Μας έχουν βάλει στο στόχαστρο! Αυτοί οι Πακιστανοί είναι πιο επικίνδυνοι από....της πλατείας Συντάγματος!

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2022-01/oi_pakistanoi_pilotoi_twn_tourkikwn_f_16_07.jpg?itok=uxd4JsPy" width="761" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Τούρκοι και Πακιστανοί στρατιωτικοί συζητούν για περιφερειακή ασφάλεια και συνεργασία στοχοποιώντας Αιγαίο και Α. Μεσόγειο-Διαψεύδουν τα περι ακύρωσης των ελικοπτέρων.</span></h3>Μπορεί να γράφαμε χθες πως το Πακιστάν ακυρώνει τη συμφωνία για τα τουρκικά ελικόπτερα λόγω αμερικανικού εμπάργκο στους κινητήρες, αλλα ας μην γελιόμαστε, η τουρκο-πακιστανική συνεργασία έχει πολύ γερά θεμέλια. <br /><br />Σε μια νεώτερη εξέλιξη ο στρατός του Πακιστάν διαψεύδει δημοσιεύματα περί ακύρωσης της συμφωνίας για ελικόπτερα με την Τουρκία. Σε ανακοίνωσή του, το Inter-Services Public Relations (ISPR), η πτέρυγα μέσων ενημέρωσης του πακιστανικού στρατού, διευκρίνισε ότι οι εικασίες σχετικά με την ακύρωση της συμφωνίας του Πακιστάν για την απόκτηση ελικοπτέρων T-129 ATAK από την Τουρκική Δημοκρατία είναι αβάσιμες.<br /><br />Μιλώντας σε συνέντευξη Τύπου στις 5 Ιανουαρίου, ο Γενικός Διευθυντής των Διακλαδικών Υπηρεσιών Δημοσίων Σχέσεων (DG ISPR), Υποστράτηγος Babar Iftikhar, εξηγώντας τις ανάγκες αμυντικών προμηθειών του Πακιστάν, δήλωσε ότι οι ένοπλες δυνάμεις του Πακιστάν ενισχύουν συνεχώς τις ικανότητές τους και αναβαθμίζουν την τεχνολογία, ενώ παράλληλα έχουν επίγνωση της απειλής και των επιχειρησιακών απαιτήσεων.<br /><br />Νέα συνάντηση <br /><br />Kοινές στρατιωτικές επιχειρήσεις σε Αιγαίο και Α. Μεσόγειο αλλά και αλλού, αποφάσισαν ουσιαστικά Τούρκοι και Πακιστανοί, μετά την χθεσινή συνάντηση στο Ισλαμαμπάντ.<br /><br />Ο υπαρχηγός του γενικού επιτελείου της Τουρκίας συζήτησε την Πέμπτη την κατάσταση της περιφερειακής ασφάλειας καθώς και την αμυντική συνεργασία με τον αρχηγό του πακιστανικού στρατού, και σύμφωνα με πληροφορίες πάρθηκαν και οι σχετικές αποφάσεις.<br /><br />Σύμφωνα με ανακοίνωση του στρατού του Πακιστάν, ο Τούρκος Αντιστράτηγος Selcuk Bayraktaroglu συναντήθηκε με τον Πακιστανό στρατηγό Qamar Bajwa στο αρχηγείο του στρατού στο Rawalpindi.<br /><br />Υπογραμμίζοντας τη σημασία των πρωτοβουλιών ειρήνης και συμφιλίωσης στο Αφγανιστάν, ο Bajwa τόνισε την ανάγκη για «παγκόσμια σύγκλιση» και «ειλικρινείς» προσπάθειες για την αποτροπή μιας επικείμενης ανθρωπιστικής καταστροφής στη χώρα που έχει υποστεί πόλεμο.<br /><br />Αναγνωρίζοντας τον «επαγγελματισμό» των ενόπλων δυνάμεων του Πακιστάν, ο Τούρκος ανώτατος αξιωματικός υποσχέθηκε να ενισχύσει τη συνεργασία με το Πακιστάν σε διάφορους τομείς.<br /><br />Οι δύο πλευρές συμφώνησαν να βελτιστοποιήσουν περαιτέρω τους στρατιωτικούς δεσμούς, ιδιαίτερα στους τομείς της εκπαίδευσης και της καταπολέμησης της τρομοκρατίας.<br /><br />«Εκτιμούμε ιδιαίτερα τις αδελφικές μας σχέσεις με την Τουρκία, οι οποίες είναι βαθιά ριζωμένες στην ιστορία και εδραιωμένες με τις πολιτιστικές και θρησκευτικές μας επαφές», φέρεται να είπε ο Bajwa.<br /><br />Ο Τούρκος υπαρχηγός του επιτελείου συναντήθηκε επίσης με τον αρχηγό της Πολεμικής Αεροπορίας του Πακιστάν, Πτέραρχο Zaheer Ahmed Baber Sidhu, στο αρχηγείο της πολεμικής αεροπορίας στην πρωτεύουσα Ισλαμαμπάντ.<br /><br />Ο ίδιος επαίνεσε τον «επαγγελματισμό της πακιστανικής πολεμικής αεροπορίας και αναγνώρισε την αυξανόμενη γηγενή ικανότητα στην αεροπορική βιομηχανία».