράσματα<br />Διαπιστώνουμε ότι οι περισσότεροι σύμμαχοί μας είναι και σύμμαχοι της γείτονος, στην οποία αποδίδουν κατά κανόνα μεγαλύτερη αξία και σημασία. Είναι φαιδρό να περιμένουμε ότι κάποιος θα έρθει να σκοτωθεί, πολεμώντας αντί για εμάς, για τα δίκαια της πατρίδας μας.<br /><br />Εάν λοιπόν επιθυμούμε να επιβιώσουμε ως κράτος και ως έθνος, στο πλαίσιο μίας ενδεχόμενης ή μάλλον μίας ήδη υφέρπουσας ελληνο-τουρκικής σύγκρουσης, θα πρέπει να αντιληφθούμε επιτέλους την ζοφερή πραγματικότητα: διατρέχουμε ήδη σοβαρότατο κίνδυνο και δεν πρόκειται κανείς να έρθει να μας σώσει.<br /><br />Θα πρέπει να υπερασπιστούμε μόνοι μας την υπόσταση και την κυριαρχία μας. Στην καλύτερη περίπτωση, θα υπάρξει κάποια (κυρίως λεκτική) υποστήριξη από τους συμμάχους μας, εκ των υστέρων, εάν αντιδράσουμε επιτυχώς, όπως συνέβη στον Έβρο.<br /><br />Οφείλουμε λοιπόν να αναλογιστούμε την ιστορική μας ευθύνη και να προσγειωθούμε από το φαντασιακό επίπεδο στο πραγματικό. Ανέκαθεν, η στρατιωτική μας ισχύς διασφάλιζε και συνεχίζει να διασφαλίζει την επιβίωση του έθνους μας, την ειρήνη μέσω της αποτροπής, ενώ ενισχύει και την διαπραγματευτική μας ισχύ στην παγκόσμια σκακιέρα.<br /><br />Κατόπιν τούτων, διαπιστώνουμε ότι θα πρέπει επιτέλους να προετοιμαστούμε και να ενισχύσουμε άμεσα τις Ένοπλες Δυνάμεις μας, επαναφέροντας σε πρώτη φάση την μαχητική μας ισχύ με τα υπάρχοντα οπλικά συστήματα και εξετάζοντας παράλληλα ένα ρεαλιστικό μεσο/μακροπρόθεσμο σχέδιο προμήθειας νέων συστημάτων, με συμμετοχή της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας.<br /><br />Και οπωσδήποτε να ξεπεράσουμε μύθους και παραμύθια. Σε προσωπικό επίπεδο, μπορεί και να είναι ανεκτά. Σε εθνικό επίπεδο βλάπτουν… Θανάσιμα.<br /><br /><a href="https://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το ελληνικό έθνος ως μόνιμο θύμα των… βολικών ιδεοληψιών της Κοκκινοσκουφίτσας

Το παραμύθι της Κοκκινοσκουφίτσας είναι γνωστό: η Κοκκινοσκουφίτσα παρακούει τις διαταγές της μητέρας της και πηγαίνει μόνη της στο δάσος,...

Διαβάστε την συνέχεια

«Καληνύχτα Κεμάλ!»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhz5CRWtWIb0D7ykFiggTaQcTzVZtcmiW2qKALYswl9Trf9QaY_dmF0WxTRZWoCy6qEWqE_pT5_GltKRbo64Jn_eAS-cNa2Vb2DCFsNfKUexrScEDetMJrShB4oiyWQBJfxevg1F1DtfRg/s1600/3_1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="590" data-original-width="1040" height="362" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhz5CRWtWIb0D7ykFiggTaQcTzVZtcmiW2qKALYswl9Trf9QaY_dmF0WxTRZWoCy6qEWqE_pT5_GltKRbo64Jn_eAS-cNa2Vb2DCFsNfKUexrScEDetMJrShB4oiyWQBJfxevg1F1DtfRg/s640/3_1.jpg" width="640" /></a></div> <br />Με αφορμή τα πρόσφατα γεγονότα στην Τουρκία, αναφορικώς με το εάν ή όχι η Αγία Σοφία θα μετατραπεί σε τζαμί από μουσείο και μνημείο της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς που είναι σήμερα, ο Αντιστράτηγος ε.α., επίτιμος Διοικητής ΑΣΔΕΝ και νυν βουλευτής Α’ Πειραιώς και Νήσων Νίκος Μανωλάκος, έγραψε ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον άρθρο-τοποθέτηση με τίτλο «Καληνύχτα Κεμάλ!», που παρατίθεται ως έχει.<br /><br />«Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, την τελευταία 20ετία πρωταγωνιστεί στην Τουρκία, αρχικά ως Δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης, στην συνέχεια ως Πρωθυπουργός και από το 2014 ως Πρόεδρος της Τουρκικής Δημοκρατίας.<br /><br />Αφού κατάφερε να αυξήσει τις εξουσίες του και να αντέξει στο στρατιωτικό πραξικόπημα, ονειρεύεται «τα σύνορα της καρδιάς του». Ποθεί να αναβιώσει την Οθωμανική Αυτοκρατορία, ως άλλος Μωάμεθ Πορθητής, ανακηρύσσοντας τον εαυτό του Σουλτάνο και αρχηγό των απανταχού μουσουλμάνων. Το Λευκό Παλάτι του των 300.000 τ.μ. και των 1000 δωματίων είναι έτοιμο για να στεγάσει την «Νέα Υψηλή Πύλη».<br /><br />Όνειρο απατηλό; Ίσως ναι, ίσως και όχι… Παρά τον εκσυγχρονισμό της, η Τουρκία ποτέ δεν απαρνήθηκε το αυτοκρατορικό της παρελθόν. Τα μνημεία και παλάτια των Σουλτάνων συντηρήθηκαν και αξιοποιήθηκαν και οι τίτλοι ευγενείας, στην τουρκική κοινωνία, άτυπα, παραμένουν και σήμερα ισχυροί.<br /><br />Το φάντασμα του Ατατούρκ, η προτομή του οποίου υποδέχεται τους επισκέπτες σε κάθε δημόσιο κτίριο, παραμένει και το μοναδικό εμπόδιο απέναντι στις φιλοδοξίες του Προέδρου Ερντογάν. Η λατρεία στο πρόσωπο του ηγέτη, που αναμόρφωσε και εκσυγχρόνισε την Τουρκία, την έβαλε σε δυτική τροχιά και την μετέτρεψε σε κοσμικό κράτος, πλήρως απελευθερωμένο από τη θρησκεία, απαγόρευσε την πολυγαμία, τον φερετζέ και το φέσι, θέσπισε την ισότητα των δύο φύλων και πολλά άλλα σημαντικά, είναι βαθιά ριζωμένη στην ψυχή και στη συνείδηση του τουρκικού λαού. Πώς να συναγωνιστεί μια τέτοια προσωπικότητα ο πάλαι ποτέ φτωχός κουλουρτζής;<div> <br /></div> <div> <a href="https://www.defencenet.gr/sites/default/files/2020-07/agia-sofia_252863_141761-1068x641.jpg"><img src="https://www.defencenet.gr/sites/default/files/styles/gallery/public/2020-07/agia-sofia_252863_141761-1068x641.jpg?itok=Dxo4pZ9c" /></a><br /><br />Προσπαθεί, λοιπόν, να αποδομήσει τον θρύλο του «Πατέρα των Τούρκων» συσχετίζοντας εκ νέου το Ισλάμ με την κοσμική εξουσία και στρέφοντας την κοινή γνώμη προς μια θεοκρατική αντίληψη. Σε αυτό το πλαίσιο, εντάσσεται και η εκπεφρασμένη εδώ και χρόνια πρόθεση ανατροπής της ιστορικής απόφασης του 1934, με την οποία ο Ατατούρκ μετέτρεψε την εμβληματική Αγιά Σοφιά, το σύμβολο των απανταχού Χριστιανών, από τέμενος σε μουσείο. Την περασμένη Πέμπτη 2 Ιουλίου, με μία συνεδρίαση που διήρκεσε μόλις 17 λεπτά, το τουρκικό Συμβούλιο της Επικρατείας, εκδίκασε προσφυγή του «Συνδέσμου Προσφοράς στα Βακούφια, τα Ιστορικά Μνημεία και το Περιβάλλον», αποφαινόμενο, ως προς το εάν η Αγιά Σοφιά θα μετατραπεί ξανά σε τζαμί, ότι αρκεί προς τούτο να εκδοθεί προεδρικό Διάταγμα. Με τον τρόπο αυτό το Τουρκικό Δικαστήριο ανάβει το πράσινο φως στον Πρόεδρο Ερντογάν ώστε να συνεχίσει τη ρητορική του επικίνδυνου νεοοθωμανισμού που προωθεί.<br /><br />Μέχρι σήμερα, η αναθεωρητική στάση, οι απροκάλυπτες επεκτατικές διαθέσεις της Τουρκίας και η αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά του Τούρκου Προέδρου, δημιουργούσαν εντάσεις διμερείς αλλά και ενίοτε με τις μεγάλες δυνάμεις. Η Αγιά Σοφιά, όμως … είναι μια υπόθεση τελείως διαφορετική!<br /><br />Αν για τους μουσουλμάνους το κέντρο του κόσμου είναι η Μέκκα, για τους Χριστιανούς απανταχού της γης είναι η Αγιά Σοφιά. Με τη μορφή που έχει σήμερα άντεξε στο χρόνο και στους κατακτητές και στέκει στην ίδια θέση από το 537, ακατάλυτο και πανανθρώπινο σύμβολο πίστης, ελπίδας και μεγαλείου και από το 1985 χαρακτηρισμένη από την UNESCO ως μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς.<div> <br /></div> <div> <a href="https://www.defencenet.gr/sites/default/files/2020-07/1_1.jpg"><img src="https://www.defencenet.gr/sites/default/files/styles/gallery/public/2020-07/1_1.jpg?itok=LENVOnmm" /></a><br /><br />Τέτοια σύμβολα δεν μπορούν να είναι αντικείμενα συναλλαγής ούτε μέσα εκβιασμού. Χαρακτηριστικό είναι ότι ακόμη και οι Οθωμανοί αν και την μετέτρεψαν σε τέμενος διατήρησαν την ονομασία της : Ayasofya. Αν, λοιπόν, ο Τούρκος Πρόεδρος θελήσει να αλλοιώσει τον χαρακτήρα της για να έχει ένα ακόμη διαπραγματευτικό χαρτί για τα παζάρια του, καλά θα κάνει να το ξανασκεφτεί. Δεν θα βρει μπροστά του μόνο την Ελλάδα, που θα αντιδράσει σθεναρά αλλά και ολόκληρο τον πολιτισμένο, Χριστιανικό και μη, κόσμο.<br /><br />Και αν ο επίδοξος Σουλτάνος ονειρεύεται να ξεπεράσει τον Κεμάλ ή να μοιάσει του Πορθητή, ας μελετήσει λίγο τις προσωπικότητες των δύο αυτών ανδρών. Εκείνους, η Ιστορία τους έχει κρίνει και μπορεί να στάθηκαν μοιραίοι για τον Ελληνισμό αλλά, σίγουρα απεδείχθησαν μεγάλοι ηγέτες για τον λαό τους. Ενώ η ιστορία για τον Πρόεδρο Ερντογάν γράφεται ακόμη και το μόνο που έχει καταφέρει, ήδη, είναι στις μηχανές αναζήτησης, δίπλα στο όνομά του να εμφανίζονται οι προσδιορισμοί «Δικτάτορας» και «Αντίχριστος»!<br /><br />Ne ekersen, onu biçersin λένε στην Τουρκία, δηλαδή ό,τι σπείρεις θα θερίσεις, όπως άλλωστε λέμε κι εμείς στην Ελλάδα.<br /><br />Και όποιος σπέρνει ανέμους, θερίζει θύελλες!»<br /><br /><a href="https://www.defencenet.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div> </div>

«Καληνύχτα Κεμάλ!»

