Η μη αποστρατικοποίηση των νησιών και το Ελληνογαλλικό Αμυντικό Σύμφωνο

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/01/panagiotopoulos_france_F16.jpg"><img height="429" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/01/panagiotopoulos_france_F16-696x467.jpg" width="838" /></a><br /><br />Γράφει ο <b>Νότης Μαριάς</b><br />Εντείνεται η κόντρα με την Άγκυρα για την μη αποστρατικοποίηση νησιών μας σε Β.Α. Αιγαίο και Δωδεκάνησα. Έτσι η ελληνική πλευρά μετά από οκτώ ολόκληρους μήνες απάντησε στις ανυπόστατες, αβάσιμες και παράνομες αιτιάσεις της Άγκυρας με επιστολή της Μόνιμης Αντιπροσώπου της Ελλάδας στον ΟΗΕ προς τον Γενικό Γραμματέα του Οργανισμού. Υπενθυμίζεται ότι είναι η δεύτερη ελληνική απάντηση στις ανυπόστατες τουρκικές αιτιάσεις για αποστρατικοποίηση των παραπάνω ελληνικών νησιών του Β.Α. Αιγαίου και της Δωδεκανήσου, καθώς η πρώτη επιστολή επιδόθηκε στον ΟΗΕ στις 27 Ιουλίου 2021 σε απάντηση της από 13 Ιουλίου 2021 επιστολής της Τουρκίας.<br /><br />Η Άγκυρα βέβαια πιστή στην εμπρηστική της τακτική επανήλθε με απειλητικές δηλώσεις του Τσαβούσογλου ο οποίος όχι μόνο συνέχισε το γνωστό τουρκικό τροπάρι αμφισβήτησης της ίδιας της κυριαρχίας των ελληνικών νησιών τα οποία δεν αποστρατικοποιήθηκαν μετά τις παράνομες τουρκικές απαιτήσεις, αλλά απείλησε ότι θα υπάρξει και συνέχεια επισημαίνοντας ότι δεν μπλοφάρει . <br /><br />Επομένως η Τουρκία απειλεί πλέον άμεσα την εδαφική ακεραιότητα και κυριαρχία της χώρας μας. Πολύ δε περισσότερο καθώς ήδη πριν λίγο καιρό πραγματοποίησε και στρατιωτική άσκηση με σενάριο την κατάληψη ελληνικού νησιού (www.cnn.gr 25/4/2022).<br /><br />Είναι λοιπόν προφανές ότι η επεκτατική πολιτική της Άγκυρας είναι στην ημερήσια διάταξη και εκδηλώνεται πλέον όχι μόνο με λόγια αλλά και με έργα όπως είναι οι συνεχείς υπερπτήσεις πάνω από τα ελληνικά νησιά αλλά και οι παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου. Έφτασαν μάλιστα τα τουρκικά μαχητικά στα 2,5 ναυτικά μίλια από την Αλεξανδρούπολη (www.kathimerini.gr 23/5/2022).<br /><br />Την νέα αυτή τουρκική όξυνση την ενορχηστρώνει ο ίδιος ο Ερντογάν καθώς μετά τις συνεχείς λεκτικές του απειλές κατά της Αθήνας βγάζει πλέον για έρευνες στο Βόρειο Αιγαίο το «YUNUS» (https://defencereview.gr 24/5/2022) αλλά και το CESME www.kathimerini.gr 28/5/2022). Πιστό στην ίδια γραμμή και το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας της Τουρκίας που συνεδρίασε στις 26/5/2022 και το οποίο με ανακοίνωσή του εξαπολύει βολές κατά της Πατρίδας μας (www.kathimerini.gr 26/5/2022).<br /><br />Ταυτόχρονα το Στειτ Ντιπαρτμεντ για άλλη μια φορά παριστάνει τον Πόντιο Πιλάτο καθώς απαντώντας στο ερώτημα «τι θα κάνουν οι ΗΠΑ σε περίπτωση που η Τουρκία επιτεθεί στην Ελλάδα», τόνισε: «Συνεχίζουμε να ενθαρρύνουμε όλα τα μέλη του ΝΑΤΟ περιλαμβανομένων Ελλάδας και Τουρκίας να εργάζονται από κοινού για την διατήρηση της ειρήνης και της σταθερότητας στην περιοχή, να επιλύουν τις διάφορες τους με διπλωματικό τρόπο και να αποφεύγουν την ρητορική που αυξάνει περαιτέρω την ένταση» (https://m.naftemporiki.gr 24/5/2022).<br /><br />Μετά από όλα αυτά είναι προφανές ότι το Ελληνογαλλικό Αμυντικό Σύμφωνο με ρήτρα στρατιωτικής συνδρομής επανέρχεται στο προσκήνιο ακόμη πιο δυναμικά.<br /><br />Άλλωστε όπως έχουμε επισημάνει από τις στήλες αυτές «η επανεκλογή Μακρόν για μια δεύτερη πενταετή θητεία επαναφέρει τις ελληνογαλλικές σχέσεις στο business as usual, πολύ δε περισσότερο καθώς ο Μακρόν ήταν άλλωστε αυτός που είχε την πρωτοβουλία για την σύναψη του Ελληνογαλλικού Αμυντικού Συμφώνου με ρήτρα στρατιωτικής συνδρομής (www.political.gr 30/4/2022, σελ.10). <br /><br />Επιπλέον το Ελληνογαλλικό Αμυντικό Σύμφωνο άνοιξε το δρόμο για τη συνεργασία ελληνικών και γαλλικών εταιρειών στον τομέα των στρατιωτικών εξοπλισμών. Στο πλαίσιο αυτό ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η συνεργασία ανάμεσα στα Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα και στη γαλλική εταιρεία Nexter για την συμπαραγωγή πλατφόρμας τεθωρακισμένων οχημάτων, συμπαραγωγή η οποία θα γίνει στην Ελλάδα (www.newsit.gr 12/4/2022).<br /><br />Τέλος η ελληνογαλλική προσέγγιση ενισχύεται και στο πεδίο της οικονομίας με την ηγεσία της γαλλικής MEDEF να επισκέπτεται την Αθήνα συνοδευόμενη «από 23 στελέχη μεγάλων γαλλικών ομίλων» (https://m.naftemporiki.gr 9/5/2022). <br /><br />Βέβαια κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου στη Γαλλία «οι παροικούντες στην Αθήνα» ασχολήθηκαν περισσότερο με διάφορες πτυχές της γαλλικής εσωτερικής πολιτικής σκηνής, λες και θα μπορούσαν να την επηρεάσουν, παρά με τις ενδεχόμενες επιπτώσεις των αποτελεσμάτων της προεδρικής εκλογής στις Ελληνογαλλικές σχέσεις. <br /><br />Εκ των υστέρων βέβαια αρκετοί θυμήθηκαν και το Ελληνογαλλικό Αμυντικό Σύμφωνο αλλά μάλλον κατόπιν εορτής. Από την πλευρά μας πάντως αρκετά έγκαιρα σε συνέντευξή μας είχαμε επισημάνει τις αβελτηρίες οι οποίες θα μπορούσαν να προκληθούν σε σχέση με το Ελληνογαλλικό Αμυντικό Σύμφωνο σε περίπτωση μη εκλογής του Μακρόν (www.militaire.gr 12/4/2022).<br /><br />Το Ελληνογαλλικό Αμυντικό Σύμφωνο αναμένεται να αναβαθμιστεί πολιτικά και στρατιωτικά έτι περαιτέρω καθώς παρά την επιθυμία Μακρόν για ενίσχυση της γαλλογερμανικού άξονα και στο πεδίο της άμυνας τελικά η νέα γερμανική κυβέρνηση ενόψει του επανεξοπλισμού της Γερμανίας ύψους τουλάχιστον 100 δις ευρώ, φαίνεται να προτιμά την αγορά αμερικανικών μαχητικών F35 (Le Monde 26/4/2022 σελ. 17).<br /><br />Έτσι το Παρίσι αναμένεται να δώσει μεγαλύτερη έμφαση στις διάφορες διμερείς αμυντικές συνεργασίες με χώρες μέλη της ΕΕ, με το Ελληνογαλλικό Αμυντικό Σύμφωνο να δείχνει το δρόμο.<br /><br />Σε κάθε περίπτωση πάντως το πρόσφατο επιθετικό κρεσέντο του Ερντογάν κατά της Αθήνας και η έξοδος στο Αιγαίο τόσο του «YUNUS» όσο και του «CESME» για έρευνες επιβεβαιώνουν την εκτίμηση μας ότι ο ίδιος ο Ερντογάν αργά ή γρήγορα θα επιχειρούσε να δοκιμάσει στην πράξη «την αντοχή του Ελληνογαλλικού Αμυντικού Συμφώνου και ιδίως την εφαρμογή της ρήτρας στρατιωτικής συνδρομής» (www.militaire.gr 10/10/2021). <br /><br />Θα πρέπει βέβαια να επισημάνουμε ότι όπως έχει αποδειχθεί σημαντικό ρόλο παίζει και η χημεία των διαφόρων πολιτικών παραγόντων που εμπλέκονται κάθε φορά. Και το γεγονός αυτό μέχρις στιγμής αποδείχθηκε ιδιαίτερα χρήσιμο και κρίσιμο. Έτσι παρότι η παρουσία Μακρόν αναμένεται να δεσπόζει στην γαλλική πολιτική σκηνή την επόμενη πενταετία και μάλιστα στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής και της άμυνας, όπου ο εκάστοτε Γάλλος Πρόεδρος διαθέτει τεράστιες εξουσίες, εντούτοις η Αθήνα οφείλει να παρακολουθήσει με εξαιρετικό ενδιαφέρον τις εξελίξεις ενόψει «του τρίτου εκλογικού γύρου στη Γαλλία», καθώς οι επικείμενες βουλευτικές εκλογές της 12ης και 19ης Ιουνίου στη Γαλλία θα δείξουν εάν θα έχουμε μια γαλλική κυβέρνηση ευθυγραμμισμένη με τις επιθυμίες του Μακρόν ή θα έχουμε «συγκατοίκηση» η οποία οπωσδήποτε θα δυσχεράνει τις επιλογές Μακρόν σε διάφορα πεδία και η οποία υπό όρους θα μπορούσε να δημιουργήσει προσκόμματα στην ομαλή εξέλιξη του Ελληνογαλλικού Αμυντικού Συμφώνου.<br /><br />Επιπλέον μετά τις προεδρικές εκλογές στη Γαλλία και τη νέα γαλλική «κυβέρνηση Μπορν» τόσο στο Υπουργείο Εξωτερικών όσο και στο Υπουργείο Άμυνας υπήρξαν αλλαγές με την νέα υπουργό Εξωτερικών Κατρίν Κολονά να διαδέχεται τον Ζαν Υβ Λε Ντριάν (www.tovima.gr 21/5/2022) και τον νέο υπουργό Άμυνας Σεμπαστιάν Λεκορνύ να διαδέχεται την Φλοράνς Παρλί.<br /><br />Τα νέα λοιπόν πρόσωπα στην ηγεσία του Γαλλικού Υπουργείου Εξωτερικών και του Υπουργείου Άμυνας είναι προφανές ότι χρειάζονται χρόνο προκειμένου να ενημερωθούν για τα νέα τους καθήκοντα πολύ δε περισσότερο προκειμένου να μπουν σε ρότα δράσης στο πλαίσιο του Ελληνογαλλικού Αμυντικού Συμφώνου. Ιδίως δε σε περίπτωση που η ίδια η αντοχή του Ελληνογαλλικού Αμυντικού Συμφώνου χρειαστεί να δοκιμαστεί στο πεδίο το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα αν η Τουρκία πραγματοποιήσει τις απειλές της κατά της εδαφικής ακεραιότητας της Πατρίδας μας και ιδίως κατά των νησιών του Αιγαίου.<br /><br />Άλλωστε δεν είναι τυχαίο ότι ο Ερντογάν επέλεξε να τεστάρει την Ελληνογαλλική Συμμαχία σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη χρονική συγκυρία για το Παρίσι και τον ίδιο τον Μακρόν καθώς η Γαλλία βρίσκεται ξανά σε προεκλογική περίοδο η οποία θα λήξει στις 19 Ιουνίου 2022.<br /><br />Πάντως στην μεταξύ τους τηλεφωνική επικοινωνία στις 26/5/2022 Μακρόν και Ερντογάν επικεντρώθηκαν αποκλειστικά στην μελλοντική διεύρυνση του ΝΑΤΟ και στο Ουκρανικό (www.elysee.fr 26/5/2022) γεγονός που δεν πέρασε απαρατήρητο από τον διεθνή τύπο που με δεικτικό τρόπο επισήμανε ότι «η απουσία κάποιας αναφοράς από την πλευρά του Γάλλου Προέδρου για τις παραβιάσεις του εναέριου χώρου της Ελλάδας και της απειλής του casus bellis, έρχεται να προστεθεί στην αφωνία τόσο των ΗΠΑ όσο και της ΕΕ για τις τουρκικές παραβιάσεις» (www.euractiv.gr 27/5/2022).<br /><br />Είχε άλλωστε προηγηθεί σχετική ερώτηση της EURACTIV Γαλλίας για το «αν ο Μακρόν αναφέρθηκε στην επιδείνωση των σχέσεων μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας» με τα Ηλύσια Πεδία να απαντούν ότι για την επιδείνωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων δεν έγινε καμία αναφορά του Μακρόν στον Ερντογάν (<a href="http://www.euractiv.gr/">www.euractiv.gr</a> 27/5/2022).<br /><br />Και ο νοών νοείτω.<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η μη αποστρατικοποίηση των νησιών και το Ελληνογαλλικό Αμυντικό Σύμφωνο

Γράφει ο Νότης Μαριάς Εντείνεται η κόντρα με την Άγκυρα για την μη αποστρατικοποίηση νησιών μας σε Β.Α. Αιγαίο και Δωδεκάνησα. Έτσι η ελλην...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Σουηδία και η Φινλανδία να τα βρουν με τη Ρωσία όπως θέλουν εμείς με την Τουρκία

<img src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2022/05/NATO-INTERCEPTIONS-BALTICS-790x400.jpg" /><br /><br /><div>Του <b>Ζαχαρία Μίχα</b><br />Το κρεσέντο της τουρκικής προκλητικότητας συνεχίζεται με αμείωτη ένταση, ενώ κάθε μέρα που περνάει προστίθενται προκλητικές δηλώσεις που συχνά συνιστούν ποιοτική κλιμάκωση μιας ήδη εξαιρετικά επιβαρυμένης κατάστασης. Η συγκυρία παρουσιάζει μια ευκαιρία στην ελληνική διπλωματία να επιχειρήσει να ταράξει με δημιουργικό τρόπο τα λιμνάζοντα ύδατα στο επίπεδο του ΝΑΤΟ, αλλάζοντας την εικόνα του αενάως διαμαρτυρόμενου για τις τουρκικές απειλές.<br /><br />Πλέον, το σύνολο σχεδόν των μέσων ενημέρωσης της Δύσης παρουσιάζουν με αρνητικό τρόπο την τουρκική συμπεριφορά. Ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει αναδείξει το «πρόβλημα Τουρκία» σε όλες του τις διαστάσεις. Όλες οι χώρες αντιλαμβάνονται ότι η Άγκυρα είναι τύποις σύμμαχος στο ΝΑΤΟ. Στην καλύτερη περίπτωση, σύμμαχος υπό προϋποθέσεις.<br /><br />Η ειδική σχέση που έχει αναπτύξει με τη Μόσχα αποτελεί μοχλό πίεσης για τη διαρκή απόσπαση ανταλλαγμάτων από τη Δύση. Παράλληλα, κλιμακώνοντας την κατάσταση στα ελληνοτουρκικά, δημιουργεί πρόβλημα σταθερότητας στην πιο ευαίσθητη πτέρυγα της Συμμαχίας, απειλώντας να την τινάξει στον αέρα ανά πάσα στιγμή.<br /><br />ΤΟ ΝΑΤΟ ΠΡΟ(Σ)ΚΑΛΕΙ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ<br />Η υπερδεκαετής στρατηγική αμηχανία του ΝΑΤΟ απέναντι στην Τουρκία το έχει οδηγήσει σε αδιέξοδο αναφορικά με την ένταξη Σουηδίας και Φινλανδίας, αίτημα που προέκυψε ως αποτέλεσμα της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία. Η αντιμετώπιση του τουρκικού εκβιασμού είναι για μια ακόμη φορά κατευναστική. Αυτή η στάση όμως, στα μάτια των Τούρκων ερμηνεύεται ως επιβεβαίωση της αποτελεσματικότητας που έχει η στρατηγική τους για τα εθνικά τους συμφέροντα.<br /><br />Όποτε το αποφασίσει, το ισλαμιστικό καθεστώς μπορεί να βραχυκυκλώσει τη Συμμαχία και να πιέσει για την απόσπαση ανταλλαγμάτων. Ο αναθεωρητισμός της Τουρκίας απέναντι στην Ελλάδα λαμβάνει πλέον ξεκάθαρη νατοϊκή διάσταση, καθώς η Τουρκία προσπαθεί να ανταλλάξει τη θετική της ψήφο στο ζήτημα της Φινλανδίας-Σουηδίας με την υποστήριξη των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ στην τουρκική απαίτηση για αποστρατιωτικοποίηση των νήσων του ανατολικού Αιγαίου, για αναγνώριση των Κατεχομένων στην Κύπρο (όπως έγραψε η βρετανική «Express»), για απόσπαση εδαφών από τη Συρία και το Ιράκ και για άρση εμπάργκο σε εξοπλισμούς.<br /><br />Το βασικό ζητούμενο για την Ελλάδα είναι η ασφάλειά της. Δεν χρειαζόμαστε το ΝΑΤΟ για να μας συστήσει «να τα βρούμε πολιτισμένα» με την επεκτατική Τουρκία. Το πόσο συμβατή είναι με τις δυτικές αξίες και αρχές, η Τουρκία το απέδειξε και αυτές τις μέρες με τις κιτς φιέστες για την επέτειο της Άλωσης της Κωνσταντινούπολης. Οι σύμμαχοι… ξέχασαν ότι περιείχαν και ξεκάθαρα μηνύματα για περαιτέρω αλλαγή συνόρων.<br /><br />Η “ΜΕΤΑΣΤΑΣΗ” ΤΟΥ ΠΑΙΓΝΙΟΥ ΤΩΝ ΠΑΡΑΒΙΑΣΕΩΝ<br />Εάν ρωσικά αεροσκάφη αρχίσουν να παραβιάζουν συστηματικά τον εναέριο χώρο της Σουηδίας και της Φινλανδίας, θα αλλάξουν και οι όροι συζήτησης του προβλήματος εντός του ΝΑΤΟ. Όποιος νομίζει ότι μπορεί να παίζει με τη φωτιά, δεν θα έχει αντίρρηση να κυνηγιούνται ρωσικά και νατοϊκά αεροσκάφη σε καθημερινή βάση! Τέτοιες καταστάσεις εξάλλου αντιμετωπίζονται τα τελευταία χρόνια στο πλαίσιο των αποστολών αστυνόμευσης του εναέριου χώρου των Βαλτικών Δημοκρατιών από αεροσκάφη χωρών-μελών του ΝΑΤΟ.<br /><br />Η Αθήνα δικαιούται να δίνει πανομοιότυπες απαντήσεις στη Συμμαχία με αυτές που λαμβάνει όταν θέτει το πρόβλημα των τουρκικών παραβιάσεων. Να απαντάει, δηλαδή, ότι η Σουηδία και η Φινλανδία πρέπει να τα βρουν με τη Ρωσία! Τότε πολλοί σύμμαχοι, που άλλα μας έλεγαν τις τελευταίες δεκαετίες θα υποχρεωθούν να έλθουν αντιμέτωποι με την υποκρισία τους.<br /><br />Κι αν υποτεθεί ότι προβάλλεται το επιχείρημα πως Ελλάδα και Τουρκία είναι σύμμαχοι, ενώ η Ρωσία είναι αντίπαλος, η απάντηση είναι απλή. Εάν τέτοια συμπεριφορά γίνεται ανεκτή στο εσωτερικό της Συμμαχίας, με ποια νομιμοποίηση να απαιτείται η συμμόρφωση τρίτων…<br /><br />Η Ελλάδα δεν αρκεί να διαπιστώνει ότι επί μια και πλέον δεκαετία η Τουρκία παίζει το ίδιο παιχνίδι. Το μπλοκάρισμα της ένταξης Σουηδίας και Φινλανδίας δεν είναι κεραυνός εν αιθρία, όπως αναφέρει δημοσίευμα των The New York Times («For NATO, Turkey Is a Disruptive Ally»), που αποδεικνύει την ενόχληση κορυφαίων μέσων ενημέρωσης με την τουρκική στάση.<br /><br />Τουλάχιστον από τον διορισμό του Δανού Ρασμούσεν το 2009, εξαιτίας της «χαλαρής» –κατά τους Τούρκους– στάσης στο θέμα με τις γελοιογραφίες του Μωάμεθ, η Άγκυρα ξεκίνησε να κάνει τη ζωή της Συμμαχίας δύσκολη. Το επεισόδιο του Μαβί Μαρμαρά το 2010 που οδήγησε σε εξαετές μπλοκάρισμα της συνεργασίας ΝΑΤΟ-Ισραήλ, ήταν το επόμενο επεισόδιο.<br /><br />Η στάση του ΝΑΤΟ απέναντι στους «τρομοκράτες Κούρδους» ήταν αιτία πολύμηνης καθυστέρησης σε σχέδιο καλύτερης οχύρωσης της ανατολικής Ευρώπης. Για να ακολουθήσει το κρεσέντο προκλήσεων σε βάρος της Ελλάδας που οδήγησε στο ελληνογαλλικό αμυντικό σύμφωνο. Η Ελλάδα οφείλει να περάσει στο επόμενο βήμα, επιχειρώντας να ευθυγραμμίσει την πολιτική της με τη Γαλλία που έχει αποδείξει στην πράξη τη στάση της, όχι μόνο ρητορικά.<br /><br />ΝΑ ΔΟΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΕΓΓΥΗΣΕΙΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ<br />Η πρόταση αφορά την ένταξη Σουηδίας και Φινλανδίας. Είναι μεγάλο βήμα, οπότε εξ ορισμού απαιτείται θάρρος και προσοχή. Η Σουηδία ήδη προχώρησε σε χαλάρωση του εξοπλιστικού εμπάργκο απέναντι στην Άγκυρα. Το παιχνίδι της Άγκυρας όμως πρέπει να σπάσει, εάν το ΝΑΤΟ θέλει να αποτρέψει επανεμφάνιση της τουρκικής συμπεριφοράς με κάποια άλλη αφορμή.<br /><br />Η πολιτική που θα μπορούσε να επεξεργαστεί η ελληνική διπλωματία είναι να κατατεθεί ως πρόταση, να δοθούν στις δυο χώρες εγγυήσεις ασφαλείας, παρόμοιες με αυτές που ισχύουν για τις χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ. Η έγερση ενστάσεων είναι θεμιτή στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ. ‘Όταν όμως επιχειρείται η αδρανοποίησή του για εντελώς άσχετα με την ένταξη των δυο χωρών θέματα και μάλιστα σε μια τόσο κρίσιμη συγκυρία, υπάρχει ειδοποιός διαφορά…</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η Σουηδία και η Φινλανδία να τα βρουν με τη Ρωσία όπως θέλουν εμείς με την Τουρκία

Του Ζαχαρία Μίχα Το κρεσέντο της τουρκικής προκλητικότητας συνεχίζεται με αμείωτη ένταση, ενώ κάθε μέρα που περνάει προστίθενται προκλητικές...

