Συγκλονίζεται η Γερμανία στις εκλογές 23/2. Στρατηγική νίκη για πατριωτικό AfD με 21%. Στο 30% το CDU, σοκ σε Βερολίνο και ΕΕ.

<img height="360" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/fcc87877a52b58947d5d57424f011cb0_XL.jpg" width="731" /><br /><br /><div>Οικονομία και Trump κρίνουν τις γερμανικές εκλογές - Μεγάλη νίκη για AfD με πρωτοφανή σε ομοσπονδιακό επίπεδο ποσοστά - Ασταθής και με πολλά προβλήματα μπροστά της και η νέα κυβέρνηση συνασπισμού που θα προκύψει<br /><br />Σε εξέλιξη είναι την Κυριακή 23/2/2025 οι ομοσπονδιακές εκλογές στη Γερμανία, οι οποίες διεξάγονται στη σκιά της οικονομικής κρίσης και του γεωπολιτικού τυφώνα Trump που σαρώνει τα πάντα. <br />Οι κάλπες κλείνουν στις 19:00 και θεωρείται δεδομένο πως την πρώτη θέση θα καταλάβει η Χριστιανοδημοκρατική Ένωση CDU-CSU του Friedrich Merz με ένα ποσοστό κοντά στο 30%.<br />Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις η συμμετοχή είναι αυξημένη σε σχέση με τις εκλογές του 2021.<br />Ωστόσο ιδιαίτερα σημαντική για τις πολιτικές εξελίξεις θα είναι η διαφορά που θα τη χωρίζει από το πατριωτικό κόμμα Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) που σίγουρα θα έλθει δεύτερο… ήδη έχει ένα ποσοστό 21% και μπορεί να ανεβεί κι άλλο, αφού παρουσιάζει τέτοια δυναμική.<br />Καθοριστικό ρόλο θα παίξουν οι αναποφάσιστοι από τα 59,2 εκατομμύρια ψηφοφόρων που ξεπερνούν το 25% - πολλοί εκ των οποίων νέοι – οι οποίοι στρέφονται στη λεγόμενη αντισυστημική ψήφο.<br />Το AfD μπορεί να θεωρείται ήδη ο νικητής των εκλογών, αφού πλέον καθορίζει την πολιτική ατζέντα στη Γερμανία και θα αποτελέσει μία ισχυρή αξιωματική αντιπολίτευση.<br />Για να γίνει καγκελάριος, ο Merz θα πρέπει να σχηματίσει κυβερνητικό συνασπισμό, είτε με το σοσιαλδημοκρατικό SPD του Scholz που θα καταποντιστεί με ένα ποσοστό κοντά στο 15%, είτε με τους Πράσινους που έχουν 12,5% ή πιθανώς και με τα δύο κόμματα.<br />Πρόκειται για μία εξέλιξη, που θα οδηγήσει σε μία επανάληψη του αντιδημοφιλούς, διχαστικού συνασπισμού τριών κομμάτων με επικεφαλής τον Olaf Scholz.<br />Η Αριστερά εξακολουθεί να αυξάνει τις δυνάμεις της και βρίσκεται στο 7,5% ενώ Φιλελεύθεροι (FDP) και Συμμαχία, Sahra Wagenknecht, (BSW) δίνουν μάχη για να περάσουν το εκλογικό όριο του 5%.<br /><br /><img height="379" src="https://www.bankingnews.gr/image/germany_poll.JPG" width="640" /><br />Πόσοι ψηφίζουν<br /><br />Στις κάλπες προσέρχονται 59 εκατ. Γερμανοί για να εκλέξουν τους 630 βουλευτές της Κάτω Βουλής (Bundestag).<br />Από αυτούς, περίπου 2,3 εκατομμύρια πολίτες ψηφίζουν για πρώτη φορά, ενώ πάνω από 200.000 Γερμανοί του εξωτερικού ψήφισαν με επιστολική ψήφο.<br />Την ψήφο των 59,2 εκατομμυρίων πολιτών διεκδικούν 29 κόμματα (από 47 κόμματα στις εκλογές του 2021),<br />Οι ψηφοφόροι καλούνται στην κάλπη για δύο ψήφους, μια για έναν υποψήφιο βουλευτή της περιφέρειάς τους και μια για ένα κόμμα της εκλογικής τους περιφέρειας.<br /><br />Ψήφισαν Steinmeier, Scholz και Merz<br /><br />Σε εκλογικό κέντρο στο Βερολίνο πήγε για να ψηφίσει ο Γερμανός Πρόεδρος Frank-Walter Steinmeier, μέλος του SPD.<br />Μάλιστα, κάλεσε τους Γερμανούς να κάνουν χρήση του δικαιώματος ψήφου, λέγοντας χαρακτηριστικά "βοηθήστε στον καθορισμό του μέλλοντος για τη χώρα μας και ψηφίστε έχοντας επίγνωση ότι η ψήφος σας μπορεί να είναι αποφασιστικής σημασίας".<br /><br />Πάντως, ο Scholz το πρωί των εκλογών δεν άλλαξε τις συνήθειές του και μετά τις 8:30 το πρωί πήγε για τζόκινγκ, συνοδευόμενος από τους σωματοφύλακές του, στο Πότσνταμ (Βρανδεμβούργο), περνώντας δίπλα από το κοινοβούλιο του κρατιδίου και την εκκλησία του Αγίου Νικολάου.<br /></div><div>Γύρω στις 11:00 ψήφισε και ο επικεφαλής της χριστιανοδημοκρατικής αντιπολίτευσης, Friedrich Merz, ο οποίος είναι φαβορί σήμερα και σε περίπτωση που εκλεγεί Καγκελάριος, σκοπεύει να πάει στο Παρίσι για να συναντηθεί με τον Γάλλο πρόεδρο E. Macron, αλλά και στην Βαρσοβία για να συναντηθεί με τον Πολωνό πρωθυπουργό, D. Tusk.<br /><br />Σπεύδουν στις κάλπες οι Γερμανοί - Υψηλότερη συμμετοχή σε κάποια κρατίδια σε σχέση με τις εκλογές του 2021<br /><br />Η επίσημη εκτίμηση για τη συμμετοχή των ψηφοφόρων δεν αναμένεται πριν από αργά το απόγευμα, ορισμένα κρατίδια έχουν ήδη δημοσιεύσει πρώιμα στατιστικά στοιχεία, τα οποία αναφέρονται από τα γερμανικά μέσα ενημέρωσης.<br />Στη Σαξονία, μέχρι το μεσημέρι, το 27,1% των πολιτών ψήφισαν, σε σύγκριση με το 25,8% την ίδια ώρα στις εκλογές του 2021.<br />Στην Κάτω Σαξονία, το ποσοστό έφτασε το 43%, έναντι 36,6% το 2021.<br />Η αύξηση ήταν ακόμη πιο έντονη στη Σαξονία-Άνχαλτ, όπου το 37,1% των πολιτών ψήφισαν μέχρι το μεσημέρι, σε σχέση με το 26,5% την ίδια ώρα το 2021.<br />Αντίθετα, στο Σλέσβιχ-Χόλσταϊν, μέχρι τις 11 π.μ., το 21,3% των ψηφοφόρων ψήφισαν, σημειώνοντας ελαφρά μείωση σε σχέση με το 23,8% το 2021.<br /><br />To AfD καθορίζει την ατζέντα, ανεβαίνει συνεχώς η δυναμική του<br /><br />Το ενδιαφέρον στοιχείο των συγκεκριμένων εκλογών είναι το πρωτοφανές επίπεδο υποστήριξης, για το AfD.<br />Τρεις μαζικές δολοφονίες τους τελευταίους τρεις μήνες —στη χριστουγεννιάτικη αγορά του Μαγδεμβούργου, στο Aschaffenburg και πιο πρόσφατα στο Μόναχο— έχουν ρίξει βαριά τη σκιά τους στην προεκλογική εκστρατεία.<br />Και οι τρεις δράστες καταγόταν από τη Μέση Ανατολή και, στις δύο από τις τρεις περιπτώσεις, είχαν υποβάλει αίτηση για άσυλο ανεπιτυχώς.<br />Αυτά τα γεγονότα ενίσχυσαν τη δύναμη του AfD που έχει θέσει μετ’ επιτάσεως το θέμα της μετανάστευσης.<br />Το προβάδισμα CDU-CSU έναντι του AfD ήταν 15% στα μέσα Νοεμβρίου 2024 και τώρα έφτασε να βρίσκεται κάτω από το 8%.<br />Στο πρώτο τηλεοπτικό debate, που πραγματοποιήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου, συμμετείχαν μόνο ο Merz και ο Scholz.<br />Και ενώ η διαφορά μεταξύ CDU-CSU και AfD μειωνόταν σταθερά, ο Merz υποστήριξε ένα ψήφισμα στη Bundestag (Γερμανική Βουλή) που ζητούσε σκληρότερα μέτρα κατά της παράτυπης μετανάστευσης και την άμεση απέλαση όλων των αλλοδαπών, που αιτήθηκαν άσυλο αλλά δεν κατάφεραν να πάρουν το καθεστώς.<br /><br />Το… τείχος προστασίας CDU- SPD - Πράσινοι<br /><br />Στις 29 Ιανουαρίου 2025, αυτό το ψήφισμα εγκρίθηκε με την υποστήριξη του AfD.<br />Ο Merz, στο μυαλό των πολλών επικριτών του, είχε σπάσει το ταμπού του «τείχους προστασίας» - δηλαδή τη δέσμευση όλων των κυρίαρχων κομμάτων να μην συνεργαστούν με το AfD.<br />Η κίνησή του αντιμετωπίστηκε από πολύ μεγάλες πορείες διαμαρτυρίας στο Βερολίνο και σε άλλες πόλεις.<br />Ο Merz επιμένει τώρα ότι το CDU-CSU δεν θα παραβιάσει ποτέ τη δέσμευσή του να μην συνεργαστεί με το AfD.<br />Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, ούτε οι Σοσιαλδημοκράτες (SPD) του Scholz ούτε οι Πράσινοι με επικεφαλής τον υπουργό Οικονομίας Robert Habeck απέσπασαν μεγάλη δυναμική, καθώς και οι δύο φέρουν ευθύνη για την γερμανική οικονομία και τα εγκληματικά γεωπολιτικά λάθη, που οδήγησαν τη Γερμανία σε αποβιομηχάνιση.<br /><br />Τα μηνύματα στο ..παρά 5 πριν τις κάλπες από Merz, Scholz, Habeck, Weidel<br /><br />Μπορεί οι κάλπες για τις πρόωρες βουλευτικές εκλογές στη Γερμανία να άνοιξαν σήμερα, Κυριακή 23/2, ωστόσο οι πολιτικοί αρχηγοί που διεκδικούν την ψήφο των 59 εκατ. πολιτών, έστειλαν τα τελευταία μηνύματά τους λίγες ώρες πριν, αφού το βράδυ του Σαββάτου 22/2 ολοκληρώθηκε η προεκλογική περίοδος.<br />Έτσι, στο Μόναχο ο υποψήφιος της Χριστιανικής Ένωσης (CDU/CSU) Friedrich Merz, επιχείρησε να καθησυχάσει τους νόμιμους μετανάστες στη Γερμανία ότι δεν κινδυνεύουν από την κυβέρνηση που προεξοφλεί πως θα σχηματίσει μετά την εκλογική αναμέτρηση. «Τίποτα δεν θα λειτουργούσε αν για 24 ώρες οι εργαζόμενοι με μεταναστευτικό υπόβαθρο αποφάσιζαν να μην πάνε στη δουλειά τους», σημείωσε και απέκλεισε ξανά ρητά κάθε ενδεχόμενο μετεκλογικής συνεργασίας με την ακροδεξιά.<br />Ο Γερμανός καγκελάριος Olaf Scholz (σοσιαλδημοκρατικό SPD) στην εκλογική του περιφέρεια, το Πότσνταμ, απευθύνθηκε στους νέους που φαίνεται να του γυρνούν την πλάτη, υποσχόμενος ψήφο στα 16 (και) στις εθνικές εκλογές.<br />Μάλιστα, εμφανίστηκε αισιόδοξος ότι το Σοσιαλιστικό Κόμμα (SPD) θα εξασφαλίσει τελικά υψηλότερο ποσοστό από αυτό που προβλέπουν οι δημοσκοπήσεις, κερδίζοντας στην κάλπη πολλούς αναποφάσιστους καθώς «διακυβεύεται το μέλλον της χώρας». Ανακοίνωσε δε, ότι σκοπεύει να παραμείνει βουλευτής εφόσον εκλεγεί, ακόμη και αν δεν ηγηθεί της επόμενης κυβέρνησης.<br />Από την πλευρά του, στο Αμβούργο ο υποψήφιος των Πρασίνων, Robert Habeck, στην τελευταία προεκλογική του εμφάνιση, τόνισε ότι το κόμμα του πρέπει να βγει ενισχυμένο από την κάλπη, προκειμένου να μπορέσει έτσι να συμμετάσχει και στην επόμενη κυβέρνηση για να εγγυηθεί τη συνέχιση πολιτικών για το κλίμα, καθώς «δεν έχουμε την πολυτέλεια να περιμένουμε άλλα 4 χρόνια για το κλίμα».<br />Η υποψήφια της Εναλλακτικής για την Γερμανία (AfD) Alice Weidel, στο τελευταίο μήνυμα στους ψηφοφόρους προτού ανοίξουν οι κάλπες , ανέφερε «αντί να στέλνουμε όπλα στην Ουκρανία» να επιστρέψει η υποχρεωτική στρατιωτική θητεία δυο ετών.<br /><br />Η Weidel κυριαρχεί στη γερμανική πολιτική σκηνή<br /><br />Ένας Γερμανός διπλωμάτης αποκάλυψε στο Politico ότι η Ευρώπη είχε λάβει επανειλημμένες κλήσεις αφύπνισης (σχετικά με την επιτακτική ανάγκη να αυξηθούν οι στρατιωτικές δαπάνες), αλλά «συνέχισε να πατάει το κουμπί αναβολής».<br />«Είναι δύσκολο να καταλάβουμε πώς οι Ευρωπαίοι αναλυτές θα μπορούσαν να έχουν αποτύχει να προετοιμάσουν οποιοδήποτε ενδεχόμενο για το είδος του δραματικού αναπροσανατολισμού της αμερικανικής πολιτικής για την Ουκρανία που είχε προβλεφθεί ξεκάθαρα πριν και κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας του Trump» γράφει σε ανάλυσή του το Responsible Statecraft.<br />Ο Merz προσέκρουσε πρόσφατα στη θέση του SPD σχετικά με τη χαλάρωση του λεγόμενου φρένου χρέους που έχει σταθεί εμπόδιο σε οποιαδήποτε σημαντική αύξηση των αμυντικών δαπανών στη Γερμανία.<br />Αυτό μπορεί να είναι μια μικρή ένδειξη ότι η κλήση αφύπνισης ακούστηκε.<br />Το τελευταίο τηλεοπτικό debate της προεκλογικής εκστρατείας στις 16 Φεβρουαρίου, περιλάμβανε και τους τέσσερις από τους κορυφαίους υποψηφίους — Merz, Scholz, Robert Habeck (Πράσινοι) και Alice Weidel από το AfD.<br /><br />Ο Merz επανέλαβε την υποστήριξή του για την αποστολή γερμανικών πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς Taurus στην Ουκρανία ενώ ο Scholz συνέχισε να αντιτίθεται σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο.<br />Κανένας από τους δύο δεν σημείωσε ότι αυτή η επί μακρόν δοκιμασμένη ερώτηση θα είναι αμφισβητήσιμη εάν οι ΗΠΑ επιτύχουν στην προσπάθειά τους να καταλήξουν σε εκεχειρία ή με άλλο τρόπο σημειώσουν πρόοδο στις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις.<br />Ο Merz είπε στη Weidel ότι η «ουδέτερη» θέση της για τον πόλεμο της Ουκρανίας, κατά τη γνώμη του, θα απέκλειε το AfD από το να είναι ποτέ στην κυβέρνηση.<br />Ο Scholz επιτέθηκε σκληρά στις προτάσεις του AfD για αναζωογόνηση της οικονομίας.<br /><br />Κυβέρνηση εν αναμονή το AfD θα συγκλονίσει το γερμανικό πολιτικό σύστημα και την Ευρώπη<br /><br />Ωστόσο, αυτή η συζήτηση, που σχεδιάστηκε πολύ πριν από την επίθεση του Vance στο τείχος προστασίας, απέδωσε έμμεσα έναν βαθμό σεβασμού στη θέση του AfD στην προεκλογική κούρσα.<br />Αν και ξεκάθαρα θυμωμένος με τις παρατηρήσεις του Vance, ο Scholz επανέλαβε την επιτακτική ανάγκη για τη Γερμανία να αποφευχθεί μία ένταση μεταξύ των ΗΠΑ και των ευρωπαϊκών κρατών – μελών του ΝΑΤΟ.<br />Η Γερμανία —που παραδοσιακά βασίζεται περισσότερο στις αμερικανικές αμυντικές εγγυήσεις από την πυρηνική δύναμη Βρετανία ή τη Γαλλία— φαίνεται πιθανό να συμφιλιωθεί με μια προτεινόμενη διευθέτηση, εφόσον το αποτέλεσμα για την Ουκρανία μπορεί να απεικονιστεί ως θεμέλιο για την εθνική της επιβίωση και ανάκαμψη.<br /><br />Η Γερμανία θα δεχθεί τη μετατόπιση του βάρους προς την Ευρώπη στο ΝΑΤΟ, προς το συμφέρον της αποτροπής οποιασδήποτε ανοιχτής ρήξης μεταξύ των ΗΠΑ και της Ευρώπης.<br />Σύμφωνα με την ατλαντική παράδοση της γερμανικής κεντροδεξιάς, ο Merz είναι προσεκτικός σχετικά με τις συνέπειες της απότομης αλλαγής της πολιτικής της Ουάσιγκτον στην Ουκρανία.<br />Το αντιπολεμικό AfD και το BSW χαιρέτησαν και τα δύο τη συνέχιση των διαπραγματεύσεων.<br />Αν και η σύνοδος κορυφής του Παρισιού που συγκλήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου από τον Macron δεν έφερε τη συναίνεση μεταξύ των Ευρωπαίων για τα επόμενα βήματα, η εστίαση στο αν και πότε θα αναπτυχθούν δήθεν ειρηνευτικές δυνάμεις στην Ουκρανία δείχνει ότι οι ΗΠΑ κατάφεραν να μετατοπίσουν τη συζήτηση προς την αποδοχή του τετελεσμένου γεγονότος της στροφής των Ουάσινγκτον στο φλέγον αυτό ζήτημα.<br />Υπό το πρίσμα της συγκλονιστικής στροφής των ΗΠΑ, όσον αφορά στις σχέσεις με τη νεοφιλελεύθερη Ευρώπη, οι εκλογές στις 23/2 μπορούν να θεωρηθούν ως ο προθάλαμος για ιστορικές εξελίξεις στη Γερμανία, οι οποίες δύνανται να σηματοδοτήσουν τον απογαλακτισμό του Βερολίνου από τον Ατλαντισμό των τελευταίων δεκαετιών.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Συγκλονίζεται η Γερμανία στις εκλογές 23/2. Στρατηγική νίκη για πατριωτικό AfD με 21%. Στο 30% το CDU, σοκ σε Βερολίνο και ΕΕ.

Οικονομία και Trump κρίνουν τις γερμανικές εκλογές - Μεγάλη νίκη για AfD με πρωτοφανή σε ομοσπονδιακό επίπεδο ποσοστά - Ασταθής και με πολλά...

Διαβάστε την συνέχεια

Τέτοια Ευρώπη πολεμοκάπηλων να μας λείπει!