Με αφορμή τα πρόσφατα γεγονότα στην Τουρκία, αναφορικώς με το εάν ή όχι η Αγία Σοφία θα μετατραπεί σε τζαμί από μουσείο και μνημείο της πα...

Διαβάστε την συνέχεια

Το παράξενο ανατολικό μέτωπο: Οι ΗΠΑ αλλάζουν την Ευρώπη με την Ασία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi9z67WO6MZI3MtRjehknOpBJ5kn8EHstE_qJ5Ux7XHat4I8CAsYZXUJag54kUneELFQZ_W6YCqUT7E4pMrOsiiI279mvnFSn1ug8tx-agiyFBuMiHKp2GX72nuTwjyOZwOahsGVwMiz8k/s1600/33358746911.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="348" data-original-width="608" height="366" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi9z67WO6MZI3MtRjehknOpBJ5kn8EHstE_qJ5Ux7XHat4I8CAsYZXUJag54kUneELFQZ_W6YCqUT7E4pMrOsiiI279mvnFSn1ug8tx-agiyFBuMiHKp2GX72nuTwjyOZwOahsGVwMiz8k/s640/33358746911.png" width="640" /></a></div> <br /><b>Ντμιτρι Κοσίρεφ</b><div> Μια σπάνια περίπτωση: δύο στρατιωτικοί στόλοι, ο Αμερικανικός και ο Κινέζικος , κάνουν ταυτόχρονα ελιγμούς στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας. Και επίσης - δίπλα-δίπλα, μερικές φορές βλέποντας ο ένας τον άλλον. Φαίνεται ότι οι ΗΠΑ δεν τα καταφέρνουν - είναι στα πρόθυρα του εμφυλίου πολέμου (απλά θυμηθείτε τι είπε ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ στην ομιλία του στις 4 Ιουλίου). Και για την Κίνα δεν είναι όλα καλά δεδομένης της οδυνηρής επανεκκίνησης της οικονομίας μετά τον coronavirus. Και όμως κάνουν ελιγμούς προκλητικά δείχνοντας ο ένας στον άλλον τις κακές διαθέσεις τους.<br /></div> <div> Νωρίτερα, η Αμερική και η Κίνα αντάλλαξαν δύο έγγραφα που μοιάζουν με καθρέφτη σχετικά με την αυξανόμενη αντιπαράθεση των ωκεανών τους. Αυτό που έχουν κοινό αυτά τα έγγραφα είναι αυτό που μαρτυρούν: ο Ατλαντικός και η Ευρώπη είναι το χθες, ο κύριος στρατηγικός ανταγωνισμός των υπερδυνάμεων διεξάγεται ήδη στον Ειρηνικό Ωκεανό, στα ανοικτά των ακτών της Κίνας. Και είναι για πολύ καιρό.<br /><br /> Η χρόνια ταπείνωση στην οποία υποβάλλονται οι ηγέτες της Ευρώπης (και του ΝΑΤΟ) από την σημερινή κυβέρνηση των ΗΠΑ είναι γνωστή. Στην πραγματικότητα, οι Ευρωπαίοι εξηγούνται: αν θέλετε να ζήσετε με ασφάλεια, να ζήσετε, αλλά τι σχέση έχει με εμάς αν δεν πληρώσετε καν στους λογαριασμούς του ΝΑΤΟ; Κανείς δεν χρειάζεται το δυτικό σας μέτωπο σήμερα, για εμάς το ανατολικό μέτωπο είναι από καιρό το κύριο. Λοιπόν, είναι αλήθεια: για τις ΗΠΑ, οι πλευρές του κόσμου φαίνονται ακριβώς αντίθετα , γι 'αυτούς ο Ειρηνικός Ωκεανός είναι η Δύση.<br /><br /> Εδώ είναι το πρώτο έγγραφο που συντάχθηκε από το Κινεζικό Εθνικό Ινστιτούτο Μελετών της Θάλασσας της Νότιας Κίνας. Οι αριθμοί είναι ενδιαφέροντες εδώ. Δείχνουν ότι ήδη σήμερα το 60% των αμερικανικών πολεμικών πλοίων, το 55% των στρατιωτικών μονάδων και το 2/3 των Πεζοναυτών ανήκουν στην Περιοχή Διοίκησης του Ινδο-Ειρηνικού. Δεν υπάρχει τίποτα αμυντικό στη θέση τους, 85 χιλιάδες οπλισμένο προσωπικό (από 375 χιλιάδες του "Indo-Pacific") έχουν προχωρήσει στην κινεζική ακτή. Ο εξοπλισμός και τα όπλα είναι επίσης πάνω από το ευρωπαϊκό επίπεδο. Η Κίνα δεν χρειάζεται να υπενθυμιστεί ότι οι δυνατότητές της δεν φθάνουν αυτές της Αμερικής ακόμη και από τις ακτές της, είναι ένα πολύ γνωστό γεγονός.<br /><br /> Αυτό που συμβαίνει σήμερα είναι μια πραγματικότητα , που χτίστηκε γύρω στο 2018 από την τρέχουσα κυβέρνηση των ΗΠΑ. Περιλαμβάνει επίσης συχνότερες αφίξεις και προσγειώσεις των ΗΠΑ σε αμφισβητούμενες περιοχές της περιοχής, καθώς την Κινεζική Πολεμική Αεροπορία και το Ναυτικό να αναχαιτίζουν και να διασκορπίζουν τους ξενοφερμένους. Αλλά κάθε φορά είναι όλο και πιο δύσκολο να το πράξει, επειδή οι δυνάμεις των ΗΠΑ αυξάνονται, και πρόσφατα οι ασιατικές θάλασσες έχουν δει μια σπάνια εικόνα: τρεις ομάδες αεροπλανοφόρων (από τα έντεκα) μαζί, δίπλα δίπλα. Το αναπόφευκτο αποτέλεσμα είναι η αύξηση των κινεζικών δυνατοτήτων στην περιοχή.<br /><br /> Το δεύτερο από αυτά τα έγγραφα συντάχθηκε νωρίτερα και ως έκθεση έρευνας από το Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων των ΗΠΑ. Εξηγεί ότι η Κίνα είναι υπεύθυνη για την ανάπτυξη ικανοτήτων και ότι οι Αμερικανοί πρέπει να υποστηρίξουν την ικανότητα προστασίας των εταίρων τους στην Ασία-Ειρηνικό - συμπεριλαμβανομένης της Ταϊβάν, αλλά πάνω απ' όλα της Ιαπωνίας, της Αυστραλίας, των Φιλιππίνων και όλων των άλλων.<br /><br /> Τι σημαίνουν όλα αυτά: βρισκόμαστε και πάλι στις δεκαετία του 1950 και του 1960, όταν συνέβη κάτι παρόμοιο κοντά στα δυτικά σύνορα της ΕΣΣΔ, κυρίως στην Ευρώπη. Και το πιο ενδιαφέρον πράγμα συνέβη τότε στη σφαίρα της ιδεολογίας και της πολιτικής: πώς έχτισαν συμμάχους σε ένα ενιαίο σύστημα, εξηγώντας στον κόσμο ότι η ΕΣΣΔ είναι καθαρό κακό σε όλα. Ομοίως, σήμερα η κυβέρνηση των ΗΠΑ χτίζει έναν μάλλον απροσδόκητα αναζητούμενο μύθο για την επιθετική Κίνα, που καταπιέζει τους δικούς της ανθρώπους και παρεμβαίνει στις υποθέσεις των ίδιων των Αμερικανών. Οι συνέπειες της δημιουργίας της αντισοβιετικής ιδεολογίας εκείνης της εποχής γίνονται αισθητές σήμερα από ένα ελαφρώς διαφορετικό κράτος - τη Ρωσία. Και θα πρέπει να αναμένουμε τις ίδιες συνέπειες για την Κίνα για τις επόμενες δεκαετίες: οι μύθοι είναι επιβιώσιμοι. Αν και μόλις πριν από λίγα χρόνια, η Κίνα φαινόταν διαφορετική από τη Δύση.<br /><br /> Αλλά αν έχουμε τώρα μια επανέκδοση του Ειρηνικού της δεκαετίας του '50 και του '60, είναι δυνατόν να επαναληφθεί η κρίση της Καραϊβικής του 1962 στον Ειρηνικό; Φυσικά και είναι. Ας θυμηθούμε ότι αυτή η κρίση συνέβη όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες και η ΕΣΣΔ διέσχισαν κάποια αόρατη γραμμή, τοποθετώντας μέσα επίθεσης μεταξύ τους σε νέα εδάφη - στην Τουρκία και την Κούβα, αντίστοιχα. Μύριζε σαν πυρηνικά χτυπήματα ανά πάσα στιγμή. Το τέλος της αντιπαράθεσης εκείνης της εποχής έφερε την αντιπαράθεση των υπερδυνάμεων σε ένα στάσιμο στάδιο που διήρκεσε τριάντα χρόνια , το οποίο μπορεί ακόμα να επαναληφθεί σήμερα.<br /><br />Ας φανταστούμε τι θα συνέβαινε αν οι ΗΠΑ έκαναν κάτι παρόμοιο στο έδαφος μιας άλλης ασιατικής χώρας εκτός από τις υπάρχουσες, και η Κίνα για πρώτη φορά έβγαινε από την αμυντική θέση και έφερνε οπλοστάσια της κοντά στην αμερικανική ακτή. Ολόκληρη η παγκόσμια στρατηγική ισορροπία θα άλλαζε. Μέχρι στιγμής, ο καθαρά στρατιωτικός λόγος για ό,τι συμβαίνει στην Ασία είναι ότι τα κινεζικά υποβρύχια έχουν την έδρα τους στη Νότια Κίνα και σε άλλες θάλασσες, σχεδιασμένα για αντίποινα κατά των αμερικανικών εδαφών. Τα υπόλοιπα είναι ένας ιδεολογικός και διπλωματικός σχεδιασμός της κατάστασης. Επιπλέον, μιλάμε για εμπορικές οδούς από την Κίνα, την πρώτη οικονομία στον κόσμο, προς τον έξω κόσμο - και σχεδόν εξίσου σημαντική για τις διαδρομές των ΗΠΑ μέσω των ίδιων θαλασσών, αλλά αυτό είναι το δεύτερο ερώτημα. Και οι δύο πλευρές θέλουν να διατηρήσουν αυτές τις θαλάσσιες οδούς υπό έλεγχο.<br /><br /> Ο κόσμος σήμερα δεν μοιάζει πολύ με τα τέλη της δεκαετίας του '50, λέτε. Δεν μπορείτε να περιμένετε το ίδιο από μια Αμερική στη μέση ενός αυξανόμενου εμφυλίου πολέμου ή τουλάχιστον στο ύψος μιας διοικητικής κατάρρευσης, όπως οι ΗΠΑ υπό Eisenhower ή Kennedy. Για να μην αναφέρουμε τη διασκέδαση της κινεζικής προπαγάνδας, η οποία σε ένα σημείο προσπάθησε να απεικονίσει το Αμερικανικό Ναυτικό ως στόλο, ότι χτυπήθηκε μέχρι θανάτου από τον coronavirus.<br /><br /> Αλλά το γεγονός είναι αυτό η αλλαγή του Eisenhower σε Kennedy ήταν η τελευταία ανάπαυλα πριν από μια όχι λιγότερο έντονη εσωτερική κρίση της Αμερικής. Αργότερα η δεκαετία του '60 στις ΗΠΑ ήταν μια καταστροφή, απείλησαν να καταστρέψουν τη χώρα από μέσα, και ο λόγος ήταν, μεταξύ άλλων, μια αλλαγή γενεών και ιδεολογιών. Ξεκινώντας από το δεύτερο μισό της δεκαετίας του '60, η εσωτερική εξέγερση υπονόμευσε την ικανότητα της Αμερικής να διεξάγει πόλεμο στην Ινδοκίνα και την επιθυμία να συνεχιστεί μια σκληρή αντιπαράθεση με την ΕΣΣΔ. Αλλά τουλάχιστον η κρίση της Καραϊβικής, καθώς και η ανάκληση της στρατιωτικής μηχανής στην Ινδοκίνα, ήταν σε εξέλιξη. Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι μια μεγάλη χώρα, μερικοί τρομοκρατήθηκαν από την κατάρρευση και τη διάσπαση της κοινωνίας, ενώ άλλοι έφεραν τα αεροπλανοφόρα για επίθεση.<br /><br /> Όπως και στην προηγούμενη εποχή, πολλά εξαρτώνται από τη θέση των συμμάχων των ΗΠΑ. Ο ρόλος των δέκα χωρών της Νοτιοανατολικής Ασίας που προσπαθούν να παραμείνουν ουδέτερες τον τελευταίο χρόνο, παρά τις υπενθυμίσεις της Αμερικανικής διπλωματίας, είναι μόνιμα ασαφής: έχετε εδαφικές διαφορές με την Κίνα... Εκείνοι που απαντούν: αλλά η Κίνα είναι ο πρώτος και ο δεύτερος οικονομικός μας εταίρος.<br /><br /> Το πρόβλημα είναι ότι η ενεργός διπλωματία του ASEAN αναστέλλεται εξίσου με το σύνολο της διπλωματίας: λόγω του coronavirus. Την περασμένη εβδομάδα, η Σύνοδος Κορυφής του ASEAN πραγματοποιήθηκε σε μορφή βίντεο, και ένα τυποποιημένο έγγραφο για την επίλυση των διαφορών με την Κίνα εγκρίθηκε, αυτό είναι όλο. Εάν η πανδημία, με τη διακοπή της διεθνούς επικοινωνίας, έχει παγώσει τις υπάρχουσες καταστάσεις, αυτό είναι καλό . Εάν έχει παραλύσει τους μηχανισμούς που μπορούν να μετριάσουν τις κρίσεις, τότε είναι κακό. Το Ανατολικό Μέτωπο αποδεικνύεται παράξενο και όχι λιγότερο επικίνδυνο.<br /><a href="https://ria.ru/20200707/1573970945.html"><b>https://ria.ru/20200707/1573970945.html</b></a><br /><br /><a href="https://tokoutsavaki.blogspot.com/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το παράξενο ανατολικό μέτωπο: Οι ΗΠΑ αλλάζουν την Ευρώπη με την Ασία

