Το ‘κέντρο του κόσμου’ που λέγεται ‘Ελλάδα’ και η κρίση στην Ουκρανία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/03/Easyern_Mediterranean_Black_Sea.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-97704" height="340" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/03/Easyern_Mediterranean_Black_Sea.jpg" title="Easyern_Mediterranean_Black_Sea" width="640" /></a></div> <br /> <strong>Πριν από περίπου μία δεκαετία, το Ινστιτούτο Αμυντικών Αναλύσεων (ΙΑΑ) που ήταν η «δεξαμενή σκέψης» του υπουργείου Εθνικής Άμυνας και κατά καιρούς προσπάθησε και πέτυχε να κάνει καλή δουλειά με τα στελέχη του, παρά τη συνήθη φημολογία και σκανδαλολογία που το συνόδευε, φιλοξένησε μια κλειστή ενημέρωση – από τις πολλές που είχαν οργανωθεί κατά τα πρότυπα αντίστοιχων think tank του εξωτερικού – με καλεσμένο τον τότε πρεσβευτή του Ισραήλ στην Αθήνα.</strong><br /> <span style="color: maroon;"><strong>Του Ζαχαρία Μίχα<br /> (Διευθυντής Μελετών του Ινστιτούτου Αναλύσεων Ασφάλειας και Άμυνας, ΙΑΑΑ-ISDA)</strong></span><br /> Ο Ισραηλινός πρεσβευτής είχε ξεκινήσει την παρουσίασή του, με έναν τρόπο που έχει μείνει αξέχαστος σε όλους τους παριστάμενους. <strong>Έβαλε μια μαύρη τελεία πάνω στον χάρτη στο σημείο που βρίσκεται το κράτος του Ισραήλ και είπε στους παριστάμενους: «Αυτό το σημείο το ονομάζω ‘κέντρο του κόσμου’».</strong> Στη συνέχεια, σχηματίζοντας ομόκεντρους κύκλους προχώρησε στο να αναπτύξει τη στρατηγική στα θέματα ασφαλείας του κράτους που αντιπροσώπευε, αναφερόμενος σε απειλές, συμμαχίες, επιδιώξεις και άλλα πολλά, αρκούντως αποκαλυπτικά…<br /> Το χαρακτηριστικό αυτό περιστατικό, ανακλήθηκε στη μνήμη <strong>ως αποτέλεσμα της παρατήρησης του τρόπου αντιμετώπισης του ζητήματος της κρίσης στην Ουκρανία στην Ελλάδα</strong>. Πλειοψηφία αποτελούν οι φιλικά διακείμενοι απέναντι στη Ρωσία, ορισμένοι μέχρι «παρεξηγήσεως». Άλλοι πάλι θυμούνται το διεθνές δίκαιο και τον – κατ’ αυτούς – καταπιεστικό χαρακτήρα και το στιλ διακυβέρνησης του Βλαντιμίρ Πούτιν, υποστηρίζοντας εμφανώς τους Ουκρανούς και <strong>υιοθετώντας με την ίδια ευκολία που η άλλη πλευρά έριχνε το ανάθεμα στη Δύση και – κυρίως – στους Αμερικανούς, την αντίθετη επιχειρηματολογία</strong>.<br /> <br /> Η διαφορά είναι, ότι όλοι οι βασικοί εμπλεκόμενοι στην κρίση, αυτό που έπρατταν ήταν το να έχουν σαφή εικόνα όσων θεωρούν – ορθώς ή λανθασμένα – πως αποτελούν εθνικό τους συμφέρον και ανέπτυσσαν την πολιτική τους. Οι ΗΠΑ, η Βρετανία, η Γερμανία, η Κίνα, ακόμα και η Ευρωπαϊκή Ένωση το επιχείρησε να διακρίνει το «ευρωπαϊκό συμφέρον». <strong>Και το ερώτημα εγείρεται αβίαστα; Πόσοι στην Ελλάδα ανέλυσαν την κατάσταση που δημιουργείται με αυστηρό γνώμονα το ελληνικό εθνικό συμφέρον; </strong><br /> Η απάντηση είναι «κατά τα φαινόμενα πολύ λίγοι», από όσα τουλάχιστον μπορεί κανείς να συμπεράνει <strong>παρατηρώντας συστηματικά τα δημοσιεύματα πολλών μέσων ενημέρωσης, μηδέ των «μπλογκ» εξαιρουμένων, αφού τα τελευταία παίζουν ολοένα και σημαντικότερο ρόλο στη διαμόρφωση των απόψεων της κοινωνίας,</strong> κάτι που κρύβει σημαντικούς κινδύνους, αφού ο τρόπος γραφής είναι πολύ πιο «ελεύθερος» και απλουστευτικός, ενώ πίσω από αρκετά γραπτά, ο έμπειρος στα ελληνικά πράγματα παρατηρητής, <strong>διακρίνει ακόμα και διαφόρων ειδών ιδιοτέλεια</strong>.<br /> Ας επιστρέψουμε όμως στις δυνητικές επιπτώσεις για την Ελλάδα από την εν εξελίξει κρίση στην Ουκρανία που έχει φέρει σε κατά μέτωπο αντιπαράθεση τους παλιούς αντιπάλους της εποχής του Ψυχρού Πολέμου. Ο σχολιασμός θα είναι εξαιρετικά περιορισμένος, αφού <strong>αποκλειστικός στόχος είναι να αποτυπωθούν μερικές εκ των ορθολογικών σκέψεων – απόψεων που έχουν διατυπωθεί,</strong> ώστε οι αναγνώστες του παρόντος σημειώματος να αναλογιστούν, εάν όντως αυτές οι απόψεις <strong>χάθηκαν κάπου μέσα στον τεράστιο όγκο πληροφοριών</strong> (εντός ή εκτός εισαγωγικών) ή έχουν συνειδητοποιηθεί από την κοινωνία.<br /> Για λόγους διευκόλυνσης, ακολουθούν δύο κατηγορίες, αυτή των «<strong>θετικών</strong>» και αυτή των «<strong>αρνητικών</strong>» επιπτώσεων για την Ελλάδα, ξεκινώντας από την πρώτη κατηγορία:<br /> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/03/Ukraine_crisis.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="alignright size-medium wp-image-97705" height="200" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/03/Ukraine_crisis-300x200.jpg" title="Ukraine_crisis" width="300" /></a><span style="color: maroon;"><strong>>Η κρίση στην Ουκρανία</strong></span> αναδεικνύει πιο πιεστικά από ποτέ το πρόβλημα της<strong> ενεργειακής εξάρτησης </strong>της Ευρώπης από τη Ρωσία, άρα το κίνητρο άμεσης κατά το δυνατόν <strong>αξιοποίησης των κοιτασμάτων</strong> υδρογονανθράκων της Ανατολικής Μεσογείου μεγιστοποιείται.<br /> <span style="color: maroon;"><strong>>Η κρίση στην Ουκρανία</strong></span> και η ενίσχυση του ανταγωνισμού Ανατολής-Δύσης <strong>θα οδηγήσει σταδιακά σε μια πιο «πολιτική» και λιγότερο «λογιστική» αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης στην Ευρωζώνη,</strong> μια κατάσταση που θα μπορούσε να ωφελήσει την Ελλάδα.<br /> Και περνάμε στις <strong>αρνητικές </strong>δυνητικές επιπτώσεις:<br /> <span style="color: maroon;"><strong>>Η θέση της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ</strong></span> θα μπορούσε να οδηγήσει σε <strong>ρωσικά «αντίμετρα»</strong> σε περίπτωση κλιμάκωσης, με ενδεχόμενη ακύρωση της αναδρομικής έκπτωσης στην <strong>τιμή του φυσικού αερίου</strong> που προσφάτως επετεύχθη, αλλά και τη σημαντική μείωση των εσόδων από την έλευση <strong>Ρώσων τουριστών</strong> στην Ελλάδα.<br /> <span style="color: maroon;"><strong>>Εάν η κρίση στην Ουκρανία εξελιχθεί σε έναν νέο Ψυχρό Πόλεμο,</strong></span> τότε, κατά τα πρότυπα που ίσχυσαν στο δεύτερο μισό του 20ου αιώνα,<strong> θα οδηγήσει σε αύξηση της γεωπολιτικής σημασίας – αξίας της Τουρκίας, </strong>το οποίο θα επηρεάσει αρνητικά θέματα ελληνικού ενδιαφέροντος στον τομέα της ασφάλειας και της εξωτερικής πολιτικής γενικότερα.<br /> <strong><span style="color: maroon;">>Η ενέργεια της Ρωσίας σε βάρος της Ουκρανίας,</span></strong> εάν «τυποποιηθεί» ως <strong>επέμβαση σε γειτονικό κράτος για την προστασία ρωσικών πληθυσμών, αποτελεί «αντίγραφο» όσων έκανε η Τουρκία το 1974 στην Κύπρο</strong>. Κατά συνέπεια, τυχόν ελληνική υποστήριξη στη Ρωσία, θα ενισχύσει την τουρκική επιχειρηματολογία.<br /> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/03/gas-cyprus.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="alignleft size-medium wp-image-97706" height="168" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/03/gas-cyprus-300x168.jpg" title="gas cyprus" width="300" /></a>Δεν χρειάζεται να γραφτεί κάτι περισσότερο, αν και ο σχολιασμός θα μπορούσε να περιλάβει πολλά. Κυρίως όμως, ότι <strong>οι ελληνικές επιλογές, κινήσεις και ενέργειες θα μπορούσαν είτε να ενισχύσουν τις θετικές διαστάσεις των προαναφερθέντων και να μειώσουν τον αρνητικό αντίκτυπο των υπολοίπων</strong>. Εκ των ων ουκ άνευ προϋπόθεση είναι το να διαθέτουμε ως κυρίαρχο δημοκρατικό κράτος, πολιτική.<br /> Τούτων λεχθέντων, πόσο πιθανό φαίνεται να έχουμε πραγματοποιήσει ανάλυση της κατάστασης <strong>με υπόθεση εργασίας, ότι η Ελλάδα και η Κύπρος αποτελούν το «κέντρο του κόσμου»,</strong> όπως προ δεκαετίας ο Ισραηλινός πρεσβευτής ενώπιον ελληνικού ακροατηρίου; Πόσο ξεκάθαρες είναι οι στοχεύσεις μας στο ταραγμένο σύγχρονο διεθνές περιβάλλον;<br /> Για παράδειγμα: Στο Κυπριακό, ποια είναι η θέση της Αθήνας και της Λευκωσίας; Έχει απαντήσει η ελληνική πλευρά για το <strong>αν τη συμφέρει σε αυτή τη φάση</strong> να προχωρήσει κάποιο σχέδιο επίλυσης (εντός ή εκτός εισαγωγικών) του Κυπριακού; Ποιες οι παρενέργειες, θετικές ή αρνητικές από την κρίση στην Ουκρανία; Κατά πόσον η ελληνική πλευρά θα μπορούσε να ζητήσει την εφαρμογή <strong>και στην Κύπρο, των αρχών που επικαλούνται συμμαχικές χώρες</strong> αναφορικά με τη στάση της Ρωσίας απέναντι στην Ουκρανία;<br /> <div style="text-align: left;"> <span style="color: maroon;"><strong>Θα τολμούσαν να προτείνουν για παράδειγμα λύσεις που επιθυμούν να εφαρμόσουν στην Κύπρο και για την Κριμαία ή και ολόκληρη την Ουκρανία; Τι θα απαντούσαν άραγε ΗΠΑ και ΕΕ, εάν οι Ρώσοι π.χ. πρότειναν να αφήσουν την Κριμαία στην Ουκρανία με ένα μοντέλο… Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας;</strong></span></div> Όσον αφορά τους υδρογονάνθρακες της Ανατολικής Μεσογείου: Ποια είναι η θέση της ελληνικής (ελλαδικής και κυπριακής) πλευράς; <strong>Ο απόλυτος έλεγχος της ενεργειακής τροφοδοσίας της Ευρώπης</strong> (ακόμα κι αν η Τουρκία αποκτούσε μερική πρόσβαση στη νομή των αποθεμάτων) σε συνεργασία με το Ισραήλ, ή υπάρχουν ισχυροί <strong>θύλακες που επιδιώκουν την πάση θυσία εμπλοκή και της Τουρκίας στη διαδικασία;</strong> Ποιος είναι ο βαθμός συμφωνίας ή διαφωνίας επ’ αυτού με το Ισραήλ;<br /> Οι σκέψεις που θα μπορούσαν να γραφτούν σε αυτά τα ζητήματα είναι πολλές. Στόχος όμως του σημερινού σημειώματος ήταν αποκλειστικά το <strong>να αναδειχθεί η ανάγκη ελληνοκεντρικής σκέψης αναφορικά με την κρίση στην Ουκρανία και τις δυνητικές επιπτώσεις της στην Ελλάδα και την Κύπρο</strong>.<br /> Αντί αυτού, η χώρα δίνει την εντύπωση ορισμένες φορές, ότι <strong>επιστρέφει ταχύτατα στον 19ο αιώνα, σε εποχές όπου κόμματα προσκολλημένα στη μία ή την άλλη δύναμη της εποχής,</strong> θα «έσωζαν» την Ελλάδα και δεν θα εξυπηρετούσαν στυγνά όσα θεωρούσαν ως εθνικά τους συμφέροντα.<br /> Το ζητούμενο για τη χώρα είναι, να προσπαθήσει να «διαβάσει» όσο το δυνατόν καλύτερα τις επιδιώξεις κάθε πλευράς, να έχει ξεκάθαρους στόχους, δηλαδή τι ακριβώς επιδιώκει να πετύχει και στη συνέχεια <strong>να επιχειρήσει να αξιοποιήσει τη συγκυρία για μεγιστοποίηση των ωφελειών στην προώθηση των εθνικών συμφερόντων</strong>. Και όπως ισχύει για όλους, έτσι θα πρέπει να ισχύει και για την ελληνική πλευρά, ότι <strong>στη διεθνή πολιτική δεν υπάρχουν μόνιμοι φίλοι,</strong> παρά μόνον μόνιμα συμφέροντα…<br /> <!-- /metas --> <br /> Τα οποία εάν αποφασίσουμε να τα εξυπηρετήσουμε μέσω ενεργητικής διπλωματίας και συναφών με τα συμφέροντα αυτά πρωτοβουλιών, <strong>ίσως και να εκπλαγούμε από το πόσα πράγματα μπορεί να κάνει μια χώρα σαν την Ελλάδα, αποσπώντας χειροπιαστά ανταλλάγματα</strong> για κάθε μια από τις δικές της «εξυπηρετήσεις».<br /> <a href="http://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Το ‘κέντρο του κόσμου’ που λέγεται ‘Ελλάδα’ και η κρίση στην Ουκρανία

Πριν από περίπου μία δεκαετία, το Ινστιτούτο Αμυντικών Αναλύσεων (ΙΑΑ) που ήταν η «δεξαμενή σκέψης» του υπουργείου Εθνικής Άμυνας και κατ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Ομπάμα διαψεύδει τον Ερντογάν!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <div style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"> <img alt="Image" height="340" src="http://www.onalert.gr/image/?w=630&src=/files/Image/ONALERTPHOTOS/TOYRKIA/ERDOGAN/erdogan_obama(1).jpg" width="620" /></div> <br /> <br /> <br /> <strong>Διαψεύδει ο Λευκός Οίκος ότι ο Ομπάμα είπε στον κ. Ερντογάν ότι «έλαβε το μήνυμα» σχετικά με αίτημα του Τούρκου Πρωθυπουργού για έκδοση από τις ΗΠΑ του αυτοεξόριστου εκεί ιμάμη Γκιουλέν που βρίσκεται σε διαμάχη με την τουρκική κυβέρνηση.<br />  </strong><br /> Πρόκειται για μια <strong>ασυνήθιστη δήλωση του Λευκού Οίκου</strong>  γράφει η Today’s Zaman: Και εξηγεί - με τίτλο «White House denies remarks about Gulen attributed to Obama»-  ο Λευκός Οίκος κατηγόρησε τον πρωθυπουργό κ. Ταγίπ Ερντογάν για  διαστρέβλωση του περιεχομένου της τηλεφωνικής συνομιλίας, που είχε στις 19 Φεβρουαρίου, με τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Barack Obama, σχετικά με αίτημα  έκδοσης του Φετουλάχ Γκιουλέν.<br /> <br /> Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο Ερντογάν, μιλώντας σε πρόγραμμα του τηλεοπτικού σταθμού ATV, είπε ότι κατά τη διάρκεια μιας τηλεφωνικής του συνομιλίας με τον Πρόεδρο Obama, ζήτησε την έκδοση του Γκιουλέν στην Τουρκία, ως ατόμου που συνιστά απειλή για την εθνική ασφάλεια της Τουρκίας, λαμβάνοντας - πάντα όπως είπε ο ίδιος - θετική ανταπόκριση από τον Ομπάμα και τη διαβεβαίωσε ότι ο Αμερικανός Πρόεδρος «έλαβε το μήνυμα».<br /> Ο κεραυνός ήρθε αμέσως από την Ουάσιγκτον:«Η απάντηση που (απο)δόθηκε στον Πρόεδρο Ομπάμα σχετικά με τον Γκιουλέν δεν είναι ακριβής», διευκρίνισε ο Λευκός Οίκος, σε ηλεκτρονικό μήνυμα που απέστειλε σε διάφορους οργανισμούς του Τύπου.<br /> Πρόκειται για την πρώτη διάψευση σε δηλώσεις  Πρωθυπουργού.<br />  Το ίδιο μήνυμα, επιβεβαίωσε και ο αρμόδιος του Λευκού Οίκου κ. Magnuson, σε δήλωσή του : Ο Πρόεδρος Obama κατά την τηλεφωνική συνδιάλεξή του με τον Πρωθυπουργό Ερντογάν και αναφορικά με το αίτημα του Τούρκου Πρωθυπουργού για τον Γκιουλέν, δεν είπε ότι «ελήφθη το μήνυμα». <br /> <strong><br />  Αποκάλυψη: Ο Ερντογάν ζήτησε ''πράσινη κάρτα'' για τον Γκιουλέν!</strong><br /> <br />   Το θέμα - επί της ουσίας- και ανεξάρτητα από το χαστούκι Ομπάμα σε Ερντογάν , περιπλέκεται και άλλο καθώς αποκαλύπτεται ότι το κυβερνών κομμα ΑΚΡ του κ Ερντογάν ήταν αυτό που είχε αιτηθεί στις ΗΠΑ  να δοθεί <<πράσινη κάρτα>> στον Γκιουλέν!<br /> <br /> Συγκεκριμένα ο κ  Οουτκού Τσεκίρεζερ, στο σημερινό του άρθρο στην Cumhuriyet με τίτλο «Στα αμερικανικά αρχεία, επιστολή της Τουρκικής Δημοκρατίας για τον Γκιουλέν», καταγράφει τις πληροφορίες που άντλησε από την επικοινωνία του με τον τότε Πρέσβη της Τουρκίας στις ΗΠΑ, κ. Φαρούκ Λόγογλου (νυν Αντιπρόεδρο του αντιπολιτευόμενου CHP), σχετικά με την επιστολή που είχε αποστείλει η κυβέρνηση του ΑΚΡ στο αμερικανικό Υπουργείο Εξωτερικών, με την οποία αιτούνταν την έκδοση πράσινης κάρτας στον Φετουλάχ Γκιουλέν.<br /> <br /> <strong>Ο κ. Λόγογλου θυμάται σχετικά με το γεγονός τα εξής και ο δημοσιογράφος κ. Τσεκιρεζέρ καταγράφει : <br />  </strong><br /> «Νομίζω ότι ήταν το 2004. Ήμουν τότε Πρέσβης της Τουρκίας στις ΗΠΑ. Είχε έρθει μία επιστολή από το τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών. Παραλήπτης της ήταν το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ. Την υπέγραφε ο Γενικός Διευθυντής Προξενικών Υποθέσεων. Συμπληρωματικά υπήρχε μια επιστολή 6-7 σελίδων. Ζητούσαν να την παραδώσω επισήμως στο Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ».<br /> <br /> Ο κ. Λόγογλου, αρνήθηκε να παραδώσει την επιστολή. «Έγραψα μήνυμα στη Διεύθυνση του Υπουργείου Εξωτερικών, “Αφού δεν είχε έρθει αίτημα από τη διοίκηση των ΗΠΑ για το θέμα, γιατί θα πρέπει να μεταφερθεί αυτό το μήνυμα;” ρώτησα. Για μήνες δεν έλαβα απάντηση».<br /> <br /> <strong> Όλο το παρασκήνιο με την επιστολή και τα ''σούρτα -φέρτα''</strong><br /> Ο κ. Λόγολου θυμάται ότι το ίδιο μήνυμα, διατύπωσε προφορικά και ο τότε ΥπΕξ της Τουρκίας, κ. Αμπντουλάχ Γκιουλ, ο οποίος συνόδευε τον Τουρκο Πρωθυπουργό κ. Ταγίπ Ερντογάν, σε επίσκεψή του στις ΗΠΑ. Ο κ. Γκιουλ, με ιδιαίτερα ευγενικό τρόπο με ρώτησε : «Σας είχαμε αποστείλει κάτι. Εάν δεν υπάρχει πρόβλημα, θα μπορούσατε να το παραδώσετε στο αμερικανικό Υπουργείο Εξωτερικών;». Κι εγώ, κάποια στιγμή που πήγα στο Υπουργείο Εξωτερικών με άλλη αφορμή - όχι γι’ αυτό το θέμα, παρέδωσα την επιστολή στον Υφυπουργό Εξωτερικών κ. Marc Grossman. «”Το Υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας μου ζήτησε να σας παραδώσω αυτή την επιστολή”, είπα. Δηλαδή δεν το παρέδωσα επισήμως, το παρέδωσα ανεπισήμως», αναφέρει ο κ. Λόλογλου.<br /> Το άρθρο συνεχίζει  επισημαίνοντας ότι όταν ρώτησε το κ. Λόγογλου, ποιο ήταν το περιεχόμενο της επιστολής, αυτός απάντησε :<br /> «Επρόκειτο για άδεια μόνιμης εγκατάστασης του Γκιουλέν, ένα αίτημα για την έκδοση πράσινης κάρτας. Η επιστολή γράφτηκε για να ενισχύσει τις πιθανότητες έκδοσης της κάρτας. Τώρα με ποια κριτήρια δόθηκε πράσινη κάρτα στον Γκιουλέν, αν, δηλαδή, η επιστολή έπαιξε κάποιο ρόλο ή όχι, αυτό είναι κάτι που δεν το γνωρίζω».<br /> <br /> Να τι περιείχε η επιστολή: «Ξεκινούσε με πρόλογο από το Υπουργείο Εξωτερικών. Ακολουθούσαν 6-7 συμπληρωματικές σελίδες. Ήταν κείμενο που είχε γραφτεί από τους δικηγόρους του Γκιουλέν. Υπήρχαν γενικές και νομικές πληροφορίες για το άτομό του. Ότι είχε αθωωθεί από δικαστήρια της Τουρκίας», λέει  ο κ. Λόλογλου.<br /> <br /> Η δε Κυβέρνηση Ερντογάν παρουσίαζε τον Γκιουλέν ως εξής- σύμφωνα με τον κ Λόλογλου:«Πέρασαν χρόνια. Από όσο μπορώ να θυμηθώ, τον χαρακτήρισε έναν “καλό θρησκόληπτο άνθρωπο”, “άνθρωπο που αφιερώνει τη ζωή του στην εκπαίδευση”, “σεβαστή προσωπικότητα”. Υπογράμμιζαν ότι πρόκειται για φιλάνθρωπο, που παρέχει υπηρεσίες στην κοινότητα».<br /> Κατά τον αρθρογράφο αυτές οι συστάσεις είναι σε αντίφαση με το σημερινό αίτημα της Άγκυρας- κάτι που όπως λέει θα λάβουν υπόψην τους οι ΗΠΑ...ι τώρα λοιπόν, οι ΗΠΑ, λαμβάνοντας το αίτημα για έκδοση ερυθρού δελτίου για τον Γκιουλέν, μπορούν να απαντήσουν. «Εσείς κάποτε δεν είχατε πει άλλα γι’ αυτό το όνομα;», καταλήγει ο Τσακιρεζέρ.<br /> <br />  <strong>Γιατί θα πεί ''όχι'' ο Ομπάμα σε αίτημα έκδοσης</strong><br /> <br /> Εξάλλου σε άρθρο γνώμης της κ. Ασλί Αιντίντασμπας στη Μilliyet, με τίτλο «Γιατί ο Ομπάμα δε δίνει τον Γκιουλέν;» υποστηρίζεται ότι αυτό δεν είναι εύκολο, καθώς κάτι τέτοιο  συνεπάγεται ότι η Αμερική παίρνει θέση στην εσωτερική σύγκρουση της Τουρκίας, γεγονός που προσπαθεί να αποφύγει.<br /> <br /> Οι ΗΠΑ,γράφει,  έχει μια ευαισθησία σε θέματα θρησκευτικών και πολιτικών ελευθεριών, οπότε όσο ο κ. Ταγίπ Ερντογάν παραμένει στην Πρωθυπουργία της χώρας, το πιο πιθανό είναι οι απειλές του έναντι του Γκιουλέν να λειτουργήσουν τελικά υπέρ του τελευταίου.<br /> <br /> Η κ. Αϊντίνταμπας λέει ότι το κίνημα του Γκιουλέν γίνεται αντιληπτό στη Δύση, ως αντισταθμιστική δύναμη της Αλ Κάιντα.<br /> <br /> Επιπλέον, στην πορεία του, από τα επεισόδια στο πάρκο Γκεζί, μέχρι τις πρόσφατες δηλώσεις του, περί πιθανής κατάργησης της λειτουργίας του Facebook και του Youtube στην Τουρκία,ο κ. Ερντογάν  δε θεωρείται πλέον στη Δύση ως πολιτικός που σέβεται τη Δημοκρατία.<br /> <a href="http://www.onalert.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Ο Ομπάμα διαψεύδει τον Ερντογάν!

