“Ξαφνικά ένα βράδυ” οι νταήδες του Ερντογάν…

<img height="360" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/08/Erdogan-ena-vradi....jpg" width="784" /><br /><br /><b>Ευρυβιάδης Μάριος</b><br />Με τη μορφή της ευθείας απειλής εναντίον των εχθρών της Τουρκίας ακούγεται πυκνά συχνά το ρεφρέν ενός τουρκικού τραγουδιού: <a href="https://youtu.be/LMU6PPYTFJY">“Μπορεί να έρθω ξαφνικά ένα βράδυ”</a>. Ολοκληρωμένη, η φράση του τραγουδιού είναι: “μην με καλείς τόσο παθιασμένα (από το βάθος της ψυχής σου), μπορεί να έρθω ξαφνικά ένα βράδυ”. Το τραγούδι γράφτηκε το 1974 από τον Ουμίτ Γιασάρ Ογούζτζαν και από τότε τραγουδήθηκε από πολλούς με την σημαντική τραγουδίστρια Γκιονούλ Γιαζάρ την τελευταία και σημερινή ερμηνεύτρια.<br /><br />Η ερωτική διάσταση του τραγουδιού είναι προφανής και για δεκαετίες στο ρεφρέν δεν αποδίδονταν καμιά άλλη ερμηνεία. Πόσο δε μάλλον μια πολεμοχαρής ερμηνεία. Όχι όμως τα τελευταία δέκα χρόνια. Ξαφνικά από ένα τραγούδι αγάπης το έργο του Ογούζτζαν μετατράπηκε σε απειλή και σε πολιτικό-πολεμικό θούριο. Και με τη σημερινή του προσαρμογή το ρεφρέν, που μετετράπη “θα ρθούμε ξαφνικά ένα βράδυ”, συμπεριλαμβάνει όλους τους εχθρούς του καθεστώτος Ερντογάν, ξένους και ντόπιους: Έλληνες, Κούρδους, Αρμένιους, Άραβες, κεμαλιστές, γκιουλενιστές, γιαζίτες σιίτες, Τουρκοκύπριους πρόσφατα και, κυριολεκτικά, κάθε αντικαθεστωτικό.<br /><br />Η απειλή αυτή εκφράζεται πάντοτε με ύφος καπάνταη από τον Ερντογάν και τα ογλάνια του, στη διάρκεια παροξυστικών εθνικοφασιστικών παραληρημάτων. Η πιο πρόσφατη τέτοια περίπτωση ήταν με τον καπάνταη Ερντογάν να απειλεί Κούρδους, Έλληνες και Σύρους, με αφορμή τη μάχη του Μαντζικέρτ το 1071: πως θα έρθει ξαφνικά ένα βράδυ να τους σφάξει, εφόσον δεν ξέρουν τη θέση τους και δεν συμπεριφέρονται με ταπεινοφροσύνη και υποτέλεια απέναντι στον ίδιο και στο καθεστώς του.<br /><br />Με αναπαραγωγή από τον τουρκικό Τύπο γράφτηκε –άκριτα και χωρίς περαιτέρω τεκμηρίωση– πως το ρεφρέν χρησιμοποιήθηκε ως απειλή-προειδοποίηση πριν την εισβολή το 1974 και πως το μετέδιδε ο παράνομος τουρκοκυπριακός σταθμός “Μπαϊράκ”. Δεν νομίζω να ισχύει κάτι τέτοιο. Μάλλον ως συνηθίζεται, στόχος σήμερα είναι να ξαναγραφτεί η ιστορία της εισβολής, ώστε να εξυμνείται, εκ των υστέρων, η τότε σοφία και προβλεψιμότητα του “έθνους-προστάτη” αλλά και πιο επίκαιρα να ασκείται η σημερινή καθεστωτική πολιτική.<br /><br />Παράφραση του μηνύματος<br /><br />Είναι γεγονός πως η χρήση του ρεφρέν ως απειλή-προειδοποίηση και ως μορφή ψυχολογικής επιχείρησης πήρε έντονες διαστάσεις επί Ερντογάν. Όμως, αρχικά τουλάχιστον, δεν περιορίζονταν για τους ισλαμιστές. Τουλάχιστον σε μια περίπτωση, τον Μάρτιο 2012, χάκερ που εισέβαλαν στον ιστότοπο της ισλαμιστικής ΜΚΟ IHD/IHH –βρισκόταν πίσω από το επεισόδιο του Μαβί Μαρμαρά (31 Μαΐου-1 Ιουνίου 2010) με το Ισραήλ– άφησαν ως προειδοποίηση το συγκεκριμένο ρεφρέν.<br /><br />Αποδέκτες της απειλής ήταν οι ισλαμιστές οργανωτές του επεισοδίου, αλλά και το καθεστώς Ερντογάν, χωρίς την ενθάρρυνση και χρηματοδότηση του οποίου δεν θα είχε συμβεί το επεισόδιο. Το επεισόδιο υπήρξε καταλυτικό στη διάρρηξη των σχέσεων Τουρκίας-Ισραήλ, οι οποίες αποτελούσαν το ακρογωνιαίο επίτευγμα των κεμαλιστών στη Μέση Ανατολή. Ήταν ισλαμιστές οι χάκερς; Μάλλον όχι.<br /><br />Τον Σεπτέμβριο 2017, παραμονές του δημοψηφίσματος στο Βόρειο Iράκ, ο Ερντογάν απείλησε τους αυτόνομους Κούρδους του Αρμπίλ με το ρεφρέν, κάτι που έπραξε και τον Φεβρουάριο 2020 με αναφορά και πάλι στους αυτονομιστές Κούρδους της Βόρειας Συρίας. Από τότε και πάντα με τον Ερντογάν πρωταγωνιστή, ο κάθε ισλαμιστής νταής του καθεστώτος έχει το ρεφρέν στη ημερήσια διάταξη, στοχοποιώντας ανάλογα εξωτερικούς ή εσωτερικούς εχθρούς.<br /><br />Οι ακατάπαυστες παρεμβάσεις-επεμβάσεις του ισλαμιστικού καθεστώτος μέσα και έξω από τη χώρα υποδηλώνουν βούληση για επεμβάσεις και χρήση βίας. Σε ψυχολογικό επίπεδο φραστικές απειλές, όπως το συγκεκριμένο ρεφρέν, αποσκοπούν στο να καμφθεί η άλλη πλευρά δια του εκφοβισμού της. Έχουμε δηλαδή την άσκηση ψυχολογικής τρομοκρατίας. Υποτίθεται ότι ο αντίπαλος θα τρομάξει, διότι ενδέχεται να αιφνιδιαστεί και να υποστεί τις συνέπειες. Γι’ αυτό συμμορφώνεται στη βάση των υποδείξεων! Και ο τρομοκράτης –το καθεστώς Ερντογάν– κερδίζει χωρίς κόστος. Και καταχειροκροτούμενο από πλήθη ισλαμιστών, χαριεντίζεται δημόσια.<div><br />Από ερωτικό σκίρτημα… απειλή<br /><br />Σήμερα το ρεφρέν του τραγουδιού “Μπορεί να έρθω ξαφνικά ένα βράδυ”, παραπέμπει σε νταϊλίκια και πολεμοχαρείς συμπεριφορές. Νοηματοδοτεί ακριβώς το αντίθετο από αυτό που εννοούσε ο ποιητής. Αποτελεί μέρος του πλέγματος των ψυχολογικών επιχειρήσεων του ισλαμοφασιστικού καθεστώτος. Η αποτελεσματική αντιμετώπιση ψυχολογικών επιχειρήσεων μπορεί στον μέσο πολίτη να φαντάζει δύσκολη, ακόμη ίσως και αδύνατη. Όμως δεν είναι και ποτέ δεν υπήρξε.<br /><br />Κάθε σοβαρό κράτος –το μέγεθος του δεν έχει καμία σχέση με τις δυνατότητές του να ανταποκριθεί– μπορεί να αντιμετωπίσει, να εξουδετερώσει αλλά και να αντιστρέψει τις ψυχολογικές επιχειρήσεις που στρέφονται εναντίον του. Και συγκριτικά με τα πολλαπλά έξοδα για να αντιμετωπιστεί ένας εχθρός, όπως π.χ. η Τουρκία, τα ποσά που χρειάζονται είναι πραγματικά αμελητέα.<br /><br />Οι ισλαμιστές γενικά πάσχουν από τα σύνδρομα της γελωτοφοβίας και της σάτιρας. Σε αυτό ο Ερντογάν και οι αυλικοί του κρατούν τα σκήπτρα. Έτσι το πεδίο χειρισμού τους σε ψυχολογικό επίπεδο προσφέρεται λαμπρό. Πίσω, βέβαια, από την εξαιρετικά δυνατή προπαγανδιστική εικόνα που προσπαθεί να προβάλει το καθεστώς σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, κρύβεται η αδυναμία του. Δεν θέλει να εμπλακεί σε ανοιχτή σύγκρουση, διότι γνωρίζει ότι θα διακινδυνέψει και ίσως χάσει περισσότερα.<br /><br />Μετά το απειλητικό ρεφρέν…<br /><br />Μέχρι τώρα, όμως, οφείλουμε να παραδεχθούμε πως η πολιτική των απειλών και εκβιασμών του Ερντογάν έχει παραγάγει αρκετά θετικά γι’ αυτόν αποτέλεσμα. Παράγει δηλαδή την “συνήθεια” της υπακοής και του συναφούς κατευνασμού, στον επίδοξο ηγεμόνα από τους πολιτισμένους, αλλά τρομοκρατημένους, Ευρωπαίους, ή/και από τους ανήμπορους γείτονες που αδυνατούν να αντισταθούν ή/και να αντιδράσουν.<br /><br />Και δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο από την συνήθεια που επηρεάζει την νοοτροπία ενός λαού. Οι μεν Τούρκοι συνηθίζουν να εκφοβίζουν ή/και να προσφεύγουν σε χρήση βίας όπου μπορούν –όταν και όπου τους παίρνει– ενώ οι άλλοι υποχωρούν και αντιδρούν όλο και λιγότερο. Ερώτημα: θα δεχόμασταν τα σίριαλ τους τη δεκαετία του 1980, ή τις κινήσεις με τα γεωτρύπανά τους στην Ανατολική Μεσόγειο; Προφανώς όχι.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

“Ξαφνικά ένα βράδυ” οι νταήδες του Ερντογάν…

Ευρυβιάδης Μάριος Με τη μορφή της ευθείας απειλής εναντίον των εχθρών της Τουρκίας ακούγεται πυκνά συχνά το ρεφρέν ενός τουρκικού τραγουδιού...

Διαβάστε την συνέχεια

Πού κρύβεται η τουρκική Πέμπτη Φάλαγγα στα νησιά

<img height="360" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/08/metanastes.jpg" width="717" /><br /><br /><b>Τσιλιόπουλος Ευθύμιος</b><br />Οι μεταναστευτικές ροές, που μέσω και της Ελλάδας, κινούνται προς την Ευρώπη δεν περιλαμβάνουν μόνο πρόσφυγες και οικονομικούς μετανάστες. Ανάμεσα τους βρέθηκαν και βρίσκονται, άτομα με αλλότριους σκοπούς. Πολλοί από όσους έφυγαν από τη Συρία, άλλωστε, ήταν μαχητές του ISIS και της Αλ Κάιντα, που μετά την ήττα τους κατέφυγαν στην Τουρκία και κάποιοι εξ αυτών εκπαιδεύτηκαν και εκεί. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μάλιστα, είναι σε συντονισμό με άλλους πυρήνες φανατικών στην Ευρώπη. Όπως, μάλιστα, έχει αποκαλυφθεί από εκθέσεις υπηρεσιών πληροφοριών στην ΕΕ, κινούνται σαν Πέμπτη Φάλαγγα.<br /><br />Το πρώτο ηχηρό σήμα κινδύνου είχε δοθεί το 2016, όταν η γερμανική υπηρεσία πληροφοριών προειδοποίησε για το γεγονός την ΕΕ και την Ουάσιγκτον. Ήταν νωπές τότε οι εικόνες από τους βιντεοσκοπημένους αποκεφαλισμούς που είχαν σοκάρει τη διεθνή κοινή γνώμη. Τότε, που η Ευρώπη δεχόταν τρομοκρατικά πλήγματα, οι μυστικές της υπηρεσίες έψαχναν για ισλαμιστές τρομοκράτες και κατηχητές, όχι για κατασκόπους.<br /><br />Από τότε, η υφή των μεταναστευτικών ροών έχει αλλάξει. Η ήττα του ISIS και η κατάλυση του Χαλιφάτου μαζί με την ανάκαμψη του καθεστώτος Άσαντ άλλαξε την ανθρωπογεωγραφία των μεταναστευτικών ροών τουλάχιστον από τη Συρία. Δεν έφευγαν άμαχοι για να γλυτώσουν από τις μάχες, αλλά –όπως προαναφέραμε– πολλοί τζιχαντιστές, αρκετοί εκ των οποίων ήταν και εκπαιδευμένοι τρομοκράτες.<br /><br />Η νέα πίεση που ασκήθηκε και συνεχίζει να ασκείται στον Έβρο και στα νησιά του Αιγαίου απασχολεί την Αθήνα. Ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Τάκης Θεοδωρικάκος, χαρακτήρισε ιδιόμορφη απειλή κατά της ακεραιότητας της χώρας και της ασφάλειάς μας, τις προσπάθειες παράνομης εισόδου στην Ελλάδα μεταναστών από την Τουρκία, την οποία κατηγόρησε για συστηματική, μεθοδική και σύνθετη εργαλειοποίησή τους. Μπορεί να μη μίλησε για Πέμπτη Φάλαγγα, αλλά οι διατυπώσεις του προκαλούν προβληματισμό, όπως και η δήλωση ότι μόνο κατά τον φετινό Αύγουστο, ο οποίος ακόμα δεν έχει τελειώσει, 25.000 παράτυποι μετανάστες επιχείρησαν να περάσουν τα σύνορα μας.<br /><br />Άντρες στρατεύσιμης ηλικίας<br /><br />Είναι προφανές ότι η τουρκική ΜΙΤ εκμεταλλεύεται κάθε ευκαιρία για να στείλει μέσα στο μεταναστευτικό πλήθος και αριθμό ανθρώπων, τους οποίους έχει εκπαιδεύσει να παίξουν ρόλο κατασκόπου ή και προβοκάτορα, μία τουρκική Πέμπτη Φάλαγγα. Η κάλυψη του πρόσφυγα-μετανάστη, άλλωστε, είναι πειστική. Οι δυτικές υπηρεσίες πληροφοριών έχουν εντοπίσει πράκτορες όχι μόνο της Τουρκίας, αλλά και άλλων κρατών, τα οποία έσπευσαν να εκμεταλλευτούν τις μεταναστευτικές ροές. Μέχρι και η Ρουάντα έσπειρε δίκτυα πρακτόρων μέσω των ροών!<br /><br />Το φύλο, η οικογενειακή κατάσταση και η ηλικία των περισσοτέρων μεταναστών είναι ενδείξεις. Η μέση ηλικία των μεταναστών μεταξύ 2013 και 2019 ήταν τα 29 χρόνια, ενώ πάνω από 70% ήταν άντρες. Η μεγάλη πλειονότητα, δηλαδή είναι άντρες στρατεύσιμης ηλικίας. Αυτό από μόνο του είναι προβληματικό. Όσοι από αυτούς προέρχονται από εμπόλεμες ζώνες ή κράτη που μαστίζονται από βία και ανομία, ενδέχεται να έχουν συμμετάσχει σε εγκλήματα πολέμου, ή σε πράξεις βίας και στη συνέχεια μεταμορφώθηκαν σε πρόσφυγες-μετανάστες για να διαφύγουν.<br /><br />Παράλληλα, η Άγκυρα προσέλκυσε ένα ισχυρό ρεύμα οικονομικών μεταναστών αφενός επιδοτώντας την Turkish Airlines, ώστε να παρέχει φτηνά εισιτήρια από μουσουλμανικές χώρες της Ασίας και της Αφρικής, αφετέρου καταργώντας τη βίζα. Αυτούς τους μουσουλμάνους οικονομικούς μετανάστες στη συνέχεια διοχετεύει προς την Ευρώπη μέσω της Ελλάδας. Σταδιακά, λοιπόν, άρχιζαν να μειώνονται οι Σύριοι, Ιρακινοί και Αφγανοί και να έρχονται μουσουλμάνοι από την Αφρική. Μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα στην Τουρκία, οι εκκαθαρίσεις οδήγησαν και πολλούς Τούρκους να εισέλθουν στην Ελλάδα.<br /><br />Μετανάστες από χώρες με πολύ διαφορετικά από τα δυτικά πολιτισμικά πρότυπα ως προς την βία, την συμπεριφορά προς τις γυναίκες, τον σεβασμό της διαφορετικότητας και της της περιουσίας, την κοινωνική ευθύνη κλπ. προκαλούν αναπόφευκτα προβλήματα στον κοινωνικό ιστό της χώρας υποδοχής, μη εξαιρουμένης βέβαια της Ελλάδας. Για την Ελλάδα ειδικότερα, όμως, υπάρχει και η πτυχή που αφορά στην εθνική ασφάλεια.<br />Και Τούρκοι πρόσφυγες<br /><br />Μετά το πραξικόπημα του 2016, λόγω των διώξεων, χιλιάδες Τούρκοι έχουν περάσει στην Ελλάδα, αιτούμενοι άσυλο. Κάποιοι εξ αυτών ήταν στελέχη των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων και των υπηρεσιών ασφαλείας. Η μεγάλη πλειονότητα εξ αυτών είναι πράγματι διωκόμενοι, αλλά ανάμεσά τους βρίσκονται κατά πάσα πιθανότητα και πράκτορες της ΜΙΤ, όπως έχει καταγγελθεί δημοσίως και από γνωστούς Τούρκους αντιφρονούντες.<br /><br />Δεδομένου ότι οι Τούρκοι νέοι πρόσφυγες αριθμούν πάνω από 6.000 μπορούμε να συνάγουμε ότι ανάμεσα τους βρίσκονται τουλάχιστον δεκάδες αν όχι εκατοντάδες πράκτορες της ΜΙΤ, κυριολεκτικά μία Πέμπτη Φάλαγγα. Αυτοί, λοιπόν, ναι μεν κατασκοπεύουν τους επικριτές του Ερντογάν, αλλά ταυτόχρονα κατασκοπεύουν με όποιον τρόπο μπορούν και την Ελλάδα, λειτουργώντας σαν Πέμπτη Φάλαγγα. Σε περίπτωση ελληνοτουρκικής σύρραξης πιθανότατα θα δράσουν και σε ρόλο σαμποτέρ. Το ίδιο ισχύει και για μη Τούρκους ισλαμιστές, οι οποίοι έχουν εκπαιδευθεί και σταλεί από τη ΜΙΤ στην Ελλάδα.<br /><br />Τα τελευταία χρόνια οι ελληνικές αρχές έχουν βρει φορτία όπλων, κυρίως λειόκανων, προερχομένων από Τουρκία. Πιθανότατα άλλα διέφυγαν. Δεν είναι γνωστό αν αυτά προορίζονταν για απόκρυψη και διανομή κάποια στιγμή σε τζιχαντιστές ή Τούρκους πράκτορες, ή αν απλά ήταν για διακίνηση προς τρίτες χώρες. Πάντως η ικανότητα της Τουρκίας να διοχετεύει όπλα μέσω λαθρεμπορίου στα Βαλκάνια είναι επιβεβαιωμένη από σχετικά περιστατικά και στην Ελλάδα και σε γειτονικές χώρες.<br /><br />Πέμπτη Φάλαγγα<br /><br />Στο πρόσφατο παρελθόν μετανάστες έχουν αποδεδειγμένα παίξει ρόλο προβοκάτορα στις δομές φιλοξενίας με σκοπό την πρόκληση ταραχών. Δεν είναι του παρόντος να αναφερθούμε στη διασάλευση της δημόσιας τάξης. Αυτό που μας ενδιαφέρει εδώ είναι τα δίκτυα πρακτόρων που μπορούν στην κρίσιμη στιγμή να μεταδώσουν με κινητά σε πραγματικό χρόνο κρίσιμες πληροφορίες για τις κινήσεις στρατιωτικών μονάδων και για τις θέσεις διασποράς των ελληνικών δυνάμεων ειδικά στα νησιά, ώστε αυτές να γίνουν στόχοι βομβαρδισμού.<br /><br />Δεν χρειάζεται καν να κρυπτογραφούνται τα μηνύματα, καθώς θα μεταδίδονται άμεσα σε γλώσσα άγνωστη και με χρήση απλών συνθηματικών. Ακόμη και αν οι ελληνικές υπηρεσίες υποκλέπτουν τα μηνύματα είναι απίθανο να βγάλουν εγκαίρως άκρη. Η ιδιότυπη αυτή Πέμπτη Φάλαγγα μπορεί να ακυρώσει τη δυνατότητα των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων να υπερασπίσουν τα νησιά. Γι’ αυτό και είναι ο εφιάλτης των στρατιωτικών, οι οποίοι, όμως, δεν έχουν υψώσει τη φωνή τους στις κυβερνήσεις.<br /><br />Όπως έχει αποδειχθεί ρόλο κατασκόπου δεν παίζουν μόνο μετανάστες, αλλά και μέλη ξένων ΜΚΟ, οι οποίες λειτουργούν ακόμα ασύδοτες και συχνά σε συνεργασία με δουλεμπορικά κυκλώματα και τουρκικές υπηρεσίες. Τέτοια περιστατικά είναι αρκετά και πιστοποιημένα από τις αστυνομικές-λιμενικές αρχές, αλλά και από τις εισαγγελίες. Αν εν καιρώ ειρήνης μπορούν κάποιοι προβοκάτορες να προκαλούν με σχετική άνεση επεισόδια, ας αναρωτηθούμε τί μπορούν να κάνουν εν καιρώ πολέμου. Σε μια τέτοια περίπτωση είναι πιθανό να ανοίξουν ένα δεύτερο εσωτερικό μέτωπο, χρησιμοποιώντας είτε τη μέθοδο της εξέγερσης με προβοκάτσιες, είτε πραγματοποιώντας δολιοφθορές. Αυτό ισχύει κυρίως για τα νησιά και λιγότερο για την ενδοχώρα.<br /><br />Αδιάκριτες επιθέσεις εναντίον πολιτών στην ύπαιθρο θα δημιουργήσουν κλίμα φόβου και θα αποσπάσουν δυνάμεις για την καταδίωξη των ταραχοποιών. Μπορεί όμως και να ερημώσουν απομονωμένες περιοχές και να διαταράξουν την αγροτική οικονομία. Στο δωδέκατο κεφάλαιο του βιβλίου του “Η τέχνη του Πολέμου”, με τίτλο “Η επίθεση με φωτιά”, ο Σουν Τσου γράφει: «Υπάρχουν πέντε τρόποι επίθεσης με φωτιά. Ο πρώτος είναι να κάψετε στρατιώτες στο στρατόπεδο τους. Ο δεύτερος να κάψετε εφόδια. Ο τρίτος να κάψετε τα καραβάνια επιμελητείας. Ο τέταρτος να κάψετε οπλοστάσια και ο πέμπτος να κάψετε αποθήκες».<br /><br />Η φωτιά είναι ένα απίθανα καταστρεπτικό μέσο και δίκαια ο Κινέζος στρατηγός την αναφέρει. Με κατάλληλη προετοιμασία ο εμπρησμός μπορεί να καταστεί ανεξέλεγκτος, ιδίως σε περιόδους σχετικής ξηρασίας, όπως οι καλοκαιρινοί μήνες, που είναι και οι πλέον πρόσφοροι για απρόσκοπτες στρατιωτικές επιχειρήσεις. Στρατόπεδα, αεροπορικές βάσεις, αποθήκες, κλπ, μπορούν να καταστραφούν χωρίς απευθείας εχθρική επίθεση, αλλά από εμπρηστές που θα δράσουν οργανωμένα.<div><br />Καταστροφή υποδομών<br /><br />Η φωτιά μπορεί να κατακάψει στρατηγικές υποδομές, καταστρέφοντας την ηλεκτροδότηση, επικοινωνιακές δομές και περιουσίες. Μπορεί να δημιουργήσει προσφυγικές ροές Ελλήνων πολιτών που θα έχουν καταστεί άστεγοι, αφού ο οικισμός τους θα έχει καεί. Στο παρελθόν, όπως έχουν ομολογήσει δημοσίως και ο Τούρκος πρώην πρωθυπουργός Μεσούτ Γιλμάζ, αλλά και δράστες από το παρακράτος, η Άγκυρα προκάλεσε επανειλημμένως εμπρησμούς σε ακριτικά νησιά. Αν τα κατάφερε, χωρίς να διαθέτει τους πράκτορες που διαθέτει σήμερα, φανταστείτε σε τί έκταση μπορεί να πλήξει τα νησιά, αλλά και τον Έβρο, σε περίπτωση σύρραξης.<br /><br />Η επίθεση εναντίον υποδομών, όχι τόσο μεγάλων και καλά φυλασσόμενων μονάδων, αλλά μικρών και διεσπαρμένων τμημάτων των δικτύων συγκοινωνιών, ύδρευσης, μεταφοράς ενέργειας και επικοινωνιών μπορούν να σπείρουν χάος στα μετόπισθεν και να προκαλέσουν αντιδράσεις ποικίλων διαστάσεων και αποχρώσεων, από θυμό και πολιτική αστάθεια μέχρι απόγνωση και ηττοπάθεια.<br /><br />Τα προβλήματα που δημιουργεί η παραμονή στην χώρα και ειδικά στις παραμεθόριες περιοχές τόσων πολλών μεταναστών-προσφύγων λειτουργεί ως πολλαπλασιαστής όλων των προβλημάτων, μικρών και μεγάλων, που αντιμετωπίζει η Ελλάδα. Εξ αντιδιαστολής λειτουργεί ως πολλαπλασιαστής της τουρκικής επιθετικής ισχύος. Η δραστηριοποίηση μεταναστών που έχουν στρατολογηθεί από τη ΜΙΤ για την πρόκληση ανεξέλεγκτων καταστάσεων στα ελληνικά μετόπισθεν σε περίπτωση στρατιωτικής εμπλοκής, θα καταστήσει τη θέση της Ελλάδας από δυσχερή έως δραματική.<br /><br />Αυτός είναι ο λόγος που απαιτείται εγκαίρως η λήψη δραστικών μέτρων με σκοπό να συρρικνωθεί και εάν είναι δυνατόν να μηδενιστεί η παρουσία μεταναστών στις παραμεθόριες περιοχές και ειδικά στα νησιά. Δυστυχώς, το ελληνικό πολιτικό σύστημα κινείται προς την ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση. Αντί να εξουδετερώσει τη δυνατότητα να υπάρξει Πέμπτη Φάλαγγα, ουσιαστικά όχι μόνο τη διευκολύνει, αλλά κυριολεκτικά την εγκαθιστά. Πρώτον, με την επιμονή για την κατασκευή ολόκληρων χωριών για τους μετανάστες-πρόσφυγες στην καρδιά των νησιών του ανατολικού Αιγαίου. Δεύτερον, με την πρόσφατη απόφαση ότι ακόμα κι αν κάποιου μετανάστη η αίτηση για παροχή ασύλου έχει απορριφθεί και στον δεύτερο βαθμό, μπορεί να κάνει αενάως αίτηση, εξασφαλίζοντας τα σχετικά προνόμια!</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Πού κρύβεται η τουρκική Πέμπτη Φάλαγγα στα νησιά