<br /><br />Ο Πακιστανός Α/ΓΕΑ με την σειρά του τόνισε ότι Πακιστάν και Τουρκία απολαμβάνουν μακροχρόνιους θρησκευτικούς, πολιτιστικούς και ιστορικούς δεσμούς, οι οποίοι εκδηλώνονται μέσω ισχυρών δεσμών μεταξύ των δύο αεροπορικών δυνάμεων.<br /><br />Επανέλαβε δε την αποφασιστικότητά του να ενισχύσει περαιτέρω την υφιστάμενη διμερή συνεργασία μεταξύ των δύο αδελφών χωρών.<br /><br />Υπενθυμίζουμε σύμφωνα με παλαιότερες δημοσιογραφικές πηγές, ότι η πακιστανική και η τουρκική Πολεμική Αεροπορία, έχουν αποφασίσει μια κοινής στρατηγική για τη διεξαγωγή υβριδικών επιχειρήσεων σε δύο μέτωπα, μέσω ενός πολέμου δια αντιπροσώπων, δηλαδή, με εκμετάλλευση των ισλαμιστών τρομοκρατών, αναπτύσσοντας τους ως μισθοφόρους σε διάφορα μέρη του κόσμου.<br /><br />Από την πλευρά του Πακιστάν, τις επιχειρήσεις θα συντονίζει η υπηρεσία πληροφοριών, ενώ ο Adnan Tanriverdi θα συντονίζει την όλη επιχείρηση για την Άγκυρα.<br /><br />Η Τουρκία προσπαθεί να παίξει τον ρόλο της μεγάλης περιφερειακής δύναμης, της χώρας που έχει άποψη για τα πάντα στην περιοχή και ειδικά για όλα τα εδάφη που ανήκαν κάποτε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.<br /><br />Στην προσπάθεια της αυτή, η Άγκυρα πιθανότατα θα θελήσει να δημιουργήσει προβλήματα σε Ελλάδα και Κύπρο με αυτού του τύπου τις επιχειρήσεις, πράγμα για το οποίο μας έχει προειδοποιήσει και ο Αιγύπτιος πρόεδρος Αλ Σίσι, με τη χώρα του να είναι υποψήφια να βιώσει ξανά τέτοιου τύπου καταστάσεις λόγω της μουσουλμανικής αδελφότητας.<br /><br />Πολλοί ειδικοί αμυντικοί αναλυτές, αναφέρουν ότι οι συνεχόμενες τουρκικές προκλήσεις κατά της Ελλάδας στην Ανατολική Μεσόγειο θα μετεξελιχθούν πιθανότατα σε έναν ιδιότυπο πόλεμο δια αντιπροσώπων (Proxy War), με επίκεντρο πιθανότατα να “πειστεί” η ελληνική πλευρά για τις τουρκικές αξιώσεις, κάτι που δεν υλοποιείται μέχρι τώρα και αυτό είναι το "δύσκολο" για την Άγκυρα.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Μας έχουν βάλει στο στόχαστρο! Αυτοί οι Πακιστανοί είναι πιο επικίνδυνοι από....της πλατείας Συντάγματος!

Τούρκοι και Πακιστανοί στρατιωτικοί συζητούν για περιφερειακή ασφάλεια και συνεργασία στοχοποιώντας Αιγαίο και Α. Μεσόγειο-Διαψεύδουν τα περ...

Διαβάστε την συνέχεια

Φωτιά στα μπατζάκια μας! Μετά το Καζακστάν η Σερβία;

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2022-01/veligradi-epeisodia-ap.jpg?itok=wMT6IJbY" width="763" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Θα επιχειρηθεί να τεσταριστούν τα αντανακλαστικά της Ρωσίας στα Βαλκάνια;</span></h3><b>Άγγελος Ρούσσος</b><br />Ξένες μυστικές υπηρεσίες βρίσκονται πίσω από τις συνεχιζόμενες μαζικές ταραχές στο Καζακστάν, οι οποίες θα οδηγήσουν σε εκατοντάδες ή χιλιάδες θανάτους και σε μια λεηλατημένη χώρα για τα επόμενα χρόνια, δήλωσε χθες ο πρόεδρος της Σερβίας Αλεξάνταρ Βούτσιτς στους δημοσιογράφους.<br /><br />Σχολιάζοντας τους ισχυρισμούς των Σέρβων ολιγαρχών για την επικείμενη νίκη τους στις προεδρικές εκλογές της 3ης Απριλίου, ο Βούτσιτς δήλωσε "Δεν νομίζω ότι (οι ολιγάρχες) ελπίζουν να νικήσουν έναν υποψήφιο, ο οποίος ζητά την ευημερία της Σερβίας, δεν είναι τόσο ανόητοι και ανενημέρωτοι, γνωρίζουν ότι ο λαός μας εκτιμά την επιτευχθείσα πρόοδο και ξέρουν τι σκέφτονται οι άνθρωποι. Το λένε αυτό επειδή πιστεύουν ότι κάποιος με πολλά χρήματα θα τους ωθήσει στη Σερβία να οργανώσουν ταραχές στη χώρα. Έτσι ώστε να σκηνοθετήσουν κάτι που συμβαίνει στο Καζακστάν, όπου θα υπάρξουν εκατοντάδες ή χιλιάδες νεκροί, μια λεηλατημένη χώρα για τα επόμενα χρόνια, όπου έχουν παρέμβει ξένες υπηρεσίες διαφόρων μεγάλων δυνάμεων. Πιθανώς, θέλουν να συμβεί το ίδιο πράγμα και στη Σερβία", δήλωσε ο Βούτσιτς.