Διαψεύδει ο Λευκός Οίκος ότι ο Ομπάμα είπε στον κ. Ερντογάν ότι «έλαβε το μήνυμα» σχετικά με αίτημα του Τούρκου Πρωθυπουργού για έκδο...

Διαβάστε την συνέχεια

Ομπάμα...ο καλύτερος βοηθός του Πούτιν

<img alt="" height="356" src="http://dialogoi.gr/images/arthografia/obamasimmachia.jpg" width="640" /><br /> <br /> <strong>Γράφει η Θάλεια Χούντα</strong><br /> <br /> Από το πρώτο δευτερόλεπτο της κρίσης στην Κριμαία, είχε διαφανεί η πλεκτάνη που προετοίμαζαν στην σκακιέρα της Ευρώπης οι κατά περιόδους ... άσπονδοι φίλοι Γερμανοί και Αμερικανοί.<br /> <br /> Ο Ρώσος Πρόεδρος από την πρώτη στιγμή φρόντισε να παρουσιάσει με τον πλέον "εντυπωσιακό" τρόπο την ανυποχώρητη θέση της Ρωσίας αναφορικά με τα συμφέροντά της καθώς και εκείνα των ρωσόφονων στην Ουκρανία.<br /> Για μία ακόμη φορά κατόρθωσε ο Βλαντιμίρ Πόυτιν και απέδειξε την υπεροχή του απέναντι στον Αμερικανό ομόλογο του και πλέον ο τίτλος του "πλανητάρχη" έχει τεθεί υπό άμεση αμφισβήτηση. Ας θυμηθούμε ενδεικτικά την καθοριστική παρέμβαση του Ρώσου Προέδρου στην περίπτωση της Συρίας, όπου οι δικές του ενδεικνυόμενες ενέργειες απέτρεψαν την ύστατη στιγμή την εμπλοκή σε πόλεμο, την ίδια ώρα που οι Αμερικανοί όπλιζαν τα Fandom και τον 6ο Στόλο.<br /> Η Ρωσία τα τελευταία χρόνια μετράει νίκες στο παγκόσμιο γίγνεσθαι, οφειλόμενες στον δυνατό παίκτη – Πρόεδρο που διαθέτει, ο οποίος έχοντας λάβει και συγχρόνως υλοποιήσει γενναίες αποφάσεις, έχει αποσυντονίσει και αποδυναμώσει τα δύο "θεριά" Ομπάμα και Μέρκελ, οι οποίοι εναγωνίως επιχειρούν να εγκλωβίσουν την Ρωσία και παταγωδώς έχουν αποτύχει – βλέπε και περίπτωση Κύπρου.<br /> Οι ευσεβείς πόθοι των Ευρωπαίων, σε συμφωνία πάντα με τους Αμερικάνους - διότι μόνοι τους δεν τολμούν καν ούτε να σκεφτούν πως να αντιμετωπίσουν ένα τόσο ισχυρό παράγοντα του παγκόσμιου γίγνεσθαι- στο να επιχειρήσουν να αποδυναμώσουν τον ισχυρό Πρόεδρο μέσα στην γειτονιά του απέβησαν άκαρπες, αφού το αρχικό σχέδιο παράδοσης της Ουκρανίας στα δυτικά χέρια, τινάχθηκε στον αέρα.<br /> Είναι παροιμιώδεις οι προσπάθειες "πίεσης " προς τον Ρώσο ηγέτη :<br /> Προειδοποίηση ότι θα τεθεί η Ρωσία εκτός της Συνόδου των G8.<br /> Οι ΗΠΑ ανέστειλαν τις στρατιωτικές συνεργασίες με την Ρωσία.<br /> Ο Ομπάμα αναζήτησε εναγωνίως με τους συμβούλους του τρόπους απομόνωσης της Ρωσίας.<br /> Σε κατάσταση πανικού οι ΗΠΑ και η ΕΕ απείλησαν τη Ρωσία με κυρώσεις, προσπαθώντας να "τρομάξουν' τον αγέρωχο Πούτιν.<br /> Το ΝΑΤΟ έθεσε σε ερωτηματικό τη συνεργασία του με την Ρωσία.<br /> Μετά την απόφαση των ΗΠΑ για επιβολή κυρώσεων σε πολίτες της Ρωσίας και της Κριμαίας, που υπονομεύουν τους θεσμούς και τις "δημοκρατικές " διαδικασίες στην Ουκρανία, το Ευρωπαικό Συμβούλιο αποφάσισε τη επιβολή κλιμακωτών πολιτικών κυρώσεων σε βάρος της Ρωσίας.<br /> Προαναγγελθείσες κυρώσεις άνευ σημασίας και ατέρμονοι μεταξύ τους διάλογοι με ένα μόνο αποτέλεσμα: την επίτευξη των απώτερων σκοπών και στόχων του Ρώσου ηγέτη με την "πολύτιμη " βοήθεια του ίδιου του Ομπάμα .<br /> Πρώτον, όλοι έχουν προσανατολισθεί, στο ότι ο Ρώσος ηγέτης δεν επιθυμεί την ένταξη της Ουκρανίας στην ΕΕ.<br /> Εάν κάποιος είναι προσεκτικός μελετητής- αναλυτής και μπορεί να αποκωδικοποιήσει τα διαλαμβανόμενα, θα αντιληφθεί, ότι η ένταξη της Ουκρανίας στην Ευρωπαϊκή οικογένεια μεταφράζεται αυτόματα στην επιθυμητή απόκτηση συνόρων της Ρωσίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Άρα, ένα μεγάλο κομμάτι της ρωσικής επικράτειας στα Δυτικά θα είναι μονίμως ήσυχο από όποιες έκνομες ενέργειες, οι διεθνείς κανόνες υποχρεωτικά θα εφαρμόζονται από την γείτονα, περίπτωση ένοπλης σύρραξης θεωρείται απίθανη από χώρα της ΕΕ και ένα μεγάλο τμήμα των Ρωσικών ενόπλων δυνάμεων θα απαγκιστρωθεί από την περιοχή και θα μεταφερθεί αλλού.<br /> Επιπροσθέτως, τα οποιαδήποτε εσωτερικά προβλήματα της Ουκρανίας και σε σχέση με την Ρωσία, με την ένταξή της γίνονται πλέον προβλήματα της ίδιας της Ευρώπης. Οι μειονότητες, οι τοπικοί νεοναζί, οι ντόπιοι πολέμαρχοι που χρησιμοποιούν και χρησιμοποιούνται, οι ¨αγανακτισμένοι¨ ελεύθεροι σκοπευτές και τόσοι άλλοι που ούτε οι ίδιοι γνωρίζουν τι επιθυμούν και σε κάθε Ευρωπαϊκή χώρα θα χαρακτηρίζονταν σήμερα σαν ανεπιθύμητοι από το πολιτικό σύστημα, αύριο θα είναι ... ισότιμοι Ευρωπαίοι πολίτες, με όλα τα δικαιώματα που αυτό συνεπάγεται π.χ. ελεύθερη διακίνηση, με αποτέλεσμα ο Σκανδιναβός που έβλεπε ατάραχος τις ειδήσεις αυτές, τώρα να πρέπει να τις βιώσει στο σπίτι του, στην εργασία του και στην οικογένειά του.<br /> Επίσης, ο θυμός είναι πάντα κακός σύμβουλος και δυστυχώς, ο Πρόεδρος Ομπάμα το έχει ξεχάσει και είναι πολύ νευριασμένος τον τελευταίο καιρό με τις άστοχες πολιτικές του κινήσεις στα μεγάλα ζητήματα της Συρίας, της Αιγύπτου και τώρα της Ουκρανίας. Στις περιπτώσεις αυτές δεν ήταν και δεν είναι σε θέση να διαβλέψει και να ερμηνεύσει τα σχέδια του Ρώσου ηγέτη, ο οποίος ως ο μέγιστος πλέον παγκόσμιος παράγοντας με ισχύ και επιρροή έχει θέσει ολόκληρη την Ευρώπη και τις ΗΠΑ σε ακούσια υπηρεσία εφαρμογής των δικών του πλάνων. Οι όποιες δικαιολογίες παρουσιάστηκαν από πλευράς ΗΠΑ για δράση ή υποστήριξη σε τρίτες χώρες, τώρα επιστρέφονται και ... τι να δικαιολογήσει ο Πρόεδρος Ομπάμα;<br /> Η ιστορία θα μιλάει γι αυτόν ως έναν ιδιαίτερα ευφυή πολιτικό άνδρα με υψηλότατους στόχους, τους οποίους υλοποιούσε πάντα με την δική του μοναδική συνταγή, η οποία όμως ουδέποτε είχε βρει μιμητές και με χαρακτηριστικό ότι δεν είχε την ευτυχία να έχει απέναντί του έναν ισάξιο αντίπαλο στην διεθνή σκακιέρα, παρά μόνο συνάθροιση ¨μικρών¨ σκιερών φυσιογνωμιών, δεμένων στα συμφέροντά τους.<br /> Το γνωστό «έχω ένα όνειρο» των Αμερικανών, μάλλον δεν έχει εφαρμογή και τώρα και μάλλον τείνει να εξελιχθεί σε «όνειρο θερινής νυκτός<br /> <a href="http://dialogoi.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Ομπάμα...ο καλύτερος βοηθός του Πούτιν

Γράφει η Θάλεια Χούντα Από το πρώτο δευτερόλεπτο της κρίσης στην Κριμαία, είχε διαφανεί η πλεκτάνη που προετοίμαζαν στην σκακιέρα της Ευ...