Διαβάστε την συνέχεια

Εθνικό Αφήγημα Νίκης και νέο Εθνικό Αμυντικό Δόγμα.

<img height="310" src="https://mrkathens.gr/wp-content/uploads/2021/05/chess_pieces-1080x444.jpg" width="793" /><br /><br /><div>του <b>Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ</b></div><div>Επειδή γράφονται σημεία και τέρατα από μια σειρά παραδοσιακούς συστημικούς «αναλυτές» τα οποία επιστρατεύονται για να στηρίξουν το σαθρό αφήγημα μιας αμφιλεγόμενης παντοδυναμίας, θα ήταν χρήσιμο να αποσαφηνίσουμε τα εξής:...<br /><br />Πρώτον: Προφανώς οι Αμερικανοί κατάφεραν να βάλουν στο χέρι τους Ευρωπαίους με εργαλείο την εκβιαστική πολιτική των αντιρωσικών κυρώσεων. Πρόκειται για μια εξέλιξη απόλυτα ερμηνεύσιμη και εν πολλοίς αναμενόμενη, η οποία επιβεβαιώνει πως οι ΗΠΑ διατηρούν το συγκριτικό πλεονέκτημα στην στρατηγική διαχείριση έναντι της γεωπολιτικά ανώριμης και νηπιακά συμπεριφερόμενης Ευρώπης των χαρτογιακάδων, που παραδόθηκε σούμπητη στην περιδίνηση αδιέξοδων και αυτοκτονικών πολιτικών. Αυτό όμως είναι η μια όψη του νομίσματος…</div><div><br />Δεύτερον: Η διάχυση των συνεπειών που αναμένεται να σαρώσουν τις Ευρωπαϊκές κοινωνίες, σύντομα θα προσλάβει ανεξέλεγκτη δυναμική και το τίμημα θα είναι ιδιαίτερα βαρύ ΚΑΙ για την Αμερικανική Οικονομία και Κοινωνία. Και αυτή βεβαίως είναι η άλλη πλευρά του νομίσματος, την οποία ουδείς δικαιούται να υποτιμήσει.</div><div><br />Τρίτον: Η αδυναμία ελέγχου αυτής της ανατροφοδοτούμενης λαίλαπας, είναι συστημική και επιβεβαιώνει ότι το πολυδιαφημισμένο μοντέλο του σύγχρονου Δυτικού κόσμου, δεν είναι κυρίως ένα σύνολο από επιτεύγματα και από ανυπέρβλητες δυνατότητες που θα πρέπει να αποθεώνονται σε κάθε ευκαιρία. Είναι πρωτίστως ένα νοσηρά ανταγωνιστικό και αυτοκαταστροφικό περιβάλλον, το οποίο την κρίσιμη στιγμή επιβεβαιώνει με τρόπο εκρηκτικό πως τα πραγματικά του όρια είναι αυστηρά πεπερασμένα και τα εσωτερικά του αδιέξοδα είναι πραγματικά δυσκολοξεπέραστα…</div><div><br />Τέταρτον: Η Ρωσοουκρανική αντιπαράθεση δεν ήταν μια περιφερειακή διμερής σύγκρουση όπως επιχειρήθηκε να εμφανιστεί από την αρχή προκειμένου να διευκολυνθούν εκβιασμοί, γεωστρατηγικοί προσεταιρισμοί και λοιπές περιφερειακές επαναπροσεγγίσεις. Ήταν ο καταλύτης ο οποίος, στο περιβάλλον μιας γενικευμένης συστημικής σύγκρουσης για την οποία μιλήσαμε από την πρώτη στιγμή, οδήγησε σε μια καθολική απορρύθμιση την εξίσωση της ισορροπίας ισχύος και αυτή η εξέλιξη με την σειρά της απειλεί να προσδώσει ευρύτερα χαρακτηριστικά (μηδέ εξαιρουμένων και των πολιτισμικών) στην νέα διαμορφούμενη πολυπολική πραγματικότητα…</div><div><br />Πέμπτον: Η τελική έκβαση αυτής της αντιπαράθεσης ΔΕΝ θα είναι μονοδιάστατη, αφού και η ίδια η συστημική σύγκρουση που βρίσκεται σε εξέλιξη είναι πολυπαραμετρική. Από αυτήν την άποψη η νέα ισορροπία ισχύος που θα προκύψει ως προϊόν αυτής της αντιπαράθεσης, ΔΕΝ θα χαρακτηρίζεται από την παραδοσιακή ανταγωνιστική «αρμονία» των προηγούμενων δεκαετιών, αλλά θα είναι συνισταμένη περισσότερων παραμέτρων ισχύος, γι’ αυτό και το κυρίαρχο χαρακτηριστικό της θα είναι η μεταβατικότητα και η δυναμική αστάθεια που θα τροφοδοτήσει με την σειρά της εξελίξεις αλλά και καινούριες ανατροπές…</div><div><br />Έκτον: Αδιαπραγμάτευτη σταθερά η οποία θα κρίνει εν πολλοίς την έκβαση αυτής της συγκρουσιακής διαδικασίας όπως και την ιδιαίτερη θέση των πρωταγωνιστών στο Διεθνές Σύστημα, θα είναι η κρίσιμη παράμετρος που είθισται να αποκαλείται «αφήγημα Νίκης» και το οποίο όπως δείχνουν τα πράγματα ΔΕΝ το διαθέτουν σε επάρκεια τα «αδιαφιλονίκητα» γεωπολιτικά «φαβορί».</div><div><br />-ΔΕΝ το διαθέτει η Ευρώπη η οποία αρκέστηκε να φλυαρεί αποθεώνοντας το «μεγαλείο» των αξιών της τις οποίες υπονόμευσε η ίδια η πολιτική της ελίτ με τις παράλογες, εγκληματικές και ψευτοδιεθνιστικές πολιτικές της…-ΔΕΝ το διαθέτει η Αμερική διότι παρά την συσσωρευμένη γεωπολιτική της εμπειρία, επιμένει να λειτουργεί κοντόφθαλμα προσβλέποντας στην καθυπόταξη όσων δορυφοριοποιεί και αρνούμενη να «μοιράσει την τράπουλα» χτίζοντας μια ουσιαστικά πολυμετοχική εταιρική σχέση…-Προφανώς ΔΕΝ το διαθέτουν οι φτωχοδιάβολοι του παρασιτικού προστατευτισμού οι οποίοι επιμένουν εναγωνίως να αναζητούν προστάτη, πρόθυμες να παραδώσουν τα κλειδιά μαζί με ότι απέμεινε από την αναιμική αξιοπρέπειά τους…</div><div><br />Το διαθέτουν όμως σε υπερεπάρκεια οι νεο-οθωμανοί μαξιμαλιστές αλλά και οι νέες δυνάμεις που αναφύονται στο Ασιατικό περιβάλλον. Οι μεν πρώτοι αναδεικνύοντας σε κυρίαρχο στοιχείο την αναθεωρητική τους στρατηγική... Οι δε δεύτερες με την απόπειρα καθολικής χειραφέτησης της γεωοικονομικής τους ισχύος.</div><div><br />Έβδομον: Τόσο οι ΗΠΑ όσο και η Ευρώπη, οδήγησαν σε μια συστηματική αυτοϋπονόμευση ακόμη και την ίδια την ικανότητά τους να διατυπώνουν «αφήγημα Νίκης», είτε ροκανίζοντας συστηματικά κρίσιμες παραμέτρους ισχύος , αφού αποδείχτηκαν ευάλωτες στα δολώματα της παγκοσμιοποίησης και αυτή η «αφαίμαξη ισχύος» ήταν εκούσια, γεγονός που την καθιστά πρακτικά ΜΗ αναστρέψιμη… Είτε με την καταστροφική αντίληψη της ολοκληρωτικής τους παράδοσης σε πολιτισμικούς, περιβαλλοντικούς, και κοινωνικούς νεολογισμούς, μου μεταμορφώνουν συστηματικά την ίδια την κοινωνική και παραγωγική τους φυσιογνωμία.</div><div><br />Επιμένοντας λοιπόν στην γλώσσα του ρεαλισμού (και όχι του ρομαντισμού όπως διόλου αθώα επιχειρούν να μας χρεώσουν οι φλύαροι και υποτιθέμενα «συνετοί» φαφλατάδες) θεωρούμε ότι η πατρίδα μας οφείλει να διαμορφώσει το ΔΙΚΟ της ΑΦΗΓΗΜΑ ΝΙΚΗΣ, αποστασιοποιημένη πλήρως από τους καθ’ όλα ασαφείς δυτικούς σχεδιασμούς που της αναγνωρίζουν το «δικαίωμα» της λειτουργικής χρησιμότητας, αλλά ΔΕΝ της αναγνωρίζουν το ΔΙΚΑΙΩΜΑ της στρατηγικής επιβίωσης και αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να καταστεί απολύτως σαφές για να μην κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας.</div><div><br />Το «Εθνικό Αφήγημα Νίκης» προϋποθέτει πως η πατρίδα μας θα πρέπει να χειραφετηθεί πλήρως και αυτό σημαίνει πως η υπόθεση της στρατηγικής της επιβίωσης, ΔΕΝ υποβαθμίζεται ως εκφραστική πιρουέτα στον σχεδιασμό της Δυτικής συμμαχίας που την αγνοεί με τρόπο επιδεικτικό, αλλά ενσωματώνεται σε αυτόν και αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του, αλλά και βραχυπρόθεσμο στοίχημα που θα πρέπει να κερδηθεί με τρόπο σαφή, οριστικό, μόνιμο και θεσμικά πλήρως οχυρωμένο.<br />Παράλληλα, η διαμόρφωση του «Εθνικού Αφηγήματος Νίκης», θα πρέπει είναι μια διαδικασία δυναμική που θα διαπεράσει πλήρως ένα νέο σύστημα αντιλήψεων, το οποίο θα μπορεί να προσδώσει διαφορετικό περιεχόμενο σε μια πραγματικά επιθετική διπλωματία εναρμονισμένη πλήρως με τις απαιτήσεις των καιρών. Και παράλληλα με αυτό θα συμβάλει στην καθολική αναβάθμιση του <a href="https://metopoeleftheriellada.blogspot.com/2018/01/blog-post_72.html">Εθνικού Αμυντικού Δόγματος</a>, έτσι ώστε να είναι ικανό να αντικρούσει πλήρως το νέο-οθωμανικό παραλήρημα, με την ανάδειξη και την καθολική ενσωμάτωση σε αυτό των Ιστορικών Δικαίων του Ελληνισμού, χωρίς περαιτέρω συμβιβασμούς και ολιγωρίες.</div><div><br />Αναφερόμαστε προφανώς σε ένα νέο σύστημα Εθνικής Αμυντικής Αντίληψης, το οποίο θα πρέπει να χαρακτηρίζεται από: Στρατηγική διαχρονικότητα… Άμεση συνάφεια με μια στρατηγικά προσανατολισμένη «επιθετική» διπλωματία. Και… Μαχητική εναρμόνιση με μια σειρά από στοχευμένα και ισχυρά γεωπολιτικά και πολιτισμικά αντισταθμίσματα, που θα αποτελούν ένα ισχυρό πλέγμα δευτερογενούς αμυντικής υποστήριξης (Δευτερογενή Γραμμή Άμυνας –Δ.Γ.Α)…</div><div><br /></div><div><a href="https://i-epikaira.blogspot.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Εθνικό Αφήγημα Νίκης και νέο Εθνικό Αμυντικό Δόγμα.

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ Επειδή γράφονται σημεία και τέρατα από μια σειρά παραδοσιακούς συστημικούς «αναλυτές» τα οποία επιστρατεύονται για να σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η αγάπη για την πατρίδα είναι πράξη ελευθερίας

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhWw8jL3OgMQMe2DhKtbrg4hf1Yb-92zmZQaxCKelNUKsUAlLtohm61EQGYkFTol_NPlO04gKzO2ukPl-YmfOGiCe3kI3-et7uaMFPENkSIrOkVDaFzDVuEaC08yc1Z4rb_3aqk9UTpTJ1TMY-7ohJhc7rmOZFVBti2sDioC2zIaNp8nyqJwsOuxwDG/s610/crying_-hero.jpg"><img border="0" height="362" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhWw8jL3OgMQMe2DhKtbrg4hf1Yb-92zmZQaxCKelNUKsUAlLtohm61EQGYkFTol_NPlO04gKzO2ukPl-YmfOGiCe3kI3-et7uaMFPENkSIrOkVDaFzDVuEaC08yc1Z4rb_3aqk9UTpTJ1TMY-7ohJhc7rmOZFVBti2sDioC2zIaNp8nyqJwsOuxwDG/w845-h362/crying_-hero.jpg" width="845" /></a><br /><br />Γράφει ο <b>δρ Δημήτρης Γκίκας </b><br />Ο πολιτικός παραλογισμός στην Ελλάδα έχει διαδοθεί ως συλλογική παράκρουση. Σε μια χώρα με ξεχωριστή ιστορική και πολιτισμική παρουσία στην ανθρωπότητα, με ιδιαίτερη εθνική ταυτότητα και κουλτούρα, κυριαρχεί η ρητορική μίσους απέναντι σ’ οτιδήποτε διαθέτει ελληνικό χαρακτήρα και περιεχόμενο, σ’ οτιδήποτε δηλαδή εκφράζει έναν γνήσιο και υγιή πατριωτισμό.<br /><br />Ας ξαναμάθουμε, λοιπόν λίγα βασικά:<br />Α. Ο πατριωτισμός δεν είναι κάτι οπισθοδρομικό. Αντιθέτως, συνιστά απαραίτητη προϋπόθεση για έναν λαό όχι μόνο για να διατηρήσει τις ιστορικές και πολιτισμικές του ρίζες, αλλά για να διασφαλίσει και το πολιτικό του μέλλον. Δεν υπάρχει πρόοδος δίχως πατριωτισμό σε κανέναν τομέα. Ακόμα και στην οικονομία, κανείς λαός δεν μπορεί να θέσει θεμέλια οικονομικής ανάπτυξης και διασφάλισης ενός βιώσιμου και ανεξάρτητου τρόπου ζωής, αν δεν στηρίζεται σε πατριωτικές θέσεις. Ο διεθνισμός και η παγκοσμιοποιημένη οικονομία εξασφαλίζουν ανάπτυξη μονάχα για τους λίγους, όχι για τους λαούς.<br /><br />Β. Το ότι είμαι πατριώτης και αγαπώ την πατρίδα μου, δεν σημαίνει ότι είμαι φασίστας και μισώ τους άλλους λαούς. Κάθε έθνος έχει τη δική του ξεχωριστή ποιότητα και ιστορική διαδρομή. Μόνο ένας πατριώτης μπορεί να σεβαστεί όλα τα έθνη. Αντίθετα, αυτός που μισεί την ίδια του την πατρίδα, μόνο υποκριτικά μπορεί να δηλώνει ότι τιμά άλλους λαούς. Οι μεγαλύτεροι φασίστες, αυτοί που έχουν και την πιο απάνθρωπη ρητορική μίσους, είναι ακριβώς οι απάτριδες και αντεθνιστές.<br /><br />Γ. Δεν υπάρχει διεθνιστικός ανθρωπισμός. Μόνο ένας γνήσιος πατριώτης μπορεί να είναι ανθρωπιστής, ακριβώς επειδή αντιλαμβάνεται πως όλοι οι άνθρωποι διαθέτουν μια ξεχωριστή εθνική ταυτότητα, ιστορία και πολιτιστικές αξίες που είναι απολύτως σεβαστές. Ανθρωπισμός που στηρίζεται στο χρήμα και προάγεται από οργανώσεις που θεωρούν τους ανθρώπους εμπορεύσιμο είδος δεν είναι ανθρωπισμός, σύγχρονος κανιβαλισμός είναι.<br /><br />Δ. Κανείς πολιτισμός δεν γεννήθηκε σε συνθήκες διεθνιστικής λαίλαπας. Αντίθετα, πολιτισμοί έσβησαν και χάθηκαν, επειδή κάποιοι φρόντισαν να τους πείσουν να αποδεχτούν, συνήθως με τη βία, άλλους πολιτισμούς ως καλύτερους από τους δικούς τους. Τα έθνη και μόνο αυτά δημιουργούν πολιτισμό.<br /><br />Ε. Μόνο ένας πατριώτης αναγνωρίζει και εκτιμά την ελευθερία – τη δική του και της πατρίδας του. Ο διεθνιστής αγαπά μονάχα το χρήμα. Η ελευθερία γι’ αυτόν είναι μια αφηρημένη έννοια που, συνήθως, σχετίζεται με τα οικονομικά αγαθά. Δεν μπορεί να κατανοήσει αξίες με πνευματικό περιεχόμενο, ούτε να αφοσιωθεί σ’ αυτές.<br /><br />ΣΤ. Η θρησκεία είναι σημαντικό στοιχείο πολιτισμικής ύπαρξης. Δεν υπήρξε ποτέ πολιτισμός άθρησκος. Όταν καταδιώκεις τη θρησκεία, τότε καταδιώκεις έναν ολόκληρο πολιτισμό. Το αποτελεσματικότερο όπλο για να εξοντώσεις ένα έθνος είναι να του αφαιρέσεις τη γλώσσα και τη θρησκεία.<br /><br />Ζ. Οποιοσδήποτε πολιτικός δεν στοχεύει στο να ωφελήσει την πατρίδα του, δηλαδή δεν είναι πατριώτης, καμία θέση δεν έχει στην πολιτική σκηνή οποιουδήποτε λαού. Οι πολιτικοί που πρόδωσαν την πατρίδα τους το έπραξαν συνήθως για το χρήμα και μόνο ο διεθνισμός αποθεώνει το χρήμα.<br /><br />Στην Ελλάδα, εδώ και πολλά χρόνια, ο πατριωτισμός, το μοναδικό ανάχωμα στην τυραννία της παγκοσμιοποίησης, συνιστά πλέον μια απαγορευμένη έννοια. Ο σύγχρονος φασισμός και οι εκπρόσωποί του την απεχθάνονται και την καταδιώκουν. Αλλά τόσο στην ελληνική, όσο και στην παγκόσμια ανθρώπινη ιστορία, ποτέ οι πραγματικά ελεύθεροι άνθρωποι δεν ξεπούλησαν την αγάπη τους για την πατρίδα, ούτε αρνήθηκαν την πίστη τους σε αξίες και ιδανικά που εξέφραζαν τον πολιτισμό τους.<br /><br />Σήμερα η αγάπη για την πατρίδα είναι πράξη ελευθερίας.<br /><br /><div><a href="https://geopolitics.iisca.eu/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η αγάπη για την πατρίδα είναι πράξη ελευθερίας

Γράφει ο δρ Δημήτρης Γκίκας Ο πολιτικός παραλογισμός στην Ελλάδα έχει διαδοθεί ως συλλογική παράκρουση. Σε μια χώρα με ξεχωριστή ιστορική κα...

