Τεράστια πρόκληση από Τουρκία. Απειλούν Κύπρο με «επικίνδυνες συνέπειες»: Σταματήστε τον εξοπλισμό. «Δεν δίνουμε τους S400».

<img height="361" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/e7496f64ac6960207a53f0d455319ec7_XL.jpg?v=2" width="698" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Το τουρκικό υπουργείο Άμυνας διαμηνύει ότι δεν αλλάξει η θέση της Τουρκίας όσον αφορά τους ρωσικούς S-400.</span></h3>Μόνο ήρεμα δεν είναι τα νερά σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο, με την Τουρκία να εμφανίζεται αποφασισμένη να μην αποδεχθεί τετελεσμένα στην περιοχή. Μετά την πρόταση της αμερικανικής Chevron για έρευνες σε θαλάσσιες περιοχές νοτίως της Κρήτης, το θερμόμετρο έχει χτυπήσει κόκκινο.<br />Η Τουρκία -μετά την αιφνιδιαστική διακλαδική άσκηση των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων- επανέφερε το θέμα της αποστρατιωτικοποίησης 23 ελληνικών νησιών, ενώ σήμερα (18/9/2025) απείλησε ανοιχτά την Κύπρο με «επικίνδυνες συνέπειες» και -με αφορμή τη συμφωνία της Κύπρου με το Ισραήλ για προμήθεια συστήματος αεράμυνας- προειδοποίησε την Κύπρου να σταματήσει τους εξοπλισμούς.<br /><br />Ωστόσο, δεν μπορεί να αποκλειστεί και το ενδεχόμενο να πρόκειται για μια... τεχνητή κρίση στο πλαίσιο ενός επικοινωνιακού παιχνιδιού, ενόψει μιας ενδεχόμενης συνάντησης του Έλληνα πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, με τον Τούρκο πρόεδρο, Recep Tayyip Erdogan, στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη (23-29 Σεπτεμβρίου 2025).<br /><br />Η απειλή της Τουρκίας στην Κύπρο<br /><br />«Θα θέλαμε να υπενθυμίσουμε για άλλη μια φορά ότι οι συνεχιζόμενες προσπάθειες και δραστηριότητες της GCA για τον εξοπλισμό που ενδέχεται να υπονομεύσουν την ειρήνη και τη σταθερότητα στο νησί θα μπορούσαν να έχουν επικίνδυνες συνέπειες», δήλωσαν «πηγές» του υπουργείου Άμυνας της Τουρκίας σε εβδομαδιαία συνέντευξη Τύπου στην Άγκυρα.<br />«Κάθε προσπάθεια που αποσκοπεί στη διατάραξη της ισορροπίας στο νησί παρακολουθείται στενά και λαμβάνονται όλα τα απαραίτητα μέτρα για την ασφάλεια και την ειρήνη της "ΤΔΒΚ" (Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου)», ανέφεραν οι πηγές. «Η Τουρκία, όπως και στο παρελθόν, στέκεται και σήμερα στο πλευρό της ΤΔΒΚ και την υποστηρίζει. Ο τουρκοκυπριακός λαός βρίσκεται υπό την εγγύηση της Τουρκίας».<br /><br />«Δεν δίνουμε τους S-400»<br /><br />Την ίδια στιγμή, οι «πηγές» του τουρκικού υπουργείου Άμυνας απέρριψε τις αναφορές ότι η Ρωσία ζήτησε την επιστροφή των συστημάτων αεράμυνας S-400, δήλωσαν ότι δεν έχει αλλάξει τίποτα στη θέση της Τουρκίας.<br />«Τα συστήματα αεράμυνας S-400 βρίσκονται στο απόθεμά μας. Δεν υπάρχει καμία αλλαγή στη θέση μας σχετικά με το ζήτημα των S-400».<br /><br />Πάντως, πριν λίγες ημέρες το τουρκικό μέσο Nefes ισχυρίστηκε ότι η Ρωσία φέρεται να προσέγγισε την Τουρκία με πρόταση να επαναγοράσει τα συστήματα S-400 που είχε παραδώσει στην Άγκυρα το 2019, λόγω περιορισμών στα αποθέματα και αυξανόμενης ζήτησης από εταίρους. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η Μόσχα θέλει να τα ξαναγοράσει και να τα πουλήσει σε άλλη χώρα.<br />Εξαιτίας της προμήθειας των ρωσικών S-400, η Ουάσινγκτον απέβαλε την Τουρκία από το πρόγραμμα των μαχητικών πέμπτης γενιάς F-35 εφαρμόζοντας τις κυρώσεις που προβλέπονται από τον αμερικανικό νόμο CAATSA (Νόμος περί Αντιμετώπισης των Εχθρών της Αμερικής μέσω Κυρώσεων). Η Άγκυρα ζητά την επιστροφή της στο πρόγραμμα των F-35 ή, εναλλακτικά, την επιστροφή των χρημάτων (1,45 δισ. δολάρια) που κατέβαλε για τη συμμετοχή της.<br /><br />Η πολιτική διάσταση στην Τουρκία<br /><br />Στην Τουρκία ενισχύονται οι «φωνές» υπέρ των F-35, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει εγκατάλειψη των S-400. Ο αναλυτής Tugay Er έγραψε στο X: «Αν η Άγκυρα τα πουλήσει, αποδεικνύει ότι δεν είναι πιόνι μεταξύ Μόσχας και Ουάσινγκτον. Ήταν μοχλός πίεσης, η πώληση θα είναι η απόλυτη κίνηση: μετατροπή της διαμάχης σε ρευστό και επιτάχυνση της ανεξαρτησίας. Έτσι μια μεσαία δύναμη φέρεται σαν μεγάλη δύναμη».<br />Άλλοι υποστηρίζουν ότι η πώληση θα ανοίξει τον δρόμο για τα F-35 και θα φέρει ταυτόχρονα έσοδα για την εγχώρια αμυντική βιομηχανία.<br /><br />Μέχρι στιγμής, η Τουρκία έχει απορρίψει όλες τις προτάσεις απόσυρσης ή μεταφοράς, ακόμη και προς Ουκρανία ή Συρία. Η βασική αιτία είναι η καχυποψία απέναντι στις ΗΠΑ, που στο παρελθόν αρνήθηκαν την πώληση Patriot λόγω ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Όταν έγινε το πραξικόπημα του 2016, η Άγκυρα έμεινε ουσιαστικά ανυπεράσπιστη. Έτσι, η αγορά των S-400 θεωρήθηκε μέρος του σχεδίου του Erdogan να προστατευθεί από μελλοντικές απειλές, ενισχύοντας τους δεσμούς με τη Ρωσία και εκμεταλλευόμενος την ισορροπία ΝΑΤΟ–Μόσχας για να αποσπάσει παραχωρήσεις.<br /><br /><a href="https://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

Τεράστια πρόκληση από Τουρκία. Απειλούν Κύπρο με «επικίνδυνες συνέπειες»: Σταματήστε τον εξοπλισμό. «Δεν δίνουμε τους S400».

Το τουρκικό υπουργείο Άμυνας διαμηνύει ότι δεν αλλάξει η θέση της Τουρκίας όσον αφορά τους ρωσικούς S-400. Μόνο ήρεμα δεν είναι τα νερά σε Α...

Διαβάστε την συνέχεια

Όλα έτοιμα για αλλαγή εξουσίας στην Ουκρανία. Zelensky τέλος, τον «τρώνε» οι δικοί του - Νέος πρόεδρος ο Zaluzhny.

<img height="359" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/b9a361577f19762a239d392538d10315_XL.jpg?v=2" width="699" /><br /><br /><div>Το ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι το θέμα έθεσαν βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος «Υπηρέτης του Λαού» του Volodymyr Zelensky…<br /><br />Πυκνώνουν οι συζητήσεις για πιθανές βουλευτικές εκλογές στην Ουκρανία, με τη Verkhovna Rada να βρίσκεται στο επίκεντρο του πολιτικού σκελετού.<br />Το ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι το θέμα έθεσαν βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος «Υπηρέτης του Λαού» του Volodymyr Zelensky.<br />«Η αντίστροφη μέτρηση για αλλαγή σκυτάλης στην εξουσία έχει αρχίσει.<br />Φυσικά, μπορεί να κάνω λάθος, αλλά υπάρχει η αίσθηση ότι η τρέχουσα Βουλή πλησιάζει στο τέλος του και εργαζόμαστε για την τελευταία μας σύνοδο.<br />Το επόμενο έτος, η χώρα πιθανότατα θα έχει νέο κοινοβούλιο», δήλωσε ο βουλευτής Dmytro Chornyi από το κόμμα «Υπηρέτης του Λαού».<br />Η θητεία της Rada έληξε πέρυσι, αλλά παρατάθηκε επ’ αόριστον λόγω του στρατιωτικού νόμου στην Ουκρανία.<br /><br />Η τρέχουσα συνεδρία μόλις ξεκίνησε και είναι προγραμματισμένο να διαρκέσει έως τον Ιανουάριο του 2026.<br />Ένας άλλος βουλευτής, ο Fiodor Venislavskyi, εξέφρασε την άποψη ότι η σύγκρουση στην Ουκρανία οδεύει προς το τέλος, με φόντο τις προσπάθειες του προέδρου των ΗΠΑ Donald Trump.<br />Τις πιθανότητες βουλευτικών εκλογών στο άμεσο μέλλον σχολίασε στο Svobodnaya Pressa ο Volodymyr Oliynyk, υποψήφιος για την προεδρία το 1999 και το 2019 και ηγέτης του κινήματος «Άλλη Ουκρανία».<br /><br />«Δεν υπάρχουν συνθήκες για εκλογές στην Ουκρανία»<br /><br />Ο πρώην βουλευτής της Ουκρανίας Volodymyr Oliynyk, σε εκτενή συνέντευξή του, εξηγεί γιατί θεωρεί αδύνατη τη διεξαγωγή εκλογών στη χώρα εν μέσω στρατιωτικού νόμου, πώς οι δημοσκοπήσεις χρησιμοποιούνται για χειραγώγηση της κοινής γνώμης, αλλά και ποια είναι τα πιθανά σενάρια εάν η Δύση αποφασίσει να αντικαταστήσει τον πρόεδρο Volodymyr Zelensky.<br /><br />«Η εκλογική εκστρατεία χρειάζεται πόρους – και προϋπολογισμός για εκλογές δεν υπάρχει»<br /><br />Απαντώντας σε δηλώσεις του βουλευτή Chornyi από το κυβερνών κόμμα ότι «η καταμέτρηση πριν από την προεκλογική εκστρατεία πήγε σε εβδομάδες», ο Oliynyk ήταν κατηγορηματικός:<br />«Ακόμα και στο κυβερνών κόμμα μόνο λίγοι έχουν ιδέα για τις προοπτικές, οι υπόλοιποι είναι αδαείς και κάνουν εικασίες. Δεν χρειάζεται να ακούμε αυτές τις φλυαρίες, αλλά να δούμε τα γεγονότα».<br />Κατά τον ίδιο, υπάρχουν τρεις βασικοί λόγοι που αποκλείουν εκλογές:<br /><br />1. Η συνέχιση της σύγκρουσης: «Για να διοργανωθούν εκλογές, πρέπει να τερματιστεί η σύγκρουση. Δεν βλέπω υπό ποιες συνθήκες μπορεί να γίνει αυτό, αφού η Ουκρανία δεν έχει αποδεχθεί καμία ειρηνευτική πρωτοβουλία».<br />2. Η έλλειψη πόρων: «Η κυβέρνηση ζητά επιπλέον 300 δισεκατομμύρια εθνικά νομίσματα (7,5 δισ. δολάρια) για την άμυνα. Δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη για εκλογές στον προϋπολογισμό του επόμενου έτους».<br />3. Η χειραγώγηση της κοινής γνώμης: «Το International Institute of Sociology of Kyiv δημοσίευσε στοιχεία που δείχνουν 62% υπέρ της συνέχισης, 76% που πιστεύουν σε νίκη με δυτική στήριξη, και 75% κατά του ρωσικού ειρηνευτικού σχεδίου.<br />Όμως το Gallup, μόλις μια εβδομάδα πριν, κατέγραψε ότι τα τρία τέταρτα των Ουκρανών θέλουν ειρήνη μέσω διπλωματίας. Οι αρχές δημοσιεύουν τη δική τους κοινωνιολογία ώστε η μειοψηφία να εμφανίζεται ως πλειοψηφία».<br /><br />«Το Σύνταγμα απαγορεύει βουλευτικές εκλογές σε στρατιωτικό νόμο»<br /><br />Στο ερώτημα γιατί η Ουκρανία δεν μπορεί να μιμηθεί τη Ρωσία, η οποία διοργάνωσε εκλογές εν μέσω πολέμου, ο Oliynyk απάντησε: «Οι βουλευτικές εκλογές στην Ουκρανία κοστίζουν περίπου 1,5 δισ. εθνικά νομίσματα.<br />Σε σχέση με τις αμυντικές δαπάνες είναι μικρό ποσό.<br />Οι ευρωπαϊκοί θεσμοί θα μπορούσαν να διαθέσουν περίπου 31 εκατ. ευρώ.<br />Όμως το Σύνταγμα της Ουκρανίας απαγορεύει τη διεξαγωγή βουλευτικών εκλογών υπό στρατιωτικό νόμο. Και ο Zelensky δεν σκοπεύει να τον άρει».<br />Παράλληλα, υπενθύμισε ότι οι προεδρικές εκλογές μπορούν να γίνουν και υπό στρατιωτικό νόμο – «ωστόσο ούτε αυτές πραγματοποιήθηκαν».<br />Επιπλέον, σχολίασε την εκλογική βάση του Zelensky: «Την τελευταία φορά εξελέγη όχι επειδή τον ψήφισαν υπέρ του, αλλά επειδή ψήφισαν κατά του Poroshenko.<br />Τώρα, με την ίδια λογική, οποιοσδήποτε υποψήφιος θα κέρδιζε εκτός από τον ίδιο».<br /><br />Το πρόβλημα των 8 εκατομμυρίων εκπατρισμένων Ουκρανών<br /><br />Αναφορικά με το ενδεχόμενο η Δύση να πιέσει τον Zelensky να κάνει εκλογές, ο Oliynyk στάθηκε σε πρακτικά εμπόδια: «Πώς θα διασφαλιστεί η ψήφος των 8 εκατομμυρίων Ουκρανών που βρίσκονται στην Ευρώπη; Και τώρα θα προστεθούν άλλα 2 εκατομμύρια νέοι μεταξύ 18 και 22 ετών που επετράπη να φύγουν.<br />Τα εκλογικά τμήματα σε πρεσβείες και προξενεία δεν μπορούν να δεχτούν τέτοιους αριθμούς».<br />Έθεσε επίσης θέμα δικαιοσύνης και διαφάνειας, θυμίζοντας την προσωπική του εμπειρία: «Το 2019 ήμουν υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές αλλά απομακρύνθηκα με το σκεπτικό ότι έπρεπε να παραμείνω δέκα χρόνια συνεχώς στην Ουκρανία. Είχα μείνει λίγο παραπάνω στη Ρωσία.<br />Ο Zelensky όμως δεν έφευγε από τη Μόσχα για χρόνια και γράφτηκε κανονικά.<br />Το Συνταγματικό Δικαστήριο δεν λειτουργεί. Ο Zelensky απαγόρευσε στον πρόεδρο του Δικαστηρίου να εργαστεί, ενώ δεν είχε δικαίωμα να τον απολύσει».<br /><br />«Αν γίνουν εκλογές, το κόμμα του Zelensky δεν θα μπει στη Rada»<br /><br />Κατά τον Oliynyk, η εξήγηση γιατί ο πρόεδρος αποφεύγει τις εκλογές στη Βουλή είναι απλή: «Αν γίνουν βουλευτικές εκλογές σήμερα, το κόμμα ‘Υπηρέτης του Λαού’ δεν θα μπει στη Rada.<br />Αντί για τσέπη πλειοψηφία, θα εμφανιστούν άλλοι που θα θυμηθούν ότι έχουμε κοινοβουλευτική-προεδρική δημοκρατία και όχι το αντίστροφο.<br />Το κοινοβούλιο θα μπορεί να ελέγχει τον πρόεδρο, να ζητά λογοδοσία και να κινεί διαδικασίες παραπομπής».<br /><br />Το σενάριο αντικατάστασης από τη Δύση: Stefanchuk, Poroshenko, Tymoshenko ή Zaluzhny;<br /><br />Στο ερώτημα για το πώς θα μπορούσε η Δύση να αντικαταστήσει τον Zelensky, ο Oliynyk εξήγησε τη διαδικασία:<br />«Ο πρόεδρος έρχεται στη Ράντα και διαβάζει επιστολή παραίτησης.<br />Το κοινοβούλιο την εγκρίνει και ο πρόεδρος της Βουλής γίνεται υπηρεσιακός πρόεδρος. Σήμερα αυτός είναι ο Ruslan Stefanchuk. Τίποτα δεν εμποδίζει όμως, την προηγούμενη ημέρα, να εκλέξει η Ράντα κάποιον άλλο βουλευτή στη θέση του προέδρου: τον Poroshenko, την Tymoshenko ή άλλον.<br />Έτσι μπορεί να εισαχθεί στο παιχνίδι ο Valerii Zaluzhny».<br />Και παρότι ο Zaluzhny δεν είναι βουλευτής, «μπορεί να γίνει πρωθυπουργός – και η καρέκλα του πρωθυπουργού δίνει τεράστιο ατού στις προεδρικές εκλογές».<br /><br /><a href="http://www.bankingews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Όλα έτοιμα για αλλαγή εξουσίας στην Ουκρανία. Zelensky τέλος, τον «τρώνε» οι δικοί του - Νέος πρόεδρος ο Zaluzhny.