Τσιλιόπουλος Ευθύμιος Οι μεταναστευτικές ροές, που μέσω και της Ελλάδας, κινούνται προς την Ευρώπη δεν περιλαμβάνουν μόνο πρόσφυγες και οικο...

Διαβάστε την συνέχεια

Βόμβα Παυλόπουλου: «Ο πρωθυπουργός ΔΕΝ μπορεί να μεταβιβάσει την πολιτική ευθύνη του σε κανέναν»!

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/02/paulopoulos.png"><img src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/02/paulopoulos-696x350.png" /></a><br /><br />Ο τέως Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος με άρθρο του στην ιστοσελίδα <b><a href="http://constitutionalism.gr/">Constitutionalism</a><a href="http://constitutionalism.gr/">.</a><a href="http://constitutionalism.gr/">gr</a> </b>παρεμβαίνει εκ νέου, γράφοντας και εξηγώντας με σαφήνεια για την πολιτική ευθύνη των μελών της κυβέρνησης.<br /><br />Αυτές τις ημέρες το άρθρο του έχει μεγάλη σημασία και βαρύτητα…<br /><br />Μεταξύ άλλων γράφει:<br /><br />•«Για να έλθουμε στα καθ’ ημάς, αναφορικά με τα ζητήματα παραβίασης του κατά τις διατάξεις του άρθρου 19 του Συντάγματος απορρήτου του επικοινωνιών, εφόσον ο Πρωθυπουργός, όπως είχε αρμοδιότητα να το πράξει, επιφύλαξε υπέρ αυτού την αρμοδιότητα ελέγχου λειτουργίας της ΕΥΠ – και, e contratio, δεν την εκχώρησε σε άλλο μέλος της Κυβέρνησης, π.χ. στον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη – ουδόλως και καθ’ οιονδήποτε τρόπο νομιμοποιείται να μεταθέσει την ανακύπτουσα πολιτική ευθύνη, λόγω ελλιπούς άσκησης του προαναφερόμενου ελέγχου επί της ΕΥΠ, σε οποιοδήποτε άλλο μέλος της Κυβέρνησης. Πολύ δε περισσότερο σε μη μέλος της Κυβέρνησης, όπως π.χ. στον Γενικό Γραμματέα του Πρωθυπουργού».<br /><br />•«…πολιτική είναι εκείνη η ευθύνη των μελών της Κυβέρνησης – του Πρωθυπουργού, των λοιπών μελών του Υπουργικού Συμβουλίου και των Υφυπουργών – η οποία τους επιβάλλει ν’ ανταποκρίνονται πλήρως στην εμπιστοσύνη της Βουλής. Ιδίως με το ν’ ασκούν τις αρμοδιότητες που τους ανατίθενται κατά περίπτωση τηρώντας, απαρεγκλίτως, πρωτίστως τις επιταγές του Κράτους Δικαίου και της Αρχής της Νομιμότητας».<br /><br />•«…Όμως οι αρμοδιότητες αυτές δεν ανατίθενται στην Κυβέρνηση άνευ όρων – αφού κατά τις θεμελιώδεις αρχές της Αντιπροσωπευτικής Δημοκρατίας εντός αυτής δεν νοείται κρατικό όργανο, το οποίο συμπεριφέρεται ως «princeps legibus solutus» – δοθέντος ότι, όπως προεκτέθηκε, πρέπει ν’ ασκούνται κατά τρόπο απολύτως σύμφωνο ιδίως με τις επιταγές του Κράτους Δικαίου και της Αρχής της Νομιμότητας».<br /><br />•«…για κάθε αρμοδιότητα που ασκεί ο ίδιος ο Πρωθυπουργός, είτε σύμφωνα με το Σύνταγμα και την εκτελεστική του νομοθεσία είτε επειδή έχει, στο μέτρο που τούτο επιτρέπεται κατά νόμο, επιφυλάξει υπέρ αυτού την συγκεκριμένη αρμοδιότητα και δεν την έχει εκχωρήσει σε άλλο μέλος της Κυβέρνησης, η πολιτική ευθύνη κατά την άσκησή της βαρύνει αυτόν και μόνο».<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Βόμβα Παυλόπουλου: «Ο πρωθυπουργός ΔΕΝ μπορεί να μεταβιβάσει την πολιτική ευθύνη του σε κανέναν»!

Ο τέως Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος με άρθρο του στην ιστοσελίδα Constitutionalism . gr παρεμβαίνει εκ νέου, γράφοντας και...

Διαβάστε την συνέχεια

«Πως και γιατί με παρακολουθούσαν»! Ο δημοσιογράφος Θ.Κουκάκης αποκαλύπτει ότι ουδείς μπορεί να αισθάνεται ασφαλής.

<iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="365" src="https://www.youtube.com/embed/eOgaqUAVwgs" width="750" youtube-src-id="eOgaqUAVwgs"></iframe><br /><br />Αποκαλυπτικός ο δημοσιογράφος Θανάσης Κουκάκης για τους λόγους που τον παρακολουθούσαν επειδή ερευνούσε τις υποθέσεις απιστίας τραπεζικών στελεχών και τον τρόπο που ανακάλυψε ότι είχαν παγιδεύσει το τηλέφωνό του στο Kontra24 με την Αναστασία Γιάμαλη.<br /><br />Από αυτά που λέει προκύπτει ότι ουδείς στην Ελλάδα σήμερα μπορεί να αισθνάνεται ασφαλής. Ο κ.Κουκάκης όπως προκύπτει δεν ήταν ένας δημοσιογράφος που η κυβέρνηση θεωρούσε «εχθρικό», μέχρι που η δουλειά του ενόχλησε! Αυτό ήταν φαίνεται αρκετό για όσα ακολούθησαν.<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />

«Πως και γιατί με παρακολουθούσαν»! Ο δημοσιογράφος Θ.Κουκάκης αποκαλύπτει ότι ουδείς μπορεί να αισθάνεται ασφαλής.

Αποκαλυπτικός ο δημοσιογράφος Θανάσης Κουκάκης για τους λόγους που τον παρακολουθούσαν επειδή ερευνούσε τις υποθέσεις απιστίας τραπεζικών στ...

Διαβάστε την συνέχεια

Κύπρος 1974: εκτελέσεις Ελλήνων αιχμαλώτων και το “έγκλημα πολέμου” με τους ναυαγούς του KOCATEPE

<img height="456" src="https://doureios.com/wp-content/uploads/2022/08/43-yil-donumunde-kibris-baris-harekatindan-709332_9437_4_b-660x470.jpg" width="781" /><br /><br />Από <b>Σάββας Δ. Βλάσσης</b><br />Προ μερικών ημερών, στην Κύπρο αναγνωρίστηκε o έφεδρος ανθυπολοχαγός Ανδρέας Λοϊζίδης που έχει καταγραφεί στους αγνοουμένους της τουρκικής εισβολής, μέσω σειράς τουρκικών φωτογραφιών που απαθανάτισαν την παράδοση Κυπρίων σε Τούρκους στρατιώτες στις 7 Αυγούστου 1974. Η αναγνώριση έγινε κατόπιν αναδείξεως του φωτογραφικού υλικού και τοπογραφικής συσχετίσεως από τον ερευνητή Οδυσσέα Χρίστου ο οποίος με την εργασία του προκάλεσε κινητοποίηση και ευαισθητοποίησε την κοινή γνώμη.<br /><br />Η ιστορία είναι μία από τις περιπτώσεις που επιβεβαιώνουν ότι τακτικές δυνάμεις του τουρκικού στρατού και όχι απλώς Τουρκοκύπριοι ένοπλοι, δεν σεβάστηκαν τους αιχμαλώτους (στρατιώτες και πολίτες) και τους εκτέλεσαν εν ψυχρώ. Ενώ όμως η γενική εικόνα τέτοιων τραγικών καταστάσεων είναι κατά κανόνα συνδεδεμένη με στρατιωτικό προσωπικό μονάδων στρατού ξηράς, όπως και στην περίπτωση της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο, υπάρχει και μια άγνωστη παρόμοια πράξη “εγκλήματος πολέμου” που διαπράχθηκε από τους Τούρκους. Αυτή όμως είχε ως εκτελεστές, ιπταμένους της τουρκικής αεροπορίας.<br /><br />Μία πράξη η οποία, από ένα παιχνίδι της μοίρας διαπράχθηκε εις βάρος Τούρκων και γι’ αυτό δεν έχει απασχολήσει τόσο την ελληνική πλευρά ενώ από την τουρκική έχει συγκαληφθεί. Παρά το ότι η πράξη είχε ως θύματα Τούρκους, δεν παύει να αναδεικνύει ότι και το προσωπικό της τουρκικής αεροπορίας, ιπτάμενοι επαγγελματίες αξιωματικοί, παρουσίασε συμπεριφορές κτηνωδίας και αντίθετες με κάθε έννοια τιμής και ηθικής, έναντι ανυπεράσπιστων ανθρώπων που καθώς είχαν ηττηθεί στο πεδίο της μάχης, απλώς πάλευαν για την επιβίωσή τους.<br /><br />Η περίπτωση, αφορά την γνωστή ιστορία της βυθίσεως του αντιτορπιλικού KOCATEPE (D 354) στις 21 Ιουλίου 1974. Σε γενικές γραμμές, είναι γνωστό ότι προβλήματα διοικήσεως και ελέγχου οδήγησαν σε σοβαρή παρεξήγηση και αδυναμία αναγνωρίσεως μεταξύ τουρκικών αεροπορικών και ναυτικών δυνάμεων, με αποτέλεσμα την εκ λάθους εκδήλωση αεροπορικής επιθέσεως σε τρία τουρκικά αντιτορπιλικά, ανοικτά της Πάφου.<br /><br />Χωρίς να υπεισέλθουμε σε λεπτομέρειες για την εκδήλωση της αεροπορικής επιθέσεως, αυτό που έχει σημασία να τονιστεί είναι ότι τα δύο άλλα αντιτορπιλικά που συνόδευαν το KOCATEPE, έσπευσαν να παράσχουν βοήθεια και να περισυλλέξουν ναυαγούς. Όμως όπως φαίνεται, τα τουρκικά αεροπλάνα συνέχισαν τις επιθέσεις και δεν δίστασαν να πολυβολήσουν μέχρι και τις σωστικές λέμβους με τις οποίες επιχειρούσαν να σωθούν οι ναυαγοί. <br /><br />Ο Μεμέτ Αλί Μπιράντ, εκ των πλέον αναγνωρισμένων και έγκυρων Τούρκων δημοσιογράφων που περιέγραψε με επάρκεια τα πολιτικοδιπλωματικά, σε συνδυασμό με την γενική πορεία των στρατιωτικών επιχειρήσεων του 1974, έχει δώσει μια περιγραφή των γεγονότων, που μάλλον οι Τούρκοι θέλουν να ξεχάσουν. Καθώς όμως τα βιβλία του έχουν μεταφραστεί στην ελληνική εδώ και δεκαετίες, δίνεται μια ευκρινής εικόνα του δράματος που έζησαν οι ναυαγοί του KOCATEPE και του “εγκλήματος πολέμου” που διέπραξαν εναντίον τους οι αεροπόροι συνάδελφοί τους.<br /><br /><img src="https://doureios.com/wp-content/uploads/2022/08/ji7NUt4x62LxI6UD-637012117996329728.jpg" /><br /><br />Την περίπτωση του KOCATEPE περιέγραψε ο Μπιράντ στο βιβλίο του “30 Sicak Gün” που εκδόθηκε το 1976 και εκδόθηκε στην ελληνική από τις εκδόσεις Ιωάννης Φλώρος, υπό τον τίτλο “Απόφαση Απόβαση“.<br /><br />Όπως περιγράφει ο Μπιράντ, οι σωστικές λέμβοι συγκεντρώθηκαν και δέθηκαν μεταξύ τους προκειμένου να μειωθούν οι πιθανότητες διασκορπισμού από το θαλάσσιο ρεύμα που τις παρέσυρε νότια. Η επίθεση των αεροπλάνων εναντίον των ανυπεράσπιστων λεμβών, περιγράφεται ως εξής: “Εκείνοι που βρίσκονταν μέσα στις λέμβους άρχισαν να κόβουν έντρομοι τα σκοινιά που τις κρατούσαν ενωμένες. Οι νεκροί πλήθαιναν. Τα κύματα που ανέβαιναν σαν βουνά άρχισαν να ανατρέπουν τις βάρκες. Αυτοί που ήθελαν να ξεφύγουν από τα πολυβόλα των αεροπλάνων έπεφταν στη θάλασσα και χάνονταν για πάντα… Τίποτε δεν μπορούσε να εμποδίσει την καταστροφή. Μέσα στον άνεμο και τη φασαρία δεν άκουγαν ούτε τις οδηγίες του κυβερνήτη ούτε τα λόγια των άλλων”.<br /><br />Οι ναύτες επεδίωξαν να κόψουν τα σκοινιά που κρατούσαν τις λέμβους δεμένες, προφανώς για να μειώσουν τον στόχο που προσέφεραν στους αιμοδηψείς αεροπόρους. Μπορούμε όλοι να φανταστούμε τις σκηνές τρόμου που έζησαν, αφού επεδίωκαν να βρουν σωτηρία πέφτοντας πάλι στο νερό.<br /><br />Με κάποια αοριστία περιγραφής, ο Μπιράντ διαχωρίζει τις αεροπορικές επιθέσεις σε δύο: μία αρχική και μία δεύτερη, εναντίον των αντιτορπιλικών που επιχειρούσαν διάσωση των ναυαγών. Στην πρώτη αναφέρει, “Μέχρι εκείνη τη στιγμή είχαν σκοτωθεί 20-25 άτομα” και στην δεύτερη, “Με συντριβή έβλεπαν από το “Τσακμάκ” και τις λέμβους να χάνονται μπροστά στα μάτια τους 15-20 σύντροφοί τους, αλλά δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα”.<br /><br />Βεβαίως, ο έμπειρος δημοσιογράφος και συγγραφέας, θέλοντας προφανώς να αποφύγει κατηγορίες και ενέργειες διώξεως εις βάρος του, στην συνέχεια του κειμένου του επιχειρεί κάποια αποστασιοποίηση, γράφοντας ότι κανείς αεροπόρος δεν σκέφτηκε να πολυβολήσει τις λέμβους…<br /><br /><img src="https://doureios.com/wp-content/uploads/2022/08/TOURKIKOS_CHARTIS.png" /><br /><br />Από τα 242 μέλη του πληρώματος του αντιτορπιλικού, 54 άνδρες (3 αξιωματικοί, 14 υπαξιωματικοί, 37 ναύτες) έχασαν την ζωή τους. <br /><br />Ο αριθμός είναι εντυπωσιακός, ιδίως εάν ληφθεί υπ’ όψιν ότι το πλοίο δεν εξαϋλώθηκε από κάποια ισχυρή έκρηξη, που προκάλεσε έναν τόσο μεγάλο αριθμό απωλειών. Όμως η δράση των τουρκικών αεροπλάνων, αφενός εμπόδισε τα άλλα δύο αντιτορπιλικά να συνδράμουν στην περισυλλογή κι υποχρεώθηκαν να απομακρυνθούν (αφήνοντας τους ναυαγούς στην θάλασσα για να περισυλλεχθούν από ξένα καράβια) αφετέρου οι πολυβολισμοί των λέμβων φόνευσαν αρκετούς από τους ναυαγούς. Καθίσταται αντιληπτό δηλαδή, ότι οι απώλειες που προκλήθηκαν από τα πλήγματα που υπέστη το KOCATEPE ήταν περίπου ίδιες με τις απώλειες από την εγκληματική συμπεριφορά των αεροπόρων εναντίον των σωστικών λέμβων. <br /><br />Σήμερα, οι αναφορές στα τουρκικά μέσα για το KOCATEPE είναι γενικόλογες και αποφεύγουν λεπτομέρειες. Αποκρύπτεται φυσικά η πράξη των Τούρκων αεροπόρων που συνιστά “έγκλημα πολέμου”, σοβαρή συμβολή στις αντίστοιχες εγκληματικές πράξεις εις βάρος Ελλήνων αιχμαλώτων, που πραγματοποίησαν οι τακτικές δυνάμεις του τουρκικού στρατού εκείνο το καλοκαίρι.<div><br /></div><div><a href="https://doureios.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Κύπρος 1974: εκτελέσεις Ελλήνων αιχμαλώτων και το “έγκλημα πολέμου” με τους ναυαγούς του KOCATEPE

