Der Spiegel: «Ο δρόμος της Ελλάδας προς την απολυταρχία! Να επέμβει η ΕΕ»!

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/08/spiegel.jpeg"><img height="640" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/08/spiegel-696x996.jpeg" width="676" /></a><br /><br />Ακόμη ένα δημοσίευμα φωτιά για την κυβέρνηση Μητσοτάκη, που βλέπει όλα τα μεγάλα μέσα ενημέρωσης του πλανήτη να την αποδομούν καθημερινά. Αυτή τη φορά είναι το γερμανικό Der Spiegel που γράφει:<br /><br />«Ο δρόμος της Ελλάδας προς την απολυταρχία» …<br /><br />«Επιθέσεις στο κράτος δικαίου και την ελευθερία του Τύπου…<br /><br />Ο πρωθυπουργός Μητσοτάκης κυβερνά όλο και περισσότερο αυταρχικά. Η ΕΕ πρέπει να παρέμβει».<br /><br />«Η διάλυση της δημοκρατίας στην Ουγγαρία και την Πολωνία απασχολεί τα ευρωπαϊκά δικαστήρια και την Επιτροπή της ΕΕ. Το γεγονός ότι η Ελλάδα, υπό τον δεξιό συντηρητικό πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, διολισθαίνει ολοένα και περισσότερο προς την κατεύθυνση της απολυταρχίας φαίνεται ότι δεν ενόχλησε σχεδόν κανέναν στις Βρυξέλλες, στο Βερολίνο και στο Παρίσι.<br /><br />Ο Μητσοτάκης παρουσιάζει τον εαυτό του ως φιλελεύθερο μεταρρυθμιστή που έχει αποκαταστήσει τη χώρα του. Αυτό για το οποίο δεν του αρέσει να μιλάει είναι οι αμέτρητες πλέον νομικές παραβιάσεις που διαπράττουν Έλληνες αξιωματούχοι υπό την ηγεσία του.<br /><br />Το δημοσίευμα επικεντρώνει την κριτική του στη μεταναστευτική πολιτική της κυβέρνησης γράφοντας:<br /><br />«Ειδικά στον τομέα της μεταναστευτικής πολιτικής, η ελληνική κυβέρνηση έχει de facto αναστείλει το διεθνές και ευρωπαϊκό δίκαιο. Οι ελληνικές δυνάμεις ασφαλείας έχουν απελάσει βίαια χιλιάδες πρόσφυγες στην Τουρκία τα τελευταία δύο χρόνια. Χρησιμοποίησαν μετανάστες ως σκλάβους για αυτές τις παράνομες απωθήσεις, απήγαγαν ανθρώπους που αναζητούσαν προστασία από τα ελληνικά νησιά και τους εγκατέλειψαν στη θάλασσα».<br /><br />«Η Ελλάδα βλέπει τον εαυτό της ως το λίκνο της δημοκρατίας. Στην πραγματικότητα, όμως, ο Μητσοτάκης καταφεύγει όλο και περισσότερο σε μεθόδους αυταρχισμού κι έχει κάνει το ψέμα ουσιαστικό μέρος της πολιτικής του. Για παράδειγμα, το DER SPIEGEL και άλλα μέσα ενημέρωσης έχουν τεκμηριώσει πλήρως τις παράνομες απωθήσεις της Ελλάδας. Η ευρωπαϊκή υπηρεσία καταπολέμησης της διαφθοράς επιβεβαίωσε τις αναφορές. Κι όμως, μέχρι σήμερα, η ελληνική κυβέρνηση ισχυρίζεται ξεδιάντροπα ότι δεν κάνει απωθήσεις.<br />Αποσυνθέτει έτσι το θεμέλιο πάνω στο οποίο μπορεί να λάβει χώρα ο δημοκρατικός λόγος. Σύμφωνα με την κατάταξη της ελευθερίας του Τύπου των Δημοσιογράφων Χωρίς Σύνορα, η Ελλάδα βρίσκεται πλέον στην τελευταία θέση στην ΕΕ. Σε δημοσκόπηση του Reuters, μόλις το 7 τοις εκατό των Ελλήνων δήλωσε ότι τα ΜΜΕ στη χώρα τους είναι ελεύθερα.<br />Την ίδια στιγμή, η Ελλάδα έχει μετατραπεί σε κράτος επιτήρησης υπό τον Μητσοτάκη. Ο αρχηγός των ελληνικών μυστικών υπηρεσιών αναγκάστηκε πρόσφατα να παραιτηθεί αφού έγινε γνωστό ότι ένας κορυφαίος πολιτικός της αντιπολίτευσης και ένας δημοσιογράφος παρακολουθούνταν από τις αρχές. Ο βαθμός στον οποίο ο ίδιος ο Μητσοτάκης συμμετείχε στη διαδικασία δεν έχει ακόμη πλήρως διευκρινιστεί.<br /><br />Εναπόκειται πρώτα και κύρια στους Έλληνες να σταματήσουν την αυταρχική τάση στη χώρα τους. Το αργότερο τον επόμενο χρόνο θα γίνουν εκλογές στην Ελλάδα, οι πολίτες εκεί μπορούν να αποφασίσουν σε τι είδους χώρα θέλουν να ζήσουν και ποια μεταναστευτική πολιτική θα πρέπει να υιοθετήσει η κυβέρνησή τους.<br />Καλείται όμως και η ΕΕ να πάρει θέση. Έχει αποδεχτεί τις αντιδημοκρατικές πολιτικές του Μητσοτάκη για πάρα πολύ καιρό, και σε ορισμένες περιπτώσεις μάλιστα τις καλωσόρισε. Κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψης στον Έβρο το 2020, η πρόεδρος της Κομισιόν Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν περιέγραψε την Ελλάδα ως «ασπίδα της Ευρώπης». Και στα κράτη μέλη, οι πολίτες κρυφά χαίρονται που οι Έλληνες συνοριοφύλακες αποκρούουν τους πρόσφυγες – ανεξάρτητα από τον τρόπο που το κάνουν.<br />Όταν η Γερμανίδα Υπουργός Εξωτερικών Annalena Baerbock ήταν στην Αθήνα τον Ιούλιο, ζήτησε από τους οικοδεσπότες της να διευκρινίσουν τις καταγγελίες για απωθήσεις. Αυτό ακουγόταν αποφασιστικό, αλλά και φθηνό. Γιατί το θέμα έχει προ πολλού ξεκαθαριστεί. Εάν η ΕΕ αντιμετωπίζει σοβαρά τα δικά της πρότυπα, θα πρέπει τώρα να ξεκινήσει διαδικασίες επί παραβάσει κατά της Ελλάδας.<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Der Spiegel: «Ο δρόμος της Ελλάδας προς την απολυταρχία! Να επέμβει η ΕΕ»!

Ακόμη ένα δημοσίευμα φωτιά για την κυβέρνηση Μητσοτάκη, που βλέπει όλα τα μεγάλα μέσα ενημέρωσης του πλανήτη να την αποδομούν καθημερινά. Αυ...

Διαβάστε την συνέχεια

Στο μικροσκόπιο του διεθνούς παράγοντος η ελληνική πολιτική αστάθεια

<a href="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2022/08/MAKRIS-9-768x480.png"><img border="0" height="400" src="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2022/08/MAKRIS-9-768x480.png" width="720" /></a><div><b><br /></b></div><div><b>Μανώλης Κοττάκης </b><br />Η φράσις τού Πρωθυπουργού, ότι οι εκλογές είναι «τρίμηνη πολιτική περιπέτεια», προβληματίζει τίς αγορές Στό επίκεντρο ο εκλογικός νόμος Τό «καμπανάκι» πού κτύπησε ο «φίλος» Χιούγκο Ντίξον στό Ρώυτερς<br /><br />Η ΑΝΑΔΙΑΤΑΞΗ τών δυνάμεων στήν εσωτερική σκακιέρα καί η αστάθεια πού αυτή προκαλεί στό πολιτικό σύστημα, είναι η νέα παράμετρος τού πολιτικού παιχνιδιού, όπως αυτή προέκυψε από τήν θυελλώδη συνεδρίαση τής Βουλής τής Παρασκευής. Κάτι πού ήδη αποτυπώθηκε στήν δημοσκόπηση τής GPO γιά τά «Νέα τού Σαββάτου», η οποία συρρικνώνει τήν διαφορά μεταξύ Νέας Δημοκρατίας Σύριζα σέ έξι μονάδες. Η διαφαινόμενη αλλαγή στούς εσωτερικούς συσχετισμούς δέν είναι όμως ο μοναδικός πονοκέφαλος γιά τόν Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη. Έχουν ήδη προστεθεί στήν καθημερινότητά του δύο ισχυρότεροι: ο πονοκέφαλος τής Κομμισσιόν καί ο πονοκέφαλος τών αγορών πού έβαλαν καί πάλι στά ραντάρ τους τήν πατρίδα μας. Καί τιμολογούν μέ πολύ μεγάλη προσοχή καί αυστηρότητα τόν κίνδυνο τής επερχόμενης πολιτικής αστάθειας.<br /><br />Όσον αφορά τήν Κομμισσιόν, από τήν πρώτη στιγμή η εφημερίδα μας εντόπισε τό πρόβλημα στίς σχέσεις Αθηνών Βρυξελλών καί επέμεινε ότι η κρίση τών υποκλοπών έχει καί διεθνή χαρακτήρα. Καί δέν αντιμετωπίζεται μέ τούς κλασσικούς ελληνικούς πολιτικούς όρους. Τό Σάββατο τό μεγάλο τηλεοπτικό δίκτυο Euronews μετέδωσε ρεπορτάζ μέ τίτλο «Η Ελλάδα σέ εντεινόμενη διαμάχη μέ τήν Ευρωπαϊκή Ένωση». Η υπόθεση τών υποκλοπών είναι η κορωνίδα τής κρίσεως. Δέν είναι η ίδια η κρίση. Είναι γνωστό ότι αυτή τή στιγμή διεξάγεται στό παρασκήνιο τών Βρυξελλών μάχη, ούτως ώστε νά μήν έρθει στήν Ελλάδα η Επιτροπή τού Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου πού ασχολείται μέ τό σύστημα predator καί νά μήν δεχτεί σέ ακρόαση τίς εταιρείες καί τούς εμπλεκόμενους. Γιά νά αποτραπεί τό ενδεχόμενο βάζει μάλιστα πλάτη στήν «Νέα Δημοκρατία» η αντιπρόεδρος τού ευρωκοινοβουλίου καί ευρωβουλευτής τού ΠΑΣΟΚ Εύα Καϊλή. Τήν ίδια ώρα η Πρόεδρος τής Κομμισσιόν Ούρσουλα φόν ντέρ Λάυεν δέχεται επικρίσεις από ευρωπαϊκά μέσα ενημερώσεως (Euroactiv) γιά τό γεγονός ότι δέν τοποθετείται γιά τήν ελληνική υπόθεση καί κατηγορείται ανοιχτά ότι τό πράττει, διότι η ελληνική Κυβέρνηση έδωσε μιά μεγάλη δουλειά σέ εταιρεία τού συζύγου της, ο οποίος δραστηριοποιείται στό επιχειρείν.<br /><br />Ωστόσο, πέρα από τήν υπόθεση τών υποκλοπών, στήν Κομμισσιόν υπάρχει έντονη δυσφορία καί είναι ζήτημα άν θά εκδηλωθεί καί μέ διαχειριστικό έλεγχο γιά τόν τρόπο πού διαχειρίζεται η Ελλάδα τά κονδύλια τού ΕΣΠΑ γιά τήν πανδημία. Δέν τούς αρέσει πού οι ενισχύσεις έγιναν επιδόματα. Υπάρχει επίσης έντονη δυσφορία γιά τόν τρόπο πού διαχειρίζεται η Κυβέρνηση τά ευρωπαϊκά κονδύλια γιά τό μεταναστευτικό, καί τό υπουργείο τού κυρίου Μηταράκη είναι στό μικροσκόπιο τών υπηρεσιών τής Επιτροπής. Οι οποίες καλούνται νά υπογράψουν εκταμιεύσεις γιά αμφίβολα έργα. Υπάρχει επίσης δυσφορία γιά τό γεγονός ότι τά 130 έργα τού Ταμείου Ανακάμψεως τά οποία θά αρχίσουν νά «τρέχουν» από τόν Ιανουάριο, θά τά μοιραστούν, όπως λέγεται στό παρασκήνιο, «καί πάλι 10 άνθρωποι». Εννοούν τούς Έλληνες ολιγάρχες. Όσο λοιπόν υπάρχει καί θά κλιμακώνεται η διένεξη τής Κυβερνήσεως μέ τήν Κομμισσιόν δέν αναμένεται αλλαγή στάσεως μέσα στήν προεκλογική περίοδο από τήν Αθήνα τόσο τά πολιτικά προβλήματα τού Πρωθυπουργού θά αυξάνονται. Η Κομμισσιόν άλλως τε είναι μιά ωραία κονδυλίων τού Ταμείου Ανακάμψεως γιά τά οποία ήδη υπάρχει παρασκηνιακή συμπλοκή μεταξύ τών Ελλήνων ολιγαρχών. Δυσαρεστημένη, επειδή η Ελλάδα αγόρασε εξοπλισμούς από τήν Αμερική καί τήν Γαλλία, αλλά αγνόησε τήν Γερμανία πού κατά τήν οπτική τού Βερολίνου τής ενέκρινε τίς δόσεις γιά μισθούς καί συντάξεις τόν καιρό τής χρεοκοπίας. Δυσαρεστημένη, επειδή η Ελλάδα αρνείται μέχρι ώρας νά συνεννοηθεί μέ τήν Τουρκία γιά τήν συνεκμετάλλευση τών ενεργειακών πόρων τής Μεσογείου σέ μιά περίοδο πού ο Βορράς τής Ευρώπης καίγεται γιά τό τελευταίο γραμμάριο ενέργειας.<br /><br />Κομμισσιόν καί Γερμανία λοιπόν είναι τό ένα μέτωπο. Υπάρχει όμως καί δεύτερο. Οι αγορές επανακάμπτουν δριμύτερες. Τό εκτεταμένο άρθρο τού δημοσιογράφου Hugo Dixon στό πρακτορείο Reuters γιά τίς προοπτικές τής ελληνικής Κυβερνήσεως καί γιά τό γεγονός, ότι η Ελλάδα άρχισε νά ανησυχεί ξανά τίς αγορές, αποτελεί ένα ηχηρό καμπανάκι. Ο κύριος Dixon δέν μπορεί νά κατηγορηθεί ως ακραίος αριστερός όπως ο Αλεξάντερ Κλάπ τών New York Times ούτε ως Συριζαίος όπως η εξαιρετική συνάδελφος Νεκταρία Σταμούλη τού Politico. Είναι σέ ανοικτή γραμμή μέ τόν Πρωθυπουργό, καί έχει φιλοξενηθεί στό σπίτι του στήν Τήνο.<br /><br />Ο κύριος Dixon λοιπόν στό τελευταίο του σημείωμα εστιάζει τήν προσοχή του στό γεγονός, ότι η ελληνική πολιτική αστάθεια έχει αυξήσει αυτή τήν περίοδο τά επιτόκια τού δεκαετούς ελληνικού ομολόγου στό 3,9%, περισσότερο καί από τήν πίεση πού δέχονται σήμερα τά ιταλικά ομόλογα σέ μιά περίοδο πού η Ιταλία διανύει πραγματική περίοδο πολιτικής αστάθειας. Ο κύριος Dixon αναφέρεται σέ όλα τά πιθανά πολιτικά σενάρια στήν Ελλάδα, υποστηρίζει ότι πλέον μετά τήν υπόθεση τών υποκλοπών είναι πολύ δύσκολη η κατάκτηση τής αυτοδυναμίας γιά τήν Νέα Δημοκρατία, θεωρεί απίθανο τόν συνασπισμό Σύριζα ΠΑΣΟΚ, κάνει νύξη γιά οικουμενική κυβέρνηση τεχνοκρατών, ακόμη καί γιά αλλαγή πρωθυπουργού μέχρι τίς εκλογές. Επισημαίνοντας όμως ότι κανένα από τά σενάρια αυτά δέν αποτελεί λύση στό πρόβλημα τής πολιτικής αστάθειας πού αντιμετωπίζει πλέον η Ελλάδα.<br /><br />Η εφημερίδα μας είναι σέ θέση νά γνωρίζει ότι διεθνή funds πού δανείζουν τήν Ελλάδα ζητούν από τούς συνεργάτες τους στήν Αθήνα νά τούς κάνουν πλήρη ανάλυση τού εκλογικού νόμου μέ όλες τίς παραμέτρους του. Μέ τί ποσοστό θά είναι αυτοδύναμη η Νέα Δημοκρατία, άν τό μπόνους 40 εδρών δικαιούται νά τό λάβει ή όχι ένας προεκλογικός συνασπισμός Τσίπρα-Ανδρουλάκη (τούς ανησυχεί τό σενάριο) καί λοιπά. Τά reports πάνε καί έρχονται. Οι άνθρωποι ψάχνουν καί τήν τελευταία λεπτομέρεια τής δαιδαλώδους ελληνικής πολιτικής ζωής πρίν τοποθετήσουν τά χρήματά τους στήν Ελλάδα.<br /><br />Τούτων δοθέντων, η υπόθεση τών υποκλοπών είναι μία από τίς παραμέτρους τού συνολικού προβλήματος εσωτερικού καί διεθνούς πού αντιμετωπίζει πλέον η Κυβέρνηση, η οποία μόνη της έφερε τόν εαυτό της σέ κατάσταση αστάθειας. Μόνη της, γιατί πράγματι μέ τήν υπόθεση τών υποκλοπών θέλησε εν όψει απλής αναλογικής νά ελέγξει τήν ηγεσία τού τρίτου κόμματος πού θά ήταν ο αυριανός δυνητικός της συνέταιρος. Μόνη της, διότι αντικατέστησε τήν απλή αναλογική μέ ένα νέο εκλογικό νόμο, ο οποίος καί πάλι δέν δίνει αυτοδυναμία. Μόνη της επίσης γιατί επιτρέπει στά οργανωμένα συμφέροντα νά συμπεριφέρονται στήν Κυβέρνηση εν όψει τού Ταμείου Ανακάμψεως ως μεγαλομέτοχοι κοινής εταιρείας πού διεκδικούν αυξημένο μέρισμα καί μέ τήν δράση τους στό παρασκήνιο αποσταθεροποιούν τήν κατά τά λοιπά σύμμαχό τους Κυβέρνηση.<br /><br />Οι διεθνείς αγορές σημείωσαν μέ τρόμο μία φράση τόν κυρίου Μητσοτάκη στήν Βουλή: ότι οι εκλογές θά φέρουν «τρίμηνη περιπέτεια». Καί ότι η υπηρεσιακή κυβέρνηση θά είναι «παράλυτη». Στήν πραγματικότητα ο Πρωθυπουργός εννοούσε ότι θά πάμε σέ τρείς διαδοχικές εκλογικές αναμετρήσεις καθώς αυτή τήν στιγμή μέ τά δεδομένα πού ξέρουμε απορρίπτει τό ενδεχόμενο τής αλλαγής τού εκλογικού νόμου. Ωστόσο μέ τήν τροπή πού έχουν πάρει τά πράγματα μέσα καί έξω, κανείς δέν μπορεί νά αποκλείει τίποτα. Ακόμα καί τήν αλλαγή τού εκλογικού νόμου. Καί ο Κουτσόγιωργας άλλως τε τόν άλλαξε λίγο πρίν από τίς εκλογές τού 1989.<br /><br />Τό μείζον πρόβλημα όμως είναι καταλήγουμε ότι η Κυβέρνηση εμμένει στό νά διαχειρίζεται τήν κρίση τών υποκλοπών μέ εσωτερικούς όρους: δύο-τρείς δημοσκοπήσεις πού τήν καθησυχάζουν ότι δέν έχει καί μεγάλη φθορά, μία-δύο αποθεώσεις τού Κυριάκου Μητσοτάκη από τήν κοινοβουλευτική ομάδα (πού δίνει ρεσιτάλ «μπίζ» μέ μαέστρο ενορχηστρωτή τόν ναύαρχο Διονύση Χατζηδάκη) γιά νά γίνει σαφές ότι δέν αμφισβητείται η ηγεσία του, αλλαγή ατζέντας γιά φυγή πρός τά εμπρός μέ παροχές στήν ΔΕΘ (πού καί αυτές θά μπούν στό μικροσκόπιο τών Βρυξελλών), καί πάει λέγοντας.<br /><br />Δέν μπορεί νά βγεί έτσι τό παιχνίδι. Η κατάσταση επιδεινώνεται σταδιακά μέσα στόν χρόνο. Από τήν στιγμή πού ο αρχηγός τής αξιωματικής Αντιπολιτεύσεως κάλεσε ξεδιάντροπα τούς βουλευτές τής πλειοψηφίας στό φώς τής ημέρας νά ρίξουν τήν Κυβέρνηση καί ο Πρωθυπουργός κάνει κοινοβουλευτικό σεμινάριο γιατί κανείς βουλευτής δέν εξαιρείται από τίς παρακολουθήσεις καί αποθεώνεται από τούς βουλευτές του, τότε έχουν κάθε δίκαιο αυτοί πού λένε ότι η χώρα κατήντησε απέραντο φρενοκομείο. Αορίστου χρόνου φρενοκομείο. Καί στά φρενοκομεία η αστάθεια είναι σύνηθες φαινόμενο. Η σταθερότης, θαύμα.<br /><br />Υστερόγραφο: Έρχονται καμπές στήν διαδρομή ενός πολιτικού πού μπορεί μιά στιγμή ολόκληρη νά καθορίσει τό μέλλον. Ο κύριος Μητσοτάκης έζησε μία τέτοια στιγμή τήν περασμένη Παρασκευή. Ο πρόεδρος τού Σύριζα τού παραχώρησε τόν λόγο γιά νά εξηγήσει στό σώμα ποιός ήταν ο λόγος τής παρακολουθήσεως τού Νίκου Ανδρουλάκη. Ο Πρωθυπουργός έμεινε ακίνητος στήν καρέκλα του. Στήν καρέκλα πού κάθεται κάθισαν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, ο Κώστας Καραμανλής, ο Αντώνης Σαμαράς. Σέ αυτές τίς περιπτώσεις δέν μένεις ποτέ ακίνητος. Σηκώνεσαι καί απαντάς. Όπως απάντησε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής στόν Ανδρέα Παπανδρέου τό 1976 γιά τό «ανήκομεν εις τήν Δύσιν». Όπως απάντησε αμέσως στόν Ανδρέα Παπανδρέου ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης όταν υπέβαλε εναντίον του πρόταση δυσπιστίας γιά τό Σκοπιανό τό 1994. Όπως διέκοψε τόν Γιώργο Παπανδρέου ο Κώστας Καραμανλής τό 2005 καί μετέτρεψε τήν πρόταση μομφής σέ ψήφο εμπιστοσύνης. Ο αρχηγός τής συντηρητικής παρατάξεως όταν προκαλείται σηκώνεται καί απαντά. Δέν μένει στήλη άλατος μπροστά στούς βουλευτές του.<br /><br /><div><a href="http://estianews.gr">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div></div>