Διαβάστε την συνέχεια

Έλληνα κυβερνητικέ Βουλευτή, πόσους νεκρούς ακόμη;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://www.daypress.gr/UserFiles/image/foto/boyli-50010.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="357" src="http://www.daypress.gr/UserFiles/image/foto/boyli-50010.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Γράφει ο <b>Γιώργος Ανεστόπουλος</b><br /> <br /> ΄Ελληνα κυβερνητικέ Βουλευτή.<br /> <br /> Ψήφισες και στήριξες μια σειρά από ΦΟΝΙΚΑ μέτρα.<br /> <a href="https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=4744786448641111194" name="more"></a><br /> Θα πρέπει να νοιώθεις πραγματικά πολύ ισχυρός και υπερήφανος για το έργο σου. Αλλιώς, δεν θα συνέχιζες στο ίδιο εργόχειρο.<br /> <br /> Βλέπεις όντως τους καρπούς της ισχύος σου καθημερινά. Και προφανώς «φτιάχνεσαι». Όσο περισσότερα θύματα, τόσο μεγαλύτερη η απόδειξη της θανάσιμης ΙΣΧΥΟΣ σου.<br /> <br /> Για φαντάσου, να έπαιρνες ένα μέτρο και να μην έβλεπες «ανταπόκριση» στην κοινωνία; Ενώ τώρα; με το που ψηφίζεις ένα μέτρο, εκατοντάδες χιλιάδες τα θύματα, άλλος να γκρινιάζει κι άλλος να πεθαίνει. <br /> <br /> Τι απ’ όλα να "πρωτοθαυμάσει" κανείς;<br /> <br /> Άρρωστοι, ξεσπιτωμένοι. Νεκροί.<br /> <br /> Και συ, ψηλά, πανώριος και μεγαλοπρεπής, πάνω στο θρόνο σου, σαν τον Ταμερλάνο στην κορυφή της πυραμίδας.<br /> <br /> Τροφική θα πει κανείς, έτσι είναι τα πράγματα στον μάταιο τούτο κόσμο θα πει άλλος, δεν ξέρω, θα σε γελάσω. Πάντως, μα για εκφοβισμό, μα για επίδειξη ισχύος, μα από κενοδοξία, η ουσία είναι μια:<br /> <br /> Αυτός ο άτιμος ο Ταμερλάνος, ο κοινός σας "φιλοσοφικός" πρόγονος έβαλε κακές ιδέες σε όλους σας. Συναγωνίζεστε μεταξύ σας ποιός θα φτιάξει την μεγαλύτερη πυραμίδα από τα κεφάλια της φτωχολογιάς.<br /> <br /> Νεκροί, άρρωστοι, ξεσπιτωμένοι.<br /> <br /> Καλά, εντάξει τα υπόλοιπα, αλλά την ντελικάτη σου μύτη (είμαι σίγουρος γι’ αυτήν, πάει ζευγάρι με τα ντελικάτα αδούλευτα κρινοδάχτυλα) ήθελα νά’ ξερα, δεν την ενοχλεί η μπόχα της θανατίλας κάτωθέν σου;<br /> <br /> Μα πάνω σε πτώματα είναι ο θρόνος σου. Δεν το βλέπεις; Δεν το οσφραίνεσαι; Ίδιος Αρχηγικό Δαιμονικό Τελώνιο που περιμένει τις σκοτεινές ψυχές των αμαρτωλών να τις βουτήξει για τον Άδη.<br /> <br /> <b>Τώρα, σοβαρά, δεν σου μυρίζει τίποτα;</b><br /> <br /> Ποιός την χάρη σου Πανώριε Τελώνα;<br /> <br /> Σε λίγο σου’ ρχονται νέες, φρέσκες ψυχές. Εκατοντάδες χιλιάδες μικρομαγαζάτορες. Αυτοί ντε, που χαλάνε την πιάτσα στα μεγαλοαφεντικά σου των μεγαλοκαταστημάτων.<br /> <br /> <b>Θυμάσαι το 26% από το πρώτο ευρώ που ψήφισες ως φορολογία τους;</b><br /> Τι μεγαλοφυής σκέψη Πανώριε; Εμ το άλλο; Δεν σε νοιάζει τι θα δηλώσει αυτό το κάθαρμα ο θρασύς ο «μικρός». Α, όχι....μισές δουλειές θα κάνεις;<br /> <br /> Όχι...του λες εσύ, με τα δολοφονικά παράλογα τεκμήρια πόσο εισόδημα θα δηλώσει, άρα και πόσο φόρο θα πληρώσει. Και μαζί με την ακόμη πιο εγκληματική προκαταβολή του επόμενου έτους, πάει, τον τελείωσες τον άθλιο τον ΜΙΚΡΟ....<br /> <br /> Ρε μπαγαπόντη, βρε παμπόνηρο πλάσμα, βρε δαιμονικέ νου, πως τα σκέφτηκες όλα αυτά;<br /> <br /> Με μια σου κίνηση, σε λίγες ημέρες από τώρα, θα έχεις εκεί κάτω από τα πόδια σου, εκεί κάτω από το θρόνο σου πολλές, πάρα πολλές χιλιάδες κεφάλια και ψυχές ακόμη.<br /> <br /> Με μια σου μόνη κίνηση!!!!<br /> <br /> <b>Ω, Πανώριε Δαίμονα, Ω πανίσχυρε Τελώνα, Ασμοδαίε και Μαμμωνά μαζί εσύ ανυπέρβλητε...</b><br /> <div> <b><br /> Ήξερες, πάντα ήξερες τι έκανες Ισχυρέ του Σκότους...έτσι;</b><br /> <br /> Σου έδωσαν ένα πιστόλι, σου έδωσαν και κάμποσες χιλιάδες θύματα γονατισμένα μπροστά σου και απλά σου είπαν:<br /> <br /> <b>«Σημάδεψε και τράβα την σκανδάλη. Για το καλό τους είναι»</b>.<br /> <br /> Και συ το έκανες.<br /> <br /> Όχι θα τ’ άφηνες. Η ζωή αυτών των αθλίων για την δική σου. Είναι σκληρή η ζωή άλλωστε. Έτσι; Σωστά;<br /> <br /> Έτσι κι αλλιώς – σου είπαν – δεν έχουν ζωή αυτά τα άθλια υποκείμενα.<br /> <br /> Βάρος θα είναι. Για όλους. Και γι’ αυτούς τους ίδιους.<br /> <br /> <b>Είναι άρρωστοι και δεν έχουν περίθαλψη</b> (τους την πήρες νωρίτερα, αλλά μην είμαι άδικος μαζί σου, αυτό είναι ένα άλλο θέμα. Άσε που μπορεί και να μου πεις ότι δεν φταις εσύ για τα πάντα. ΑΛΛΟΙ το ψήφισαν αυτό.<br /> <div> <br /> Οι ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟΙ...Ναι, ναι, ΟΚ καλό μου παλικάρι)....<br /> <br /> Προχωράμε λοιπόν...<br /> <br /> Έχουν σπίτια και δεν μπορούν να πληρώσουν ούτε τα χαράτσια, ούτε τους φόρους από τα τεκμήρια, ούτε τέλος πάντων όλα τα τέλη που αναλογούν σ’ αυτά τα ντουβάρια. Οπότε τι τα θέλουν τα σπίτια; <br /> <br /> Πρέπει να τους απαλλάξεις απ’ αυτό το βάρος. Για το καλό τους, έτσι παλικάρι μου αγιασμένο;<br /> <br /> Πρέπει, με λίγα λόγια, να τους λυτρώσεις από τη μιζέρια τους, την εξαθλίωσή τους.<br /> <br /> <b>Κλείστους λοιπόν οριστικά το μικρομάγαζο. Πάρ’ τους το σπίτι. Πάρ’ τους την ζωή.</b> <br /> <br /> Είπαμε, έτσι άθλιοι που είναι, μόνον βάρος είναι και για τους γύρω τους και για τους ίδιους.<br /> <br /> Κάν’ το. Τράβα την σκανδάλη. <br /> <br /> Και το έκανες βεβαίως Τελώνι μου και το κάνεις. Κάθε μέρα.<br /> <br /> Ξανά και ξανά και ξανά. Εσύ βεβαίως δεν βλέπεις εφιάλτες με κανένα σκοτεινό δάσος όπου σε ξεχάσανε οι τύψεις σου again and again and again όπως τραγούδαγαν και οι Cure κάποτε. Α, όχι, φρόντισες καλά και δεν έχεις τέτοια «κουσούρια κι ελαττώματα». Άκου κει «τύψεις»! χαχαχα.....με συγχωρείς Τελώνι μου, λέμε και καμιά μ@κ@κί@ να περνάει η ώρα....<br /> <br /> Απλά, να κοίτα, επειδή είμαι καλοπροαίρετος, δεν θέλω να σκέφτομαι ότι είσαι τόσο σκοτεινή φυσιογνωμία. Ότι γουστάρεις να κάθεσαι πάνω στα ματωμένα κεφάλια των θυμάτων σου σαν κανένας Δαίμονας της Κολάσεως.<br /> <br /> Αλλά ρε παιδί μου, μορφωμένος άνθρωπος είσαι, είναι δυνατόν να πίστεψες αυτά που σου είπανε;<br /> <br /> Δηλαδή, ότι μ@κ@κί@ σου λένε, τη χάφτεις;<br /> <br /> Είναι δυνατόν να πίστεψες όντως ότι άμα βάλεις μπροστά το πολυβόλο κατά πάνω σε εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους και κρατήσεις πατημένη τη σκανδάλη για κάμποσα χρόνια, μπορεί αυτό (το καυτό βλήμα ντε, που θα φτύσει από την κάνη) να είναι για το ΚΑΛΟ τους;<br /> <br /> Μα τι έχεις στο κεφάλι σου;<br /> <br /> Είναι δυνατόν να πιστεύεις ότι τον στέλνεις τον έρμο στον άλλον κόσμο με φριχτούς πόνους και δυστυχία, καταδικάζεις τα παιδιά του που θα μείνουν ορφανά πίσω του στην εξαθλίωση κι αυτό είναι για το...ΚΑΛΟ του;<br /> <br /> Μα τι έχουν κάνει στο μυαλό σου επιτέλους;<br /> <br /> Ανθρώπους μωρέ, συμπολίτες σου, φτωχούς μεροκαματιάρηδες σκοτώνεις με κάθε σου κίνηση, με κάθε τέτοιο ολέθριο μέτρο που ψηφίζεις, δεν το βλέπεις;<br /> <br /> Μα τι σου κάνανε επιτέλους;<br /> <br /> Με τι σου ζάλισαν μωρέ το νου και βλέπεις άλλ’ αντ’ άλλων;<br /> <br /> <b>Δεν σου μυρίζει η μπόχα του θανάτου; Η σαπίλα του θανατικού που έχεις σκορπίσει σ’ αυτόν τον τόπο;</b><br /> <div> <b><br /> Δεν καταλαβαίνεις επιτέλους πόσο ΜΙΣΟΣ έχεις τραβήξει πάνω σου;</b><br /> <br /> Δεν καταλαβαίνεις πόσες εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι θα ήθελαν να σου βάλουν το μαχαίρι στο λαιμό και να σου τον κόψουν σιγά σιγά, με απίστευτη οργή και μανία;<br /> <br /> Δεν καταλαβαίνεις πόσοι και πόσοι καραδοκούν να φύγεις από την επίσημη σκηνή, να ατονήσει η φρούρησή σου, να κάνεις το μοιραίο λάθος και να «ξεμυτίσεις», όταν θα νομίσεις πως έχει περάσει καιρός και τότε θα «σου την πέσουν»;....<br /> <br /> Έλληνα κυβερνητικέ Βουλευτή,<br /> <br /> Μην τρέφεις ψευδαισθήσεις.<br /> <br /> <b>Σε μισούν βαθύτατα και οι πέτρες σ’ αυτόν τον τόπο.</b><br /> Με χαρά θα σ’ έβλεπαν εξαθλιωμένο, ταπεινωμένο, ματωμένο στο έδαφος να εκλιπαρείς για λύπηση και συγχώρηση. <br /> <br /> Στα σκοτεινά τους μάτια όμως θα βλέπεις μόνο τον θάνατο και την καταστροφή σου. Αυτά που ΕΣΥ τους σκόρπισες.<br /> <br /> Και μην γελιέσαι. Μην αυταπατάσαι. Ακόμη και σαν «πρώην Βουλευτής» ποτέ πια στην υπόλοιπη ζωή σου δεν θα είσαι ασφαλής. <br /> <br /> Δες τι συνέβη στη γυναίκα του Τσοχατζόπουλου στη φυλακή. Πόσο ξύλο της έριξαν οι συγκρατούμενές της. Έτσι που τα κατάφερες, με όλο αυτό το ΜΙΣΟΣ που γέννησες εναντίον σου, δεν θα είσαι ποτέ ασφαλής, ούτε εσύ, ούτε η οικογένειά σου, ούτε οι συνεργάτες σου.<br /> <br /> Βρες τον τρόπο να εξιλεωθείς – έστω και τώρα – για τα εγκλήματά σου. Έγκαιρα. Προτού είναι απολύτως αργά. Όσο ακόμη έχεις κάποια δύναμη στα χέρια σου που μπορείς να την μετατρέψεις σε νομοθετική ανακούφιση για το λαό.<br /> <br /> Σύνελθε και κάνε το σωστό.<br /> <br /> Σώσε όσες περισσότερες ζωές μπορείς απ΄αυτές που κατέστρεψες. Με κάθε τρόπο.<br /> <br /> Παραιτήσου, μοίρασε όσα κέρδισες όλα αυτά τα χρόνια από τον πόνο αυτών των ανθρώπων στο πολλαπλάσιο σε ορφανά που τους στέρησες τους γονείς τους, σε εξαθλιωμένους ανθρώπους που ΕΣΥ κατέστρεψες.<br /> <br /> Παραδέξου ταπεινά το κακό που τους έκανες και ζήτα δημόσια συγγνώμη. <br /> <br /> <b>Πριν αυτός ο κόσμος, αυτοί οι «Άθλιοι» περάσουν την «Κόκκινη Γραμμή». Και μετά, δεν σε σώζει τίποτα πια.</b><br /> <br /> Κανείς από τους «προστάτες» σου. Οι οποίοι, το ξέρεις καλά, ότι εκείνη την «κρίσιμη ώρα» θα σε «πουλήσουν», θα σε «δώσουν», θα σε «θυσιάσουν κανονικά». Το ξέρεις αυτό, έτσι; Γι’ αυτούς είσαι απλά «αναλώσιμος».<br /> <br /> Να σφυροκοπάει αδιάκοπα αυτό στο μυαλό σου καημένε:<br /> <br /> «Μετά δεν σε σώζει τίποτα πια».<br /> <br /> Και στο ξαναθυμίζω.<br /> <br /> Δεν θα σε φυλάνε για πάντα.<br /> <br /> Και μην κοιτάς μερικούς «μεγαλοπαράγοντες» που αν και δεν είναι πλέον Βουλευτές έχουν κάμποσες δεκάδες να τους φυλάνε.<br /> <br /> Ακόμη κι αυτοί θα τους χάσουν σύντομα.<br /> <br /> Πόσω μάλλον εσύ καημένε ΜΙΚΡΕ ΑΝΑΛΩΣΙΜΕ...και ΜΙΚΡΗ...<br /> <br /> Σύντομα θα είστε, πως το λέει ο λαός; «ΞΕΒΡΑΚΩΤΟΙ στ’ αγγούρια»....<br /> <br /> Να θυμάσαι πως μια μέρα θα είσαι ΕΡΜΑΙΟ που θα σε πετάξουν σαν στιμμένη λεμονόκουπα μέσα στα μανιασμένα πλήθη για να «ξεθυμάνουν» (με «λίγο αίμα») πάνω ΣΟΥ.<br /> <br /> Το ξέρεις πως πάντα θα υπάρχει ένας Ροβεσπιέρος διψασμένος για αίμα, έτσι;<br /> <br /> Άσχετα αν μετά από λίγο θα χάσει κι αυτός το κεφάλι του. Εσύ μην επαναπαύεσαι σ’ αυτό όμως, γιατί πριν απ’ αυτόν θα έχεις χάσει εσύ το δικό σου....<br /> <br /> Εσύ, αυτό που πρέπει να θυμάσαι είναι πως ΤΟΤΕ οι πρώτοι που θα σε «δώσουν», οι πρώτοι (Βρούτοι) που θα σε μαχαιρώσουν είναι αυτοί που σήμερα σε «φυλάνε» και σε «γλείφουν». Από (δήθεν) αγάπη, εκτίμηση και σεβασμό και μπόλικο συμφέρον. Ενώ τότε, θα σε φάνε για να γλιτώσουν το δικό τους τομάρι. Να αποδείξουν ότι δεν είναι δικοί σου, πως «πλανήθηκαν» και πως «μεταμελήθηκαν». Για να γλιτώσουν το δικό ΤΟΥΣ τομάρι (ισχυρό κίνητρο, έτσι;) θα δώσουν «όλα μα όλα τα άπλυτά σου στη φόρα».<br /> <br /> Το ξέρεις δα πως έτσι δουλεύει το πράγμα, σωστά;<br /> <br /> Και κάποια μέρα, εκεί στο δρόμο που θα’ σαι αμέριμνος κάποιος θα σου την «κάνει». <br /> <br /> Αυτοί οι ίδιοι, οι τωρινοί «δικοί σου» θα πουν στα πλήθη τότε για το «που και πως θα σε βρούνε». <br /> <br /> Γιατί αφού θα σε έχουν προδόσει δεν θα έχουν κανένα συμφέρον να παραμείνεις «όρθιος, ισχυρός κι ακέραιος» για να τους το «ανταποδώσεις». Ορθόν;<br /> <br /> Για να πάρεις μια ιδέα, κοίτα τι υφίσταται τώρα ο πρώην συνάδελφός σου ο Άκης από τους «πρώην συνεργάτες» του...επειδή «έτυχε να παραμείνουν...εν ζωή»....καλό παράδειγμα;<br /> <br /> Να θυμάσαι επίσης ότι στ’ αρχαία Ελληνικά, το «φιλώ» ως πρώτο συνθετικό σήμαινε το ακριβώς αντίθετο από το «αγαπώ» που κυριολεκτικά σημαίνει η λέξη.<br /> <br /> Πχ Φίλαρχος εννοεί μεν αυτόν που αγαπάει το «Άρχειν»... Αλλά σημαίνει ταυτόχρονα κι αυτός που «σκοτώνει τον Αρχηγό του»....<br /> <br /> Τό’ πιασες τώρα δαιμονικό Μαμώνικο Τελώνι μου που έχεις «μπλέξει»;<br /> <br /> <b>Εξακολουθεί να μην σου μυρίζει το θανατικό που σκόρπισες γύρω σου;</b><br /> <br /></div> </div> </div> <a href="http://aegeanhawk.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Έλληνα κυβερνητικέ Βουλευτή, πόσους νεκρούς ακόμη;

Γράφει ο Γιώργος Ανεστόπουλος ΄Ελληνα κυβερνητικέ Βουλευτή. Ψήφισες και στήριξες μια σειρά από ΦΟΝΙΚΑ μέτρα. Θα πρέπει να νοιώθεις ...

Διαβάστε την συνέχεια

Όταν ψηφίζει η τηλεόραση!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTmOc4TrVqP14vkKyQGL3jvAl2J5qIXG32u2T6t8yJS17BckyF3" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTmOc4TrVqP14vkKyQGL3jvAl2J5qIXG32u2T6t8yJS17BckyF3" width="507" /></a></div> <br /> Στο 6,4% το «Ποτάμι» του Σταύρου Θεοδωράκη σύμφωνα με δημοσκόπηση της Alco για το News It.<br /> Στο 6,4 και μάλιστα την στιγμή που ο άνθρωπος, ο κ. Θεοδωράκης, δεν έχει μιλήσει ακόμα.<br /> Απλά σε μια συνέντευξη τύπου ανακοίνωσε την…δημιουργία του νέου κόμματος και παρουσίασε μάλιστα και το λογότυπο.<br /> <a href="https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=4744786448641111194" name="more"></a><br /> Τους αγαπάμε λοιπόν οι Έλληνες τους τηλεαστέρες και δεν θέλουμε να τους πικραίνουμε.<br /> Τηλε-βιβλιοπώλης ο Άδωνης, τον κάναμε και Υπουργό, ο κ. Λιάτσος, ο κ. Πάνος Παναγιωτόπουλος και αυτός Υπουργός, η οικογένεια Καψή, ο κ. Ρουσόπουλος, ο κ. Κεδίκογλου, ο κ. Ψυχάρης (όχι τόσο τηλεοπτικός αλλά με βαθιές ρίζες), και τόσοι άλλοι.<br /> <br /> Έτσι λοιπόν όποιος τολμά να κατέβει από το ύψος του μαγικού κουτιού και να συναντά την καθημερινότητά μας είμαστε πρόθυμοι να τον επιβραβεύσουμε.<br /> <br /> Γιατί δηλαδή χωρίς λόγο ο κ. Θεοδωράκης (και αναφέρομαι στον κ. Θεοδωράκη γιατί είναι το πρόσωπο των ημερών) χωρίς λόγο λοιπόν με κρατούσε σε αγωνία μια ολάκερη εβδομάδα με το ερώτημα να πλανάται:<br /> «Θα τολμήσει ο κ. Θεοδωράκης και το MEGA, να αγνοήσουν εισαγγελική εντολή και να φέρουν στις οθόνες μας, στα σπίτια μας μέσα, την αλήθεια για την τραγωδία στο Φαρμακονήσι;»<br /> Φυσική συνέπεια λοιπόν η γέννηση του νέου πολιτικού φορέα.<br /> <br /> Η τηλεόραση μας αγαπάει.<br /> Αν δεν δούμε κάτι σε αυτήν δεν υπάρχει.<br /> Ότι μας δείχνει είναι αληθινό.<br /> <br /> Μας βοηθάει να επιλέγουμε ανάμεσα στο α’ ή το β’ προϊόν.<br /> Μας έμαθε να προσπερνάμε την βία, την φτώχεια, τον αυταρχισμό.<br /> Μπορεί μάλιστα να ζούμε και μέσω αυτής.<br /> Η μαγεία του εικονικού της κόσμου να γίνεται η πραγματικότητά μας.<br /> Νοιώθουμε χαρούμενοι ακολουθώντας τις προτροπές της.<br /> Γινόμαστε τμήμα ενός μεγάλου συνόλου, μιας μεγάλης παρέας.<br /> Μας δείχνει και μας καθοδηγεί από την επιλογή της περισσότερο άνετης σερβιέτας, από το πόσο οικολόγοι και φίλοι με την Γή είμαστε, μέχρι και την ανάδειξη του καταλληλότερου Πρωθυπουργού.<br /> Επιλέγει και προτείνει για εμάς.<br /> Άλλωστε το δείχνει και η θέση της.<br /> Την βάλαμε στο σαλόνι μας στην κουζίνα, στην κρεβατοκάμαρα μας.<br /> Το είχε πει και η προγιαγιά μου:<br /> «Θα έρθει ο καιρός που το κάθε σπίτι θα έχει από πάνω ένα κέρατο για να μας λέει τι να κάνουμε.» <br /> <br /> RAMNOUSIA <br /> <a href="http://www.logiosermis.net/" target="_blank">πηγή</a>

Όταν ψηφίζει η τηλεόραση!

Στο 6,4% το «Ποτάμι» του Σταύρου Θεοδωράκη σύμφωνα με δημοσκόπηση της Alco για το News It. Στο 6,4 και μάλιστα την στιγμή που ο άνθρωπος...

Διαβάστε την συνέχεια

Μετωπική σύγκρουση στην Κριμαία την ώρα που η Αμερική παλεύει με την εύθραυστη πορεία ανάκαμψης