<img height="427" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2025/02/Munich-trump-putin-vance01-768x512.jpg" width="779" /><br /><h3><div style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η Ελλάδα δεν έχει κανένα συμφέρον από τη συνέχιση της αιματοχυσίας στην Ουκρανία, πρέπει να νικήσει η ειρήνη…</span></div></h3><h3>Του <b>ΓΙΩΡΓΟΥ ΧΑΡΒΑΛΙΑ</b></h3>Δεν ξέρω αν το αντιλαμβάνεστε, αλλά όλοι αυτοί οι υστερικοί που εξακολουθούν μέσα στο διαταραγμένο μυαλό τους να θεωρούν ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία θα τελειώσει όταν…χάσει η Ρωσία, προέρχονται από εκείνες τις χώρες που μας έκαναν τον βίο αβίωτο την περίοδο των μνημονίων.<br /><br />Ορισμένοι είχαν τότε και πρωταγωνιστικό ρόλο στην ελληνική απομόνωση και την εκστρατεία εκφοβισμού με την επίκληση του Grexit.<br /><br />Δεν ξέρω επίσης αν παρατηρήσατε ότι ο ίδιος ο Ζελένσκυ, μετά το χονδροειδές άδειασμα που του επιφύλαξε ο Τραμπ, πήγε να κλάψει στον ώμο του Ερντογάν και θέλοντας να δείξει πόσο αγαπάει την Τουρκία κατέθεσε κι ένα στεφάνι στο μαυσωλείο του Ατατούρκ.<br /><br />Τέλος, δεν είμαι καθόλου βέβαιος, ότι κάποιοι στην δική μας κυβέρνηση έχουν αντιληφθεί πως ο σημερινός Ουκρανός ηγέτης είναι πλέον αυτό που λένε οι Αμερικανοί «dead man walking». Τελειωμένος δηλαδή, με στεγνό καθάρισμα.<br /><br />Αμφιβάλω αν το έχει συνειδητοποιήσει και ο ίδιος ο Μητσοτάκης που βρίσκεται στο κατώφλι της ίδιας συναδελφικής κατηγορίας αλλά επιμένει να παίρνει γραμμή από άλλους, επίσης τελειωμένους, της (ελεγχόμενης από την Γερμανία) ευρωπαικής συντεχνίας εθνομηδενιστών.<br /><br />Ανεξάρτητα όμως απ’ όλα αυτά ένα είναι απολύτως βέβαιο: Ότι τα λεγόμενα «ευρωπαικά συμφέροντα», έτσι όπως καθορίζονται από το ευρωιερατείο Βρυξελλών και Βερολίνου, ολοένα και απομακρύνονται από τα αντίστοιχα ελληνικά. Για την ακρίβεια θα σας έλεγα ότι μετά την αμερικανική αποκαθήλωση Ζελένσκι, έρχονται σε ευθεία σύγκρουση με υπαρξιακής σημασίας εθνικά ζητήματα που κρίνουν αν η Ελλάδα μεσοπρόθεσμα θα μείνει ζωντανή. <b><a href="https://hellasjournal.com/2025/02/tetoia-evropi-polemokapilon-na-mas-leipei-i-ellada-den-echei-kanena-symferon-apo-ti-synechisi-tis-aimatochysias-stin-oukrania-prepei-na-nikisei-i-eirini/">ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</a></b><div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τέτοια Ευρώπη πολεμοκάπηλων να μας λείπει!

Η Ελλάδα δεν έχει κανένα συμφέρον από τη συνέχιση της αιματοχυσίας στην Ουκρανία, πρέπει να νικήσει η ειρήνη… Του  ΓΙΩΡΓΟΥ ΧΑΡΒΑΛΙΑ Δεν ξέρω...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Ερντογάν «παίζει το χαρτί» της Ρωσικής απειλής για Ουκρανία και Ευρώπη. Η Ελλάδα χάνει τη στήριξη της ΕΕ έναντι της Τουρκίας.

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2025-01/%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BA%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82%20%CF%83%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%84%CF%8C%CF%82%206.jpg?itok=CZCt4ja2" width="714" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η τουρκική επιθετικότητα σε βάρος της Ελλάδας θα "χτυπήσει κόκκινο" μετά το κλείσιμο του πολεμικού μετώπου και την επίτευξη ειρηνευτικής συμφωνίας στην Ουκρανία.</span></h3>Η επικείμενη αγορά των μαχητικών Eurofighter και των πυραύλων Meteor από τους Τούρκους είναι γεγονός, παρά τις προσπάθειες της Ελλάδας προς την σύμμαχο Γαλλία, για να αποτραπεί τουλάχιστον η πώληση των πυραύλων, αφού αυτοί αποτελούν κλειδί για την διατήρηση της αεροπορικής υπεροχής της χώρας μας έναντι της Τουρκίας σε Αιγαίο και ΝΑ Μεσόγειο.<br /><br />Η πώληση των παραπάνω αεροσκαφών και πυραύλων στην Τουρκία από τους Ευρωπαίους ωστόσο δείχνει μια αναθέρμανση των σχέσεων μεταξύ Ευρώπης-Τουρκίας.<br />Αναθέρμανση των πωλήσεων στρατιωτικού υλικού από την Ευρώπη προς την Τουρκία <br /><br />Γαλλικό μέσο ενημέρωσης αναφέρει ότι η κίνηση αυτή δείχνει αναθέρμανση των σχέσεων Ευρώπης-Τουρκίας αναφορικά με τις πωλήσεις στρατιωτικού υλικού, θέτοντας σε συναγερμό την Ελλάδα.<br /><br />Επισημαίνεται ότι η κίνηση έρχεται καθώς η Τουρκία, που διαθέτει τον δεύτερο μεγαλύτερο στρατό του ΝΑΤΟ, θεωρείται ότι μπορεί να διαδραματίσει δυνητικά βασικό ρόλο στους στόχους ασφάλειας της Ευρώπης, καθώς αυξάνονται οι αμφιβολίες για τη δέσμευση της Ουάσιγκτον στην άμυνα της ηπείρου.<br /><br />Έτσι παρά το γεγονός ότι η Γαλλία και η Ελλάδα υπέγραψαν πρόσφατα αμυντικό σύμφωνο, ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν φέρεται να απέρριψε τις ελληνικές εκκλήσεις για μπλοκάρισμα της πώλησης πυραύλων, η οποία γίνεται από ευρωπαϊκή κοινοπραξία με έδρα τη Γαλλία.<br /><br />«Νομίζω ότι η απόφαση της Γαλλίας σχετίζεται με αυτό που συμβαίνει στην Ουκρανία», ισχυρίζεται ο καθηγητής διεθνών σχέσεων Federico Donelli του Πανεπιστημίου της Τεργέστης στην Ιταλία.<br /><br />«Η Τουρκία και οι ευρωπαϊκές χώρες έχουν το ίδιο γεωστρατηγικό ενδιαφέρον», προσθέτει ο Donelli. "Αν ρωτήσετε την Τουρκία και τους Τούρκους πολιτικούς, γι' αυτούς, η κύρια απειλή για την ασφάλεια και τη σταθερότητα της χώρας και την ακεραιότητα της χώρας παραμένει η Ρωσία. Νομίζω λοιπόν ότι σε αυτό το σημείο συγκλίνουν η Γαλλία, η Τουρκία, ακόμη και άλλες ευρωπαϊκές χώρες".<br />Η σημασία του τουρκικού στρατού για την Ευρωπαϊκή ασφάλεια<br /><br />Με περισσότερα από 800.000 άτομα στις ένοπλες δυνάμεις της, συμπεριλαμβανομένων των εφέδρων, η Τουρκία είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος στρατός του ΝΑΤΟ.<br /><br />Η σημασία του τουρκικού στρατού για την ευρωπαϊκή ασφάλεια θα μπορούσε να αυξάνεται με την διαφαινόμενη απειλή της Ρωσίας και της Ουάσιγκτον που απαιτούν από την Ευρώπη να αναλάβει μεγαλύτερη ευθύνη για την άμυνά της.<br /><br />«Πιστεύουμε ότι είναι σημαντικό μέρος της κοινής συμμαχίας να εντείνουν οι Ευρωπαίοι τιςπροσπάθειές τους, ενώ η Αμερική εστιάζει σε περιοχές του κόσμου που βρίσκονται σε μεγάλο κίνδυνο», προειδοποίησε ο Αντιπρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών JD Vance στη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου αυτόν τον μήνα.<br /><br />Το κακό ιστορικό της Τουρκίας στα ανθρώπινα δικαιώματα έχει προκαλέσει ένταση στις σχέσεις με την Ευρωπαϊκή Ένωση, μαζί με την αυταρχική φήμη του Τούρκου ηγέτη Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.<br /><br />Αλλά τέτοιες ανησυχίες φαίνεται να ξεπερνιούνται από φόβους για την ασφάλεια.<br /><br />"Μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία,η Τουρκία αρχίζει να γίνεται αντιληπτή από τα μέλη του ΝΑΤΟ ως σημαντικός σύμμαχος", εξηγεί ο Donelli.<br /><br />«Ίσως να μην είναι ο καλύτερος σύμμαχος ποτέ γιατί γνωρίζουμε ότι η Τουρκία δεν είναι εύκολος εταίρος, αλλά ταυτόχρονα είναι και ο πιο χρήσιμος».<br />Η Ρωσική απειλή και ο ρόλος της Τουρκίας για την αφάλεια Ουκρανίας- Ευρώπης<br /><br />Οι Ευρωπαίοι ηγέτες συναντήθηκαν αυτόν τον μήνα για να συζητήσουν την Ουκρανία και την απειλή για την ασφάλεια που αντιμετωπίζει η ήπειρος. <br /><br />«Οι ευρωπαίοι σύμμαχοι κατάλαβαν ότι χωρίς την Τουρκία, δεν μπορούν να υπερασπιστούν την ασφάλειας της ευρωπαϊκής ηπείρου και την ευρωατλαντική ασφάλεια», ισχυρίζεται ο Τούρκος σύμβουλος του Ερντογάν, Μεσούτ Κασίν.<br /><br />"Και είναι έτοιμη η Τουρκία να υποστηρίξει αυτή την ευρωπαϊκή ικανότητα ασφάλειας και άμυνας;<br /><br />Η απάντηση είναι: "Ναι".<br /><br />Ο Πρόεδρος της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι, επίσης, κοιτάζει τον στρατό της Τουρκίας. Κατά την επίσκεψή του στην Τουρκία την Τρίτη, ο Ζελένσκι υπογράμμισε τη σημασία της ανάπτυξης στρατιωτών από τους συμμάχους της Ουκρανίας για να εγγυηθούν οποιαδήποτε ειρηνευτική συμφωνία επιτευχθεί με τη Ρωσία.<br /><br />«Δύο θέματα που είναι πολύ, πολύ σημαντικά: ένας ισχυρός ουκρανικός στρατός και η ανάπτυξη στην Ουκρανία από άλλους στρατούς όπως από την Ευρώπη, και τις Ηνωμένες Πολιτείες, τους εταίρους μας», δήλωσε ο Ζελένσκι σε κοινή συνέντευξη Τύπου με τον Ερντογάν.<br /><br />Ο Ζελένσκι είπε ότι είχε συζητήσει το θέμα με τον Ερντογάν, αλλά ότι ήταν πολύ νωρίς για να αποκαλυφθεί το αποτέλεσμα των συνομιλιών.<br /><br />Ενώ ο Ερντογάν έχει στενούς δεσμούς με τον Ουκρανό ομόλογό του, ο Τούρκος ηγέτης διατηρεί επίσης καλές σχέσεις με τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν.<br /><br />Ο Casin επιμένει ότι εάν συμφωνούν όλοι, η Άγκυρα είναι σε θέση να βοηθήσει. "Τουρκία, ίσως στείλουμε τα στρατεύματά μας σε ειρηνευτικές επιχειρήσεις. Γιατί το λέω έτσι; Η Τουρκία συμμετείχε σε πολλές ειρηνευτικές επιχειρήσεις του ΟΗΕ και ο τουρκικός στρατός είναι πολύ ισχυρός", είπε ο Κασίν.<br /><br />Ο τουρκικός στρατός έχει συμμετάσχει σε μερικές από τις πιο δύσκολες ειρηνευτικές επιχειρήσεις του ΟΗΕ στον κόσμο, από το Κοσσυφοπέδιο έως τη Σομαλία.<br /><br />Ωστόσο, ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ απέκλεισε την ύπαρξη ειρηνευτικών δυνάμεων του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία.<br /><br />Παρόλα αυτά, η σημασία του μεγάλου και ικανού στρατού της Τουρκίας θα μπορούσε να διαδραματίσει ακόμα βασικό ρόλο στην Ευρώπη, καθώς οι ευρωπαϊκές ανησυχίες αυξάνονται για την αξιοπιστία του Αμερικανού συμμάχου τους.<br /><br />Συμπερασματικά θα λέγαμε ότι η Τουρκία εξοπλίζεται από τους Ευρωπαίους τάχα διότι θεωρεί ως κύρια απειλή την Ρωσία σε Μαύρη Θάλασσα -Αιγαίο-Μεσόγειο, υποσχόμενη στις Βρυξέλλες να γίνει η υποτιθέμενη ασπίδα τους απέναντι στον Πούτιν, διασφαλίζοντας την επόμενη ημέρα για την Ουκρανία και την υπόλοιπη Ευρώπη.<br /><br />Πότε αλήθεια έχει κάνει κάτι παρόμοιο η Τουρκία;<br /><br />ΠΟΤΕ.<br />Η Ελλάδα χάνει τη στήριξη της ΕΕ έναντι της Τουρκίας<br /><br />Οι ραγδαίες εξελίξεις στην Ουκρανία, με τον επικίνδυνο Τράμπ να "τραβάει το χαλί" σε Ζελένσκι και ΕΕ ικανοποιώντας τα "θέλω και πρέπει" του Πούτιν , έθεσαν σε συναγερμό τους Ευρωπαίους.<br /><br />Πάνω στην απελπισία του ο Ζελένσκι ζήτησε τη βοήθεια από τον Ερντογάν και γιαυτό μετά τις σφοδρές επιθέσεις που δέχθηκε από τον Αμερικανό Πρόεδρο , πήγε στην Κων/πολη για συζητήσεις με τον Τούρκο Πρόεδρο, ο οποίος πλέον βλέπει την ευκαιρία να ανοίγεται μπροστά του, προκειμένου παίξει μεσολαβητικό ρόλο για την ειρήνευση στην Ουκρανία , αλλά και για να πλευρίσει την ΕΕ υποσχόμενος να εγγυηθεί με τον τουρκικό στρατό την ασφάλειά της απέναντι στην Ρωσική λαίλαπα.<br /><br />Θρέφει με φρούδες ελπίδες ο Ερντογάν τους Ευρωπαίους ότι τάχα θα μπεί μπροστά η Τουρκία απέναντι στον Πούτιν.<br /><br />Ας θυμηθούν οι Ευρωπαίοι εταίροι μας την διπρόσωπη στάση της Τουρκίας στον Β Παγκόσμιο πόλεμο, που ήταν ουσιαστικά "ο επιτήδειος ουδέτερος", επιχειρώντας με διαπραγματεύσεις πότε με τους Γερμανούς ναζί και πότε με την Μ.Βρετανία , να αποκομίσει εδαφικά οφέλη σε βάρος της Ελλάδας, ζητώντας ως δώρο τα Δωδεκάνησα.<br /><br />Εκτίμησή μας είναι πως πλέον η Τουρκία θα γίνει επιθετικότερη έναντι της χώρας μας , ζητώντας από ΕΕ και Τράμπ τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου, τα Δωδεκάνησα και μέρος της ΑΟΖ μας στη βάση του ιδεολογήματος της "Γαλάζιας Πατρίδας".<br /><br />Η τουρκική επιθετικότητα σε βάρος της Ελλάδας θα "χτυπήσει κόκκινο" μετά το κλείσιμο του πολεμικού μετώπου και την επίτευξη ειρηνευτικής συμφωνίας στην Ουκρανία, με την ΕΕ να σφυρίζει αδιάφορα και τον επικίνδυνο Τράμπ να σιγοντάρει.<br /><br />Οι πιθανότητες ενός Ελληνοτουρκικού πολέμου, μετά το κλείσιμο του μετώπου στην Ουκρανία, θα είναι πάρα πολύ μεγάλες πλέον.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Ερντογάν «παίζει το χαρτί» της Ρωσικής απειλής για Ουκρανία και Ευρώπη. Η Ελλάδα χάνει τη στήριξη της ΕΕ έναντι της Τουρκίας.

Η τουρκική επιθετικότητα σε βάρος της Ελλάδας θα "χτυπήσει κόκκινο" μετά το κλείσιμο του πολεμικού μετώπου και την επίτευξη ειρηνε...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Λαβρόφ στην Τουρκία για τον ρόλο που θα παίξει στην Ουκρανία, η Ελλάδα άφαντη.

<img height="378" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2025/02/lavrov_fidan_mitsotakis_zelenskiThumbnail_2025-02-23_14-14-48-930x550.jpg" width="733" /><br /><br />Ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας Σεργκέι Λαβρόφ θα επισκεφθεί αύριο της Τουρκία για να συζητήσει τις πρόσφατες συνομιλίες της Μόσχας με αμερικανούς αξιωματούχους και τον τρόπο με τον οποίο η Αγκυρα μπορεί να συμβάλει στην διαδικασία, έγινε γνωστό από πηγή του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών. Η Τουρκία έχει αναλάβει από την αρχή του πολέμου τον ρόλο που λογικά ανήκε στην Ελλάδα. Μόνο που η ελληνική κυβέρνηση ,για λόγους που κάποια στιγμή πρέπει να διερευνηθούν, αυτό το ρόλο τον παραχώρησε στον Ερντογάν. Ποιος θα είναι ο λογαριασμός , θα το μάθουμε εν καιρώ.<br />Η Τουρκία, η οποία φιλοξένησε τις αρχικές διαπραγματεύσεις ανάμεσα στην Ρωσία και την Ουκρανία μετά την ρωσική εισβολή το 2022, είναι έτοιμη να αναλάβει αυτόν τον ρόλο το επόμενο διάστημα», δήλωσε η πηγή η οποία δεν κατονομάζεται.<br /><br />Σύμφωνα με την ίδια πηγή, ο Λαβρόφ και ο τούρκος ομόλογός του Χακάν Φιντάν θα συζητήσουν επίσης την εκεχειρία στην Γάζα και την κατάσταση στην Συρία, όπου η Τουρκία θα τονίσει την ανάγκη για εδαφική ενότητα στην Συρία και την εκδίωξη των τρομοκρατών.<br /><br />Οι δύο πλευρές θα συζητήσουν βήματα προς «μία δίκαιη και βιώσιμη ειρήνη μέσω διπλωματικών διαδικασιών στην Ουκρανία και τις πρόσφατες επαφές ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Ρωσία,, καθώς και την συμβολή που μπορεί να έχει η Τουρκία στην διαδικασία, δήλωσε η πηγή του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών.<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Λαβρόφ στην Τουρκία για τον ρόλο που θα παίξει στην Ουκρανία, η Ελλάδα άφαντη.

Ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας Σεργκέι Λαβρόφ θα επισκεφθεί αύριο της Τουρκία για να συζητήσει τις πρόσφατες συνομιλίες της Μόσχας με αμερ...