Στο μικροσκόπιο του διεθνούς παράγοντος η ελληνική πολιτική αστάθεια

Μανώλης Κοττάκης Η φράσις τού Πρωθυπουργού, ότι οι εκλογές είναι «τρίμηνη πολιτική περιπέτεια», προβληματίζει τίς αγορές Στό επίκεντρο ο εκλ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η υψηλή στρατηγική της Αμερικής διχοτομεί την Ουκρανία και την Τουρκία.

<img src="https://i.ibb.co/PTZfM3g/2022-08-29-17-25-01-Atlas-Strategique-Interactif-Low-V5-pdf-Adobe-Acrobat-Reader-DC-64-bit.webp" /><br />Η Υψηλή Στρατηγική της Αμερικής (<a href="https://fmes-france.org/wp-content/uploads/2021/08/AtlasStrategique_Interactif_HD_V5.pdf">FMES</a>). Με την μωβ γραμμή αναπαρίστανται τα όρια της αμερικανικής "επιρροής" (commandement), ή αλλιώς τα όρια υπεράσπισης των κρίσιμων συμφερόντων τους.<div><br />Μια εξόχως ενδιαφέρουσα έκθεση υπό τον τίτλο "<a href="https://fmes-france.org/atlas-strategique-de-la-mediterranee-et-du-moyen-orient-edition-2022/">ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟΣ ΑΤΛΑΝΤΑΣ ΤΗΣ ΜΕΣΟΓΕΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΕΣΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ</a>" δημοσιεύτηκε από το Μεσογειακό Κέντρο Στρατηγικών Σπουδών της Γαλλίας (FMES). Μια σύνοψη της έκθεσης παρουσίασε ο ιστότοπος <a href="https://www.anixneuseis.gr/%CE%B7-%CE%BC%CE%B5%CE%B3%CE%B1%CE%BB%CE%B7-%CF%83%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%B7%CE%B3%CE%B9%CE%BA%CE%B7-%CF%84%CE%B7%CF%83-%CE%B1%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%B7%CF%83/">anixneuseis.gr</a> σχολιάζοντας τον παραπάνω χάρτη ο οποίος αποτυπώνει σύμφωνα με το FMES την νέα Υψηλή Στρατηγική των ΗΠΑ. <br /><br />Ένα από τα κύρια στοιχεία αυτού του χάρτη είναι η γραμμή υπεράσπισης των κρίσιμων αμερικανικών συμφερόντων (μωβ χρώμα) που επαναχαράσσεται για να διασφαλιστεί η άμυνα των σημαντικότερων αμερικανικών συμμάχων (Ευρώπη, Ιαπωνία, Ινδία, Αραβική Χερσόνησο) οι οποίοι βρίσκονται στο επίμαχο τμήμα του Rimland (κίτρινο χρώμα). Αυτή η νέα γραμμή άμυνας προστατεύει τις κύριες θαλάσσιες διαδρομές που εγγυώνται Αμερικανική στρατηγική υπεροχή, αλλά ταυτόχρονα συνεπάγεται την απόσυρση από περιοχές όπου οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν εμπλακεί για αρκετές δεκαετίες (βόρειο τμήμα της Μέσης Ανατολής, Πακιστάν κλπ) και που τώρα επιτρέπουν στη Heartland (Κίνα-Ρωσία) να επεκταθεί. Στην ουσία πρόκειται περί στρατηγικής απομείωσης του Rimland (κόκκινα βέλη).</div><div><br /><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgjeQSztkx-HHeUDKxND2eJV6WsChQt5Tt70ikmqC08o4WgyKSuB5ytz1wMX43lM5AU85ZzF36s2b3rNivzpqWLLwZty3yzbRW20K3mU2nJQJdWjhwarlNIqwyQJ0izEzrLwQ77KtgRt_2ajcVIzw8hyXKrbjjgOULdEF-J7rXXiMQhb-ZvT86W1qrf/s850/FMES%20Europe1.jpeg"><img border="0" height="480" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgjeQSztkx-HHeUDKxND2eJV6WsChQt5Tt70ikmqC08o4WgyKSuB5ytz1wMX43lM5AU85ZzF36s2b3rNivzpqWLLwZty3yzbRW20K3mU2nJQJdWjhwarlNIqwyQJ0izEzrLwQ77KtgRt_2ajcVIzw8hyXKrbjjgOULdEF-J7rXXiMQhb-ZvT86W1qrf/w640-h480/FMES%20Europe1.jpeg" width="640" /></a><br /><i>Η Υψηλή Στρατηγική της Αμερικής (<a href="https://fmes-france.org/wp-content/uploads/2021/08/AtlasStrategique_Interactif_HD_V5.pdf">FMES</a>): Περιοχή ενδιαφέροντος επεξεργασμένη με λιγότερες πληροφορίες.</i><br /><br />Στο παρόν άρθρο θα εστιάσουμε στην όδευση της γραμμής άμυνας από τις σκανδιναβικές χώρες μέχρι και την Συρία, επισημαίνοντας τις ομοιότητες που παρουσιάζει με τις τρέχουσες γεωπολιτικές συνθήκες/εξελίξεις. Πριν ξεκινήσουμε όμως πρέπει να αναφερθούμε στην "Πρωτοβουλία των Τριών Θαλασσών" (<a href="https://3seas.eu/">Three Seas Initiative</a> ή 3SI). Σύμφωνα με το Bloomberg, πρόκειται για μια προσπάθεια που συνδέει 12 μέλη της ΕΕ στην Ανατολική Ευρώπη και τα θωρακίζει έναντι της Ρωσίας και της Κίνας. Η πρωτοβουλία ξεκίνησε το 2015 συγκεκριμένα, με σκοπό την εμβάθυνση των φυσικών και ψηφιακών δεσμών μεταξύ της Βαλτικής, της Αδριατικής και της Μαύρης Θάλασσας. <br /><br />Κάποια από τα έργα που θα περιλαμβάνει αφορούν για παράδειγμα στην κατασκευή τερματικού σε λιμάνι της Κροατίας για την μεταφορά αμερικανικού LNG καθώς και δίκτυο αγωγών οι οποίοι θα μεταφέρουν φυσικό αέριο βόρεια στην Ευρώπη. Άλλα έργα αφορούν σε κατασκευή δρόμων, σιδηροδρόμων, λιμένων σε ποτάμια, γέφυρες, δίκτυα οπτικών ινών, αλλά και τηλεπικοινωνιών πέμπτης γενιάς (5G). Ήδη υπάρχουν φωνές που προκρίνουν και τη συμμετοχή της Ελλάδας στην πρωτοβουλία (<a href="https://www.rieas.gr/researchareas/editorial/4652-why-greece-should-follow-the-three-seas-initiative">1</a> και <a href="https://intermodalnews.eu/2021/06/16/greece-a-promising-member-of-the-three-seas-initiative/">2</a>). Στον παρακάτω χάρτη αποτυπώνονται με μπλε χρώμα οι χώρες που προς το παρόν συμμετέχουν.</div><div> </div><div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://intermodalnews.eu/wp-content/uploads/2021/06/Three-Seas-Initiative-and-Greece-1024x649.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="507" data-original-width="800" height="406" src="https://intermodalnews.eu/wp-content/uploads/2021/06/Three-Seas-Initiative-and-Greece-1024x649.png" width="640" /></a></div><br /><i>Με μπλε οι χώρες του Three Seas Initiative και με κόκκινο η Ελλάδα που ενδέχεται να συνδράμει (πηγή:<a href="https://intermodalnews.eu/2021/06/16/greece-a-promising-member-of-the-three-seas-initiative/">intermodalnews.eu</a>). Η μωβ γραμμή σχεδιάστηκε ενδεικτικά από το iEpikaira βάσει του παραπάνω χάρτη Υψηλής Στρατηγικής της Αμερικής (<a href="https://fmes-france.org/wp-content/uploads/2021/08/AtlasStrategique_Interactif_HD_V5.pdf">FMES</a>) και αναπαριστά τη γραμμή υπεράσπισης των κρίσιμων αμερικανικών συμφερόντων τους.</i><br /><br />Η μωβ γραμμή (γραμμή υπεράσπισης των κρίσιμων αμερικανικών συμφερόντων), σχεδιάστηκε ενδεικτικά από το iEpikaira βάσει του χάρτη Υψηλής Στρατηγικής της Αμερικής του (FMES) και διέρχεται από τα ανατολικά σύνορα χωρών του 3SI ενώ διχοτομεί την Λευκορωσία και την Ουκρανία. Στην Ουκρανία φαίνεται μάλιστα ότι η γραμμή άμυνας δεν καλύπτει την περιοχή της Οδησσού. Διόλου τυχαίο εάν αναλογιστεί κανείς ότι πολλοί αναλυτές θεωρούν ως δεδομένο ότι η Ρωσία επιδιώκει να καταστήσει την Ουκρανία περίκλειστο κράτος καταλαμβάνοντας και την Οδησσό. <br /><br /><a href="https://i.ibb.co/tCHMpQV/marmara-region-red-highlighted-map-turkey-marmara-region-red-highlighted-map-turkey-171754063.jpg"><img border="0" src="https://i.ibb.co/tCHMpQV/marmara-region-red-highlighted-map-turkey-marmara-region-red-highlighted-map-turkey-171754063.jpg" /></a><br />Γεωγραφικές περιοχές της Τουρκίας<br /><br /></div><div>Μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζει η όδευση της γραμμής άμυνας και στην Τουρκία η οποία φαίνεται να διχοτομείται ξεκινώντας από την Μαρμαρίδα μέχρι και το δυτικό άκρο της Νοτιοανατολικής Ανατολίας. Επειδή ο χάρτης Υψηλής Στρατηγικής της Αμερικής δεν είναι λεπτομερής, δεν είναι ξεκάθαρο από ποιο σημείο της Μαρμαρίδας διέρχεται η γραμμή και δεν θα διακινδυνεύσουμε να κάνουμε προβλέψεις. Παρά ταύτα είναι πρόδηλο ότι η Ανατολική Θράκη παραμένει εντός της γραμμής άμυνας των ΗΠΑ. <br /><br />Ακόμη κι αν οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν προσβλέπουν στον διαμελισμό της Τουρκίας, εν τοιαύτη περιπτώσει ο στρατηγικός σχεδιασμός τους υπονοεί ότι θα ανεχτούν την ευρασιατική στροφή της, όπως διαπιστώνει και ο καθηγητής γεωπολιτικής Κώστας Γρίβας. Σε ανάλυσή του επισημαίνει ότι είναι χρήσιμη μια η ευρασιατική Τουρκία για τις ΗΠΑ ενώ η σημασία της έγκειται στο εξής: <br />"Στην περίπτωση που ενσωματωθεί σε αυτό το σχήμα [σσ. συσπείρωση πολλών ευρασιατικών κρατών, με πυρήνα το σύστημα Κίνας-Ρωσίας], θα δημιουργηθεί ένας δακτύλιος γύρω από το εσωτερικό της Ευρασίας, που θα απορροφήσει σχεδόν όλα τα ευρασιατικά κράτη που βρίσκονται μέσα σε αυτόν. Για να μην συμβεί αυτό οι ΗΠΑ κατανοούν ότι πρέπει να κρατήσουν κάποιους ουσιαστικούς δεσμούς με την Τουρκία. Γι’ αυτό και δεν θέλουν να την πιέσουν."<br /><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj-TkMvry8LyHMg9qbo_wZ7n_yahfjBjkVb6ietMsMqyttaSzXoEcVZGRIIofa5ztjvge9VEyiVC8Ne2hKTVwaj9Mmodql-06TyVAWuoL4-qPoQUIWZF7E3HT6HpMh7EYgkVOgeNpCkjddXnyiqkMBG2WSrET3KATdLlcxZjGOTjf_TfMvEq5mnQ89w/s767/4366750492_5qcF9kM-L.jpg.jpeg"><img border="0" height="501" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj-TkMvry8LyHMg9qbo_wZ7n_yahfjBjkVb6ietMsMqyttaSzXoEcVZGRIIofa5ztjvge9VEyiVC8Ne2hKTVwaj9Mmodql-06TyVAWuoL4-qPoQUIWZF7E3HT6HpMh7EYgkVOgeNpCkjddXnyiqkMBG2WSrET3KATdLlcxZjGOTjf_TfMvEq5mnQ89w/w640-h501/4366750492_5qcF9kM-L.jpg.jpeg" width="640" /></a><br /><i>Με πράσινο το Μεγάλο Κουρδιστάν </i><br /><br />Πέραν της Τουρκίας όμως, παράληψη θα ήταν εάν δεν αναφέραμε ότι η γραμμή άμυνας η οποία διχοτομεί και την Συρία, πιθανότατα αγγίξει τα δυτικά όρια του Μεγάλου Κουρδιστάν. Απ' ότι φαίνεται πριν την de jure αναγνώρισή του, έχει ήδη προαποφασιστεί ότι θα εμπίπτει εξολοκλήρου εντός της ζώνης Rimland η οποία απομειώνεται (κόκκινα βέλη) από τη Heartland. Ίσως έτσι να εξηγείται και η άρση στήριξης των Κούρδων από τον τέως πρόεδρο της Αμερικής Ντ. Τραμπ, η οποία έπεσε τότε ως κεραυνός εν αιθρία...<br /> <br /></div><div><a href="http://i-epikaira.blogspot.com">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η υψηλή στρατηγική της Αμερικής διχοτομεί την Ουκρανία και την Τουρκία.

Η Υψηλή Στρατηγική της Αμερικής ( FMES ). Με την μωβ γραμμή αναπαρίστανται τα όρια της αμερικανικής "επιρροής" (commandement), ή α...

Διαβάστε την συνέχεια

Να προετοιμαστεί η Ελλάδα διότι θα χρειαστεί να απαντήσει.