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <div style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"> <img alt="" class="imagefield imagefield-field_fotografia" height="345" src="http://www.dimokratianews.gr/sites/default/files/11.jpg?1394391487" width="620" /></div> <br /> <br /> <br /> <span style="color: #cc0000; font-size: large;">Πόλεμος χωρίς πυρά με (υποψήφιο) θύμα τη διεθνή οικονομία!</span><br /> <b><span style="color: #cc0000; font-size: large;"><br /></span></b> «Μερικές φορές έχω την εντύπωση ότι στην απέναντι πλευρά, κάπου στην Aμερική, σε κάποια εργαστήρια, κάποιοι κάνουν πειράματα σε αρουραίους χωρίς να αντιλαμβάνονται τις συνέπειες των πράξεών τους». Κάποιες από τις συνέπειες στις οποίες αναφέρθηκε αλληγορικά ο Βλαντιμίρ Πούτιν έγιναν αισθητές την περασμένη Δευτέρα. Σε λίγες ώρες οι 300 πλουσιότεροι άνθρωποι στον κόσμο έχαναν 44,4 δισ. δολάρια, καθώς οι διεθνείς αγορές σημείωναν τη μεγαλύτερη βουτιά του τελευταίου μήνα. Οι Ρώσοι και οι Ουκρανοί μεγιστάνες έχασαν 13 δισ. δολάρια, αλλά δεν ήταν οι μόνοι. Οσοι συναλλάσσονται ή έχουν επενδύσει στη Ρωσία ή σε εταιρίες ρωσικών συμφερόντων έχασαν επίσης πολλά.<br /> <br /> Η απειλή του πολέμου στην Κριμαία και το μπρα ντε φερ ΗΠΑ - Ρωσίας που συνεχίζεται αδιάλειπτα έχει εξελιχθεί σε μία από τις μεγαλύτερες και πιο οδυνηρές οικονομικά τιτανομαχίες με άρωμα Ψυχρού Πολέμου. Μετωπική σύγκρουση σε μια κρίσιμη χρονικά συγκυρία, την ώρα που η Αμερική παλεύει με την εύθραυστη πορεία ανάκαμψης, η Ευρώπη με την ύφεση και η Ρωσία με τις ολοένα και μειούμενες επενδύσεις. Η επίδειξη ισχύος Μόσχας και Ουάσινγκτον έχει προκαλέσει σοβαρές αναταράξεις στο παγκόσμιο χρηματοοικονομικό σύστημα αλλά και στη διπλωματία.<br /> <br /> Τίποτα δεν είναι απλό. Το παζλ είναι ιδιαίτερα σύνθετο, με δεδομένο ότι η Ουκρανία δεν είναι ούτε Ιράκ ούτε Λιβύη ούτε Αίγυπτος. Θα μπορούσε βέβαια να γίνει το νέο Αφγανιστάν της Ρωσίας, όπως πολλοί επισημαίνουν. Η «ρωσική αρκούδα» βρυχάται για ευνόητους λόγους, καθώς στην Κριμαία θίγονται ζωτικά εθνικά αλλά και οικονομικά της συμφέροντα.<br /> <br /> Η απόφαση της Ουάσινγκτον να επιβάλει οικονομικές  κυρώσεις στη Μόσχα, εάν υλοποιηθεί, θα δημιουργήσει συνθήκες έκρηξης με ανυπολόγιστες συνέπειες στο παγκόσμιο χρηματοοικονομικό σύστημα. Η προειδοποίηση του Σεργκέι Γκλαζίεφ, στενού συμβούλου του Κρεμλίνου, ήταν αποκαλυπτική, καθώς περιέγραφε το σενάριο του οικονομικού πολέμου… Η Ρωσία θα εκμηδενίσει την οικονομική της εξάρτηση από τις Ηνωμένες Πολιτείες γεγονός που θα οδηγήσει σε κραχ του αμερικανικού χρηματοπιστωτικού συστήματος. Εφιάλτης. «Θα βρούμε τρόπο όχι μόνο να περιορίσουμε την οικονομική μας εξάρτηση από τις ΗΠΑ, αλλά να εξασφαλίσουμε μεγάλο όφελος από τις κυρώσεις. Θα υποχρεωθούμε να χρησιμοποιήσουμε άλλα νομίσματα, να δημιουργήσουμε το δικό μας σύστημα ρύθμισης. Εχουμε εξαιρετικές οικονομικές και εμπορικές σχέσεις με τους εταίρους στην Ανατολή και στον Νότο. Δεν θα αποπληρώσουμε τα δάνεια που έχουν χορηγηθεί από τις αμερικανικές τράπεζες, θα παγώσει το παθητικό μας σε δολάρια». Θα ρίξουμε το δολάριο στην άβυσσο… Αυτό είπε εμμέσως πλην σαφώς ο σύμβουλος του Πούτιν. Ενα σενάριο που ουδείς θέλει να σκεφτεί.<br /> <br /> Η ουκρανική κρίση εξελίσσεται σε τεστ αντοχής για την Ε.Ε. Με φόντο τη σύγκρουση ΗΠΑ - Ρωσίας, η Ε.Ε. διχάζεται ακόμη μια φορά, αποδεικνύοντας ότι η «ένωση» αμφισβητείται όχι μόνο σε επίπεδο οικονομίας, αλλά και σε επίπεδο κοινής εξωτερικής πολιτικής. Η απόφαση της Ουάσινγκτον για κυρώσεις έφερε στην επιφάνεια παλιές διαφωνίες μεταξύ Ευρώπης και ΗΠΑ σε ό,τι αφορά τη στάση τους.  Περιστέρια και γεράκια διχάζονται και παίρνουν θέσεις.<br /> <br /> Με τους Αμερικανούς να υποστηρίζονται από τμήματα της ανατολικής Ευρώπης και τη Σουηδία, που πιστεύουν ότι πρέπει να τεθούν σε εφαρμογή μέτρα τιμωρίας του Πούτιν, η έκτακτη Σύνοδος Κορυφής για την Ουκρανία απέδειξε ότι οι Ευρωπαίοι είναι χωρισμένοι σε γεράκια και περιστέρια. Τα μεν πρώτα συντάσσονται με τις αμερικανικές θέσεις, τα δε περιστέρια προτιμούν τον δρόμο της διπλωματίας και της αποφυγής των κυρώσεων ενάντια στη Ρωσία.<br /> <br /> «Είναι σημαντικό για εμάς να διασφαλίσουμε ότι δεν θα προχωρήσουμε μόνοι μας, χωρίς την Ε.Ε.» είπε στην Politico ο επικεφαλής της πλειοψηφίας στην αμερικανική Γερουσία Χάρι Ρέιντ. Ομως στις Βρυξέλλες το κλίμα δεν ήταν κλίμα συναίνεσης. Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία και Ισπανία αντιστέκονται στην αμερικανική γραμμή για την επιβολή εμπορικών κυρώσεων, με το Παρίσι να είναι το πιο ευάλωτο στις αμερικανικές πιέσεις. Το Βερολίνο, πάλι, ούτε καν συζητά το ενδεχόμενο αποπομπής της Ρωσίας από το G8. <br /> <br /> <br /> <strong>Οι Αγγλοι μετρούν τα ρούβλια και κρατούν απόσταση</strong><br /> <br /> Στη Βρετανία, κυβερνητικό έγγραφο που είδε το φως της δημοσιότητας αποκάλυπτε τις προσπάθειες και την αγωνία του Λονδίνου να διασφαλίσει ότι οι όποιες αποφάσεις για κυρώσεις ή ενέργειες κατά της Ρωσίας από την πλευρά της Ε.Ε. θα εξαιρέσουν το Σίτι. Οπως ανέφερε το έγγραφο, «Η Βρετανία δεν θα υποστηρίξει για την ώρα τις εμπορικές κυρώσεις, ούτε θα κλείσει το οικονομικό κέντρο του Λονδίνου στους Ρώσους». Λογικό… Τα τελευταία χρόνια ολόκληρη η αγορά του real estate της Βρετανίας στηρίζεται στους Ρώσους. Τετρακόσιες χιλιάδες ζουν στη βρετανική πρωτεύουσα που πολλοί αποκαλούν χαριτολογώντας Λόντονγκραντ. Από το Κένσινγκτον, το Τσέλσι και την Μπελγκράβια έως το Μέιφερ, οι Ρώσοι ολιγάρχες ή οι εκλεκτοί του Πούτιν διαθέτουν μία ή πολλές κατοικίες. Τα παιδιά των Ρώσων φοιτούν στα πιο ακριβά πανεπιστήμια του Λονδίνου, ενώ οι γυναίκες τους λατρεύουν τις καλές τέχνες. Οχι τυχαία, από το Harrod’s μέχρι το Selfridge’s, σε όλα τα μεγάλα εμπορικά καταστήματα μιλάνε πλέον και ρωσικά. Από την αγορά ακινήτων έως τις τράπεζες, τα μίντια και το ποδόσφαιρο, οι Ρώσοι μεγιστάνες κατέχουν ένα μεγάλο μερίδιο της πίτας της βρετανικής οικονομίας και συμμετέχουν ενεργά στην ανάκαμψή της. <br /> <br /> <br /> <strong>Deals και (συνεχής) μυστική διπλωματία για το Βερολίνο</strong><br /> <br /> Ακόμη μεγαλύτερα είναι τα συμφέροντα της Γερμανίας και τα σχέδιά της για το μέλλον, που βέβαια περιλαμβάνουν τη Ρωσία. Οι στενές ενεργειακές και εμπορικές σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών είναι απόρροια μεγάλων deals που κλείστηκαν στα δεκάδες ταξίδια της Μέρκελ στη Μόσχα και στη μυστική γερμανική διπλωματία. Αλλωστε η χώρα εισάγει το 40% του φυσικού αερίου και του πετρελαίου της από τη Ρωσία. Η πλευρά Μέρκελ θεωρεί ότι δεν είναι σκόπιμο να πέφτει ακόμη περισσότερο λάδι στη φωτιά με ρητορική που θυμίζει Ψυχρό Πόλεμο και πιστεύει ότι η επιβολή κυρώσεων είναι αντιπαραγωγική. Πώς ερμηνεύεται η στάση της Μέρκελ;<br /> <br /> Λίγο πριν από την έναρξη των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων του Σότσι, όταν η Μόσχα απελευθέρωνε τον Μιχαήλ Χοντορκόφσκι, η γερμανική «Tageszeitung» μιλούσε για ένα «αριστούργημα της μυστικής διπλωματίας», αναφερόμενη στον καθοριστικό ρόλο του Βερολίνου. Στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου που παραχώρησε στο Βερολίνο, ο Χοντορκόφκσι εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του στην καγκελάριο Ανγκελα Μέρκελ και στον πρώην ΥΠΕΞ Χανς-Ντίτριχ Γκένσερ για τις αθόρυβες προσπάθειες που κατέβαλλαν επί δύο ολόκληρα χρόνια προκειμένου η απελευθέρωσή του να γίνει δυνατή. Ο 86χρονος Γκένσερ, ΥΠΕΞ της χώρας του επί δύο δεκαετίες την εποχή του Ψυχρού Πολέμου, κατάφερε να κρατήσει μυστικές τις επαφές του με το Κρεμλίνο, συμπεριλαμβανομένων δύο συναντήσεών του με τον Ρώσο ηγέτη, το 2012 στο Βερολίνο και το 2013 στη Μόσχα. Η διπλωματική επιτυχία του Βερολίνου έθετε το ερώτημα τι είδους πολιτική έναντι της Ρωσίας θα ακολουθήσει η τρίτη κυβέρνηση Μέρκελ. Ο ερευνητής του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Διεθνών Υποθέσεων Χανς Κουντνάνι εκτιμά ότι η γερμανική κυβέρνηση έλκεται από το πρότυπο του καγκελάριου Μπίσμαρκ, κατά τον 19ο αιώνα, όταν η Πρωσία-Γερμανία αρεσκόταν στον ρόλο του «έντιμου διαμεσολαβητή» μεταξύ Δύσης και Ρωσίας. Η επιστροφή του Σοσιαλδημοκράτη Φρανκ-Βάλτερ Στάινμαγερ στο υπουργείο Εξωτερικών, που ο ίδιος κατείχε και στην πρώτη κυβέρνηση Μέρκελ, όπως όλοι λένε ενισχύει τις τάσεις συνεργασίας με τη Μόσχα. <br /> <br /> Σε αυτό το πλαίσιο η Μέρκελ αναδείχτηκε σε διαμεσολαβητή όχι μόνο ανάμεσα στο Κίεβο και τη Μόσχα, αλλά και ανάμεσα στον Πούτιν και τον Ομπάμα. Η πρόταση να δημιουργηθεί μια «αποστολή εξακρίβωσης των γεγονότων», παρόμοια με μια ομάδα επαφής, πιθανόν υπό την αιγίδα του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ), προκειμένου να αρχίσει ένας πολιτικός διάλογος, ήταν γερμανικής έμπνευσης, και έδινε στον Ρώσο πρόεδρο τη δυνατότητα υπαναχώρησης, χωρίς αυτό να φαίνεται ως άτακτη οπισθοχώρηση.<br /> <br /> Η Μόσχα λοιπόν παραμένει αναμφίβολα ένας ισχυρός εμπορικός εταίρος μιας Ευρώπης που παλεύει να σταθεί στα πόδια της. Ενας εταίρος που κλήθηκε πολλές φορές στο πρόσφατο παρελθόν να προσφέρει χείρα βοηθείας σε χώρες της ευρωζώνης.<br /> <br /> <strong>Φυσικό αέριο: Το «πυρηνικό» όπλο που μπορεί να καθορίσει το τελικό αποτέλεσμα</strong><br /> <br /> Το μεγαλύτερο όπλο σε αυτόν τον οικονομικό πόλεμο που σοβεί είναι το φυσικό αέριο. Δεν είναι τυχαία άλλωστε η χρονική στιγμή που ο ενεργειακός ρωσικός κολοσσός Gazprom επέλεξε να ανακοινώσει ότι η Ευρώπη θα γίνει ακόμα πιο εξαρτημένη από τις προμήθειες αερίου της τα ερχόμενα χρόνια. Ούτε τυχαίο ήταν το γεγονός ότι λίγα λεπτά μετά τη λήξη της Συνόδου στις Βρυξέλλες το Στέιτ Ντιπάρτμεντ και ο Λευκός Οίκος παραδέχονταν ότι γίνονται συζητήσεις στους κόλπους της κυβέρνησης Ομπάμα για την αύξηση των εξαγωγών υγροποιημένου φυσικού αερίου προς την Ευρώπη. Οπως έλεγε μάλιστα ο γερουσιαστής Μπομπ Κόκερ, στόχος ήταν να αντιμετωπιστεί αφενός η ευρωπαϊκή διστακτικότητα στην επιβολή κυρώσεων εναντίον της Μόσχας και αφετέρου οι ελλείψεις ενεργειακών πρώτων υλών στην Ουκρανία. Εμμέσως πλην σαφώς αυτή ήταν η αμερικανική απάντηση στον αντιπρόεδρο της Gazprom Αλεξάντερ Μεντβέντεφ που είχε διαμηνύσει στην Ευρώπη: «Μας έχετε περισσότερο ανάγκη απ' ό,τι έχουμε ανάγκη εμείς εσάς».<br /> <br /> Σήμερα η Gazprom προμηθεύει περισσότερο από το ένα τέταρτο των αναγκών της Ευρώπης σε αέριο. Το μερίδιό της στις ευρωπαϊκές αγορές αερίου αυξήθηκε από 25,6% το 2012, στο 30% πέρυσι, ενώ το ήμισυ του συνόλου του όγκου αερίου προς την Ευρώπη μεταφέρεται μέσω Ουκρανίας.<br /> <br /> Ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Μάριο Ντράγκι, μιλώντας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, επιβεβαίωσε τις ανησυχίες, αναφέροντας ότι η κρίση στην Ουκρανία θα μπορούσε να επηρεάσει την ευρωζώνη. Η ανησυχία των αγορών εντάθηκε μετά και την ανακοίνωση της ρωσικής Gazprom, η οποία προειδοποίησε την Ουκρανία ότι ενδέχεται να αυξήσει την τιμή του φυσικού αερίου που της παρέχει μόλις ολοκληρωθεί το α' τετράμηνο του 2014. Οπως έγραψε και η γερμανική εφημερίδα «Süddeutsche Zeitung», «Καμιά πλευρά δεν διδάχθηκε από τα σφάλματά της». Οι κυρώσεις σε πυρηνική δύναμη, με δικαίωμα βέτο στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Η.Ε. και βασικό προμηθευτή ενέργειας «θα μπορούσαν να κοστίσουν πολύ σοβαρά σε αυτούς που θα τις επέβαλαν. Διότι, εάν έκλεινε η Μόσχα τις στρόφιγγες φυσικού αερίου, θα είχε τεράστιες επιπτώσεις σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες».<br /> <br /> Το μεγαλύτερο οικονομικό ρίσκο σχετίζεται με το φυσικό αέριο. Πολλές χώρες της ανατολικής Ευρώπης βασίζονται σχεδόν αποκλειστικά στις εισαγωγές από τη Ρωσία. Η Gazprom απείλησε ότι έρχεται το τέλος του φθηνού αερίου για την Ουκρανία. Πολλοί αναλυτές εκτιμούν ότι η Ρωσία δεν θα θελήσει να παίξει το επικίνδυνο παιγνίδι, καθώς η οικονομία της βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στις εξαγωγές ενέργειας. Η Ε.Ε. είναι ο μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος της Ρωσίας και η τελευταία είναι ο τρίτος μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος της Ε.Ε. με εισαγωγές πετρελαίου, αερίου και πρώτων υλών. Το 2012 οι ρωσικές εξαγωγές στην Ε.Ε. ανήλθαν σε 213 δισ. ευρώ, οι εισαγωγές από την Ε.Ε. σε 123 δισ. ευρώ.<br /> <br /> Οι εξαγωγές της Gazprom στην Ε.Ε. το 2013 ανήλθαν σε 133 δισ. κυβικά μέτρα φυσικού αερίου. Από αυτά σχεδόν τα μισά, 65 δισ. κυβικά μέτρα, μεταφέρθηκαν μέσω αγωγών που βρίσκονται σε ουκρανικό έδαφος. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Gazprom, μόνο η Γερμανία είναι ο μεγαλύτερος πελάτης της Ρωσίας, με εισαγωγή πάνω από 40 δισ. κυβικά μέτρα φυσικού αερίου ετησίως. Από την κρίση επηρεάζεται και η αγορά αγροτικών προϊόντων όπως τα σιτηρά και το καλαμπόκι. Για τη ρωσική οικονομία η συνέχιση της κρίσης είναι επίσης καταστροφική. Με τις επενδύσεις να έχουν μειωθεί σημαντικά, την οικονομία να έχει επιβραδύνει στο 1,8% της ανάπτυξης, πολλοί παραλληλίζουν τη σημερινή κατάσταση με το 2008, τη χρονιά του πολέμου με τη Γεωργία, που άνοιξε τον ασκό του Αιόλου για τη μαζική φυγή ρωσικών κεφαλαίων. <br /> <br /> <br /> <strong>Ποιος θα δώσει τι</strong> <br /> <br /> Το μέγεθος της οικονομικής βοήθειας προς την Ουκρανία θα καθορίσει και τον βαθμό εμπλοκής Ε.Ε., ΗΠΑ και ΔΝΤ. Είναι διατεθειμένοι να διαθέσουν τα τεράστια ποσά που απαιτούνται, άνω των 35 δισ. δολαρίων, για τα επόμενα δύο χρόνια για τη στήριξη της ουκρανικής οικονομίας; Θα θελήσουν οι Αμερικανοί και οι Ευρωπαίοι να διασφαλίσουν τα κεφάλαιά τους υπό τη μόνιμη απειλή ενός διαμελισμού;  H Eυρώπη έχει ήδη υποσχεθεί 15 δισ. ευρώ!<br /> <br /> Ποιον στ’ αλήθεια συμφέρει η σύγκρουση; Σίγουρα όχι την Αμερική, που αναπόφευκτα θα θιγεί οικονομικά ακόμα κι αν αυτό γίνει μέσω Ευρώπης. Ούτε όμως και τη Ρωσία. Πόσο δε μάλλον την Ε.Ε. Υπό αυτές τις συνθήκες, η συνεννόηση μεταξύ ΗΠΑ - Ε.Ε. και Ρωσίας είναι σχεδόν μονόδρομος. Εκτός εάν οι ισχυροί της Γης αποφάσισαν να παίξουν την τύχη της παγκόσμιας οικονομίας στα ζάρια.<br /> <br /> Στέλλα Θεοδώρου<br /> <a href="http://www.dimokratianews.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Μετωπική σύγκρουση στην Κριμαία την ώρα που η Αμερική παλεύει με την εύθραυστη πορεία ανάκαμψης

Πόλεμος χωρίς πυρά με (υποψήφιο) θύμα τη διεθνή οικονομία! «Μερικές φορές έχω την εντύπωση ότι στην απέναντι πλευρά, κάπου στην Aμε...