Διαβάστε την συνέχεια

Financial Times: Τι κρύβεται πίσω από τον ξαφνικό έρωτα του Τραμπ για τον Πούτιν.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2025/02/trumb-Poutin.jpg"><img height="427" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2025/02/trumb-Poutin-696x464.jpg" width="718" /></a><br /><br />Οταν την περασμένη Τετάρτη, επιστρέφοντας από τη Φλόριντα, ο Ντόναλντ Τραμπ ρωτήθηκε αν εμπιστεύεται τη Ρωσία να διαπραγματευτεί καλή τη πίστει όσον αφορά τη διευθέτηση του πολέμου στην Ουκρανία, απάντησε «Το πιστεύω. Νομίζω ότι οι Ρώσοι θέλουν να δουν τον πόλεμο να τελειώνει, πραγματικά το πιστεύω» και πρόσθεσε ότι η Μόσχα έχει το «πάνω χέρι» στη σύγκρουση. «Εχουν καταλάβει πολλά εδάφη. Εχουν λοιπόν καλά “χαρτιά”», είπε.<br /><br />Παρά το γεγονός ότι ο Ντόναλντ Τραμπ κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας υποστήριζε ότι θα επιδίωκε να τερματίσει τον πόλεμο στην Ουκρανία μόλις αναλάβει ξανά τα καθήκοντά του στον Λευκό Οίκο, η ταχύτητα με την οποία προχώρησε σε άμεσες διαπραγματεύσεις με τη Ρωσία ήταν ιλιγγιώδης, σημειώνoυν οι <a href="https://www.ft.com/content/83b85e0c-9751-4428-95c9-3828b691468a">Financial Times</a> και επισημαίνουν ότι προκάλεσε την έκπληξη των δυτικών συμμάχων της Αμερικής, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο να πληγεί η ενότητα του ΝΑΤΟ. Παράλληλα, η Ουκρανία μέχρι στιγμής έχει μείνει εκτός διαπραγματεύσεων.<div><br />Οι συνέπειες στις διατλαντικές σχέσεις<br /><br />Ο Τραμπ είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν, ακολούθησε συνάντηση υψηλού επιπέδου μεταξύ διπλωματικών αξιωματούχων εθνικής ασφάλειας και των Ρώσων ομολόγων τους στη Σαουδική Αραβία, ενώ απέστειλε τον υπουργό Οικονομικών Σκοτ Μπέσεντ και τον Κιθ Κέλογκ, απόστρατο στρατηγό, στο Κίεβο για να ασκήσουν πίεση στην Ουκρανία ώστε να προβεί σε ορισμένες παραχωρήσεις. Ταυτόχρονα, άσκησε σφοδρή δημόσια κριτική στον πρόεδρο της Ουκρανίας, Βολοντίμιρ Ζελένσκι, χαρακτηρίζοντάς τον «δικτάτορα» προσκολλημένο στην εξουσία.<br /><br />Αυτή η μεταστροφή έχει συνέπειες τόσο στις ρωσο-αμερικανικές σχέσεις όσο και σε αυτές των ΗΠΑ με την Ουκρανία, την Ευρωπαϊκή Ενωση και το ΝΑΤΟ, που δοκιμάζουν τις διατλαντικές σχέσεις.<br />Παρά τις διαβεβαιώσεις των Ρεπουμπλικάνων του Κογκρέσου ότι ο πρόεδρος Τραμπ θα ακολουθούσε μια προσέγγιση «ειρήνη διά της ισχύος», φαίνεται ότι τελικά έχει πλησιάσει πολύ γρήγορα, πολύ κοντά τη Μόσχα, με τον κόσμο να προσπαθεί να κατανοήσει τι θα σημαίνει αυτή η αλλαγή για τον πόλεμο στην Ουκρανία και τη θέση των ΗΠΑ στον πολυπολικό κόσμο.<br /><br />Σύμφωνα με την Αντρια Κένταλ-Τέιλορ, διευθύντρια του προγράμματος διατλαντικής ασφάλειας στο CNAS (ΣΣ: The Center for a New American Security,CNAS, είναι ένας ανεξάρτητος δικομματικός οργανισμός που μελετά ζητήματα άμυνας και ασφάλειας των ΗΠA), η προτεραιότητα του Τραμπ είναι «να φέρει ένα τέλος στον πόλεμο με κάθε κόστος» χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι επιπτώσεις. Και εκφράζει τη ανησυχία ότι ο Πούτιν ουσιαστικά θα «αποσπάσει παραχωρήσεις από τις Ηνωμένες Πολιτείες με τρόπο που ενισχύει τη θέση του για περισσότερη επιθετικότητα στο μέλλον».<br />Επιμένοντας σε ένα λάθος μήνυμα…<br /><br />Ο Τζέισον Κρόου, Δημοκρατικός, μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων από το Κολοράντο, λέει στους Financial Times ότι, «όπως οι περισσότεροι πόλεμοι», η σύγκρουση στην Ουκρανία πιθανότατα θα τελείωνε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, αλλά ότι ο Τραμπ δεν το έκανε με τον σωστό τρόπο. «Σε αντίθεση με τον εταίρο μας, την Ουκρανία, έστειλε ακριβώς το λάθος μήνυμα και επιμένει σ’ αυτό».<br /><br />Ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο είχε ήδη προγραμματιστεί να βρεθεί στο Ριάντ αυτή την εβδομάδα για συνομιλίες σχετικά με τον πόλεμο της Γάζας, επομένως η πρωτεύουσα της Σαουδικής Αραβίας ήταν ένα λογικό μέρος για να ξεκινήσουν οι διαπραγματεύσεις με τη Ρωσία για την Ουκρανία.<br /><br />Στη συνέχεια, Αμερικανοί αξιωματούχοι είπαν ότι ένιωσαν ότι οι Ρώσοι αξιωματούχοι ήρθαν “με ανοιχτά μυαλά”, εγείροντας ιστορικά παράπονα, αλλά δεν έμειναν σ’ αυτό: «Εφυγα σήμερα πεπεισμένος ότι είναι πρόθυμοι να αρχίσουν να εμπλέκονται σε μια σοβαρή διαδικασία για να καθορίσουν πώς, πόσο γρήγορα και μέσω ποιου μηχανισμού μπορεί να μπει ένα τέλος σε αυτόν τον πόλεμο», είπε ο Ρούμπιο. «Το αν θα μπορέσουμε τελικά να φτάσουμε σε αυτό το αποτέλεσμα θα εξαρτηθεί προφανώς από την προθυμία κάθε πλευράς αυτής της σύγκρουσης να συμφωνήσει σε ορισμένα πράγματα».<br /><br />«Πώς θα τερματιστεί ο πόλεμος αν δεν γίνει διάλογος με τη Ρωσία;», είπε ο Αμερικανός αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς την Πέμπτη. «Πρέπει να μιλήσουμε με όλους τους εμπλεκόμενους στις μάχες, εάν θέλουμε πραγματικά να τερματιστεί η σύγκρουση. Η ειρήνη είναι προς το συμφέρον της Ρωσίας, είναι προς το συμφέρον της Ουκρανίας. Είναι προς το συμφέρον της Ευρώπης», συνέχισε. «Αλλά, το πιο σημαντικό, η ειρήνη είναι προς το συμφέρον του αμερικανικού λαού», πρόσθεσε.</div><div><br />Η συμφωνία για τις σπάνιες γαίες<br /><br />Αρχικά ο Τραμπ και η ομάδα του ανησυχούσαν ότι ο Πούτιν ενδιαφερόταν λιγότερο από τον Ζελένσκι να καθίσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και προειδοποιούσαν με επέκταση των αμερικανικών κυρώσεων στη ρωσική ενέργεια για να ασκήσουν μεγαλύτερη πίεση στη Μόσχα. Ωστόσο, η δυναμική άλλαξε δραματικά.Αμερικανοί αξιωματούχοι λένε ότι η απόρριψη από την Ουκρανία μιας συμφωνίας για τις σπάνιες γαίες την οποία προσέφερε ο Μπέσεντ, ώστε οι ΗΠΑ να αποκομίζουν το ήμισυ όλων των εσόδων, ήταν αυτό που άλλαξε τη στάση του Τραμπ έναντι του Βολοντίμιρ Ζελένσκι.<br /><br />«Ο πρόεδρος Τραμπ είναι προφανώς πολύ απογοητευμένος αυτήν τη στιγμή με τον πρόεδρο Ζελένσκι. Από το γεγονός ότι δεν ήρθε στο τραπέζι, ότι δεν ήταν διατεθειμένος να εκμεταλλευτεί αυτή την ευκαιρία που του προσφέραμε. Νομίζω όμως ότι τελικά θα φτάσει σε αυτό το σημείο και το ελπίζω πολύ γρήγορα», είπε ο σύμβουλος εθνικής ασφάλειας του προέδρου, Μάικ Βαλτς, στους δημοσιογράφους στον Λευκό Οίκο την Πέμπτη.<br /><br />Αλλά οι απόψεις για τη στάση του Ντόναλντ Τραμπ διαφορετικές.<br /><br />Σύμφωνα με τον Αντριου Μπίσοπ, επικεφαλής παγκόσμιας έρευνας πολιτικής στη Signum Global Advisors, ο Τραμπ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι έπρεπε να κάνει «κάτι δραματικό» για να σπάσει την «αδράνεια» στη σύγκρουση και από τις δύο πλευρές και αποφάσισε ότι ήταν καλύτερο να αντιμετωπίσει την Ουκρανία παρά τη Ρωσία. «Λαμβάνοντας υπόψη τόσο τη σχετική αποστροφή του για τον Ζελένσκι όσο και το πιθανό οικονομικό κόστος του να κυνηγήσει τη Ρωσία με ουσιαστικά αυστηρότερες κυρώσεις για το πετρέλαιο, επέλεξε την Ουκρανία», λέει.<br />«Πιστεύει ότι είναι φίλοι με τον Πούτιν»<br /><br />Από την πλευρά του, ο Τζον Μπόλτον, πρώην σύμβουλος εθνικής ασφάλειας του Τραμπ, κατά την πρώτη του θητεία, εκτιμά ότι ο Αμερικανός πρόεδρος «πιστεύει ότι αυτός και ο Πούτιν είναι φίλοι και δεν του αρέσει ο Ζελένσκι. Ο Τραμπ επαναλαμβάνει πράγματα που οι Ρώσοι θα ήθελαν να πιστεύει ο υπόλοιπος κόσμος ότι απλά δεν είναι αλήθεια». Και προσθέτει: «Κάθε στιγμή, ο Τραμπ δίνει στον Πούτιν μεγαλύτερο πλεονέκτημα».<br /><br />Ο Μαξ Μπέργκμαν, διευθυντής του προγράμματος Ευρώπη, Ρωσία και Ευρασία στο Κέντρο Στρατηγικών και Διεθνών Σπουδών στην Ουάσιγκτον, λέει ότι οι ΗΠΑ «ξεπουλούν ουσιαστικά μια δημοκρατία που αγωνίζεται για την ελευθερία της ενάντια σε έναν αυταρχικό δικτάτορα που είναι ένας από τους παλαιότερους και μακροβιότερους αντιπάλους μας».<br /><br />«Το πρόβλημα, λέει, είναι τι βγάζουν οι ΗΠΑ από αυτό; Τι παραχωρήσεις κάνει η Ρωσία; Τι παίρνουμε από τη Ρωσία;»</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Financial Times: Τι κρύβεται πίσω από τον ξαφνικό έρωτα του Τραμπ για τον Πούτιν.

Οταν την περασμένη Τετάρτη, επιστρέφοντας από τη Φλόριντα, ο Ντόναλντ Τραμπ ρωτήθηκε αν εμπιστεύεται τη Ρωσία να διαπραγματευτεί καλή τη πίσ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι φοβάται η κυβέρνηση

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2025/02/tebi_pano-696x445.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="445" data-original-width="696" height="409" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2025/02/tebi_pano-696x445.jpg" width="693" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η σιωπηλή πλειοψηφία, συγκροτούμενη σε πολιτικό σώμα, έχει τη δύναμη να καθορίσει τις εξελίξεις.</span></h3>Οι ύβρεις και οι απειλές εναντίον των συγγενών των θυμάτων των Τεμπών καθώς και όσων σχεδιάζουν να συμμετέχουν στις συγκεντρώσεις της 28ης Φεβρουαρίου δεν είναι μια αυθόρμητη αντίδραση πολιτικών που έχουν «αγανακτήσει» διότι κατηγορούνται χωρίς λόγο για συγκάλυψη εγκλήματος. Πρόκειται για μια οργανωμένη επιχείρηση άσκησης ελέγχου στην ψυχολογία της μάζας.«Η θέση μας», εφημερίδα «κυριακάτικη δημοκρατία»<br /><br />Ο Κυριάκος Μητσοτάκης και οι συν αυτώ προσπαθούν εναγωνίως να αποτρέψουν τα χειρότερα – κι αυτά τα «χειρότερα» για εκείνους θα αποτελέσουν μια καλή αρχή ξεκαθαρίσματος του τοπίου για την Ελλάδα μας.<br /><br />Η κυβέρνηση έχει δύο βασικούς φόβους.<br /><br />Ο πρώτος είναι η απονομιμοποίηση στα μάτια του ξένου παράγοντα. Σε περίπτωση που οι συγκεντρώσεις στην Αθήνα και σε όλες τις ελληνικές πόλεις είναι μαζικές, θα δημιουργηθεί και στην Ε.Ε. και στις ΗΠΑ η εντύπωση ότι η κυβέρνηση δεν χαίρει πλέον της εμπιστοσύνης του λαού και εκπροσωπεί όχι την πλειοψηφία αλλά μια μειοψηφία. Η απώλεια της λαϊκής στήριξης δεν είναι κάτι αμελητέο.<br /><br />Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν θα μπορεί να σταθεί ισότιμα ανάμεσα σε άλλους ηγέτες, οι οποίοι χαίρουν της εμπιστοσύνης των λαών τους. Συνεπώς, η μαζικότητα των εκδηλώσεων της 28ης Φεβρουαρίου θα επηρεάσουν δραστικά τις εξελίξεις σε ό,τι αφορά τη μακροημέρευση της κυβέρνησης Μητσοτάκη.<br /><br />Αυτός ο φόβος, όμως, δεν είναι ο σημαντικότερος για τον Κυριάκο Μητσοτάκη και το σύστημα εξουσίας που τον κρατάει στη θέση του. Υπάρχει κι ένας άλλος φόβος, πολύ βαθύτερος: εκείνος της μετατροπής της πλειοψηφίας των δυσφορούντων, αγανακτισμένων και διαμαρτυρόμενων πολιτών σε πολιτικό σώμα.<img height="426" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2025/02/tebi_syntagma_kosmos.jpg" width="640" /><i>Συλλαλητήριο στην πλατεία Συντάγματος για το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη, με συνθήματα “Δεν έχω οξυγόνο” και “Κανένα έγκλημα χωρίς τιμωρία”, από τον “Σύλλογο Πληγέντων Δυστυχήματος Τεμπών”, Κυριακή 26 Ιανουαρίου 2025 (ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ/EUROKINISSI)</i><br /><br />Η σιωπηλή πλειοψηφία, η οποία αξιώνει διαφάνεια, λογοδοσία και απονομή αληθινής δικαιοσύνης στο έγκλημα των Τεμπών, έχει πολύ περισσότερη δύναμη απ’ όση νομίζει. Αυτή η δύναμη είναι αμιγώς πολιτική, όχι κομματική.<br /><br />Τα εκατομμύρια των Ελλήνων, που έχουν παθιαστεί με το ζήτημα των Τεμπών δεν προέρχονται από ένα κόμμα ή μία παράταξη. Προέρχονται και από τη Ν.Δ. και το ΚΚΕ και από τον ΣΥΡΙΖΑ και από το ΠΑΣΟΚ και από την Πλεύση Ελευθερίας και από τη Φωνή Λογικής, την Ελληνική Λύση και τη ΝΙΚΗ. Όλοι έχουν υγιή πολιτικά αιτήματα και η συνειδητοποίηση του θεσμικού προβλήματος της χώρας μπορεί να οδηγήσει σε εξυγίανση των κομμάτων από τα μέσα.<br /><br />Η σιωπηλή πλειοψηφία, συγκροτούμενη σε πολιτικό σώμα, έχει τη δύναμη να καθορίσει τις εξελίξεις. Το βασίλειο της σήψης μπορεί να καταλυθεί αν μέσα στα κόμματα επικρατήσουν προσωπικότητες που δεν σχετίζονται με την παρακμιακή οικογενειοκρατία και τις μαφιόζικες αντιλήψεις που χρεοκόπησαν την πατρίδα μας.<br /><br />Έτσι μόνο μπορούν να εξηγηθούν ο πανικός της κυβέρνησης και οι οχετοί ύβρεων και απειλών εναντίον των οικογενειών των θυμάτων και όσων σκοπεύουν να διαδηλώσουν στις 28 Φεβρουαρίου.<div><br /></div><div><a href="https://www.dimokratia.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τι φοβάται η κυβέρνηση

Η σιωπηλή πλειοψηφία, συγκροτούμενη σε πολιτικό σώμα, έχει τη δύναμη να καθορίσει τις εξελίξεις. Οι ύβρεις και οι απειλές εναντίον των συγγε...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Τραμπ στη Μόσχα για την 9η Μαΐου: Νέα εποχή στις σχέσεις ΗΠΑ-Ρωσίας.

<img height="360" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2018/07/putin_trump_arthrooo11-630x360.jpg" width="722" /><br /><br />Ένα ιδιαίτερο σενάριο για τις σχέσεις Ρωσίας–ΗΠΑ παρουσίασε το γαλλικό περιοδικό «Le Point», το οποίο επικαλείται πηγές του, σύμφωνα με τις οποίες ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ θα παραστεί στη Μόσχα για να συμμετάσχει στους εορτασμούς της Μέρας της Νίκης της Σοβιετικής Ένωσης στον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο, στις 9 Μαΐου 1945, δίπλα στον Βλαντιμίρ Πούτιν.<br /><br />Η 9η Μαΐου είναι για τον Πούτιν η πιο σημαντική ημέρα του χρόνου, αφού αποτελεί το σύμβολο του ρωσικού πατριωτισμού και του επιτρέπει να υποστηρίζει ότι η ΕΣΣΔ πρόσφερε στον κόσμο τα πάντα.<br /><br />Ο εορτασμός της 9ης Μαΐου αντί για την 8η, όπως γίνεται στον υπόλοιπο κόσμο, ήταν από την αρχή μια επιλογή των Ρώσων για να γιορτάσουν τη νίκη τους ξεχωριστά από τη Δύση.<br /><br />Ο Στάλιν, μάλιστα, είχε ζητήσει να επαναληφθεί η γερμανική συνθηκολόγηση στο Βερολίνο την επόμενη ημέρα από την υπογραφή της στη Ρεμς στις 7 Μαΐου.<br /><br />Σύμφωνα με το Le Point, η 9η Μαΐου 2025 αναμένεται να φέρει έναν υψηλό προσκεκλημένο στη Μόσχα: τον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος θα βρεθεί δίπλα στον Πούτιν για να τιμήσει την ημέρα.<br /><br />Το ίδιο σενάριο επαναλαμβάνει και το «Russia Today».<br /><br />Η ημερομηνία αυτή, πέρα από τη συμβολική της σημασία, συνδέεται και με τις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις για τον πόλεμο στην Ουκρανία, οι οποίες, σύμφωνα με το σχέδιο Kellogg, αναμένεται να ολοκληρωθούν την ίδια ημέρα.<br /><br />Αν όλα εξελιχθούν σύμφωνα με το σχέδιο, η 9η Μαΐου θα σηματοδοτήσει έναν θρίαμβο, κυρίως για τον Πούτιν, και θα επικυρώσει τον συμβολισμό της νίκης της Ρωσίας επί των Ουκρανών «ναζί».<br /><br />Ο Πούτιν, πάντα με την οπτική της «ναζιστικής Ουκρανίας», χρησιμοποίησε αυτό το επιχείρημα για να δικαιολογήσει την έναρξη του πολέμου.<br /><br />Έτσι, 80 χρόνια μετά την ήττα των Ναζί από την ΕΣΣΔ, η Ρωσία θα επιτύχει έναν νέο θρίαμβο επί των επιγόνων τους.<br /><br />Ο Τραμπ, παρόλο που δεν έχει χρησιμοποιήσει τους ίδιους όρους, έχει χαρακτηρίσει τον Ζελένσκι δικτάτορα και τον κατηγόρησε για την κήρυξη του πολέμου.<br /><br />Η ταυτόχρονη γιορτή της νίκης στις 9 Μαΐου θα μπορούσε να αποτελέσει για τον Τραμπ έναν τρόπο να επιβεβαιώσει διεθνώς τις δηλώσεις του για την Ουκρανία, ενισχύοντας τον ισχυρισμό του πως «ήταν φασίστες», όπως αναφέρει το «Le Point».<br /><br />Παρά το γεγονός ότι δεν θα είναι η πρώτη φορά που Αμερικανός πρόεδρος επισκέπτεται τη Μόσχα, αυτή η επίσκεψη θα γίνει σε ένα εντελώς διαφορετικό πολιτικό κλίμα.<br /><br />Αντίθετα με τις σχέσεις της εποχής του Ψυχρού Πολέμου, το 1995, όταν ο Μπιλ Κλίντον επισκέφθηκε τη Μόσχα για να γιορτάσει την 9η Μαΐου με τον τότε πρόεδρο Μπόρις Γέλτσιν, αυτή η επίσκεψη του Τραμπ θα γίνει στο πλαίσιο της νέας γεωπολιτικής πραγματικότητας που διαμορφώνεται μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου.<br /><br />Παρά τις διαφορές τους για ζητήματα όπως η Βοσνία, το Ιράν και η διεύρυνση του ΝΑΤΟ, οι δύο ηγέτες του 1995 είχαν δείξει αμοιβαία υποστήριξη.<br /><br />Εάν η νέα συμφωνία ΗΠΑ-Ρωσίας υλοποιηθεί, στις 9 Μαΐου 2025, οι Ευρωπαίοι θα παρακολουθήσουν την παρέλαση των ρωσικών στρατευμάτων μέσω τηλεοπτικών οθονών, με τον Αμερικανό πρόεδρο να χαιρετίζει τη μεγάλη αυτή στιγμή.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Τραμπ στη Μόσχα για την 9η Μαΐου: Νέα εποχή στις σχέσεις ΗΠΑ-Ρωσίας.

