Διπλωματία ραγιαδισμού ηλιθιότητας και μειοδοσίας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.pame.gr/images/politiki/ragiadismos.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="372" src="http://www.pame.gr/images/politiki/ragiadismos.gif" width="640" /></a></div><br /> Γράφει<b><span style="color: #990000;"> ο Νίκος Χειλαδάκης</span></b><br /> Η Ελλάδα δυστυχώς από την κατοχή και μετά δεν είχε ποτέ να επιδείξει μια διπλωματία που εξυπηρετούσε τα εθνικά μας συμφέροντα και μόνο, σε αντίθεση με την γειτονική Τουρκία που έχει πάρει σε πολλές περιπτώσεις τα εύσημα για την διπλωματία της και για την ευλυγισία της με γνώμονα πάντα την εξυπηρέτηση των δικών της συμφερόντων. Αυτό γίνεται ακόμα πιο οδυνηρό αν αναπολήσει κανείς την αξιοζήλευτη διπλωματία της Ανατολικής Ρωμαίικης Αυτοκρατορίας, δηλαδή του Βυζαντίου, που είχε την ικανότητα να ελίσσεται ανάμεσα σε πολλά μέτωπα και να κερδίζει συχνά την υπεροχή βάζοντας τον ένα εχθρό της αυτοκρατορίας να στρέφεται εναντίον του άλλου. <br /> Έτσι επέζησε αυτή η αυτοκρατορία επί χίλια πεντακόσια χρόνια. Ακόμα και η περίφημη διπλωματία της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, ήταν καθαρά υπόθεση των Ελλήνων Φαναριωτών που εκπροσωπούσαν την Υψηλή Πύλη στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και όχι μόνο. Ποιος μπορεί να λησμονήσει τον περίφημο και μέγα διπλωμάτη, Καραθεωδωρή Πασά ;<br /> Από το κατάπτυστο «yes-man» της δεκαετίας του πενήντα και του εξήντα, μέχρι το «Ευχαριστούμε τους Αμερικανούς», του κ Σημίτη, την επαύριον της οδυνηρής κρίσης των Ιμίων, ουσιαστικά όχι μόνον δεν έχει αλλάξει τίποτα αλλά τα πράγματα χειροτέρεψαν σε τραγικό βαθμό. Η ραγιαδίστικη διπλωματία της εθνικής μειοδοσίας αποκορυφώθηκε με την επικράτηση του ΓΑΠ στο υπουργείο Εξωτερικών, που τώρα είχε μετατραπεί σε… υπουργείο «Εξωτικών». Την εποχή εκείνη, αρχές της δεκαετίας του 2000, είχα απευθυνθεί στο υπουργείο Εξωτερικών για να διαθέσω κάποια στοιχεία που είχα από την τουρκική πρωτεύουσα. Είχα την τύχη, ή την ατυχία, να παρακολουθήσω εκ του σύνεγγυς τις εξελίξεις στην Άγκυρα στην μεγάλη κρίση των Ιμίων, αλλά και στην κρίση του Οτσαλαν. Ειδικά για τα Ίμια είχα αποκλειστικά στοιχεία γα το εθνικό συμβούλιο της Άγκυρας το βράδυ της κρίσης των Ιμίων, όταν οι Τούρκοι στρατηγοί έπνεαν μένεα κατά της Τσιλέρ γιατί τους είχε οδηγήσει σε μεγάλο αδιέξοδο και έτρεμαν την μεγάλη ήττα που επέρχονταν και που μετατράπηκε με την ουσιαστική συμβολή μας σε στρατηγική νίκη της Τουρκίας. <br /> Την περίοδο εκείνη, αρχές της δεκαετίας του 2000, ο υπεύθυνος του τουρκικού γραφείου του υπουργείου Εξωτερικών, ήταν κάποιος που το επίθετο του παρέπεμπε σε… φωτιές και πυρκαγιές. Η πρώτη μου δυσάρεστη έκπληξη ήταν ότι ο άνθρωπος αυτός δεν ήξερε γρι τουρκικά και γενικά ήταν άσχετος με το αντικείμενο. Η δεύτερη μεγαλύτερη έκπληξη μου ήταν πως όχι μόνον αντιμετωπίστηκα με μεγάλη αδιαφορία, αλλά και με περιφρόνηση για την διάθεση μου να βοηθήσω το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών με σπάνιες τότε και αποκλειστικές πληροφορίες. Έκτοτε δεν είχα καμία άλλη επαφή με ένα υπουργείο που το μόνο που ενδιαφέρονταν ήταν να ικανοποιεί τις επιταγές των Αμερικανών για μια καθαρά μειοδοτική ελληνοτουρκική «προσέγγιση».<br /> Πέρασαν από τότε κάποια χρόνια. Η πλήρης επικράτηση του ΓΑπ στην ελληνική εξωτερική πολιτική ήταν το μεγαλύτερο δράμα της ελληνικής διπλωματίας. Και αυτό φάνηκε καθαρά με την περίπτωση του τότε πρέσβη μας στην Άγκυρα, κ Κοράντη. Ο τότε πρέσβης μας στην τουρκική πρωτεύουσα είχε συντάξει μια έκθεση «καταπέλτης» που προσγείωνε στην πραγματικότητα την ελληνική κυβέρνηση για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Στη έκθεση αυτή ξεδίπλωνε με πολλά στοιχεία την τουρκική προκλητικότητα που όχι μόνο δεν είχε μειωθεί, παρά το ιστορικό άνοιγμα του ΓΑΠ προς την Άγκυρα, αλλά είχε αυξηθεί σε επικίνδυνο βαθμό. Είναι χαρακτηριστικό του πως αντιμετωπίστηκε αυτή η έκθεση, οι δηλώσεις των τότε των κυβερνητικών παραγόντων που απαξίωσαν την έκθεση αυτή, (να θυμίσω μόνο τις δηλώσεις του τότε κυβερνητικού εκπροσώπου, κ Δημήτρη Ρέππα, στις 4 Απρίλιου 2001, «Η Ελλάδα ασκεί τα νόμιμα δικαιώματά της, όσον αφορά στην άμυνα, βάσει των διεθνών συνθηκών», σχολίασε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Δημήτρης Ρέππας, για την έκθεση του Ελληνα πρέσβη στην Αγκυρα»). Ο ίδιος ο κ Κοράντης που είχε ήδη προκαλέσει την έντονη δυσαρέσκεια της Άγκυρας, απομακρύνθηκε κακήν κακώς από την πρεσβεία μας στην τουρκική πρωτεύουσα καθώς η ελληνική κυβέρνηση υπάκουσε αμέσως στις διαμαρτυρίες των Τούρκων.<br /> Και φτάνουμε στην σημερινή πραγματικά μειοδοτική διπλωματία. Η σημερινή ελληνική διπλωματία είναι το φερέφωνο και το ανδρείκελο της Γερμανίας και των ΗΠΑ και το μόνο που κάνει με ευσυνειδησία, είναι να επαναλαμβάνει τις δηλώσεις των Γερμανών και Αμερικανών κυβερνητικών παραγόντων. Χαρακτηριστική περίπτωση το ζήτημα της Ουκρανίας. Εδώ το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών, πράττοντας καταφανώς ενάντια στα εθνικά μας συμφέροντα, συντάχτηκε με την Ευρωπαϊκή Ένωση που έχει καταστρέψει την χώρα, σε ένα οικονομικό πόλεμο κατά της Ρωσίας, που μόνο ζημιά προκαλεί στην ήδη καταστραμμένη από τους Ευρωπαίους «συμμάχους» μας ελληνική οικονομία. Δυστυχώς για άλλη μια φορά θα πρέπει να πάρουμε παράδειγμα τους γείτονες μας που και αυτή την φορά δεν διστάζουν να παίξουν σε πολλά ταμπλό για να εξυπηρετήσουν τα δικά τους εθνικά συμφέροντα.<br /> Κάποτε θα πρέπει να δοθεί τέλος σε όλη αυτή την κατάσταση. Η ελληνική διπλωματία πρέπει να γίνει ελληνική και να εξυπηρετεί τα εθνικά μας συμφέροντα και μόνο. «Η εξωτερική πολιτική της Ελλάδας δεν καθορίζεται από τα ροδάκινα», ισχυρίστηκε η εκπρόσωπος της ελληνικής κυβέρνησης, γνωστή συνάδελφος δημοσιογράφος. Και βέβαια δεν καθορίζεται από τα ροδάκινα, αλλά πολύ περισσότερο δεν καθορίζεται από τα γερμανικά και αμερικανικά συμφέροντα και πολύ χειρότερα από το ξεπούλημα της εθνικής μας κυριαρχίας. Αν συνεχίσουμε έτσι, με την συνεχιζόμενη καθημερινή εισβολή εκατοντάδων μουσουλμάνων χωρίς καμία ελληνική αντίδραση, αύριο δεν θα υπάρχει αυτή η χώρα προς δόξα των τελευταίων ελληνικών κυβερνήσεων. Αν συνεχίσουμε αυτή την εθνική μειοδοσία θα αφανίσουμε ότι ακόμα έχει απομείνει από τον ελληνισμό. Αυτό θέλουμε ; Ω μη γένοιτο! Ευτυχώς που ακόμα υπάρχουν πραγματικά κάποιοι που σκέπτονται με μόνο γνώμονα τα εθνικά μας συμφέροντα. Και πολύ γρήγορα θα εμφανιστούν και θα αντιστρέψουν το κατρακύλισμα του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας προς τον καταστρεπτικό γκρεμό. Η ελπίδα ήταν πάντα χαρακτηριστικό του Έλληνα, οι μεγάλες ικανότητες του οποίου φαίνονται όταν μεγαλουργεί στο εξωτερικό! Αυτός ο τόπος αξίζει μιας εθνικής διπλωματίας και πολύ καλύτερης τύχης!<br /> <b>Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος</b><br /> <a href="http://www.hellasforce.com/">πηγή</a>

Διπλωματία ραγιαδισμού ηλιθιότητας και μειοδοσίας

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης Η Ελλάδα δυστυχώς από την κατοχή και μετά δεν είχε ποτέ να επιδείξει μια διπλωματία που εξυπηρετούσε τα εθνικά ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ένας δούρειος ίππος στη Θράκη !

<img alt="ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ ! Ένας δούρειος ίππος στη Θράκη !" class="frame_box aligncenter" height="340" src="http://www.hellasforce.com/wp-content/uploads/2014/08/turkey_western_thrace1-620x412.png" width="640" /> <br /> <br /> του <b><span style="color: #990000;">Παντελή Καρύκα</span></b><br /> <br /> Η «Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Τούρκων Δυτικής Θράκης» (ΕΟΤΔΘ) από το 1988 όπου και ιδρύθηκε, εξακολουθεί να αντιπροσωπεύει «εθελοντικά τους Τούρκους της Δυτικής Θράκης», όπως η ίδια υποστηρίζει. Αναγνωρίστηκε δε πρόσφατα από το Οικονομικό και Κοινωνικό Συμβούλιο των Ηνωμένων Εθνών ως τουρκική Μη Κυβερνητική Οργάνωση (ΜΚΟ), κερδίζοντας τον τίτλο της πρώτης οργάνωσης «Τούρκων» της Δυτικής Θράκης αναγνωρισμένη από τον ΟΗΕ.<span id="more-109281"></span><br /> Το ελληνικό πολιτικό προσωπικό των τελευταίων δεκαετιών, μετά την λεγόμενη Μεταπολίτευση, είναι παγκοίνως γνωστό, ότι είχε μια μάλλον «ελαστική» αντίληψη περί των κρίσιμων εθνικών θεμάτων και πέραν μερικών επικοινωνιακών πυροτεχνημάτων, του τύπου «βυθίσατε το Χόρα», ελάχιστα έπραξε για να αποκομίσει διπλωματικά κέρδη για την Ελλάδα στα διεθνή Φόρα, αλλά και στο καθημερινό πεδίο της αντιπαράθεσης με τον εν δυνάμει αντίπαλο, την Τουρκία. Ιδιαίτερα κρίσιμες είναι φυσικά και οι εξελίξεις στη Θράκη μας, όπου το τουρκικό προξενείο έχει εξελιχτεί σε κράτος εν κράτει, σχεδιάζοντας, στηρίζοντας και χρηματοδοτώντας δράσεις και ενέργειες, στρεφόμενες κατευθείαν κατά του ελληνικού χαρακτήρα της στρατηγικής σημασίας αυτής περιοχής.<br /> Ένας από τους πολλούς δούρειους ίππους του προξενείου στη Θράκη είναι και η λεγόμενη «Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Τούρκων Δυτικής Θράκης». Η ομοσπονδία αυτή, από την ίδρυσή της και έπειτα αποτέλεσε το κεντρικό κατευθυντήριο όργανο των «τουρκικών» οργανώσεων στη Θράκη – όπως της διαβόητης «Τουρκικής Ένωσης Ξάνθης» κλπ.<br /> Οι κύριοι της ΕΟΔΤΘ, εκτελώντας στο ακέραιο το έργο τους δεν διστάζουν να ανοίξουν θέματα ύπαρξης διαφόρων «μειονοτήτων» στην Ελλάδα. Ιδιαίτερο δε μένος επιδεικνύουν κατά της Ελλάδας για την συμπεριφορά των Ελλήνων κατά της «μακεδονικής μειονότητας». Κατηγορούν επίσης την Ελλάδα ότι κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου εξόντωσε 16.000 «μακεδόνες».<br /> Αλλά για την ΕΟΔΤΘ υπάρχει και αλβανική μειονότητα στην Ελλάδα. Για τους Τσάμηδες δε αναφέρουν : «Οι Αλβανοί της Τσαμουριάς που είναι μια άλλη ομάδα Αλβανών οι οποίοι ζουν στην Ελλάδα έχουν γίνει στόχος μιας περιεκτικής γενοκτονίας. Οι συμμορίτες του ΕΔΕΣ που κατευθύνονταν από τον αρχηγό τον Ναπολέοντα Ζέρβα και αποτελούσαν το αντικομουνιστικό μέτωπο στη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου, αφενός μεν πολεμούσαν έναντι των κομουνιστικών δυνάμεων ΕΑΜ-ΕΛΛΑΣ και αφετέρου δε ασκούσαν εθνοκάθαρση κατά των στοιχείων τα οποία δεν είχαν ελληνική καταγωγή όπως οι Μακεδόνιοι και τους Αλβανοί. Από τις 27 Ιουνίου του 1944 μέχρι το Μάρτιο του 1945 οι ‘Έλληνες σκότωσαν 3242 ανθρώπους από τον άμαχο πληθυσμό σε όλη την Τσαμουριά. Οι 2900 από αυτούς ήταν γέροι ή νεαροί άνδρες, οι 214 ήταν γυναίκες και οι 96 ήταν παιδιά. Επίσης βίασαν 745 γυναίκες, απήγαγαν τις άλλες 76, έσφαξαν 32 μωρά μικρότερα από την ηλικία των 3, ισοπέδωσαν 68 χωριά και κατέστρεψαν 5800 σπίτια και τεμένους. Οι Αλβανοί που μπόρεσαν να επιζήσουν μετά από όλες αυτές τις θηριωδίες, αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τη πατρίδα τους. Ενώ εκείνοι που απέμειναν, ζούνε σε μια τέτοια κατάσταση που δεν μπορούν ούτε να μιλάνε τη γλώσσα τους στη δική τους πατρίδα εξαιτίας της πολιτικής της Αθήνας η οποία απαρνιέται την Αλβανική εθνική ταυτότητα. Οι περιουσίες των Αλβανών οι οποίοι διώχθηκαν ή έφυγαν, διανεμήθηκαν στους καινούριος κατοίκους της περιοχής και όλα τα Αλβανικά τοπωνύμια στην περιοχή άλλαξαν με τα ελληνικά τους αντίστοιχα».<br /> Για τη «βλαχική μειονότητα» δε, δεν διστάζουν να λάβουν θέση υπέρ της εγκληματικής φασιστικής οργάνωσης του λεγόμενου «Ρουμανοβλάχου πρίγκιπα της Πίνδου» Διαμαντή στην Κατοχή. Αναφέρουν χαρακτηριστικά : «Οι Βαλκανικοί Πόλεμοι του 1912-1913 επηρέασαν τους Βλάχους αρνητικά όπως και τις άλλες μειονότητες οι οποίες ζούσαν στα μέρη που έχασε την κυριαρχία τους η Οθωμανική Αυτοκρατορία…Το δεύτερο μεγαλύτερο ορόσημο στην ιστορία των Βλαχών είναι η περίοδος του «Πριγκιπάτου της Πίνδου». Στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου έχει εξασφαλιστεί η δυνατότητα για την ίδρυση του «Πριγκιπάτου της Πίνδου» εξαρτημένο από την Ιταλία υπό ηγεσία του Αλκιβιάδη Διαμάντη. Ο Διαμάντης ο οποίος είχε ανακηρυχθεί πρίγκιπας αυτού του αυτονόμου σχηματισμού ήταν επίσης ο αρχηγός της στρατιωτικής δύναμης που λεγόταν «Ρουμανική Λεγεώνα» και το πριγκιπάτο περιλάμβανε την Ήπειρο αλλά και τη Μακεδονία και όλη τη Θεσσαλία. Όμως εξαιτίας της ήττας της Ιταλίας απέτυχε κι αυτή η πρωτοβουλία». Μάλλον οι κύριοι της ΕΟΤΔΘ θα επιθυμούσαν την νίκη του άξονα και τον διαμελισμό της Ελλάδας, τον οποίο και σήμερα, άλλωστε, επιδιώκουν. <br /> Η οργάνωση αυτή, πολιτικό σκέλος της οποίας αποτελεί το κόμμα DEB το οποίο, στις πρόσφατες, Ευρωεκλογές πήρε υψηλά ποσοστά στο νομό Ξάνθης και, κυρίως, στο νομό Ροδόπης, συνεχίζει να δρα ανενόχλητη, υπό τη «διακριτικό» έλεγχο των ελληνικών αρχών, δραστηριοποιούμενη σε όλα τα διεθνή Φόρα, χάρη στη χρηματοδότηση του τουρκικού προξενείου.<br /> <br /> <a href="http://www.hellasforce.com/" target="_blank">πηγή</a>

Ένας δούρειος ίππος στη Θράκη !