<img height="444" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2022/09/220901032255_EMINE-ERDOGAN-SYZYGOS-PROEDRIKO01.jpg" width="763" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η εμμονική επίθεση του Ερντογάν στην Ελλάδα κρύβει “θησαυρούς”.</span></h3>Του <b>ΝΙΚΟΥ ΜΕΛΕΤΗ</b><br />Γενικευμένη διπλωματική επίθεση εναντίον της Ελλάδας η οποία αναμένεται να κορυφωθεί με την παρουσία του Ταγίπ Ερντογάν στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών, σηματοδοτεί η ομιλία του Τούρκου ηγέτη στην επέτειο των 100 χρόνο της ήττας του Ελληνικού Στρατού στη Μικρά Ασία, που οδήγησε στη Μικρασιατική Καταστροφή και άνοιξε τον δρόμο στη συγκρότηση του τουρκικού κράτους.<br /><br />Ενός κράτους το οποίο ο Ερντογάν θέλει να αναπλάσει βάζοντας το δικό του στίγμα εκεί που μέχρι τώρα υπήρχε το αποτύπωμα του Κεμάλ Ατατούρκ και το αφήγημα που επιλέγει είναι αυτό του αγώνα εναντίον όσων «επιβουλεύονται» το σχέδιο της επανίδρυσης της μεγάλης Τουρκίας ως ισχυρής περιφερειακής και παγκόσμιας δύναμης.<br /><br />Όπως οι «ξένοι» που έστειλαν τον Ελληνικό Στρατό να κατακτήσει τη Μικρά Ασία και να καταστείλει τους Νεότουρκους έτσι και τώρα ο κ. Ερντογάν ανακαλύπτει ένα αντίστοιχο αφήγημα: Είναι οι ΗΠΑ και η Γαλλία και οι άλλες δυτικές δυνάμεις που φθονούν την πρόοδο και τη δύναμη της Τουρκίας και επιστρατεύουν 100 χρόνια μετά τους Έλληνες για να τη χειραγωγήσουν και να μπει φραγμός στα σχέδια αυτά.<br /><br />Πέραν της προφανούς προσπάθειας έξαψης των εθνικιστικών φρονημάτων στο εσωτερικό με την επιστράτευση «έξωθεν εχθρών» που επιβουλεύονται στην ασφάλεια και την πρόοδο της Τουρκίας (που δικαιολογούν έτσι και τις δικές του αδυναμίες και αποτυχίες στην εσωτερική διακυβέρνηση) οι τελευταίες δηλώσεις του Τούρκου ηγέτη δείχνουν όμως ότι οι ελληνοτουρκικές σχέσεις από επιλογή του ιδίου περνούν σε νέα πιο επικίνδυνη φάση.<br /><br /><div>Σε μια ιδιαίτερα λεπτή φάση του μεγάλου παιγνιδιού που παίζει ο Τούρκος ηγέτης με επίκεντρο τις σχέσεις του με την Ρωσία και τη Δύση που αφορά την θέση της χώρας του στο διεθνές στερέωμα αλλά και την επιβίωση της ηγεσίας και του καθεστώτος του, ο Ερντογάν στοχοποιεί την Ελλάδα ως το όργανο όλων εκείνων που δεν τολμούν φανερά αλλά επιχειρούν υπογείως να υπονομεύσουν αυτή την ιστορική μετάβαση στην «νέα Τουρκία».<br /><br />Η εποχή που ο Τούρκος ηγέτης έβλεπε την Ελλάδα ως «εταίρο» και με την οποία επεδίωκε σύμφωνα με τα δικά του λόγια μια «win-win» λυση των προβλημάτων (χωρίς ποτέ βεβαίως να έχει αναλύσει τι ακριβώς θεωρούσε ως τέτοια λύση), έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί.<br /><br />Η Ελλάδα στην αντίληψη της τουρκικής ηγεσίας, αναδεικνύεται σε στρατηγικό αντίπαλο της Τουρκίας, καθώς αποτελεί όλο και περισσότερο, όπως δείχνουν και οι κινήσεις των Αμερικανών, το σταθερό και αξιόπιστο προπύργιο της Δύσης στην ευαίσθητη αυτή περιοχή της Ευρασίας.<br /><br />Επίσης η γεωγραφία, που κατά την τουρκική ηγεσία αδίκησε το τουρκικό έθνος με τις Συνθήκες της Λωζάνης και των Παρισίων, αποτελεί το μεγάλο εμπόδιο για να μπορέσει η Τουρκία να αναδείξει και να προωθήσει τον περιφερειακό ρόλο της καθώς το αίσθημα περικύκλωσης από τα ελληνικά νησιά ουδέποτε εξέλιπε από την Άγκυρα αλλά πλέον μετά και την καθιέρωση του Δόγματος της Γαλάζιας Πατρίδας, ως βασικού πυλώνα της Τουρκικής Εθνικής Πολιτικής, η ανάγκη ανατροπής του καθεστώτος αυτού αποτελεί στρατηγική προτεραιότητα για την Τουρκία.<br /><br />Με την αναφορά του στην ομιλία της 30ης Αυγούστου σε «εχθρική ενέργεια» της Ελλάδας σχετικά με το «στόρυ» που προώθησε η Άγκυρα, περί εγκλωβισμού των τουρκικών F16 από την συστοιχία των S-300 που εδρεύει στην Κρήτη, και ότι η Ελλάδα πλέον δεν είναι ισοδύναμος συνομιλητής της Τουρκίας, ο Ερντογάν κάνει ένα βήμα παραπάνω στρώνοντας το έδαφος όχι μόνο για μια κρίση στο εσωτερικό του ΝΑΤΟ αλλά και για μια θερμή αντιπαράθεση στην οποία θέλει εκ των προτέρων να ενοχοποιήσει την Ελλάδα.<br /><br />Η εναλλακτική θα είναι όπως ο ίδιος θα επιθυμούσε, να δορυφοριοποιηθεί η Ελλάδα, να υποχρεωθεί να συμβιώνει αγόγγυστα με τις ευθείες αμφισβητήσεις της ελληνικής κυριαρχίας, να παραιτηθεί του δικαιώματος της άμυνας, να εγκαταλείψει τις προσπάθειες ενίσχυσης της αποτρεπτικής ισχύος της και φυσικά να αποκηρύξει τις στρατηγικές συμμαχικές σχέσεις και συμφωνίες που έχει συνάψει με τις ΗΠΑ, την Γαλλία, την Αίγυπτο, τα ΗΑΕ ακόμη και με την Σ. Αραβία καθώς και τους ισχυρούς αμυντικούς δεσμούς με το Ισραήλ.<br /><br />Η Άγκυρα έχει σωρεύσει βαρύ διπλωματικό φορτίο στις σχέσεις με την Ελλάδα και θα πρέπει να αναμένεται μια συνολική επίθεση εναντίον της χώρας μας κατά την παρουσία του Προέδρου Ερντογάν στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το τρίτο δεκαήμερο του Σεπτεμβρίου στη Νέα Υόρκη.<br /><br />Εκεί ο Τούρκος πρόεδρος θα προσέλθει με τον «αέρα» του μεσολαβητή στην Ουκρανική κρίση, του ηγέτη της χώρας που έχει κρίσιμο ρόλο στην Συρία, στη Λιβύη, στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν, στη Μαύρη Θάλασσα, αλλά και έναντι του Ιράν, θέλοντας να κεφαλαιοποιήσει διπλωματικά και πολιτικά αυτή την στρατηγική βαρύτητα της Τουρκίας.<br /><br />Σε αυτό το παγκόσμιο φόρουμ όμως εκτιμάται ότι θα επιδιώξει να στραφεί εναντίον της χώρας μας σε όλα τα μέτωπα θέλοντας να υπονομεύσει την διεθνή θέση της χώρας μας, να αποκρούσει όλες τις κατηγορίες για επεκτατισμό και αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας και να υπονομεύσει τις συμφωνίες στρατηγικής συνεργασίας της Ελλάδας με τρίτες χώρες ώστε να την αποδυναμώσει και διπλωματικά και σε επίπεδο αποτροπής.Η ατζέντα που έχει κτίσει η Τουρκία είναι μεγάλη: Η αποστρατικοποίηση των νησιών σε σύνδεση με την ελληνική κυριαρχία σε αυτά, οι «γκρίζες ζώνες», η αναντιστοιχία εναέριου χώρου και χωρικών υδάτων (και συνεπώς η αντιστροφή του ρόλου του παραβάτη του διεθνούς δικαίου με τις αναχαιτίσεις στο Αιγαίο), η «μαξιμαλιστική αντίληψη» της Ελλάδας για τις θαλάσσιες ζώνες στην Ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο, η «καταπίεση» της Μουσουλμανικής μειονότητας στην Θράκη.<br /><br />Και εσχάτως προστέθηκε και η «ενεργοποίηση» των ρωσικών S-300 εναντίον τουρκικών μαχητικών την οποία θα επικαλείται η Τουρκία όχι μόνο ως επιθετική ενέργεια αλλά και ως επιχείρημα για να διασκεδαστούν οι ανησυχίες και να καμφθούν οι έντονες αντιδράσεις της Ουάσιγκτον για την αγορά των S-400 από την Τουρκία.<br /><br />Η Άγκυρα θεωρεί ότι είναι η κατάλληλη στιγμή ώστε να ολοκληρώσει μια σειρά διπλωματικών κινήσεων που χωρίς να είναι το μοναδικό κίνητρο είχαν στόχο να ανατρέψουν μια «Αντιτουρκική Συμμαχία» που έβλεπε να στήνεται σε Ανατολική Μεσόγειο, Μέση Ανατολή, Βόρεια Αφρική και Αραβικό Κόλπο, όπου η Ελλάδα και η Κύπρος είχαν κεντρικό ρόλο, με την στήριξη και των Αμερικανών.<br /><br />Η Αθήνα θα πρέπει να είναι προετοιμασμένη να απαντήσει σε αυτή την διπλωματική επίθεση της Τουρκίας, καθώς από το κλίμα που θα διαμορφωθεί θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό και ο σχεδιασμός του Τ. Ερντογάν για τις επόμενες κινήσεις του τόσο στο Αιγαίο όσο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Και ας μην λησμονούμε ότι ο επιτιθέμενος είναι αυτός που δυστυχώς έχει συνήθως την πρωτοβουλία των κινήσεων και το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού…</div><div><br /></div><div><a href="https://www.liberal.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Να προετοιμαστεί η Ελλάδα διότι θα χρειαστεί να απαντήσει.

Η εμμονική επίθεση του Ερντογάν στην Ελλάδα κρύβει “θησαυρούς”. Του ΝΙΚΟΥ ΜΕΛΕΤΗ Γενικευμένη διπλωματική επίθεση εναντίον της Ελλάδας η οποί...

Διαβάστε την συνέχεια

Έληξε η διορία, τώρα μόνο προσευχές! Με κομμένη την ανάσα για το Κόσοβο.

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2022-09/221733.jpg?itok=Ionm8NVf" width="743" /><br /><br />Η Σερβία ενίσχυσε την εκπαίδευση ορισμένων από τα στρατεύματά της που φρουρούν κοντά στα σύνορα με το Κοσσυφοπέδιο<br /><div class="embedcode" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px; padding: 0px;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin: 10px 0px; max-width: 550px; padding: 0px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1564992825795788800" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOlsibGlua3RyLmVlIiwidHIuZWUiXSwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19ob3Jpem9uX3RpbWVsaW5lXzEyMDM0Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfY2hpbl9waWxsc18xNDc0MSI6eyJidWNrZXQiOiJjb2xvcl9pY29ucyIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfcmVzdWx0X21pZ3JhdGlvbl8xMzk3OSI6eyJidWNrZXQiOiJ0d2VldF9yZXN1bHQiLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3NlbnNpdGl2ZV9tZWRpYV9pbnRlcnN0aXRpYWxfMTM5NjMiOnsiYnVja2V0IjoiaW50ZXJzdGl0aWFsIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19leHBlcmltZW50c19jb29raWVfZXhwaXJhdGlvbiI6eyJidWNrZXQiOjEyMDk2MDAsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZHVwbGljYXRlX3NjcmliZXNfdG9fc2V0dGluZ3MiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3R3ZWV0X2VkaXRfZnJvbnRlbmQiOnsiYnVja2V0Ijoib2ZmIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH19&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1564992825795788800&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.pentapostagma.gr%2Fkosmos%2F7114002_elixe-i-dioria-tora-mono-proseyhes-me-kommeni-tin-anasa-gia-kosobo-binteo&sessionId=5a865351c1c0eaaef09f6e51d8856e488baa985b&siteScreenName=pentapostagma&theme=light&widgetsVersion=1bfeb5c3714e8%3A1661975971032&width=550px" style="border-style: initial; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 922px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="Twitter Tweet"></iframe></div></div><br />Το Κοσσυφοπέδιο, η Σερβία και οι ειρηνευτικές δυνάμεις του ΝΑΤΟ προετοιμάζονταν για ένα νέο κύμα εθνοτικών εντάσεων την Πέμπτη, λίγες ώρες αφότου η Πρίστινα ανακοίνωσε ότι περίπου 50.000 Σέρβοι που ζουν στο βόρειο Κοσσυφοπέδιο θα έχουν περιθώριο δύο μηνών για να αλλάξουν τις πινακίδες κυκλοφορίας των αυτοκινήτων τους, αναφέρει το Reuters. <br /><br />Σε προηγούμενο άρθρο τονίζαμε πως ραγδαίες θα είναι οι εξελίξεις στο Κοσσυφοπέδιο, αφού κάτω από άκρα μυστικότητα, ετοιμάζεται ένα μαζικό πογκρόμ των εναπομεινάντων Σέρβων με την δράση Τούρκων και Τσετσένων.<br /><br />Το Κοσσυφοπέδιο, το οποίο αποτελείται κυρίως από Αλβανούς, έχει προσπαθήσει να εξαναγκάσει τους Σέρβους να αποδεχτούν την εξουσία της Πρίστινα σε γραφειοκρατικά θέματα ρουτίνας από τότε που κέρδισε την ανεξαρτησία του το 2008 μετά από μια σχεδόν δεκαετή εξέγερση κατά της κατασταλτικής κυριαρχίας της Σερβίας. <br /><br />Ανακοινώνοντας την προθεσμία της 31ης Οκτωβρίου για τους αυτοκινητιστές να αλλάξουν τις σερβικές πινακίδες κυκλοφορίας με αυτές που εκδίδει η Πρίστινα, ο πρωθυπουργός του Κοσσυφοπεδίου Αλμπίν Κούρτι περιέγραψε την απόφαση ως "τίποτα περισσότερο ή λιγότερο από μια έκφραση της άσκησης της κυριαρχίας".<br /><br />Την Τετάρτη, ο πρόεδρος της Σερβίας Αλεξάνταρ Βούτσιτς δήλωσε ότι δεν πιστεύει ότι είναι δυνατή μια συμφωνία με το Κόσοβο για το θέμα αυτό. "Από την 1η Σεπτεμβρίου (το Κοσσυφοπέδιο) θα ... προσπαθήσει να αναγκάσει τους Σέρβους να αλλάξουν πινακίδες, ... Δεν νομίζω ότι θα έχουν μεγάλη επιτυχία", δήλωσε στους δημοσιογράφους.<br /><br />Μια προσπάθεια πέρυσι για την εφαρμογή της αδειοδότησης των αυτοκινήτων αντιμετωπίστηκε με διαμαρτυρίες από τους Σέρβους στο βορρά, οι οποίοι υποστηρίζονται από το Βελιγράδι και ζουν κοντά στα σύνορα του Κοσσυφοπεδίου με τη Σερβία. Οι εντάσεις αναζωπυρώθηκαν και πάλι τον περασμένο μήνα αφού η Πρίστινα ανακοίνωσε ότι ο κανόνας θα τεθεί σε ισχύ την 1η Σεπτεμβρίου, γεγονός που ώθησε τους Σέρβους να στήσουν οδοφράγματα.<br /><br />Οι εντάσεις μειώθηκαν αφού ο Κούρτι, υπό την πίεση των ΗΠΑ και της ΕΕ, συμφώνησε να αναβάλει τη μετάβαση. Τα οδοφράγματα απομακρύνθηκαν υπό την επίβλεψη του ΝΑΤΟ, το οποίο έχει περίπου 3.700 ειρηνευτές στο Κοσσυφοπέδιο. διαβάστε περισσότερα<br /><br />Το υπουργείο Άμυνας της Σερβίας, η οποία αρνείται να αναγνωρίσει το ανεξάρτητο Κοσσυφοπέδιο και το θεωρεί αναπόσπαστο τμήμα της σερβικής επικράτειας, δήλωσε την Τετάρτη ότι ενίσχυσε την εκπαίδευση ορισμένων από τα στρατεύματά της που φρουρούν κοντά στα σύνορα με το Κοσσυφοπέδιο.<br /><br />"Η εκπαίδευση πραγματοποιείται προκειμένου να διατηρηθεί υψηλός βαθμός ετοιμότητας μάχης των εμπλεκόμενων μονάδων και η ικανότητά τους να αντιδρούν γρήγορα σε περίπτωση ανάγκης και να διασφαλίζουν την ειρήνη και την ασφάλεια κατά μήκος της διοικητικής γραμμής", ανέφερε το υπουργείο.<br /><br />Ωστόσο, ο υποστράτηγος Ferenc Kajari, διοικητής της ειρηνευτικής αποστολής του ΝΑΤΟ στο Κοσσυφοπέδιο, προσπάθησε να διαλύσει τους φόβους για επικείμενη σύγκρουση, καθώς οι ειρηνευτές διασκορπίστηκαν σε όλη την περιοχή για να προλάβουν το ενδεχόμενο βίας.<br /><br />"Δεν βλέπουμε κανενός είδους ένδειξη ακόμη και προετοιμασίας για πόλεμο ... Όσοι σκέφτονται υπεύθυνα δεν πρέπει να μιλούν για πόλεμο", δήλωσε ο Kajari, ένας Ούγγρος, στο Reuters σε συνέντευξή του την Τετάρτη.<br />Οι συνομιλίες αποτυγχάνουν <br /><br />Οι συνομιλίες μεταξύ του Κοσσυφοπεδίου και της Σερβίας υπό την αιγίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των απεσταλμένων των ΗΠΑ έχουν μέχρι στιγμής αποτύχει να επιλύσουν το ζήτημα, αν και το Βελιγράδι και η Πρίστινα κατέληξαν την περασμένη εβδομάδα σε συμφωνία για τη χρήση των προσωπικών εγγράφων ταυτότητας. διαβάστε περισσότερα<br /><br />Οι Σέρβοι αποτελούν το 5% των 1,8 εκατομμυρίων κατοίκων του Κοσσυφοπεδίου. Η Σερβία κατηγορεί το Κοσσυφοπέδιο ότι καταπατά τα δικαιώματα αυτής της εθνικής μειονότητας, κατηγορία που αρνείται η Πρίστινα.<br /><br />Το Κοσσυφοπέδιο αναγνωρίζεται από περίπου 100 χώρες, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών και όλων των κρατών μελών της ΕΕ, εκτός από πέντε, αλλά όχι από ορισμένα άλλα κράτη, κυρίως τη Ρωσία και την Κίνα.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Έληξε η διορία, τώρα μόνο προσευχές! Με κομμένη την ανάσα για το Κόσοβο.

Η Σερβία ενίσχυσε την εκπαίδευση ορισμένων από τα στρατεύματά της που φρουρούν κοντά στα σύνορα με το Κοσσυφοπέδιο Το Κοσσυφοπέδιο, η Σερβία...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Ερντογάν εργαλειοποιεί την Μικρασιατική Καταστροφή, η Αθήνα κοιτάζει…

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/08/erdogan-mikra-asia.jpg" /><br /><br /><b>Τάρκας Αλέξανδρος</b><br />Η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη (αν και διαθέτει, σε κάποιον βαθμό, το ελαφρυντικό των δυσχερειών της πανδημίας) οργάνωσε κατά τρόπο ανεπαρκή και χωρίς διπλωματικά οφέλη τους περυσινούς εορτασμούς της 200ής επετείου του Αγώνα της Ανεξαρτησίας, αλλά αποδείχθηκε ακόμα χειρότερη (και άνευ δικαιολογιών) στη διεθνή επικοινωνιακή αξιοποίηση των 100 ετών από την Μικρασιατική Καταστροφή και των τότε τουρκικών θηριωδιών.<br /><br />Απόλυτη σιωπή! Κι ας αξιοποιεί, στο έπακρο, το ζήτημα ο Τούρκος πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν με τη δική του εκδοχή της Ιστορίας. Και επιπλέον, το ακόμα σημαντικότερο, προς επίτευξη του σύγχρονου στόχου της Άγκυρας για μερική ή συνολική αναθεώρηση της Συνθήκης της Λωζάννης ή διαστρέβλωση σημαντικών όρων της ίδιας και άλλων διεθνών συμβατικών κειμένων (π.χ. για τη στρατιωτικοποίηση των νησιών). Έτσι φτάσαμε στο συγχαρητήριο μήνυμα του Αρχηγείου Χερσαίων Δυνάμεων του ΝΑΤΟ(!) προς την Τουρκία για την νίκη της επί της Ελλάδος, μήνυμα, το οποίο τελικώς αποσύρθηκε μετά το διάβημα του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών.<br /><br />Η προβολή των πραγματικών γεγονότων, που είναι αναμφισβήτητα υπέρ της Ελλάδος από τον χρόνο ανάληψης της συμμαχικής εντολής διοίκησης, τον Μάιο του 1919 (με υλοποιημένη τη μέριμνα ισοπολιτείας χριστιανών και μουσουλμάνων), μέχρι και την Καταστροφή του Αυγούστου-Σεπτεμβρίου 2022, δεν αφορά μόνον τους μελετητές της Ιστορίας. Πρόκειται για ζήτημα μεγάλης σημασίας και ως προς τις τρέχουσες και τις μελλοντικές διπλωματικές εξελίξεις.<br /><br />Γιατί αν, ο μη γένοιτο, η Ελλάδα βρεθεί αντιμέτωπη στρατιωτικά με την Τουρκία, με μια κρίση τύπου Ιμίων ή κάτι πολύ μεγαλύτερο, θα πρέπει να έχει γίνει κάποια στοιχειώδης ενημερωτική προεργασία. Μπορεί οι ταχύτητες της σημερινής εποχής του κυβερνοχώρου και των ψηφιακών μέσων να μην επιτρέπουν μεγάλη εμβάθυνση σε δυσνόητα θέματα, αλλά και η τελευταία λεπτομέρεια μπορεί να μετρήσει στα μάτια του ξένου διπλωμάτη ή δημοσιογράφου και στη διεθνή κοινή γνώμη.<br /><br />Αδράνεια του κυβερνητικού επιτελείου<br /><br />Δυστυχώς, πέρα από δηλώσεις εσωτερικής –και πρόσκαιρης τηλεοπτικής– κατανάλωσης, ο πρωθυπουργός δεν έδωσε τις απαραίτητες οδηγίες. Ούτε για την επίσημη προβολή του θέματος από τις πρεσβείες μας διεθνώς, ούτε για την ανεπίσημη διαφώτιση ανεξάρτητων ή φιλικά διακείμενων ξένων ομίλων μέσων ενημέρωσης και μεμονωμένων δημοσιογράφων, όπως κάνουν όλα τα σοβαρά κράτη.<br /><br />Το κυβερνητικό επιτελείο αποδείχθηκε υψηλών ως εκπληκτικών ικανοτήτων κατά την πρώτη διετία της θητείας του κ. Μητσοτάκη, επιτυγχάνοντας ύμνους των ξένων Μέσων για το μεταρρυθμιστικό ως “μεσσιανικό” έργο του, αλλά αδρανεί στην επέτειο της Μικρασιατικής Καταστροφής και την αντίδραση έναντι της εν εξελίξει τουρκικής προπαγάνδας. Όχι βέβαια ότι, εν μέσω πανευρωπαϊκής αγανάκτησης για τις υποκλοπές και τις διώξεις του Τύπου από τον σημερινό πρωθυπουργό, το επιτελείο του θα μπορούσε να επιτύχει κάτι σημαντικό, αλλά δεν προσπάθησε καν. Το θέμα μάλλον ήταν εκτός των ενδιαφερόντων του Μαξίμου τους προηγούμενους μήνες, όταν ακόμα η εικόνα της Ελλάδας στο εξωτερικό ήταν καλύτερη.<br /><br />Γενικά, δεν τιμά το σημερινό πολιτικό σύστημα ότι οι τελευταίες σοβαρές προσπάθειες και εκτεταμένες καμπάνιες διαφώτισης της διεθνούς κοινής γνώμης για τη Μικρά Ασία και τη σύγχρονη επιθετικότητα της Τουρκίας στο Αιγαίο έγιναν… το 1982 από τον τότε υφυπουργό Εξωτερικών Γιάννη Καψή και το 1992 από τους, διαδοχικά, εκπροσώπους Τύπου του υπουργείου Εξωτερικών Μανόλη Καλαμίδα και Δημήτρη Αβραμόπουλο, στην προ διαδικτύου εποχή. Έκτοτε, απολύτως τίποτα! Το Μέγαρο Μαξίμου θα έπρεπε επιτέλους να κινητοποιηθεί μετά και τη βαριά ήττα κατοχύρωσης του όρου “TurkAegean” από την Άγκυρα, αλλά, πέρα από κάποια νομικά βήματα στις ΗΠΑ (κυρίως διαδικαστικού χαρακτήρα), ούτε σε αυτό το συγγενές διπλωματικό μέτωπο έχει γίνει κάτι σημαντικό από την ελληνική πλευρά.<div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο Ερντογάν εργαλειοποιεί την Μικρασιατική Καταστροφή, η Αθήνα κοιτάζει…