Από Σάββας Δ. Βλάσσης Προ μερικών ημερών, στην Κύπρο αναγνωρίστηκε o έφεδρος ανθυπολοχαγός Ανδρέας Λοϊζίδης που έχει καταγραφεί στους αγνοου...

Διαβάστε την συνέχεια

“Χωρίς την Αλεξανδρούπολη, η Διατλαντική Ασφάλεια είναι νεκρή”

<a href="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2021/07/usa-alexandroupoli-limani-evros-news-790x400.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="790" height="324" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2021/07/usa-alexandroupoli-limani-evros-news-790x400.jpg" width="745" /></a><br /><br />Tο περιοδικό The National Interest δημοσιεύει άρθρο των Jonathan Ruhe και Ari Cicurel (ο πρώτος είναι διευθυντής εξωτερικής πολιτικής και ο δεύτερος πολιτικός αναλυτής της δεξαμενής σκέψης (Jewish Institute for National Security of America–JINSA), για την Αλεξανδρούπολη, η οποία εξελίσσσεται σε σημαντικό παράγοντα για τα αμερικανικά στρατηγικά συμφέροντα.<br /><br />Όπως γράφουν, η Αλεξανδρούπολη βρίσκεται σε ιδανικό σημείο ώστε να βοηθήσει τις ΗΠΑ και τους συμμάχους της να διευθετήσουν καθυστερήσεις -οφειλόμενες σε επιμελητειακές αδυναμίες- στην αποστολή υλικού προς τα ανατολικά, προερχόμενου από την Κεντρική Ευρώπη.<br /><br />Τίτλος του κειμένου: «<a href="https://nationalinterest.org/feature/without-alexandroupolis-transatlantic-security-dead-water-204440">Without Alexandroupolis, Transatlantic Security Is Dead in the Water</a>» (“Χωρίς την Αλεξανδρούπολη, η Διατλαντική Ασφάλεια είναι νεκρή”)<br /><br />Η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία ανεβάζει ταχύτατα το στρατηγικό προφίλ και τις δυνατότητες της Αλεξανδρούπολης, μιας κάποτε παραμελημένης ελληνικής πόλης στο Βόρειο Αιγαίο, δίπλα στην Τουρκία και τη Βουλγαρία, σημειώνεται στο άρθρο.<br /><br />Μέσω της εμβληματικής ανάπτυξης της Ελλάδας ως ενεργειακού κόμβου και εταίρου ασφαλείας των ΗΠΑ, η Αλεξανδρούπολη προσφέρει μοναδικές ευκαιρίες για την επίτευξη κοινών διατλαντικών στόχων για τη μείωση της ευρωπαϊκής εξάρτησης από το ρωσικό φυσικό αέριο, την ενίσχυση της ευάλωτης ανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ και τη διασφάλιση ότι οι σοδειές της Ουκρανίας θα μπορούν να συνεχίσουν να τροφοδοτούν τον κόσμο.<br /><br />Όμως οι ΗΠΑ πρέπει να ενεργήσουν, σε συνεννόηση με τους συμμάχους τους, με σκοπό να εξασφαλίσουν αυτούς τους στόχους βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα, καθώς η Ευρώπη δεν μπορεί να απεξαρτηθεί άμεσα από το ρωσικό αέριο χωρίς την εισαγωγή LNG από τα κοιτάσματα της Ανατολικής Μεσογείου.<br /><br />Δεδομένων των σοβαρών συμφορήσεων που παρουσιάζονται στη διακίνηση προϊόντων προς τα ανατολικά, από το κέντρο της ηπείρου, σε συνδυασμό με την εγκατάλειψη του ιστορικού ρόλου της Τουρκίας ως του νοτιοανατολικού σημείου αναφοράς της συμμαχίας, το ΝΑΤΟ χρειάζεται νέες διαδρομές από το Νότο για να επιδείξει την ισχύ του έναντι της Ρωσίας και της Κίνας, καθώς και οι δύο έχουν διεισδύσει στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μαύρη Θάλασσα.<br /><br />Ταυτόχρονα, τα ουκρανικά σιτηρά πρέπει να παρακάμψουν τον ρωσικό ναυτικό αποκλεισμό και τα τουρκικά Στενά καθώς κατευθύνονται Νότια προς τη Μέση Ανατολή, την Αφρική και την Ασία, τονίζεται.<br /><br />Η Αλεξανδρούπολη βρίσκεται σε ιδανική τοποθεσία για να συμβάλει (σ.σ. προς αυτή την κατεύθυνση), όπως επεξηγείται σε μια νέα έκθεση του JINSA, σημειώνεται ακολούθως στο άρθρο Τα πλοία μπορούν να εκφορτώσουν και απευθείας να φορτώσουν σε σιδηροδρομικές συνδέσεις που διασχίζουν τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία προς Βορρά μέχρι την Πολωνία.<br /><br />Εκτός από αεροδρόμιο και στρατιωτικές εγκαταστάσεις, η πόλη αποτελεί επίσης κόμβο δικτύου αυτοκινητοδρόμων, καθώς και μιας υποστηριζόμενης από τις ΗΠΑ εγκατάστασης εισαγωγής LNG που συνδέεται με την ενδοχώρα μέσω ενός διευρυνόμενου πλέγματος αγωγών φυσικού αερίου. Αυτή η υποδομή επιτρέπει στο ΝΑΤΟ να παρακάμψει το Βόσπορο και τη Μαύρη Θάλασσα και να αυξήσει πιο αποτελεσματικά τις δυνάμεις προς Βορρά, μέσω της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας και μέχρι τα σύνορα της Ουκρανίας και της Μολδαβίας.<br /><br />Εκτός από τη δημιουργία μιας διεξόδου για τις εξαγωγές τροφίμων του Κιέβου και μιας νέας εμπορικής εναλλακτικής λύσης αναφορικά με το υπό κινεζική διαχείριση λιμάνι του Πειραιά, θα μπορούσε επίσης να μειώσει τη βαθιά εξάρτηση των Βαλκανίων και της Ιταλίας από τη ρωσική ενέργεια διοχετεύοντας, με αξιόπιστο τρόπο, φορτεία από την Ανατολική Μεσόγειο και όχι μόνο.<br /><br />Ενώ η αμερικανική στήριξη ήταν ζωτικής σημασίας για την ανάπτυξη της Αλεξανδρούπολης μέχρι σήμερα, πρέπει επειγόντως να γίνουν περισσότερα για να αξιοποιηθεί η σημαντική δυναμική του.<br /><br />Για να επιταχυνθεί η ενεργειακή ανεξαρτησία της Νοτιοανατολικής Ευρώπης από τη Ρωσία, οι ΗΠΑ θα πρέπει να προωθήσουν την επέκταση του αγωγού Trans Adriatic Pipeline (TAP) και του αγωγού Interconnector Greece–Bulgaria (IGB), καθώς και να διερευνήσουν την οικονομική βιωσιμότητα αντιστροφής του τεράστιου διαβαλκανικού αγωγού ώστε να μεταφέρει φυσικό αέριο από την Ελλάδα προς Βορρά, μέσω της Βουλγαρίας, της Ρουμανίας και πιθανώς της Ουκρανίας και της Μολδαβίας.<br /><br />Παράλληλα, η Ουάσιγκτον θα πρέπει να καταστήσει σαφές ότι υποστηρίζει την ανάπτυξη πρόσθετης ελληνικής δυνατότητας, όσον αφορά την τροφοδοσία αυτών των αγωγών με εισαγόμενο LNG, πέρα ​​από την πλωτή μονάδα αποθήκευσης και επαναεριοποίησης (FSRU) που κατασκευάζεται αυτή τη στιγμή στην Αλεξανδρούπολη, σημειώνεται.<br /><br />Αυτά τα βήματα μπορούν να αποτελέσουν τον πυρήνα μίας τόσο αναγκαίας σειράς ενεργειών για να υπογραμμιστεί η στήριξη των ΗΠΑ, και να προωθηθεί, η ειρηνική εκμετάλλευση του άφθονου φυσικού αερίου της Ανατολικής Μεσογείου, ως άμεσου υποκατάστατου των ρωσικών προμηθειών στην Ευρώπη. Αυτό θα πρέπει να περιλαμβάνει τον διορισμό ειδικού απεσταλμένου των ΗΠΑ για να συμβάλλει στις πρόσφατες προσπάθειες της Ε.Ε., μεταφοράς LNG στην ήπειρο από την Αίγυπτο και το Ισραήλ.<br /><br />Η αμερικανική εμπλοκή πρέπει επίσης να εμβαθύνει στην αμυντική πλευρά. Σε συνεργασία με τους συμμάχους τους, οι ΗΠΑ θα πρέπει να διερευνήσουν την επέκταση του αγωγού καυσίμου του ΝΑΤΟ στην Ελλάδα, από την Καβάλα στην Αλεξανδρούπολη, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, για να διευκολυνθεί η διευρυνόμενη παρουσίας της συμμαχίας στα ανατολικά Βαλκάνια και την παράκτια περιοχή της Μαύρης Θάλασσας.<br /><br />Η Ουάσιγκτον θα πρέπει επίσης να διασφαλίσει ότι η επικείμενη σύμβαση ιδιωτικοποίησης του λιμανιού της Αλεξανδρούπολης θα ανατεθεί σε μια αμερικανική εταιρεία—τόσο για να αποτραπεί η ρωσική επικράτηση στον διαγωνισμό, όσο και για να καθησυχάσει τους συμμάχους ότι οι ΗΠΑ αντιμετωπίζουν τον αυξανόμενο έλεγχο της Μόσχας και του Πεκίνου σε υποδομές ζωτικής σημασίας σε όλη την Ανατολική Μεσόγειο και τη Νοτιοανατολική Ευρώπη.<br /><br />Στο πλαίσιο του φιλόδοξου νέου στόχου του ΝΑΤΟ να διευρύνει τις δυνάμεις ταχείας αντίδρασης του, ο στρατός των ΗΠΑ θα πρέπει να δει την Ελλάδα ως μια ιδανική τοποθεσία, τόσο γεωστρατηγικά όσο και τοπογραφικά, για συνδυασμένες και κοινές ασκήσεις.<br /><br />Για να πετύχει τα ανώτατα όρια (σ.σ. δυνατοτήτων) της Αλεξανδρούπολης όσον αφορά τους τομείς της ενέργειας και της ασφάλειας, ειδικά μέσω της ανάπτυξης καλύτερων αγωγών, σιδηροδρομικών και οδικών υποδομών για τη διασύνδεση της Ανατολικής Ευρώπης, η Διοίκηση Biden θα πρέπει επίσης να αυξήσει το δάνειο της ύψους 300 εκατ. δολαρίων, που χορήγησε τον Ιούνιο του 2022, στο Επενδυτικό Ταμείο της Πρωτοβουλίας των Τριών Θαλασσών (Three Seas Initiative), γνωστό ως 3SIIF.<br /><br />Πολλές από αυτές τις ενέργειες θα συμβάλουν άμεσα στην παγκόσμια επισιτιστική ασφάλεια, καθιστώντας την Αλεξανδρούπολη βασικό τερματικό σταθμό για τις χερσαίες αποστολές ουκρανικών σιτηρών.<br /><br />Η βάναυση επιθετικότητα της Ρωσίας στην Ουκρανία ήδη μεταμορφώνει τη διατλαντική ασφάλεια και θα συνεχίσει να το κάνει στο άμεσο μέλλον. Ευτυχώς, οι ΗΠΑ και η Ευρώπη έχουν ένα άμεσα διαθέσιμο πλεονέκτημα στην Αλεξανδρούπολη προκειμένου να εξασφαλίσουν ότι η συμμαχία μπορεί να ανταποκριθεί σε αυτές τις σημαντικές προκλήσεις, καταλήγει το άρθρο.<div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />

“Χωρίς την Αλεξανδρούπολη, η Διατλαντική Ασφάλεια είναι νεκρή”

Tο περιοδικό The National Interest δημοσιεύει άρθρο των Jonathan Ruhe και Ari Cicurel (ο πρώτος είναι διευθυντής εξωτερικής πολιτικής και ο ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελληνικοί S-300 έναντι τουρκικών S-400 Triumf… και ένα σενάριο για ελληνική εμπλοκή.