<br /><br />Οι Σέρβικες γενικές εκλογές είναι προγραμματισμένες για τις 3 Απριλίου<br /><br />Ο σέρβος πρόεδρος, Αλεξάντερ Βούτσιτς, έχει επιβληθεί στην πολιτική σκηνή της χώρας στη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας, όμως οι επικριτές του, εντός και εκτός, θεωρούν ότι κατέχει υπερεξουσίες.<br /><br />Ακαδημαϊκοί, ακτιβιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δυτικοί διπλωμάτες και πολιτικοί της αντιπολίτευσης υποστηρίζουν ότι στη διάρκεια της θητείας του υπήρξε σοβαρή αποσάθρωση της δημοκρατίας, της ελευθερίας και του κράτους δικαίου.<br /><br /><div>Το 2020 πραγματοποιήθηκαν στη χώρα βουλευτικές εκλογές, όμως ο Βούτσιτς κήρυξε πρόωρες εκλογές για τον Απρίλιο, πριν καν ολοκληρωθεί η επικύρωση της τρέχουσας κυβέρνησης. Αναλυτές υποστηρίζουν ότι πρόκειται για μια στρατηγική απόφαση που έχει στόχο να νομιμοποιήσει την κυβέρνησή του, μετά το μποϊκοτάζ της αντιπολίτευσης σε προηγούμενη ψηφοφορία. Επιπλέον, οι βουλευτικές θα συμπέσουν με τις προεδρικές εκλογές της χώρας.<br /><br />Αυτήν την στιγμή η Σερβία διατηρεί πολύ καλές σχέσεις με την Μόσχα, ενώ το Βελιγράδι έχει προειδοποιηθεί από τις ΗΠΑ. <br /><br />Επομένως το ερώτημα γεννιέται αυθόρμητα: Θα πάρει σειρά η Σερβία μετά το Καζακστάν, που πήρε σειρά από την Λευκορωσία, που πήρε σειρά από την Μολδαβία, που πήρε σειρά από την Ουκρανία; <br /><br />Θα επιχειρηθεί να τεσταριστούν τα αντανακλαστικά της Ρωσίας στα Βαλκάνια; </div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Φωτιά στα μπατζάκια μας! Μετά το Καζακστάν η Σερβία;

Θα επιχειρηθεί να τεσταριστούν τα αντανακλαστικά της Ρωσίας στα Βαλκάνια; Άγγελος Ρούσσος Ξένες μυστικές υπηρεσίες βρίσκονται πίσω από τις σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η «ένωση» των 2 Γερμανιών, η εξαπάτηση των Ρώσων για το ΝΑΤΟ και η Ουκρανία.

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/01/germany_nato_russia_Screenshot-2022-01-07-at-9.11.45-AM.png"><img height="381" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/01/germany_nato_russia_Screenshot-2022-01-07-at-9.11.45-AM-696x414.png" width="736" /></a><br /><br />Του <b>Ιωάννη Αθ. Μπαλτζώη*</b><br />Η υφιστάμενη ψυχροπολεμική κατάσταση μεταξύ της Δύσης και της Ρωσίας, συμπεριλαμβανομένης της ουκρανικής κρίσης, έχει βαθιές ρίζες. Έχουν σχέση με την ένωση των δύο Γερμανιών το 1990-1991, την επέκταση του ΝΑΤΟ και η προσπάθεια ένταξης της Ουκρανίας στην Ε.Ε. και ιδιαίτερα στο ΝΑΤΟ. Όλα αυτά αλληλοσυνδέονται και μάλιστα πολύ στενά. Το πως, αποδεικνύεται από την ανάγνωση των προσφάτως αποχαρακτηρισμένων κυβερνητικών εγγράφων, που ήλθαν στο φως πρόσφατα, κατόπιν δικαστικής εντολής. Έτσι οι εμπλεκόμενες κυβερνήσεις, στις συνομιλίες για την επανένωση των δύο Γερμανιών, δηλαδή των ΗΠΑ, της Γερμανίας, της Γαλλίας, του Η.Β. και της τότε Σοβιετικής Ένωσης, σήμερα Ρωσίας, αποχαρακτήρισαν τα έγγραφα ως κοινά και τα έδωσαν στο φως της δημοσιότητας. Το δε Πανεπιστήμιο George Washington, με το τμήμα αρχείων που διαθέτει, τα παρουσίασε στο κοινό, με αποτέλεσμα οι αποκαλύψεις των γεγονότων, συνομιλιών και καταγεγραμμένων διαβεβαιώσεων για το τι έγινε και τι διαμείφθηκε τότε μεταξύ των ηγετών των προαναφερόμενων κρατών, να είναι συγκλονιστικές και ταυτόχρονα αποκαλυπτικές, ακόμη και για αυτά που συμβαίνουν σήμερα. <br /><br />Η ΚΡΙΣΗ<br /><br />Η Ρωσία, ισχυρίζεται ότι η προσπάθεια ένταξης της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ, είναι