Ντμιτρι Κοσίρεφ Μια σπάνια περίπτωση: δύο στρατιωτικοί στόλοι, ο Αμερικανικός και ο Κινέζικος , κάνουν ταυτόχρονα ελιγμούς στη Θάλασσα τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι δύο, οι τρεις… οι πολλοί πόλεμοι του Ερντογάν

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiySyEdigHly5kQngmcFeaiiU0ULlXrNnc0hlIv6LWWP0BcQJUGK9NjzGoAF7ntUd_tkAwJg89OWemiuOnS0XnAlJoCFunRu_R_gYgRrCecZTozunmyJbDP_8jjiT5y_8O1ENR8aB0y9bY/s1600/erdogannndeksia.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="960" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiySyEdigHly5kQngmcFeaiiU0ULlXrNnc0hlIv6LWWP0BcQJUGK9NjzGoAF7ntUd_tkAwJg89OWemiuOnS0XnAlJoCFunRu_R_gYgRrCecZTozunmyJbDP_8jjiT5y_8O1ENR8aB0y9bY/s640/erdogannndeksia.jpg" width="640" /></a></div> <br /><b>Βασίλης Νέδος</b><br />Η κατάσταση στην Ανατολική Μεσόγειο, ιδιαίτερα μετά την υπογραφή του Τουρκολιβυκού Μνημονίου τον περασμένο Δεκέμβριο, έχει, ευλόγως, επιταχύνει τις εξελίξεις στα Ελληνοτουρκικά, καθώς με βάση αυτό, αργά ή γρήγορα η Τουρκία θα προσπαθήσει να το υλοποιήσει και η Ελλάδα, ευλόγως, θα πρέπει να απαντήσει. Αυτό το διαφαινόμενο αδιέξοδο έχει ενεργοποιήσει έναν έντονο διάλογο για το παρελθόν στο εσωτερικό της χώρας, για το τι, πως, πότε και – κυρίως αν πρέπει ή έπρεπε να γίνει κάτι ώστε εν έτει 2020 το ζήτημα των θαλάσσιων ζωνών στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο να παραμένει ένα άβολο ταμπού.<br /><br />Την ίδια στιγμή στην απέναντι πλευρά του Αιγαίου φαίνεται ότι το εγχώριο πολιτικό σύστημα και η κοινωνία είναι διχασμένες για κάτι διαφορετικό. Τα τελευταία τέσσερα χρόνια ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έχει βάλει την Τουρκία για τα καλά σε τρεις πολέμους έξω από τα σύνορά της. Μέχρι την απόπειρα πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου 2016, οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις (ΤΕΔ) αντιδρούσαν έντονα στο ενδεχόμενο εμπλοκής στον πολεμικό «βούρκο» της Συρίας δίχως ένα ευρύτερο συμμαχικό καπέλο. Το «ξεδόντιασμα» των ΤΕΔ συμπαράσυρε όποια δυνατότητα αντίδρασης υπήρχε και οδήγησε στην πρώτη «Επιχείρηση Ασπίδα Ευφράτη». Ακολούθησαν δύο ακόμα και μέχρι σήμερα οι ΤΕΔ έχουν φθάσει να κατέχουν λωρίδες γης στα βόρεια της Συρίας και είναι βουτηγμένες για τα καλά στον «βούρκο» της Συρίας. Παράλληλα οι ΤΕΔ επιχειρούν στο Ιράκ, ενώ οι επιχειρήσεις κατά του ΡΚΚ μέσα στο έδαφος της Τουρκίας αποτελούν μια πραγματικότητα δεκαετιών. Αυτό το Μεσανατολικό Μέτωπο κοστίζει σε χρήμα και αίμα και δεν είναι ιδιαίτερα δημοφιλές στο εσωτερικό. Ωστόσο ο φόβος ενός οιονεί Κουρδικού Αυτόνομου τόξου από τα όρη του βορείου Ιράκ μέχρι το Χατάι, λειτουργούσε διαχρονικά ως επιχείρημα που βρίσκει ευήκοον ους στην Τουρκική κοινή γνώμη.<br /><br />Μετά το βόρειο Ιράκ και τη βόρεια Συρία, ακολούθησε η Λιβύη. Υπενθυμίζεται ότι από τα δύο τμήματα του Τουρκολιβυκού Μνημονίου, το μόνο που είχε τη σχεδόν καθολική υποστήριξη της Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης είναι εκείνο του καθορισμού των θαλάσσιων ζωνών ανάμεσα σε Άγκυρα και Τρίπολη. Εκείνο που προβλέπει στρατιωτική βοήθεια, εκπαίδευση και βάσεις στη Λιβύη, καταψηφίστηκε από τα κεμαλικά κόμματα και πέρασε χάρις στις ψήφους του ΑΚΡ και των ακροδεξιών του Ντεβλέτ Μπαχτσελί. Όλους αυτούς τους μήνες ο απόλυτος έλεγχος της κυβέρνησης Ερντογάν στα Τουρκικά ΜΜΕ, έχει αποκρύψει την ανησυχία που εκφράζεται γι’ αυτό το «άπλωμα» των ΤΕΔ από την Τελ Αμπιάντ και το Ίντλιμπ στη Βόρεια Συρία μέχρι την Τρίπολη και τη Μισράτα.<br /><br />Υπάρχουν ωστόσο δύο κομβικά σημεία: Το πρώτο ήταν ο βομβαρδισμός τμήματος του Τουρκικού Στρατού στο Μπαλιούν του Ίντλιμπ στις 27 Φεβρουρίου. Το δεύτερο, τα αεροπορικά χτυπήματα στην βάση αλ Γουατίγια της Δυτικής Λιβύης, την περασμένη Κυριακή 5 Ιουλίου, όπου και επλήγησαν Τουρκικά συστήματα αντιαεροπορικής άμυνας. Και οι δύο περιπτώσεις έχουν κάποιο κοινό. Τα χτυπήματα εκτελέστηκαν με τη συνεργασία μιας εξωτερικής και μιας τοπικής δύναμης. Είτε πρόκειται για συνδυασμό πληροφοριών και εκτέλεσης του χτυπήματος, είτε και τα δύο, σε εμπόλεμες ζώνες όπως η Συρία και η Λιβύη είναι εξαιρετικά δύσκολο να διαπιστωθεί. Στην πρώτη περίπτωση ακολούθησε μια νευρική αντίδραση, με το άνοιγμα των συνόρων στον Έβρο, ώστε να πιεστεί η Ελλάδα και μαζί με αυτήν η Ε.Ε. και οι ΗΠΑ. Τα αποτελέσματα τα θυμόμαστε ακόμα. Στη δεύτερη περίπτωση η Άγκυρα φαίνεται ότι προετοιμάζεται να υποστηρίξει και αεροπορικά την παρουσία της στη Λιβύη. Και στις δύο περιπτώσεις φάνηκε πως η Τουρκία δεν έχει ακόμα «ανέβει στην πίστα» της περιφερειακής δύναμης.<br /><br />Θεωρητικά η Άγκυρα εφαρμόζει το περίφημο «δόγμα των δυόμισι πολέμων» (με τη διαφορά ότι αντί πόλεμο με την Ελλάδα, έχει εμπλακεί στη Λιβύη), πρακτικά όμως φαίνεται ότι αγγίζει τα όρια των δυνατοτήτων της. Η επιλογή της Άγκυρας να εμφανίζεται εντός του ΝΑΤΟ, ως το «ανάχωμα» της επέκτασης της Ρωσικής επιρροής στη βόρεια Αφρική, είναι ενδεικτικό της Τουρκικής ανάγκης να αποκτήσει εταίρους στο «βάλτο» της Λιβύης, προτού βρεθεί σε δεινή θέση.<br /><br />Διερωτάται λοιπόν κάποιος. Είναι δυνατόν η Τουρκία να συνεχίζει να πιέζει στη Λιβύη και να προετοιμάζεται για σεισμικές έρευνες ή γεωτρήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο με βάση το Τουρκολιβυκό μνημόνιο που με απόλυτη βεβαιότητα θα προκαλέσει την αντίδραση της Αθήνας; Ολοένα και περισσότεροι ψύχραιμοι παρατηρητές θεωρούν ότι ο κ. Ερντογάν έχει συνδέσει τόσο πολύ το πολιτικό του μέλλον με τις εξωτερικές πολεμικές περιπέτειες της Τουρκίας που δεν έχει άλλο δρόμο από το να συνεχίσει να πιέζει τις ΤΕΔ για περισσότερα αποτελέσματα με αντίκτυπο στο εσωτερικό. Ως τώρα αυτή η τακτική δεν έχει προσφέρει τα αναμενόμενα. Αντιθέτως, ο κ. Ερντογάν χάνει σε επιρροή και αν κρατά σε υψηλά ποσοστά, αυτό οφείλεται στην – προς το παρόν – έλλειψη αντιπάλου δέους. Ολοένα και περισσότεροι Τούρκοι φαίνεται να φοβούνται ότι οι πολεμικές επιχειρήσεις, μπορεί να οδηγήσουν την χώρα τους στη λάθος πλευρά της Ιστορίας. Οι (προγραμματισμένες) Τουρκικές εκλογές είναι ακόμα πολύ μακριά (2023) και είναι απολύτως βέβαιο ότι ο κ. Ερντογάν θα κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του να επιβεβαιώσει πως επί των ημερών του η Τουρκία έγινε η ισχυρότερη μεταξύ των δυνάμεων της περιοχής. Έχουμε ακόμα δρόμο.<br /><br /><a href="https://www.kathimerini.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Οι δύο, οι τρεις… οι πολλοί πόλεμοι του Ερντογάν