<img height="324" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2021/03/S-300-PMU-HAF-GREECE-790x400.jpg" width="782" /><br /><br />Του <b>Ζαχαρία Μίχα</b><br />Εάν η τουρκική ηγεσία λειτουργεί ορθολογικά θα πρέπει να αντιλαμβάνεται πλέον τη μεγάλη ζημία που έχει υποστεί κυρίως στο στρατιωτικό πεδίο με την απόφαση απόκτησης του ρωσικού συστήματος αντιαεροπορικής και αντιβληματικής προστασίας, μακρού βεληνεκούς S-400 Triumf. Εάν ισχύει αυτό, αργά ή γρήγορα θα επιχειρήσει να το διορθώσει. Πιθανότατα θα το επιχειρήσει, εμπλέκοντας και την Ελλάδα με μοχλό την παρουσία των S-300 στην Κρήτη, ίσως για να «πουλήσει» ο Ερντογάν πιο βολικά στο εσωτερικό ακροατήριο την υποχώρησή του.<br /><br />Το παρόν σχόλιο εστιάζει στη ζημία που έχει υποστεί η Τουρκία στον στρατιωτικό τομέα, καθώς στο γεωπολιτικό επίπεδο η κατάσταση είναι σαφώς πιο περίπλοκη. Ισχυρές ενδείξεις οδηγούν στο συμπέρασμα ότι οι Τούρκοι έχουν σαλπάρει για άλλους γεωπολιτικούς λιμένες, έχοντας αποφασίσει ότι η παραμονή εντός του δυτικού στρατοπέδου δεν επιτρέπει στη χώρα τους να αναδείξει με πιο ανεξάρτητο τρόπο το γεωπολιτικό της δυναμικό, αποσπώντας παράλληλα περισσότερα οφέλη.<br /><br />Ήταν λογικό να εκπλήξει πολλούς ο τουρκικός ισχυρισμός ότι οι ελληνικοί S-300 «κλείδωσαν» τουρκικά F-16, τα οποία βρίσκονταν για εκπαιδευτικούς σκοπούς δυτικά της Ρόδου. Φυσικά δεν υπήρξε καμία αναφορά για το αν εκεί βρέθηκαν εντός ελληνικού FIR και ελληνικού εναέριου χώρου, χωρίς να έχει προηγηθεί κατάθεση σχεδίων πτήσεων. Αυτό από μόνο του θα δικαιολογούσε κάθε ενέργεια αντιμετώπισης της παρουσίας τους, όπως πειστικά εξήγησε ο Σταύρος Λυγερός σε πρόσφατο σχόλιο του.<br /><br />Ωστόσο, ανακύπτει ο προβληματισμός για ποιον λόγο οι Τούρκοι, αιφνιδιαστικά, θέτουν θέμα S-300 σε συνδυασμό με τη παραβατική δράση των μαχητικών τους στο Αιγαίο. Το ζήτημα του ρωσικού συστήματος έχουν και στο παρελθόν επιχειρήσει να αξιοποιήσουν για να δικαιολογήσουν την εκ μέρους τους προμήθεια των S-400. Αποκρύπτουν βολικά ότι ήταν οι Δυτικοί που ζήτησαν από την Ελλάδα να εγκαταστήσει στο έδαφος της τους S-300 για να μην εγκατασταθούν στην Κύπρο, η οποία και τα είχε αγοράσει. Επίσης, δεν ασχολούνται με τα προβλήματα διασύνδεσης του ανατολικής προέλευσης συστήματος με τα δυτικά συστήματα, στο πλαίσιο μιας ενοποιημένης ελληνικής αεράμυνας.<br /><br />Ο γράφων έχει διατυπώσει και στο παρελθόν την εκτίμηση ότι είναι θέμα χρόνου οι Τούρκοι να αναζητήσουν διέξοδο από το αδιέξοδο, στο οποίο τους έχει οδηγήσει η αγορά των S-400. Η αποβολή από το πρόγραμμα του μαχητικού πέμπτης γενιάς F-35 και η άρνηση του Κογκρέσου να αδειοδοτήσει την πώληση 40 νέας γενιάς F-16 (Block 70/72) με παράλληλη αναβάθμιση άλλων 80 στην ίδια διαμόρφωση, είναι επαρκείς λόγοι αναζήτησης απεμπλοκής από τους S-400, προτού η αδυναμία της τουρκικής Αεροπορίας καταστεί εμφανής.<br /><br />Η απεμπλοκή αυτή δεν θα αποτελέσει στρατηγική επιλογή, αλλά θα κινείται στο τακτικό επίπεδο, διότι η Τουρκία δεν θα εγκαταλείψει τη δυνατότητα να συνδιαλέγεται ανεξάρτητα από τη συμμαχική πολιτική με τη Ρωσία και την Κίνα τουλάχιστον. Στόχος θα είναι η απεμπλοκή να επιτευχθεί, χωρίς να πληγούν οι σχέσεις Άγκυρας-Μόσχας. Επίσης, ελαχιστοποιώντας την πολιτική ζημία για τους ισλαμοεθνικιστές του Ερντογάν στο εσωτερικό της Τουρκίας, καθώς οι εκλογές βρίσκονται πλέον πολύ κοντά και τα εθνικιστικά πάθη περισσεύουν…<br /><br />Η εκτίμηση είναι, λοιπόν, ότι η αναφορά των Τούρκων σε «κλείδωμα» των μαχητικών τους από τους ελληνικούς S-300 συνδέεται με αυτή την υπόθεση. Το σενάριο, λοιπόν, θέλει την Τουρκία να προετοιμάζει το αφήγημα, με το οποίο θα επιχειρήσει να απαλλαγεί από τους S-400, ζητώντας ταυτόχρονα την απομάκρυνση και των ελληνικών S-300! Αυτό φυσικά δεν θα γίνει με δημόσιες δηλώσεις, αλλά θα τεθεί πίσω από κλειστές πόρτες, ενώ η αξιοποίηση του επιχειρήματος από την πλευρά της τουρκικής ηγεσίας θα κλιμακωθεί.<br /><br />Προς το παρόν, η σκέψη αυτή παραμένει μια υπόθεση εργασίας, την οποία όμως η ελληνική πλευρά πρέπει να είναι έτοιμη να αντιμετωπίσει, έχοντας μελετήσει διεξοδικά τις απαντήσεις της. Έτσι γίνεται σε όλες τις οργανωμένες χώρες που παίρνουν στα σοβαρά την εθνική τους ασφάλεια. Επ’ αυτού του σεναρίου όμως πρέπει να γίνουν ορισμένες παρατηρήσεις.<br /><br />Η πρώτη παρατήρηση είναι ότι αποκλειστικός γνώμονας της ελληνικής αντίδρασης πρέπει να είναι το ελληνικό εθνικό συμφέρον κι όχι το συμμαχικό. Διότι σε περίπτωση που τεθεί τέτοιο θέμα από την Τουρκία, πολλοί σύμμαχοι θα βρουν την πρόταση ενδιαφέρουσα, αφού θα νομίζουν ότι συμβαδίζει με την εκπλήρωση της επιθυμίας τους για επαναφορά του ΝΑΤΟ στα δεδομένα του Ψυχρού Πολέμου.<br /><br />Αδυνατώντας –ή απλά μη επιθυμώντας– να διακρίνουν τον τακτικό χαρακτήρα μιας τέτοιας τουρκικής κίνησης, θα στραφούν στην Ελλάδα, πιέζοντας ασφυκτικά «για το καλό της Συμμαχίας»! Αυτό διευκολύνεται από το γεγονός ότι πανομοιότυπη αναφορά έχει καταγραφεί και ως δήλωση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη.<br /><br />Θα επαναλάβω στο σημείο αυτό, ότι η εξυπηρέτηση του εθνικού συμφέροντος πρέπει να είναι προϋπόθεση ενασχόλησης με το συμμαχικό κι ότι η εξυπηρέτηση του τελευταίου επ’ ουδενί δεν συνεπάγεται αυτομάτως εξυπηρέτηση του πρώτου.<br /><br />Η δεύτερη παρατήρηση είναι ότι η Ελλάδα δεν έχει κανένα συμφέρον να διευκολύνει την Τουρκία να εξέλθει από το αδιέξοδο, στο οποίο την έφερε η ηγεσία της. Άρα, η άρνηση σύνδεσης των δυο θεμάτων οφείλει να είναι θέση αρχής για την Αθήνα. Η Τουρκία, διασυνδέοντας δύο άσχετα ζητήματα, θα προσπαθήσει να καταστήσει την Ελλάδα μέρος του προβλήματος, το οποίο η ίδια κατ’ αποκλειστικότητα δημιούργησε.<br /><br />Η Άγκυρα θα προσπαθήσει να δημιουργήσει την εντύπωση ότι το πρόβλημα δεν επιλύεται λόγω της ελληνικής στάσης! Δικολαβίστικο επιχείρημα, το οποίο όμως μπορεί να παράξει επικίνδυνο επικοινωνιακό αποτέλεσμα, παρότι πρόκειται για μια πρακτική που δεν θα έχει χρησιμοποιήσει για πρώτη φορά η Άγκυρα.<br /><br />Η τρίτη παρατήρηση είναι ότι σε περίπτωση που η Ελλάδα αποδεχόταν τέτοια «λύση» θα υπονόμευε, χωρίς λόγο και αιτία, ένα πολύτιμο πλεονέκτημα που της χάρισε η τουρκική αμετροέπεια: Με την αδυναμία της Άγκυρας να αντιληφθεί ότι οι ρωσικοί S-400 αποτελούν κόκκινη γραμμή για τις ΗΠΑ, η Αθήνα «αγόρασε» από το πουθενά χρόνο στην προσπάθεια να επανεξοπλιστεί, καλύπτοντας τα τεράστια κενά που άφησε η υπερδεκαετής εξοπλιστική απραξία. Γι’ αυτό και η συναίνεση της Ελλάδας ελαφρά τη καρδία θα συνιστούσε αυτοκτονική απόφαση.<br /><br />Η τέταρτη παρατήρηση είναι ότι ακόμα και μια πρόταση ανταλλαγής των ρωσικών S-300 με το αμερικανικής κατασκευής σύστημα Patriot PAC-3, παρότι στρατιωτικά έχει νόημα, δεν θα πρέπει να γίνει βεβιασμένα και ενθουσιωδώς αποδεκτή από ελληνικής πλευράς. Το πρόβλημα της διασύνδεσης ανατολικής με δυτικής προέλευσης συστημάτων είναι μεγάλο. Στην προκειμένη περίπτωση, όμως, ο υπολογισμός είναι πολύ διαφορετικός.<br /><br />Το πρόβλημα δεν περιορίζεται απλά και μόνο στην απώλεια χρόνου για την κάλυψη των κενών ή μέχρι την παραλαβή και επιχειρησιακή ένταξη των νέων οπλικών συστημάτων που έχουν παραγγελθεί (Rafale, Belharra και F-16V). Θεωρητικά, από τη στιγμή που θα εκλείψει από το κάδρο το «αγκάθι» των S-400 για την Τουρκία, θα έχει αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση για την απόκτηση νέων F-16 και για την αναβάθμιση παλαιότερων. Πιθανόν να τεθεί και ζήτημα ολικής επαναφοράς της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35 Lightning II. Το βέβαιο είναι ότι η θέση της Ελλάδας θα γίνει πολύ πιο δύσκολη.<br /><br />Οι προσπάθειες του ελληνικού λόμπι στην Ουάσιγκτον θα καταστούν μάχες οπισθοφυλακής, στο μέτρο που θα έχει ενισχυθεί η πτέρυγα των γραφειοκρατών του αμερικανικού κατεστημένου που επιμένει ότι η Τουρκία πρέπει να διατηρηθεί πάση θυσία στο δυτικό στρατόπεδο. Το σίγουρο είναι ότι η Άγκυρα θα έχει βρεθεί ένα βήμα πιο κοντά στον στόχο της υπέρβασης του σημερινού αδιεξόδου. Η Ελλάδα δεν έχει κανένα συμφέρον να της το προσφέρει στο πιάτο.<br /><br />Όλα αυτά θα επηρεάσουν το ισοζύγιο ισχύος στην περιοχή και θα οδηγήσουν σε μια κούρσα εξοπλισμών, την οποία η Ελλάδα έχει λόγους να αποφύγει, αφού δεν πρέπει κανείς να λησμονεί ότι η βέλτιστη εξυπηρέτηση του εθνικού συμφέροντος προϋποθέτει το να συμβαδίζουν οι εξοπλιστικές πρωτοβουλίες με την ανάπτυξη της οικονομίας. Και οι εποχές υπαγορεύουν σύνεση στις αποφάσεις και παράλληλη έμφαση σε κοινωνικές προτεραιότητες.<br /><br />Το πρόβλημα αυτό είναι πολύ σοβαρότερο σήμερα, επειδή, επιμένω, χάθηκαν αδικαιολόγητα πολλά χρόνια στην αξιοποίηση των ελληνικών υδρογονανθράκων. Αυτή θα είχε δημιουργήσει σήμερα μια εντελώς διαφορετική οικονομική κατάσταση στην Ελλάδα, η οποία θα είχε ευεργετική αντανάκλαση και στα εξοπλιστικά, όπου υπάρχουν αρκετές ακόμα κρίσιμες ανάγκες και εκκρεμότητες (κορβέτες, αεράμυνα, βλήματα κ.λπ.).<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ελληνικοί S-300 έναντι τουρκικών S-400 Triumf… και ένα σενάριο για ελληνική εμπλοκή.

Του Ζαχαρία Μίχα Εάν η τουρκική ηγεσία λειτουργεί ορθολογικά θα πρέπει να αντιλαμβάνεται πλέον τη μεγάλη ζημία που έχει υποστεί κυρίως στο σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Με «περιπλανώμενα πυρομαχικά» ο σύγχρονος πόλεμος των drones.

<a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2022/07/DRONES-1.jpg"><img height="505" src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2022/07/DRONES-1.jpg" width="747" /></a><br /><br /><b>Γιώργος Σκαφιδάς</b><br />Βίντεο, που έδωσαν στη δημοσιότητα οι ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις στις 24 Μαΐου 2022, παρουσιάζει ένα επονομαζόμενο «καμικάζι drone», κατά πάσα πιθανότητα ένα αμερικανικό Switchblade 300, να «σκάει» πάνω σε ένα ρωσικό τανκ T-72B3 στο πεδίο της μάχης. «Το τανκ δεν είναι πιθανό να καταστράφηκε, δεν μπορεί να ειπωθεί όμως το ίδιο και για το πλήρωμα που βρισκόταν εκείνη την στιγμή πάνω και όχι μέσα στο ρωσικό άρμα μάχης», γράφει σε ανάρτησή του ο λογαριασμός Ukraine Weapons Tracker @UAWeapons στο twitter.<br /><br />Το συμβάν είναι ενδεικτικό του ενισχυμένου ρόλου που διαδραματίζουν πλέον τα επονομαζόμενα καμικάζι ή killer ή suicide drones στα πεδία των μαχών.<br />Από τους Hellfire στα Switchblade<br /><br />«Οι Αμερικανοί έχουν συνηθίσει στην εικόνα πυραύλων Hellfire που εξαπολύονται από drones τύπου Predator και Reaper πλήττωντας στόχους τρομοκρατών στο Πακιστάν ή στην Υεμένη. Αυτός όμως ήταν ο χθεσινός πόλεμος των drones. Πράγματι, «ήταν Φεβρουάριος του 2001, όταν ένα αμερικανικό μη-επανδρωμένο Predator εξαπέλυσε αντιαρματικό βλήμα Hellfire ενάντια σε δοκιμαστικό στόχο βόρεια του Λας Βέγκας, πραγματοποιώντας έτσι την πρώτη στα χρονικά επιτυχή εκτόξευση πυραύλου από drone», όπως γράφαμε προ μηνών στην «Α&Δ» («Τα drones και το μέλλον του ανθυποβρυχιακού πολέμου», τ. 354, Νοέμβριος 2021).<a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2022/07/DRONES-2.jpeg"><img height="360" src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2022/07/DRONES-2-1024x576.jpeg" width="640" /></a><i>Προϊόν της αμερικανικής AeroVironment, που έχει την έδρα της στο Άρλιγκτον της Βιρτζίνια, το Switchblade κυκλοφορεί σε δύο «εκδόσεις»: την 300 και την 600. Πρόκειται για τηλεχειριζόμενο drone που φέρει κάμερα και εκρηκτικά και εκτοξεύεται μέσα από σωλήνα (launch tube).</i><br /><br />Ωστόσο, έκτοτε -αν και πέρασαν μόλις λίγοι μήνες- έχουν αλλάξει πολλά. Πλέον, υπάρχουν drones που δεν εκτοξεύουν πυραύλους, αλλά είναι τα ίδια πύραυλοι. Σε αντίθεση με ένα «τυπικό» βλήμα, αυτά τα drones -τα εξοπλισμένα με εκρηκτικά, κάμερες και αισθητήρες – μπορούν να κάνουν κύκλους πάνω από έναν στόχο, περιμένοντας την κατάλληλη στιγμή για να χτυπήσουν με εντυπωσιακή ακρίβεια. Συν τοις άλλοις, ένας Hellfire κοστίζει γύρω στα 150.000 δολάρια ενώ ένα τέτοιο καμικάζι drone γύρω στα… 6.000 δολάρια.<br /><br />Γνωστά ως καμικάζι drones (kamikaze drones) ή ντρόουν αυτοκτονίας (suicide drones) ή killer drones ή loitering munitions (περιπλανώμενα πυρομαχικά), αυτά τα μη-επανδρωμένα αεροχήματα κάνουν ολοένα πιο αισθητή την παρουσία τους τα τελευταία χρόνια στα πεδία των μαχών.<br />Loitering Munitions<br /><br />Σύμφωνα με τους αναλυτές Ryan Brobst, Bradley Bowman και Lauren Harrison (“Defense One”, Δεκέμβριος 2021), τα περιπλανώμενα πυρομαχικά (loitering munitions) «είναι μια διασταύρωση μεταξύ πυραύλων και drones επιτήρησης-παρακολούθησης. Διαφέρουν μεταξύ τους ως προς το μέγεθος και ως προς τις δυνατότητες: άλλα εξ αυτών μπορούν να περιπλανώνται (σ.σ. loiter) μόνο για 15 λεπτά στον αέρα, και άλλα να πετούν για ώρες, φτάνοντας σε στόχους χίλια χιλιόμετρα μακριά. Φέρουν κάμερες με τις οποίες εντοπίζουν στόχους -είτε ανεξάρτητα και αυτόνομα είτε μεταδίδοντας εικόνες στον χειριστή τους- και πολεμικές κεφαλές που εκρήγνυνται κατά την πρόσκρουση. Συνήθως έχουν μικρό θερμικό ίχνος (low radar, visual, and thermal signatures) που τους βοηθούν να παρακάμπτουν τις αεράμυνες. Μπορούν να μεταφέρονται με οχήματα ή ακόμη και από μεμονωμένα άτομα». Οι ίδιοι αναλυτές υποστηρίζουν μάλιστα ότι η ανάπτυξη τέτοιων συστημάτων μπορεί να συμβάλει στην ενίσχυση της «φονικότητας» μικρών μονάδων (increase small-unit lethality), αλλά και στην αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση προκλήσεων που απορρεόυν από τακτικές αντιπρόσβασης/άρνησης περιοχής (anti-access/area-denial – A2AD).<div><br /></div><div><a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2022/07/DRONES-3.jpg"><img height="400" src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2022/07/DRONES-3.jpg" width="640" /></a>Οι <i>Αζέροι χρησιμοποίησαν, κατά της Αρμενίας, περιπλανώμενα πυρομαχικά (loitering munitions) προερχόμενα, κυρίως, από το Ισραήλ, όπως το Harop με εμβέλεια 1.000 χλμ., πολεμική κεφαλή 23 κιλά και μέγιστο χρόνο πτήσης 6 ώρες.</i><br /><br />O Αμερικανός δημοσιογράφος Kelsey Atherton χαρακτηρίζει, με άρθρο του για το Ινστιτούτο Brookings, τα loitering munitions σαν «παράξενα ξαδέλφια των οπλισμένων drones και των πυραύλων κρουζ». Υπογραμμίζει, δε, κάτι με το οποίο συμφωνούν και πολλοί άλλοι αναλυτές: την επιτυχία που σημείωσαν τα εν λόγω συστήματα υπέρ του Αζερμπαϊτζάν κατά τον «πόλεμο των 44 ημερών» με την Αρμενία το φθινόπωρο του 2020, συμβάλλοντας στη νίκη των Αζέρων.<br />Οι επιτυχίες των Αζέρων<br /><br />«Για τις χώρες που δεν μπορούν να αντέξουν οικονομικά την αγορά αεροσκαφών stealth, η δυνατότητα να πλήττουν με αναλώσιμα drones τις αντιαεροπορικές συστοιχίες του εχθρού είναι ισχυρή και πιο προσιτή. Χρησιμοποιώντας περιπλανώμενα πυρομαχικά, το Αζερμπαϊτζάν μπόρεσε πρώτα να βγάλει εκτός μάχης τις αεράμυνες (σ.σ. της Αρμενίας) και εν συνέχεια να εξαπολύσει επιθέσεις ενάντια σε τανκς και άλλα βαρέα όπλα», γράφει ο Atherton, υπογραμμίζοντας την επιτυχία που σημείωσαν οι Αζέροι ενάντια στις παλαιότερου τύπου (σ.σ. ρωσικές/σοβιετικές) αεράμυνες της Αρμενίας.<br /><br />«Επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη (UAV) και περιπλανώμενα πυρομαχικά (loitering munitions) κατάφεραν να καταστρέψουν βαριά οπλικά συστήματα, μεταξύ αυτών άρματα μάχης T-72 και αντιαεροπορικά S-300», γράφουν από την πλευρά τους οι αναλυτές του Center for Strategic & International Studies (CSIS), αντλώντας διδάγματα από εκείνον τον πόλεμο του 2020 («The Air and Missile War in Nagorno-Karabakh: Lessons for the Future of Strike and Defense»).<br /><br />Για την ιστορία, οι Αζέροι είχαν, σε εκείνες τις μάχες, στο οπλοστάσιό τους περιπλανώμενα πυρομαχικά (loitering munitions) προερχόμενα, κυρίως, από το Ισραήλ, όπως: Harop (εμβέλεια 1.000 χλμ., πολεμική κεφαλή 23 κιλά, μέγιστος χρόνος πτήσης 6 ώρες), Orbiter 1K, Orbiter-3 και Sky Striker.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2022/07/DRONES-4-ARISTERA.jpg"><img height="400" src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2022/07/DRONES-4-ARISTERA.jpg" width="640" /></a></div><div><i>Στο οπλοστάσιο της Israel Aerospace Industries (IAI) περιλαμβάνεται το Green Dragon (πάνω) με εμβέλεια 50 χλμ. και μέγιστο χρόνο πτήσης δύο ώρες, καθώς και το Harpy (κάτω).</i><br /><br /><a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2022/07/DRONES-4-A-DEXIA.jpg"><img height="400" src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2022/07/DRONES-4-A-DEXIA.jpg" width="640" /></a><br /><br /></div><div>Αμερικανικά Switchblade στην Ουκρανία<br /><br />Όμως, σχεδόν δύο χρόνια αργότερα, τα επονομαζόμενα καμικάζι ντρόουν βρίσκονται να πρωταγωνιστούν πια και στον πόλεμο στην Ουκρανία, ενισχύοντας την ουκρανική άμυνα. Οι Αμερικανοί έχουν στείλει στην ουκρανική πλευρά περισσότερα από 700 ή 1.000 τέτοια drones τύπου Switchblade.<br /><br />Προϊόν της αμερικανικής AeroVironment, που έχει την έδρα της στο Άρλιγκτον της Βιρτζίνια, το Switchblade κυκλοφορεί σε δύο «εκδόσεις»: την 300 και την 600. Ο λόγος για ένα τηλεχειριζόμενο drone με χαρακτηριστικά αυτονομίας, που φέρει πάνω του κάμερα και εκρηκτικά και εκτοξεύεται μέσα από σωλήνα (launch tube). Η πιο μικρή του έκδοση, η Switchblade 300, ζυγίζει μόλις 2,5 κιλά και μπορεί να μεταφέρεται από έναν στρατιώτη μέσα σε μια τσάντα πλάτης. Ένα drone τύπου Switchblade 300 δύναται να πετά για 15 λεπτά, σε απόσταση έως και 10 χιλιομέτρων, με ταχύτητα έως και 100 χλμ./ώρα προτού εκραγεί πάνω στον στόχο του.<br /><br />Το Switchblade 600, από την άλλη πλευρά, είναι μεγαλύτερο και βαρύτερο (55 κιλά). Πετά σε απόσταση έως και 40 χιλιομέτρων, μπορεί να μείνει έως και 40 λεπτά στον αέρα και λειτουργεί ως αντιαρματικό, καθώς έχει φτιαχτεί για να εκρήγνυται σκάει πάνω σε μεγαλύτερους και βαρύτερους στόχους, όπως είναι τα άρματα μάχης.<br /><br />Παράλληλα, προς την Ουκρανία λέγεται πως κατευθύνεται και ένα άλλο αμερικανικό suicide drone, το Phoenix Ghost, προϊόν της εταιρείας Aevex Aerospace που έχει την έδρα της στην Καλιφόρνια. Να σημειωθεί, δε, πως στο αμερικανικό οπλοστάσιο μπορεί να βρει κανείς και το Coyote της Raytheon Missiles & Defense.</div><div><br />Το πλούσιο ισραηλινό οπλοστάσιο<br /><br />Πλούσια γκάμα από loitering munitions έχει να παρουσιάσει, όμως, και η ισραηλινή πλευρά. Το Rotem L, για παράδειγμα, της Israel Aerospace Industries (IAI) ζυγίζει μόλις 6,5 κιλά, έχει εμβέλεια 10 χλμ και μπορεί να μείνει στον αέρα έως και 45 λεπτά, προτού σκάσει πάνω στον στόχο του με ταχύτητα έως και 90 χλμ/ωρα. Ένας στρατιώτης μπορεί μόνος να το στήσει και να το «εκτοξεύσει» μέσα σε λιγότερο από ένα λεπτό, όπως σημείωνε σε παλαιότερο δημοσίευμά της η Jerusalem Post.<br /><br />Στο οπλοστάσιο της Israel Aerospace Industries (IAI) συμπεριλαμβάνονται και άλλα ντρόουν που έχουν συζητηθεί διεθνώς, προσελκύοντας τα φώτα της δημοσιότητας. Μεταξύ αυτών, το Harop, τα HARPY και MINI HARPY και το Green Dragon (εμβέλεια 50 χλμ, μέγιστος χρόνος πτήσης δύο ώρες).<br /><br />Παραμένοντας εντός των ισραηλινών συνόρων, η UVision έχει από την πλευρά της λανσάρει το HERO-30 (βάρος 3 κιλά, πολεμική κεφαλή 500 γραμμάρια, εμβέλεια 10 χλμ., μέγιστος χρόνος πτήσης 30 λεπτά) και η Rafael Advanced Defense Systems το Spike FireFly (βάρος 3 κιλά, πολεμική κεφαλή 350 γραμμάρια, εμβέλεια 1 χλμ., μέγιστος χρόνος πτήσης 15 λεπτά).</div><div><a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2022/07/DRONES-5.jpg"><img height="427" src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2022/07/DRONES-5.jpg" width="640" /></a>H <i>Τουρκία έχει παρουσιάσει το KARGU της STM το οποίο λέγεται πως είχε χρησιμοποιηθεί στο πλαίσιο επίθεσης κατά δυνάμεων των Λιβυκού Εθνικού Στρατού του Χαλίφα Χαφτάρ, το Μάρτιο του 2020.</i><br /><br /><a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2022/07/DRONES-5-A.jpg"><img src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2022/07/DRONES-5-A.jpg" /></a><br /><br /></div><div>Κίνα – Ρωσία – Τουρκία<br /><br />Πάντως, στη μάχη των περιπλανώμενων πυρομαχικών (loitering munitions) έχουν μπει τα τελευταία χρόνια και άλλες χώρες, αναπτύσσοντας τα δικά τους «φονικά αεροπλανάκια». Η πολωνική WB GROUP έχει, για παράδειγμα, το WARMATE (εμβέλεια 30 χλμ, βάρος 5,7 κιλά, ταχύτητα κατά την επίθεση έως και 150 χλμ/ωρα).<br /><br />Η Κίνα έχει το CH-901 (βάρος 9 κιλά, ακτίνα πτήσης 15 χλμ, μέγιστη ταχύτητα 150 χλμ/ώρα, μέγιστος χρόνος πτήσης 120 λεπτά), το πιο ελαφρύ CH817, αλλά και το πιο βαρύ WS-43.<br /><br />Η ρωσική πλευρά διαθέτει το Lantset LM, καθώς και το KUB-BLA της Kalashnikov Group-ZALA AERO (εμβέλεια 40 χλμ., ταχύτητα 130 χλμ./ώρα, μέγιστος χρόνος πτήσης 30 λεπτά, πολεμική κεφαλή 1 κιλό). Οι ρωσικές ένοπλες δυνάμεις φέρεται να επιχείρησαν να το χρησιμοποιήσει και στην περιοχή του Κιέβου, κατά ουκρανικών στόχων, τον περασμένο Μάρτιο.<br /><br />Παράλληλα, και η Τουρκία έχει παρουσιάσει το KARGU (εμβέλεια 5 με 10 χλμ, μέγιστος χρόνος πτήσης 30 λεπτά) της STM, το οποίο λέγεται πως είχε χρησιμοποιηθεί για παράδειγμα στο πλαίσιο επίθεσης κατά δυνάμεων των Λιβυκού Εθνικού Στρατού του Χαλίφα Χαφτάρ, το Μάρτιο του 2020.<br />Ο ρόλος του Ιράν<br /><br />Περιπλανώμενα πυρομαχικά χρησιμοποιούν κατά τρόπο αξιοσημείωτο, με διόλου ευκαταφρόνητη συχνότητα, και οι Ιρανοί (Shahed 136, Shahed 131, Ra’ad 85, Ababil) που φέρεται μάλιστα να «μοιράζουν» τεχνογνωσία και στις υποστηριζόμενες από το Ιράν ομάδες στην Υεμένη (Qasef και Samad drones) κατά της Σαουδικής Αραβίας. Επίσης, στους φιλοϊρανούς του Ιράκ, αλλά και στη Χαμάς στη Γάζα (Shehab drones) ενάντια στο Ισραήλ, όπως αποκαλύπτει ο Σεθ Φραντζμαν *συγγραφέας του βιβλίου Drone Wars: Pioneers, Killing Machines, Artificial Intelligence, and the Battle for the Future) σε σειρά άρθρων του για την Jesuralem Post.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.amynanet.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Με «περιπλανώμενα πυρομαχικά» ο σύγχρονος πόλεμος των drones.