εκτός από μια επιθετική ενέργεια των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ κατά της Ρωσίας, αλλά και μια ακόμη απόδειξη της αθέτησης των διαβεβαιώσεων των ΗΠΑ και των δυτικών χωρών , στις εγγυήσεις ασφάλειας, που απαιτούσε η τότε Σοβιετική Ένωση, το 1990 από ΗΠΑ και ΝΑΤΟ, για να εγκρίνει την συμφωνία για την ένωση των δύο Γερμανιών. Οι εγγυήσεις ασφάλειας που απαιτούσαν, περιλάμβαναν ένα πολύ σημαντικό όρο, την μη επέκταση του ΝΑΤΟ προς Ανατολάς, που οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ δεν τήρησαν. <div><br /></div><div>Η κρίση προήλθε αρχικά από τις καταγγελίες της Ουκρανίας, υποκινούμενης από ΗΠΑ και ΝΑΤΟ, για την ρωσική επιθετικότητα στην περιοχή και τον (μυστικό) σχεδιασμό της Ρωσίας, να εισβάλλει ξαφνικά στην Ουκρανία, αφενός για να βοηθήσει τους ρωσικής καταγωγής πολίτες της Ουκρανίας στην περιοχή του Ντονμπάς, που έχουν κηρύξει αυτονομία, αφετέρου να διευρύνει την επιρροή και κατοχή της σε περιοχές δυτικά και νότια του Ντονμπάς, για γεωπολιτικούς λόγους. Οι καταγγελίες της Ουκρανίας συνοδεύτηκαν από μεγάλη κινητοποίηση των ουκρανικών στρατιωτικών δυνάμεων προς την περιοχή του «αυτόνομου» Ντονμπάς, με μεγάλες ασκήσεις, όπου συμμετείχαν ως «σύμβουλοι» και στρατιωτικά στελέχη, κρατών μελών του ΝΑΤΟ, όπως Βρετανοί και Αμερικανοί. Ταυτόχρονα είχαμε κινητοποίηση και συγκεντρώσεις Νατοϊκών δυνάμεων, στις βαλτικές χώρες, ως και στις βαλκανικές χώρες και ιδιαίτερα στην Ρουμανία, με μετακίνηση μεγάλου όγκου αμερικανικών δυνάμεων και οπλικών συστημάτων, όπως άρματα μάχης και ελικόπτερα, μεταφερόμενα από το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης, με σκοπό την υλοποίηση μεγάλης κλίμακος Νατοικών ασκήσεων. </div><div><br /></div><div> Σε όλο αυτό το πολεμικό σκηνικό η Ρωσία αντέδρασε κατά τον ίδιο τρόπο. Κινητοποίηση και μετακίνηση στρατιωτικών δυνάμεων τουλάχιστον 100.000 ανδρών στα δυτικά της σύνορα, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί το υφιστάμενο σκηνικό κρίσης, το οποίο είναι κρίσιμο, γιατί αναφερόμαστε σε πυρηνικές δυνάμεις. Και σύμφωνα με τις τελευταίες δηλώσεις του προέδρου Μπάιντεν, σε συνομιλία του με τον πρόεδρο της Ουκρανίας Ζελένσκι τον διαβεβαίωσε, ότι οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους «θα αντιδράσουν αποφασιστικά» εάν η Ρωσία εισβάλει στην Ουκρανία, χωρίς να διευκρινίζει με ποιον τρόπο. <br /><br />ΟΙ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ.<br /><br /><br />Και ερχόμαστε στο σήμερα και διερωτώμεθα που είναι η αλήθεια και ποιος έχει δίκαιο. Για να αντιληφθούμε την κατάσταση θα πρέπει να πάμε 31 χρόνια πίσω, όταν από το 1990 είχαν αρχίσει οι συνομιλίες της Δ. Γερμανίας με την Α. Γερμανία και με συμμετοχή των τεσσάρων δυνάμεων που κατέλαβαν την Ναζιστική Γερμανία, δηλαδή την τότε ακόμη Σοβιετική Ένωση και σημερινή Ρωσία, τις ΗΠΑ, την Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο, για επανένωση των δύο Γερμανιών. Είχε προηγηθεί από τις 10 Νοεμβρίου 1989, η πτώση του τοίχους του Βερολίνου και οι συζητήσεις για την επανένωση των δύο Γερμανιών άρχισαν τον Ιανουάριο του 1990 , με θετική κατάληξη στην Συμφωνία «Two plus Four» (Δύο συν Τέσσερις), στα Αγγλικά «Treaty on the final settlement with respect to Germany», που υπογράφηκε στις 12 Σεπτεμβρίου του 1990, από τις προαναφερόμενες χώρες, οι οποίες μάλιστα παραιτήθηκαν από όλα τα δικαιώματα που διατηρούσαν στη Γερμανία, επιτρέποντας σε μια ενωμένη Γερμανία να γίνει πλήρως κυρίαρχη από το επόμενο έτος 1991. <br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/01/germany_nato_russia_Screenshot-2022-01-07-at-9.11.56-AM.png"><img height="383" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/01/germany_nato_russia_Screenshot-2022-01-07-at-9.11.56-AM.png" width="640" /></a><br /><i>Η υπογραφή της Συνθήκης επανένωσης των δύο Γερμανιών στις 12/9/1990. Από αριστερά Τζέιμς Μπέικερ (ΗΠΑ), Ντάγκλας Χερντ(Η.