Βασίλης Νέδος Η κατάσταση στην Ανατολική Μεσόγειο, ιδιαίτερα μετά την υπογραφή του Τουρκολιβυκού Μνημονίου τον περασμένο Δεκέμβριο, έχει, ...

Διαβάστε την συνέχεια

Από την αλ Ουατίγια στην αλ Τζούφρα – Μεταξύ πολέμου και διπλωματίας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhZnVw8pa1hjvBaATbBA08XhYUzplmRw-btuVx13U9qLkQ_gNKce-5txEokpyx7o9I7hgO5t10KKDz0Sjxr-hSt15l9RlFw0qpXotYWKXryyAsa9gft95Cx5u-L6vjz-it5iJVXu1j31ls/s1600/Al-Watiya.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhZnVw8pa1hjvBaATbBA08XhYUzplmRw-btuVx13U9qLkQ_gNKce-5txEokpyx7o9I7hgO5t10KKDz0Sjxr-hSt15l9RlFw0qpXotYWKXryyAsa9gft95Cx5u-L6vjz-it5iJVXu1j31ls/s640/Al-Watiya.jpg" width="640" /></a></div> <br /><b>Λυγερού Νεφέλη</b><br />Το σκηνικό πολέμου έχει ήδη στηθεί στη Λιβύη. Ο βομβαρδισμός των συστοιχιών αντιαεροπορικών πυραύλων Hawk που είχαν εγκαταστήσει οι Τούρκοι στη βάση αλ Ουατίγια της δυτικής Λιβύης άλλαξε τη ροή των εξελίξεων. Έδειξε ότι οι αντίπαλοι της Τουρκίας στο λιβυκό μέτωπο είναι εξίσου αποφασισμένοι με τον Ερντογάν να χρησιμοποιήσουν στρατιωτική βία.<br /><br />Η αεροπορική επίθεση είναι πιο σημαντική από όσο εκ πρώτης όψεως φαίνεται. Πολύ περισσότερο εάν υπάρχει άμεση εμπλοκή της Γαλλίας. Επίσημα, δεν δίνονται πληροφορίες για την ταυτότητα των μαχητικών που βομβάρδισαν με μεγάλη επιτυχία την αλ Ουατίγια. Σύμφωνα, πάντως, με στρατιωτικούς εμπειρογνώμονες, η χειρουργική αυτή επίθεση δεν μπορεί να έγινε χωρίς τη σύμπραξη μίας δύναμης, η οποία να διαθέτει τεχνολογικά μέσα που δεν είναι συνηθισμένα στα αραβικά κράτη της Μέσης Ανατολής.<br /><br />Το γεγονός, μάλιστα, ότι την επίθεση πραγματοποίησαν μαχητικά τύπου Rafale κι ότι η επίθεση πραγματοποιήθηκε αμέσως μετά την αναχώρηση του Τούρκου υπουργού Άμυνας και του Τούρκου αρχηγού ΓΕΕΘΑ είναι στοιχεία που λένε πράγματα για την ταυτότητα των επιτιθεμένων. Όπως είναι γνωστό, δημοσίευμα του Arab Weekly έδειξε τη Γαλλία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, χώρες που διαθέτουν αυτού του τύπου μαχητικά.<br /><br />Και οι δύο αυτές χώρες, εξάλλου, έχουν καταστήσει σαφή την αντίθεσή τους με την τουρκική στρατιωτική επέμβαση στη Λιβύη. Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, ανάμιξη πρέπει να έχει και το Κάιρο, το οποίο έχει προειδοποιήσει επίσημα πως εάν επιχειρηθεί επίθεση στη γραμμή που ορίζει η Σύρτη και η αλ Τζούφρα, θα εμπλακούν άμεσα στις συγκρούσεις οι αιγυπτιακές ένοπλες δυνάμεις.<br /><br />Κοινός παρονομαστής των στρατιωτικών και διπλωματικών εμπειρογνωμόνων είναι πως η αεροπορική επίθεση ήταν μία επίδειξη δύναμης και ταυτόχρονα ένα μήνυμα προς την Τρίπολη, αλλά κυρίως προς την Άγκυρα να μην επιτεθεί στη Σύρτη και στην αλ Τζούφρα. Έτσι το μπαλάκι πέρασε στην πλευρά του Ερντογάν, αφού ο Σάρατζ είναι πια πιόνι της Άγκυρας. Η πρώτη αντίδραση της Τουρκίας ήταν να προαναγγείλει επίθεση στη βάση αλ Τζούφρα, την οποία και πραγματοποίησε χθες το βράδυ με τουρκικά drones.<br /><br />Ρωσία και Τουρκία<br /><br />Τυπικά, την επίθεση πραγματοποίησαν οι δυνάμεις του αλ Σάρατζ με στόχο συστήματα αεράμυνας τύπου PantSir-S1, αλλά είναι σε όλους τους εμπλεκόμενους πως πίσω από την επίθεση είναι οι Τούρκοι στρατιωτικοί που έχουν εγκατασταθεί στη Λιβύη. Τουρκικές πηγές, μάλιστα, ισχυρίζονται πως κατά τη διάρκεια της επίθεσης σκοτώθηκαν τρεις και τραυματίστηκαν επτά Ρώσοι μισθοφόροι της ομάδας Wagner.<br /><br />Εάν αυτό αληθεύει είναι προφανές πως θα προσθέσει ένα ακόμα πρόβλημα στις ήδη προβληματικές σχέσεις του Ερντογάν με τον Πούτιν. Μπορεί το Κρεμλίνο να θέλει να κρατήσει την Τουρκία κοντά του, αλλά από την άλλη τα συμφέροντά τους συγκρούονται και στη Συρία και στη Λιβύη. Και εάν στη Συρία κατάφεραν να βρουν ένα συμβιβασμό, στη Λιβύη αυτό δεν έχει καταστεί δυνατόν.<br /><br />Η Ρωσία συζητάει ένα συμβιβασμό μεταξύ των δύο αντιμαχόμενων πλευρών, αλλά στη βάση του διαχωρισμού που υπάρχει σήμερα. Αλλιώς, η Μόσχα έχει ξεκαθαρίσει πως η Σύρτη και η αλ Τζούφρα πρέπει να παραμείνουν στον έλεγχο των δυνάμεων του Χάφταρ. Το ίδιο, δηλαδή, που θεωρούν κόκκινη γραμμή η Αίγυπτος, η Γαλλία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και η Σαουδική Αραβία.<br /><br />Η διαφαινόμενη επιμονή του Ερντογάν να επιτεθεί στη Σύρτη και στην αλ Τζούφρα από τα πράγματα τον φέρνει ευθέως αντιμέτωπο με όλες τις παραπάνω δυνάμεις. Η επίθεση, μάλιστα, στην αλ Ουατίγια έδειξε ότι οι αντίπαλοί του είναι πια αποφασισμένοι όσο και ο ίδιος. Αυτό αλλάζει το σκηνικό και στο επιχειρησιακό επίπεδο. Για τις αιγυπτιακές ένοπλες δυνάμεις η Λιβύη είναι προνομιακό πεδίο, λόγω των κοινών εκτεταμένων χερσαίων συνόρων και της μικρής απόστασης.<div> <br />Η Ιταλία ψάχνει ρόλο<br /><br />Αντίθετα, η απόσταση είναι μειονέκτημα για τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις, το οποίο δεν καλύπτεται όσες επιδείξεις δύναμης κι αν κάνει το τουρκικό ναυτικό και η αεροπορία. Τα πράγματα θα γίνουν ακόμα πιο σκούρα για την Άγκυρα εάν εμπλακεί άμεσα η Γαλλία. Αλλά και η Ρωσία δεν πρόκειται να μείνει αδρανής εάν ο πόλεμος φύγει από το επίπεδο των Σάρατζ και Χάφταρ και επεκταθεί άμεσα σε τρίτες δυνάμεις.<br /><br />Σ’ αυτό το σκηνικό που μυρίζει μπαρούτι, ψάχνει ρόλο και η Ιταλία. Μετά τον υπουργό Εξωτερικών Ντι Μάιο πήγε στην Άγκυρα και ο υπουργός Άμυνας Λορέντσο Γκουερίνι. Η Ρώμη νοιώθει ότι έχει χάσει την επιρροή που ασκούσε στην κυβέρνηση της Τρίπολης, λόγω της τουρκικής στρατιωτικές επέμβασης, αλλά δεν είναι διατεθειμένη να εμπλακεί με την μία ή την άλλη πλευρά. Έτσι, το μήνυμα που μετέφερε στον Τούρκο ομόλογό του ο Γκουερίνι είναι αυτό που δήλωσε μετά το τέλος της συνάντησής τους: «δεν υπάρχει στρατιωτική λύση για τη λιβυκή κρίση», διότι «δεν υπάρχει λύση η οποία να προβλέπει την διχοτόμηση της Λιβύης».<br /><br />Η Ιταλία, όπως και άλλες δυνάμεις, ψάχνει ρόλο στο πλαίσιο μίας διπλωματικής διαδικασίας για κατάπαυση του πυρός διαρκείας και για αναζήτηση πολιτικής λύσης με διαπραγμάτευση των δύο αντιμαχομένων πλευρών στον λιβυκό εμφύλιο, όπως είχε προβλεφθεί στη Σύνοδο του Βερολίνου στις αρχές του 2020. Πρόσθεσε, μάλιστα, πως η ευρωπαϊκή επιχείρηση "Ειρήνη" για την τήρηση του εμπάργκο όπλων, «είναι ισορροπημένη, τηρεί ίσες αποστάσεις ανάμεσα στις εμπλεκόμενες πλευρές... κι αποτελεί μια βασικής σημασίας συμβολή της ΕΕ στην προσπάθεια ειρήνευσης στη Λιβύη».<br /><br />Στο σημείο που έχουν φτάσει τα πράγματα είναι ερώτημα εάν υπάρχει χώρος για διπλωματία. Σύμφωνα με εμπειρογνώμονες, θα άνοιγε τέτοιος χώρος μόνο εάν ο Ερντογάν συνειδητοποιούσε πως κινδυνεπυει να υποστεί βαριά ήττα εάν επιμείνει στην επιχείρηση κατάληψης της Σύρτης και της αλ Τζούφρα. Προς το παρόν κάτι τέτοιο δεν φαίνεται, αλλά δεν αποκλείεται να δούμε τις επόμενες μέρες μία τουρκική στροφή προς τη διπλωματία ως αποτέλεσμα της σκλήρυνσης της στάσης του αντίπαλου στρατοπέδου.<br /><br /><a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Από την αλ Ουατίγια στην αλ Τζούφρα – Μεταξύ πολέμου και διπλωματίας