Διαβάστε την συνέχεια

«Ασύμμετρος οικονομικός παγκόσμιος πόλεμος»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhyC94WrBzFMQKzxvsNZJcoMzdfKymbM_qrovygIpvNjSSVaVsaRUc0tSlSer7EOR80s6vYTSfR0sOZNuK2-WUmAqe4jO-KRf6VmKDEJAzEHos0PramX7sWQ2usyL9LBoup0gy4mZk22pHG/s1600/%CE%A7%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF516.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhyC94WrBzFMQKzxvsNZJcoMzdfKymbM_qrovygIpvNjSSVaVsaRUc0tSlSer7EOR80s6vYTSfR0sOZNuK2-WUmAqe4jO-KRf6VmKDEJAzEHos0PramX7sWQ2usyL9LBoup0gy4mZk22pHG/s1600/%CE%A7%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF516.jpg" /></a></div> <br /> Δεν θα παρεκκλίναμε ιδιαίτερα από την πραγματικότητα, αν διακινδυνεύαμε να χαρακτηρίσουμε τα όσα συμβαίνουν στην Ουκρανία ως «μια προσπάθεια διεξαγωγής ενός ασύμμετρου οικονομικού παγκόσμιου πολέμου», στον οποίο ενεργά έχουν εμπλακεί οι τρεις παγκόσμιες οικονομικές υπερδυνάμεις (Ρωσία, ΕΕ και ΗΠΑ). Από μια άλλη οπτική γωνία, θα μπορούσαμε να αποκωδικοποιήσουμε τις εξελίξεις ως ένα «στημένο οικονομικό παιχνίδι», που εκμεταλλεύεται την υφιστάμενη ουκρανική κρίση ταυτότητας. <br /> Η γεωστρατηγική θέση της Ουκρανίας είναι ιδιαίτερα σημαντική σε οικονομικό επίπεδο και επίπεδο ασφάλειας για τη Ρωσία και την ΕΕ, τόσο λόγω του μεγέθους της (603,6 τετραγωνικά χιλιόμετρα) και του πληθυσμού της (45,5 εκατομμύρια), όσο και λόγω της θέσης της που συνιστά τον «ενεργειακό ομφάλιο λώρο» για τη μεταφορά των ρωσικών υδρογονανθράκων προς την ΕΕ. <br /> <br /> <b>Η Ουκρανία και η ρωσική εθνική ασφάλεια</b><br /> Μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης και προκειμένου να προστατευθεί από τις επεκτατικές βλέψεις του ΝΑΤΟ, η Μόσχα επιδίωξε να διατηρήσει ακέραιη την περιφερειακή αμυντική “buffer zone” που σχηματίσθηκε στο δυτικό ρωσικό υπογάστριο από τις πρώην σοβιετικές δημοκρατίες. Επιπρόσθετα, στο βαθμό του δυνατού τις ενέταξε στη σφαίρα επιρροής της και κατέστησε σαφές ότι δεν θα ανεχθεί την προσχώρησή τους στις ΝΑΤΟϊκές δομές. Μια από αυτές τις πρώην σοβιετικές δημοκρατίες είναι και η Ουκρανία. Στο σημείο αυτό, θα πρέπει να τονίσουμε ότι η ΕΕ έχει κατανοήσει και σέβεται αυτή τη ρωσική ευαισθησία, που σχετίζεται άμεσα με την εθνική της ασφάλεια. Έτσι, εξηγείται η άρνηση της Γερμανίας και της Γαλλίας, τον Απρίλιο του 2008 στην Σύνοδο Κορυφής του Βουκουρεστίου, να συναινέσουν στην ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ, παρόλο που οι ΗΠΑ το επιδίωξαν σθεναρά. Μάλιστα, γι αυτό το λόγο η Ουάσιγκτον δεν αποφασίζει τη διεξαγωγή μιας έκτακτης συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ, με αντικείμενο τη σθεναρή αντίδραση της Συμμαχίας για την Ουκρανία. Γνωρίζει εκ των προτέρων ότι και πάλι θα υπάρξουν ενδοΝΑΤΟϊκές αντιδράσεις, που θα αποκαλύψουν το υφιστάμενο έλλειμμα συνοχής. <br /> Πέρα από μια περιφερειακή αμυντική “buffer zone”, η Ουκρανία και συγκεκριμένα η Σεβαστούπολη της Κριμαίας συνιστά την έδρα του ρωσικού στόλου της Μαύρης Θάλασσας. Τον Απρίλιο του 2010, όταν επί προεδρίας Γιανουκόβιτς οι ρωσο-ουκρανικές σχέσεις είχαν ήδη βελτιωθεί αισθητά, η Ρωσία και η Ουκρανία συμφώνησαν να παρατείνουν την παραμονή του ρωσικού στόλου της Μαύρης Θάλασσας στην Κριμαία μέχρι το 2042, από την αρχική ημερομηνία απόσυρσης του 2017. Σε αντάλλαγμα, η Ρωσία συμφώνησε να παράσχει για δέκα χρόνια στην Ουκρανία μειωμένες τιμές φυσικού αερίου, που μεταφράζονται σε περίπου 30 δισ. ευρώ. Γίνεται λοιπόν κατανοητό τι επιδίωκε η Μόσχα όταν πριν λίγες μέρες αποφάσισε την ανάπτυξη των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων στη χερσόνησο της Κριμαίας.<br /> Η Ουκρανία και οι σχέσεις ΕΕ-Ρωσίας<br /> <br /> Σήμερα, στην Ουκρανία δεν διακυβεύεται μόνο η εθνική ασφάλεια της Ρωσίας. Διακυβεύονται και τεράστια οικονομικά συμφέροντα των τριών προαναφερόμενων οικονομικών υπερδυνάμεων. Για παράδειγμα, οι περισσότερες χώρες της Ανατολικής Ευρώπης εξαρτώνται σχεδόν εξ ολοκλήρου από τους ρωσικούς υδρογονάνθρακες. Η Γερμανία, η μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης, εισάγει το 35% των απαιτούμενων ποσοτήτων υδρογονανθράκων από τη Ρωσία. <br /> Πέρα από κύριος καταναλωτής ρωσικού φυσικού αερίου, η ΕΕ συνιστά το μεγαλύτερο εμπορικό εταίρο της Ρωσίας. Το 2012, οι ρωσικές εξαγωγές στην ΕΕ ανήλθαν σε 213 δισ. ευρώ, ενώ αντίστοιχα οι ευρωπαϊκές εξαγωγές στη Ρωσία έφθασαν περίπου τα 123 δισ. ευρώ.<br /> Η Ρωσία είναι ο μεγαλύτερος εξαγωγέας πετρελαίου, φυσικού αερίου, ουρανίου και άνθρακα προς την ΕΕ. Το 2013, η Gazprom προμήθευσε την ΕΕ με 133 δισ. κυβικά μέτρα φυσικού αερίου. Περίπου η μισή από αυτή την ποσότητα (65 δισ. κυβικά μέτρα φυσικού αερίου) μεταφέρθηκε μέσω τεσσάρων κύριων αγωγών φυσικού αερίου (Yamburg-Uzhgorod, Orenburg-Uzhgorod, Urengoy-Uzhgorod και Dolina-Uzhgorod), που διέρχονται από το ουκρανικό έδαφος.<br /> <b>Ευρω-αμερικανικές σχέσεις</b><br /> Οι Ηνωμένες Πολιτείες και η ΕΕ μοιράζονται τη μεγαλύτερη εμπορική και επενδυτική σχέση σε παγκόσμιο επίπεδο. Οι οικονομίες τους αντιπροσωπεύουν πάνω από το 50% του παγκόσμιου ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος (περίπου το 25% των παγκόσμιων εξαγωγών και το 31% των παγκόσμιων εισαγωγών). Η διατλαντική οικονομία παράγει ετησίως περισσότερα από 5 τρισ. δολάρια στις εμπορικές πωλήσεις και απασχολεί περίπου 15 εκατομμύρια εργαζόμενους και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού.<br /> Παρότι εκ πρώτης όψης οι οικονομικές σχέσεις των δύο πλευρών χαρακτηρίζονται ως αρμονικές, εντούτοις τα τελευταία χρόνια παρατηρούνται κάποιες εντάσεις. Συγκεκριμένα, η παγκόσμια οικονομική ύφεση και η κρίση της Ευρωζώνης έχουν δημιουργήσει τριγμούς στις σχέσεις ΗΠΑ-ΕΕ. Η Ουάσιγκτον θεωρεί ότι η κρίση χρέους της ΕΕ επηρεάζει αρνητικά τις αμερικανικές εξαγωγές προς τις χώρες μέλη τις ΕΕ, ευνοεί μόνο οι γερμανικές εξαγωγές προς τις ΗΠΑ (κυρίως λόγω της χαμηλής ισοτιμίας ευρώ/δολαρίου), αποδυναμώνει τα αμερικανικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και ωθεί την αμερικανική οικονομία σε ύφεση. Για το λόγο αυτό, η κυβέρνηση Ομπάμα κάλεσε την ΕΕ να λάβει δραστικές αποφάσεις για την αντιμετώπιση της κρίσης του χρέους και να προβεί σε μια πιο ουσιαστική χρηματοδοτική βοήθεια προς τις παραπαίουσες οικονομίες της Ευρωζώνης.<br /> <br /> <b>ΕΕ και Ρωσία προς αποκλιμάκωση της κρίσης</b><br /> Δεδομένης της υφιστάμενης οικονομικής αλληλεξάρτησης μεταξύ Ρωσίας και ΕΕ, γίνεται προφανές ότι οι δύο πλευρές έχουν κοινά συμφέροντα. Συνεπώς, δεν θα επιτρέψουν την ουκρανική κρίση να σταθεί εμπόδιο στην προώθηση αυτών των τεράστιων οικονομικών συμφερόντων. Ούτε η Γερμανία θα ρισκάρει την εύρυθμη λειτουργία του ουκρανικού πλέγματος των αγωγών φυσικού αερίου, αλλά ούτε και η Ρωσία προτίθεται να θέσει σε κίνδυνο την οικονομία της, που σε σημαντικό βαθμό εξαρτάται από τις εξαγωγές υδρογονανθράκων προς την ΕΕ. Εξάλλου, η ΕΕ αντιπροσωπεύει σχεδόν τα τρία τέταρτα των άμεσων ξένων επενδύσεων της Ρωσίας. <br /> Επιπρόσθετα, δεν είναι καθόλου απίθανο ένα μικρό ή μεγάλο μέρος των 35 δισ. δολαρίων, που αναζητά η Ουκρανία για τα επόμενα δύο χρόνια, να δοθεί από τη Ρωσία και την ΕΕ είτε υπό μορφή δανείου είτε με την αγορά ουκρανικών ομολόγων, προκειμένου το ΔΝΤ –δηλαδή, ο αμερικανικός παράγοντας- να μην επιβάλει όρους που θα ενέχουν κινδύνους για την υφιστάμενη ρωσο-ευρωπαϊκή οικονομική σχέση.<br /> <br /> <b>Οι πιθανές επιδιώξεις των ΗΠΑ και η Ελλάδα</b><br /> Η ΕΕ και ιδιαίτερα η Γερμανία μάλλον δεν έλαβε σοβαρά τα μηνύματα των Αμερικανών. Επομένως, δεν είναι λοιπόν καθόλου απίθανο η Ουάσιγκτον να επιδιώκει μια παρατεταμένη συγκρουσιακή κατάσταση στο εσωτερικό της Ουκρανίας, προκειμένου να διαταραχθούν οι οικονομικές-ενεργειακές σχέσεις Μόσχας-Βερολίνου, γεγονός που με τη σειρά του θα επιδεινώσει την περιφερειακή ενεργειακή ασφάλεια (αύξηση της τιμής των υδρογονανθράκων ή ακόμη και προβλήματα ενεργειακής επάρκειας για μεγάλο ή μικρό χρονικό διάστημα). Κατ’ αυτόν τον τρόπο, το Βερολίνο ενδέχεται ως ένα βαθμό να πιεσθεί για την εφαρμογή της προτεινόμενης από την Ουάσιγκτον αλλαγής της οικονομικής του πολιτικής στους κόλπους της Ευρωζώνης. <br /> Σε μια τέτοια περίπτωση, η Αθήνα θα πρέπει να επαγρυπνεί, προκειμένου την κατάλληλη στιγμή να προβάλει αφενός εκ νέου τις αξιώσεις της σχετικά με το επιδιωκόμενο κούρεμα του ελληνικού χρέους, αφετέρου τη σημαντική γεωστρατηγική της θέση που θα μπορούσε να συμβάλει μεσο-μακροπρόθεσμα στη βελτίωση της ευρωπαϊκής ενεργειακής ασφάλειας (διέλευση αγωγών φυσικού αερίου από την Ανατολική Μεσόγειο προς την κεντρική Ευρώπη και επίσπευση της αξιοποίησης των πιθανών ενεργειακών κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην περιοχή του Ιονίου και νότια της Κρήτης).<br /> Βασίλης Γιαννακόπουλος<br /> <br /> <a href="http://www.geostrategy.gr/" target="_blank">πηγή</a>

«Ασύμμετρος οικονομικός παγκόσμιος πόλεμος»

Δεν θα παρεκκλίναμε ιδιαίτερα από την πραγματικότητα, αν διακινδυνεύαμε να χαρακτηρίσουμε τα όσα συμβαίνουν στην Ουκρανία ως «μια προσπάθ...

Διαβάστε την συνέχεια

Βίοι παράλληλοι Κύπρου και Ουκρανίας: Τα ψεύτικα δάκρυα των Δυτικών

<div class="f_post_thumb"> <img alt="Βίοι παράλληλοι Κύπρου και Ουκρανίας: Τα ψεύτικα δάκρυα των Δυτικών" class="attachment-588x330" height="361" src="http://mignatiou.com/wp-content/uploads/2014/03/White-House01-14february20141.jpg" title="Βίοι παράλληλοι Κύπρου και Ουκρανίας: Τα ψεύτικα δάκρυα των Δυτικών" width="640" /></div> <br /> Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ<br /> <br /> Μερικές φορές τα φέρνει έτσι η μοίρα -ή αν προτιμάτε- οι σχεδιασμοί των μεγάλων δυνάμεων, και οι «θύτες» γίνονται «θύματα» και ανάποδα. Η υπόθεση της Ουκρανίας έφερε στην επιφάνεια την άνευ προηγουμένου υποκρισία της Ουάσιγκτον, των Βρυξελλών και της Μόσχας, που έχουν αναμιχθεί στο παιγνίδι επικράτησης, που παίζεται στη γειτονιά της Ρωσίας.<br /> <br /> Άξαφνα, ο Πρόεδρος Μπάρακ Ομπάμα και οι σύμμαχοί του στην Ευρώπη, ανακάλυψαν το Διεθνές Δίκαιο, τα ανθρώπινα δικαιώματα, τη Δημοκρατία και σκίζουν τα ιμάτια τους επειδή ο Βλαντιμίρ Πούτιν καταπάτησε -όπως αναφέρουν οι ανακοινώσεις τους- όλες τις αρχές και όλους τους διεθνείς νόμους… Ακούσαμε για την παραβίαση της ανεξαρτησίας, της κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας της Ουκρανίας. Ακούσαμε ιαχές πολέμου από τους σκληρούς της Ουάσιγκτον και τους άσφαιρους των Βρυξελλών, σε σημείο που αναγκάστηκε να τους προσγειώσει ο σταθερά αντιπολεμικός κ. Ομπάμα, διότι η Ρωσία ούτε Ιράκ είναι, ούτε η φτωχή Κύπρος των 500 χιλιάδων, που αφέθηκε μόνη να αντιμετωπίσει την πολεμική μηχανή της Τουρκίας. Και εάν δεν είχε προδοθεί το νησί από τους χουντικούς αξιωματικούς και μερικούς Έλληνες και Κύπριους πολιτικούς, που υπηρέτησαν τότε πιστά τα σχέδια της CIA, η Άγκυρα θα είχε χάσει.<br /> <br /> Τα «κλάματα» των Αμερικανών και των Ευρωπαίων για την Ουκρανία δεν είναι αληθινά, είναι ψεύτικα. Δεν τους ενδιαφέρουν οι πολίτες της χώρας, αλλά νοιάζονται για να εξυπηρετήσουν τα στρατηγικά τους συμφέροντα, απέναντι στον Βλαντιμίρ Πούτιν, τον ανέκφραστο και χωρίς αισθήματα πρόεδρο της Ρωσίας, ο οποίος δείχνει έτοιμος να πάει και σε πόλεμο για να προστατεύσει την επικυριαρχία του στην περιοχή. Και την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές, ο κ. Ομπάμα ήταν αυτός που ζητούσε απεγνωσμένα διπλωματική λύση, διότι έχει αντιληφθεί εδώ και καιρό ότι ο Ρώσος ηγέτης κυριαρχείται από την ίδια μεγαλομανία, που συναντούσαμε μόνο επί Σοβιετικής Ένωσης.<br /> <br /> Η εισβολή είναι εισβολή, όποιος και αν την εκτελεί. Τελεία και παύλα και όσοι αμφισβητούν τη θέση αυτή είναι παράφρονες. Ειλικρινά δεν μπορώ να ακούω συμπατριώτες μου να «σκίζονται» για τη Μόσχα, τη στιγμή που ένα κομμάτι του Ελληνισμού, η Κύπρος, είναι θύμα εισβολής από την Τουρκία. Δέχομαι ότι παραδοσιακά η Ρωσία είναι ένας πιστός σύμμαχος για το νησί, αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε πως διέπραξε ό,τι ακριβώς και η Τουρκία: εισβολή σε χώρα-μέλος του ΟΗΕ.<br /> <br /> Η υποκρισία των Αμερικανών και των Ευρωπαίων δεν έχει όρια. Στην Ουκρανία απαιτούν σεβασμό στην κυριαρχία και την ακεραιότητά της. Και στην Κύπρο εκβιάζουν για να επιβάλουν μία ρατσιστική λύση, τη διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία, που συνθλίβει τα ανθρώπινα δικαιώματα. Και προσφέρει την Κύπρο λάφυρο στη χώρα-εισβολέα, την Τουρκία.<br /> <br /> Όλη την περασμένη εβδομάδα, οι ηγέτες της Κύπρου και της Ελλάδας δεινοπάθησαν περπατώντας σε τεντωμένο σχοινί. Αν μιλούσαν για εισβολή στην Ουκρανία, ως όφειλαν, θα στεναχωρούσαν τη ρωσική αρκούδα. Αν θύμιζαν την υποκρισία της Ουάσιγκτον και των Βρυξελλών, που με τα σχέδιά τους στέλλουν τον κυπριακό λαό στα τάρταρα, θα είχαν να αντιμετωπίσουν την οργή των δανειστών. Και ενώ για πρώτη φορά η ελληνική και η κυπριακή διπλωματία έχουν ενώπιόν τους αυτό που ονομάζουν διεθνώς «win-win situation» -με λίγα λόγια ό,τι και να επιλέξουν κερδισμένοι θα ‘ναι η Κύπρος και ο λαός της- είναι ανίκανοι να εκμεταλλευθούν αυτό το «δώρο», που για τους Ουκρανούς, βεβαίως, είναι κατάρα…<br /> <br /> Η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, και οι αντιδράσεις των Αμερικανών και των Ευρωπαίων δίνει το δικαίωμα στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να αλλάξει επιτέλους θέσεις στο Κυπριακό. Η λύση που επιχειρείται να επιβληθεί στον κυπριακό λαό είναι αναχρονιστική και απαράδεκτη και δεν θα αντέξει, διότι η Τουρκία παραμένει σταθερή στον απαράδεκτο όρο της για πλήρη έλεγχο του νησιού. Τώρα είναι η ώρα να απαιτήσει για την Κύπρο, τα ίδια ακριβώς που ζητά ο πρόεδρος Ομπάμα, η Άνγκελα Μέρκελ και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι ηγέτες για την Ουκρανία…<br /> <br /> ΣΗΜΕΙΩΣΗ Ι: Μεγάλο λάθος του ΔΗΚΟ η στήριξη που πρόσφερε στο Προεδρικό Μέγαρο για τις αποκρατικοποιήσεις. Για τον απλούστατο λόγο ότι δεν γίνεται να κάνεις τόση φασαρία και να αποχωρείς από την Κυβέρνηση, και το επόμενο πρωί να την στηρίζεις για ένα θέμα, που αφορά μάλιστα την περιουσία της Κυπριακής Δημοκρατίας και του λαού της. Εάν ο κ. Νικόλας Παπαδόπουλος πραγματικά επιθυμεί να μείνει στην ιστορία του τόπου, πρέπει να καθαρίσει τον σταύλο του απαξιωμένου κόμματος, που παρέλαβε από τον κ. Καρογιάν. Πρέπει να διώξει αυτούς που εισήλθαν φτωχοί στην πολιτική και τώρα είναι πλούσιοι… Και να αλλάξει τη νοοτροπία των οπαδών του, που νοιάζονται μόνο για διορισμούς στο κράτος και στις τράπεζες. Εάν δεν το πράξει άμεσα, σε ένα χρόνο θα τον έχουν «καταπιεί»…<br /> <br /> ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Έχω την εντύπωση ότι κάτι συμβαίνει αρμόδιε υπουργέ για την ενέργεια και μας το κρύβετε… Οι Εβραιο–αμερικανοί «μουρμουρούν» ότι η Λευκωσία εγκατέλειψε τους σχεδιασμούς για συνεργασία με το Ισραήλ και ότι προκρίνεται η λύση του Κυπριακού εις βάρος των ερευνών για το φυσικό αέριο. Είτε μείνετε στο υπουργείο, είτε φύγετε, περιμένω να τοποθετηθείτε ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ σ’ αυτό το πολύ σημαντικό εθνικό θέμα.<br /> <a href="http://mignatiou.com/" target="_blank">πηγή</a>

Βίοι παράλληλοι Κύπρου και Ουκρανίας: Τα ψεύτικα δάκρυα των Δυτικών

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ Μερικές φορές τα φέρνει έτσι η μοίρα -ή αν προτιμάτε- οι σχεδιασμοί των μεγάλων δυνάμεων, και οι «θύτες» γίνονται «...

Διαβάστε την συνέχεια

Αφού ‘βρήκαμε παπά’ …και για το Κουρδικό ο Γκιουλέν φταίει

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/03/kurdistan.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="alignleft size-full wp-image-97599" height="340" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/03/kurdistan.jpg" title="kurdistan" width="620" /></a></div> <br /> <br /> <strong>Έχει πάρει εντελώς διαζύγιο με τη λογική, πλέον, ο «κουμπάρος» μας Ερντογάν, ο οποίος δεν διστάζει πλέον να κατηγορεί τον Φετουλάχ Γκιουλέν, ακόμα και για την έλλειψη προόδου στο Κουρδικό, ασχέτως του αν η δική του κυβέρνηση και ο ίδιος προσωπικά έδωσε υποσχέσεις, τις οποίες απλά δεν τήρησε.</strong> <br /> Σε προεκλογική του ομιλία στην πόλη Σανλιουρφά (η Καλλιρόη των ελληνιστικών χρόνων) ο Ερντογάν επιτέθηκε στον Γκιουλέν, κατηγορώντας τον ότι παρεμποδίζει την ειρηνευτική διαδικασία και την προσπάθεια εξεύρεσης λύσης στο Κουρδικό. <br /> Αφορμή για την επίθεση Ερντογάν είναι, προφανώς, η αναζωπύρωση της δραστηριότητας του ΡΚΚ στη νοτιοανατολική Τουρκία. <strong>Ο Γκιουλέν, ο οποίος φαίνεται ότι έχει μαγικές ικανότητες,</strong> «το πρόσωπο της Πενσυλβάνια» όπως τον αποκαλεί πλέον ο Ερντογάν, «<strong>…επιτίθεται προδοτικά με σκοπό να εμποδίσει την ειρηνευτική διαδικασία, υπονομεύοντας την τη ενότητα αυτής της χώρας. Δεν είναι μόνος. Το πράττει χρησιμοποιώντας το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα και το Εθνικιστικό Κόμμα</strong>», είπε ο απίθανος Ερντογάν. <br /> <!-- /metas --> <br /> Άρα, εάν δεν το καταλάβατε ακόμα, <strong>όλοι είναι προδότες και συνωμότες, πλην του λαοπρόβλητου πρωθυπουργού</strong>. Τώρα, αν οι Κούρδοι και οι Άραβες που κατοικούν στην πόλη, έπαθαν ομαδική υστερία από τα γέλια, δεν έχε γίνει γνωστό.<br /> <a href="http://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Αφού ‘βρήκαμε παπά’ …και για το Κουρδικό ο Γκιουλέν φταίει

Έχει πάρει εντελώς διαζύγιο με τη λογική, πλέον, ο «κουμπάρος» μας Ερντογάν, ο οποίος δεν διστάζει πλέον να κατηγορεί τον Φετουλάχ Γκιου...

