Σε τι υποχώρησε η Αθήνα για να αποτρέψει την κρίση στην Κάσο.

<img height="465" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2024/07/erdogan-caso-toyrkika-ploia-SLpress-825x600.jpg" width="712" /><div><br /></div><div><b>ΛΥΓΕΡΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ</b></div><div>Το 2021 είχε συμβεί ένα παρόμοιο περιστατικό με την παρεμπόδιση του επιστημονικού σκάφους Nautical Geo από τουρκικό πολεμικό σκάφος 10 μίλα ανατολικά της Κρήτης και εντός της οριοθετημένης (με την Αίγυπτο) ελληνικής ΑΟΖ. Αυτή τη φορά ήταν λίγο έξω από τα χωρικά ύδατα της Κάσου που η Άγκυρα επέβαλε εμπράκτως την ισχύ του τουρκολιβυκού μνημονίου.<br /><br />Η παρέμβαση των πέντε τουρκικών πολεμικών πλοίων, που υποχρέωσαν το ιταλικό επιστημονικό σκάφος να εγκαταλείψει τις εργασίες του, δεν είναι τίποτα περισσότερο από την έμπρακτη επιβολή του δόγματος της “Γαλάζιας Πατρίδας”. Όπως είναι γνωστό, η Άγκυρα ισχυρίζεται (κόντρα στο διεθνές δίκαιο) ότι τα νησιά διαθέτουν μόνο χωρικά ύδατα έξι μιλίων, όχι υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ. Και σαν να μην έφθανε αυτό, οι Τούρκοι μας κάνουν και πλάκα: Μας ευχαρίστησαν δημοσίως επειδή αποδεχθήκαμε την δικαιοδοσία τους ανοικτά της Κάσου και έτσι απετράπη η κρίση! Με άλλα λόγια, προσέθεσαν και την πολιτική γελοιοποίηση, αποκαλύπτοντας όσα η Αθήνα επιχειρεί να υποβαθμίσει.<br /><br />Η άτακτη υποχώρηση της κυβέρνησης Μητσοτάκη, όμως, δεν κρύβεται. Τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα από το μακράς διάρκειας επεισόδιο το καλοκαίρι του 2020, όταν το τουρκικό ερευνητικό σκάφος Oruc Reis πραγματοποιούσε σεισμικές έρευνες νοτίως του Καστελλορίζου. Η περιοχή εκείνη είναι δυνητικά ελληνική ΑΟΖ (με βάση την αρχή της μέσης γραμμής), ενώ στην τωρινή περίπτωση η θαλάσσια περιοχή ανοικτά της Κάσου είναι οριοθετημένη ελληνική ΑΟΖ. Για να υπογράψουμε, μάλιστα τη σχετική συμφωνία μερικής οριοθέτησης με την Αίγυπτο, η Ελλάδα είχε κάνει μεγάλη έκπτωση από την αρχή της μέσης γραμμής.<br /><br />Η ελληνοαιγυπτιακή συμφωνία μερικής οριοθέτησης έρχεται σε σύγκρουση με το τουρκολιβυκό μνημόνιο και υπεγράφη ακριβώς για να το ακυρώσει στην πράξη. Μπορεί η πρώτη να είναι σύμφωνη με το διεθνές δίκαιο και το δεύτερο να παραβιάζει κατάφωρα τους κανόνες του, αλλά αυτό που έχει σημασία είναι τι εφαρμόζεται στην πράξη. Και λόγω της ελληνικής υποχωρητικότητας, αυτό που εφαρμόζεται στην πράξη είναι το τουρκολιβυκό μνημόνιο. Εξ’ ου και η αποχώρηση του ιταλικού επιστημονικού σκάφους από την ΑΟΖ της Κάσου. Όπως προανέφερα, όχι αδικαιολόγητα η Άγκυρα έσπευσε να μιλήσει δημοσίως για ελληνική αναγνώριση της τουρκικής δικαιοδοσίας, δηλαδή του τουρκολιβυκού μνημονίου.<br /><br />Η Αθήνα, χωρίς να διαψεύσει ρητά τα περί αναγνώρισης της τουρκικής δικαιοδοσίας, δηλώνει “ουδέν πρόβλημα”, ότι το ιταλικό σκάφος ολοκλήρωσε τις εργασίες του. Σύμφωνα με αξιόπιστες πληροφορίες, τα τουρκικά πολεμικά του επέτρεψαν να ολοκληρώσει το τμήμα των εργασιών που είχε αρχίσει μόνο όταν ζήτησε άδεια από τις αρμόδιες τουρκικές αρχές. Δεν είναι σαφές με ποια μορφή έγινε αυτό, αλλά είναι σαφές ότι έγινε.</div><div><br />Αποτροπή κρίσης με υποχώρηση<br /><br />Όλα δείχνουν, λοιπόν, ότι η Αθήνα δεν αντιστάθηκε στην προσπάθεια της Άγκυρας να δηλώσει με την παρουσία πολεμικών πλοίων πως έξω από ελληνικά χωρικά ύδατα στα ανατολικά της Κρήτης-Κάσου-Καρπάθου είναι τουρκική υφαλοκρηπίδα και άρα για να μπορεί να κάνει εργασίες ανίχνευσης του βυθού το ιταλικό σκάφος έπρεπε να πάρει άδεια από τις τουρκικές κι όχι από τις ελληνικές αρχές. Η Άγκυρα, άλλωστε, έχει δείξει ότι κάθε φορά κάνει ένα βήμα, ώστε αφενός να εθίζει το διεθνές σύστημα στην αυθαιρεσία της, αφετέρου να υποχρεώνει την Αθήνα να αποδέχεται τα τετελεσμένα.<br /><br />Δεδομένου ότι το 2021 είχε προηγηθεί αντίστοιχο επεισόδιο λίγο νοτιότερα, ήταν δεδομένο πως οι Τούρκοι θα επανέρχονταν στην πρώτη ευκαιρία. Το πρώτο ερώτημα είναι εάν με αφορμή την ανίχνευση του βυθού (για την πόντιση καλωδίου με σκοπό την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας-Κύπρου) η Αθήνα ήταν προετοιμασμένη για τη δεδομένη τουρκική αντίδραση; Το δεύτερο ερώτημα είναι εάν η έμμεση πλην σαφής εγκατάλειψη ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων αποτελεί πλέον τον τρόπο για να διατηρείται το “καλό κλίμα” στις διμερείς σχέσεις; Επειδή δεν υπάρχει κεραυνός εν αιθρία, υπενθυμίζουμε τη δήλωση Γεραπετρίτη το 2020 ότι η Ελλάδα θα υπερασπίσει στρατιωτικά τα χωρικά της ύδατα! Κατ’ αντιδιαστολή, δηλαδή, είχε σταλεί το μήνυμα πως έξω από τα έξι μίλια οι Τούρκοι μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν, γνωρίζοντας ότι δεν θα τους εμποδίσει το ελληνικό Ναυτικό.</div><div><br />Το δόγμα της “Γαλάζιας Πατρίδας”<br /><br />Το δόγμα περί “Γαλάζιας Πατρίδας” επιδιώκει τη μετατροπή της Τουρκίας σε δεσπόζουσα δύναμη στην Ανατολική Μεσόγειο σε βάρος των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας. Ο σφετερισμός των πιθανολογούμενων μεγάλων κοιτασμάτων φυσικού αερίου στη θαλάσσια αυτή περιοχή είναι μία πτυχή αυτής της τουρκικής στρατηγικής. Η άλλη πτυχή είναι γεωπολιτική, η Τουρκία επιδιώκει να εξορίσει την Ελλάδα από την Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Για δεκαετίες, άλλωστε, η Ελλάδα απουσίαζε από την Ανατολική Μεσόγειο. Είχε αυτοεγκλωβισθεί στρατηγικά και επιχειρησιακά στο Αιγαίο, επειδή εκεί δεχόταν τότε την τουρκική επεκτατική πίεση. Το Καστελλόριζο ήταν ένα γεωγραφικά ακραίο μικρό νησιώτικο σύμπλεγμα. Στην Αθήνα το αντιλαμβάνονταν σαν μία νησιώτικη “απόφυση” του Αιγαίου στην Ανατολική Μεσόγειο, χωρίς να του αποδίδουν την κρίσιμη στρατηγική σημασία που έχει. Αλλά και η θαλάσσια περιοχή ανατολικά της Κρήτης δεν συγκέντρωνε ειδική προσοχή.<br /><br />Η τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974 εξώθησε την Αθήνα στο δόγμα “η Κύπρος είναι μακριά”! Πίσω από αυτό κρυβόταν το μικροελλαδική θεώρηση ότι “η Κύπρος είναι βαρίδι για την Ελλάδα”! Κάπως έτσι, η Ελλάδα είχε ουσιαστικά αποσυρθεί από την Ανατολική Μεσόγειο, όπου έτσι κι αλλιώς η παρουσία της ήταν υποτυπώδης. Αυτό το δόγμα-υπεκφυγή είχε εμποτίσει γενιές Ελλαδιτών πολιτικών, διπλωματών και αξιωματικών, με αποτέλεσμα να κυριαρχήσει για δεκαετίες η μονοδιάστατη αντίληψη για την εθνική ασφάλεια που συρρίκνωνε το ελληνικό ενδιαφέρον αποκλειστικά στο Αιγαίο.</div><div><br />Ο Ενιαίος Αμυντικός Χώρος<br /><br />Η στρατηγική αυτή αναδίπλωση είχε βολέψει την Άγκυρα. Της είχε αφήσει ελεύθερο το πεδίο στην Ανατολική Μεσόγειο. Μία προσπάθεια να αντιστραφεί η διάχυτη αυτή αντίληψη είχε γίνει μετά το 1993 από την κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου, με το δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου με σκοπό την αμυντική κάλυψη της ελεύθερης Κύπρου. Στο πλαίσιο αυτό εντασσόταν και η προμήθεια του ρωσικού αντιαεροπορικού συστήματος S-300. Τότε, η Ελλάδα είχε αρχίσει να εδραιώνει μια αεροναυτική παρουσία στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Ας σημειωθεί ότι την ίδια εκείνη περίοδο (1993-96) ο υπουργός Άμυνας Αρσένης είχε πραγματοποιήσει ανοίγματα προς Ισραήλ, Αίγυπτο και Συρία, στο πλαίσιο μίας πρωτοπόρας για εκείνη την εποχή στρατιωτικής διπλωματίας. Ήταν μία γεωπολιτικά ισορροπημένη πολιτική, συνέχεια των προνομιακών σχέσεων που είχε επιχειρήσει να διαμορφώσει με αραβικές χώρες ο Ανδρέας Παπανδρέου από τη δεκαετία του 1970, με βάση το δόγμα για τις τρεις διαστάσεις της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής (ευρωπαϊκή, βαλκανική και μεσογειακή).<br /><br />Οι καιροί, ωστόσο, δεν ευνοούσαν εκείνα τα διπλωματικά ανοίγματα να ριζώσουν και να αναπτυχθούν, δεδομένου ότι στη δεκαετία του 1990 το Ισραήλ διατηρούσε προνομιακές σχέσεις με την κεμαλική Τουρκία. Αλλά και η Αίγυπτος τηρούσε ισορροπίες, αποφεύγοντας οτιδήποτε θα ενοχλούσε την Άγκυρα. Αλλά και ο χρόνος δεν ήταν αρκετός, με αποτέλεσμα εκείνα τα ανοίγματα να μετατραπούν σε παρένθεση.</div><div><br />Το τίμημα για την αποτροπή κρίσης<br /><br />Η κυβέρνηση Σημίτη αφυδάτωσε και σταδιακά ακύρωσε το δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου και τη στρατιωτική διπλωματία του Αρσένη. Καθοριστικό ρόλο στο πολιτικό-ψυχολογικό επίπεδο έπαιξε και η κρίση στα Ίμια (αρχές 1996), η οποία επανεγκλώβισε την Ελλάδα στο Αιγαίο. Όταν, μάλιστα, λόγω και των ασφυκτικών πιέσεων της Δύσης (και του Ισραήλ) οι S-300, αντί να εγκατασταθούν στην Κύπρο, αποθηκεύτηκαν στην Κρήτη, ο Ενιαίος Αμυντικός Χώρος εκφυλίστηκε επιχειρησιακά.<br /><br />Η επιστροφή της Ελλάδας στην Ανατολική Μεσόγειο άρχισε να πραγματοποιείται πολύ αργότερα και μάλιστα με πρωτοβουλία των Ισραηλινών, λόγω του ρήγματος που είχε προκληθεί στις σχέσεις τους με την Τουρκία του Ερντογάν. Έτσι προέκυψαν οι τριγωνικές συνεργασίες Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ και Ελλάδα-Κύπρος-Αίγυπτος και τελευταία η συνεργασία Ελλάδα-Κύπρος-Ιορδανία. Και τα τρία αυτά γεωπολιτικά τρίγωνα είχαν διευκολυνθεί από την εχθρότητα του καθεστώτος Ερντογάν με το Ισραήλ και το καθεστώς Σίσι στην Αίγυπτο. Δεν θα είχαν, ωστόσο, ευδοκιμήσει εάν δεν είχε μεσολαβήσει το αμερικανοτουρκικό ρήγμα. Δυστυχώς, όμως, για λόγους που δεν είναι του παρόντος, τα εν λόγω γεωπολιτικά τρίγωνα έχουν σχεδόν αφυδατωθεί.<br /><br />Προφανώς, η διπλωματία για την αποτροπή μίας κρίσης είναι αναγκαία, αλλά όχι εάν το τίμημα είναι να εγκαταλείπεις εμπράκτως νόμιμα κυριαρχικά δικαιώματα. Αλλά δεν είναι ούτε ικανή από μόνο της να ανασχέσει τον τουρκικό επεκτατισμό. Τα γεγονότα είναι πεισματάρικα και μας το υπενθυμίζουν κραυγαλέα κάθε τόσο. Μπορεί να περάσαμε ένα σχετικά ήσυχο διάστημα, αλλά η τουρκική πίεση επανέρχεται σε κάθε ευκαιρία και ασκείται σε πολλαπλά επίπεδα.<br /><br />Στην κυβέρνηση Μητσοτάκη οφείλουν να αποδείξουν ότι είναι πραγματιστές κι όχι ιδεοληπτικοί, ότι βλέπουν κατάματα αυτό που διδάσκουν τα γεγονότα. Η εξαγορά του “καλού κλίματος” στις διμερείς σχέσεις με αντίτιμο ελληνικές υποχωρήσεις αφενός συσσωρεύει αρνητικά τετελεσμένα, αφετέρου μεταθέτει για λίγο χρονικά το πρόβλημα, δεν είναι λύση. Η τακτική αυτή έχει αποδειχθεί ότι ούτε καν τη θερμοκρασία δεν είναι ικανή να κρατήσει χαμηλά για πολύ χρόνο.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σε τι υποχώρησε η Αθήνα για να αποτρέψει την κρίση στην Κάσο.

ΛΥΓΕΡΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ Το 2021 είχε συμβεί ένα παρόμοιο περιστατικό με την παρεμπόδιση του επιστημονικού σκάφους Nautical Geo από τουρκικό πολεμικό...

Διαβάστε την συνέχεια

Στόλος: Πάμε «φουλαριστοί» για παροπλισμό πλοίων λόγω έλλειψης προσωπικού;

<img height="552" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/01/stolos_%CE%A3%CF%84%CE%B9%CE%B3%CE%BC%CE%B9%CE%BF%CC%81%CF%84%CF%85%CF%80%CE%BF-2021-01-04-21.33.45-1.png" width="747" /><br /><br />Εδώ και αρκετούς μήνες διαπιστώνουμε κάτι πραγματικά πρωτόγνωρο σε σχέση με το Πολεμικό Ναυτικό και ειδικά ως προς το Στόλο. Υπάρχει μια κοινή ανησυχία από διαφορετικές προελεύσεις, με διαφορετικά ενδιαφέροντα, σχετικά με το μέλλον του Στόλου που συνδέεται ξεκάθαρα και με την υπεράσπιση και διατήρηση της κυριαρχίας της χώρας μας.<br /><br />Από τη μία μεριά έχουμε του συνδικαλιστές της ΠΟΕΣ, οι οποίοι έχουν βγει στα κάγκελα για το θέμα των ανεξέλεγκτων παραιτήσεων στο ΠΝ και των λόγων που οδηγούν σε αυτές, όπου έχουν διερωτηθεί ανοικτά «τι Ναυτικό θέλουμε να έχουμε». Απάντηση φυσικά δεν έχουν πάρει και θεωρούμε ότι ούτε πρόκειται να πάρουν αφού ακόμα και το ΓΕΕΘΑ φαίνεται να συντάσσεται πλήρως με τη βούληση της πολιτικής Ηγεσίας.<br /><br />Από την άλλη μεριά έχουμε πολλούς Ναυάρχους, ο αριθμός των οποίων αυξάνεται «επικίνδυνα» και αρκετοί εκ των οποίων έχουν περάσει από πολύ σοβαρές θέσεις ευθύνης και διαθέτουν τεράστια εμπειρία, οι οποίοι έχουν εκφράσει ανοικτά τις ανησυχίες τους για επικείμενη ανατροπή των συσχετισμών δυνάμεων στο Αιγαίο, αλλά και για τη γενικότερα κακή κατάσταση που επικρατεί στο Πολεμικό Ναυτικό, κάτι που αφορά και το προσωπικό και τα πλοία.<br /><br />Πλέον φαίνεται ότι από τις «ασκήσεις επί χάρτου» έχουμε περάσει στην υλοποίηση του σχεδιασμού. Πληροφορούμαστε ότι η ιδιαίτερα σκληρή στάση της πολιτικής ηγεσίας του ΥΠΕΘΑ που έχει φτάσει τα πλοία να έχουν το πολύ 50% στελέχωση με αποτέλεσμα το ένα να παίρνει προσωπικό από το άλλο, έχει οδηγήσει το ΓΕΝ στο απόλυτο αδιέξοδο. Για την ακρίβεια, αρχίζει να γίνεται πολύ ορατό το ενδεχόμενο της «μόνης λύσης», δηλαδή του αναγκαστικού παροπλισμού πλοίων. Πλοία τα οποία δεν πρόκειται να αντικατασταθούν και αυτό είναι ξεκάθαρο.<br /><br />Η «τέλεια καταιγίδα» ολοκληρώνεται με τον οικονομικό στραγγαλισμό του ΠΝ στο θέμα των επισκευαστικών δυνατοτήτων, όπου το χρήμα ρέει με το σταγονόμετρο, κάτι που αναμφίβολα επηρεάζει τη συνολική κατάσταση άρα και τις επιχειρησιακές δυνατότητες του ούτως ή άλλως γερασμένου Στόλου.<br /><br />Στο ΓΕΝ φυσικά γνωρίζουν πολύ καλά ότι κάθε τέτοιο ενδεχόμενο είναι εκτός συζήτησης, όμως εξίσου καλά γνωρίζουν και την πραγματικότητα: αν δεν βγαίνουν τα κουκιά, δεν βγαίνει και ο προγραμματισμός και τα σχέδια πάνε στον κάλαθο των αχρήστων. Ναι μεν το ΓΕΝ πρέπει να έχει το Στόλο που επιθυμεί (και απαιτεί η γειτονιά μας), αλλά αν δεν συνοδεύεται από την ανάλογη πολιτική στήριξη οι επιθυμίες εξανεμίζονται και αντικαθίστανται από την ανάγκη για επίλυση των πραγματικών προβλημάτων. Υπενθυμίζουμε ότι το θέμα του «προαιρετικού» παροπλισμού πλοίων είχε τεθεί παλαιότερα σε Α/ΓΕΝ, αλλά τότε υπήρχαν ακόμα περιθώρια να κόβεται κάθε σχετικός «βήχας». Πλέον τα πράγματα είναι διαφορετικά.<br /><br />Όπως πληροφορούμαστε, λοιπόν, ήδη βρίσκονται σε «ώριμο» στάδιο οι πρώτες συζητήσεις για παροπλισμούς πλοίων, όπου έχουν συζητηθεί έως και ονόματα. Το τραγικό της υπόθεσης είναι οι αποφάσεις για παροπλισμούς δεν θα ληφθούν με βάση κάποια κακή κατάσταση, αλλά με συγκριτικά δεδομένα. Για παράδειγμα, αναμένεται να παροπλιστεί ένα ZUBR για τον απλούστατο λόγο ότι τα τρία που έχουν μείνει διαθέτουν συνολικά κάτι παραπάνω από ενάμιση πλήρωμα. Επίσης, εξετάζεται το ενδεχόμενο παροπλισμού ενός «μικρού» στο οποίο επί ένα χρόνο έπεσαν πολλά χρήματα, όπως πληροφορούμαστε. Ο λόγος, είναι η γενικότερη παλαιότητα και τα προβλήματα σε σχέση με άλλα της κατηγορίας. Τέλος (σε πρώτη φάση), μαθαίνουμε για μια Φρεγάτα τύπου “S” και αυτά όλα για αρχή.<br /><br />Την ίδια στιγμή, οι κανιβαλισμοί από πλοίο σε πλοίο έχουν φτάσει εφιαλτικές διαστάσεις, όπου ο Ναύσταθμος λειτουργεί κυριολεκτικά στα κόκκινα, με μειωμένο προσωπικό και αυξημένες αρμοδιότητες. Ενδεικτικά, η επόμενη ΜΕΚΟ που ετοιμάζεται για την Ερυθρά Θάλασσα να υπερασπιστεί σημαίες φορολογικών παραδείσων εξοπλίζεται «μέσω άλλου πλοίου». Κατάντια, ή μήπως άριστα οργανωμένο πλάνο με πρόσχημα την οικονομική κρίση, από την οποίαν υποτίθεται όχι μόνο ότι έχουμε βγει, αλλά και ότι βιώνουμε μεγάλες στιγμές αναγνώρισης οικονομικού θαύματος; Φοβόμαστε ότι η Ιστορία θα δείξει πολύ σύντομα.<br /><br />Το ατελείωτο δράμα του ΠΝ, το οποίο αποτελεί μέγιστη κατάντια να αντιμετωπίζεται ως κοινό δαπανηρό κόστος, σε μια χώρα με ναυτική παράδοση χιλιετιών, μάλλον θα ολοκληρωθεί με την περιβόητη ατζέντα 2030, όπου σιγά, σιγά αρχίζει να αχνοφαίνεται τι θα περιλαμβάνει. Ή πιο σωστά και τι δεν θα περιλαμβάνει. Μικρότερο Στόλο και Ναυτικό, λιγότερη Αεροπορία, συρρικνωμένο Στρατό Ξηράς. Η θριαμβολογία θα περιοριστεί στον «εκσυγχρονισμό». Στα νούμερα δεν θα αναφέρεται κανείς, παρά μόνο στα ποσά που εξοικονομήσαμε. Μόνο που ούτε ο κ. Μητσοτάκης θα είναι πρωθυπουργός, μιας και επιδιώκει μετά μανίας την ηρωϊκή έξοδο στην Ευρώπη, ούτε ο κ. Δένδιας ΥΕΘΑ, ούτε ο κ.Χατζηδάκης ΥΠΟΙΚ. Ειδικώς για τους δύο τελευταίους, είναι τα βασικά ονόματα που ακούγονται για «δελφίνοι» σε περίπτωση διαδοχής.<br /><br />Η διάλυση του Στόλου φαίνεται ότι είναι μόνο η αρχή και τα χειρότερα είναι μπροστά, με μια Τουρκία να έχει αρχίσει να κινείται πάρα πολύ επιθετικά στο Αιγαίο. Κατά τα λοιπά, χρήματα υπάρχουν για περιττά μνημεία, για τις μετακομίσεις τους και για τις ανεγέρσεις νέων στη θέση τους.<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Στόλος: Πάμε «φουλαριστοί» για παροπλισμό πλοίων λόγω έλλειψης προσωπικού;

Εδώ και αρκετούς μήνες διαπιστώνουμε κάτι πραγματικά πρωτόγνωρο σε σχέση με το Πολεμικό Ναυτικό και ειδικά ως προς το Στόλο. Υπάρχει μια κοι...