Λυγερού Νεφέλη Το σκηνικό πολέμου έχει ήδη στηθεί στη Λιβύη. Ο βομβαρδισμός των συστοιχιών αντιαεροπορικών πυραύλων Hawk που είχαν εγκατασ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι Οθωμανοί Ναύαρχοι των navtex επιστρέφουν: Οι βόλτες μιας τουρκικής φρεγάτας που μόνο άσκηση δεν έκανε…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj7yD_q9yCRjZwpSkeaLrIeIVLqL8JG8DPJNowGwChzNMmxl78Tba3NK_yT9g8wwZoESiQPgGVmHztT5kMxNXQ-s3PVT43j40F9wPPenp9MIM0qwIU5yOkuFqBo0QuPRwRe3enBC8NnTng/s1600/KYBERNHTHS-POLEMIKO-NAYTIKO.webp" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1152" data-original-width="1536" height="480" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj7yD_q9yCRjZwpSkeaLrIeIVLqL8JG8DPJNowGwChzNMmxl78Tba3NK_yT9g8wwZoESiQPgGVmHztT5kMxNXQ-s3PVT43j40F9wPPenp9MIM0qwIU5yOkuFqBo0QuPRwRe3enBC8NnTng/s640/KYBERNHTHS-POLEMIKO-NAYTIKO.webp" width="640" /></a></div> <br />Οι Τούρκοι Ναύαρχοι που τα ονόματά τους πόζαραν στις περιοχές που «κλείδωσε» η Τουρκία για ασκήσεις, αν έβλεπαν την άσκηση που έκανε τις προηγούμενες ώρες το Τουρκικό Πολεμικό Ναυτικό, από εκεί ψηλά ή θα έβαζαν τα γέλια ή θ’ απογοητεύονταν για τους απογόνους τους ή θα ήθελαν να κάνουν τίποτα πιο βαρύ!<br /><br />Βεβαίως το γεγονός πως για τρίτη φορά μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα οι Τούρκοι εξέδωσαν ναυτική οδηγία με την οποία δεσμεύουν θαλάσσιες περιοχές νότια από το Ηράκλειο της Κρήτης μέχρι και περίπου την Μάλτα, δείχνει στο Ελληνικό Επιτελείο και σε Αξιωματικούς του Πολεμικού Ναυτικού ότι έχει ξεκινήσει ακόμη μια προσπάθεια δημιουργίας εντυπώσεων που σταδιακά μετατρέπεται σε μια επικίνδυνη συνήθεια.<br /><br />Αλλά και μια κίνηση η οποία εντάσσεται στο μεγάλο Τουρκικό πλαίσιο απόπειρας δημιουργίας τετελεσμένων καθώς στο μέλλον ανά πάσα στιγμή η γείτονα θα χρησιμοποιήσει ακόμη και τις navtex για ν’ αποδείξει ότι έχει αξιώσεις και ότι κανείς δεν μπορεί να την εμποδίσει να κάνει ασκήσεις σε οποιοδήποτε θαλάσσιο σημείο, ακόμη κι αν αυτό βρίσκεται στην αποκλειστική ευθύνη της Ελλάδας.<div> <br />Οι Τούρκοι Ναύαρχοι<br /><br />Η πρώτη θαλάσσια περιοχή που δέσμευσε η Τουρκία νότια από την κεντρική Κρήτη έχει την ονομασία «CAKABEY AREA», δηλαδή του Ναυάρχου Caka Bey όπου είχε ηγηθεί της εμφάνισης Τουρκικού στόλου στο Αιγαίο. Οι ναυτικές δυνάμεις του Τούρκου Ναυάρχου είχαν καταλάβει πολλά νησιά του Αρχιπελάγους την περίοδο της Βυζαντινής αυτοκρατορίας, το 1088-91.<br /><br />Στις τάξεις του Πολεμικού Ναυτικού της Τουρκίας θεωρείται ο θεμελιωτής του ναυτικού.<br /><br />Νοτιοδυτικά της Κρήτης, η επόμενη «κλειδωμένη» θαλάσσια περιοχή ονομάζεται «TURGUTREIS AREA». Ακόμη ένας Ναύαρχος του 16ου αιώνα ο οποίος ξεκίνησε ως πειρατής και εξελίχθηκε σε Αξιωματικό του ναυτικού. Ο Ναύαρχος Turgut σύμφωνα με τα ιστορικά δεδομένα ήταν ο διάδοχος της θέσης του Barbarossa (Κοκκινογένη) κατευθύνοντας τις ναυτικές δυνάμεις της Τουρκίας στη Μεσόγειο.<br /><br />Η πιο δυτική navtex που σχεδόν φτάνει στη Μάλτα, βορειοδυτικά της Βεγγάζης έχει το όνομα του Ναυάρχου Barbarossa (BARBAROS AREA), που είχε γεννηθεί στη Μυτιλήνη. Οι Τούρκοι τον έλεγαν Barbaros Hayreddin Pasa (σ.σ. Όπως η Τουρκική φρεγάτα που παρακολουθούσε εξ αποστάσεως τον Ελληνικό στόλο να τορπιλίζει το πλοίο-στόχος ΕΒΡΟΣ. Barbaros λέγεται και ένα εκ των δυο ερευνητικών σκαφών της Τουρκίας).<br /><br />Η Τουρκία μέσω αυτών των ενεργειών, δηλαδή το να δίνει ονομασίες Τούρκων Ναυάρχων, σε περιοχές που δεσμεύει για την διεξαγωγή γυμνασίων, επιχειρεί προς τα έξω αλλά κυρίως στο εσωτερικό της εντός του Πολεμικού Ναυτικού και όχι μόνο, ν’ αναδείξει ότι υπάρχει μια μακραίωνη ναυτική παράδοση κι αυτή είναι συνυφασμένη με το Αιγαίο, τη Μεσόγειο κ.ο.κ.<br /><br />Ξεχνά φυσικά ή δεν θέλει να ξέρει την πραγματική μακραίωνη παράδοση του Αιγαίου και της Μεσογείου, των Ελλήνων ναυτικών, όχι μόνο σε στρατιωτικό επίπεδο, αλλά και σε εμπορικό.<br />Οι τρεις navtex και η «βόλτα»…<br /><br />Η φρεγάτα TCG Gelibolu (F493) ήταν αυτή που από χθες ξεκίνησε να κινείται από το ναύσταθμο του Ακσάζ προς τη Λιβύη.<br /><br />Να σημειωθεί ότι λόγω της Τουρκικής κινητικότητας με μονάδες επιφανείας να συγκεντρώνονται κοντά στο Ακσάζ, το Πολεμικό Ναυτικό ήταν και παραμένει σε διαρκή εγρήγορση ενώ η παρουσία Ελληνικών πλοίων ενισχύθηκε ακόμη περισσότερο στο Αιγαίο. Όσες κινήσεις τουρκικών πολεμικών πλοίων γίνονταν, κοντά τους υπήρχε Ελληνική μονάδα για να ελέγχει και να καταγράφει.<br /><br />Από τα ξημερώματα η φρεγάτα TCG Gelibolu (F493) ξεκίνησε να φτάνει στις κλειδωμένες περιοχές «CAKABEY AREA», «TURGUTREIS AREA», «BARBAROS AREA». Ως «MARITIME TRAININGS» είναι η ενημέρωση για τις navtex, αλλά η ναυτιλιακή εκπαίδευση για την Τουρκική φρεγάτα ήταν γι’ άλλη μια φορά μοναχική…<br />Οι τρεις αυτές ναυτικές οδηγίες θυμίζουν πολύ τις navtex πέριξ του Καστελόριζου, όπου η Άγκυρα δεσμεύει κάθε μήνα μια μεγάλη περιοχή και πλοία της εκεί εμφανίζονται μια ή δυο φορές τον χρόνο. Παρόμοιες fake navtex υπάρχουν και στο κεντρικό και στο βόρειο Αιγαίο, με «μοναχικά» πλοία που μάλλον τα πληρώματά τους επιτελούν μια ακόμη αγγαρεία του Επιτελείου.<br /><br />Κατά τ’ άλλα για τρεις navtex που εκδόθηκαν από την Τουρκία για μια ημέρα (σ.σ. αυτό αναφέρεται και στις τρεις ναυτικές οδηγίες MARITIME TRAININGS, ON 07 JUL 20 FROM 1900Z TO 2100Z IN AREA BOUNDED), τα φιλοκυβερνητικά μέσα στην Άγκυρα ομιλούν για «μεγαλειώδη» Τουρκική άσκηση.<br /><br />Σ’ ότι αφορά τα 17 μαχητικά που έγραφαν οι εφημερίδες στην Τουρκία, αυτά σίγουρα δεν πέταξαν την ημέρα που έφυγε. Τουλάχιστον εντός του FIR Αθηνών (σ.σ. και αυτό εκτείνεται πολλά ναυτικά μίλια νότια από την Κρήτη, συνεπώς και εντός των δεσμευμένων περιοχών) εμφανίστηκαν οκτώ F-16 και δύοF-4 Phantom αλλά και τρία CN-235, ηλεκτρονικού πολέμου.<br /><br />Κανένα άλλο Τουρκικό πλοίο δεν βρέθηκε κοντά στην Gelibolu ώστε ν’ ασκηθούν μαζί, κατά συνέπεια πρόκειται για τρεις περιοχές που δεσμεύτηκαν χάριν του Τουρκικού εντυπωσιασμού και του σχεδιασμού ενός Επιτελείου που είναι βαθιά πληγωμένο λόγω των πρόσφατων γεγονότων στη Λιβύη, όπου η Τουρκία διατηρεί σημαντικό αριθμό δυνάμεων.<br /><br />Αλλά το πλήγμα που δέχτηκε ήταν τέτοιο που έκανε τους στρατιωτικούς να κατανοήσουν ότι είναι ιδιαίτερα δύσκολο να υποστηρίξουν τα μεγαλεπήβολα σχέδια της κυβέρνησης Ερντογάν, ιδίως όταν έχουν δημιουργηθεί έχθρες σε μια πολύ «ιδιαίτερη» γειτονιά!<br /><br /><a href="https://hellasjournal.com/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Οι Οθωμανοί Ναύαρχοι των navtex επιστρέφουν: Οι βόλτες μιας τουρκικής φρεγάτας που μόνο άσκηση δεν έκανε…

Οι Τούρκοι Ναύαρχοι που τα ονόματά τους πόζαραν στις περιοχές που «κλείδωσε» η Τουρκία για ασκήσεις, αν έβλεπαν την άσκηση που έκανε τις π...