Διαβάστε την συνέχεια

ΗΠΑ: Έλλειμμα ειδικών για τη Ρωσία, όλοι… αντιτρομοκρατικά!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2013/10/Putin-Kremlin.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="alignleft size-medium wp-image-87417" height="340" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2013/10/Putin-Kremlin-300x185.jpg" title="Putin Kremlin" width="620" /></a></div> <br /> <br /> <strong>Παντού τη πατάνε με τον ίδιο τρόπο! Γίνονται, για παράδειγμα, οι τρομοκρατικές ενέργειες τον Σεπτέμβριο του 2001, παθαίνουν σοκ οι Αμερικανοί και όλη η νορμάλ υφήλιος μαζί τους και αλλάζουν τα πάντα στο επιχειρησιακό δόγμα τους, το οποίο αρχίζει και τελειώνει με τα «ασύμμετρες απειλές» και την «τρομοκρατία», ξεχνώντας παντελώς τις συμβατικές απειλές.</strong><br /> Τότε, κάποιοι είχαν προειδοποιήσει, ότι το επόμενο πρόβλημα ποτέ δεν είναι σαν το προηγούμενο και πως το ζητούμενο είναι <strong>να μην πέφτεις θύμα της εμμονής σου</strong> να «θεραπεύσεις» κάτι που σε οδήγησε σε γκάφα, ξεχνώντας όλα τα υπόλοιπα. Όσα κάνουμε κι εμείς στην Ελλάδα, που <strong>πέραν «θερμών επεισοδίων» έχουμε αποκλείσει οτιδήποτε άλλο</strong>. Γιατί; Διότι έτσι το αποφασίσαμε εμείς… <br /> Ο αντίπαλος, έχει την <strong>πρωτοβουλία σε τόπο και σε χρόνο</strong> και αν μη τι άλλο, το πρώτο πράγμα που θα επιδιώξει να εκμεταλλευτεί είναι <strong>τις εμμονές και τα στερεότυπα</strong> που ευημερούν στις τάξεις ενόπλων δυνάμεων και διωκτικών αρχών… Κι όποιος κατάλαβε, τόσο το καλύτερο γι’ αυτόν.<br /> Τα ίδια διαπιστώνουν τώρα οι Αμερικανοί, καθώς <strong>ξαφνικά ανακαλύπτουν, ότι μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης δεν υπάρχουν πλέον ειδικοί στα θέματα της Ρωσίας</strong> σε επαρκείς αριθμούς να στελεχώσουν υπουργεία και υπηρεσίες! Εν ολίγοις, διαπιστώνεται «θεσμική» άγνοια, οπότε <strong>είναι λογικό οι προβλέψεις των υπηρεσιών πληροφοριών να μην διακρίνονται και από μεγάλη ποιότητα – ακρίβεια… </strong><br /> <!-- /metas --> <br /> Και τέτοιες ολιγωρίες πληρώνονται ακριβά…<br /> <a href="http://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a>

ΗΠΑ: Έλλειμμα ειδικών για τη Ρωσία, όλοι… αντιτρομοκρατικά!

Παντού τη πατάνε με τον ίδιο τρόπο! Γίνονται, για παράδειγμα, οι τρομοκρατικές ενέργειες τον Σεπτέμβριο του 2001, παθαίνουν σοκ οι Αμερι...

Διαβάστε την συνέχεια

Από το Κίεβο στην Αγκυρα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjsG-cLJPseUxSFo2I1GVbvv3iifdd8oq2HQm0ur-FnmRXpCqaCTMtYywqZvvNGo9FjqyIhR9xEPHnKVTXoyB2GqFMMjAlJ7AHLMotGzAMdNnhZ7kzRc9fQ3vy-3MGjUiNKbiayVzykqzg/s1600/5.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="340" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjsG-cLJPseUxSFo2I1GVbvv3iifdd8oq2HQm0ur-FnmRXpCqaCTMtYywqZvvNGo9FjqyIhR9xEPHnKVTXoyB2GqFMMjAlJ7AHLMotGzAMdNnhZ7kzRc9fQ3vy-3MGjUiNKbiayVzykqzg/s1600/5.jpg" width="620" /></a></div> <br /> του Γιώργου Καπόπουλου<br /> <strong>Η Κρίση</strong> στην Ουκρανία συμπίπτει με την κορύφωση της εσωτερικής αντιπαράθεσης στην Τουρκία με ορατές επιπτώσεις στις περιφερειακές ισορροπίες. Μετά την ανεπιφύλακτη κατανόηση και υποστήριξη του Πεκίνου, ο Πούτιν εισέπραξε προχθές Δευτέρα την ευμενή ουδετερότητα του Νταβούτογλου που σύμφωνα με φιλοκυβερνητική τουρκική εφημερίδα δήλωσε ότι αν κάποια δύναμη προσπαθήσει να μετατρέψει την κρίση στην Κριμαία σε σύγκρουση Ρώσων - Τατάρων και στη συνέχεια σε σύγκρουση Ρωσίας - Τουρκίας, η Αγκυρα δεν θα το επιτρέψει.<br /> <strong>Την ώρα </strong>που ο Ερντογάν σε σχεδόν καθημερινή βάση καταγγέλλει τον εγκατεστημένο στην Πενσιλβανία αντίπαλό του, Φετουλάχ Γκιουλέν, σχεδόν ανοικτά ως μαριονέτα της Ουάσιγκτον, η Τουρκία παρέχει πολύτιμη διπλωματική στήριξη στο Κρεμλίνο, ένα σκληρό μήνυμα προς τις ΗΠΑ, που τηρουμένων των αναλογιών θυμίζει την άρνηση της τουρκικής Βουλής την άνοιξη του 2003 να επιτρέψει τη διέλευση αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων που θα πλαγιοκοπούσαν και από Βορρά το Ιράκ. <br /> Πρόκειται για μια κλασική περίπτωση διαμόρφωσης ενός ετερόκλητου μεν αλλά βαρύνοντος για τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή μετώπου δυσαρεστημένων από την αμερικανική πολιτική, που πιστοποιεί και το βάθος της σύγκρουσης του Ερντογάν με τις ΗΠΑ.<br /> <strong>Η Αγκυρα </strong>δηλώνει ότι δεν προσλαμβάνει ως απειλή την παλινόρθωση της ρωσικής κυριαρχίας στη Μαύρη Θάλασσα από τα σύνορα της Ρουμανίας μέχρι και τα σύνορα Αμπχαζίας - Γεωργίας και καθιστά σαφές ότι δεν πρόκειται να αξιοποιήσει την Κρίση στην Ουκρανία για να ενισχύσει την επιρροή της σε μειονοτικά εθνικά και θρησκευτικά ερείσματα στην Κριμαία αλλά και στον Καύκασο.<br /> <strong>Συνεργαζόμενες</strong> στη Συρία και στο Ιράν, ΗΠΑ και Ρωσία βρίσκονται σε σκληρή αντιπαράθεση στην Ουκρανία. Απέναντι στη Ρωσία και σε μικρότερο βαθμό στις ΗΠΑ για τη Συρία, η Τουρκία στηρίζει τη Μόσχα απέναντι στην Ουάσιγκτον. Αλά καρτ συμπλεύσεις και συσπειρώσεις που θυμίζουν τους διπλωματικούς ελιγμούς του 19ου αιώνα και απέχουν έτη φωτός από τις στατικές και δεσμευτικές συμμαχίες της εποχής του Ψυχρού Πολέμου.<br /> <a href="http://infognomonpolitics.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Από το Κίεβο στην Αγκυρα

του Γιώργου Καπόπουλου Η Κρίση  στην Ουκρανία συμπίπτει με την κορύφωση της εσωτερικής αντιπαράθεσης στην Τουρκία με ορατές επιπτώσεις...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία είναι αδιάλλακτη;

<div class="f_post_thumb"> <img alt="Η Τουρκία είναι αδιάλλακτη;" class="attachment-588x330" height="340" src="http://mignatiou.com/wp-content/uploads/2014/03/TOYRKIA-ECONOMY01-03JANUARY2014.jpg" title="Η Τουρκία είναι αδιάλλακτη;" width="620" /></div> <br /> Του Δρ Άρη Πετάση<br /> <br /> Αδιαλλαξία και στοχοθεσία. Άλλο αδιαλλαξία και άλλο στοχοπροσήλωση. Στη δεκαετία του 1950 η Τουρκία έθεσε σαν στόχο την επανάκτηση της Κύπρου. Από τότε ακολουθεί με εντυπωσιακή σταθερότητα μια αταλάντευτη στρατηγική προς τον τελικό της στόχο. Λειτουργεί όπως μια πετυχημένη εταιρεία που με σωστή στρατηγική προσπαθεί να κατακτήσει, για παράδειγμα, το 40% της αγοράς χωρίς κανένας ανταγωνιστής όμως να την κατηγορεί για αδιαλλαξία.<br /> <br /> Εάν, παρ’ ελπίδα, διευθυντής ανταγωνιστή κατηγορήσει την εταιρεία για αδιαλλαξία έρχεται αμέσως αντιμέτωπος με άμεση απόλυση, χωρίς προοπτική απασχόλησης αλλού, με την κατηγορία πως αντί να αναπτύξει στρατηγική αναχαίτισης προσπαθεί να συγκαλύψει την πραγματικότητα. Και εδώ βρίσκεται η διαφορά του τρόπου με τον οποίο η δική μας κυβέρνηση αντιμετωπίζει την Τουρκία. Δηλαδή, αντί να προσπαθεί να αναχαιτίσει την πορεία της Τουρκίας κρύβεται πίσω από το ψευδεπίγραφο “η Τουρκία είναι αδιάλλακτη και θα πρέπει να πειστεί να αλλάξει.” Με αυτή την προσέγγιση καλύπτει την παντελή αδυναμία της στο να χαράξει στρατηγική αναχαίτισης. Και έτσι το εθνικό μας θέμα οδεύει από τον ένα γκρεμό στον άλλο και βρίσκεται σήμερα σε πορεία ολέθρου. Και δεν είναι σημερινή η καταστροφική αυτή τακτική γιατί είναι πολύ παλιά. Απλά τώρα η κρατικοί εκπρόσωποι προσπαθούν με προπαγάνδα, επικοινωνιακή πλάνη και άλλα τεχνάσματα να πείσουν με αφελείς δηλώσεις του τύπου, “….η κυβέρνηση προσπαθεί να πείσει την Τουρκία πως είναι προς το συμφέρον της μια σωστή λύση του προβλήματος.<br /> <b>Η στρατηγική της Τουρκίας.</b> Η διαχρονική στρατηγική της Τουρκίας για την Κύπρο είναι απλή και αποτελείται από τρεις φάσεις:<br /> <b> α.) φάση πρώτη:</b> χρήση βίας, κάτω από προσχήματα (1974), για στρατιωτική κατάληψη του 40% σχεδόν της Κύπρου και εθνοκάθαρση,<b> β.) φάση δεύτερη:</b> εμπλοκή σε αναίμακτο πόλεμο εναντίον της Κύπρου για προώθηση των κεκτημένων της κατοχής (π.χ., προπαγάνδα, εποικισμό, κτλ) και<b> γ.) φάση τρίτη:</b> πλήρης κατάληψη ΟΛΟΚΛΗΡΗΣ της Κύπρου μέσω μιας “λύσης” που θα θέτει όλη την Κύπρο κάτω από τον έλεγχο της Τουρκίας με σταδιακή Αλεξανδρεττοποίηση και φυγή των Κυπρίων προς στο εξωτερικό (διερωτάται ο πολίτης πόσοι από αυτούς που σπουδάζουν τώρα στο εξωτερικό θα επιστρέψουν στην Κύπρο γνωρίζοντας πως οι διαπραγματεύσεις διεξάγονται στην βάση του κοινού ανακοινωθέντος των δύο κρατών και ανύπαρκτης κεντρικής κυβέρνησης;) Η δική μας πλευρά γνωρίζει ξεκάθαρα τους στόχους της Τουρκίας αλλά προσποιείται πως όλα πηγάζουν από αδιαλλαξία. Έτσι, βρίσκει ένα βολικό τρόπο για να κρύψει την ανυπαρξία αξιόπιστης στρατηγικής αναχαίτισης. Το κλισέ “ευθύνεται η Τουρκική αδιαλλαξία” αποτελεί διαχρονικά ένα από τα πιο πονηρά επικοινωνιακά τεχνάσματα για να καλυφθεί η απουσία (ανικανότητα) στρατηγικής σκέψης. Η επινόηση τρόπων παραπλάνησης είναι ευκολότερη από την μελέτη, την ανάλυση, τον καθορισμό εναλλακτικών προσεγγίσεων, τον προβληματισμό και την ευθυκρισία που απαιτούνται για χάραξη ευφυούς στρατηγικής αναχαίτισης. <br /> <br /> <b>Εκπρόσωποι-δραγομάνοι.</b> Ενώ η Τουρκία αποκαλύπτει τους παράλογους στόχους της αμέσως έρχονται προς βοήθειά της οι κρατικοί μας εκπρόσωποι που με διάφορες ανακοινώσεις της προσφέρουν κάλυψη. Για παράδειγμα, εξηγούν τοις πάσι πως, “…..η Τουρκία τα λέει όλα αυτά για εσωτερική κατανάλωση” και πως“….δεν είναι έτσι ακριβώς τα πράγματα.” Ακολούθως επανέρχεται η Τουρκία και ξανά διατυπώνει τις θέσεις της κρυστάλλινα, π.χ., “θέλουμε δύο κράτη στην Κύπρο,” “θέλουμε συνομοσπονδία με ανύπαρκτη κεντρική κυβέρνηση,” “θέλουμε διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας.” Ενεργοποιώντας τον μηχανισμό, “ερέθισμα-άμεση αντίδραση” του Παύλοφ επανέρχονται οι έμμισθοι εκπρόσωποι για να μας “μεταφράσουν” τις ακριβώς λέει η Τουρκία μπας και την παρεξηγήσουμε! <br /> <br /> <b>Αναίμακτος πόλεμος</b>. Εδώ και 40 χρόνια η Τουρκία διεξάγει ένα αναίμακτο πόλεμο εναντίον μας που προωθεί με εντυπωσιακή συνέπεια. Επειδή όμως η φύση του συγκεκριμένου πολέμου δεν απαιτεί χρήση όπλων και εκτεταμένη βία η κυβέρνησή μας προσποιείται, επί σκοπώ, πως όλα αυτά αποτελούν μέρος της αδιαλλαξίας της Τουρκίας και τίποτα άλλο. Οι αναίμακτοι πόλεμοι έχουν σκοπό να υπονομεύσουν το ηθικό του λαού και σιγά-σιγά να τον πείσουν να παραδοθεί όντας ψυχολογικά εξουθενωμένος. Μεταξύ άλλων τα όπλα του αναίμακτου πολέμου είναι: α.) τα διλήμματα (“λύση” ή διχοτόμηση”,) β.) η προπαγάνδα (“οι Τουρκοκύπριοι είναι απομονωμένοι”), γ.) η κατασκοπία (η Suddeutsche Zeitung σε άρθρο της με ημερομηνία 5 November 2013 αποκαλεί την Κύπρο “νησί των πρακτόρων,”) δ.) η επίδειξη δύναμης (το Μπαρμπαρός και Τουρκικά πολεμικά πλοία στα ανοικτά της Πάφου), ε.) απειλές (“θα επέμβουμε δυναμικά στην Κυπριακή ΑΟΖ,”) στ.) απαγορεύσεις (όχι κυπριακά πλοία στα Τούρκικα λιμάνια.) Η Τουρκία εφαρμόζει τα πιο πάνω όχι επειδή διακατέχεται από κάποιο πάθος αδιαλλαξίας αλλά γιατί αυτά αποτελούν θανάσιμα, αλλά κάπως αδιόρατα, όπλα στον πόλεμο εναντίον μας.<br /> <br /> <b>Πλήρης επικράτηση Τουρκίας.</b> Κατά την τελευταία προεκλογική περίοδο ερώτησα τον σημερινό πρόεδρο δημόσια να μας αναφέρει μια μόνο επιτυχία της Κύπρου μέσα από τις διαπραγματεύσεις των τελευταίων 40 ετών. Ο πρόεδρος δυσκολεύτηκε. Το συμπέρασμα είναι πως κατά τα τελευταία 60 χρόνια η Τουρκία δεν έχει παρεκκλίνει από τους στόχους της ούτε κατά ένα ιώτα. Εφαρμόζει σταθερά μια πετυχημένη στρατηγική που αποκαλούμε “αδιαλλαξία” και εμείς λειτουργούμε με στρατηγική συνεχών παραχωρήσεων και μηδενικού κέρδους που ονομάζομε “στρατηγική του εφικτού.” Η τελευταία κοινή διακήρυξη αποτελεί μια ακόμα παραχώρηση που φέρνει την Τουρκία λίγα μόνο βήματα μακριά από τον τελικό της στόχο. Είμαι σίγουρος πως η στρατηγική της Τουρκίας σε ότι αφορά την Κύπρο αποτελεί πρότυπο πετυχημένης πρακτικής έναντι μαθητευομένου αντίπαλου που θα διδάσκεται ευρέως στα πανεπιστήμια. Αποτελεί κλασσική περίπτωση αυτού που ονομάζουν τα βιβλία μάνατζμεντ σαν single minded focus (ή αυστηρή προσήλωση στους στόχους.) Η Τουρκία δεν είναι αδιάλλακτη απλά ξέρει πώς να πάρει αυτά που θέλει από αφελείς και απροετοίμαστους που λειτουργούν υπό το κράτος πανικού. <br /> <br /> * Ο Δρ Άρης Πετάσης είναι μέλος του Board of Trustees, Int’l Fund, Moscow State Aviation Universtity.<br /> <a href="http://mignatiou.com/" target="_blank">πηγή</a>

Η Τουρκία είναι αδιάλλακτη;

Του Δρ Άρη Πετάση Αδιαλλαξία και στοχοθεσία. Άλλο αδιαλλαξία και άλλο στοχοπροσήλωση. Στη δεκαετία του 1950 η Τουρκία έθεσε σαν στόχ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Πούτιν, ο Ομπάμα, και οι ακροδεξιοί του Κιέβου