Διαβάστε την συνέχεια

Μπορούν τα πράγματα να γίνουν χειρότερα; Ο Τούρκος Όρμπαν έφτιαξε κόμμα με σύνθημα τον Παντουρανισμό και… αποθεώνεται .

<img height="360" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2022/05/220530132637_umit-ozdag-OZDAG-turkey-1024x576.jpg" width="814" /><br /><br />Κόμμα της Νίκης: Οι “Ευρωπαίοι” λαϊκιστές της Τουρκίας; Είναι ένα πρωτοεμφανιζόμενο κόμμα υπό τον Ουμίτ Οζντάγ. Παλιός πολιτικός που παίζει με επιτυχία το προσφυγικό χαρτί. Τι είδους κόμμα είναι αυτό και ποιος ο ιδρυτής του;<br /><br />Η εθνική γιορτή της Τουρκίας είναι στις 19 Μαΐου. Μια ημέρα με ισχυρό συμβολισμό, αφιερωμένη στην τουρκική νεολαία από τον ιδρυτή της σύγχρονης Τουρκίας Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ. Στις 19 Μαρτίου του 1919, ο Ατατούρκ ξεκίνησε τον απελευθερωτικό πόλεμο κατά των δυτικών δυνάμεων που κράτησε μέχρι την ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας το 1923. Αυτό τουλάχιστον λένε τα τουρκικά βιβλία ιστορίας.<br /><br />Για τον Ουμίτ Οζντάγ, πρόεδρο του νεοϊδρυθέντος Κόμματος της Νίκης, η ημερομηνία αυτή του έδωσε την ευκαιρία να χρησιμοποιήσει το χαρτί του εθνικισμού. Μαζί με μια ομάδα επισκέφτηκε το Μαυσωλείο του Ατατούρκ στην ΄Αγκυρα και πόζαρε με περαστικούς μπροστά από το μεγάλο μνημείο. Μάλιστα οι άνθρωποι που τον αναγνώρισαν, θέλησαν να βγάλουν σέλφι μαζί του. Ένας περαστικός τον μακάρισε, “ευτυχώς που υπάρχεις” του είπε. Μια γυναίκα τον φίλησε μάλιστα στο μέτωπο.<div><br />Παίζει δυνατά τον χαρτί των προσφύγων<br /><br />Ο Ουμίτ Οζντάγ είναι το ανατέλλον αστέρι της τουρκικής πολιτικής των τελευταίων εβδομάδων. Όπου κι αν εμφανίζεται, σχηματίζεται αμέσως πλήθος γύρω του. Ο κόσμος θέλει να τον δει από κοντά, πολλοί θέλουν να του εκφράσουν την υποστήριξή τους. Ο λόγος είναι απλός: ο Οζντάγ αναφέρεται σε συγκεκριμένα ζητήματα που απασχολούν πολλούς Τούρκους. Ο καλπάζων πληθωρισμός, η συρρίκνωση της αγοραστικής δύναμης, ο υπαρξιακός φόβος και η υποτιθέμενη αποξένωση των ανθρώπων μέσα στην ίδια τη χώρα από τους πρόσφυγες.<br /><img src="" /><br /><br /><img src="" /><br />Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, στην Τουρκία ζουν 3,8 εκ. επίσημα καταγεγραμμένοι Σύροι. Ο πραγματικός αριθμός όμως είναι μεγαλύτερος. Γιατί θα πρέπει να προστεθούν πρόσφυγες από το Αφγανιστάν, το Ιράκ, το Πακιστάν κι άλλες χώρες; Η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες τους υπολογίζει σε 320.000 αλλά ίσως ο αριθμός να είναι ακόμη μεγαλύτερος. “Δεν θέλουμε ο λαός μας να παλεύει με την πείνα και τη φτώχεια, την ώρα που δικά μας χρήματα φορολογουμένων ξοδεύονται για Σύρους, Αφγανούς και Πακιστανούς” φωνάζει ο Οζντάγ στους ανθρώπους που παρακολουθούν τις εκδηλώσεις του τις τελευταίες εβδομάδες.<br /><br />Οι λεκτικές επιθέσεις του κατά των προσφύγων βρίσκουν αντίκτυπο σε πολλούς Τούρκους γιατί φοβούνται. Ο πληθωρισμός έφτασε στο 70%, ο κόσμος υποφέρει από την κατακόρυφη αύξηση των τιμών. Και λύση δεν υπάρχει στον ορίζοντα. Ποιος είναι όμως ο Οζντάγ; Ασφαλώς όχι ένας νέος “σωτήρας”. Γιατί βρίσκεται εδώ και καιρό στο τουρκικό πολιτικό κατεστημένο. Αλλά ο τόνος στις ομιλίες του είναι νέος.<br /><br />Γόνος πολιτικής οικογένειας, ο πατέρας του ήταν έμπιστος του Αλπαρσλάν Τουρκές, ιδρυτή του ακραίου κόμματος, του Εθνικιστικού Κινήματος MHP που αποτελεί εκφραστή του σκληρού δεξιού τουρκικού κράτους. Στη Γερμανία είναι γνωστό περισσότερο μέσω της οργάνωσης Γκρίζοι Λύκοι, με συγκεκριμένες δομές στη Γερμανία. Οι Γκρίζοι Λύκοι βρίσκονται υπό παρακολούθησε από την Υπηρεσία Προστασίας του Συντάγματος. Ο υιός Οζντάγ γεννήθηκε στην Ιαπωνία, όπου ο πατέρας του, αρχές του 60 υπηρετούσε στο διπλωματικό σώμα. Σπουδές έκανε στον Μόναχο – πολιτικές επιστήμες, φιλοσοφία και οικονομικά.<br /><br />Στο Κόμμα Εθνικιστικού Κινήματος έγινε μέλος στην οργάνωση νέων και μετά στο προεδρείο, όταν το 2016 αποκλείστηκε μετά από ανοιχτή κριτική που άσκησε στην ηγεσία του. Ένα χρόνο νωρίτερα το κόμμα συνασπίστηκε με το ΑΚΡ του Ερντογάν, τον βοήθησε μάλιστα να αποκτήσει πλειοψηφία για να κυβερνήσει.<br /><br />Το να είναι πολιτικό δεκανίκι του Ερντογάν ήταν κάτι που τον δυσαρέστησε βαθιά. Με άλλους ομοϊδεάτες του που εγκατέλειψαν το MHP, ίδρυσε το συντηρητικό-εθνικιστικό «lyi Parti|”, από το οποίο παραιτήθηκε το 2021 μετά από διαμάχη με την ανώτατη ηγεσία του και τελικά ίδρυσε το δικό του κόμμα, το Κόμμα της Νίκης.<div><br />Παραλληλισμοί με τους Ευρωπαίους εθνολαϊκιστές<br /><br />Το νέο κόμμα συγκέντρωσε μεγάλο ενδιαφέρον μετά από δεξιές εξτρεμιστικές, ρατσιστικές και αντιπροσφυγικές δηλώσεις του Οζντάγ. Τελευταίες δημοσκοπήσεις αρχές Μαίου δείχνουν να έχει ξεπεράσει το 2%, σχετικά υψηλό για τουρκικά πρότυπα.<br /><br />Ο Κεμάλ Μποζάι, καθηγητής στο Διεθνές Πανεπιστήμιο Εφαρμοσμένων Επιστημών στο Ντίσελντορφ και την Κολωνία που παρακολουθεί εδώ και χρόνια τους Τούρκους υπερεθνικιστές, θεωρεί ξεκάθαρο ότι το κόμμα είναι υπερεθνικιστικό στο κομματικό του πρόγραμμα με λαϊκιστική δεξιά ρητορική και μορφές παρουσίασης βασιζόμενες σε μερικά εθνικιστικά στοιχεία, όπως ο παντουρκισμός ή παντουρανισμός, όπως είπε στη Deutsche Welle.<br /><br />Παντουρανισμός είναι η ιδεολογία ενός εθνικά ομοιογενούς κράτους που περιλαμβάνει όλες τους τουρκικούς ή τουρκικής καταγωγής λαούς από τα Βαλκάνια μέχρι την Κίνα υπό τουρκική ηγεσία. Σύμφωνα με τον ειδικό, το μανιφέστο του κόμματος του Οζντάγ περιλαμβάνει τέτοια ιστορικά εθνικιστικά στοιχεία. Χαρακτηριστικό επίσης είναι ότι μετά την ίδρυση του Κόμματος της Νίκης, ο Οζντάγ επισκέφθηκε τον τάφο του Αλπασλάν Τουρκές, πρώην αρχηγού των Γκρίζων Λύκων, για να υποδηλώσει ότι το κόμμα του βασίζεται στην ίδια παλιά παράδοση. Θα πρέπει επίσης να αναφερθεί ότι ασκεί σκληρή κριτική στο κυβερνών κόμμα. Πρόσφατα συγκρούστηκε με τον υπουργό Εσωτερικών Σουλεϊμάν Σοϊλού.<br /><br />Μπορεί λοιπόν το Κόμμα της Νίκης να εδραιωθεί στην τουρκική κομματική σκηνή; Για τον πολιτικό επιστήμονα Μπερκ Έσεν από το Πανεπιστήμιο Sabanci είναι ακόμη πολύ νωρίς για να γίνει πρόβλεψη. “Εκτιμήσεις για τη δυναμική του κόμματος μπορεί να γίνουν μόνο σε λίγα χρόνια, όταν πάρει θέση και σε άλλους τομείς” υποστηρίζει.<br /><br />Στο παρελθόν υπήρξε πάντως διάσπαση στην ιστορία των Τούρκων υπερεθνικιστών. Η ισλαμιστική δεξιά εξτρεμιστική πτέρυγά της αποσχίστηκε το 1993 και ίδρυσε το “Κόμμα της Μεγάλης Ενότητας”. Γι αυτούς το Ισλάμ είναι πολύ σημαντικό στοιχείο της τουρκικής ταυτότητας, “αλλά για τον Ουμίτ Οζντάγ και το κόμμα του αυτό δεν παίζει σημαντικό ρόλο” λέει ο Κεμάλ Μποζόι.<br /><br />Για τον πολιτικό επιστήμονα Μπερκ Έσεν το Κόμμα της Νίκης δείχνει παραλληλισμούς με τους ευρωπαίους λαϊκιστές. “Όχι μόνο λόγω των θέσεων κατά των προσφύγων. Για τον Οζντάγ η Τουρκία αποτελείται από δύο στρατόπεδα. Από τη μια πλευρά, υπάρχει η κυβέρνηση και η αντιπολίτευση ως πολιτική ελίτ που δεν δείχνει να αντιδρά, όταν οι πρόσφυγες κατακτούν την Τουρκία και από την άλλη είναι ο λαός που ο Οζντάγ θέλει να σώσει με το Κόμμα της Νίκης.<br /><br />Είναι μάλιστα απορίας άξιο που ένα τέτοιο κόμμα δεν ιδρύθηκε πολύ νωρίτερα”, όπως σημειώνει υπονοώντας τη συμμαχία του κυβερνώντος κόμματος ΑΚΡ με τους εθνικιστές που στηρίζουν τον Ερντογάν στην προσφυγική του πολιτική, αν και ανάμεσα στους οπαδούς του έχει προκληθεί λόγω αυτού μεγάλος θόρυβος. Τώρα εάν οι εθνικιστές μπορούν να κρατήσουν τους οπαδούς τους ή θα ενταχθούν τελικά στο Κόμμα της Νίκης είναι κάτι δύσκολα προβλέψιμο.<br /><br />Σε κάθε περίπτωση, το θέμα των προσφύγων θα συνεχίσει να απασχολεί την τουρκική κοινωνία.</div><div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div></div>

Μπορούν τα πράγματα να γίνουν χειρότερα; Ο Τούρκος Όρμπαν έφτιαξε κόμμα με σύνθημα τον Παντουρανισμό και… αποθεώνεται .

Κόμμα της Νίκης: Οι “Ευρωπαίοι” λαϊκιστές της Τουρκίας; Είναι ένα πρωτοεμφανιζόμενο κόμμα υπό τον Ουμίτ Οζντάγ. Παλιός πολιτικός που παίζει ...

Διαβάστε την συνέχεια

Βρετανική αποκάλυψη για υπέρτατο εκβιασμό Ερντογάν: Ανταλλάσσει Σουηδία-Φινλανδία με αναγνώριση του ψευδοκράτους.

<img height="430" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2020/10/201007032703_TATAR-ERDOGAN-TURKEY01-1024x688.jpg" width="826" /><br /><br />Η Τουρκία μπορεί να πιέσει για την αναγνώριση του ψευδοκράτους ως διαπραγματευτικό εργαλείο που θα επιτρέψει στη Σουηδία και τη Φινλανδία να ενταχθούν στο ΝΑΤΟ, έγραψε την Κυριακή η βρετανική εφημερίδα <a href="https://www.express.co.uk/news/politics/1617660/Boris-Johnson-Nato-expansion-Turkey-crisis-North-Cyprus-Sweden-update">Express</a>.<br /><br />Πηγή κοντά στον κατοχικό ηγέτη Ερσίν Τατάρ είπε ότι ο Τατάρ τηλεφώνησε στον Τούρκο Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ζητώντας του να τεθεί στο τραπέζι το καθεστώς των κατεχομένων στις συνομιλίες του ΝΑΤΟ, ανέφερε η Express .<br /><br />«Γνωρίζω ότι η κλήση έγινε και καταλαβαίνω ότι ο πρόεδρος Τατάρ έλαβε θετική απάντηση», είπε η πηγή, σύμφωνα με τη βρετανική εφημερίδα. «Γιατί να μην χρησιμοποιήσουμε οποιοδήποτε μοχλό πίεσης μπορούμε σε αυτήν την κατάσταση; Η Ελλάδα και η Κύπρος χρησιμοποιούν το βέτο τους στην ΕΕ για να σταματήσουν οποιαδήποτε πρόοδο και είναι καιρός να επιλυθεί αυτή η αδικία».<br /><br />Ανώτεροι Βρετανοί υπουργοί συμμερίζονται την ιδέα της αναγνώρισης της “ΤΔΒΚ” – όπως αναφέρει το κατοχικό καθεστώς η εφημερία – , καθώς και τις απευθείας πτήσεις προς τη βόρεια Κύπρο, η οποία προς το παρόν είναι προσβάσιμη μόνο από τουρκικές πόλεις, ανέφερε η Express.<br /><img src="" /><br /><br /><img src="" /><br />Η Τουρκία μπλόκαρε την αίτηση της Φινλανδίας και της Σουηδίας για ένταξη στο ΝΑΤΟ αυτόν τον μήνα, λέγοντας ότι οι δύο χώρες πρέπει πρώτα να παράσχουν εγγυήσεις για την ασφάλεια της Τουρκίας, να σταματήσουν να υποστηρίζουν κουρδικές “τρομοκρατικές ομάδες” και να παραδώσουν δεκάδες άτομα που καταζητούνται στην Τουρκία με την κατηγορία της τρομοκρατίας.<br /><br />Το Σαββατοκύριακο, ο Ερντογάν είπε ότι οι συνεχιζόμενες συνομιλίες με Σουηδούς και Φινλανδούς αξιωματούχους έχουν σημειώσει μικρή πρόοδο και η αντίθεση της Τουρκίας για την ένταξη τους συνεχίζεται.<br /><br />«Εφόσον ο Ταγίπ Ερντογάν είναι επικεφαλής της Τουρκίας, δεν μπορούμε να πούμε ναι σε χώρες που υποστηρίζουν την τρομοκρατία για να ενταχθούν στο ΝΑΤΟ», είπε ο Ερντογάν στο αεροπλάνο ενώ επέστρεφε από το ταξίδι του στο Αζερμπαϊτζάν, σύμφωνα με το ειδησεογραφικό κανάλι NTV.<br /><br />«Έχουν προσδοκίες, αλλά δεν έκαναν βήματα που θα έπρεπε να κάνουν σχετικά με την Τουρκία, και, ειδικά η Σουηδία, εξακολουθούν να αφήνουν τους τρομοκράτες να περιφέρονται στους δρόμους τους, ασφαλίζοντας (τους τρομοκράτες) με τη δική τους αστυνομία», είπε.<div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Βρετανική αποκάλυψη για υπέρτατο εκβιασμό Ερντογάν: Ανταλλάσσει Σουηδία-Φινλανδία με αναγνώριση του ψευδοκράτους.

Η Τουρκία μπορεί να πιέσει για την αναγνώριση του ψευδοκράτους ως διαπραγματευτικό εργαλείο που θα επιτρέψει στη Σουηδία και τη Φινλανδία να...

Διαβάστε την συνέχεια

Πως η Τουρκία από επιτιθέμενη θέλει να μετατραπεί σε αμυνόμενη.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="394" src="https://www.youtube.com/embed/lV-MMpWIWzw" width="724" youtube-src-id="lV-MMpWIWzw"></iframe></div><div><br /></div>''Σε περίπτωση κρίσης θέλει η Τουρκία από τώρα να προβάλλει τον ισχυρισμό ότι είναι αμυνόμενη και ως εκ τούτου έχει δικαίωμα να ασκήσει ακόμη και στρατιωτική βία, όπως πράττει και είναι πρόθεσή της να πράξει στη Συρία και στο Ιράκ''<br /><br />Οκ. Γιάννος Χαραλαμπίδης, νομικός, δημοσιογράφος και διδάκτωρ των διεθνών σχέσεων και των ευρωπαϊκών σπουδών, μίλησε για τις τελευταίες τουρκικές προκλήσεις, στο SIGMATV.<br /><br />Όπως είπε ο κ. Χαραλαμπίδης, "Η Τουρκία στο Αιγαίο αμφισβητεί 152 συνολικά νησιά κατεγραμμένα, δηλαδή τα 3/4 του Αιγαίου. Ενώ όμως είναι επιτιθέμενη, με όσα ευαγγελίζεται, θέλει να μετατραπεί σε αμυνόμενη, δηλαδή ότι η Ελλάδα καταργεί τις συνθήκες του '31 και του '47 προβάλλοντας η Άγκυρα τον ισχυρισμό ότι τα νησιά θα έπρεπε να ήταν αποστρατιωτικοποιημένα και ως εκ τούτου η Ελλάδα, εφόσον δεν σηκώνει το στρατό της από τα νησιά, σημαίνει ότι είναι επιτιθέμενη και προσθέτει, βεβαίως η Άγκυρα, ότι ο ισχυρισμός περί επεκτατικής πολιτικής της Τουρκίας δεν ευσταθεί".<br /><br />Ο κ. Χαραλαμπίδης πρόσθεσε ότι, "Σε περίπτωση κρίσης θέλει η Τουρκία από τώρα να προβάλλει τον ισχυρισμό ότι είναι αμυνόμενη και ως εκ τούτου έχει δικαίωμα να ασκήσει ακόμη και στρατιωτική βία, όπως πράττει και είναι πρόθεσή της να πράξει στη Συρία και στο Ιράκ. Άρα έχουμε μια Τουρκία η οποία συμπεριφέρεται με τρόπον ώστε από επιτιθέμενη να είναι αμυνόμενη και να επιχειρεί μάλιστα να τεκμηριώσει τα επιχειρήματά της, όπως πολύ σωστά έχει πει ο Έλληνας πρωθυπουργός, κατά παράνομο και παράλογο τρόπο".<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Πως η Τουρκία από επιτιθέμενη θέλει να μετατραπεί σε αμυνόμενη.

''Σε περίπτωση κρίσης θέλει η Τουρκία από τώρα να προβάλλει τον ισχυρισμό ότι είναι αμυνόμενη και ως εκ τούτου έχει δικαίωμα να ασκή...