Τάρκας Αλέξανδρος Η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη (αν και διαθέτει, σε κάποιον βαθμό, το ελαφρυντικό των δυσχερειών της πανδημίας) οργάνω...

Διαβάστε την συνέχεια

Το “Δίλημμα του Μαλάκα” σε έκδοση Ερντογάν!

<img height="360" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/09/galazia-patrida-erdogan.jpg" width="763" /><br /><br /><b>Αδαλής Γιώργος</b><br />Γνωρίζω ότι έχετε εξοργιστεί από τον τίτλο, αλλά θα δείτε ότι δεν είναι αυτό που νομίζετε! Σκοπό έχω να παρουσιάσω το “Δίλημμα του Μαλάκα” και στη συνέχεια την εκδοχή του στο πλαίσιο των ελληνοτουρκικών. Πρόκειται για γεωπολιτική, ενέργεια και θαλάσσιους δρόμους του σύγχρονου εμπορίου! Μια από τις πέντε πιο στρατηγικής σημασίας θαλάσσιες περιοχές του πλανήτη είναι το “στενό του Μαλάκα” (Strait of Malacca).<br /><br />Όπως θα δείτε στον χάρτη, πρόκειται για ένα στενό μήκους 930 χλμ, μεταξύ της χερσονήσου της Μαλαισίας και του ινδονησιακού νησιού Σουμάτρα. Αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους ναυτικούς δρόμους και πήρε το όνομά του από το σουλτανάτο Μαλάκα που κυβέρνησε το στενό την περίοδο 1400-1511 μ.Χ. Διοικητικό Κέντρο της περιοχής ήταν η σημερινή πόλη Μαλάκα στην Μαλαισία.<br /><br />Το στενό Μαλάκα βρίσκεται μεταξύ Ινδικού και του Ειρηνικού Ωκεανού, συνδέοντας μεγάλες ασιατικές οικονομίες (Ινδία, Ταϊλάνδη, Ινδονησία, Μαλαισία, Φιλιππίνες, Σιγκαπούρη, Βιετνάμ, Κίνα, Ιαπωνία, Ταϊβάν και Νότια Κορέα). Το Στενό είναι τμήμα του Θαλάσσιου Δρόμου του Μεταξιού (One Belt One Road), που εκτείνεται από την κινεζική ακτή προς το νότιο άκρο της Ινδίας έως τη Μομπάσα, από εκεί μέσω της Ερυθράς Θάλασσας και του Σουέζ στη Μεσόγειο, στον Πειραιά και στην Τεργέστη με τις σιδηροδρομικές συνδέσεις με την Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη.<br /><br />Αποτελεί το πιο πολυσύχναστο θαλάσσιο στενό μιας και από εκεί περνάνε κάθε χρόνο πάνω από 120.000 πλοία, που μεταφέρουν το 30% των εμπορευόμενων αγαθών παγκοσμίως. Πάνω από το ένα τέταρτο του συνόλου του πετρελαίου που μεταφέρεται δια θαλάσσης διέρχεται από το στενό του Μαλάκα. Καθημερινά, διέρχονται από εκεί 19.000.000 βαρέλια πετρελαίου! Το βύθισμα μερικών από τα μεγαλύτερα πλοία (κυρίως πετρελαιοφόρων) υπερβαίνει το ελάχιστο βάθος του στενού (25 μέτρα).<br /><br /><br /><img height="335" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/08/2022-08-31-5.png" width="672" /><br /><br />Αυτό το ρηχό σημείο εμφανίζεται στο στενό της Σιγκαπούρης και έτσι το μέγιστο μέγεθος ενός πλοίου που μπορεί να περάσει από το στενό αναφέρεται ως MalaccaMax. Tα πλοία που ξεπερνούν το Malaccamax πρέπει να k;anoyn παράκαμψη χιλιάδων μιλίων για να χρησιμοποιήσουν τα στενά Lombok, <a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Makassar_Strait">Makassar Strait</a>, <a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Sibutu_Passage">Sibutu Passage</a> και <a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Mindoro_Strait">Mindoro Strait</a>, αυξάνοντας το μεταφορικό κόστος.<div><br />Το “Δίλημμα του Μαλάκα”!<br /><br />Η Κίνα εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις εισαγωγές υδρογονανθράκων. Εκτός από τη Ρωσία, οι άλλοι προμηθευτές της βρίσκονται στη Μέση Ανατολή και Αφρική. Περισσότερο από το 70% των εισαγωγών πετρελαίου και LNG της Κίνας μεταφέρεται μέσω του “στενού του Μαλάκα”, γεγονός που το καθιστά ζωτικό δίαυλο για την ενεργειακή ασφάλεια και το εξωτερικό εμπόριο της Κίνας. Πράγματι –σύμφωνα με υπολογισμούς του Κέντρου Στρατηγικών και Διεθνών Μελετών (CSIS)– περίπου το 20% του παγκόσμιου θαλάσσιου εμπορίου και το 60% των εμπορικών ροών της Κίνας διακινούνται μέσω του στενού.<br /><br />Το Νοέμβριο 2003, ο τότε Κινέζος Πρόεδρος Hu Jintao μίλησε για το “Δίλημμα του Μαλάκα”! Σε τί συνίσταται αυτό το δίλλημα που μετατράπηκε σε γεωστρατηγική σταθερά για την Κίνα; Συνίσταται στην έλλειψη εναλλακτικών θαλάσσιων διαδρομών στην περίπτωση που το “στενό του Μαλάκα” υφίστατο ναυτικό αποκλεισμό από εχθρική προς την Κίνα δύναμη. Ο Πρόεδρος Hu Jintao είχε πει ότι «ορισμένες δυνάμεις καταπάτησαν και προσπάθησαν να ελέγξουν τη ναυσιπλοΐα μέσω του στενού του Μαλάκα… Είναι σαφές ότι ορισμένες δυνάμεις, με το πανίσχυρο Πολεμικό τους Ναυτικό, ελέγχουν τις οδούς επικοινωνίας στο στενό, οπότε χρειαζόμαστε επειγόντως να ενισχύσουμε το δικό μας Ναυτικό», είχε πει το 2003, φωτογραφίζοντας τις ΗΠΑ.<br /><br />Πράγματι, από τότε η Κίνα μπήκε σε δρόμο υπερενίσχυσης του Ναυτικού της! Αυτήν ακριβώς τη στρατηγική ακολουθεί και ο Ερντογάν στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο με τη “Γαλάζια Πατρίδα”. Ένας επιπλέον παράγοντας που δυσκολεύει περαιτέρω την κατάσταση της Κίνας είναι η κακή σχέση της με την Ινδία. Η θέση της Ινδίας στο σταυροδρόμι των πιο σημαντικών οδών μεταφοράς στον Ινδικό Ωκεανό αποτελεί ισχυρό πλεονέκτημα σε περίπτωση πολέμου. Στην περίπτωσή μας, τα νησιά του Αιγαίου και η Κύπρος έχουν υπό προϋποθέσεις τη δυνατότητα να ελέγξουν τις θαλάσσιες οδούς στην περιοχή.<br /><br />Σύμφωνα με κινεζικό έγγραφο που διέρρευσε το 2015 «η παραδοσιακή νοοτροπία ότι η γη υπερτερεί της θάλασσας πρέπει να εγκαταλειφθεί και πρέπει να δοθεί μεγάλη σημασία στη διαχείριση των θαλασσών και των ωκεανών και στην προστασία των θαλάσσιων δικαιωμάτων και συμφερόντων». Θυμηθείτε ότι από την ίδια περίπου εποχή η Τουρκία εγκαταλείπει το δόγμα της χερσαίας δύναμης και στρέφεται στη θάλασσα.</div><div><br />Το Στενό του Μαλάκα για την Κίνα<br /><br />Οι ανησυχίες του Πεκίνου σχετίζονται με το “Στενό του Μαλάκα” και την Θάλασσα της Νότιας Κίνας, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι το αμερικανικό Ναυτικό (7ος και 5ος Στόλος) ελέγχει τους θαλάσσιους δρόμους από τις ακτές της Αφρικής έως την Ανατολική Ασία. Από την εποχή του Deng Xiaoping, η Κίνα επωφελήθηκε από την ελεύθερη ναυσιπλοΐα και την ασφάλεια στα ασιατικά ύδατα. Αυτό το “παράθυρο ευκαιρίας” επέτρεψε στην κινεζική οικονομία να πραγματοποιήσει άλματα και να μετατραπεί σε μεγάλη εξαγωγική δύναμη.<br /><br />Η Κίνα προσπαθεί να αμβλύνει το “Δίλημμα του Μαλάκα” και με άλλο τρόπο, εκτός από την ενίσχυση του Πολεμικού Ναυτικού της. Μειώνει την εξάρτηση από τις εισαγωγές ενέργειας από τη Μέση Ανατολή, όπως επιχειρεί να οικοδομήσει και ένα χερσαίο δρόμο για το εξαγωγικό της εμπόριο προς Δυσμάς με το “Νέο Δρόμο του Μεταξιού”. Η συνεργασία με το Πακιστάν μέσω του Οικονομικού Διαδρόμου Κίνας-Πακιστάν (CPEC) θεωρήθηκε ως ευκαιρία για την απόκτηση μίας επιπλέον πρόσβασης στον Ινδικό Ωκεανό μέσω και της κατασκευής ενός νέου αγωγού φυσικού αερίου. Ωστόσο, η πολύ δύσκολη τοπογραφία των Ιμαλαΐων και το υψηλό κόστος διέλευσης καθιστούν μια τέτοια επένδυση ασύμφορη.<br /><br />Επιπλέον, η περιοχή είναι γεωπολιτικά ασταθής και ευάλωτη ειδικά σε περίπτωση σύγκρουσης με την Ινδία. Η Κίνα προσδοκά να αξιοποιήσει και τη δυνατότητα της Βόρειας Θαλάσσιας Διαδρομής (NSR) στον Αρκτικό Κύκλο, η οποία είναι πολύ πιο σύντομη και ως εκ τούτου φτηνότερη. Η διαδρομή αυτή, ωστόσο, διέρχεται ανοικτά των βόρειων ρωσικών ακτών, γεγονός που την καθιστά ευάλωτη για όποιον έχει εχθρική σχέση με τη Μόσχα. Αυτός είναι ένας πρόσθετος λόγος που ωθεί την Κίνα προς τη Ρωσία.<br /><br />Προς το παρόν, πάντως, η διαδρομή αυτή δεν προσφέρεται λόγω του πάγου και ως εκ τούτου δεν μπορεί να είναι εναλλακτική στις διαδρομές μέσω του Ινδικού και του Ειρηνικού Ωκεανού. Μια λύση για την μείωση της εξάρτησης από τις εισαγωγές πετρελαίου από τον Περσικό είναι η ανάπτυξη των ΑΠΕ και των ηλεκτροκίνητων οχημάτων. Ωστόσο, αυτή η διαδικασία απαιτεί πολλά χρόνια. Συνεπώς, το “Δίλημμα του Μαλάκα” θα συνεχίσει να υφίσταται για την Κίνα, δεδομένου ότι οι ΗΠΑ χρησιμοποιούν τη ναυτική ισχύ τους σαν εργαλείο άτυπης πίεσης.</div><div><br />Το “Δίλημμα του Μαλάκα” αλά Ερντογάν<br /><br />Ο Ερντογάν, λοιπόν, που επιχειρεί να κάνει την Τουρκία μια μικρή Κίνα στα σύνορα της Ευρώπης, έχει το ίδιο δίλημμα των Κινέζων στο τόξο Αιγαίο-Ανατολική Μεσόγειος. Όλες οι κινήσεις του, ειδικά μετά την έκρηξη και την καταστροφή του λιμανιού στη Βηρυτό, δείχνουν ότι επιδιώκει με την προβολή ισχύος να θέσει υπό τον έλεγχό του τους θαλάσσιους δρόμους της Ανατολικής Μεσογείου και της Μαύρης Θάλασσας! Στο πλαίσιο αυτό πιέζει ασφυκτικά για αποστρατικοποίηση των ελληνικών νησιών, επειδή φοβάται ότι ο γαλλικός και αμερικανικός στόλος ενδέχεται να του ασκήσουν ασφυκτική πίεση. Γι’ αυτό ενισχύει το Πολεμικό Ναυτικό του ακόμα και εις βάρος της Αεροπορίας του.<br /><br />Ο Ερντογάν επιδιώκει να απαλλαγεί από κάθε παλαιά συνθήκη για το καθεστώς των Στενών, έτσι ώστε η Τουρκία να ασκεί απόλυτο έλεγχο. Αυτό το γεωοικονομικό-γεωστρατηγικό στόχο έχει η νέα διώρυγα που σχεδιάζει να κατασκευάσει στην ευρωπαϊκή Τουρκία. Επικαλούμενος περιβαλλοντολογικούς λόγους ουσιαστικά θα καταστήσει απαγορευτική τη δίοδο από το Βόσπορο. Ένα πρώτο βήμα είναι η πρόσφατη αύξηση των τελών διέλευσης των πλοίων από τον Βόσπορο κατά 400%, η οποία πλήττει τη διεθνή ναυσιπλοΐα και άρα και τους Έλληνες εφοπλιστές! Εάν σ’ αυτό προστεθούν και όλα τα προαναφερθέντα για τα ελληνικά νησιά και τη “Γαλάζια Πατρίδα”, καθίσταται προφανές ότι η Τουρκία θα αποκτήσει δεσπόζουσα θέση στους ζωτικούς για τη Δύση θαλάσσιους δρόμους της Μεσογείου.<br /><br />Και ενώ το “Δίλλημα του Μαλάκα” έχει χαρακτήρα απειλής για την Κίνα, το αντίστοιχο δίλημμα του Ερντογάν έχει επιθετικό χαρακτήρα. Επιδιώκει να θέσει υπό τον έλεγχό του τις θαλάσσιες οδούς σε βάρος των άλλων κρατών της περιοχής, πρωτίστως της Ελλάδας και της Κύπρου, αλλά και της Αιγύπτου, του Ισραήλ, του Λιβάνου και της Συρίας. Στην πραγματικότητα και σε βάρος της Γαλλίας, της Ιταλίας, ακόμα και της Ισπανίας.<br /><br />Με το δικό του “δίλλημα του Μαλάκα”, ο Ερντογάν έχει καταφέρει σε σημαντικό βαθμό να ακινητοποιήσει την Ελλάδα σε ένα “chicken game”! Δυστυχώς, η κυβέρνηση Μητσοτάκη ουσιαστικά εγκατέλειψε την αξιοποίηση των ελληνικών υδρογονανθράκων, ακόμα και στη δυτική Ελλάδα(!), αφήνοντας την πρωτοβουλία κινήσεων στην Τουρκία. Η ουσία παραμένει αναλλοίωτη, ανεξάρτητα από τι πρεσβεύει πολιτικά ο καθένας! Η Τουρκία αντιγράφει και την Κίνα και τη Ρωσία στην Ουκρανία, κατά τρόπο που την φέρνει σε μεγάλη απόκλιση από τη Δύση.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το “Δίλημμα του Μαλάκα” σε έκδοση Ερντογάν!

Αδαλής Γιώργος Γνωρίζω ότι έχετε εξοργιστεί από τον τίτλο, αλλά θα δείτε ότι δεν είναι αυτό που νομίζετε! Σκοπό έχω να παρουσιάσω το “Δίλημμ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Το απόρρητο υποτάσσεται στην κάθαρση» η θέση Καραμανλή για τις υποκλοπές που «στριμώχνει» την κυβέρνηση.