του Παντελή Καρύκα Η «Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Τούρκων Δυτικής Θράκης» (ΕΟΤΔΘ) από το 1988 όπου και ιδρύθηκε, εξακολουθεί να αντιπροσωπεύει...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι οδήγησε το Ισραήλ να σταματήσει την επίθεση;

<img alt="" class="imagecache imagecache-620x320" height="320" src="http://im2ns5.27210.gr/sites/default/files/imagecache/620x320/article/2014/32/158396-gaza3.jpg" title="Φωτογραφία: EPA" width="620" /><br /> <br /> Μετά από έναν μήνα βίαιων χερσαίων επιθέσεων και βομβαρδισμών που άφησαν πίσω τους πάνω από 1.800 νεκρούς - κυρίως άμαχους - το Ισραήλ <a href="http://tvxs.gr/news/kosmos/nea-triimeri-ekexeiria-sti-gaza">απέσυρε τα στρατεύματα του</a> από τη Λωρίδα της Γάζας στο πλαίσιο της τριήμερης κατάπαυσης πυρός που τέθηκε σε ισχύ την Τρίτη. Θα ακολουθήσουν συνομιλίες μεταξύ της ισραηλινής και της παλαιστινιακής πλευράς στο Κάιρο για μια πιο μακροπρόθεσμη συμφωνία. Η εκεχειρία έρχεται μετά από διεθνή κατακραυγή και πλήθος διαδηλώσεων σε όλο τον κόσμο για τη σφαγή που συντελέστηκε από το στρατό του Νετανιάχου στη Γάζα.<br /> Γιατί όμως το Ισραήλ  αποφάσισε τώρα να αποσύρει τα στρατεύματά του από τη Γάζα και να συναινέσει σε μια κατάπαυση πυρός; «Αποστολή εξετελέσθη. Έχουμε καταστρέψει τις σήραγγες της Χαμάς που οδηγούν  από τη Γάζα στο Ισραήλ. Το Ισραήλ είναι πλέον πιο ασφαλές», διατράνωσε σε ανακοίνωσή του ο ισραηλινός στρατός. Είναι όμως αυτός ο λόγος; Υπενθυμίζεται πως μόλις πριν δυο ημέρες ο Νετανιάχου δήλωνε ότι οι επιχειρήσεις θα συνεχιστούν ακόμη κι αν καταστραφούν όλες οι σήραγγες της Χαμάς.<br /> Μιλώντας στο Democracy Now ο ειδικός αναλυτής και συγγραφέας Norman Finkelstein εκτιμά ότι ο Ισραηλινός πρωθυπουργός, Μπέντζαμιν Νετανιάχου, λειτουργεί με δυο περιορισμούς κι αυτοί είναι, πρώτον, η διεθνής πίεση και δεύτερον η εσωτερική πίεση που δέχεται καθώς η κοινή γνώμη  του Ισραήλ δεν αποδέχεται μεγάλο αριθμό  θανάτων στρατιωτών.<br /> Ρυθμιστικός παράγοντας για τη στάση του Νετανιάχου είναι επίσης, σύμφωνα με τον αναλυτή, ο Αμερικανός Πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα. Κάθε φορά που προχωρούσε στη δήλωση ότι ο Ισραήλ «έχει δικαίωμα να υπερασπιστεί τον εαυτό του» έδινε το πράσινο φως στον Ισραηλινό πρωθυπουργό να συνεχίσει τις βομβιστικές επιθέσεις στη Γάζα. «Σε όλα όμως υπάρχει ένα όριο κι εδώ το όριο ξεπεράστηκε όταν το Ισραήλ άρχισε να χτυπά σχολεία και καταφύγια του ΟΗΕ. Ακόμη και ο σε κωματώδη κατάσταση γενικός γραμματέας του ΟΗΕ, Μπαν Κι Μουν - μια μαριονέτα των ΗΠΑ στην πραγματικότητα - έπρεπε κάτι να πει. Ο Ομπάμα βρέθηκε πλέον στριμωγμένος. Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ καταδίκασε τις ενέργειες ως «απαράδεκτες» κι Μπαράκ Ομπάμα έδωσε σήμα στο Νετανιάχου να σταματήσει τους βομβαρδισμούς.  Αυτό έγινε γιατί ο Νετανιάχου είχε ξεπεράσει το όριο της διεθνούς ανοχής, δηλαδή των ΗΠΑ».<br /> Ο Norman Finkelstein εξηγεί επιπλέον πως η ισραηλινή επίθεση στη Γάζα σε καμία περίπτωση δεν οφειλόταν στα τούνελ της Χαμάς, από τα οποία περνούσε στο ισραηλινό έδαφος. «Υπήρχαν πολύ περισσότερες σήραγγες μεταξύ Γάζας και Αιγύπτου. Η κυβέρνηση της Αιγύπτου σφράγισε όλες τις σήραγγες. Δεν κατέστρεψε ολόκληρη τη Γάζα. Το Ισραήλ δεν μπορούσε να σφραγίζει τις σήραγγες; Η επίθεση δεν είχε καμία σχέση με αυτό. Αυτό που ήθελε να κάνει το Ισραήλ ήταν να καταστρέψει το δίκτυο των τούνελ εντός της Γάζας που είναι πολύ αποτελεσματικό για τους αντάρτες σε περίπτωση επίθεσης του Ισραήλ. Αυτό που θέλει το Ισραήλ είναι στην επόμενη επίθεση να μην υπάρχουν πια σήραγγες. Εκείνοι το ονομάζουν «κούρεμα του γκαζόν».<br /> «Αυτές οι σήραγγες δεν μπορούν να καταστραφούν με βομβαρδισμούς από αέρος γι' αυτό το Ισραήλ προχώρησε στη χερσαία επιχείρηση. Κατέστρεψε ό,τι μπορούσε αλλά για να συνεχίσει έπρεπε να προχωρήσει σε πυκνοκατοικημένες περιοχές. Εκεί όμως θα είχαν εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς. Εξάλλου θα υπήρχαν και αντιδράσεις από το εσωτερικό του Ισραήλ. Η κοινή γνώμη δεν ανέχεται στρατιωτικές απώλειες» προσθέτει ο Norman Finkelstein. Και -αυτή είναι η δεύτερη αιτία της αποχώρησης- οι απώλειες  ήταν αυτή τη φορά πολύ μεγάλες, ακριβώς εξ αιτίας του συστήματος των τούνελ. Στον προηγούμενο πόλεμο της Γάζας το 2008 το Ισραήλ έχασε 10 στρατιώτες, εκ των οποίων 4 είχαν σκοτωθεί από φίλια πυρά. Αυτή τη φορά έχασε 65.<br /> Όσο για την έκβαση των νέων συνομιλιών και την επόμενη ημέρα ο Norman Finkelstein εκτιμά ότι θα συμφωνηθεί να δοθεί στην Παλαιστινιακή Αρχή ο έλεγχος του περάσματος της Ράφα και θα γίνει μερική άρση του αποκλεισμού. Επιπλέον, «στο Ισραήλ ήδη μιλούν για μια τεράστια διεθνή βοήθεια για την ανοικοδόμηση της Γάζας. Κανείς δεν θα μιλήσει φυσικά για καταβολή αποζημιώσεων από το Ισραήλ. Η διεθνής κοινότητα πληρώνει και το Ισραήλ καταστρέφει και κανείς δεν μιλά ούτε καν για το ενδεχόμενο καταβολής πολεμικών αποζημιώσεων εκ μέρους του».<br /> Ο αναλυτής τέλος προβλέπει ότι αυτή η εκεχειρία θα κρατήσει γιατί ο Αμερικανός Πρόεδρος έδωσε το σχετικό σύνθημα. «Τώρα ο Νετανιάχου θα βρεθεί υπό εσωτερική πίεση για να σταματήσει τις επιθέσεις με ρουκέτες της Χαμάς. Για να το κάνει θα πρέπει να συμφωνήσει σε κάποια άρση του αποκλεισμού της Γάζας. Δεν του μένει τίποτα άλλο πια να κάνει. Τώρα θα φέρουν την Παλαιστινιακή Αρχή(της δυτικής όχθης που συγκρούεται με την Χαμάς) για να προσπαθήσει να αφοπλίσει τη Χαμάς και αυτή θα το κάνει πρόθυμα» τονίζει. Οι ΗΠΑ θα επαναφέρουν την ειρηνευτική πρωτοβουλία Κέρι που θα ισοδυναμεί με παράδοση των Παλαιστινίων και αυτό θα είναι η χαριστική βολή.<br /> <br /> <a href="http://tvxs.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Τι οδήγησε το Ισραήλ να σταματήσει την επίθεση;

Μετά από έναν μήνα βίαιων χερσαίων επιθέσεων και βομβαρδισμών που άφησαν πίσω τους πάνω από 1.800 νεκρούς - κυρίως άμαχους - το Ισραήλ απέ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ρώσος ΑΝΥΠΑΜ: Δεν περιμέναμε εχθρική συμπεριφορά από την Ελλάδα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://i1.wp.com/triklopodia.gr/wp-content/uploads/2014/08/anatolyantonov1.jpg?fit=1024%2C1024" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="304" src="http://i1.wp.com/triklopodia.gr/wp-content/uploads/2014/08/anatolyantonov1.jpg?fit=1024%2C1024" width="640" /></a></div> <br /> <strong>Ο Ρώσος αναπληρωτής υπουργός Άμυνας, Α.Αντόνωφ σε δηλώσεις του αναφορικά με την στάση της κυβέρνησης Σαμαρά απέναντι στην Ρωσία στην ουκρανική κρίση εκφράζει την έκπληξή του για την "εχθρικη" όπως την χαρακτηρίζει συμπεριφορά της ελληνικής κυβέρνησης και δεν κρύβει την οργή της Μόσχας εκφράζοντας την απορία: <em>"Τί θα κερδίσει από αυτές τις κυρώσεις η χώρα σας;"</em></strong>.<br /> <div> </div> <div> <strong>Επίσης, παρουσιάζει τις βασικές προτεραιότητες για τον εκσυγχρονισμό και την αναβάθμιση των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων με ιδιαίτερη προσέγγιση στον Στόλο της Μαύρης Θάλασσας.</strong></div> <div> </div> <div> <strong>Ακολουθεί η συνέντευξη του Ρώσου ΑΝΥΠΑΜ, που παραχωρήθηκε στον ανταποκριτή του ΜΕGA στην Μόσχα, Θ.Αυγερινό.</strong></div> <div> </div> <div> <strong>Ο Ανατόλι Αντόνοφ είναι ο Νο 2, ο «διπλωμάτης» του ρωσικού υπουργείου Άμυνας. Από την αρχή κιόλας της συνέντευξης έδειξε τη θετική του διάθεση προς τη χώρα μας, μια διάθεση, που μοιράζεται βέβαια κι ο τελευταίος σχεδόν Ρώσος πολίτης.</strong></div> <div> </div> <div> <em><strong>«Η Ελλάδα δεν είναι για μένα μια οποιαδήποτε άλλη χώρα, δεν είναι ούτε ο Καναδάς, ούτε οι ΗΠΑ, η Ελλάδα είναι Ελλάδα, γι' αυτό και πραγματικά μου προκαλεί θλίψη, που η Ελλάδα στέκεται στη σειρά με τις ΝΑΤΟϊκές χώρες/ <em><strong>Δεν είναι δική μας ευθύνη, που η ελληνική πολιτική ηγεσία αποφάσισε να στοιχηθεί με τα κράτη του ΝΑΤΟ. Τί χρειάζονταν οι κυρώσεις στην Ελλάδα; Τί θα κερδίσει από αυτές;</strong></em>».</strong> </em></div> <div> </div> <div> <em>Κάπως έτσι αρχίσαμε τη συνομιλία μας στο υπουργείο Άμυνας, που δεν θα μπορούσε να αποφύγει το θέμα των κυρώσεων, παρά το γεγονός ότι επέμενε πως δεν είναι δική του αρμοδιότητα:</em></div> <div> </div> <div> <em>«Με την Ελλάδα έχουμε παλαιότατες φιλικές σχέσεις και δεν μπορώ να φανταστώ ότι οι Ρώσοι έχουν κάποια προβλήματα με τους Έλληνες. Είμαστε πάντοτε υπέρ της ανάπτυξης των ελληνορωσικών σχέσεων. Σχετικά πρόσφατα επισκέφθηκε την Ελλάδα ο υπουργός Άμυνας της Ρωσίας Σεργκέι Σοϊγκού. Εξετάσαμε ζητήματα ανάπτυξης της αμυντικής-τεχνικής μας συνεργασίας και των στρατιωτικών μας σχέσεων.</em></div> <div> </div> <div> <em>Αλλά δεν είναι δική μας ευθύνη, που η πολιτική ηγεσία της Ελλάδας αποφάσισε να στοιχηθεί με τα κράτη του ΝΑΤΟ, να κηρύξει μποϊκοτάζ και να ενταχθεί στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας. </em></div> <div> </div> <div> <em>Θα ήθελα πραγματικά να ρωτήσω τους αναγνώστες σας: Σε τί χρειάζονταν οι κυρώσεις αυτές στην Ελλάδα; Τί θα κερδίσει από αυτές η χώρα σας; Μου φαίνεται ότι αυτές οι κυρώσεις οδηγούν στο πουθενά και δεν θα προσφέρουν τίποτε στην επίλυση του προβλήματος.</em></div> <div> </div> <div> <strong><em>Συχνά δεν καταλαβαίνω τί συμβαίνει, τί κάνουν οι ΝΑΤΟϊκοί, μαζί τους και η Ελλάδα, συγχωρείστε με. Κάθε εβδομάδα επιβάλλονται κάποιες κυρώσεις κατά της Ρωσίας, δεν κατανοώ πλέον γιατί; Ό,τι και να πούμε μας λένε το ίδιο; Πρέπει να έχετε θέση ίδια, όπως του ΝΑΤΟ. Εάν δεν υποστηρίξετε τη θέση αυτή, θα εισπράξετε κυρώσεις. Αν κάνετε ένα βήμα αριστερά ή δεξιά, κυρώσεις. </em></strong></div> <div> </div> <div> <em>Δεν καταλαβαίνουν ότι έρχεται μια στιγμή, που θα μας είναι εντελώς αδιάφορο όποιες κυρώσεις κι αν ισχύουν ως προς τη Ρωσία και ότι οι ΝΑΤΟϊκές χώρες, πράγμα, που σημαίνει και η Ελλάδα, οδηγούν την κατάσταση σε αδιέξοδο, από το οποίο μετά θα είναι πολύ δύσκολο να βγούμε; </em></div> <div> </div> <div> <em>Υπολογίζω πολύ σε χώρες, όπως η Ελλάδα, όπου η συντριπτική πλειονότητα του πληθυσμού τάσσεται υπέρ της ανάπτυξης των σχέσεων με τη Ρωσία σε όλους τους τομείς και επιτέλους θα πουν τη δική τους άποψη στις Βρυξέλλες και δεν θα επιτρέψουν στις Βρυξέλλες να υπαγορεύουν την πολιτική τους σε ανεξάρτητα κράτη, όπως είναι και η Ελλάδα».</em></div> <div> </div> <div> <em>Ρωτήσαμε ειδικότερα τον κ. Αντόνοφ, αν η συμπόρευση της Ρωσίας με την Τουρκία θα μπορούσε να σημάνει κάποιες αλλαγές στη ρωσική πολιτική, πχ στο Κυπριακό. Μας απάντησε και πάλι ότι δεν καθορίζει αυτός την εξωτερική πολιτική της χώρας, που είναι προτεραιότητα του προέδρου και του υπουργείου Εξωτερικών, όμως δεν απέφυγε να τοποθετηθεί:</em></div> <div> </div> <div> <strong><em>«Δεν μπορώ καν να διανοηθώ ότι θα επανεξετάσουμε με κάποιο τρόπο τις φιλικές μας σχέσεις με την Ελλάδα. Την ανάπτυξη των σχέσεων μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας, που θίξατε, θα την υποστηρίξουμε και προωθήσουμε όχι εις βάρος, ούτε σε αντίθεση με τα συμφέροντα της φιλικής και αδελφικής προς εμάς Ελλάδας. </em></strong></div> <div> </div> <div> <strong><em>Ό,τι κάνουμε είναι να προσπαθούμε να σταθεροποιήσουμε την κατάσταση ακριβώς μέσω των διαύλων, που υπάρχουν, και να πετύχουμε παν το δυνατόν ώστε να εκμηδενιστούν οι πολιτικές και οικονομικές τριβές, που υπάρχουν στην περιοχή μας, ώστε η ανάπτυξη των σχέσεων να γίνεται προς το συμφέρον των λαών όλων των χωρών της περιοχής σας».</em></strong></div> <div> </div> <div> <strong>Αναφερόμενος στην περιοχή μας ο Α.Αντόνοφ υπογράμμισε ότι ο ρωσικός Στόλος της Μαύρης Θάλασσας δραστηριοποιείται στη λεκάνη της περισσότερο από 200 χρόνια:</strong></div> <div> </div> <div> <em>«Είναι η ιστορία και η περηφάνεια μας. Είναι η βάση της ασφάλειάς μας και οχυρό για την άμυνα της κυριαρχίας μας. O Στόλος της Μαύρης Θάλασσας υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει. Όταν ακόμη η Κριμαία ήταν υπό ουκρανικό έλεγχο υπήρχαν πολλές δυσκολίες. Οι ουκρανικές Αρχές δημιουργούσαν πολλά προβλήματα στη λειτουργία του, αρχίζοντας ακόμη και από την εξασφάλιση των καυσίμων του. </em></div> <div> </div> <div> <strong><em>Σήμερα έχουν αρθεί όλα τα εμπόδια στην ανάπτυξη του Στόλου της Μαύρης Θάλασσας. Πρωτίστως γίνεται λόγος για τον εκσυγχρονισμό του, γιατί δεν μπορούμε να στεκόμαστε στο ίδιο σημείο και δεν μπορούμε να διατηρούμε τον ίδιο οπλισμό, που ήταν αποτελεσματικός πριν από 50 χρόνια. </em></strong></div> <div> </div> <div> <strong><em>Σήμερα είναι διαφορετική η κατάσταση, εμφανίστηκαν νέα εξοπλιστικά συστήματα και φυσικά πρώτη μας προτεραιότητα ο εκσυγχρονισμός του εξοπλισμού και αντικατάσταση των πεπαλαιωμένων συστημάτων».</em></strong></div> <div> </div> <div> <em>Στη λεκάνη της Μ.Θάλασσας αναπτύσσεται η συνεργασία των χωρών, που βρέχονται από αυτήν, χωρίς τη συμμετοχή δυνάμεων εκτός περιοχής και η συνεργασία αυτή είναι πολύ ωφέλιμη, κατά το Ρώσο αναπληρωτή υπουργό Άμυνας. </em></div> <div> </div> <div> <em>Όμως «στη Μ.Θάλασσα εμφανίστηκαν σήμερα νέες προκλήσεις και απειλές», οπότε η σημασία αυτής της συνεργασίας αυξάνεται. «Φυσικά και μας ανησυχεί το γεγονός ότι ΝΑΤΟϊκά πλοία όλο και συχνότερα άρχισαν να εμφανίζονται στη λεκάνη της Μ.Θάλασσας. Εννοείται ότι ο Στόλος μας παρακολουθεί τις κινήσεις αυτών των πλοίων, καθώς είναι ο υπερασπιστής της κυριαρχίας των νότιων συνόρων της Ρωσικής Ομοσπονδίας και αυτό δεν αλλάζει».</em></div> <div> </div> <div> <strong>Μιλώντας για την επανεμφάνιση του ρωσικού Στόλου στην Ανατολική Μεσόγειο ο κ. Αντόνοφ τόνισε:</strong></div> <div> </div> <div> <em>«Τα πλοία μας στην περιοχή αυτή αποτελούν δύναμη, η οποία αποτρέπει άλλα κράτη από μη δικαιολογημένες κινήσεις. Γνωρίζετε πόσα πολλά έκανε ο πρόεδρος της Ρωσίας για να μην επιτρέψει μια βίαιη εκδοχή ανάπτυξης των γεγονότων στη Συρία. </em></div> <div> </div> <div> <em>Μπορείτε να φανταστείτε τί θα ήταν εκεί σήμερα, εάν οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ είχαν χτυπήσει αυτό το κράτος; Μου είναι πολύ δύσκολο να φανταστώ και η περιοχή αυτή βρίσκεται πολύ κοντά στην Ελλάδα και εκεί παρατηρείται σήμερα μια υψηλή στρατιωτικο-πολιτική αναταραχή. Πίσω από τα ωραία λόγια και τα ωραία συνθήματα, που διακηρύσσουν οι ΝΑΤΟϊκές χώρες και η Ελλάδα δυστυχώς είναι μέλος της Ατλαντικής Συμμαχίας, κρύβονται στην πραγματικότητα όλα αυτά, που υφίστανται οι χώρες της περιοχής, αίμα, διάλυση, φτώχεια. </em></div> <div> </div> <div> <em>Δείτε τί συνέβη και τί συμβαίνει με τη Λιβύη, δείτε με το Ιράκ. Και το πιο εκπληκτικό είναι ότι στη μία περίπτωση, για παράδειγμα στη Συρία, οι ΗΠΑ και οι ΝΑΤΟϊκές χώρες υποστηρίζουν τις ομάδες των ισλαμιστών ανταρτών, ας τους πούμε έτσι, ενώ στο Ιράκ πολεμούν εναντίον τους. </em></div> <div> </div> <div> <em>Αυτή είναι η πολιτική διπλών μέτρων και σταθμών. Ο Στόλος της Ρωσίας στη Μεσόγειο είναι στήριγμα και οχυρό για εκείνες τις χώρες, οι οποίες επιθυμούν να διατηρήσουν την ανεξαρτησία τους και να μην επιτρέψουν να γλιστρήσει η κατάσταση σε βαθύτερη κρίση. Ο Στόλος μας είναι σταθεροποιητικός παράγοντας, ο οποίος δεν επιτρέπει να εξελιχθούν τα πράγματα με δυσμενέστερο σενάριο στην περιοχή».</em></div> <div> <strong>O Α.Αντόνοφ εξέφρασε την ανησυχία της Μόσχας για τις υποσχέσεις του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ ότι θα αυξήσουν την παρουσία ειδικών τους και εξοπλιστικών συστημάτων τους στις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις:</strong><br /> <em>«Η Ουκρανία είναι μια αδελφική μας χώρα, συγγενής και φυσικά δεν μπορούμε να αδιαφορήσουμε τί θα συμβεί εκεί και πώς θα αναπτυχθεί η χώρα αυτή. Αλλά όταν προσπαθούν να καταστήσουν τη χώρα αυτή έναν εχθρό της Ρωσίας, αυτό είναι εντελώς απαράδεκτο. Θεωρώ ότι η προσπάθεια να δοθεί στην Ουκρανία καθεστώς προνομιούχου εταίρου αποτελεί άλλη μια επιδίωξη των Ηνωμένων Πολιτειών, που στοχεύουν να φέρουν σε σύγκρουση τη Ρωσία με την Ουκρανία και να ωθήσουν τα πράγματα σε ανοιχτή ένοπλη σύγκρουση. </em><br /> <em>Θα κάνουμε το παν ώστε υπό οποιεσδήποτε προϋποθέσεις να μην επιτρέψουμε μια τέτοια σύγκρουση. Πέραν αυτού προσεκτικά παρακολουθούμε την εμφάνιση νέων προκλήσεων για την ασφάλεια της Ρωσίας. Οι ένοπλες δυνάμεις μας θα κάνουν κάθε δυνατό ώστε να εξουδετερώσουν αυτές τις νέες προκλήσεις και τις πιθανές απειλές».</em><br /> <strong>Πάντως, παρά το έντονο διπλωματικό και στρατιωτικό παρασκήνιο, η Μόσχα δεν δείχνει διατεθειμένη να τροποποιήσει την πολιτική της για το «εθνικό ζήτημα» της Ουκρανίας, έναντι της ηγεσίας της οποίας έδειξε πολύ καυστικός και απειλητικός:</strong><br /> <em><strong>«Θέλω να δηλώσω κατηγορηματικά ότι δεν υπάρχουν εκεί ρωσικές ένοπλες δυνάμεις.</strong><strong> Δεν έχουμε εκεί ούτε ένα στρατιώτη μας.</strong> Σας διαβεβαιώ ότι αν ήταν διαφορετικά, οι καλοθελητές στο δυτικό κόσμο και το Κίεβο θα χρησιμοποιούσαν αυτά τα στοιχεία για να παρουσιάσουν τα ονόματα και φυσικά τα πρόσωπα των στρατιωτών μας δεν θα έφευγαν από τις τηλεοπτικές οθόνες. </em><br /> <em><strong>Δεν σκοπεύουμε να πολεμήσουμε, αν και γνωρίζω ότι ορισμένοι καλοθελητές κάνουν το παν για να μας παρασύρουν σ' αυτήν την εμπόλεμη σύρραξη. Από την πλευρά μας θα κάνουμε το παν ώστε αυτό να μη συμβεί. </strong></em><br /> <i><strong>Παρά το γεγονός ότι τις τελευταίες ημέρες αυξάνεται τα περιστατικά με πυρά εναντίον του ρωσικού εδάφους</strong>. </i><br /> <em>Θα μπορούσατε να φανταστείτε ότι κάποιος πυροβολεί με κανόνια εναντίον αμερικανικού εδάφους. Και, μη δώσει ο Θεός, και τραυματιστεί έστω ένας πολίτης των ΗΠΑ. </em><br /> <em>Τί θα γίνει τότε με τη χώρα εκείνη ή εκείνη την υπεύθυνη οργάνωση και ποια θα είναι η αντίδραση των ΗΠΑ. Μέχρι στιγμής εάν ελέγξετε τα στοιχεία θα δείτε ζημιές, που έχουν προκληθεί σε συνοριακά μας φυλάκια. </em><br /> <em>Γνωρίζετε ότι σκοτώθηκε ένας πολίτης μας και παρ' όλ' αυτά το μόνο, που κάνουμε είναι καλούμε τώρα τις ουκρανικές Αρχές να αναλογιστούν τί κάνουν και να σταματήσουν την αιματοχυσία. </em><br /> <em>Αυτό είναι το απολύτως απαραίτητο:<strong> να υλοποιηθεί το ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφάλειας 2166 και να παράσχουμε βοήθεια σ' εκείνους τους ανθρώπους, γυναίκες, ηλικιωμένους, παιδιά, που υποφέρουν από την πολιτική των Αρχών του Κιέβου. </strong></em><br /> <em><strong>Γι' αυτό και η Ρωσία έστειλε το ανθρωπιστικό κονβόι με τρόφιμα για τον πληθυσμό της Α.Ουκρανίας, που υποφέρει.</strong> Θα ήθελα όλοι να πειστούν ότι είναι ένα ειρηνικό κονβόι και η θέση μας δεν έχει «δεύτερο πάτο» και μπορεί να αποτελέσει μια μικρή μας συμβολή στην κοινή μας νίκη, η οποία θα είναι η επίλυση του προβλήματος με ειρηνικό τρόπο. Άλλη επιλογή δεν υπάρχει. </em><br /> <em>Πιστεύω στη λογική και στην κατανόηση της αναγκαιότητας να σταματήσει αυτή η αδελφοκτόνος σφαγή από την πλευρά του Κιέβου εναντίον του λαού του.</em><br /> <br /> <a href="http://www.defencenet.gr/" target="_blank">πηγή</a></div>