Β.), Εντβαρντ Σεβαρνάτζε (Σ.Ε.), Ρολάντ Ντουμάς (Γαλλία), Λόθαρ Μεζιέρ (Α. Γερμανία) και Χάνς Ντίτριχ Γκένσερ (Δ. Γερμανία)</i><br /><br />Το τι λέχθηκε, τι υπογράφηκε και ποιες οι δηλώσεις στις συζητήσεις για την περίφημη Συμφωνία «Two plus Four», για την επανένωση των δύο Γερμανιών, έγινε γνωστό πριν λίγο καιρό, μετά τον αποχαρακτηρισμό, όλων των εγγράφων και την δημοσίευσή των από το αρχείο Εθνικής Ασφάλειας του Πανεπιστήμιου George Washington . Τότε, όπως αποκαλύπτεται από τα απόρρητα έγγραφα, η ηγεσία της Σοβιετικής Ένωσης (η οποία Σ.Ε. διαλύθηκε στις 25 Δεκεμβρίου 1991), ο Γ.Γ. Μιχαήλ Γκορμπατσόφ και ο (τελευταίος ) ΥΠΕΞ Έντβαρτ Σεβαρνάτζε στις συζητήσεις με την Δύση απαίτησαν να εγγυηθούν την άμυνα και την ασφάλεια της Σ.Ε., ώστε το ΝΑΤΟ να μην επεκταθεί προς Ανατολάς, εντάσσοντας χώρες που θα αποχωρούσαν από την Σοβιετική Ένωση στο ΝΑΤΟ. Και όπως φαίνεται από πολλά έγγραφα, όλοι οι δυτικοί ηγέτες έκαναν δηλώσεις, που διαβεβαίωναν ότι το ΝΑΤΟ ΔΕΝ πρέπει να επεκταθεί ούτε ίντσα προς Ανατολάς. Ας ανατρέξουμε σε μερικά έγγραφα και ας δούμε τι έλεγαν οι τότε ηγέτες. Ιδού μερικές χαρακτηριστικές αποκαλύψεις:<br /><br />Τον Δεκέμβριο του 1989, 0 Πρόεδρος George HW Bush είχε διαβεβαιώσει τον Γ.Γ. Μιχαήλ Γκορμπατσόφ κατά τη σύνοδο κορυφής της Μάλτας, ότι οι ΗΠΑ δεν θα επωφεληθούν.<br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/01/germany_nato_russia_Screenshot-2022-01-07-at-9.12.04-AM.png"><img src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/01/germany_nato_russia_Screenshot-2022-01-07-at-9.12.04-AM.png" /></a><br />Τζόρτζ Μπους και Μιχαήλ Γκορμπατσόφ.</div><div>  <br />Στις 6 Φεβρουαρίου 1990, όταν ο Γκένσερ (ΥΠΕΞ της Δ. Γερμανίας) συναντήθηκε με τον Βρετανό Υπουργό Εξωτερικών Ντάγκλας Χερντ, είπε: «Οι Ρώσοι πρέπει να έχουν κάποια διαβεβαίωση ότι εάν, για παράδειγμα, η πολωνική κυβέρνηση εγκαταλείψει το Σύμφωνο της Βαρσοβίας μια μέρα, δεν θα ενταχθεί στο ΝΑΤΟ την επόμενη», σύμφωνα με έγγραφο του Η.Β. <br />Στη συνάντηση της 9ης Φεβρουαρίου 1990, ο ΥΠΕΞ των ΗΠΑ Τζέιμς Μπέικερ διαβεβαίωνε όχι μία, αλλά τρεις φορές, τον Γ.Γ. της Σ.Ε Μιχαήλ Γκορματσόφ, ότι «ούτε μια ίντσα προς τα ανατολικά» δεν θα επεκταθεί το ΝΑΤΟ. Συμφώνησε με τη δήλωση Γκορμπατσόφ ως απάντηση στις διαβεβαιώσεις του, ότι «η επέκταση του ΝΑΤΟ είναι απαράδεκτη». Ο Μπέικερ διαβεβαίωσε τον Γκορμπατσόφ ότι «ούτε ο Πρόεδρος ούτε εγώ σκοπεύουμε να αποκομίσουμε μονομερή πλεονεκτήματα από τις διαδικασίες που λαμβάνουν χώρα» και ότι οι Αμερικανοί κατανοούν ότι «όχι μόνο για τη Σοβιετική Ένωση αλλά και για άλλες ευρωπαϊκές χώρες είναι σημαντικό να υπάρχει εγγύηση, ότι εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες διατηρήσουν την παρουσία τους στη Γερμανία στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, ούτε μια ίντσα της σημερινής στρατιωτικής δικαιοδοσίας του ΝΑΤΟ δεν θα εξαπλωθεί προς την ανατολική κατεύθυνση». <br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/01/germany_nato_russia_Screenshot-2022-01-07-at-9.12.12-AM.png"><img height="364" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/01/germany_nato_russia_Screenshot-2022-01-07-at-9.12.12-AM.png" width="640" /></a> <br /><i>Συνάντηση Γκορμπατσόφ-Κολ και Γκένσερ, 10/2/ 1990.