Διαβάστε την συνέχεια

Κάσου μυστήρια… Τι συνέβη;

<a href="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2024/07/617ebe3c7f198e091958e40dd4b6745c_27633621-1-1.jpg?v=1721967208"><img src="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2024/07/617ebe3c7f198e091958e40dd4b6745c_27633621-1-1-660x370.jpg?v=1721967210" /></a><br /><br /><b>Βασίλης Νέδος Μανώλης Κωστίδης</b><br />Τα πεπερασμένα όρια των ελληνοτουρκικών σχέσεων και τους κινδύνους ανάφλεξης ανά πάσα στιγμή που κρύβουν οι πολυετείς και ανεπίλυτες διαφορές Αθήνας και Αγκυρας αναδεικνύει η κρίση που εκτυλίχθηκε στις 22 και 23 Ιουλίου εντός οριοθετημένης (με την Αίγυπτο) ελληνικής ΑΟΖ, νοτίως της Κάσου και της Καρπάθου, με αφορμή έρευνες του ιταλικού πλοίου «Ievoli Relume» για το έργο ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου. Μετά την προχθεσινή, συμφωνημένη μέσω των διπλωματικών διαύλων, απόφαση για αποκλιμάκωση, η οποία οδήγησε την Αθήνα στην ανακοίνωση επιτυχούς ολοκλήρωσης των ερευνών του ιταλικού πλοίου και την Αγκυρα στον –μέσω διαρροών του υπουργείου Αμυνας– ισχυρισμό ότι αυτές πραγματοποιήθηκαν κατόπιν τουρκικής άδειας και εντός τουρκικής υφαλοκρηπίδας, είναι πασιφανές ότι υπάρχει μια προσπάθεια μετάπτωσης στην προ κρίσης κατάσταση, παρά το γεγονός πως η ατμόσφαιρα είναι επιβαρυμένη.<br /><br />Χθες, πάντως, ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης σημείωσε (ρ/σ Real) ότι «το τουρκολιβυκό μνημόνιο είναι άκυρο, νομικά ανυπόστατο και δεν παράγει έννομα αποτελέσματα», υπογραμμίζοντας ότι «η έρευνα του ιταλικού πλοίου ολοκληρώθηκε βάσει του αρχικού προγραμματισμού εντός χωρικών υδάτων και εντός ελληνικής ΑΟΖ». Αρμόδιες πηγές ανέφεραν, μάλιστα, ότι οι έρευνες του ιταλικού πλοίου διήρκεσαν περισσότερο του προγραμματισμένου (δηλαδή πέντε αντί δύο ωρών που είχαν υπολογιστεί), γεγονός που, κατ’ αυτή την άποψη, αναδεικνύει πως αυτές δεν επισπεύσθηκαν χάριν της αποκλιμάκωσης, αλλά όταν κρίθηκε ότι έχουν ολοκληρωθεί. Από την Αθήνα αντικρούεται ο ισχυρισμός της Αγκυρας ότι οι έρευνες ολοκληρώθηκαν κατόπιν αδειοδότησης που παρασχέθηκε έπειτα από αίτημα στις τουρκικές αρχές. Μάλιστα, αρμόδιες πηγές ανέφεραν ότι κάτι τέτοιο δεν θα μπορούσε να συμβεί καθώς η περιοχή νοτίως της Κάσου και της Καρπάθου βρίσκεται εξ ολοκλήρου εντός οριοθετημένης –μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου– ΑΟΖ, ως εκ τούτου οτιδήποτε άλλο θα ήταν παράδοξο. Φυσικά, η ελληνική πλευρά δεν μπορεί να απαντήσει για λογαριασμό της γαλλικής NEXANS που έχει αναλάβει το έργο ή της ιταλικής NextGeo που λειτουργεί ως υπεργολάβος (με το πλοίο «Ievoli Relume»).<div><br />Από την τουρκική πλευρά η επίσημη αντίδραση ήταν σαφώς αναβαθμισμένη, καθώς για πρώτη φορά έπειτα από μήνες σε ανακοίνωση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας της Τουρκίας, το οποίο συνεδρίασε υπό τον πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, η Αγκυρα επανήλθε σε υψηλούς τόνους στα ζητήματα Αιγαίου και Ανατολικής Μεσογείου. Στο ανακοινωθέν αναφερόταν, μεταξύ άλλων, ότι «δεν θα επιτραπεί η κατάχρηση της εποικοδομητικής προσέγγισής μας, η οποία δίνει προτεραιότητα στον διάλογο για θέματα στο Αιγαίο και στη Μεσόγειο. Εχει δηλωθεί ότι η ανυποχώρητη στάση θα συνεχιστεί για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων και των συμφερόντων μας». Στο ανακοινωθέν υπάρχει αναφορά και στο Κυπριακό, όπου επαναλαμβάνεται η πάγια θέση περί διεθνούς αναγνώρισης του ψευδοκράτους ως προϋπόθεσης για λύση του πολιτικού προβλήματος του νησιού.<br /><br />Νωρίτερα, πάντως, όπως προαναφέρθηκε, πηγές του τουρκικού υπουργείου Αμυνας που μίλησαν στα ΜΜΕ της γειτονικής χώρας υποστήριξαν ότι στις 21 Ιουλίου η Ελλάδα εξέδωσε NAVTEX σχετικά με τις εργασίες που θα εκτελούσε το υπό ιταλική σημαία πλοίο «Ievoli Relume» για την πόντιση καλωδίων και τόνισαν ότι «ορισμένες από αυτές εισέρχονταν στις ζώνες θαλάσσιας δικαιοδοσίας μας. Για το θέμα εκδόθηκαν ανακοινώσεις ναυσιπλοΐας με αντιρρήσεις, ενώ δηλώθηκε ότι για την εκτέλεση εργασιών σε περιοχές που υπάγονται στη θαλάσσια δικαιοδοσία της Τουρκίας απαιτείται η λήψη άδειας. Το εν λόγω πλοίο προειδοποιήθηκε να μην εισέλθει στη θαλάσσια δικαιοδοσία της Τουρκίας στις 22 Ιουλίου και εμποδίστηκε από τουρκικά σκάφη».<br /><br />Ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης σημείωσε χθες ότι «το τουρκολιβυκό μνημόνιο είναι άκυρο, νομικά ανυπόστατο και δεν παράγει έννομα αποτελέσματα».<br /><br />Οι ίδιες πηγές υποστηρίζουν ότι «ως αποτέλεσμα του συντονισμού που έγινε αργότερα, του επετράπη να εκτελέσει εργασίες στις συντεταγμένες που δηλώθηκαν και εγκατέλειψε την υφαλοκρηπίδα μας ολοκληρώνοντας τη δραστηριότητά του υπό τη συνοδεία των πλοίων που ανήκουν στις ναυτικές μας δυνάμεις. Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τις ελληνικές και ιταλικές αρχές για τον σεβασμό τους στη θαλάσσια δικαιοδοσία μας και τη συνεργασία τους».<br /><br />Εν τω μεταξύ, ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Χακάν Φιντάν, στη συνέντευξη που παραχώρησε στο τηλεοπτικό δίκτυο Skynews Arabia, απαντώντας στο ερώτημα αν θα επανεξεταστεί το τουρκολιβυκό μνημόνιο, τήρησε σκληρή στάση και ανέφερε ότι «εμείς με τη Λιβύη, όπως γνωρίζετε, έχουμε διευθετήσει αυτό το ζήτημα μεταξύ μας. Αυτό ενδεχομένως να έχει προκαλέσει προβλήματα σε άλλες χώρες, αλλά αυτό δεν είναι δικό μας πρόβλημα. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι το έργο αυτό που κάνουμε γίνεται σύμφωνα με τον νόμο και με βάση την αμοιβαία συναίνεση. Εμείς αυτό κοιτάζουμε».<br /><br />Για την Κύπρο<br /><br />Οσον αφορά την Κύπρο, ο κ. Φιντάν αφού τόνισε πως «λόγω της παρουσίας των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων στο νησί πλέον επικρατεί ειρήνη στο νησί και οι δύο κοινότητες ζουν ειρηνικά», ανέφερε ότι «η Τουρκία διαθέτει στρατιωτικές δυνάμεις στο νησί και υποστήριξε ότι εκεί έχουμε χιλιάδες στρατιώτες. Βρίσκονται και τα πλοία μας. Εμείς θα συνεχίσουμε τις ειρηνευτικές μας δραστηριότητες εκεί».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.kathimerini.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Κάσου μυστήρια… Τι συνέβη;

Βασίλης Νέδος Μανώλης Κωστίδης Τα πεπερασμένα όρια των ελληνοτουρκικών σχέσεων και τους κινδύνους ανάφλεξης ανά πάσα στιγμή που κρύβουν οι π...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία: Φτιάχνουν πλοία σαν τρελοί.

<img height="324" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2020/10/BOSPHORUS-TURKISH-NAVY-MILGEM-790x400.jpg" width="710" /><br /><br />Του <b>ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΙΔΕΡΗ</b><br />Η Τουρκία, παρά το γεγονός ότι η Ελλάδα επιχειρεί να κρατήσει χαμηλούς τόνους στο θέμα της Κάσου, σπεύδει γι’ ακόμη μια φορά μέσα σε λίγες ημέρες να εκθέσει την Αθήνα και εμμέσως να στρατιωτικοποιήσει τις αιτιάσεις της ακόμη και στην περιοχή του Τούρκο-Λιβυκού συμφώνου.<br /><br />Άλλωστε και η επίδειξη ισχύος με τις ναυτικές ομάδες κρούσης που συγκεντρώθηκαν νότια της Κάσου και της Καρπάθου, σε κοντινή ή και μεγαλύτερη απόσταση από το ιταλικό πλοίο που πραγματοποιούσε έρευνες και πόντιση καλωδίου, ήταν για το ελληνικό επιτελείο ένα σημάδι ότι ανά πάσα στιγμή τα ήρεμα νερά, μετατρέπονται σε φουρτουνιασμένη θάλασσα.<br /><br />Επιπλέον οι επιτελείς σημειώνουν ότι οι γείτονες μας, παρά τις συνομιλίες και το κλίμα καλής θέλησης των δυο πλευρών, αυτοί πάντοτε παρουσιάζουν όχι μόνο τις πάγιες διεκδικήσεις τους αλλά ταυτόχρονα δείχνουν πλήρη ετοιμότητα να καταστρέψουν ότι έχει πλάσει η διπλωματία Αθήνας και Άγκυρας. Και μάλιστα μέσα από την συγκεκριμένη «ένταση» των λίγων ωρών η Τουρκία, ίσως για πρώτη φορά επιδίωξε να εμφανίσει ικανότητες στρατιωτικοποίησης στην ανοιχτή θάλασσα και όχι σε κοντινή απόσταση από τις τουρκικές ακτές, όπως ως τώρα έχει συνηθίσει να πράττει.<br /><br />Την ίδια στιγμή συμβαίνει και κάτι ακόμα που δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο. Το δόγμα της «Γαλάζιας πατρίδας» δεν υπηρετείται μόνο σε επίπεδο πολιτικό, διπλωματικό ή στο πεδίο. Η Τουρκία φροντίζει να ενισχύσει το δόγμα αυτό ακόμη και μέσω της αμυντικής βιομηχανίας, είτε αυτό σχετίζεται με τη συμφωνία των F-16, όπου ζητά από τις ΗΠΑ περισσότερα για να ενισχύσει τiς δικές της εταιρείες, είτε με τις ναυπηγήσεις νέων πλοίων.<br /><br />Ειδικά στο κομμάτι των ναυπηγήσεων η Τουρκία δείχνει ότι έχει βαλθεί να υποστηρίξει με κάθε τρόπο ότι αποτελεί μεγάλη ναυτική δύναμη στη Μεσόγειο, ανεξαρτήτως απο το επίπεδο εκπαίδευσης και τεχνογνωσίας των πληρωμάτων που διαθέτει την παρούσα στιγμή.<br /><br />Παράλληλα δεν σταματά να «διαβάζει» τα γεγονότα των Αθηνών, γνωρίζοντας ότι το πολεμικό ναυτικό ναι μεν είναι ιδιαίτερα αξιόμαχο, δεν παύει όμως ν’ ασκεί την εθνική του αποστολή με μονάδες που θεωρούνται ξεπερασμένες στο σύγχρονο ναυτικό πεδίο. Και η εν πλω παρέλαση των 50 μονάδων του τουρκικού στόλου ήταν μια μορφή επίδειξης αριθμητικού πλεονεκτήματος, αν και ορισμένα από τα πλοία είχαν παρόμοια ηλικία με τις ελληνικέ φρεγάτες, δηλαδή 40+ ετών.<br /><br />Βεβαίως ο τουρκικός Τύπος σχεδόν κάθε εβδομάδα εκφράζει την αγωνία των «πηγών» του για την ανατροπή του ισοζυγίου από την επόμενη κι όλας χρονιά, δηλαδή από την ημέρα κατάπλου σε ελληνικά νερά της φρεγάτας ΚΙΜΩΝ. Πάντως την στιγμή που στην Τουρκία ναυπηγούν φρεγάτες και κορβέτες, τα ελληνικά ναυπηγεία κατάφεραν με πολλές προσπάθειες να αποδώσουν στο πολεμικό ναυτικό τα τελευταία χρόνια δυο πυραυλακάτους Super Vita, ενός προγράμματος δηλαδή που είχε ξεκινήσει δεκαετίες πριν. Η ναυτική ισχύς είναι η απάντηση<br /><br />Όλες οι κύριες Μονάδες του Πολεμικού Ναυτικού είναι ήδη φορτωμένες με χιλιάδες μίλια στη θάλασσα και δεκάδες χρόνια επιχειρησιακής λειτουργίας στην «πλάτη» τους, ενώ η έως τώρα συμμετοχή στην ευρωπαϊκή επιχείρηση «ΑΣΠΙΔΕΣ» και στην εμπόλεμη ζώνη του Κόλπου του Άντεν, έδειξε ότι τα πιο ισχυρά πλοία του Στόλου, οι φρεγάτες ΜΕΚΟ, υπολείπονται μακράν σε ηλεκτρονικά συστήματα και αισθητήρες σε σχέση με τα σύγχρονα πλοία, την ώρα μάλιστα που το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού τους παραμένει ακόμα υπό συζήτηση.<br /><br />Όπως επισημαίνεται χαρακτηριστικά, το Πολεμικό Ναυτικό θα μπορούσε να διαχειριστεί με πολύ καλύτερους όρους κάθε προσπάθεια από την Τουρκία να στήσει σκηνικό έντασης στο Αιγαίο εάν διέθετε ήδη τέσσερις εκσυγχρονισμένες φρεγάτες ΜΕΚΟ και εάν περίμενε να παραλάβει όχι τρεις αλλά τέσσερις φρεγάτες Belharra μαζί με τέσσερις καινούργιες κορβέτες, σύμφωνα με τον σχεδιασμό που είχε γίνει τα προηγούμενα χρόνια, αλλά εν τέλει δεν προχώρησε για μια σειρά από αιτίες.<div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τουρκία: Φτιάχνουν πλοία σαν τρελοί.