Διαβάστε την συνέχεια

Δεύτερο σήμα! Μετά τους Γερμανούς και οι Σουηδοί προειδοποιούν για Τουρκική πρόκληση στο Αιγαίο

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2022-05/027ef6d4-5a11-41f0-b701-0cc399f7264e.jpg?itok=zZMsauB_" width="809" /><br /><b><br />Ιωάννης Χάρχαρης</b><br />Το ΝΑΤΟ αρνείται να σχολιάσει την επιθετική στάση της Τουρκίας απέναντι στην Ελλάδα, η οποία είναι επίσης μέλος<br /><br />Ο δημοσιογράφος του Der Spiegel, Μαξιμιλιαν Ποπ εξέφρασε την άποψη ότι το ΝΑΤΟ δεν πρέπει να ακολουθήσει το παράδειγμα του Ερντογάν, η συμμαχία πρέπει να «ρισκάρει τη σύγκρουση» με την Τουρκία, πείθοντάς την έτσι να συνεργαστεί. <br /><br />Η Τουρκία εμπόδισε τη Φινλανδία και τη Σουηδία να ενταχθούν στο ΝΑΤΟ, εναντιούμενη έτσι στη συμμαχία. Σύμφωνα με τον Ποπ, ο Ερντογάν θέλει να διαπραγματευτεί κάποιες παραχωρήσεις από την Ουάσιγκτον και τις Βρυξέλλες για τη συγκατάθεσή του, ιδίως για την άρση των περιορισμών στην προμήθεια όπλων και την έκδοση υποστηρικτών του PKK, που απαγορεύεται στην Τουρκία, που κρύβονται στην Ευρώπη. <br /><br />Σύμφωνα με τον ίδιο, οι Τούρκοι το τελευταίο διάστημα κάνουν «διπλό παιχνίδι», είναι φίλοι με τη Ρωσία, αγοράζουν όπλα από αυτήν και απειλούν ένα άλλο μέλος του ΝΑΤΟ - την Ελλάδα. <br /><br />Προειδοποίηση για Τουρκική πρόκληση στο Αιγαίο μετά την Γερμανία έχουμε και από την Σουηδία, καθώς ο Μπόρις Μπενούλιτς αρχισυντάκτης του Morgonposten αναφέρει: «Ενώ η κυβέρνηση δηλώνει ότι πρέπει να ενταχθούμε στο ΝΑΤΟ ( Σουηδία) για να διατηρήσουμε την ασφάλεια στην Ευρώπη, και κυβερνητικά στελέχη βρίσκονται στην Τουρκία, διαπραγματεύονται με έναν άνθρωπο που απειλεί την ίδια ασφάλεια. Ο Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν όχι μόνο αρνήθηκε πρόσφατα να αφήσει τη Σουηδία στο ΝΑΤΟ, αλλά έχει γίνει ολοένα και πιο επιθετικός απέναντι στη γειτονική Ελλάδα».<div><br /></div><div>Υπενθυμίζει ότι, το περασμένο καλοκαίρι, η Τουρκία ξεκίνησε μια εκστρατεία όπως συνήθως κάνουν οι χώρες, όταν προετοιμάζουν μια στρατιωτική επίθεση σε άλλη χώρα. Ή μάλλον, εντάθηκαν οι απειλητικές εκρήξεις κατά της Ελλάδας στις οποίες έχει επιληφθεί εδώ και καιρό η Τουρκία.<br /><br />Σε επιστολή της 13ης Ιουλίου 2021 προς το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, ο Τούρκος πρέσβης στον ΟΗΕ Feridun Sinirlioğlu έγραψε ότι οι στρατιωτικές δραστηριότητες της Ελλάδας στα ελληνικά νησιά, «αποτελούσαν σοβαρή απειλή για την ασφάλεια της Τουρκίας».<br /><br />Σε άλλη επιστολή της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, η Τουρκία ισχυρίστηκε ότι οι στρατιωτικές δραστηριότητες της Ελλάδας θα σήμαιναν ότι, δεν θα μπορούσε πλέον να διεκδικήσει τα δικαιώματα που απονέμουν στην Ελλάδα προηγούμενες διεθνείς συμφωνίες σχετικά με τα νησιά.<br /><br />«Άρα: Η άποψη της Τουρκίας είναι ότι η Ελλάδα έχει χάσει το δικαίωμα σε νησιά, που εμείς στην Ευρώπη θεωρούσαμε εδώ και καιρό δεδομένα ως ελληνικά. Η Τουρκία νιώθει ότι απειλείται», αναφέρει.<br /><br />Όμως η Τουρκία βρίσκεται στην 13η θέση στον κόσμο σε μέγεθος και δύναμη κρούσης, η Ελλάδα στην 27η.<br /><br />Αφού τονίζει ότι η Τουρκία έχει 425.000 άνδρες στα όπλα ενώ η Ελλάδα 100.000, αναφέρει πως σε επιστολές της, η Τουρκία προέβαλε την ιδέα ότι οι υφιστάμενες διεθνείς συνθήκες και συμφωνίες δεν δίνουν στην Ελλάδα κανένα απολύτως δικαίωμα να ενισχύσει την άμυνα των νησιών. Όποιες απειλές και αν προκύψουν στην περιοχή, η Ελλάδα δεν πρέπει να μετακινήσει στρατιωτικές μονάδες στα νησιά, τότε θα χάσει το δικαίωμα σε αυτά τα νησιά, πιστεύει η Τουρκία.<br /><br />Ταυτόχρονα, η Τουρκία συνεχίζει ασύστολα τη στρατιωτική συσσώρευση που απαιτείται για την κατάκτηση των νησιών.<br /><br />«Όσοι ελέγχουν τα νησιά όχι μόνο έχουν ισχυρή στρατιωτική θέση στη Μεσόγειο, υπάρχουν επίσης μεγάλοι πόροι φυσικού αερίου εδώ. Υπήρχαν εδώ και καιρό διαφωνίες μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, για το πώς να χαράξουν τα όρια των οικονομικών ζωνών σε αυτό το τμήμα της Μεσογείου. Αυτός που ελέγχει τα νησιά, θα έχει φυσικά μια μεγαλύτερη οικονομική ζώνη, όπου θα μπορεί να κάνει γεωτρήσεις και για φυσικό αέριο και για πετρέλαιο», αναφέρει και διερωτάται:<br /><br />Υπάρχει τότε πραγματικός κίνδυνος επίθεσης στην Ελλάδα; Μπορούμε να περιμένουμε από τον έξω κόσμο, να στηρίξει την Ελλάδα εάν ο Ερντογάν εκδώσει περιοριστική εντολή;<br /><br />«Μια εύλογη υπόθεση είναι ότι ο Ερντογάν εξετάζει την ιστορία της Τουρκίας και καταλήγει στο συμπέρασμα ότι, είναι εντελώς ακίνδυνο να δοθεί η εντολή επίθεσης. Η Τουρκία συνήθως επιτρέπεται να κάνει ό,τι θέλει», αναφέρει.<br /><br />Αναφέρει ότι τον Αύγουστο του 1974, τουρκική δύναμη εισβολής αποβιβάζεται στην Κύπρο. Το ένα τρίτο του νησιού είναι κατεχόμενο και 150.000 Έλληνες εκδιώκονται από εκεί. Προηγουμένως αποτελούσαν το 80 τοις εκατό του πληθυσμού της περιοχής. Αυτό το βόρειο τμήμα του νησιού εξακολουθεί να βρίσκεται υπό τουρκική κυριαρχία, παρά το γεγονός ότι η ΕΕ, ο ΟΗΕ και η λεγόμενη «παγκόσμια κοινότητα» θεωρούν την κατοχή παράνομη.<br /><br />Τι ενδιαφέρει την Τουρκία αυτό;<br /><br />Το Σουηδικό έντυπο υπενθυμίζει ότι, ενώ ο δυτικός κόσμος είναι πλέον πλήρως απασχολημένος με τον πόλεμο στην Ουκρανία, ο Ερντογάν αύξησε την πίεση στην Ελλάδα. Από τις 26 έως τις 28 Απριλίου του τρέχοντος έτους, τουρκικά αεροσκάφη παραβίασαν επανειλημμένα τον ελληνικό εναέριο χώρο.<br /><br />Στη συνέχεια, υπενθύμισε ότι σε μια δήλωση στις 16 Οκτωβρίου 2020, η ΕΕ καταδίκασε τις ενέργειες της Τουρκίας στην ανατολική Μεσόγειο. Η Άνγκελα Μέρκελ εξήγησε:<br /><br />«Η συμπεριφορά της Τουρκίας, η οποία είναι προκλητική, αυξάνει για άλλη μια φορά τις εντάσεις, αντί να τις μειώνει», είπε.<br /><br />Αλλά από τότε, οι προκλήσεις συνεχίστηκαν και αυξήθηκαν. Το φθινόπωρο και το χειμώνα του 2021, πρόσφυγες μεταφέρθηκαν από την Τουρκία στην Ελλάδα για να αυξήσουν το βάρος για την Ελλάδα και να δημιουργήσουν αναταραχή και χάος.<br /><br />Στις 10 Φεβρουαρίου του τρέχοντος έτους, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου, δήλωσε σε ομιλία του ότι εάν η Ελλάδα δεν σταματήσει τις «στρατιωτικές δραστηριότητες» στα νησιά, η Τουρκία θα προβεί σε «έκδοση τελικής προειδοποίησης».<br /><br />Στις 11 Απριλίου, το τουρκικό ναυτικό ξεκίνησε μια μεγάλη ναυτική άσκηση με τη συμμετοχή 122 πολεμικών πλοίων, με περιοχή ελιγμών το Αιγαίο, τη Μαύρη Θάλασσα και τη Μεσόγειο. Η άσκηση περιελάμβανε κατάκτηση νησιών.<br /><br />«Και ενώ η Τουρκία απειλεί όλο και πιο ανοιχτά τα ελληνικά νησιά, η σουηδική κυβέρνηση διαπραγματεύεται με τον Ερντογάν για να επιτρέψει τη Σουηδία στο ΝΑΤΟ. Όμως ο Ερντογάν αισθάνεται ότι απειλείται που η Σουηδία επιτρέπει στους συμπαθούντες του PKK να έχουν άποψη όταν μένουν στη Σουηδία.<br /><br />Τι λέει, λοιπόν, το ΝΑΤΟ για τη σύγκρουση μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας, δύο χωρών που είναι και οι δύο μέλη του ΝΑΤΟ;», αναφέρει.<br /><br />«Η θέση του ΝΑΤΟ είναι ότι δεν παρεμβαίνει, πιστεύει ότι η ασιατική, ανοιχτά επιθετική Τουρκία, που έχει τη 13η μεγαλύτερη στρατιωτική δύναμη στον κόσμο, πρέπει να συμφωνήσει με την ειρηνική, ευρωπαϊκή Ελλάδα, που έχει την 27η μεγαλύτερη στρατιωτική δύναμη στον κόσμο. Είναι λίγο ασαφές, πώς μπορεί να συναχθεί αυτή η θέση από τους καταστατικούς χάρτες του ΝΑΤΟ», τονίζει.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Δεύτερο σήμα! Μετά τους Γερμανούς και οι Σουηδοί προειδοποιούν για Τουρκική πρόκληση στο Αιγαίο

Ιωάννης Χάρχαρης Το ΝΑΤΟ αρνείται να σχολιάσει την επιθετική στάση της Τουρκίας απέναντι στην Ελλάδα, η οποία είναι επίσης μέλος Ο δημοσιογρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Νέος γύρος έντασης Ισραήλ-Ιράν. Ο λογαριασμός στην Τουρκία.

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/05/iran-israel.jpg" /><br /><br /><b>Λυκοκάπης Γιώργος</b><br />O τουρκικός τουρισμός κινδυνεύει να “πληρώσει τα σπασμένα” του νέου γύρου έντασης Ισραήλ-Ιράν. Το Ισραηλινό Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας χαρακτήρισε την Τουρκία «χώρα υψηλού κινδύνου» για τους Ισραηλινούς, καλώντας τους να μην την επισκέπτονται! Σύμφωνα με το Τελ Αβίβ, η ασφάλεια των Ισραηλινών τουριστών στην Τουρκία απειλείται από πιθανά ιρανικά αντίποινα.<br /><br />Είναι είναι κοινό μυστικό πως η Τουρκία είναι προνομιακή χώρα δράσης Ιρανών πρακτόρων, οι οποίοι από την επικράτηση της Ισλαμικής Επανάστασης το 1979, οργανώνουν δολοφονίες αντιφρονούντων και αντικαθεστωτικών ανά τον κόσμο. Αν και η Τουρκία στην ουσία μιμείται τις πρακτικές του ιρανικού καθεστώτος, καθώς και η ίδια οργανώνει δολοφονίες και απαγωγές γκιουλενιστών και Κούρδων σε όλη την Ευρώπη, έχει κατά καιρούς ενοχληθεί από την δράση των Ιρανών στο έδαφος της.<br /><br />Τον Απρίλιο του 2020, η τουρκική κυβέρνηση είχε κατηγορήσει Ιρανούς διπλωμάτες για την δολοφονία του αντιφρονούντα <a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Masoud_Molavi">Masoud Molavi Vardanjani</a>. Τον περασμένο Φεβρουάριο, οι τουρκικές αρχές απέτρεψαν την δολοφονία του τουρκικής καταγωγής Ισραηλινού επιχειρηματία Yair Geller, από ένα δίκτυο Ιρανών πρακτόρων. Οι υποθέσεις αυτές δεν ήταν αρκετές για να επισκιάσουν τις αγαστές σχέσεις Άγκυρας και Τεχεράνης, που κρατούν από την περίοδο που ο Ερντογάν έκανε λαθρεμπόριο πετρελαίου με την Τεχεράνη, μέσω της Halkbank.<br /><br />Βέβαια, παρά τις σχέσεις του με την Τουρκία, το Ιράν δεν συναινεί σε μία νέα τουρκική επίθεση στην Συρία, όπως δήλωσε o εκπρόσωπος του ιρανικού υπουργού Εξωτερικών, ζητώντας από την Άγκυρα να «μην περιπλέξει περαιτέρω την κατάσταση, αυξάνοντας την ένταση με μία νέα εισβολή». Από την έναρξη του εμφυλίου στην Συρία, το Ιράν υποστήριξε τον πρόεδρο Μπασάρ αλ Άσαντ, με την Τουρκία να υποστηρίζει τους ισλαμιστές-τζιχαντιστές αντάρτες.<div><br />Ο ακήρυχτος πόλεμος Ισραήλ-Ιράν<br /><br />Ο πολυετής ακήρυχτος πόλεμος μεταξύ Ισραήλ και Ιράν κινδυνεύει να κλιμακωθεί έπειτα από την δολοφονία του συνταγματάρχη των Φρουρών της Επανάστασης στην ιρανική πρωτεύουσα, την οποία η Τεχεράνη απέδωσε σε πράκτορες της Μοσάντ. Ανώτατοι αξιωματούχοι του καθεστώτος, με κορυφαίο παράδειγμα τον “αρχιτέκτονα” του πυρηνικού προγράμματος της Τεχεράνης, έχουν δολοφονηθεί με μυθιστορηματικό τρόπο στο Ιράν, του οποίου συχνά εγκαταστάσεις δέχονται σαμποτάζ, στα οποία η ιρανική κυβέρνηση βλέπει ισραηλινό “δάκτυλο”.<br /><br />Από την πλευρά του ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Ναφτάλι Μπένετ, αν και δεν ανέλαβε την ευθύνη για την δολοφονία του συνταγματάρχη, διεμήνυσε πως «η ασυλία που απολάμβανε το Ιράν τελείωσε» και πως η Τεχεράνη «θα πληρώσει το τίμημα». Ο ακήρυχτος πόλεμος των δύο χωρών περιλαμβάνει και πολλές επιδρομές της ισραηλινής αεροπορίας κατά ιρανικών στόχων στην Συρία, για τις οποίες το Ισραήλ (σχεδόν πάντα) αποφεύγει να αναλάβει την ευθύνη.<br /><br />Βέβαια, μπορεί το Ισραήλ να πλήττει τις δυνάμεις της σιιτικής Χεζμπολάχ στην Συρία, αλλά αποφεύγει αντίστοιχα πλήγματα στον Λίβανο, την έδρα της πανίσχυρης οργάνωσης, ακόμα και όταν αυτή είχε βρεθεί στο “μάτι του κυκλώνα” έπειτα από την πολύνεκρη έκρηξη στην Βηρυτό, τον Αύγουστο του 2020 (οπού πολλοί είχαν αποδώσει σε φορτία νιτρικής αμμωνίας που έχει στο οπλοστάσιο της η οργάνωση). Το Ισραήλ γνωρίζει ότι είναι έκθετο στους πυραύλους της Χεζμπολάχ.<br /><br />Από την πλευρά του, το Ιράν έχει δηλώνει πως θα πάρει «εκδίκηση» για τον θάνατο του συνταγματάρχη. Αυτή δεν αποκλείεται να περιλαμβάνει πυραυλικές επιθέσεις σε αμερικανικές βάσεις στο Ιράκ, όπως αυτή που πραγματοποιήθηκε τον περασμένο Μάρτιο, ενώ όλος ο πλανήτης είχε στραμμένη την προσοχή του στον πόλεμο στην Ουκρανία. Το σώμα των Φρουρών της Επανάστασης είχε αναλάβει την ευθύνη της επίθεσης, μιλώντας για πλήγμα κατά “ισραηλινού κατασκοπευτικού δικτύου”.<br /><br />Τα ιρανικά αντίποινα<br /><br />Το Ιράν και μέσω των σιιτικών πολιτοφυλάκων έχει κάνει “σουρωτήρι” τις βάσεις και την πρεσβεία των Αμερικανών στο Ιράκ, με μαζικές εκτοξεύσεις ρουκετών, οι οποίες στην πλειονότητα τους προκαλούν υλικές ζημιές και μικροτραυματισμούς. Όσο οι επιθέσεις αυτές δεν προκαλούν θύματα, οι ΗΠΑ είναι διατεθειμένες να τις ανεχτούν. Θυμόμαστε πως όταν επί προεδρίας Τραμπ σε μία αντίστοιχη επίθεση το Ιανουάριο του 2020 είχαν σκοτωθεί δύο Αμερικανοί στρατιώτες, ο Τραμπ απάντησε με την εξόντωση του Κασέμ Σουλεϊμανί, του αρχιστράτηγου των Φρουρών της Επανάστασης.<br /><br />Όλος ο πλανήτης τότε έτρεμε το ενδεχόμενο ενός πολέμου στην Μέση Ανατολή, αλλά ο Τραμπ επέδειξε απρόσμενη αυτοσυγκράτηση στο μπαράζ των ιρανικών πυραυλικών επιθέσεων σε αμερικανικές βάσεις στο Ιράκ που ακολούθησε. Έφτασε μάλιστα στο σημείο να χαρακτηρίσει «απλούς πονοκεφάλους» την εγκεφαλική διάσειση που προκλήθηκε σε δεκάδες Αμερικανούς στρατιώτες από το ωστικό κύμα των επιθέσεων! Η στάση του τότε Αμερικανού προέδρου ήταν η πιο τρανταχτή απόδειξη πως δεν επεδίωκε έναν πόλεμο, παρά την εμπρηστική ρητορική του κατά της Τεχεράνης και την πολιτική της “μέγιστης πίεσης” που ακολουθούσε έναντι της.<br /><br />Τα δεξαμενόπλοια των αραβικών κρατών που διέρχονται από τον Περσικό Κόλπο (προφανώς αυτών που έχουν καλές σχέσεις με το Ισραήλ) είναι επίσης ένας προσφιλής στόχος των Φρουρών της Επανάστασης. Μία “γεύση” από την δράση τους πήρε ήδη η χώρα μας, με την κατάληψη των δύο ελληνικών δεξαμενόπλοιων. Όσον αφορά το Ισραήλ, αυτό έχει ξεκαθαρίσει στην κυβέρνηση Μπάιντεν ότι θα συνεχίσει τον ακήρυχτο πόλεμο του με το Ιράν, παραβλέποντας τα ανοίγματα της σημερινές αμερικανικής κυβέρνησης προς την Τεχεράνη και την αποτυχία της πολιτικής “μέγιστης πίεσης” της κυβέρνησης Τραμπ. που είχε τότε με θέρμη υποστηρίξει, από κοινού με τα σουνιτικά αραβικά κράτη.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Νέος γύρος έντασης Ισραήλ-Ιράν. Ο λογαριασμός στην Τουρκία.

Λυκοκάπης Γιώργος O τουρκικός τουρισμός κινδυνεύει να “πληρώσει τα σπασμένα” του νέου γύρου έντασης Ισραήλ-Ιράν. Το Ισραηλινό Συμβούλιο Εθνι...