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/09/karamanlis3.jpeg"><img src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/09/karamanlis3-696x421.jpeg" /></a><br /><br />Τα όσα είπε χθες το βράδι από τα Ανώγεια της Κρήτης ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής για το θέμα των υποκλοπών προφανώς επιταχύνουν τις πολιτικές εξελίξεις , όσο κι αν στο Μέγαρο Μαξίμου θα συνεχίσουν να υποστηρίζουν ότι δεν αλλάζει τίποτα στο σχεδιασμό τους. Το «όλα στο φως» που ζήτησε ο πρώην πρωθυπουργός αλλά και η επισήμανση ότι «το απόρρητο υποτάσσεται στην κάθαρση» έχουν φέρει την κυβέρνηση σε εξαιρετικά δύσκολη θέση.<br /><br /><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="340" src="https://www.youtube.com/embed/Cbi9VdIqwRA" width="760" youtube-src-id="Cbi9VdIqwRA"></iframe><br /><br /> Η παρέμβαση Καραμανλή που αναμενόταν έρχεται να προστεθεί σε ένα μπαράζ επικριτικών άρθρων από πολύ μεγάλα μέσα ενημέρωσης της Ευρώπης και των ΗΠΑ.Η κυβέρνηση μπορεί να επιμένει στα «σενάρια συνωμοσίας» αλλά δεν μπορεί όλο το σύμπαν ,ξαφνικά να έχει συνωμοτήσει για «να πέσει» ο κ.Μητσοτάκης.<br /><br />Σε αυτό το κλίμα συνεδριάζει σήμερα η Επιτροπή Θεσμών & Διαφάνειας για το θέμα των υποκλοπών.<br /><br />Θέμα «αυτοπροστασίας της διαδικασίας» έθεσε ο πρόεδρος του Κοινοβουλίου Κώστας Τασούλας, χθες, κατά τη διάσκεψη των προέδρων της Βουλής, η οποία εξέτασε την οργάνωση της σημερινής απόρρητης συνεδρίασης της Επιτροπής Θεσμών & Διαφάνειας για την υπόθεση των παρακολουθήσεων. Όπως ανέφερε ο κ. Τασούλας στους κοινοβουλευτικούς συντάκτες, ζήτησε από τους εκπροσώπους κομμάτων να βοηθήσουν να μην έχουμε φαινόμενα απευθείας μετάδοσης της απόρρητης διαδικασίας. Θα πρέπει να απευθυνθεί σε υπουργούς της κυβέρνησης πρώτα απ ΄ όλα.<br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/08/avtias_theodorikakos.png"><img height="291" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/08/avtias_theodorikakos.png" width="640" /></a><br /><br />Για τη διαδικασία καθ΄ εαυτή, ο κ. Τασούλας είπε ότι πρόκειται για ακρόαση (των προσκεκλημένων) η οποία ουσιαστικά αποτελεί κοινοβουλευτικό έλεγχο και ότι η Επιτροπή δεν λειτουργεί ως εισαγγελέας Πρωτοδικών. Σημείωσε επίσης ότι τα υπό ακρόαση πρόσωπα θα εισέλθουν όλοι μαζί στην κλειστή συνεδρίαση και ότι θα μιλήσουν/ερωτηθούν με τη σειρά τους.<br /><br />Στην πρόταση κομμάτων της αντιπολίτευσης να δημοσιευθούν τα πρακτικά της συνεδρίασης, χωρίς όσα στοιχεία αφορούν στην εθνική ασφάλεια και την άμυνα, ο κ. Τασούλας είπε ότι από τον κανονισμό προβλέπεται μόνο η έκδοση ενός “πορίσματος”, δηλαδή ενός συμφωνηθέντος κειμένου εν είδει συμπερασμάτων. Αυτή είναι η μόνη διέξοδος, ωστόσο (η συμφωνία σε ένα τέτοιο πόρισμα) αποτελεί «εντυπωσιακή πρόκληση» είπε ο κ. Τασούλας.<br /><br />Ο πρόεδρος της Βουλής είπε ότι υπήρξε υπόδειξη προς τους βουλευτές, να μην πάρουν μαζί τους τα κινητά τους τηλέφωνα, εντός της αίθουσας συνεδρίασης της επιτροπής.<br /><br />Σημειώνεται ότι προσκλήσεις για τη σημερινή συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας έχουν απευθυνθεί στους:<br /><br />– Χρήστο Ράμμο, πρόεδρο της Αρχής Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών, επίτιμο αντιπρόεδρο του Συμβουλίου της Επικρατείας,<br /><br />– Γρηγόριο Δημητριάδη, τέως γενικό γραμματέα Πρωθυπουργού,<br /><br />– Βασιλική Βλάχου, εισαγγελέα Εφετών Αθηνών, εποπτεύουσα την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών,<br /><br />– Παναγιώτη Κοντολέοντα, τέως Διοικητή της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (Ε.Υ.Π.),<br /><br />– Θεμιστοκλή Δεμίρη, διοικητή της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (Ε.Υ.Π.),<br /><br />– Κωνσταντίνο Τζαβέλλα, εισαγγελέα Εφετών Αθηνών,<br /><br />– Θεόδωρο Δραβίλλα, πρώην διοικητή της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (Ε.Υ.Π.), και<br /><br />– Ιωάννη Ρουμπάτη, πρώην διοικητή της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (Ε.Υ.Π.).<br /><br />Έχει επίσης προσκληθεί να παραστεί, ο υπουργός Επικρατείας, Γεώργιος Γεραπετρίτης<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /></div>

«Το απόρρητο υποτάσσεται στην κάθαρση» η θέση Καραμανλή για τις υποκλοπές που «στριμώχνει» την κυβέρνηση.

Τα όσα είπε χθες το βράδι από τα Ανώγεια της Κρήτης ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής για το θέμα των υποκλοπών προφανώς επιταχύνουν τι...

Διαβάστε την συνέχεια

Το “παιχνίδι” για αποσταθεροποίηση της Ελλάδας έχει μερικές περίεργες “διακλαδώσεις”.

<img height="383" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/06/Dead_End.jpg" width="777" /><br /><br /><div>Σχολιάζει ο <b>ΜΙΧΑΗΛ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ</b><br />Τα σύννεφα στον ουρανό της Νοτιοανατολικής Μεσογείου διαρκώς πυκνώνουν. Το μεγάλο παιχνίδι για τη θέση που θα λάβει η Τουρκία στην υπό ανάδυση αρχιτεκτονική ασφαλείας, αφού τελειώσει προφανώς ο πόλεμος στην Ουκρανία, εάν δεν μας προκύψει κάποιος άλλος στην πορεία, απασχολεί την Ουάσιγκτον και τη Μόσχα, με το Πεκίνο να παρακολουθεί με μεγάλο και αυτονόητο ενδιαφέρον τις εξελίξεις, επιχειρώντας να επηρεάσει παρασκηνιακά τις εξελίξεις.<br /><br />Σε αυτή την «ωραία ατμόσφαιρα», για να θυμηθούμε και γνωστή ελληνική με τον μακαρίτη τον Ντίνο Ηλιόπουλο, ο Ερντογάν βυσσοδομεί σε καθημερινή βάση κατά της Ελλάδας. Τα πρωτοπαλίκαρα του καθεστώτος του ακολουθούν κατά πόδας. Η δε αντιπολίτευση που ζητά την κεφαλή του Ρετζέπ Ταγίπ επί πίνακι, πλειοδοτεί σε εθνικισμό και μέμφεται τον Τούρκο πρόεδρο για… υποχωρητικότητα έναντι της Ελλάδας. Το σκηνικό είναι εντελώς παρανοϊκό.<br /><br />Οι κραυγές των Τούρκων συνοδεύονται από ενέργειες που δείχνουν μια Τουρκία να ψάχνεται συνεχώς για στρατιωτική εμπλοκή. Τους χωρίς προηγούμενο υψηλούς τόνους τους συντηρούν μάλιστα παρότι στρατιωτικά η κατάσταση δεν είναι ίδια με αυτή των προηγούμενων ετών και αν μη τι άλλο δεν χρειάζεται να είσαι και… στρατηγός για να αντιληφθείς ότι μια στρατιωτική σύγκρουση δεν θα οδηγούσε καμία πλευρά σε έναν υγιεινό περίπατο.<br /><br />Το μεταναστευτικό έχει χτυπήσει και πάλι την πόρτα της χώρας. Τα γνωστά πλήγματα στην Ελλάδα αποκαλύπτουν μια ιδιαίτερη ευαισθησία από το αριστερό άκρο του γερμανικού πολιτικού φάσματος, που θα μπορούσε όμως να καλύπτει πολλούς περισσότερους που ενδιαφέρονται για το ζήτημα. Όχι φυσικά για τους μετανάστες και τους πρόσφυγες, αλλά για το μέλλον των σχέσεων με την Τουρκία. Αυτό που διακυβεύεται είναι αιώνες γεωστρατηγικού προσανατολισμού και όχι μόνο για τη Γερμανία.<br /><img src="" /><br /><br /><img src="" /><br />Δημοσιογράφος που σπούδασε στην Κωνσταντινούπολη και έζησε εκεί ως ανταποκριτής του γερμανικού περιοδικού Der Spiegel στην Τουρκία, αναπτύσσοντας ειδικές σχέσεις με πολλούς θεσμούς και πρόσωπα στη χώρα, επιτίθεται με πρωτοφανή σφοδρότητα στην Ελλάδα, δίνοντας την εντύπωση ότι τα πράγματα… δεν ξεχειλίζουν κιόλας από ανθρωπιστικά ιδανικά ως κίνητρα.<br /><br />Γράφει και ζητά στήριξη του Ερντογάν από όλους για να εισβάλλει στο Ιντλίμπ της Συρίας, να το ελέγξει για να γυρίσουν υποτίθεται οι πρόσφυγες από τη Συρία στην περιοχή! Αυτό υποτίθεται θα μειώσει τη μεταναστευτική πίεση. Τι κι αν εκεί εξακολουθεί να είναι το τελευταίο καταφύγιο ισλαμιστών μαχητών. Τι κι αν αυτό εμμέσως αποδεικνύει την εργαλειοποίηση των μεταναστών που εμφανίζονται στα ελληνικά, δηλαδή στα ευρωπαϊκά σύνορα. Ποιος ασχολείται…<br /><br />Η μόχλευση της κατάστασης συνεχίζεται από όλες τις πλευρές. Την ίδια στιγμή, στο εσωτερικό της Ελλάδας, ο πρωθυπουργός διαπιστώνει ότι σε Ρωσία και Τουρκία θα επιθυμούσαν άλλη κυβέρνηση από τη σημερινή. Πρόκειται για μια κουβέντα με ξεκάθαρα και εσωτερική και εξωτερική πολιτική στόχευση. Σε κάθε περίπτωση αντανακλά στην εξωτερική πολιτική που έχει ασκηθεί απέναντι στις δυο αυτές χώρες.<br /><br />Το DP έχει εκφράσει τις διαφωνίες του για το ύφος της τοποθέτησης της Αθήνας απέναντι στη Μόσχα, όσο και την προσυπογραφή της ακολουθούμενης στάσης απέναντι στην Τουρκία, με έμφαση την προσπάθεια άρνησης επί του πεδίου των τουρκικών αναθεωρητικών στόχων. Η αναφορά του πρωθυπουργού μοιάζει και με προειδοποίηση στο εσωτερικό και το εξωτερικό.<br /><br />Εάν η κυβέρνηση πέσει, αυτό θα θεωρηθεί αυτομάτως ως επιτυχία της Ρωσίας. Σημαίνει όμως και ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν θεωρεί τη δυτική στήριξη δεδομένη και συνιστά έμμεση αιχμή ότι όσοι θεωρεί πως τον υπονομεύουν εξυπηρετούν συνειδητά ή όχι τα ρωσικά συμφέροντα! Με αυτό ως δεδομένο, η κατάσταση στην Ελλάδα απέχει πολύ από το να καθησυχάζει για τη συνοχή του εσωτερικού μετώπου εν όψει εξωτερικών κινδύνων.<br /><br />Είναι βαθιά πεποίθηση του DP, ότι ο Ερντογάν δεν πρόκειται να επιστρέψει την Τουρκία στη Δύση με τον τρόπο που αυτό συνέβαινε επί Ψυχρού Πολέμου. Παράλληλα όμως γίνεται ολοένα και πιο ξεκάθαρο, ότι ακόμα και για να διατηρήσει αυτή την επαμφοτερίζουσα στάση, ζητά ανταλλάγματα, πολλά εκ των οποίων είναι σε βάρος της Ελλάδας. Ανταλλάγματα τα οποία ίσως αρκετοί στη Δύση να είναι πρόθυμοι να του προσφέρουν. Διότι αυτό νομίζουν πως υπαγορεύει το συμφέρον τους.<br /><br />Η απόλυτη ταύτιση της Αθήνας με την Ουάσιγκτον μπορεί να εξουδετερώνει τη δυνατότητα διπλωματικής αξιοποίησης της Ρωσίας και των περιθωρίων ελιγμών, παράλληλα όμως δυσκολεύει το να μη στηριχθεί η χώρα απέναντι στα καταφανώς παράνομα και επεκτατικά αιτήματα των Τούρκων. Ο κίνδυνος αναζωπύρωσης του αντιαμερικανισμού σε μια κρίσιμη γεωστρατηγικά περιοχή για τη Δύση έχει επισημανθεί από το ίδιο το Στέιτ Ντιπάρτμεντ.<br /><br />Ποιος μπορεί να αποδείξει εύκολα ότι τα πλήγματα στην Αθήνα δεν αποτελούν διατεταγμένη υπηρεσία από άλλους που σε μια πρώτη οπτική δεν φαίνονται; Διότι το να εξαπολύονται πυρά εκ Γερμανίας με όχημα το συστημικό Der Spiegel δεν μπορεί παρά να βάζει σε σκέψεις. Χρησιμοποιεί, επιπρόσθετα, κάποιος τη γερμανική Αριστερά ως προμετωπίδα, ενώ ο ίδιος που συνδέεται με το «ατλαντικό κέντρο»; Μια γερμανική Αριστερά που μπορεί να κόπτεται για το μεταναστευτικό, υποστηρίζει όμως τα ελληνικά αιτήματα αποκατάστασης όσων έγιναν στον Β’ ΠΠ, εξασφαλίζονται φιλελληνικό άλλοθι.<br /><br />Το μόνο βέβαιο είναι ότι η κατάσταση για την ελληνική ασφάλεια είναι πολύ επικίνδυνη. Και σε αυτό το σκηνικό, αίφνης «σκάει» η υπόθεση των υποκλοπών, η οποία για πολλούς προδίδει ακόμα και αυτή γερμανικό ενδιαφέρον! Παράλληλα, εξαπολύεται εσωτερική πολιτική – διακομματική επίθεση με αίτημα την παραίτηση του πρωθυπουργού, που απέφυγε να κάνει εκλογές όταν επικρατούσαν συνθήκες πολιτικής ηγεμονίας.<br /><br />Ακόμα και σήμερα, ο πρωθυπουργός δεν τις επιλέγει προειδοποιώντας ότι πολιτική αστάθεια κάποιων μηνών σε συνδυασμό με τα αναμενόμενα ενεργειακά – οικονομικά δεινά συνεπεία του πολέμου στην Ουκρανία, θα μπορούσαν να έχουν δραματικές επιπτώσεις για την Ελλάδα. Παρότι οι δικές μας διαφωνίες για πολλούς χειρισμούς είναι υπαρκτές, φοβούμαστε ότι σε αυτή την τελευταία εκτίμηση έχει δίκιο.<br /><br />Για μια ακόμα φορά στην ιστορική πορεία του Ελληνισμού, φαίνεται ότι η στάθμιση του εξωτερικού κινδύνου γίνεται ελαφρά τη καρδία όταν το διακύβευμα είναι η εσωτερική πολιτική επικράτηση. Άπαντες ομνύουν στο ότι οι Έλληνες θα εμφανιστούν ως μια γροθιά εάν υπάρξει οποιαδήποτε στρατιωτική κλιμάκωση από τουρκικής πλευράς.<br /><br />Τα ίδια λέγαμε όμως πάντα. Όμως, η ιστορία αν έχει καταγράψει κάτι, είναι μια Τουρκία που παγίως αξιοποιεί περιόδους πολιτικής αναταραχής στη χώρα, με τους Έλληνες να μην καταφέρνουν να μετουσιώσουν τα λόγια σε έργα. Η σύμπτωση της κλιμάκωσης των πιέσεων στο εσωτερικό και το εξωτερικό, εμάς τουλάχιστον δεν μας κάνει να κοιμόμαστε ήσυχοι…<br /><br />ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Το ΝΑΤΟ, μπορεί να απέσυρε τα περίεργα συγχαρητήρια στην Τουρκία που ισοδυναμούσαν με αποδοχή της γενοκτονίας των Ελλήνων και όχι μόνο Αυτό όμως που καταγράφηκε, προφανώς και δεν μπορεί να χρεωθεί απλά ως σφάλμα του περίεργου γενικού γραμματέα του. Ταιριάζει άραγε και αυτό με την ανωτέρω επιχειρηματολογία;</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το “παιχνίδι” για αποσταθεροποίηση της Ελλάδας έχει μερικές περίεργες “διακλαδώσεις”.

Σχολιάζει ο ΜΙΧΑΗΛ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ Τα σύννεφα στον ουρανό της Νοτιοανατολικής Μεσογείου διαρκώς πυκνώνουν. Το μεγάλο παιχνίδι για τη θέση που θα λ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ερντογάν-Τουρκία: Με λόγο ρατσιστικό και συμπλεγματικό κατά την Ελλάδας, σηματοδοτεί το ΤΕΛΟΣ ΕΠΟΧΗΣ;