Ρώσος ΑΝΥΠΑΜ: Δεν περιμέναμε εχθρική συμπεριφορά από την Ελλάδα

Ο Ρώσος αναπληρωτής υπουργός Άμυνας, Α.Αντόνωφ σε δηλώσεις του αναφορικά με την στάση της κυβέρνησης Σαμαρά απέναντι στην Ρωσία στην ουκρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το «ΦΟΥΣΚΩΤΟ ΙΣΛΑΜ» εισβάλει ακάθεκτο σε μια ανοχύρωτη Ελλάδα.

<img alt="20140815_53ee370d228e0" class="attachment-large wp-post-image" pxz:uid="1230fe846aa-1" src="http://i1.wp.com/triklopodia.gr/wp-content/uploads/2014/08/20140815_53ee370d228e0.jpg?fit=1024%2C1024" /><br /> <br /> Γράφει<b><span style="color: #990000;"> ο Νίκος Χειλαδάκης</span></b>, Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος<br /> <span style="line-height: 1.5em;">Τουλάχιστον πενήντα πλωτά και φουσκωτά μέσα καθημερινά προσπαθούν και στην συντριπτική πλειοψηφία τους καταφέρνουν να περάσουν από τις τουρκικές ακτές στα ελληνικά χωρικά ύδατα, μεταφέροντας εκατοντάδες μουσουλμάνους λαθρομετανάστες στην ελληνική επικράτεια, όπως αποκαλύπτει και η τουρκική εφημερίδα Sabah, (13/8). Η κατάσταση αυτή προβλέπεται να γίνεται όλο και πιο πιεστική, καθώς ήδη εκατομμύρια κατευθύνονται προς τα δυτικά εξ’ αιτίας των συνεχιζόμενων πολεμικών συγκρούσεων σε ένα ευρύ γεωγραφικό φάσμα από την βόρειο Αφρική μέχρι το Ιράν και την Τουρκία.</span>Το φαινόμενο των φουσκωτών και των κάθε είδους πλωτών μέσων σε όλο το μήκος και το πλάτος του Αιγαίου να προσπαθούν να περάσουν στα ελληνικά χωρικά ύδατα και μόλις αντικρίζουν να τους πλησιάζει πλοίο της ελληνικής ακτοφυλακής να βυθίζονται για να σωθούν οι λαθρομετανάστες από τους Έλληνες ναυτικούς, είναι πλέον καθημερινό. Η τουρκική μαφία και οι… «ενώσεις των Τούρκων δουλεμπόρων», τρίβουν τα χέρια τους καθώς φέτος οι δουλειές τους έχουν αυξηθεί κατακόρυφα. Όπως προβλέπεται τα κέρδη τους θα είναι τεράστια γιατί από την δική μας πλευρά όχι μόνο δεν υπάρχει καμία αποτελεσματική ανάσχεση σε όλο αυτό το ανθρώπινο ρεύμα, αλλά αντίθετα μας έχουν «φλομώσει» με αντιρατσιστικές θεωρίες και με κορώνες ευπόρων «προοδευτικών» υπέρ της άνευ όρων υποδοχής των μουσουλμάνων λαθρομεταναστών διευκολύνοντας έτσι με τον καλύτερο τρόπο τα σχέδια πολτοποίησης του ελληνισμού από την Νέα Τάξη. Αλήθεια τι θα έλεγαν όλοι αυτοί οι νεοφώτιστοι αντιρατσιστές και «προοδευτικοί» αν τους φόρτωναν μέσα στα πολυτελή τους σπίτια κάποιους πρόθυμους να σκοτώσουν για ένα κέρμα μουσουλμάνους επισκέπτες, για μια.. καλύτερη τύχη στην χώρα μας ;<br /> Το εντυπωσιακό είναι πως όλη αυτή η επιχείρηση μεταφοράς εκατοντάδων χιλιάδων μουσουλμάνων λαθρομεταναστών, εξελίσσεται παράλληλα με το αυξανόμενο τουριστικό ρεύμα προς τις μικρασιατικές ακτές και τα νησιά του ελληνικού Αιγαίου. Είναι εντυπωσιακό πως το μεγαλύτερο τουριστικό θέρετρο της Τουρκίας, το γνωστό Μπόντρουμ, είναι ένα από τα μεγαλύτερα κέντρα συγκέντρωσης λαθρομεταναστών που τους προετοιμάζουν για το τελικό άλμα προς την ελληνική πλευρά όπως αποκαλύπτει και η τουρκική εφημερίδα, Sabah. Το άλλο μεγάλο κέντρο και για πολλούς στην Τουρκία η «πρωτεύουσα» των Τούρκων δουλεμπόρων είναι το λιμάνι του Τσεσμέ, απέναντι από την νήσο Χίο. Εκεί έχουν στηθεί τα «στρατηγεία» διεκπεραίωσης του μεγάλου όγκου των μουσουλμάνων επυλίδων που μεταφέρονται από τα ανατολικά προς το ελληνικό Αιγαίο. Το τουρκικό θράσος έχει φτάσει στο σημείο να εξεγείρονται γιατί από την ελληνική πλευρά έχει εκδηλωθεί τελευταία η πρόθεση να εγκατασταθούν αστυνομικές δυνάμεις σε διάφορα μικρά νησιά του ανατολικού Αιγαίου για να γίνει καλύτερη επόπτευση της αθρόας εισροής των μουσουλμάνων λαθρομεταναστών.<br /> Γεγονός είναι, είτε θέλουμε να το αγνοήσουμε είτε όχι, πως αν συνεχιστεί όλη αυτή η εισβολή από τα ανατολικά, σε λίγα χρόνια η Ελλάδα δεν θα είναι η Ελλάδα που ξέρουμε σήμερα αλλά θα είναι ένα… Ελλαδιστάν- Ισλαμιστάν. Το κέντρο της χώρας, δηλαδή η ελληνική πρωτεύουσα, θα μετατραπεί σε ισλαμικό κέντρο ενώ η δεύτερη πόλη, η Θεσσαλονίκη του ισλαμολάγνου και τουρκολάγνου δήμαρχου της, θα γίνει η… πολιτιστική πρωτεύουσα των μουσουλμάνων. Να μην αναφερθούμε στην δυτική Θράκη εκεί όπου οργιάζει η τουρκοισλαμική προπαγάνδα προς δόξα και των εκεί πολιτικών αλλά και θρησκευτικών της ηγετών.<br /> Ποιος θα αντισταθεί σε όλη αυτή την ισλαμική πλημμύρα που για πρώτη φορά απειλεί, έτσι όπως εξελίσσεται, να καταστήσει τους Έλληνες μειοψηφία μέσα στην ίδια τους στην χώρα ; Ποια πολιτική ηγεσία ; Αυτή που έχει ξεπουλήσει την εθνική μας κυριαρχία και τώρα προωθεί αντιρατσιστικά νομοσχέδια για να επικυρώσει την ισλαμοποίηση της χώρας ; Ποια θρησκευτική ηγεσία ; Αυτή που έχει πιει το «αμίλητο νερό» ή πιο χειροτέρα αυτή που «χαριεντίζεται» με τους ισλαμολάγνους και στηρίζει έτσι την ισλαμοποίηση της χώρας ;<br /> <br /> <a href="http://triklopodia.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Το «ΦΟΥΣΚΩΤΟ ΙΣΛΑΜ» εισβάλει ακάθεκτο σε μια ανοχύρωτη Ελλάδα.

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης , Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος Τουλάχιστον πενήντα πλωτά και φουσκωτά μέσα καθημερινά προσπαθούν και σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ρωσική Μη-εύοσμη Ανθοδέσμη προς Γερμανούς – ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ !

<img alt="20140816_53eee72250273" class="attachment-large wp-post-image" pxz:uid="1230fe87c24-1" src="http://i0.wp.com/triklopodia.gr/wp-content/uploads/2014/08/20140816_53eee72250273.jpg?fit=1024%2C1024" /><br /> <br /> <span style="line-height: 1.5em;">Παλαιός πρόσκοπος, εκδρομέας περιπατητής, νυχτοβάτης τώρα της μπλογκόσφαιρας , έπεσε προχθές επάνω σ’ ένα κείμενο που σίγουρα θα «ευφράνει καρδίας» σε διάφορες γωνιές της Ευρώπης.</span>Πιστεύει πως αυτό το Σαββατοκύριακο του γιορτασμού της πιστής Συντρόφισσας των Ελλήνων -σε όλους τους αγώνες, που έδιναν άλλοτε, σε υπεράσπιση της όμορφης γης που χάνουμε- είναι επίκαιρη η δημοσίευσή του και σ’ αυτόν τον τόπο και θα γλυκάνει τα χείλη κάποιων πικραμένων νοσταλγών.<br /> Κάτω από ένα σαρδόνια σαρκαστικό τίτλο, γράφει τα ακόλουθα<br /> <strong>- σε Μετάφραση Μιχαήλ Στυλιανού:</strong><br /> «Η Ρωσική Έκκληση στη Γερμανία<br /> Το όνομά μου είναι Ιγκόρ Προσβίρνιν, είμαι ο αρχισυντάκτης της Ιστοσελίδας Σπούτνικ Πογκρόμ, η οποία υπερασπίζεται τις ευρωπαϊκές αξίες. Έχω ακούσει πως μια από τις πλευρές της ζωής που οι Ευρωπαίοι, και οι Γερμανοί ιδιαίτερα, έχουν περί πολλού είναι η Ιστορία. Εάν ανατρέχαμε στην πρόσφατη Ιστορία, θα μπορούσαμε να θυμηθούμε πως ένα τεράστιο στράτευμα από 300.000 Σοβιετικούς οπλίτες, με 5.000 τανκς, 1.500 αεροπλάνα και 10.000 πυροβόλα ( συμπεριλαμβανομένων τακτικών πυρηνικών όπλων) απλώς αποχώρησαν από την τότε ενοποιούμενη Γερμανία χωρίς να ρίξουν μία τουφεκιά.<br /> ΄Ηταν μια επιχείρηση χωρίς προηγούμενο σε εύρος και συντομία, όταν ολόκληρος ο σοβιετικός στρατός αποσύρθηκε σε κυριολεκτικά ακάλυπτα χωράφια. Δεκάδες χιλιάδες Σοβιετικοί αξιωματικοί, υπακούοντες στις διαταγές της ανώτατης διοίκησης, επήγαν, από τους ζεστούς στρατώνες, να ζήσουν σε σκηνές, στημένες σε χωράφια λασπωμένα, σκεπασμένα με χιόνι. Συχνά με τις οικογένειές τους.<br /> Γιατί;<br /> Για την ελπίδα. Ελπίδα πως οι σκοτεινές σελίδες της ιστορίας για τις δυο χώρες μας ήταν επιτέλους και για πάντα παρελθόν. Ελπίδα πως δεν θα είμαστε πια αναγκασμένοι να διατηρούμε στρατούς τεθωρακισμένων στο κέντρο της Ευρώπης και πως η Ευρώπη θα σεβόταν και θα σκεφτόταν τα συμφέροντά μας. Ελπίδα πως στην ενωμένη Γερμανία θα είχαμε ένα καλό φίλο και σύμμαχο, με τον οποίο η Ρωσία θα μπορούσε να εκπληρώσει το όνειρο του Ντε Γκωλ για μιαν Ευρώπη ενωμένη, από την Λισαβόνα μέχρι το Βλαδιβοστόκ.<br /> Όταν τα στρατεύματά μας αποχωρούσαν από την Γερμανία, στους στρατιώτες μας λεγόταν πως η Γερμανία είχε αναγνωρίσει και εξαγοράσει τα περασμένα σφάλματά της, πως δεν υπήρχαν ανοιχτές διαφορές με τη Γερμανία, πως δεν θα ακούγαμε πια φωνές εκδίκησης από την Γερμανία και επομένως δεν χρειαζόμαστε πια τον στρατό μας με τανκς στο κέντρο της Ευρώπης. Πως από εκείνη τη στιγμή Ρώσοι και Γερμανοί ήταν φίλοι και οι φίλοι δεν έχουν ανάγκη από στρατιές με τανκς. Πως οι Ρώσοι έπρεπε να πάψουν να φοβούνται μιαν ενωμένη Γερμανία και να αφοπλιστούν…<br /> Και αφοπλιστήκαμε. Και για 20 χρόνια πιστεύαμε πως κάναμε το σωστό, πως το παρελθόν είχε ξεχαστεί για πάντα και πως οι Γερμανοί είχαν εκτιμήσει το πόσο γρήγορα κλείσαμε τις βάσεις μας και επαναπατρίσαμε όλο μας το στράτευμα ( παρόλο που οι αμερικανικές βάσεις παραμένουν στη Γερμανία και σήμερα). Στους καλούς καιρούς οι φίλοι μας μάς ξαίρουν, στους δύσκολους καιρούς μαθαίνουμε τους φίλους μας. Και οι δύσκολοι ήρθαν με την κρίση στη Ουκρανία. Έγινε τότε φανερό πως οι Γερμανοί δεν θυμούνται το καλό. Αποδείχθηκε πως οι Γερμανοί δεν έμαθαν το μάθημα της Ιστορίας. Φαίνεται πως οι Γερμανοί θεώρησαν την απόσυρση της πολεμικής μας μηχανής όχι σαν καλή θέληση και ανθρωπισμό αλλά σαν αδυναμία.<br /> Αποδεικνύεται ότι όταν οι Αμερικανοί έβαλαν τις φωνές στη Γερμανίδα καγκελάριο, την οποία όλα αυτά τα χρόνια κρατούσαν υπό παρακολούθηση σαν υπηρέτρια που ξαφρίζει, ολόκληρη η γερμανική κοινωνία αναπήδησε, σαν υποτακτικό σκυλί που τρέχει υπάκουα στον Αμερικανό αφέντη…ακόμη και όταν η σύγκρουση με την Ρωσία ζημιώνει τα γερμανικά οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα. Φαίνεται επομένως πως όταν πετάξεις το σπαθί, βγάλεις την πανοπλία σου, σταματήσεις τις προετοιμασίες της σοβιετικής εποχής για ένα 3ο Παγκόσμιο Πόλεμο και τείνεις χέρι φιλίας στους Γερμανούς, οι Γερμανοί θα το φτύσουν στην πρώτη ευκαιρία.<br /> Φαίνεται πως οι Ρώσοι είναι και πάλι “untermensch” ( υπάνθρωποι ) που μπορεί ατιμωρητί να κατακρεουργούνται από τον γερμανικό Τύπο και να ζητείται η ψήφιση κυρώσεων από το βήμα της γερμανικής βουλής χωρίς να δίνεται στη Ρωσία η δυνατότητα να αναπτύξει ελεύθερα τα επιχειρήματά της. Από την άλλη, ωστόσο, η ουκρανική κυβέρνηση έχει το ελεύθερο να απαγορεύει τη ρωσική γλώσσα, να φυλακίζει Ρώσους ακτιβιστές, να βομβαρδίζει κατοικημένες γειτονιές με ομοβροντίες πυροβολικού, να σκοτώνει χιλιάδες αμάχους που συμβαίνει να είναι Ρώσοι –και αυτά είναι εντάξει. Είναι εντάξει γιατί είναι «δημοκρατία» και τη βολεύει τη Γερμανία, γιατί οι Ρώσοι είναι “untermensch”, επειδή Ρώσοι είναι και Εβραίοι των οποίων το αίμα για τους Γερμανούς δεν αξίζει τίποτα. Και ακόμη χειρότερο, επειδή προσπαθούν να αμυνθούν, επειδή επιχειρούν να απαντήσουν στα πυρά του ουκρανικού στρατού, οι Ρώσοι πρέπει να τιμωρηθούν, πρέπει να διαπομπευθούν, να τσακιστεί η βούλησή τους για αντίσταση και τότε να εγκλειστούν σε ένα διεθνές ρωσικό γκέτο.<br /> Και τότε να πυρποληθεί το γκέτο, όπως το κτίριο των Εργατικών Συνδικάτων στην Οδησσό με τους 49 Ρώσους που βρίσκονταν μέσα. Ξέρετε πως τα ουκρανικά κοινωνικά δίκτυα αντέδρασαν σε αυτό το ολοκαύτωμα; Περιγράφοντας τα θύματα ως «Κολοράντο Σισκεμπάμπ» και γράφοντας χυδαιότητες πάνω στις φωτογραφίας απανθρακωμένων πτωμάτων. Δεκάδες χιλιάδες τέτοια μηνύματα…<br /> Είμαστε και πάλι υπάνθρωποι, δεν είμαστε και πάλι τίποτε παρά ζώα, που οι Ουκρανοί ναζιστές μπορούν να σκοτώνουν για να δημιουργήσουν μια « Ρούσιαν-φράϊ-Ουκραίνα» (μιαν Ουκρανία χωρίς Ρώσους). Σύμφωνα με τα στοιχεία που συνέλεξε η «Εποπτεία Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων» μόνο τον περασμένο Ιούλιο οι Ουκρανοί σκότωσαν 1.150 άμαχους Ρώσους πολίτες στις ανατολικές επαρχίες της χώρας και αυτοί οι σκοτωμοί συνεχίζονται κάθε μέρα. Που είναι οι διαμαρτυρίες σας, Γερμανία; Που είναι οι κυρώσεις σας εναντίον της Ουκρανίας; Που είναι ο περιβόητος ανθρωπισμός που ισχυριζόσαστε πως διδαχθήκατε από το 1945, αναγνωρίζοντας τα λάθη του παρελθόντος;<br /> Το Σάουρ-Μόγκιλα, που βρίσκεται στα στρατηγικά υψώματα και είναι μνημείο των Ρώσων που σκοτώθηκαν πριν 70 χρόνια σε άγρια μάχη με την Βέρμαχτ, υπέστη ξανά επιδρομή. Αυτή τη φορά από το ουκρανικό τάγμα Αζόφ, που φορούν στολές με τα σύμβολα λύκου της 2ης,4ης και34ης μεραρχιών των Ες Ες. Και σεις σωπαίνετε! Ρώσοι πολιτοφύλακες σκύβουν πίσω από γρανιτένια μνημεία Ρώσων στρατιωτών, για να καλυφθούν από τις ναζιστικές σφαίρες της «Εθνοφυλακής» της Ουκρανίας. Και σεις τολμάτε να συμφωνείτε με τις αμερικανικές αηδίες περί «ρωσικής επιδρομής»! Οι Ουκρανοί βομβαρδίζουν πόλεις με βαλλιστικούς πυραύλους και αφήνουν κρατήρες στη θέση σπιτιών και σεις βάζετε κυρώσεις όχι εναντίον των Ουκρανών αλλά εναντίον της Ρωσίας!<br /> Ξανά στρατεύματα σκοτώνουν άοπλους Ρώσους πολίτες και σεις συζητείτε εάν είναι καιρός να αρχίσετε να στέλνετε όπλα στους δολοφόνους, ώστε να μπορούν να σκοτώνουν περισσότερους Ρώσους; ΄Ολες σας οι περιβόητες «πολιτικές της μνήμης» και «της γνώσης από το παρελθόν» είναι απλά ένας σωρός από κουράδες σκύλων, καθώς και πάλι μπροστά στα μάτια σας άοπλοι άνθρωποι σφαγιάζονται και εσείς χειροκροτείτε και υπόσχεσθε στους Ουκρανούς δολοφόνους και νέα χρηματοδότηση.<br /> Δεν διδαχθήκατε ανθρωπισμό, εσείς οι Γερμανοί. Δεν διδαχθήκατε υπευθυνότητα. Δεν μάθατε να αντιστέκεστε στο Κακό και να λέτε στο Κακό καθαρά, κατά-πρόσωπο « ¨Όχι, είσαι ο δολοφόνος, δεν θα σε βοηθήσω, σταμάτα αμέσως να σκοτώνεις!» Δεν μάθατε να είστε υπεύθυνοι, ανεξάρτητοι, ελεύθερος λαός, ικανός να ανταποδίδει το καλό, στο καλό που έλαβε.<br /> Είστε δούλοι που νομίζουν ότι το Καλό είναι αδυναμία.<br /> Το 1934 ο Χίτλερ σας οδηγούσε σαν τα πρόβατα. Το 2014 βοσκός σας είναι ο Ομπάμα. Αν αύριο στη Γερμανία οι Αμερικανοί ανοίξουν ένα στρατόπεδο συγκεντρώσεως για Ρώσους, οι μισοί από σας θα υποβάλουν αίτηση προσλήψεως για χειριστές θαλάμων αερίων και οι εφημερίδες σας θα εξηγούν πως αυτό το στρατόπεδο είναι πατριωτικό και καλό για την γερμανική οικονομία. Και στη συνέχεια θα είναι καλό να σκοτώνεται αυτούς του Ρώσους υπανθρώπους, να φτιάχνετε αμπαζούρ από το δέρμα τους και να τα στέλνετε, ωραία συσκευασμένα, στην Ουάσιγκτων για να ευχαριστήσετε τον Αμερικανό σύμμαχό σας.<br /> Οι Γερμανοί απέτυχαν στις εξετάσεις. Όταν το Κακό ξαναγύρισε στην Ευρώπη, δεν προσπαθήσατε καν να αντισταθείτε. Πέσατε αμέσως στα πόδια του σαν σκλάβοι που με αδημονία περίμεναν την πολύ καθυστερημένη επιστροφή του αφέντη τους. Υπηρετήστε το κακό, επιβάλετε κυρώσεις, υποστηρίξτε την δολοφονία Ρώσων, εφοδιάστε με όπλα τους δολοφόνους Ρώσων, δικαιώστε την γενοκτονία – το τέλος της ιστορίας σας θα είναι ξαναϊδωμένο, γιατί το κακό δεν μπορεί να νικήσει.<br /> Θα κλείσω αυτό το κείμενο με μια δημοφιλή φράση της διάσημης Αμερικανίδας και φωτισμένης πολιτικού, κυρίας Βικτώριας Νούλαντ, η οποία εξόφθαλμα αποφασίζει για την Ουκρανία αντί της καγκελαρίου σας:<br /> « Fuck the E U»<br /> Μας αρέσει δεν μας αρέσει, οι Αμερικανοί είναι πονηροί, ξαίρουν να στιμάρουν ακριβώς την «τιμή» μιας ενωμένης Γερμανίας και μιας ενωμένης Ευρώπης…»<br /> <br /> <a href="http://triklopodia.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Ρωσική Μη-εύοσμη Ανθοδέσμη προς Γερμανούς – ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ !

Παλαιός πρόσκοπος, εκδρομέας περιπατητής, νυχτοβάτης τώρα της μπλογκόσφαιρας , έπεσε προχθές επάνω σ’ ένα κείμενο που σίγουρα θα «ευφράνει...

Διαβάστε την συνέχεια

Πλησιάζει η ώρα της αναμέτρησης…

<div class="post-heading"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://pygmi.wpengine.netdna-cdn.com/wp-content/uploads/2014/08/readyforbattle.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="readyforbattle" class="alignleft wp-image-65178" height="511" src="http://pygmi.wpengine.netdna-cdn.com/wp-content/uploads/2014/08/readyforbattle.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Είναι πλέον οφθαλμοφανές: Αμερικανοί και σύμμαχοι δεν κάνουν πίσω και θέλουν να παρουσιάσουν την Ρωσία με τρόπο προβοκατόρικο ότι σχεδιάζει εισβολή στην Ουκρανία μέσω της ανθρωπιστικής βοήθειας, για την οποία είχε συμφωνήσει με το Κίεβο, αλλά «ξαφνικά» η φιλοναζιστική παράνομη κυβέρνηση τα γύρισε και μιλάει για ρωσική απειλή.<br /> Στο ίδιο μήκος κύματος και το ΝΑΤΟ, ενώ στο Λονδίνο καλούν τον Ρώσο πρεσβευτή στο Foreign Office για εξηγήσεις. Οι εν λόγω κινήσεις κλιμακώνουν προφανώς τις σχέσεις με την Μόσχα, με στόχο να σύρουν την Ρωσία σε πόλεμο και να σταματήσουν έτσι την γεωοικονομική πορεία της υπερδύναμης.<br /> Η Ρωσία, αντιστεκόμενη, προσπαθεί να κερδίσει όσο περισσότερο χρόνο γίνεται, έτσι ώστε να είναι κατάλληλα προετοιμασμένη για να αντιμετωπίσει αργά ή γρήγορα το πολυάριθμο ΝΑΤΟ. Ατού της «Αρκούδας» η οπλική της τεχνολογία και ο ανορθόδοξος πόλεμος, στον οποίο υστερούν οι Δυτικοί. Η δε κοινή γνώμη στην Ρωσία είναι έτοιμη και ακόμα και οι φοιτητές στα πανεπιστήμια τυγχάνουν στρατιωτικής εκπαίδευσης.<br /> Τα κύρια μέτωπα που είναι ανοιχτά είναι μέχρι στιγμής η Ουκρανία, το Ιράκ, η Γάζα και η Συρία, ενώ κίνδυνος υπάρχει πάντα στην Γεωργία, την Πολωνία αλλά και το Αιγαίο, το οποίο βρίσκεται στην μέση και ενδεχόμενα η μισαλλόδοξη Τουρκία εκμεταλλευτεί τυχόν γενίκευση της σύρραξης για να ικανοποιήσει πάγιες επιδιώξεις της.<br /> Είναι λυπηρό να αναλύουμε τέτοιου είδους καταστάσεις αλλά τις αποφάσεις στον πλανήτη δεν τις παίρνουμε εμείς. Όπως στην πρόγνωση του καιρού δεν μπορεί κανείς να μιλάει μόνο για λιακάδες αλλά και για καταιγίδες.<br /> Η καταιγίδα λοιπόν ετοιμάζεται να ξεσπάσει, άγνωστο το πότε ακριβώς, αλλά βάσει εξελίξεων τα σύννεφα είναι ήδη μαζεμένα και ο ουρανός έχει μαυρίσει.<br /> <br /> <a href="http://www.pygmi.gr/" target="_blank">πηγή</a></div>

Πλησιάζει η ώρα της αναμέτρησης…

Είναι πλέον οφθαλμοφανές: Αμερικανοί και σύμμαχοι δεν κάνουν πίσω και θέλουν να παρουσιάσουν την Ρωσία με τρόπο προβοκατόρικο ότι σχεδιά...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ρωσία κάποτε θα αντιδρούσε…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://pygmi.wpengine.netdna-cdn.com/wp-content/uploads/2014/08/putin_eu_usa.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="474" src="http://pygmi.wpengine.netdna-cdn.com/wp-content/uploads/2014/08/putin_eu_usa.jpg" width="640" /></a></div> <div> <br /></div>  <span style="font-size: large;">…όσο η Ελλάδα υποτάσσεται πλήρως στα δυτικά συμφέροντα.</span><br /> <br /> του<b><span style="color: #990000;"> Κίμωνα Γεωργακάκη</span></b><br /> <b> Η άνευ όρων υποταγή της Ελλάδας στα δυτικά-παγκοσμιοποιητικά συμφέροντα ήταν λογικό ότι θα έφερνε την Ρωσία στο σημείο να αντιδράσει, μολονότι έκανε τόσο καιρό υπομονή, στέλνοντας αξιωματούχους για να βρουν την χρυσή τομή με την χώρα μας.</b> Τώρα η Ελλάδα περιμένει από τους «συμμάχους» των Βρυξελλών και της Ουάσινγκτον να καλύψουν την ζημιά από το ρωσικό εμπάργκο (αγροδιατροφικά προϊόντα, τουρισμός). Στην κυβέρνηση προσπαθούν να αποκωδικοποιήσουν τις διαθέσεις των υπερχρεωμένων «Ευρωπαίων», ώστε να βρουν από εκείνους λύσεις και να μετριαστούν οι έντονες πολιτικές και κοινωνικές αντιδράσεις από τις ζημιές, που έχει προκαλέσει ο ιδιότυπος εμπορικός πόλεμος μεταξύ Δύσης και Ρωσίας, με ευθύνη της πρώτης, καθώς παρενέβη υποχθόνια στην Ουκρανία με σκοπό να πλήξει τα ρωσικά συμφέροντα. Η ελληνική εξάρτηση από την Ρωσία αφορά περισσότερο στην ενέργεια και περαιτέρω κλιμάκωση των σχέσεων ΕΕ-Μόσχας ενδεχόμενα «χτυπήσει» και σε αυτόν τον τομέα. Η Ελλάδα εξαρτάται περίπου κατά 70% από το ρωσικό φυσικό αέριο. Επομένως μία σοβαρή διαταραχή στην ροή του θα έχει σημαντικές συνέπειες. Πέραν τούτου εξάρτηση υφίσταται και σε σχέση με το πετρέλαιο, καθότι ΕΛΠΕ και ΜΟΤΟΡ ΟΪΛ έχουν ως βασικό προμηθευτή την Ρωσία για το αργό που διυλίζουν. Πολλοί που περιμένουν αλληλεγγύη από τους «εταίρους» μας, μάλλον θα απογοητευθούν. Η Δύση, η οποία τόσο καιρό δυσφημούσε τους Έλληνες παγκοσμίως, άσχετα αν το εγχείρημά της τελικά απέτυχε, δεν πρόκειται να βοηθήσει την χώρα μας, ειδικά όταν εκείνη βρεθεί με την πλάτη στον τοίχο. Άλλωστε και η Ευρώπη εξαρτάται από το ρωσικό φυσικό αέριο. Εναλλακτικές λύσεις με άμεση εφαρμογή δεν υπάρχουν, ενώ τα όποια αποθέματα δεν κρατούν για πολύ. Μερικοί «γεωπολιτικάντηδες» άρχισαν δε πάλι να μουρμουρίζουν για την στάση της Ρωσίας και «γιατί αφήνει πάλι την Ελλάδα σε αυτή την δύσκολη φάση αβοήθητη», θέλοντας προφανώς με κάθε ευκαιρία να δυσφημούν την «Αρκούδα» στην ελληνική κοινή γνώμη, που παρά ταύτα υποστηρίζει στην πλειοψηφία της τον Πούτιν, προκειμένου να προσδεθούμε ακόμα πιο σφιχτά, όσο δεν πάει άλλο δηλαδή, στο άρμα της Δύσης. Το υπογραμμίζω εκ νέου για να γίνει κατανοητό: η Ρωσία δεν είναι φιλανθρωπικό ίδρυμα. Ακολουθεί τα δικά της συμφέροντα. Μάλιστα για την περίπτωση της χώρας μας έκανε, όπως προείπα, αρκετό καιρό υπομονή. Η διαφορά της με τις χώρες της Δύσης έγκειται στο γεγονός, ότι στις διακρατικές της συμφωνίες δρα με βάση την αρχή «do ut des (δίνω για να δώσεις)», εν αντιθέσει με Η.Π.Α. και ΕΕ που θέλουν μόνο να «αρπάζουν». Και αναρωτιέμαι: Που εντόπισαν οι «ειδικοί» βοήθεια από τους «εταίρους» σε ΝΑΤΟ και ΕΕ; Στην Κύπρο; Στα Ίμια; Στην Θράκη; Στα Μνημόνια; Που ακριβώς; Παρ΄ όλα αυτά, η Αθήνα επέλεξε την πλήρη ταύτισή της με την αντί-ορθολογική πολιτική της Ευρώπης, η οποία αδυνατεί ή αρνείται να τα βρει με την Ρωσία κατόπιν αμερικανικών πιέσεων, καθώς στην Ουάσινγκτον «τρέμουν» στην ιδέα ευρώ-ρωσικής συνεννόησης με γνώμονα τα κοινά συμφέροντα και προσπαθούν να σύρουν τον Πούτιν σε πόλεμο. Οι ελλαδίτες «αξιωματούχοι» τόσο καιρό «κλωτσάνε» την ρωσική βοήθεια, η οποία προφανώς και επιδιώκει την αξιοποίηση της γεωστρατηγικής θέσης της χώρας μας, προτιμώντας π.χ. στην ενέργεια τους τουρκογενείς Αζέρους που έχουν αναγνωρίζει το ψευδοκράτος στην Κύπρο. Ας πάνε λοιπόν από την Αθήνα να ζητήσουν βοήθεια στο Μπακού. Ειδάλλως να σοβαρευτούν και να βγουν μπροστά χάριν της ειρήνης ζητώντας, ως ομόδοξη με την Ρωσία χώρα, εκ μέρους των ευρωπαϊκών χωρών που πλήττονται από το ρωσικό εμπάργκο, για το οποίο ευθύνεται αποκλειστικά και μόνο η Δύση, κατανόηση των ρωσικών συμφερόντων στην περιοχή της Ευρασίας. Το επιτάσσουν οι συνθήκες, το επιτρέπουν οι συγκυρίες.<br /> <br />  Κίμων Γεωργακάκης, Πολιτικός Επιστήμων -<br /> <a href="http://www.pygmi.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Η Ρωσία κάποτε θα αντιδρούσε…

  …όσο η Ελλάδα υποτάσσεται πλήρως στα δυτικά συμφέροντα. του Κίμωνα Γεωργακάκη  Η άνευ όρων υποταγή της Ελλάδας στα δυτικά-παγκοσμι...

Διαβάστε την συνέχεια

Κύπρος: Πως σχεδιάζουν την έξωση του Ελληνισμού απο το νησί.