<img alt="Ο Πούτιν, ο Ομπάμα, και οι ακροδεξιοί του Κιέβου" class="attachment-588x330" height="340" src="http://mignatiou.com/wp-content/uploads/2014/03/Putin-Obama01-05august20131.jpg" title="Ο Πούτιν, ο Ομπάμα, και οι ακροδεξιοί του Κιέβου" width="620" /><br /> <br /> Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ<br /> <br /> Η σύγκρουση της Ρωσίας και της Δύσης για την Ουκρανία δεν θα σημάνει και την έναρξη του νέου «ψυχρού πολέμου», όσο και αν υποστηρίζουν το αντίθετο ακόμα και σοβαροί αναλυτές στην αμερικανική πρωτεύουσα, οι οποίοι περισσότερο ερεθίζονται με την ιδέα, παρά πιστεύουν ότι η Ουάσιγκτον και η Μόσχα θα επιστρέψουν στη δεκαετία του ’60.<br /> <br /> Οταν ο Μπάρακ Ομπάμα και ο Βλαντιμίρ Πούτιν επιλέγουν να συνομιλούν για 90 λεπτά, και όταν γράφονταν αυτές οι γραμμές γίνονταν διευθετήσεις για να μιλήσουν ξανά -το έκαναν την Παρασκευή- αυτό δείχνει πως θα εξαντλήσουν όλα τα περιθώρια που έχουν, και θα αναζητήσουν εύσχημους τρόπους για να ξεπεράσουν την κρίση, αν και η αμοιβαία υποχώρηση θα χρειαστεί μεγάλη προσπάθεια για να επιτευχθεί.<br /> <br /> Ο Πρόεδρος της Ρωσίας δεν μπορεί να απωλέσει την Ουκρανία ως χώρα-δορυφόρο, αν και περισσότερο τον ενδιαφέρει η Κριμαία, και οπωσδήποτε ο κ. Ομπάμα το γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα. Από την άλλη πλευρά, επιβάλλοντας την επιρροή της στο Κίεβο, η Αμερική θα έχει σχηματίσει τόξο που «πνίγει» τη Μόσχα, η οποία δεν υπάρχει περίπτωση να το επιτρέψει. Ο κ. Πούτιν, ούτε Γκορμπατσόφ είναι, ούτε Γιέλτσιν. Είναι ένας καλά εκπαιδευμένος πρώην πράκτορας, με αντιαμερικανικές «αρχές», που ηγείται μίας μεγάλης χώρας, όπου οι αντίθετοι φιμώνονται.<br /> <br /> Εχοντας στην κατοχή του τα έγγραφα του Εντουαρντ Σνόουντεν, θα μπορούσε να εκβιάσει την Αμερική. Και ο λόγος που δεν το πράττει –όσο και αυτό να προκαλεί κατάπληξη- έχει να κάνει ακριβώς με το γεγονός ότι πέρασε από τις μυστικές υπηρεσίες: Ο Ρώσος πρόεδρος επέλεξε να συγκρούεται στο πολιτικό και το διπλωματικό πεδίο, διότι μόνο έτσι θα αναβιώσει την υπερδύναμη ΕΣΣΔ. Ενώ ανδρώθηκε επί κομμουνισμού, η πίστη του στην Ορθοδοξία τον εντάσσει αυτόματα στο στρατόπεδο των αντικομμουνιστών, διότι η Εκκλησία δεν πίστεψε ποτέ στον κομμουνισμό, και τον θεώρησε εχθρό της.<br /> <br /> Ο κ. Πούτιν δεν έχει την παραμικρή πολυτέλεια να απωλέσει την Κριμαία, και πιστεύει ότι έχοντας τον έλεγχο στη χερσόνησο, στην ουσία ελέγχει –έστω και με δυσκολία- και την Ουκρανία, την οποία δεν θα χάσει διότι γνωρίζει πως θα ηττηθεί στο γενικότερο γεωπολιτικό παιγνίδι. Ως παλιός πράκτορας, ο Ρώσος Πρόεδρος κάνει πολύ στοχευμένες κινήσεις. Οι Αμερικανοί πρώην συνάδελφοί του με τρόμο ανακάλυψαν την περασμένη Παρασκευή το πρωί, ότι όλη η πληροφόρηση που έδωσαν στο Λευκό Οίκο δεν ίσχυε, αφού ο κ. Πούτιν και αντέδρασε δυναμικά και επίσης, μέχρις ότου τον πάρουν είδηση, είχε πάρει τον απόλυτο έλεγχο της Κριμαίας. Ο Πρόεδρος της Ρωσίας πιστεύει πως δεν επιτρέπεται να χάσει, και αυτό τον καθιστά πιό επικίνδυνο.<br /> <br /> Ο Αμερικανός ομόλογός του, βρίσκεται στη δυσάρεστη θέση να έχει πέσει στην παγίδα του Πούτιν, ο οποίος θα μπορούσε να τον τραυματίσει πολιτικά και διπλωματικά. Η Αμερική έχασε το στρατιωτικό πλεονέκτημα, διότι ο κ. Ομπάμα και συγχαινεται τους πολέμους, και επίσης η Ουκρανία είναι …μακρυά. Αντιμετωπίζει και ένα πρόβλημα, που έχει να κάνει με τους νέους ηγέτες της χώρας. Στη συντριπτική τους πλειοψηφία είναι ακραίοι εθνικιστές και θιασώτες του ναζισμού, και αυτή η βασική λεπτομέρεια ενοχλεί αφάνταστα τους ψηφοφόρους του πρώτου αφρο-αμερικανού προέδρου των ΗΠΑ.<br /> <br /> Ο κ. Ομπάμα δεν έχει κανένα λόγο να συντάσσεται με τους ακροδεξιούς εθνικιστές και πρέπει να προσέξει πολύ, διότι ο χρόνος θα δείξει ότι χρησιμοποιούν την Αμερική. Εάν δε προκαλέσουν μεγαλύτερο αιματοκύλισμα, η ευθύνη θα πέσει στις πλάτες του Αμερικανού ηγέτη.<br /> <a href="http://mignatiou.com/" target="_blank">πηγή</a>

Ο Πούτιν, ο Ομπάμα, και οι ακροδεξιοί του Κιέβου

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ Η σύγκρουση της Ρωσίας και της Δύσης για την Ουκρανία δεν θα σημάνει και την έναρξη του νέου «ψυχρού πολέμου», όσο κ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πατριάρχες, Αγ. Σοφία τζαμί & κρίση ανάμεσα σε Αθήνα και Μόσχα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/03/Patriarches.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-97585" height="340" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/03/Patriarches.jpg" title="Patriarches" width="620" /></a></div> <br /> <strong>Πανορθόδοξη Σύνοδος, στην οποία μετείχαν οι προκαθήμενοι όλων σχεδόν των πρεσβυγενών πατριαρχείων και των αυτοκέφαλων ορθοδόξων εκκλησιών, πραγματοποιήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, με πρωτοβουλία του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου. </strong><br /> Ο Οικουμενικός Πατριάρχης έθεσε, στους προκαθημένους των λοιπών ορθοδόξων εκκλησιών, <strong>το ζήτημα της μετατροπής της Αγίας Σοφίας σε τζαμί,</strong> που ανασύρει η Τουρκία και το ζήτημα του ανοίγματος της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης.<br /> <strong>Στη σύνοδο συμμετείχαν, πέραν του Οικουμενικού Πατριάρχη</strong> Βαρθολομαίου, ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας, ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων, ο Μόσχας Κύριλλος, ο Πατριάρχης Σερβίας, ο Βουλγαρίας, ο Ρουμανίας, ο Γεωργίας, ο Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος, ο Πολωνίας, ο Αλβανίας και ο Τσεχίας και Σλοβακίας. Ο Πατριάρχης Αντιοχείας παρέστη μέσω εκπροσώπου του, λόγω προβλήματος υγείας.<br /> <br /> <strong>Η παρουσία του Μόσχας και πασών των Ρωσιών Κυρίλλου έχει ιδιαίτερη βαρύτητα. Η Ρωσική Εκκλησία έχει δημιουργήσει πολλά ζητήματα στο Οικουμενικό Πατριαρχείο και οι μεταξύ τους σχέσεις δεν βρίσκονταν στο καλύτερό τους σημείο.</strong> Φαίνεται όμως ότι γίνεται προσπάθεια εξομάλυνσής τους, χωρίς όμως και να λείψουν τα υπονοούμενα, από την πλευρά του Μόσχας, σχετικά με την πρωτοκαθεδρία του Φαναρίου.<br /> <strong>Ο Ρώσος Πατριάρχης επικεντρώθηκε, στην εισήγησή του, στις διώξεις κατά των Χριστιανών που λαμβάνουν χώρα στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική.</strong> «Ο χριστιανισμός βρίσκεται υπό εξαφάνιση στις περιοχές αυτές», είπε χαρακτηριστικά.<br /> <br /> <span style="color: maroon;"><strong>Ο Μόσχας Κύριλλος επίσης δεν αποδέχτηκε την πρόσκληση, σε επίσημο γεύμα, της ελληνικής πρεσβείας στη Μόσχα, μετά την ακύρωση προγραμματισμένου ταξιδιού του Αθηνών Ιερωνύμου στη Ρωσία. Ο Έλληνας προκαθήμενος ακύρωσε το ταξίδι του λόγω των γεγονότων στην Ουκρανία και σε απάντηση ο Ρώσος Πατριάρχης αρνήθηκε να μεταβεί στο καθιερωμένο επίσημο γεύμα που παραθέτει η ελληνική πρεσβεία στη Μόσχα, επ’ ευκαιρία της Κυριακής της Ορθοδοξίας.</strong></span><br /> <a href="http://www.defence-point.gr/">πηγή</a>

Πατριάρχες, Αγ. Σοφία τζαμί & κρίση ανάμεσα σε Αθήνα και Μόσχα

Πανορθόδοξη Σύνοδος, στην οποία μετείχαν οι προκαθήμενοι όλων σχεδόν των πρεσβυγενών πατριαρχείων και των αυτοκέφαλων ορθοδόξων εκκλησιών...

Διαβάστε την συνέχεια

Δέκα συμπεράσματα αναλύοντας την ουκρανική κρίση

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/03/svoboda_ukraine.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-97544" height="340" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/03/svoboda_ukraine.jpg" title="svoboda_ukraine" width="620" /></a></div> <br /> <strong>Επιχειρώντας μια αρχική προσέγγιση στα γεγονότα της Ουκρανίας και στις επιπτώσεις τους στο διεθνές σύστημα διατυπώνουμε μια σειρά συμπερασμάτων:</strong><br /> <span style="color: maroon;"><strong>του Σωτήρη Δημόπουλου</strong></span><br /> <span style="color: maroon;"><strong>1. </strong></span>Κορυφαία αντιπαράθεση στην παγκόσμια ισορροπία ισχύος παραμένει αυτή μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής και της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Είκοσι τρία έτη μετά τη πτώση του σοσιαλισμού και της Σοβιετικής Ένωσης, αποδεικνύεται ότι <strong>οι κανόνες της Γεωπολιτικής είναι διαχρονικοί</strong>. Έτσι, η Ρωσία αποτελεί τον κυριότερο αντίπαλο των ΗΠΑ, όχι εξαιτίας των εμμονών του υπερσυντηρητικού αμερικανικού κατεστημένου αλλά, <strong>λόγω των ασύγκριτων πλεονεκτημάτων της</strong> (φυσικοί πόροι και αχανής έκταση, στρατιωτικό δυναμικό, πολιτικό προσωπικό με αυτοκρατορική οπτική στις διεθνείς σχέσεις, πολιτισμικό βάθος) που μπορεί, σε συνεργασία βέβαια με άλλες περιφερειακές δυνάμεις, να απειλεί την παγκόσμια αμερικανική ηγεμονία.<br /> <span style="color: maroon;"><strong>2.</strong></span> Η ουκρανική κρίση αλλάζει πλέον το διεθνές τοπίο. Όποια κι αν είναι η κατάληξή της τίποτε δεν θα είναι όπως πριν. <strong>Φαίνεται ότι μόλις ξεκίνησε, και επισήμως, ένας νέος «ψυχρός πόλεμος», με άγνωστη για την ώρα κατάληξη.</strong> Η μεταβατική περίοδος που ακολούθησε τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, και την απόλυτη ηγεμονία των ΗΠΑ, κλείνει με τα γεγονότα του Κιέβου και της Κριμαίας. Θα έχει προηγηθεί, όμως, σειρά εξελίξεων στην κεκαυμένη ζώνη, που <strong>ξεκινά από την Κεντρική Ασία και καταλήγει στη Λιβύη, που έχουν πλήξει το γόητρο των ΗΠΑ</strong> και τα αμερικανικά συμφέροντα. Ανάμεσά τους τα γεγονότα που σήμαναν συναγερμό στην Ουάσιγκτον, υπήρξαν η αντεπανάσταση των στρατιωτικών στην Αίγυπτο και η αντοχή του Άσαντ στη Συρία. <strong>Η αδυναμία των ΗΠΑ να επιβάλλουν την επιθυμητή λύση έδωσε το μήνυμα ότι η υπερδύναμη ήταν σε υποχώρηση.</strong> Και επειδή στον διεθνή ανταγωνισμό δυνάμεων δεν υπάρχουν κενά, ο Πούτιν φρόντιζε με ταχύτητα να τα καλύπτει. Αυτό προκάλεσε την αντεπίθεση των Αμερικανών σε πολλά μέτωπα, με κορύφωση την αυλή της Ρωσίας, την Ουκρανία.<br /> <br /> <span style="color: maroon;"><strong>3.</strong></span> <strong>Η Ουκρανία αποτελεί κομβικό χώρο για τον έλεγχο της Ευρασίας και την ισχύ της Ρωσίας.</strong> Η γειτνίασή της με την Κεντρική Ευρώπη και η εκτεταμένη ακτογραμμή στα παράλια της Μαύρης Θάλασσας, επιτρέπουν στη Μόσχα να διατηρεί την επιρροή της τόσο στην Κεντρική και Δυτική Ευρώπη όσο και στα Βαλκάνια και την Ανατολική Μεσόγειο. Ο ρόλος της χώρας ενισχύθηκε από τους ενεργειακούς αγωγούς που τη διασχίζουν.<strong> Η Ουκρανία, όμως, συνιστά επιπλέον το πεδίο όπου κρινόταν η δυνατότητα να πραγματοποιηθεί μια στρατηγική, οικονομική κυρίως, συμμαχία της Ρωσίας με τη Γερμανία.</strong> Για τον λόγο αυτό, εξ αρχής, οι ΗΠΑ επεδίωξαν, σύμφωνα και με το θεωρητικό σχήμα του Μπρζεζίνσκι, να δημιουργήσουν <strong>μια ζώνη για την αποτροπή αυτού του ενδεχομένου,</strong> από τις Βαλτικές Δημοκρατίες έως τα Βαλκάνια. Από τη μεριά τους, <strong>οι Γερμανοί κινούνται κατά βάση ευκαιριακά</strong> και με γνώμονα το μέγιστο οικονομικό όφελος, όπως διαφάνηκε και κατά τη διάρκεια της ουκρανικής κρίσης. Η απώθηση, όμως, της Ρωσίας και η ασιατική της αναδίπλωση, ενέχει <strong>τον υπαρκτό για τα αμερικανικά συμφέροντα, κίνδυνο,να τη φέρει εγγύτερα στην Κίνα</strong>.<br /> <span style="color: maroon;"><strong>4. </strong></span>Η «κατάληψη» της Κριμαίας εξασφαλίζει στη Ρωσία τη <strong>συνέχιση της απρόσκοπτης ναυτικής της παρουσίας στις «ζεστές θάλασσες»</strong>. Ταυτοχρόνως, στέλνει εγκαίρως μήνυμα αποφασιστικότητας, προς τη Δύση και το Κίεβο αλλά και στις φιλορωσικές δυνάμεις εντός της Ουκρανίας, ώστε να αντισταθούν στην κεντρική κυβέρνηση. <strong>Ως βασική απειλή για τη Μόσχα αναδεικνύεται ο ταταρικός πληθυσμός,</strong> που τρέφει αισθήματα μίσους προς τη Ρωσία, για την κατάκτηση του ταταρικού χανάτου το 1783 και την εξορία του στην Κ. Ασία το 1944-1989. <strong>Ένα ισλαμιστικό αντάρτικο δεν θα είναι μια απίθανη εξέλιξη,</strong> με παράλληλη αναζωπύρωση του ισλαμιστικού πολέμου στον Βόρειο Καύκασο.<br /> <span style="color: maroon;"><strong>5.</strong> </span><strong>Τα δύο τμήματα της Ουκρανίας είναι μάλλον αδύνατον να επιβιώσουν σε ένα κράτος. Το πιθανότερο είναι οι ανατολικές και νότιες επαρχίες, μέσω δημοψηφισμάτων, να επιδιώξουν, σε μια πρώτη φάση, τη διευρυμένη αυτονομία τους. Ανάλογα με την αντίδραση των δυνάμεων κρούσης του νέου καθεστώτος του Κιέβου, αυτή η διαδικασία μπορεί να φθάσει μέχρι την απόσχιση.</strong> Η εξέλιξη αυτή θα εξυπηρετούσε πρωτίστως τον Πούτιν, στο πλαίσιο του σχεδίου δημιουργίας της ευρασιατικής ζώνης που προωθεί. Αντιθέτως, θα ήταν αρνητική για τη δυτική και την κεντρική Ουκρανία, όπως και για τις ΗΠΑ. <strong>Χωρίς τη βαριά βιομηχανία της περιοχής του Ντονμπάς και, κυρίως, χωρίς έξοδο στη θάλασσα η Ουκρανία θα είναι κράτος «ανάπηρο», που θα επιβιώνει μόνο από «χορηγίες».</strong> Για τον λόγο αυτό, το σημείο κορύφωσης της σύγκρουσης θα είναι <strong>πιθανότατα η Οδησσός,</strong> ο σημαντικότερος λιμένας της χώρας.<br /> <span style="color: maroon;"><strong>6. </strong></span>Η ουκρανική κρίση είναι <strong>πιθανό να επεκταθεί δυτικότερα</strong>. Ενεργός υποστηρικτής του ουκρανικού εθνικιστικού μπλοκ είναι εκτός της <strong>Πολωνίας </strong>(αν και ποτέ δεν συμφιλιώθηκε με την ιδέα ότι η Γαλικία βρίσκεται εκτός των συνόρων της), και η <strong>Ρουμανία</strong>, λόγω της Μολδαβίας.<strong> Το Τσισινάου υπέγραψε τη συμφωνία με την Ε.Ε., την ίδια που απέρριψε ο Γιανουκόβιτς </strong>και στην ουσία βρίσκεται σε τροχιά απορρόφησής του από το Βουκουρέστι. Αυτή η προοπτική βρίσκει αντίθετους τους ισχυρούς κομουνιστές της χώρας, την αποσχισθείσα Υπερδνειστερία αλλά και τους Γκαγκαούζους στο νότο. <strong>Οι Γκαγκαούζοι, ορθόδοξοι χριστιανοί τουρκόφωνοι (ο πληθυσμός τους είναι περίπου 200.000), διενήργησαν δημοψήφισμα</strong> στις 3 Φεβρουαρίου για να επιλέξουν ανάμεσα στην Ε.Ε. και στην Ευρασιατική Ένωση του Πούτιν, και <strong>το αποτέλεσμα ήταν καθολικό (98,4%)</strong> υπέρ της δεύτερης επιλογής.<br /> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/03/Ethnolingusitic_map_of_ukraine.png"><img alt="" class="aligncenter size-large wp-image-97545" height="314" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/03/Ethnolingusitic_map_of_ukraine-1024x715.png" title="Ethnolingusitic_map_of_ukraine" width="450" /></a><br /> <span style="color: maroon;"><strong>7. </strong></span>Στη Τουρκία, και σε μια δύσκολη συγκυρία για τον Ερντογάν, <strong>η νέο-οθωμανική πολιτική επιτάσσει τη στήριξη του ταταρικού πληθυσμού της Κριμαίας, </strong>ο οποίος άλλωστε ήδη από το 1990 ενισχύθηκε σε σημαντικό βαθμό τόσο οικονομικά όσο και πολιτικά από την Άγκυρα. Η τουρκική επιρροή σε όλο το ρωσικό υπογάστριο (<strong>από την Κριμαία, τον Καύκασο, μέχρι βορείως της Κασπίας και τη Κ. Ασία</strong>) είναι απαραίτητη για τις ΗΠΑ. Ωστόσο, η εξέλιξη αυτή, <strong>σε συνθήκες ψυχρού πολέμου, θα στερήσει από την Άγκυρα τη δυνατότητα να συνεργάζεται πλέον στο οικονομικό και ενεργειακό πεδίο,</strong> όπως έκανε ως σήμερα, με την Ρωσία.<br /> <span style="color: maroon;"><strong>8.</strong></span> Στο πλαίσιο της αμερικανικής αντεπίθεσης θα πρέπει να εντάξουμε και <strong>τη λύση που προωθείται στη Κύπρο</strong>. Η στρατηγική συμμαχία ΗΠΑ, Ισραήλ και Τουρκίας, πέρα από την εκμετάλλευση των ενεργειακών πόρων και των διαδρομών τους, <strong>θα εξοβέλιζε τον ρωσικό παράγοντα από το νησί</strong> και θα περιόριζε συνολικά τις κινήσεις του στην ανατολική Μεσόγειο.<br /> <span style="color: maroon;"><strong>9. </strong></span>Επιβεβαιώνεται και στην περίπτωση της Ουκρανίας, ότι <strong>κυρίαρχος παράγων των μεγάλων ανακατατάξεων παραμένουν οι κλασικές συλλογικές ταυτότητες,</strong> δηλαδή η εθνική και η θρησκευτική.<br /> <!-- /metas --> <br /> <span style="color: maroon;"><strong>10. </strong></span>Η προώθηση των γεωπολιτικών συμφερόντων συνεχίζει να <strong>παραμερίζει με ιδιαίτερη ευκολία τους κανόνες της «πολιτικής ορθότητας»</strong>. Μετά τη Συρία, όπου χρησιμοποιούνται οι ακραίοι ισλαμιστές, για να ανατραπεί το καθεστώς του Άσαντ, και στην Ουκρανία, <strong>στηρίχθηκαν ανοιχτά οι ακροδεξιοί του «Σβόμποντα» και του «Πράβι Σέκτορ», </strong>που καθοδήγησαν την εξέγερση στην πλατεία Μαϊντάν. <strong>Μια κίνηση που προκαλεί τουλάχιστον απορία,</strong> καθώς στην Ουκρανία δεκάδες χιλιάδες Εβραίοι, όπως στο περιβόητο Μπάμπι Γιάρ του Κιέβου, βρήκαν τραγικό θάνατο από τις δυνάμεις του άξονα με τη άμεση συνέργεια των Ουκρανών συμμάχων τους.<br /> <a href="http://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Δέκα συμπεράσματα αναλύοντας την ουκρανική κρίση

Επιχειρώντας μια αρχική προσέγγιση στα γεγονότα της Ουκρανίας και στις επιπτώσεις τους στο διεθνές σύστημα διατυπώνουμε μια σειρά συμπερα...