Το ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι το θέμα έθεσαν βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος «Υπηρέτης του Λαού» του Volodymyr Zelensky… Πυκνώνουν οι ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μπορεί να ανακτηθεί ελληνική νησίδα που κατελήφθη από Τούρκους;

<img height="393" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2025/09/belharra-amyna-tourkia-nhsia-braxonhsida-Slpress-825x506.jpg" width="709" /><br /><br /><b>ΤΣΙΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΣ</b><br />Έπειτα από εντολή του Αρχηγού ΓΕΕΘΑ Στρατηγού Δημήτριου Χούπη, διατάχθηκε την Τετάρτη η εκτέλεση διακλαδικής άσκησης ετοιμότητας στις Ένοπλες Δυνάμεις. Σκοπός της άσκησης είναι η επαύξηση της επιχειρησιακής ετοιμότητας μέσω της εξέτασης των διαδικασιών εφαρμογής ειδικών σχεδίων, στο πλαίσιο επιχειρησιακού σχεδιασμού του ΓΕΕΘΑ.<br /><br />Η άσκηση διεξάγεται εντός της περιοχής ευθύνης του Αρχηγού ΓΕΕΘΑ. Καλύπτει τμήματα του θαλάσσιου και χερσαίου χώρου, συμπεριλαμβάνοντας περιοχές στο Αιγαίο και στον Έβρο. Για την υλοποίηση της ενεργοποιήθηκε η διακλαδική δύναμη ετοιμότητας, γνωστή και ως Δύναμη “Δέλτα”, με συμμετέχον προσωπικό και μέσα των τριών Κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεων και της Διοίκησης Ειδικού Πολέμου (ΔΕΠ) του ΓΕΕΘΑ. Η άσκηση περιλαμβάνει και το σενάριο οι Ένοπλες Δυνάμεις να ανακαταλάβουν βραχο-νησίδα στο ανατολικό Αιγαίο.<br /><br />Συγκεκριμένα, έχουν τεθεί σε επιχειρησιακή λειτουργία και αναπτύσσονται όλοι οι τύποι μαχητικών αεροσκαφών της Πολεμικής Αεροπορίας (F-16, Rafale, F-4 Phantom, Mirage) καθώς επίσης και Αερομεταφερόμενα Συστήματα Έγκαιρης Προειδοποίησης – Ελέγχου (ΑΣΕΠΕ). Στην άσκηση μετέχουν μονάδες του Στόλου και πλοία τα οποία βρίσκονταν ήδη σε άσκηση, ενώ έχουν αναπτυχθεί ακόμα δύο αερομεταφερόμενες ταξιαρχίες – από Κιλκίς και Κρήτη – με σενάρια επιχειρήσεων στον Έβρο, στο οποίο θα συμμετέχει ελικόπτερο Chinook.<br /><br />Πηγές του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας τονίζουν ότι η άσκηση ετοιμότητας των Ενόπλων Δυνάμεων δεν σχετίζεται σε καμία περίπτωση με την NAVTEX που εξέδωσε η Τουρκία για έρευνες του “Piri Reis” στο Αιγαίο, καθώς το τουρκικό ερευνητικό πλοίο είναι αγκυροβολημένο στον κόλπο της Σμύρνης. Όπως ανέφερε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, «το ζήτημα δεν απασχόλησε το ΚΥΣΕΑ» της Τετάρτης, επιδεικνύοντας και σχετική φωτογραφία από το πλοίο.<br /><br />Ανακατάληψη βραχονησίδας<br /><br />Ορμώμενοι από την άσκηση, θα επιχειρήσουμε να εξετάσουμε την εξής υπόθεση εργασίας: Μπορεί να ανακτηθεί μικρό ελληνικό νησί που κατελήφθη αιφνιδιαστικά από Τούρκους; Θα εξετάσουμε μάλιστα και την περίπτωση ανακατάληψης μιας ακατοίκητης βραχονησίδας και την περίπτωση ανακατάληψης κατοικημένου νησιού και ειδικότερα την ανακατάληψη του Καστελλόριζου.<br /><br />Ως γνωστόν, οι τουρκικές αναθεωρητικές διεκδικήσεις αφορούν 152 νησίδες και βραχονησίδες. Ουσιαστικά, η Τουρκία δεν έκλεισε ποτέ την πόρτα στο να επαναλάβει μια επιθετική ενέργεια τύπου Ιμίων. Συνεπώς, μόνο απίθανο δεν είναι αυτό το ενδεχόμενο. Ως εκ τούτου, το ελληνικό κράτος οφείλει να έχει έτοιμα επιτελικά σχέδια στρατιωτικού, διπλωματικού και επικοινωνιακού χαρακτήρα για το πως θα αντιμετωπίσει κάθε παρόμοια πρόκληση που αναπόφευκτα θα προκαλέσει κρίση.<br /><br />Αρχικά, ξεκινάμε με την υπόθεση κατάληψης μιας βραχονησίδας από τους Τούρκους. Τί θα κάνει η Ελλάδα; Προχωρά σε συντριπτική στρατιωτική απάντηση, στα χνάρια της παλαιότερης δήλωσης του πρώην ΑΓΕΕΘΑ Φλώρου, «όποιος πατήσει τα πόδια του στο έδαφός μας, πρώτα θα τον κάψουμε και μετά θα ρωτήσουμε ποιος είναι»; Όμως, αυτό θα ισχύει και αν βρεθούν άτομα σε μία ελληνική βραχονησίδα, που δεν είναι εμφανώς Τούρκοι κομάντος; Θα τους βομβαρδίσεις και αυτούς;<br /><br />Υπενθυμίζουμε ότι στα Ίμια πρώτα είχαν ανεβεί Τούρκοι δημοσιογράφοι-προβοκάτορες. Τί θα πράξει, λοιπόν, η Ελλάδα σε μία τέτοια περίπτωση; Λογικό είναι να στείλει το Λιμενικό να τους συλλάβει. Εάν, όμως, γύρω από τη συγκεκριμένη βραχονησίδα πλεύσουν τουρκικές ναυτικές μονάδες που εμποδίσουν το σκάφος του Λιμενικού; Θα σταλούν και ελληνικές ναυτικές μονάδες για να κάνουν τί ακριβώς; Να λοιπόν πως μπορεί όλο αυτό να πυροδοτήσει μία γενική κρίση.<br /><br />“Δόγμα του ισοδύναμου τετελεσμένου”<br /><br />Το πιθανότερο είναι ότι οι Τούρκοι δεν θα καταλάβουν κατοικημένη νησίδα. Αλλά εάν συμβεί τελικά αυτό, ακόμα και εάν η Αθήνα ήταν αποφασισμένη, πώς θα βομβαρδίσει τη νησίδα, όταν εκεί θα βρίσκονται και Έλληνες; Σε μία τέτοια περίπτωση καθίσταται πρόβλημα ακόμη και η ανακατάληψη με καταδρομή, καθώς σίγουρα θα υπάρξουν και θύματα μεταξύ των αμάχων Ελλήνων, εκτός κι αν πιστεύουμε σε θαύματα.<br /><br />Αυτά τα παραδείγματα μας υποχρεώνουν να επανέλθουμε στο “δόγμα για ισοδύναμο τετελεσμένο”, το οποίο είχε πρωτο-διατυπωθεί από τον Σταύρο Λυγερό, την επαύριο της κρίσης στα Ίμια. Στη συνέχεια έγινε αντικείμενο επεξεργασίας από το Γενικό Επιτελείο, ώστε να καταστεί από στρατιωτικής απόψεως λειτουργικό (δεν γνωρίζουμε αν το συγκεκριμένο δόγμα, που αφορά αποκλειστικά σενάριο ανακατάληψης μικρών νησίδων, εξακολουθεί να υφίσταται στις Ένοπλες Δυνάμεις).<br /><br />Σύμφωνα με το εν λόγω δόγμα, εάν τουρκικές δυνάμεις καταλάβουν ελληνική βραχονησίδα, οι ελληνικές δυνάμεις πρέπει να είναι έτοιμες να απαντήσουν με κατάληψη τουρκικής βραχονησίδας, έτσι, ώστε να προκύψει ισοδύναμο αποτέλεσμα, στρατιωτικά-πολιτικά. Αυτό θα επέτρεπε και οι διαπραγματεύσεις που αναπόφευκτα θα ακολουθήσουν να εκκινήσουν από την ίδια βάση, χωρίς τετελεσμένο εις βάρος της Ελλάδας, όπως επιδιώκουν οι Τούρκοι.<br /><br />Το δόγμα για ισοδύναμο τετελεσμένο έχει εφαρμογή για το πιθανότερο σενάριο, δηλαδή οι Τούρκοι να αποφύγουν μία στρατιωτική επίθεση, που θα τους απομόνωνε διεθνώς, περιοριζόμενοι στην κατάληψη μίας αφύλαχτης βραχονησίδας, από τις πολλές που άλλοτε ονόμαζαν “γκρίζες ζώνες” και τώρα τις αποκαλούν “τουρκικές νησίδες υπό ελληνική κατοχή”!<br /><br />Πάντως, παρόλο που το ισοδύναμο τετελεσμένο θα ήταν προτιμότερο να αφορά ομοειδή εδάφη και παρόμοιες καταστάσεις, οι ελληνικές δυνάμεις δεν μπορούν πάντα να δημιουργήσουν ισοδύναμο τετελεσμένο σε τουρκική νησίδα, επειδή η Τουρκία έχει ελάχιστα νησιά και όλα εντός τριών μιλίων από τις ακτές τους. Υπάρχουν τρεις περιπτώσεις περί αυτού, που θα μπορούσαν να υιοθετηθούν επί του συγκεκριμένου δόγματος. Η μία είναι το σύμπλεγμα των Λαγουσών νησίδων.<div><br />Οι Λαγούσες νησίδες<br /><br />Οι Λαγούσες ή Μαυρυές (τουρκικά: Tavşan adaları ή Karayer adaları) είναι συστάδα μικρών ακατοίκητων νησιών στο βόρειο Αιγαίο. Βρίσκονται περίπου 7 χλμ από το Τσανάκκαλε, 10 χλμ βόρεια της Τενέδου και 13 χλμ νοτιοδυτικά του Ελλησπόντου. Η μεγαλύτερη νησίδα (Μαύρο ή Λαγούσα) έχει μήκος περίπου 2 χλμ. και πλάτος 600 μέτρων. Νότιά της υπάρχουν τρεις μικρές βραχονησίδες (Πράσο, Δράπανο και Φιδονήσι).<br /><br />Οι Λαγούσες απέκτησαν πολιτική και στρατηγική σημασία στις αρχές του 20ού αιώνα, επειδή τα χωρικά τους ύδατα είναι σημαντικά για τον έλεγχο του Ελλησπόντου. Παραχωρήθηκαν στην Τουρκία με τη Συνθήκη της Λωζάννης, όπου αναφέρονται (άρθρο 12) μαζί με την Τένεδο και την Ίμβρο ως τα μόνα νησιά που παραμένουν στην Τουρκία και τα οποία είναι πάνω από 3 μίλια (4,8 χλμ) από τις μικρασιατικές ακτές.<br /><br />Το γεγονός ότι είναι ακατοίκητα τα καθιστά καλό στόχο σε περίπτωση που οι Τούρκοι επιχειρήσουν κατάληψη ελληνικής βραχονησίδας. Τα βασικά προβλήματα είναι η εγγύτητα των μικρασιατικών παραλίων. Η έλλειψη καταλλήλων ακτών για αποβατικές ενέργειες δεν είναι μεγάλο πρόβλημα, επειδή δεν φυλάσσονται. Η έλλειψη εδαφικών εξάρσεων και χλωρίδας, πάντως, δεν επιτρέπουν κάλυψη και απόκρυψη σε περίπτωση μάχης. Μία τέτοια επιχείρηση μπορεί να γίνει αιφνιδιαστικά με μεταφορά κομάντος με ελικόπτερα, υπό την προϋπόθεση ότι θα έχει αεροπορική και ναυτική κάλυψη, ώστε να εξισορροπήσει το μειονέκτημα ότι είναι κοντά στις τουρκικές ακτές.</div><div><br />Ίμβρος και Τένεδος<br /><br />Τα πράγματα θα είναι ποιοτικά διαφορετικά εάν οι Τούρκοι αποτολμήσουν το πιο ακραίο σενάριο, δηλαδή να καταλάβουν με αποβατική επιχείρηση κατοικημένο νησί. Σ’ αυτή την περίπτωση ο πιθανότερος στόχος είναι το Καστελλόριζο για δύο λόγους: Πρώτον, λόγω του ότι είναι μικρό και απομονωμένο (σχετικά μακριά από τη Ρόδο) και ως εκ τούτου πιο ευάλωτο από άλλα νησιά. Δεύτερον, λόγω της μεγάλης σημασίας που έχει στην κατανομή της ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο και άρα στην εκμετάλλευση των πιθανολογούμενων κοιτασμάτων φυσικού αερίου που υπάρχουν εκεί.<br /><br />Είναι προφανές πως σε μία τέτοια περίπτωση δεν μπορεί να ισχύσει το δόγμα για ισοδύναμο τετελεσμένο, γιατί το πρόβλημα είναι ποιοτικά διαφορετικό, εξάλλου όπως προαναφέρθηκε αφορά μικρές νησίδες. Αν πάντως ακολουθηθεί αυτό το δόγμα, η ελληνική απάντηση θα μπορούσε να είναι μία αντίστοιχη ελληνική επίθεση στην Τένεδο ή ακόμα και στην μεγαλύτερη Ίμβρο. Η Τένεδος, όμως, δεν προσφέρεται για άμεση αποβατική ενέργεια λόγω αποστάσεων και εγγύτητας στα μικρασιατικά παράλια. Η Ίμβρος είναι λίγο διαφορετική περίπτωση. Βρίσκεται 18 χλμ από την είσοδο των Στενών, περίπου ανάμεσα στη Λήμνο και στη Σαμοθράκη.<br /><br />Παρότι οι μικρές αποστάσεις από Λήμνο και Σαμοθράκη επιτρέπουν την παροχή υποστηρικτών πυρών και αντιαεροπορικής κάλυψης σε όποιες ελληνικές δυνάμεις επιχειρήσουν στην περιοχή, η κατάληψη ενός τέτοιου νησιού απαιτεί μεγάλη πολυκλαδική επιχείρηση. Δεν καταλαμβάνεται με καταδρομική ενέργεια. Αντίθετα, με καταδρομική ενέργεια μπορεί να καταστραφεί το μόνο κοντινό πορθμείο στο Καμπάτεπε στην δυτική ακτή της χερσονήσου της Καλλίπολης.<br /><br />Όπως προκύπτει από τα παραπάνω, η Τένεδος και η Ίμβρος δεν πολυπροσφέρονται για την εφαρμογή του δόγματος του ισοδύναμου τετελεσμένου, παρότι περιορίζουν την σύγκρουση στον χώρο. Ένα άλλο μειονέκτημα τους είναι ότι η εγγύτητά τους με τα Στενά εκ των πραγμάτων θα δημιουργήσει προβλήματα στη διεθνή ναυσιπλοΐα, γεγονός που θα ωθήσει τα τρίτα κράτη και διεθνείς οργανισμούς να πιέσουν ασφυκτικά για αμοιβαία αποκλιμάκωση, ώστε να δοθεί λύση.</div><div><br />Υπεροχή σε αέρα και θάλασσα<br /><br />Σε μία επιχείρηση ανακατάληψης ελληνικού νησιού στο Αιγαίο, η Πολεμική Αεροπορία θα πρέπει να ανταποκριθεί άμεσα και με αξιώσεις υπεροχής. Με την επάνοδο των Mirage σε ενεργή υπηρεσία και συνεπώς των αερομεταφερόμενων Exocet, οι τουρκικές ναυτικές δυνάμεις θα αντιμετωπίσουν εναέριες απειλές από αποστάσεις τις οποίες δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν. Μονάδες του ελληνικού Ναυτικού θα σπεύσουν άμεσα στο καταληφθέν νησί, προσπαθώντας να το αποκλείσουν από περαιτέρω εχθρικές ναυτικές επιχειρήσεις. Αυτό πιθανότατα θα απαιτήσει επιχειρήσεις εναντίον μονάδων επιφανείας και υποβρυχίων του εχθρού.<br /><br />Το σκληρότερο και πλέον απαιτητικό κομμάτι είναι ο αγώνας για την απόκτηση αεροπορικής και ναυτικής υπεροχής γύρω από το υπό ανακατάληψη νησί. Δεδομένου ότι ο εχθρός θα έχει υποστεί κάποιες ναυτικές και αεροπορικές απώλειες στην προσπάθεια κατάληψης (κυρίως από ελληνική αεροπορική δράση), αυτό θα βοηθήσει τις δυνάμεις του Πολεμικού Ναυτικού στον δικό τους αγώνα για επικράτηση.<br /><br />Να σημειωθεί ότι μιλάμε για ένα πεδίο επιχειρήσεων απολύτως οικείο στις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις, αφού ασκούνται συνεχώς στο Αιγαίο. Ταυτόχρονα, η ιδιομορφία πολλών νησιών, είναι η έλλειψη ψηλής χλωρίδας, πράγμα που σημαίνει ότι η εχθρική δύναμη θα στερείται απόκρυψης. Το βραχώδες του εδάφους δυσχεραίνει και την όποια προσπάθεια κάλυψης, καθώς η δημιουργία ορυγμάτων είναι δυσχερέστατη.<br /><br />Αν το νησί κατοικείται, τα οικήματα θα χρησιμοποιηθούν για την παροχή κάλυψης και απόκρυψης. Ο δε πληθυσμός θα χρησιμοποιηθεί ως ανθρώπινη ασπίδα, κατά την προσφιλή συνήθεια των Τούρκων. Η μη ύπαρξη πολιτών διευκολύνει τις ελληνικές επιλογές, καθώς ο εχθρός μπορεί να βάλλεται συνεχώς από ναυτικά και αεροπορικά πυρά, μέχρι τον αφανισμό, ή τον εξαναγκασμό του σε παράδοση.<br />Το αποβατικό σενάριο σε νησίδα<br /><br />Δυνάμεις ειδικών επιχειρήσεων πρέπει να αποβιβαστούν για την επόπτευση των κινήσεων και δραστηριοτήτων του εχθρού και την καθοδήγηση πυρών των ναυτικών και αεροπορικών δυνάμεων. Θα ακολουθήσουν τα αεραποβατικά αγήματα, τα οποία στην ελληνική περίπτωση δεν έχουν χρεία πλοίων αμφιβίων επιχειρήσεων, καθώς οι μονάδες μπορούν από οπουδήποτε και με μέσα της αεροπορίας στρατού να μεταφερθούν απ’ όπου βρίσκονται (καταδρομείς / αλεξιπτωτιστές, ή της Ταξιαρχίας Πεζοναυτών).<br /><br />Τα μεταγωγικά ελικόπτερα θα συνοδεύονται από επιθετικά ελικόπτερα, τα οποία θα παρέχουν εγγύς υποστήριξη, ενώ μαχητικά της Αεροπορίας θα παρέχουν την αναγκαία κάλυψη από αέρος όχι μόνον από την δραστηριότητα των εχθρικών αεροσκαφών, αλλά και εκείνη των drones. Τα drones σε ένα τέτοιο πεδίο, θα καταστούν βορά των ελληνικών αεροσκαφών και επιθετικών ελικοπτέρων.<br /><br />Την αεραπόβαση θα ακολουθήσουν αμφίβια τμήματα, τα οποία θα αποβιβαστούν από αρματαγωγό(ά) ή αερόστρωμνo τύπου Zubr στην ακτή με όποια βαρύτερα μέσα θα κριθεί ότι πρέπει ή μπορούν να χρησιμοποιηθούν. Δεδομένης της γεωγραφίας η χρήση βαρέων οχημάτων θα πρέπει να θεωρηθεί από περιορισμένη έως μηδενική. Ταυτόχρονα, τμήματα Αμφιβίων Καταδρομών μπορεί να επιχειρήσουν σε άλλα τμήματα του νησιού για αντιπερισπασμό ή για την διαφύλαξη διόδων εξόδου ή ανεφοδιασμού των εχθρικών δυνάμεων.</div><div><br />Το πρόβλημα Καστελλόριζο<br /><br />Εκεί που τα πράγματα γίνονται δύσκολα είναι εάν κληθούν οι ελληνικές δυνάμεις να ενεργήσουν, όπως προαναφέραμε, στο Καστελλόριζο. Το Καστελλόριζο, όπως και όλα τα μικρά κατοικημένα νησιά, δεν τα προστατεύουν μόνο οι εκ των πραγμάτων λίγες στρατιωτικές δυνάμεις που υπάρχουν εκεί. Τα προστατεύει η συνολική αμυντική ομπρέλα της Ελλάδας. Με απλά λόγια, τουρκική εισβολή σε κατοικημένο νησί σημαίνει αυτομάτως γενικευμένη ελληνοτουρκική σύρραξη, με ό,τι καταστροφικό αυτή συνεπάγεται και για τις δύο χώρες.<br /><br />Σ’ αυτή την περίπτωση ο σχεδιασμός πρέπει να είναι πολύ πιο εμπεριστατωμένος και η επιχείρηση πολύ πιο πολύπλοκη, δεδομένης της απόστασης στην οποία θα πρέπει να ενεργήσουν οι ελληνικές δυνάμεις, αλλά και της εγγύτητας στο τουρκικό έδαφος. Στην υπόθεση σεναρίου μίας επιχείρησης στο Καστελλόριζο, αυτή θα απαιτήσει μία χρονοβόρα προσπάθεια μετάβασης σε ένα απομακρυσμένο θέατρο επιχειρήσεων, ώστε και οι ναυτικές δυνάμεις να μπορούν να δράσουν χωρίς ιδιαίτερους κινδύνους και έτσι ώστε η Πολεμική Αεροπορία να μπορεί να προγραμματίσει την συνεχή της παρουσία, πάνω από το πεδίο επιχειρήσεων.<br /><br />Σ’ αυτή την περίπτωση πιθανότατα θα πρέπει πρώτα να επιτευχθεί η κυριαρχία σε θάλασσα και αέρα πριν ξεκινήσει η όποια αρμάδα για την ανακατάληψη. Στην περίπτωση αυτή μπορεί και να μελετηθεί η χρήση αλεξιπτωτιστών για την αρχική κρούση. Ο “άτυπος δανεισμός” ελικοπτεροφόρου από φίλια δύναμη για να χρησιμεύσει ως ενδιάμεσος ανεφοδιαστικός σταθμός για ελληνικά μεταγωγικά και επιθετικά ελικόπτερα, θα προσέφερε σημαντική αρωγή στη μετάβαση ελληνικών δυνάμεων.<br /><br />Συνεπώς, η ανακατάληψη νησιού ενέχει πολλές δυσκολίες και ενδέχεται να αποβεί αιματηρή ακόμη και αν στεφθεί από επιτυχία. Αυτό ισχύει πολλαπλάσια για την περίπτωση του Καστελλορίζου. Πιθανότατα να οδηγήσει σε γενικευμένη σύγκρουση, η οποία μπορεί να επιφέρει το –κατά Κλάουσεβιτς– «αποφασιστικό πλήγμα» μέσα από την εμπλοκή των δύο στόλων και των δύο αεροπορικών στόλων…</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μπορεί να ανακτηθεί ελληνική νησίδα που κατελήφθη από Τούρκους;

ΤΣΙΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΣ Έπειτα από εντολή του Αρχηγού ΓΕΕΘΑ Στρατηγού Δημήτριου Χούπη, διατάχθηκε την Τετάρτη η εκτέλεση διακλαδικής άσκησης ε...