</i></div><div><i><br /></i>Ο Μπέικερ έγραψε στον Χέλμουτ Κολ ο οποίος θα συναντούσε τον Σοβιετικό ηγέτη, τι είπε στον Γκορμπατσόφ. Ο Μπέικερ ανέφερε: «Και μετά του έθεσα την εξής ερώτηση [στον Γκορμπατσόφ]. Θα προτιμούσατε να δείτε μια ενωμένη Γερμανία εκτός ΝΑΤΟ, ανεξάρτητη και χωρίς δυνάμεις των ΗΠΑ ή θα προτιμούσατε μια ενωμένη Γερμανία να είναι συνδεδεμένη με το ΝΑΤΟ, με διαβεβαιώσεις ότι η δικαιοδοσία του ΝΑΤΟ δεν θα μετατοπιστεί ούτε μια ίντσα προς τα ανατολικά από τη σημερινή της θέση»; Απάντησε ότι η σοβιετική ηγεσία σκεφτόταν πραγματικά όλες αυτές τις επιλογές [….] Στη συνέχεια πρόσθεσε, «Σίγουρα οποιαδήποτε επέκταση της ζώνης του ΝΑΤΟ θα ήταν απαράδεκτη. Το ΝΑΤΟ στην τρέχουσα ζώνη του μπορεί να είναι αποδεκτό». <br />Η Πρεσβεία των ΗΠΑ στη Βόννη ενημέρωσε την Ουάσιγκτον ότι ο Γκένσερ κατέστησε σαφές «ότι οι αλλαγές στην Ανατολική Ευρώπη και η διαδικασία ενοποίησης της Γερμανίας δεν πρέπει να οδηγήσουν σε απομείωση των σοβιετικών συμφερόντων ασφάλειας». Ως εκ τούτου, το ΝΑΤΟ θα πρέπει να αποκλείσει μια «επέκταση του εδάφους του προς τα ανατολικά, δηλαδή να το μετακινήσει πιο κοντά στα σοβιετικά σύνορα». <br />Στο Μνημόνιο συνομιλίας Μιχαήλ Γκορμπατσόφ και Χέλμουτ Κολ, την 10 Φεβρουαρίου 1990, ο Κολ νωρίς στη συνομιλία διαβεβαιώνει τον Γκορμπατσόφ: «Πιστεύουμε ότι το ΝΑΤΟ δεν πρέπει να επεκτείνει τη σφαίρα των δραστηριοτήτων του. Πρέπει να βρούμε μια λογική λύση. Κατανοώ σωστά τα συμφέροντα ασφαλείας της Σοβιετικής Ένωσης και αντιλαμβάνομαι ότι εσείς, κύριε Γενικέ Γραμματέα, και η σοβιετική ηγεσία θα πρέπει να εξηγήσετε ξεκάθαρα τι συμβαίνει στον σοβιετικό λαό». </div><div><br />Ο Γάλλος ηγέτης Φρανσουά Μιτεράν δεν ήταν σε συνεννόηση με τους Αμερικανούς, όπως αποδεικνύεται από το ότι είπε στον Γκορμπατσόφ στη Μόσχα στις 25 Μαΐου 1990, ότι «προσωπικά ήταν υπέρ της σταδιακής διάλυσης των στρατιωτικών μπλοκ», και ότι η Δύση πρέπει «να δημιουργήσει συνθήκες ασφάλειας για εσάς, καθώς και την ευρωπαϊκή ασφάλεια στο σύνολό της».<br />Στη σύνοδο κορυφής της Ουάσιγκτον στις 31 Μαΐου 1990, ο Μπους έκανε τα πάντα για να διαβεβαιώσει τον Γκορμπατσόφ ότι η Γερμανία στο ΝΑΤΟ δεν θα κατευθυνόταν ποτέ στην ΕΣΣΔ: «Πιστέψτε με, δεν έχουμε καμία πρόθεση, ούτε στις σκέψεις μας, να βλάψουμε τη Σοβιετική Ένωση με οποιονδήποτε τρόπο. Γι’ αυτό μιλάμε υπέρ της γερμανικής ενοποίησης στο ΝΑΤΟ χωρίς να αγνοούμε το ευρύτερο πλαίσιο της ΔΑΣΕ, λαμβάνοντας υπόψη τους παραδοσιακούς οικονομικούς δεσμούς μεταξύ των δύο γερμανικών κρατών. Ένα τέτοιο μοντέλο, κατά την άποψή μας, αντιστοιχεί και στα σοβιετικά συμφέροντα». <br />Η Μάργκαρετ Θάτσερ στη συνάντησή της με τον Γκορμπατσόφ στο Λονδίνο στις 8 Ιουνίου 1990 είπε στον Γκορμπατσόφ: «Πρέπει να βρούμε τρόπους να δώσουμε στη Σοβιετική Ένωση εμπιστοσύνη ότι η ασφάλειά της θα ήταν εξασφαλισμένη…. Η ΔΑΣΕ θα μπορούσε να είναι μια ομπρέλα για όλα αυτά, καθώς και το φόρουμ που έφερε τη Σοβιετική Ένωση σε πλήρη συζήτηση για το μέλλον της Ευρώπης». <br /><br />ΤΙ ΚΑΤΑΛΑΒΕ Ο ΓΚΟΡΜΠΑΤΣΟΦ<br /><br />Από όλα τα παραπάνω και από πλήθος άλλων ντοκουμέντων και αποκαλύψεων, τα οποία δεν μπορούν όλα να παρουσιαστούν, καθόσον τα έγγραφα των συνομιλιών για την ενοποίηση των δύο Γερμανιών, που έχουν δοθεί στην δημοσιότητα είναι τουλάχιστον τριάντα, γίνεται αντιληπτό ότι οι ηγέτες της εποχής εκείνης έδωσαν σαφείς υποσχέσεις προς την σοβιετική ηγεσία (Γκορμπατσόφ και Σεβαρνάτζε) περί