<img border="0" height="345" src="http://www.elkeda.gr/images/stories/ellhnes.jpg" style="float: left;" width="640" /><br /> <br /> <br /> του <strong>Δημήτρη</strong><strong>Κωνσταντακόπουλου</strong>*<br /> <br /> Δυόμισυ χιλιάδες χρόνια αφότου οι αρχαίοι ‘Ελληνες θεμελίωναν πάνω στη Σεισάχθεια τη διαγραφή των χρεών των φτωχών, τη  δημοκρατία, και ο Θουκυδίδης την όριζε ως «το των πλειόνων κράτος», παρολίγον εμείς οι Νεοέλληνες να γίνουμε, με το σχέδιο Ανάν στην Κύπρο πριν 10 χρόνια, οι πρώτοι διεθνώς που θα καταργούσαμε αυτοβούλως το δημοκρατικό πολίτευμα στην  Κύπρο, ξανακάνοντάς την μόνη μας και με χειρότερους όρους αποικία! Το σχέδιο Ανάν εξίσωνε την ελληνοκυπριακή πλειοψηφία (82%) με την τουρκοκυπριακή μειοψηφία (18%) και τα δύο αντίστοιχα κρατίδιά τους και, στη συνέχεια, για να σχηματίζεται πλειοψηφία και να παίρνονται οι αποφάσεις, προέβλεπε τον διορισμό από τον Κόφι Ανάν (ούτε καν το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ) σειράς ξένων δικαστών και αξιωματούχων που θα έπαιρναν ουσιαστικά τις αποφάσεις του νέου κράτους σε όλα τα επίπεδα, δεδομένης της δυσκολίας συνεννόησης Ελλήνων και Τούρκων. Θα εξέλεγαν δε και τους διαδόχους τους!<br /> Με δύο λόγια, εν ονόματι της άρσης της διχοτόμησης και της ανατροπής των δεδομένων του 1974, προβλεπόταν, κατά τρόπο που θα ζήλευε ο Κάφκα, ένα είδος διευθέτησης που είχε όλα τα μειονεκτήματα και κανένα από τα πλεονεκτήματα της διχοτόμησης. ‘Όχι μόνο δεν αποκαθίστατο η κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας σε όλο το νησί, αλλά περιοριζόταν η κυριαρχία της και στη σήμερα ελεύθερη επικράτεια της Κύπρου. Η Δημοκρατία υποβιβαζόταν σε κρατίδιο περιορισμένων δικαιωμάτων, υποκείμενο σε σειρά από τρόικες ξένων, που θα διορίζονταν ανάλογα με τα συμφέροντα και τις υποδείξεις Βρετανίας και ΗΠΑ (και του Ισραήλ δια της επιρροής του στη διπλωματία των δύο αυτών χωρών). Καταργούνταν η διάκριση της νομοθετικής, δικαστικής και εκτελεστικής εξουσίας. Με άλλα λόγια, το σχέδιο Ανάν επιχειρούσε να πάρει από τους κατοίκους της Κύπρου, με τη δική τους θέληση, το δικαίωμα να κυβερνάνε τον τόπο τους και να ξανακάνει το νησί αποικία της Αυτοκρατορίας (και όχι της Τουρκίας).  <br /> <br /> Γι’ αυτό και ήταν τελείως δικαιολογημένος ο κορυφαίος ‘Ελληνας συνταγματολόγος Δημήτρης Τσάτσος που χαρακτήρισε το σχέδιο Ανάν «σχέδιο παράφρονος», αλλά και ο συνάδελφός του Βαγγέλης Βενιζέλος που δήλωσε ότι μπορεί «να ξετινάξει» κανείς αυτό το σχέδιο σε «δύο λεπτά, από πλευράς ευρωπαϊκού, συνταγματικού και διεθνούς δικαίου». Το γεγονός ότι, αφού έκαναν αυτές τις διαπιστώσεις, και ο Τσάτσος και ο Βενιζέλος πρότειναν στους Κυπρίους να ψηφίσουν το εξωφρενικό τερατούργημα, μαρτυρά την απίστευτη υποτέλεια, τη δουλοφροσύνη απέναντι στους ξένους την ελληνικής πνευματικής και πολιτικής ηγεσίας. Η έλλειψη αξιοπρέπειας που τις χαρακτηρίζει μπορεί να συγκριθεί μόνο με την έννοια του απείρου. <br /> <br /> Αν αυτό το σχέδιο εφαρμοζόταν, αν ένα αντίστοιχο σχέδιο εφαρμοσθεί αύριο, όπως προβλέπει το ανακοινωθέν Αναστασιάδη-‘Ερογλου, αυτό σημαίνει ότι οι ‘Ελληνες της Κύπρου θα στερηθούν της προστασίας ενός κανονικού κράτους, θα αποποιηθούν οικειοθελώς του δικαιώματός τους να κυβερνάνε το νησί και θα οδηγηθούν, σε συνδυασμό με τις ήδη δρώσες οικονομικές δυνάμεις, στη σταδιακή μετανάστευση από την Κύπρο. ‘Οσοι μείνουν στο νησί θα γίνουν όμηροι για να ελέγχεται και η Ελλάδα από τις δυνάμεις που θα ελέγχουν την Κύπρο.<br /> <br /> Το νησί της Αφροδίτης θα μεταβληθεί σε προκεχωρημένο φυλάκιο της «Αυτοκρατορίας», «αεθνικό» Γιβραλτάρ και Σιγκαπούρη μαζί. Μια τέτοια λύση δεν θα βοηθήσει τα οικονομικά των Ελλήνων, θα τα αποτελειώσει. Πρώτον, γιατί το κεφάλαιο απεχθάνεται περιοχές μπερδεμένης κυριαρχίας και συγκρούσεων. Δεύτερον, γιατί οι δυνάμεις που θα κυριαρχούν και θα κυβερνούν την Κύπρο θα έχουν τεράστιο συμφέρον να καταστρέψουν οικονομικά τους ‘Ελληνες κατοίκους της για να τους αναγκάσουν να φύγουν από το νησί, παίρνοντας μαζί τους και την αξίωση να το κυβερνάνε! Σε αντίθεση με προηγούμενες ιστορικές εποχές, στην εποχή της παγκοσμιοποίησης και των μαζικών μεταναστεύσεων λαών, το Γένος δεν επιβιώνει χωρίς Κράτος!<br /> <br /> Το γεγονός ότι ένα τέτοιο σχέδιο έγινε αποδεκτό από τη συντριπτική πλειοψηφία του κυπριακού και ελλαδικού πολιτικού προσωπικού και συνολικά της ελληνικής άρχουσας τάξης και στα δύο κράτη, αποδεικνύει τον βαθύ εκφυλισμό της. Δεν ξέρουμε αν υπάρχουν άλλα κράτη στην Ευρώπη με τέτοιο βαθμό εκφυλισμού της ηγεσίας τους. Εκ των υστέρων βέβαια πολλοί εμφανίζονται οπαδοί του ‘Όχι, τότε όμως ήταν ελάχιστοι όσοι τάχθηκαν καθαρά εναντίον.<br /> <br /> Το σχέδιο Ανάν δεν ήταν ένα τυχαίο σχέδιο ρύθμισης του κυπριακού. ‘Ηταν μια από τις σοβαρότερες προσπάθειες που ανελήφθησαν παγκοσμίως στην κατεύθυνση της σταδιακής κατάργησης των εθνών-κρατών και της δημοκρατίας από μια «ολοκληρωτική Αυτοκρατορία της Παγκοσμιοποίησης», που επιχειρεί να επιβληθεί σε όλη την ανθρωπότητα, μετά την κατάρρευση-αυτοκτονία της ΕΣΣΔ.<br /> <br /> Είναι η ίδια κατεύθυνση που οδήγησε, μερικά χρόνια αργότερα και με τους ίδιους πρωταγωνιστές (Γ. Παπανδρέου και Νίκος Αναστασιάδης) στην επίθεση, με οικονομικές αυτή τη φορά μεθόδους, κατά της κυριαρχίας της Ελλάδας και της Κύπρου,  επιβάλλοντας τη νεοαποικιοκρατία των Μνημονίων και των Δανειακών, των οποίων το σχέδιο Ανάν ήταν, από μια άποψη, «γεωπολιτικός προπομπός». Αυτό που οι δυνάμεις πίσω από τον Γιώργο Παπανδρέου δεν μπόρεσαν να κάνουν στην Κύπρο, το 2004, λόγω του δημοψηφίσματος που είχε προβλεφθεί, την κατάλυση δηλαδή του κυπριακού κράτους, το πέτυχαν τελικά σε πολύ μεγάλο βαθμό στην ίδια την Ελλάδα, με Πρωθυπουργό τον Γιώργο Παπανδρέου, το 2010 και στην Κύπρο με Πρόεδρο τον Αναστασιάδη, το 2013, την σχεδόν κατάλυση δηλαδή της κυριαρχίας και ανεξαρτησίας του ελλαδικού και εν συνεχεία του κυπριακού κράτους. Και φυσικά της δημοκρατίας, αφού οι βασικές αποφάσεις για την οικονομική και κοινωνική πολιτική των δύο κρατών λαμβάνονται πλέον από τρόικες των πιστωτών, εκπροσώπων μιας συμμαχίας «Αγορών» και ανώτερων τάξεων της «Ευρω-Γερμανίας», με τη διακριτική συμμετοχή-εποπτεία και των ΗΠΑ (δια της επιρροής τους επί του ΔΝΤ).<br /> <br /> Το σχέδιο Ανάν και οι Δανειακές Συμβάσεις και τα Μνημόνια είναι κλειστά συστήματα συνεπή προς τον εαυτό τους, που έρχονται, όπως η συνθήκη του Μάαστριχτ, η ευρωπαϊκή συνταγματική συνθήκη, οι νέες ρυθμίσεις στην Ευρώπη εξ αφρομής του χρέους και η «διατλαντική συνθήκη», να εγκαινιάσουν την εποχή του νέου ολοκληρωτισμού και γι’ αυτό παρουσιάζουν μεγάλες ομοιότητες στην εσωτερική τους δομή. Αντικαθιστούν την αρχή της Λαϊκής Κυριαρχίας, επί της οποίας θεμελιώνονται τα ευρωπαϊκά συντάγματα μετά τις επαναστάσεις της Αγγλίας και της Γαλλίας, από την «Βασιλεία του Χρήματος» στην περίπτωση της Ευρώπης, από την κυριαρχία των ξένων δικαστών και άλλων αξιωματούχων στην περίπτωση της Κύπρου. Κι επειδή αυτό δεν μπορούν να το ομολογήσουν ακριβώς, το κρύβουν σε εκατοντάδες ή χιλιάδες σελίδες περίπλοκων, ακατανόητων για τον μέσο πολίτη νομικών ρυθμίσεων. (Αν πιστέψουμε ένα δημοσίευμα του περιοδικού Επίκαιρα, τόσο το σχέδιο Ανάν, όσο και οι Δανειακές εκπονήθηκαν από το ίδιο δικηγορικό γραφείο στο Λονδίνο). Η ευρωπαϊκή συνταγματική συνθήκη απερρίφθη στα δημοψηφίσματα της Γαλλίας και της Ολλανδίας, το 2005, για να επανέλθει «από το παράθυρο», μετά την εκλογή Σαρκοζί, όπως ακριβώς κινδυνεύει να γίνει τώρα με το σχέδιο Ανάν.<br /> <br /> Η κατά Καρλ Σμιτ δικτατορία που επιβάλλουν αυτά τα κείμενα δικαιολογείται ως κατ’ εξαίρεση εξουσία. Το στοιχείο της εξαίρεσης θεμελιώνεται επί του υπέρογκου χρέους στην περίπτωση της Ελλάδας, επί της ανάγκης λήψης αποφάσεων επί αδυναμία συνεννόησης Ελλήνων και Τούρκων στην Κύπρο.<br /> <br /> Ο νέο-ολοκληρωτισμός αντανακλάται και στη μέθοδο επιβολής αυτών των κειμένων, ακόμα και στον τρόπο που είναι γραμμένα. Το σχέδιο Ανάν αίφνης περιείχε σχεδόν 10.000 σελίδες περίπλοκου νομικού κειμένου που καλούντο οι ψηφοφόροι να αποφασίσουν με ένα ναι ή ένα όχι αν αποδέχονται!!! Επρόκειτο για μια κοροϊδία της δημοκρατίας και των πολιτών.<br /> <br /> Τα ειδικότερα, ζωτικά προβλήματα που έθεσε το σχέδιο Ανάν στον ελληνικό λαό, σε Κύπρο και Ελλάδα, όχι μόνο παραμένουν, δυστυχώς, επίκαιρα, αλλά και απειλούν σήμερα, ακόμα περισσότερο από τότε, την κρατική κυριαρχία και εθνική ανεξαρτησία του ελληνικού λαού, ακόμα και την ίδια την επιβίωσή του στο νησί της Αφροδίτης, όπου κυριάρχησε δημογραφικά και πολιτιστικά από τη δεύτερη χιλιετία προ Χριστού!<br /> <br /> Σήμερα, η παρασιτική και βαθειά προδοτική άρχουσα τάξη και το πολιτικό προσωπικό της Κύπρου ετοιμάζονται να περάσουν, υπό την καθοδήγηση του διεθνούς παράγοντα, από το «κούρεμα των καταθέσεων» στον «αποκεφαλισμό του κράτους». ‘Όπως εμείς οι Ελλαδίτες «ξεχάσαμε» τι έκανε ο Γιώργος Παπανδρέου και τον βγάλαμε Πρωθυπουργό μερικά χρόνια αργότερα, με αποτέλεσμα να μας καταστρέψει, έτσι και οι Κύπριοι «ξέχασαν» ποιος ήταν και τι έκανε ο Νίκος Αναστασιάδης υποστηρίζοντας με φανατισμό το Ναι και εκστρατεύοντας μετά στην Ευρώπη εναντίον της πατρίδας του και τον εξέλεξαν Πρόεδρο (αν και βεβαίως η ευθύνη των πατριωτών μεταξύ των ηγετών της δεξιάς, της ηγεσίας του ΑΚΕΛ και της προηγούμενης ηγεσίας του ΔΗΚΟ είναι επίσης ιστορική, δεν μπορούμε να τα ρίχνουμε όλα στους πολίτες).<br /> <br /> Η ίδια η εκλογή Αναστασιάδη αντανακλά τον εκφυλισμό της ελληνικής άρχουσας τάξης, στον οποίο αναφερθήκαμε παραπάνω, αλλά, εν τέλει, και του κυπριακού κοινωνικού  σχματισμού, ένα είδος εθνικής άνοιας που μας κατέστησε ιδανικά θύματα του επελαύνοντος ευρωπαϊκού ολοκληρωτισμού. Τα φαινόμενα αυτά, πιο έντονα στον ελληνικό χώρο, αλλά χαρακτηριστικά μιας ευρύτερης, πανευρωπαϊκής παρακμής, «αντεπανάστασης», θυμίζουν την εποχή που το ένα μετά το άλλο ελληνιστικό βασίλειο παραδιδόταν οικεία βουλήσει (ακριβέστερα βουλήσει των βασιλέων και ολιγαρχών τους) στους Ρωμαίους.<br /> <br /> Σήμερα, οι αποικιακές δυνάμεις που θεωρούν πάντα τη Μεσόγειο δική τους θάλασσα (Mare Nostrum) ετοιμάζονται να επιστρέψουν και να διεκδικήσουν το νησί της Αφροδίτης, του οποίου ποτέ δεν αποδέχτηκαν την ανεξαρτησία. ‘Ερχονται πολύ πιο έτοιμες από το 2004, έχοντας εξασφαλίσει τη συμμαχία της ηγεσίας του δήθεν αριστερού, δήθεν αντι-ιμπεριαλιστικού ΑΚΕΛ, δυστυχώς και της Εκκλησίας. Στηρίζονται στο σοκ που προκάλεσε η καταστροφή των κυπριακών τραπεζών, στην αίσθηση αδυναμίας του Κύπριου πολίτη, που επιτείνει η κατάσταση της Ελλάδας. Συνοδεύονται από υψηλοτάτου επιπέδου πρόγραμμα χειραγώγησης του πληθυσμού, ανάλογων προδιαγραφών με αυτά που εφαρμόσθηκαν στην ΕΣΣΔ για να προκαλέσουν την «αυτοκτονία» της και στην Ελλάδα για να προκαλέσουν την αποδοχή της καταστροφής-υποδούλωσης των Μνημονίων και Δανειακών.<br /> <br /> Πιθανότατα, η ίδια η οικονομική επίθεση κατά της Κύπρου την άνοιξη του 2013 είχε ως κεντρική, βασική της επιδίωξη, να οδηγήσει στο να τους εξαναγκάσει να παραδώσουν το κράτος τους. Το 2004 απείλησαν τους Κυπρίους με σειρά φανταστικών καταστροφών, εάν ψηφίζαν ‘Όχι. Σήμερα, κάτι πολύ πιο σατανικό εφαρμόζεται. Η Κύπρος έχει ήδη καταστραφεί οικονομικά και θα της πουλήσουν ελπίδα για να την πείσουν να παραδοθεί αφού ήδη της έχουν τσακίσει το ηθικό. Είναι η ίδια η απίστευτη έκταση της προδοσίας που κάνει τους Κύπριους να μην την πιστεύουν, δεδομένης και της τάσης τους να συσπειρώνονται ως ομάδα για να επιβιώσουν (μια τάση εξαιρετικά θετική, αν δεν περιλάβουν στην εθνική ενότητα και τους ηγέτες της προδοσίας!). (Δεν μπορούμε στον χώρο που διαθέτουμε εδώ να αναφερθούμε εκτενώς στο εφαρμοζόμενο ήδη πρόγραμμα χειραγώγησης του πληθυσμού, ώστε να επιλέξει να «αυτοκτονήσει». ‘Εχουμε κατά καιρούς αρθρογραφήσει για το θέμα αυτό στην ελλαδική περίπτωση, ενώ έχουμε συζητήσει ευρύτερα το θέμα της παραπλάνησης και των αυταπατών στο βιβλίο μας «Η Κύπρος σε παγίδα», από τις εκδόσεις Λιβάνη).<br /> <br /> Υπάρχει ελπίδα για τους Κυπρίους; Υπάρχει, όχι όμως η ελπίδα στα θαύματα, αλλά η ελπίδα στη δύναμη του αγώνα τους, στην αποφασιστικότητα να κάνουν τα πάντα για να επιβιώσουν πάνω στο νησί κρατώντας το κράτος τους. Απέδειξαν τι μπορούν να κάνουν το 1955-59. Η Αυτοκρατορία χρειάζεται τον στρατηγικό χώρο της Κύπρο – αν επιμένει να καταστρέφει τους Κυπρίους πρέπει να τον αρνηθούν (όπως και οι υδρογονάνθρακες). Πρέπει να σφυρηλατήσουν συμμαχίες με τους υπόλοιπους ευρωπαϊκούς λαούς, τη Ρωσία που αφυπνίζεται, θέλει δεν θέλει, τους υπόλοιπους BRIICS.<br /> <br /> Μόνο ανόητοι ή άσχετοι μπορούν σήμερα να αποκλείσουν την εξαιρετικά σοβαρή πιθανότητα βραχυπρόθεσμης καταστροφής του κυπριακού κράτους και στη συνέχεια του κυπριακού ελληνισμού. Μια τέτοια καταστροφή, αν τυχόν συμβεί, δεν μπορεί παρά να έχει τεράστια επίπτωση και στην ίδια τη μητροπολιτική Ελλάδα, που ματώνει μετά το 2010, εφαρμόζοντας, υπό την καθοδήγηση του ΔΝΤ, ένα «πρόγραμμα σωτηρίας» που την κατέστρεψε και συνεχίζει να τη καταστρέφει παραδειγματικά, ως δημοκρατία, οικονομία-κοινωνία και έθνος-κράτος.  <br /> <br /> Η ελλαδική άρχουσα τάξη και το πολιτικό προσωπικό της προσπαθεί ανέκαθεν να «ξεχάσει» το κυπριακό, υποστηρίζοντας ότι η Κύπρος «είναι μακριά» ή ότι δεν μας αφορά. Είναι υποχρεωμένοι να αγνοούν, όσο μπορούν, το κυπριακό, γιατί είναι σε αυτό το θέμα ακριβώς που αποκαλύπτεται μόνιμα, διαχρονικά, η χαρακτηριστική υποτέλεια προς τις ΗΠΑ και άλλες δυνάμεις («διεθνείς νταβατζήδες» του χρήματος και της γεωπολιτικής), αλλά και η ριζική αντίθεση της πολιτικής που της επιβάλλουν οι ξένοι και εκείνη θέλει να εφαρμόζει, προς τα πιο ζωτικά εθνικά, αλλά και κοινωνικά εν τέλει συμφέροντα του ελληνικού λαού. <br /> <br /> ‘Οσο περισσότερο όμως προσπαθούνε να ξεχάσουνε το κυπριακό, τόσο η πραγματικότητα τους εκδικείται, θυμίζοντας και ξαναθυμίζοντάς το. Το κυπριακό υπήρξε βασικός διαμορφωτής των πολιτικών εξελίξεων στην Ελλάδα μετά τον πόλεμο, αλλά και ο λόγος που επιβλήθηκε η δικτατορία της 21ης Απριλίου. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής το διαπίστωσε στο ίδιο το πετσί του, αφού, μέχρι να κλείσει τα μάτια του, δεν τον εγκατέλειψαν οι κατηγορίες για το «προπατορικό αμάρτημα» της πολιτικής του καριέρας – έγινε Πρωθυπουργός για να «κλείσει» το κυπριακό και κατέληξε να υπογράψει Ζυρίχη και Λονδίνο.<br /> <br /> Η προδοσία της Κύπρου από τη χούντα και η μη υπεράσπισή της από την καραμανλική δεξιά, κατά τις δύο εισβολές του Αττίλα, εισβολές που οργάνωσε και υποστήριξε η Ουάσιγκτων και ορισμένοι σύμμαχοί της διεθνώς, οδήγησαν σε κατάρρευση την κυρίαρχη μετεμφυλιακά ιδεολογία της δεξιάς «εθνικοφροσύνης» και οδήγησαν στην άνοδο του ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα («Η Ελλάδα στους ‘Ελληνες», ενότητα κοινωνικού-εθνικού). Εμπεδώθηκε έτσι επί σαράντα χρόνια η πολιτικο-ιδεολογική ηγεμονία της κεντροαριστεράς στην Ελλάδα, έως ότου το ΠΑΣΟΚ υπογράψει την κατάλυση της εθνικής ανεξαρτησίας με τα Μνημόνια και τις Δανειακές, μπαίνοντας στον δρόμο της αυτοκαταστροφής του. Ο τρόπος που θα τοποθετηθούν τώρα οι ελλαδικές πολιτικές δυνάμεις απέναντι στο κυπριακό, μαζί φυσικά και με τη στάση τους απέναντι στους Πιστωτές και το συνεχιζόμενο πρόγραμμα καταστροφής, είναι ένας από τους πιο σημαντικότερους παράγοντες που θα καθορίσουν το ίδιο το ιστορικό τους μέλλον, την ύπαρξή τους! Ιδιαίτερα η Αριστερά καλείται να αποδείξει ότι εξακολουθεί όντως να είναι Αριστερά και δεν έχει περάσει χωρίς να το πει (ηγεσία και ανώτερα στελέχη, όχι ασφαλώς η βάση) με την πλευρά της παγκοσμιοποίησης και του ιμπεριαλισμού.<br /> <br /> Από τα στρατηγικότερα σημεία της υφηλίου, ανάμεσα στον κόσμο του ‘Αρη (Μέση Ανατολή) και της Αφροδίτης (Ευρώπη), του πρώτου και του τρίτου κόσμου, στο μεταίχμιο τριών ηπείρων και τριών θρησκειών, το νησί της Κύπρου, γενέθλιος τόπος της «Ευρώπης», μοιάζει «καταδικασμένο» να είναι είτε η αιχμή, είτε η Αχίλλειος πτέρνα του ελληνισμού, αλλά και σημείο συνάντησης ευρωπαϊκής οικονομίας με ευρωπαϊκή γεωπολιτική. Το τι θα γίνει στην μικρή Κύπρο τους ερχόμενους μήνες θα παίξει καθοριστικό ρόλο για το μέλλον και της μητροπολιτικής Ελλάδας («Αν η Κύπρος χαθεί και η Ελλάδα θα χαθεί» είπε κάποτε, ορθώς, ο Ανδρέας Παπανδρέου). Θα επηρεάσει όμως σημαντικά και την τύχη της Ευρώπης στο σύνολό της, την πορεία που θα πάρει τελικά η βαθιά κρίση της Γηραιάς Ηπείρου, κρίση που είναι μόνο στην αρχή της.<br /> <br /> Τι πρέπει να γίνει;<br /> <br /> Μόνο η έγκαιρη συγκρότηση ενός πανεθνικού μετώπου κοινωνικής και εθνικής σωτηρίας σε Κύπρο και Ελλάδα, με ένα δίκτυο συμμαχιών σε Ευρώπη και εκτός Ευρώπης μπορεί να σώσει τη δημοκρατία και την εθνική ανεξαρτησία και κυριαρχία Κύπρου και Ελλάδας, σταματώντας την επέλαση του νέου ολοκληρωτισμού και δίνοντας τον αγώνα για την κοινωνική και εθνική ανόρθωση των δύο χωρών.<br /> <br /> ‘Οσο οι πολιτικές δυνάμεις στην Κύπρο που αντιτίθενται στο νέο σχέδιο Ανάν δεν το αντιλαμβάνονται αυτό και δρουν κάθε μία ξεχωριστά, χωρίς κανένα πνεύμα συνεργασίας, με έντονη ιδιοτέλεια και μικροκομματική διάθεση, τόσο πολλαπλασιάζουν τις πιθανότητες μιας μείζονος εθνικής καταστροφής, χωρίς ιστορικό προηγούμενο στην κυπριακή ιστορία. Τι άραγε εμπόδισε αυτές τις δυνάμεις να κατέβουν από κοινού στις επικείμενες ευρωεκλογές; Γιατί δεν μπορούν να εμφανιστούν ζητώντας, με μια κοινή τους διακήρυξη την παραίτηση ενός Προέδρου που δεν τήρησε καμία από τις δεσμεύσεις του, που έθεσε και εξακολουθεί να θέτει σε θανάσιμο κίνδυνο την πατρίδα του;<br /> <br /> Πρέπει όμως να υπογραμμισθεί ότι ο «υπέρ πάντων» αγών της Κύπρου δεν μπορεί να περιορισθεί στο εθνικό θέμα, πρέπει να περιλάβει και ένα σχέδιο αντίστασης στη μετατροπή της Κύπρου σε καταστρεφόμενη αποικία χρέους, γιατί μια τέτοια καταστρεφόμενη αποικία χρέους δεν θα μπορέσει τελικά να αρνηθεί και την παράδοση του σκληρού πυρήνα της κρατικής κυριαρχίας. Θα ήταν βέβαια επίσης πολύ καλύτερα η Λευκωσία να έχει, τριάντα πέντε χρόνια μετά την τουρκική εισβολή του 1974, μια σοβαρή πολιτική πρόταση για λύση του κυπριακού, αντί για τις διζωνικές, δικοινοτικές αρλούμπες με σάλτσα πολιτικής ισότητας, γιατί αν είχε μια τέτοια πρόταση θα της ήταν ευκολότερο να αποφύγει τις πολιτικές πιέσεις. Αλλά βέβαια, η σοβαρότατη κατά τα άλλα αυτή έλλειψη δεν είναι ασφαλώς λόγος αυτοκατάλυσης του υπάρχοντος κυπριακού κράτους!<br /> <br /> Χωρίς αυταπάτες για τους υδρογονάνθρακες, χωρίς αυταπάτες για τις αυτοκρατορικές δυνάμεις που επιτίθενται στο νησί, για τους διάφορους περιφερόμενους δήθεν φίλους που δεν είναι παρά φίδια, με μια ευρύτατη αντιολιγαρχική-αντιαυτοκρατορική κοινωνική και εθνική ενότητα, πεπεισμένοι για την ανάγκη πολύ σπουδαίου και δύσκολου αγώνα για την απελευθέρωσή τους, οι Κύπριοι πρέπει να βρουν ένα τρόπο να αναδείξουν μια εθνική ηγεσία και να υποτάξουν και ενεργειακή και εξωτερική πολιτική αφενός στην ανάγκη απελευθέρωσής τους από τα νέα αποικιακά δεσμά του χρέους και της δανειακής, αφετέρου στην ανάγκη αποτροπής μιας νέας «λύσης» τύπου Ανάν<br /> <br />  * Συγγραφέας, δημοσιογράφος, συνεργάτης ΕΛ.Κ.Ε.Δ.Α.<br /> <a href="http://www.elkeda.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Κύπρος: Πως σχεδιάζουν την έξωση του Ελληνισμού απο το νησί.