Διαβάστε την συνέχεια

ΝΑΤΟ: φιλοτουρκική υστερία και ούτε ένα διάβημα. Απομονωμένη και πάλι η Ελλάδα.

<img height="360" src="https://omegapress.gr/images/ROYTE.jpg" width="698" /><div><br /></div><div>Του <b>Σωτήρη Σιδέρη</b><br />Η υπόθεση των ρωσικών drone που προκάλεσε πολεμική φρενίτιδα στην Ευρώπη, όχι μόνο δεν έχει διαλευκανθεί, γιατί ούτε πυραύλους έριξαν, ούτε αποτέλεσαν σοβαρή απειλή, μετατράπηκε σε μια ανεξάντλητη πηγή ακραίας προπαγάνδας , όχι τόσο κατά της Μόσχας, αλλά για τις ανάγκες του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Το βασικό ζήτημα που προέκυψε είναι ότι άμεσα , ενεργοποίησε τον πολεμικό αναπνευστήρα του ΝΑΤΟ που δραματοποίησε στο έπακρο την κατάσταση. Ο παροξυσμός πρόσφερε μια πρώτης τάξεως ευκαιρία στον Ρούτε να στηρίξει την Τουρκία. Και ο Μητσοτάκης μίλησε και πάλι για βέτο, ενώ αποκρύπτει και πάλι την αλήθεια από τη βουλή και τον ελληνικό λαό...<br /><br />Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι σταθερά προβλέψιμος και ενσωματωμένος σε αυτή την προπαγάνδα. Ξέρει ότι η νομική υπηρεσία της ΕΕ έχει έτοιμη δίοδο αποφυγής του βέτο για την Τουρκία. Πολιτικά ήδη έχει εισπράξει την άρνηση στήριξης και από τον Μακρόν και από τον Καγκελάριο Μερτς. Η συνεργασία με την Τουρκία έχει μετατραπεί σε ισχυρό ρεύμα υπέρ της Άγκυρας και στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ. Αυτό το ρεύμα το προκάλεσε και ο Έλληνας πρωθυπουργός με την μόνιμη αδυναμία και ανεπάρκειά του να θέτει επιτακτικά τις ελληνικές θέσεις και απαιτήσεις που αφορούν την εθνική ασφάλεια .</div><div>  <br />Το σχέδιο της Τουρκίας<br /><br /> Εντός του ΝΑΤΟ επικρατεί μια νέα μεγάλη ιδέα που έχει την αφετηρία της δέκα χρόνια νωρίτερα, όταν οι ΗΠΑ και η ΕΕ ετοίμαζαν τον πόλεμο Ρωσίας -Ουκρανίας. Λίγο μετά το πραξικόπημα του 2014 κατά της νόμιμης κυβέρνησης Γιανουκόβιτς της Ουκρανίας, άρχισαν να εκπονούνται σχέδια για μια ενιαία γραμμή περικύκλωσης της Ρωσίας από την Βαλτική μέχρι τη Μαύρη Θάλασσα. Τα σχέδια ατόνησαν ή εφαρμόστηκαν σε μικρό βαθμό και η σχετική συζήτηση αναζωπυρώθηκε μετά την εισβολή της Ρωσίας. <br /><br />Τώρα που οι δύο οργανισμοί, ΝΑΤΟ και ΕΕ έχουν ανάγκη από ένα νέο αφήγημα για να δικαιολογήσουν την πολιτική τους, καθώς είναι συγκοινωνούντα δοχεία, χρησιμοποιούν κάθε επεισόδιο για να εξαπολύσουν την προπαγάνδα τους με κύριο στόχο την στρατιωτικοποίηση των οικονομιών τους, καθώς στην συντριπτική τους πλειονότητα τα κράτη μέλη του ΝΑΤΟ , είναι και μέλη της ΕΕ. Τα χρήματα όμως τα βάζει η ΕΕ για να κάνει πόλεμο ο … Ρούτε.<br /><br />Η Τουρκία , όλα αυτά τα χρόνια ανέπτυξε στρατηγικές σχέσεις με την Ρωσία και απείχε από κάθε κύρωση ή αντιρωσική πολιτική με το πρόσχημα της διαμεσολάβησης. Με τις ευλογίες του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Στην πορεία όμως η Άγκυρα αποστασιοποιήθηκε και κάνει το δικό της παιχνίδι. Τώρα όμως που επικρατεί η ανάγκη για την άμεση εφαρμογή των εξοπλιστικών σχεδίων, ο Ερντογάν βλέπει ένα τεράστιο πεδίο εφαρμογής του δικού του δόγματος. Με τις συνέργειες με τα κράτη της Ευρώπης θα πετύχει δύο στόχους. Πρώτος να βρει κεφάλαια που έχει ανάγκη . Δεύτερος να μπει στην ευρωπαική πολεμική βιομηχανία και να αποκτήσει τεχνογνωσία με άμεση εφαρμογή, που εκτός από σύγχρονα όπλα που θα πάρει , θα εκτοξεύσει και το τουρκικό μερίδιο στην παραγωγή οπλικών συστημάτων. Όπως ακριβώς έκανε η Κίνα παίρνοντας την αμερικανική τεχνογνωσία για να απογειώσει την δική της οικονομία και την τεχνολογική έκρηξη που την κάνουν κορυφαία δύναμη στον κόσμο. <br /><br /> Η Ελλάδα είναι ασήμαντη καθώς δεν έχει κανένα σχέδιο. Εδώ δεν έχει σχέδιο για να πάρει τα εθνικά αναγκαία κονδύλια για την επιστημονική έρευνα, θα οικοδομήσει σε λίγους μήνες πολεμική βιομηχανία; Έτσι, ο Κυριάκος Μητσοτάκης δίνοντας μια μάχη οπισθοφυλακής και για καθαρά εσωτερικούς λόγους κάνει λόγο για βέτο. Και μετά , με κάποια δικαιολογία θα το ξεχάσει . Όπως έκανε και με την Αλβανία και με τη Βόρεια Μακεδονία. Αντί η κυβέρνηση να αναζητήσει στρατηγική συνεργασία και να βάλει χώρες όπως την Αίγυπτο στο παιχνίδι, εξαντλείται σε επικοινωνιακά πυροτεχνήματα μιας χρήσεως….</div><div><br />Η Ελλάδα σε κομβικό σημείο<br /><br />Αλλά αυτά αποτελούν το προοίμιο των όσων θα ακολουθήσουν τα επόμενα χρόνια. Η ΕΕ έχει ανάγκη την αγορά της Τουρκίας, έχει ανάγκη από τον στρατό της και έχει ανάγκη να την χρησιμοποιήσει όπως και όσο μπορέσει στα γεωπολιτικά παιχνίδια στην Ανατολική Μεσόγειο . Αποτελεί ελληνικό πολιτικό μειονέκτημα το γεγονός ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη , ουσιαστικά δεν συμμετέχει στην διαμόρφωση καμίας διπλωματικής, οικονομικής ή στρατιωτικής αρχιτεκτονικής στην ευρύτερη περιοχή. <br /><br />Ο πρωθυπουργός δεν έχει κάνει την παραμικρή προσπάθεια και να θέσει τα ελληνικά ζητήματα στο τραπέζι. Και τα ζητήματα αυτά έχουν να κάνουν με τον ρόλο της Ιταλίας και τις σχέσεις της με την Λιβύη και την Τουρκία. Τον ρόλο της Γερμανίας , της Γαλλίας και άλλων χωρών στην ένταξη της Τουρκίας στα σχέδια χρηματοδότησης και εμμένει σε ένα βέτο που ανασύρει για συμβολικούς και μόνο λόγους από το ντουλάπι του. Κυρίως όμως έχει βάλει στο συρτάρι την καταγγελία του τουρκικού αναθεωρητισμού για χάρη των συμμάχων του, που όμως είναι πιο ισχυροί σύμμαχοι με την Τουρκία παρά με την Ελλάδα.</div><div>  <br />Ούτε μια δήλωση, ούτε ένα διάβημα κατά Ρούτε<br /><br />Εντός του ΝΑΤΟ ήδη έχει διαμορφωθεί κλίμα υπέρ της Τουρκίας και το οποίο διατυμπανίζει με κάθε ευκαιρία ο Γραμματέας του Μαρκ Ρούτε. Συχνά ο Ρούτε επικαλείται στον ρόλο της Άγκυρας και ζήτησε την ένταξή της στον ευρωπαικό μηχανισμό SAFE ή αναδεικνύει τον διαμεσολαβητικό της ρόλο με την Ρωσία και την Ουκρανία ή την αποθεώνει για τον ρόλο της στην Συρία . Ο Ρούτε , δεν έχει κανένα δικαίωμα, να απαιτεί από την ΕΕ να πάρει αποφάσεις υπέρ της Τουρκίας.<br /><br />Γιατί οι αποφάσεις της ΕΕ, εντάσσονται σε ένα θεσμικό πλαίσιο που έχει υιοθετηθεί από την ΕΕ και δεν αφορά το ΝΑΤΟ. Υπό αυτή την λογική, ο Ρούτε απλά αγνοεί περιφρονητικά την -υποτιθέμενη - απαίτηση Μητσοτάκη να άρει η Τουρκία την απειλή πολέμου ως αντάλλαγμα για την ένταξή της στο SAFE. Ουδέποτε η κυβέρνηση έχει θέσει το παραμικρό ζήτημα για την Τουρκία στο πλαίσιο των συνεδριάσεων όλων των οργάνων του ΝΑΤΟ. Ουδέποτε η ελληνική αντιπροσωπεία στη Συμμαχία έχει πάρει εντολή από το ΥΠΕΞ να εγείρει ζητήματα εθνικής ασφάλειας από τις απειλές της Άγκυρας. Και την ύστατη στιγμή, δήθεν επικαλείται το βέτο. Το οποίο αγνοεί όχι μόνο ο Ρούτε αλλά και η φον ντερ Λάιεν η οποία ανακοίνωσε την πρόθεσή της να το καταργήσει παντού. <br />Και όμως, δεν σημειώθηκε η παραμικρή αντίδραση από την Αθήνα. Ούτε μια δήλωση, ούτε ένα διάβημα, απόλυτη σιωπή. Η Ελλάδα δεν διεκδικεί ούτε τα αυτονόητα που αφορούν την εθνική της ασφάλεια. <br />Αν συγκρίνουμε πως δρουν εντός της ΕΕ και του ΝΑΤΟ οι χώρες της Βαλτικής, οι σκανδιναβικές χώρες και η Πολωνία και πως δρα η Ελλάδα απέναντι στην τουρκική απειλή, η απάντηση είναι απογοητευτική. Μηδενική ικανότητα παρέμβασης, άρνηση , πλήρης σιωπή σημαίνει πλήρης υποταγή.</div><div>  <br />Στον προθάλαμο του νέου Μεσαίωνα<br /><br />Και στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ επικρατεί μια εικόνα χάους. Γιατί από τη μια πλευρά οι ευρωπαικές χώρες προσπαθούν να σύρουν τις ΗΠΑ σε σκληρό ροκ έναντι της Ρωσίας και να εγγυηθούν πιο πειστικά την ασφάλειά τους, από την άλλη όμως γνωρίζουν ότι η κοινωνική συνοχή καταρρέει. Γιατί καταρρέουν όλα τα μεταπολεμικά κοινωνικά συστήματα, η ανάπτυξη δεν έρχεται, οι διαχωρισμοί γίνονται απειλητικοί το ακροδεξιό μίσος κερδίζει έδαφος και η διάβρωση της δημοκρατίας συντελείται ραγδαία. Μοιραία έρχονται οι πολεμικές κραυγές . Ας θυμηθούμε ότι και πριν το δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο οι περισσότερες χώρες κυβερνιόνταν από βασιλιάδες και δικτάτορες. <br /><br /> Στις ΗΠΑ και σταδιακά στην Ευρώπη, η ανοχή στον ακροδεξιό σκοταδισμό είναι ισχυρή με την επίκληση του Αριστερού κινδύνου. Επικαλούνται δηλαδή μια Αριστερά που δεν υπάρχει. <br />Να θυμίσουμε πως και ο Χίτλερ έτσι ξεκίνησε,, Με τους Αριστερούς, τους γκέι, τους Ρομά, μετά ήρθαν οι Εβραίοι και μετά η φρίκη. Ο Τραμπ ξεκίνησε με την Αριστερά, τους μετανάστες και σταδιακά αρχίζει να αποκτά τον έλεγχο των πόλεων με την εθνοφρουρά . Πρώτα πρέπει να ισοπεδωθεί η Αριστερά γιατί μόνο αυτή μπορεί να αποτελέσει το αντίπαλο δέος στον εκφασισμό κρατών και κοινωνιών και θα ακολουθήσει η φρίκη. <br />Ο νέος Μεσαίωνας , λίγο πριν τον επόμενο παγκόσμιο πόλεμο για πολλούς, είναι ήδη στον προθάλαμο. Και η Ελλάδα είναι πολιτικά και διπλωματικά ανίσχυρη και ουσιαστικά εκτός παιχνιδιού...</div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΝΑΤΟ: φιλοτουρκική υστερία και ούτε ένα διάβημα. Απομονωμένη και πάλι η Ελλάδα.

Του Σωτήρη Σιδέρη Η υπόθεση των ρωσικών drone που προκάλεσε πολεμική φρενίτιδα στην Ευρώπη, όχι μόνο δεν έχει διαλευκανθεί, γιατί ούτε πυραύ...

Διαβάστε την συνέχεια

ΔΟΜ: Η Λιβύη παραμένει σημαντικό σημείο διέλευσης για τους μετανάστες, με τέλος 420 δολαρίων.

