Η ταχύτατη αύξηση των αμυντικών δαπανών στην Ευρώπη μετατρέπεται σε μία από τις σημαντικότερες νέες μεταβλητές για την οικονομία της Ευρωζώνης. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) εξετάζει πλέον στενά τι σημαίνει αυτή η εξοπλιστική στροφή για την ανάπτυξη, τον πληθωρισμό, τα δημόσια οικονομικά και τη νομισματική πολιτική, όπως υπογράμμισε ο επικεφαλής οικονομολόγος της ΕΚΤ, Φίλιπ Λέιν, στο ετήσιο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Ένωσης στο Δουβλίνο.
Η κεντρική διαπίστωση είναι ότι η οικονομική επίδραση εξαρτάται από το πού κατευθύνονται οι πόροι, πώς χρηματοδοτούνται και πόσο μέρος τους παραμένει στην ευρωπαϊκή παραγωγή.
Διπλασιασμός των δαπανών μέσα σε τέσσερα χρόνια
Η αλλαγή κλίμακας στην αμυντική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι εντυπωσιακή:
Άλμα κονδυλίων: Οι αμυντικές δαπάνες των 27 κρατών-μελών έφθασαν τα 418 δισ. ευρώ το 2025, καταγράφοντας αύξηση 20% σε σχέση με το 2024.
Διπλασιασμός από το 2021: Σε σύγκριση με τα 218 δισ. ευρώ του 2021, οι προϋπολογισμοί έχουν σχεδόν διπλασιαστεί μέσα σε τέσσερα χρόνια.
Προσαρμογή βιομηχανίας: Η ευρωπαϊκή οικονομία καλείται να προσαρμόσει άμεσα παραγωγικές αλυσίδες, υποδομές και αγορά εργασίας για να καλύψει την αυξημένη ζήτηση.
Ο αλγόριθμος της ανάπτυξης και το ρίσκο του χρέους
Παρότι ο δημοσιονομικός πολλαπλασιαστής των αμυντικών δαπανών τοποθετείται ιστορικά κοντά στη μονάδα (1 ευρώ δαπάνης δημιουργεί περίπου 1 ευρώ ΑΕΠ), το πραγματικό όφελος ποικίλλει. Αν τα κονδύλια κατευθύνονται σε εισαγωγές εξοπλισμών εκτός Ευρώπης, η εγχώρια παραγωγική ώθηση περιορίζεται σημαντικά.
Παράλληλα, οι ιστορικές αναλύσεις δείχνουν ότι οι περίοδοι έντονης αύξησης των αμυντικών δαπανών συνδέονται με διεύρυνση των ελλειμμάτων κατά 2,6 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ και αύξηση του λόγου χρέους προς ΑΕΠ κατά περίπου 7 μονάδες εντός τριετίας. Αυτό δημιουργεί σοβαρό προβληματισμό, καθώς τα κράτη-μέλη ξεκινούν από πολύ διαφορετικές δημοσιονομικές αφετηρίες.
Πληθωριστικοί κίνδυνοι και δημοσιονομική ευελιξία
Η διοχέτευση εκατοντάδων δισεκατομμυρίων στην άμυνα αυξάνει τον ανταγωνισμό για εξειδικευμένο προσωπικό, πρώτες ύλες και βιομηχανικές υποδομές, δημιουργώντας βραχυπρόθεσμες και μεσοπρόθεσμες πληθωριστικές πιέσεις.
Για την αντιμετώπιση αυτών των προκλήσεων, το ευρωπαϊκό δημοσιονομικό πλαίσιο παρέχει πρόσθετη ευελιξία έως 1,5% του ΑΕΠ για την περίοδο 2025-2028 μέσω της εθνικής ρήτρας διαφυγής, την οποία αξιοποιούν 14 χώρες της Ευρωζώνης (συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας, με έτος βάσης το 2024).
Η τεχνολογική ευκαιρία πίσω από τον επανεξοπλισμό
Η εξέλιξη αυτή εγκυμονεί και ευκαιρίες. Αν οι πόροι διοχετευθούν στην έρευνα και ανάπτυξη (R&D) και στη δημιουργία εγχώριων εφοδιαστικών αλυσίδων, μπορούν να προκύψουν τεχνολογικές εφαρμογές που θα ενισχύσουν την ψηφιακή και πράσινη μετάβαση. Σε διαφορετική περίπτωση, αν η κάλυψη βασιστεί κυρίως σε εξωτερικό δανεισμό και εισαγωγές, το αποτέλεσμα θα είναι η συσσώρευση χρέους, τα υψηλότερα επιτόκια και ο επίμονος πληθωρισμός.
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Δημοσίευση σχολίου