του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου * Δυόμισυ χιλιάδες χρόνια αφότου οι αρχαίοι ‘Ελληνες θεμελίωναν πάνω στη Σεισάχθεια τη διαγραφή των χρεών...

Διαβάστε την συνέχεια

Aποσχιστικά κινήματα απειλούν την φαινομενική ευρωπαϊκή σταθερότητα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhutPbW2ktHWbUo6HNZ6LyhIPqlvD-VO85Jq_rkUoWDdP-o_Kg7eTJcwT5XFSZqTUJ1YwtESPkoitgl_XwOitzrA52gClWFyE-IsMc62w1ouj9UUEMY7E3g4Y-N4pA_ulv9MAQXk81tZ_G_/s1600/1.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="500" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhutPbW2ktHWbUo6HNZ6LyhIPqlvD-VO85Jq_rkUoWDdP-o_Kg7eTJcwT5XFSZqTUJ1YwtESPkoitgl_XwOitzrA52gClWFyE-IsMc62w1ouj9UUEMY7E3g4Y-N4pA_ulv9MAQXk81tZ_G_/s1600/1.png" width="640" /></a></div><br /> 16.8.14 <br /> <br /> Το δημοψHφισμα γιά την Σκωτία, που θα διεξαχθεί σε μερικές εβδομάδες, είναι αποτέλεσμα μίας βασικής κοινωνιολογικής και εθνολογικής αρχής: τα αρχαία έθνη δεν αφομοιώνονται ούτε εξαλείφονται.<br /> <br /> Τριακόσια χρόνια μετά την ένωσή τους με την Αγγλία, οι Σκώττοι, πανάρχαιος λαός κελτικής καταγωγής, που αντιστάθηκε επί αιώνες στους Νορμανδούς που κατέλαβαν την Αγγλία το 1066, εξακολουθούν να αισθάνονται Σκώττοι, και μάλιστα υπερήφανοι γιά την ταυτότητά τους.<br /> <br /> Ασχέτως του αποτελέσματος, η διεξαγωγή και μόνον δημοψηφίσματος δείχνει ότι σημαντικό μέρος της σκωττικής κοινωνίας επιθυμεί την εθνική του ανεξαρτησία. Το οποίο είναι εντυπωσιακό, διότι οι Σκώττοι δεν υπέφεραν κάποια στυγνή δουλεία οθωμανικού τύπου, όπως π.χ. τα διάφορα βαλκανικά έθνη. Έζησαν επί τρεις αιώνες στην πιό ανεπτυγμένη και φιλελεύθερη δημοκρατία του πλανήτη. Αλλά η υπερηφάνεια τους και η ξεχωριστή τους εθνική ταυτότητα δεν τους επέτρεψαν να αφομοιωθούν.<br /> <br /> Αντίστοιχες παρατηρήσεις μπορεί κανείς να κάνει γιά τους Βάσκους και τους Καταλανούς της Ισπανίας. Οι μεν Βάσκοι είναι πανάρχαιος λαός της Ιβηρικής, που επεβίωσε σχετικά απομονωμένος και διατήρησε ακέραια την ταυτότητά του, ενώ οι Καταλανοί είναι απόγονοι των Βησιγότθων, που ίδρυσαν βασίλειο στην βόρεια Ιβηρική στις αρχές του Μεσαίωνα. Ταξιδεύοντας στην Ισπανία σήμερα, εντυπωσιάζεται κανείς από το πόσο διαφορετικοί είναι οι κάτοικοι της Βαρκελώνης, ανθρωπολογικά και χαρακτηριολογικά. Πρόκειται πράγματι γιά ξεχωριστό λαό. Και σε άλλα μεγάλα ευρωπαϊκά κράτη υπάρχουν παρόμοιες καταστάσεις. Στην Γαλλία οι Κορσικανοί και οι Βρετόννοι, στην βόρεια Ιταλία οι Λομβαρδοί, έχουν γεννήσει αποσχιστικά κινήματα που δημιουργούν σοβαρά προβλήματα συνοχής.<br /> <br /> Τα μεγάλα ευρωπαϊκά κράτη συγκροτήθηκαν στην πρώιμη Αναγέννηση, καταπιέζοντας τις μικρότερες εθνότητες και ενσωματώνοντάς τις σε ευρύτερα και συγκεντρωτικά βασίλεια. Η Γαλλία υπήρξε δημιούργημα της σταδιακής κατάκτησης της γαλατορωμαϊκής Γαλατίας από τους Φράγκους της λεκάνης του Ροδανού, η Αγγλία αντίστοιχα κατασκευάστηκε ως ενιαίο βασίλειο από τους Νορμανδούς μετά την μάχη του Χάστινγκς το 1066, η Ιταλία ενοποιήθηκε από τον Καβούρ, πρωθυπουργό του Πεδεμοντίου (ποιός θυμάται σήμερα το μικρό αυτό βασίλειο του ιταλικού βορρά). Επιβλήθηκε μία ενιαία διοίκηση, γλώσσα, δίκαιο, σε μία πανσπερμία λαών με διαφορετική προέλευση και ταυτότητα.<br /> <br /> Μέχρι τώρα, στα πλαίσια της ευημερίας και της σταθερότητας, δεν είχαν εκδηλωθεί ή είχαν εκδηλωθεί αλλά δεν είχαν προσλάβει απειλητικές διαστάσεις οι τοπικές εθνοτικές διαφοροποιήσεις. Η γενική εκπαίδευση, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, τα κομματικά δίκτυα, είχαν επιτρέψει την ενσωμάτωση των μειονοτήτων στα εθνικά ευρωπαϊκά κράτη. Αλλά φαίνεται ότι αυτή η ενσωμάτωση ήταν επιφανειακή, και ελάχιστοι το είχαν καταλάβει. <br /> <br /> Τώρα, η ευρωπαϊκή παρακμή, η αδυναμία των ευρωπαϊκών κρατών, η απουσία χαρισματικών ηγετών, και κυρίως το τέλος της ευημερίας, οδήγησαν σε αμφισβήτηση του κύρους του κράτους. Οι κοινωνικές παροχές, που ηρεμούσαν τις τοπικές αμφισβητήσεις, στέγνωσαν. Η παρακμή φέρνει την αποσύνθεση.<br /> <br /> Αλλά το σοβαρότερο πρόβλημα είναι η τεράστια δημογραφική αύξηση των ισλαμικών πληθυσμών. Στην Ολλανδία, στα δημοτικά σχολεία, το 70% των παιδιών είναι μουσουλμάνοι. Μία κατακερματισμένη Ευρώπη με τα έθνη-κράτη σε κατάρρευση, πώς θα αντιμετωπίσει το δυναμικό, δημογραφικά εκρηκτικό και ιδεολογικά φανατισμένο, αρνούμενο να αφομοιωθεί ή έστω να προσαρμοστεί, ισλαμικό στοιχείο;<br /> <br /> <a href="http://www.analystsforchange.org/">πηγή</a>

Aποσχιστικά κινήματα απειλούν την φαινομενική ευρωπαϊκή σταθερότητα

16.8.14 Το δημοψHφισμα γιά την Σκωτία, που θα διεξαχθεί σε μερικές εβδομάδες, είναι αποτέλεσμα μίας βασικής κοινωνιολογικής και εθν...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Ερντογάν και η νέα Τουρκία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://www.hol.gr/sites/default/files/remote-file/2014_08/bd2329a4dd9ed0bca9ca1394fb3c9bde_kaplesoturkia10082014.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="480" src="https://www.hol.gr/sites/default/files/remote-file/2014_08/bd2329a4dd9ed0bca9ca1394fb3c9bde_kaplesoturkia10082014.jpg" width="640" /></a></div> -<br /> 16-8-2014<br /> Την περασμένη Κυριακή οι κάλπες έδειξαν νικητή τον Ταγίπ Ερντογάν με ποσοστό που αγγίζει το 52%. Η Τουρκία εισέρχεται πλέον σε μια νέα περίοδο, με ένα νέο πολίτευμα, αυτό της ημιπροεδρικής δημοκρατίας, αφού η εκλογή του Ερντογάν απευθείας από τον λαό δεν του δίνει ταυτοχρόνως και τις αυξημένες αρμοδιότητες που θα ήθελε, δεδομένης της εξουσιομανίας που τον διακατέχει.<br /> <br />Οσο και αν αναγνωρίζουν φίλοι και εχθροί πολιτικό και ηγετικό χάρισμα στον Ερντογάν, όλοι γνωρίζουν ότι τη μεγάλη ανατροπή στην Τουρκία δεν την έφερε ο φιλόδοξος αυτός πολιτικός, αλλά η απόφαση των ΗΠΑ να τελειώνουν με τον κεμαλισμό και να απελευθερώσουν το πολιτικό Ισλάμ, απόφαση που οδήγησε στην ίδρυση και κατίσχυση στα πολιτικά πράγματα της Τουρκίας του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ). Αρα, αυτό που θα περιμένουμε να δούμε είναι η τύχη του ΑΚΡ στη μετά Ερντογάν εποχή, από την οποία και θα κριθούν τα πολιτικά πράγματα στη γείτονα χώρα. Ηδη ο νυν πρόεδρος της δημοκρατίας Αμπντουλάχ Γκιουλ δήλωσε ότι επιστρέφει στην ενεργό πολιτική, δήλωση που τον κατατάσσει στους ισχυρούς διεκδικητές της προεδρίας του ΑΚΡ.<br /> <br />Φυσικά, στο σημείο αυτό θα πρέπει να σημειώσουμε δύο πράγματα. Το ένα είναι ο παράγων «περιβάλλον Ερντογάν» και το άλλο αυτό που ακούει στο όνομα Νταβούτογλου. Ο Ταγίπ Ερντογάν όλα αυτά τα χρόνια που ο Γκιουλ… προήδρευε, έφτιαξε στην ουσία ένα νέο κόμμα, με νέα στελέχη που πρόσκεινται σ’ αυτόν και είναι έτοιμα να κάνουν τα πάντα για τον πολιτικό ευεργέτη τους, που τους ανέσυρε από το πουθενά. Οι περισσότεροι παλιοί σύντροφοι του Γκιουλ στο ΑΚΡ είτε έχουν παραγκωνιστεί είτε έχουν αποχωρήσει από το κόμμα. Οι δε νέοι, που κατέχουν θέσεις-κλειδιά στο κόμμα, είναι όλοι αυτοί που είτε έκαναν και συνεχίζουν να κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν για το πάρτι δισεκατομμυρίων που έχει στηθεί γύρω από την οικογένεια Ερντογάν είτε ξέρουν πολύ καλά τι συμβαίνει και καλύπτουν συνειδητά τον Ερντογάν και τα μέλη της οικογένειάς του, που κολυμπούν πλέον στο χρήμα.<br /> <br />Αυτό το περιβάλλον θα έχει να αντιμετωπίσει ο Γκιουλ και πραγματικά αποτελεί αίνιγμα η στάση που θα ακολουθήσει απέναντι σ' αυτούς τους μηχανισμούς αλλά και στις πρακτικές της οικογένειας Ερντογάν σε περίπτωση που ανέλθει στην προεδρία του ΑΚΡ. Πάντως, στα παραπάνω να προσθέσουμε και τον διαφορετικό χαρακτήρα του Γκιουλ σε σχέση με αυτόν του Ερντογάν. Ο Γκιουλ είναι πιο ήπιος και πιο διαλλακτικός χαρακτήρας και έχει διαφοροποιηθεί αρκετές φορές απέναντι σε πολιτικές αποφάσεις του Ερντογάν και σε θέματα εσωτερικής κατανάλωσης αλλά και σε θέματα που αφορούν την εξωτερική πολιτική της Τουρκίας.<br /> <br />Μια που μιλήσαμε για εξωτερική πολιτική, να δούμε και την περίπτωση του Νταβούτογλου, ο οποίος φέρεται ότι είναι ένας από εκείνους που θα διεκδικήσουν τη θέση του προέδρου του ΑΚΡ. Ο χαρακτήρας του Νταβούτογλου, η θρησκευτική αλλά και η πολιτική ιδεολογία του έχουν περισσότερες ομοιότητες με εκείνα του Ερντογάν. Μπροστά στους ηγέτες και στα όργανα της Δύσης παρουσιάζεται ως πολιτικός δημοκρατικών πεποιθήσεων, ενώ στην ουσία, όπως και ο Ερντογάν, έχει κρυφή ισλαμική ατζέντα, που φθάνει έως το σημείο να δηλώσει ότι «δεν μπορεί κανείς να πει ότι το Ισλαμικό Κράτους του Ιράκ και του Λεβάντε ασκεί τρομοκρατία, γιατί πίσω από τους ενόπλους υπάρχουν λαϊκές μάζες που καταπιέστηκαν στη Συρία από το 12% (των αλαουιτών) που κυβερνούσε τη χώρα επί δεκαετία, ενώ στο Ιράκ τέθηκαν στο περιθώριο από τη σιιτική πλειοψηφία του Μαλίκι».<br /> <br />Και να σκεφθεί κανείς ότι ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας έκανε αυτές τις δηλώσεις τις ημέρες που η παγκόσμια κοινή γνώμη παρακολουθούσε άφωνη και με αποτροπιασμό βίντεο με εκτελέσεις εκατοντάδων άμαχων και άοπλων ανθρώπων από τους… καταπιεσμένους του ΙΚΙΛ και την ίδια ημέρα που η κοινή γνώμη στην Αυστραλία παρακολουθούσε σοκαρισμένη έναν Αυστραλό υπήκοο που συμμετέχει στις ομάδες των δολοφόνων του ΙΚΙΛ να δείχνει με υπερηφάνεια τον επτάχρονο γιο του, που κρατούσε το κεφάλι ενός ανθρώπου που αποκεφαλίστηκε πριν από λίγο επειδή ήταν διαφορετικός από την αφεντιά του.<br /> <br />Μ' αυτά και μ' αυτά η Τουρκία μπαίνει σε μια καινούργια πορεία. Τα βασικά ερωτήματα που θα κληθούμε να απαντήσουμε το επόμενο διάστημα είναι δύο: Αν η νέα ηγεσία του ΑΚΡ συνεχίσει να καλύπτει τις κλοπές δημόσιου χρήματος από την οικογένεια Ερντογάν και αν ζηλέψει από τις… επιτυχίες του ΙΚΙΛ και ακολουθήσει και αυτή τον ίδιο δρόμο! Αλλάχου…<br /> <br /> Σάββας Καλεντερίδης<br /> <a href="http://www.dimokratianews.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Ο Ερντογάν και η νέα Τουρκία

- 16-8-2014 Την περασμένη Κυριακή οι κάλπες έδειξαν νικητή τον Ταγίπ Ερντογάν με ποσοστό που αγγίζει το 52%. Η Τουρκία εισέρχεται πλέον ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο χάρτης των εκλογών στην Τουρκία «φανερώνει» τον μελλοντικό διαμελισμό της