Διαβάστε την συνέχεια

Λιβύη: Πέντε «μαθήματα» για την Τουρκία μετά τα πλήγματα στην αλ Βατίγια

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEigm8-mDMD6_5aQVOMpGUiXJDZz2nWTQ-y7xcEP8Gz9ZXuLK9Oehi-5_GGxKR5yWPLskFfoUR2ajQe4h1EsiaseZL2MfN40lAcGKA14a1y_wooNLgrEkO3mObMG8KLTAtxS2OFxyejILYM/s1600/417913870841.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="660" data-original-width="1346" height="312" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEigm8-mDMD6_5aQVOMpGUiXJDZz2nWTQ-y7xcEP8Gz9ZXuLK9Oehi-5_GGxKR5yWPLskFfoUR2ajQe4h1EsiaseZL2MfN40lAcGKA14a1y_wooNLgrEkO3mObMG8KLTAtxS2OFxyejILYM/s640/417913870841.jpg" width="640" /></a></div> <div> <br /></div> <b>Γιώργος Σκαφιδάς</b><br />Είναι πλέον προφανές ότι η Τουρκία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν κινείται κατά τρόπο αυθαίρετα επεκτατικό προς όρια τα οποία όμως δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτά από άλλες δυνάμεις<br /><br />Τρία 24ωρα έπειτα από τα «αδιευκρίνιστης προέλευσης» αεροπορικά πλήγματα κατά τουρκικών θέσεων στη βάση αλ Βατίγια (al-Watiya) της δυτικής Λιβύης, το ερώτημα παραμένει: Ποιος χτύπησε τους Τούρκους; Μήπως ήταν μαχητικά Rafale; Και εάν ναι… Rafale της Γαλλίας ή της Αιγύπτου; Μήπως ήταν ρωσικά Sukhoi; Ή μήπως θα έπρεπε να κοιτάξουμε προς την κατεύθυνση των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και των δικών τους μαχητικών Dassault Mirage που πετούν όμως όχι από τα μακρινά Εμιράτα αλλά από βάσεις στη γειτονική της Λιβύης Αίγυπτο; Από την άλλη βέβαια, θα μπορούσαν απλώς να ήταν Εμιρατιανοί οι πιλότοι που οδήγησαν στη μάχη αεροσκάφη άλλων χωρών… Τα ενδεχόμενα πολλά…<br /><br />Εάν πάντως ήταν Γάλλοι, τότε το ενδοΝΑΤΟικό ρήγμα αυτομάτως διευρύνεται επικίνδυνα, με ό,τι θα μπορούσε να συνεπάγεται κάτι τέτοιο και για το (αμφίβολο) μέλλον της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας. Και μόνο το γεγονός ότι αξιόπιστες γαλλόφωνες πηγές αρνούνται να αποκλείσουν κατηγορηματικά μια ενδεχόμενη γαλλική εμπλοκή στις επιθέσεις, φανερώνει τον οριακά εκρηκτικό βαθμό στον οποίο έχουν πια οξυνθεί τα πνεύματα ανάμεσα στο Παρίσι και την Άγκυρα. <br /><br />Σε κάθε περίπτωση, το σίγουρο είναι:<br /><ul> <li>Ότι όποιος χτύπησε τους Τούρκους στη δυτική Λιβύη στις αρχές Ιουλίου μπορεί να το ξανακάνει.</li> <li>Ότι οι τουρκικές θέσεις αποδεικνύονται επί του πεδίου τρωτές.</li> <li>Ότι οι (ουκ ολίγοι) εχθροί της Άγκυρας πλέον οδηγούνται στα όριά τους και αντεπιτίθενται. </li> <li>Ότι οι όποιες ενδεχόμενες τουρκικές κινήσεις προς την πλευρά της Σύρτης και της αλ Τζούφρα θα καθυστερήσουν.</li> </ul> Αλλά και ότι, έτσι όπως εξελίσσονται τα πράγματα, η Τουρκία θα αναγκαστεί να «πέσει» βαθύτερα μέσα στον λιβυκό εμφύλιο (βάζοντας παράλληλα πιο βαθιά το χέρι στη δική της τσέπη, και όχι μόνο στις τσέπες του Κατάρ ή του λιβυκού λαού) εάν θέλει φυσικά να διατηρήσει όσα έχει μέχρι σήμερα καταφέρει σε συνεργασία με την πλευρά του τουρκόφιλου Φαγιέζ αλ Σάρατζ και την καλούμενη Κυβέρνηση Εθνικής Συμφωνίας (GNA).<br /><br />«Πολλοί πίσω στην Άγκυρα αμφισβητούν τον βαθμό στον οποίο η τουρκική οικονομία θα μπορούσε να συνεχίσει να υποστηρίζει δαπανηρές στρατιωτικές επιχειρήσεις στο εξωτερικό», <a href="https://www.al-monitor.com/pulse/originals/2020/06/turkey-libya-egypt-sirte-military-challenge-awaits-ankara.html">γράφει</a> ο ειδικός σε θέματα Άμυνας <a href="https://www.al-monitor.com/pulse/originals/2020/06/turkey-libya-egypt-sirte-military-challenge-awaits-ankara.html">Μετίν Γκουρτζάν</a>. «Οι στρατιωτικές επιχειρήσεις της Τουρκίας σε Λιβύη, Συρία και Ιρακινό Κουρδιστάν δεν είναι βιώσιμες, ούτε οικονομικά, ούτε στρατιωτικά, ούτε διπλωματικά», <a href="https://ahvalnews.com/erdogan/erdogans-existential-wars-region-unsustainable-turkey-analysis">συμφωνεί</a> από την πλευρά του ο Τούρκος πολιτικός επιστήμονας <a href="https://ahvalnews.com/erdogan/erdogans-existential-wars-region-unsustainable-turkey-analysis">Τζενγκίζ Ακτάρ</a>.<br /><br />Σε καθαρά στρατιωτικό επίπεδο πάντως, τα συστήματα αεράμυνας Hawk δεν αρκούν εάν οι Τούρκοι θέλουν να θωρακιστούν έναντι εχθρικών αεροπορικών επιδρομών στο λιβυκό έδαφος. Όπως δεν αρκούν και τα τουρκικά drones για να «καλύψουν» τις υποστηριζόμενες από την Άγκυρα δυνάμεις κατά την επαπειλούμενη προέλασή τους στη Σύρτη.<div> <br />Ενισχύονται οι εχθροί της Τουρκίας του Ερντογάν <br /><br />Στον αντίποδα, εάν πιστέψουμε πρόσφατο <a href="https://www.latribune.fr/entreprises-finance/industrie/aeronautique-defense/armement-quand-la-turquie-rabiboche-la-france-et-l-egypte-851858.html">δημοσίευμα</a> της γαλλικής <a href="https://www.latribune.fr/entreprises-finance/industrie/aeronautique-defense/armement-quand-la-turquie-rabiboche-la-france-et-l-egypte-851858.html">La Tribune</a>, τότε το Παρίσι προτίθεται με φόντο τις απειλές της Τουρκίας να πουλήσει στην Αίγυπτο νέα μαχητικά Rafale, κορβέτες κ.ά… Ενώ παράλληλα πίσω στη Λιβύη, άλλα δημοσιεύματα εμφανίζουν τις μισθοφορικές δυνάμεις (τις αποτελούμενες από Ρώσους, Αφρικανούς κ.ά.) που μάχονται στο πλευρό του Λιβυκού Εθνικού Στρατού (LNA) υπό τον Χαλίφα Χάφταρ να ενισχύουν τις θέσεις τους σε Σύρτη και αλ Τζούφρα, με την κάλυψη και της Αιγύπτου του Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι που έχει άλλωστε απειλήσει ακόμη και με στρατιωτική εισβολή από τα ανατολικά εάν οι Τούρκοι όντως τολμήσουν να κινηθούν προς τις εν λόγω «κόκκινες γραμμές». <br /><br />Είναι πλέον προφανές ότι η Τουρκία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν κινείται κατά τρόπο αυθαίρετα επεκτατικό προς όρια τα οποία όμως, ως φαίνεται, δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτά από άλλες δυνάμεις. Εδώ και 24ωρα είχαν κάνει την εμφάνισή τους στο διαδίκτυο βίντεο με κομβόι στρατιωτικών οχημάτων να μεταφέρουν «υλικά θωράκισης» προς την αεροπορική βάση της αλ Βατίγια στη δυτική Λιβύη, μια βάση που η Άγκυρα διεκδικεί άλλωστε να της εκχωρηθεί και ως τουρκική… αν και στη Βόρεια Αφρική.<br /><br />Οι πληροφορίες στον διεθνή Τύπο (ενδεικτικό <a href="https://thearabweekly.com/rafale-attacks-turkish-targets-al-watiya-airbase-egyptian-or-french">δημοσίευμα</a> του <a href="https://thearabweekly.com/rafale-attacks-turkish-targets-al-watiya-airbase-egyptian-or-french">ArabWeekly</a>) είδαν την Τουρκία να μεταφέρει στην αλ Βατίγια μαχητικά F-16 και drones (Bayraktar TB2 και Anka-S), αντιαεροπορικά συστήματα (MIM-23 Hawk, Sungur), ραντάρ και συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου (Koral). Κάποια από αυτά τα συστήματα ωστόσο, θα καταστρέφονταν από «ξένα» μαχητικά κατά τις αιφνίδιες αεροπορικές επιδρομές το βράδυ της 4ης προς 5η Ιουλίου, δείγμα ότι «κάποιος» ή «κάποιοι» δεν είναι σε καμία περίπτωση διατεθειμένοι να επιτρέψουν στους Τούρκους να ενισχύσουν τις θέσεις τους στη συγκεκριμένη αεροπορική βάση, 140 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Τρίπολης.</div> <div> <br />Τα σενάρια του Ιουλίου <br /><br />Η επιδρομή στην αλ Βατίγια αποκτά, παράλληλα, και μια άλλη διάσταση εάν λάβει κανείς για παράδειγμα υπόψη τα σενάρια που ήθελαν τις υποστηριζόμενες από την Τουρκία δυνάμεις να προελαύνουν προς τη Σύρτη και την αλ Τζούφρα… μέσα το δεύτερο μισό του Ιουλίου. Εάν όντως ίσχυε κάτι τέτοιο, τότε τα χτυπήματα στην αλ Βατίγια ήρθαν μάλλον να… αναβάλουν τα σχέδια της τουρκικής πλευράς.<br /><br />Δεν θα μπορούσε όμως να περάσει απαρατήρητο και κάτι άλλο: το ότι οι αεροπορικές επιθέσεις κατά των Τούρκων πραγματοποιήθηκαν μόλις λίγες ώρες έπειτα από την επίσκεψη που πραγματοποίησε στη Λιβύη το διήμερο 3-4 Ιουλίου ο Τούρκος υπουργός Αμυνας Χουλουσί Ακάρ, συνοδευόμενος από τον αρχηγό ΓΕΕΘΑ στρατηγό Γιασάρ Γκιουλέρ. Όπως άλλωστε και το ότι ήταν η πρώτη φορά που η αλ Βατίγια βρέθηκε στο στόχαστρο «ξένων» μαχητικών έπειτα από τον περασμένο Μάιο, οπότε εκείνη πέρασε υπό έλεγχο των υποστηριζόμενων από την Τουρκία δυνάμεων του GNA. Και μόνο αυτό στέλνει ένα επιπλέον συμβολικό μήνυμα προς την πλευρά της Άγκυρας.<br /><br />Μήνυμα αποτελεί ωστόσο και το γεγονός ότι μιλάμε για επιθέσεις «αδιευκρίνιστης» προέλευσης. Για επιθέσεις που θα μπορούσαν, με άλλα λόγια, να επαναληφθούν ανά πάσα στιγμή, οπουδήποτε υπάρχουν τουρκικοί στόχοι εντός του λιβυκού εδάφους, χωρίς στην πραγματικότητα να χρειάζεται κανείς να προσπαθήσει να νομιμοποιήσει επικοινωνιακά στα μάτια της διεθνούς κοινότητας τα όποια πλήγματα. <br /><br />Η διεύθυνση επικοινωνίας της τουρκικής προεδρίας υπό τον Φαχρετίν Αλτούν (και όχι το τουρκικό υπουργείο Άμυνας ή το ΥΠΕΞ) εξακολουθεί πάντως να εμφανίζεται αποφασισμένη να «αλώσει» την αεροπορική βάση της αλ Τζούφρα, περίπου 300 χιλιόμετρα νοτίως της Σύρτης, με τις ανακοινώσεις της να θυμίζουν εκείνες… αποικιοκρατικής δύναμης. Καλεί μάλιστα το κοινό να πληροφορείται όλες τις τελευταίες λιβυκές εξελίξεις μέσα από τους λογαριασμούς που διατηρεί το γραφείο Επικοινωνίας του Τούρκου προέδρου στα social media…<br /><br />Ο πόλεμος συνεχίζεται… πλην όμως με όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά: μεταξύ αυτών ακόμη και με το ενδεχόμενο των εκλογών... σε Λιβύη αλλά και Τουρκία. <br /><br /><a href="https://www.ethnos.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Λιβύη: Πέντε «μαθήματα» για την Τουρκία μετά τα πλήγματα στην αλ Βατίγια