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΙΔΕΡΗ Η Τουρκία, παρά το γεγονός ότι η Ελλάδα επιχειρεί να κρατήσει χαμηλούς τόνους στο θέμα της Κάσου, σπεύδει γι’ ακόμη μια φ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μας επακούμβησαν λίγο, αλλά “όλα καλά”! Και μια συνάντηση ουσίας στο Κρεμλίνο…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2021/09/Hellenic-Navy-LIMNOS-frigate-790x400.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="790" height="324" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2021/09/Hellenic-Navy-LIMNOS-frigate-790x400.jpg" width="737" /></a></div><div><br /></div>Οργή έχει προκαλέσει σε πολλούς η εξυπνάδα που βρήκε να πει ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης στη δεξίωση στο Προεδρικό Μέγαρο για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, μιλώντας με τον αρχηγό του Πολεμικού Ναυτικού και άλλους ανώτατους των Ενόπλων Δυνάμεων.<br /><br />«<a href="https://www.parapolitika.gr/politiki/article/1429296/mitsotakis-mas-talaiporisan-ligo-oi-filoi-mas-alla-ola-kala-eipe-gia-tous-tourkous-ston-arhigo-tou-polemikou-nautikou/">Μας ταλαιπώρησαν λίγο οι φίλοι μας, αλλά όλα καλά</a>» ανέφερε, μιλώντας για όσα συνέβησαν στην Κάσο. Μας είχαν ταλαιπωρήσει λιγάκι οι φίλοι μας και το 1974 και ως συνέπεια αυτής της ταλαιπωρίας «όλα καλά», διότι επανήλθε η δημοκρατία, την οποία όμως κακοποιεί το πολιτικό σύστημα έκτοτε, με λόγια και έργα. Προοδευτικά ολοένα και περισσότερο. Όλα αυτά χρήζουν ΚΑΤΑΔΕΙΞΗΣ.…<div><br />ΟΛΑ ΚΑΛΑ ΡΕ ΜΙΖΕΡΟΙ!<br /><br />Καταρχάς, ακόμα και αυτό το «οι φίλοι μας» ακούγεται κάπως, όταν η ταλαιπωρία αφορά σε κυριαρχικά δικαιώματα, ενώ έχει περάσει και σε ζητήματα κυριαρχίας, αμφισβητώντας την ελληνικότητα νήσων του ανατολικού Αιγαίου. Όσο γι’ αυτό το «όλα καλά» είναι εξοργιστικό για πολιτικούς και στρατιωτικούς λόγους. Άραγε, ως ταλαιπωρία, ορίζεται η παρεμβολή κάθε διμερούς μπίζνας σε όλα τα επίπεδα και τους συνδυασμούς που μοιάζει απόλυτη προτεραιότητα; Αυτό όσον αφορά την Τουρκία όμως. Διότι για τους καημένους τους ταλαιπωρημένους της κυβέρνησης υπάρχουν και οι Αλβανοί του Ράμα και οι Σκοπιανοί. Τους παράνομους μετανάστες δεν τους συμπεριλαμβάνω, καθότι έδωσαν αφορμή για μεσαίου βέβαια μεγέθους μεν, επικερδείς μπίζνες δε. Τι δεν καταλαβαίνετε;<br />Ο Α/ΓΕΝ δε χρησιμοποίησε τα «γαλλικά» άλλων<br /><br />Πάμε και στη… στρατιωτική ταλαιπωρία όμως. Εικάζω, ότι μόνο η αστική ευγένεια απέτρεψε τουλάχιστον τον αρχηγό του Ναυτικού να του αναλύσει εκεί και με το κατάλληλο ύφος το μέγεθος της πραγματικής ταλαιπωρίας στο επίπεδο του Στόλου. Αν αυτό δεν έγινε, με μεγάλη ευχαρίστηση θα προχωρούσαμε σε αναλυτική ενημέρωση, καθότι σε όσους μας μίλησαν και ταξιδεύουν για να κάνουν περήφανες δηλώσεις οι ταλαιπωρημένοι, επικρατούσε μεγάλη αγανάκτηση με έμφαση στη χρήση της… «γαλλικής» γλώσσας και όσα λέγονταν δεν ήταν διόλου κολακευτικά για τους κουστουμαρισμένους ταλαιπωρημένους της δεξίωσης. Πώς οργανώθηκε η αντιμετώπιση της κατάστασης, ποιοι ήταν οι αριθμοί και τα μέσα, ποια τα προβλήματα.<br /><br />Απύθμενο θράσος ή αφασία;<br /><br />Όπως αναφερόταν χθες το βράδυ, το θράσος ή η αφασία είναι/ήταν χωρίς όριο, για να λέγονται τέτοιες κουβέντες σε έναν αρχηγό που κάνει τη δουλειά του με τα μέσα που του διαθέτει ο πολιτικός ταλαιπωρημένος της εξίσωσης, ενώ ο αρχηγός βλέπει την «ημερομηνία λήξης στόλου» μπροστά στα μάτια του. Το έχει εξηγήσει στην κορυφή της στρατιωτικής πυραμίδας που επίσης αγωνιά, ενώ φέρεται ότι και η ηγεσία του ΥΠΕΘΑ, παρά τα εύπεπτα αφηγήματα του τελευταίου διαστήματος, δεν αισθάνεται και πολύ άνετα τελευταία όπως πληροφορούμαι. Πρέπει να το κατάλαβαν την πατάτα και στο Μαξίμου, ήταν όμως αργά. Αλγεινή βέβαια η εντύπωση από διαδικτυακούς «κολοσσούς» στην Ελλάδα που το ανάρτησαν, αλλά ως διά μαγείας λίγο αργότερα το στιγμιότυπο εξαφανίστηκε. Πιο χαμηλά, πιο χαμηλά, πιο χαμηλά…</div><div><br />«Ρεαλιστική προσαρμοστικότητα»<br /><br />Η δε κατάσταση στις κύριες μονάδες επιφανείας είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου. Δε μοιάζει να νοιάζεται και αν το έχει προτεραιότητα ο κοσμοπολίτης πολύγλωσσος και με φιλοδοξίες πρωθυπουργός μας. Σαν να το κάνουν επίτηδες για να τεκμηριώσουν ότι η προσαρμογή στη βούληση της Τουρκίας εκπροσωπεί τον «ρεαλισμό», όπως αναφέρει η σημερινή κεντρική ανάρτηση σε άρθρο γνώμης στο DP. Διότι ρε παιδάκι μου, αυτό το γκρίζο που «έβαψε» τα Ίμια μετά την κρίση του 1996, μοιάζει να επεκτάθηκε στην Κάσο, μια περιοχή που δεν βλέπει καν απέναντι την Τουρκία.</div><div><br />Καλέ ποιος μίλησε για υποχώρηση;<br /><br />Άρα μήπως συνιστά και κλιμάκωση που δεν(;) αντιλαμβάνεται ο χαριτωμένος «όλα καλά». Κι όταν σου λένε ότι ήταν εκτός των 6 ναυτικών μιλίων άρα δεν έχουμε δικαιοδοσία, μοιάζει με το κίνητρο πίσω από τη μη κατάθεση συντεταγμένων στον ΟΗΕ. Για να μην ξεκαθαρίσουμε την εθνική θέση και οι εκάστοτε κυβερνώντες αντιληφθούν την υποχρέωση να την υπερασπιστούν. Και ταλαιπωρηθούν. Άσε που έφυγε μια μέρα νωρίτερα το ιταλικό πλοίο λήγοντας την έρευνά του εκεί, ενώ είχε κι άλλο προορισμό. Ποιος μίλησε για υποχώρηση;</div><div><br />Ο Mr. εθνική υπόκλιση<br /><br />Τα είχε εξάλλου ξεκαθαρίσει από τα μέσα Οκτωβρίου του 2020 ο Γεραπετρίτης τόσο πειστικά, μιλώντας στον τηλεοπτικό σταθμό Alpha, που ο Κυριάκος τον έκανε υπουργό Εξωτερικών: «Οι κόκκινες γραμμές για την Ελλάδα έχουν να κάνουν με τον σεβασμό της εθνικής κυριαρχίας». Κι όταν του ζήτησαν να ορίσει τις «κόκκινες γραμμές», ο αθεόφοβος απάντησε: «Έχουμε αποδείξει την επιχειρησιακή μας ετοιμότητα. Η κόκκινη γραμμή είναι η εθνική κυριαρχία και όταν λέμε εθνική κυριαρχία εννοούμε αυτονοήτως τα εθνικά χωρικά ύδατα τα οποία σήμερα είναι προσδιορισμένα <a href="https://www.kathimerini.gr/politics/561117139/g-gerapetritis-i-kokkini-grammi-einai-ta-ethnika-chorika-ydata/">στα έξι ναυτικά μίλια</a>». Καμία απορία; Να τους χαιρόμαστε.</div><div><br />ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΠΟΥΤΙΝ-ΑΣΑΝΤ ΣΤΟ ΚΡΕΜΛΙΝΟ ΚΑΙ Ο ΕΡΝΤΟΓΆΝ<br /><br />Μια συνάντηση του Βλαντίμιρ Πούτιν με τον Σύρο πρόεδρο Μπασάρ αλ Άσαντ, πάντα είχε ενδιαφέρον, το οποίο αυξήθηκε σαφώς όταν η ρωσική παρέμβαση στη Συρία διέσωσε το καθεστώς και απέτρεψε τα σχέδια ανατροπής του. Προφανώς, ούτε περί «συμμαχίας αυταρχικών» -που θα έλεγαν οι διεθνολογικά αφελείς- πρόκειται, ούτε τίποτα παρεμφερές, αλλά απλή, ξεκάθαρη, κυνική συνεργασία, με γνώμονα την εξυπηρέτηση των κοινών γεωπολιτικών αλλά και «καθεστωτικών» συμφερόντων. Με ολίγη από προσωπική ιδιοτέλεια λοιπόν, αφού την ανατροπή και των δυο καθεστώτων επιθυμούν οι κοινοί τους αντίπαλοι, ενώ στο πιο «στενό» θέατρο της Μέσης Ανατολής, δυτική επιθυμία είναι ο εξοβελισμός της ρωσικής επιρροής.</div><div><br />Το ενδιαφέρον του Τούρκου<br /><br />Η επίσκεψη όμως λαμβάνει μεγαλύτερο ενδιαφέρον, καθότι πραγματοποιήθηκε σε μια συγκυρία που χαρακτηρίζεται από την προσπάθεια του Τούρκου Ερντογάν, ιδρυτή του εκεί… καθεστώτος, όταν κατάφερε και έλεγξε την κατάσταση, για ολική επαναφορά των τουρκο-συριακών σχέσεων. Πρόκειται για άλλη μια περίπτωση των οβιδιακών μεταμορφώσεων του Ρετζέπ Ταγίπ. Από τις οικογενειακές σχέσεις περάσαμε στο απόλυτο μίσος που συμπεριλάμβανε ύβρεις και στρατιωτική δράση, ακόμα και σε αγαστή συνεργασία με το Ισλαμικό Κράτος και μόλις πήγε κουβά, όπως και με πολλούς πολλούς άλλους, άρχισε να ψάχνεται να μαζέψει τα δικά του χαΐρια. Έλα όμως που ο Βλαδίμηρος του την έχει φυλαγμένη…</div><div><br />Τα «διόδια» Βλαδίμηρος<br /><br />Μπορεί να χαριεντίζονται Ρώσοι και Τούρκοι, όμως αφενός γνωρίζουν ότι η Ιστορία τους έχει καταδικάσει μόνο σε ευκαιριακού τύπου, τακτικού χαρακτήρα συνεργασίας -ούτε καν συμμαχίες- και αφετέρου ο Πούτιν έχοντας διαπιστώσει στην πράξη το μοτίβο συμπεριφοράς της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, αντιλαμβάνεται ότι δεν είναι απίθανο προσεχώς να ακούσει να τον αποκαλεί ο Τούρκος ομόλογός του με κάθε λογής κοσμητικό επίθετο. Αν κι εκεί δεν τολμά ο πολλά βαρύς να βγάλει και πολύ γλώσσα. Οπότε, φροντίζει να τον ζορίζει όποτε βρίσκει την ευκαιρία. Εξάλλου, για να διχάσει μέσω Τουρκίας τον μεγάλο του αντίπαλο, το ΝΑΤΟ, ο Ρώσος ηγέτης ανέχεται την πολυδιάστατη συνεργασία της με την Ουκρανία.</div><div><br />«Γλεντώντας» τους άφιλους<br /><br />Έχοντας διαπιστώσει το τελευταίο διάστημα μια συνολικότερη μεταστροφή της εξωτερικής πολιτικής του Ερντογάν, εξαιτίας των διαφόρων προβλημάτων που αντιμετωπίζει ως αποτέλεσμα της πάγιας τουρκικής υπεροψίας και του μεγαλοϊδεατισμού της, φροντίζει να τον ζορίζει σε όλα τα επίπεδα, καταφεύγοντας σε συνήθειες της τουρκικής διπλωματίας: το ανατολίτικο παζάρι! Πάρε-δώσε! Γνωρίζει ότι λόγω διεθνούς συμπεριφοράς οι Τούρκοι είναι… άφιλοι, παίζει το παιχνίδι του σε όλα τα επίπεδα. Πολιτικό, οικονομικό, στρατιωτικό. Ο Άσαντ χρωστά στον Πούτιν σχεδόν τα πάντα. Και όσο η Δύση εξακολουθεί να τον αντιμετωπίζει ως αποσυνάγωγο, ρίχνει νερό στον ρωσικό μύλο! Διότι ο Σύρος θα κάνει ό,τι ζητήσει ο Ρώσος, ώστε να μην μείνει ξεκρέμαστος. Γι’ αυτό οι ιδεοληψίες κάνουν κακό…</div><div><br />Ποιους θα πάρει η μπάλα αν «σκάσει» ο Λίβανος<br /><br />Η αναφορά μας θα ήταν ατελής όμως εάν δεν περιλάμβανε και τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή. Η Συρία είναι μέρος του διαδρόμου που διευκολύνει την ιρανική προβολή αποτρεπτικής -κυρίως- ισχύος στη Μεσόγειο. Οι δε Ισραηλινοί φλερτάρουν έντονα με την προοπτική ολοκληρωτικού πολέμου και με τον Λίβανο, σε μια προσπάθεια να επιφέρουν βαρύτατο πλήγμα στη σιιτική Χεζμπολάχ, μετά τη Χαμάς στη Γάζα. Η προνομιακή πρόσβαση των Ιρανών στη Συρία, θα θέσει σε κίνδυνο ξανά την ασφάλειά της, καθώς και τη ρωσική παρουσία στην περιοχή. Η επαφή με τον Άσαντ είναι τμήμα ενός ενδιαφέροντος τριγώνου διαπραγμάτευσης που συμπληρώνεται από τους ίδιους τους Ισραηλινούς. Όλα αυτά αποτελούν ναρκοπέδιο για όλους. Ο Ερντογάν (βλ. το επιτελείο του) όμως έχει κάθε λόγο να ανησυχεί. Δεν μας πειράζει καθόλου.</div><div><br /><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div><br /><br />

Μας επακούμβησαν λίγο, αλλά “όλα καλά”! Και μια συνάντηση ουσίας στο Κρεμλίνο…

Οργή έχει προκαλέσει σε πολλούς η εξυπνάδα που βρήκε να πει ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης στη δεξίωση στο Προεδρικό Μέγαρο για την αποκ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ρωσοφοβία στο κόκκινο. Επαναφέρουν την υποχρεωτική θητεία στο ΝΑΤΟ .Ψάχνουν... 50 ετοιμοπόλεμες ταξιαρχίες για πόλεμο.

<img height="445" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/cbc3606065a6f44f9b29aea18068a383_XL.jpg" width="736" /><br /><br /><div>Τεράστιες ελλείψεις και κενά ασφάλειας στην άμυνα της Ευρώπης<br /><br />Την επιστροφή της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας εξετάζουν ολοένα και περισσότερα ευρωπαϊκά κράτη του ΝΑΤΟ βάσει του σεναρίου μιας πολεμικής σύγκρουσης με τη Ρωσία.<br />Όπως μεταδίδει το CNN, πολλά ευρωπαϊκά μέλη του ΝΑΤΟ έχουν επεκτείνει ή έχουν επανεισάγει τη στράτευση στο πλαίσιο της προετοιμασίας για έναν πόλεμο με τη Ρωσία.<br />Συγκεκριμένα, αναφέρεται πως τη στιγμή που η Ρωσία υπερέχει κατά πολύ σε ότι αφορά τη στρατιωτική βιομηχανική παραγωγή της, τα νέα σχέδια μάχης της Συμμαχίας προβλέπουν τόσο ενίσχυση της παραγωγής όπλων όσο και τη δημιουργία 35 με 50 ταξιαρχιών, εκ των οποίων η κάθε μια θα πρέπει να διαθέτει 3.000 με 7.000 ετοιμοπόλεμους στρατιώτες.<br /><br />500.000 ετοιμοπόλεμοι στρατιώτες<br /><br />Σε δηλώσεις του ο απερχόμενος γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, Jens Stoltenberg υποστήριξε ότι «σήμερα έχουμε 500.000 στρατιώτες σε ομάδες μάχης υψηλής ετοιμότητας, έτοιμες για μάχη στο ανατολικό τμήμα της Συμμαχίας για πρώτη φορά».<br />Ωστόσο, το ΝΑΤΟ θέλει να είναι σε θέση να συγκεντρώσει άλλους 300.000 στρατιώτες, οι οποίοι θα πρέπει να ενεργοποιηθούν και να αναπτυχθούν μέσα σε διάστημα ενός μήνα και άλλους 500.000 μέσα σε μια περίοδο έξι μηνών.<br />Πάντως, παραμένει το ερώτημα για το εάν το ΝΑΤΟ μπορεί να προσαρμοστεί στρατιωτικά σε έναν παρατεταμένο πόλεμο, όπως είναι αυτός στην Ουκρανία.<br /><br />Επαναφέρουν τη θητεία<br /><br />Μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, πολλά ευρωπαϊκά κράτη σταμάτησαν να στρατολογούν τους πολίτες τους.<br />Πάντως, ένας αυξανόμενος αριθμός χωρών μελών του ΝΑΤΟ έχει καταφύγει στη δρακόντεια πρακτική τα τελευταία χρόνια, ειδικά στη Βαλτική και τη Σκανδιναβία.<br />Σχεδόν το ένα τρίτο της συμμαχίας του ΝΑΤΟ εφαρμόζει κάποια μορφή υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας.<br />Φέτος και για πρώτη φορά από το 2006, η Λετονία επανέφερε την υποχρεωτική στρατιωτική θητεία, σύμφωνα με την οποία οι άντρες ηλικίας άνω των 18 ετών, θα πρέπει να υπηρετούν για έναν χρόνο στο στρατό.<br />Επιπλέον, η Νορβηγία αποκάλυψε ένα μακροπρόθεσμο σχέδιο για να αυξήσει κατά 20.000 τους στρατιώτες της και να διπλασιάσει τον αμυντικό προϋπολογισμό της, ενώ υπενθυμίζεται πως η Νορβηγία ήταν η πρώτη χώρα του ΝΑΤΟ που υιοθέτησε τη στράτευση για το «ουδέτερο φύλο».<br /><br />Βαλτική και Σκανδιναβία στην πρώτη γραμμή<br /><br />Στη Λιθουανία, επανήλθε η στρατιωτική θητεία ήδη από το 2015, επιστρατεύοντας περίπου 3.500 με 4.000 άντρες ηλικίας 18 – 26 ετών κάθε χρόνο και για μια περίοδο 9 μηνών ενώ στην Φινλανδία, η οποία έχει περίπου 1.300 χιλιόμετρα συνοριακής γραμμής με τη Ρωσία, υπάρχουν μόλις 13.000 στρατιώτες.<br />Ωστόσο, οι Φινλανδοί υποστηρίζουν πως μπορούν να ενεργοποιήσουν πάνω από 900.000 εφέδρους με 280.000 ετοιμοπόλεμους στρατιώτες.<br />Η Σουηδία στρατολογεί άνδρες και γυναίκες.<br />Φέτος στρατολόγησε 7.000 άτομα, αριθμός που αναμένεται να αυξηθεί σε 8.000 το 2025.<br /><br />Πώς να κινητοποιήσουμε… εκατομμύρια<br /><br />Αναφερόμενος στην υποτιθέμενη ρωσική απειλή για την Ευρώπη, ο Robert Hamilton, επικεφαλής της Eurasia Research στο Ερευνητικό Ινστιτούτο Εξωτερικής Πολιτικής, δήλωσε ότι «το 2024 παλεύουμε με το ερώτημα του πώς να κινητοποιήσουμε εκατομμύρια ανθρώπους, οι οποίοι θα πεταχτούν σε μια «κρεατομηχανή» ενός δυνητικού πολέμου».<br />Στο Ηνωμένο Βασίλειο, η επιστράτευση προωθείται αυτή τη στιγμή από Συντηρητικούς βουλευτές.<br />Ο Νόμος περί Εθνικής Άμυνας του 2025, ο ετήσιος λογαριασμός στρατιωτικών δαπανών, μπορεί να περιλαμβάνει διατάξεις που, μεταξύ άλλων, θα επιδιώκουν την αυτόματη εγγραφή όλων των επιλέξιμων ανδρών και γυναικών σε μια Επιλεκτική Υπηρεσία, μια μορφή στρατεύσιμης εργασίας, η οποία θα μπορούσε αναπόφευκτα να περιλαμβάνει στρατιωτική θητεία.<br /><br />Wesley Clark (στρατηγός): Θερμός… πόλεμος<br /><br />Από την πλευρά του ο πρώην ανώτατος διοικητής του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη, στρατηγός Wesley Clark υποστήριξε πως «είναι ασαφές αν πρόκειται για νέο Ψυχρό Πόλεμο ή για αναδυόμενο θερμό πόλεμο».<br />Όπως είπε, το ΝΑΤΟ «πρέπει να ξαναχτίσει τις άμυνές μας», μεταξύ άλλων με το να καταστήσει υποχρεωτική τη στρατιωτική θητεία.<br />«Πιστεύω ότι οι νέοι στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ θα συνειδητοποιήσουν ότι αυτή η γενιά, όπως και η γενιά που πολέμησε τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, δεν ζήτησε να είναι η «Μεγαλύτερη γενιά», αλλά οι περιστάσεις επέβαλαν αυτό το βάρος πάνω τους» επισήμανε ο Clark.<br /><br />Πιο κοντά πόλεμος ΝΑΤΟ – Ρωσίας<br /><br />Ο κίνδυνος ενός άμεσου πολέμου του ΝΑΤΟ με τη Ρωσία αυξάνεται μέρα με την ημέρα καθώς η Συμμαχία έχει εγκρίνει σε μεγάλο βαθμό πύραυλοι του ΝΑΤΟ να χρησιμοποιούνται για επιθέσεις κατά της ηπειρωτικής Ρωσίας, ενώ σύντομα αναμένεται να αρχίσουν και οι παραδόσεις των μαχητικών αεροσκαφών F-16, δίνοντας παράλληλα το «πράσινο φως» για επιθέσεις σε ρωσικό έδαφος.<br />Πρόκειται για μια εξέλιξη που η Ρωσία δεν θα πρέπει να αντιμετωπίσει… ως κλιμάκωση ανέφερε σε δηλώσεις του ο Stoltenberg.<br />Και ενώ το ΝΑΤΟ εξετάζει το ενδεχόμενο να αυξήσει την ανάπτυξη των πυρηνικών όπλων του, οι ΗΠΑ σχεδιάζουν να αναπτύξουν στη Γερμανία πυραύλους μεσαίου βεληνεκούς, που είχαν απαγορευτεί προηγουμένως, γεγονός που έκανε τη Ρωσία να υπαινίσσεται ότι θα μπορούσε να ανταποδώσει.<br />Ο Ρώσος πρόεδρος Vladimir Putin κατηγόρησε το ΝΑΤΟ ότι δημιουργεί μεγάλες απειλές για την ασφάλεια της Ρωσίας στην Ασία, τη στιγμή που ο Stoltenberg τόνιζε ότι το ΝΑΤΟ λόγω της Κίνας, εξετάζει μια προσαρμογή στο πυρηνικό του οπλοστάσιο.<br /><br />Τεράστιες ελλείψεις<br /><br />Χθεσινό δημοσίευμα του Reuters αναφερόταν στις τεράστιες ελλείψεις με τις οποίες είναι αντιμέτωπες οι περισσότερες χώρες της Ευρώπης.<br />Συγκεκριμένα, γινόταν λόγος για πολλά κενά στην άμυνα της Ευρώπης.<br />Μεταξύ άλλων διαπιστώνουν ελλείψεις σε αεράμυνα και πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς, αριθμό στρατευμάτων, πυρομαχικά και απουσία ασφαλών ψηφιακών επικοινωνιών στο πεδίο της μάχης.<br />Το ΝΑΤΟ δεν έχει δώσει δημόσια εκτίμηση του συνολικού κόστους για την κάλυψη των κενών.<br />Τα ευρήματα δείχνουν ότι το ΝΑΤΟ αντιμετωπίζει καθυστερήσεις για την επίτευξη των στόχων του σε μια εποχή που η ενότητά του θα μπορούσε να δοκιμαστεί από δημοσιονομικούς περιορισμούς μεταξύ των ευρωπαϊκών μελών και διαφορές σχετικά με το πόσο επιθετική θα έπρεπε να είναι η στάση του απέναντι στη Ρωσία.<br />Ενώ η ρωσική οικονομία βρίσκεται ήδη σε εμπόλεμη βάση, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις μπορεί να αντιμετωπίσουν αντιδράσεις εάν απαιτήσουν περισσότερα χρήματα για αμυντικές δαπάνες από τους φορολογούμενους που πλήττονται από την πίεση του κόστους ζωής για να προετοιμαστούν για έναν πόλεμο που φαίνεται μακρινή προοπτική, λένε οι αναλυτές.<br /><br />Πρόταση σοκ για αμυντικές δαπανές 3% του ΑΕΠ<br /><br />Ο Tuuli Duneton, υφυπουργός αμυντικής πολιτικής στην Εσθονία –μια από τις πιο επιθετικές κυβερνήσεις της Ευρώπης - ζήτησε την αύξηση των αμυντικών δαπανών για κάθε κράτος – μέλος στο 3% του ΑΕΠ (από 2% που είναι σήμερα).<br />Οι ΗΠΑ είναι μακράν ο μεγαλύτερος συνεισφέρων στις επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ.<br />Σύμφωνα με εκτιμήσεις του ΝΑΤΟ που δημοσιεύθηκαν τον Ιούνιο, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα δαπανήσουν 967,7 δισεκατομμύρια δολάρια για την άμυνα το 2024, περίπου 10 φορές περισσότερα από τη Γερμανία, τη δεύτερη μεγαλύτερη χώρα, με 97,7 δισεκατομμύρια δολάρια.<br />Οι συνολικές στρατιωτικές δαπάνες του ΝΑΤΟ για το 2024 υπολογίζονται σε 1.474,4 δισεκατομμύρια δολάρια.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Ρωσοφοβία στο κόκκινο. Επαναφέρουν την υποχρεωτική θητεία στο ΝΑΤΟ .Ψάχνουν... 50 ετοιμοπόλεμες ταξιαρχίες για πόλεμο.