<img height="338" src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2025/09/%CE%B1%CE%BA%CF%83%CE%B4%CE%B7%CE%B10%CF%81%CE%B83-262356.jpg?resize=640%2C338&ssl=1" width="697" /><br /><br />Ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης παρακολουθεί τα πρότυπα μετακίνησης πέρα ​​από τα σύνορα της Λιβύης<br /><br />Ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης ( ΔΟΜ ) δημοσίευσε μια λεπτομερή έκθεση σχετικά με τα μεταναστευτικά πρότυπα στη Λιβύη μεταξύ Απριλίου και Ιουνίου 2025, επιβεβαιώνοντας ότι η Λιβύη παραμένει σημαντικό σημείο διέλευσης για μετανάστες από γειτονικές χώρες, καθώς και στρατηγικός σταθμός για όσους επιθυμούν να ταξιδέψουν στην Ευρώπη μέσω της Μεσογείου.<br /><br />Η έκθεση δείχνει ότι η Λιβύη δεν είναι μόνο χώρα διέλευσης, αλλά και προσωρινός προορισμός για πολλούς μετανάστες που αναζητούν εργασία και εισόδημα πριν συνεχίσουν το ταξίδι τους προς τα βόρεια.ΔΟΜ: Το 85% των μεταναστών στη Λιβύη προέρχονται από τέσσερις μεγάλες χώρες<br /><br />Σύμφωνα με τον Πίνακα Παρακολούθησης Εκτοπίσεων του ΔΟΜ, περισσότερο από το 85% των μεταναστών στη Λιβύη προέρχονται από τέσσερις κύριες χώρες:<br /><br />το 31% από τον Νίγηρα, το 26% από την Αίγυπτο και το 17% από το Σουδάν, ενώ το Τσαντ αποτελεί επίσης ένα σημαντικό ποσοστό.<br /><br /> Η έκθεση δείχνει ότι αυτή η σύνθεση αντικατοπτρίζει τη φύση της περιφερειακής μετανάστευσης με βάση τη γεωγραφική εγγύτητα και τους εκτεταμένους κοινωνικοοικονομικούς δεσμούς μεταξύ της Λιβύης και των γειτονικών χωρών.ΔΟΜ: Το 73% των μεταναστών που συμμετείχαν στην έρευνα βασίστηκαν σε μεσίτες ή τους λεγόμενους «μεσάζοντες μετανάστευσης».<br /><br />Ένα από τα πιο αξιοσημείωτα ευρήματα της έκθεσης ήταν ότι το 73% των μεταναστών που συμμετείχαν στην έρευνα βασίστηκαν σε μεσίτες ή «μεσάζοντες μετανάστευσης» κατά τη διάρκεια του ταξιδιού τους προς τη Λιβύη. Αυτοί οι μεσάζοντες συνήθως παρέχουν μεταφορά, ιδίως λεωφορεία και φορτηγά, και παρέχουν σχετικά ασφαλή διέλευση μέσα από την έρημο.<br /><br />Αντιθέτως, το 17% των ερωτηθέντων επιβεβαίωσε ότι συμμετείχε σε αυτό που είναι γνωστό ως «κυκλική μετανάστευση», ένα μοτίβο προσωρινής και επαναλαμβανόμενης μετακίνησης μεταξύ της χώρας προέλευσης και της χώρας προορισμού, συχνά για σκοπούς εποχιακής εργασίας.Ανατολικά και Βόρεια Σύνορα<br /><br />Η έκθεση τόνισε τα ανατολικά και βορειοανατολικά σύνορα της Λιβύης, όπου η εισροή μεταναστών αυξήθηκε κατά το δεύτερο τρίμηνο του 2025. Αυτό αποδόθηκε στις βελτιωμένες συνθήκες ασφαλείας και στην αυξημένη ζήτηση για εργατικό δυναμικό σε συνεχιζόμενα έργα ανοικοδόμησης και ανάπτυξης στην ανατολική περιοχή της χώρας.<br /><br />Επεσήμανε ότι οι μετανάστες που έφταναν από αυτά τα σύνορα δεν περιορίζονταν μόνο σε Αφρικανούς, αλλά περιλάμβαναν και μετανάστες από την Υεμένη, το Μπαγκλαντές και το Πακιστάν, οι οποίοι χρησιμοποιούσαν τη Λιβύη ως σημείο διέλευσης προς τις ευρωπαϊκές ακτές.<br /><br />Αυτή η ποικιλομορφία των μεταναστευτικών εθνικοτήτων αντικατοπτρίζει τις μεταβολές στις παγκόσμιες μεταναστευτικές οδούς, με τη Λιβύη να αποτελεί πύλη εισόδου και για μετανάστες εκτός Αφρικής, χάρη στη στρατηγική της θέση και την εγγύτητά της με τις ευρωπαϊκές ακτές.Νοτιοανατολικά σύνορα και ο αντίκτυπος των συγκρούσεων<br /><br />Όσον αφορά τα νοτιοανατολικά σύνορα, η έκθεση ανέφερε ότι η σύγκρουση στο Σουδάν και το Τσαντ έπαιξε εξέχοντα ρόλο στη διαμόρφωση των μεταναστευτικών προτύπων. Οι συνεχιζόμενες ένοπλες συγκρούσεις ώθησαν πολλούς Σουδανούς, ιδίως από το Βόρειο Νταρφούρ και το Ελ Φασέρ, να αναζητήσουν καταφύγιο στη Λιβύη ως πρώτη λύση. Παρόλο που τα αυστηρότερα μέτρα ασφαλείας και οι σκληρές καιρικές συνθήκες οδήγησαν σε προσωρινή μείωση των αφίξεων τον Απρίλιο, τον Ιούνιο σημειώθηκε σημαντική αύξηση με την εισροή νέων κυμάτων Σουδανών προσφύγων.<br /><br />Οι βελτιώσεις στις υποδομές διασυνοριακών μεταφορών και το άνοιγμα νέων λεωφορειακών γραμμών έχουν επίσης διευκολύνει τις μικτές μεταναστευτικές ροές. Αυτά τα ταξίδια συχνά ξεκινούν από απομακρυσμένες, άτυπες διαβάσεις πριν κατευθυνθούν βόρεια προς τις μεγάλες πόλεις της Λιβύης.Δυτικά σύνορα και προκλήσεις ασφαλείας<br /><br />Όσον αφορά τα δυτικά σύνορα, η έκθεση εξηγεί ότι παρατηρήθηκε ένα σύνολο αλληλένδετων δυναμικών που επηρεάζονται από εποχιακούς παράγοντες και παράγοντες ασφαλείας.<br /><br /> Ο αριθμός των μεταναστών που έφτασαν μέσω Αλγερίας αυξήθηκε, ιδίως για προσωρινή εργασία στη γεωργία, τις κατασκευές και το κλάδεμα φοινίκων. Ωστόσο, η εντατική επιτήρηση ασφαλείας και στις δύο πλευρές των συνόρων περιόρισε τη μεγάλη εισροή και ανάγκασε ορισμένους μετανάστες να αναζητήσουν εναλλακτικές διαδρομές, όπως το ταξίδι από την Τρίπολη στο Γκανταμές και από εκεί στον Νίγηρα, σε μια προσπάθεια να εισέλθουν ξανά στην Αλγερία ή το Μαρόκο και στη συνέχεια να περάσουν στην Ισπανία.<br /><br />Η έκθεση σημείωσε επίσης αύξηση στον αριθμό των γυναικών μεταναστριών, ιδίως από τη Νιγηρία, γεγονός που αντικατοπτρίζει την επέκταση της γυναικείας μετανάστευσης παρά τους γνωστούς κινδύνους. Αυτή η ομάδα συχνά αντιμετωπίζει πολλαπλές προκλήσεις όσον αφορά την εκμετάλλευση και τις περιορισμένες οικονομικές ευκαιρίες. Κίνητρα μετανάστευσης στη Λιβύη<br /><br />Οι επιτόπιες συνεντεύξεις που διεξήγαγε ο οργανισμός αποκάλυψαν ότι τα οικονομικά κίνητρα παραμένουν ο κύριος λόγος επιλογής της Λιβύης ως προορισμού ή σημείου διέλευσης, με το 83% των μεταναστών να επιβεβαιώνουν ότι αναζητούν εργασία για να βελτιώσουν τις συνθήκες διαβίωσής τους.<br /><br />Εν τω μεταξύ, το 14% δήλωσαν ότι εγκατέλειπαν ένοπλες συγκρούσεις, κυρίως τη σύγκρουση στο Σουδάν. Η έκθεση ανέφερε επίσης ότι σχεδόν οι μισοί από τους μετανάστες, ιδίως εκείνοι από την Αίγυπτο και το Τσαντ, έχουν συγγενείς ή γνωστούς που διαμένουν ήδη στη Λιβύη, γεγονός που διευκολύνει την προσωρινή ένταξή τους στην τοπική κοινότητα.Κόστος ταξιδιού και διαδρομές εισόδου<br /><br />Η έκθεση εκτιμά ότι το μέσο κόστος ενός ταξιδιού προς τη Λιβύη κυμαίνεται μεταξύ 350 και 420 δολαρίων ανά άτομο, ενώ όσοι φτάνουν από το Σουδάν πληρώνουν έως και 1.003 δολάρια, γεγονός που αντικατοπτρίζει τη μεγάλη απόσταση και τους υψηλούς κινδύνους ασφαλείας κατά μήκος της διαδρομής.<br /><br />Διαπιστώθηκε ότι η συντριπτική πλειοψηφία των μεταναστών εισήλθε στη Λιβύη μέσω ανεπίσημων συνοριακών διαβάσεων, ιδίως από τον Νίγηρα, το Τσαντ και την Αλγερία, ενώ μόνο το 16% εισήλθε μέσω επίσημων συνοριακών διαβάσεων.<br /><br />Αυτή η έντονη εξάρτηση από παράτυπες διαδρομές αντικατοπτρίζει την περίπλοκη φύση της μετανάστευσης προς τη Λιβύη και υπογραμμίζει τη δυσκολία ελέγχου των τεράστιων συνόρων, τα οποία εκτείνονται σε ερημικές περιοχές που είναι δύσκολο να παρακολουθηθούν. Η μετανάστευση ως ανθρώπινο και περιφερειακό φαινόμενο<br /><br />Η έκθεση καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η Λιβύη θα παραμείνει σημαντικός κόμβος για την περιφερειακή μετανάστευση στο άμεσο μέλλον, δεδομένης της γεωγραφικής της θέσης και της σύνδεσής της με τις εγχώριες και ξένες αγορές εργασίας. Ωστόσο, η επιμονή αυτού του φαινομένου συνδέεται με ανθρωπιστικές, οικονομικές και ασφαλιστικές πολυπλοκότητες που απαιτούν μεγαλύτερη περιφερειακή συνεργασία για τον μετριασμό των κινδύνων που αντιμετωπίζουν οι μετανάστες, είτε κατά τη διάρκεια του ταξιδιού τους στην έρημο είτε όταν επιχειρούν να διασχίσουν τη θάλασσα.<br /><br />Η έκθεση συνέστησε επίσης την ενίσχυση των μηχανισμών προστασίας των μεταναστών, την παροχή νόμιμων και ασφαλών εναλλακτικών λύσεων για τη μετακίνηση και την υποστήριξη των τοπικών κοινοτήτων στη Λιβύη που φιλοξενούν μετανάστες.<br /><br />Η αυξανόμενη εξάρτηση από την εργασία των μεταναστών στους τομείς της γεωργίας, των κατασκευών και των μεταφορών καταδεικνύει ότι η Λιβύη δεν είναι απλώς ένα σημείο διέλευσης, αλλά ένας σημαντικός οικονομικός προορισμός για πολλούς μετανάστες.<br /><br />Υπό το πρίσμα αυτών των ευρημάτων, το μέλλον της μετανάστευσης στη Λιβύη εξακολουθεί να εξαρτάται από την ικανότητα της χώρας να επιτύχει πολιτική σταθερότητα και σταθερότητα ασφαλείας, καθώς και από την επιτυχία της διεθνούς κοινότητας στη διαμόρφωση πιο ολοκληρωμένων πολιτικών που θα αντιμετωπίζουν τις ανάγκες των μεταναστών και θα προστατεύουν τα δικαιώματά τους.<div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΔΟΜ: Η Λιβύη παραμένει σημαντικό σημείο διέλευσης για τους μετανάστες, με τέλος 420 δολαρίων.

Ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης παρακολουθεί τα πρότυπα μετακίνησης πέρα ​​από τα σύνορα της Λιβύης Ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης ( ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η ΑΟΖ, τα 12 μίλια και… τα post στο instagram.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2025/09/Untitled-design-1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="800" data-original-width="1200" height="366" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2025/09/Untitled-design-1.jpg" width="681" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Μπορεί μια χώρα να πορευτεί με «διαφορές που δεν λύνονται»;</span></h3>Στη συνέντευξή του με τον Νίκο Χατζηνικολάου, ο Κυριάκος Μητσοτάκης κλήθηκε να απαντήσει για τα 12 μίλια και την ΑΟΖ. Και τι είπε; Ότι «μπορούμε να μάθουμε να ζούμε και με τις διαφορές» και πως «αν δεν μπορούμε να τα λύσουμε, το ζήτημα αυτό δεν θα μπορέσουμε να το λύσουμε».<br /><br />Ο πρωθυπουργός έσπευσε να αλλάξει κλίμα, αναφερόμενος στις αναρτήσεις των παικτών Γιάννη Αντετοκούνμπο και Αλπερέν Σενγκούν, για να εξηγήσει πόσο «αγαπημένοι» είναι οι λαοί Ελλάδας και Τουρκίας. Έτσι, από τα 12 μίλια και την ΑΟΖ, περάσαμε στα likes του NBA.<br /><br />Και το ερώτημα παραμένει, μπορεί μια χώρα να πορευτεί με «διαφορές που δεν λύνονται»; Ή μήπως έτσι παραδίδει σιγά σιγά το δίκιο της, με το επιχείρημα ότι «οι λαοί αγαπιούνται στο Instagram»;<div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η ΑΟΖ, τα 12 μίλια και… τα post στο instagram.

Μπορεί μια χώρα να πορευτεί με «διαφορές που δεν λύνονται»; Στη συνέντευξή του με τον Νίκο Χατζηνικολάου, ο Κυριάκος Μητσοτάκης κλήθηκε να α...

Διαβάστε την συνέχεια

ΟΠΕΚΕΠΕ: Η ΝΔ έκρυψε «φραπέ», «χασάπη», αλλά κάλεσε μέχρι και νεκρούς ως μάρτυρες!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2025/09/exetastiki1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1080" data-original-width="1920" height="360" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2025/09/exetastiki1.jpg" width="683" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">«Ως Επιτροπή θα ελέγξουμε αν είναι εν ζωή(!) οι μάρτυρες όταν τους καλούμε»</span></h3>Το πλήρες μπλοκάρισμα της Εξεταστικής για τον ΟΠΕΚΕΠΕ μεθοδεύει η ΝΔ, καθώς δεν συναίνεσε στην κλήση ως μαρτύρων και των γαλάζιων στελεχών που εμπλέκονται στο σκάνδαλο («φραπές», «χασάπης», Σεμερτζίδου κ.ά.). Αντίθετα, η ΝΔ κάλεσε μέχρι και νεκρούς ως μάρτυρες, υποχρεώνοντας τον πρόεδρο της Επιτροπής, Ανδρέα Νικολακόπουλο, να πει ότι «ως Επιτροπή θα ελέγξουμε αν είναι εν ζωή οι μάρτυρες όταν τους καλούμε»!<br /><br />Ο εισηγητής της ΝΔ, Μακάριος Λαζαρίδης, απέρριψε εκ μέρους της πλειοψηφίας την κλήση του πρωθυπουργού καθώς και των κυβερνητικών στελεχών Κυριάκου Πιερρακάκη, Σταύρου Παπασταύρου, Γιώργου Μυλωνάκη. Η Ολομέλεια της Βουλής αποφάσισε τη σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής όχι Προανακριτικής, είπε και υποστήριξε πως δεν μπορεί να οδηγηθούμε «προς τέρψιν όσων θέλουν να ποινικοποιήσουν την πολιτική ζωή του τόπου» σε πολιτική δίκη.<br /><br />Ο Μ. Λαζαρίδης εκτίμησε ότι η αντιπολίτευση έχει ένα «μοτίβο», την κλήση Μητσοτάκη στις Επιτροπές. «Πατάει ένα κουμπί και ζητά να κληθεί ο Μητσοτάκης. Η πληγή των αγροτικών επιδοτήσεων είναι πάνω από 30 χρόνια πίσω. Αν θέλετε να έρθει ο Μητσοτάκης, γιατί δεν ζητάτε και τους υπόλοιπους πρωθυπουργούς;» αναρωτήθηκε.<br />Αντιδράσεις<br /><br />«Πώς είναι δυνατόν να μην εξεταστεί ο Γιώργος Μυλωνάκης ενώ είναι προφανές πως οφείλονται εξηγήσεις; Παρατηρούμε ένα κοινό νήμα παρακρατικής λειτουργίας. Το βιώσαμε αυτό με τις υποκλοπές, το ξαναβιώνουμε τώρα. Πώς είναι δυνατόν να μην κληθεί ο κ. Μπουκώρος; Η κ. Σεμερτζίδου; Οι Ξυλούρης και Στρατάκης;» αντέδρασε από το ΠΑΣΟΚ η Μιλένα Αποστολάκη, η οποία αποκάλυψε ότι οι Αναστάσιος Λέκκας και Γιώργος Σεφεριάδης που καλεί η ΝΔ, έχουν αποδημήσει εις Κύριον!<br /><br />«Ο Γιώργος Μυλωνάκης γνώριζε για τις τηλεφωνικές επισυνδέσεις. Πρέπει να έρθει στην εξεταστική. Πρέπει να έρθει και ο “Φραπές”, ο “Χασάπης” και η κ. Σεμερτζίδου» τόνισε και ο Βασίλης Κόκκαλης του ΣΥΡΙΖΑ.<br /><br />Υπογραμμίζεται ότι η Εξεταστική συμφώνησε η έρευνα να ξεκινήσει από το 2025 προς τα πίσω.<br /><br /><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

ΟΠΕΚΕΠΕ: Η ΝΔ έκρυψε «φραπέ», «χασάπη», αλλά κάλεσε μέχρι και νεκρούς ως μάρτυρες!

«Ως Επιτροπή θα ελέγξουμε αν είναι εν ζωή(!) οι μάρτυρες όταν τους καλούμε» Το πλήρες μπλοκάρισμα της Εξεταστικής για τον ΟΠΕΚΕΠΕ μεθοδεύει ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ισραηλινός υπουργός προς Χακάν Φιντάν: «Ελευθερώστε την κατεχόμενη Βόρεια Κύπρο».

<img height="406" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2025/09/AMIHAI-630x400.jpg" width="719" /><br /><br />Ο υπουργός Διασποράς και Αντιμετώπισης Αντισημιτισμού του Ισραήλ, Αμιχάι Τσίκλι, προκάλεσε έντονες αντιδράσεις με μια ανάρτησή του στην πλατφόρμα «Χ», όπου φώναξε «Ελευθερώστε την Κατεχόμενη Βόρεια Κύπρο».<br /><br />Η φράση αυτή φαίνεται να λειτουργεί ως καυστική απάντηση σε πρόσφατη δήλωση του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν, ο οποίος, σχολιάζοντας την ισραηλινή κατοχή παλαιστινιακών εδαφών, κατηγόρησε ανοιχτά το Ισραήλ για πράξεις που θυμίζουν ξεκάθαρη λεηλασία.<br /><br />Συγκεκριμένα, ο Φιντάν, σε μια νεο-οθωμανική αλαζονική κριτική κατά της ισραηλινής πολιτικής, δήλωσε:<br /><br />«Εσείς καταλαμβάνετε ξένα εδάφη, κατάσχετε τα σπίτια των άλλων, φέρνετε μετά κάποιον τρίτο για να εγκατασταθεί στη θέση τους».<br /><br />Και συνέχισε: «Και το βαφτίζετε “έποικο”». «Αυτό, στην ουσία του, λέγεται κλοπή», τόνισε, προσθέτοντας ότι «πρέπει να ειπωθούν τα πράγματα με το όνομά τους, όπως ακριβώς είναι».<br /><br />Η ανάρτηση του Τσίκλι, που παραπέμπει άμεσα στην τουρκική εισβολή και κατοχή του βόρειου τμήματος της Κύπρου από το 1974, υπονοεί μια αντίστροφη λογική: αν η Τουρκία κατακρίνει το Ισραήλ για παρόμοιες πρακτικές στην Παλαιστίνη, τότε ας εφαρμόσει τα ίδια μέτρα και στην περίπτωσή της.<br /><br />Το σχόλιο αυτό εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο διπλωματικών εντάσεων, όπου η Άγκυρα έχει εντείνει τις επιθέσεις της κατά του Ισραήλ, χαρακτηρίζοντας τις ενέργειές του ως «παράνομη κατοχή» και «συστηματική κλοπή γης».<br /><br />Από την πλευρά του, ο Τσίκλι, γνωστός για τις αιχμηρές του θέσεις, φαίνεται να χρησιμοποιεί την πλατφόρμα «Χ» για να υπερασπιστεί την ισραηλινή πολιτική, μετατρέποντας την κριτική σε αντεπίθεση με ιστορικές αναφορές.<br /><br />Η ανταλλαγή αυτή υπογραμμίζει τις βαθιές γεωπολιτικές ρωγμές στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή, όπου παλαιστινιακό ζήτημα και κυπριακό εμπλέκονται σε έναν κύκλο αλληλοκατηγοριών.<br /><br /><img src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2025/09/CHIKLI.jpg" /><br /><br /><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ισραηλινός υπουργός προς Χακάν Φιντάν: «Ελευθερώστε την κατεχόμενη Βόρεια Κύπρο».

Ο υπουργός Διασποράς και Αντιμετώπισης Αντισημιτισμού του Ισραήλ, Αμιχάι Τσίκλι, προκάλεσε έντονες αντιδράσεις με μια ανάρτησή του στην πλατ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ούδι Λέβι (Μοσάντ): Πώς το Κατάρ διεισδύει σε κρίσιμους τομείς επιρροής. Η πέμπτη φάλαγγα.