μη επέκτασης του ΝΑΤΟ ανατολικά, ούτε μια σπιθαμή, χωρίς να υπογράψουν καμιά συγκεκριμένη συμφωνία, που να καθορίζει ρητά αυτά που διαβεβαίωναν προφορικά. Και οι δυτικές ηγεσίες στις αρχές της δεκαετίας του 1990, τήρησαν τον λόγο τους και μέχρι το τέλος της δεκαετίας δεν έγινε καμιά επέκταση του ΝΑΤΟ προς ανατολάς. Η πρώτη επέκταση του ΝΑΤΟ έγινε στις 12 Μαρτίου 1999 με τις πρώτες τρεις χώρες του πρώην Συμφώνου Βαρσοβίας, που εισήλθαν στο ΝΑΤΟ, δηλαδή την Τσεχία, την Ουγγαρία και την Πολωνία. Ακολούθησαν κατόπιν στις 29 Μαρτίου 2004 επτά χώρες, οι Βουλγαρία, Εσθονία, Λετονία, Λιθουανία, Ρουμανία, Σλοβακία και Σλοβενία. Την 1η Απριλίου 2009 εισήλθαν στο ΝΑΤΟ οι Αλβανία και Κροατία, την 5η Ιουνίου 2017 το Μαυροβούνιο και τέλος στις 27 Μαρτίου 2020 η Βόρεια Μακεδονία, συνολικά 14 χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ. Και το ερώτημα που προκύπτει είναι τι κατάλαβε ο Γκορμπατσόφ και η σοβιετική ηγεσία, από τις συνομιλίες για την συνθήκη «Two pus Four». Σύμφωνα με την άποψη του πρώην διευθυντή της CIA Ρόμπερτ Γκέιτς, από το 2000, τα έγγραφα ενισχύουν την άποψη, ότι «προχωρούσε η επέκταση του ΝΑΤΟ προς τα ανατολικά [τη δεκαετία του 1990], όταν ο Γκορμπατσόφ και άλλοι οδηγήθηκαν να πιστεύουν ότι αυτό δεν θα συνέβαινε». Η φράση κλειδί, που υποστηρίζεται από πολλούς αναλυτές είναι «οδηγείται στο να πιστέψουμε». ΄<br /><br />ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ – ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ<br /><br />Τελικά ποιος έχει δίκαιο; Ναι οι Ρώσοι έχουν δίκαιο, όταν ισχυρίζονται ότι οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ τους εξαπάτησε, σύμφωνα με τα αποκαλυφθέντα έγγραφα, αλλά δεν υπάρχει καμμιά υπογεγραμμένη συμφωνία ή συνθήκη, που να εξασφαλίζει την Ρωσία, σε ότι αφορά τις υποσχέσεις της Δύσης. <br /><br />Ναι, οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και η Ευρώπη, έχουν δίκαιο, όταν ισχυρίζονται ότι δεν παραβίασαν καμμιά συμφωνία ή συνθήκη και ότι τα ελεύθερα κράτη, έχουν το δικαίωμα να επιλέγουν φίλους, πολιτικές, συμμαχίες κλπ. Ναι , έχουν δίκαιο, σε ότι αφορά την επιλογή μια νέας πολιτικής μιας χώρας, καθόσον οι υποσχέσεις προηγουμένων κυβερνήσεων και πολιτικών, δεν δεσμεύουν τις επόμενες κυβερνήσεις και πολιτικούς. <br /><br />Ναι, η Ρωσία έχει δίκαιο όταν ισχυρίζεται ότι η ένταξη της Ουκρανίας είναι στην ουσία υπαρξιακή απειλή και δεν μπορούν να αποδεχθούν Νατοϊκά στρατεύματα και πυραυλικά συστήματα να είναι στην αυλή τους και σε απόσταση βολής εντός μερικών λεπτών από την Μόσχα και την Αγία Πετρούπολη, άρα σχεδόν μηδενική στρατιωτική αντίδραση. Έχει δίκαιο, η Ρωσία όταν θεωρεί ότι η Ουκρανία είναι το στρατηγικό της βάθος, καθόσον οι δύο μεγάλες ιστορικές εισβολές στην χώρα , από τον Μέγα Ναπολέοντα και τα Ναζιστικά στρατεύματα, έγιναν από το αναπεπταμένο έδαφος της Ουκρανίας, με τους τεράστιους σιτοβολώνες, που ευνοούν ταχύτατη προέλαση μηχανοκίνητων και τεθωρακισμένων σχηματισμών, χωρίς δυνατότητα ουσιαστικής αποτροπής σε ισχυρή αμυντική τοποθεσία. <br /><br />Είναι λάθος να απειλείς με πόλεμο μια μεγάλη πυρηνική δύναμη, όταν το αμυντικό δόγμα της Ρωσίας, που παρουσιάστηκε πρόσφατα, προβλέπει και την χρήση τακτικών πυρηνικών όπλων, για την υπεράσπιση της χώρας από επικείμενη εισβολή. Γιατί η μερική χρήση τακτικών πυρηνικών όπλων, μπορεί να εξελιχθεί σε ανταπόδοση πυρηνικών πληγμάτων εκατέρωθεν, με τελική κατάληξη τον Αρμαγεδώνα για την ανθρωπότητα. <br /><br />Είναι λάθος από την Ρωσία, να αφήνεις να περάσουν