Διαβάστε την συνέχεια

“Η χρονιά χωρίς καλοκαίρι” – Γιατί ο πυρηνικός πόλεμος είναι πιθανότερος σήμερα

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/05/pyrhnikos-polemos.jpg" /><br /><br /><b>Γρίβας Κώστας</b><br />Για να ξεκινήσουμε μια στοιχειωδώς σοβαρή συζήτηση για το παρόν και το μέλλον της απειλής που συνεπάγονται για την ανθρωπότητα τα πυρηνικά όπλα, αυτήν την κρίσιμη ιστορική περίοδο, πρέπει, πριν και πάνω απ’ όλα, να αφήσουμε πίσω μας ορισμένες στερεοτυπικές αντιλήψεις με τις οποίες έχουμε μάθει, ακόμη και οι ειδικοί, να εξετάζουμε το θέμα. Δεν ισχύει η αντίληψη ότι ένας πυρηνικός πόλεμος θα οδηγήσει στο τέλος της ζωής στη Γη, ή έστω στο τέλος του ανθρώπινου πολιτισμού.<br /><br />Στην πραγματικότητα, το πιο πιθανό σενάριο είναι ότι πυρηνικός πόλεμος θα αφήσει με σχετικά μικρές ανθρώπινες και υλικές απώλειες το μεγαλύτερο μέρος των χωρών του κόσμου. Άρα, η άκρως απλοϊκή αντίληψη ότι πυρηνικός πόλεμος δεν γίνεται να ξεσπάσει γιατί θα καταστραφούν όλοι, άρα κανείς δεν μπορεί να “πατήσει το κουμπί” απλά δεν ισχύει. Όχι μόνον γι’ αυτόν τον λόγο, αλλά και για πολλούς άλλους. Αλλά, προς ώρας, ας περιοριστούμε σε αυτόν.<br /><br />Με άλλα λόγια, ο πυρηνικός πόλεμος, ακόμη και μεγάλης κλίμακας, δεν θα αφήσει ζωντανές μόνον τις κατσαρίδες, όπως φαίνεται να πιστεύουν πολλοί! Ο κόσμος θα συνεχίσει να υπάρχει. Ιδιαίτερα δε το περιβόητο σενάριο του “πυρηνικού χειμώνα”, όπως έχουν δείξει νεότερες έρευνες είναι υπερτιμημένο. Στην πραγματικότητα το πιο πιθανό είναι ότι θα υπάρξει ένα είδος “πυρηνικού φθινοπώρου” σαν το 1816, τη “Χρονιά χωρίς Καλοκαίρι”.<br /><br />Υπενθυμίζουμε ότι αυτή είχε προκύψει μετά την τεράστια έκρηξη –τη μεγαλύτερη τα τελευταία 1300 χρόνια– τον Απρίλιο 1815 του ηφαιστείου Ταμπόρα στην Ινδονησία. Η έκρηξη εξαπέλυσε στην ατμόσφαιρα μεταξύ 160 και 210 κυβικών χιλιομέτρων τέφρας, ποσότητα που δύσκολα θα προκύψει ακόμη και από έναν μεγάλης κλίμακας πυρηνικό πόλεμο στη σημερινή εποχή. Επισημαίνεται, μάλιστα, ότι η ατμόσφαιρα ήταν ήδη επιβαρυμένη από τέφρα το 1816 ύστερα από μια διαδοχική σειρά μεγάλων εκρήξεων ηφαιστείων, με τελευταία εκείνη του ηφαιστείου Mayon στις Φιλιππίνες το 1814.<div><br />Η “Χρονιά χωρίς Καλοκαίρι”<br /><br />Το καλοκαίρι της “Χρονιάς χωρίς Καλοκαίρι” λέγεται ότι ενέπνευσε, με τη ζοφερή του ατμόσφαιρα, τη Μαίρη Σέλεϊ να γράψει το μνημειώδες της έργο “Φρανκεστάιν”. Ωστόσο, οι συνέπειες ήταν πολύ μεγαλύτερες από τις επιδράσεις στις καλλιτεχνικές ευαισθησίες και αναζητήσεις της Σέλεϊ. Συγκεκριμένα, υπήρξε μεγάλο πρόβλημα στη γεωργία διεθνώς, με αποτέλεσμα να προκληθεί λιμός στην Ευρώπη και την Ασία.<br /><br />Όμως, ο κόσμος έμεινε στη θέση του και το 1816 δεν άφησε καν βαθιά σημάδια στην παγκόσμια συλλογική μνήμη. Κάτι τέτοιο, λοιπόν, είναι το πιθανότερο να συμβεί μετά από πυρηνικό πόλεμο μεσαίας ή και μεγάλης κλίμακας στις μέρες μας. Βέβαια, εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπων θα πεθάνουν, αλλά ο κόσμος και ο πολιτισμός με τεράστιες απώλειες θα επιβιώσουν.<br /><br />Στο σημείο αυτό υπενθυμίζουμε ότι τα σημερινά πυρηνικά οπλοστάσια είναι ένα μικρό κλάσμα αυτών που υπήρχαν στον Ψυχρό Πόλεμο, οπότε και η ζημιά που μπορεί να κάνουν στον πλανήτη είναι μικρότερη. Τη μεγάλη συνεισφορά στο φαινόμενο του “πυρηνικού χειμώνα” θα είχαν πυρηνικά πλήγματα σε εφαρμογές Counterforce. Δηλαδή, οι επιθέσεις εναντίον στρατηγικών στρατιωτικών υποδομών του αντιπάλου, πολλές εκ των οποίων είναι υψηλής προστασίας, όπως υπόγεια σιλό εκτόξευσης βαλλιστικών πυραύλων και κέντρα διοίκησης και ελέγχου.<br /><br />Έτσι, τα πυρηνικά όπλα πρέπει να εκραγούν πάνω ή και μέσα στο έδαφος για να προσβάλουν αυτούς τους υπόγειους στόχους. Συνακόλουθα, θα εκτοξεύονταν στην ατμόσφαιρα μεγάλες ποσότητες ραδιενεργής τέφρας. Αντιθέτως, πλήγματα Countervalue, εναντίον πολιτικών υποδομών και κυρίως εναντίον μεγάλων αστικών κέντρων, θα είχαν πολύ μικρότερη εκπομπή τέφρας και ραδιενέργειας στην ατμόσφαιρα, γιατί οι τήξεις θα γίνονταν σε μεγάλο ύψος στην ατμόσφαιρα με σκοπό να “σκουπιστεί” μια όσο το δυνατόν μεγαλύτερη περιοχή.<br /><br />Ο “πυρηνικός χειμώνας”<br /><br />Στην εποχή του Ψυχρού Πολέμου –με εξαίρεση κάποια όπλα, όπως ήταν οι περιβόητοι πύραυλοι μέσου βεληνεκούς (MRBM) Pershing II, τους οποίους έχουμε εξετάσει σε προηγούμενο άρθρο στο SLpress– η ακρίβεια πλήγματος που επετύγχαναν οι βαλλιστικοί πύραυλοι ήταν πολύ μικρή. Έτσι, απαιτείτο η χρήση πολύ ισχυρών πυρηνικών κεφαλών, ισχύος εκατοντάδων κιλοτόνων, για να καταστρέψουν τους υπόγειους στόχους, δεδομένου ότι η έκρηξη μάλλον θα γινόταν σε απόσταση εκατοντάδων μέτρων από το θαμμένο στο έδαφος σιλό ή κέντρο διοίκησης.<br /><br />Σήμερα, όμως, η ακρίβεια πλήγματος έχει βελτιωθεί δραματικά, με αποτέλεσμα να απαιτούνται πολύ μικρότερες πυρηνικές κεφαλές για να προκύψουν παρόμοια αποτελέσματα. Πιθανώς δε να μην χρειάζονται καν πυρηνικά όπλα. Συγκεκριμένα, όπλα που θα μεταφέρουν στον στόχο μεγάλη κινητική ενέργεια, χάρη στην υπερυψηλή τους ταχύτητα, όπως μπορεί να είναι hypersonic οχήματα αερολίσθησης (HGV) –τα έχουμε εξετάσει σε άρθρο στο SLpress– πιθανώς θα είναι σε θέση να καταστρέψουν παρόμοιους στόχους, χωρίς να χρειάζονται πυρηνική γόμωση.<br /><br />Το σενάριο του “πυρηνικού χειμώνα” που θα προκαλούσε ο πυρηνικός πόλεμος, αποτέλεσε τον μεγάλο εφιάλτη της τελευταίας περιόδου του Ψυχρού Πολέμου, από το 1983 που παρουσίασε την σχετική θεωρία ο Carl Sagan. Αναφέρεται μάλιστα ότι ο Μιχαήλ Γκορμπατσόφ είχε τρομοκρατηθεί από αυτό το ενδεχόμενο, γεγονός που τον ώθησε να πάρει τις τολμηρές του αποφάσεις, μαζί με τον Ρόναλντ Ρήγκαν, που οδήγησαν στο τέλος του Ψυχρού Πολέμου, ξεκινώντας από τη διάσκεψη κορυφής στο Ρέικιαβικ, μερικά χρόνια μετά.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

“Η χρονιά χωρίς καλοκαίρι” – Γιατί ο πυρηνικός πόλεμος είναι πιθανότερος σήμερα

Γρίβας Κώστας Για να ξεκινήσουμε μια στοιχειωδώς σοβαρή συζήτηση για το παρόν και το μέλλον της απειλής που συνεπάγονται για την ανθρωπότητα...

Διαβάστε την συνέχεια

Αγιά Σοφιά: Το 3D video της τουρκικής προπαγάνδας για την Άλωση της Πόλης

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/05/1453_tourkiko_binteo_agia_sofia.jpg"><img src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/05/1453_tourkiko_binteo_agia_sofia-696x371.jpg" /></a><br /><br />Με μια τρισδιάσταση αναπαράσταση πάνω από την Αγία Σοφία έκλεισαν χτες Κυριακή (29/5) οι εορτασμοί στην Τουρκία για την 569η επέτειο από την Άλωση της Κωνσταντινούπολης.<br /><br />Σε βίντεο διάρκειας 4 λεπτών απεικονίζεται η ιστορία της κατάληψης της Κωνσταντινούπολης από τις οθωμανικές δυνάμεις του Μωάμεθ Β’, ενώ γίνονται αρκετές αναφορές στον ίδιο τον Πορθητή.<br /><br />«Προχώρησε προς την Κωνσταντινούπολη δίχως να φοβάται με την καρδιά του να φλέγεται για την κατάκτηση. Μαζί με τον ιερό στρατό του ή θα έπεφτε νεκρός, ή θα γινόταν ο Πορθητής. Ύψωσε τη σημαία ακριβώς στη μέση της Πόλης και εξακολουθεί να κυματίζει εδώ και αιώνες.<br /><br />Ήχησε και τον ήχο του μουεζίνη στην Αγία Σοφία. Με την μαγεία σου, με την υπερηφάνεια σου, με το νάζι σου, με τον Κεράτιο σου και τον Μαρμαρά σου, με τον Βόσπορο, με τον στόχο σου την Αγία Σοφία, η οποία είναι η καρδιά του κόσμου και εδώ δεν θα σιωπήσει ποτέ το κάλεσμα του ιμάμη για προσευχή.<br /><br />Η Κωνσταντινούπολη θα υμνείται για πάντα με το όνομα του Πορθητή», επισημαίνεται στο βίντεο.<br /><br />Η Αγία Σοφία αναδεικνύεται σε κεντρικό σύμβολο της τουρκικής κυριαρχίας στο βίντεο: «είναι η καρδιά του κόσμου», αναφέρεται χαρακτηριστικά, «και πάντα θα ακούγεται η φωνή του ιμάμη».<div><br /><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: white; box-sizing: border-box; display: flex; font-family: "Open Sans"; font-size: 16px; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; max-width: 550px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1530973665294274562" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=karvounopoulosp&dnt=true&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3NlbnNpdGl2ZV9tZWRpYV9pbnRlcnN0aXRpYWxfMTM5NjMiOnsiYnVja2V0IjoiaW50ZXJzdGl0aWFsIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd190d2VldF9yZXN1bHRfbWlncmF0aW9uXzEzOTc5Ijp7ImJ1Y2tldCI6InR3ZWV0X3Jlc3VsdCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1530973665294274562&lang=en&origin=https%3A%2F%2Fwww.militaire.gr%2Fagia-sofia-to-3d-video-tis-toyrkikis-propagandas-gia-tin-alosi-tis-polis%2F&sessionId=04d983ebd2737ddc44d1050d7b435e67d78a7207&siteScreenName=karvounopoulosp&theme=light&widgetsVersion=c8fe9736dd6fb%3A1649830956492&width=550px" style="box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 639px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="Twitter Tweet"></iframe></div><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: "Open Sans"; font-size: 16px; line-height: 26px; margin-bottom: 21px; margin-top: 0px; overflow-wrap: break-word;"></p><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: "Open Sans"; font-size: 16px; line-height: 26px; margin-bottom: 21px; margin-top: 0px; overflow-wrap: break-word;">Βίντεο με την κατάκτηση της Πόλης προβλήθηκε και στον Πύργο του Γαλατά.</p><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: white; box-sizing: border-box; display: flex; font-family: "Open Sans"; font-size: 16px; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; max-width: 550px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1530987963907198979" frameborder="0" id="twitter-widget-1" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=karvounopoulosp&dnt=true&embedId=twitter-widget-1&features=eyJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3NlbnNpdGl2ZV9tZWRpYV9pbnRlcnN0aXRpYWxfMTM5NjMiOnsiYnVja2V0IjoiaW50ZXJzdGl0aWFsIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd190d2VldF9yZXN1bHRfbWlncmF0aW9uXzEzOTc5Ijp7ImJ1Y2tldCI6InR3ZWV0X3Jlc3VsdCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1530987963907198979&lang=en&origin=https%3A%2F%2Fwww.militaire.gr%2Fagia-sofia-to-3d-video-tis-toyrkikis-propagandas-gia-tin-alosi-tis-polis%2F&sessionId=04d983ebd2737ddc44d1050d7b435e67d78a7207&siteScreenName=karvounopoulosp&theme=light&widgetsVersion=c8fe9736dd6fb%3A1649830956492&width=550px" style="box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 663px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="Twitter Tweet"></iframe></div><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: "Open Sans"; font-size: 16px; line-height: 26px; margin-bottom: 21px; margin-top: 0px; overflow-wrap: break-word;"></p><div data-google-query-id="CJnZjNeuh_gCFUmwdwodFNkPLQ" data-lazyloaded-by-ocm="" data-oau-code="/75351959,22645609195/militaire.gr/inline3" id="inline3" style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: "Open Sans"; font-size: 16px; margin-bottom: 21px;"><div id="google_ads_iframe_/75351959,22645609195/militaire.gr/inline3_0__container__" style="border: 0pt none; box-sizing: border-box; height: 0px; margin: auto; text-align: center; width: 300px;"></div></div>Εν τω μεταξύ, είχαν προηγηθεί εορτασμοί στο πρώην αεροδρόμιο «Ατατούρκ» της Κωνσταντινούπολης, το οποίο θα μετατραπεί σε εθνικό πάρκο. Εκεί, ήταν ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, με τη σύζυγό του, για να εγκαινιάσει το έργο.<br /><br />Στην ομιλία του, ο Ερντογάν υπογράμμισε ότι η Άλωση της Κωνσταντινούπολης ήταν αποτέλεσμα «ενός ευφυούς σχεδίου, μεγάλης προσπάθειας, σωστών προετοιμασιών, απαράμιλλων θυσιών και αποφασιστικότητας».<br /><br />Ο Τούρκος πρόεδρος επιτέθηκε για άλλη μια φορά στην Ελλάδα και στον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, επαναλαμβάνοντας ότι δεν είναι πια συνομιλητής του.<br /><br />«Διακόψαμε τις Συνεδριάσεις του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας με την Ελλάδα; Το ανακοινώσαμε αυτό; Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει «Ελλάδα, συμμαζέψου». Δεν συμμαζεύτηκες, οπότε καταργήσαμε το Ανώτατο Συμβούλιο συνεργασίας», σημείωσε ο Ερντογάν.<br /><br /><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: white; box-sizing: border-box; display: flex; font-family: "Open Sans"; font-size: 16px; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; max-width: 550px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1531094680493912064" frameborder="0" id="twitter-widget-2" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=karvounopoulosp&dnt=true&embedId=twitter-widget-2&features=eyJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3NlbnNpdGl2ZV9tZWRpYV9pbnRlcnN0aXRpYWxfMTM5NjMiOnsiYnVja2V0IjoiaW50ZXJzdGl0aWFsIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd190d2VldF9yZXN1bHRfbWlncmF0aW9uXzEzOTc5Ijp7ImJ1Y2tldCI6InR3ZWV0X3Jlc3VsdCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1531094680493912064&lang=en&origin=https%3A%2F%2Fwww.militaire.gr%2Fagia-sofia-to-3d-video-tis-toyrkikis-propagandas-gia-tin-alosi-tis-polis%2F&sessionId=04d983ebd2737ddc44d1050d7b435e67d78a7207&siteScreenName=karvounopoulosp&theme=light&widgetsVersion=c8fe9736dd6fb%3A1649830956492&width=550px" style="box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 576px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="Twitter Tweet"></iframe></div><br />Αναφορά στην Αγία Σοφία έκανε, επίσης, το τουρκικό υπουργείο Άμυνας σε ανακοίνωσή του.<br /><br />«Το γεγονός ότι όσοι δήθεν λυπήθηκαν για την Αγία Σοφία δεν αντιτάχθηκαν στην κατεδάφιση των τζαμιών στην Ελλάδα που χρονολογούνται από το 1500, καθένα από τα οποία αποτελεί πολιτιστική κληρονομιά, και μετατράπηκαν σε κινηματογράφους, εκθεσιακούς χώρους, σε καταλύματα και αποθήκες, είναι πολύ σοβαρό για να εξηγηθεί ακόμη και με υποκρισία» ανέφερε το βράδυ της Κυριακής το υπουργείο Άμυνας της Τουρκίας.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Αγιά Σοφιά: Το 3D video της τουρκικής προπαγάνδας για την Άλωση της Πόλης

Με μια τρισδιάσταση αναπαράσταση πάνω από την Αγία Σοφία έκλεισαν χτες Κυριακή (29/5) οι εορτασμοί στην Τουρκία για την 569η επέτειο από την...

Διαβάστε την συνέχεια

Η εικόνα της Ελλάδας στις ΗΠΑ έχει αλλάξει, τα αγκάθια με Τουρκία μένουν.