<img src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2022/08/TURKEY-ERDOGAN-1922-CELEBRATIONS-790x400.jpg" /><br /><br />Σχολιάζει ο <b>ΜΙΧΑΗΛ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ</b><br />Την επέτειο της νίκης των τουρκικών δυνάμεων το 1922 επέλεξε ο Ερντογάν για να εξαπολύσει τη σφοδρότερη μέχρι σήμερα επίθεση εναντίον της Ελλάδας. Χαρακτηριστικό της ομιλίας του η ασέβεια απέναντι σε όλους, ακόμα και τις ΗΠΑ, κυρίως όμως απέναντι στον Ελληνισμό. Η ομιλία αυτή που αποτελεί την επιτομή του συμπλέγματος κατωτερότητας από το οποίο υποφέρει η γειτονική χώρα, προσφέρει σημαντική υπηρεσία σε Ελλάδα και Κύπρο, ενώ δίνει την εντύπωση ότι με αυτή κλείνει μια περίοδος της τουρκικής Ιστορίας, ανοίγοντας μία άλλη…<br /><br />Η ομιλία Ερντογάν δίνει την εντύπωση ότι η Τουρκία υπό την ηγεσία του έχει αποφασίσει να προχωρήσει ακόμα και σε διάρρηξη των σχέσεων με τους πάλαι ποτέ συμμάχους του στο ΝΑΤΟ. Το ύφος της ομιλίας εξέπεμπε το μήνυμα ότι η Τουρκία, για να παραμείνει στην Ατλαντική Συμμαχία, προϋπόθεση είναι να γίνουν αποδεκτές οι ιδιαιτερότητες των προσεγγίσεών της σε όλα τα ζητήματα. Κομβική θέση σε αυτές καταλαμβάνει και ο Ελληνισμός.<br /><br />Ο Τούρκος πρόεδρος, με τη γνωστή του αλαζονεία, δήλωσε αδιάφορος για τον αποκλεισμό της Τουρκίας από τα υπερσύγχρονα αμερικανικής κατασκευής συστήματα όπως τα μαχητικά αεροσκάφη πέμπτης γενιάς F-35A Lightning II και προσπάθησε να αμφισβητήσει ότι ο πραγματικός λόγος του αποκλεισμού της Άγκυρας δεν ήταν άλλος από τους S-400. Για να τεκμηριώσει υποτίθεται αυτή του την αναφορά, χρησιμοποίησε τους ελληνικούς S-300!<br /><br />Στη σκέψη των Ισλαμιστών της Τουρκίας και του Ερντογάν προσωπικά, φαίνεται πως έχει μεγαλύτερο κόστος το να εμφανιστούν προσαρμοζόμενοι στη βούληση του οποιουδήποτε, εν προκειμένω των Αμερικανών, από το να εξομαλύνει τις σχέσεις με τις ΗΠΑ με ό,τι αυτό θα συνεπαγόταν για την τουρκική οικονομία που πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο. Ο Ερντογάν αντιλαμβάνεται ότι το διεθνές οικονομικό σύστημα είναι δυτικοκεντρικό και εάν σε στοχοποιήσει μπορεί να προκαλέσει τεράστιες ζημιές στο εθνικό νόμισμα και την οικονομία.<br /><img src="" /><br /><br /><img src="" /><br />Παρόλα αυτά, επιλέγει την οδό να επιχειρήσει να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, αναζητώντας σωσίβιο στον «προαιώνιο» εχθρό, τους Έλληνες, που φταίνε για όλα! Η απόπειρα συσχετισμού των τεχνολογικά παμπάλαιων πλέον S-300 που «κληρονόμησε» η Ελλάδα στο πλαίσιο της συμβιβαστικής λύσης για τη μη εγκατάστασή τους στην Κύπρο, με τους υπερσύγχρονους S-400 που ο ίδιος αγόρασε από τους Ρώσους έχει ξεπεράσει τα επίπεδα της γελοιότητας.<br /><br />Τους S-400 τους αγόρασε χωρίς η Τουρκία να πάρει οποιαδήποτε τεχνογνωσία. Αυτή τη δικαιολογία όμως την είχε χρησιμοποιήσει για να απορρίψει τα δυτικά συστήματα! Διότι οι Τούρκοι υποτίθεται ήθελαν πρόσβαση και στους πηγαίους κώδικες (source codes) των συστημάτων, αφενός για να έχουν απόλυτο έλεγχο του συστήματος και αφετέρου για να βαφτίσουν το σύστημα «τουρκικό» και με άλλη ονομασία να το προωθούν στις διεθνείς αγορές! Η επιτομή της ανατολίτικης μπαμπεσιάς και όποιος αρνείται βρίσκεται αντιμέτωπος με το τουρκικό υβρεολόγιο.<br /><br />Η στρεψοδικία των Τούρκων είναι απίστευτης μωρίας. Στην ουσία το «επιχείρημα» που προβάλουν με λόγια και με έργα είναι το ακόλουθο: «Εμείς υποσχεθήκαμε ότι δεν θα επιχειρούσαμε ποτέ τους S-400 σε περιβάλλον που θα επιχειρούσαν τα F-35, αλλά δεν μας πιστεύετε και δεν μας δίνετε τα F-35. Την ίδια ώρα ανέχεστε τους Έλληνες να κλειδώνουν αμερικανικό μαχητικό αεροσκάφος με ρωσικό αντιαεροπορικό σύστημα»! Άσε που δεν το κλείδωσαν! Ας υποθέσουμε όμως ότι έτσι έγινε ώστε να εξεταστεί λογικά η τουρκική επιχειρηματολογία.<br /><br />Επιμένει δηλαδή ο Ερντογάν στο να εξισώνει τα δυο συστήματα παρά τις τεράστιες τεχνολογικές διαφορές. Πέραν της απαίτησης το ΝΑΤΟ να στηριχθεί… σε τουρκικές υποσχέσεις για τους S-400 και να καταπιεί την παρουσία τους στο τουρκικό οπλοστάσιο! Προσπαθεί να πείσει ότι οι ελληνικοί S-300 συνιστούν εξίσου απειλή για τα τεχνολογικά μυστικά των αμερικανικών F-35, στην προσπάθεια να δικαιολογήσει εκ των υστέρων τις τουρκικές αποφάσεις και ενέργειες. Και για να προσθέσει λίγο δράμα στην υπόθεση, συμπληρώνει πως στο Αιγαίο τα τουρκικά μαχητικά εκτελούν δήθεν ΝΑΤΟϊκές αποστολές!<br /><br />Εκεί εδράζεται και η υποψία μήπως οι Τούρκοι ζητήσουν την ταυτόχρονη απομάκρυνση των δυο συστημάτων, σε έναν ελιγμό με στόχο να μειώσουν τον αρνητικό αντίκτυπο στο εσωτερικό της Τουρκίας, όπου η εθνικιστική πλειοδοσία με ανθελληνικά χαρακτηριστικά δείχνει να παράγει πολιτικά αποτελέσματα. Δίνοντας αξία που δεν έχουν στους ελληνικούς S-300 τους εμφανίζει σχεδόν ισάξιους με τους S-400, έστω συμβολικά και παίρνει ένα αντάλλαγμα για να υποχωρήσει. Σενάριο είναι…<br /><br />Από που να αρχίσεις και που να τελειώσεις όμως στην προσπάθεια ανάλυσης των «επιχειρημάτων» Ερντογάν! Το ότι ουδέποτε η Ελλάδα ζήτησε να προμηθευτεί τους S-300 το είπαμε. Η δε προμήθεια των μικρότερου βεληνεκούς TOR M1, έγινε με βάση το «τετελεσμένο» των S-300 και τα προβλήματα με τη διασύνδεσή τους με δυτικά συστήματα αεράμυνας.<br /><br />Ας είχε εμφανιστεί τότε κάποιος και ας είχε προτείνει αντικατάσταση των S-300 με κάποιο σύγχρονο δυτικό σύστημα. Εάν είχε γίνει αυτό, προφανώς και το σύστημα μικρότερου βεληνεκούς (SHORADS: Short Range Air Defence System) δεν θα ήταν ρωσικό! Υπάρχει οποιοσδήποτε υποστηρίζει ότι τα SHORADS δεν αποτελούν ένα είδος υποστήριξης των μεγάλου βεληνεκούς αντιαεροπορικών και αντιβληματικών συστημάτων μιας χώρας; Και ότι για να συμβεί αυτό προϋπόθεση είναι να είναι εφικτή η διασύνδεση των δυο στο πλαίσιο μιας ενοποιημένης αεράμυνας;<br /><br />Αυτά είναι ψιλά γράμματα όμως για τον Ερντογάν, ο οποίος στη συνέχεια απορεί για την απόρριψη τέτοιων επιχειρημάτων από κάθε λογικό Αμερικανό αξιωματούχο. Το πρόβλημα είναι ότι δηλητηριάζοντας την τουρκική κοινωνία και καλλιεργώντας συστηματικά ένα ιδιότυπο σύνδρομο καταδίωξης στηριζόμενο σε ρητορική… φυλετικής υπεροχής, καταστρέφει τις προοπτικές εξεύρεσης μια λογικής λύσης και για το καλό της Τουρκίας. Εάν δεν ενδιαφέρει το ίδιο θα πρέπει να ενδιαφέρει εμάς;<br /><br />Σοβαρό ζήτημα είναι επίσης ότι οι ακραιφνείς παραλογισμοί που απομακρύνουν καθημερινά την Τουρκία από τη Δύση στην πράξη, πέραν της διάρρηξης του όποιου ψυχολογικού δεσμού υπήρχε, μοιάζουν να τα πιστεύουν ειλικρινά στην Άγκυρα. Μοιάζουν να πάσχουν από ένα συλλογικό ανθελληνικό σύνδρομο. Πώς αλλιώς να ερμηνεύσει κανείς το νέο παραλήρημα και τα απίστευτα λόγια του Ερντογάν για τους Έλληνες;<br /><br />Με λόγο καταφανώς ρατσιστικό που θα ζήλευαν ακόμα και… ιστορικοί εκπρόσωποι, ανέφερε ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να εξισωθεί με την Τουρκία σε πολιτικό, οικονομικό και στρατιωτικό επίπεδο! Size matters στη διεθνή πολιτική, ουδείς αντιλέγει! Αυτή είναι όμως μια επικίνδυνη οδός. Πώς να ακούγεται άραγε αυτό στο Ισραήλ και τη Σιγκαπούρη; Όλα καταγράφονται…<br /><br />Αυτά ο Ερντογάν τα συνόδευσε με το ότι η Ελλάδα «δεν είναι συνομιλητής μας» σε όλα τα παραπάνω επίπεδα! Κι αυτό αποτελεί επιτομή του τουρκικού ρατσισμού, ή εναλλακτικά του συμπλέγματος κατωτερότητας -πολιτισμικής;- που την κατατρύχει. Αυτό που όσες δεκαετίες και να το προβάλλει ως συμπεριφορά, απλά δεν της βγαίνει… με όλα της τα προβλήματα, η Ελλάδα όταν δεν στρουθοκαμηλίζει, αποδεικνύει στην πράξη ότι μπορεί να αρνηθεί τον τουρκικό επεκτατισμό στο πεδίο. Κι ας αφήνει τα παχιά λόγια στον Ερντογάν.<br /><br />Δυστυχώς, η συμπεριφορά της Τουρκίας παραμένει «αποκλίνουσα» με κοινωνιολογικούς όρους, στο πλαίσιο της Δύσης. Παραμένει απροσάρμοστη χαρακτηρίζοντας έτσι συλλογικά έναν λαό στο σύνολό του με βάση τα αμαρτήματα της ηγεσίας του και προβάλλοντας διαρκώς μια πολιτισμική ασυμβατότητα, η οποία δείχνει να ακυρώνει πλέον στην πράξη κάθε δυνατότητα διατήρησης των παραδοσιακών δεσμών Δύσης-Τουρκίας.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ερντογάν-Τουρκία: Με λόγο ρατσιστικό και συμπλεγματικό κατά την Ελλάδας, σηματοδοτεί το ΤΕΛΟΣ ΕΠΟΧΗΣ;

Σχολιάζει ο ΜΙΧΑΗΛ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ Την επέτειο της νίκης των τουρκικών δυνάμεων το 1922 επέλεξε ο Ερντογάν για να εξαπολύσει τη σφοδρότερη μέχρι σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο «Ψυχρός Πόλεμος» μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας στον Ειρηνικό.

<img height="360" src="https://media.liberal.gr/showthumb.aspx?maxsize=900&img=shutterstock_1069557965_1.jpg" width="726" /><br /><br /><div><b>Ηλίας Τασόπουλος</b><br />Η επίσκεψη της Αμερικανίδας Νάνσι Πελόζι στην Ταϊβάν άνοιξε τον ασκό του Αιόλου, ανεβάζοντας το θερμόμετρο στις σχέσεις μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Κίνας. Έκτοτε το Πεκίνο έχει αυξήσει τη στρατιωτική του δραστηριότητα γύρω από το νησί, δείχνοντας ταυτόχρονα τη διεύρυνση της επιρροής του σε όλη την περιοχή, ενώ οι ΗΠΑ προσπαθούν να ενισχύσουν τις συμμαχίες τους.<br />Η απαγόρευση εισόδου των αμερικανικών πολεμικών πλοίων στα λιμάνια των Νήσων του Σολομώντα ενδεχομένως να ήρθε ως κεραυνός εν αιθρία στη Ουάσιγκτον. Οι αρχές στην Ονιάρα τυπικά ζήτησαν μία νέα διαδικασία για την έγκριση του ελλιμενισμού των ξένων πλοίων, αλλά είναι σαφές πως πίσω από την απόφαση της κρύβεται η προσέγγιση της με το Πεκίνο.</div><div><br />Λίγο καιρό, οι Νήσοι του Σολομώντα είχαν υπογράψει μία συμφωνίας ασφαλείας με την Κίνα, δίνοντας στρατιωτική πρόσβαση στο Πεκίνο καθώς και πρόσβαση στα κινεζικά πολεμικά πλοία στο λιμάνι της χώρας. Το ιδεατό του αυταρχικού αποτελεσματικού κράτους, που προωθεί το Πεκίνο, λειτουργεί ελκυστικά για αρκετά κράτη της περιοχής, καθώς οι Κινέζοι είναι διατεθειμένοι να διαθέσουν στους μικρότερους εταίρους τους, εξελιγμένα μέσα για τη διασφάλιση της τάξης.<br />Από την πλευρά τους, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν φροντίσει να στηρίξουν τις σχέσεις τους με τις περιφερειακές δυνάμεις, που μπορεί να αναχαιτίσουν την κινεζική ισχύ, από την Ιαπωνία μέχρι την Αυστραλία. Μία παράπλευρη συνέπεια της επίσκεψης Πελόζι ήταν πως έδειξε στους συμμάχους των Αμερικανών πως υπάρχει σημαντική διάθεση στις Ηνωμένες Πολιτείες να εμπλακούν στην περιοχή και να διατηρήσουν την παρουσία της. </div><div><br /></div><div>Η στάση της Νότιας Κορέας απέναντι στην Κίνα για παράδειγμα θα ήταν ενδεχομένως διαφορετική, εάν δεν υπήρχε η επιβεβαίωση της αμερικανικής δέσμευσης.<br />Αντίστοιχα, η Ταϊβάν αισθάνεται ακόμα μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση να αντισταθεί στις επιταγές της Κίνας, όσο υπάρχει η αίσθηση πως οι Ηνωμένες Πολιτείες υπάρχουν στον ορίζοντα. Χαρακτηριστικό είναι το συμβάν με τις προειδοποιητικές βολές που εκτοξεύθηκαν εναντίον ενός κινεζικού μη επανδρωμένου αεροσκάφους, σε ένα μικρό νησί κοντά στις ακτές της Κίνας για πρώτη φορά. Για αυτό τον λόγο άλλωστε διαμαρτύρεται το Πεκίνο, επαναλαμβάνοντας πως οι αμερικανικές κινήσεις δίνουν αέρα στα πανιά της Ταϊπέι.</div><div><br />Αν και ο Λευκός Οίκος προσπαθεί να διατηρήσει χαμηλούς τόνους απέναντι στις φωνές του Πεκίνου, αυτό δεν σημαίνει πως κάθεται με σταυρωμένα χέρια. Για πρώτη φορά μετά από καιρό, αποφασίστηκε δύο αμερικανικά πολεμικά πλοία να ασκήσουν το δικαίωμα διέλευσης του από το στενό της Ταϊβάν και να πλεύσουν σε διεθνή ύδατα.</div><div><br />Η Ουάσιγκτον θέλει να καταστήσει σαφές πως είναι αποφασισμένη να διασφαλίσει την ελεύθερη ναυσιπλοΐα στην περιοχή. Από τη στιγμή της απόσυρσης τους από το Αφγανιστάν, η προσοχή των αμερικανικών δυνάμεων έχει στραφεί προς τον ειρηνικό και την αναχαίτηση της εξάπλωσης της κινεζικής επιρροής.<br />Για το κομμουνιστικό καθεστώς ωστόσο αυτές οι κινήσεις αποτελούν κόκκινο πανί, καθώς το Πεκίνο θεωρεί την περιοχή ως ζώνης αποκλειστικής επιρροής. Άλλωστε, ο κινεζικός στρατός ανακοίνωσε πως έθεσε υπό παρακολούθηση τα αμερικανικά πολεμικά σκάφη που διέπλευσαν το Στενό της Ταϊβάν. Είναι εμφανές πως η Κίνα δεν είναι πρόθυμη να δεχτεί την αμερικανική οπτική, ενώ οι φιλοδοξίες της Κίνας φτάνουν πολύ παραπάνω από την Ταϊβάν και τη Νότια Σινική Θάλασσα.<br /><br /></div><div><a href="http://liberal.gr">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο «Ψυχρός Πόλεμος» μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας στον Ειρηνικό.

Ηλίας Τασόπουλος Η επίσκεψη της Αμερικανίδας Νάνσι Πελόζι στην Ταϊβάν άνοιξε τον ασκό του Αιόλου, ανεβάζοντας το θερμόμετρο στις σχέσεις μετ...

Διαβάστε την συνέχεια

''Θερμό'' επεισόδιο μεταξύ ΗΠΑ- Ιράν: 4ωρη ''ναυμαχία'' στον Περσικό Κόλπο για θαλάσσιο drone.

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2022-08/7394254.jpg?itok=DHrrhuHy" width="768" /><br /><br />Το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ εμπόδισε ένα ιρανικό πλοίο να ''πιάσει'' ένα αμερικανικό θαλάσσιο drone στον Περσικό Κόλπο<br /><br />Σοβαρά επεισόδια μεταξύ Ιράν και ΗΠΑ λαμβάνουν πλέον χώρα στον Περσικό Κόλπο κλιμακώνοντας την ήδη τεταμένη κατάσταση.<br /><br />Το Ναυτικό των ΗΠΑ απέτρεψε μια προσπάθεια των ναυτικών δυνάμεων των Φρουρών της Επανάστασης του Ιράν να καταλάβουν ένα μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας, σύμφωνα με ανακοίνωση του 5ου Στόλου. <br /><br />Το βράδυ της Δευτέρας, ο 5ος στόλος των ΗΠΑ εντόπισε ένα πλοίο υποστήριξης του IRGCN που ονομάζεται Shahid Baziar να ρυμουλκεί ένα μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας Saildrone Explorer. Το περιπολικό του αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού USS Thunderbolt βρισκόταν σε κοντινή απόσταση και απάντησε αμέσως.<br /><br />Στα πλάνα που δημοσίευσε το αμερικανικό ναυτικό, φαίνεται το πλοίο υποστήριξης του Ναυτικού του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης του Ιράν, Shahid Baziar, να ρυμουλκεί το μη επανδρωμένο πλοίο επιφανείας Saildrone Explorer στα διεθνή ύδατα του Αραβικού Κόλπου καθώς το πλοίο USS Thunderbolt (PC-12) του αμερικανικού πολεμικού ναυτικού πλησιάζει ως απάντηση/παρέμβαση.<br />Ένα MH-60S Sea Hawk εκτοξεύτηκε επίσης από το Helicopter Sea Combat Squadron 26, που εδρεύει στο Μπαχρέιν.<br /><br />Το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ είπε ότι οι απαντητικές του ενέργειές είχαν ως αποτέλεσμα το ιρανικό σκάφος να αποσυνδέσει τη γραμμή ρυμούλκησης με το Saildrone Explorer και να αναχωρήσει από την περιοχή περίπου τέσσερις ώρες αργότερα.<br /><br />Αυτό το επεισόδιο δείχνει ότι το Ιράν συνεχίζει να παρακολουθεί τα αμερικανικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη με σκοπό την αρπαγή τους ώστε να εφαρμόσει την αντίστροφη μηχανική για να ενισχύσει τον δικό του στόλο.<br /><br />«Οι ενέργειες του IRGCN ήταν κατάφωρες, αδικαιολόγητες και ασυνεπείς με τη συμπεριφορά μιας επαγγελματικής ναυτικής δύναμης», είπε ο αντιναύαρχος Μπραντ Κούπερ, διοικητής της Κεντρικής Διοίκησης Ναυτικών Δυνάμεων των ΗΠΑ, του 5ου Στόλου των ΗΠΑ και των Συνδυασμένων Ναυτικών Δυνάμεων. «Οι αμερικανικές ναυτικές δυνάμεις παραμένουν σε επαγρύπνηση και θα συνεχίσουν να πετούν, να πλέουν και να επιχειρούν οπουδήποτε το επιτρέπει το διεθνές δίκαιο, προωθώντας παράλληλα τη διεθνή τάξη που βασίζεται σε κανόνες σε όλη την περιοχή».<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

''Θερμό'' επεισόδιο μεταξύ ΗΠΑ- Ιράν: 4ωρη ''ναυμαχία'' στον Περσικό Κόλπο για θαλάσσιο drone.