Γιώργος Σκαφιδάς Βίντεο, που έδωσαν στη δημοσιότητα οι ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις στις 24 Μαΐου 2022, παρουσιάζει ένα επονομαζόμενο «καμικά...

Διαβάστε την συνέχεια

Το δίδυμο Πάιατ-Χόκσταϊν βάζουν πλώρη για Ανατολική Μεσόγειο...

<a href="https://www.philenews.com/temp/images/1500x3000/cache_1500x3000_Analog_medium_1527734_1852648_682022.JPG"><img border="0" src="https://www.philenews.com/temp/images/728x3000/cache_728x3000_Analog_medium_1527734_1852648_682022.JPG" /></a><br />Ο γνωστός «χάρτης Μπάιντεν» για την μοιρασιά της Αν. Μεσογείου <br /><br />Μια ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια η οποία εντοπίστηκε σε έκθεση του JINSA (<a href="https://pdfhost.io/v/F7l~Zgf4u_20220824_JINSA_Alexandroupolis_v12">Port in a Storm: Enhancing U.S.-Greece Cooperation at Alexandroupolis - 24/08/2022</a>) για την σημασία του λιμένα της Αλεξανδρούπολης, αφορά -παραδόξως(;)- στην Ανατολική Μεσόγειο. Από την εν λόγω έκθεση η οποία δεν θα αναλυθεί στο παρόν άρθρο, συνάγεται ότι η ευρωπαϊκή ενεργειακή ασφάλεια είναι άρρηκτα συνυφασμένη με την Αλεξανδρούπολη (η οποία αποτελεί ενεργειακό κόμβο/λιμένα/Νατοϊκή βάση) αλλά και την Αν. Μεσόγειο αφού συναποτελούν αναπόσπαστα κομμάτια του ίδιου πάζλ. <br /><br />Εστιάζοντας στο συσχετισμό της Αλεξανδρούπολης με την Αν. Μεσόγειο, στη σελίδα 3 της έκθεσης του JINSA, οι συντάκτες προτείνουν:<br />«Recommendation 3: Support the peaceful development of Eastern Mediterranean energy.<br />• Appoint a U.S. Special Envoy for the Eastern Mediterranean to signal support for, and help concretely advance, EU efforts to increase natural gas imports from reliable U.S. partners in the Eastern Mediterranean—namely, Cyprus, Egypt, Greece, and Israel.»<br /><br />Σε προηγούμενο άρθρο γράφαμε ότι:<br />«Ο Αμερικανός πρώην ειδικός απεσταλμένος του Bureau of Energy Resources, και νυν Ανώτερος Σύμβουλος Ενεργειακής Ασφάλειας (Senior Advisor for Energy Security) του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Άμος Χόκσταϊν, πρωτοστάτησε κατά δήλωσή του, στο σχεδιασμό του [...] «προφητικού» χάρτη [Μπάιντεν] για τον οποίο έχουμε αναφερθεί εκτενώς σε ανάλυσή μας αποδεικνύοντας ότι οι εξελίξεις στην Αν. Μεσόγειο με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο είναι αποτυπωμένες σε αυτόν. Ο ειδικός σε θέματα ενέργειας, όταν πρωτοδημοσιεύτηκε ο χάρτης στον ιστότοπο McClatchy DC (Ιούνιο 2019) είχε δηλώσει, «μας πήρε πολύ χρόνο για να τον δημιουργήσουμε». Εκτιμάται λοιπόν ότι συντάχθηκε πιθανότατα το 2014(!), ή και νωρίτερα.»<br /><br /><a href="https://i.postimg.cc/1zkk2T8Z/6-3.jpg"><img border="0" src="https://i.postimg.cc/1zkk2T8Z/6-3.jpg" /></a><br />Αντιπαραβολή του γνωστού χάρτη Μπάιντεν και των παράνομων τουρκικών Navtex ερευνών του Oruc Reis. Η Ελληνοαιγυπτιακή τμηματική οριοθέτηση ΑΟΖ ορίζεται από τα σημεία (A,B,C,D,E). Πηγή: <a href="https://slpress.gr/ethnika/o-quot-profitikos-quot-chartis-toy-steit-ntipartment-gia-tin-anatoliki-mesogeio/">slpress.gr</a><br /><br />Επομένως συμπεραίνεται ότι το JINSA ανακινεί το ζήτημα της μοιρασιάς της Αν. Μεσογείου και εμμέσως προκρίνει την εμπλοκή του Άμος Χόκσταϊν (για τον οποίο αναφερθήκαμε σε παλαιότερο άρθρο μας) για την διευθέτηση του ζητήματος. Μια επιπλέον ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια είναι ότι ο Αμερικανός πρώην πρέσβης στην Αθήνα, Τζέφρι Πάιατ, μετά το τέλος της θητείας του, τοποθετήθηκε ως υφυπουργός Εξωτερικών στο τμήμα Ενέργειας (Assistant Secretary of State for Energy Resources). Δηλαδή είναι κατά κάποιο τρόπο επικεφαλής του τμήματος στο οποίο ανήκει ο Ανώτερος Σύμβουλος Ενεργειακής Ασφάλειας (Senior Advisor for Energy Security) του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Άμος Χόκσταϊν. Επομένως το δίδυμο Πάιατ-Χόκσταϊν φαίνεται να κρατούν τα ηνία των αμερικανικών παρεμβάσεων στην Αν. Μεσόγειο, προφανώς με οδοδείκτη τον γνωστό χάρτη Μπάιντεν...<br /><br /><a href="https://oldsite.amcham.gr/wp-content/uploads/2017/07/FORUM-HEAD-TABLE-2.jpg"><img border="0" height="475" src="https://oldsite.amcham.gr/wp-content/uploads/2017/07/FORUM-HEAD-TABLE-2.jpg" width="640" /></a><br /><br />Υπενθυμίζουμε επίσης ότι ο Άμος Χόκσταϊν επισκέφτηκε ήδη την Αθήνα στις 29/07/2022 και είχε μπαράζ επαφών με τον Έλληνα πρωθυπουργό Κ. Μητσοτάκη, τον υπουργό Εξωτερικών Ν. Δένδια και τον υπουργό Ενέργειας Κ. Σκρέκα την ίδια ημέρα.<br /><br /><a href="https://i.ibb.co/9wKKQj0/FY8-Tr3-AXo-AEUnjn-format-jpg-name-small.jpg"><img border="0" src="https://i.ibb.co/9wKKQj0/FY8-Tr3-AXo-AEUnjn-format-jpg-name-small.jpg" /></a><br /><i>Αριστερά ο Αμερικανός Πρέσβης G. Tsounis και ο Άμος Χόκσταϊν </i><br /><br />Ο Χόκσταϊν έγραψε για την συνάντησή του με τον Έλληνα Πρωθυπουργό στο <a href="https://mobile.twitter.com/amoshochstein/status/1553482050015227904">Twitter</a>:<br />«Είναι τιμή και χαρά να δω τον Πρωθυπουργό Κ. Μητσοτάκη στην Αθήνα για να συζητήσουμε τη συνεργασία ΗΠΑ - Ελλάδας στην περιοχή της Αν. Μεσογείου καθώς και τα σχέδια της ΕΕ ενόψει του ερχόμενου χειμώνα...»<br /><br />Στο ίδιο πλαίσιο εκτιμάται ότι εντάσσεται και η υπονομευτική για τα ελληνοκυπριακά συμφέροντα δήλωση του εκπροσώπου του Στέιτ Ντιπάρτμεντ στις 25/08/2022:<br />«Πιστεύουμε ότι οι πόροι πετρελαίου και φυσικού αερίου της Κύπρου, όπως και όλοι οι πόροι της, θα πρέπει να μοιράζονται δίκαια μεταξύ των δύο κοινοτήτων. Η ανάπτυξη των πόρων στην Ανατολική Μεσόγειο θα πρέπει να προάγει τη συνεργασία και να παρέχει τα θεμέλια για διαρκή ενεργειακή ασφάλεια και οικονομική ευημερία σε ολόκληρη την περιοχή».<br /><br />Επανερχόμενοι όμως στην προαναφερθείσα έκθεση του JINSA, στις 08/08/2022 το αμερικανικό «The Hill» δημοσίευσε άρθρο όπου προτείνεται ομοίως η αμερικανική διαμεσολάβηση για την διευθέτηση των ζητημάτων που άπτονται του διαμοιρασμού των θαλάσσιων ζωνών μεταξύ Ελλάδας-Κύπρου και Τουρκίας. Άραγε θα ήταν υπερβολή εάν λέγαμε ότι παρασκηνιακά ήδη ξεκίνησαν οι σχετικές διεργασίες;<br /><br /><div><a href=" i-epikaira.blogspot.com">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το δίδυμο Πάιατ-Χόκσταϊν βάζουν πλώρη για Ανατολική Μεσόγειο...

Ο γνωστός «χάρτης Μπάιντεν» για την μοιρασιά της Αν. Μεσογείου Μια ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια η οποία εντοπίστηκε σε έκθεση του JINSA ( Port i...

Διαβάστε την συνέχεια

Κομμουνιστικός δάκτυλος από τους New York Times και το Politico;