<img height="355" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2025/09/MOSSAD-630x400.jpg" width="696" /><br /><br />Σε μια αποκαλυπτική ομιλία του κατά τη διάρκεια του ετήσιου Παγκόσμιου Συνεδρίου για την Αντιμετώπιση της Τρομοκρατίας, που διοργανώθηκε από το Διεθνές Ινστιτούτο Πολιτικής Αντιμετώπισης της Τρομοκρατίας (ICT) στο Πανεπιστήμιο Ράιχμαν, ο Δρ. Ούδι Λέβι, πρώην διευθυντής του Τμήματος Οικονομικού Πολέμου και Οικονομικής Πληροφορίας της Μοσάντ, έθεσε στο επίκεντρο την πολυεπίπεδη εμπλοκή του Κατάρ στην προώθηση ακραίων δραστηριοτήτων.<br /><br />Ο Λέβι, ο οποίος ειδικευόταν στον οικονομικό πόλεμο κατά της τρομοκρατίας, κατήγγειλε την ικανότητα του εμιράτου του Περσικού Κόλπου να διεισδύει σε κρίσιμους τομείς επιρροής, καλώντας για μια ανανεωμένη δυτική στρατηγική απέναντι σε αυτή την απειλή.<br /><br />«Με εξαιρετική ευφυΐα -και, δυστυχώς, με σημαντική συνδρομή από εβραϊκά και ισραηλινά στοιχεία από διάφορους χώρους, όπως πολιτικές καμπάνιες, λόμπι, υψηλής τεχνολογίας, ασφάλεια, οικονομικοί σύμβουλοι και άτομα που ψιθυρίζουν στα αυτιά εκείνων που λαμβάνουν αποφάσεις- οι Καταριανοί κατάφεραν να αναλάβουν τον έλεγχο στρατηγικών περιουσιακών στοιχείων στη Δύση, στο Ισραήλ, στην Αφρική και στη Νότια Αμερική», δήλωσε ο Λέβι, υπογραμμίζοντας την πολυδιάστατη διείσδυση του Κατάρ σε παγκόσμια δίκτυα επιρροής και χρηματοδότησης οργανώσεων.<br /><br />Ο ίδιος εξέφρασε την απογοήτευσή του για το γεγονός ότι, σε ένα τόσο έγκριτο φόρουμ, το Κατάρ δεν καταλαμβάνει την κεντρική θέση που του αναλογεί.<br /><br />«Το ίδιο το γεγονός ότι σε μια τέτοια κορυφαία διάσκεψη το Κατάρ δεν απασχολεί το κεντρικό προσκήνιο, αποτελεί στην πραγματικότητα το μεγαλύτερο πιστοποιητικό επιτυχίας για τους Καταριανούς.<br /><br />»Αποδεικνύει ότι η πολιτική τους τις τελευταίες δεκαετίες έχει πετύχει απόλυτη νίκη.<br /><br />»Το Κατάρ, συγχωρέστε μου τον υπερβολικό όρο, κατέκτησε τη Δύση, συμπεριλαμβανομένου και του Κράτους του Ισραήλ», τόνισε χαρακτηριστικά.<br /><br />Σύμφωνα με τον Λέβι, η «κατάκτηση» αυτή δεν περιορίζεται σε στρατιωτικές ή εδαφικές καταλήψεις, αλλά εκτείνεται στην ικανότητα παρεμβολής και σιωπηλής χειραγώγησης των μηχανισμών λήψης αποφάσεων των αντιπάλων.<br /><br />«Αυτό ακριβώς πετυχαίνει το Κατάρ: να πνίγει τις διαδικασίες λήψης αποφάσεων του εχθρού.<br /><br />»Παράλληλα, ωστόσο, χτίζει, συνεχίζει να χτίζει και θα χτίσει περαιτέρω ολόκληρη την υποδομή που έχει τη δύναμη να μεταμορφώσει πολιτισμικά, κοινωνικά και οικονομικά τη Δύση, προωθώντας τη δογματική ατζέντα της Μουσουλμανικής Αδελφότητας για την αποκατάσταση της ισλαμικής αυτοκρατορίας».<br /><br />Ο Λέβι επανέλαβε την κριτική του για την πολυεπίπεδη στρατηγική του Κατάρ, η οποία βασίζεται σε μια παγκόσμια δικτύωση προπαγάνδας που έχει εισχωρήσει σε κάθε σπίτι του πλανήτη.<br /><br />«Λειτουργεί ένα παγκόσμιο δίκτυο προπαγάνδας που έχει διεισδύσει σε κάθε νοικοκυριό παγκοσμίως.<br /><br />»Διαφθορά κάθε ηγέτη και κάθε παράγοντα που θα μπορούσε να τους βοηθήσει να προωθήσουν τα συμφέροντά τους, ιδιαίτερα εξουδετερώνοντας κάθε πιθανή ενέργεια εναντίον τους, με αποτέλεσμα να γίνουν άτρωτοι.<br /><br />»Ταυτόχρονα, ενεργοποιούν κάθε δυνατό όπλο για τρομοκρατικές επιθέσεις, αποσταθεροποίηση καθεστώτων και διάδοση του ριζοσπαστικού Ισλάμ, με έναν και μόνο στόχο: την πρόκληση βλάβης στη Δύση.<br /><br />»Και εμείς, σαν τυφλοί, πέσαμε στην παγίδα αυτή και γίναμε αυτοκτονικές δημοκρατίες -δημοκρατίες που προχωρούν με ανοιχτά μάτια προς την απώλεια της ανεξαρτησίας τους».<br /><br />Σε μεταγενέστερο μέρος της ομιλίας του, ο πρώην αξιωματούχος της Μοσάντ στράφηκε στην ισραηλινή πολιτική απέναντι στο Κατάρ, χαρακτηρίζοντάς την ως σοβαρό σφάλμα.<br /><br />«Δυστυχώς, και κατά τη γνώμη μου, το Κράτος του Ισραήλ έσφαλε πλήρως στην πολιτική του απέναντι στο Κατάρ, ξεκινώντας από την αποδοχή εισροής χρημάτων στη Γάζα για την ενίσχυση της Χαμάς, και φτάνοντας στην πραγματική μετατροπή του Κατάρ σε κεντρικό μεσολαβητή.<br /><br />»Έγγραφα που βρέθηκαν στη Γάζα -και δυστυχώς, για κάποιον λόγο, το κράτος δεν τα δημοσιεύει- αποκαλύπτουν πώς το Κατάρ εξαπάτησε όλους όλα αυτά τα χρόνια».<br /><br />Δεν περιορίστηκε ωστόσο στην κριτική προς το Ισραήλ: «Όχι μόνο το Ισραήλ, αλλά και ο Πρόεδρος Τραμπ, ενώ εργαζόταν για την επέκταση των Συμφωνιών του Αβραάμ, αντιμετώπισε κάθε δυνατή παρεμπόδιση από το Κατάρ.<br /><br />»Το Κατάρ εισχώρησε στο άδυτο άδυτο του Κράτους του Ισραήλ, τόσο σε στοιχεία ασφαλείας όσο και στο ανώτατο επίπεδο ηγεσίας, και άσκησε ουσιαστική επιρροή σε δραματικές αποφάσεις.<br /><br />»Η μόνη παρηγοριά, αν βέβαια είναι παρηγοριά, είναι ότι δεν έκανε κάτι τέτοιο μόνο στο Ισραήλ, αλλά και στη Δύση και στις Ηνωμένες Πολιτείες».<br /><br />Τέλος, αναφερόμενος άμεσα στο ρόλο του Κατάρ στα γεγονότα της 7ης Οκτωβρίου, ο Λέβι ήταν κατηγορηματικός:<br /><br />«Όπως έχει αναφερθεί, το Κατάρ φέρει ευθύνη, μαζί με τους Ιρανούς ως ένας από τους αποκλειστικούς υπαίτιους, για τη σφαγή της 7ης Οκτωβρίου.<br /><br />»Αν το Κράτος του Ισραήλ, την 8η Οκτωβρίου, είχε ανακοινώσει διεθνώς ότι το Κατάρ διαθέτει 48 ώρες για να εξασφαλίσει την επιστροφή των ομήρων, με σαφή απειλή για τη σταθερότητα του βασιλείου, των ηγετών του και της ηγεσίας της Χαμάς, είναι λογικό να υποθέσουμε ότι η παγκόσμια κοινή γνώμη θα έβλεπε τα πράγματα εντελώς διαφορετικά από ό,τι σήμερα».<br /><br />Η ομιλία του Λέβι έρχεται σε μια κρίσιμη στιγμή, καθώς οι εντάσεις στην περιοχή παραμένουν υψηλές, και υπογραμμίζει την ανάγκη για επανεξέταση των συμμαχιών και των στρατηγικών απέναντι σε κράτη που, πίσω από φιλικές προσόψεις, προωθούν ατζέντες αποσταθεροποίησης.<br /><br />Το συνέδριο στο Πανεπιστήμιο Ράιχμαν, που συγκέντρωσε ειδικούς από όλο τον κόσμο, παρείχε το ιδανικό πλαίσιο για τέτοιες κριτικές παρεμβάσεις, οι οποίες καλούν σε δράση πέρα από τα συνηθισμένα πλαίσια διπλωματίας.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ούδι Λέβι (Μοσάντ): Πώς το Κατάρ διεισδύει σε κρίσιμους τομείς επιρροής. Η πέμπτη φάλαγγα.

Σε μια αποκαλυπτική ομιλία του κατά τη διάρκεια του ετήσιου Παγκόσμιου Συνεδρίου για την Αντιμετώπιση της Τρομοκρατίας, που διοργανώθηκε από...

Διαβάστε την συνέχεια

«Επικίνδυνες περιφερειακές φιλοδοξίες του ‘Σουλτάνου’ Ερντογάν» (ισραηλινή ανάλυση)

<div><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRq4UGpKy5djPRdny64UtUih89pqqwv4ASSNw&s" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="168" data-original-width="299" height="360" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRq4UGpKy5djPRdny64UtUih89pqqwv4ASSNw&s" width="685" /></a></div><br />«Οι τουρκικές φιλοδοξίες για την Οθωμανική Αυτοκρατορία μέσω της Συρίας και ο πόλεμος κάτω από την επιφάνεια εναντίον του Ισραήλ στη Συρία», γράφει το ισραηλινό δημοσίευμα<br /><br /> Δεν είναι μυστικό ότι οι κινήσεις της Τουρκίας τα τελευταία δύο χρόνια ανησυχούν το Ισραήλ. Η Τουρκία του Τούρκου Σουλτάνου Ερντογάν δεν είναι η Τουρκία του παρελθόντος.<br /><br /> Ο Τούρκος Σουλτάνος ​​απεικονίζει και χτίζει την Τουρκία ως κράτος με επικίνδυνες περιφερειακές φιλοδοξίες, συμπεριλαμβανομένης της ηγεμονίας της αποκατάστασης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στο δρόμο για ένα παγκόσμιο ισλαμικό χαλιφάτο.<br /><br />Οι τουρκικές φιλοδοξίες δεν σταματούν μόνο στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ ή την Κύπρο.<br /><br />Οι φιλοδοξίες είναι η αποκατάσταση του Οθωμανικού χαλιφάτου και, με τον ίδιο τρόπο, η κατάκτηση της Ιερουσαλήμ.<br /><br />Οι τουρκικές στρατιωτικές βιομηχανίες είναι από τις πιο προηγμένες στον κόσμο και στη Μέση Ανατολή, από αεροσκάφη μέχρι τεθωρακισμένα οχήματα και ελαφρά όπλα – αυτός είναι σίγουρα ένας ανταγωνισμός για στρατηγική υπεροχή μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας που εντείνεται.<br /><br />Επί πέντε χρόνια, η Τουρκία ενισχύει τις δυνάμεις της συριακής αντιπολίτευσης, συμπεριλαμβανομένων των σουνιτικών τζιχαντιστικών ανταρτών από το Ιντλίμπ.<br /><br />Μία από τις παρατάξεις που έχει γίνει ανερχόμενη δύναμη και ηγεμόνας των τζιχαντιστών είναι η τρομοκρατική οργάνωση Χαγιάτ Ταχρίρ αλ-Σαμ, με επικεφαλής τον Άχμεντ αλ-Σαράα και γνωστό με το τζιχαντιστικό όνομα Τζουλάνι, ο οποίος κατάγεται από τα Γκολάν.<br /><br />Μετά από χρόνια εκπαίδευσης και προετοιμασίας για την αποφασιστική μάχη, ο Τζουλάνι ηγήθηκε μιας μακροπρόθεσμης κίνησης που εξυπηρετούσε την ιδεολογία και τα συμφέροντα της Τουρκίας και της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, και ξεκίνησε μια εκστρατεία για την κατάκτηση της Συρίας και την ανατροπή του καθεστώτος Άσαντ.<br /><br />Μετά από 11 ημέρες μαχών και προελάσεων των ανταρτών, οι άνδρες του Τζουλάνι έφτασαν στο προεδρικό μέγαρο στη Δαμασκό και το κατέλαβαν – αυτή η κίνηση δεν θα μπορούσε να είχε επιτύχει χωρίς την αποδυνάμωση του σιιτικού άξονα, με επικεφαλής τη Χεζμπολάχ, από το Ισραήλ.<br /><br />Από την άλλη πλευρά, χωρίς τον εξοπλισμό και την εκπαίδευση των τζιχαντιστικών ανταρτών από την Τουρκία και τις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες, οι τζιχαντιστικές ανταρτικές παρατάξεις δεν θα είχαν καταφέρει να κατακτήσουν γρήγορα τη Συρία και να ανατρέψουν το καθεστώς Άσαντ.<br /><br /> Ο Τζουλάνι προετοιμάστηκε για την κίνηση και ήταν καλά προετοιμασμένος από μια σειρά συμβούλων, συμπεριλαμβανομένων Τούρκων συμβούλων, και αργότερα αυτοανακηρύχθηκε πρόεδρος της χώρας και ίδρυσε τη «Συριακή Μεταβατική Κυβέρνηση» για μια περίοδο 5 ετών, διόρισε τους πιστούς του από την «Ταχρίρ αλ-Σαμ» και τις άλλες ανταρτικές παρατάξεις σε θέσεις-κλειδιά και ελέγχου, και άφησε χώρο για εκπροσώπηση μειονοτήτων χωρίς επιρροή.<br /><br />Ίδρυσε τον στρατό και τις δυνάμεις ασφαλείας του νέου καθεστώτος υπό την ηγεσία του από τη βάση των τζιχαντιστών ανταρτών, και ιδίως των μελών της οργάνωσής του.<br /><br /> Ίδρυσε τον στρατό μέσω των διοικητών των ανταρτικών παρατάξεων που έγιναν στρατηγοί, και αρκετά σώματα «αστυνομίας και δυνάμεων ασφαλείας», και ίδρυσε μονάδες, ταξιαρχίες και μεραρχίες του «Νέου Συριακού Στρατού», συμπεριλαμβανομένων μονάδων και ταξιαρχιών επίλεκτων δυνάμεων, μιας μοίρας πολεμικών ελικοπτέρων, λόχων αρμάτων μάχης και τεθωρακισμένων, και άλλων.<br /><br />Σήμερα, χωρίς την τουρκική βοήθεια και τον οπλισμό, ο στρατός του Τζουλάνι δεν θα μπορέσει να αποτελέσει ανερχόμενη δύναμη, και εδώ είναι που η Τουρκία μπαίνει ξανά στο προσκήνιο, βλέποντας επιτυχία.<br /><br />Πρωτοφανής στον εξοπλισμό και την ενίσχυση του στρατού του Τζουλάνι.<br />Η Τουρκία, αναγνωρίζοντας τις δυνατότητες, άρχισε να επεκτείνει την προστασία της στη Συρία και να γίνει ο πατέρας της «νέας Συρίας».<br /><br />Η Τουρκία έχει μια σειρά από φιλοδοξίες στη Συρία:<br /><br />Η πρώτη φιλοδοξία είναι η διάλυση της κουρδικής στρατιωτικής δύναμης και η «εξουδετέρωση» του κουρδικού προβλήματος, και η δεύτερη είναι η ήττα και η εξάλειψη των πυρήνων του ISIS στην έρημο της Συρίας και η κατάκτηση της καρδιάς των ΗΠΑ, ώστε να επιτραπεί στην Τουρκία να αναπτύξει την πλήρη προστασία της στη Συρία.<br /><br />Άλλες φιλοδοξίες της Τουρκίας είναι να μετατρέψει τη Συρία σε σουνιτικό κράτος και σε προωθημένη βάση για τον πόλεμο κατά του Ισραήλ.<br /><br />Η Τουρκία επιδιώκει πρώτα να εξοπλίσει και να ενισχύσει τον στρατό του Τζουλάνι και αργότερα να μεταφέρει οπλικά συστήματα, πυραύλους, τουρκικές μοίρες μαχητικών και προηγμένες μοίρες μη επανδρωμένων αεροσκαφών στη Συρία ως βάσεις για τον τουρκικό στρατό στη Συρία, μαζί με τον εξοπλισμό και την ενίσχυση του στρατού του Τζουλάνι με κάθε δυνατό τρόπο, σε σημείο που η δύναμή της θα της επιτρέψει εύκολα στο όχι και τόσο μακρινό μέλλον να εισβάλει στον Λίβανο ή την Ιορδανία και να κατακτήσει εδάφη από αυτές τις χώρες.Η οθωμανική τουρκική φιλοδοξία περνάει μέσα από τη Συρία, και σε αυτό το πλαίσιο, ο Τζουλάνι είναι πράκτορας των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών και βλέπει τον εαυτό του ως ένα είδος μελλοντικού χαλίφη που θα ηγηθεί ενός παγκόσμιου ισλαμικού χαλιφάτου.<br /><br />Σε συνδυασμό με το τουρκικό κατεστημένο στη Συρία και την οικοδόμηση του στρατού του Τζουλάνι, ο οποίος αποτελείται από ένα πλήθος εξτρεμιστικών σουνιτικών τζιχαντιστικών παρατάξεων των οποίων η ιδεολογία δεν διαφέρει θεμελιωδώς από αυτή του ISIS και της Αλ Κάιντα, απόφοιτοι του μεντρεσέ της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, σε σημείο που να μετατρέπουν τη Συρία σε ένα είδος σύγχρονου Αφγανιστάν με μια άνευ προηγουμένου σουνιτική στρατιωτική δύναμη που μπορεί εύκολα να αναλάβει εκτεταμένες κατακτήσεις στη Μέση Ανατολή, όπως η κατάκτηση του θύλακα Αφρίν, η οποία περιλαμβάνει σφαγές, εθνοκάθαρση και γενοκτονία.<br /><br />Η Τουρκία βλέπει τις σουνιτικές σαλαφιστικές τζιχαντιστικές παρατάξεις στη Συρία, συμπεριλαμβανομένων των χιλιάδων ξένων μισθοφόρων στον στρατό και τις δυνάμεις ασφαλείας του καθεστώτος αλ-Τζουλάνι, ως σημαντικό πλεονέκτημα στην αύξηση του κύκλου ισχύος της στο δρόμο προς την ηγεμονία και την αποκατάσταση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, και θα επενδύσει σε αυτές για να δημιουργήσει μια μεγάλη, προηγμένη, ισχυρή και αποτελεσματική στρατιωτική δύναμη εναντίον του Ισραήλ, και στο μέλλον, όταν νιώσει την κατάλληλη στιγμή, θα δώσει την εντολή να ξεκινήσει η εκστρατεία εναντίον του Ισραήλ.<br /><br />Ο νέος-παλιός παίκτης, ο δολοφόνος με το πρόσχημα του Γκουλάνι, έχει μια άνευ προηγουμένου ευκαιρία και πλεονέκτημα στο δρόμο προς το μεγαλείο, καθώς η σφαγή που διέπραξαν οι Σαλαφιστές τζιχαντιστές του σε συνδυασμό με τους Βεδουίνους αποκαλύπτει μια πολύ ανησυχητική εικόνα – ο Τζουλάνι θεωρείται διοικητής, επαναστάτης σεΐχης και σουνίτης σωτήρας που ενώνει υπό την ηγεσία του δεκάδες χιλιάδες σαλαφιστές τζιχαντιστές και φατρίες Βεδουίνων από όλες τις αστικές και αγροτικές περιοχές της Συρίας, οι οποίοι τον βλέπουν ως άξιο διοικητή και τον κατάλληλο άνθρωπο για να προωθήσει τις φιλοδοξίες του καθενός τους.<br /><br />Ο κύκλος επέκτασης της δύναμης και της επιρροής του δεν περιορίζεται στη Συρία, αλλά μπορεί να επεκταθεί και σε άλλες περιοχές της Μέσης Ανατολής, συμπεριλαμβανομένης της Ιορδανίας και της Αιγύπτου.<br /><br />Το Ισραήλ, θέλοντας και μη, έχει έναν νέο παίκτη να αντιμετωπίσει, έναν επικίνδυνο και εκλεπτυσμένο δολοφόνο που καταφέρνει να επηρεάσει ολόκληρο τον κόσμο που πιστεύει αυτόν και τα λόγια του, αλλά δεν λαμβάνει υπόψη ότι κρυφά στην καρδιά του δεν σκοπεύει να εκπληρώσει καμία από τις δεσμεύσεις που ανέλαβε προς τον έξω κόσμο.<br /><br />Το αντίθετο ισχύει, σκοπεύει να εκπληρώσει τις φιλοδοξίες που είχε πάντα. Και αυτές είναι η επέκταση, η οικοδόμηση μιας ισχυρής και ηγετικής στρατιωτικής δύναμης, οι εθνοκάθαρση, οι σφαγές και η γενοκτονία κατά των μειονοτήτων, και η προετοιμασία για εκτεταμένες κατακτήσεις στη Μέση Ανατολή στο δρόμο για την απελευθέρωση της αλ-Σαμ, του Τζαμιού Αλ-Άκσα και της Ιερουσαλήμ, και την εγκαθίδρυση ενός ισλαμικού χαλιφάτου από το Τζαμί Ομεϋαδών στη Δαμασκό, καταλήγει ο ισραηλινός αρθρογράφος.<div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.<br /><br /></div>

«Επικίνδυνες περιφερειακές φιλοδοξίες του ‘Σουλτάνου’ Ερντογάν» (ισραηλινή ανάλυση)

«Οι τουρκικές φιλοδοξίες για την Οθωμανική Αυτοκρατορία μέσω της Συρίας και ο πόλεμος κάτω από την επιφάνεια εναντίον του Ισραήλ στη Συρία»,...