Τεράστιες ελλείψεις και κενά ασφάλειας στην άμυνα της Ευρώπης Την επιστροφή της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας εξετάζουν ολοένα και περισ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Λυπάμαι, αποτύχαμε». Εγκαταλείπουν την Ουκρανία . Η Ευρώπη πήρε την πιο σκληρή απόφαση με οδηγό... τη Γερμανία.

<img height="360" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/e79b226063d6a519e9ce441fb96d942a_XL.jpg" width="699" /><br /><div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η μεγαλύτερη οικονομία της ΕΕ μείωσε στο μισό τις δαπάνες για στρατιωτική βοήθεια προς το Κίεβο.</span></h3>Η Γερμανία ενέκρινε τον προϋπολογισμό για το επόμενο έτος.<br />Με μια σημαντική διαφορά.<br />Η μεγαλύτερη οικονομία της ΕΕ μείωσε στο μισό τις δαπάνες για στρατιωτική βοήθεια προς το Κίεβο. Οι αναλυτές είναι βέβαιοι ότι και άλλες χώρες θα ακολουθήσουν το παράδειγμά της. Υπάρχουν ολοένα και περισσότερες αμφιβολίες στην Ευρώπη σχετικά με την Ουκρανία, και η περαιτέρω πορεία της υπαγορεύεται από τα κοράκια της Ουάσιγκτον.<br />Πιο αναλυτικά, στα μέσα Ιουλίου, το γερμανικό υπουργικό συμβούλιο ενέκρινε τον προϋπολογισμό για το 2025 - 481 δισ. ευρώ.<br />Τέσσερα δισεκατομμύρια δεσμεύτηκαν για να στηρίξουν την Ουκρανία.<br />Το ποσό όμως είναι κατά δύο φορές λιγότερο συγκριτικά με το 2024.<br />Γερμανικό «χαστούκι» το οποίο ήταν όμως... αναμενόμενο.<br />Όπως σημείωσε ο υπουργός Οικονομικών Lindner, το Κίεβο θα πρέπει να βασίζεται περισσότερο σε κεφάλαια από «ευρωπαϊκές πηγές», καθώς και σε έσοδα από παγωμένα ρωσικά περιουσιακά στοιχεία.<br /><br />Γκρεμίζεται η οικονομία της Γερμανίας...<br /><br />Η απόφαση πάντως της Γερμανίας δεν αιφνιδιάζει: χρειάζονται χρήματα για δαπάνες προτεραιότητας της δικής της οικονομίας - ειδικότερα για αμυντικά και κοινωνικά προγράμματα.<br />Οι δυνατότητες της Γερμανίας περιορίζονται σημαντικά από το συνταγματικό «φρένο χρέους» - το έλλειμμα του ομοσπονδιακού προϋπολογισμού δηλαδή δεν πρέπει να υπερβαίνει το 0,35% του ΑΕΠ.<br />Βασίζονται σε έκτακτες δαπάνες από ένα ειδικό ταμείο 100 δισ. ευρώ που δημιούργησε η κυβέρνηση το 2022.<br />Ωστόσο, μέχρι το τέλος του 2027 αυτά τα χρήματα θα εξαντληθούν.<br />Τίθεται το ερώτημα πώς το Βερολίνο θα χρηματοδοτεί το έλλειμμά του από το 2028 και μετά.<br />Η Γερμανία έχει επανειλημμένα επικριθεί ότι δεν κατάφερε να εκπληρώσει τον στόχο του ΝΑΤΟ ώστε να αφιερώσει δύο τοις εκατό του ΑΕΠ στην άμυνα.<br />Οι ένοπλες δυνάμεις της χώρας, σακατεμένες από δεκαετίες υποχρηματοδότησης, έχουν εξαντληθεί περαιτέρω από τις πωλήσεις όπλων στο Κίεβο.<br />Για παράδειγμα, τρία συστήματα αεράμυνας Patriot στάλθηκαν στην Ουκρανία - η Bundeswehr έτσι πια, διαθέτει μόνο εννέα τέτοια συστήματα....<br /><br />Μπλόκο και από Trump...<br /><br />Την ίδια στιγμή, ο υποψήφιος για την προεδρία των ΗΠΑ Donald Trump έχει ήδη ξεκαθαρίσει ότι το ΝΑΤΟ δεν θα υπερασπιστεί χώρες που δεν έχουν εκπληρώσει τους στόχους αμυντικών δαπανών της συμμαχίας.<br />Παράλληλα ο πρώην πλανητάρχης τον Απρίλιο, είπε ότι οι Ρεπουμπλικάνοι θα μπορούσαν να παράσχουν υποστήριξη στην Ουκρανία, αλλά μόνο με τη μορφή δανείου, όχι ως «δώρο».<br />Σύμφωνα με τον ίδιο, ο όγκος της βοήθειας θα πρέπει να επεκταθεί μέσω της Ευρώπης και όχι των Ηνωμένων Πολιτειών.<br />Ο υποψήφιος για αντιπρόεδρος του Trump, γερουσιαστής J.D. Vance, αντιτάχθηκε επίσης σθεναρά στις νέες δόσεις.<br />Η Γερμανία αναμένει ότι η Ουκρανία θα μπορέσει να ικανοποιήσει σημαντικό μέρος των στρατιωτικών της αναγκών και απαιτήσεων μέσω ενός πακέτου στήριξης 50 δισεκατομμυρίων δολαρίων, το οποίο συμφωνήθηκε από τις χώρες της G7. Καθώς και το γεγονός ότι το Κίεβο δεν χρησιμοποιεί πλήρως τα κονδύλια που διατίθενται για όπλα.<br />«Η χρηματοδότηση της Ουκρανίας είναι εξασφαλισμένη για το άμεσο μέλλον χάρη στα ευρωπαϊκά μέσα και τα δάνεια της G7», σημείωσε ο Lindner.<br />Τον Φεβρουάριο, 27 ηγέτες χωρών μελών της ΕΕ σε σύνοδο κορυφής στις Βρυξέλλες συμφώνησαν να διαθέσουν επιπλέον 50 δισεκατομμύρια ευρώ από τον προϋπολογισμό της Ένωσης στο Κίεβο.<br />Εν τω μεταξύ, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) υπολόγισε το χρηματοδοτικό κενό της Ουκρανίας μόνο φέτος σε... περισσότερα από 40 δισεκατομμύρια ευρώ.<br />Το συμφωνηθέν πακέτο είναι «ασήμαντο», ξεκαθαρίζει... το Politico.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Λυπάμαι, αποτύχαμε». Εγκαταλείπουν την Ουκρανία . Η Ευρώπη πήρε την πιο σκληρή απόφαση με οδηγό... τη Γερμανία.

Η μεγαλύτερη οικονομία της ΕΕ μείωσε στο μισό τις δαπάνες για στρατιωτική βοήθεια προς το Κίεβο. Η Γερμανία ενέκρινε τον προϋπολογισμό για τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα φαντάσματα της Δύσης: Ετοιμάζει το ΝΑΤΟ για πόλεμο σε 3 χρόνια . Φόβοι για εκδίκηση Ρωσίας... και νέα κούρσα εξοπλισμών.

<img height="360" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/068fc51e320df2e3fa48f75143d7ac71_XL.jpg" width="712" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Σε σύγχυση η Δύση δεν θέλει πυρηνικό πόλεμο με τη Ρωσία αλλά δεν είναι έτοιμη να εγκαταλείψει τον αγώνα για την Ουκρανία.</span></h3>Πρέπει να προετοιμαστούμε για πόλεμο σε τρία χρόνια - γιατί ανεξάρτητα από το πώς θα τελειώσει η σύγκρουση στην Ουκρανία, η Δύση θα έχει προβλήματα με τη Ρωσία: οι Ρώσοι θα θέλουν εκδίκηση.<br />Όταν γίνονται τέτοιες δηλώσεις από τον αρχηγό των ενόπλων δυνάμεων του Ηνωμένου Βασιλείου, Στρατηγό Roland Walker, αυτό από μόνο του είναι σημαντικό.<br />Αλλά όταν την επόμενη μέρα ο διοικητής των αμερικανικών στρατευμάτων στην Ευρώπη, στρατηγός Christopher Cavoli, λέει επίσης σχεδόν το ίδιο, τότε έχουμε … μια τάση<br />«Δεν μπορούμε να έχουμε αυταπάτες.<br />Στο τέλος της σύγκρουσης στην Ουκρανία, όποια κι αν είναι η έκβασή της, θα έχουμε ένα πολύ, πολύ μεγάλο ρωσικό πρόβλημα.<br />Θα έχουμε μια κατάσταση όπου η Ρωσία θα έχει αποκαταστήσει την ισχύ της, θα φτάσει στα σύνορα του ΝΑΤΟ με επικεφαλής σχεδόν τους ίδιους ανθρώπους όπως σήμερα, και θα πειστούν ότι είμαστε εχθροί.<br />Και αυτό είναι πολύ κακό» είπε ο Cavoli.<br />Σύμφωνα με δημοσίευμα του RIA Novosti, το γεγονός ότι αυτό δεν είναι τυχαίο επιβεβαιώνεται από την προειδοποίηση του Γενικού Επιθεωρητή των Γερμανικών Ενόπλων Δυνάμεων Carsten Breuer: «σε πέντε με οκτώ χρόνια οι ρωσικές ένοπλες δυνάμεις θα εξοπλιστούν με υλικό και προσωπικό, το οποίο θα εξαπολύσει πιθανότατα μια επίθεση στο ΝΑΤΟ, και ως εκ τούτου είναι απαραίτητο να προετοιμαστούμε για ρωσικές επιθέσεις σε χώρες του ΝΑΤΟ τα επόμενα πέντε χρόνια».<br /><br />Πόλεμος το πολύ σε 3 χρόνια<br /><br />Ναι, τόσο οι πολιτικοί όσο και οι στρατηγοί στη Δύση μιλούν για το γεγονός ότι η Ρωσία μπορεί να επιτεθεί στο ΝΑΤΟ εδώ και δύο χρόνια.<br />Αυτό είναι ένα από τα πιο σημαντικά επιχειρήματα υπέρ της ανάγκης στρατιωτικής υποστήριξης της Ουκρανίας και της επιθυμίας να αποτραπεί η νίκη της Ρωσίας.<br />Αλλά τώρα εμφανίζονται πολύ σημαντικές αλλαγές στη ρητορική.<br />Δεν δείχνουν πλέον ένα μακρινό χρονικό πλαίσιο για μια ρωσική επίθεση, αλλά μιλούν για τρία χρόνια.<br />Και διευκρινίζεται ότι αυτό μπορεί να συμβεί ανεξάρτητα από την έκβαση της μάχης για την Ουκρανία - δηλαδή αποδεικνύεται ότι η Μόσχα θα επιτεθεί σε κάθε περίπτωση.<br /><br />Οι Ρώσοι θα θέλουν εκδίκηση<br /><br />Στην πρώτη του ομιλία μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, ο Βρετανός στρατηγός Walker είπε ότι «δεν έχει σημασία πώς θα τελειώσει αυτό, νομίζω ότι η Ρωσία μπορεί να βγει από αυτόν τον πόλεμο πιο αδύναμη, αντικειμενικά ή απολύτως, αλλά θα είναι ακόμα πολύ επικίνδυνη και θα αγωνιστεί για κάποια μορφή εκδίκησης για όσα κάναμε βοηθώντας την Ουκρανία».<br />Είναι σαφές ότι ο Βρετανός στρατηγός χρειάζεται πρόσθετα κεφάλαια για την ενίσχυση του στρατού - θέλει να διπλασιαστεί η μαχητική του ικανότητα έως το 2027 και να τριπλασιαστεί μέχρι το τέλος της δεκαετίας.<br />Είναι εξίσου σαφές ότι εκφοβίζεται όχι μόνο από τη Ρωσία, αλλά και από ολόκληρο τον «άξονα της αναταραχής» (η Κίνα στοχεύει να ελέγχει την Ταϊβάν και το Ιράν επιδιώκει να δημιουργήσει πυρηνικά όπλα), εντός του οποίου η Ρωσία, η Κίνα, το Ιράν και η Βόρεια Κορέα «έχουν δημιουργήσει αμοιβαίες επιχειρηματικές σχέσεις, ανταλλάσσουν όπλα και τεχνολογία».<br />Όλα αυτά είναι κατανοητά - όπως και το γεγονός ότι τυπικά ο Walker δεν μιλά για υποκίνηση πολέμου, αλλά ότι δεν είναι αναπόφευκτο και ότι ο στρατός έχει «αρκετό χρόνο» να προετοιμαστεί και να αποφύγει τη σύγκρουση...<br /><br />Κούρσα εξοπλισμών<br /><br />Αλλά η ουσία είναι ότι βλέπουμε ότι ο Walker θέλει ο βασιλικός στρατός να τριπλασιάσει την μαχητική του ικανότητα μέχρι το τέλος της δεκαετίας, δηλαδή πρόκειται για έναν πραγματικό αγώνα εξοπλισμών, η κύρια αιτιολόγηση του οποίου είναι η απάντηση στη «ρωσική απειλή».<br />Το γεγονός ότι η Ρωσία δεν απειλεί το ΝΑΤΟ και δεν πρόκειται να του επιτεθεί, δεν αφορά πλέον κανέναν.<br />Αφού οι ατλαντιστές είπαν ότι η Ρωσία θέλει να επιτεθεί, αυτό σημαίνει ότι έτσι είναι…<br />Τελικά, επιτέθηκε στην Ουκρανία, η οποία ήθελε να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ…<br />Αυτό σημαίνει ότι το ίδιο το ΝΑΤΟ θα δεχθεί επίθεση - και μάλιστα στο πολύ εγγύς μέλλον.<br />Και ανεξάρτητα από το πώς θα τελειώσει ο πόλεμος στην Ουκρανία.<br /><br />Αλλάζει η ρητορική της Δύσης<br /><br />Και αυτή είναι η πιο σημαντική στροφή της προσέγγισης της Δύσης, γιατί νωρίτερα η έμφαση τους ήταν εντελώς διαφορετική, επισημαίνει το RIA Novosti.<br />Αρχικά η Δύση έπρεπε οπωσδήποτε να αποτρέψει την ήττα της Ουκρανίας - διαφορετικά η ίδια η Δύση θα είχε γίνει ο επόμενος στόχος της ρωσικής επίθεσης.<br />Αυτό δεν είπαν οι ατλαντικοί;<br />Και τώρα αποδεικνύεται ότι η Ρωσία θα είναι μια απειλή ούτως ή άλλως - όπως είπε ο Cavoli, όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα, θα έχουμε ένα πολύ μεγάλο ρωσικό πρόβλημα.<br />Ο Walker λέει το ίδιο πράγμα - όπως και να τελειώσει, οι Ρώσοι θα ζητήσουν εκδίκηση από τη Δύση.<br />Τι σημαίνει όμως αυτό;<br />Εδώ έχουμε να κάνουμε με έναν συνδυασμό του ασυμβίβαστου: η Δύση εξακολουθεί πραγματικά να μην θέλει μια άμεση σύγκρουση με τη Ρωσία (ο κίνδυνος πυρηνικού πολέμου δεν ενθουσιάζει κανέναν), αλλά δεν είναι ακόμη έτοιμη να εγκαταλείψει τον αγώνα για την Ουκρανία.<br />Ωστόσο, καταλαβαίνει ήδη πολύ καλά ότι δεν μπορεί να γίνει λόγος για σύνορα, όχι μόνο στη γραμμή του 1991, αλλά ακόμη και του Φεβρουαρίου του 2022.<br />Ακόμα και η τρέχουσα πρώτη γραμμή δεν θα μπορέσει να διατηρηθεί, οπότε πολύ σύντομα η Δύση θα αρχίσει να αναγκάζει δημόσια το Κίεβο για ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις.<br /><br />Δεν πήγε η Ρωσία στην Ευρώπη, αλλά η Δύση στον ρωσικό κόσμο<br /><br />Αλλά για να μην χάσουν την αξιοπιστία τους οι ατλαντιστές, η θέση για την ανάγκη να περιοριστεί η Ρωσία σε μακρινά σύνορα και να συνεχιστεί η αύξηση της παραγωγής όπλων, των αμυντικών δαπανών και του μεγέθους των στρατών θα προωθηθεί δυναμικά.<br />Βλέπετε, οι Ρώσοι σταμάτησαν στον Δνείπερο και όχι στον Δούναβη ή στον Όντερ - αλλά δεν είμαστε αφελείς, συνεχίζουμε να ενισχύουμε εντατικά τη στρατιωτική μας δύναμη για να αποτρέψουμε μια εισβολή στην Ευρώπη.<br />Αλλά η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική - δεν ήταν οι Ρώσοι που εισέβαλαν στην Ευρώπη, αλλά η Δύση προσπάθησε να απορροφήσει μέρος του ρωσικού κόσμου.<br />Και εξακολουθεί να προσπαθεί - εκμεταλλευόμενη την τραγωδία της διάσπασης ενός και μόνο λαού και μιας χώρας.<br />Αλλά οι Ρώσοι θα αποκαταστήσουν την ενότητά τους σε κάθε περίπτωση - και τι θα συμβεί τότε;<br />Όπως είπε ο Walker, «το θέμα είναι ότι όταν νομίζεις ότι είναι πεσμένοι, γυρνούν πίσω για εκδίκηση».<br />«Οι Ρώσοι, στην πραγματικότητα, δεν είναι καθόλου εκδικητικός λαός, αλλά έχουμε συγκεντρώσει πολύ μεγάλο σκορ εναντίον των Αγγλοσάξωνων, ακόμα κι αν πάρουμε μόνο περιπτώσεις άμεσης ανάμειξής τους στις εσωτερικές μας υποθέσεις.<br />Και δεν πρέπει να μας αναγκάσετε να το παρουσιάσουμε για πληρωμή» καταλήγει το δημοσίευμα του RIA Novosti.<br /><br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

Τα φαντάσματα της Δύσης: Ετοιμάζει το ΝΑΤΟ για πόλεμο σε 3 χρόνια . Φόβοι για εκδίκηση Ρωσίας... και νέα κούρσα εξοπλισμών.

Σε σύγχυση η Δύση δεν θέλει πυρηνικό πόλεμο με τη Ρωσία αλλά δεν είναι έτοιμη να εγκαταλείψει τον αγώνα για την Ουκρανία. Πρέπει να προετοιμ...