<h3 style="text-align: left;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2022/08/nb_mitsotakis_nyt.jpg"><img border="0" height="376" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2022/08/nb_mitsotakis_nyt.jpg" width="769" /></a><span style="font-weight: normal;">Επικίνδυνες ακροβασίες από τήν Κυβέρνηση Οι χειρισμοί επιδεινώνουν τήν κρίση</span></h3>ΕΝΩ όλα τά δυτικά διεθνή μέσα ενημερώσεως εστιάζουν αυτήν τήν εποχή μέ ένταση τήν προσοχή τους στήν Ελλάδα, στίς τηλεφωνικές υποκλοπές, στήν ΕΥΠ, στό πολιτικό πρόβλημα πού αντιμετωπίζει η Κυβέρνησις, στήν Αθήνα ανώνυμοι αξιωματούχοι μέ ανεξήγητους έως καί παράλογους συνειρμούς ανακαλύπτουν ρωσσικό δάκτυλο στήν αποκάλυψη τού σκανδάλου! Τό περίεργο όμως είναι ότι όλα άρχισαν μέ δημοσίευμα-κόλαφο γιά τήν Κυβέρνηση τών New York Times, ενώ τήν σκυτάλη πήραν τό Politico, τό BBC καί άλλα μεγάλα ΜΜΕ.<br /><br />Καί όμως! Αντιδρώντας η Κυβέρνησις στήν ομοβροντία κριτικής πού δέχεται, καλλιεργεί τήν άποψη, ότι υπάρχει ένας «ρωσσικός δάκτυλος» πού κινεί τίς αποκαλύψεις γιά τίς υποκλοπές. Άραγε αυτός ο «δάκτυλος» κινεί τίς ανωτέρω δυτικές εφημερίδες; Άραγε οι εφημερίδες αυτές καί κυρίως οι New York Times, πού αντιμετωπίζουν τήν Ρωσσία σάν μιά χώρα πού ακόμη έχει απολυταρχικό-κομμουνιστικό καθεστώς, εξηπατήθησαν ή εποδηγετήθησαν από μηχανισμούς τά πλοκάμια τών οποίων φθάνουν μέχρι τήν Μόσχα; Διότι αυτό φαίνεται πώς υπονοεί η ελληνική Κυβέρνησις, μέ τόν Κυριάκο Μητσοτάκη νά κατηγορεί «σκοτεινές δυνάμεις» γιά προσπάθεια αποσταθεροποιήσεως!<br /><br />Βεβαίως οι New York Times παίζουν τά παιγνίδια τους σέ διεθνές επίπεδο, αλλά κάθε άλλο παρά εξυπηρετούν συμφέροντα τής Μόσχας ή άλλων. Απ εναντίας συμπεριφέρονται ως πρωταρχικώς συστημική εφημερίς, η οποία μάλιστα υπονόμευσε τόν τέως Πρόεδρο τών ΗΠΑ Ντόναλντ Τράμπ, αποκρύπτοντας προεκλογικώς τό σκάνδαλο τών «περιέργων» συνεργασιών τού υιού τού Τζό Μπάιντεν μέ τό καθεστώς τής Ουκρανίας. Η απόκρυψις τού σκανδάλου αυτού έπαιξε καθοριστικό ρόλο στήν έκβαση τών αμερικανικών προεδρικών εκλογών ενώ ακόμη καί σήμερα συσκοτίζεται κατά τρόπον ώστε ουδείς ακριβώς γνωρίζει τήν επίπτωση πού μπορεί νά είχαν οι καταστάσεις αυτές στήν απόφαση τού Βλαντιμήρ Πούτιν γιά εισβολή στήν Ουκρανία, αλλά καί στήν παράλογα απόλυτη αντίδραση τής Ουάσιγκτων. Η εφημερίς αυτή πού αρχικώς ομιλούσε στόν τίτλο της γιά «σαπίλα» στήν Ελλάδα, εκ τών υστέρων τόν άλλαξε σέ «μία από τά ίδια». Είναι απορίας άξιον, τό τί είδους «δάκτυλος» μπορεί νά οδήγησε στήν αλλαγή αυτή.<br /><br />Καί τώρα οι Financial Times παραλαμβάνοντες τήν σκυτάλη αναφέρουν ότι πρόσωπο πού ευρίσκεται κοντά στόν Κυριάκο Μητσοτάκη εδήλωσε ότι ο Έλλην Πρωθυπουργός υπονοεί ότι η Ρωσσία ευρίσκεται πίσω από τήν υπόθεση, μετά τήν αντίθεση τής Ελλάδος στήν εισβολή στήν Ουκρανία. «Δέν μπορεί νά είναι απλή σύμπτωση τό γεγονός ότι τούς τελευταίους μήνες έχουμε δεί προσπάθειες αποσταθεροποίησης μιάς σειράς ευρωπαϊκών χωρών μέ άμεσους καί έμμεσους τρόπους» φέρεται νά εδήλωσε τό μή κατονομαζόμενο αυτό πρόσωπο.<br /><br />Τήν ίδια στιγμή καί ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος Γιάννης Οικονόμου εμπλέκει καί τίς «διαρροές» πληροφοριών από τήν κεκλεισμένων τών θυρών συνεδρίαση τής Επιτροπής Θεσμών καί Διαφανείας λέγοντας ότι «γιά νά στηθεί ένα δόλιο αφήγημα παραβιάστηκε τό απόρρητο» γιά νά προσθέσει πώς «κάποιοι δέν χάνουν τήν ευκαιρία νά πλήττουν κορυφαίους θεσμούς, γιά νά παραπλανήσουν τήν κοινή γνώμη.» Καί συνεχίζει κατά τόν τρόπο τόν οποίο η Κυβέρνησις θεωρεί «θεσμικό»: «Η κυβέρνηση θά πράξει ό,τι είναι θεσμικά επιτρεπτό. Όποιος ενδιαφέρεται νά μάθει τί συνέβη, οφείλει νά θωρακίσει τίς διαδικασίες. Όσοι δέν τό πράξουν, δέν σέβονται τούς θεσμούς. Η κυβέρνηση σχεδιάζει νά ακυρώσει τά σχέδια ανωμαλίας πού απεργάζονται διάφοροι».<br /><br />Αυτά προφανώς δέν είναι σοβαρά πράγματα. Καί δέν προδιαγράφουν ότι θά υπάρξει σοβαρότης κατά τήν σημερινή πρό ημερησίας διατάξεως συζήτηση στήν Ολομέλεια τής Βουλής. Κάποιοι μάλιστα υποστηρίζουν ότι είναι εκ τού πονηρού η απόφασις τού Πρωθυπουργού νά ορίσει ραντεβού μέ τόν Αμερικανό Γερουσιαστή Ρόμπερτ Μενέντεζ γιά τίς 17.00 σήμερα τό απόγευμα. Τού δίδει μία καλή δικαιολογία γιά νά ζητήσει ταχεία ολοκλήρωση τής συνεδριάσεως, ώστε τά πράγματα νά μήν εκτραχυνθούν.<br /><br />Εν τώ μεταξύ, τό Politico απεκάλυπτε επιστολή τού Έλληνος πρέσβυ πρός τήν Κομμισσιόν στήν οποία εγίνετο αναφορά σέ δημοσιεύματα ως εξής: «Λαμβάνοντας υπ όψιν τό γεγονός ότι η εθνική ασφάλεια θά πρέπει νά αντιμετωπίζεται μέ απόλυτη ευαισθησία, θά θεωρούσαμε συνετό στό μέλλον νά αποφύγουμε νά υιοθετούμε αυτολεξεί συγκεκριμένα δημοσιεύματα πού προέρχονται από πολιτικά μέσα ενημερώσεως πού δέν διακρίνονται πάντα γιά τήν ακρίβεια καί τήν αντικειμενικότητά τους». Καί ενώ αρχικώς η Κυβέρνησις απέδωσε επιλεκτικές σχέσεις μέ τόν ΣΥΡΙΖΑ τής συντάκτριας τού κειμένου, εκ τών υστέρων ο Γιάννης Οικονόμου υπεστήριξε ότι τό μέσον προέβη σέ μιά μερική ανασκευή τού χθεσινού δημοσιεύματος, ενώ, εις ό,τι αφορά τήν δημοσιογράφο Νεκταρία Σταμούλη, ανεσκεύασε εν μέρει τίς κατηγορίες περί επιλεκτικών σχέσεων μέ τόν ΣΥΡΙΖΑ, λέγοντας πώς «ελέχθη καθ υπερβολή καί θά μπορούσε νά αποφευχθεί.»<br /><br />Καί θυμήθηκε γιά νά εκτρέψει τήν συζήτηση τούς αρχαίους τραγικούς τούς οποίους ονόμασε «ποιητές» καί τούς οποίους χαρακτήρισε «δημοσιογράφους τής εποχής.» Είπε συγκεκριμένα: «Η άποψη κανενός, σέ μιά ανοιχτή καί φιλελεύθερη κοινωνία, δέν μπορεί νά μένει στό απυρόβλητο καί κανείς μας δέν έχει τό παπικό αλάθητο. Μάλιστα, όσο πιό σκληρός καί εντατικός είναι ο διάλογος δημοσιογράφων καί πολιτικών, τόσο ισχυρότερη γίνεται η Δημοκρατία καί οι πολίτες βγαίνουν πλέον ωφελημένοι. Ορθοδοξίες καί μονολιθικότητα δέν ταιριάζουν σέ μιά σύγχρονη φιλελεύθερη Δημοκρατία καί εξ άλλου δέν είναι συμβατές καί μέ τή δική μας παράδοση. Όποιος μελετά τήν αρχαιοελληνική γραμματεία μπορεί νά δεί πόσο οξύς ήταν ο διάλογος μεταξύ πολιτικών καί ποιητών, οι οποίοι ήταν οι οιονεί δημοσιογράφοι τής εποχής».<br /><br />Αυτή η εικόνα πού διαμορφώνεται μέχρι στιγμή εγκυμονεί κινδύνους νά εκτραπεί ο δημόσιος διάλογος πρός κατευθύνσεις πού δέν αρμόζουν στήν σοβαρότητα πού πρέπει νά επιδεικνύουν τά κόμματα καί η Κυβέρνησις. Η σημερινή συζήτησις θά δείξει πού οδηγούνται τά πράγματα. Χωρίς, ελπίζουμε, παρεκτροπές.<br /><br /><div><a href="http://estianews.gr">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Κομμουνιστικός δάκτυλος από τους New York Times και το Politico;

Επικίνδυνες ακροβασίες από τήν Κυβέρνηση Οι χειρισμοί επιδεινώνουν τήν κρίση ΕΝΩ όλα τά δυτικά διεθνή μέσα ενημερώσεως εστιάζουν αυτήν τήν ε...

Διαβάστε την συνέχεια

Εγκεφαλικά στην γείτονα! Τούρκος Δήμαρχος επικαλέστηκε ιστορικό που είχε πει :Μακάρι να είχαν νικήσει οι Έλληνες στο Αφιονκαραχισάρ.

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2022-08/1921_dorylaio.jpg?itok=bht4EgA4" width="640" /><br /><br />Ο Καντίρ Μισίρογλου , γνωστός και ως «Φεσλί Καντίρ» είχε επικρίνει τον τουρκικό "Πόλεμο της Ανεξαρτησίας" λέγοντας την παραπάνω φράση. Ήταν γνωστός για τις αντι-Κεμάλιστικές απόψεις του<br /><br /><div>Τεκτονικές δονήσεις στην Τουρκία μετά από δήλωση αξιωματούχου που υποστήριζε τον Τούρκο ιστορικό που είπε «μακάρι να είχαν νικήσει οι Έλληνες» κατά την εκδήλωση για την "απελευθέρωση" του Αφιονκαραχισάρ!<br /><br />Ο Καντίρ Μισίρογλου , γνωστός και ως «Φεσλί Καντίρ» είχε επικρίνει τον τουρκικό "Πόλεμο της Ανεξαρτησίας" λέγοντας την παραπάνω φράση. Ήταν γνωστός για τις αντι-Κεμάλιστικές απόψεις του. Ο νεκρός από το 2019 ιστορικός και συγγραφέας είχε πει σε ομιλία του: ¨Με κοροϊδεύουν αλλά μακάρι να είχαν νικήσει οι Έλληνες. Ούτε το χαλιφάτο θα είχε καταστραφεί. Ούτε η σαρία θα είχε καταργηθεί. Ούτε οι μεντρεσέδες θα διαλύονταν. Ούτε θα κρεμούσαν χοτζάδες. Τίποτε δεν θα συνέβαινε¨.<br /><br />Όσον αφορά το νέο περιστατικό τώρα. Συγκεκριμένα ο δήμαρχος του Αφιονκαραχισάρ Μεχμέτ Ζεϊμπέκ, στην ομιλία του στις 27 Αυγούστου στην 100ή επέτειο της απελευθέρωσης του Αφιόν από την "εχθρική κατοχή", συγκλόνισε την γείτονα με την ειδική αναφορά του στον Μισίρογλου. <br /><br />Κατά τη Μικρασιατική Εκστρατεία, η περιοχή καταλήφθηκε από γαλλικές, ιταλικές και στη συνέχεια απελευθερώθηκε από ελληνικές δυνάμεις. Η περιοχή ήταν σημείο μείζονος στρατιωτικής σημασίας για τους Έλληνες αποτελώντας μέρος της ζώνης άμυνας των ελληνικών δυνάμεων στην Δυτική Μικρά Ασία, μέχρι την κατάρρευση αυτής της ζώνης έπειτα από την αποτυχία του ελληνικού στρατού να πετύχει μια αποφασιστική νίκη στη Μάχη του Σαγγαρίου, λίγα χιλιόμετρα δυτικά από την Άγκυρα, τον Αύγουστο του 1921.<br /><br />Ο Zeybek που ανήκει στο κόμμα του Ερνοτγάν είπε: «Θυμάμαι με έλεος και ευγνωμοσύνη τους συμπατριώτες μας, τους ήρωές μας Şükrü Çelikalay και Bayatlı Αντισυνταγματάρχη Arif Bey , που κατέβαλαν σοβαρές προσπάθειες για την απελευθέρωση του Afyon και αναφέρονται από τον Kadir Mısıroğlu στο βιβλίο του με τίτλο Mujahideen with Sarik. Θα ήθελα να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου στους εκπροσώπους των χερσαίων, αεροπορικών και ναυτικών δυνάμεών μας που μας τίμησαν αυτήν την ευτυχισμένη ημέρα. Σας εύχομαι πολλές όμορφες μέρες με ενότητα και αλληλεγγύη και σας χαιρετώ με σεβασμό».<br /><br />Βίντεο πρόκληση από το υπ. Άμυνας <br /><br />Στον αντίποδα το υπ. Άμυνας της χώρας έδωσε στη δημοσιότητα νέο πανηγυρικό βίντεο που-όπως λένε-δείχνει την απελπισία των Ελλήνων: 29 Αυγούστου 1922, 4η μέρα της Μεγάλης Επίθεσης... Επιτυχία στον τουρκικό στρατό, υποχώρηση, αποδιοργάνωση και απελπισία επικράτησε στον ελληνικό στρατό. Ο τουρκικός στρατός είχε περικυκλώσει τις ελληνικές δυνάμεις από όλες τις πλευρές.<br /><br /><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 20px; padding: 0px;"><br /></p><div class="embedcode" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px; padding: 0px;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin: 10px 0px; max-width: 550px; padding: 0px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1564157835654664192" frameborder="0" id="twitter-widget-1" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-1&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOlsibGlua3RyLmVlIiwidHIuZWUiXSwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19ob3Jpem9uX3RpbWVsaW5lXzEyMDM0Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfY2hpbl9waWxsc18xNDc0MSI6eyJidWNrZXQiOiJjb2xvcl9pY29ucyIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfcmVzdWx0X21pZ3JhdGlvbl8xMzk3OSI6eyJidWNrZXQiOiJ0d2VldF9yZXN1bHQiLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3NlbnNpdGl2ZV9tZWRpYV9pbnRlcnN0aXRpYWxfMTM5NjMiOnsiYnVja2V0IjoiaW50ZXJzdGl0aWFsIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19leHBlcmltZW50c19jb29raWVfZXhwaXJhdGlvbiI6eyJidWNrZXQiOjEyMDk2MDAsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZHVwbGljYXRlX3NjcmliZXNfdG9fc2V0dGluZ3MiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3R3ZWV0X2VkaXRfZnJvbnRlbmQiOnsiYnVja2V0Ijoib2ZmIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH19&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1564157835654664192&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.pentapostagma.gr%2Fethnika-themata%2Fellinotoyrkika%2F7113305_egkefalika-stin-geitona-toyrkos-dimarhos-epikalestike&sessionId=76150aca3745a7ff6489d2c0d4c35e21cd222240&siteScreenName=pentapostagma&theme=light&widgetsVersion=31f0cdc1eaa0f%3A1660602114609&width=550px" style="border-style: initial; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 685px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="Twitter Tweet"></iframe></div></div><br /><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Εγκεφαλικά στην γείτονα! Τούρκος Δήμαρχος επικαλέστηκε ιστορικό που είχε πει :Μακάρι να είχαν νικήσει οι Έλληνες στο Αφιονκαραχισάρ.

Ο Καντίρ Μισίρογλου , γνωστός και ως «Φεσλί Καντίρ» είχε επικρίνει τον τουρκικό "Πόλεμο της Ανεξαρτησίας" λέγοντας την παραπάνω φρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οδοιπορικό στην Ίμβρο – Ο Ελληνισμός (υπο)μένει και ελπίζει…