<img alt="Ο χάρτης των εκλογών στην Τουρκία «φανερώνει» τον μελλοντικό διαμελισμό της" class="attachment-showbig wp-post-image" height="400" src="http://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2014/08/tourkia-exo-630x400.jpg" title="Ο χάρτης των εκλογών στην Τουρκία «φανερώνει» τον μελλοντικό διαμελισμό της" width="630" /><br /> <br /> Η <strong>Τουρκία</strong> αντίθετα από ό,τι νομίζουμε εδώ στην Ελλάδα, εξαιτίας της πετυχημένης προπαγάνδας της Άγκυρας, δεν κατοικείται από ένα, άντε το πολύ δύο έθνη, τους Τούρκους και τους Κούρδους δηλαδή.<br /> Είναι μια πολυεθνική χώρα, με τεράστιες αντιθέσεις, που δεν είναι καθόλου βέβαιο εάν θα της επιτρέψουν για πολλά χρόνια ακόμα να παραμείνει μία και αδιαίρετη.<br /> Μια συνηθισμένη ρήση, που λέγεται για να περιγράψει το μωσαϊκό εθνών που συνθέτει το λεγόμενο (αλλά μάλλον ανύπαρκτο) τουρκικό έθνος, είναι η «Turkiye de yetmis iki bucuk millet war» (στην Τουρκία υπάρχουν εβδομήντα δυόμισι εθνότητες), κι αυτό το λένε οι Τούρκοι μεταξύ τους.<br /> Σε μια έρευνα του γερμανικού Πανεπιστημίου του Τίμπιγκεν με τίτλο Ethnic Groups in the Republic of Turkey, αναφέρεται ότι στη σημερινή Τουρκία υπάρχουν τουλάχιστον 52 εθνότητες, με ξεχωριστά γλωσσικά, θρησκευτικά και εθνολογικά χαρακτηριστικά. Σε μια προσπάθεια να υποβαθμίσει αυτό τον αριθμό ο πρώην Πρόεδρος της Τουρκίας Τουργκούτ Οζάλ είχε αναφερθεί σε μόλις… 25 εθνότητες που κατοικούν στην επικράτεια της Τουρκίας.<br /> Ωστόσο, όλη αυτή πανσπερμία λαών, φαίνεται ότι συγκεντρώνεται πλέον γύρω από τρεις πόλους, οι οποίοι εκφράστηκαν και στις τελευταίες εκλογές και ίσως είναι το προμήνυμα της μελλοντικής τριχοτόμησης της Τουρκίας.<br /> Ο ένας πόλος, που είναι κυρίως θρησκευτικός, είναι εκείνος του Σουνιτικού Ισλάμ, που εκφράζει ο <strong>Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν</strong> και στον χάρτη είναι με κίτρινο χρώμα.<br /> Ο δεύτερος πόλος, που είναι ο κοσμικός, στον χάρτη απεικονίζεται με το πορτοκαλί χρώμα (περιοχές όπου βγήκε πρώτο το κόμμα του <strong>Ιχσάνογλου</strong>) και όλως… τυχαίως καταλαμβάνει τα εδάφη της ανατολικής Θράκης, της Ιονίας, της Λυκίας και της Καρίας, δηλαδή εκείνων των μεσογειακών περιοχών που παραδοσιακά ήταν και ελληνικές. Θρησκευτικά αυτός ο πόλος εκφράζεται κυρίως από τους Αλεβίτες, που για πολλούς δεν θεωρούνται καν Μουσουλμάνοι. Αλεβίτες είναι και οι Έλληνες Μουσουλμάνοι στη Θράκη. Οι Αλεβίτες μάλιστα, που είναι ανεπίσημα το 1/4 του πληθυσμού της Τουρκίας <a href="http://www.tribune.gr/world/news/article/59867/20-ekatommiria-alevites-strefonte-kata-tou-erntogan.html" target="_blank">δηλωμένα ψήφισαν σε αυτήν την κατεύθυνση</a>. Οι Αλεβίτες θεωρούνται εκχριστιανισμένοι πρώην ελληνόφωνοι πληθυσμοί, γι” αυτό και ακόμα και σήμερα τιμούν τον Άγιο Γεώργιο και την Παναγία, ενώ η θρησκεία τους είναι απαγορευμένη από το τουρκικό κράτος και κατά καιρούς γνωρίζουν διώξεις.<br /> Τέλος, ο τρίτος πόλος, που είναι εντελώς εθνικός, είναι ο Κουρδικός, στον χάρτη είναι με το μοβ χρώμα και φυσικά αυτές που βλέπετε είναι οι κουρδικές περιοχές που το φιλοκουρδικό κόμμα θριάμβευσε.<br /> <a href="http://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2014/08/xartis-mesa.jpg"><img alt="xartis-mesa" class="aligncenter size-full wp-image-61303" height="596" src="http://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2014/08/xartis-mesa.jpg" width="546" /></a><br /> Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν που γνωρίζει καλύτερα από όλους την πραγματικότητα της Τουρκίας, έκανε την ακόλουθη δήλωση μετά την εκλογική νίκη του, στην οποία αναγνώρισε ότι η Τουρκία είναι πολυεθνικό κράτος αλλά έκανε έκκληση για ενότητα, διότι προφανώς βλέπει ότι οι αποσχιστικές τάσεις ισχυροποιούνται.<br /> «Όλοι μας είμαστε παιδιά των ίδιων προγόνων, της ίδιας κουλτούρας, του ίδιου πολιτισμού και της ίδιας ιστορίας. Μπορεί οι πολιτικές μας απόψεις να είναι διαφορετικές, οι τρόποι ζωής μας διαφορετικοί, μπορεί να είναι διαφορετικά τα πιστεύω μας, το δόγμα μας, οι αξίες μας, η εθνική μας καταγωγή και οι γλώσσες μας, αλλά όλοι μας είμαστε παιδιά αυτής της χώρας. Όλοι μας βρισκόμαστε στην σκιά της ημισελήνου σημαίας. Όλοι μας είμαστε ιδιοκτήτες αυτού του κράτους. Πάνω από την ιδιότητα του μουσουλμάνου, χριστιανού, εβραίου, ασσύριου και γιαζίντι υπάρχει η ιδιότητα του πολίτη της Τουρκίας. Πάνω από την ιδιότητα του αλεβίτη και του σουννίτη υπάρχει η ιδιότητα του πολίτη της Τουρκίας. Πάνω από την ιδιότητα του Τούρκου, Κούρδου, Άραβα, Λαζού, Γεωργιανού, Βόσνιου, Τσερκέζου, Ρωμά, Πομάκου, Ρωμιού και Αρμένιου υπάρχει η ιδιότητα του Τούρκου πολίτη».<br /> Και μετά από αυτή την ομολογία και τον χάρτη που σας δείξαμε, τον οποίο κρατείστε τον καλά ως εικόνα στο μυαλό σας, θα επανέλθουμε στο θέμα σύντομα στο μέλλον… Κι αυτό είναι υπόσχεση!<br /> <br /> <a href="http://www.tribune.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Ο χάρτης των εκλογών στην Τουρκία «φανερώνει» τον μελλοντικό διαμελισμό της

Η Τουρκία αντίθετα από ό,τι νομίζουμε εδώ στην Ελλάδα, εξαιτίας της πετυχημένης προπαγάνδας της Άγκυρας, δεν κατοικείται από ένα, άντε το...

Διαβάστε την συνέχεια

Τριχοτομημένη εθνικά, θρησκευτικά και πολιτικά η Τουρκία

<img alt="Τριχοτομημένη εθνικά, θρησκευτικά και πολιτικά η Τουρκία" class="attachment-588x330" height="340" src="http://mignatiou.com/wp-content/uploads/2014/08/GUL-ERDOGAN02-14AUGUST2014-1024x471.jpg" title="Τριχοτομημένη εθνικά, θρησκευτικά και πολιτικά η Τουρκία" width="640" /><br /> <br /> <strong>Του Χρήστου Μηνάγια</strong><br /> Στις 10 Αυγούστου 2014, ο Recep Tayyip Erdoğan αναδείχθηκε ως ο πρώτος πρόεδρος Δημοκρατίας που εκλέχθηκε απ’ ευθείας από το λαό, εξασφαλίζοντας  το 51,79% των ψήφων, με τους αντιπάλους του Selahattin Demirtaş και Ekmeleddin Mehmetİ hsanoğlu να εξασφαλίζουν το 9,75% και 38,43% αντίστοιχα.<span id="more-37382"></span><br /> Φυσικά, οι βασικοί πρωταγωνιστές της εν λόγω εκλογικής αναμέτρησης ήταν πέντε: Ο Erdoğan, ο Κούρδος Demirtaş, καθώς επίσης η συμμαχία του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος CHP με το Εθνικιστικό Κόμμα MHP και τον ιμάμη  Fethullah Gülen που στήριξαν τον ακαδημαϊκό και διπλωμάτη İhsanoğlu.<br /> Αναλύοντας τα εκλογικά αποτελέσματα και τον εκλογικό χάρτη που διαμορφώθηκε, διαπιστώνεται ότι η Τουρκία είναι τριχοτομημένη εθνικά, θρησκευτικά και πολιτικά με τους Κούρδους να υπερισχύουν στη νοτιοανατολική Τουρκία, το κεμαλικό κατεστημένο στην Ανατολική Θράκη και τα Δυτικά Παράλια και τον Erdoğan σε όλη την υπόλοιπη χώρα συμπεριλαμβανομένης της εκλογικής περιφέρειας Κωνσταντινούπολης και Άγκυρας. Επίσης, ένα άλλο σημαντικό στοιχείο αποτελεί το γεγονός ότι η απήχηση του Erdoğan στους ψηφοφόρους της διασποράς είναι πολύ μεγαλύτερη από την αντίστοιχη στο εσωτερικό της χώρας, δεδομένου ότι αυτή ανέρχεται σε 62,53%.<br /> <br /> <a href="http://mignatiou.com/wp-content/uploads/2014/08/TOYRKIA-APOTELESMATA01-14UGUST2014.png"><img alt="TOYRKIA-APOTELESMATA01-14UGUST2014" class="alignnone size-medium wp-image-37383" height="410" src="http://mignatiou.com/wp-content/uploads/2014/08/TOYRKIA-APOTELESMATA01-14UGUST2014-500x410.png" width="500" /></a><br /> Η στρατηγική που εφάρμοσε ο <a href="http://www.milliyet.com.tr/tayyip-erdogan/">Tayyip Erdoğan</a> και το κόμμα του ήταν αναμφισβήτητα επιτυχής, υποστηριζόμενος φυσικά από την πλειοψηφία των τουρκικών ΜΜΕ και εκμεταλλευόμενος πλήρως-αθέμιτα τον κρατικό μηχανισμό, σε αντίθεση με τη συμμαχία CHP-MHP-Gülen, η οποία υιοθέτησε τακτικές του παρελθόντος που κατ’ επανάληψη είχαν αποδοκιμασθεί από την τουρκική κοινωνία. Επίσης, η υποψηφιότητα του Ekmeleddinİhsanoğlu παρουσίαζε τα εξής τρωτά σημεία: α. Δεν ήταν ένα ιδιαίτερα προβεβλημένο πρόσωπο στο πολιτικό σκηνικό της χώρας. β. Δεν στηρίχθηκε επαρκώς από τα πολιτικά κόμματα που τον πρότειναν. γ. Το επικοινωνιακό του προφίλ δεν προσέλκυσε τον Τούρκο ψηφοφόρο. δ. Η ηλικία του (70 ετών) ήταν αδύνατο να συναγωνιστεί την επικοινωνιακή δεινότητα του 60χρονου Erdoğan, αφού ο μέσος όρος ηλικίας της χώρας είναι 29 έτη. Επίσης, ένα άλλο σημαντικό συμπέρασμα των προεδρικών εκλογών είναι η μεγάλη αύξηση των Κούρδων ψηφοφόρων από 5,9% στις δημοτικές εκλογές της 30 Μαρτίου 2014 (2,7 εκατομμύρια) σε 9,75% στις εκλογές της 10 Αυγούστου 2014 (4 εκατομμύρια).<br /> <strong><em>Η ιδεολογία και το ψυχογράφημα του Τούρκου ψηφοφόρου</em></strong><br /> Ποια είναι η βασική ιδεολογία και ποιο είναι το ψυχογράφημα των Τούρκων ψηφοφόρων; Ο συντάκτης του παρόντος, στο βιβλίο του με τίτλο: «Αποκαλύπτοντας τον Τουρκικό Λαβύρινθο, Ισλάμ και Πολιτική στην Τουρκία» που κυκλοφόρησεπριν από δύο μήνες, συμβάλλει στην απόκτηση μιας πληρέστερης εικόνας για τη σύγχρονη διαπάλη στο εσωτερικό γίγνεσθαι της Τουρκίας και προκαλεί τους αναγνώστες να σκεφτούν τα πιθανά σενάρια εξέλιξης στις ελληνο-τουρκικές σχέσεις. Ειδικότερα δε, παρατίθενται τα ακόλουθα στοιχεία από το βιβλίο:<br /> Ο τρόπος σκέψης του τουρκικού λαού εστιάζεται στη θρησκεία, την ιστορία και τον εθνικισμό. Συνεπώς, όποιος πολιτικός φορέας μπορέσει να αγγίξει τη σκέψη της εκλογικής βάσης με τις προαναφερθείσες λέξεις είναι βέβαιο ότι θα κερδίσει και την ψήφο της. Συνήθως στην Τουρκία, ο ισλαμισμός συμβαδίζει με τον εθνικισμό με αποτέλεσμα αυτό να επιδρά σημαντικά στη διαμόρφωση του συστήματος αξιών της τουρκικής κοινωνίας. Μάλιστα, άλλοτε ο εθνικισμός είχε πρωταγωνιστικό ρόλο επικουρούμενος από τον ισλαμισμό, άλλοτε πρωταγωνιστούσε ο ισλαμισμός με τη στήριξη του εθνικισμού και σε μερικές περιόδους ενεργούσαν και οι δύο ισότιμα.<br /> Οι όροι οθωμανισμός, ισλαμισμός και παντουρκισμός (<em>T</em><em>ürkçülük)</em> αποτέλεσαν τις κύριες αιτίες ώστε η τουρκική κοινωνία να ενστερνισθεί την ιδέα του συντηρητισμού που είχε σημαντική επίδραση στην κοινωνική, πολιτιστική και πολιτική ζωή της χώρας διαχρονικά και θεωρείται ως ένα νέο μόρφωμα ή μια νέα κίνηση με θρησκευτικά χαρακτηριστικά. Αρχικά, ο συντηρητισμός διείσδυσε στην πολιτική ζωή προβάλλοντας έναν πολιτιστικό χαρακτήρα, ο οποίος στη συνέχεια ενεργοποίησε τα θρησκευτικά και εθνικιστικά αντανακλαστικά της τουρκικής κοινωνίας. Τούτο έχει δύο αιτίες: πρώτον, η βασική πηγή τροφοδότησης του συντηρητισμού είναι ο τουρκικός εθνικισμός διότι η έννοια των λέξεων έθνος και πατρίδα είναι άμεσα συνυφασμένα με τα πολιτιστικά χαρακτηριστικά της τουρκικής κοινωνίας. Μάλιστα, οι ιδεολογίες του εθνικισμού και του συντηρητισμού έχουν ως κοινή συνισταμένη τον αντικομουνισμό. Η δεύτερη αιτία αφορά στο Ισλάμ που θεωρείται ως το βασικότερο στοιχείο του τουρκικού εθνικού πολιτισμού-κουλτούρας και επηρεάζει τόσο την οικονομική, κοινωνική, πολιτική και πολιτιστική κατάσταση, όσο την οικογενειακή ζωή και την ατομικότητα. Συνακόλουθα δε, αυτό που εγείρει τον πλέον έντονο προβληματισμό είναι ότι στην Τουρκία είναι πολύ δύσκολο να συγκεκριμενοποιηθεί μια οριοθέτηση μεταξύ εθνικισμού και ισλαμισμού δεδομένου ότι και οι δύο συντηρούνται και ασπάζονται τους ίδιους πολιτιστικούς κώδικες.<br /> Όμως τι σημαίνουν όλα αυτά; Ο συντηρητισμός είναι ιδεολογία ή τρόπος ζωής; Πως αντιλαμβάνεται η τουρκική κοινωνία την έννοια του συντηρητισμού;<br /> Ο συντηρητισμός για τους Τούρκους είναι μια ιδεολογία που αναφέρεται στη συνέχιση του δυτικού τρόπου ζωής διαφυλάττοντας παράλληλα τις εθνικές και ηθικές αξίες, καθώς επίσης τα έθιμα και τις παραδόσεις. Αν κάτι χαρακτηρίζει τη σημασία του, αυτό είναι ο ρυθμιστικός ρόλος που έχει στη διαμόρφωση του πολιτικού χάρτη της χώρας διαχρονικά και η αντίθεση του σε κάθε έννοια ολοκληρωτισμού, αυταρχικότητας και ριζοσπαστισμού. Τούτο οφείλεται στα δομικά του στοιχεία, που τον κάνουν να εμφανίζεται με πέντε διαφορετικά πρόσωπα:<br /> α. Τον πολιτιστικό συντηρητισμό, ο οποίος προασπίζει και διαφυλάττει τις ηθικές αξίες και τις παραδόσεις, δεδομένου ότι δεν νοείται η ύπαρξη κάποιου έθνους χωρίς παραδόσεις. Άλλωστε, η ίδρυση ενός κράτους είναι εύκολο, η οικοδόμηση ενός έθνους είναι δύσκολο, όμως η δημιουργία παραδόσεων είναι αδύνατο. Για το λόγο αυτό, ο συντηρητισμός με το πολιτιστικό του πρόσωπο επιδιώκει να συμπληρώσει το βαθύ κενό που υπάρχει μεταξύ του τουρκικού λαού και των ανθρώπων του πνεύματος σε ό,τι αφορά στη γλώσσα, την ηθική και την κοινωνικότητα. Στην επιδίωξη αυτή, σημαντικός είναι ο ρόλος της οικογένειας και της εκπαίδευσης. Της οικογένειας, διότι αποτελεί τη βασική δομή του τουρκικού έθνους και την πρωταρχική εγγύηση για την κοινωνική ασφάλεια και τη διαφύλαξη των ηθικών αξιών. Και της εκπαίδευσης, διότι αυτή συμβάλλει αποφασιστικά στη διάδοση του συντηρητισμού στη νεολαία.<br /> β. Τον ισλαμικό συντηρητισμό που συνδέει τους εθνικιστές με τους συντηρητικούς διότι αφενός το Ισλάμ αποτελεί τη θεμελιώδη βάση της τουρκικής κοινωνίας, αφετέρου η ισλαμική ταυτότητα έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο στην ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας.<br /> γ. Τον εθνικιστικό συντηρητισμό που εστιάζεται στο πολιτικό και πολιτιστικό επίπεδο. Υπόψη ότι, ο εθνικιστικός συντηρητισμός εμπεριέχει και τον αυταρχισμό που είναι ένα δομικό συστατικό του τουρκικού DNA και θα ήταν αδύνατο να μην επηρεασθεί από αυτόν.<br /> δ. Το φιλελεύθερο συντηρητισμό που αναφέρεται στην περίοδο μετά την εφαρμογή του πολυκομματικού συστήματος στην Τουρκία και έχει σχέση με έναν ήπιο εθνικισμό, ο οποίος εξασφαλίζει την ισορροπία μεταξύ του έθνους, της θρησκείας και του κοσμικισμού. Στο πλαίσιο αυτό, η θρησκεία αναλαμβάνει τη γαλούχηση μιας θεοσεβούμενης και ακηλίδωτης κοινωνίας εντός ενός μετριοπαθούς πλαισίου, ενώ ο κοσμικισμός αποτελεί έναν κοινωνικό θεσμό και μια κοινωνική πραγματικότητα που έχει λάβει τη μορφή ενός μη διαπραγματεύσιμου κοινωνικού πεπρωμένου. Επομένως προκύπτει το συμπέρασμα ότι, μια ενδεχόμενη μετατροπή της Τουρκικής Δημοκρατίας σε ένα ολοκληρωτικό θρησκευτικό καθεστώς δεν στηρίζεται σε καμία λογική βάση.<br /> ε. Το μεταρρυθμιστικό συντηρητισμό, ο οποίος εν γένει υποστηρίζει τις αλλαγές και τις μεταρρυθμίσεις. Ωστόσο, αυτές θα πρέπει να είναι σύμφωνες με τις πολιτικές, πολιτιστικές και ιστορικές παραδόσεις, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τη μεγάλη σημασία που δίδεται στα σύμβολα, όπως η Άγκυρα, η Κωνσταντινούπολη με την πλατεία Taksim και το γραφείο του πρωθυπουργού Tayyip Erdoğan στο ανάκτορο Dolmabahçe κ.λπ.<br /> Συνεπώς, καθίσταται σαφές ότι ο συντηρητισμός διαμορφώνει διαχρονικά τον πολιτικό χάρτη της Τουρκίας προβάλλοντας πάντα το πολιτιστικό, ισλαμικό, εθνικιστικό, φιλελεύθερο και μεταρρυθμιστικό πρόσωπο του. Ο ρυθμιστικός του ρόλος είναι κοινά αποδεκτός από το μεγαλύτερο μέρος της τουρκικής κοινωνίας και υπερβαίνει τα πολιτικά κόμματα. Για το λόγο αυτό, όσοι επιχείρησαν στο παρελθόν να τον αμφισβητήσουν, εξ ολοκλήρου ή μερικώς, υπέστησαν πάντα τις ίδιες συνέπειες: είτε απομακρύνθηκαν από την πολιτική σκηνή, είτε φυλακίσθηκαν.<br /> <a href="http://mignatiou.com/wp-content/uploads/2014/08/ERDOGAN-SYZYGOS05-24JUNE2014.jpg"><img alt="ERDOGAN-SYZYGOS05-24JUNE2014" class="alignnone size-medium wp-image-37224" height="375" src="http://mignatiou.com/wp-content/uploads/2014/08/ERDOGAN-SYZYGOS05-24JUNE2014-500x375.jpg" width="500" /></a><br /> <strong><em>Η επόμενη μέρα στην Τουρκία</em></strong><br /> Στις 10 Αυγούστου 2014 η Τουρκία δεν ψήφισε πρόεδρο Δημοκρατίας αλλά το είδος του καθεστώτος διακυβέρνησης της χώρας. Άλλωστε ο Tayyip Erdoğan καθ’ όλη τη διάρκεια της προεκλογικής διαδικασίας κατέδειξε ότι δεν είχε καμία κρυφή ατζέντα και ότι τα επόμενα βήματα του θα είναι τα εξής:<br /> α. Θα συμπεριφερθεί ως πρωθυπουργός, θα καταργήσει το διαχωρισμό εξουσιών και η εκτελεστική εξουσία θα εγκατασταθεί στο προεδρικό μέγαρο.<br /> β. Δεν θα υπάρξει ισορροπία εξουσίας μεταξύ προέδρου Δημοκρατίας και πρωθυπουργού, δεδομένου ότι η προσοχή όλων θα είναι στραμμένη προς το προεδρικό μέγαρο.<br /> γ. Οι περισσότεροι νόμοι θα προετοιμάζονται στη προεδρεία της Δημοκρατίας και στη συνέχεια θα κατατίθενται προς ψήφιση στην εθνοσυνέλευση.<br /> δ. Οι φορείς ασφαλείας της χώρας θα ελέγχονται πλήρως από τον Erdoğan, ο οποίος θα συνεχίσει να διοικεί τη χώρα με το υπάρχον αλαζονικό και αυταρχικό προφίλ του, αποδυναμώνοντας έτι περαιτέρω τους σκιώδεις μηχανισμούς που επιδίωξαν να πλήξουν το κύρος του, με σκοπό να τον αποτρέψουν να θέσει υποψηφιότητα για πρόεδρος της Δημοκρατίας ακόμη και να τον αναγκάσουν να αποσυρθεί από την πολιτική.<br /> ε. Στις 27 Αυγούστου 2014 θα συγκληθεί έκτατο συνέδριο του κόμματος ΑΚΡ, προκειμένου ο Erdoğan να επιδώσει το δαχτυλίδι διαδοχής στον αντικαταστάτη του.<br /> Σε ό,τι έχει να κάνει με τα κόμματα CHP και ΜΗΡ της αντιπολίτευσης, η μεγάλη ήττα που αυτά υπέστησαν πιθανόν να οδηγήσει στην πολιτική αυτοκτονία των αρχηγών τους, δεδομένου ότι από την επομένη των εκλογών αυτοί άρχισαν να αμφισβητούνται από προβεβλημένα στελέχη των κομμάτων τους.<br /> Αντιθέτως, η σημαντική νίκη του κουρδικού κινήματος πιθανόν να αποτελέσει τη βασική αιτία λήψης πρωτοβουλιών από την τουρκική κυβέρνηση για παροχή περισσοτέρων δικαιωμάτων στους Κούρδους, χωρίς φυσικά αυτό να σημαίνει και επίλυση του κουρδικού προβλήματος. Τούτο κατά την άποψη μας επιβεβαιώνεται έμμεσα αλλά με αρκετή σαφήνεια από την αναφορά στον όρο «<em>T</em><em>ü</em><em>rkiyeli</em><em>»</em> που ο Erdoğan έκανε στην ομιλία που πραγματοποίησε αμέσως μετά τη γνωστοποίηση των αποτελεσμάτων το βράδυ των εκλογών.<br /> Τι σημαίνει όμως αυτός ο όρος; Ο συντάκτης του παρόντος, στο βιβλίο του με τίτλο: «Αποκαλύπτοντας τον Τουρκικό Λαβύρινθο, Ισλάμ και Πολιτική στην Τουρκία» αναγράφει τα εξής:<br /> «<em>Από τη στιγμή που δρομολογήθηκε η σύσταση της Τουρκικής Δημοκρατίας κατέστη σαφές ότι αυτή θεμελιώθηκε στη βάση ενός προβληματικού συστήματος που προήγαγε την τουρκική ταυτότητα και τη φιλοσοφία ότι οι πολίτες υπάρχουν για το κράτος και όχι το κράτος για τους πολίτες. Ένα άλλο σημαντικό στοιχείο είναι ότι η προαναφερθείσα φιλοσοφία στηρίχθηκε και στηρίζεται σε δύο άξονες: στον εκτουρκισμό και στον εξισλαμισμό με προτεραιότητα στο σουνιτικό Ισλάμ. Μάλιστα για το θέμα του εκτουρκισμού, η Τουρκάλα καθηγήτρια </em><em>Prof</em><em>. </em><em>Ay</em><em>ş</em><em>e </em><em>Kad</em><em>ı</em><em>o</em><em>ğ</em><em>lu</em><em> επεσήμανε ότι, η Τουρκική Δημοκρατία ιδρύθηκε ως ένα κράτος που αναζητούσε το έθνος του, στηριζόμενο κατά βάση στους Τούρκους. </em><em>Εν τω μεταξύ, μπορεί να πέρασαν 90 χρόνια από την ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας, αλλά στους πολίτες της χώρας αυτής εξακολουθεί να πλανάται το ερώτημα: Ποιοί είμαστε; Κατά βάση, αυτό οφείλεται στη σύγχυση που προκαλεί η εσκεμμένα λανθασμένη ερμηνεία των όρων </em><em>T</em><em>ü</em><em>rk</em><em> και </em><em>T</em><em>ü</em><em>rkiyeli</em><em>. Αναλυτικότερα: α. </em><em>T</em><em>ü</em><em>rk</em><em> σημαίνει Τούρκος ή Τουρκικός (</em><em>Turkish</em><em>) και προσδιορίζει το έθνος και όχι μια εθνοτική κοινότητα που είναι ενταγμένη σε ένα ευρύτερο χώρο του έθνους-κράτους. β. </em><em>T</em><em>ü</em><em>rkiyeli</em><em> σημαίνει “από την Τουρκία” και δεν εμπεριέχει κανένα εθνικό χαρακτήρα, δεδομένου ότι αποτελεί μια εδαφική έννοια που περιλαμβάνει όλες τις εθνικές και θρησκευτικές κοινότητες που ζουν στην Τουρκία. Μάλιστα ο όρος αυτός χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1919  από τον Μ</em><em>ustafa</em><em>Kemal</em><em>, </em><em>o</em><em>o</em><em>ποίος αντί για “τουρκικό κράτος” χρησιμοποιούσε τη φράση “το κράτος της Τουρκίας” και αντί για “τουρκικό έθνος” συνήθιζε να χρησιμοποιεί “το έθνος της Τουρκίας”. Όμως, με τη σύνταξη του Συντάγματος του 1924, η λέξη </em><em>T</em><em>ü</em><em>rkiyeli</em><em> που έχει ενοποιητικό χαρακτήρα έπαψε να χρησιμοποιείται και αντί αυτής υιοθετήθηκε ο διχαστικός όρος </em><em>T</em><em>ü</em><em>rk</em><em> (τουρκικός) προκειμένου το τουρκικό εθνικό στοιχείο να διατηρήσει την ηγεμονία του, αλλοτριώνοντας όλες τις εθνικές και θρησκευτικές κοινότητες της Τουρκίας που είτε δεν ανήκαν, είτε δεν ήθελαν να ασπασθούν την τουρκική εθνική ταυτότητα. Ωστόσο μετά το 2010, η λέξη </em><em>T</em><em>ü</em><em>rkiyeli</em><em> χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο από τα τουρκικά ΜΜΕ και αποτελεί θέμα προβληματισμού Τούρκων αρθρογράφων, ακαδημαϊκών και πολιτικών. Τούτο, πιθανόν να αναδείξει εμφανέστερα το μωσαϊκό της εθνικής και θρησκευτικής δομής που οι εκάστοτε τουρκικές κυβερνήσεις προσπαθούν να αποκρύψουν φοβούμενες έναν ενδεχόμενο διαμελισμό της χώρας.»</em><br /> Από όλα τα παραπάνω καθίσταται σαφές ότι, η Τουρκία εισέρχεται σε μια νέα περίοδο, αφενός «απελευθερωμένη» από τη χειραφέτηση του κεμαλικού πολιτικού καθεστώτος, αφετέρου διατηρώντας πολλά από τα χαρακτηριστικά της κεμαλικής αντίληψης, τα οποία της δημιουργούν μια σύγχυση ιδεολογιών και αλαζονεία. Επομένως, η απάντηση στο  ερώτημα «Η μετακεμαλική Τουρκία θα μπορέσει να οικοδομηθεί αντιτασσόμενη στον Κεμαλισμό;» κατά την άποψη μας είναι ΟΧΙ, διότι το πολιτικό DNA του TayyipErdoğan προσoμοιάζει με το αντίστοιχο του Kemal Atatürk και όχι του Türgüt Özal, με ό,τι αυτό συνεπάγεται στις διεκδικήσεις της Τουρκίας στο μέλλον.<br /> <br /> πηγή