<img src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2022/05/greece-usa-turkey-790x400.jpg" /><br /><br /><div>ΤΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΕΛΛΙΣ<br />Η Ελλάδα έχει επιστρέψει. Για τους γνωρίζοντες, είναι σαφής η αλλαγή εικόνας και κλίματος στα κέντρα εξουσίας και στους παράγοντες επιρροής της Ουάσιγκτον. Η χώρα προβάλλει σήμερα ως αξιόπιστος εταίρος και αποτελεσματικός σύμμαχος σε μια εύφλεκτη περιοχή, ο οποίος δεν ζητάει μόνο, αλλά και προσφέρει. Που δεν είναι μέρος των προβλημάτων όπως στο παρελθόν, αλλά και των λύσεων.<br /><br />Αυτή είναι η αίσθηση που επικρατεί μεταξύ κυβερνητικών αξιωματούχων, αλλά και στους διαδρόμους του Κογκρέσου, όπου, ως απόρροια και της μεθοδικής δουλειάς της ελληνικής πρεσβείας αλλά και συγκεκριμένων Ελληνοαμερικανών, πολλοί νομοθέτες και οι στενοί συνεργάτες τους –συχνά πιο σημαντικό καθώς αυτοί προετοιμάζουν τις θέσεις, τα ψηφίσματα, τα νομοσχέδια– έχουν διαμορφώσει μια πολύ θετική εικόνα για τη γεωπολιτική αξία και τον περιφερειακό ρόλο της Ελλάδας.<br /><br />Game changers θεωρούνται η συμφωνία των Πρεσπών, που αποκατέστησε τον πρωταγωνιστικό ρόλο της χώρας στα Βαλκάνια, και η τεράστια αναβάθμιση της Αλεξανδρούπολης το τελευταίο διάστημα, που αποτελεί μια νέα γεωστρατηγική πύλη εισόδου για δυνάμεις, αλλά και πηγές ενέργειας προς τα Βαλκάνια και την Ευρώπη γενικότερα. Και αυτό σε μια ιστορική συγκυρία που βρίσκεται σε εξέλιξη ο πόλεμος στην Ουκρανία.<br /><br />Η υλοποίηση της ειλημμένης απόφασης για απεξάρτηση από το ρωσικό αέριο περνάει και από την Ελλάδα. Στερεότυπα και δεδομένα ανατρέπονται και η χώρα μας βρίσκεται – αξιακά, διπλωματικά και γεωγραφικά– στο επίκεντρο των αλλαγών. Οι Αμερικανοί επιδιώκουν σταθερότητα, συνέπεια και προβλεψιμότητα. Είναι εξαιρετικά σημαντικό για μια σοβαρή χώρα, πόσο μάλλον την υπερδύναμη, να χαράζει μακροπρόθεσμα σχέδια.<br /><br /></div><div>Στην Ουάσιγκτον, όπως και σε όλες τις μεγάλες πρωτεύουσες, το βλέμμα δεν είναι στραμμένο μόνο στις κυβερνήσεις, αλλά και σε άλλες πολιτικές δυνάμεις που θα μπορούσαν να ξαναβρεθούν σε θέσεις εξουσίας. Και εδώ θεωρούν πως παρά την αντιπαράθεση στο εσωτερικό, τα δύο μεγαλύτερα κόμματα της αντιπολίτευσης, ακόμη και αν δεν ταυτίζονται πλήρως, κινούνται στην ίδια γραμμή. Και αυτή η αποτίμηση διευκολύνει τη χάραξη μακροπρόθεσμων σχεδιασμών σήμερα. Το επιβεβαιώνει η αναβάθμιση της Σούδας. Υπό αυτό το πρίσμα θα προχωρήσει και η διαδικασία για την προμήθεια των F-35.<br /><br />Η συνεργασία με το Ισραήλ αποτελεί άλλη μία σημαντική παράμετρο που έχει αλλάξει την εικόνα της Ελλάδας. Και εδώ αποτιμάται το στοιχείο της συνέχειας: από τον Παπανδρέου και τον Σαμαρά μέχρι τον Τσίπρα και τον Μητσοτάκη, η Ελλάδα τα τελευταία 12 χρόνια αποδεικνύει στην πράξη ότι έχει κάνει μια μακροπρόθεσμη, ιδεολογικά αποφορτισμένη, στρατηγική επιλογή. Πολύ σημαντική παράμετρος είναι ο ρόλος της ελληνοαμερικανικής κοινότητας. Αρκετοί αμφισβητούν τον βαθμό στον οποίο ανταποκρίνεται απολύτως στην πραγματικότητα. Ωστόσο, λαμβάνεται υπόψη.<br /><br />Επίσης, είναι σαφές ότι, έστω κι αργοπορημένα, η Αθήνα αρχίζει να αντιλαμβάνεται την αυτονομία του Κογκρέσου, την ισχύ και επιρροή της Βουλής και της Γερουσίας στην υιοθέτηση πολιτικών και στην υπερψήφιση νόμων. Στο πλαίσιο αυτό είναι εξαιρετικά θετικό ότι η νέα εικόνα της Ελλάδας δεν έχει κομματικό πρόσημο στις ΗΠΑ. Αποτελεί κοινή διαπίστωση Δημοκρατικών και Ρεπουμπλικανών. Ενδεχόμενη αλλαγή στην κοινοβουλευτική πλειοψηφία στο ένα ή και στα δύο νομοθετικά σώματα δεν «απειλεί» την εδραιωμένη στρατηγική σχέση των δύο χωρών.<br /><br />Μια τελευταία παρατήρηση. Είναι λάθος να βλέπει κανείς την αναβάθμιση της Ελλάδας ως τη μία όψη ενός νομίσματος, όπου η άλλη είναι η υποβάθμιση της Τουρκίας. Αυτό δεν ισχύει. Υπάρχουν τριβές μεταξύ Ουάσιγκτον και Άγκυρας λόγω των S-400, όπως και για τις ενστάσεις στην ένταξη της Φινλανδίας και της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ, αλλά η διαμορφωθείσα εδώ και δεκαετίες στρατηγική αποτίμηση στη γραφειοκρατία του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και του Πενταγώνου –όλο και λιγότερο στα think tanks– παραμένει ότι η Τουρκία διαδραματίζει κομβικό ρόλο στην περιοχή και σε κάθε περίπτωση «δεν πρέπει να χαθεί». Όπως έλεγε πρόσφατα κορυφαίος Αμερικανός διπλωμάτης, «θέλουμε την Τουρκία προσδεδεμένη στη Δύση. Κανείς δεν θέλει, ούτε εσείς ούτε εμείς, να εξελιχθεί σε ένα νέο Πακιστάν».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.kathimerini.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η εικόνα της Ελλάδας στις ΗΠΑ έχει αλλάξει, τα αγκάθια με Τουρκία μένουν.

ΤΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΕΛΛΙΣ Η Ελλάδα έχει επιστρέψει. Για τους γνωρίζοντες, είναι σαφής η αλλαγή εικόνας και κλίματος στα κέντρα εξουσίας και στους ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πόσο ορθολογικό είναι το παραλήρημα Ερντογάν κατά Ελλάδας-Μητσοτάκη;

<img height="400" src="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2022/05/38363b02567d9db639aab60db7814646_AP19295671983740-1-768x480.jpg" width="759" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η Ρωσία του Πούτιν και η Τουρκία του Ερντογάν διανύουν βαθύτατες κρίσεις. Οι ηγεσίες επιδιώκουν να εξαγάγουν τα εσωτερικά αδιέξοδα, εγείροντας κινδύνους για τη διεθνή ασφάλεια.</span></h3><b>ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΡΕΒΕΛΑΚΗΣ*</b><br />Η έκρηξη οργής και οι απαξιωτικοί χαρακτηρισμοί του Ταγίπ Ερντογάν για τον Ελληνα πρωθυπουργό δεν συνιστούν ασφαλώς δείγματα ορθολογισμού. Δεν διευκολύνουν την τουρκική προσπάθεια να βρει μια ισορροπία στη δύσκολη συγκυρία, την οποία έχει διαμορφώσει η ρωσική επίθεση στην Ουκρανία. Αντιθέτως, επιβεβαιώνουν την αρνητική εικόνα της Δύσης για τον Τούρκο πρόεδρο.<br /><br />Είναι φανερό ότι οι παρεμβάσεις του πρωθυπουργού στις Ηνωμένες Πολιτείες άγγιξαν κάποιο ευαίσθητο τουρκικό νεύρο· με αποτέλεσμα μια παρορμητική και έντονα φορτισμένη συναισθηματικά αντίδραση. Στις πολλές αναλογίες ανάμεσα στη Ρωσία του Βλαντιμίρ Πούτιν και στην Τουρκία του Ταγίπ Ερντογάν προστίθεται έτσι και η επιθετική ρητορική έναντι των ομολόγων τους στις δύο γειτονικές χώρες, την Ουκρανία και την Ελλάδα.<br /><br />Για τον Βλαντιμίρ Πούτιν, οι Ουκρανοί εθνικιστές είναι στην πραγματικότητα Ρώσοι προδότες, όργανα του εχθρού, δηλαδή της Δύσης. Η ρωσοουκρανική σύγκρουση είναι, επομένως, στην αντίληψή του, ένας οιονεί εμφύλιος. Σε αυτή την περίπτωση, ο αντίπαλος δεν δικαιούται τον ίδιο σεβασμό με έναν «κανονικό» εχθρό.<br /><br />Για τους Τούρκους, οι Ελληνες, ως σύγχρονη εξέλιξη των Οθωμανών Ρωμιών, αποτελούν, κατ’ αναλογίαν, ένα προδοτικό στοιχείο. Μας καταλογίζουν ότι συμμαχήσαμε με τις δυτικές δυνάμεις κατά τον 19ο αιώνα και τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο για την κατάλυση της κοινής Αυτοκρατορίας.<br /><br />Οσο η Τουρκία, υπό την επίδραση του κεμαλισμού, ήταν στραμμένη προς τις δυτικές αξίες, η εικόνα της ελληνικής «αποστασίας» είχε αμβλυνθεί. Χωρίς να το παραδέχονται, οι κεμαλιστές έβλεπαν στους Ελληνες, έστω και ανταγωνιστικά, την πρωτοπορία στον εκδυτικισμό και στον εκσυγχρονισμό. Στη νεοοθωμανική φάση, όμως, την οποία διανύουμε, το θετικό στοιχείο της μειωμένης φυλετικής εμπάθειας αντισταθμίζεται από το επανακάμπτον αρνητικό στερεότυπο της προδοσίας.<br /><br />Οπως ο Πούτιν καλεί τους Ουκρανούς να διαρρήξουν τους δεσμούς με τη Δύση και να συνδεθούν με τη Ρωσία, έτσι και η Τουρκία απαιτεί από τους Ελληνες να «διαλέγονται» μαζί της, χωρίς την παρεμβολή των δυτικών· χθες της Γαλλίας, σήμερα των Ηνωμένων Πολιτειών. Από την τουρκική σκοπιά, την οποία εκφράζουν πολλοί «μετριοπαθείς» Τούρκοι σχολιαστές, πρόκειται για μια φιλική και μεγαλόθυμη στάση απέναντι στο «απολωλός πρόβατον». Φυσικά, παρακάμπτουν το γεγονός ότι η πρόσκληση αυτή δεν γίνεται στη βάση μιας ισότιμης σχέσης. Συνοδεύεται από απαράδεκτες απαιτήσεις και απειλές, όπως το casus belli.<br /><br />Η Ελλάδα, μολονότι επιθυμεί σχέσεις καλής γειτονίας και πολιτισμική και οικονομική συνεργασία, δεν μπορεί να δεχθεί μια στάση η οποία, χωρίς να το ομολογεί, έχει καταβολές στην οθωμανική ανισότητα ανάμεσα στους χριστιανούς και στους μουσουλμάνους. Απέναντι στη χώρα, η οποία διαθέτει μακρά παράδοση στη χρήση στρατιωτικής βίας urbi et orbi, είναι αναγκασμένη να αναζητεί συμμάχους και εξασφαλίσεις.<br /><br />Ο πρωθυπουργός υπογράμμισε τη χαρτογραφική προσβολή την οποία έχει υποστεί η Ελλάδα με τον τουρκικό χάρτη «Γαλάζια Πατρίδα».<br /><br />Για να το επιτύχει χρησιμοποιεί όλα τα διατιθέμενα ιστορικά, πολιτισμικά και άλλα πλεονεκτήματα, μεταξύ των οποίων και την ελληνοαμερικανική διασπορά. Η ιδιαιτέρως επιτυχής αξιοποίηση όλων αυτών των στοιχείων κατά την επίσκεψη του πρωθυπουργού στην Ουάσιγκτον ήταν φυσικό να ερεθίσει την Τουρκία. Ερμηνεύτηκε και πάλι με βάση τα αντιδυτικά στερεότυπα.<br /><br />Η Ρωσία του Βλαντιμίρ Πούτιν και η Τουρκία του Ταγίπ Ερντογάν διανύουν βαθύτατες κρίσεις. Η οικονομία πάσχει σοβαρά, η πολιτική ζωή έχει ανάγκη από βαθιά ανανέωση. Οι ηγεσίες επιδιώκουν να εξαγάγουν τα εσωτερικά αδιέξοδα, εγείροντας κινδύνους για τη διεθνή ασφάλεια.<br /><br />Η Δύση δεν μπόρεσε ή δεν θέλησε να προβλέψει την ουκρανική κρίση – με τραγικές συνέπειες. Είναι απαραίτητο να προειδοποιηθεί ότι στην Ανατολική Μεσόγειο ελλοχεύει μια ανάλογη κρίση. Και στις δύο περιπτώσεις πρόκειται για το ίδιο φαινόμενο, τον επιθανάτιο ρόγχο δύο αυτοκρατορικών νοσταλγιών. Και στις δύο περιπτώσεις, αναζητείται εξιλαστήριο θύμα, Ουκρανία και Ελλάδα.<br /><br />Με προσεκτικό αλλά σαφή τρόπο ο πρωθυπουργός έδειξε τις αναλογίες και κάλεσε σε εγρήγορση. Η τουρκική αντίδραση ήταν η αναμενόμενη – επιβεβαίωσε τις προειδοποιήσεις του πρωθυπουργού.<br /><br />Οι συμπεριφορές των δύο νεο-αυτοκρατορικών συγκροτημάτων δείχνουν ότι έχουμε αλλάξει εποχή. Οι σχέσεις καθορίζονται λιγότερο από τον ορθολογικό υπολογισμό των οικονομικών και άλλων συμφερόντων και περισσότερο από ιστορικο-γεωγραφικές αναπαραστάσεις. Σε αυτές τις συγκρούσεις αντιφατικών μύθων εντάσσονται και οι «μάχες των χαρτών». Ο πρωθυπουργός υπογράμμισε τη χαρτογραφική προσβολή την οποία έχει υποστεί η Ελλάδα με τον τουρκικό χάρτη «Γαλάζια Πατρίδα». Είναι ίσως η αρχή. Η εξωτερική μας πολιτική πρέπει να εξοπλιστεί με τα απαραίτητα εργαλεία για το είδος των συμβολικών συγκρούσεων οι οποίες μαίνονται γύρω από τη ρωσοουκρανική αντιπαράθεση.<br /><br />Οι ειδικοί των διεθνών σχέσεων, διεθνολόγοι, νομικοί και διπλωμάτες, αντιμετωπίζουν τις αντιπαραθέσεις και τις συγκρούσεις μέσα από το πρίσμα του ορθολογισμού. Για να ανταποκριθούμε στις τρέχουσες αντιορθολογικές συνθήκες, χρειάζεται να διευρυνθεί η οπτική και στους τομείς των αναπαραστάσεων.<div><br /></div><div><b><i>* O κ. Γιώργος Πρεβελάκης είναι ομότιμος καθηγητής Γεωπολιτικής στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης (Paris 1), μόνιμος αντιπρόσωπος της Ελλάδας στον ΟΟΣΑ.</i></b><div><br /></div><div><a href="https://www.kathimerini.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div></div>

Πόσο ορθολογικό είναι το παραλήρημα Ερντογάν κατά Ελλάδας-Μητσοτάκη;

Η Ρωσία του Πούτιν και η Τουρκία του Ερντογάν διανύουν βαθύτατες κρίσεις. Οι ηγεσίες επιδιώκουν να εξαγάγουν τα εσωτερικά αδιέξοδα, εγείροντ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γεωπολιτική αερίου: Ο Eastmed επιστρέφει στο τραπέζι αλλά οι Ισραηλινοί μπάζουν την Τουρκία στο παιχνίδι

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2022-05/eastmed_0.jpg?itok=WarW9Poy" width="792" /><br /><br /><b>Ιωάννης Χάρχαρης</b><br />Ο Πούτιν δεν δίστασε να μειώσει το φυσικό αέριο προς την Πολωνία και τη Βουλγαρία επειδή δεν πληρώνουν σε ρούβλια<br /><br />ΗΕΕ έχει αποκαλύψει την απερίσκεπτη και διαρθρωτική ενεργειακή της εξάρτηση από τη Ρωσία. Ανεπάρκεια, που ο Πούτιν εκμεταλλεύεται κατά βούληση, ενώ οι Ευρωπαίοι χρηματοδοτούν τον πόλεμό του. Υπάρχουν ήδη περισσότερα από 20 δισεκατομμύρια ευρώ που έχει «τσεπώσει» ο Πούτιν από την εισβολή στην Ουκρανία. <br /><br />Μια στρατηγική που του επιτρέπει να παρακάμψει τις οικονομικές κυρώσεις και να προωθήσετε τις απειλές του. Και εναπόκειται στην ΕΕ να επανασχεδιάσει τον ευρωπαϊκό ενεργειακό χάρτη.<br /><br />Η ταχεία άνοδος των τιμών του πετρελαίου και του φυσικού αερίου, αλλάζει το τοπίο για τους κορυφαίους ενεργειακούς σταθμούς παραγωγής ενέργειας της Αφρικής. Ωστόσο, σε πολιτικό επίπεδο, όπως στην επιθυμία της Ευρώπης να τερματίσει την εξάρτησή της από τους ρωσικούς υδρογονάνθρακες, βρίσκεται πραγματικά η οικονομική ευκαιρία της Αφρικής.<br /><br />Χώρες στην Αφρική, ιδιαίτερα στο δυτικό τμήμα της ηπείρου, όπως η Νιγηρία, η Αγκόλα και η Σενεγάλη, προσφέρουν σε μεγάλο βαθμό αναξιοποίητες δυνατότητες για LNG. Αυτό εγείρει το ερώτημα εάν, οι αφρικανικές χώρες έχουν την απαιτούμενη ικανότητα να ανταποκριθούν στις ευρωπαϊκές ενεργειακές απαιτήσεις.<br /><br />Προς το παρόν, η Νορβηγία και η Ολλανδία έχουν αυξήσει στο μέγιστο την ικανότητα παροχής αερίου για την Ευρώπη. Και το Αζερμπαϊτζάν, έχει αρχίσει να το προμηθεύει μέσω του Trans Adriatic Pipeline (TAP) στην Ιταλία, την Ελλάδα και τη Βουλγαρία, μεταξύ άλλων. Ο TAP συνδέεται με το τμήμα του αγωγού φυσικού αερίου Trans-Caspian, ο οποίος μεταφέρει φυσικό αέριο από το Τουρκμενιστάν και το Καζακστάν, και με τον αγωγό φυσικού αερίου Trans-Adriatic. Μια αποφασιστική οδός για τη μείωση της ευρωπαϊκής εξάρτησης από τον Πούτιν.<br /><br />Μια άλλη εναλλακτική λύση, ανεπαρκής και αναξιόπιστη, θα ήταν η Αλγερία, η οποία μόλις υποδέχθηκε τον Λαβρόφ στη μέση του πολέμου με την Ουκρανία ως ευγνωμοσύνη για την άνευ όρων πίστη της στη Ρωσία. Η Αλγερία, μια χώρα που διοικείται από έναν φιλοϊρανικό στρατό, προικισμένη με ένα εξαντλημένο πολιτικό σύστημα, οικονομικά κλειστή, κοινωνικά ασταθής και με υψηλό κίνδυνο ασφάλειας, δεν μπορεί να εκμεταλλευτεί αυτή την κρίση για να βγει από την αυτοκαταστροφική της δυναμική. <br /><br />Σύμφωνα με το atalayar, ένας άλλος αγωγός φυσικού αερίου, ο Eastmed, που υποτίθεται ότι θα συνέδεε τα κοιτάσματα φυσικού αερίου στην ανοιχτή θάλασσα, μπροστά από το Ισραήλ και την Κύπρο, με την Ελλάδα και την Ευρώπη, επιστρέφει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Με τη σειρά τους, το Ισραήλ και η Αίγυπτος είχαν ήδη συμφωνήσει το 2019 να κατασκευάσουν έναν αγωγό θαλάσσιου φυσικού αερίου, από το κοίτασμα φυσικού αερίου Λεβιάθαν σε εγκαταστάσεις υγροποίησης στην Αίγυπτο με σκοπό την αύξηση των εξαγωγών στην Ευρώπη.<br /><br />Η άρση της στήριξης των ΗΠΑ προς τον East-Med , είχε διαφανεί νωρίτερα, λόγω της ενεργειακής ώσμωσης Αιγύπτου-Ιορδανίας-Λιβάνου και Αιγύπτου-Ισραήλ, την οποία πατρονάρουν οι ΗΠΑ.<div><br />Με αυτόν τον τρόπο οι ΗΠΑ αποβλέπουν στην ενεργειακή στήριξη του Λιβάνου, στην έκπτωση της επιρροής της σιιτικής οργάνωσης Hesbolah στη χώρα, η οποία είναι εκπρόσωπος του Ιράν στην περιοχή και στην βελτίωση των σχέσεων Λιβάνου-Ισραήλ, η οποία θα οδηγήσει και σε συμφωνία για οριοθέτηση των ΑΟΖ των δύο χωρών.<br /><br />Επιδιώκουν έτσι, το Ισραήλ να πάψει να απειλείται σε περίπτωση πολέμου με το Ιράν και από την κατεύθυνση του Λιβάνου μέσω της Χεζμπολάχ.<br /><br />Ο αγωγός East-Med εφόσον κατασκευαζόταν, θα έλυνε σε σημαντικό βαθμό το ενεργειακό πρόβλημα της ΕΕ, ανεξαρτητοποιώντας της ενεργειακά από την Ρωσία ,αλλά και από το υγροποιημένο αέριο το οποίο με πλοία μέσω λιμανιών θα την εφοδίαζαν Αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρείες, είτε από την Αίγυπτο η οποία δεν ανήκει στην ΕΕ, είτε από αυτές τις ίδιες τις ΗΠΑ, όπως έπραξαν πρόσφατα .<br /><br />Οι ΗΠΑ δεν θέλουν όπως και η Ρωσία μια ανεξάρτητη ενεργειακά ΕΕ και αυτός είναι ο βασικότερος ίσως λόγος απόσυρσης της στήριξης τους στον East-Med, με δεύτερο λόγο την μη διασάλευση της ειρήνης σε βάρος του Ισραήλ και την δημιουργία οικονομικής δέσμευσης του με χώρες της περιοχής που μέχρι πρότινος είχε εχθρικές σχέσεις, όπως ο Λίβανος και τρίτο λόγο να μην έχει να αντιμετωπίσει η Ουάσιγκτον θερμή σύγκρουση Τουρκίας -Ελλάδας-Κύπρου στη ΝΑ Μεσόγειο, λόγω της κατασκευής του υπόψιν αγωγού, την ώρα μάλιστα που οι ΗΠΑ βρίσκονται σε βαθιά σύγκρουση με τη Ρωσία και τα μάτια τους είναι στραμμένα προς την Κίνα.<br /><br />Είναι καιρός να λυθεί το ευρωπαϊκό ενεργειακό δίλημμα που οδήγησε τη Μέρκελ να αντιταχθεί στην είσοδο της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ για να χτίσει, (παρά τις προειδοποιήσεις από τις ΗΠΑ και τις χώρες της Βαλτικής), το NordStream2, που είναι πλέον ανενεργό. Με αυτό, ο Πούτιν επέκτεινε την ηγεμονία και τον έλεγχό του στη Γερμανία, ενώ η Πολωνία, η Λιθουανία, η Λετονία και η Εσθονία είχαν επενδύσει σε ενεργειακά έργα μακριά από τη Ρωσία, ακριβώς για τη γεωπολιτική τους ασφάλεια.<br /><br />Η ΕΕ θα πρέπει να αποσυνδεθεί επιλέγοντας νέους εναλλακτικούς αγωγούς φυσικού αερίου, για ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, για τη θερμομόνωση κτιρίων, για τον περιορισμό του φυσικού αερίου μετατρέποντας την ιβηρική εξαίρεση σε οδηγία, επιπλέον, όπως εξήγησε ο Ντράγκι , να δημιουργήσουν ένα καρτέλ αγοραστών για να αποκτήσουν διαπραγματευτική δύναμη έναντι των πωλητών.<br /><br />Εάν η Γερμανία σκοπεύει να βγει εκτός σύνδεσης το 2024 για να αποφύγει μια οικονομική κρίση, μια τέτοια κρίση είναι ήδη εδώ, που αναμένεται από τις αγορές. Όλα τα οικονομικά μεγέθη διαταράσσονται από τον ενεργειακό πληθωρισμό. Το ΑΕΠ συρρικνώνεται καθώς οι δημόσιες δαπάνες αυξάνονται, όπως επίσης το χάος στην κατανομή του εισοδήματος μέσω των μισθών και η ανατίμηση των συντάξεων σε ΔΤΚ μέσω της στέγης.<br /><br />Η Ρωσία και η Αλγερία θα εκμεταλλευτούν τον χειμώνα, που είναι προ των πυλών, για να αυξήσουν τον εκβιαστικό τους καταναγκασμό.<br />Θα μπορούσε η αποσύνδεση να μειώσει την τιμή του φυσικού αερίου;<br /><br />Ισραηλινός ειδικός Yanarocak: Η Τουρκία πρέπει να συμπεριληφθεί στο παιχνίδι<br /><br />Στο μεταξύ εντύπωση προκαλεί ο Ισραηλινός ειδικός Hay Eytan Cohen Yanarocak δηλώνοντας ότι όλοι γνωρίζουν ότι το έργο East Med δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί χωρίς τη συνεργασία της Τουρκίας. Συγκεκριμέναείπε, «η Τουρκία πρέπει να συμπεριληφθεί στο παιχνίδι».<br /><br />Ο Hay Eytan Cohen Yanarocak, Τούρκος Ειδικός στο Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ, έκανε σημαντικές αξιολογήσεις στον ελληνικό Τύπο σχετικά με την ένταξη της Φινλανδίας και της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ μετά τον πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας και την ενεργειακή συνεργασία στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Σύμφωνα με τα νέα της εφημερίδας Star εκφράζοντας ότι η Τουρκία διατηρεί καλές σχέσεις τόσο με το Κίεβο όσο και με τη Μόσχα, ο Ισραηλινός ειδικός είπε ότι ο πόλεμος δεν θα βλάψει τις σχέσεις μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας, αλλά ότι η Τουρκία αισθάνεται άβολα με τον πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας.<br /><br />Σημειώνοντας ότι όλοι γνωρίζουν ότι το έργο East Med δεν μπορεί να υλοποιηθεί χωρίς τη συνεργασία της Τουρκίας, ο ισραηλινός εμπειρογνώμονας είπε: "Ο αγωγός σχεδιάστηκε για να μεταφέρει φυσικό αέριο από την Κύπρο και το Ισραήλ στην Ελλάδα. Φαίνεται όμως ότι η Τουρκία πρέπει να συμπεριληφθεί στο παιχνίδι. Η Ανατολική Μεσόγειος μπορεί να ενώσει αυτές τις χώρες αντί να τις διχάσει.Από αυτή την άποψη, η ελληνοκυπριακή πλευρά, το Ισραήλ, η Ελλάδα, η Τουρκία και η Αίγυπτος θα πρέπει να συνεργαστούν και να εκδώσουν κοινές άδειες για την εκμετάλλευση του φυσικού πλούτου της Ανατολικής Μεσογείου σε ξένες εταιρείες. "</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Γεωπολιτική αερίου: Ο Eastmed επιστρέφει στο τραπέζι αλλά οι Ισραηλινοί μπάζουν την Τουρκία στο παιχνίδι