Ένα ιδιαίτερο σενάριο για τις σχέσεις Ρωσίας–ΗΠΑ παρουσίασε το γαλλικό περιοδικό «Le Point», το οποίο επικαλείται πηγές του, σύμφωνα με τις ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ρωσία δεν παραδίδει τα ουκρανικά εδάφη που κατέχει.

<a href="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2025/01/russia-ukraine-war.bmp"><img height="360" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2025/01/russia-ukraine-war.bmp" width="708" /></a><br /><br /><div>Το Κρεμλίνο προειδοποίησε σήμερα ότι η Ρωσία «δεν θα πουλήσει ποτέ» τα ουκρανικά εδάφη που κατέχει – περίπου το 20% της Ουκρανίας– τη στιγμή που Ρώσοι και Αμερικανοί έχουν ξεκινήσει διμερείς συνομιλίες για τον τερματισμό της σύγκρουσης.<br /><br />“Το πιο σημαντικό πράγμα για εμάς είναι ότι οι άνθρωποι (Σ.τ.Σ: σε αυτά τα εδάφη) έχουν από καιρό αποφασίσει να ενταχθούν στη Ρωσία. Και κανείς δεν θα πουλήσει ποτέ αυτά τα εδάφη”, δήλωσε ο εκπρόσωπος της ρωσικής προεδρίας Ντμίτρι Πεσκόφ στην κρατική τηλεόραση.<br /><br />Επιπλέον, το Κρεμλίνο έκρινε «υποσχόμενο» τον διάλογο μεταξύ Βλαντίμιρ Πούτιν και Ντόναλντ Τραμπ, με τον τελευταίο να δείχνει όλο και πιο εχθρικός απέναντι στην Ουκρανία, την ώρα που Μόσχα και Ουάσιγκτον διαπραγματεύονται τη διεξαγωγή συνόδου κορυφής.<br /><br />“Ο διάλογος διεξάγεται μεταξύ δύο πραγματικά αξιόλογων προέδρων. Αυτό είναι πολλά υποσχόμενο. Είναι σημαντικό να μην παρεμβαίνει τίποτα στην εφαρμογή της πολιτικής τους βούλησης”, δήλωσε ο Ντμίτρι Πεσκόφ όταν ρωτήθηκε από την τηλεόραση σχετικά με την αποφασιστικότητα των Ηνωμένων Πολιτειών σε σχέση με το Κίεβο και τα εχθρικά σχόλια του Τραμπ προς τον Ουκρανό πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι.<br /><br />Εξάλλου, το Κρεμλίνο χαρακτήρισε «απόλυτα κατανοητή» την εχθρική αντίδραση του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ προς τον Ουκρανό ομόλογό του Βολοντίμιρ Ζελένσκι, τον οποίο ο πρόεδρος των ΗΠΑ πρόσφατα χαρακτήρισε «δικτάτορα».<br /><br />“Ο Ζελένσκι κάνει λανθασμένες δηλώσεις για αρχηγούς κρατών. Το έχει κάνει επανειλημμένα”, σχολίασε ο Πεσκόφ. “Κανένας πρόεδρος δεν θα ανεχόταν αυτού του είδους μεταχείριση. (…) Αυτή η αντίδραση είναι επομένως απολύτως κατανοητή”, είπε.<br /><br />Ο Ζελένσκι έχει υποστηρίξει ότι ο Αμερικανός πρόεδρος ζει σε έναν ρωσικό «χώρο παραπληροφόρησης», αφού ο Ντόναλντ Τραμπ κατηγόρησε την Ουκρανία ως υπεύθυνη για τη ρωσική εισβολή στις 24 Φεβρουαρίου 2022.<br /><br /><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Ρωσία δεν παραδίδει τα ουκρανικά εδάφη που κατέχει.

Το Κρεμλίνο προειδοποίησε σήμερα ότι η Ρωσία «δεν θα πουλήσει ποτέ» τα ουκρανικά εδάφη που κατέχει – περίπου το 20% της Ουκρανίας– τη στιγμ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί ο Ερντογάν θέλει να ράψει στολή «Ειρηνευτή».

<img height="395" src="https://www.philenews.com/wp-content/uploads/2025/02/ERDOGAN-300x185.jpg" width="700" /><br /><br /><b>Κώστας Βενιζέλος</b><br />Η Τουρκία πιέζει προς κάθε κατεύθυνση για να μπει στην εξίσωση, ώστε να είναι παρούσα την επόμενη ημέρα του Ουκρανικού αλλά και να αυξήσει και να διατηρήσει την επιρροή της στη Συρία. Αυτοί οι στρατηγικού χαρακτήρα επιδιώξεις, οι οποίοι εντάσσονται στον ευρύτερο επεκτατικό σχεδιασμό της Άγκυρας και δεν αφορούν μόνο την περιοχή μας, απασχολούν έντονα τη Λευκωσία.<br /><br />Είναι σαφές πως από την επιτυχία αυτής της μεγάλης διπλωματικής προσπάθειας της Άγκυρας, θα επηρεασθεί και η Κύπρος, αλλά και η Ελλάδα. Κυρίως εάν η Άγκυρα «πείσει» ώστε να έχει, για παράδειγμα, θεσμική και φυσική παρουσία στην Ουκρανία, εξασφαλίζοντας μάλιστα και «διεθνή νομιμοποίηση». Εάν συμμετέχει σε ένα σύστημα εγγυήσεων και εγκαταστήσει στρατεύματα, αυτά θα τα αξιοποιήσει στο έπακρο και στο Κυπριακό. Θα εξασφαλίσει πιστοποιητικό «καλής διαγωγής» και θα θεωρείται προηγούμενο και κεκτημένο.<br /><br />Όλα αυτά, βέβαια, προφανώς και επηρεάζονται από τους χειρισμούς της Ουάσινγκτον και τις νέες προσεγγίσεις, που χρησιμοποιεί ο νέος Πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, στα ανοικτά διεθνή ζητήματα. Η νέα προσέγγιση Τραμπ στηρίζεται στη λογική της ισχύος και της επιβολής. Σε αυτή την εξίσωση δεν αποκλείεται να συμπεριληφθούν το Κυπριακό και τα ελληνοτουρκικά, είναι όμως σαφές ότι προτεραιότητα για την Ουάσινγκτον είναι το Ουκρανικό και το Μεσανατολικό.<br /><br />Τραμπ και Τουρκία<br /><br />Την ώρα, λοιπόν, που είναι σαφές πως ο Ντόναλντ Τραμπ επιχειρεί να ανατρέψει τις διπλωματικές πρακτικές αλλά και τις επιλογές του προκατόχου του με ισοπεδωτικό τρόπο, τη Λευκωσία αλλά και την Αθήνα, απασχολεί ο ρόλος της Τουρκίας σε αυτό το «νέο περιβάλλον». Κι αυτό γιατί σε κάθε περίπτωση, η Ουάσινγκτον ψάχνει να βρει συνεργάτες, που θα έχουν το ρόλο του χωροφύλακα της.<br /><br />Η διοίκηση Τραμπ δεν αποκλείεται, λοιπόν, να παίξει με την Τουρκία, θα την χρησιμοποιήσει και θα την αξιοποιήσει. Θα… κολακεύει την Άγκυρα για να εξυπηρετεί τους αμερικανικούς σχεδιασμούς. Ωστόσο, η Άγκυρα δεν θα θέλει να μείνει μόνο στις κολακείες, θέλει κέρδη επί του πεδίου. Και στη Συρία και στην Ουκρανία. Είναι δε σαφές πως η κατοχική πλευρά θεωρεί πως εάν κερδίσει στα άλλα πεδία, θα δημιουργηθεί προηγούμενο και στο Κυπριακό, στα θέματα των εγγυήσεων και των στρατευμάτων. Αναφορικά με την Ουκρανία, η Άγκυρα πέραν από τον μεσολαβητικό ρόλο, έχει και συγκεκριμένες απαιτήσεις. Να έχει ρόλο εγγυητή, να συμμετάσχει δηλαδή σε ένα σύστημα εγγυήσεων και μέσω αυτού να αναπτύξει και «Ειρηνευτικές Δυνάμεις». Εάν εξασφαλίσει τέτοιο ρόλο ο καθένας μπορεί να αντιληφθεί τι θα γίνει με την Κύπρο.<br /><br />Υπενθυμίζεται ότι η Ουκρανία είχε ζητήσει, τον Μάρτιο του 2022, από την Τουρκία να συμμετάσχει σε ένα σύστημα εγγυήσεων, μαζί με άλλα μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, για να διασφαλίζει την ασφάλεια και την ανεξαρτησία αυτής της χώρας.<br /><br />Τον Οκτώβριο του 2023 ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν, είχε μεταφέρει σε τρίτους, σε εμπλεκόμενους, πρόταση σύμφωνα με την οποία θα μπορούσαν τρίτα κράτη- με την Τουρκία ασφαλώς στο κάδρο- να λειτουργούν ως εγγυήτριες δυνάμεις, οι οποίες θα διασφαλίσουν ότι θα τηρείται και θα εφαρμόζεται μια πιθανή συμφωνία, που θα επιτευχθεί μεταξύ των αντιμαχόμενων πλευρών. Αν και ανέφερε πως δεν βρίσκεται στην ατζέντα των συζητήσεων η Τουρκία να αναπτύξει ειρηνευτικό σώμα στην περιοχή, η αναφορά στο θέμα αυτό παραπέμπει στο προφανές. Ότι, δηλαδή, η κατοχική Τουρκία θέλει να στείλει στρατεύματα στην περιοχή. Κι αυτό συνδέεται με τις στρατηγικές επιδιώξεις της Άγκυρας, για επέκταση της επιρροής της και για έλεγχο της περιοχής.<br /><br />Σε σχέση με τη Συρία, η Άγκυρα έχει φροντίσει να έχει δικούς της ανθρώπους σε θέσεις-κλειδί. Και μάλιστα σε όλα τα επίπεδα. Είναι σαφές πως η κατοχική πλευρά θέλει να διατηρήσει την επιρροή αυτή ενώ εκείνο που απασχολεί την Τουρκία είναι οι Κούρδοι. Οι συγκρούσεις μεταξύ των δορυφόρων της Άγκυρας( SNA) αλλά και του τουρκικού στρατού και των κουρδικών δυνάμεων (SDF). Την ίδια ώρα, οι Αμερικανοί μεσολαβούν λειτουργώντας αποτρεπτικά. Αυτή η μεσολάβηση εκ του αποτελέσματος δεν φαίνεται να λειτουργεί αποτρεπτικά και δεν είναι γνωστό πόσο θα επιμένουν.<br /><br />Είναι σαφές πως η Κυπριακή Δημοκρατία παρακολουθεί και επιχειρεί να παρέμβει. Η μία παράμετρος είναι οι ΗΠΑ, πως θα λειτουργήσει στην περιοχή και πόσο η νέα προσέγγιση θα επηρεάσει την Κύπρο. Είναι ξεκάθαρο πως στην περίπτωση της Ουκρανίας επιχειρεί να τα βρει με τη Ρωσία, αδειάζοντας το Κίεβο, στοχεύοντας όπως αναφέρει στον τερματισμό του πολέμου. Θα δοθεί εκεί ρόλος στην Τουρκία; Κανείς δεν μπορεί να απαντήσει αυτή τη στιγμή. Σε ό,τι αφορά το Μεσανατολικό είναι σαφές πως ο Αμερικανός Πρόεδρος στηρίζει ό,τι αποφασίσει ο Ισραηλινός Πρωθυπουργός, Βενιαμίν Νετανιάχου. Συνεπώς η Τουρκία είναι εκτός.<br /><br />Έχοντας όλα αυτά υπόψη η Λευκωσία, επιχειρεί να δημιουργήσει κανάλια επικοινωνίας με την Ουάσινγκτον. Ένα κανάλι φαίνεται να γίνεται μέσα από τρίτη χώρα με ισχυρές προσβάσεις στην αμερικανική διοίκηση ενώ έχει, μετά από πολλά χρόνια, ξεκινήσει συνεργασία με λομπίστες στις ΗΠΑ Πρόκειται για τον Όμιλο BGR, ο οποίος είναι γνωστό ότι κινείται στη συντηρητική πολιτική σφαίρα και στο χώρο του κυβερνώντος κόμματος, των Ρεπουμπλικάνων.<div><br /></div><div><a href="https://www.philenews.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γιατί ο Ερντογάν θέλει να ράψει στολή «Ειρηνευτή».

Κώστας Βενιζέλος Η Τουρκία πιέζει προς κάθε κατεύθυνση για να μπει στην εξίσωση, ώστε να είναι παρούσα την επόμενη ημέρα του Ουκρανικού αλλά...

Διαβάστε την συνέχεια

Ζεμενίδης: Τραμπ κι Ελλάδα, αλλάζουμε ή βουλιάζουμε;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="362" src="https://www.youtube.com/embed/wrS4OmoTv9Y" width="694" youtube-src-id="wrS4OmoTv9Y"></iframe></div><div><br /></div>O Έντι Ζεμενίδης, εκτελεστικός διευθυντής του HALC (Hellenic American Leadership Council) σχολιάζει την κατάσταση που διαμόρφώνεται στο διπλωματικό και γεωπολιτικό πεδίο έχοντας πλέον αρκετά ενδεικτικό πλαίσιο για τις προτεραιότητες και τον τρόπο σκέψης του Αμερικανού Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ.<br /><br />Αναλύει το πως μπορεί να επηρεαστεί η Ελλάδα από τις μεταβολές που σημειώνονται στην αμερικανική πολιτική και πως θα πρέπει να κινηθεί η χώρα μας για να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα.<br /><br />Επισήμανε ότι η εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ παρουσιάζει πλέον χαρακτηριστικά, τα οποία επηρεάζουν την ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Συζητήθηκε μεταξύ άλλων η στάση της Ουάσινγκτον απέναντι στην Τουρκία, η στρατηγική σημασία της Ελλάδας ως πυλώνα σταθερότητας και οι πιθανές αλλαγές στη στρατιωτική και οικονομική συνεργασία των δύο χωρών.<br /><br />Τόνισε την ανάγκη για ενεργητική διπλωματία από την πλευρά της Ελλάδας, με στόχο τη διατήρηση και ενίσχυση των ελληνοαμερικανικών σχέσεων και την αντιμετώπιση των προκλήσεων που μπορεί να προκύψουν ώστε να διασφαλιστούν τα εθνικά συμφέροντα.<br /><br /><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

Ζεμενίδης: Τραμπ κι Ελλάδα, αλλάζουμε ή βουλιάζουμε;

O Έντι Ζεμενίδης, εκτελεστικός διευθυντής του HALC (Hellenic American Leadership Council) σχολιάζει την κατάσταση που διαμόρφώνεται στο διπ...

Διαβάστε την συνέχεια

Βαληνάκης, Γρίβας, Φίλης: Ελλάδα, Τραμπ, Τουρκία & “εξωτερική πολιτική” (vid.)

<div><img src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2025/02/VALINAKIS-GRIVAS-FILIS-1.jpeg" /><br /><br />Βαληνάκης, Γρίβας, Φίλης. Σκληρή κριτική για τους χειρισμούς στην Ελληνική Εξωτερική πολιτική με ΗΠΑ, Ρωσία και Τουρκία, αλλά και αυστηρές συστάσεις από τρεις γνώστες. <br /><br />Στο νέο διεθνές σκηνικό, εάν δεν είμαστε προσαρμόσιμοι και διεκδικητικοί κινδυνεύουμε με στρατηγική ήττα, επεσήμαναν, γιατί πλέον είμαστε στην εποχή όπου κερδισμένος είναι ο ισχυρός επί του πεδίου και όχι το καλό και υποχωρητικό παιδί που είναι η Ελλάδα.<br /><br />Η Ελλάδα χρειάζεται άμεσα Εθνική Στρατηγική Ασφάλειας, εθνικό δόγμα και Εθνικό Συμβούλιο Ασφάλειας μέσα σε αυτό τον πολυπολικό κόσμο που έχει διαμορφωθεί σήμερα σε αυτό το πρωτόγνωρο διεθνές πεδίο.<div class="entry-content" style="border: 0px; font-family: inherit; font-size: 14px; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px 30px 0px 0px; text-align: justify; vertical-align: baseline;"><div class="code-block code-block-2" style="background-color: white; border: 0px; color: #222222; float: right; font-family: sans-serif; margin: 8px 0px 8px 8px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"></div><p style="background-color: white; border: 0px; color: #222222; font-family: "Open Sans", sans-serif; font-size: 16px; line-height: 28px; margin: 0px 0px 18px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><iframe allowfullscreen="allowfullscreen" class=" lazyloaded" data-load-mode="1" data-src="https://www.youtube.com/embed/GEkKNBeJlns" frameborder="0" height="480" loading="lazy" src="https://www.youtube.com/embed/GEkKNBeJlns" style="border-style: initial; border-width: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; max-width: 100%; opacity: 1; outline: 0px; padding: 0px; transition: opacity 400ms; vertical-align: baseline;" title="Γιώργος Φίλης, Κώστας Γρίβας, Γιάννης Βαληνάκης. Μαθήματα Εξωτερικής Πολιτικής Α΄ΜΕΡΟΣ @gfilis" width="853"></iframe></p><p style="background-color: white; border: 0px; color: #222222; font-family: "Open Sans", sans-serif; font-size: 16px; line-height: 28px; margin: 0px 0px 18px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><iframe allowfullscreen="allowfullscreen" class=" lazyloaded" data-load-mode="1" data-src="https://www.youtube.com/embed/pQCIOg1ITVY" frameborder="0" height="480" loading="lazy" src="https://www.youtube.com/embed/pQCIOg1ITVY" style="border-style: initial; border-width: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; max-width: 100%; opacity: 1; outline: 0px; padding: 0px; transition: opacity 400ms; vertical-align: baseline;" title="Γρίβας, Φίλης, Βαληνάκης...Μαθήματα Εξωτερικής Πολιτικής μέρος β΄ @gfilis" width="853"></iframe></p><p style="background-color: white; border: 0px; color: #222222; font-family: "Open Sans", sans-serif; font-size: 16px; line-height: 28px; margin: 0px 0px 18px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><iframe allowfullscreen="allowfullscreen" class=" lazyloaded" data-load-mode="1" data-src="https://www.youtube.com/embed/aM2EMeLk5AQ" frameborder="0" height="480" loading="lazy" src="https://www.youtube.com/embed/aM2EMeLk5AQ" style="border-style: initial; border-width: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; max-width: 100%; opacity: 1; outline: 0px; padding: 0px; transition: opacity 400ms; vertical-align: baseline;" title="Γιώργος Φίλης: Η εποχή των frienemies. Τραμπ , Πούτιν, Τουρκία @gfilis" width="853"></iframe></p><div><br /></div></div></div><a href="https://www.youtube.com/watch?v=GEkKNBeJlns">πηγή</a> <div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera. </div>

Βαληνάκης, Γρίβας, Φίλης: Ελλάδα, Τραμπ, Τουρκία & “εξωτερική πολιτική” (vid.)