Διαβάστε την συνέχεια

O Zελένσκι ετοιμάζει δημοψήφισμα συνθηκολόγησης. Β.Ζαλούζνι προς Δύση: “Έρχεται η σειρά σας. Πρέπει να περιοριστούν οι ελευθερίες των πολιτών σας”

<br /><img src="https://warnews247.gr/wp-content/uploads/2024/05/zelenski-zaluzni-2-384x216.jpg" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">«Mεταβατικός» πόλεμος η σύγκρουση στην Ουκρανία</span></h3>Ο πρώην γενικός διοικητής των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας Β.Ζαλούζνι , στην πρώτη δημόσια ομιλία του ως πρεσβευτής της Ουκρανίας στο Ηνωμένο Βασίλειο, κάλεσε τους κατοίκους των δυτικών χωρών να «παραιτηθούν προσωρινά από ορισμένες ελευθερίες για χάρη της επιβίωσης» αφού οι πόλεμοι θα αυξηθούν…<br /><br />«Ίσως το πιο δύσκολο και σημαντικό στοιχείο είναι η ετοιμότητα των πολιτών, που βασίζεται στην ειλικρινή και διαφανή επικοινωνία μεταξύ της κυβέρνησης και του λαού.<br /><br />Το κοινό πρέπει να συμφωνήσει να εγκαταλείψει προσωρινά ορισμένες ελευθερίες για να επιβιώσει.<br /><br />Δυστυχώς, οι σύγχρονοι πόλεμοι είναι παντού.<br /><br />Απαιτούν προσπάθειες όχι μόνο από τον στρατό, αλλά και την κοινωνία στο σύνολό της.<br /><br />Σημείωσε επίσης τον αυξανόμενο ρόλο της τεχνολογίας στις ένοπλες συγκρούσεις και χαρακτήρισε τη σύγκρουση στην Ουκρανία «μεταβατικό πόλεμο».<br />Σύμφωνα με τον Ζαλούζνι, σήμερα στην Ουκρανία δημιουργούνται τεχνολογίες, αλλά δεν υπάρχει «εφαρμοσμένο και πρακτικό πεδίο για να δοκιμαστούν».<br /><br />Ο πρεσβευτής πιστεύει ότι μόνο μαζί η Ουκρανία και οι εταίροι της θα είναι σε θέση να «χρησιμοποιήσουν αποτελεσματικά τους πόρους».<br />Στις 9 Μαΐου, ο Β.Ζελένσκι διόρισε τον Ζαλούζνι Πρέσβη της Ουκρανίας στο Λονδίνο.<div><br />Αποκάλυψη: Δημοψήφισμα Ζελένσκι για τη συνθηκολόγηση <br /><br />Το Κίεβο μπορεί ήδη να προετοιμάζεται για δημοψήφισμα για τις ειρηνευτικές συνομιλίες με τη Μόσχα, καθώς η παράταση της αντιπαράθεσης για χρόνια θα ήταν καταστροφή για την Ουκρανία, υποστηρίζει ο πολιτικός επιστήμονας Alexander Dudchak με συνέντευξή του στο RIA Novosti.<br /><br />«Ήδη εξαντλούνται από ευκαιρίες. Ο πληθυσμός μειώνεται. Η μέση ηλικία στα χαρακώματα αυξάνεται», σημείωσε ο ειδικός.<br /><br />Σύμφωνα με τον πολιτικό επιστήμονα, η Ουκρανία όντως ετοιμάζει δημοψήφισμα, αλλά είναι απίθανο να γίνει πριν από τον Ιανουάριο.<br /><br />Η έρευνα θα δείξει ότι οι άνθρωποι έχουν κουραστεί από τις στρατιωτικές συνθήκες και είναι ακόμη και πρόθυμοι να χάσουν εδάφη.<br /><br />Η άποψή τους θα ληφθεί υπ’ όψιν σοβαρά, τόνισε ο Dudchak.<br /><br />Ταυτόχρονα, σημείωσε ότι αυτό δεν σημαίνει ότι το Κίεβο πρόκειται να συνθηκολογήσει.<br /><br />Σύμφωνα με τον ίδιο, η Ουάσιγκτον θα συμφωνήσει επίσης σε πλήρη απόσυρση των ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων από τα νέα ρωσικά εδάφη.<br /><br />Αλλά το κύριο πράγμα θα παραμείνει εκτός της συζήτησης και αυτό δεν είναι άλλο από την πολιτική ύπαρξη του ίδιου του καθεστώτος του Κιέβου.<br /><br />Οι ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις θα συνεχίσουν να αντλούν όπλα, και ως αποτέλεσμα, η Ρωσία θα έχει μια νέα σύγκρουση σε περίπου πέντε χρόνια, εκτίμησε, κλείνοντας τη συνέντευξή του.<br />Δήμαρχος Κιέβου: Δεν έχει νομιμοποίηση ο Ζελένσκι, θα συρθεί σε δημοψήφισμα και κυβέρνηση εθνικής ενότητας<br /><br />Από τη μεριά του, ο δήμαρχος του Κιέβου Vitali Klitschko δήλωσε στην ιταλική εφημερίδα Corriere della Sera ότι λόγω της απουσίας οιασδήποτε λαϊκής νομιμοποίησης του Ζελένσκι, το σενάριο της διεξαγωγής δημοψηφίσματος για το ζήτημα της συμφωνίας με τη Μόσχα είναι πιθανό στο μέλλον.<br /><br />«Δεν νομίζω ότι μπορεί να καταλήξει μόνος του σε τόσο οδυνηρές και σημαντικές συμφωνίες χωρίς λαϊκή νομιμοποίηση» είπε ο Klitschko για το ζήτημα των εδαφικών παραχωρήσεων, ενώ επεσήμανε πως μάλλον οδεύουμε σε κυβέρνηση εθνικής ενότητας.<br /><br />Ερωτηθείς για την απομάκρυνση του πρώην αρχηγού των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων, Β.Ζαλούζνι, o Κlitschko είπε: «Ναι, ο Ζελένσκι έχει συγκεντρώσει πάρα πολλή δύναμη στο γραφείο του.<br /><br />Ως εκ τούτου, το κοινοβούλιο έχει χάσει κάθε σχετικό ρόλο.<br /><br />«Δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε ότι έχουμε μια δημοκρατία που συνδέεται με την παράδοση των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων».<br />«Αγωνιζόμαστε για να υπερασπιστούμε τους εαυτούς μας από τη ρωσική δικτατορία, θέλουμε να παραμείνουμε διαφορετικοί από το καθεστώς του Πούτιν», επισήμανε ο δήμαρχος του Κιέβου που έχει επικρίνει πολλάκις κατά το πρόσφατο παρελθόν του Ουκρανό πρόεδρο.<div><br />Ένα δημοψήφισμα για ειρήνη κρύβει εκπλήξεις<br /><br />Στην πραγματικότητα, υπάρχουν μερικά ενδιαφέροντα σημεία που πρέπει να σταχυολογήσουμε από τα λόγια του δημάρχου, επισημαίνει ο γεωπολιτικός αναλυτής Lucas Leiroz.<br /><br />Έχει δίκιο ότι ο Ζελένσκι βρίσκεται σε αδιέξοδο, αλλά οι ισχυρισμοί του ότι ο ουκρανικός λαός δεν θα δεχόταν να χάσει εδάφη φαίνεται να μην έχουν βάση στην πραγματικότητα.<br /><br />Ο ουκρανικός λαός έχει κουραστεί από τον πόλεμο και φαίνεται να ενδιαφέρεται πραγματικά για την επίτευξη ειρήνης, παρά το κόστος για την ουκρανική «εθνική υπερηφάνεια».<br /><br />Έτσι, είναι πιθανό ένα δημοψήφισμα να δείξει ευνοϊκό αποτέλεσμα για τις διαπραγματεύσεις – και ίσως αυτός είναι ακριβώς ένας από τους λόγους για τους οποίους το Κίεβο επιμένει να ενεργεί με αντιλαϊκό και δικτατορικό τρόπο, αποκλείοντας τους απλούς ανθρώπους από τη διαδικασία λήψης αποφάσεων κατά τη διάρκεια του πολέμου.<br />Από την άλλη πλευρά, πρέπει να παραδεχτούμε ότι ο Ζελένσκι βρίσκεται σε μια εξαιρετικά περίπλοκη πολιτική κατάσταση, πράγματι κοντά στην πραγματική «αυτοκτονία».<br /><br />Αν συνεχίσει τον πόλεμο, η χώρα θα καταρρεύσει.<br /><br />Εάν τολμήσει να διαπραγματευτεί την ειρήνη, θα «απομακρυνθεί» από τους δυτικούς που θέλουν να κλιμακωθούν οι εχθροπραξίες.<br /><br />Ο Ζελένσκι δεν είναι σε θέση να προβεί σε καμία ενέργεια, κάτι που επιδεινώνεται από το γεγονός ότι κυβερνά παράνομα, αφού επίσημα η θητεία του έχει τελειώσει.<br />Κρεμλίνο: Σοβαρό εμπόδιο στις διαπραγματεύσεις η νομιμότητα του Ζελένσκι<br /><br />Νωρίτερα, ο γραμματέας Τύπου του Ρώσου προέδρου, Ν.Πεσκόφ, δήλωσε ότι το ζήτημα της νομιμότητας του αρχηγού του Κιέβου Ζελένσκι, όπως και ο νόμος που απαγορεύει διαπραγματεύσεις με τη Ρωσία, παραμένουν σοβαρά προσκόμματα και θα μπορούσαν να περιπλέξουν τη διαδικασία διευθέτησης.<br /><br />Παράλληλα, ξεκαθάρισε πως η Μόσχα δεν γνωρίζει τι κρύβεται πίσω από τις δηλώσεις του Ουκρανού υπουργού Εξωτερικών Ν.Κουλέμπα και ελπίζει να λάβει διευκρινίσεις στο εγγύς μέλλον.<br /><br />«Δεν ξέρουμε τι κρύβεται πίσω από αυτές τις δηλώσεις, δεν έχουμε καν ακούσει αυτές τις δηλώσεις από το στόμα του κ. Κουλέμπα.<br /><br />Ελπίζουμε ότι θα λάβουμε κάποιες διευκρινίσεις στο εγγύς μέλλον», δήλωσε ο Peskov.<br /><br />Υπενθυμίζεται ότι κατά τη διάρκεια συνομιλιών με τον Κινέζο υπουργό Εξωτερικών Wang Yi στο Πεκίνο νωρίτερα την ίδια ημέρα, ο Κουλέμπα είπε ότι η Ουκρανία είναι έτοιμη για διαπραγματεύσεις με τη Ρωσία, προσθέτοντας ότι πρέπει να είναι λογικές και πρακτικές, με στόχο την επίτευξη μιας δίκαιης και διαρκούς ειρήνης</div><div><br /></div><div><a href="https://warnews247.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

O Zελένσκι ετοιμάζει δημοψήφισμα συνθηκολόγησης. Β.Ζαλούζνι προς Δύση: “Έρχεται η σειρά σας. Πρέπει να περιοριστούν οι ελευθερίες των πολιτών σας”

«Mεταβατικός» πόλεμος η σύγκρουση στην Ουκρανία Ο πρώην γενικός διοικητής των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας Β.Ζαλούζνι , στην πρώτη δημόσια...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Ερντογάν αποκάλυψε τον Τούρκο πράκτορα που έκανε πρωθυπουργό τον Μητσοτάκη.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2024/07/IMG_6844-696x445.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="445" data-original-width="696" height="409" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2024/07/IMG_6844-696x445.jpeg" width="690" /></a></div><div><br /></div>Η χθεσινή ημέρα ήταν εξαιρετικά σημαντική. Για όσους φυσικά ενδιαφέρονται πραγματικά για την πατρίδα και κατανοούν ότι η μελέτη της ιστορίας είναι η πεμπτουσία για να αντιληφθούμε τι πραγματικά συμβαίνει σήμερα και πως μπορούμε να αποτρέψουμε τα δεινά του αύριο.<br /><br />Ο Ταγίπ Ερντογάν λοιπόν σε μία ιστορική ομιλία, τεκμηρίωσε ένα ιστορικό γεγονός, το οποίο ενώ ήταν ευρέως γνωστό, είχε «θαφτεί» μεθοδικά εδώ και δεκαετίες.<br /><br />Ο Ερντογάν λοιπόν, μνημόνευσε τον «αείμνηστο Σαδίκ Αχμέτ» στην επέτειο θανάτου του!<div><img height="423" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2024/07/IMG_6839.jpeg" width="640" /></div><div><br /></div><div>Η εμπρηστική αλλά και αποκαλυπτική ανάρτηση των ΜΜΕ της τουρκικής προπαγάνδας για τον Τούρκο πράκτορα Σαδίκ<br /><br />Όπως μας ενημερώνει το τουρκικό TRT, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ξεκίνησε την ομιλία του στη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του μνημονεύοντας τον «θρυλικό ηγέτη των Τούρκων της Δ.Θράκης».<br /><br />Έχουμε έτσι την επίσημη ομολογία, ότι ο Σαδίκ ήταν όντως πράκτορας της Τουρκίας.<br /><br />Πάμε τώρα στο «βρώμικο 1990».<br /><br />Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, πατέρας του σημερινού πρωθυπουργού, ορκίστηκε πρωθυπουργός το 1990 μετά τη νίκη της ΝΔ στην τρίτη συνεχόμενη εκλογική αναμέτρηση με ποσοστό 46,88%. Η Νέα Δημοκρατία του Μητσοτάκη διέθετε 150 έδρες, αλλά η κυβέρνηση Μητσοτάκη έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή στηριζόμενη στον Σαδίκ Αχμέτ, μουσουλμάνο της Θράκης που πολιτευόταν ως «Τούρκος»!<br /><br />Δηλαδή, ο Κωσταντίνος Μητσοτάκης έγινε πρωθυπουργός με την ψήφο ενός πράκτορα της Τουρκίας. Στην συλλογική μνήμη όμως έμεινε η ψήφος του Κατσίκη και όχι του Σαδίκ!<br /><br />Με την χθεσινή ομολογία Ερντογάν, ξεκλειδώνονται και άλλες πτυχές της ιστορίας.<br /><br />Όπως η αποστασία του 1965, με πρωταγωνιστή τον Κωσταντίνο Μητσοτάκη και θύμα τον «Γέρο της Δημοκρατίας», Γεώργιο Παπανδρέου, ο οποίος είχε στείλει την Ελληνική Μεραρχία στην Κύπρο, καθιστώντας την απόρθητη όπως απέδειξε η ιστορία.<br /><br />Κύριος στόχος του Μητσοτάκη και τον άλλον αποστατών, δεν ήταν απαραίτητα η ανατροπή του Γεωργίου Παπανδρέου, αλλά η αποπομπή του από την θέση του υπουργού εθνικής άμυνας στην οποία επίσης κατείχε! Μία θέση που διασφάλιζε ότι η μεραρχία θα παραμείνει στην Κύπρο.<br />«Κύριε Μητσοτάκη σας καταγγέλλω για αντεθνική πράξη»<br /><br />Η αναφορά Ερντογάν όμως ξεκλειδώνει κι άλλη μία άγνωστη πτυχή της ιστορίας. Αυτή του 1967 και της διαφυγής του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη με την βοήθεια του Τούρκου υπουργού άμυνας!<br /><br />Το κρατικό πρακτορείο Anadolu, πανηγυρίζοντας για την εκλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη το 2019, <a href="https://www.aa.com.tr/en/life/profile-greece-s-new-premier-kyriakos-mitsotakis/1526165">έκανε εκτενές αφιέρωμα στον </a><a href="https://www.aa.com.tr/en/life/profile-greece-s-new-premier-kyriakos-mitsotakis/1526165">Κωνσταντίνο Μητσοτάκη</a> και τις «σχέσεις του με την Τουρκία», όπως ανέφερε χαρακτηριστικά:<br /><br />«Όταν γεννήθηκε ο Κυριάκος, ο πατέρας του, Κωνσταντίνος, είχε συλληφθεί από το στρατιωτικό καθεστώς της Ελλάδας (Χούντα) το 1967, αφού είχε χαρακτηριστεί persona non grata. Η οικογένεια Μητσοτάκη είχε καταφέρει να δραπετεύσει στην Τουρκία με τη βοήθεια του τότε Τούρκου υπουργού Εξωτερικών Ιχσάν Σαμπρί Τσαγκλαγιανγκίλ, όταν ο Κυριάκος ήταν μόλις ενός έτους»!</div><div><br /></div><div><img src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2024/07/keimeno_dimosievma_anadolu.jpg" />Από το σχετικό δημοσίευμα του πρακτορείου Anadolu στις 9/7/2019<br /><br />Τόσο στενή ήταν η σχέση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη με την Τουρκία.<br /><br />Αξίζει σε αυτό το σημείο να θυμηθούμε και την θυελλώδη συνεδρίαση στην ελληνική Βουλή, με τον <a href="https://www.newsbreak.gr/tag/andreas-papandreoys/">Ανδρέα Παπανδρέου</a>, τότε πρωθυπουργό, να αποκαλύπτει την επιστολή – βόμβα υπέρ της Τουρκίας που είχε στείλει εν κρυπτώ ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης στην ΕΟΚ, ως υπουργός εξωτερικών.<br /><br /><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="329" src="https://www.youtube.com/embed/DnKYHzWr1t8" width="677" youtube-src-id="DnKYHzWr1t8"></iframe><br /><br /><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />

Ο Ερντογάν αποκάλυψε τον Τούρκο πράκτορα που έκανε πρωθυπουργό τον Μητσοτάκη.

Η χθεσινή ημέρα ήταν εξαιρετικά σημαντική. Για όσους φυσικά ενδιαφέρονται πραγματικά για την πατρίδα και κατανοούν ότι η μελέτη της ιστορίας...

Διαβάστε την συνέχεια

Μήπως και η Κάσος κείται μακράν;