Ιωάννης Χάρχαρης Ο Πούτιν δεν δίστασε να μειώσει το φυσικό αέριο προς την Πολωνία και τη Βουλγαρία επειδή δεν πληρώνουν σε ρούβλια ΗΕΕ έχει ...

Διαβάστε την συνέχεια

Χωρίς πυραυλικά συστήματα δεν υπάρχει άμυνα στα νησιά.

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/05/aposa5.jpg" width="819" /><br /><br /><b>Μαρτζούκος Βασίλης</b><br />Η επεκτατική πολιτική της Τουρκίας είναι δεδομένη, διαχρονική, κυνική και “αντάξια” του ιστορικού παρελθόντος της. Εκδηλώνεται με επίσημες πολιτικές δηλώσεις, απειλές, εκβιασμούς, με συντήρηση εντάσεως, με υβριδικές επιθετικές μεθόδους (π.χ. παράνομη μετανάστευση, αλιεία και έρευνα υδρογονανθράκων), με τεράστια εξοπλιστικά προγράμματα, με κλιμάκωση των προκλήσεων σε Ελλάδα και Κύπρο. Γι’ αυτό και προσπαθεί να αποδυναμώσει την άμυνα στα νησιά.<br /><br />Τα πλέον επίσημα πολιτικά χείλη της Τουρκίας δηλώνουν ότι παραμένουν αμετακίνητοι στο casus belli, την “Γαλάζια Πατρίδα”, τις “Γκρίζες Ζώνες” που κυμαίνονται εκάστοτε από 18 έως και 152 νησιά, το σύνολο των μονομερών διεκδικήσεων και στα “δύο κυρίαρχα κράτη” στην Κύπρο. Την διαχρονική εμμονή τους με την αποστρατικοποίηση των νήσων του ανατολικού Αιγαίου συνδέουν πλέον ευθέως και επισήμως με την ελληνική κυριαρχία επ’ αυτών. Σε μία εποχή ιδιαίτερα ευαίσθητη σε θέματα κυριαρχίας και αναθεωρητισμού, λόγω της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, η Δύση δεν αντιδρά ανάλογα στην περίπτωση της Τουρκίας (ακόμη και οι δυτικές χώρες που έχουν υπογράψει αμυντική Συμφωνία με την Ελλάδα).<br /><br />Υπάρχουν ασφαλώς ισχυρές ελληνικές απαντήσεις σε ό,τι αφορά την αποστρατικοποίηση των νήσων του ανατολικού Αιγαίου (νομικό καθεστώς Αιγαίου βάσει Συνθηκών Λωζάνης, Μοντρέ, Παρισίων και κυρίως οι προβλέψεις της Χάρτας των Ηνωμένων Εθνών περί αυτοάμυνας). Σε επιχειρησιακό επίπεδο ουδείς εχέφρων διανοείται ότι η Ελλάς είναι σε θέση και βούλεται να επιχειρήσει εισβολή στην σημερινή Τουρκία, με ορμητήριο τις νήσους.<br /><br />Οι στρατιωτικές δυνάμεις επί των νήσων αποβλέπουν στην άμυνα αυτών, βάσει της τουρκικής επιθετικής πολιτικής, αλλά και της υπαρκτής στρατιωτικής απειλής της 4ης τουρκικής Στρατιάς στα παράλια της Μικράς Ασίας, των ισχυρών αποβατικών δυνάμεων αναπτυγμένων λίγα μόλις μίλια από τα ελληνικά νησιά και των ισχυρών αεροπορικών δυνάμεων που είναι δυνατόν να αναπτυχθούν σε ελάχιστο χρόνο στα δυτικά τουρκικά αεροδρόμια.<br /><br />Ο αριθμός στρατιωτικού προσωπικού, καθώς και η ποσότητα και ποιότητα των στρατιωτικών μέσων, συστημάτων και όπλων επί των νήσων συναρτάται ευθέως με τις στρατιωτικές δυνατότητες του απειλούντος. Η Τουρκία δύναται να διατηρεί σαφή τακτική εικόνα καταστάσεως μέσω πληροφοριών (σε πραγματικό χρόνο) δορυφορικών, εναερίων, θαλασσίων και επάκτιων συστημάτων και μέσων.<br /><br />Επιπλέον διαθέτει πυροβολικό με “έξυπνα” πυρομαχικά, “περιφερόμενα” πυρομαχικά, “έξυπνες” βόμβες, καθώς και κατευθυνόμενα βλήματα, ρουκέτες (από εκτοξευτές εδάφους ή επί οχημάτων ή και από πλοία ή αεροσκάφη επανδρωμένα ή μη) υψηλής ακρίβειας και εμβέλειας δεκάδων ή και εκατοντάδων χιλιομέτρων. Με τα μέσα αυτά είναι δυνατή η ακριβής προσβολή των νήσων από μεγάλες αποστάσεις. Κατά συνέπεια, απαιτείται δυνατότητα εξουδετερώσεως των συστημάτων και των όπλων αυτών, για λόγους αυτοάμυνας.<br /><a href="https://slpress.gr/ethnika/ola-gia-ola-paei-na-ta-paixei-o-erntogan/"> </a><br /><div>Πυραυλικά συστήματα<br /><br />Μη επαρκείς δυνάμεις και όπλα βραχείας μόνο εμβέλειας επί των νήσων προσφέρουν καθοριστικό πλεονέκτημα στον αντίπαλο. Αυτό θα πρέπει να το κατανοήσουν επαρκώς όσοι «σύμμαχοι» και εγχώριοι κατευνάζοντες “ψελλίζουν” απόψεις τύπου “αφαίρεση από τα νησιά μόνο των επιθετικών όπλων”. Δεν υπάρχουν “επιθετικά” όπλα επί των νήσων αφού την άποψη περί ελληνικής “εισβολής” στην Τουρκία από τις νήσους του ανατολικού Αιγαίου είναι δυνατόν να υποστηρίζουν μόνο προβοκάτορες και δόλιοι ή αφελείς.<br /><br />Εν μέσω κομματικών συνεδρίων, δημοσκοπήσεων και επικειμένων εκλογών, εκφράζεται από Έλληνες βουλευτές όλο και περισσότερο η άποψη ότι η χώρα μας σύρεται σε αχρείαστη κούρσα εξοπλισμών. Με δεδομένες τις τουρκικές προθέσεις και δυνατότητες, η “άσκοπη αυτή κούρσα εξοπλισμών” συμπεριλαμβάνει άραγε την προσπάθεια αντικαταστάσεως εννέα φρεγατών άνω των 40 ετών ή 10 πυραυλακάτων και έξι υποβρύχια 50 ετών. Επίσης, την απόκτηση συγχρόνων τορπιλών και αντιμέτρων για νέα υποβρύχια τα οποία έχουν ενταχθεί στον Στόλο εδώ και μία δεκαετία, το follow on support για αεροσκάφη που μέχρι πρότινος είχαν καθηλωθεί (ελλείψει υποστηρίξεως), για την βασική συντήρηση και αναβάθμιση του υφισταμένου υλικού του Στρατού Ξηράς;<br /><br />Οι πολιτικοί αυτοί εκπρόσωποί μας εγγυώνται την άμυνα και την ασφάλεια του Ελληνισμού, μετά από 20 έτη ουσιαστικής εγκαταλείψεως των Ενόπλων Δυνάμεων ή το ρισκάρουν; Έχουν κάποια πληροφόρηση που εγγυάται ότι δεν θα απειληθούν ζωτικά εθνικά συμφέροντα ή ότι θα μας προστατεύσουν άμεσα οι σύμμαχοι; Εάν ικανοποιούνται με την ιδέα ότι πληθώρα τουρκικών όπλων θα βάλλεται κατά μαχίμων πλοίων μας πέραν των 100 χλμ ενώ αυτά δύνανται να αναχαιτίζουν εναερίους στόχους έως τα 15 χλμ, θα πρέπει να το γνωρίζει το προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων και οι οικογένειές τους.</div><div><br />Άμυνα στα νησιά<br /><br />Εάν τίποτε από αυτά δεν συμβαίνει τότε οι πολιτικοί αυτοί απλώς λαϊκίζουν επί εθνικών θεμάτων, αντί να μεθοδεύουν μία διακομματική στρατηγική εξοπλισμών 20ετίας και μία υγιή και συνεπή επένδυση στην αμυντική βιομηχανία. Δεν τίθεται ούτε προς συζήτηση η αδιανόητη εκδοχή του “αποχαρακτηρισμού” κάποιων ζωτικών συμφερόντων, προκειμένου να διασφαλισθεί δήθεν η περιβόητη ειρήνη μέσω του δόγματος “ταΐστε το θηρίο πριν θυμώσει”, προς το οποίο μας κατευθύνει σειρά στρατευμένων κονδυλοφόρων.<br /><br />Από την εποχή του Θουκυδίδου, η στρατιωτική ανισορροπία δημιουργεί αστάθεια και οδηγεί τον ισχυρό σε πειθαναγκασμό και τον αδύναμο σε κατευνασμό, με τελικό αποτέλεσμα είτε τον πόλεμο με προδιαγεγραμμένο αποτέλεσμα είτε την αναίμακτη σταδιακή νίκη του ισχυρού και την δορυφοροποίηση του αδυνάμου. Η υποτίμηση του στρατιωτικού εξοπλισμού διαιωνίζει τον φαύλο αυτόν κύκλο. Η κοινή γνώμη πρέπει να κατανοήσει ότι το δίλημμα “βούτυρο ή κανόνια” είναι ψευδές αφού ομοειδή κράτη με ισχυρή αμυντική βιομηχανία και Ένοπλες Δυνάμεις (π.χ. Ολλανδία, Σουηδία, Νορβηγία, Φινλανδία, Ισραήλ κ.λπ.), κάθε άλλο παρά στερούνται κοινωνικών παροχών.<br /><br />Η βασική διαφορά έγκειται ότι τα κράτη αυτά δεν βρίθουν λαϊκιστών, η έρευνα και καινοτομία των ΑΕΙ τους συνδέεται με τις απαιτήσεις της αγοράς και ιδιαίτερα μάλιστα της αμυντικής βιομηχανίας, δίχως οι ερευνητές καθηγητές να χαρακτηρίζονται «δολοφόνοι» και δίχως να διοργανώνονται πορείες κατά της επιστημονικής έρευνας «για μπάτσους και στρατό». Δυστυχώς τα βαρίδια αυτά επιβραδύνουν βάναυσα τον ελληνικό βηματισμό όταν τα υπόλοιπα κράτη τρέχουν.<br /><br />Οι ενεργοί Έλληνες πολίτες δύνανται και οφείλουν να στηρίξουν την ασφάλεια, την άμυνα και την ευημερία τους. Στις δημοκρατίες οι θορυβώδεις μειοψηφίες εκφράζονται, αλλά δεν κυβερνούν. Η χώρας μας διαθέτει όλες τις αναπτυξιακές προϋποθέσεις υπό τον όρο ότι η κοινή γνώμη θα υιοθετεί ενεργά τις εκάστοτε πολιτικές πρωτοβουλίες, οι οποίες θα απομονώνουν κάθε σχετικό ανασταλτικό παράγοντα.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Χωρίς πυραυλικά συστήματα δεν υπάρχει άμυνα στα νησιά.

Μαρτζούκος Βασίλης Η επεκτατική πολιτική της Τουρκίας είναι δεδομένη, διαχρονική, κυνική και “αντάξια” του ιστορικού παρελθόντος της. Εκδηλώ...

Διαβάστε την συνέχεια

Όταν για χάρη των ΗΠΑ η Αθήνα πυροβολεί την ελληνική Ναυτιλία!