Βαληνάκης, Γρίβας, Φίλης. Σκληρή κριτική για τους χειρισμούς στην Ελληνική Εξωτερική πολιτική με ΗΠΑ, Ρωσία και Τουρκία, αλλά και αυστηρές σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελιγμός Nixon. Το τρομερό σχέδιο των ΗΠΑ με στροφή 180 μοιρών προς Ρωσία κρύβει κάτι πολύ μεγάλο αλλά θανάσιμα επικίνδυνο.

<img height="427" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/fb66b51d718460c536a6f0bb7f639a97_XL.jpg" width="715" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Που πραγματικά αποσκοπεί η εντυπωσιακή στροφή των ΗΠΑ προς τη Ρωσία που προκάλεσε σοκ και δέος στη συλλογική Δύση.</span></h3>Με κομμένη την ανάσα παρακολουθεί όλος ο πλανήτης τις τελευταίες ημέρες τις καταιγιστικές εξελίξεις, που σχετίζονται με την εντυπωσιακή στροφή των ΗΠΑ στις σχέσεις της με τη Ρωσία.<br />Πρόκειται για μία στροφή 180 μοιρών που όμως έχει ένας σαφή και μεγαλεπήβολο γεωπολιτικό στόχο, όσο δύσκολο και εάν είναι αυτός να επιτευχθεί.<br />Η αμερικανική στροφή προς τη Ρωσία στοχεύει σε διάσπαση του άξονα Μόσχας και Πεκίνου, αλλά στο τέλος απειλεί να διασπάσει την ίδια τη Δύση, γράφει η Wall Street Journal.<br />Η προσέγγιση του Αμερικανού προέδρου Donald Trump με τον Ρώσο ομόλογό του Vladimir Putin «υπαγορεύεται από μια στρατηγική επιθυμία να θέσει μια σφήνα μεταξύ Μόσχας και Πεκίνου» σημειώνει χαρακτηριστικά.<br />Ειδικοί αναλυτές έχουν χαρακτηρίσει αυτή την προσέγγιση «ελιγμό Nixon» αλλά με αντίστροφη πορεία.<br />Στις αρχές της δεκαετίας του 1970 ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ, Richard Nixon συνεπικουρούμενος από τον γκουρού της διπλωματίας και υπουργό Εξωτερικών Henry Kissinger έκανε μία εντυπωσιακή στροφή προς την Κίνα προκειμένου να εμβαθύνει το χάσμα μεταξύ Πεκίνου και Σοβιετικής Ένωσης, που τελικά άλλαξε την πορεία του Ψυχρού Πολέμου και έθεσε τα θεμέλια για την άνοδο του ασιατικού γίγαντα.<br /><img height="439" src="https://www.bankingnews.gr/image/nixon.jpg" width="640" /><br /><br /><div>Colpo grosso για Ρωσία, είναι σίγουρα κερδισμένη<br /><br />Ο Trump τώρα θέλει να κάνει το αντίστροφο σύμφωνα με το δημοσίευμα.<br />Ωστόσο, η διάσπαση του άξονα Ρωσίας – Κίνας «θα είναι εξαιρετικά δύσκολη υπόθεση».<br /><br />Πρώτον, αυτές οι δύο χώρες έχουν ήδη ενισχύσει σημαντικά τη στρατιωτική συνεργασία και η εξωτερική τους πολιτική έχει καταστεί ακόμη πιο συντονισμένη.<br />Η Κίνα παρέχει οικονομική υποστήριξη στη Ρωσία, συμπεριλαμβανομένων των προμηθειών chip υπολογιστών και εργαλειομηχανών.<br /><br />Δεύτερον, η υποστήριξη της Ουάσιγκτον προς τη Ρωσία γίνεται σε βάρος της Ουκρανίας, η οποία απομακρύνει τις ΗΠΑ από τους Ευρωπαίους συμμάχους τους, οι οποίοι συλλογικά είναι ο μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος της Αμερικής και ο κύριος ξένος επενδυτής.<br /><br />Οι ενέργειες του Trump στην πράξη «οδηγούν σε διάσπαση τη Δύση ενώ η Ρωσία πλησιάζει ταυτόχρονα και τις ΗΠΑ και την Κίνα».<br />Την ίδια στιγμή, το Κρεμλίνο είναι πιθανότατα έτοιμο να κάνει κάποιους συμβιβασμούς.<br /><br />Το περίεργο σημείωμα από το ρωσικό think tank και οι δυτικές υπηρεσίες πληροφοριών<br /><br />Το δημοσίευμα αναφέρεται σε ένα συγκεκριμένο «αναλυτικό σημείωμα από ρωσικό think tank που συνδέεται με τη Μόσχα» που έπεσε στα χέρια δυτικών υπηρεσιών πληροφοριών και στο οποίο γράφεται πως η Μόσχα θα μπορούσε να προσφέρει στις ΗΠΑ τη διακοπή της συνεργασίας με την Κίνα στον τομέα των στρατιωτικών και προηγμένων τεχνολογιών - με αντάλλαγμα μια ειρηνευτική συμφωνία για την Ουκρανία με όρους ευνοϊκούς για τη Ρωσία.<br />Υπάρχουν επίσης προτάσεις να παραχωρηθούν σε αμερικανικές εταιρείες τα δικαιώματα σε κοιτάσματα ορυκτών στα προσαρτημένα εδάφη της Ουκρανίας (το δημοσίευμα δεν προσδιορίζει την αντίδραση του Κρεμλίνου σε αυτό το σημείωμα και, σημειώνουμε, ο βαθμός αξιοπιστίας αυτού του εγγράφου είναι άγνωστος).<br /><br />Οι ΗΠΑ δεν μπορούν να συγκρατήσουν την Κίνα<br /><br />Ωστόσο, οι σκεπτικιστές αμφιβάλλουν ότι η Ρωσία είναι πραγματικά σε θέση να βοηθήσει τις ΗΠΑ να συγκρατήσουν την Κίνα.<br />Πρώτον, το Πεκίνο διαθέτει ήδη όλες τις στρατιωτικές τεχνολογίες που διαθέτει η Ρωσία.<br />Ο Putin κατανοεί επίσης ότι οι σχέσεις της Ρωσίας με την Κίνα είναι στρατηγικές και μακροπρόθεσμες και πως η προσέγγιση με την Ουάσιγκτον είναι πιθανότατα προσωρινή.<br />«Η Ρωσία κατανοεί ότι η Κίνα είναι ο γιγαντιαίος γείτονάς της, πως το Κινεζικό Κομμουνιστικό Κόμμα θα παραμείνει στην εξουσία για το άμεσο μέλλον και ότι η χαλάρωση των σχέσεων με το Πεκίνο είναι ένας θανάσιμος κίνδυνος», εξηγεί ο Alexander Gabuev, επικεφαλής του Carnegie Russia-Eurasia Center στο Βερολίνο.<br />Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι ο Putin δεν θα εκμεταλλευτεί την κατάσταση.<br />«Η πρόταση του Trump του δίνει την ευκαιρία να πετύχει αυτό που επιθυμεί σε τρία χρόνια πολέμου: αλλαγή εξουσίας στο Κίεβο και επιστροφή της Ουκρανίας στην επιρροή της Μόσχας», αναφέρει το άρθρο.<br /><br />Η Ρωσία ιστορικά σέβεται τις συμμαχίες της<br /><br />Ο ελιγμός Nixon βέβαια έχει τεράστιες δυσκολίες να εφαρμοστεί και αυτές έγκεινται στην πάγια θέση της Ρωσίας να μην εμπορεύεται τα συμφέροντα των εταίρων της για να ευχαριστήσει τους άλλους, αποφαίνεται ο διδάκτορας πολιτικών επιστημών, καθηγητής του Κρατικού Πανεπιστημίου της Μόσχας. M. V. Lomonosov Andrey Manoylo.<br />Η Ρωσία αγωνίζεται για τα δικά της εθνικά συμφέροντα και λαμβάνει εκείνες τις αποφάσεις που είναι επωφελείς για την ίδια.<br />«Στις διαπραγματεύσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες, η Ρωσία δεν θα εκπροσωπήσει ούτε θα υπερασπιστεί κανένα άλλο μέρος εκτός από το δικό της - την κινεζική πλευρά ή την ιρανική.<br />Η Κίνα και το Ιράν θα υπερασπιστούν τα εθνικά τους συμφέροντα», συνέχισε ο Manoylo.<br />Ο ειδικός καταλαβαίνει τι προκαλεί άγχος στο Πεκίνο- δεν ξέρει σε τι θα συμφωνήσουν η Ρωσία και οι ΗΠΑ και πώς θα αλλάξει ο κόσμος ως αποτέλεσμα.<br />Ωστόσο, σύμφωνα με τον ίδιο, η Ρωσία, πρώτον, δεν είναι υποχρεωμένη να ενημερώσει την Κίνα για τη διαπραγματευτική της ατζέντα.<br />Πάντως ο Ρώσος ειδικός εκτιμά ότι η Μόσχα δεν θα εγκαταλείψει την Κίνα, καθώς οι σχέσεις των δύο πλευρών έχουν γερές βάσεις και ισχυρούς θεσμικούς δεσμούς.<br />Οι δύο χώρες εργάζονται για να προωθήσουν έναν πολυπολικό κόσμο και να δημιουργήσουν τους δικούς τους διεθνείς οργανισμούς, όπως οι BRICS και ο Οργανισμός Συνεργασίας της Σαγκάης ενώ στοχεύουν επίσης στη διατήρηση της σταθερότητας των συνόρων τους.<br />Η Κίνα ήταν αυτή που προσέφερε μια ανεκτίμητη υπηρεσία στη Ρωσία διασφαλίζοντας την εξαγωγή του πετρελαίου, του φυσικού αερίου και του άνθρακα της, όταν η Δύση της επέβαλε κυρώσεις.<br />Έτσι, ο ρωσικός προϋπολογισμός έλαβε κεφάλαια για τη χρηματοδότηση της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης.<br /><br />Το μεγάλο που έρχεται - Πόλεμος κατά της παγκοσμιοποίησης και πολυπολικός κόσμος<br /><br />Η ρωσική εξωτερική πολιτική δεν αποκλίνει από τον βασικό της στόχο, που είναι ο πόλεμος κατά της παγκοσμιοποίησης και των νεοφιλελεύθερων ιδεοληψιών.<br />Η πολυπολικότητα γίνεται ολοένα και πιο σταθερή και ορατή, ιδίως μέσω δομών όπως οι BRICS, ενώ ο μονοπολικός κόσμος κινείται σταθερά προς την παρακμή του – ειδικά μετά την έναρξη της επανάστασης του Trump στις ΗΠΑ.<br />Φυσικά, ο Trump και η ομάδα του θα προσπαθήσουν να διατηρήσουν τον μονοπολικό κόσμο, αλλά με διαφορετική μορφή, με βάση την άμεση ηγεμονία των ΗΠΑ.<br />Ωστόσο, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Marco Rubio έχει ήδη αναγνωρίσει ότι ζούμε σε έναν πολυπολικό κόσμο.</div><div><br />Η Ρωσία πιστεύει πως ο ΟΗΕ είναι ένας οργανισμός που διαμορφώθηκε από τα αποτελέσματα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, όπου το Συμβούλιο Ασφαλείας, η κατανομή της εξουσίας και οι μηχανισμοί του εδραιώθηκαν επίσημα στις αρχές της Βεστφαλικής λογικής.<br />Ο ΟΗΕ αναγνώρισε μόνο τα κράτη ως κυρίαρχους παράγοντες.<br />Όπως υποστηρίζει ο φιλόσοφος και μέντορας του Vladimir Putin, Aleksandr Dugin, η ίδρυση του ΟΗΕ περιείχε επίσης μια αντιφατική φόρμουλα: αναγνώριση τόσο του δικαιώματος κάθε έθνους-κράτους στην εδαφική ακεραιότητα όσο και του δικαιώματος των λαών στην αυτοδιάθεση, μια αρχή που εγγενώς θέτει υπό αμφισβήτηση την κυριαρχία.</div><div><br />Μπορεί ο ΟΗΕ να αναδιαρθρωθεί ώστε να ευθυγραμμιστεί με τις αρχές ενός πολυπολικού κόσμου;<br />Θεωρείται εξαιρετικά δύσκολο γιατί η σημερινή δομή του ΟΗΕ αντανακλά τον συνδυασμό του Βεστφαλικού συστήματος και της ιδεολογικής διπολικότητας που καθιέρωσε η Διάσκεψη της Γιάλτας και τα αποτελέσματα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.<br />Από τότε όμως έχουν γίνει πολλοί πόλεμοι, αναδιαμορφώνοντας τον πολιτικό χάρτη του κόσμου πέρα από την αναγνώριση.<br />Ως αποτέλεσμα, τα σημερινά έθνη-κράτη διαθέτουν εξαιρετικά ασύμμετρα επίπεδα κυριαρχίας και πραγματικής εξουσίας.<br />Αυτός είναι και ο λόγος που τα Ηνωμένα Έθνη είναι ανίκανα για τέτοιο μετασχηματισμό ή εξέλιξη, εκτιμά ο Dugin.<br />«Ήρθε η ώρα να εξετάσουμε τη δημιουργία ενός νέου διεθνούς οργανισμού που αντικατοπτρίζει τις αναδυόμενες συνθήκες του πολυπολικού κόσμου, με κατάλληλη κατανομή ρόλων εντός βασικών θεσμών.<br />Ένα πιθανό βήμα προς αυτή την κατεύθυνση θα μπορούσε να είναι η καθιέρωση διαλόγου μεταξύ των χωρών των BRICS ως μοντέλου πολυπολικότητας, αφενός, και της Αμερικής του Trump, αφετέρου.<br />Τελικά, μέσω μιας υπολειπόμενης διαδικασίας, η Ευρώπη θα μπορούσε να συμμετάσχει – μόλις ξυπνήσει επιτέλους και βγει από το φιλελεύθερο-παγκοσμιοποιητικό παραλήρημα στο οποίο δυστυχώς βρίσκεται ακόμη» καταλήγει στην ανάλυσή του ο Dugin.<br /><br /><a href="https://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ελιγμός Nixon. Το τρομερό σχέδιο των ΗΠΑ με στροφή 180 μοιρών προς Ρωσία κρύβει κάτι πολύ μεγάλο αλλά θανάσιμα επικίνδυνο.

Που πραγματικά αποσκοπεί η εντυπωσιακή στροφή των ΗΠΑ προς τη Ρωσία που προκάλεσε σοκ και δέος στη συλλογική Δύση. Με κομμένη την ανάσα παρα...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί η Ελλάδα πρέπει να είναι ξεκάθαρα με τους χαρισματικούς ηγέτες Putin και Trump. Αλλάζουν τον νέο παγκόσμιο χάρτη.

<img height="360" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/a83be70b350d77cc86556c2518b1e6d0_XL.jpg" width="724" /><br /><br /><div>Η Ελλάδα μια χώρα δημοκρατική, πατριωτική με ιστορία και αρχές… έχει μια μεγάλη ευκαιρία να ταχθεί έστω και την ύστατη ώρα στο πλευρό όχι απλά των νικητών αλλά των συνδιαμορφωτών της νέας ιστορίας…να ταχθεί υπέρ του Trump και υπέρ του Putin...<br /><br />Είσαι ελεύθερος σκεπτόμενος πολίτης, πιστεύεις στο έθνος κράτος, πιστεύεις στις παραδοσιακές αξίες… τότε πρέπει να είσαι με τον Ρώσο Πρόεδρο Putin και τον Αμερικανό Πρόεδρο Trump…<br />Εμφορούνται από τις ίδιες ιδέες.<br /><br />Είσαι πατριώτης, πιστεύεις και αγαπάς την πατρίδα σου τότε πρέπει να ελπίζεις να πετύχουν ο Putin και ο Trump.<br />Στηρίζουν τα ιδεώδη του πατριωτισμού απέναντι στην σαπίλα των ελίτ, των δήθεν πολλών φύλων και της ιδιότυπης κατάρρευσης της δημοκρατίας.<br />Θυμίζουμε ότι υπέρ των προαιρετικών εμβολιασμών – δηλαδή η σωστή επιλογή – και κατά των lockdowns είχαν ταχθεί τα εθνικά κόμματα που οι άλλοι τα κατηγορούν ως φασιστικά… ενώ τα δήθεν φιλελεύθερα κόμματα επέβαλλαν τις απαγορεύσεις κυκλοφορίας, τις απαγορεύσεις κομμάτων – βλέπε προσπάθεια σε Ελλάδα, Γαλλία, Γερμανία, Ρουμανία –<br /><br />Είσαι πολίτης που σέβεσαι τον εαυτό σου, που θέλεις την οικονομική ευημερία, που θέλεις την πρόοδο… τότε επέλεξε να ταυτιστείς με το κόμμα της ειρήνης που θέλει ειρήνη στην Ουκρανία.<br />Οι δήθεν δημοκρατικοί, φιλελεύθεροι δεν έχουν πει ούτε μια φορά ένα επιχείρημα για την ειρήνη αλλά υπερτονίζουν την ανάγκη για πόλεμο.<br />Ο Trump στηρίζει το κόμμα της ειρήνης, τα πατριωτικά κόμματα – πατριώτης είναι και ο δεξιός και ο αριστερός – είναι ξεκάθαρα με το κόμμα της ειρήνης και τα φιλελεύθερα δήθεν δημοκρατικά με το κόμμα του πολέμου.<br /><br />Ο Putin είναι η σωστή πλευρά της ιστορίας.<br />Γιατί;<br />Όταν υπέγραψε τις Συμφωνίες του Μινσκ στην Λευκορωσία που αφορούσαν το καθεστώς του Donbass στην Ανατολική Ουκρανία το 2015… οι Ουκρανοί παραβίασαν τις συμφωνίες.<br />Κατά την Merkel την τότε Γερμανίδα Καγκελάριο οι συμφωνίες του Μινσκ είχαν μόνο ένα στόχο… να δώσουν χρόνο στην Ουκρανία να ετοιμαστεί στρατιωτικά ώστε να καταλάβει πλήρως το Donbass.<br />Η Ρωσία ξεγελάστηκε.<br />Η Ρωσία είχε διατυπώσει εδώ και 30 χρόνια ότι δεν θέλει το ΝΑΤΟ να επεκταθεί προς τα ανατολικά.<br />Η Δύση παραβίασε την συμφωνία και όλο και επεκτεινόταν προς τα Ανατολικά φθάνοντας στα σύνορα της Ρωσίας.<br />Όχι η Ρωσία είναι το θύμα και ο θύτης το ΝΑΤΟ… ο Putin είπε ως εδώ πρέπει όλο αυτή την ατιμία να την τελειώσουμε και το έκανε.<br />Γελοιοποίησε το ΝΑΤΟ, ξεβράκωσε την Δύση και το κυριότερο απέδειξε ότι είναι ηγέτης.<br />Ορθά λέει ο Trump ο αμερικανός Πρόεδρος… η Ρωσία εάν ήθελε ισοπέδωνε την Ουκρανία σε 24 ώρες ότι δεν το έκανε είναι απόδειξη ότι έχει σαφή στόχο… τον ενδιαφέρει το Donbass και οι Ρωσόφωνοι.<br /><br />Δεν μπορεί να είσαι πατριώτης και να στηρίζεις την Ουκρανία, μια χώρα μόρφωμα, μια χώρα κατ΄ ουσία Ρωσία με άλλο όνομα και να θεωρείς ότι η Ουκρανία είναι άλλο πράγμα από την Ρωσία.<br />Η Ουκρανία ανήκει στην ομάδα των βαριά ηττημένων… ο Zelensky δεν είναι τίποτε άλλο από ένα πολιτικό απατεώνα που οδήγησε την Ουκρανία στην καταστροφή.<br />Ο Zelensky δεν αξίζει για την Ουκρανία… είναι προγραμμένος Ρώσοι και Αμερικάνοι θα τον καθαρίσουν από την πολιτική σκηνή.<br /><br />Η Ελλάδα μια χώρα δημοκρατική, πατριωτική με ιστορία και αρχές… έχει μια μεγάλη ευκαιρία να ταχθεί έστω και την ύστατη ώρα στο πλευρό όχι απλά των νικητών αλλά των συνδιαμορφωτών της νέας ιστορίας…να ταχθεί υπέρ του Trump και υπέρ του Putin...<br /><br />Είμαστε με τον Putin, είμαστε με τον Trump… υπερήφανοι με σταθερές αρχές.<br />Η Ευρώπη κυβερνάται από ανδρείκελα, που τους έχουν αποδομήσει λαϊκώς ξεβρακώσει οι εξελίξεις… άβουλες μαριονέτες, χωρίς ηγέτες…<br />Είμαστε με τον Putin, είμαστε με τον Trump... ξεκάθαρα.<br /><br />Ο παγκόσμιος γεωπολιτικός χάρτης αλλάζει... πάμε όλες οι υγιείς δυνάμεις να συμπορευτούμε με αυτή την μεγάλη κοσμογονική αλλαγή που έρχεται...<br /><br />Υποσημείωση 1: Προετοιμαστείτε... ακόμη δεν έχετε δει τίποτε... τα απίστευτα ωραία είναι μπροστά<br />Υποσημείωση 2: Putin και Trump τα έχουν βρει στα βασικά... το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω<br />Υποσημείωση 3: Αλλάξτε αντιλήψεις, πετάξτε την προπαγάνδα και δείτε καθαρά αυτό που έρχεται είναι απίστευτα ωραίο...<br />Υποσημείωση 4: Να είμαστε υπερήφανοι που από ηγετίσκους και ανδρείκελα, απατεώνες, αργυρώνητους, έχουμε ξανά ηγέτες...<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γιατί η Ελλάδα πρέπει να είναι ξεκάθαρα με τους χαρισματικούς ηγέτες Putin και Trump. Αλλάζουν τον νέο παγκόσμιο χάρτη.