Τριχοτομημένη εθνικά, θρησκευτικά και πολιτικά η Τουρκία

Του Χρήστου Μηνάγια Στις 10 Αυγούστου 2014, ο Recep Tayyip Erdoğan αναδείχθηκε ως ο πρώτος πρόεδρος Δημοκρατίας που εκλέχθηκε απ’ ευθείας...

Διαβάστε την συνέχεια

Ολη η Ελλάδα «ακουμπά» τις ελπίδες της στη Μεγαλόχαρη!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEhf4ksBjvhpOIcCrhWMxBoHpODJ0V4m8KyG2xmABCe-RtyjBK_OYCYMtBgw1WMD0K76Fq9KXmgpFXqob59ymyl2IfgjTS27yZ5ovCRDitblJwjDhnDhSl65SMMY52jy4-4LOl3jnuweAiDOcz_aI99FQ8qknBjP4JS9Pb_-eweUHucazfapyYjwUw=" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" border="0" class="imagefield imagefield-field_fotografia" height="345" src="http://www.dimokratianews.gr/sites/default/files/18f098_63.jpg?1407957582" width="600" /></a></div> <br /> 15-8-2014<br /> <span style="font-size: large;">Tο πιο ιερό πρόσωπο της ορθοδοξίας τιμάται σήμερα και αύριο στα ιστορικά προσκυνήματα ανά την επικράτεια.</span><br /> <br /> Μεγαλόχαρη, Οδηγήτρια, Φανερωμένη, Γιάτρισσα, Χοζοβιώτισσα, Κανάλα, Θαλασσινή. Εκατοντάδες τα προσωνύμιά της, χιλιάδες οι εκκλησίες και τα μοναστήρια που της έχουν αφιερώσει οι πιστοί σε κάθε γωνιά της χώρας μας, σε όλο τον πλανήτη, όπου χτυπάει η «καρδιά» του χριστιανισμού. Από το Περιβόλι της στη χερσόνησο του Αθω έως το πιο απομονωμένο χωριό, την τελευταία κουκκίδα στον χάρτη της Ελλάδας, η Παναγία λατρεύεται από τον λαό μας ως το πιο ιερό πρόσωπο της Ορθοδοξίας. Θεωρείται σύμβολο ζωής, αγάπης και αγνότητας, ενώ κάθε Δεκαπενταύγουστο «οδηγεί» στους μεγαλοπρεπείς ναούς και τα ταπεινά ξωκλήσια της εκατομμύρια πιστούς, που σπεύδουν να προσευχηθούν και να προσκυνήσουν τις θαυματουργές εικόνες της.<br /> <br /> * Το σημαντικότερο προσκύνημα της Παναγίας στην Ελλάδα είναι ο ναός της Ευαγγελιστρίας της Τήνου. Χτισμένη στο σημείο που βρέθηκε το 1823 η εικόνα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, έπειτα από όραμα της μοναχής Πελαγίας, η εκκλησία υπήρξε ένα από τα πρώτα μεγάλα αρχιτεκτονικά έργα του νεοσύστατου ελληνικού κράτους. Για την κατασκευή της χρειάστηκαν τεράστιες ποσότητες μαρμάρου, που μεταφέρθηκαν στο νησί από τη γειτονική Δήλο, μεγάλος αριθμός εργατών και πολλές δωρεές από κατοίκους της Τήνου και χριστιανούς από την υπόλοιπη Ελλάδα και το εξωτερικό. Στα μέσα του 1832 ήταν έτοιμη η ανατολική πτέρυγα του ναού, ενώ οι εργασίες ανέγερσης ολοκληρώθηκαν το 1880.<br /> <br /> * Η Παναγία Εκατονταπυλιανή στην Παροικιά της Πάρου, με ιστορία 1.700 ετών, θεωρείται σήμερα ένα από τα σπουδαιότερα παλαιοχριστιανικά μνημεία της χώρας. Χτίστηκε τον 4ο αιώνα από τον Μέγα Κωνσταντίνο, έπειτα από τάμα της μητέρας του, αγίας Ελένης, ανακαινίστηκε στα χρόνια του αυτοκράτορα Ιουστινιανού και απέκτησε τις ονομασίες Καταπολιανή και Εκατονταπυλιανή. Σταδιακά επικράτησε η δεύτερη ονομασία, από τις 99 φανερές και την κρυφή πύλη του ναού, που, σύμφωνα με την παράδοση, θα ανοίξει όταν οι Ελληνες πάρουν πίσω την Κωνσταντινούπολη.<br /> <br /> * Σε μια έκταση 500 στρεμμάτων στο Βέρμιο, που δώρισε για την ανέγερση προσκυνήματος η κοινότητα Καστανιάς, βρίσκεται το νέο «σπίτι» της Παναγίας Σουμελά, που «φιλοξενεί» σήμερα την ιερή εικόνα και τα κειμήλια της ιστορικής μονής της Σουμελιώτισσας στην Τραπεζούντα. Η θεμελίωση έγινε το 1951, ενώ την επόμενη χρονιά, έπειτα από μια εικοσαετία παραμονής στο Βυζαντινό Μουσείο, η εικόνα της Παναγίας «ενθρονίστηκε» με όλες τις τιμές στον καινούργιο ναό. Η μονή της Παναγίας Σουμελά στο Βέρμιο ήρθε να «στεγάσει» ξανά τον πόνο, τις ελπίδες και τα όνειρα των Ποντίων και υποδέχεται κάθε καλοκαίρι χιλιάδες πιστούς, που συμμετέχουν με ευλάβεια στις ακολουθίες του Δεκαπενταύγουστου. «Στα φιλόξενα υψώματα του Βερμίου αναπολούμε τις πατρίδες μας, τιμούμε την πίστη μας, γαλουχίζουμε τα νέα παιδιά με τις αξίες και τα ήθη των προγόνων μας» λέει ο πρόεδρος του Ποντιακού Σωματείου «Παναγία Σουμελά» Γιώργος Τανιμανίδης. Φέτος των ιερών ακολουθιών θα προεξάρχει ο σεβασμιότατος μητροπολίτης Βέροιας - Ναούσης και Καμπανίας Παντελεήμων, ενώ ανήμερα της μεγάλης γιορτής, στις 7 το πρωί, θα τελεστούν όρθρος και πανηγυρικό αρχιερατικό συλλείτουργο και θα ακολουθήσουν λιτάνευση της αγίας εικόνας και συνάντηση εκπροσώπων Αρχών με εκπροσώπους ποντιακών σωματείων.<br /> <br /> * Το μοναστήρι της Παναγίας Χοζοβιώτισσας στην Αμοργό, με το κατάλευκο χρώμα και τα 300 σκαλοπάτια, «αγναντεύει» εδώ και 926 χρόνια το απέραντο γαλάζιο του Αιγαίου από την άκρη ενός γκρεμού. Η μονή χτίστηκε από τον αυτοκράτορα Αλέξιο Α' Κομνηνό μετά την εύρεση μιας εικόνας της Παναγίας που έφθασε στο νησί μέσα σε βάρκα από τη Μικρά Ασία. Λέγεται ότι την τοποθέτησε εκεί μια γυναίκα από την πόλη Χόζοβα της Παλαιστίνης, που την άφησε να «ταξιδέψει» στη θάλασσα για να μην πέσει στα χέρια των εικονομάχων. Η μονή απέκτησε μετόχια σε Κρήτη, Λέρο, Νάξο, Ιο και άλλα νησιά και διατήρησε την επιρροή της ακόμη και την εποχή της Τουρκοκρατίας.<br /> <br /> * Στην Αγιασώτισσα της Λέσβου φυλάσσεται η εικόνα της Παναγίας με το Θείο Βρέφος που μετέφερε στο νησί από τα Ιεροσόλυμα ο ιερομόναχος Αγάθων στα χρόνια της Εικονομαχίας. Ο σύγχρονος ναός χτίστηκε το 1815 πάνω στα ερείπια δύο εκκλησιών. Η πρώτη κατασκευάστηκε το 1173 και κατεδαφίστηκε λόγω φθοράς και η δεύτερη καταστράφηκε από πυρκαγιά τον Αύγουστο του 1812. <br /> <br /> * Στη μονή της Προυσιώτισσας στην Ευρυτανία φυλάσσεται εικόνα της Παναγίας (δημιούργημα του ευαγγελιστή Λουκά) που σώθηκε το 829 μ.Χ. από τους εικονομάχους. 1.900 χρόνια ιστορίας «μετράει» η μονή της Φανερωμένης στη Λευκάδα, ενώ σημαντικό προσκύνημα θεωρείται και η Παναγία Κανάλα, ο «ιερός τόπος» της Κύθνου.<br /> <br /> <br /> <strong>Σουμελά: Το σύμβολο της ποντιακής πίστης</strong><br /> <br /> Χτισμένη σε μια απόκρημνη πλαγιά της Τραπεζούντας, η ιστορική μονή της Παναγίας Σουμελά συνδέθηκε με τις πιο ένδοξες στιγμές της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και αποτέλεσε για 16 αιώνες «καταφύγιο» των Ελλήνων του Πόντου, σύμβολο ελπίδας και πνευματικό κέντρο που εκπαίδευσε χιλιάδες ιερείς και δασκάλους. Ηταν το 386 μ.Χ., όταν οι μοναχοί Βαρνάβας και Σωφρόνιος έφθασαν, έπειτα από πολλές ημέρες πεζοπορίας, στο όρος Μελά, είδαν σε όραμα την Παναγία και αποφάσισαν να ιδρύσουν εκεί τη μοναχική σκήτη τους.<br /> <br /> Ακολουθώντας ένα σμήνος χελιδονιών που πετούσαν κοντά σε μια σπηλιά, βρήκαν τη φιλοτεχνημένη από τον ευαγγελιστή Λουκά εικόνα της Παναγίας της Αθηνιώτισσας που, σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, μεταφέρθηκε εκεί από αγγέλους. Οι δύο μοναχοί έχτισαν το κελί τους στη σπηλιά και «στερέωσαν» στα βράχια μια εκκλησία αφιερωμένη στην Παναγία. Στα χρόνια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας το μοναστήρι απέκτησε πολλά προνόμια, κτήματα και κειμήλια, ενώ στις εγκαταστάσεις του λειτουργούσαν ξενώνες και βιβλιοθήκη όπου φυλάσσονταν σπάνια έγγραφα.<br /> <br /> Η μονή βρέθηκε πολλές φορές στο στόχαστρο ληστών, ενώ μετά την Μικρασιατική Καταστροφή έπεσε στα χέρια των Τούρκων, που κατέστρεψαν τα κτίρια και προχώρησαν σε λεηλασίες και βανδαλισμούς. Οι μοναχοί πρόλαβαν όμως να φυλάξουν σε μια κρύπτη στο κοντινό παρεκκλήσι της Αγίας Βαρβάρας την εικόνα της Παναγίας, το Ευαγγέλιο του οσίου Χριστοφόρου και τον Σταυρό (με τίμιο ξύλο) του αυτοκράτορα Εμμανουήλ Γ' Κομνηνού. Οι «θησαυροί» της Παναγίας Σουμελά παρέμειναν κρυμμένοι έως τις αρχές της δεκαετίας του 1930, όταν ελληνική αντιπροσωπία επισκέφθηκε την περιοχή (έπειτα από συμφωνία με την τουρκική κυβέρνηση), προκειμένου να ανοίξει την κρύπτη και να τα μεταφέρει στην Αθήνα.<br /> <br /> Από το 1923 και για περίπου τρεις δεκαετίες η μονή ερήμωσε. Τη δεκαετία του 1950 εκδήλωσαν την επιθυμία να την επισκεφθούν αξιωματικοί του αμερικανικού στρατού, ενώ μετά το 1970 άρχισαν να φθάνουν στην περιοχή ξένοι τουρίστες. Στις 14 Αυγούστου του 1996 τελέστηκε στην είσοδο της μονής κρυφή δοξολογία, με τη συμμετοχή περίπου 100 μελών ποντιακών οργανώσεων, ενώ το 2010 ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος τέλεσε την πρώτη -έπειτα από σχεδόν εννέα δεκαετίες «σιωπής»- πανηγυρική Θεία Λειτουργία στο ιστορικό μοναστήρι.<br /> <br /> <br /> <strong>Θαυματουργικές επεμβάσεις (επί δύο χιλιετίες) από την «υπέρμαχο στρατηγό</strong>» <strong>του Γένους</strong><br /> <br /> <br /> Εικόνες που βρέθηκαν έπειτα από οράματα αγίων, μοναχών, αλλά και απλών ανθρώπων, ασθενείς που θεραπεύτηκαν, περιοχές που απαλλάχθηκαν από επιδημίες, μοναστήρια που «άντεξαν» στις επιδρομές πειρατών, ξαφνικές νεροποντές και μπουρίνια που έσωσαν ολόκληρες πόλεις, αποτρέποντας τις επιθέσεις των Τούρκων ή άλλων εχθρών. Αναρίθμητα είναι τα θαύματα της Παναγίας, οι μικρές ή μεγαλύτερες.<br /> <br /> <a href="http://www.dimokratianews.gr/" target="_blank">πηγή</a> <!-- Blogger automated replacement: "https://images-blogger-opensocial.googleusercontent.com/gadgets/proxy?url=http%3A%2F%2Fwww.dimokratianews.gr%2Fsites%2Fdefault%2Ffiles%2F18f098_63.jpg%3F1407957582&container=blogger&gadget=a&rewriteMime=image%2F*" with "https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEhf4ksBjvhpOIcCrhWMxBoHpODJ0V4m8KyG2xmABCe-RtyjBK_OYCYMtBgw1WMD0K76Fq9KXmgpFXqob59ymyl2IfgjTS27yZ5ovCRDitblJwjDhnDhSl65SMMY52jy4-4LOl3jnuweAiDOcz_aI99FQ8qknBjP4JS9Pb_-eweUHucazfapyYjwUw=" -->

Ολη η Ελλάδα «ακουμπά» τις ελπίδες της στη Μεγαλόχαρη!

15-8-2014 Tο πιο ιερό πρόσωπο της ορθοδοξίας τιμάται σήμερα και αύριο στα ιστορικά προσκυνήματα ανά την επικράτεια. Μεγαλόχαρη, Οδηγήτ...

Διαβάστε την συνέχεια