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/05/tanker-iran.jpg" width="830" /><br /><br />Το επεισόδιο της κατάληψης από τους Ιρανούς Φρουρούς της Επανάστασης δύο ελληνικής σημαίας και ελληνόκτητων δεξαμενόπλοιων στον Περσικό Κόλπο έχει την στιφή γεύση μιας ακόμη “επιτυχίας” της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. Η Αθήνα κατάφερε να θέσει στο στόχαστρο όχι μόνον του Ιράν αλλά και της Ρωσίας τον πιο προσοδοφόρο, αλλά και πλέον εύθραυστο τομέα της ελληνικής οικονομίας την ελληνική Ναυτιλία.<br /><br />Πόσο ιρανικό πετρέλαιο διέρχεται από το Αιγαίο; Απειροελάχιστο! Πόσα ελληνικής σημαίας ή απλώς ελληνόκτητα εμπορικά σκάφη κάθε είδους διέρχονται από τον Περσικό και τα στενά του Ορμούζ; Εκατοντάδες κάθε βδομάδα. Ιδού συνεπώς η διορατικότητα και η οξυδέρκεια των υπευθύνων (πρωτίστως πολιτικών αλλά όχι μόνον) για την χάραξη και εφαρμογή της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής!<br /><br />Εφ’ όσον πρέπει να ανήκομεν στην σωστή πλευρά της Ιστορίας, όπως δήλωσε πρόσφατα ο πρωθυπουργός, τότε και ο πρωτοδίκης Χαλκίδος εκεί οφείλει να ευρίσκεται κι αυτός! Ως εκ τούτου, έσπευσε να ικανοποιήσει την παραγγελία Αμερικανού εισαγγελέα για κατάσχεση φορτίου πετρελαίου ιδιοκτησίας της Εθνικής Εταιρείας Πετρελαίου του Ιράν (NIOC). Το αίτημα διαβίβασε στο υπουργείο Δικαιοσύνης η Αμερικανική Πρεσβεία στην Αθήνα.<br /><br />Το εν λόγω φορτίο βρισκόταν στο λιμάνι της Καρύστου μέσα σε ρωσικό δεξαμενόπλοιο που είχε σταματήσει το Ελληνική Λιμενικό στα τέλη Μαρτίου. Όταν στις 20 Μαΐου διευκρινίσθηκε ότι το δεξαμενόπλοιο ανήκε τελικώς σε ρωσική εταιρεία που δεν περιλαμβάνεται σε κανένα κατάλογο κυρώσεων, τότε οι Αμερικανοί παρενέβησαν ευθέως, ζητώντας την κατάσχεση του φορτίου. Επικαλέστηκαν ως επιχείρημα ότι τα έσοδα από την πώλησή του στη Ρωσία θα χρηματοδοτούσαν τρομοκρατικές ενέργειες. Και ο πρωτοδίκης Χαλκίδος διέταξε την μεταφόρτωση του ιρανικής προελεύσεως και ιδιοκτησίας πετρελαίου σε άλλο, αμερικανικών συμφερόντων, δεξαμενόπλοιο. Κοινώς το κατέσχεσε για λογαριασμό τρίτου!<div><br />Στάση προτεκτοράτου<br /><br />Είναι η Ελλάδα χώρος όπου αυτομάτως ισχύει η αμερικανική νομοθεσία, όπως π.χ. είναι το Πουέρτο Ρίκο; Προφανώς όχι. Συνεπώς, μήπως δεχθήκαμε άνευ αποδείξεων τις (βάσιμες ή μη) υποψίες του Αμερικανού εισαγγελέα για χρηματοδότηση τρομοκρατίας από την πώληση του συγκεκριμένου φορτίου; Ή μήπως έπεισαν σχετικώς τον πρωτοδίκη Χαλκίδας κάποια παρασχεθέντα τεκμήρια των αμερικανικών διωκτικών αρχών; Θα το μάθουμε μόνον από την ανάγνωση της δημόσιας –κομβικής για το καθεστώς μας ως χώρας έναντι των ΗΠΑ– απόφασης του πρωτοδίκη Χαλκίδας!<br /><br />Η ελληνοαμερικανική συμφωνία δικαστικής συνδρομής απαιτεί να κρίνεται το σύννομο του κάθε αμερικανικού ή ελληνικού αιτήματος επί τη βάσει της οικείας νομοθεσίας. Αυτό διότι η Συμφωνία θεωρεί την Ελλάδα και τις ΗΠΑ ανεξάρτητες χώρες. Αντιθέτως, στο Πουέρτο Ρίκο οι παραγγελίες των ανά τις ΗΠΑ εισαγγελέων εκτελούνται αυτομάτως, δίχως να σταθμίζεται οτιδήποτε. Διότι το Πουέρτο Ρίκο είναι προτεκτοράτο των ΗΠΑ. Η υπερήφανη Ελλάς;<br /><br />Το Ιράν ζει από την πώληση του πετρελαίου του. Οι εν ισχύει αλλεπάλληλες αμερικανικές κυρώσεις (λόγω παραβίασης ανθρωπίνων δικαιωμάτων, λόγω υπόθαλψης τρομοκρατίας, λόγω πυρηνικού προγράμματος κ.ο.κ) έχουν περιορίσει δραστικά τις νόμιμες αγορές για το ιρανικό πετρέλαιο. Εξαιρούνται των κυρώσεων και αγοράζουν ιρανικό πετρέλαιο η Κίνα, η Ρωσία, η Ινδία και μέχρις ορισμένων ποσοτήτων η Ιαπωνία, η Κορέα, η Ινδονησία κ.α. Προς τα εκεί διακινούνται δεκάδες φορτία ιρανικού πετρελαίου ημερησίως.</div><div><br />Βαριά τα επίχειρα<br /><br />Περιέργως, ο Αμερικανός εισαγγελέας δεν επέλεξε την κατάσχεση ενός εξ αυτών των φορτίων, πράγμα πανεύκολο στην ανοιχτή θάλασσα για μια θαλασσοκράτειρα όπως οι ΗΠΑ. Επέλεξε αντιθέτως την Ελλάδα και δη τη γραφική Κάρυστο. Ίσως διότι η Ελλάς, σε αντίθεση με την ανοιχτή θάλασσα, είναι δεδομένα και αδιάλειπτα ταγμένη στη σωστή πλευρά της Ιστορίας, στάση η οποία επ’ ουδενί μπορεί να συγχέεται με την εθελοδουλία!<br /><br />Τί κι αν ζημιώνεται η ελληνική ναυτιλία; Σήμερα δύο, αύριο τέσσερα ελληνικά πλοία ίσως ελεγχθούν για παραβιάσεις της διεθνούς ναυσιπλοΐας έξω από τις ακτές του Ιράν. Θα υπερασπίσουν αυτά τα ελληνικά πλοία οι ναυτικές μονάδες των ΗΠΑ που μονίμως περιπολούν στην περιοχή; Θα έρθουν οι ΗΠΑ σε ένοπλη αντιδικία με το Ιράν χάριν της Ελλάδος και του Διεθνούς Δικαίου; Την ίδια στιγμή, που ακριβώς οι ίδιες ΗΠΑ επιχειρούν στη Βιέννη να επανέλθουν στη Συμφωνία για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν (JCPOA) και να άρουν την συντριπτική πλειονότητα των εις βάρος του κυρώσεων; Η ζωή θα δείξει, κατά Χαρίλαο Φλωράκη…<br /><br />Στο μεταξύ θα ακριβύνουν τα ασφάλιστρα για ελληνικής σημαίας ή ιδιοκτησίας πλοία στον Περσικό. Ας πληρώσουν επιτέλους κι αυτοί οι εφοπλιστές, γιατί, εάν δεν το έχουν αντιληφθεί στο Μέγαρο Μαξίμου, οι θέσεις στη σωστή πλευρά της Ιστορίας κοστίζουν! Αυτό, όμως, ο πρωθυπουργός πρέπει να το εξηγήσει στους φίλους του εφοπλιστές…</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Όταν για χάρη των ΗΠΑ η Αθήνα πυροβολεί την ελληνική Ναυτιλία!

Το επεισόδιο της κατάληψης από τους Ιρανούς Φρουρούς της Επανάστασης δύο ελληνικής σημαίας και ελληνόκτητων δεξαμενόπλοιων στον Περσικό Κόλπ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Το κόμπλεξ του Ερντογάν και των Τούρκων με τη Συνθήκη των Σεβρών».

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="462" src="https://www.youtube.com/embed/ZO79gO9ueQc" width="786" youtube-src-id="ZO79gO9ueQc"></iframe></div><div><br /></div>Ο <b>Γ.Κυμιωνής </b>μιλά στον <b>Π.Κορωναίο</b><br />Δεν περνά σχεδόν καμία ημέρα στην Τουρκία του Ερντογάν, που κάποιο μέλος της κυβέρνησης να μην κάνει δήλωση με αναφορά στη Συνθήκη των Σεβρών. Πρόκειται για μια μορφή πολιτικής παράνοιας με αναλυτές να κάνουν λόγο για «Σύνδρομο Σεβρών». Διατρέχει την τουρκική πολιτική σκηνή και τον πολιτικό τρόπο σκέψης και αντίληψης στην Τουρκία.<br /><br />Είναι αντανάκλαση της ρητορικής που θέλει τις μεγάλες δυνάμεις να συνωμοτούν για να καταστρέψουν το τουρκικό κράτος. Και, μάλιστα, αυτό συμβαίνει όταν η Συνθήκη των Σεβρών (για να ακριβολογούμε, οι Συνθήκες των Σεβρών, γιατί ήταν πολλές) ουδέποτε επικυρώθηκε από τη Βουλή των Ελλήνων, όπως και από κανένα άλλο Κοινοβούλιο των συμβαλλόμενων Κρατών.<br /><br />Και παρότι η συνθήκη της Λωζάννης την αντικατέστησε, οι αναφορές στη Συνθήκη των Σεβρών εξακολουθούν να αποτελούν απαραίτητο συμπλήρωμα πολιτικών δηλώσεων στην τουρκική σκηνή για κάθε «καλό» ή «κακό» που γίνεται.<br /><br />Ο Γιάννης Κυμιωνής, δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω,έχει μακρά ερευνητική εξειδίκευση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Είναι συγγραφέας του βιβλίου «1920 Η Συνθήκη των Σεβρών – Η εύθραυστη ειρήνη». Στη συνέντευξή του στο militaire.gr αναφέρεται στα γεγονότα της εποχής και τον ρόλο των μεγάλων δυνάμεων – γεγονότα που έχουν σε μεγάλο βαθμό αντιστοιχία στο σήμερα, με τον πόλεμο στην Ουκρανία και τον έλεγχο της ενέργειας.<br /><br />Η πρώτη επέτειος των 100 ετών από την υπογραφή και την ισχύ της Συνθήκης περί της οριστικής λήξης του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου μεταξύ των Νικητριών Ευρωπαϊκών Συμμαχικών Δυνάμεων και της ηττηθείσας σουλτανικής χαλιφικής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ήταν το 2020 (28/7-10/8/2020). Συμπληρώθηκε η πρώτη εκατονταετηρίδα από τις μοναδικές για την Ευρώπη του Φωτός και τον Κόσμο ημέρες της υπογραφής της Συνθήκης των Σεβρών.<br /><br />Η Συνθήκη αποτελεί όχι μόνο το κύριο γεγονός της λήξης του επονομασθέντος Μεγάλου Ευρωπαϊκού Πολέμου και της – για πρώτη φορά στη σύγχρονη Ιστορία – διεθνούς αναγνώρισης της αρχής της αυτοδιάθεσης των λαών. Αλλά αποτελεί και το Ιδρυτικό Έγγραφο της ανεξαρτησίας των Κρατών της Αρμενίας, του Κουρδιστάν, των Χωρών του Καυκάσου, των Κρατών της Παλαιστίνης, της Μέσης και της Εγγύς Ανατολής, όπως και της πορείας του σύγχρονου Κράτους της Τουρκίας.<br /><br />Η βασανισμένη από τον Μεγάλο Πόλεμο και τον προηγηθέντα από το 1915 Εθνικό Διχασμό, τροπαιοφόρος και Νικήτρια Ευρωπαϊκή Δύναμη Ελλάδα το 1920, έχοντας φθάσει στην κορύφωση της δόξας της, αλλά και στην άβυσσο των εσωτερικών παθών και της πολιτικής πόλωσης – σημειώνει ο κ. Κυμιωνής – «οικοδομούσε και μετουσίωνε ταυτόχρονα κατά αληθές περιεχόμενο την αγνή Μεγάλη Πολιτική Ιδέα στις ιδιάζουσες οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες του πλήρως κατεστραμμένου τότε μεσοπολεμικού κόσμου» με :<br /><br />Απελευθέρωση, αυτοδιάθεση και ανεξαρτησία από τον ανυπόφορο ξένο ζυγό κατοχής συμπαγών έως τότε υπόδουλων και καταδιωκόμενων προς συστηματική γενοκτονία Ελληνικών πληθυσμών,<br /><br />Εδαφική μεγάλυνση, εθνική ολοκλήρωση και αποκατάσταση σε καθαρά εθνολογική βάση,<br /><br />Δημογραφική συμπύκνωση και πληθυσμιακή αύξηση,<br /><br />Οικονομική ενοποίηση και ανάπτυξη των συντελεστών παραγωγής,<br /><br />Υψηλό και γοργό αστικό εκσυγχρονισμό,<br /><br />Φιλελεύθερο προσανατολισμό στον ευρωπαϊκό συνταγματικό πολιτισμό,<br /><br />Κοινωνική συνοχή, πρόοδο και ευημερία,<br /><br />Πολιτισμική ανάπτυξη και παγκόσμια πολιτιστική ακτινοβολία,<br /><br />Αδιαμφισβήτητο διεθνές κύρος της Χώρας<br /><br />Διεθνιστική αλληλεγγύη και ειλικρινή στήριξη προς τους αποκατασταθέντες στην Ανεξαρτησία τους Λαούς της Περιοχής.<br /><br />Όπως εξηγεί ο Γιάννης Κυμιωνής, από πλευράς ιστορικών γεγονότων, η τότε Βουλή των Ελλήνων, η έκτοτε επονομασθείσα «Βουλή των Λαζάρων», είχε το ονειρεμένο προνόμιο, να καταθέσει ο Πρωθυπουργός της Νικήτριας και Μεγάλης Ελλάδας, Ελευθέριος Κυρ. Βενιζέλος, ενώπιόν της προς επικύρωση την Συνθήκη των Σεβρών την 25/8 – 8/9/1920. Και η ίδια να έχει την μοναδική τιμή και ευλογία, να αναγνωρίσει την Ελλάδα στα φυσικά της σύνορα και τον Ελληνισμό στα φυσικά του όρια.<br /><br />Τα Μέλη της Βουλής τότε ατένιζαν την Ελλάδα εκτεινόμενη από την Ελληνική Βόρειο Ήπειρο και την Νήσο Σάσωνα, καθώς και την Ελληνική (όπως και σήμερα) Ανατολική Θράκη μέχρι την Μήδεια και την Τσατάλτζα, έως τα Δωδεκάνησα και την Θάλασσα του Καστελλορίζου και τις δύο όχθες του Αιγαίου Αρχιπελάγους – με την αφημένη συναινετικά εκκρεμότητα τελικής ρύθμισης της τύχης της Αυτοδιάθεσης της Ελληνικής Νήσου Κύπρου με την συμφωνία περί του διορισμού Έλληνα Ύπατου Αρμοστή στην υπό προσωρινή βρεττανική κατοχή τότε Μεγαλόνησο μετά την οριστική παραίτηση από κάθε αξίωση επ’αυτής από την τότε γεννηθείσα Τουρκία, τοδιάδοχο Κράτος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.<br /><br />Ενώπιον της εκείνης της Βουλής την ίδια ημέρα (25/8 – 8/9/1920) ο Ελευθέριος Βενιζέλος είχε καταθέσει και την πολύ σημαντική Πρόταση Αναθεωρήσεως του τότε ισχύοντος στην Ελλάδα Συντάγματος 1864/1911, που βάναυσα είχε παραβιασθεί από όλες τις πολιτικές παρατάξεις κατά την περίοδο του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου με περιεχόμενο:<br /><br />(α) την ενίσχυση της δημοκρατικής αρχής και τον περιορισμό των βασιλικών υπερεξουσιών επ’ ωφελεία της εκλεγμένης Κυβέρνησης και της Βουλής,<br /><br />(β) την υποδειγματική πανευρωπαϊκά τακτοποίηση των πλήρων πολιτικών και αστικών δικαιωμάτων, της πλήρους ισονομίας και ισοπολιτείας των ισραηλιτών και των μουσουλμάνων Ελλήνων Πολιτών από την αμέσως επόμενη Αναθεωρητική Βουλή – μετά τις Εκλογές της 1/11/1920, όπως το ίδιο το Σώμα της Βουλής των Ελλήνων είχε αποφασίσει κατά την Ειδική Συνεδρίασή του την 27/8 – 10/9/1920. Ο τότε Πρόεδρος της Βουλής, Θεμιστοκλής Σοφούλης, κατά την ίδια Συνεδρίαση (25/8 – 8/9/1920) είχε προτείνει προς το Σώμα το ομόφωνα ψηφισθέν τελικώς Ψήφισμα περί κηρύξεως του Ελευθερίου Βενιζέλου ως «αξίου της Ελλάδος, ευεργέτου και σωτήρος της Πατρίδος».<br /><br />Σήμερα, η θύμηση της Μικρασιατικής Καταστροφής, μία ματωμένη σελίδα στην πολύχρονη Ιστορία του Ελληνισμού στην περιοχή – και μάλλον όχι η πιοσκληρή, όταν οι Έλληνες έχουν υποστεί χειρότερες και μεγαλύτερες δηώσεις και εξανδραποδισμούς – δεν θα πρέπει να προσεγγίζεται με φοβική επιβολή της σιωπής επί σειρά δεκαετιών περί την δόξα και την πανωλεθρία…<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

«Το κόμπλεξ του Ερντογάν και των Τούρκων με τη Συνθήκη των Σεβρών».

Ο Γ.Κυμιωνής μιλά στον Π.Κορωναίο Δεν περνά σχεδόν καμία ημέρα στην Τουρκία του Ερντογάν, που κάποιο μέλος της κυβέρνησης να μην κάνει δήλωσ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Η μνήμη της Κωνσταντινούπολης -και όχι Ιστανμπούλ- και ο επικίνδυνος στρουθοκαμιλισμός μας»

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/05/pilot.png"><img src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/05/pilot-696x356.png" /></a><br /><br />Γράφει ο Επισμηναγός (Ι) ε.α <b>Στέφανος Καραβίδας</b><br />Ιερή Μνήμη Βασιλεύουσας Κωνσταντινούπολης -και οχι «Ιστανμπούλ»- η σημερινή. Μέρα με μεγάλο ιστορικό και συναισθηματικό βάρος. Από τη μάχη του Μάτζικερτ το 1071, έως την πτώση της Πόλης, για 382 χρόνια οι Ογούζοι Τούρκοι είτε ως Σελτζούκοι, είτε ως Οθωμανοί, αποφλοίωναν μεθοδικά και επίμονα την κυριαρχία του χιλιάρμενου Ρωμαϊκού Κράτους των Ελλήνων. Αντίστοιχα, η σημερινή Τουρκία αποφλοιώνει μεθοδικά όχι τα κυριαρχικά μας δικαιώματα, αλλά το σκληρό πυρήνα της ελληνικής κυριαρχίας.<br /><br />Η πρόσφατη ομιλία του Πρωθυπουργού στο αμερικανικό Κογκρέσο, ο στριμωγμένος Ερντογάν, η διολίσθηση της τουρκικής λίρας, η δημιουργία αμερικανικών βάσεων στην Ελλάδα, οι τουρκικές εκλογές του 23’, οι ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου στην Αμερική, θα μπορούσαν ως γεγονότα, αυτά και άλλα πολλά, να είναι μέρος της ανάλυσης. Αποτελούν όμως απλά δικαιολογίες. Δικαιολογίες, όπως αντίστοιχες που εφευρίσκουμε υπό το πρίσμα της εκάστοτε τρέχουσας επικαιρότητας, για να στρουθοκαμηλίσουμε και να αρνηθούμε να δούμε την πραγματικότητα και τη μεγάλη εικόνα. Και αυτή δεν είναι άλλη από την πρόθεση της Τουρκίας να αναδειχθεί στην πέμπτη δύναμη παγκοσμίως.<br /><br />Ο σημερινός επίπλαστος τουρκισμός, ως ένα κράμα του κεμαλικού εθνικισμού, του ριζοσπαστικού ισλάμ και του αποκρυφιστικού παντουρκισμού, αποτελεί πρώτο ξάδελφο του ναζισμού, που επιζητεί το «ζωτικό» του χώρο. Μόνο ο Ελληνισμός, μπορεί να ανακόψει τις προθέσεις της Τουρκίας να υλοποιήσει τον «milli misaki», τον «εθνικό όρκο» του τελευταίου οθωμανικού κοινοβουλίου (το βλέπουμε να εξελίσσεται στο Ιράκ και τη Συρία, Μοσούλη, Χαλέπι, Κιρκούκ και έπεται Θράκη και Θεσσαλονίκη). <br /><br />Δυστυχώς η φύση απεχθάνεται το κενό. Σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο υπάρχει κενό προβαλλόμενης ισχύος από την πλευρά μας, το οποίο καλύπτει η Τουρκία. Πλέον δεν έχει νόημα καν το δίλημμα «κατευνασμός ή αποτροπή». Το ζήτημα δεν είναι το εάν αλλά το πότε. Πλέον σημασία έχει η προετοιμασία. Η Τουρκία δεν έχει τη δυνατότητα να κερδίσει στρατιωτικά την Ελλάδα εάν η Ελλάδα είναι έτοιμη και διατηρήσει την πρωτοβουλία (ΜΕ ΟΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΥΤΟ), σε μια σύγκρουση η οποία είναι πλέον αναπόφευκτη.<br /><br />Οι συναντήσεις κορυφής, οι διερευνητικές, τα ζεϊμπέκικα, οι κουμπαριές και οι «χαλβάδες», το μόνο που εξυπηρετούν είναι το ΔΙΕΘΝΕΣ ΠΡΟΦΙΛ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ, τίποτα άλλο. Στη σύγκρουση που έρχεται, δε θα μας συνδράμει κανένας, πέραν ίσως της Γαλλίας και αυτό με πολλά ερωτηματικά. Είναι αυταπάτη να πιστεύουμε ότι από το εξωτερικό θα επέμβουν, προκειμένου να μας χωρίσουν. Θα είναι πολύ επικίνδυνο το πολιτικό προσωπικό, το οποίο δεν έχει κουλτούρα ασφαλείας και γνώση των στρατιωτικών δυνατοτήτων της χώρας, να βιαστεί υπό την πίεση των φοβικών του συνδρόμων, να αποδεχθεί διαμεσολάβηση, η οποία θα ανοίξει την πόρτα στην τουρκοποίηση του Αιγαίου. Η ελληνική πλευρά πρέπει να σηκώσει το τηλέφωνο μόνο αφού οι Ελληνικές ΕΔ εξασφαλίσουν το πλεονέκτημα. Και μπορούν!<br /><br />Το Αιγαίο με βάση το βαρύ ιστορικό και πολιτισμικό αποτύπωμα του Ελληνισμού στις δύο ακτές του, τη γεωγραφία, αλλά και τις δυνατότητες των ελληνικών ΕΔ, είναι de facto μία ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΙΜΝΗ. Μέριμνα του ελλαδικού κράτους πρέπει να είναι επιτέλους να το κάνει και de jure. Αυτό πρέπει να είναι κατανοητό στους ακαδημαϊκούς και πολιτικούς, που εκπροσωπούν τις τουρκικές θέσεις εντός Ελλάδας, αλλά και στα πολιτικά πτώματα που επιχειρούν να αναστήσουν, προκειμένου να μεθοδευτεί καθεστώς συνεκμετάλλευσης. Το Αιγαίο στην κοσμοαντίληψη των Ελλήνων, πέρα από τους ακαδημαϊκούς νομικισμούς, είναι ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΙΜΝΗ.<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

«Η μνήμη της Κωνσταντινούπολης -και όχι Ιστανμπούλ- και ο επικίνδυνος στρουθοκαμιλισμός μας»

Γράφει ο Επισμηναγός (Ι) ε.α Στέφανος Καραβίδας Ιερή Μνήμη Βασιλεύουσας Κωνσταντινούπολης -και οχι «Ιστανμπούλ»- η σημερινή. Μέρα με μεγάλο ...

Διαβάστε την συνέχεια