Η Ελλάδα μια χώρα δημοκρατική, πατριωτική με ιστορία και αρχές… έχει μια μεγάλη ευκαιρία να ταχθεί έστω και την ύστατη ώρα στο πλευρό όχι απ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο «αμερικανικός εμφύλιος» διεθνοποιείται. Αμερικανοί αποσύρουν όσα Αμερικανοί κόμισαν. Τέλος εποχής για αυταπάτες και free riders.

<a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2025/02/9YDiWoAA4XYR-scaled.jpg"><img height="256" src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2025/02/9YDiWoAA4XYR-scaled.jpg" width="640" /></a><br /><br /><b>Γιώργος Σκαφιδάς</b><br />Αμερικανοί εναντίον Αμερικανών… νατοϊκοί Αμερικανοί εναντίον πουτινικών Αμερικανών… ατλαντιστές Αμερικανοί εναντίον ευρωσκεπτικιστών Αμερικανών… «woke» Αμερικανοί εναντίον «αντι-woke» Αμερικανικών… Οι σαρωτικές εξελίξεις των τελευταίων εβδομάδων θα μπορούσαν να ερμηνευτούν υπό ακριβώς αυτό το μανιχαϊστικό πρίσμα των ανταγωνιστικών αμερικανικών τάσεων, οι οποίες όμως διαχέονται πια ανά την υφήλιο αναδιαμορφώνοντας το τοπίο των -διεθνών πια- ανταγωνισμών.<br /><br />Εάν επρόκειτο για οποιαδήποτε άλλη χώρα -ακόμη και για μεγάλες δυνάμεις τύπου Κίνας, Ινδίας, Ρωσίας- αυτές οι ανταγωνιστικές τάσεις θα αποτελούσαν κυρίως εσωτερική υπόθεση με δυνητικές διεθνείς απολήξεις. Στην περίπτωση των «νέων ΗΠΑ» ωστόσο, δείχνει να ισχύει πια το αντίστροφο, καθώς οι διεθνείς απολήξεις προηγούνται και οι διεθνείς εξελίξεις τρέχουν, ενώ οι Αμερικανοί ψηφοφόροι πίσω στο εσωτερικό των ΗΠΑ περί άλλα τυρβάζουν.<br /><br />Το Ουκρανικό και η ανοικοδόμηση της Γάζας δεν θα μπορούσαν σε καμία περίπτωση να αποτελούν ζήτημα προτεραιότητας για τον μέσο Αμερικανό ψηφοφόρο, ειδικά από την στιγμή που δεν έχουν σταλεί αμερικανικά στρατεύματα εκεί.<br /><br />Αυτός ο ψηφοφόρος ωστόσο, επηρεάζει με την ψήφο του την εξωτερική πολιτική μιας χώρας γύρω από την οποία -και με σημείο αναφοράς την οποία και τις διαθέσεις της- διαμορφώθηκε η αρχιτεκτονική ασφαλείας μετά τον Β΄ Παγκόσμιο όχι μόνο στην Ευρώπη αλλά παγκοσμίως.<br /><br />Πριν από την έναρξη της νέας θητείας Τραμπ στην προεδρία, οι ΗΠΑ (υπό τον Τζο Μπάιντεν) ήταν ο στρατιωτικά και οικονομικά μεγαλύτερος υποστηρικτής της Ουκρανίας του Ζελένσκι ενάντια στη ρωσική εισβολή.<br /><br />Μόλις λίγες εβδομάδες μετά, οι ΗΠΑ (υπό τον Ντόναλντ Τραμπ) παρουσιάζονται να αγκαλιάζουν ανεπιφύλακτα την πλευρά Πούτιν, αδειάζοντας προσωπικά τον ίδιο τον Ζελένσκι (τον οποίο η προηγούμενη διοίκηση Μπάιντεν καλωσόριζε τον Δεκέμβριο του 2022 ως ομιλητή στο αμερικανικό Κογκρέσο) και το Κίεβο.<br /><br />Πριν από τη νέα προεδρία Τραμπ, η ηγεσία του Λευκού Οίκου αποκήρυσσε τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία ως αδικαιολόγητη και τις σχετικές με αυτήν την εισβολή ρωσικές δικαιολογίες (περί «αποναζιστικοποίησης» και «απονατοποίησης» μιας χώρας όπως ήταν Ουκρανία, που ουδέποτε έλαβε πραγματικό χρονοδιάγραμμα ένταξης στη νατοϊκή Συμμαχία) ως προσχήματα.<br /><br />Πλέον, επί Τραμπ, η Ουάσιγκτον παρουσιάζεται να αποδέχεται κάποιες από εκείνες τις ρωσικές δικαιολογίες, κατηγορώντας τον Ζελένσκι για τον πόλεμο.<br /><br />Πριν από τη νέα ορκωμοσία Τραμπ, οι ΗΠΑ ήταν ο πυλώνας της ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής ασφαλείας και η αδιαφιλονίκητη ηγέτιδα δύναμη στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ. Πλέον, επί Τραμπ, οι Ηνωμένες Πολιτείες παρουσιάζονται να προωθούν τη δική τους αποδέσμευση από τη νατοϊκή Συμμαχία την οποία οι ίδιες ίδρυσαν με την υπογραφή της Συνθήκης της Ουάσιγκτον.<br /><br />Πριν από την ορκωμοσία της νέας θητείας Τραμπ, η ιδρυθείσα από το 1961 αμερικανική υπηρεσία αρωγής για τη διεθνή ανάπτυξη USAID, μια υπηρεσία η οποία λειτουργούσε βάσει νόμου «υπό την άμεση εξουσία και την πολιτική καθοδήγηση του εκάστοτε Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών», έστελνε κάθε χρόνο δισεκατομμύρια δολάρια ανά την υφήλιο τους παραλήπτες των οποίων είχαν προφανώς εγκρίνει Αμερικανοί αξιωματούχοι.<br /><br />Πλέον, επί Τραμπ, η USAID σταματά να στέλνει γιατί, σύμφωνα με τη νέα αμερικανική διοίκηση, χρηματοδοτούσε φορείς και οργανισμούς που δεν θα έπρεπε…<br /><br />Διαδοχικές αμερικανικές κυβερνήσεις έκαναν επί σειρά δεκαετιών όσα οι ίδιες έκριναν ότι εξυπηρετούσαν πρωτίστως τα συμφέροντα των ιδίων των ΗΠΑ όπως οι ίδιες τα αντιλαμβάνονταν σε κάθε χρονική περίοδο.<br /><br />Ακόμη και το woke φαινόμενο, κυρίως αμερικανικής προέλευσης είναι.<br /><br />Αμερικανικοί είναι, όμως, και οι περισσότεροι από τους μιντιακούς κολοσσούς (New York Times, Politico, Bloomberg News, Associated Press) με τους οποίους τώρα «συγκρούεται» η διοίκηση του Ντόναλντ Τραμπ, ακυρώνοντας συνδρομές και αποκλείοντας συγκεκριμένους δημοσιογράφους από ταξίδια και ενημερώσεις.<br /><br />Ως ισχυρότερη στρατιωτικά και οικονομικά χώρα στον κόσμο, η Αμερική οδηγούσε τις εξελίξεις επί σειρά δεκαετιών και επωφελούνταν από αυτές· δεν έτρεχε πίσω τους. Όταν μιλούσε για rules based order, το έκανε επειδή η ίδια το ήθελε, όχι επειδή της το επέβαλε κάποιος εξωτερικός παράγοντας.<br /><br />Κι όταν στήριζε τους Ουκρανούς επιβάλλοντας κυρώσεις στους Ρώσους εισβολείς, προφανώς το έκανε επειδή η ίδια το έκρινε σκόπιμο (συμβάλλοντας, έτσι, και στη διαφοροποίηση των πηγών ενεργειακής τροφοδοσίας των Ευρωπαίων υπέρ του αμερικανικού LNG)… εκτός κι αν πιστεύει κανείς το επιχείρημα Τραμπ, ότι δηλαδή ο Ζελένσκι ξεγέλασε την κυβέρνηση Μπάιντεν πείθοντάς την να μπει στον πόλεμο ως υποστηρήκτρια της Ουκρανίας…<br /><br />Επί της ουσίας, μάλλον το αντίθετο ισχύει: ο Ζελένσκι το πιο πιθανό είναι ότι θα είχε «χάσει» πολύ νωρίτερα, εάν δεν είχε διαβεβαιώσεις στήριξης -και στήριξη- από την πλευρά κυρίως δύο χωρών: των ΗΠΑ και της Βρετανίας.<br /><br />Με άλλα λόγια, η «νέα Αμερική» του Τραμπ και του (Νοτιοαφρικανού) Μασκ μοιάζει να έχει κηρύξει πια τον «πόλεμο» στην «παλαιά Αμερική» της ψυχροπολεμικής και μεταψυχροπολεμικής περιόδου.<br /><br />«Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι ήδη η περισσότερο διχασμένη εσωτερικά και δυσλειτουργική προηγμένη βιομηχανική δημοκρατία στον κόσμο», έγραφαν οι αναλυτές του Eurasia Group πριν από 13 μήνες, τον Ιανουάριο του 2024. «Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν καταστεί η μεγαλύτερη πηγή γεωπολιτικής αβεβαιότητας στον κόσμο», γράφει τώρα ο Ίαν Μπρέμερ…<br /><br />Τι σημαίνει όμως αυτό πρακτικά πια, για όσους (κυρίως Ευρωπαίους) έβρισκαν καταφύγιο τις περασμένες δεκαετίες ως free riders πίσω από την αμερικανική ισχύ;<br /><br />Οι αυταπάτες των περασμένων δεκαετιών πλέον καταρρέουν και τα περιθώρια επιστροφής στο status quo ante bellum εξανεμίζονται. Ως εκ τούτου, ας αναλάβει ο καθένας τις ευθύνες της υπεράσπισης των αξιών του, όποιες κι αν είναι αυτές, και -προφανώς- το κόστος της υπεράσπισης αυτών των αξιών…<div><br /></div><div><a href="https://www.amynanet.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο «αμερικανικός εμφύλιος» διεθνοποιείται. Αμερικανοί αποσύρουν όσα Αμερικανοί κόμισαν. Τέλος εποχής για αυταπάτες και free riders.

Γιώργος Σκαφιδάς Αμερικανοί εναντίον Αμερικανών… νατοϊκοί Αμερικανοί εναντίον πουτινικών Αμερικανών… ατλαντιστές Αμερικανοί εναντίον ευρωσκε...

Διαβάστε την συνέχεια

«Ο κύβος ερρίφθη». Η ExxonMobil ξεκινάει θαλάσσιες γεωτρήσεις ανοιχτά της Κρήτης τέλη 2026.

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2025-02/YDROGONANTRAKES2-ExxonMobil.jpg?itok=WcQSH2Xh" width="747" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η συγκυρία Τράμπ και οι κίνδυνοι για την Ελλάδα</span></h3>Η έναρξη της γεώτρησης της ExxonMobil ,θα πραγματοποιηθεί πλήν απροόπτου με τους Μητσοτάκη και Ερντογάν στο "τιμόνι" Ελλάδας και Τουρκίας αντίστοιχα.<br /><br />Ηανάληψη των Προεδρικών καθηκόντων στις ΗΠΑ από τον "απρόβλεπτο" Τράμπ, είναι γεγονός ότι έχει φέρει "τσουνάμι" αλλαγών στην Διεθνή πολιτική σκηνή, αλλάζοντας άμεσα πολλά που θεωρούντο ως δεδομένα, με βάση την διακυβέρνηση Μπάϊντεν.<br /><br />Ενδεικτικότερο ίσως όλων της ηγεμονικής-περιφρονητικής στάσης του Τράμπ έναντι των συμμάχων των ΗΠΑ, είναι η στάση του στο ζήτημα της Ουκρανίας, όπου "παραμέρισε" τελείως ΕΕ-Ηνωμένο Βασίλειο και Ουκρανία, μη καλώντας τες να μετέχουν στις διαπραγματεύσεις του με τον Πούτιν στη Σαουδική Αραβία, για τον τερματισμό του πολέμου.<br /><br />Αποτέλεσμα των παραπάνω είναι η Ελληνική κυβέρνηση έχοντας απέναντί της τον αναθεωρητικό και άκρως επιθετικό Ερντογάν, να ενεγοποιήσει τα αντανακλαστικά της, ζητώντας επιβεβαίωση από Αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρείες κολοσσούς, του ήδη υπάρχοντος ενδιαφέροντός τους για εξόρυξη υδρογονανθράκων εντός της ΑΟΖ της, στην θαλάσσια περιοχή Δυτικά και Νότια της Κρήτης.<br /><br />Μέχρι τον Ιούνιο η ExxonMobil θα ανακοινώσει το χρονοδιάγραμμα των γεωτρήσεων της ανοιχτά της Κρήτης<br /><br />Ενδεικτικά Διεθνές ΜΜΕ, επισημαίνει ότι ο αμερικανικός ενεργειακός κολοσσός ExxonMobil σκοπεύει να ανακοινώσει στα μέσα του 2025, τον οδικό του χάρτη που οδηγεί στην αρχική γεώτρηση ανοιχτά της Κρήτης, πιθανότατα στην πιο ώριμη από τις δύο άδειες που κατέχει, νοτιοδυτικά του νησιού.<br /><br />Σημειωτέον ότι ExxonMobil πραγματοποιεί επί του παρόντος έρευνες σε αυτό το οικόπεδο καθώς και σε έτερο που παραχωρήθηκε στα νότια της Κρήτης.<br /><br />Ο John Ardill, Αντιπρόεδρος της Παγκόσμιας εξερεύνησης της ExxonMobil, ανταποκρινόμενος σε αίτημα του υπουργού Ενέργειας της Ελλάδας Θόδωρου Σκυλακάκη, ενημέρωσε ότι ο ενεργειακός όμιλος των ΗΠΑ θα παράσχει ένα χρονοδιάγραμμα που θα οδηγήσει σε διερευνητικές γεωτρήσεις μέχρι το τέλος του πρώτου εξαμήνου του 2025, ανέφεραν πηγές.<br /><br />Οι δύο αξιωματούχοι είχαν συνομιλίες πριν από τρείς ημέρες στο περιθώριο της ετήσιας διάσκεψης υδρογονανθράκων της "Egypes "στο Κάιρο.<br />Η προετοιμασία της γεώτρησης<br /><br />Μόλις η ExxonMobil υποβάλει τον οδικό της χάρτη στην ΕΔΕΥΕΠ, την Ελληνική Εταιρεία Διαχείρισης Υδρογονανθράκων και Ενεργειακών Πόρων, θα χρειαστεί μια περίοδος από 12 έως 16 μήνες για την προετοιμασία της γεώτρησης.<br /><br />Εάν όλα πάνε καλά, η ExxonMobil θα μπορούσε να ξεκινήσει τις διερευνητικές γεωτρήσεις ανοιχτά της Κρήτης προς τα τέλη του 2026, πιθανότατα με την άδειά της νοτιοδυτικά της Κρήτης.<br /><br />Έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε που έχει πραγματοποιηθεί οποιαδήποτε δραστηριότητα γεώτρησης υδρογονανθράκων στην Ελλάδα.<br />Το ενδιαφέρον της Chevron για το "οικόπεδο" της Νότιας Πελοποννήσου<br /><br />Νωρίτερα τη Δευτέρα, ο Σκυλακάκης, υπουργός Ενέργειας της Ελλάδας, συναντήθηκε επίσης σύντομα με τον Clay Neff, πρόεδρο της Chevron International Exploration and Production, στο Κάιρο.<br /><br />Η Chevron έχει εκφράσει ενδιαφέρον για το μπλοκ της Νότιας Πελοποννήσου που πρόκειται να δημοπρατηθεί σύντομα, καθώς και για την υπεράκτια περιοχή νότια της Κρήτης.<br /><br />Η δημοσίευση της διακήρυξης του σχετικού διαγωνισμού, θα είναι διεθνής και για αυτό το λόγο εκτός από την εφημερίδα της κυβέρνησης θα δημοσιοιποιηθεί και στην εφημερίδα της ΕΕ.<br /><br />Ακολούθως θα υπάρξει ένα χρονικό περιθώριο 90 ημερών, προκειμένου να εκδηλώσουν οι διάφορες εταιρείες το ενδιαφέρον τους και τέλος θα γίνει η αξιολόγηση από την ΕΔΕΥΕΠ για την επιλογή του αναδόχου.<br /><br />Τα ύδατα σε ορισμένες περιοχές νότια της Κρήτης είναι διπλωματικά ευαίσθητες περιοχές, καθώς αλληλεπικαλύπτονται θαλάσσιες περιοχές που διεκδικούνται από την Τουρκία, με βάση το παράνομο και στερούμενο πάσης νομιμότητας με βάση το Δίκαιο της θάλασσας, τουρκο-λιβυκό μνημόνιο.<br /><br />Τέλος στο Κάιρο είχαμε και μια ακόμη εξέλιξη, καθώς υπεγράφη μεταξύ ελληνικής και αιγυπτιακής κυβέρνησης μνημόνιο κατανόησης MoU για τη δέσμευση και αποθήκευση CO2 στην Αίγυπτο με τη συνδρομή της Ελλάδας.<br /><br />Επίσης, οι δύο χώρες θα κινηθούν από κοινού, προκειμένου να αλλάξει ο κανονισμός της Ε.Ε. που δεν επιτρέπει την «εξαγωγή» δεσμευμένου διοξειδίου του προϊόντος για αποθήκευση εκτός Ε.Ε., με στόχο να μεταφερθεί και να αποθηκευτεί ελληνικής προέλευσης διοξείδιο του άνθρακα στην Αίγυπτο.<br />Οι εκλογές σε Ελλάδα-Τουρκία και η "συγκυρία" των Eurofighter και Meteor<br /><br />Εκλογές στην Ελλάδα θα έχουμε το αργότερο τον Ιούνιο 2027, με τον Ερντογάν να αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο να είναι υπoψήφιος για την Προεδρία της Τουρκίας το 2028.<br /><br />Επίσης εάν όλα διεξαχθούν ομαλά η ExxonMobil θα μπορούσε να ξεκινήσει τις διερευνητικές γεωτρήσεις ανοιχτά της Κρήτης προς τα τέλη του 2026.<br /><br />Συνεπώς με βάση τα μέχρι στιγμής παραπάνω χρονικά δεδομένα, η έναρξη της γεώτρησης της ExxonMobil ,θα πραγματοποιηθεί πλήν απροόπτου με τους Μητσοτάκη και Ερντογάν στο "τιμόνι" Ελλάδας και Τουρκίας αντίστοιχα.<br /><br />Εδώ "παίζει" και το θέμα της απόκτησης από την Τουρκία των Eurofighter είτε μέσω αγοράς ή μέσω leasing από το υπάρχον απόθεμα της Μ.Βρετανίας, μέχρι τα τέλη του 2026, καθώς και η προμήθεια πυραύλων αέρος-αέρος Meteor από τους Τούρκους.<br /><br />Κοινώς μπαίνουμε σε μια άκρως επικίνδυνη για την Εθνική Ασφάλεια περίοδο την επόμενη διετία, με έναν απρόβλεπτο Τράμπ στην εξουσία των ΗΠΑ , που "θαυμάζει" τον φίλο του Ερντογάν, ο οποίος θέλει να καταλάβει τα νησιά μας στο Αιγαίο, αναβιώνοντας την Οθωμανική Αυτοκρατορία.<br /><br />Η συγκυρία δεν είναι καλή για την Ελλάδα, ιδίως τώρα που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο,ο πόλεμος στην Ουκρανία θα τερματιστεί και τα ήρεμα νερά στο Αιγαίο θα χάσουν την σημασία τους για τις ΗΠΑ, μέσω των οποίων γινόταν αποστολή πολεμικού υλικού στο μαχόμενο Κίεβο.<br /><br />Επίσης ο Πρόεδρος Τράμπ έχει δείξει πάνω από όλα ότι σκέφτεται ως επιχειρηματίας και όχι με γνώμονα το Διεθνές Δίκαιο που προτάσσει η χώρα μας.<br /><br />Κοινώς στο ζύγι των ΗΠΑ με τον Τράμπ στην εξουσία πάνω από όλα είναι το συμφέρον των ΗΠΑ και τίποτε άλλο. Αυτό άλλωστε φαίνεται με τα όσα έχει πεί για μεταροπή της Λωρίδας της Γάζας σε Ριβιέρα της Μεσογείου των ΗΠΑ και εκτοπισμό 2,5 εκατομμυρίων Παλισστινίων από τη γή τους,αλλά και για την ενσωμάτωση-αγορά της Γροιλανδίας από τις ΗΠΑ και την μετονομασία του κόλπου του Μεξικού σε κόλπου της Αμερικής.<br /><br />Εκτίμησή μας είναι πως θα έρθουμε αντιμέτωποι με πολύ σοβαρά θέματα Εθνικής μας Ασφάλειας με την Τουρκία την προσεχή διετία, η οποία στη χειρότερη περίπτωση θα έχει την ανοχή του Τράμπ.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Ο κύβος ερρίφθη». Η ExxonMobil ξεκινάει θαλάσσιες γεωτρήσεις ανοιχτά της Κρήτης τέλη 2026.