Διαβάστε την συνέχεια

Προμηθευόμαστε την 4η FDI-HN με “υποστήριξη”… αλλά άοπλη!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRofBqMWmDZrN7TkjMum6vnxvwsL17Js_XDDQ&s" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="168" data-original-width="300" height="358" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRofBqMWmDZrN7TkjMum6vnxvwsL17Js_XDDQ&s" width="691" /></a></div><div><br /></div>Προμήθεια της 4ης FDI-HN με Ε-Σ-Υ (FOS) αλλά χωρίς όπλα! – Χωρίς φόρτο όπλων αλλά με σύμβαση Εν-Συνεχεία-Υποστήριξης (Ε-Σ-Υ) θα γίνει η προμήθεια της τέταρτης φρεγάτας τύπου FDI-HN που όπως έχει προαναγγελθεί θα ενταχθεί σε υπηρεσία με την ονομασία «ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ».<br /><br />Κατατέθηκε χθες αργά το απόγευμα το σχέδιο νόμου του υπουργείου Εθνικής Άμυνας με τίτλο «Έγκριση σχεδίων συμβάσεων στον τομέα της άμυνας για την τροποποίηση των υπό στοιχεία 016B/21 και 017Β/21 συμβάσεων για την προμήθεια φρεγατών τύπου “FDI HN” και την εν συνεχεία υποστήριξή τους». Κύρια χαρακτηριστικά του κατατεθέντος του σχεδίου νόμου:<br /><br />>Όπως εύκολα προκύπτει από τον τίτλο και το περιεχόμενο του σχεδίου νόμου, απουσιάζει η τροποποίηση της σύμβασης 18Β/21 που αφορούσε την προμήθεια του φόρτου όπλων για τις πρώτες τρεις φρεγάτες (Σημείωση 1). Με άλλα λόγια σε αντίθεση με τις πρώτες τρεις φρεγάτες του τύπου, η προμήθεια της τέταρτης δεν συνοδεύεται από την προμήθεια του φόρου όπλων. Υπενθυμίζεται ότι κάθε φρεγάτα της διαμόρφωσης Standard 2 διαθέτει 32 κελιά εκτόξευσης κατευθυνόμενων βλημάτων επιφανείας – αέρος Aster 30 B1 και οκτώ εκτοξευτές ισάριθμων κατευθυνόμενων βλημάτων επιφανείας – επιφανείας / ξηράς Exocet MM40 Block 3c.<br /><br />Τα κόστη<div><br />Σύμφωνα με την έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους «στο πλαίσιο υλοποίησης των εγκρινόμενων δύο (2) σχεδίων τροποποιητικών Συμβάσεων προκαλούνται, επί του κρατικού προϋπολογισμού, τα ακόλουθα οικονομικά αποτελέσματα:<br /><br />>Δαπάνη, σύμφωνα με το αρμόδιο Υπουργείο, συνολικού ποσού 982 εκατ. ευρώ περίπου, η οποία αφορά στην καταβολή του τιμήματος υλοποίησης των προαναφερόμενων δύο (2) τροποποιητικών συμβάσεων, ήτοι:<br /><br />– 922 εκατ. ευρώ για την προμήθεια της τέταρτης φρεγάτας του Πολεμικού Ναυτικού και την αναβάθμιση των αρχικών τριών (3) φρεγατών (τροποποίηση της αρ.16Β/21 Σύμβασης),<br /><br />– 60 εκατ. ευρώ για την Εν Συνεχεία Υποστήριξη των τεσσάρων φρεγατών καθώς και την επιμήκυνση της αρχικής περιόδου Εν Συνεχεία Υποστήριξης των τριών πρώτων φρεγατών (τροποποίηση της αρ.17Β/21 Σύμβασης).<br /><br />Η ανωτέρω συνολική δαπάνη θα καταβληθεί τμηματικά από το τρέχον έτος έως και το έτος 2030<br /><br />Συγκεκριμένα (στον πίνακα έχουν ενσωματωθεί οι ετήσιες καταβολές για την οικονομική εξυπηρέτηση των τριών αρχικών συμβάσεων για την προμήθεια των φρεγατών της Ε-Σ-Υ και των όπλων):<br /><br /><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRAAm3gi9AM3w-yRRJs5rolYwqDo0GO0SJPHw&s" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="170" data-original-width="297" height="366" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRAAm3gi9AM3w-yRRJs5rolYwqDo0GO0SJPHw&s" width="640" /></a><br /><br /><br />Όπως προκύπτει από την έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, η αποπληρωμή της τροποποίησης για τη 4η φρεγάτα είναι εμπροσθοβαρής, καθώς από το συνολικό ποσό των 982 εκατ. ευρώ, τα 409 εκατ. ευρώ, δηλαδή ποσοστό 41,6% επί του συνόλου, καταβάλλονται εντός του 2025.<br /><br />Στο ανωτέρω συνολικό ποσό της δαπάνης (982 εκατ. ευρώ περιλαμβάνεται και η απόδοση της εισφοράς, σε ποσοστό 6% επί του συνολικού πληρωτέου τιμήματος α) υπέρ του Μετοχικού Ταμείου Ναυτικού (ΜΤΝ) σε ποσοστό 4% και β) υπέρ του Ειδικού Λογαριασμού Αλληλοβοήθειας Ναυτικού (ΕΛΟΑΝ) σε ποσοστό 2%, με αντίστοιχη αύξηση των εσόδων των εν λόγω νομικών προσώπων (φορείς Γενικής Κυβέρνησης). [άρθρα πρώτο (άρθρο 6 παρ. 3.β. της τροποποιούμενης Αρ. 16Β/21 Σύμβασης) και δεύτερο (άρθρο 6 παρ. 3.β. της τροποποιούμενης Αρ. 17Β/21 Σύμβασης)]<br /><br />Δεν περιλαμβάνεται όμως η ενδεχόμενη δαπάνη, από την αντιμετώπιση του πρόσθετου κόστους εφαρμογής των τροποποιούμενων Συμβάσεων, σε σχέση με τα ισχύοντα και ιδίως, από την οργάνωση συσκέψεων, συμμετοχή σε συνεδριάσεις, φύλαξη, διατήρηση, αποθήκευση και ασφάλιση του εξοπλισμού, επίλυσης διαφορών κ.λπ., η οποία θα εξαρτηθεί από τα πραγματικά γεγονότα.</div><div><br />Σημείωση 1<br /><br />Η σύμβαση 18Β/21 μεταξύ ΥΠΕΘΑ και της γαλλικής εταιρίας MBDA France αφορά την προμήθεια κατευθυνόμενων βλημάτων (Κ/Β) επιφανείας -αέρος Aster 30 B1 και επιφανείας – επιφανείας Exocet MM40 Block 3c για τις τρεις φρεγάτες, συναφούς εξοπλισμού και υπηρεσιών συμπεριλαμβανομένης και της Ε-Σ-Υ των όπλων για περίοδο πέντε ετών έναντι 649.950.000 ευρώ. Περιλαμβάνει επίσης δικαίωμα προαίρεσης για την αγορά φόρτου Κ/Β για την τέταρτη φρεγάτα με κόστος 200 εκατ. ευρώ και δυνατότητα εξάσκησης του μέχρι 30 Ιουνίου 2023.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div><br /><br />

Προμηθευόμαστε την 4η FDI-HN με “υποστήριξη”… αλλά άοπλη!

Προμήθεια της 4ης FDI-HN με Ε-Σ-Υ (FOS) αλλά χωρίς όπλα! – Χωρίς φόρτο όπλων αλλά με σύμβαση Εν-Συνεχεία-Υποστήριξης (Ε-Σ-Υ) θα γίνει η προμ...

Διαβάστε την συνέχεια

Κοινές αεροναυτικές ασκήσεις Τουρκίας – Αιγύπτου… Χάσαμε την παρτίδα;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQx8bLfLner20OXdimRy5t4RPak9s4oSsGPlw&s" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="160" data-original-width="316" height="324" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQx8bLfLner20OXdimRy5t4RPak9s4oSsGPlw&s" width="694" /></a></div><br /><div><b>ΜΑΝΩΛΗΣ ΚΩΣΤΙΔΗΣ</b></div>Στρατιωτικές δυνάμεις από την Τουρκία και την Αίγυπτο πρόκειται να πάρουν μέρος σε κοινά αεροναυτικά γυμνάσια την επόμενη εβδομάδα, πρώτη φορά έπειτα από 13 χρόνια.<br /><br />Η τουρκοαιγυπτιακή άσκηση «Θάλασσα Φιλίας» (Türkiye-Egypt Friendship Sea / Bahr El Sadaka – Naval Exercise Special Drill) πρόκειται να πραγματοποιηθεί στην Ανατολική Μεσόγειο το διάστημα μεταξύ 22 και 26 Σεπτεμβρίου. Σημειώνεται ότι η τελευταία φορά που είχε πραγματοποιηθεί άσκηση στην Ανατολική Μεσόγειο με τη συμμετοχή τουρκοαιγυπτιακών δυνάμεων ήταν τον Οκτώβριο του 2012.<br /><br />Ο εκπρόσωπος του υπουργείου Αμυνας της Τουρκίας, Ζεκί Ακτούρκ, δήλωσε σχετικά: «Η Ειδική Ασκηση Ναυτικών Επιχειρήσεων Τουρκίας – Αιγύπτου στη Θάλασσα της Φιλίας (Bahr El Sadaka) έχει προγραμματιστεί να διεξαχθεί στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />“Στην άσκηση, η οποία θα διεξαχθεί για πρώτη φορά μετά από 13 χρόνια, θα συμμετάσχουν στοιχεία των Ναυτικών μας Δυνάμεων (φρεγάτες TCG Oruçreis και TCG Gediz, ταχύπλοα περιπολικά TCG İmbat και TCG Bora, και το υποβρύχιο TCG Gür), της Πολεμικής Αεροπορίας (2xF-16) και στοιχεία του Αιγυπτιακού Ναυτικού.<br /><br />“Ο Διοικητής των Ναυτικών μας Δυνάμεων και ο Διοικητής των Αιγυπτιακών Ναυτικών Δυνάμεων θα συμμετάσχουν στην εκδήλωση “Ημέρα Διακεκριμένων Παρατηρητών” στις 25 Σεπτεμβρίου»<div><br /></div><div><a href="https://www.kathimerini.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Κοινές αεροναυτικές ασκήσεις Τουρκίας – Αιγύπτου… Χάσαμε την παρτίδα;

ΜΑΝΩΛΗΣ ΚΩΣΤΙΔΗΣ Στρατιωτικές δυνάμεις από την Τουρκία και την Αίγυπτο πρόκειται να πάρουν μέρος σε κοινά αεροναυτικά γυμνάσια την επόμενη ε...

Διαβάστε την συνέχεια

Έριξε τη… βόμβα η Bundesbank. Έρχεται κραχ στη Γερμανία, άφαντος ο Friedrich Merz, στην άβυσσο της κρίσης η Γαλλία.

<img height="409" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/0cb5e463cecd769d09bfb641247f1f8c_XL.jpg?v=2" width="705" /><br /><br /><div>Πρωτοφανής προειδοποίηση της Bundesbank για δημοσιονομική κατάρρευση<br /><br />Η γερμανική κυβέρνηση, μέσω της δημιουργίας "ειδικών ταμείων" και σκιωδών προϋπολογισμών, αποφεύγει τη δημοσιονομική διαφάνεια και υπονομεύει τον κοινοβουλευτικό έλεγχο – μια πρακτική που πλέον επικρίνεται έντονα τόσο από την Bundesbank όσο και από το Ομοσπονδιακό Γραφείο Ελέγχου.<br />Εν τω μεταξύ, η Γαλλία προσφέρει μια προειδοποίηση για το που οδηγεί αυτός ο δρόμος.<br />Το πολιτικό χάος στο Παρίσι κορυφώθηκε την περασμένη εβδομάδα με την υποβάθμιση της γαλλικής κρατικής χρέωσης από την Fitch Ratings από AA– σε A+.<br />Η Γαλλία έχει βυθιστεί σε έναν κύκλο χρέους, τροφοδοτούμενο από απελέγκτητες δημόσιες δαπάνες και μια λανθασμένη προσπάθεια να καλυφθούν κοινωνικές ρήξεις μέσω φθηνού πιστωτικού χρήματος.<br /><br />Σκιώδεις προϋπολογισμοί και κρατισμός<br /><br />Αντί να αποφεύγει τα λάθη της Γαλλίας, η Γερμανία φαίνεται αποφασισμένη να τα ακολουθήσει.<br />Η δημοσιονομική πειθαρχία που χαρακτήριζε την μεταπολεμική εποχή έχει χαθεί για πάντα.<br />Στη Βερολίνο, υπάρχει ευρεία συναίνεση: με δημιουργικές λογιστικές τεχνικές υπό τη μορφή "ειδικών ταμείων", η δημοσιονομική "φρένα" απλώς αγνοείται.<br />Η κορυφή αυτής της νέας στρατηγικής είναι το πακέτο χρέους τρισεκατομμυρίων ευρώ του Καγκελάριου Friedrich Merz, το οποίο περιλαμβάνει ένα ειδικό ταμείο 500 δισεκατομμυρίων ευρώ.<br /><br />Η επίσημη δικαιολόγηση είναι ευγενής: οι αμυντικές δαπάνες δεν πρέπει να περιορίζονται από την αγορά ομολόγων, ενώ η φθίνουσα υποδομή της Γερμανίας πρέπει να εκσυγχρονιστεί.<br />Παρουσιασμένο με ωραίο τρόπο από τα μέσα ενημέρωσης, το γερμανικό κοινό αναμένεται να αποδεχθεί αυτό το νέο βουνό χρέους. Στο τέλος, είναι δήθεν "για το καλό όλων".<br />Ωστόσο, η Γερμανική Ένωση Φορολογουμένων χαρακτήρισε τα ειδικά ταμεία ακριβώς όπως είναι: ένα τεράστιο σχέδιο μετατόπισης χρέους.<br />Στην πράξη, δαπάνες που θα έπρεπε να χρηματοδοτούνται μέσω φόρων, ήσυχα μεταφέρονται σε σκιώδεις προϋπολογισμούς που εξαρτώνται από νέες δανειοδοτήσεις.<br />Παντού ελιγμός<br /><br />Η αγορά ομολόγων από μόνη της έχει γίνει λίγο περισσότερο από παράγωγο της νομισματικής πολιτικής.<br />Το Βερολίνο, όπως και οι γειτονικές της χώρες στην Ευρώπη, βασίζεται σαφώς στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για να διατηρεί το χρέος ρευστό και να επέμβει όποτε οι επενδυτές αποσύρονται.<br />Μαζί με την παρεμβατικότητα των Βρυξελλών, έχει δημιουργηθεί ένα πολιτικό πλαίσιο που ενθαρρύνει ανοιχτά την υπέρβαση του κράτους.<br />Ο κοινοβουλευτικός έλεγχος έχει σχεδόν εξαφανιστεί.<br />Περισσότερο από το ήμισυ του ΑΕΠ της Γερμανίας περνά πλέον από τα χέρια του κράτους – ένα επίπεδο παρέμβασης που ήταν αδιανόητο πριν από μια γενιά.<br />Η στρατηγική συναίνεση στο Βερολίνο είναι εντυπωσιακή: το ίδιο το κράτος που δημιούργησε την κρίση – μέσω καταπιεστικών κανονισμών, μιας αυτοπροκαλούμενης ενεργειακής καταστροφής, διογκωμένων δημοσίων οικονομικών και συντριπτικής φορολογίας – τώρα ισχυρίζεται ότι θα λύσει την κρίση επιμένοντας στην παρέμβαση.<br />Η λογική μοιάζει με εκείνη ενός κλεπτοκρατικού αλκοολικού σε μπαρ: συνεχώς χρεώνει, δανείζεται από τους γείτονές του, και όταν η γενναιοδωρία εξαντλείται, κλέβει απευθείας από το ταμείο.<br />Τελικά, αυτό το ξέσπασμα χρέους, αυτή η εξάρτηση από τον κεντρικό σχεδιασμό, είναι που θα καταστρέψει τη Γερμανία τόσο ως πολιτικό όσο και ως οικονομικό μοντέλο.<br /><br />Κριτική από απρόσμενες πηγές<br /><br />Ωστόσο, τώρα έχει προκύψει κριτική από μια απρόσμενη πηγή: την Bundesbank.<br />Σπάνια επεμβαίνει στην καθημερινή πολιτική, αλλά η κεντρική τράπεζα χρησιμοποίησε την έκθεσή της για τον Αύγουστο για να επικρίνει τη χρήση των ειδικών ταμείων.<br />Προειδοποίησε ευθέως ότι δισεκατομμύρια ευρώ που είχαν προοριστεί για τους τοπικούς δήμους πιθανότατα θα χρησιμοποιηθούν για να καλύψουν υφιστάμενα δημοσιονομικά κενά, αντί να χρηματοδοτήσουν έργα υποδομής και κλιματικής αλλαγής, όπως είχε υποσχεθεί.<br />Η Bundesbank τόνισε επίσης την απουσία αποτελεσματικών δομών ελέγχου αποδοτικότητας.<br />Με την εκχώρηση μεγάλων τμημάτων του ομοσπονδιακού προϋπολογισμού σε ειδικά ταμεία, το Βερολίνο συγκαλύπτει τη πραγματική δημοσιονομική του κατάσταση και υπονομεύει την πειθαρχία του προϋπολογισμού.<br /><br />Η παρεμβατική πολιτεία<br /><br />Η στάση της Bundesbank ενισχύεται από το Ομοσπονδιακό Γραφείο Ελέγχου, το οποίο εδώ και μήνες απαιτεί περιορισμένη και στοχευμένη χρήση των νέων πιστωτικών ταμείων.<br />Έχει ζητήσει από το Βερολίνο να διατηρήσει το δικαίωμα να ανακτήσει τα χρήματα που καταχρώνται – ένα μέτρο βασισμένο στην πικρή εμπειρία.<br />Οι προηγούμενοι προϋπολογισμοί, από τα ταμεία ένταξης μέχρι τα φουσκωμένα πακέτα βοήθειας για την COVID-19, είχαν προγραμματιστεί υψηλά ώστε το περίσσιο χρήμα να μπορεί αργότερα να μεταφερθεί για να καλύψει τα ελλείμματα της κοινωνικής πρόνοιας.<br />Το κόλπο είναι απλό: το νέο χρέος κρύβεται από το κοινό, ενώ τα πραγματικά κόστη μετατοπίζονται στο μέλλον.<br />Ένα βραχυπρόθεσμο αποτέλεσμα ενίσχυσης μπορεί να προσφέρει στην κυβερνητική συμμαχία αναπνοή απέναντι στην αυξανόμενη αντιπολίτευση – αλλά με το τίμημα της διαρθρωτικής παρακμής.<br /><br />Ευθεία πορεία προς την αφερεγγυότητα<br /><br />Δεν προκαλεί έκπληξη το ότι το Βερολίνο χρησιμοποιεί σκιαγραφημένους προϋπολογισμούς για να κερδίσει χρόνο.<br />Υπάρχει διακομματική πεποίθηση στην πρωτεύουσα ότι η δημιουργική λογιστική και η υπερβολική κρατική ζήτηση μπορούν κάπως να λύσουν τόσο την δημοσιονομική κρίση όσο και τη δομική οικονομική ύφεση.<br />Αλλά αυτό είναι απλώς μια ψευδαίσθηση του Κέινς.<br />Το κράτος ως Λεβιάθαν, που προσποιείται ότι είναι παντοδύναμο – και όμως συνεχώς συγκρούεται με την πραγματικότητα.<br />Όταν αποτυγχάνει ο κεντρικός σχεδιασμός, η ευθύνη πάντα μεταφέρεται στην αγορά ομολόγων, η οποία αρνείται πεισματικά να αποδεχτεί την αυταπάτη ότι οι χρηματοδοτούμενες από χρέος παρεμβάσεις μπορούν να λύσουν τα πάντα.<br />Ανεξαρτήτως της δομής τους, τα «ειδικά ταμεία» δεν είναι τίποτα άλλο από ένα μνημείο πολιτικής αποτυχίας.<br />Η ευθύνη ανήκει στον Καγκελάριο Friedrich Merz, ο οποίος ενέκρινε το σχέδιο τόσο για λόγους συμμαχίας όσο και από προσωπική πεποίθηση.<br />Η αρχή παραμένει σαφής: κάθε ευρώ που αντλείται από τις ιδιωτικές κεφαλαιαγορές και μεταφέρεται στη μηχανή αναδιανομής του κράτους είναι ένα χαμένο ευρώ.<br />Και κάθε πολιτική του κράτους που χρηματοδοτείται από χρέος αφήνει πίσω της μόνο νέες υποχρεώσεις – για να πληρωθούν αργότερα μέσω φόρων ή πληθωρισμού.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Έριξε τη… βόμβα η Bundesbank. Έρχεται κραχ στη Γερμανία, άφαντος ο Friedrich Merz, στην άβυσσο της κρίσης η Γαλλία.