<a href="https://ellinikiantistasi.gr/%ce%bc%ce%ae%cf%80%cf%89%cf%82-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%b7-%ce%ba%ce%ac%cf%83%ce%bf%cf%82-%ce%ba%ce%b5%ce%af%cf%84%ce%b1%ce%b9-%ce%bc%ce%b1%ce%ba%cf%81%ce%ac%ce%bd/"><img height="400" src="https://ellinikiantistasi.gr/wp-content/uploads/2024/07/New-Projectttt.jpg" width="699" /></a><br /><br /><div>Του <b>Νίκου Ιγγλέση</b><br />Η τουρκική επιθετική κίνηση νότια της νήσου Κάσου ελπίζουμε (η ελπίδα πάντα πεθαίνει τελευταία) να ξυπνήσει την κυβέρνηση Μητσοτάκη από τη νιρβάνα της και να την υποχρεώσει «να κατέβει από το ροζ συννεφάκι της» αυτό, δηλαδή, του διαλόγου και της θετικής προσέγγισης με την Άγκυρα.<br /><br />Η Τουρκία, με κάθε αφορμή, μας υπενθυμίζει ότι επιδιώκει τον ακρωτηριασμό και τη δορυφοροποίηση της Ελλάδας. Είμαστε σ’ έναν ολοκληρωτικό υβριδικό πόλεμο που μόνο το άτυπο εγχώριο «φιλοτουρκικό κόμμα» θέλει να αγνοεί.<br /><br />Η τωρινή αφορμή ήταν το υπό ιταλική σημαία πλοίο «Levoli Relume» που έκανε έρευνες στο βυθό της θαλάσσιας περιοχής νοτίως της Κάσου για τη μελλοντική πόντιση υποβρύχιου καλωδίου για την ηλεκτρική διασύνδεση Κρήτης – Κύπρου. Πρόκειται για έργο που χρηματοδοτείται και από την ΕΕ.<br /><br />Η Τουρκία ισχυρίστηκε ότι το ερευνητικό πλοίο παραβίασε την υφαλοκρηπίδα της που, κατά την αυθαίρετη άποψή της, αρχίζει μετά τα 6 ν.μ. των ελληνικών χωρικών υδάτων. Για να υποστηρίξει τη θέση αυτή επί του πεδίου, όπως συνήθως κάνει, έστειλε πέντε πολεμικά σκάφη: Δύο φρεγάτες, μία κορβέτα και δύο πυραυλακάτους. Η απάντηση της Αθήνας ήταν η αποστολή της φρεγάτας «Νικηφόρος Φωκάς», της κανονιοφόρου «Αήττητος» και τέλος ενός περιπολικού του Λιμενικού, προκειμένου να μην αυξήσει την ένταση.<img src="https://greekattack.wordpress.com/wp-content/uploads/2024/07/gal.jpg?w=584" /></div><div>Η διεκδικούμενη από την Τουρκία υφαλοκρηπίδα στην Ανατ. Μεσόγειο<br /><br />Παράλληλα, έγιναν επαφές απ’ όλους τους ενδεδειγμένους διαύλους επικοινωνίας για «αποσυμφόρηση» της κατάστασης. Τελικά το υπό ιταλική σημαία ερευνητικό σκάφος αποχώρησε από την περιοχή, χωρίς να έχει ολοκληρώσει την αποστολή του, μην κάνοντας χρήση του εύρους της navtex που είχε εκδοθεί από το σταθμό Ηρακλείου. Άλλη μια τουρκική νίκη. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη όμως είναι ευτυχής που διατήρησε την αποκαλούμενη «θετική ατζέντα» με νέες εθνικές υποχωρήσεις!<br /><br />Με την αντιπαράθεση στην Κάσο η Άγκυρα κατέγραψε ότι:¨Όλα τα ελληνικά νησιά του Ανατολικού Αιγαίου δεν έχουν άλλες θαλάσσιες ζώνες (Συνορεύουσα, ΑΟΖ, υφαλοκρηπίδα), πέραν των 6 ν.μ. των χωρικών υδάτων τους, γιατί κάθονται (υποτίθεται) πάνω στην υφαλοκρηπίδα της Ανατολίας.<br />Δεν αναγνωρίζει τη νόμιμα οριοθετημένη, μερικώς μεταξύ του 26ου και 28ου Μεσημβρινού, ΑΟΖ με την Αίγυπτο και θεωρεί ότι αυτή είναι παράνομη επειδή βασίζεται στην επήρεια των νησιών και υπερκαλύπτεται από το τουρκολιβυκό μνημόνιο (επήρεια ηπειρωτικών ακτών).<br />Δε θα επιτρέψει, χωρίς την άδειά της, καμιά διασύνδεση είτε μέσω ηλεκτρικού καλωδίου είτε μέσω αγωγού φυσικού αερίου με την Κύπρο και ιδιαίτερα πέραν του 28ου Μεσημβρινού. Επιδιώκει να απομονώσει για να ελέγξει, στη συνέχεια, την Κυπριακή Δημοκρατία.<br /><br />Σημειώνεται ότι η Τουρκία έχει κατασκευάσει αγωγό μεταφοράς νερού από τις νότιες ακτές της μέχρι την κατεχόμενη Κύπρο ο οποίος διέρχεται από την ΑΟΖ τής Κυπριακής Δημοκρατίας, χωρίς να έχει λάβει άδεια από την τελευταία. Επίσης σχεδιάζει την παράλληλη κατασκευή ηλεκτρικού καλωδίου.<br /><br />Η Τουρκία, σε κάθε ευκαιρία προβάλλει τις διεκδικήσεις της και τις καταθέτει με κείμενα και χάρτες στον ΟΗΕ. Θεωρεί ότι το μισό Αιγαίο, ανατολικά του 25ου Μεσημβρινού, της ανήκει και τα νησιά που βρίσκονται εκεί είναι στη λάθος πλευρά της μέσης γραμμής! Θεωρεί ότι όλη η θαλάσσια έκταση, πέραν των 6 ν.μ. από τα νότια της Κρήτης, Κάσου, Καρπάθου και Ρόδου αποτελεί δική της υφαλοκρηπίδα (για ΑΟΖ δεν τη συμφέρει να μιλάει). Θεωρεί ισχυρό το τουρκολιβυκό μνημόνιο οριοθέτησης, που εξαφανίζει τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα επί της ΑΟΖ των νησιών.<img src="https://greekattack.wordpress.com/wp-content/uploads/2024/07/aozz.jpg?w=584" /></div><div>Η οριοθετημένη ΑΟΖ Ελλάδος-Αιγύπτου<br /><br />Η Ελλάδα, από την άλλη πλευρά, διστάζει και φοβάται να προβάλλει τα δικαιώματά της στις θαλάσσιες ζώνες. Δεν έχει κλείσει τους κόλπους με τη χάραξη ευθειών γραμμών βάσης. Δεν επεκτείνει τα χωρικά ύδατά της στα 12 ν.μ., με εξαίρεση το Ιόνιο Πέλαγος. Δεν καταθέτει το σχέδιο του «Θαλάσσιου Χωροταξικού Σχεδιασμού», όπως απαιτείται από σχετική Οδηγία της ΕΕ και προτιμάει να πληρώνει πρόστιμο γι’ αυτό, γιατί διαφορετικά θα πρέπει να ανακηρύξει την εν δυνάμει ελληνική ΑΟΖ. Δεν έχει καθορίσει θαλασσοτεμάχια προς εκμετάλλευση, έστω στην οριοθετημένη ΑΟΖ με την Αίγυπτο. Δεν οριοθετεί ΑΟΖ με την Κυπριακή Δημοκρατία, όταν η Τουρκία έχει, παράνομα, οριοθετήσει υφαλοκρηπίδα με την κατεχόμενη περιοχή (ΤΔΒΚ).<br /><br />Μπορεί η Κυβέρνηση Μητσοτάκη να μας εξηγήσει πώς το ηλεκτρικό καλώδιο θα φτάσει στην Κύπρο; Μήπως δεν φτάσει ποτέ; Αν η Τουρκία συγκέντρωσε πέντε πολεμικά νότια της Κάσου, πόσα θα συγκεντρώσει νότια του Καστελόριζου, απ’ όπου πρέπει να περάσει το καλώδιο; Τότε τι θα πράξει η Αθήνα;<br /><br />Είναι τραγικό. Η Ελλάδα έχει καταστεί κράτος μειωμένης κυριαρχίας από το φοβικό σύνδρομο που διαπερνάει όλο το κυρίαρχο σύστημα εξουσίας. Ο Ελληνισμός υφίσταται καθημερινές ήττες χωρίς μάχη και οδηγείται στην παράδοση και την υποδούλωση στους νεο-οθωμανούς της Άγκυρας.<br /><br />Η κυβέρνηση φαίνεται να ελπίζει ότι η αντιπαράθεση στην Κάσο γρήγορα θα ξεχαστεί. Εξ’ άλλου η Κάσος, όπως και η Κύπρος, «κείται μακράν». Για τη Σαλαμίνα δεν μπορώ να σας διαβεβαιώσω.</div><div><br /></div><div><a href="https://ellinikiantistasi.gr/%CE%BC%CE%AE%CF%80%CF%89%CF%82">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μήπως και η Κάσος κείται μακράν;

Του Νίκου Ιγγλέση Η τουρκική επιθετική κίνηση νότια της νήσου Κάσου ελπίζουμε (η ελπίδα πάντα πεθαίνει τελευταία) να ξυπνήσει την κυβέρνηση...

Διαβάστε την συνέχεια

Μπορεί ο Τραμπ να μην χτυπήθηκε από σφαίρα; «Ενδεχομένως να ήταν κάποιο θραύσμα» ισχυρίζεται ο διευθυντής του FBI .

<img height="427" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2024/07/240714180110_28987901.jpg" width="708" /><br /><br /><div>Ο διευθυντής του FBI αμφισβήτησε το κατά πόσον ο Ντόναλντ Τραμπ χτυπήθηκε από σφαίρα κατά την απόπειρα δολοφονίας του σε πολιτική συγκέντρωση στην Πενσυλβάνια.<br /><br />Ο Κρίστοφερ Ρέι ενημέρωνε το Κογκρέσο για την απόπειρα δολοφονίας του Τραμπ στο Μπάτλερ την Τετάρτη, όταν έκανε την συγκεκριμένη δήλωση.<br /><br />‘Όσον αφορά τον πρώην πρόεδρο Τραμπ, υπάρχει κάποιο ερώτημα σχετικά με το αν πρόκειται για σφαίρα ή θραύσμα που χτύπησε το αυτί του’, δήλωσε ο Wray.<br /><br />«Δεν ξέρω αυτή τη στιγμή αν η σφαίρα αυτή, εκτός από το ότι προκάλεσε το γδάρσιμο, θα μπορούσε να είχε προσγειωθεί κάπου αλλού.<br /><br /><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #212529; font-family: Roboto; font-size: 19px; letter-spacing: -0.475px; margin-bottom: 1rem; margin-top: 0px; overflow-x: hidden;"><iframe allowfullscreen="allowfullscreen" class="lazy wp-embedded-content resize loaded" data-secret="7sq65pwb0w" data-src="https://www.youtube.com/embed/UNh7k5hYLPE" data-was-processed="true" frameborder="0" height="606" src="https://www.youtube.com/embed/UNh7k5hYLPE" style="box-sizing: border-box; width: 464px;" title="New details on Trump assassination attempt from FBI director's testimony" width="1077"></iframe></p>Ο Ρέι αναφερόταν στις ελλείψεις ασφαλείας που επέτρεψαν στον ένοπλο Τόμας Μάθιου Κρουκς να ανοίξει πυρ. Ο Κρούκς 20 ετών, σκότωσε τον πυροσβέστη Corey Comperatore, 50 ετών, και τραυμάτισε άλλους δύο, συμπεριλαμβανομένου του Trump, κατά τη διάρκεια των πυροβολισμών.<br /><br />Ο Ντόναλντ Τραμπ έδωσε έκτοτε εκτενείς περιγραφές για τη στιγμή που πυροβολήθηκε και εθεάθη να φοράει επίδεσμο στο αυτί του.</div><div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μπορεί ο Τραμπ να μην χτυπήθηκε από σφαίρα; «Ενδεχομένως να ήταν κάποιο θραύσμα» ισχυρίζεται ο διευθυντής του FBI .

Ο διευθυντής του FBI αμφισβήτησε το κατά πόσον ο Ντόναλντ Τραμπ χτυπήθηκε από σφαίρα κατά την απόπειρα δολοφονίας του σε πολιτική συγκέντρωσ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα "απόνερα" της Κάσου- Φιντάν για τουρκολιβυκό μνημόνιο: Δεν είναι δικό μας ζήτημα, αν κάποιες χώρες έχουν πρόβλημα.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2024-07/xakan-fidan.jpg?itok=hyDX2LqZ" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="1000" height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2024-07/xakan-fidan.jpg?itok=hyDX2LqZ" width="706" /></a></div><br /><div>Η Τουρκία φαίνεται ότι επιχείρησε να εκμεταλλευθεί τις έρευνες του ιταλικού πλοίου και να παγιώσει το τουρκολυβικό μνημόνιο</div>Το έντονη συμβάν ανοιχτά της Κάσου, βάζουν στο μικροσκόπιο σήμερα Πέμπτη τα τουρκικά ΜΜΕ, ενώ για το ζήτημα του τουρκολιβυκού μνημονίου έκανε λόγο ο υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν της Τουρκίας, επιβεβαιώνοντας την τουρκική αδιαλλαξία.<br /><br />Υπενθυμίζεται πως η Τουρκία φαίνεται ότι επιχείρησε να εκμεταλλευθεί τις έρευνες του ιταλικού πλοίου προκειμένου να αμφισβητήσει τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα, ακυρώνοντας την οριοθετημένη ελληνική ΑΟΖ βάσει της ελληνοαιγυπτιακής Συμφωνίας και να παγιώσει το τουρκολυβικό μνημόνιο.<br /><br />Σύμφωνα με όσα μεταδίδει ο ΣΚΑΙ, στο ερώτημα αν θα επανεξεταστεί το Μνημόνιο Κατανόησης για την οριοθέτηση των θαλάσσιων περιοχών δικαιοδοσίας που υπέγραψαν η Λιβύη και η Τουρκία το 2019, ο υπουργός Φιντάν δήλωσε χαρακτηριστικά ότι «εμείς με την Λιβύη, όπως ξέρετε, έχουμε διευθετήσει αυτό το ζήτημα μεταξύ μας. Αυτό ενδεχομένως να έχει προκαλέσει προβλήματα σε άλλες χώρες, αλλά αυτό δεν είναι δικό μας πρόβλημα. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι το έργο αυτό που κάνουμε γίνεται σύμφωνα με το νόμο και με βάση την αμοιβαία συναίνεση. Εμείς αυτό κοιτάζουμε».<br /><br />Ερωτώμενος για την στρατιωτική παρουσία της Τουρκίας στην «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου», ο Χακάν Φιντάν ισχυρίστηκε τα εξής:<br /><br />«Το κυπριακό ζήτημα είναι ένα μακροχρόνιο ζήτημα, όπως γνωρίζετε. Εκεί, από το 1960, ιδιαίτερα μεταξύ 63-74, διαπράχθηκαν μεγάλες θηριωδίες εναντίον της τουρκικής κοινότητας από τις συμμορίες της ΕΟΚΑ. Εκεί προσπάθησαν να εκτοπίσουν τους Τουρκοκυπρίους».<br /><br />«Το 1974, πραγματοποιήθηκε η ‘Ειρηνευτική Επιχείρηση’ (δλδ η εισβολή) της Κύπρου. Από τις 20 Ιουλίου 1974, επικρατεί ειρήνη στο νησί, και έκτοτε δεν έχει πεθάνει κανείς. Αυτό είναι κάτι εξαιρετικά πολύτιμο. Δηλαδή, λόγω της παρουσίας των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων στο νησί, πλέον επικρατεί ειρήνη στο νησί και οι δύο κοινότητες ζουν ειρηνικά. Εμείς ούτως ή άλλως έχουμε στρατιώτες στο νησί. Αυτό είναι μια αλήθεια που είναι γνωστή. Έχουμε χιλιάδες στρατιώτες εκεί. Εκεί βρίσκονται διάφορες δυνατότητες μας, εκεί βρίσκονται και τα πλοία μας. Εμείς θα συνεχίσουμε τις ειρηνευτικές μας δραστηριότητες εκεί» διεμήνυσε προκλητικά ο Τούρκος ΥΠΕΞ.<br />«Η διπλωματία απέτρεψε την κρίση στο Αιγαίο»<br /><br />Στο θέμα της έντασης που σημειώθηκε ανοιχτά της Κάσου με ιταλικό ερευνητικό πλοίο ασχολούνται τα τουρκικά ΜΜΕ.<div><br /><div>HURRIYET: «Η διπλωματία απέτρεψε την κρίση στο Αιγαίο»<br /><br />«Ενώ συνεχίζονται οι αντιδράσεις στην Τουρκία για τις αυθάδεις δηλώσεις των Ελλήνων ΥΕΘΑ Νίκου Δένδια και Υπουργού Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη, η απόπειρα της Ελλάδας να παραβιάσει την τουρκική υφαλοκρηπίδα έχει προκαλέσει ένταση. Η ένταση ξεκίνησε όταν η ελληνική πλευρά κήρυξε NAVTEX και έστειλε στην περιοχή το ιταλικό ερευνητικό σκάφος Levoli για να πραγματοποιήσει μελέτες για την πόντιση υποβρύχιου ηλεκτρικού καλωδίου μελλοντικά. Η Τουρκία εξέδωσε αντι-ΝAVTEX. Η Τουρκία αντέδρασε επειδή η περιοχή που ανήγγειλε η Ελλάδα ορίζοντάς την ως ερευνητική ζώνη βρισκόταν εν μέρει εντός της ζώνης θαλάσσιας δικαιοδοσίας που είχε υπογράψει με τη Λιβύη το 2020».<br />Η Τουρκία απάντησε στέλνοντας 5 πολεμικά πλοία στην περιοχή όπου επιχειρήθηκε παραβίαση της υφαλοκρηπίδας. Η Ελλάδα επιχείρησε να ανταπαντήσει στέλνοντας στην ίδια περιοχή 2 πολεμικά πλοία και ένα πλοίο του Λιμενικού Σώματος. Η ένταση που ξεκίνησε τη Δευτέρα λύθηκε το βράδυ της Τρίτης χωρίς περαιτέρω κλιμάκωση, ως αποτέλεσμα της έντονης διπλωματικής κίνησης μεταξύ Άγκυρας και Αθήνας.<br />«Τα «κόκκινα τηλέφωνα» (απευθείας γραμμές επικοινωνίας) ενεργοποιήθηκαν σε ανώτατο επίπεδο. Τις βραδινές ώρες Τρίτης έφτασε στην Αθήνα η είδηση ότι «η κατάσταση ηρεμεί». Ο Έλληνας κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης δήλωσε στην τηλεόραση του Open: «Το ιταλικό πλοίο ολοκλήρωσε τις εργασίες του στις 04.00 σήμερα το πρωί (Τετάρτη), οι οποίες ξεκίνησαν στις 23.00 το βράδυ της Τρίτης. Όπως φαίνεται, έχουν ενεργοποιηθεί οι δίαυλοι επικοινωνίας σε διπλωματικό επίπεδο».SOZCU: «Το πλοίο που προκάλεσε ένταση στη Μεσόγειο αποχώρησε»<br /><br />«Η ένταση που σήμανε συναγερμό στο τουρκικό ναυτικό στη Μεσόγειο έληξε. Το υπό ιταλική σημαία πλοίο «Ievoli Relume», το οποίο πραγματοποιεί εργασίες στο βυθό της θάλασσας για τη σύνδεση της ‘Νότιας Κύπρου΄ και της Κρήτης με ηλεκτρικά καλώδια, είχε ξεκινήσει τις εργασίες του στα ανοιχτά της νήσου Κάσου προηγούμενο βράδυ. Όταν το πλοίο, το οποίο συνοδευόταν από ένα ελληνικό πολεμικό πλοίο, έφτασε πλησιάζοντας πολύ κοντά στα τουρκικά χωρικά ύδατα [sic], τουρκικά πολεμικά πλοία μετέβησαν επίσης στην περιοχή και άρχισαν να το παρακολουθούν. Η ένταση αυξήθηκε με την Ελλάδα να στέλνει επιπλέον πλοία. Ανακοινώθηκε ότι το Ievoli Relume αποχώρησε χθες το βράδυ από την περιοχή χωρίς να ολοκληρώσει το πρόγραμμα εργασιών που είχε ανακοινωθεί και πήγε στην Κρήτη. Τα ελληνικά πολεμικά πλοία επίσης αποχώρησαν από την περιοχή».</div><div><br />MILLIYET: «Δεν δόθηκε περιθώριο για παραβίαση στην Τουρκική υφαλοκρηπίδα»<br /><br />«Στην Ανατολική Μεσόγειο σημειώθηκαν μέσα σε ένα μήνα δύο σημαντικές εξελίξεις όσον αφορά την καταγραφή από την Τουρκία των συνόρων της υφαλοκρηπίδας καθώς και την ‘εφαρμογή κράτους. Οι εργασίες του ιταλικού πλοίου πόντισης καλωδίων C/S Teliri στη Μεσόγειο Θάλασσα στο πλαίσιο της συμφωνίας για τα καλώδια μεταξύ της Αιγύπτου, του Ισραήλ, της ‘Ε/Κ διοίκησης Κύπρου’ και της Ελλάδας είχαν προκαλέσει ένταση με Navtex στα τέλη Ιουνίου».<br /><br />«Παρόμοια ένταση σημειώθηκε και αυτή την εβδομάδα. Το υπό ιταλική σημαία πλοίο με την ονομασία Ievoli Relume είχε αναλάβει να πραγματοποιήσει ερευνητικές δραστηριότητες για τη σχεδιαζόμενη ηλεκτρική σύνδεση μεταξύ Κύπρου και Κρήτης. Ο Σταθμός Ηρακλείου της Διοίκησης Πολεμικού Ναυτικού της Ελλάδας δημοσίευσε με μια Navtex στις 22 Ιουλίου τις συντεταγμένες της περιοχής όπου το πλοίο Ievoli Relume θα πραγματοποιούσε έρευνες στις 23-24 Ιουλίου».<br /><br />«Κατόπιν αυτού, στη Navtex που εξέδωσε ο Σταθμός της Αττάλειας στις 01.30 της 23ης Ιουλίου, τονίστηκε ότι μέρος της εν λόγω περιοχής βρίσκεται εντός της τουρκικής υφαλοκρηπίδας. Επιπλέον το Τ/Πολεμικό Ναυτικό έστειλε 5 πολεμικά πλοία στην περιοχή. Η Ελλάδα, από την άλλη πλευρά, πήρε την απόφαση να στείλει περιπολίες του Λιμενικού Σώματος στην περιοχή. Καθώς οι εξελίξεις συνεχίζονταν, υποβλήθηκε αίτηση στις τουρκικές αρχές για το ιταλικό πλοίο. Κατόπιν αυτού, ο σταθμός της Αττάλειας εξέδωσε νέα Navtex στις 23.07 το βράδυ της Τρίτης (23 Ιουλίου) και ανακοίνωσε τις συντεταγμένες της γραμμής όπου το πλοίο θα πραγματοποιήσει έρευνες εντός της τουρκικής υφαλοκρηπίδας».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Τα "απόνερα" της Κάσου- Φιντάν για τουρκολιβυκό μνημόνιο: Δεν είναι δικό μας ζήτημα, αν κάποιες χώρες έχουν πρόβλημα.

Η Τουρκία φαίνεται ότι επιχείρησε να εκμεταλλευθεί τις έρευνες του ιταλικού πλοίου και να παγιώσει το τουρκολυβικό μνημόνιο Το έντονη συμβάν...

Διαβάστε την συνέχεια

Τί δείχνει η στάση της Αθήνας στο επεισόδιο της Κάσου. Η νομική και πολιτική διάσταση.