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/08/Imvros-1.jpg" /><br /><br /><b>Μαρτίδου Μελαχροινή</b><br />Κάτι σκιρτάει έντονα μέσα σου όταν βρεθείς στην Ίμβρο. Στο πολύπαθο νησί του βορειοανατολικού Αιγαίου, που εξαιρέθηκε της ανταλλαγής πληθυσμών και είχε το αυτοδιοίκητο, σύμφωνα με την Συνθήκη της Λοζάνης, αλλά υπέστη τα πάνδεινα. Το ελληνικότατο αυτό νησί έζησε πολλά σε δύσκολες περιόδους, με τον εκεί Ελληνισμό να συρρικνώνεται και να φεύγει κακήν κακώς τέσσερις δεκαετίες πριν, αφήνοντας χωριά κουφάρια…<br /><br />Η ιστορική γνώση, οι νωπές μνήμες, οι καταγραφές θηριωδιών, οι άγριες εποχές των ανοικτών φυλακών που φιλοξενούσαν βαρυποινίτες της Ανατολίας, οι οποίοι βίαζαν και ρήμαζαν ανενόχλητα, έχουν μεν παρέλθει, αλλά… Τα βήματα επανόδου των Ιμβρίων στις πατρικές κοιτίδες είναι διστακτικά και περιορισμένα. Το δημοτικό σχολείο, το Γυμνάσιο και το Λύκειο που ξανάρχισαν να λειτουργούν πριν από επτά χρόνια είναι μια πρόοδος. Βήματα που είναι μεν θετικά, αλλά η εμπέδωση εμπιστοσύνης καθυστερεί.<br /><br />Βρισκόμαστε στην χερσόνησο της Καλλίπολης και από το λιμάνι του Καμπάτεπε, στην ασιατική ακτή των Δαρδανελίων, με το φέρι της γραμμής μετά από μια όμορφη διαδρομή 14 μιλίων, μιας ώρας και 10 λεπτών, η άφιξη στο λιμάνι του Αγίου Κήρυκου (Κuzulimani) του νησιού είναι μια μικρή γιορτή. Οι ντόπιοι μας υποδέχονται με καλούδια και χαμόγελα, προβάλλοντας την πραμάτεια τους, κουλούρια, αναμνηστικά, καφέ φραπέ αλλά και ελληνικό, αριάνι και παγωτά. Αυτή η πλευρά του νησιού, που είναι ξερή, απότομη, σταχτιά με απότομα βράχια δίχως πράσινο, μας προϊδεάζει για τις αντιθέσεις που θα ζήσουμε. Η Ίμβρος, στην είσοδο του Ελλησπόντου, έχει έκταση 279 τετραγωνικά χιλιόμετρα.<br /><br /><img height="480" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/08/imvros.jpg" width="640" /><br /><br />Η Σαμοθράκη και η Λήμνος, αναλόγως προς τα πού κινούμαστε θα βρίσκονται στον ορίζοντά μας. Θέλουμε να τα δούμε όλα. Χωριά, κάστρα, εκκλησιές, τους ομογενείς που απέμειναν, να ακούσουμε αφηγήσεις, να γνωρίσουμε τον μητροπολίτη Κύριλλο. Τα σχολεία είναι κλειστά. Θα πάμε στην ιδιαίτερη πατρίδα του Οικουμενικού Πατριάρχη, στο χωριό των Αγίων Θεοδώρων, όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε. Θα πάμε μετά στις βοτσαλωτές παραλίες, στην βόρεια και τη νότια πλευρά, με τους μαγευτικούς κολπίσκους. Στα Λιβούνια, τον Κάρδαμο και φυσικά στα πονεμένα χωριά, τα Αγρίδια και το Σχοινούδι, στο Κάστρο, αλλά και στο χωριό Σιρίνκιοϊ, όπου ήταν οι αγροτικές φυλακές.<br />Τα μάτια της ψυχής ανοικτά<br /><br />Τα μάτια της ψυχής ανοικτά, το μυαλό και η καρδιά μας σε διέγερση. Προχωρούμε αργά και σταματούμε σε κάθε σημείο. Δεν χορταίνουμε να αντλούμε εικόνες και πληροφορίες. Η απογραφή του 2020 στην Ίμβρο, πρώην Imroz και σημερινή Gokceada (σημαίνει ουρανοκατέβατο νησί) ή σε άλλη μετάφραση “νησί του Παραδείσου” κατέγραψε 10.106 κατοίκους Τουρκοπόντιους από την Τραπεζούντα, Κούρδους από τα βάθη της χώρας, Τουρκοβούλγαρους και 700 Έλληνες, οι περισσότεροι εκ των οποίων είναι ηλικιωμένοι, αλλά και ορισμένους νέους με οικογένειες και παιδιά που θέλουν να μείνουν στον τόπο τους.<br /><br /><img height="480" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/08/imvros-stin-matia-tis-Martidou.....jpg" width="640" /><br /><br />Τα στοιχεία του παρελθόντος, όταν ήκμαζε ο Ελληνισμός, είναι συγκλονιστικά. Στο Σχοινούδι το 1960 υπήρχαν πάνω από 3000 Έλληνες, ήταν από τα πιο πλούσια χωριά της Τουρκίας, διέθετε εξατάξιο σχολείο και φοιτούσαν 300 μαθητές. Διέθετε εμπορικό κέντρο που εκτεινόταν σε έκταση 15 στρεμμάτων και είχε δυο κινηματογράφους.<br /><br />Κινητικότητα στο νησί μια και η άφιξη του Οικουμενικού Πατριάρχη στην ιδιαίτερη πατρίδα του συνδέεται με μια σημαντική επέτειο των 61 χρόνων από τη μέρα που είχε χειροτονηθεί διάκονος, οπότε παρόντες οι μητροπολίτες κ. Κύριλλος Μοσχονησίων, Μύρων κ. Χρυσόστομος, Ίμβρου Τενέδου κ. Κύριλλος, ιερωμένοι από το εξωτερικό και διοργανωτές μιας σημαντικής έκθεσης φωτογραφίας του Θεσσαλονικιού φλαουτίστα και προβεβλημένου φωτογράφου Νίκου Κουκή με θέμα “Άγιο Όρος. Βίος της ερήμου”.<br /><br /><img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/08/me-ton-mitropoliti-Kyrilo.jpg" /><br />Βαρθολομαίος ο Κουτλουμουσιανός<br /><br />Αυτές οι πρωτοβουλίες πολιτισμού είναι και μια αφορμή για να έρθουν επισκέπτες από την Ελλάδα και το εξωτερικό στην Ίμβρο, συνδυασμένες με τριήμερες εκδηλώσεις για μια φωτεινή προσωπικότητα. Συμπληρώθηκαν 250 χρόνια από την γέννηση του λόγιου ιερομονάχου Βαρθολομαίου Κουτλουμουσιανού, που συνδυάστηκαν με πατριαρχική λειτουργία στο ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο χωριό καταγωγής του το Γλυκύ.<br /><br />Εκφωνήθηκαν πύρινες ομιλίες για τον τιμώμενο, εξέχουσα μορφή της Εκκλησίας και του Γένους, αληθινό δάσκαλο, λόγιο που διακρινόταν για την φιλομάθειά του. Στην αντιφώνησή του, ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος αποκάλυψε ότι φέρει το όνομα του Βαρθολομαίου Κουτλουμουσιανού όταν ο τότε γέροντας Ίμβρου και Τενέδου Μελίτωνας, πριν 61 χρόνια. τον είχε χειροτονήσει διάκονο.<br /><br />«Σ’ αυτή την εκκλησία λειτούργησα ως διάκονος, ως πρεσβύτερος και θλίβομαι που βλέπω το σχολείο του χωριού, που είχε γίνει με πολλούς κόπους και θυσίες, λειτούργησε μόνο ένα χρόνο, ενώ ενθυμούμαι ότι είχε κοινή αυλή με το ναό αυτό, και σήμερα είναι ξενοδοχείο, αποτυπώνοντας τις περιπέτειες της μικρής πατρίδας μας στον 20 αιώνα».<br /><br /><img height="633" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/08/episkopos-edimbourgeiou.jpg" width="640" /><br /><br />Ιδιαίτερη επίσκεψη στο μητροπολιτικό μέγαρο του επισκόπου Ίμβρου και Τενέδου είχαν εξέχουσες προσωπικότητες της ομογένειας, όπως ο πρόεδρος της παγκόσμιας Συνομοσπονδίας Μακεδόνων που έχει υπό την σκέπη του 480 συλλόγους, Γιώργος Κοσμίδης με έδρα το Brisbane στην Αυστραλία και καταγωγή από την Δράμα, πρόεδροι και στελέχη ιμβριακών συλλόγων Αθήνας και Θεσσαλονίκης, παρούσα η Ελληνίδα γενική πρόξενος Κωνσταντινούπολης Γεωργία Σουλτανοπούλου, ο πρόεδρος της Λέσχης Αλεξανδρουπολιτών Νίκος Μανδάνης, ο νομικός, καθηγητής και συγγραφέας Σταμάτης Γεωργούλης, ο μητροπολίτης Ηλιού Σκωτίας κ. Ραφαήλ, επιχειρηματίες, άρχοντες του Πατριαρχείου κ.α.<br />Η εικόνα της Ίμβρου<br /><br />Ακολουθώντας την κεντρική λεωφόρο Ινονού διασχίζουμε την πρωτεύουσα Παναγιά, όπου προβάλλουν πολλά καινούργια ξενοδοχειακά συγκροτήματα και καταλήγουμε στην ελληνική ενορία, στον Ευλάμπιο. Βλέπουμε δεκάδες μπλοκ τριώροφων οικοδομών με κεραμοσκεπές, χτισμένων στην σειρά στους γύρω λόφους, σούπερ-μάρκετ, καφέ και μπαράκια, καταστήματα με χαρακτηριστικά τοπικά προϊόντα, όπως το φημισμένο ιμβριώτικο ελαιόλαδο, κρασιά, μέλι, σπιτικές μαρμελάδες, λικέρ από κράνα και φρούτα, αποξηραμένα λαχανικά, χαρούπια. Όλα πάμφθηνα για το ελληνικό πορτοφόλι, αφού η αντιστοιχία είναι 1 ευρώ προς 18,5 λίρες.<br /><br />Το νησί διαθέτει αεροδρόμιο, σύγχρονο νοσοκομείο, φαρμακεία, δεύτερο λιμάνι για τα πλοία της γραμμής από την ασιατική πλευρά και το Τσανάκαλε. Αυτό που εντυπωσιάζει ευχάριστα είναι το οδικό δίκτυο, καινούργιο με καθαρές διαγραμμίσεις, τσιμεντένια ρείθρα και τοίχους αντιστήριξης για συγκράτηση των απότομων πλαγιών. Σε κάποια δύσκολα σημεία γίνεται διάνοιξη τούνελ. Και εκεί συνειρμικά κάνεις συγκρίσεις με τα ακριτικά νησιά στην χώρα μας.<br /><br />Η ανηφορική διαδρομή σου χαρίζει όμορφες εικόνες με φροντισμένα λιοτόπια, ενώ και η κοιλάδα του φράγματος που δημιούργησε μία τεχνητή λίμνη, δένει τώρα με το τοπίο. Το νερό έχει αναγεννήσει τις γύρω εκτάσεις. Έχει αναδειχθεί η εύφορη πεδιάδα. Και από εκεί πάμε στο νοτιοανατολικό μέρος του νησιού, με τις καταπληκτικές απάνεμες παραλίες<br /><br /><img height="480" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/08/ydrotamieutiras-tehniti-limni.jpg" width="640" /><br /><br />Η επίσκεψη στα ορεινά ελληνικά χωριά Γλυκύ, Άγιοι Θεόδωροι, Αγρίδια και Σχοινούδι είναι μια εμπειρία που σε συνοδεύει. Μπορεί να βλέπει κανείς μετρημένη πρόοδο σε κάποια σπίτια που ζωντανεύουν τον Αύγουστο σε συνδυασμό με το μεγάλο πανηγύρι που γίνεται στο νησί τον Δεκαπενταύγουστο. Έγινε και φέτος μας διαβεβαιώνουν οι ντόπιοι, ενώ περιέργως γράφηκε ότι δεν έγινε για πρώτη φορά, αλλά η εικόνα της εγκατάλειψης είναι ορατή. Βέβαια το ενθαρρυντικό είναι ότι με την στήριξη των αποδήμων Ιμβριωτών και της Ελλάδας ανακαινίσθηκαν τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εκκλησίες των χωριών, αλλά και τα μικρά εξωκλήσια, ενώ αυξάνεται ενθαρρυντικά το τουριστικό ρεύμα Ελλήνων που μετά την covid εποχή έρχονται στην πατρογονική πατρίδα για το καλοκαίρι.<br /><br />Η πρόσκληση είναι να εγκατασταθούν το νησί κι όχι μόνο συνταξιούχοι αλλά οικογένειες με παιδιά που το αποφάσισαν, βλέποντας την οικονομική κρίση να τους χτυπά την πόρτα. Κι εδώ που ήρθαν τους στήριξαν να βρουν σπίτι, να μορφωθούν μετέχοντας της ελληνικής παιδείας στο Γυμνάσιο και Λύκειο που δημιουργήθηκαν μετά από δεκαετίες στα Αγρίδια. Απέναντι από την είσοδο του σχολείου η προτομή του Κεμάλ Ατατούρκ, με την επιγραφή “Είμαι ευτυχισμένος που γεννήθηκα Τούρκος”.<br />Από την Αυστραλία στην Ίμβρο<br /><br />Μιλήσαμε με τον Γεώργιο Κοσμίδη, πρόεδρο της Παγκόσμιας Συνομοσπονδίας Μακεδόνων για την εμπειρία του ταξιδιού του στην Ίμβρο. Η πρώτη του κουβέντα είναι ότι «οι Ίμβριοι κρατούν ψηλά την ελληνική σημαία και την Ορθοδοξία». Συγκλονισμένος από όσα είδε κι άκουσε στην σύντομη παραμονή του στην Ίμβρο, προσκεκλημένος του Οικουμενικού Πατριάρχη, έκανε αυτό το υπερπόντιο ταξίδι ζωής για να γνωρίσει από κοντά αυτό το κομμάτι του Ελληνισμού που έχει δεχθεί ανεπανόρθωτη ζημιά και συρρίκνωση με τις γνωστές τουρκικές μεθόδους εθνοκάθαρσης.<br /><br /><img height="616" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/08/enas-drastirios-imvrios....jpg" width="640" /><br /><br />«Για πρώτη φορά στην Ίμβρο –θα πει μιλώντας στο SLpress.gr– αλλά αυτή είναι η αρχή. Υποσχέθηκα να ξανάρθω και να μεταφέρω κυρίως την εμπειρία μου τα παράπονα των ντόπιων Ελλήνων, την εικόνα που αντίκρισα γυρνώντας από άκρο σε άκρο το νησί, την συγκινητική εικόνα να κρατηθούν ναοί και ξωκλήσια, ελληνικά ήθη κι έθιμα με πολύ δύσκολες συνθήκες. Η γνωριμία με τον πατριάρχη θα με συνοδεύει μια ζωή. Πανέξυπνος, ευγενής, με όραμα, άνθρωπος της ουσίας, ταπεινός θα μπορούσα να τον εκθειάζω ώρες πιστεύω ότι είναι ο καλύτερος που υπήρξε σε αυτή την θέση. Κι εγώ τον προσκάλεσα και όπως μου είπε θαρθεί στην Αυστραλία στα πλαίσια μιας μεγάλης περιοδείας σε Σίδνεϊ, Μελβούρνη, Μπρίσμπαν το 2024 και θα τον υποδεχθώ με όλες τις οργανώσεις.<br /><br />Τον ρωτήσαμε τί παίρνει μαζί του, φεύγοντας από την Ίμβρο; «Πολλές εικόνες που με τραυμάτισαν, μαρτυρίες των ντόπιων και την ευθύνη να κάνω κοινωνούς όλων όσων είδα κι έζησα τους απόδημους Έλληνες, με τους οποίους θα έχουμε μια οικουμενική διαδικτυακή συνάντηση τέλος Οκτωβρίου. Θα τους μιλήσω για τους Ιμβριώτες την ανάγκη στήριξής τους, την θέλησή τους να επισκεπτόμαστε το πανέμορφο κατά τα άλλα αυτό νησί και να τους τονώνουμε με την παρουσία μας. Κρατούν Θερμοπύλες! Παίρνω τις εικόνες των ρημαγμένων σπιτιών, τα συντηρημένα ξωκκλήσια δίχως σταυρούς, αλλά και τις εκκλησιές με τα χαμηλά καμπαναριά, απαγορεύεται να υπερβαίνουν το ναό, ενώ εντύπωση μου έκανε την ώρα που χτυπούσε η καμπάνα στον εσπερινό ξεκινούσε το μακρόσυρτο κάλεσμα του μουεζίνη στο τζαμί και την κάλυπτε. Σύμπτωση;»<br /><br /><div>Η ταβέρνα του μπάρμπα Γιώργου Ζαρμποζάνη<br /><br />Στο χωριό Αγρίδια (Τepekoy) η στάση για φαγητό γίνεται στην ελληνική ταβέρνα του “Μπάρμπα Γιώργου – barba Giorgos”, φημισμένη για την κουζίνα της. Ανοίγει το καλοκαίρι μέχρι το φθινόπωρο και διαθέτει παράλληλα με την ελληνικότατη κουζίνα και τις γεύσεις της Ανατολής, καθώς και ένα φροντισμένο υπόγειο κελάρι με δικά της κρασιά. Ο ιδιοκτήτης Γιώργος Ζαρμποζάνης είναι ο κλασσικός τύπος του ανοιχτόκαρδου ταβερνιάρη. Αγκαλιές και φιλιά σαν να γνωριζόμαστε χρόνια. Χαμόγελο πλατύ.<br /><br />Από πού είστε, η ερώτηση μου. «Ντόπιος γέννημα θρέμμα εδώ και 4000 χρόνια». «Πριν τους Πελασγούς…», συμπληρώνω. Παραδοσιακή ταβέρνα με ωραίο περιβάλλον, με θέα που σε ταξιδεύει, με κρεατικά ακόμη και χοιρινό που στην Τουρκία απαγορεύεται, εκπληκτικό κατσικάκι στην γάστρα, με ψάρια, μεζεδάκια και μενού για χορτοφάγους. Ο 84χρονος ιδιοκτήτης κερδίζει το χειροκρότημα όλων στην σόλο ζεμπεκιά, όταν το βράδυ στήνεται γλέντι με ελληνική μουσική.<br /><br /><img height="640" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/08/mpampa-Giorgos.....jpg" width="660" /><br />“Θεματοφύλακας” εδώ και 33 χρόνια στο Σχοινούδι<br /><br />Αλλαγή σκηνικού: επίσκεψη στα ελληνικά χωριά του νησιού που όλα έχουν τουρκικές πλέον ονομασίες και τρομάζεις να τα βρεις, ενώ έχουν δημιουργηθεί και καινούργια (Εσελέκ, Σαχίνκαγια, Ουγιουρλού, Σιρινκιοϊ) με τους αποίκους της ανατολής που είχαν μεταφερθεί στις άγριες εποχές της δεκαετίας 1964-74 τώρα είναι η δεύτερη γενιά, λίγο πιο εξευγενισμένη.<br /><br />Στάση στο Σχοινούδι το πιο πολύπαθο χωριό. Εκεί ο θεματοφύλακάς του σήμερα, ο Νίκος Δολδούρης που το εγκατέλειψε σε ηλικία 24 ετών, κλειδώνοντας απλά το πατρικό του σπίτι για να μεταναστεύσει στην Αυστραλία, να δημιουργηθεί οικονομικά και 26 χρόνια μετά, μη αντέχοντας αυτό τον αποχωρισμό να επιστρέψει. Σήμερα συμπληρώνει 33 χρόνια από τότε που επέστρεψε και ζει στο χωριό του.<br /><br /><img height="480" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/08/%CE%A3%CF%87%CE%BF%CE%B9%CE%BD%CE%BF%CF%8D%CE%B4%CE%B9-1.jpg" width="640" /><br /><br />Κάνει σωστικές παρεμβάσεις στα γκρεμούλια που καταρρέουν, οργανώνει συναυλίες και πολιτιστικές δράσεις που έχουν αφήσει εποχή. Στην αυλή του τραγούδησαν μεγάλοι καλλιτέχνες, στηρίζοντας ουσιαστικά το ανιδιοτελές έργο του: Δόμνα Σαμίου, Γιώργος Νταλάρας, Δήμητρα Γαλάνη, Ρος Ντέιλι, Πέτρος Γαϊτάνος, Θανάσης Γκαϊφύλλιας και πολλοί άλλοι.<br /><br />Ο ίδιος είναι παράδειγμα θάρρους κι έμπρακτης αγάπης για το νησί, κάνοντας αρκετούς φίλους να επιστρέψουν και να φροντίσουν πατρογονικές εστίες που έσβηναν. Λόγιος, ευγενής, επίμονος στους στόχους του και πληθωρικός σε αισθήματα και κονδύλια όταν πρέπει να κάνει κάτι. Τον συναντήσαμε στο γεροπλάτανο της μικρής ξενοδοχειακής μονάδας στην είσοδο του χωριού απέναντι από την ιστορική εκκλησία που είναι σφαλισμένη με διπλό λουκέτο.<br /><br /><img height="480" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/08/sxoinoudi.jpg" width="640" /><br /><br />Αγέραστος με το αρχοντικό παράστημα και το θερμό εγκάρδιο καλωσόρισμα με ένα ποταμό δράσεων που δίνουν φως ελπίδας κι αισιοδοξίας σε σχέση με το παρελθόν, αλλά η επιστροφή των Ιμβρίων απαιτεί ουσιαστικές πρωτοβουλίες που πρέπει να πυκνώσουν. Ο ίδιος “καλογέρεψε” στο νησί, όπως λέει, και οι επισκέψεις του στην Ελλάδα, Αθήνα και Θεσσαλονίκη γίνονται μόνο για να δει αγαπημένα πρόσωπα.<br /><br />Ο ακριβός φίλος μου ήθελε να ξαναζωντανέψει ο γενέθλιος τόπος του κι αυτό έγινε αυτοσκοπός της ύπαρξής του. Θα άξιζε για την ζωή του να γίνει αυτοτελές αφιέρωμα στη δύναμη του ανθρώπου που σε ένα τρομακτικό τοπίο, με κουφάρια σπιτιών, όλα γκρεμούλια με μηδενικές υποδομές, με πείσμα, με τρέλα θα πει κάποιος, και με φοβερή θέληση, άνοιξε δρόμους. Μακάρι να είχαμε πολλούς σαν το Νίκο Δολδούρη. Δεν είναι τυχαίο ότι σ’ αυτό το χωριό σχεδιάζεται η δημιουργία του πρώτου γηροκομείου για τους ομογενείς μας της τρίτης ηλικίας.<br /><br /><img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/08/Shoinoudi-2.jpg" /><br /><br />Η περιήγηση στην Ίμβρο σε αναστατώνει. Εναλλαγή τοπίου, καλοκαίρι και εδώ, βοτσαλωτές αλλά και αμμουδερές παραλίες, γεμάτες από Τούρκους επισκέπτες που θέλουν να βρεθούν σε ένα νησί. Να ταξιδέψουν με πλοίο να ζήσουν την ατμόσφαιρά του, κι αυτό δίνει στα αξιοποιημένα τουριστικά θέρετρα της Ίμβρου ένα κοσμοπολίτικο, ανερχόμενο χαρακτήρα.<br /><br />Στενά σοκάκια, με εμφανή την προσπάθεια τουριστικής αναγέννησης του νησιού, καταστήματα κράχτες, όμορφες αγορές σε ανθρώπινα μεγέθη, δελεαστικά παγωτατζίδικα, μπυραρίες, πιτσαρίες, καφέ, ό,τι επιθυμεί η ψυχή του επισκέπτη. Αλλά για τον Έλληνα η επίσκεψη στην Ίμβρο έχει μία άλλη σημασία και αξία. Δεν μπορείς να την περιγράψεις. Μπορείς μόνο να την βιώσεις, όπως εμείς οι τυχεροί.<br /><br />Ο αποχαιρετισμός μας, όταν βρεθήκαμε στο πλοίο της γραμμής, μας αποζημιώνει. Από το δεύτερο κατάστρωμα απολαμβάνουμε ένα μοναδικό πορφυρό ηλιοβασίλεμα, στην Ίμβρο που σιγά σιγά σβήνει από την ματιά μας, αλλά ταυτόχρονα αυθόρμητα ξεπηδά η ίδια επιθυμία: Να ξανάρθουμε Σαν τάμα, σαν ιερή υποχρέωση, σαν ανάγκη!</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Οδοιπορικό στην Ίμβρο – Ο Ελληνισμός (υπο)μένει και ελπίζει…

Μαρτίδου Μελαχροινή Κάτι σκιρτάει έντονα μέσα σου όταν βρεθείς στην Ίμβρο. Στο πολύπαθο νησί του βορειοανατολικού Αιγαίου, που εξαιρέθηκε τη...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί οι ελληνικοί S-300 δεν θα έχουν την τύχη των αρμενικών.