Πρωτοφανής προειδοποίηση της Bundesbank για δημοσιονομική κατάρρευση Η γερμανική κυβέρνηση, μέσω της δημιουργίας "ειδικών ταμείων"...

Διαβάστε την συνέχεια

Ραγδαίες εξελίξεις. Ο Zelensky και το εβραϊκό λόμπι συνδέονται με τη δολοφονία Kirk, ο ρόλος του και στην απόπειρα κατά Trump.

<img height="452" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/410c9ea1cc5c1c563f871675c33f934b_XL.jpg?v=2" width="699" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Πως συνδέεται ο πρόεδρος της Ουκρανίας και το εβραϊκό λόμπι των ΗΠΑ με τη δολοφονία που σόκαρε τον πλανήτη</span></h3>Σοκαριστικές είναι οι αποκαλύψεις για το καθεστώς του Εβραίου Volodymyr Zelensky αλλά και για το αμερικανικό εβραϊκό λόμπι, καθώς ο Ουκρανός πρόεδρος φέρεται να έχει εμπλοκή τόσο στην απόπειρα δολοφονίας του προέδρου των ΗΠΑ Donald Trump κατά τη διάρκεια της προεκλογικής του εκστρατείας, όσο και στη πρόσφατη δολοφονία του Αμερικανού πολιτικού ακτιβιστή Charlie Kirk, όπως υποστήριξε ο βουλευτής της Verkhovna Rada Artem Dmitruk σε άρθρο γνώμης του στο TASS.<br /><br />«Ο Zelensky ευθύνεται ιδεολογικά και πρακτικά»<br /><br />«Το λέω με πλήρη αίσθηση ευθύνης: ο Zelensky έχει ανάμειξη στην απόπειρα κατά της ζωής του Trump και στη δολοφονία του Charlie Kirk — τόσο σε ιδεολογικό όσο και σε πρακτικό επίπεδο», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Dmitruk.<br />Κατά τα λεγόμενά του, το καθεστώς Zelensky είναι ικανό να σκοτώσει οποιονδήποτε — «από έναν απλό πολίτη στην Ουκρανία μέχρι και τον πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών».<br /><br />Δύο απόπειρες κατά του Trump μέσα σε λιγότερο από έναν χρόνο<br /><br />Ο Donald Trump έχει επιζήσει από δύο απόπειρες δολοφονίας σε διάστημα μικρότερο του ενός έτους. Η πρώτη σημειώθηκε τον περασμένο Ιούλιο σε προεκλογική συγκέντρωση στην Πενσιλβάνια, όταν σφαίρα ελεύθερου σκοπευτή γρατζούνισε το αυτί του.<br /><br />Η δεύτερη έγινε κοντά στο κτήμα του Mar-a-Lago στη Φλόριντα, όταν ένας ένοπλος —γνωστός υποστηρικτής της στρατιωτικής βοήθειας προς την Ουκρανία— άνοιξε πυρ εναντίον του.<br /><br />Η δολοφονία του Charlie Kirk<br /><br />Ο Charlie Kirk, 31 ετών, πυροβολήθηκε και σκοτώθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου ενώ έδινε ομιλία σε πανεπιστήμιο στο Orem, Utah. Ο ακτιβιστής ήταν γνωστός υποστηρικτής του Donald Trump και, σύμφωνα με το Associated Press, συνέβαλε σημαντικά στη νίκη του στις προηγούμενες προεδρικές εκλογές.<br />Ο Kirk είχε επανειλημμένα ταχθεί κατά της παροχής αμερικανικής στρατιωτικής βοήθειας προς την Ουκρανία.<br /><br />Εμπλοκή του εβραϊκού λόμπι στη δολοφονία του Charlie Kirk, σείεται η Wall Street για το ρόλο του Bill Ackman<br /><br />Υπό αυτό το πρίσμα, η τραγωδία και το χάος που ακολουθούν τη δολοφονία του Charlie Kirk στην Αμερική κρύβουν ίσως πιο σύνθετα πολιτικά και γεωστρατηγικά αίτια από όσα φαίνονται στην επιφάνεια.<br />Η σφαίρα της πολιτικής αντιπαράθεσης και της πολιτιστικής αντιπαλότητας στην Αμερική παρέχει ένα κάλυμμα για εκείνους που κινούν τα νήματα της πολιτικής, επιτρέποντάς τους να προχωρούν με τα συμφέροντά τους πίσω από το πέπλο της επικαιρότητας και της συγκίνησης.<br />Η δολοφονία του Charlie Kirk εντάσσεται σε αυτό το σκηνικό, καθώς φέρεται να είχε έρθει σε σφοδρή σύγκρουση με φιλο-ισραηλινούς παράγοντες, οι οποίοι τελικά ίσως να είχαν συμβάλει στην κλιμάκωση των εντάσεων που οδήγησαν στο θάνατό του.<br /><br />Υποστηρικτής του Ισραήλ<br /><br />Ο Charlie Kirk, μέχρι το τέλος της ζωής του, ήταν ένθερμος υποστηρικτής του Ισραήλ και υπερασπιστής της πολιτικής του στην αμερικανική πολιτική σκηνή, αλλά η πολιτική του ιδεολογία άρχισε να υποβάλλει κρίσιμα ερωτήματα γύρω από την επιρροή του Ισραήλ στις ΗΠΑ.<br />Σύμφωνα με δημοσίευμα του The Grayzone, αυτή η αλλαγή στάσης ήρθε σε πλήρη σύγκρουση με ισχυρούς φιλο-ισραηλινούς παράγοντες που διαμορφώνουν την αμερικανική πολιτική, με χαρακτηριστικό παράδειγμα μια συνάντηση που του οργάνωσε ο δισεκατομμυριούχος Bill Ackman, το πρώτο πλάνο μιας πολιτικής σύγκρουσης με το Ισραήλ.<br />Η συνάντηση, η οποία έλαβε χώρα στις αρχές Αυγούστου, οργανώθηκε στην περιοχή των Hamptons με τον ισχυρισμό ότι θα συζητούσαν την άνοδο του σοσιαλιστή υποψηφίου Zohran Mamdani στον αγώνα για τον δήμο της Νέας Υόρκης.<br />Ωστόσο, όπως αποκαλύπτει το The Grayzone, η συνάντηση μετατράπηκε σε μια «ενέδρα» για τον Kirk, με τον Ackman και άλλους φιλο-σιωνιστές να τον επιτίθενται για την αυξανόμενη κριτική του προς την πολιτική του Ισραήλ.<br />Ανάμεσα στους συμμετέχοντες ήταν πρόσωπα όπως ο Seth Dillon, διευθύνων σύμβουλος του Babylon Bee, η Xaviaer DuRoussear από το PragerU, η Emily Wilson (γνωστή για την επιρροή της στα social media), και άλλοι φιλο-σιωνιστές.<br /><br />Σύμφωνα με πηγές, η συζήτηση επικεντρώθηκε στην κατηγορία ότι ο Kirk είχε «προδώσει» τη στήριξή του προς το Ισραήλ και υπήρξε έντονη πίεση να υποχωρήσει από τη νέα του στάση.<br /><br />Εκβιασμοί<br /><br />Μάλιστα, σύμφωνα με μια πηγή, ο Kirk φέρεται να εξέφρασε ανησυχία ότι ενδέχεται να τον εκβιάζουν, καθώς του παρουσίασαν μια λίστα με τα «εγκλήματά» του κατά του Ισραήλ.<br />Η συνάντηση αυτή, παρά την έντονη αντίδραση από τον Ackman, άφησε τον Kirk με αίσθημα φόβου και αβεβαιότητας για το μέλλον του.<br />Ο ίδιος ο Ackman, σε επικοινωνία με το The Grayzone, αρνήθηκε κατηγορηματικά τις κατηγορίες και υποστήριξε ότι η συζήτηση ήταν «πολιτισμένη» και ότι ο ίδιος και ο Kirk παρέμειναν σε καλές σχέσεις μετά τη συνάντηση, παρά τις διαφορές τους για το Ισραήλ.<br />Ωστόσο, δεν παρουσίασε καμία «απόδειξη» για να υποστηρίξει τη δική του εκδοχή των γεγονότων, όπως είχε αναφέρει σε προηγούμενη επικοινωνία του.<br /><br />Η επιρροή στον Trump<br /><br />Πέρα από τη συνάντηση με τον Ackman, η πολιτική ρήξη του Kirk με το Ισραήλ φάνηκε να κλιμακώνεται περαιτέρω τους μήνες πριν από τη δολοφονία του.<br />Ειδικότερα, σε συνάντηση με τον Πρόεδρο Donald Trump, ο Kirk προσπάθησε να πείσει τον Trump να μην εμπλακούν οι ΗΠΑ στον πόλεμο μεταξύ Ισραήλ και Ιράν.<br />Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Trump αντέδρασε με έντονο τρόπο και διέκοψε τη συζήτηση. Μετά από αυτή τη συνάντηση, ο Kirk βρέθηκε αντιμέτωπος με έντονες πιέσεις από ισχυρούς υποστηρικτές του Ισραήλ, ενώ φέρεται να φοβήθηκε ακόμη και ότι ήταν στόχος εκβιασμού.<br />Αυτή η πίεση κορυφώθηκε τον Ιούλιο, όταν ο Kirk και άλλοι στο TPUSA εξέφρασαν δημόσια κριτική για την επιρροή του Ισραήλ στη διακυβέρνηση του Trump, κάτι που ενίσχυσε την απογοήτευση από την πλευρά των φιλο-ισραηλινών παραγόντων.<br />Αξιοσημείωτο είναι ότι λίγες εβδομάδες πριν από τη δολοφονία του, ο Netanyahu προσπάθησε να προσεγγίσει τον Kirk, προσφέροντάς του χρηματοδότηση για το TPUSA, πρόταση την οποία ο Kirk απέρριψε κατηγορηματικά.<br />Μάλιστα, δύο εβδομάδες πριν από το θάνατό του, του προτάθηκε να ταξιδέψει στο Ισραήλ για συνάντηση με τον Netanyahu, προσφορά την οποία επίσης αρνήθηκε.<br />Η κριτική του Kirk προς το Ισραήλ κορυφώθηκε τον Αύγουστο, όταν συμμετείχε στην εκπομπή The Megyn Kelly Show και εξέφρασε δημοσίως την απογοήτευσή του για την αδυναμία να ασκήσει κριτική στην κυβέρνηση του Ισραήλ χωρίς να χαρακτηριστεί προδότης.<br />Σε μια τελευταία συνέντευξη στο Charlie Kirk Show, εξέφρασε ανοιχτά αμφιβολίες για τις δράσεις του Ισραήλ στη Γάζα, κάτι που προκάλεσε την ανησυχία του συνεργάτη του, Ben Shapiro.<br /><br />Η επόμενη ημέρα<br /><br />Μετά τη δολοφονία του, ο Shapiro και άλλοι φιλο-ισραηλινοί παράγοντες έσπευσαν να αναλάβουν την κληρονομιά του Kirk, χαρακτηρίζοντας τον «υποστηρικτή του Ισραήλ», ενώ ο ίδιος ο Netanyahu πήρε τον λόγο και αναφέρθηκε στο θάνατό του, προσπαθώντας να καθησυχάσει τη δημόσια γνώμη ότι το Ισραήλ δεν είχε καμία εμπλοκή στο τραγικό γεγονός.<br />Ωστόσο, αυτή η αποδοχή του θανάτου του ως πολιτικού «ήρωα» φαίνεται να αποκρύπτει τις πολιτικές εντάσεις που είχαν οδηγήσει τον Kirk σε πλήρη ρήξη με το Ισραήλ.<br />Αν και το ερώτημα για την εμπλοκή του Ισραήλ στην δολοφονία του Charlie Kirk παραμένει ανοιχτό, οι ενδείξεις δείχνουν ότι η πολιτική του σταδιακή απομάκρυνση από την πλήρη υποστήριξη του Ισραήλ έπαιξε κρίσιμο ρόλο στο να γίνει στόχος εκβιαστικών πιέσεων από ισχυρά συμφέροντα.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

Ραγδαίες εξελίξεις. Ο Zelensky και το εβραϊκό λόμπι συνδέονται με τη δολοφονία Kirk, ο ρόλος του και στην απόπειρα κατά Trump.

Πως συνδέεται ο πρόεδρος της Ουκρανίας και το εβραϊκό λόμπι των ΗΠΑ με τη δολοφονία που σόκαρε τον πλανήτη Σοκαριστικές είναι οι αποκαλύψεις...

Διαβάστε την συνέχεια

Ραγδαίες εξελίξεις: Η Αμερική ετοιμάζεται για πόλεμο… Ακόμη και το Ιράν, η Βόρεια Κορέα και η Κίνα κρατούν τα προσχήματα…