Η συγκυρία Τράμπ και οι κίνδυνοι για την Ελλάδα Η έναρξη της γεώτρησης της ExxonMobil ,θα πραγματοποιηθεί πλήν απροόπτου με τους Μητσοτάκη ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Τραμπ φέρνει στον ΟΗΕ σχέδιο απόφασης για «ταχύ τερματισμό» του πολέμου στην Ουκρανία χωρίς αναφορά στην εδαφική της ακεραιότητα.

<img height="378" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2025/02/trump_zelenski-930x550.jpg" width="719" /><br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες προτείνουν σχέδιο απόφασης της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών που προτρέπει σε «ταχύ τερματισμό» του πολέμου στην Ουκρανία χωρίς αναφορά στον σεβασμό της εδαφικής ακεραιότητας της Ουκρανίας, δήλωσαν διπλωματικές πηγές. Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί την Δευτέρα.<br /><br />Την ώρα που ο Ντόναλντ Τραμπ ασκεί πίεση επί του προέδρου της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι, το σχέδιο της απόφασης «προτρέπει σε ταχύ τερματισμό του πολέμου και σε μία βιώσιμη ειρήνη ανάμεσα στην Ουκρανία και την Ρωσία». Είναι μία «λακωνική» διατύπωση πολύ διαφορετική από τα προηγούμενα κείμενα της Γενικής Συνέλευσης που υποστήριζαν την Ουκρανία καταδικάζοντας την ρωσική εισβολή.<br /><br />Ο υπουργός Εξωτερικών της κυβέρνησης Τραμπ Μάρκο Ρούμπιο ζήτησε από τις χώρες μέλη του ΟΗΕ να εγκρίνουν την «απλή» και «ιστορική» νέα απόφαση.<br /><br />«Οι Ηνωμένες Πολιτείες πρότειναν μία απλή και ιστορική απόφαση στα Ηνωμένα Εθνη την οποία καλούμε όλα τα κράτη μέλη να υποστηρίξουν, για να χαραχθεί ένας δρόμος προς την ειρήνη», δηλώνει σε ανακοίνωση ο Μάρκο Ρούμπιο.<br /><br />Αυτή η αμερικανική απόφαση «είναι καλή ιδέα», έσπευσε να σχολιάσει ο ρώσος πρεσβευτής στον ΟΗΕ Βασίλι Νεμπένζια, ο οποίος ωστόσο είχε να παρατηρήσει ότι απουσιάζει μία αναφορά «στις ρίζες» της σύγκρουσης.<br /><br />Η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ συνέρχεται την Δευτέρα για την τρίτη επέτειο της ρωσική εισβολής στην Ουκρανία. Με την ευκαιρία αυτή, η Ουκρανία και οι Ευρωπαίοι έχουν ετοιμάσει σχέδιο απόφασης που τονίζει την ανάγκη «διπλασιασμού» των διπλωματικών προσπαθειών για τον τερματισμό του πολέμου «φέτος» και σημειώνει τις πρωτοβουλίες πολλών χωρών μελών που έχουν παρουσιάσει «τις προτάσεις τους για μία πλήρη και βιώσιμη ειρηνευτική συμφωνία».<br /><br />Στο κείμενο επαναλαμβάνονται τα προηγούμενα αιτήματα της Γενικής Συνέλευσης για την άμεση και άνευ όρων αποχώρηση των ρωσικών δυνάμεων από την Ουκρανία και τον τερματισμό των επιθέσεων της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας. Οι προηγούμενες ψηφοφορίες είχαν συγκεντρώσει ευρεία πλειοψηφία, περί τις 140 ψήφους επί 193 μελών.<br /><br />Το αμερικανικό κείμενο που αποτελείται από 65 (!) λέξεις αναμένεται να προκαλέσει την οργή των Ευρωπαίων, οι οποίοι βρίσκονται ήδη αντιμέτωποι με το τετελεσμένο ενός αμερικανορωσικού διαλόγου για την Ουκρανία.<br /><br />«Ενα μινιμαλιστικό κείμενο σαν αυτό, που δεν καταδικάζει την ρωσική επίθεση ή δεν κάνει αναφορά στην εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανία, μοιάζει με προδοσία προς το Κίεβο και συνιστά χαμηλό κτύπημα για την Ευρωπαϊκή Ενωση, καθώς επίσης και περιφρόνηση των αρχών του πυρήνα του διεθνούς δικαίου», δήλωσε ο Richard Gowan του International Crisis Group.<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Τραμπ φέρνει στον ΟΗΕ σχέδιο απόφασης για «ταχύ τερματισμό» του πολέμου στην Ουκρανία χωρίς αναφορά στην εδαφική της ακεραιότητα.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες προτείνουν σχέδιο απόφασης της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών που προτρέπει σε «ταχύ τερματισμό» του πολέμου στ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η ελληνική διάσταση του «σκανδάλου Ζελένσκι».

<img height="373" src="https://www.ieidiseis.gr/media/k2/items/cache/db2746d10d6bdec5e53efc64ddcc3c66_XL.jpg" width="707" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η ώρα των εξηγήσεων μόλις τώρα αρχίζει και αφορά προσωπικά τον Κυριάκο Μητσοτάκη.</span></h3>Γράφει ο <b>Γιώργος Λακόπουλος</b><br />Ένα χρόνο με την ανάληψη της κυβέρνησης από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης παρατηρήθηκε ιδιαίτερη αύξηση της αμερικανικής παρουσίας. Οι συζητήσεις για «διευκολύνσεις» από την πλευρά της Ελλάδας, είχαν αρχίσει από την προηγούμενη κυβέρνηση. Αλλά από το 2020 - με την κυβερνητική αλλαγή στις ΗΠΑ - η αμερικανική δραστηριότητα είχε έντονο στρατιωτικό χαρακτήρα.<br /><br />Σε όσους το παρατήρησαν, το μέγαρο Μαξίμου έλεγε ένα από τα πρώτα μεγάλα ψέματά του: μας συμφέρει, για λόγους που αφορούν την άμυνα μας έναντι της Τουρκίας. Μόνο που οι αμερικανικές δράσεις δεν είχαν στόχο προς την Ανατολή, αλλά προς το Βορρά.<br /><br />Η κυβέρνηση Μπάιντεν μόλις ανέλαβε άρχισε να σχεδιάζει πόλεμο διά αντιπροσώπων, με τη Ρωσία. Εν γνώσει της ότι ο Πούτιν δεν θα έμενε αδρανής αν προσχωρούσε η διαδικασία για ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ - παρά τις περί του αντιθέτου προγενέστερες αμερικανικές δεσμεύσεις.<br /><br />Πράγματι, τον Φεβρουάριο του 2022 ο Ρώσος μονάρχης, καταπατώντας το διεθνές Δίκαιο παραβίασε τα σύνορα του ουκρανικού κράτους - που έπρεπε να αμυνθεί έχοντας πρόεδρο μαριονέτα των Αμερικανών. Ενώ στη Δύση η προπαγάνδα με αμερικανικά λεφτά καθιστούσε τη διεθνή υποστήριξη της Ουκρανίας και την απομόνωση της Ρωσίας… συλλογικό καθήκον, χωρών και κυβερνήσεων. Η ίδια προπαγάνδα που υποστήριζε άλλες εισβολές…<br /><br />Με αμερικανική πίεση, οι Ευρωπαίοι ηγέτες έσπευσαν στο πλευρό του Ζελένσκι με ποικίλούς τρόπους: όπλα και άλλα εφόδια στην Ουκρανία, δημοσιογραφικούς ύμνους για τον ίδιο παρά τη διαφθορά του και πολιτική αναγνώριση παγκοσμίως. Ταυτόχρονα αποκλεισμός των Ρώσων στη διεθνή σκηνή, κυρώσεις κατά της οικονομίας τους - ακόμη και του πολιτισμού τους και προπαγάνδα ότι είναι εχθροί του ελεύθερου κόσμου, του τύπου: «αν πέσει η Ουκρανία θα επιτεθούν στην Ευρώπη».<br /><br />Ο Πούτιν παρανόμησε με την εισβολή, οι Ευρωπαίοι αυτοκτόνησαν με την τυφλή υποταγή στις αμερικανικές επιδιώξεις στο Ουκρανικό. Εκ του αποτελέσματος προκύπτει ότι το μόνο που κατάφεραν ήταν να βλάψουν τις χώρες τους και την Ευρώπη.<br /><br />Με ιστορική ακρισία, ακύρωσαν την παλιά ευρωπαϊκή στρατηγική για ενσωμάτωση της Ρωσίας στο ευρωπαϊκό σύστημα ασφάλειας και διεύρυνση της ενεργειακής συνεργασίας με απώτερη επιδίωξη την «Ευρωπαϊκή Ένωση από το Γιβραλτάρ ως τα Ουράλια».<br /><br />Έσπρωξαν την Ευρωπαϊκή Ένωση σε πόλεμο, όταν ο βασικός λόγος της ίδρυσής της ήταν να τον αποφύγει στο έδαφος της.<br /><br />Η εξωτερική πολιτική και η οικονομία των ευρωπαϊκών χωρών και η συμπεριφορά της Κομισιόν, ουκρανοποιήθηκαν. Κάποιοι, όπως ο αριβίστας Μακρόν, έδειχναν έτοιμοι να ωθήσουν τα πράγματα μέχρι την πυρηνική σύγκρουση.<br /><br />Στην ίδια γραμμή, η - μετά τη Μέρκελ - πολιτική ηγεσία της Γερμανίας, μπούκωνε το χειραγωγούμενο ουκρανικό κατεστημένο και κατέστρεφε την οικονομία της, στερώντας της τους ενεργειακούς πόρους από τη Ρωσία - και πριμοδοτώντας την ακροδεξιά.<br /><br />Η τυχοδιώκτρια - και υπόλογη για πολλά - Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, έθεσε την Κομισιόν στην υπηρεσία του Ζελένσκι. Τον οποίο στήριξε ακόμη και με την απάτη της δήθεν ένταξης της Ουκρανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση - που δεν μπορεί να γίνει με το προφίλ που έχει…<br /><br />Ενώ ο Πούτιν έβρισκε επωφελείς εναλλακτικές για την οικονομία του, η κλίκα Ζελένσκι, σύμφωνα με διεθνείς καταγγελίες, πλούτιζε από τη διεθνή βοήθεια - για την οποία δεν έδινα κανένα λογαριασμό. Οι απλοί Ουκρανοί πολίτες πεθαίναν στις μάχες και η άρχουσα τάξη της χώρας τους, σουλατσάριζε πολυτελώς στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, με λεφτά των δυτικών.<br /><br />Ήταν αρκετή η πολιτική αλλαγή στις ΗΠΑ - με τη βούληση των Αμερικανών ψηφοφόρων - για να καταρρεύσει το κατασκεύασμα της εποχής Μπάιντεν στην Ουκρανία - στο οποίο συρθήκαν δουλικά και οι Ευρωπαίοι, που αντιμετώπιζαν ως εγκληματία πολέμου τον Πούτιν, αλλά όχι και τον Νετανιάχου.<br /><br />Το αποτέλεσμα το βλέπουμε αυτές τις μέρες: αυτοί που βγαίνουν ζημιωμένοι είναι οι ίδιοι και οι χώρες τους. Αφού ήδη το επιχειρησιακό σχέδιο είχε φτάσει σε αδιέξοδο, κατέρρευσε το προπαγανδιστικό οικοδόμημα και η πολιτική υπηρετούσε έπεσε στα κεφάλια των Ευρωπαίων…<br /><br />Ανάμεσα τους, από τους πιο ζημιωμένους είναι η Ελλάδα που διά του Κυριάκου Μητσοτάκη ταυτίσθηκε απολύτως με το καθεστώς του Κιέβου και του παρείχε περισσότερά από όσα όφειλε και από όσα μπορούσε. Ατυχώς γι’ αυτόν δεν υπάρχει τρόπος να εξαφανιστούν όσα έλεγε και όσα έπραττε. Και πολλοί φοβούνται ότι μάλλον δεν τα γνωρίζουμε όλα.<br /><br />Ο ίδιος και η κυβέρνησή του έφτασαν σε ακρότητες για να στηρίξουν τον Ζελένσκι. Αποδυναμώθηκε η άμυνα των νησιών, ο ίδιος αδελφοποιήθηκε με τον Ουκρανό και τον έβαλε στην ελληνική Βουλή, μολύνοντάς την με τους νεοναζί Αζόφ, που τον συνοδεύαν. Και χωρίς λογική εξήγηση, οι ελληνο-ρωσικές σχέσεις - που άντεξαν σε πολιτικές μεταβολές αιώνων και από τις δύο πλευρές - ανατινάχθηκαν.<br /><br />Η κυβέρνηση Μητσάκη… κήρυξε τον πόλεμο στη Ρωσία, ως καλός «σύμμαχος» του ΝΑΤΟ και στο μέγαρο Μαξίμου ονειρευόταν… συμβόλαια, που θα εξασφάλιζε η «αγαπητή Ούρσουλα» στην ανοικοδόμηση της Ουκρανίας. Business as usual.<br /><br />Στην απέναντι πλευρά του Αιγαίου, η Τουρκία, επίσης μέλος του ΝΑΤΟ, δεν έστειλε στην Ουκρανία τίποτε περισσότερο από όσα της πούλησε. Ο Ερντογάν έκανε τον μεσολαβητή, χωρίς να διακόψεις της σχέσεις του με τη Ρωσία. Προφανώς γιατί αυτό επέβαλε το συμφέρον της χώρας του..<br /><br />Σήμερα όσοι παπαγάλιζαν τις απαντήσεις, έμειναν στον αέρα γιατί η νόμιμη αμερικανική κυβέρνηση, αλλάζοντας πολιτική τους άλλαξε τις ερωτήσεις.<br /><br />Η διοίκηση Τραμπ αποκαθιστά σχέσεις με τη Μόσχα, διακόπτει τη διπλωματική απομόνωσή της και σταδιακά θα αναιρέσει τις οικονομικές κυρώσεις. Έτσι αφήνεις τους Ευρωπαίους υποτακτικούς των ΗΠΑ - με ταπεινωτικό τρόπο.<br /><br />Ο Αμερικανός καουμπόι διαμοιράζει με τον Πούτιν τα εδάφη και τον πλούτο της Ουκρανίας, δείχνει τον Ζελένσκι ως δικτάτορα, στερούμενο νομιμοποίησης - αλλά και ως ύποπτο για τη λεηλασία της αμερικάνικη βοήθειας και του ζητάει λογαριασμό.<br /><br />Οι ευρωπαϊκές ηγεσίες μένουν με τον «μουτζούρη» στο χέρι. Όταν οι λαοί της Ευρώπης συνειδητοποιήσουν το μέγεθος της βλάβης στην οποία οδηγήσαν τους λαούς τους, με την αβασάνιστη υποτέλεια στα αμερικανικά συμφέροντα, οι κυβερνήσεις τους θα τις θέσουν προ των ευθυνών τους. Θα ζητηθούν από πολλούς στην Ευρώπη λογαριασμοί, για όσα έστειλαν, όπως τα έστειλαν, στην Ουκρανία.<br /><br />Ανάμεσα στους πρώτους είναι και η ελληνική κυβέρνηση, που βρίσκεται ήδη αντιμέτωπη με τις επιλογές της. Με ανόητο σόφισμα περί «σωστής πλευράς της ιστορίας» υποτάχθηκε πλήρως στα αμερικανικά κελεύσματα - χωρίς το παραμικρό αντάλλαγμα - και τώρα αναδύεται η βλάβη της χώρας σε πολλά πεδία. Στα οποία δεν χωράει «αυτά που έλεγαν, αυτά έκανα»<br /><br />Ο Πρωθυπουργός που διατυμπάνισε ότι «έβαλε τον Ερντογάν σε διπλωματική απομόνωση» - επειδή ο ίδιος είναι πρωτοπόρος στην υποστήριξη της Ουκρανίας - πρέπει τώρα να εξηγήσει γιατί κατέληξε η Ελλάδα σε τόσο δύσκολη θέση και σε ποια πλευρά της Ιστορίας κατατάσσεται σήμερα.<br /><br />Ότι πετάει καρφιά στον συνοδοιπόρο του Μακρόν, που τον αγνοεί τώρα για «επιλεκτικά φορμάτ», είναι ομολογία ενοχής για λάθος πολιτική, με λάθος συνομιλητές και χωρίς καμία εξήγηση - ούτε καν στο υπουργικό Συμβούλιο.<br /><br />Με την πολιτική Μητσοτάκη η χώρα βρίσκεται χωρίς στηρίγματα στις ΗΠΑ, έχασε τις σχέσεις με τη Ρωσία, έμεινε ξεκάρφωτη στην Ευρώπη και πρέπει να αντιμετωπίσει πλέον η γιγάντωση του Ερντογάν, που πολιτεύονταν - εναντίον της Ελλάδας -, χωρίς να δέχεται τις υποδείξεις των υπερατλαντικών στο Ουκρανικό.<br /><br />Δεν ξέρουμε ως που μπορεί να φτάσουν οι συνέπειες αυτής της τρομακτικής ελληνικής ήττας. Το βέβαιο είναι ότι κόστισε διπλωματικό κεφαλαίο, σχέσεις με ισχυρές δυνάμεις, δεδομένα της εθνικής άμυνας, λεφτά των Ελλήνων φορολογούμενων και ίσως άλλα χειροτέρα.<br /><br />Όλα αυτά απαιτούν άμεσες εξηγήσεις στον πολιτικό διάλογο, στη Βουλή και στους πολίτες. Ανικανότητα και λάθη, ή σκοπιμότητες και συμφέροντα; Κακές εκτιμήσεις, ή έξωθεν εντολές; Οι απαντήσεις είναι αναπόφευκτες και θα τις αξιώσεις και ο τελευταίος πολίτης. Η Ελλάδα δεν είναι τσιφλίκι της οικογένειας Μητσοτάκη για να τη διαπραγματεύεται κατά βούληση με οποιονδήποτε.<br /><br />Η ώρα των εξηγήσεων μόλις τώρα αρχίζει και αφορά προσωπικά τον Πρωθυπουργό. Μόνος του αποφάσισε, μόνος του θα σηκώνει στο βάρος της ευθύνης για το «σκάνδαλο Ζελένσκι» - που είναι αποκλειστικό έργο των χειρών του…<br /><br />Προς το παρόν είναι ολοφάνερο ότι δεν έχει πλέον το κύρος για να εκπροσωπεί τη χώρα στο διεθνή χώρο. Η πολιτική συμπεριφορά του και οι προσωπικές φιλοδοξίες τους μετρήθηκαν και βρέθηκαν επιζήμιες…<div><br /></div><div><a href="https://www.ieidiseis.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η ελληνική διάσταση του «σκανδάλου Ζελένσκι».