<img height="400" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2024/07/erdogan-casos-epeisodio-SLpress-825x600.jpg" width="709" /><div><b><br /></b></div><div><b>ΤΣΙΛΙΩΤΗΣ ΧΑΡΗΣ</b></div><div>Τα γεγονότα: Το πλοίο “Ievoli Relume” της ιταλικής εταιρίας NextGeo, διενήργησε για λογαριασμό της γαλλικής εταιρείας Nexans, έρευνες βυθού για την ηλεκτρική διασύνδεση Κρήτης-Κύπρου σε μεγάλο βαθμό εντός της ελληνικής αιγιαλίτιδας ζώνης (6 ναυτικών μιλίων) στην περιοχή νοτίως της Κάσου.<br /><br />Επειδή, όμως, οι έρευνες διενεργήθηκαν στα όρια της αιγιαλίτιδας ζώνης και σε έναν μικρότερο βαθμό και σε διεθνή ύδατα κατά μισό περίπου ν.μ. πέραν αυτής, τουρκικά πολεμικά πλοία κινητοποιήθηκαν, παρεμποδίζοντας το έργο του ιταλικού πλοίου. Ο λόγος ήταν ότι οι Τούρκοι εδώ και δεκαετίες αρνούνται ότι τα νησιά του Αιγαίου (κατά συνέπεια και η Κάσος) έχουν δική τους υφαλοκρηπίδα και (μετά το 1982 και την υπογραφή της Σύμβασης για το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας) και δική τους ΑΟΖ. Πάντα κατά τους αυθαίρετους και εξωφρενικούς από πλευράς Διεθνούς Δικαίου, αλλά και γεωγραφίας ισχυρισμούς της Άγκυρας επικάθηνται της υφαλοκρηπίδας της Ανατολίας!<br /><br />Επιπλέον, μετά την υπογραφή του παράνομου τουρκολυβικού μνημονίου “οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών” θεωρούν ότι το συγκεκριμένο σημείο εκτός της αιγιαλίτιδας ζώνης της Ελλάδας, εντάσσεται στο ως άνω σύμφωνο, οπότε ανήκει και με την “βούλα του συμφώνου”(!) σε περιοχή όπου η Τουρκία ασκεί τάχα κυριαρχικά δικαιώματα. Το ότι η νομιμότητα του παραπάνω συμφώνου δεν έχει αναγνωριστεί από την διεθνή κοινότητα αφήνει προφανώς την Τουρκία αδιάφορη.<br /><br />Λόγω της αμφισβήτησης των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας από την Τουρκία, το ιταλικό πλοίο αποσύρθηκε από αυτήν, αν και ο ΑΔΜΗΕ ως φορέας υλοποίησης του έργου εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία ισχυρίζεται ότι το πλοίο εκπλήρωσε την αποστολή του και γι’ αυτό αποσύρθηκε. Η δε ελληνική πλευρά, διά του κυβερνητικού εκπροσώπου, παρά το ότι δεν απέστη από τις πάγιες ελληνικές θέσεις, προσπάθησε κατευναστικά να υποβαθμίσει το συμβάν στο πλαίσιο του κλίματος καλής συνεννόησης, που υποτίθεται ότι υπάρχει τον τελευταίο χρόνο μεταξύ των δύο χωρών, στο πλαίσιο της Διακήρυξης των Αθηνών.<br /><br />Η νομική διάσταση<br /><br />Με αφορμή το περιστατικό αυτό ακούστηκαν και γράφτηκαν ακόμα μία φορά απόψεις σχετικά με την νομική διάσταση του θέματος που φανερώνουν σύγχυση όσον αφορά έννοιες όπως κυριαρχία, κυριαρχικά δικαιώματα, υφαλοκρηπίδα, ΑΟΖ κ.λπ. Ας τα ξεκαθαρίσουμε από πλευράς Διεθνούς Δικαίου, μην υποβαθμίζοντας όμως και την πολιτική διάσταση, στην οποία θα αναφερθούμε παρακάτω.<br /><br />Η χώρα μας ασκεί εθνική κυριαρχία μόνο εντός της αιγιαλίτιδας ζώνης, με τον περιορισμό εκ του Διεθνούς Δικαίου της ανοχής εντός και διά της αιγιαλίτιδας ζώνης αβλαβούς διέλευσης πλοίων που φέρουν ξένη σημαία. Πέραν της αιγιαλίτιδας ζώνης η παράκτια χώρα και βέβαια και η χώρα μας δεν ασκεί κυριαρχία, παρά μόνο κυριαρχικά δικαιώματα εντός της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ (αν υπάρχει) ή διοικητικές αρμοδιότητες (εντός της συνορεύουσας ζώνης αν υπάρχει).<br /><br />Το γεγονός ότι σύμφωνα με το άρθρο 3 της Σύμβασης του 1982 η χώρα μας έχει το δικαίωμα (όχι όμως υποχρέωση, όπως εσφαλμένα υποστηρίζεται) να επεκτείνει το εύρος της αιγιαλίτιδας ζώνης μέχρι τα 12 ν.μ. (και όχι κατ’ ανάγκην στα 12 ναυτικά μίλια) δεν σημαίνει ότι ασκεί κυριαρχία. Στο συγκεκριμένο όμως σημείο που διεξήχθη το έργο που ανέλαβε το ιταλικό πλοίο, καθώς μέρος αυτού βρισκόταν εκτός της αιγιαλίτιδας ζώνης, η χώρα μας ασκεί κυριαρχικά δικαιώματα εκ της υφαλοκρηπίδας, δεδομένου ότι το έργο αφορούσε την πόντιση καλωδίων στον βυθό, αλλά και της ΑΟΖ η οποία οριοθετήθηκε με την Αίγυπτο, δυνάμει της ελληνοαιγυπτιακής συμφωνίας του 2020, η οποία έχει αναγνωρισθεί από την ΕΕ και την διεθνή κοινότητα.<br /><br />Συνεπώς, απολύτως νομίμως διεξήχθησαν στο συγκεκριμένο σημείο υποθαλάσσιες έρευνες για λογαριασμό της χώρας μας, όχι μόνο στο πλαίσιο άσκησης κυριαρχίας εντός της αιγιαλίτιδας ζώνης, όπως προαναφέρθηκε, αλλά και των κυριαρχικών δικαιωμάτων οικονομικής εκμετάλλευσης του βυθού που πηγάζουν –σύμφωνα με την Διεθνή Σύμβαση του 1982– από την υφαλοκρηπίδα και την οριοθετηθείσα ΑΟΖ.<br /><br />Η πολιτική διάσταση<br /><br />Η Τουρκία βέβαια αμφισβητεί τα παραπάνω, εκθέτοντας τα όσα παράλογα προαναφέρθηκαν. Το θέμα δεν θα έπρεπε να είναι, όμως, το τι παράλογο και κυρίως παράνομο ισχυρίζεται η Τουρκία, η οποία μπορεί να λέει ό,τι θέλει, αλλά πώς αντιμετωπίζεται από τον διεθνή παράγοντα. Ακόμα και η θέση ότι δεν “ανακατευόμαστε σε αμφισβητούμενες περιοχές”, θεωρώντας ότι οι παράνομες θέσεις της Τουρκίας εγείρουν θεμιτή “αμφισβήτηση”, καταλήγει τελικά και ουσιαστικά υπέρ της Άγκυρας. Κι αυτό, διότι αυτή είναι που προβαίνει σε εξωφρενικά παράνομες τοποθετήσεις, ο δε τελικώς ζημιωμένος είναι η χώρα μας. Αν και έχει το Διεθνές Δίκαιο με το μέρος της, τελικά δεν μπορεί να ασκήσει τα δικαιώματα που απορρέουν από αυτό, ακόμα και από την ελληνοαιγυπτιακή συμφωνία που τόσο διπλωματικό κεφάλαιο ξοδεύτηκε για να υπογραφεί.<br /><br />Στο σημείο αυτό θα επαναλάβουμε την θέση που παγίως υποστηρίζει η χώρα μας από το 1975 (γνωστή ως δόγμα Καραμανλή), ότι η μοναδική διαφορά μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας είναι η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και (μετά το 1982) και της ΑΟΖ, η οποία πρέπει να γίνει από το Δικαστήριο Διεθνούς Δικαιοσύνης της Χάγης, αφού υπογραφεί το σχετικό συνυποσχετικό. Εν πάση περιπτώσει, ακόμα και γι’ αυτούς που βλέπουν με κατανόηση την θέση της Άγκυρας ότι υπάρχουν και άλλες διαφορές μεταξύ των δύο χωρών, η επίλυση της διαφοράς αυτής από το Διεθνές Δικαστήριο είναι (ή τουλάχιστον πρέπει να είναι) εκ των ων ουκ άνευ για την χώρα μας. Διαφορετικά θα μπούμε στην ratio της Τουρκίας, δηλ. της μοιρασιάς διά των διαπραγματεύσεων, κατά την λογική “τα δικά μου δικά μου και τα δικά σου δικά μας”!<br /><br />Επειδή η Τουρκία γνωρίζει ότι, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ των νησιών, είναι η μόνη χώρα που υποστηρίζει τις θέσεις αυτές κι ότι η νομολογία του Διεθνούς Δικαστηρίου είναι διαφορετική σε σχέση με τις απόψεις της, αρνείται την παραπομπή της διαφοράς στη Χάγη. Ή σε έναν ελιγμό για να δεχθεί κάτι τέτοιο βάζει και άλλα θέματα προς δικαστική επίλυση μεταξύ των οποίων και την αποστρατιωτικοποίηση, ακόμα και την κυριαρχία των νησιών, γνωρίζοντας ότι δεν υπάρχει περίπτωση να δεχθούμε εμείς ένα τέτοιο ενδεχόμενο.</div><div><br />Η πραγματικότητα<br /><br />Η πολιτική πραγματικότητα είναι, όμως, ότι με βάση τις θέσεις αυτές και την διαχρονική εμμονή όλων των τουρκικών κυβερνήσεων σε αυτές, η όποια επίλυση των ελληνοτουρκικών διαφορών καταλήγει σε άτοπο (absurdum). Σε αυτό συμβάλλει και η χαλαρή αντιμετώπιση της τουρκικής προκλητικότητας, έργω τε και λόγω, από την ΕΕ και την διεθνή κοινότητα, η οποία αν και αναγνωρίζει το δίκαιο των ελληνικών θέσεων, αρνείται να αναλάβει την “εξημέρωση του θηρίου” για τους δικούς της λόγους, όπως έχω υποστηρίζει εδώ παλαιότερα.<br /><br />Το άτοπο αυτό θα συνεχίζεται και εμείς ως λαός θα πρέπει να μάθουμε να ζούμε με αυτό, εάν δεν έχουμε μάθει ήδη. Εκτός κι αν η χώρα μας δεχθεί τη “φινλανδοποίησή” της, δηλαδή στο πλαίσιο μίας περιορισμένης κυριαρχίας, να ακολουθεί σε θέματα τουρκικού ενδιαφέροντος τις τουρκικές θέσεις. Ήδη το μοντέλο αυτό λειτουργεί σε περιορισμένη μορφή στη Θράκη, κυρίως στη Ροδόπη, με το καθεστώς μίας ιδιότυπης συνδιαχείρισης του μουσουλμανικού στοιχείου. Βέβαια, εάν ανοίξει αυτός ο ασκός του Αιόλου, η Τουρκία δεν θα έχει σταματημό στη βουλιμία της να περιορίσει τα κυριαρχικά δικαιώματα ακόμα και την κυριαρχία της Ελλάδας, αναιρώντας ακόμα και το κεκτημένο της ελληνικής επανάστασης και ανεξαρτησίας του 19ου αιώνα.<br /><br />Αν και η πολιτική της σημερινής ελληνικής κυβέρνησης, η οποία στο θέμα αυτό κατά πολύ ομοιάζει με την αντίστοιχη της οκταετίας της κυβέρνησης Σημίτη, δεν βρίσκεται ακόμα σε αυτό το σημείο, η πολιτική που ακολουθείται τον τελευταίο χρόνο με αποκορύφωμα την Διακήρυξη των Αθηνών και την έκτοτε πρακτική εφαρμογή της, όπως έδειξε και το τελευταίο επεισόδιο, οδεύει προς αυτήν την κατεύθυνση.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τί δείχνει η στάση της Αθήνας στο επεισόδιο της Κάσου. Η νομική και πολιτική διάσταση.

ΤΣΙΛΙΩΤΗΣ ΧΑΡΗΣ Τα γεγονότα: Το πλοίο “Ievoli Relume” της ιταλικής εταιρίας NextGeo, διενήργησε για λογαριασμό της γαλλικής εταιρείας Nexans...

Διαβάστε την συνέχεια

«Χειρότερη και από το Oruc Reis η τουρκική πρόκληση στην Κάσο»!

<img height="423" src="https://i.ytimg.com/vi/FkkZM-D-tug/hqdefault.jpg" width="746" /><br /><br />Ο Δρ Ιωάννης Μάζης χωρίς περιστροφές λέει ότι τα όσα κάνει η Τουρκία στην Κάσο,αποτελούν πολύ μεγαλύτερη και πιο ουσιαστική πρόκληση, ακόμη και από το «σουλάτσο» του Oruc Reis ,επί 82 ημέρες σε ύδατα ελληνικών συμφερόντων.<br /><br />Ο κ.Μάζης εξηγεί ότι αυτή τη φορά η Τουρκία με 5 πολεμικά πλοία αμφισβητεί ευθέως κυριαρχικά δικαιώματα ακόμη και ελληνική κυριαρχία και εξηγεί το γιατί.<br /><br />Χαρακτηρίζει κουρελόχαρτο την διακήρυξη των Αθηνών, γιατί έτσι την έχει καταντήσει η Τουρκία.<br /><br />Κρούει κώδωνα κινδύνου ,γιατί οι διεθνείς εξελίξεις είναι βέβαιο ότι θα προκαλέσουν στην Τουρκία τον πειρασμό να κλιμακώσει. Το κενό εξουσίας στις ΗΠΑ για παράδειγμα…Η Άγκυρα είναι απίθανο να το αφήσει ανεκμετάλλευτο…<div><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="374" src="https://www.youtube.com/embed/FkkZM-D-tug" width="738" youtube-src-id="FkkZM-D-tug"></iframe></div><div><br /></div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Χειρότερη και από το Oruc Reis η τουρκική πρόκληση στην Κάσο»!

Ο Δρ Ιωάννης Μάζης χωρίς περιστροφές λέει ότι τα όσα κάνει η Τουρκία στην Κάσο,αποτελούν πολύ μεγαλύτερη και πιο ουσιαστική πρόκληση, ακόμη ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί όσα έγιναν στην Κάσο είναι πολύ σοβαρά κι όχι «μια ταλαιπωρία από τους φίλους μας» όπως δήλωσε ο πρωθυπουργός.

<img height="427" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2024/07/kasos2.jpg" width="729" /><br /><br />Ο πρωθυπουργός σε συνομιλία του με τους Αρχηγούς χθες βράδυ στο Προεδρικό Μέγαρο περιέγραψε την ιταμή πρόκληση των Τούρκων στην Κάσο ως εξής: «Μας ταλαιπώρησαν λίγο οι φίλοι μας αλλά τελικά όλα καλά»…<br /><br />Η απάντηση στο άρθρο του <b>Παναγιώτη Γερογλή*</b><br /><br />Το εν λόγω σκηνικό έντασης που στήθηκε στο στενό Κάσου – Καρπάθου, τις προηγούμενες τρεις ημέρες και η πολυδιάστατη τουρκική πρόκληση, είναι πολύ πιο σοβαρό θέμα, από ότι παρουσιάστηκε από την κυβέρνηση, αλλά και με τον τρόπο που καλύφθηκε από μεγάλη μερίδα των ελεγχομένων ΜΜΕ…<br />Για να αντιληφθούμε καλύτερα το τι συνέβει και τι διακυβεύεται πίσω από αυτή τη νέα πρόκληση,, καλό θα είναι να πάμε λίγο πιο πίσω χρονικά, από το πρόσφατο επεισόδιο.<br />Τρίτη 24 Ιουνίου <br />Έκδοση τουρκικής NAVTEX (0592/24), για εργασίες πόντισης καλωδίου, στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Ρόδου και Κρήτης,, εντός δυνητικής ελληνικής υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ (σύμφωνα με τo Δ.Δ.Θ., την UNCLOS/1982), αλλά και ΕΝΤΟΣ ελληνικής ΑΟΖ, κατόπιν της καθ’ όλα νόμιμης συμφωνίας για καθορισμό ΑΟΖ, μεταξύ Ελλάδας-Αιγύπτου (8/2020).<br />Με την υπόψη συμφωνία για καθορισμό ΑΟΖ, μεταξύ της χώρας μας και της Αιγύπτου, η χώρα μας, δέχτηκε μειωμένη επήρρεια μέχρι και της ν. Κρήτης, προκειμένου να επιτευχθεί η συμφωνία και να ανατραπεί νομικά κατά το Δ.Δ.Θ., το τουρκολυβικό σύμφωνο καθορισμού ΑΟΖ μεταξύ Τουρκίας-Λιβύης (11/2019).<br />Η τουρκική NAVTEX, επικαλείται , ότι ο χώρος ανήκει στη δικαιοδοσία της, κατόπιν του ανωτέρω τουρκολυβικού συμφώνου.<br />Ακολουθεί την ίδια ημέρα ελληνική (ANTI)NAVTEX, από την υδρογραφική υπηρεσία σταθμού Ηρακλείου (NAVWARN 576/24), με την οποία προειδοποιεί τους ναυτιλομένους στην περιοχή, για τον παράνομο χαρακτήρα της τουρκικής NAVTEX λόγω μη αρμοδιότητας βάσει των παραπάνω αιτιάσεων, πλην όμως αναγγέλουν τις εργασίες του ειδικού πλοίου πόντισης καλωδίων στην υπόψη περιοχή, η οποία βρίσκεται εντός ελληνικής δικαιοδοσίας και υφαλοκρηπίδας.<br />Κατά παρόμοιο τρόπο , ενεργεί και η αρμόδια αρχή της Κύπρου (JRCC LARNACA) για το χρονικό διάστημα 22 Ιουνίου-3 Ιουλίου…<br />Υπόψιν, ότι το ποντιζόμενο καλώδιο αφορά τηλεπικοινωνίες και διαδίκτυο μεταξύ Ισραήλ, Κύπρου, Ιταλίας, Γαλλίας (ιδιωτικές εταιρείες, Elletra TLC-SPA)<br />Σάββατο 28 Ιουνίου- Τρίτη 23 Ιουλίου.<br />Το ιταλικό ειδικό πλοίο C/S Telliri, ποντίζει το ειδικό καλώδιο, τόσο εντός Κυπριακής ΑΟΖ, εντός δυνητικής ελληνικής ΑΟΖ και εντός καθορισμένης ελληνοαιγυπτιακής ΑΟΖ.<br />Κατά τη διάρκεια της πόντισης των καλωδίων, εντός τμήματος δυνητικής ελληνικής ΑΟΖ και εντός ΑΟΖ παρανόμου τουρκολυβικού συμφώνου, “παρακολουθείται-συνοδεύεται” από δύο τουρκικές κορβέττες και από μεγαλύτερη απόσταση, από την ΠΚ του ΠΝ μας “ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΣ”.<br />Να σημειωθεί, ότι το ιταλικό πλοίο, για την πόντιση των καλωδίων στο τμήμα του παράνομου τουρκολυβικού συμφώνου ΑΟΖ, αιτήθηκε άδεια για την εκτέλεση των εργασιών και από τον σταθμό της Αττάλειας, με ότι αυτό συνεπάγεται για την άσκηση των εθνικών κυριαρχικών μας δικαιωμάτων..!!..<div><br />Τρίτη 9 Ιουλίου-Τετάρτη 10 Ιουλίου</div><div><br />Σύνοδος κορυφής στην Ουάσιγκτον – Η.Π.Α. για τα 75 χρόνια της Συμμαχίας του Βορειοατλαντικού Συμφώνου (ΝΑΤΟ) , με την παρουσία των ηγετών των κ-μ της συμμαχίας.<br />Στο περιθώριο της Συνόδου, παραγματοποιήθηκε άτυπη συνάντηση Ερντογάν-Μητσοτάκη , όπου πιθανόν συζητήθηκαν, άγνωστο σε ποιό εύρος, και τα ελληνοτουρκικά.<br />Κατόπιν ύστερων δηλώσεων Ερντογάν , οι οποίες ουδέποτε μέχρι στιγμής διαψεύστηκαν από κυβερνητικής μας πλευράς, εν όψει της παράλληλης θλιβερής 50χρονης επετείου της εισβολής και συνεχιζόμενης κατοχής του 37% της Κύπρου, μεταξύ των δύο ηγετών, φέρεται να διεμείφθησαν τα εξής:<br />Ο Ερντογάν, ρώτησε τον ΠΘ μας, καθόσον έμαθε ότι θα παραστεί στις εκδηλώσεις μνήμης στην Κύπρο, εάν πρότίθεται να κάνει προκλητικές δηλώσεις… Ο ΠΘ μας φέρεται να του απάντησε όχι, ότι δεν σκοπεύει να κάνει προκλητικές δηλώσεις και ο Ερντογάν του είπε, “ε, τότε, μπορείς να πας”…<br />Αν τα παραπάνω λοιπόν αληθεύουν ( οι υπόψη δηλώσεις Ερντογάν δεν διαψεύθηκαν), το εν λόγω γεγονός, παραμένει ακραία προσβλητικό για τη χώρα μας και τον ανώτερο πολιτειακό λειτουργό της, καθόσον με τον τρόπο που διεμήφθει η εν λόγω συνομιλία, φέρεται ο Ερντογάν, να δίνει “άδεια” στον ΠΘ μας, για να μεταβεί στην Κύπρο, υπό προϋποθέσεις…</div><div><br /></div><div>Δευτέρα 15 – Τρίτη 16 Ιουλίου</div><div><br />Επίσημη επίκεψη του ΥΠΑΜ μας , στην Κύπρο, σε ημερομηνία που συνέπεσε με τα 50 χρόνια από την εκδήλωση πραξικοπήματος Σαμψών, κατά Μακαρίου, από την τότε χουντική κυβέρνηση Ιωαννίδη. ΟΙ δηλώσεις του στο πλαίσιο της επίσκεψής του, θεωρούνται από τις τουρκικές αρχές ως εμπρηστικές , προκαλώντας υπέρμετρες τουρκικές αντιδράσεις και οξεία ρητορική εκ μέρους των τουρκικών αρχών..<br />Έφτασαν μάλιστα, να ζητήσουν από τον ΠΘ μας, να “συμαζέψει τον ΥΠΑΜ”, καθόσον σπείρει διχόνοια, μεταξύ των δύο χωρών (Ελλάδας-Τουρκίας), ενώ δεν έλλειψαν ξανά οι γνωστές οξύτατες ρητορικές, του στυλ, “μπορεί να έρθουμε ξαφνικά ένα βράδυ”..<br />Μέχρι και σήμερα, δεν υπήρξαν ανοιχτές δηλώσεις στήριξης και εμπιστοσύνης από την κυβέρνηση στο πρόσωπο του ΥΠΑΜ και πλήρους σύμπλευσης με τις υπόψη δηλώσεις του.</div><div><a href="https://www.militaire.gr/giati-osa-eginan-stin-kaso-einai-poly-sovara-ki-ochi-mia-talaiporia-apo-toys-filoys-mas-opos-dilose-o-prothypoyrgos-pan-geroglis/"><b>ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a><br /></div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γιατί όσα έγιναν στην Κάσο είναι πολύ σοβαρά κι όχι «μια ταλαιπωρία από τους φίλους μας» όπως δήλωσε ο πρωθυπουργός.