Γιώργος Σκαφιδάς Είναι πλέον προφανές ότι η Τουρκία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν κινείται κατά τρόπο αυθαίρετα επεκτατικό προς όρια τα οποί...

Διαβάστε την συνέχεια

“Τουρκικό ναυάγιο στη Λιβύη”

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj6_IC-nksb7ETSfdwJUCsGATsOB0A787l2BZftJCxuA16sL1cLHTUvTKjnIfayleu6sx2jRKLRdTrdGc7yV6SWZDM6ezVpUkuUsn_3WdyOcTzYShVJBMxD3k63dFawubjGqJLK-SA4CHY/s1600/erdogan_uav.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="387" data-original-width="696" height="354" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj6_IC-nksb7ETSfdwJUCsGATsOB0A787l2BZftJCxuA16sL1cLHTUvTKjnIfayleu6sx2jRKLRdTrdGc7yV6SWZDM6ezVpUkuUsn_3WdyOcTzYShVJBMxD3k63dFawubjGqJLK-SA4CHY/s640/erdogan_uav.jpg" width="640" /></a></div> <br />Της <b>ΛΙΑΝΑΣ ΜΥΣΤΑΚΙΔΟΥ</b><br />“Πλοίο με χαλασμένο τιμόνι” παρομοιάζει την Τουρκία ο αρθρογράφος Μεχμέτ Γιλμάζ (τ24), εξαιτίας της αυταρχικής διακυβέρνησης και των ακατάλληλων ανθρώπων που πλαισιώνουν τα κέντρα εξουσίας. Άνθρωποι χωρίς τα απαιτούμενα προσόντα αναλαμβάνουν αξιώματα και η χώρα έφτασε σε σημείο να μην μπορεί να εκδώσει σωστά ακόμα κι ένα προεδρικό διάταγμα.<br /><br />Ο κ. Γιλμάζ κατηγορεί τους συντάκτες του προεδρικού διατάγματος για την ίδρυση “Πανεπιστημίου Αρχιτεκτονικής και Σχεδιασμού”, στους κόλπους του Πανεπιστημίου Μαρμαρά. Μετά την δημοσίευση στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης του σχετικού διατάγματος κάποιοι αντιλήφθηκαν ότι επρόκειτο για Τμήμα Πανεπιστημίου και εξέδωσαν νέο καταργώντας το προηγούμενο.<br /><br />Η δημοσιογράφος Ζεϊνέπ Γκιούτζανλι (Σοζτζού) υποστηρίζει ότι το χειρότερο πράγμα που έκανε η διακυβέρνηση Ερντογάν ήταν η αντίληψη που καλλιεργήθηκε στους ιθύνοντες να μην λογοδοτούν στον λαό για τα πεπραγμένα τους είτε αυτά αφορούν την οικονομία είτε την εσωτερική ή εξωτερική πολιτική. Όλα γίνονται για την διαιώνιση της πατρίδας και σύμφωνα με τις “εθνικές αξίες”. Μια ελαστική έννοια το περιεχόμενο της οποίας καθορίζεται ανάλογα με τα συμφέροντα των κυβερνώντων.<br /><br />Η Τουρκία δεν είναι ιδιοκτησία ενός ατόμου και της παρέας που τον πλαισιώνουν, τονίζει ο υφηγητής Σινάν Τζιντί, κατηγορώντας τις επιλογές της κυβέρνησης σε όλους τους τομείς.<br /><br />Ο Ερντογάν εκμεταλλευόμενος το διεθνές κενό θέλησε να βάλει το πόδι του στη Λιβύη, όπως έκανε και στη Συρία. Η πολιτική της μαγκιάς όμως αντέχει μέχρις ότου εμφανιστεί άλλος μάγκας στη γειτονιά, υποστηρίζει ο Εργκούν Μπαμπαχάν.<br /><br />Όταν συγκρίνει κανείς αυτά που έκανε τη Τουρκία στη Συρία και τη Λιβύη διαπιστώνει τα εξής: Η Άγκυρα ισχυρίζεται ότι δίπλα στα σύνορα της υπάρχει μια κουρδική οντότητα , η οποία είναι εχθρική , γι αυτό έχει το δικαίωμα να επέμβει για να προστατεύσει την εθνική ασφάλεια της χώρας.<br /><br />Τα ίδια ακριβώς ισχυρίζεται και η Αίγυπτος για τη Λιβύη. Το Κάιρο υποστηρίζει τις δυνάμεις Χαφτάρ, επειδή μάχεται εναντίον του καθεστώτος Σάρατς και των Αδελφών Μουσουλμάνων που συγκυβερνούν μαζί του.<br /><br />Η διεθνής κοινότητα αντιδρά στα σχέδια της Τουρκίας εξαιτίας των Αδελφών Μουσουλμάνων. Η Άγκυρα προσπαθεί να πείσει τις ΗΠΑ να αναμειχθούν στη Λιβύη. Κανείς δεν ξέρει τις προθέσεις της Αμερικής γι αυτό και ο Τσαβούσογλου ζήτησε από τις ΗΠΑ, να αναλάβουν ενεργό ρόλο στη Λιβύη.<br /><br />Το Παρίσι άστραψε και βρόντηξε εναντίον των μονομερών ενεργειών της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Λιβύη. Η Ρωσία από την άλλη έχει μια σχέση συμφέροντος με την Άγκυρα, αλλά θέλει να παραμείνει μόνη στη Λιβύη για να αποκομίσει μεγαλύτερο μερίδιο όπως συνέβη και στη Συρία.<br /><br />Όλα τα δικτατορικά καθεστώτα όταν βρεθούν μπροστά σε αδιέξοδο αναζητούν λύση με πόλεμο ή μια εξωτερική νίκη. Αυτή είναι μια ιστορική πραγματικότητα. Η Λιβύη για τον χρεοκοπημένο Ερντογάν αποτελεί ιδεολογική διέξοδο και ταυτόχρονα ελπίδα για λύση των οικονομικών προβλημάτων με τα πλούσια κοιτάσματα της Σύρτης.<br /><br />Μέχρι στιγμής η Τουρκία εισέπραξε 12 δις$ από τη Λιβύη κι ελπίζει να καταφέρει να πάρει τα χρήματα των τουρκικών κατασκευαστικών εταιριών που οφείλει η Τρίπολη ,για να κλείσει το ισοζύγιο εξωτερικών πληρωμών με φθηνό ή τζάμπα πετρέλαιο.<br /><br />Η επιθετική, αλαζονική πολιτική του Ερντογάν καταφέρνει να συσπειρώνει και να αυξάνει τους εχθρούς της Τουρκίας. Ενεργεί μόνη έχοντας στο πλευρό της μόνο το Καταρ . Η επιχείρηση στη Λιβύη είναι καταδικασμένη γιατί στηρίζεται μόνο στους τζιχαντιστές, διεξάγεται μακριά από τα σύνορα, χωρίς επαρκή τεχνολογία, στρατιωτικές Βάσεις και χερσαίες δυνάμεις.<br /><br />Τα παραμύθια , οι αερολογίες και οι απειλές στη διεθνή σκηνή δεν επιφέρουν αποτελέσματα. Οι αραβικές χώρες, η Γαλλία και η Ρωσία στέκονται απέναντι στους τζιχαντιστές της Άγκυρας και στα οράματα του Ερντογάν. Ο βομβαρδισμός του Αεροδρομίου αμέσως μετά την αναχώρηση του υπουργού άμυνας Ακάρ στέλνει ένα ηχηρό πολιτικό μήνυμα. Αρκεί να υπάρξουν ώτα που θα το ακούσουν.<br /><br />Τέλος, ο ενδεχόμενος διαμελισμός της Λιβύης θα θάψει στα βαθιά νερά της Μεσογείου το σύμφωνο και το όνειρο της “γαλάζιας πατρίδας”.<br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

“Τουρκικό ναυάγιο στη Λιβύη”

Της ΛΙΑΝΑΣ ΜΥΣΤΑΚΙΔΟΥ “Πλοίο με χαλασμένο τιμόνι” παρομοιάζει την Τουρκία ο αρθρογράφος Μεχμέτ Γιλμάζ (τ24), εξαιτίας της αυταρχικής διακ...