Η ώρα των εξηγήσεων μόλις τώρα αρχίζει και αφορά προσωπικά τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Γράφει ο Γιώργος Λακόπουλος Ένα χρόνο με την ανάληψη της κ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τούρκοι: Πως θα εμποδίσουμε τους Έλληνες στην ενέργεια της Ανατολικής Μεσογείου.

<a href="https://echedoros.blog/"><img height="488" src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2025/02/%CE%BA%CF%85%CF%81%CE%B1%CF%80%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B5%CE%BA%CE%B1%CE%BA%CE%B5%CE%BD%CE%B5%CF%81%CE%B3%CE%B1%CE%BC%CE%B5%CF%83%CE%BF%CE%B3%CE%BB%CE%B58%CF%85%CF%820%CF%80%CF%85%CF%83%CF%84%CE%B1%CE%BE%CE%B5%CE%BF6789%CE%B2.jpg?resize=640%2C585&ssl=1" width="718" /></a><br /><br />Ο αγώνας για κυριαρχία στα ενεργειακά πεδία της Ανατολικής Μεσογείου έχει φουντώσει ξανά με την ενεργειακή συμφωνία μεταξύ της Αιγύπτου και της Κυπριακής Δημοκρατίας, γράφει η τουρκική εφημερίδα Milliyet.<br /><br />Όπως σημειώνεται η Αίγυπτος θα μπορούσε να ωφεληθεί πολλά περισσότερα εάν συνάψει συμφωνία με την Τουρκία αντί με τους Έλληνες.<br /><br />Σύμφωνα με τρέχοντα γεγονότα η κυβέρνηση της Κύπρου και η Αίγυπτος κατέληξαν σε συμφωνία για την εκμετάλλευση φυσικού αερίου στο κοίτασμα Κρόνος στο τεμάχιο 6 και στο κοίτασμα Αφροδίτη στο τεμάχιο 12 του ενεργειακού πεδίου της Ανατολικής Μεσογείου.<br /><br /> Ενώ το 6ο τεμάχιο, που προκάλεσε διαφωνίες μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας- Κύπρου βρίσκεται εντός της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης της Τουρκίας, το ψευδοκράτος της τουρκοκυπριακής κοινότητας έδωσε άδεια στην TPAO για το οικόπεδο Αφροδίτη που βρίσκεται στο 12ο αγροτεμάχιο.<br /><br />Έχει προταθεί ότι η παραγωγή φυσικού αερίου στην περιοχή του Κρόνου, που έχει απόθεμα περίπου 85 δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων, θα μπορούσε να ξεκινήσει το 2026 ή το 2027, ενώ η παραγωγή στο αγροτεμάχιο Αφροδίτη, που έχει απόθεμα 100 δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων, θα μπορούσε να ξεκινήσει το 2031.<br /><br />Εμπλέκονται ενεργειακοί γίγαντες<img src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2025/02/%CE%BA%CF%85%CF%81%CE%B1%CF%80%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B5%CE%BA%CE%B1%CE%BA%CE%B5%CE%BD%CE%B5%CF%81%CE%B3%CE%B1%CE%BC%CE%B5%CF%83%CE%BF%CE%B3%CE%BB%CE%B58%CF%85%CF%820%CF%80%CF%85%CF%83%CF%84%CE%B1%CE%BE%CE%B5%CE%BF6789%CE%B1.jpg?resize=640%2C419&ssl=1" /><br /><br />Όπως συνεχίζει η Milliyet, ενώ διεθνείς ενεργειακοί κολοσσοί όπως η ENI, η TOTAL, η Shell και η Chevron έχουν επίσης ενταχθεί στο έργο, πηγές του τουρκικού Υπουργείου Εθνικής Άμυνας τόνισαν ότι η συμφωνία ήταν «άκυρη» για την Τουρκία και έδωσαν το μήνυμα ότι «Ως Τουρκία, δεν θα διστάσουμε να χρησιμοποιήσουμε την εξουσία που μας έδωσε η Εγγυητική συμφωνία ενάντια στις δραστηριότητες της ελληνοκυπριακής κυβέρνησης που απειλούν την ειρήνη και την ασφάλεια του νησιού».<br /><br />Ο Ογκουζάν Ακγιένερ, Πρόεδρος του Τουρκικού Κέντρου Έρευνας Στρατηγικών και Πολιτικών Ενέργειας (TESPAM), δήλωσε σχετικά με την περιοχή του Κρόνου εντός του πεδίου εφαρμογής της συμφωνίας, «μπορεί να υπάρχει απόθεμα 70 έως 80 δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων. Η ετήσια μέγιστη παραγωγή είναι 5 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα. Πρέπει να παραδωθεί σε μια εγκατάσταση. Προσπάθησαν να το μεταφέρουν στην Αίγυπτο. Η Αίγυπτος έχει το πεδίο Ζορ. Βρίσκεται στην παραγωγή εδώ και χρόνια. Υπάρχουν μεγάλες επιφανειακές εγκαταστάσεις.<br /><br />Η απόσταση από τον Κρόνο δεν ξεπερνά τα 50 χιλιόμετρα. «Υπάρχει πλεονάζουσα χωρητικότητα στο κοίτασμα Ζορ, θα συνδέσουν το αέριο που θα παραχθεί εδώ με τις εγκαταστάσεις του κοιτάσματος Ζορ που λειτουργεί από την ENI», είπε.<br /><br />Εάν η Τουρκία και η Αίγυπτος καταλήξουν σε συμφωνία…<br /><br />Επισημαίνοντας ότι το θαλάσσιο οικόπεδο νούμερο 6 επικαλύπτεται με την αποκλειστική οικονομική ζώνη της Τουρκίας, ο Ακγιένερ είπε, «Αλλά το σημείο όπου βρίσκεται η δομή του Kronos δεν επικαλύπτεται. Εάν η Αίγυπτος υπογράψει συμφωνία με την Τουρκία και δεν συνεργαστεί με την Κυπριακή Κυβέρνηση, το κοίτασμα Κρόνος θα ανήκει στην Αίγυπτο.<br /><br />Μέρος της 6ης άδειας παραβιάζει την περιοχή της Τουρκίας και η δομή του Κρόνος παραβιάζει την Αίγυπτο.<br /><br />«Εάν η Τουρκία και η Αίγυπτος συμφωνήσουν σε μια κοινή γραμμή, αυτή τη φορά αυτή η περιοχή θα εμπίπτει στην περιοχή της Αιγύπτου», είπε.<br /><br />Θα απενεργοποιηθεί η ελληνοκυπριακή κυβέρνηση;<br /><br />Όταν ρωτήθηκε εάν η Κυπριακή Κυβέρνηση θα μπορούσε να μείνει εκτός εικόνας σε μια τέτοια περίπτωση, ο Ακγιένερ είπε, «Η Κύπρος πρέπει να μείνει εκτός εικόνας ούτως ή άλλως. Η Κύπρος είναι ένα νησί στη μέση. «Δεν είναι στην πραγματικότητα νομικά δυνατό για την ελληνοκυπριακή διοίκηση να αξίζει τόσες αποκλειστικές οικονομικές ζώνες, αλλά προσπαθούν να το κάνουν τετελεσμένο», είπε.<br /><br /> Ο Ακγιένερ, ο οποίος τόνισε ότι οι προηγούμενες δηλώσεις της ελληνοκυπριακής διοίκησης, όπως η χάραξη αγωγού φυσικού αερίου προς την Ευρώπη, ήταν ασυνεπείς και δήλωσε ότι το κοίτασμα του Κρόνου θα παραβίαζε τα δικαιώματα της τουρκοκυπριακής κοινότητας στην Κατεχόμενη Κύπρο, είπε: «Μέχρι να γίνει μια συμφωνία μοντέλου λύσης δύο κρατών, οι Τουρκοκύπριοι έχουν επίσης δικαιώματα παντού στο νησί της Κύπρου».<br /><br />Υπάρχουν επίσης οι ΗΠΑ και το Κατάρ<br /><br />Σχετικά με την περιοχή της Αφροδίτης, που είναι ένα άλλο σκέλος του έργου, ο Ακγιένερ είπε, «Το ίδιο σύστημα δεν είναι έτοιμο για την Αφροδίτη αυτή τη στιγμή. Δεν νομίζω ότι μπορούν να πάρουν παραγωγή από την Αφροδίτη αυτή τη στιγμή.<br /><br />Εξέφρασε την άποψή του ότι «ίσως μπορούν να κάνουν κάτι μέσω του Ισραήλ».<br /><br />Ο Ακγιένερ, ο οποίος εξήγησε ότι η Exxon, γνωστή ως εταιρεία του αμερικανικού βαθέος κράτους, και το Κατάρ, αν και η εταιρεία άλλαξε το όνομά της, συμμετείχαν επίσης στο έργο, έδωσε προσοχή στο κόστος ανάπτυξης ενός υπεράκτιου κοιτάσματος όπως το Kronos, λέγοντας: «Μια πλατφόρμα κοστίζει 3-4 δισεκατομμύρια δολάρια . «Ίσως 5 δισεκατομμύρια δολάρια θα δαπανηθούν για τη γεώτρηση αγωγού», είπε.<br /><br /><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

Τούρκοι: Πως θα εμποδίσουμε τους Έλληνες στην ενέργεια της Ανατολικής Μεσογείου.

Ο αγώνας για κυριαρχία στα ενεργειακά πεδία της Ανατολικής Μεσογείου έχει φουντώσει ξανά με την ενεργειακή συμφωνία μεταξύ της Αιγύπτου και ...

Διαβάστε την συνέχεια

Νέα παραχώρηση Τραμπ στον Πούτιν: Η Ρωσία δεν θα διωχθεί για εγκλήματα πολέμου στην Ουκρανία.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2023/08/ukraine-scaled.webp"><img height="429" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2023/08/ukraine-696x466.webp" width="703" /></a><br /><br />Πυρομαχικά σε όσους τον κατηγορούν ότι έχει δώσει «γην και ύδωρ» στον Ρώσο ομόλογό του, Βλαντίμιρ Πούτιν, έδωσε για άλλη μια φορά ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ.<br /><br />Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τη βρετανική εφημερίδα Telegragh, η Ουάσινγκτον έχει αφήσει να ενοοηθεί ότι δεν θα στηρίξει μια διεθνή προσπάθεια για δίωξη της Ρωσίας για την εισβολή στην Ουκρανία. Οι απεσταλμένοι των ΗΠΑ αρνήθηκαν να χαρακτηρίσουν τη Ρωσία ως «επιτιθέμενο» σε μια συνάντηση μιας «βασικής ομάδας» χωρών που προετοιμάζουν ένα δικαστήριο τύπου Νυρεμβέργης για να δικάσει τον Βλαντιμίρ Πούτιν για εγκλήματα πολέμου, σύμφωνα με δυτικούς αξιωματούχους.<div><br />Άρνηση<br /><br />Η Ουάσιγκτον αρνείται ομοίως να συνυπογράψει μια δήλωση των Ηνωμένων Εθνών που υποστηρίζει την εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας και απαιτεί από τη Μόσχα να αποσύρει τις δυνάμεις της από τα εδάφη που έχει θέσει υπό κατοχή. Η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ αρνήθηκε επίσης να υπογράψει μια προγραμματισμένη δήλωση της G7 που αποκαλούσε τη Ρωσία «επιτιθέμενη» στον πόλεμο με την Ουκρανία για την τρίτη επέτειο της έναρξης της «ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης» στην Ουκρανία.<br /><br />Ο πρόεδρος των ΗΠΑ κατηγόρησε την Ουκρανία για την έναρξη του πολέμου, χαρακτήρισε τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι «δικτάτορα» και πίεσε να προσκληθεί η Ρωσία πίσω στους G7. Οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι φοβούνται ότι η κολακεία του Τραμπ στον Πούτιν θα μπορούσε να οδηγήσει στο να μείνει ο Ρώσος πρόεδρος ατιμώρητος ως μέρος οποιασδήποτε ειρηνευτικής διευθέτησης.<br /><br />Το ειδικό ποινικό δικαστήριο<br /><br />Αυτή η στάση έχει θέσει υπό αμφισβήτηση τις προετοιμασίες για την τελική συνάντηση της «βασικής ομάδας» τον επόμενο μήνα. Η ομάδα ηγείται ενός συνασπισμού 40 εθνών για να σχηματίσει ένα Ειδικό Δικαστήριο για το Έγκλημα Επίθεσης κατά της Ουκρανίας, με πρότυπο την απάντηση στα εγκλήματα πολέμου των Ναζί μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η πρωτοβουλία αυτή θα έδινε δικαιοδοσία σε ένα ειδικό ποινικό δικαστήριο για τη διερεύνηση τόσο των δραστών του εγκλήματος της επίθεσης όσο και εκείνων που είναι συνένοχοι σε αυτό το έγκλημα.<br /><br />Το έγκλημα της επίθεσης δεν μπορεί να διωχθεί από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης. «Αν δεν αναγνωρίσουν ότι πρόκειται για επιθετικότητα, δεν μπορούν να συμμετάσχουν», είπε αξιωματούχος σχετικά με την αντίθεση των ΗΠΑ στον χαρακτηρισμό της Ρωσίας ως επιτιθέμενου. Η απώλεια της υποστήριξης της Ουάσιγκτον για το δικαστήριο θα είναι σημαντικό πλήγμα στη διεθνή φήμη και υπόσταση του εγχειρήματος.</div><div><br />Σοκ<br /><br />«Πρόκειται για μια αρκετά δραστική αλλαγή (σ.σ. στην πολιτική των ΗΠΑ για την Ουκρανία)», είπε ένας Ευρωπαίος διπλωμάτης στην Telegraph. «Το να ξαναγράψουμε την ιστορία και να προσποιούμαστε ότι η Ρωσία δεν ήταν αυτή που ξεκίνησε αυτόν τον πόλεμο είναι κάτι στο οποίο απλά δεν μπορούμε και δεν θα συμφωνήσουμε». Οι ΗΠΑ δεν έχουν ακόμη αποσυρθεί επίσημα από την πρωτοβουλία και αναμένεται να παραστούν στην επόμενη συνάντησή τους τον επόμενο μήνα στο Στρασβούργο της Γαλλίας.<br /><br />Διπλωματικό σημείωμα που είδε η Telegraph αποκάλυψε ότι οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι ήταν «σοκαρισμένοι» με τους ισχυρισμούς των ΗΠΑ σε μια σειρά διεθνών συναντήσεων ότι η Ρωσία θα πρέπει να προσκληθεί ξανά στον «πολιτισμένο κόσμο». Οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες διεξάγουν τώρα συνομιλίες για μια πιθανή κατάρρευση του ειδικού δικαστηρίου εάν οι ΗΠΑ αποχωρήσουν όπως φοβούνται.</div><div><br />Η… «σύγκρουση της Ουκρανίας»<br /><br />Η τελευταία θέση των ΗΠΑ σηματοδοτεί μια σημαντική αλλαγή στην πολιτική μεταξύ του Τζο Μπάιντεν και του Τραμπ. Ο πρώην πρόεδρος είχε χαρακτηρίσει τον Πούτιν «εγκληματία πολέμου» και υπέγραψε μια σειρά διεθνών δηλώσεων που περιέγραφαν τη Ρωσία ως το επιτιθέμενο κράτος. Η Ουάσιγκτον πιέζει τώρα ο σχεδόν τριετής πόλεμος να ονομαστεί «σύγκρουση της Ουκρανίας» σε συζητήσεις με διεθνείς συμμάχους.<br /><br /></div><div>Εξάλλου, η ανακοίνωση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για τη συνάντηση μεταξύ του Μάρκο Ρούμπιο, του υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ, και του Σεργκέι Λαβρόφ, του υπουργού Εξωτερικών της Ρωσίας, περιέγραψε δύο φορές τον πόλεμο ως «τη σύγκρουση στην Ουκρανία», ρητορική που απέχει πολύ από την επιθυμία του Κιέβου και των Βρυξελλών να χαρακτηριστεί ως επίθεση κατα κυρίαρχου κράτους.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Νέα παραχώρηση Τραμπ στον Πούτιν: Η Ρωσία δεν θα διωχθεί για εγκλήματα πολέμου στην Ουκρανία.

Πυρομαχικά σε όσους τον κατηγορούν ότι έχει δώσει «γην και ύδωρ» στον Ρώσο ομόλογό του, Βλαντίμιρ Πούτιν, έδωσε για άλλη μια φορά ο πρόεδρος...

Διαβάστε την συνέχεια