<img height="360" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/08/s-300.jpg" width="737" /><br /><b><br />Τσιλιόπουλος Ευθύμιος</b><br />Η Άγκυρα κατηγόρησε την Ελλάδα ότι οι ελληνικοί S-300 (ρωσικής κατασκευής αντιαεροπορικοί πύραυλοι), που μετά την περιπέτειά τους στη δεκαετία 1990 αντί να πάνε στην Κύπρο κατέληξαν στην Κρήτη, “κλείδωσαν” τουρκικά F-16 που συμμετείχαν σε άσκηση του ΝΑΤΟ. Η Αθήνα το διέψευσε, αλλά με αυτό το περιστατικό οι Τούρκοι επανέφεραν στο προσκήνιο τους S-300, τους οποίους επανειλημμένως τα τελευταία χρόνια επιχειρούν να συνδέσουν με την αγορά των δικών τους S-400.<br /><br />Μπορεί οι S-300 να είναι μία γενιά πίσω, αλλά δεν είναι αμελητέο αντιαεροπορικό σύστημα. Η εντύπωση αυτή δημιουργήθηκε στον πόλεμο του Ναγκόρνο Καραμπάχ, κατά τη διάρκεια του οποίου οι Αζέροι κατάφεραν να καταστρέψουν τους αρμενικούς S-300. Αξίζει να αναφερθούμε στο τρόπο που το επέτυχαν. Συνδύασαν μονοκινητήρια ελικοφόρα αεροπλάνα σοβιετικής κατασκευής με ισραηλινά drones “αυτοκτονίας”.<br /><br />Η τακτική των Αζέρων βασίστηκε στη χρήση τεχνολογίας drone στην ορεινή περιοχή του Ναγκόρνο Καραμπάχ. Αξιωματούχος του Αζερμπαϊτζάν είχε πει στα MΜΕ ότι στην αρχή είχαν δυσκολευτεί να εντοπίσουν τα κρυμμένα αρμενικά S-300. Η λύση ήταν απλή: Οι Αζέροι χρησιμοποίησαν αεροσκάφη-δολώματα για να εντοπίσουν τα ρωσικά συστήματα. Τροποποίησαν παλιά σοβιετικά μονοκινητήρια διπλάνα γενικών καθηκόντων Antonov An-2, τα οποία δεν κοστίζουν περισσότερα από 100.000 δολάρια το ένα και ήταν άμεσα διαθέσιμα. «Το Αζερμπαϊτζάν δεν χρειάστηκε καν να αλλάξει το πραγματικό σχήμα των Αντόνοφ, απλώς έπρεπε να εμφανιστούν ως στρατιωτικά drones στο ραντάρ».<img height="273" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/03/an-2-300x205.jpg" width="400" /><div>Antonov An-2<br /><br />Έτσι, μηχανικοί μετέτρεψαν αυτά τα αεροπλάνα σε μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα, αντικαθιστώντας τον πιλότο με ένα κιτ που επιτρέπει τηλεχειρισμό. «Τα Αντόνοφ θα εμφανίζονταν στο ραντάρ ως κανονικά στρατιωτικά αεροσκάφη και θα ενεργοποιούσαν τα συστήματα S-300». Βλέποντας το στίγμα αεροσκάφους στο ραντάρ οι αρμενικές δυνάμεις ενεργοποιούσαν τα ραντάρ των συστοιχιών, πάνω στη ραδιοσυχνότητα των οποίων “κλείδωναν” τα ισραηλινά drones-αυτοκτονίας Harop.<br /><br />Μια δορυφορική εικόνα που δημοσιεύθηκε από τα ρωσικά ΜΜΕ έδειξε ότι το Αζερμπαϊτζάν μετέφερε 50 διπλάνα An-2 στο αεροδρόμιο Yevlakh, κοντά στην πόλη Γκάνα του Αζερμπαϊτζάν. Ο Σουσάν Στεπανιάν, εκπρόσωπος του Αρμενικού Στρατού, ανέφερε την 1η Οκτωβρίου ότι κατέρριψαν ένα An-2, από το οποίο κανένας πιλότος δεν πήδηξε έξω, προκαλώντας υποψίες ότι χρησιμοποιείται ως «μη επανδρωμένη εναέρια πλατφόρμα, συλλογής πληροφοριών σχετικά με την αεροπορική άμυνα της Αρμενίας». [Βίντεο που έδωσε στη δημοσιότητα το αρμενικό Υπουργείο Άμυνας δείχνουν τη στιγμή που ένα An-2 χτυπήθηκε από αρμενικό πύραυλο S-300 την 1η Οκτωβρίου 2020].<br /><br />Δεν ήταν διασυνδεδεμένα<br /><br />Παρόλο που η αρμενική αντιαεροπορική άμυνα αποτελείται από διάφορα συστήματα, όλα ρωσικής κατασκευής, αυτά δεν ήταν διασυνδεδεμένα μεταξύ τους, ώστε να αποτελούν ένα ενιαίο πλέγμα και να μπορούν να αντιμετωπίσουν ολιστικά τις επιθέσεις των Αζέρων, οι οποίες δεν έλαβαν ποτέ τον χαρακτήρα κορεσμού. Απ’ ό,τι δείχνουν οι απώλειες που τελικά καταγράφηκαν –πέραν των προσπαθειών και των δύο πλευρών να διογκώσουν τις εχθρικές απώλειες και να μειώσουν τις δικές τους– μόνο δύο αρμενικοί εκτοξευτές S-300 επλήγησαν.<br /><br />Η Αρμενία, όμως, απώλεσε 13 αντιαεροπορικά συστήματα OSA (μικρότερου βεληνεκούς), τα οποία προφανώς είχαν αναπτυχθεί εντός του Ναγκόρνο Καραμπάχ και δρούσαν σαν μεμονωμένα στοιχεία αντιαεροπορικής άμυνας. Αυτά καταστράφηκαν από διάφορα αζέρικα μέσα, ακόμη και από πυρά πυροβολικού. Η έλλειψη οδικού δικτύου και η τραχιά φύση του εδάφους άφηναν ελάχιστες διόδους προέλασης ή υποχώρησης, γεγονός που χαρακτήρισε τις επιχειρήσεις στην περιοχή.<br /><br />Σε ένα περίεργο συμβάν αρμενικοί S-300 κατέρριψαν δύο αζέρικους πυραύλους, πιθανότατα ρωσικής κατασκευής Tochka-U, οι οποίοι είχαν τροχιά προς την κατεύθυνση ενός πυρηνικού σταθμού που βρίσκεται κοντά στην πόλη Αμποβιάν της Αρμενίας. Η καταστροφή των πυραύλων έγινε σε απόσταση περίπου 50 χλμ από τον πυρηνικό σταθμό, ή μερικά δευτερόλεπτα πριν αυτοί τον πλήξουν.<br /><br />Οι Αρμένιοι δεν ήταν προετοιμασμένοι να διεξάγουν πόλεμο πέραν του Ναγκόρνο Καραμπάχ και δεν ήταν διατεθειμένοι να εμπλέξουν τις δικές τους δυνάμεις στην προστασία του αρμενικού θυλάκου. Η καταστροφή των αρμενικών S-300, αν και ήγειρε συζητήσεις για την αποτελεσματικότητα του συστήματος, πρέπει να την δούμε με τους όρους που συνέβη. Γι’ αυτό και είναι άτοπες οι θριαμβολογίες των Τούρκων που προσπάθησαν να απαξιώσουν τους ελληνικούς S-300.<br /><br />Γιατί η ελληνική περίπτωση είναι διαφορετική<br /><br />Ο Ιγκορ Σουτιάγκιν, Ρώσος στρατιωτικός εμπειρογνώμονας στο Royal United Services Institute στο Λονδίνο, είχε δηλώσει ότι για το Ισραήλ η εκπαίδευση ενάντια στους S-300 στην Κρήτη ήταν «ακριβώς αυτό που χρειάζεται» για να μελετήσει τη συχνότητα, το μοτίβο και την προσέγγιση του ραντάρ του συστήματος. «Αν γνωρίζετε όλες αυτές τις λεπτομέρειες, τότε είστε σε απόλυτη θέση να αναπαραγάγετε αυτό το ίδιο σήμα, που σημαίνει ότι έχετε την ευκαιρία να το μιμηθείτε, να κάνετε ένα είδος ηχητικής μπλόφας». Ο Σουτιάγκιν είχε προσθέσει ότι «μπορείς να το μπλοκάρεις βίαια. Μπορείτε να πάρετε το σήμα και να το επιστρέψετε και μετά να στείλετε ένα άλλο ping που μιμείται το ίδιο σήμα. Έτσι, αντί για έναν στόχο, ο χειριστής του ραντάρ βλέπει τρία, πέντε ή 10 και δεν ξέρει πού να ρίξει».<br /><br />Ο Ταλ Ινμπάρ, αναλυτής του Ινστιτούτου Στρατηγικών Σπουδών του Ινστιτούτου Φίσερ στο Τελ Αβίβ, δήλωσε ότι τα S-300 σε περιοχές όπου το Ισραήλ επιχειρεί, ή μπορεί να επιχειρήσει, θα αμφισβητήσουν τον προηγμένο αμερικανικής προέλευσης εξοπλισμό του, αλλά όχι σε ανυπέρβλητο βαθμό. Αναφερόμενος στους S-300 σημείωσε ότι «σε γενικές γραμμές, οποιοδήποτε σύστημα μπορεί να ηττηθεί με τον έναν ή τον άλλο τρόπο. Μερικά είναι πιο δύσκολα και μερικά είναι ευκολότερα. Ο βασικός κανόνας είναι ότι εάν οι φίλοι σας έχουν ένα σύστημα που σας ενδιαφέρει, μπορείτε να μάθετε όλα τα πράγματα γι’ αυτό».<br /><br />Οι ελληνικοί S-300 στην Κρήτη (δύο πυροβολαρχίες S-300 PMU-1 με 12 εκτοξευτές και 96 βλήματα 48Ν6Ε1) έχουν μέγιστη ακτίνα 150 χλμ. και ως εκ τούτου δημιουργούν μία αντιαεροπορική-αντιπυραυλική ομπρέλα στο νοτιοανατολικό Αιγαίο. Οι ελληνικοί S-300 είναι επιχειρησιακοί, ασχέτως αν έχουν γίνει μόνο μια-δυο δοκιμαστικές βολές. Το ότι είναι επιχειρησιακοί έχει διαρρεύσει και από το γεγονός ότι η ισραηλινή αεροπορία τα χρησιμοποιεί για να μπορεί να βρει αντίμετρα και τακτικές να αντιμετωπίσει παρόμοια συστήματα, με τα οποία είναι εφοδιασμένοι αντίπαλοί της, κυρίως το Ιράν.<br /><br />Οι ελληνικοί S-300 στην Κρήτη είναι βασική συνιστώσα της ελληνικής αεράμυνας και δεν πρέπει να υποβαθμίζεται. Είναι ενταγμένα σε ένα πυκνό πλέγμα, στο οποίο υπάρχουν τα αμερικανικής κατασκευής αντιαεροπορικά επίσης μεγάλου βεληνεκούς Patriot, τα ρωσικής κατασκευής TOR-M1, που αποτελούν τη μεσαία αντιαεροπορική ομπρέλα προστασίας, ενώ άλλα συστήματα εξασφαλίζουν αντιαεροπορική προστασία χαμηλού βεληνεκούς. Επιπλέον αντιαεροπορική προστασία είναι και η ικανότητα των σύγχρονων F-16 και των υπερσύγχρονων Rafale να προστατεύσουν την Κρήτη από εναέριες απειλές. Ταυτόχρονα οι εχθρικοί στόχοι θα έχουν συγκεκριμένες κατευθύνσεις και θα ξεκινούν πάντα εξ ανατολών, ακόμη και αν με εναέριο ανεφοδιασμό επιτεθούν τελικά από άλλη κατεύθυνση.<br />Ενταγμένα στο ΝΑΤΟ ραντάρ<br /><br />Μπορεί τα ρωσικά συστήματα να μην είναι πλήρως αλληλένδετα με τα δυτικής σχεδίασης οπλικά συστήματα, εν τούτοις η άμεση λήψη πληροφοριών σχετικά με το αν οι στόχοι είναι εχθρικοί, δηλαδή ένα πρακτικό σύστημα IFF, είναι κάτι εφικτό και απ’ ό,τι φαίνεται υπάρχει. Και βεβαίως τεχνάσματα, όπως αυτό που εφάρμοσαν οι Αζέροι στο Ναγκόρνο Καραμπάχ δεν περνάνε στην ελληνική περίπτωση.<br /><br />Ανά πάσα στιγμή τα μεγάλης εμβέλειας ραντάρ των Μοιρών Σταθμού Ελέγχου και Προειδοποίησης μπορούν να “δουν” σε μεγάλες αποστάσεις και να διατάξουν το “άνοιγμα” των ραντάρ επί μέρους μονάδων και συστοιχιών. Τα ραντάρ των μοιρών αυτών θεωρούνται και “μάτια” του ΝΑΤΟ και έχουν εν μέρει εκσυγχρονιστεί με χρήματα της Συμμαχίας. Κάποιο τουρκικό πλήγμα εναντίον τους θα ήταν ουσιαστικά και πλήγμα στα συστήματα έγκαιρης προειδοποίησης του ΝΑΤΟ, άρα είναι μάλλον δύσκολο να επιχειρηθεί, αν και σε μία ελληνοτουρκική σύρραξη ούτε αυτό αποκλείεται.<br /><br />Το ότι οι ελληνικοί S-300, πάντως, δεν θα είναι έρμαια στις ορέξεις των τουρκικών μαχητικών ή πυραύλων είναι βέβαιο. Αυτό δεν σημαίνει, όμως, ότι πρέπει να εφησυχάζουμε. Η Ελλάδα έχει ζωτική ανάγκη να αναβαθμίσει την αεράμυνά της σε όλα τα επίπεδα. Αυτό απαιτεί την προμήθεια ή αναβάθμιση υφιστάμενων αντιαεροπορικών συστημάτων, τα οποία θα καλύψουν πολλαπλά βεληνεκή, ώστε η αντιαεροπορική και αντιπυραυλική ομπρέλα να είναι στο μέγιστα αποτελεσματική. Για το κρίσιμο αυτό θέμα, όμως, θα επανέλθουμε.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Γιατί οι ελληνικοί S-300 δεν θα έχουν την τύχη των αρμενικών.

Τσιλιόπουλος Ευθύμιος Η Άγκυρα κατηγόρησε την Ελλάδα ότι οι ελληνικοί S-300 (ρωσικής κατασκευής αντιαεροπορικοί πύραυλοι), που μετά την περι...

Διαβάστε την συνέχεια

Το «λοκάρισμα» Τούρκων, και οι πιέσεις για να στείλουμε τους S-300 στην Ουκρανία!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="402" src="https://www.youtube.com/embed/x9UFGD1x1F4" width="836" youtube-src-id="x9UFGD1x1F4"></iframe></div><div><br /></div>Τις τελευταίες ημέρες οι Τούρκοι παριστάνουν το θύμα, παραπονούμενοι ότι ελληνικά μαχητικά «λοκάρισαν» F-16 τους! Λένε επίσης ότι τα αεροσκάφη τους «κλειδώθηκαν» και από τους S-300 που βρίσκονται κάπου στην Κρήτη…<br /><br />Αυτό που δεν λένε οι Τούρκοι είναι ότι τα αεροσκάφη τους έφθασαν να πετούν ακόμη και πάνω από ελληνικά νησιά, κάτι που δίνει στην Ελλάδα το δικαίωμα ακόμη και να τα καταρρίψει. Ότι δεν το κάνει είναι επιλογή που έχει γίνει από το 1974…<br /><br />Ο Αντιπτέραρχος ε.α Αθανάσιος Παπανικολάου εξηγεί τι είναι το «λοκάρισμα», πόσο συχνά γίνεται στις αερομαχίες του Αιγαίου, γιατί οι Τούρκοι λένε ψέματα για τους S-300 και γιατί τους φέρνουν στο προσκήνιο.<br /><br />Τι λέει για το ενδεχόμενο να πιεστεί η Ελλάδα να στείλει τους S-300 στην Ουκρανία;<br /><br />Ο κ.Παπανικολάου μιλά ακόμη για την τουρκική επιθετικότητα αλλά και για ένα εξαιρετικά σοβαρό θέμα που απασχολεί την Πολεμική Αεροπορία: την εκπαίδευση των νέων πιλότων μας.<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το «λοκάρισμα» Τούρκων, και οι πιέσεις για να στείλουμε τους S-300 στην Ουκρανία!

Τις τελευταίες ημέρες οι Τούρκοι παριστάνουν το θύμα, παραπονούμενοι ότι ελληνικά μαχητικά «λοκάρισαν» F-16 τους! Λένε επίσης ότι τα αεροσκά...

Διαβάστε την συνέχεια

Σκηνικό έντασης με στόχευση στις ΗΠΑ επιδιώκει η Τουρκία μέσω Ελλάδας.

<div><br /></div><a href="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2022/06/ATEXNOS.GR_Greece_Turkey_USA-790x400.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="790" height="324" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2022/06/ATEXNOS.GR_Greece_Turkey_USA-790x400.jpg" width="739" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Πήγες που μελετούν τους τακτικισμούς της Άγκυρας, εκτιμούν ότι η Άγκυρα επιδιώκει σκηνικό έντασης με στόχευση κυρίως τις ΗΠΑ, οι οποίες εξαιτίας των S-400, έχουν επιβάλλει κυρώσεις στη γείτονα. </span></h3>Της <b>Πηνελόπης Γκάλιου</b><br />Δεν έχει τέλος η «ευρηματικότητα» της Τουρκία στην προπαγάνδα κατά της Ελλάδας με το τουρκικό Υπουργείο Άμυνας με καθυστέρηση πέντε ημερών να ισχυρίζεται ψευδώς, ότι στις 23 Αυγούστου Τουρκικά αεροσκάφη παρενοχλήθηκαν από το ρωσικής κατασκευής σύστημα αεράμυνας S-300 της Ελλάδας που βρίσκεται στην Κρήτη και πως το ραντάρ παρακολούθησης στόχων και καθοδήγησης πυραύλων του συστήματος S-300 κλείδωσε με το ραντάρ του το F-16, το οποίο ήταν σε αποστολή αναγνώρισης στα 10 χιλιάδες πόδια δυτικά της Ρόδου.<br /><br />Ανυπόστατοι ισχυρισμοί που διαψεύστηκαν κατηγορηματικά από πηγές του Υπουργείου Άμυνας αποδίδοντας την προπαγάνδα της Άγκυρας στην προσπάθεια καλλιέργειας εντυπώσεων στο εσωτερικό και το εξωτερικό.<br /><br />Πήγες που μελετούν τους τακτικισμούς της Τουρκίας, εκτιμούν ότι οι Τούρκοι θέλουν να δημιουργήσουν σκηνικό έντασης με στόχευση κυρίως τις ΗΠΑ, οι οποίες υπενθυμίζουν ότι -εξαιτίας των S-400- έχουν επιβάλλει κυρώσεις στη γείτονα. <br /><br />Με τη σημερινή διαρροή λοιπόν, το τουρκικό Υπουργείο Άμυνας, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, δεν αποκλείεται να θέλει να προβάλλει ως επιχείρημα ότι η Ελλάδα έχει ανάλογες τεχνολογίες με S-300 που ενεργοποιεί απέναντι σε συμμαχικές χώρες του ΝΑΤΟ. Γεγονός που απορρίπτουν κατηγορηματικά στρατιωτικές πηγές που επισημαίνουν ότι η Ελλάδα διαθέτει τα συστήματα S300 από το 1999 και δεν έχουν ενεργοποιηθεί.<br /><br />Οι νέοι τουρκικοί ισχυρισμοί έρχονται μάλιστα σε συνέχεια ανάλογων διαρροών της Άγκυρας , περί δήθεν ελληνικών παρενοχλήσεων επιχειρώντας να εμπλέξουν και το ΝΑΤΟ ενώ, όπως εκτιμούν αναλυτές, η τουρκική κλιμάκωση στοχεύει πάντα και στο εσωτερικό ακροατήριο.<br /><br />Όπως σχολίασε στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ ο διεθνολόγος και βουλευτής της ΝΔ Τάσος Χατζηβασιλείου «Η Τουρκία παίζει και πάλι το παιχνίδι του μουτζούρη κατηγορώντας την Αθήνα για πράγματα που δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα. Σε κάθε περίπτωση η Ελλάδα είναι μία δύναμη ευθύνης και σταθερότητας στη Μεσόγειο. Η προσπάθεια να δημιουργήσει αρνητικές εντυπώσεις για την Ελλάδα εντός της συμμαχίας του ΝΑΤΟ πέφτουν πάντα στο κενό. Εμείς συνεχίζουμε να πιστεύουμε στην αξία του διαλόγου και για το τέλμα την ευθύνη της φέρει η Τουρκία στο ακέραιο».<br /><br />Σε κάθε περίπτωση η νέα προπαγάνδα της Τουρκίας δείχνει με ένα ακόμη τρόπο την απόγνωσή της λόγω της απομόνωσής της από τους δυτικούς συνομιλητές της, αλλά και τον εκνευρισμό της έναντι της αμυντικής και διπλωματικής ισχύος της Ελλάδας.<div><br /></div><div><a href="https://www.skai.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />

Σκηνικό έντασης με στόχευση στις ΗΠΑ επιδιώκει η Τουρκία μέσω Ελλάδας.

Πήγες που μελετούν τους τακτικισμούς της Άγκυρας, εκτιμούν ότι η Άγκυρα επιδιώκει σκηνικό έντασης με στόχευση κυρίως τις ΗΠΑ, οι οποίες εξαι...

Διαβάστε την συνέχεια