Το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ εμπόδισε ένα ιρανικό πλοίο να ''πιάσει'' ένα αμερικανικό θαλάσσιο drone στον Περσικό Κόλπο Σοβαρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Υπηρετούν οι ελληνικοί εξοπλισμοί εθνικές ανάγκες ή ηγεμονικές σκοπιμότητες των ΗΠΑ;

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/08/ellhnikoi-exoplismoi.jpg" /><br /><br /><b>Μαργαρίτης Γιώργος</b><br />Θέμα μας οι ελληνικοί εξοπλισμοί, αλλά είναι σκόπιμο να ξεκινήσουμε από τις ΗΠΑ: Σύμφωνα με τους σχεδιασμούς και τις προθέσεις των ιθυνόντων της Ουάσιγκτον, το έτος 2045 το αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό θα περιλαμβάνει 523 πολεμικά πλοία. Από αυτά τα 373 θα έχουν πλήρωμα και τα 150 όχι. Το μεγάλο ποσοστό “μη επανδρωμένων” σκαφών, σχεδόν ένα στα δύο, προϋποθέτει ένα ενιαίο σύστημα ψηφιακής διασύνδεσης και επικοινωνίας.<br /><br />Στην ουσία το σύνολο του αμερικανικού Ναυτικού θα είναι μια ψηφιοποιημένη πλατφόρμα, στο πλαίσιο της οποίας όλες οι μονάδες θα λειτουργούν κάτω από ενιαία διοίκηση. Στο ίδιο ενιαίο σύστημα θα ενταχθούν προοδευτικά η Αεροπορία και ο Στρατός Ξηράς. Στην ουσία θα πρόκειται για μια πολεμική μηχανή στην οποία, για πρώτη φορά στην ιστορία, η στρατιωτική και πολιτική ηγεσία θα έχει απόλυτη γνώση του πεδίου της μάχης, από το διάστημα ως τα βάθη των ωκεανών.<br /><br />Η προοπτική αυτή επιτρέπει οικονομίες κλίμακος. Ή για να είμαστε πιο ακριβείς, η προοπτική αυτή υπαγορεύεται από την ανάγκη να υπάρξουν οικονομίες κλίμακος. Ο στόλος δεν θα ενισχυθεί ιδιαίτερα σε αριθμούς, το αντίθετο μάλιστα. Προβλέπονται δώδεκα υποβρύχια βαλλιστικών πυραύλων και δώδεκα μεγάλα αεροπλανοφόρα. Οι σημερινοί αριθμοί είναι παραπλήσιοι.<br /><br />Προβλέπονται 66 πυρηνικά υποβρύχια, 96 μεγάλα πλοία μάχης, καταδρομικά ή αντιτορπιλικά, 56 φρεγάτες, 31 πλοία αμφιβίου πολέμου, μερικά από αυτά και σε ρόλο μικρού αεροπλανοφόρου, 18 πλοία παράκτιου αμφίβιου πολέμου και 82 πλοία υποστήριξης. Η μορφή, οι αποστολές και το είδος των “μη επανδρωμένων” σκαφών θα προσδιοριστεί. Η οραματική αυτή σύλληψη για το αμερικανικό Ναυτικό του μέλλοντος ξεκινά από την πιεστική ανάγκη εξοικονόμησης πόρων, υλικών και ανθρώπινων.<br /><br />Η οικονομία των ΗΠΑ αντιπροσωπεύει σήμερα το 16-17% του παγκόσμιου ΑΕΠ, οι στρατιωτικές δαπάνες των ΗΠΑ αντιπροσωπεύουν το 37-38% του παγκόσμιου συνόλου. Είναι μια σχέση που κανένα κράτος στην Ιστορία δεν μπόρεσε να συντηρήσει μακροπρόθεσμα. Οι ΗΠΑ επιπλέον έχουν μόλις το 4,2% του πληθυσμού της Γης. Οι αντίπαλοί τους, ή έστω οι χώρες που πρέπει να ελεγχθούν από την ισχύ των ΗΠΑ, έχουν 30-50% του παγκόσμιου πληθυσμού. Δεν υπόσχεται πολλά μια τέτοια σχέση.<br />Πόλεμοι χωρίς πολεμιστές<br /><br />Εξαιτίας αυτών των μεγεθών οι σχεδιασμοί των ΗΠΑ ξεκινούν από μια υποθετική βάση: ότι είναι δυνατόν οι πόλεμοι να γίνονται χωρίς πολεμιστές. Το κενό θα το καλύψει η τεχνολογία. Δεν πρόκειται για κάτι νέο. Όλες οι κυρίαρχες δυνάμεις του παρελθόντος έκαναν παρόμοιες σκέψεις. Το πρόβλημα είναι ότι οι πόλεμοι, από τη Συρία ως την Ουκρανία, επιμένουν ότι το κύριο στοιχείο εξακολουθεί να είναι οι πολεμιστές! Ας το κρατήσουμε αυτό.<br /><br />Με αριθμό πλοίων παραπλήσιο με τον σημερινό, χωρίς ένα ξέφρενο ανταγωνισμό ναυπηγήσεων με την Κίνα, λόγου χάρη –το Πολεμικό Ναυτικό της ξεπέρασε τα 500 πλοία– οι ΗΠΑ θα εξακολουθήσουν να κυριαρχούν στους ωκεανούς. Η εισαγωγή όμως νέων τεχνολογιών και καινοτόμων όπλων επιβάλλει τη ναυπήγηση ολοένα και περισσότερων νέων πλοίων με νέες, ακριβές, προδιαγραφές.<br /><br />Τα υπάρχοντα πυρηνικά υποβρύχια των ΗΠΑ, λόγου χάρη, δεν είναι σε θέση να μεταφέρουν τους νέους υπερηχητικούς πυραύλους. Η διάμετρος των τελευταίων απαιτεί νέους τύπους κυψελών, οι οποίες απαιτούν νέα σχεδίαση των πλοίων. Οι τορπιλοσωλήνες των 21 ιντσών δεν μπορούν να εξυπηρετήσουν ανάγκες νέων όπλων που έχουν ανάγκη από κυψέλες εκτόξευσης 87 ιντσών. Τα πρώτα σκάφη της σειράς Virginia, καθίστανται έτσι περίπου άχρηστα και παραγγέλνονται νέα που να μπορούν να εξυπηρετήσουν τα νέα όπλα. Για να γίνει αυτό το μέγεθος του κάθε υποβρυχίου πέρασε από τους 7.800 στους 10.200 τόνους και το κόστος ναυπήγησης ξεπέρασε κατά πολύ το ένα δισ. δολάρια ανά μονάδα.<br /><br /><div>Η ανάγκη “συμμάχων” και “συμμαχιών”<br /><br />Με τις πρώτες ενδείξεις λοιπόν οι αμερικανικοί σχεδιασμοί για την διατήρηση της ναυτικής κυριαρχίας δεν δείχνουν να οδηγούν πουθενά. Ούτε το κόστος μπορεί να περιοριστεί, ούτε το “λειψό” ανθρώπινο δυναμικό να διαφυλαχθεί. Στην πολιτική, όμως, υποτίθεται ότι βρίσκεται λύση, σε όλα. Οι ΗΠΑ αναγκαστικά υποχρεώνονται να μοιραστούν τα βάρη της κυριαρχίας με “συμμάχους” και “προθύμους”.<br /><br />Ας παραλείψουμε εδώ τις πολιτικές παραμέτρους του προβλήματος. Την ανάγκη δηλαδή να απωλέσουν οι “σύμμαχοι” την δυνατότητα άσκησης αυτόνομης, ανεξάρτητης πολιτικής σε τρόπο ώστε να υποχρεωθούν να μετάσχουν χωρίς αντίρρηση στα σχέδια των ΗΠΑ. Τα όσα συμβαίνουν με την Ευρώπη, την Γερμανία και την ενέργεια σήμερα εμπεριέχουν κάτι από αυτόν τον αμερικανικό εκβιασμό.<br /><br />Οι ΗΠΑ στερούνται των αναγκαίων μεγεθών για να διασφαλίσουν την κυρίαρχη θέση τους στον κόσμο και οι εναντίον τους απειλές διογκώνονται. Η πρόσφατη εικόνα πέντε μεγάλων αντιτορπιλικών να συναρμολογούνται ταυτόχρονα σε ναυπηγική κλίνη στο Νταλιάν της Κίνας ήταν σημαδιακή. Οι ΗΠΑ, λοιπόν, αναζητούν λύση στη συστράτευση των “συμμάχων”. Εκτός από την πρόθυμη Βρετανία, οι λοιποί δεν δείχνουν την πρέπουσα προθυμία. Οι αμερικανικοί ελιγμοί, εκβιασμοί και πιέσεις αυξάνονται ανάλογα.<br /><br />Το κλειδί για την “στράτευση” είναι η απόκτηση από τους συμμάχους αμερικανικών όπλων που εκ κατασκευής εντάσσονται σε αυτό το νέο “ψηφιακό” πλαίσιο των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων. Προεξάρχον όπλο σε αυτή την κατεύθυνση είναι το F-35, το οποίο επιβάλλεται σε φίλους και συμμάχους το έχουν δεν το έχουν ανάγκη, με παραχωρήσεις όπου χρειάζεται (μεταφορά τεχνολογίας σε Αυστραλία, αλλά και σε Γαλλία για το νέο αεροπλανοφόρο της) με εκβιασμούς των αδυνάτων και με κάθε άλλο μέσο. Με πρόσχημα τη διασύνδεση (interoperability) οι ΗΠΑ επιχειρούν να μεταβάλουν τους στρατούς των δυτικών κρατών σε στρατούς εξαρτώμενους από την μητρόπολη.<br />Οι ελληνικοί εξοπλισμοί<br /><br />Η Ελλάδα δεν ανήκει στους ισχυρούς, που μπορούν να φέρουν κάποια αντίρρηση στις ΗΠΑ. Το πολιτικό της προσωπικό εξάλλου δεν δείχνει καμία διάθεση να απαρνηθεί το <a href="https://slpress.gr/ethnika/otan-quot-anikomen-eis-tin-dysin-quot-kai-ochi-stin-ellada/">“ανήκομε”</a>. Ως εκ τούτου, παρά τα οικονομικά της προβλήματα, η Ελλάδα είναι έκθετη στα αιτήματα της Ουάσιγκτον. Πρωταγωνιστεί στην εξυπηρέτησή τους. Πέρα από τις πολύπλευρες “διευκολύνσεις”, βάσεις και τα τοιαύτα, η χώρα εξοπλίζεται με καταιγιστικούς ρυθμούς. Τον τελευταίο καιρό το φράγμα των δέκα δισ. ευρώ για την παραγγελία νέων όπλων έχει κατά πολύ ξεπεραστεί και πλέον διακρίνεται το επόμενο: εκείνο των είκοσι δισ. (όσα είναι τα “σωτήρια” έσοδα από τον τουρισμό για έναν ολόκληρο χρόνο).<br /><br />Οι εξοπλισμοί είναι δύο επιπέδων. Σε ένα πρώτο επίπεδο επενδύονται αφύσικα ποσά σε υπερσύγχρονα, “ψηφιακά”, όπλα. Οι Bellhara και τα F-35 είναι τέτοια παραδείγματα. Η τεχνολογική (ας την πούμε έτσι) επένδυση αποσκοπεί στην πρόσδεση των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων στη “συμμαχική” υπόθεση, δηλαδή των ΗΠΑ. Τα όπλα αυτά είναι εκ γενετής προορισμένα να λειτουργούν σε “δίκτυο” πολυεπίπεδο, το οποίο ούτε διαθέτει η Ελλάδα, ούτε μπορεί να το δημιουργήσει σε δικό της εθνικό επίπεδο. Άρα τα όπλα αυτά είναι καταδικασμένα να αποδώσουν μόνο σε συμμαχικό περιβάλλον, ως μέρος μιας ευρύτερης πολεμικής μηχανής.<br /><br />Αφού διασφαλιστεί, διαμέσου των παραπάνω οπλικών συστημάτων, η συμμετοχή της Ελλάδας στο συμμαχικό πλαίσιο, έρχεται η δεύτερη ανάγκη του. Πρέπει οι σύμμαχοι να στείλουν και στρατιώτες στα πεδία των μαχών. Για την εξυπηρέτηση αυτής της ανάγκης επιστρατεύονται άλλου τύπου εξοπλισμοί. Από τα οχήματα Μ1117 –ειδικά στην καταπολέμηση “ανορθόδοξου πολέμου” λόγω της αντοχής τους σε “αυτοσχέδιους εκρηκτικούς μηχανισμούς– ως τα τερατώδη αμφίβια τεθωρακισμένα που θα μεταφέρουν πεζοναύτες στις εχθρικές ακτές! Επειδή, μάλιστα, τα τελευταία δεν χωράνε στα υπάρχοντα πλοία του ελληνικού στόλου ακούγεται κάτι για προμήθεια μεγάλου παλαιού πλοίου αμφιβίων επιχειρήσεων από τις ΗΠΑ! Και πάει λέγοντας…<br /><br />Αυτό το δεύτερο είδος όπλων είναι εκείνο που όντως θα χρησιμοποιήσει η Ελλάδα σε ενδεχόμενο πόλεμο. Αντίθετα με την υψηλή κατηγορία που προαναφέραμε, τα όπλα ετούτα θα έχουν συμμετοχή σε έναν πραγματικό πόλεμο. Και επειδή κινούνται στη σφαίρα της πραγματικότητας έχουν μια πραγματική ανάγκη: χρειάζονται πολεμιστές… Με τα πρώτα η Ελλάδα γίνεται εξάρτημα της Συμμαχίας, με τα δεύτερα ο ελληνικός λαός θα ματώσει για λογαριασμό της Συμμαχίας. Δεν πρόκειται να ματώσει σε κάποιον αόριστο πόλεμο στο βαθύ μέλλον. Πρόκειται για παγκόσμιο πόλεμο μεταξύ συνασπισμών, ο οποίος έχει ήδη ξεκινήσει.</div><div><br />Ελληνικοί εξοπλισμοί και τουρκική απειλή<br /><br />Φυσικά ετούτη η πολεμική προετοιμασία δικαιολογείται με την επίκληση του πραγματικού τουρκικού κινδύνου. Η αντιμετώπιση των Τούρκων, όμως, παρουσιάζεται αναντίστοιχη με το είδος των εξοπλισμών που υποτίθεται ότι την εξυπηρετούν. Πρώτον επειδή οι εξοπλισμοί (προγραμματισμένοι και όσοι προκύπτουν από “ευκαιρίες”) είναι αποσπασματικοί, ασυνάρτητοι και δεν εντάσσονται σε κάποιο συνεκτικό δόγμα αντιμετώπισης μιας τουρκικής επίθεσης. Έχουν νόημα μόνο αν εκληφθούν ως τμήματα ενός ευρύτερου στρατιωτικού συμμαχικού πλαισίου. Η δυνατότητά τους να χρησιμοποιηθούν αυτόνομα και αυτοδύναμα είναι περιορισμένη. Το συμμαχικό αυτό πλαίσιο έχει εχθρούς, έχει στόχους, έχει στρατηγική: Σ’ αυτούς δεν περιλαμβάνεται η Τουρκία η οποία είναι συμμαχική δύναμη.<br /><br />Δεύτερον, επειδή τα κύρια στοιχεία του οπλοστασίου που αποκτά η Ελλάδα είναι ενταγμένα σε άλλο πλαίσιο και άλλη λογική, υπόκεινται άμεσα ή έμμεσα σε ελέγχους εκτός της χώρας και των συμφερόντων της. Είναι “συμμαχικά” όπλα, δεν είναι ελληνικά. Με την απόκτησή τους η Ελλάδα παραιτείται ουσιαστικά του δικαιώματος να υπερασπίσει την εθνική κυριαρχία, την οποία εξαρτά από την ευμενή διάθεση, από την “προστασία” της Ουάσιγκτον.<br /><br />Και επειδή ακριβώς τα ελληνικά “δίκαια”, εκείνα του Διεθνούς Δικαίου και των Συνθηκών, έχουν εναποτεθεί σε συμμαχικά κέντρα, οι τουρκικές υπερπτήσεις, το casus belli για την επέκταση των χωρικών υδάτων κλπ αφήνονται αναπάντητα από την Αθήνα, η οποία τα αντιμετωπίζει χλιαρά ως ελάσσονα συμβάντα. Καθώς η “προστασία” των εθνικών δικαίων έχει παραχωρηθεί, η προάσπιση των ελληνικών δικαιωμάτων σχεδόν δεν θεωρείται υπόθεση ελληνικής πολιτικής. Την αρμοδιότητα την έχουν στην Ουάσιγκτον!<br /><br />Όσο για τους εξοπλισμούς, αυτοί είναι κομμένοι και ραμμένοι στις ανάγκες του νέου παγκόσμιου πολέμου που προαλείφεται. Σ’ αυτόν, η Ελλάδα, χάρη στους κυβερνήτες της, προσφέρεται εθελοντικά να ματώσει. Μια τέτοια αφοσίωση συγκινεί οπωσδήποτε όταν χαρακτηρίζει σχέσεις σκύλων και ανθρώπων. Ίσως να μην είναι εξίσου συγκινητική όταν αφορά σχέσεις μεταξύ κρατών και λαών.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Υπηρετούν οι ελληνικοί εξοπλισμοί εθνικές ανάγκες ή ηγεμονικές σκοπιμότητες των ΗΠΑ;

Μαργαρίτης Γιώργος Θέμα μας οι ελληνικοί εξοπλισμοί, αλλά είναι σκόπιμο να ξεκινήσουμε από τις ΗΠΑ: Σύμφωνα με τους σχεδιασμούς και τις προθ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο «καυσοκαλύβας» και το προβοκάρισμα του Τούρκου Προέδρου για επανάληψη της ιστορίας το 2023.