Διαβάστε την συνέχεια

“Στρογγύλη: Κόρη οφθαλμού ή αχίλλειος πτέρνα της Ελλάδας;”

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgP6jwOanZmDBCLwGMB9QWLGMN245_tgIJDGU8JxUGtj1H4foDKCXl51TNqDbh37aRPlHSvbtnGnjNME6sysQlo2EQvhiCylVn0B2LHXVjKiUxX-_VJeBGWeKBT_Eanty3uYwjxw0sJIoM/s1600/aoz.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="547" data-original-width="696" height="502" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgP6jwOanZmDBCLwGMB9QWLGMN245_tgIJDGU8JxUGtj1H4foDKCXl51TNqDbh37aRPlHSvbtnGnjNME6sysQlo2EQvhiCylVn0B2LHXVjKiUxX-_VJeBGWeKBT_Eanty3uYwjxw0sJIoM/s640/aoz.jpg" width="640" /></a></div> <br />Γράφει ο Αντγος (ε.α.) <b>Αντώνης Βασιλείου*</b><br />Πολλά έχουν γραφεί και λεχθεί για το σύμπλεγμα του Καστελόριζου, για τα τρία μεγαλύτερα νησιά δηλαδή Ρω, Μεγίστη και Στρογγύλη. Ελάχιστοι όμως αντιλαμβάνονται την σημαντική γεωπολιτική αξία του ενός από αυτά τα νησιά, της Στρογγύλης.<br /><br />Το σύμπλεγμα Καστελορίζου παραδόθηκε στην Ελλάδα από την Ιταλία η οποία τα είχε υπό την κατοχή της με τη Συμφωνία της Λοζάνης του 1914 (άρθρα 12 και 15) και την Συνθήκη των Παρισίων το 1947.<br /><br /><i>«Άρθρον 12.<br /><br />Η ληφθείσα απόφασις την 13η Φεβρουαρίου 1914 υπό της Συνδιασκέψεως του Λονδίνου εις εκτέλεσιν των άρθρων 5 της Συνθήκης του Λονδίνου της 17/30 Μαΐου 1913, και 15 της Συνθήκης των Αθηνών της 1/14 Νοεμβρίου 1913, η κοινοποιηθείσα εις την Ελληνικήν Κυβέρνησιν τη 13 Φεβρουαρίου 1914 και αφορώσα εις την κυριαρχίαν της Ελλάδος επί των νήσων της Ανατολικής Μεσογείου, εκτός της Ίμβρου, Τενέδου και των Λαγουσών νήσων (Μαυρυών), ιδία των νήσων Λήμνου, Σαμοθράκης, Μυτιλήνης, Χίου, Σάμου και Ικαρίας, επικυρούνται, υπό την επιφύλαξιν των διατάξεων της παρούσης Συνθήκης των συναφών προς τας υπό την κυριαρχίαν της Ιταλίας διατελούσας νήσους, περί ων διαλαμβάνει το άρθρον 15. Εκτός αντιθέτου διατάξεως της παρούσης Συνθήκης, αι νήσοι, αι κείμεναι εις μικροτέραν απόστασιν των τριών μιλλίων της ασιατικής ακτής, παραμένουσιν υπό την τουρκικήν κυριαρχίαν.<br /><br />Άρθρον 15.<br /><br />Η Τουρκία παραιτείται υπέρ της Ιταλίας παντός δικαιώματος και τίτλου επί των κάτωθι απαριθμουμένων νήσων, τουτέστι της Αστυπάλαιας, Ρόδου, Χάλκης, Καρπάθου, Κάσσου, Τήλου, Νισύρου, Καλύμνου, Λέρου, Πάτμου, Λειψούς, Σύμης και Κω, των κατεχομένων νυν υπό της Ιταλίας και των νησίδων των εξ αυτών εξαρτωμένων, ως και των νήσων Καστελλορίζου όπως στο σχετικό χάρτη.</i><br /><br />Τον Φεβρουάριο του 1947 υπεγράφη στο Παρίσι η συνθήκη ειρήνης μεταξύ των Συμμάχων Δυνάμεων και της Ιταλίας. Σύμφωνα με την ιστορική συμφωνία :«η Ιταλία εκχωρεί εις την Ελλάδα εν πλήρει κυριαρχία τας νήσους της Δωδεκανήσου τας κατωτέρω απαριθμωμένας ήτοι: Αστυπάλαιαν, Ρόδον, Χάλκην, Κάρπαθον, Κάσον, Τήλον, Νίσυρον, Κάλυμνον, Λέρον, Πάτμον, Λίψον, Σύμην, Κω, και Καστελόριζον ως και τας παρακειμένας νησίδας». Η ελληνική πλευρά διευκρίνιζε, κατά την υπογραφή, ότι με τον όρο «παρακείμενες» εννοούνται οι «υπό ιταλικήν κυριαρχίαν» κατά την είσοδο της Ιταλίας στον πόλεμο.<br /><br />Γιατί η Στρογγύλη είναι τόσο σημαντική για την Ελλάδα και την Ελληνική ΑΟΖ;<br /><br />Το Σύμπλεγμα των Ελληνικών νησιών του Καστελόριζου με την τεράστια στρατηγική τους αξία, παίζουν καταλυτικό ρόλο στην τεκμηρίωση, κατοχύρωση και εξασφάλιση των Ελληνικών δικαιωμάτων και συμφερόντων στην περιοχή του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου, είναι το κλειδί που ανοίγει τα θαλάσσια σύνορα της χώρας μας και ελέγχει το μεγαλύτερο μέρος των κοιτασμάτων της Λεκάνη του Ηροδότου.<br /><br />Από το σύμπλεγμα Καστελορίζου η Στρογγύλη είναι αυτή που μας δίνει συνέχεια και επαφή με την ΑΟΖ της Κύπρου. Η Στρογγύλη είναι αυτή που δίνει ύπαρξη και δυναμική στο στρατηγικό τρίγωνο, το οποίο ελέγχει το μεγαλύτερο μέρος των κοιτασμάτων της περιοχής (Λεκάνη Ηροδότου – Λεβιάθαν – Tamar – Dalit – Blocks Κύπρου κ.ά).<br /><br />Η Τουρκία αυτό το γνωρίζει πολύ καλά, και για αυτό έχει στοχοποιήσει την περιοχή προσπαθώντας να την γκριζάρει πότε με ασκήσεις, πότε με ΝΟΤΑΜ, πότε με την δήθεν ΑΟΖ Τουρκίας – Λιβύης και ακόμη με περίεργους και εξωπραγματικούς χάρτες της «γαλάζιας πατρίδας». Ο στόχος της Τουρκίας είναι να διεμβολήσει την περιοχή επαφής της Ελληνικής με την Κυπριακή ΑΟΖ.<br /><br />Δυστυχώς κατά καιρούς, Έλληνες πολιτικοί όπως ο πρώην ΥΠΕΞ της συγκυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου το 2013, για άγνωστους λόγους προσπάθησε να εξουδετερώσει την επήρεια της Στρογγύλης στην Ελληνική ΑΟΖ με το να εισηγηθεί τον χαρακτηρισμό της ως αρχαιολογικό χώρο και να διατάξει όλως αναρμοδίως την εκκένωση του από στρατιώτες και κατοίκους και επομένως ως ακατοίκητο νησί σύμφωνα με το άρθρο 121 της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982 δεν δικαιούται ΑΟΖ. Έγινε λοιπόν προσπάθεια να απομακρυνθούν οι στρατιωτικές δυνάμεις του νησιού και κάθε κάτοικος του με εντολή του τότε υπουργού Εξωτερικών κ. Ευάγγελου Βενιζέλου, αγνοώντας ή σε συνεννόηση με τον τότε ΥΠΕΘΑ κ. Αβραμόπουλο. Δηλαδή είχε ξεκινήσει μια άτυπη διαδικασία σιωπηρής παράδοσης της Στρογγύλης στους Τούρκους ή ενδεχομένως να την είχαν ήδη δώσει με συμφωνίες της ελληνικής κυβέρνησης, η οποία φρόντισε να το κρατήσει μυστικό και όταν διέρρευσε από τις αντιδράσεις των κατοίκων της περιοχής, επεδίωξε να το «πνίξει».<br /><br />Δημιουργούνται σοβαρά ερωτηματικά γιατί ο κ. Βενιζέλος έκανε αυτή την απρόσμενη κίνηση και εισηγήθηκε να χαρακτηρισθεί η Στρογγύλη ως αρχαιολογικός χώρος όλως αναρμοδίως, αυθαίρετα και μπαίνοντας σε αρμοδιότητες άλλου υπουργείου; Ομοίως γιατί ο τότε αρμόδιος υπουργός Πολιτισμού κ. Πάνος Παναγιωτόπουλος, ορθώς αναίρεσε αμέσως την «αρχαιοποίηση» της νήσου Στρογγύλης;<br /><br />Η νήσος Στρογγύλη λοιπόν είναι και η «κόρη του οφθαλμού» μας και η «Αχίλλειος πτέρνα» μας.<br /><br />Πολλές φορές έχω αναρωτηθεί αν αυτή τη χώρα την κυβερνούν αγνοί πατριώτες ή κάποιοι τυχοδιώκτες απάτριδες. Φτάνω σε αυτό το συμπέρασμα, αφού το μόνο που έχουν κάνει μέχρι σήμερα από την ημερομηνία που επικύρωσε η χώρα μας την διεθνή σύμβαση για ΑΟΖ το 1995 η οποία δίνει σημαντικά πλεονεκτήματα στην πατρίδα μας. Κατά την επικύρωση της Σύμβασης Montego Bay, (αρ. 2 του νόμου 2321/1995) η χώρα μας προέβη σε δήλωση ότι «ο χρόνος και ο τρόπος άσκησης του δικαιώματος επέκτασης των Ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 ν.μ. είναι αναφαίρετο δικαίωμα μας, δεν το απεμπολούμε, και θα το ασκήσουμε σύμφωνα με την εθνική στρατηγική μας». Στη συνέχεια το μόνο που έχει γίνει μέχρι σήμερα από κυβερνητικής πλευράς είναι ο νόμος 4001/2011 ο οποίος στο άρθρο 156 αναφέρει ότι «όταν η Ελλάδα αποφασίσει να θεσπίσει ΑΟΖ, θα ακολουθήσει τη μέθοδο της μέσης γραμμής». Κάτι αντίστοιχο με την δήλωση για την επέκταση των χωρικών υδάτων σε 12 ν.μ.<br /><br />Με τον εξ ανατολάς «φίλο» μας θα συναντηθούμε αργά ή γρήγορα στην περιοχή του Καστελόριζου γιατί μας έδειξε ότι είναι προβλέψιμος, αποφασισμένος και το έχει ανακοινώσει σε πολλές εκδηλώσεις του. Όλοι το ξέρουμε τώρα, και οι στρατιωτικοί καλύτερα και από καιρό, ότι θα είμαστε μόνοι μας την κρίσιμη ώρα και για αυτό η απάντηση μας θα πρέπει να είναι αστραπιαία, ισχυρή, φονική και αποφασιστική. Δεν γνωρίζει από χάδια και συστάσεις ο σουλτανίσκος και οι σύμμαχοι μας ΗΠΑ και ΕΕ δεν μας έχουν δείξει ότι έχουν διάθεση πρόληψης της σύγκρουσης και εφαρμογής της διεθνούς νομιμότητας. Το διαπιστώνουμε καθημερινά στην Κύπρο και την Κυπριακή ΑΟΖ.<br /><br />Ομόνοια, αποφασιστικότητα και στήριξη των Ενόπλων μας Δυνάμεων από όλες τις πολιτικές δυνάμεις, όπως και το 1940.<br /><br /><b><i>* Ο Αντώνης Βασιλείου είναι Αντιστράτηγος (εα), Διπλωματούχος Πολιτικός Μηχανικός, MSc Επιχειρησιακός Ερευνητής, τ. Σύμβουλος ΟΑΣΕ επί Συμβατικών Εξοπλισμών και τ. Μελετητής των Συστημάτων Διοικήσεως και Ελέγχου Πληροφοριών του ΝΑΤΟ.</i></b><br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

“Στρογγύλη: Κόρη οφθαλμού ή αχίλλειος πτέρνα της Ελλάδας;”

Γράφει ο Αντγος (ε.α.) Αντώνης Βασιλείου* Πολλά έχουν γραφεί και λεχθεί για το σύμπλεγμα του Καστελόριζου, για τα τρία μεγαλύτερα νησιά δη...

Διαβάστε την συνέχεια