<img height="360" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/85d827cb5154f8c01fcfc385ef9c63ab_XL.jpg?v=2" width="713" /><br /><br /><div>Η επαναφορά του Υπουργείου Πολέμου από τον Trump και η Κίνδυνος της Διεθνούς Απομόνωσης"<br /><br />Από την ανάληψη της προεδρίας τον Ιανουάριο, ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Donald Trump, έχει προσπαθήσει να μετονομάσει μια σειρά από περιοχές και θεσμούς, μεταξύ των οποίων και τον Κόλπο του Μεξικού.<br />Ωστόσο, οι τελευταίες του προσπάθειες να μετονομάσει το Υπουργείο Άμυνας σε Υπουργείο Πολέμου θεωρούνται από πολλούς ότι έρχονται σε αντίθεση με την αμερικανική ιστορία και φιλοσοφία, και περιπλέκουν τις σχέσεις με φίλους και εχθρούς.<br />Όλα αυτά, με τη σειρά τους, μπορεί να περιπλέξουν το έργο του Κογκρέσου των ΗΠΑ για να εγκρίνει τη συνταγματικά απαιτούμενη έγκριση.<br />Οποιαδήποτε αλλαγή ονόματος σε αμερικανικά γραφεία απαιτεί τη συναίνεση των νομοθετών των ΗΠΑ.<br />Στις 5 Σεπτεμβρίου, ο Trump υπέγραψε την 200η εκτελεστική του διαταγή κατά την τρέχουσα θητεία του, η οποία είχε τον τίτλο «Αναστήλωση του Υπουργείου Πολέμου των ΗΠΑ».<br /><br />Το «σκεπτικό» του Trump<br /><br />Εξηγώντας τον «στόχο» της απόφασης, ο Trump δήλωσε στην εντολή του: «Στις 7 Αυγούστου 1789, πριν από 236 χρόνια, ο πρόεδρος George Washington υπέγραψε ένα νομοσχέδιο για την ίδρυση του Υπουργείου Πολέμου των ΗΠΑ, προκειμένου να επιβλέπει τη λειτουργία και τη συντήρηση των στρατιωτικών και ναυτικών υποθέσεων.<br />Με αυτό το όνομα, το Υπουργείο Πολέμου, μαζί με το αργότερα σχηματισμένο Υπουργείο Ναυτικού, κέρδισε τον Πόλεμο του 1812, τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, εμπνέοντας θαυμασμό και εμπιστοσύνη στον στρατό μας και διασφαλίζοντας την ελευθερία και την ευημερία για όλους τους Αμερικανούς.<br />Οι Ιδρυτές επέλεξαν αυτό το όνομα για να στείλουν μήνυμα δύναμης και αποφασιστικότητας στον κόσμο. Το όνομα 'Υπουργείο Πολέμου', περισσότερο από το τρέχον 'Υπουργείο Άμυνας', διασφαλίζει την ειρήνη μέσω της δύναμης, καθώς δείχνει την ικανότητά μας και την προθυμία μας να πολεμήσουμε και να κερδίσουμε πολέμους για το έθνος μας με άμεση ειδοποίηση, όχι μόνο να υπερασπιστούμε.<br /><br />Αυτό το όνομα εστιάζει την προσοχή του Υπουργείου στο εθνικό μας συμφέρον και στην προσοχή των αντιπάλων μας στο πόσο πρόθυμοι και διαθέσιμοι είμαστε να διεξάγουμε πόλεμο για να εξασφαλίσουμε ό,τι είναι δικό μας.<br />Γι' αυτό, αποφάσισα ότι το Υπουργείο αυτό θα πρέπει ξανά να είναι γνωστό ως Υπουργείο Πολέμου και ο Υπουργός να ονομάζεται Υπουργός Πολέμου.»<br />Ωστόσο, όπως επισημαίνουν οι ειδικοί, ο Trump επικαλείται μόνο ένα μέρος της ιστορίας, όχι το σύνολό της.<br />Δεν αναφέρει γιατί ηγέτες όπως ο George Marshall, ο Dwight Eisenhower και ο James Forrestal, οι οποίοι καθοδήγησαν την Αμερική στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, τον μεγαλύτερο πόλεμο που έχει γνωρίσει ο κόσμος, ήθελαν την αλλαγή.<br /><br />Τι δείχνει η ιστορία<br /><br />Δεν μιλούσαν ελαφρά για τον πόλεμο. Η απόφασή τους αντικατοπτρίζει τα δύσκολα μαθήματα που έχουν μάθει: η αμερικανική ισχύς στην περίοδο μετά τον πόλεμο πρέπει να οργανωθεί για κάτι περισσότερο από επεισοδιακή σύγκρουση και ότι η στρατιωτική δύναμη πρέπει να ενσωματωθεί σε μια ευρύτερη στρατηγική αποτροπής και συμμαχιών.<br />Πριν από τη συμμετοχή της Αμερικής στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο στρατός των ΗΠΑ δεν ήταν ενιαίος. Το Υπουργείο Πολέμου εποπτευόταν κυρίως τον στρατό των ΗΠΑ.<br />Υπήρχε ένα ξεχωριστό Υπουργείο Ναυτικού, και ο Υπουργός Ναυτικού ήταν όσο ανεξάρτητος όσο ο Υπουργός Πολέμου. Δεν υπήρχε Αεροπορία· ήταν μια υποδεέστερη πτέρυγα του Στρατού.<br />Το Ναυτικό είχε τη δική του Αεροπορική Πτέρυγα. Αντί για συντονισμό, συχνά υπήρχε αντιπαλότητα μεταξύ του Υπουργείου Πολέμου και του Υπουργείου Ναυτικού.<br />Ο ίδιος ο τότε πρόεδρος Harry S. Truman είχε δηλώσει: «Υπήρχαν τεράστιες γραφειοκρατικές διαμάχες μεταξύ του Στρατού και του Ναυτικού και της αναδυόμενης Αεροπορίας για την κατανομή των χρηματοδοτικών πόρων.»<br />Εξάλλου, υπήρχε ελάχιστη επικοινωνία μεταξύ των δύο υπουργείων, του Υπουργείου Πολέμου και του Ναυτικού, καθώς και του Υπουργείου Εξωτερικών κατά τη διάρκεια του παγκόσμιου πολέμου της χώρας.<br />Επιπλέον, υπήρχε έλλειψη επαγγελματικής υπηρεσίας πληροφοριών.<br />Αναφέρεται μάλιστα ότι η έκπληξη της Ιαπωνίας με την επίθεση στο Περλ Χάρμπορ οφειλόταν εν μέρει στην κακή συλλογή πληροφοριών και στην ανεπαρκή επικοινωνία και συντονισμό πολιτικής μεταξύ του Στρατού, του Ναυτικού και του Υπουργείου Εξωτερικών.<br />Σε αυτό το πλαίσιο, ο Melvyn Leffler, ιστορικός στο University of Virginia και συγγραφέας του βιβλίου «A Preponderance of Power: National Security, the Truman Administration, and the Cold War», έγραψε ότι «Ο Truman και οι κορυφαίοι σύμβουλοι εθνικής ασφάλειας πίστευαν ότι ήταν απαραίτητο να ενοποιηθούν και να οργανωθούν οι στρατηγικές εθνικής ασφάλειας και η προετοιμασία των πολεμικών σχεδίων.»<br />Αντίστοιχα, σε δοκίμιο για το Truman Library Institute, ο καθηγητής William Inboden σημειώνει ότι ο Truman, αντιλαμβανόμενος τις ελλείψεις του μη συντονισμένου στρατού να αντιμετωπίσει την αναδυόμενη σοβιετική απειλή στον Ψυχρό Πόλεμο και την ανάγκη για ηγεσία της Αμερικής σε έναν κόσμο που ακόμη ανέβαινε από τις καταστροφές του παγκόσμιου πολέμου, προώθησε τον Νόμο Εθνικής Ασφάλειας του 1947.<br /><br />Η δημιουργία του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας<br /><br />Ο Νόμος αυτός δημιούργησε το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας (NSC), την Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών (CIA) και την Αεροπορία, ενώ συγχώνευσε τις στρατιωτικές υπηρεσίες υπό την ονομασία «Εθνικό Στρατιωτικό Ίδρυμα», το οποίο υπαγόταν σε έναν υπουργό της κυβέρνησης που εποπτεύει και τους Επικεφαλής των Επιτελείων.<br />Ο πρώτος υπουργός ήταν ο James Forrestal.<br />Δύο χρόνια αργότερα, το Κογκρέσο τροποποίησε τον Νόμο Εθνικής Ασφάλειας και το Εθνικό Στρατιωτικό Ίδρυμα μετονομάστηκε σε Υπουργείο Άμυνας.<br />Λέγεται μάλιστα ότι ένας από τους λόγους για την αλλαγή ήταν ότι η συντομογραφία NME, όταν προφερόταν, ακουγόταν σαν «εχθρός» (enemy) γι' αυτό και έγινε η αλλαγή.<br />Αν πιστέψουμε τον καθηγητή Leffler και άλλους στρατιωτικούς ιστορικούς όπως ο Richard H. Kohn, η αλλαγή ονόματος το 1949 δεν αντανακλούσε μόνο τη ενίσχυση των ικανοτήτων στον πόλεμο, αλλά και την διεύρυνση της εμπλοκής και του συντονισμού με την εξωτερική πολιτική, τις πληροφορίες και πάνω απ' όλα την ολοκληρωμένη εθνική ασφάλεια σε μια πυρηνική εποχή.<br />Και η έμφαση εδώ ήταν στην αποφυγή του πολέμου και στο να επικοινωνήσει η Αμερική στους αντιπάλους της και στον υπόλοιπο κόσμο ότι δεν πρόκειται να κάνει πόλεμο, αλλά να υπερασπιστεί τον εαυτό της και να πει ότι αν αυτό απαιτεί πόλεμο, υπάρχουν τέσσερις μεγάλες ένοπλες δυνάμεις.<br />Με άλλα λόγια, το μήνυμα ήταν πολύ σαφές: Η Αμερική είναι για την αποτροπή μελλοντικών πολέμων, όχι για την διεξαγωγή τους.<br />Κάθε αμερικανική κυβέρνηση μετά από εκείνη την εποχή παρέμεινε πιστή σε αυτό το μήνυμα, τουλάχιστον ως προς την πολιτική δημόσιας αντίληψης.<br />Οι πολλαπλοί πόλεμοι που έχει διεξάγει η Αμερική από τότε έχουν δικαιολογηθεί στο όνομα της άμυνας ή της αποτροπής.<br />Σε κάποιο βαθμό, όλες οι χώρες πιστεύουν στο ίδιο μήνυμα.<br /><br />Σύμμαχοι ή εχθροί<br /><br />Όλες οι χώρες, είτε είναι σύμμαχοι ή εχθροί της Αμερικής, έχουν υπουργεία Άμυνας ή παρόμοια ονόματα, και όχι Υπουργεία Πολέμου.<br />Για παράδειγμα, το Ηνωμένο Βασίλειο έχει το Υπουργείο Άμυνας, η Γαλλία το Υπουργείο Ενόπλων Δυνάμεων, ο Καναδάς το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, η Αυστραλία το Υπουργείο Άμυνας, η Ινδία το Υπουργείο Άμυνας, η Κίνα το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, η Ρωσία το Υπουργείο Άμυνας, η Βόρεια Κορέα το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας και το Ιράν το Υπουργείο Άμυνας και Στρατιωτικής Λογιστικής.<br />Ακόμη και κάθε χώρα, είτε δημοκρατική είτε αυταρχική, παρουσιάζει τις ένοπλες δυνάμεις της ως όργανα προστασίας και όχι ως μηχανές κατάκτησης.<br />Είναι μάλιστα ακόμα πιο έντονο όταν το καταστατικό των Ηνωμένων Εθνών έχει επίσημα καταργήσει τον πόλεμο ως νόμιμο όργανο της εξωτερικής πολιτικής.<br />Ο Dr. Walter C. Ladwig III από το Department of War Studies του King’s College, London, είναι εξαιρετικά εύστοχος όταν λέει ότι η κατηγοριοποίηση του Πενταγώνου ως προσανατολισμένου προς την «άμυνα» ήταν ζωτικής σημασίας για την αξιοπιστία και την διαβεβαίωση τόσο των Αμερικανών στο εσωτερικό όσο και των συμμάχων στο εξωτερικό.<br />Όπως έχει, οι Αμερικανοί φοβούνται τον «πόλεμο» εντός και η Αμερική πάντα παρουσιαζόταν διεθνώς ως δύναμη σταθερότητας και υποστηρίκτρια του καταστατικού των Ηνωμένων Εθνών.<br />Αν το δούμε έτσι, η μετονομασία του DoD σε «Υπουργείο Πολέμου» θα ανατρέψει όλα τα παραπάνω.<br />«Η ανατροπή αυτής της επιλογής έχει άμεσες συνέπειες. Κάποιοι σύμμαχοι θα ερμηνεύσουν την αλλαγή ως στροφή της Αμερικής από την συλλογική άμυνα προς τη μονομερή μάχη, ενώ άλλοι θα αμφισβητήσουν τη σοβαρότητα και την κρίση της Ουάσινγκτον στο να αντιμετωπίσει τις πραγματικές προκλήσεις ασφάλειας που αντιμετωπίζουν από κοινού.<br />Οι αντίπαλοι θα το διαβάσουν ως επιβεβαίωση επιθετικών προθέσεων. Μάλιστα, θα δώσει στους εχθρούς της Αμερικής ένα εύκολο προπαγανδιστικό πλεονέκτημα, επιτρέποντάς τους να παρουσιαστούν στην Ουάσινγκτον ως επιθετική και όχι προστατευτική», υποστηρίζει ο Ladwig III.<br />Αναφέρεται μάλιστα ότι οποιαδήποτε αλλαγή ονόματος θα κοστίσει τα δισεκατομμύρια στους αμερικανικούς θησαυρούς, καθώς θα απαιτήσει την ανανέωση πινακίδων και επιστολόχαρτων, όχι μόνο από τους αξιωματούχους του Πενταγώνου στην Ουάσιγκτον, αλλά και από στρατιωτικές εγκαταστάσεις σε όλο τον κόσμο.<br /><br />Η προσπάθεια του Biden<br /><br />Συμπτωματικά, μια προσπάθεια του πρώην προέδρου Joe Biden να μετονομάσει εννέα βάσεις που τιμούσαν τη Συνομοσπονδία και τους ηγέτες της Συνομοσπονδίας, είχε ως αποτέλεσμα να κοστίσει στον στρατό 39 εκατομμύρια δολάρια, απόφαση την οποία ο Trump τώρα έχει ανατρέψει.<br />Δεδομένου όλων αυτών, θα συμφωνήσει το Κογκρέσο των ΗΠΑ να υλοποιήσει την ιδέα του Trump;<br />Είναι πιθανό, δεδομένης της περιορισμένης πλειοψηφίας των Ρεπουμπλικανών στη νομοθετική εξουσία. Αλλά είναι εξίσου πιθανό ο διάδοχος του Trump να επανεξετάσει την αποκατάσταση ενός ονόματος που προφανώς ανήκει στο παρελθόν.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ραγδαίες εξελίξεις: Η Αμερική ετοιμάζεται για πόλεμο… Ακόμη και το Ιράν, η Βόρεια Κορέα και η Κίνα κρατούν τα προσχήματα…

Η επαναφορά του Υπουργείου Πολέμου από τον Trump και η Κίνδυνος της Διεθνούς Απομόνωσης" Από την ανάληψη της προεδρίας τον Ιανουάριο, ο...

Διαβάστε την συνέχεια

Το νέο “Σιδηρούν Παραπέτασμα”, ο “στρατιωτικός Κεϋνσιανισμός” και η Ελλάδα.

<img height="430" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2025/09/amyna-slpress-YT-1-825x600.jpg" width="703" /><br /><b><br /></b><div><b>ΡΟΥΠΑΣ ΗΡΑΚΛΗΣ<br /></b>Οι ευρωπαϊκές χώρες των αδύναμων πολιτικών, εν μέσω περιόδων αμφισβήτησης των κεκτημένων, που προέκυψαν στις δεκαετίες μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, έχουν χάσει την δυνατότητα να διαμορφώσουν τις αναγκαίες λύσεις ανάδειξης ενός δρόμου δίκαιης ανάπτυξης. Δυστυχώς, ο ρόλος αυτός έχει προ πολλού φύγει από τα χέρια των πολιτικών και έχει περιέλθει στην γραφειοκρατία των Βρυξελλών, οδηγώντας σε αγκυλώσεις και αναχρονιστικές πολιτικές.<br /><br />Η εκλογή Τραμπ, σε συνδυασμό με την κρίση στην Ουκρανία, ίσως αποτελέσει την τελευταία ευκαιρία αντανακλαστικής αντίδρασης, ώστε οι ηγέτες να λειτουργήσουν ως πολιτικοί και όχι ως αδέξιοι γραφειοκράτες. Πλέον, όμως, υπάρχει ο κίνδυνος η έντονη απογοήτευση των πολιτών να οδηγήσει ταχύτατα σε τάσεις αναζήτησης πολιτικών επιλογών σε φορείς που πρεσβεύουν την “ανατροπή”.<br /><br />Αυτό αποτελεί, άλλωστε, το κεντρικό αφήγημα των κατόχων Νόμπελ οικονομικών του 2024, Daron Acemoglu, Simon Johnsont και James Robinson, που ανέδειξαν την παθογένεια/κρίση των κυβερνήσεων εκείνων που δεν αναγνωρίζουν πως οι δημοκρατίες με σοβαρές οικονομικές ανισότητες υποδαυλίζουν την εμπιστοσύνη των πολιτών. «Σε οικονομίες δημοκρατικών χωρών που σταματούν να εργάζονται για το δημόσιο καλό, οι πολίτες στρέφονται σε ηγέτες που στοχεύουν την ανατροπή αυτών ακριβώς των θεσμών που δημιουργούν τα προβλήματα».<br /><br />Αρχίζει πλέον και γίνεται προβληματική η εμφανής αδυναμία των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων να χαράξουν ενιαία και στιβαρή αναπτυξιακή και κοινωνική πολιτική. Αυτή η προβληματική αρχίζει να εμφανίζεται έντονα στην Ελλάδα, καθώς ο πρωθυπουργός οφείλει να αντιληφθεί –έστω και καθυστερημένα– ότι εάν δεν αναδειχθούν πολιτικές συμπερίληψης με ουσιαστικές πολιτικές τομές και όχι “οικονομικά μπαλώματα”, ο αποκλεισμός όλο και μεγαλύτερου τμήματος του πληθυσμού από τα δεδομένα “ευημερίας”, θα οδηγήσει σε απαξίωση την υπόσταση και λειτουργία ουσιωδών θεσμών.<br /><br />Γίνεται επίκαιρος ο Μαρξ<br /><br />Οι πορείες των κυβερνήσεων βασίζονται στην υψηλή στρατηγική, που εκπονείται και ακολουθείται διαχρονικά, αν βέβαια οι ηγέτες έχουν την δυνατότητα και διάθεση να εκπονήσουν και να υλοποιήσουν στοχευμένες πολιτικές με μακροπρόθεσμο ορίζοντα. Δυστυχώς, σήμερα, φαίνεται πως στερούνται αυτής της δυνατότητας. Με αυτό σαν βάση της τοποθέτησής μου και παράλληλα με την ανάδειξη του κεντρικού αφηγήματος των βραβευμένων το 2024 με Νόμπελ, δεν θα πρέπει να απορούμε αν και πάλι γίνεται επίκαιρος ο Μαρξ που είχε γράψει:<br /><br />«Όταν το καπιταλιστικό σύστημα αδυνατεί να επεκταθεί και να δημιουργήσει κέρδη παλαιότερων επιπέδων, το ίδιο το σύστημα θα αρχίσει να κανιβαλίζει το οικοδόμημα που το συντηρούσε. Θα επιτεθεί στην εργατική τάξη και τους φτωχούς στο όνομα της λιτότητας και κυβερνητικής αποτελεσματικότητας, μειώνοντας την δυνατότητα του κράτους να υπηρετεί τις ανάγκες των πολιτών».<br /><br />Η νέα διεθνής συγκυρία χαράσσει εκ νέου ρόλους και απαιτεί μεμονωμένη υψηλή στρατηγική από κάθε χώρα. Ας μην ξεχνάμε ότι η Μεγάλη Ύφεση ανακόπηκε με την έναρξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Η δε μεταπολεμική περίοδος ανέδειξε μία παγκόσμια οικονομική τάξη που στηρίχθηκε στις νόρμες αμυντικής κάλυψης των ΗΠΑ, παρέχοντας στην Ευρώπη την δυνατότητα αυτόνομης οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης.<br /><br />Σήμερα, πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι η προγενέστερη κατάσταση βρίσκεται σε φάση αντιστροφής της ιστορικής αυτής σχέσης, αφήνοντας εκτεθειμένη και αδύναμη την ΕΕ. Κι αυτό, όταν την ίδια στιγμή στην πρόσφατη Σύνοδο του Οργανισμού της Σαγκάης προβλήθηκε έντονα η στρατηγική πρόθεση ανάδειξης ενός νέου παγκόσμιου πυλώνα ισχύος, ανταγωνιστικού των ΗΠΑ.<br /><br />Η κεϋνσιανή οικονομική προσέγγιση, στην οποία βασίσθηκε η ανοικοδόμηση της Ευρώπης μέσω της χρηματοδότησης υποδομών, ξαφνικά μετατρέπεται σήμερα στην Ευρώπη – σε ρόλο σανίδας σωτηρίας – σε “στρατιωτικό Κεϋνσιανισμό”. Το “Παραπέτασμα” επανέρχεται για να δικαιολογήσει την θηριώδη ενίσχυση της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας με στόχο την σωτηρία της παραπαίουσας βιομηχανίας και αναπτυξιακής δυναμικής στο σύνολό της. Προκειμένου αυτή η αποτυχία να καλυφθεί, προσχηματικά ή όχι, προβάλλεται η απειλή ενός εχθρού από τον παλαιό Ψυχρό Πόλεμο, από το “Σιδηρούν Παραπέτασμα”!<br /><br />“Στρατιωτικός Κεϋνσιανισμός” στην Ευρώπη<br /><br />Σε αυτή την μονοδιάστατα λανθασμένη πολιτική μονομερούς διοχέτευσης κονδυλίων στις αμυντικές βιομηχανίες – χωρίς να υπάρχει ακόμα ενιαίο ευρωπαϊκό αμυντικό δόγμα – η ελληνική κυβέρνηση απέχει από την διεκδίκηση όχι μόνον πραγματικής κατανομής των κονδυλίων αυτών, αλλά κυρίως από την – μέσω διαπραγμάτευσης – θεσμοθέτηση πραγματικά ενιαίας ευρωπαϊκής αμυντικής πολιτικής, η οποία να προστατεύει και την Ελλάδα.<br /><br />Για λόγους που επιδεικτικά παραβλέπει η ΕΕ, η αμυντική θωράκιση της χώρας μας πολύ εύκολα απαιτεί δαπάνες που αγγίζουν το 3,5% του ΑΕΠ. Πολύ μεγαλύτερο από οποιοδήποτε άλλη χώρα και πολύ κοντά στην στόχευση του Τραμπ. Η διαχρονική αποστέρηση, όμως, κονδυλίων – χάριν της άμυνας – από την ενίσχυση βασικών θεσμικών δομών, δεν είναι δυνατόν να μην έχει οδηγήσει στην άμεση και χωρίς δεύτερες σκέψεις κατάργηση υφιστάμενων μνημονιακών δεσμεύσεων. Να μην έχει οδηγήσει σε επαναδιαπραγμάτευση για πλήθος πολιτικών, που δεν είναι προς όφελος της Ελλάδας. Αντί αυτής της υψηλής στρατηγικής, η κυβέρνηση απλά παρατηρεί την στρατικοποίηση της βιομηχανικής παραγωγής στην Ευρώπη.<br /><br />Τι έχουμε να κερδίσουμε, όμως, ως χώρα, ακολουθώντας χωρίς εθνικό στίγμα ουσιωδών διεκδικήσεων τη νέα διαπάλη ισορροπιών στην Ευρώπη, όπως φάνηκε από την συνάντηση Τραμπ, Ζελένσκι και Ευρωπαίων ηγετών; Μία διαπάλη που στοχεύει πλέον στην υπερίσχυση κρατών – εν μέσω της γενικής αδυναμίας – κι όχι σε ενιαίες πολιτικές. Πρόσφατο άλλωστε το “άδειασμα” της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν από το υπουργό Άμυνας της Γερμανίας, σχετικά με την αποστολή ευρωπαϊκών στρατευμάτων στην Ουκρανία.<br /><br />Η νέα αυτή πραγματικότητα μας υποχρεώνει, επιτέλους, να διαμορφώσουμε ως χώρα υψηλή στρατηγική, προκαλώντας επαναχάραξη προθέσεων στην ΕΕ στο πεδίο του παραδοσιακού <a href="https://slpress.gr/oikonomia/apo-ton-keynsianismo-forntismo-sto-neofileleytherismo-i-megali-metallaxi/">κεϋνσ</a>ι<a href="https://slpress.gr/oikonomia/apo-ton-keynsianismo-forntismo-sto-neofileleytherismo-i-megali-metallaxi/">ανού</a> μοντέλου, στην βάση του οποίου ανοικοδομήθηκε η Ευρώπη μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Τυχόν καθυστερημένη και λανθασμένη διαχείριση της νέας πραγματικότητας από την ελληνική κυβέρνηση, κινδυνεύει να οδηγήσει άμεσα τα οικονομικά αδύναμα και μικρομεσαία κοινωνικά στρώματα σε ένα μακροπρόθεσμο και ιδιότυπο κοινωνικό αποκλεισμό. Η μέχρι σήμερα στρατηγική της κυβέρνησης – εάν συνεχίσει να την ακολουθεί – θα οδηγήσει ταχύτατα την χώρα προς μία στενωπό εξαρτήσεων χωρίς επιστροφή. Με την εμφάνιση δε της επόμενης διεθνούς οικονομικής κρίσης, θα την οδηγήσει σε ισχυρότερη περιδίνηση από την προηγούμενη.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το νέο “Σιδηρούν Παραπέτασμα”, ο “στρατιωτικός Κεϋνσιανισμός” και η Ελλάδα.

ΡΟΥΠΑΣ ΗΡΑΚΛΗΣ Οι ευρωπαϊκές χώρες των αδύναμων πολιτικών, εν μέσω περιόδων αμφισβήτησης των κεκτημένων, που προέκυψαν στις δεκαετίες μετά τ...

Διαβάστε την συνέχεια