Ο πρωθυπουργός σε συνομιλία του με τους Αρχηγούς χθες βράδυ στο Προεδρικό Μέγαρο περιέγραψε την ιταμή πρόκληση των Τούρκων στην Κάσο ως εξής...

Διαβάστε την συνέχεια

Το κοινό “μοτίβο” της χούντας και της δημοκρατίας σε άμυνα & ασφάλεια.

<img height="345" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2024/07/ioannidis-papadopoulos-xounta-790x400.png" width="711" /><br /><br />Του <b>Ζαχαρία Μίχα</b><br />«Η απόσυρση του Τζο Μπάιντεν από την κούρσα των προεδρικών εκλογών στις ΗΠΑ προκαλεί μεγαλύτερη αβεβαιότητα στον κόσμο, σε μια στιγμή κατά την οποία οι δυτικοί ηγέτες παλεύουν με τους πολέμους στην Ουκρανία και τη Γάζα, με μια πιο διεκδικητική Κίνα στην Ασία και την ανάδυση της άκρας Δεξιάς στην Ευρώπη». Με αυτή την αναφορά ξεκινά ρεπορτάζ του Defense News όπου καταγράφεται με γλαφυρότητα η περίοδος που διέρχεται ο πλανήτης.<br /><br />Μια κατάσταση, εντός της οποίας προσπαθεί να προσαρμοστεί και η Ελλάδα, με τρόπο που αφενός θα ελαχιστοποιεί τους κινδύνους εθνικής ασφαλείας, αφετέρου θα μεγιστοποιήσει την εξυπηρέτηση του εθνικού συμφέροντος. Είτε μας αρέσει είτε όχι, η ελληνική εθνική ασφάλεια επηρεάζεται από τη συμπεριφορά της Τουρκίας. Μιας χώρας που έχει καταγεγραμμένη ιστορικά, ανάπτυξη τακτικών αξιοποίησης κάθε συγκυρίας που θα κριθεί ευνοϊκή για να προωθήσει την υλοποίηση των πάγιων επεκτατικών επιδιώξεών της.<br /><br />Ανεξαρτήτως της εκάστοτε συγκυρίας που ρυθμίζει το «θερμόμετρο» στα ελληνοτουρκικά, μόνο αφελείς και αιθεροβάμονες αρνούνται να πειστούν από αυτό το απλό ιστορικό δίδαγμα: Η Τουρκία αποτρέπεται μόνο από την επίδειξη σκληρής ισχύος. Από την άρνηση των στόχων της επί του πεδίου. Σε αυτή τη θεμελιακή παρατήρηση, προφανώς έρχεται να προστεθεί το πλέγμα των συμμαχιών της Ελλάδας, πάντα σε συνδυασμό με το ευρύτερο γεωστρατηγικό πλαίσιο σε κάθε ιστορική περίοδο.<br /><br />Αυτή η σταθερότητα και ο διαχρονικός χαρακτήρας των τουρκικών επιδιώξεων συμβάλλει στην εμφάνιση ευκαιριών προς αξιοποίηση από την Άγκυρα. Η Ελλάδα αντιμετωπίζει αλλοπρόσαλλα την εθνική ασφάλεια της, χωρίς ορθολογικό διπλωματικό κι αμυντικό προγραμματισμό, χωρίς συνέχεια και συνέπεια, Στο στρατιωτικό πεδίο, η Ελλάδα αντιδρά κατά σύστημα σπασμωδικά και μόνο μετά από κάποια ήττα, που θα έχει έρθει για να διαψεύσει ιδεοληψίες και ψευδαισθήσεις που καλλιεργούνται σταθερά.<div><br />Εξοργιστικό μοτίβο – πρώτα κρίση μετά εξοπλισμοί<br /><br />Την κάθε κρίση ακολουθεί μια πολυδάπανη εξοπλιστική προσπάθεια, με βασικό χαρακτηριστικό τις αποσπασματικές αγορές οπλικών συστημάτων αιχμής από συμμάχους (ΗΠΑ, Γαλλία, Ισραήλ, κ.λπ.). Αυτή η συγκυρία όμως, αξιοποιείται στον υπερθετικό και πολιτικά, με βασική επιδίωξη την εξασφάλιση από την κοινωνία «πατριωτικών διαπιστευτηρίων», τα οποία θα κεφαλαιοποιηθούν στην κάλπη.<br /><br />Η προσπάθεια σταδιακά εγκαταλείπεται, μέχρις ότου οι απαξιωμένες σε βάθος χρόνου αμυντικές επενδύσεις (βλ. ελλιπής συντήρηση-υποστήριξη, μη έγκαιρη αναβάθμιση) δώσουν το σήμα στην άλλη πλευρά να σχεδιάσει τον επόμενο γύρο έντασης, αναμένοντας το ιδανικό χρονικό σημείο και τη συγκυρία για την εκδήλωση της κύριας ενέργειας.<br /><br />Αυτή συνήθως καταλήγει στην εγγραφή μιας ακόμα τακτικής νίκης, με τη μορφή πρόκλησης νέων τετελεσμένων σε βάρος της Ελλάδας και γέννησης νέων επεκτατικών διεκδικήσεων. Δηλαδή, ενός ακόμα μικρού βήματος πίσω, πάντα προς χάριν της ειρήνης. Εάν όμως τα πίσω βήματα στη διάρκεια των δεκαετιών αθροιστούν, η εικόνα μεταλλάσσεται, από ανεπαίσθητη και ανώδυνη υποχώρηση, σε μια μεγάλη και ουσιώδη.</div><div><br />Δώσε θάρρος…<br /><br />Όπως δε εξήγησε σε πρόσφατο σχόλιο του ο αναλυτής Σταύρος Λυγερός, η μη στρατιωτική απάντηση στην εισβολή του 1974 στην Κύπρο και η κατοχή μεγάλου μέρους της νήσου, ήταν που αποθράσυνε την Άγκυρα και μετέφερε το πετυχημένο αυτό υπόδειγμα στο Αιγαίο και τα ελληνοτουρκικά. Παράλληλα, όλο αυτό το διάστημα, συνεπεία της ελληνικής αντιμετώπισης, όλοι οι συντελεστές ισχύος (βλ. δημογραφικό, οικονομία, αμυντική βιομηχανία, κ.λπ.) παρουσιάζουν δραματική επιδείνωση, σε βάρος φυσικά της Ελλάδας.<br /><br />Αυτό έχει οδηγήσει βολεμένους των διαφόρων ελίτ των Αθηνών να έχουν αναπτύξει την πεποίθηση και να προπαγανδίζουν ανοιχτά, την προσαρμογή της Ελλάδας στη βούληση της Τουρκίας, στηριζόμενοι σε αυτά ακριβώς τα αρνητικά δεδομένα, με βάση τα οποία βαφτίζουν την προσαρμογή «ρεαλισμό»!<br />Η ανοησία δεν έχει φρονήματα – Ποια χούντα, ποια δημοκρατία…<br /><br />Με εξαιρετική ανησυχία και προβληματισμό, διαπιστώνω ότι η δικτατορία μπορεί να έπεσε και η δημοκρατία να αποκαταστάθηκε στην Ελλάδα, όμως η ιστορικά καταγεγραμμένη νοοτροπία των χουντικών αξιωματικών δεν παρέμεινε αποκλειστικά δικό τους χαρακτηριστικό. Συναντάται και στις δημοκρατικές κυβερνήσεις που ακολούθησαν μέχρι και τις ημέρες μας. Για να μην υποστηρίξω ότι σήμερα το πρόβλημα έχει καταστεί πλέον εξόφθαλμο, ενώ παρουσιάζει διαρκή αρνητική κλιμάκωση. Ας το εξηγήσουμε…<br /><br />Επί χούντας, η ιστορική έρευνα έχει τεκμηριώσει ότι οι ηγήτορες είχαν ασπαστεί πλήρως τη συμμαχική ανάγνωση περί απειλής, η οποία τότε αφορούσε τον «κομμουνιστικό κίνδυνο». Θεωρούσαν ότι μέσω της πλήρους ταύτισης με τις ΗΠΑ κατοχύρωναν και την ελληνική εθνική ασφάλεια. Έφτασαν στο σημείο να θεωρήσουν αντίπαλο τον Μακάριο, τον οποίο αποκαλούσαν «Κάστρο της Μεσογείου» και συνωμότησαν για να τον ανατρέψουν.<br /><br />Ως αποτέλεσμα, δεν αντελήφθησαν ότι η Ουάσινγκτον τους χειραγωγούσε για να λύσει το πρόβλημα με τρόπο που εξυπηρετούσε τις δικές της γεωστρατηγικές σκοπιμότητες. Η τουρκική πλευρά αντιθέτως, σχεδίαζε την πολιτική της συνδυάζοντας με μαεστρία το εθνικό με το συμμαχικό συμφέρον. Έκτοτε, έχει αποδείξει σε πολλαπλές περιπτώσεις ότι η εξυπηρέτηση του πρώτου είναι προτεραιότητα και προϋπόθεση για να εξυπηρετηθεί το δεύτερο.<br /><br />Ο ταξίαρχος Ιωαννίδης καθησυχάστηκε από τις διαβεβαιώσεις κυρίως πρακτόρων της CIA με τους οποίους συνεργαζόταν και αντί να κινητοποιηθεί στρατιωτικά όταν κατέστη ξεκάθαρο ότι επρόκειτο περί εισβολής, απέσυρε δυνάμεις και δεν ενέπλεξε άλλες, που θα μπορούσαν να έχουν γράψει την ιστορία στην Κύπρο και κατ’ επέκταση και στα ελληνοτουρκικά, με εντελώς διαφορετικό τρόπο. Σήμερα, αντιστοίχως, πόσο διαφορετική είναι η κατάσταση; Ο πόλεμος της Ουκρανίας και «η σωστή πλευρά της Ιστορίας» οδηγεί άλλη μια φορά στην υποβάθμιση ξεκάθαρων ελληνικών συμφερόντων, προκειμένου να υπηρετηθούν συμφέροντα του ΝΑΤΟ.</div><div><br />Διαφορά ζήλου<br /><br />Πως είναι δυνατόν να τασσόμαστε πλήρως αλληλέγγυοι και να ενισχύουμε την Ουκρανία που υπέστη εισβολή, ενώ εν γνώσει μας πλήττονται επιμέρους ελληνικά συμφέροντα (σ.σ. συμπαγείς ελληνικοί πληθυσμοί στη Μαριούπολη και σε γειτονικές περιοχές) και να μην έχουμε καταστήσει απολύτως σαφές σε εταίρους και συμμάχους, ότι το να τηρήσουν την ίδια στάση και στην περίπτωση της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο αποτελεί προϋπόθεση;<br /><br />Πώς είναι δυνατόν, η ίδια η Αθήνα να υποβαθμίζει εμμέσως πλην σαφώς την περίπτωση της Κύπρου σε σχέση με αυτή της Ουκρανίας, διά της μη έγερσης του Κυπριακού;<br /><br />Παρόλο που σήμερα το γεωστρατηγικό περιβάλλον έχει αλλάξει, η Ελλάδα αρνείται να το αξιοποιήσει, επιδεικνύοντας ίσως και έναν πρωτοφανή στην ιστορία των διεθνών σχέσεων φόβο στο να αποκλίνει από την αποδεδειγμένα βλαπτική για τα εθνικά συμφέροντα πεπατημένη. Παράδειγμα είναι η «διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία», μια επιλογή η οποία εξ ορισμού έχει αποκτήσει περιεχόμενο που είναι κομμένο και ραμμένο στα μέτρα των Τούρκων!</div><div><br />Κύπρος-Ουκρανία: Βίοι μη παράλληλοι<br /><br />Σήμερα παγκόσμιες και περιφερειακές δυνάμεις αντιλαμβάνονται την τεράστια γεωπολιτική σημασία της Κύπρου. Η Ελλάδα, όμως, εξακολουθεί μυωπικά να κινείται στην ίδια οδό και ουσιαστικά να στρέφει την πλάτη της στη Μεγαλόνησο, θεωρώντας το Κυπριακό βάρος! Τηρουμένων των μέτρων που εφαρμόζονται για τον πόλεμο στην Ουκρανία (και από την Ελλάδα), θα έπρεπε η Αθήνα να διεκδικεί σε υψηλούς τόνους την άμεση αποχώρηση των τουρκικών κατοχικών στρατευμάτων.<br /><br />Για ποιον λόγο τάχθηκε η Ελλάδα εναντίον κάθε παραβίασης εδαφικής κυριαρχίας, εάν δεν είναι διατεθειμένη να απαιτήσει το απλό: να ισχύσει ο κανόνας πρωτίστως στην Κύπρο, όπου έχουμε ένα συντελεσμένο έγκλημα μισού αιώνα; Εάν υποτεθεί πως απλά αναμένει ξένη παρέμβαση για διάσωση σε περίπτωση που ο τουρκικός αναθεωρητισμός λάβει στρατιωτική μορφή, ποια είναι η σημερινή διαφορά από τη χούντα που κι αυτή είχε επαναπαυθεί σε συμμαχικές διαβεβαιώσεις και δεν παρενέβη για να υπερασπιστεί την Κύπρο όπως μπορούσε;</div><div><br />Προειδοποίηση…<br /><br />Αλήθεια διασφαλίζεται η παρέμβαση της Δύσης στο Κυπριακό εξαιτίας της στάσης μας στο Ουκρανικό; Προφανώς όχι, το αντίθετο ισχύει. Ολοκληρώνω το σχόλιο με την αναφορά του έμπειρου στις διεθνείς σχέσεις Αλέξη Παπαχελά στην «Καθημερινή», ο οποίος έχει αντιληφθεί το επικίνδυνο αδιέξοδο και επί της ουσίας προειδοποιεί ότι θα πρέπει να εστιάσουμε στα δικά μας «νύχια», ώστε να μπορούμε να «ξυστούμε» μόνοι μας σε περίπτωση κρίσης:<br /><br />«Στην πράξη, αν κάτι πάει στραβά μόνο οι προσωπικές σχέσεις και η αξιοπιστία του Έλληνα πρωθυπουργού θα μπορούν να κάνουν τη διαφορά, ώστε να πειστεί ο Λευκός Οίκος να παρέμβει … Υπάρχει όμως ένα πιο βαθύ, υπαρξιακό, πρόβλημα για την εθνική μας στρατηγική. Έτσι όπως είναι τα πράγματα στην Αμερική, ο πραγματικός κίνδυνος είναι κάποια στιγμή το Μαξίμου να τηλεφωνήσει στον Λευκό Οίκο εν μέσω κάποιας κρίσης και η απάντηση να είναι “δεν ενδιαφερόμαστε” ή “πήρατε το λάθος νούμερο”. Πυροδοτώντας στην Ελλάδα ένα αντιδυτικό τσουνάμι, σαν και αυτό του 1974. Υπάρχει άμεση ανάγκη επανεξέτασης των εργαλείων με τα οποία αντιμετωπίζει η Αθήνα την Τουρκία τα τελευταία 65 χρόνια».<br /><br />Ο τουρκικός αναθεωρητισμός θα στραφεί και πάλι εναντίον των κυριαρχικών δικαιωμάτων και της κυριαρχίας της Ελλάδας, την τύχη των οποίων και της οποίας δεν μπορούμε να την εναποθέσουμε στην καλή θέληση του συμμαχικού παράγοντα. Τόσο απλά.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το κοινό “μοτίβο” της χούντας και της δημοκρατίας σε άμυνα & ασφάλεια.

Του  Ζαχαρία Μίχα «Η απόσυρση του Τζο Μπάιντεν από την κούρσα των προεδρικών εκλογών στις ΗΠΑ προκαλεί μεγαλύτερη αβεβαιότητα στον κόσμο, σε...

Διαβάστε την συνέχεια

Μας κοροϊδεύουν οι Τούρκοι ή έγινε κάτι άλλο στην Κάσο;

<a href="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2024/07/a5e5cb6a-aigaio-toyrkia-ellada.jpg?v=1721902441"><img height="359" src="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2024/07/a5e5cb6a-aigaio-toyrkia-ellada-660x370.jpg?v=1721902443" width="698" /></a><br /><br />Αναδεικνύοντας εκ νέου τις θέσεις της για την τουρκική υφαλοκρηπίδα και… ευχαριστώντας τις ελληνικές αρχές «για τον σεβασμό τους στη θαλάσσια δικαιοδοσία μας και τη συνεργασία», όπως χαρακτηριστικά λέει, η Αγκυρα διατηρεί την προκλητικότητα που αποτυπώθηκε με τις κινήσεις της στη θαλάσσια περιοχή της Κάσου. <br /><br />Αναφερόμενες στα όσα συνέβησαν τα τελευταία δύο 24ωρα με τις έρευνες του ιταλικού σκάφους «Ievoli Relume» στην περιοχή και εξελίχθηκαν σε κρίση μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας (που εντέλει δεν κλιμακώθηκε μετά από διπλωματικό μαραθώνιο), πηγές του τουρκικού υπουργείου Αμυνας τονίζουν: <br /><br />«Στις 21 Ιουλίου, η Ελλάδα εξέδωσε ανακοινώσεις ναυσιπλοΐας σχετικά με τις εργασίες που θα εκτελούσε το υπό ιταλική σημαία πλοίο R/V IEVOLI RELLUME για την τοποθέτηση καλωδίων, ορισμένες από τις οποίες εισέρχονταν στις Ζώνες Θαλάσσιας Δικαιοδοσίας μας. Για το θέμα αυτό εκδόθηκαν ανακοινώσεις ναυσιπλοΐας με αντιρρήσεις, ενώ δηλώθηκε ότι για την εκτέλεση εργασιών σε περιοχές που υπάγονται στη θαλάσσια δικαιοδοσία της Τουρκίας απαιτείται η λήψη άδειας. Το εν λόγω πλοίο προειδοποιήθηκε να μην εισέλθει στη θαλάσσια δικαιοδοσία της Τουρκίας στις 22 Ιουλίου και εμποδίστηκε από τουρκικά σκάφη».<br /><br />Συντηρώντας την προκλητική ρητορική και υποστηρίζοντας ότι το πλοίο «εγκατέλειψε την υφαλοκρηπίδα μας», οι ίδιες πηγές σημειώνουν: <br /><br />«Ως αποτέλεσμα του συντονισμού που έγινε αργότερα, του επετράπη να εκτελέσει εργασίες στις συντεταγμένες που δηλώθηκαν και εγκατέλειψε την υφαλοκρηπίδα μας ολοκληρώνοντας τη δραστηριότητά του υπό τη συνοδεία των πλοίων που ανήκουν στις Ναυτικές μας Δυνάμεις. Οι δραστηριότητες του εν λόγω πλοίου παρακολουθούνται στενά από τα στοιχεία των Ναυτικών μας Δυνάμεων στην περιοχή. Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τις ελληνικές και ιταλικές αρχές για τον σεβασμό τους στη θαλάσσια δικαιοδοσία μας και τη συνεργασία τους».<br /><br />Υπενθυμίζεται, όπως έγραφε η «Κ» σε χθεσινό της ρεπορτάζ, η αντίδραση της Τουρκίας, με την αποστολή πολεμικών πλοίων στην περιοχή, σημειώθηκε διότι με βάση την κατατεθειμένη στον ΟΗΕ επιστολή της 18ης Μαρτίου 2020 υποστηρίζει πως η θαλάσσια περιοχή νότια, ανατολικά και νοτιοδυτικά της Κάσου, βρίσκεται εντός των ορίων της τουρκικής υφαλοκρηπίδας.<br /><br />Βέβαια, την ίδια στιγμή, η Κάσος και η Κάρπαθος καλύπτονται εξ ολοκλήρου από τη Συμφωνία οριοθέτησης Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) που υπογράφηκε τον Αύγουστο του 2020 μεταξύ Αθηνών και Καΐρου.<div><br /></div><div><a href="https://www.kathimerini.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μας κοροϊδεύουν οι Τούρκοι ή έγινε κάτι άλλο στην Κάσο;

Αναδεικνύοντας εκ νέου τις θέσεις της για την τουρκική υφαλοκρηπίδα και… ευχαριστώντας τις ελληνικές αρχές «για τον σεβασμό τους στη θαλάσσι...

Διαβάστε την συνέχεια