Διαβάστε την συνέχεια

ΗΠΑ: Αντιδρούν οι βιομήχανοι με τις κυρώσεις στη Ρωσία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/03/US_Congress.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-97572" height="340" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/03/US_Congress.jpg" title="US_Congress" width="620" /></a></div> <br /> <strong>Αμερικανοί βιομήχανοι απεύθυναν επίσημη προειδοποίηση στον πρόεδρο Ομπάμα, αναφέροντας, ότι τυχόν επιβολή οικονομικών κυρώσεων κατά της Ρωσίας θα θέσουν σε κίνδυνο δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια αμερικανικών επενδύσεων, τα οποία έχουν επενδυθεί στον τομέα της ενέργειας, αλλά και σε άλλους τομείς.</strong><br /> Για τις μεγάλες αμερικανικές εταιρείες, η εμπλοκή τους με τη ρωσική αγορά αποτελεί κεντρική στρατηγική επιλογή, η οποία δεν πρέπει να τεθεί σε κίνδυνο. Η <strong>PepsiCo,</strong> αυτή τη στιγμή, αποτελεί τη μεγαλύτερη εταιρεία στη Ρωσία, που ενεργοποιείται στον τομέα των τροφίμων και ποτών, με <strong>κύκλο εργασιών το 2012, ύψους σχεδόν 5 δισ. δολαρίων</strong>.<br /> Η δε <strong>General Electric </strong>έχει συστήσει, ήδη, δύο θυγατρικές εταιρείες στη Ρωσία, βιομηχανικές τουρμπίνες. Η <strong>Ford Motor Co,</strong> λίγο πριν το ξέσπασμα της ουκρανικής κρίσης, είχε κλείσει συμφωνία συνεργασίας με ρωσική εταιρεία στον τομέα των αυτοκινήτων, ενώ η <strong>Boeing</strong> αποτελεί βασικό εξαγωγέα στη Ρωσία.<br /> <br /> <span style="color: maroon;"><strong>Αν οι κυρώσεις τεθούν σε εφαρμογή, όλες αυτές οι εταιρείες κολοσσοί, θα χάσουν πάρα πολλά δισ. δολάρια, με καταστροφικά αποτελέσματα, τόσο για τις ίδιες, όσο και την αμερικανική οικονομία, γενικότερα. Οι Αμερικανοί βιομήχανοι έχουν ήδη θέσει τι θέμα, τόσο σε εκπροσώπους της κυβέρνησης, όσο και σε γερουσιαστές και μέλη του Κογκρέσου Δημοκρατικών και Ρεπουμπλικάνων. </strong></span><br /> <br /> Οι Αμερικανοί επιχειρηματίες πιστεύουν, ότι <strong>ακόμα κι αν τελικά επιβληθούν κυρώσεις, θα είναι κυρώσεις για την τιμή των όπλων και μόνο,</strong> οι οποίες δεν θα αγγίζουν, ουσιαστικά, τα οικονομικά συμφέροντα των δύο χωρών. Το ίδιο, υποστηρίζουν, ισχύει και τις συμμάχους των ΗΠΑ στην Ευρώπη, αφού <strong>μόνο το ύψος των ρωσικών δανείων και επενδύσεων ξεπερνά τα 200 δισ. δολάρια, χωρίς να υπολογίζεται η απόλυτη ενεργειακή εξάρτηση </strong>της Ευρώπης από τη Ρωσία.<br /> <a href="http://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a>

ΗΠΑ: Αντιδρούν οι βιομήχανοι με τις κυρώσεις στη Ρωσία

Αμερικανοί βιομήχανοι απεύθυναν επίσημη προειδοποίηση στον πρόεδρο Ομπάμα, αναφέροντας, ότι τυχόν επιβολή οικονομικών κυρώσεων κατά της Ρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η «Μεγάλη Ιδέα» και η παρακμή της Ελλάδας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjThsm2CUbV8RKsWf8zOmGmZw49OzsONCCHDAhpO9ul4pI7j3NtF2oWbF8EyBFILk3sKFPrRU5oQ0th28NRtysiDUIXFhCSXR08QIsyTHHY5ZMKnNrponsnJuCzbKYjro_GvMDnu-sJ0mu_/s1600/%CE%A7%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF512.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjThsm2CUbV8RKsWf8zOmGmZw49OzsONCCHDAhpO9ul4pI7j3NtF2oWbF8EyBFILk3sKFPrRU5oQ0th28NRtysiDUIXFhCSXR08QIsyTHHY5ZMKnNrponsnJuCzbKYjro_GvMDnu-sJ0mu_/s640/%CE%A7%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF512.jpg" /></a></div> <b>Σάββας Καλεντερίδης</b> <br /> Οταν ξεκίνησε η Ελληνική Επανάσταση το 1821, οι Ελληνες, εκτός από τον ελλαδικό χώρο, ήταν διασκορπισμένοι στις παράλιες περιοχές του Εύξεινου Πόντου και της λεκάνης της Μεσογείου, καθώς και σε μεσόγειες περιοχές της Ανατολής και της Βαλκανικής. Με τη σύσταση του ελληνικού κράτους, στις ψυχές όλων γεννήθηκε η ελπίδα ότι το κράτος αυτό θα αποτελέσει τον βασικό μηχανισμό της πνευματικής αναγέννησης του έθνους, αλλά και τον προστάτη και υποστηρικτή ολόκληρου του Ελληνισμού. Φυσικά θα ήταν εξωπραγματικό να περιμένει κανείς από ένα νεοσύστατο, αδύναμο και πολλαπλώς εξαρτημένο κράτος να είναι σε θέση να επεμβαίνει στις χώρες όπου υπήρχαν προαιώνιες ελληνικές κοινότητες, για να προστατεύει τα μέλη τους όταν υπήρχαν προβλήματα που οφείλονταν στα εθνικιστικά πάθη, όμως η φλόγα της ελπίδας ήταν πάντα αναμμένη.<br /> <br /> Υπάρχουν απόψεις που θεωρούν ότι η ίδρυση του ελλαδικού κράτους ήταν ένα μεγάλο λάθος που λειτούργησε ως άλλοθι στις σφαγές και τις διώξεις του Ελληνισμού, οι οποίοι -με βάση το σκεπτικό των αλλοφύλων-, αφού απέκτησαν κράτος, θα μπορούσαν πλέον να εγκατασταθούν στα εδάφη του, «αδειάζοντας τη γωνιά» σε Βουλγάρους, Τούρκους, Αιγυπτίους και τόσους άλλους που εκδίωξαν τους Ελληνες από τα εδάφη τους. Σύμφωνα με αυτές τις απόψεις, αν ο Ελληνισμός είχε υιοθετήσει ένα άλλο δόγμα, θα μπορούσε να είναι η κυρίαρχη δύναμη στα Βαλκάνια, στην Ανατολή και στον Εύξεινο Πόντο, διεκδικώντας ίσως τον έλεγχο μεγάλης περιοχής της πρώην Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.<br /> Αυτές τις απόψεις δεν θα τις κρίνουμε στο παρόν άρθρο και ίσως αξίζει τον κόπο να γίνει μια εκτεταμένη συζήτηση για το θέμα αυτό. Να μείνουμε όμως στο θέμα μας.<br /> <br /> Με την ίδρυση του ελλαδικού κράτους, τα πρώτα χρόνια επικράτησε μια διαμάχη μεταξύ αυτόχθονων και ετερόχθονων. Οι πρώτοι ζητούσαν τον αποκλεισμό από το κράτος και τις θέσεις των δημοσίων υπαλλήλων των ετερόχθονων, δηλαδή των Ελλήνων που κατάγονταν από περιοχές εκτός της Πελοποννήσου και Στερεάς Ελλάδας. Μάλιστα, έθεταν ως όρο να έχουν πολεμήσει στον εθνικοαπελευθερωτικό πόλεμο ή να εγκαταστάθηκαν στις προαναφερθείσες περιοχές την περίοδο έως την ίδρυση του κράτους. Ανάλογης υφής προβλήματα υπήρχαν και στο ζήτημα της εκλογής βουλευτών. Τελικά, ως αποτέλεσμα αυτής της διαμάχης εμφανίστηκε για πρώτη φορά ο όρος «Μεγάλη Ιδέα», από τον Ιωάννη Κωλέττη το 1844, και έκτοτε αποτελούσε ιδεολογική αναφορά η οποία καθόριζε την πολιτική της χώρας και αποσκοπούσε στην απελευθέρωση των εδαφών που κατοικούνται από Ελληνες και την ενσωμάτωσή τους στο ελληνικό κράτος.<br /> <br /> Η «Μεγάλη Ιδέα» ήταν αυτή που κινητοποίησε το έθνος για να ακολουθήσουν οι αγώνες που οδήγησαν στην επέκταση των συνόρων προς Βορρά και στην απελευθέρωση των εδαφών της Ηπείρου, της Μακεδονίας, της Θράκης και των νησιών του Ιονίου και του Αιγαίου.<br /> <br /> Ομως η «Μεγάλη Ιδέα» έπασχε σε ένα σοβαρό ζήτημα. Ηταν κρατικοκεντρική και όχι ανθρωποκεντρική. Δηλαδή δεν μπορούσε να απαντήσει στο εξής απλό ερώτημα: Εστω με έναν μαγικό τρόπο απελευθερώνονταν όλα τα εδάφη στα οποία οι Ελληνες ήταν πλειονότητα. Τι θα γινόταν με τις υπόλοιπες ελληνικές κοινότητες που ήταν διασκορπισμένες σε δεκάδες χώρες, στη Βαλκανική, στον Εύξεινο Πόντο, στην Ανατολή και τη λεκάνη της Μεσογείου; Και το ερώτημα αυτό είναι πιο επώδυνο, αν σκεφτεί κανείς ότι οι κοινότητες αυτές θα είχαν να αντιμετωπίσουν την εθνικιστική μήνιν των λαών, που έχασαν από τους Ελληνες εδάφη τα οποία θεωρούσαν ότι ήταν δικά τους.<br /> <br /> Τα αναφέρουμε όλα αυτά γιατί θεωρούμε ότι το ελληνικό κράτος, ακριβώς επειδή ενστερνίστηκε ως επίσημη ιδεολογία τη «Μεγάλη Ιδέα», δεν κατόρθωσε ποτέ να αναπτύξει και να υιοθετήσει ένα δόγμα για την προστασία με κάθε τρόπο του απανταχού Ελληνισμού. Ισα ίσα, η δημιουργία του κράτους και η προσπάθεια της εθνικής ολοκλήρωσης μέσω της «Μεγάλης Ιδέας» θυματοποίησαν τον οικουμενικό Ελληνισμό, με τους γνωστούς ακρωτηριασμούς που οδήγησαν στη σημερινή παρακμή το ελληνικό έθνος.<br /> <br /> Γιατί, αν υπήρχε αυτό το δόγμα της πάση θυσία προστασίας του οικουμενικού Ελληνισμού, όταν για παράδειγμα σχεδιαζόταν η εκστρατεία στην Κριμαία, πολύ δε περισσότερο η Μικρασιατική Εκστρατεία, πολιτικοί και επιτελείς θα είχαν βάλει στο τραπέζι το εξής απλό ζήτημα: Πώς θα επηρεάσει η κάθε ενέργεια τον Ελληνισμό της Ρωσίας και του Καυκάσου στη μία περίπτωση και του Πόντου και της Ανατολής στην άλλη;<br /> <a href="http://www.dimokratianews.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Η «Μεγάλη Ιδέα» και η παρακμή της Ελλάδας

Σάββας Καλεντερίδης Οταν ξεκίνησε η Ελληνική Επανάσταση το 1821, οι Ελληνες, εκτός από τον ελλαδικό χώρο, ήταν διασκορπισμένοι στις παρά...

Διαβάστε την συνέχεια

'Νέμεσις' στην Κυπριακή ΑΟΖ - Κοινή άσκηση Ελλάδας, Κύπρου , ΗΠΑ , Ισραήλ

<img alt="" height="340" src="http://www.onalert.gr/files/Image/ONALERTPHOTOS/AOZ_ENERGEIA/cache/exedra_israelis-630x419.jpg" width="630" /><br /> <br /> <strong>“Νέμεσις” στην Κυπριακή ΑΟΖ! Την οποία μάλιστα δεν θα αποδώσουν μόνοι τους οι Κύπριοι,αλλά σε συνεργασία με τις ΗΠΑ, το Ισραήλ και την Ελλάδα. Η κοινή άσκηση έρευνας διάσωσης των τεσσάρων χωρών με την -όχι τυχαία- κωδική ονομασία “Νέμεσις” έχει προγραμματιστεί για τις 10 Απριλίου, με σενάριο άκρως ενδιαφέρον που είναι βέβαιο ότι θα “θερμάνει” πάλι τα νερά της νοτιοανατολικής Μεσογείου.</strong><br /> <br /> Η άσκηση που από την Ελλάδα την <strong>διαχειρίζεται το Υπουργείο Ναυτιλίας και Αιγαίου</strong> έχει ήδη σχεδιαστεί και όπως προκύπτει από τα έγγραφα που έχει στη διάθεσή του το Onalert έχει σενάριο άμεσα σχετικό με τα αποθέματα φυσικού αερίου.<br /> <br /> <img alt="" height="442" src="http://www.onalert.gr/files/Image/ONALERTPHOTOS/DOCUMENTS/askisi_aoz_kypros.png" width="600" /><br /> <br /> <strong>Σύμφωνα μ΄ αυτό:</strong><br /> •Οι συμμετέχουσες δυνάμεις θα κληθούν να αντιμετωπίσουν σοβαρό επεισόδιο σε πλατφόρμα άντλησης φυσικού αερίου εντός της Κυπριακής ΑΟΖ. Το “επεισόδιο” όπως περιγράφεται στα έγγραφα θα έχει προέλθει από “τρομοκρατική επίθεση εναντίον της πλατφόρμας” . <br /> <br /> •Από την επίθεση έχουν προκύψει πολλοί τραυματίες, οι οποίοι χρήζουν άμεσης ιατρικής βοήθειας.<br /> <br /> •Η αποστολή των δυνάμεων είναι πρώτα απ΄ όλα να φθάσουν από αέρα και θάλασσα ,άμεσα στην πλατφόρμα που έχει “χτυπηθεί” και να την “ασφαλίσουν” από ενδεχόμενο νέο χτύπημα.<br /> <br /> •Ταυτόχρονα θα πρέπει να γίνεται και η μεταφορά των τραυματιών του προσωπικου της πλατφορμας.<br /> <br /> •Το Κέντρο Επιχειρήσεων θα βρίσκεται στην Λάρνακα και αυτό είναι σημαντικό για τη Κύπρο.<br /> <br /> Η Κύπρος θα συμμετάσχει με σημαντικές για τις δυνατότητές της δυνάμεις. Ένα αεροσκάφος ,επτά ελικόπτερα, πέντε ταχέα σκάφη ,ομάδα βατραχανθρώπων και νοσοκομειακές υποδομές.<br /> <br /> Το Ισραήλ βάζει τη δύναμη πυρός με τρία “σκάφη μάχης” και οι ΗΠΑ θα συμμετάσχουν με πολεμικό πλοίο και αεροσκάφος ναυτικής συνεργασίας P - 3 Orion.<br /> <br /> Η Ελλάδα θα έχει σημαντική παρουσία στην άσκηση με ένα ελικόπτερο της Ελληνικής Ακτοφυλακής , ένα σκάφος, βατραχαχνθρώπους , δυο αεροσκάφη Canadair ,ένα C -130, ένα σκάφος του ΠΝ και μονάδα Ειδικών Δυνάμεων του στρατού.<br /> <br /> Από την παράθεση αυτών των στοιχείων προκύπτει ότι η άσκηση δεν γίνεται…απλά για να γίνει. Η υπόθεση του φυσικού αερίου είναι πολύ σοβαρή στην νοτιονατολική Μεσόγειο και μεταξύ άλλων θεμάτων που πρέπει να επιλυθούν είναι και η ασφάλεια των εγκαταστάσεων που θα “στηθούν” για την άντληση των αποθεμάτων.<br /> <br /> Το Ισραήλ έχει αρχίσει ήδη να αντιμετωπίζει το πρόβλημα της ασφάλειας των δικών του εγκαταστάσεων και “περνά” αυτή την “γνώση” και στην Κύπρο.<br /> <br /> Πρώτα απ΄ όλα οι Ισραηλινοί κρατούν …μυστική την ακριβή θέση κάθε πλατφόρμας που έχουν στήσει. Αυτό που έχει γίνει γνωστό είναι ότι ενώ το ναυτικό του είχε χώρο ευθύνης μέχρι 23 χιλιόμετρα από τις ακτές του, μετά από την έναρξη άντλησης φυσικού αερίου, η απόσταση αυτή έγινε 150 χιλιόμετρα.<br /> <br /> <b>Τι φοβούνται οι ισραηλινοί;</b><br /> <br /> Οι πλατφόρμες είναι αρκετά μακριά από την ακτή, και τα πλοία αναγκαστικά πρέπει να περάσουν απο τον Λίβανο, κατι που τα κάνει ευκολο στόχο για ομάδες όπως την Χεζμπολάχ, η οποία, κατάφερε να χτυπήσει την κορβετα INS Hanit κατά τη διάρκεια του δευτερου Λιβανικου Πολέμου. Η λιστα ενδεχομενων απειλών είναι μεγάλη, και το ναυτικό υποστηρίζει ότι δεν μπορεί να τις αντιμετωπίσει.<br /> <br /> Για αυτο το λόγο αυτό που ορίστηκε για το ναυτικό πριν δυο χρόνια <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> ως αποστολή για την υπεράσπιση των ‘οικονομικών υδατων’ του Ισραήλ έχει μετατραπει σε ένα σχέδιο άμυνας που περιλαμβάνει τόσο την ανάπτυξη μιας στρατηγικής όσο και τον εξοπλισμό του Πολεμικού Ναυτικού με νέα πλοία κατάλληλα για την προστασία των εξέδρων και των εγκαταστάσεων παραγωγής. Το ναυτικό θέλει να αγοράσει τέσσερα σκάφη. Και ετοιμάζεται να πουλήσει και δύο στην Κύπρο. Η ασφάλεια πάντα…κόστιζε.<br /> <br /> Δεν είναι τυχαίο ότι το Ισραήλ θέλει να δαπανήσει περίπου 760 εκατομμύρια δολάρια για την αγορά περιπολικών σκαφών αλλά και μη επανδρωμένων εναέριων οχημάτων,για να τα χρησιμοποιήσει σε επιχειρήσεις προστασίας εναντίον πιθανών επιθέσεων στις εξέδρες εξόρρυξης φυσικού αερίου.<br /> <br /> Η έναρξη της άντλησης φυσικού αερίου από το οικόπεδο Ταμάρ έδωσε διάσταση επείγοντως στις εξοπλιστικές προμήθειες του Ισραήλ. Το Ταμάρ απέχει 40 μίλια από το λιμάνι και τη ναυτική βάση της Χάιφα στο βόρειο Ισραήλ. Έχει αποθέματα περίπου 10 τρισεκατομμύρια κυβικα φυσικού αερίου. Μεγαλύτερα αποθέματα έχει το Λεβιάθαν, βορειότερα. Υπολογίζονται σε περίπου 16 τρισεκατομμύρια.<br /> <br /> Σύμφωνα με τις πληροφορίες που υπάρχουν , το Πολεμικό Ναυτικό του Ισραήλ θέλει τεσσερα πλοία 1.200 τόνων, εξοπλισμένα με αμυντικά πυραυλικά συστήματα για την αντιμετώπιση πυραύλων κατά θαλάσσιων στόχων .<br /> <br /> Η Κύπρος μπορεί να συζητά την προμήθεια των δύο σκαφών από το Ισραήλ, στην Ελλάδα βέβαια δεν μπορεί να γίνει ούτε σκέψη για οποιαδήποτε αγορά. Γι΄ αυτό και ο “άξονας” Ισραήλ - Κύπρου - Ελλάδας που στρατιωτικά έχει εμφανώς την αμερικανική υποστήριξη είναι κάτι παραπάνω από χρήσιμος για την Αθήνα.<br /> <a href="http://www.onalert.gr/" target="_blank">πηγή</a>

'Νέμεσις' στην Κυπριακή ΑΟΖ - Κοινή άσκηση Ελλάδας, Κύπρου , ΗΠΑ , Ισραήλ

“Νέμεσις” στην Κυπριακή ΑΟΖ! Την οποία μάλιστα δεν θα αποδώσουν μόνοι τους οι Κύπριοι,αλλά σε συνεργασία με τις ΗΠΑ, το Ισραήλ και την Ελλ...

Διαβάστε την συνέχεια