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/11/19/mikrasiatiki_ekstrateia_Screenshot-2020-11-23-at-10.51.12-PM.png"><img height="401" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/11/19/mikrasiatiki_ekstrateia_Screenshot-2020-11-23-at-10.51.12-PM-696x512.png" width="803" /></a><br /><br /><div>Του <b>Δρα Δημ. Σταθακόπουλου </b><br />Ο «καυσοκαλύβας» και το προβοκάρισμα του Τούρκου Προέδρου για επανάληψη της ιστορίας το 2023 ( 100 χρόνια Τουρκικής Δημοκρατίας)<br /><br />Οκτώ (8) μήνες πριν την καταστροφή.<br />Επιστολή του πρίγκηπα Ανδρέα ( πατέρα του Φιλίππου της Αγγλίας και παππού του Καρόλου ) του επονομαζόμενου και ” καυσοκαλύβα” , προς τον Ιωάννη Μεταξά.<br />Εύκολα γίνεται αντιληπτό γιατί ηττηθήκαμε.<br />Ασυνεννοησία πλήρης , έριδες, εγωισμοί , διχασμός , ξένος παράγων :<br />* έδινε εντολές να καίγονται Τουρκικά χωριά, κάτι που αφενός έφερνε δυσφορία σε Έλληνες αξ/κους και στρατιώτες, αφετέρου έφερε την Ελλάδα σε διαχρονική δύσκολη θέση να απολογείται. Εξ ού και “καυσοκαλύβας”. Σήμερα μας προβοκάρει με αυτά ο Τούρκος Πρόεδρος , λέγοντας τι κάναμε ( sic ) και πως το 2023 ( 100 χρόνια από την ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας 29.10.1923 – 29.10.2023 ) θα κάνουν τη νέα μεγάλη επίθεση ( sic). Φυσικά ξεχνάει πως η Τουρκία είχε εμφύλιο ( Σουλτανικοί κατά Κεμαλιστών) που κατέστρεφε τη χώρα τους και πως οι μεγαλύτερες καταστροφές έγιναν μεταξύ τους και από τις δυνάμεις κατοχής Άγγλων, Γάλλων , Ιταλών και μόνο σε λίγες καταχρηστικές περιπτώσεις από Έλληνες , που τιμωρήθηκαν γι αυτό από τα Ελληνικά έκτακτα στρατοδικεία.<br /><br />Σμύρνη, 19 Δεκεμβρίου 1921<br />Hotel Splendid Palace<br /><br />Αγαπητέ Γιαννάκη,<br /><br />Προτού αναχωρήσω εξ Αθηνών, εζήτησα να σε ιδώ για να σου ειπώ ότι το τηλεγράφημα της Στρατιάς, περί μη επανόδου μου, μοι εστάλη κατά λάθος εκ του Υπουργείου.<br /><br />Ο Θεοτόκης, είχεν ήδη λύσει την υπόθεσιν. Καλύτερα όμως ότι το έλαβα, διότι ούτω γνωρίζω το έδαφος επί του οποίου ίσταμαι. Η εκ μέρους της Στρατιάς δεξίωσίς μου ενταύθα υπήρξε παγερά, δηλ. ουδείς εκ των κυρίων ουδέ καν δι’ επισκέψεως με ετίμησε. Μόνον ο Παπούλας με εδέχθη λίαν εγκαρδίως, αυτός είναι αγαθός άνθρωπος, όστις παρασύρεται από τους περί αυτόν. Τον Πάλλην είδον μόνον, διότι συνήθως τρώγει την εσπέραν εις το ξενοδοχείον τούτο, και μετ’ αυτού ωμιλήσαμεν επισταμένως επί της εδώ καταστάσεως. Δεν ηρκέσθην εις τας ομιλίας ταύτας, τας εξέτεινα και μεθ’ ενός αξιωματικού, Σκυλακάκη, άλλοτε διευθυντού τού 3ου Γραφείου παρ’ εμοί, και νυν διευθύνοντος το 3ον Γραφείον τής Στρατιάς, του Βερνάρδου κωλυομένου και αρνουμένου να εργασθή καθότι ασχολείται εις την πολιτικήν (διαδίδει εις όλους ότι είναι μαζί σου). Είδες τον Πάλλην εις Αθήνας και υποθέτω ότι θα σου είπε, ότι η Στρατιά εγγυάται περί της ασφαλείας τού μετώπου μέχρις Ιανουαρίου, συνεπώς δεν θα σε κουράσω με αυτά.</div><div><br /></div><div> Το σοβαρόν είναι ότι η Στρατιά φοβείται ενδεχομένην επίθεσιν Τουρκικήν, όχι αμέσως τώρα, αφεύκτως όμως περί τον Φεβρουάριον ή Μάρτιο. Συστηματική άμυνα επί του νυν κατεχομένου μετώπου είναι δύσκολος, αν όχι αδύνατος, δεδομένου τού φοβερού μήκους αυτού και της ανεπαρκείας τών στρατευμάτων. Ημετέρα υποχώρησις συνεπώς είναι πράγμα όπερ λίαν ενδεχόμενον να συμβή, είτε αυτοβούλως είτε λόγω πιέσεως του εχθρού. Θα υπέθετέ τις, ότι υπό τοιαύτας συνθήκας θα είχεν γίνει ήδη μελέτη και έναρξις προετοιμασίας μιας δευτέρας γραμμής μάλλον συνεπτυγμένης και δυναμένης να κρατηθή οπωσδήποτε με τα μέσα άτινα διαθέτομεν. Ουδέν τοιούτον συνέβη, δεν υπάρχει δευτέρα γραμμή, ουδέ καν μελέτη περί αυτής. Η κατάστασις του στρατού δεν μου εμπνέει μεγάλην πεποίθησιν, η ορμή του εξηντλήθη, και αν παραμένη τώρα ησύχως επί της γραμμής του, το πράττει διότι νομίζει ότι θα έχωμεν λίαν προσεχώς την ειρήνην. Αν όμως αι διαπραγματεύσεις παραταθούν υπέρ το δέον, ή εάν ο Γούναρης επιστρέψη άπρακτος, και επομένως έχωμεν εξακολούθησιν του πολέμου, τότε ; Δεν νομίζω απολύτως, ότι ο στρατός θα είναι εις κατάστασιν να αντιμετωπίση σοβαράν ενέργειαν του εχθρού, αποτυχία δε εις εν σημείον τού μετώπου θα παρασύρη αφεύκτως το επίλοιπον και τότε θα σταματήσωμεν πού ; Τότε δια μιάς μονοκονδυλιάς χάνομεν ολόκληρον το ζήτημα – ή μάλλον τας θυσίας – και δεν θα ωφελήσουν πλέον τίποτα αι αισιοδοξίαι τών αξιοτίμων Γούναρη και Φώντα.<br /><br />Πρέπει να γίνη κάτι το ταχύτερον διά ν’ απαλλαχθώμεν του εφιάλτου τής Μικράς Ασίας. Δεν γνωρίζω τι πρέπει να γίνη, πρέπει όμως να παύσωμεν μπλοφάροντες και ν’ αντιμετωπίσωμεν την κατάστασιν οία πραγματικώς είναι.<br /><br />Διότι, επί τέλους, τι είναι καλλίτερον ; Να πέσωμεν εις την θάλασσαν ή να φύγωμεν προ τού λουτρού ; Με όσα λέγω, φοβούμαι, ότι θα εκληφθώ ως défaitiste , ή ότι παρασύρομαι από την ψυχικήν μου κατάστασιν. Σε διαβεβαιώ όμως, ότι ούτε το εν συμβαίνει ούτε το άλλο. Δεν βλέπω όμως ότι με την παράτασιν του πολέμου σώζομεν την ύπαρξιν και την υπόστασιν της Ελλάδος, το εναντίον βλέπω, και τόσον φανερά, ώστε, με φόβον παρεξηγήσεως ακόμη, σου γράφω δια να σου εκθέσω τας σκέψεις μου. Θα ωμίλουν διαφορετικά, εάν είχομεν τον πόλεμον εν Ελλάδι, όπως και διαφορετικά θα ήσαν τότε και τα αισθήματα του κόσμου. Τι θα κερδίσωμεν όμως με μίαν καταστροφήν, ή επί τέλους με μίαν ήτταν ενταύθα ; Διατί να κυνηγώμεν σκιάς ενταύθα, αντί να κυνηγώμεν την πραγματικότητα εν Ηπείρω και Θράκη;<br /><br />Ήκουσα και άλλο. Το γόητρον της ανωτέρας διοικήσεως εκλονίσθη σοβαρώς παρά τω στρατεύματι , γνωρίζεις ότι εγώ προσωπικώς απώλεσα προ πολλού πάσαν εμπιστοσύνην εις αυτήν. Το τοιούτον δεν είναι απίθανον, αν και ίσως δεν θα έπρεπε να το έλεγον εγώ αυτό. Η ασθένεια εδώ δύναται να συνοψισθή εις τρία κεφάλαια:<br />1ον) Έλλειψις επαρκών στρατευμάτων,<br />2ον) Μείωσις του ηθικού,<br />3ον) Εξασθένησις του κύρους τής Διοικήσεως.<br />Τα παρά του «Temps» γραφέντα περί της επισκέψεως του Διαδόχου εις το μέτωπον είναι αληθή κατά τούτο, ότι εις Αφιόν σχεδόν ολόκληρος η IVΜεραρχία , τον υπεδέχθη με αγρίας φωνάς περί απολύσεως, τόσον ώστε ηναγκάσθη ο Κοντούλης, να επέμβη δια δημηγορίας εκ του εξώστου. Πάσα ιδέα δημιουργίας δήθεν στάσεως εκ μέρους τού στρατού προς παραμονήν ενταύθα – κάποια εργασία εν τούτοις γίνεται – παρά τας διαταγάς τής Κυβερνήσεως αποκλείεται απολύτως κατ’ εμέ. Όταν μάθουν οι στρατιώται ότι απολύονται και ότι οι αξιωματικοί τούς εμποδίζουν να φύγουν, θα μας δέσουν, αν δεν μας σκοτώσουν εν απολύτω δικαίω. Άλλωστε ηρώτησα τον Βασιλέα περί αυτού – δεν του ανέφερον το όνομά σου – και το διέψευσε κατηγορηματικώς ειπών, ότι αυτά ήσαν ανοησίαι.<br /><br />Εις πάντα τ’ ανωτέρω προσθέτω και άλλο τεκμήριον διοικητικής παραλυσίας: Την σχεδόν τελείαν ανεξαρτησίαν τής Στρατιάς, την ανυπακοήν μάλλον αυτής προς το Υπουργείον. Το κακόν έχει προσλάβει τοιαύτας διαστάσεις, ώστε κατακρίνεται και εν αυτή τη Στρατιά παρά τινων, οίτινες εκράτησαν ακόμη κάποιαν νηφαλιότητα. Δείγμα έστω το τελευταίον επεισόδιον Δούσμανη διαταχθέντος παρά του Υπουργού αυτοπροσώπως να έλθη εδώ δια το συμβούλιον και αποπεμφθέντος εντεύθεν βαναύσως παρά Παπούλα και Πάλλη. Αυτά περίπου, όσον αφορά την στρατιωτικήν κατάστασιν.</div><div><br />Τα πολιτικά παρεστάθησαν πολύ εξογκωμένα εις Αθήνας. Ο Παπούλας έχω την εντύπωσιν, ότι δεν πολιτεύεται, δεν υποστηρίζει δε τον Στεργιάδην λόγω αντιζηλίας. Λέγει, ότι θέλει να τελειώση το ταχύτερον το συμβούλιον δια να φύγη. Τα περί ενεργείας αξιωματικών υπέρ του Στεργιάδη, άνευ σοβαρότητος· υπάρχουν βέβαια οι νομίζοντες αυτόν ως τον μόνον σωτήρα, αλλά δεν προπαγανδίζουν υπέρ αυτού.<br />Μετά του Στεργιάδου είχον μεγάλην και λίαν ενδιαφέρουσαν ομιλίαν. Ομολογώ, ότι δεν τρέφω και πολύ μεγάλην εμπιστοσύνην εις τον άνδρα, νομίζω όμως ότι όσα μου είπε, τα είπεν ειλικρινώς, τουλάχιστον νομίζω, δεν αναλαμβάνω όμως ουδεμίαν ευθύνην!<br /><br />Είναι όλως διόλου της ιδέας ότι ο στρατός δεν είναι πλέον δυνατόν να δώση περισσότερα αφ’ ό,τι έδωσεν ήδη. Και αυτά τα δοθέντα είναι κατά πολύ ανώτερα αφ’ ό,τι αυτός ενόμιζεν ως δυνατά. Στηρίζεται εις το οικονομικόν ζήτημα και λέγει ότι εφθάσαμεν πλέον εις το όριον του δυνατού. Δεν γνωρίζει ποία θα είναι η εξέλιξις, η ιδέα όμως της αποχωρήσεως εκ Μ. Ασίας δεν τον τρομάζει. Λέγει ότι τα κατορθώματα του στρατού, ως επίσης και της ελληνικής διοικήσεως επί χώρας ημιαγρίας θα μείνωσι πάντως εις το ενεργητικόν του έθνους εφόδια πολύτιμα και εκμεταλλεύσιμα διά το μέλλον. Η Αγγλία, κατ’ αυτόν, έχει ανάγκην Ελλάδος ισχυράς στρατιωτικώς. Όσον αφορά αυτόν τον ίδιον, μοι εδήλωσε κατηγορηματικώς -άνευ ιδικής μου προκλήσεως- ότι ουδέποτε θα επολιτεύετο υπό οιονδήποτε όρον. Τούτο με ύφος, ως να επεθύμει να το μεταβιβάσω, και το μετεβίβασα ήδη. Δεν ηδυνήθην ν’ αντιστώ εις τον πειρασμόν να τον ερωτήσω, διατί αυτή η απόλυτος άρνησις, ενώ υπήρχε τοιούτον ρεύμα υπέρ αυτού εν Ελλάδι. Έλαβον ως απάντησιν ότι αυτός, ο Στεργιάδης, και ο κοινοβουλευτισμός αποτελούσι δύο πόλους εντελώς ασυμβιβάστους, λόγω τού χαρακτήρος του, ότι αι μέθοδοι της διοικησεώς του δεν επιδέχονται έλεγχον Βουλής και Τύπου, ότι τους υπουργούς του θα ηννόει ως υπαλλήλους του, ως συμβαίνει ενταύθα με τον Γουναράκην και τους λοιπούς. Ότι βεβαίως τοιαύται αντιλήψεις θα έβλαπτον και Βασιλέα και χώραν, και ότι συνεπώς είναι αδύνατοι, και ότι τέλος η υγεία του τού απαγορεύει τελείως τοιαύτας επιχειρήσεις. Εν μιά λέξει, δεν άφησε ουδέ την ελαχίστην θυρίδα ανοικτήν, δια της οποίας ίσως να επείθετο να αναλάβει την αρχήν. Αυτά, άρα, είναι αρκετά ικανοποιητικά, νομίζω, αν είναι ειλικρινή.<br /><br />Ο κόσμος εδώ γενικώς είναι απαίσιος. Αφήνω τους διαφόρους ποντικούς -ούτως αποκαλούνται ενταύθα οι Λεβαντίνοι- αυτοί επί τέλους έχουν και δικαίωμα να ακολουθούν την πολιτικήν τής δήθεν πατρίδος των. Απαίσιοι πραγματικώς είναι οι εδώ Έλληνες, εκτός ελαχίστων. Επικρατεί Βενιζελισμός ογκώδης και κατά την 15ην Δεκεμβρίου είχον κλείσει σχεδόν όλα τα καταστήματα. Θα ήξιζε πράγματι να παραδώσωμεν την Σμύρνην εις τον Κεμάλ διά να τους πετσοκόψη όλους αυτούς τους αχρείους, οι οποίοι φέρονται ούτω κατόπιν τού φοβερού αίματος όπερ εχύσαμεν εδώ. Αίματος της Παλαιάς Ελλάδος δε, διότι όλα τα παιδιά τών οπωσδήποτε καλυτέρων οικογενειών τών ενταύθα, υπηρετούν εις την Σμύρνην και τα μετόπισθεν, αλλοίμονον δε αν εν οιονδήποτε τμήμα ευρεθή σχηματισμένον μόνον από Μικρασιάτας και ενώπιον τού εχθρού!<br />Το επεισόδιον Δούσμανη λαμβάνει διαστάσεις επιφόβους. Αυτοί διατείνονται ότι εστάλη ενταύθα τη επιμόνω απαιτήσει τού Υπουργού, αφ’ ετέρου ο Πάλλης μου λέγει ότι έχουν τηλεγράφημα του Υπουργού λέγοντος ότι ο Δούσμανης προσέρχεται τη επιμόνω απαιτήσει αυτού του ιδίου. Προ της αναχωρήσεώς του εντεύθεν ετηλεγράφησεν ο Δούσμανης εις τον Υπουργόν, ότι, κατόπιν της διαγωγής τού Παπούλα, ζητεί την έγκρισιν να επανέλθει, και ο υπουργός απήντησεν εγκρίνων «μετά λύπης και δυσφορίας αναγκάζομαι εγκρίνω».<br /><br />Κόπιασε να βγάλης άκρη!<br />Οπωσδήποτε το Συμβούλιον εματαιώθη, πρώτη πράξις τού αρχομένου δράματος, του οποίου τον αντίκτυπον φοβούμαι επί του πνεύματος των αξιωματικών.<br /><br />Παύω όμως τώρα αυτή τη φλυαρία με την ελπίδα ότι δεν σε εκούρασα πάρα πολύ.<br /><br />Σου εύχομαι καλές εορτές και ευόδωσιν εις το έργον σου.<br /><br />Πότε, Θεέ μου, θα γλυτώσω από αυτήν την κόλασιν εδώ ;<br /><br />Πάντοτε σος<br /><br />Ανδρέας<br /><br />Πηγή: (Ι.Μεταξά, Ημερολόγιο, Παράρτημα 1921-1922, σ. 757-60)<br /><br />Όλο το ημερολόγιο σε pdf , εδώ: <a href="https://www.ioannismetaxas.gr/Hmerologio.html">https://www.ioannismetaxas.gr/Hmerologio.html</a><br /><br />** Ο πρίγκιπας Ανδρέας καταδικάσθηκε σε θάνατο με την κατηγορία της αρνήσεως εκτελέσεως διαταγής του αρχηγού της στρατιάς κατά τις μάχες του Σαγγαρίου τον Αύγουστο του 1921. Η απόφαση δεν εκτελέστηκε από την Επαναστατική Στρατιωτική Κυβέρνηση, λόγω μεσολάβησης της βρετανικής κυβέρνησης, μέσω του Άγγλου πλοιάρχου Τάλμποτ. Με παρέμβαση του Πάγκαλου το στρατοδικείο του αναγνώρισε το ελαφρυντικό “της τελείας απειρίας περί την διοίκησιν ανωτέρων μονάδων” και τον καταδίκασε στις 20 Νοεμβρίου 1922 στην ποινή της ισόβιας υπερορίας ( εκτός ορίων Ελλαδος ) και της διαγραφής από το μητρώο των αξιωματικών. Μετέβη στο Παρίσι.</div><div><br />Στα τέλη Ιανουαρίου 1936, μετά την παλινόρθωση της μοναρχίας στην Ελλάδα, η ποινή του ακυρώθηκε και ο ίδιος αποκαταστάθηκε στον βαθμό του. Σύντομα επισκέφθηκε την Ελλάδα, η επίσκεψή του, όμως, προκάλεσε την αντίδραση του ημερήσιου τύπου. Στα τέλη του 1936 διορίστηκε στρατιωτικός ακόλουθος του Βασιλιά Γεωργίου Β΄.<br />Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου παρέμεινε στη Νότια Γαλλία κινούμενος μεταξύ Καννών και Μόντε Κάρλο. Τα τελευταία χρόνια προσβλήθηκε από πρώιμη αρτηριοσκλήρωση λόγω του εθισμού του με το αλκοόλ.<br />Απεβίωσε στις 3 Δεκεμβρίου 1944, στο ξενοδοχείο “Μετροπόλ” του Μόντε Κάρλο, από ανακοπή καρδιάς. Η σορός του αρχικά μεταφέρθηκε στο ρωσικό παρεκκλήσιο στη Νίκαια και εν συνεχεία στην Ελλάδα, όπου και ετάφη στο βασιλικό κοιμητήριο του Τατοΐου.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο «καυσοκαλύβας» και το προβοκάρισμα του Τούρκου Προέδρου για επανάληψη της ιστορίας το 2023.

Του Δρα Δημ. Σταθακόπουλου Ο «καυσοκαλύβας» και το προβοκάρισμα του Τούρκου Προέδρου για επανάληψη της ιστορίας το 2023 ( 100 χρόνια Τουρκι...

Διαβάστε την συνέχεια

«Γιατί να μη θέλει τον κ.Μητσοτάκη ο Ερντογάν, επί των ημερών του αλωνίζει».

<div><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="385" src="https://www.youtube.com/embed/JZbBtT8Vkmc" width="784" youtube-src-id="JZbBtT8Vkmc"></iframe></div><div><br /></div>«Ο κ.Μητσοτάκης με το θέμα των υποκλοπών ξεπέρασε την κόκκινη γραμμή, παραβίασε την πολιτική και ηθική τάξη και δεν έχει πολλά περιθώρια χειρισμών…Οι πρώτοι που το είπαν αυτό ήταν διακεκριμένοι συνταγματολόγοι που δεν είναι εχθρικά διακείμενοι απέναντι του και του υπέδειξαν το μοναδικό δρόμο που το απομένει, αυτόν της παραίτησης».<br /><br />Ο γνωστός δημοσιογράφος Γιώργος Λακόπουλος σχολιάζει τις ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις που προέκυψαν μετά από την αποκάλυψη του σκανδάλου των υποκλοπών.<br /><br />Επισημαίνει ότι οι υποκλοπές μπορεί να μην είναι το βασικό κριτήριο με το οποίο θα ψηφίσει ο κόσμος αλλά είναι σίγουρο ότι «αυτό το θέμα έχει επιφέρει συντριπτικό πλήγμα στον κ. Μητσοτάκη και αυτό θα επιτρέψει στους πολιτικούς του αντιπάλους να φθάνουν πιο κοντά στην κοινωνία».<br /><br />Σχολιάζει τα μαζικά πυρά που δέχεται η κυβέρνηση από σχεδόν όλα τα μεγάλα μέσα ενημέρωσης του εξωτερικού αλλά και τα όσα είπε στο υπουργικό συμβούλιο ο κ.Μητσοτάκης περί επιθυμίας του Πούτιν και του Ερντογάν να «τον ρίξουν». «Αυτά δείχνουν την κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο πρωθυπουργός… Όταν το είπε ο κ.΄Αδωνις Γεωργιάδης υπήρξαν μειδιάματα. Αλλά να το λέει ο πρωθυπουργός είναι στοιχείο παραλογισμού…Όπως και τα επιχειρήματα που χρησιμοποίησε για τις υποκλοπές. Δεν προκύπτει από πουθενά ότι ο κ.Πούτιν δεν τον θέλει και βέβαια ο κ.Ερντογάν μάλλον τυχερός είναι που έχει απέναντι του τον κ.Μητσοτάκη και αλωνίζει». <div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

«Γιατί να μη θέλει τον κ.Μητσοτάκη ο Ερντογάν, επί των ημερών του αλωνίζει».

«Ο κ.Μητσοτάκης με το θέμα των υποκλοπών ξεπέρασε την κόκκινη γραμμή, παραβίασε την πολιτική και ηθική τάξη και δεν έχει πολλά περιθώρια χε...

Διαβάστε την συνέχεια