πάνω από 20 χρόνια για την αθέτηση υποσχέσεων και να μην διαμαρτύρεσαι και να το κάνεις τώρα που το μαχαίρι έφθασε στο λαιμό, κατά την εκτίμησή σου. Αν η Ρωσία είχε δείξει δύναμη και επικινδυνότητα στο παρελθόν, αντί για καλή θέληση, η Δύση θα είχε προσεγγίσει τη Ρωσία ζητώντας να διαπραγματευτεί. Η Ρωσία δεν θα έχει ποτέ ουσιαστικές διαπραγματεύσεις με την Ουάσιγκτον έως ότου η Ουάσιγκτον φοβηθεί τη Ρωσία. Η καλή θέληση θεωρείται αδυναμία στην πολιτική. <br /><br />Είναι λάθος από την Ουκρανία να δέχεται τον ρόλο του θηράματος, στην διαμάχη δύο παγκόσμιων πυρηνικών δυνάμεων, διότι πάντα το θήραμα ή καταβροχθίζεται ή κατακρεουργείται. Θα έπρεπε να είχε μάθει από την περίπτωση της Γεωργίας, η από τις συνέπειες της «επανάστασης Maidan», του 2014, με τον μερικό ακρωτηριασμό της. <br /><br />Τέλος και σε ότι μας αφορά, ναι η Ελλάδα, ως μέλος του ΝΑΤΟ και μετά την στρατιωτική συμφωνία με τις ΗΠΑ MDCA οφείλει να δώσει την άδεια για χρήση των στρατιωτικών της βάσεων από το ΝΑΤΟ, αλλά να μην συμμετάσχει σε επιχειρήσεις, που εκτιμώ ότι τελικά δεν πρόκειται γίνουν, στον Εύξεινο Πόντο, στην Ουκρανία, ή στην αρχαία Ταυρίδα( Κριμαία). Εξάλλου η συμμετοχή της Ελλάδος στην εκστρατεία της μεσημβρινής Ρωσίας (Ουκρανία) με δύο Μεραρχίες το 2019 κατά των Μπολσεβίκων, ήταν μια αποτυχημένη ενέργεια, την οποία πλήρωσε οδυνηρά το έθνος, με την Μικρασιατική καταστροφή. <br /><br /><b><i>*Ο Ιωάννης Αθ. Μπαλτζώης είναι Αντγος ε.α., με Μεταπτυχιακό (M.Sc.) από το ΕΚΠΑ στην Γεωπολιτική και πρόεδρος του Ελληνικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών (ΕΛΙΣΜΕ). </i></b></div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η «ένωση» των 2 Γερμανιών, η εξαπάτηση των Ρώσων για το ΝΑΤΟ και η Ουκρανία.

Του Ιωάννη Αθ. Μπαλτζώη* Η υφιστάμενη ψυχροπολεμική κατάσταση μεταξύ της Δύσης και της Ρωσίας, συμπεριλαμβανομένης της ουκρανικής κρίσης, έ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Αίγυπτος πανηγυρίζει την οικονομική κατάρρευση της Τουρκίας ανοικτά!

<img height="360" src="https://www.capital.gr/Content/ImagesDatabase/p/1000x563/crop/both/0e/0ebbf217079a459e8d741bb814b0999e.jpg?quality=80&404=default&v=8" width="759" /><br /><br /><b>Πέτρος Κράνιας</b><br />Η Τουρκία δεν είναι ο μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος της Αιγύπτου. Η αιγυπτιακή λίρα δεν είναι διασυνδεδεμένη με την τουρκική λίρα με κανέναν τρόπο. Παρόλα αυτά, οι Αιγύπτιοι παρακολουθούν στενά τη νομισματική κρίση της Τουρκίας και υπάρχει ενθουσιασμός στην Αίγυπτο με την απότομη πτώση της συναλλαγματικής ισοτιμίας του τουρκικού εθνικού νομίσματος.<br /><br />Μερικοί άνθρωποι έχουν δημιουργήσει ακόμη και "Μετρητή Λιρών", ένα 24ωρο μέτρο της πτώσης της αξίας της λίρας έναντι των ξένων νομισμάτων, συμπεριλαμβανομένης της αιγυπτιακής λίρας, γράφει ο Αιγύπτιος αρθρογράφος Αμρ Εμάμ στο τοπικό think tank, Arab Center for Studies and Research..<br /><br />"Οι Αιγύπτιοι χαίρονται για την τουρκική νομισματική κρίση λόγω των αρνητικών πολιτικών της Τουρκίας προς την Αίγυπτο την τελευταία δεκαετία περίπου", σχολιάζει ο Μοχάμεντ Ραμπιέ, ερευνητής διεθνών σχέσεων.<br /><br />Η Τουρκία και η Αίγυπτος βρίσκονται σε αντίθετες πλευρές του ιδεολογικού φάσματος, ειδικά τα τελευταία χρόνια. Η κυβέρνηση του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δεν καλωσόρισε την εξέγερση του 2013 στην Αίγυπτο κατά του προέδρου των Αδελφών Μουσουλμάνων Μοχάμεντ Μόρσι που υποστηρίχθηκε από τον στρατό. Ο Ερντογάν επέκρινε επίσης τον νυν πρόεδρο της Αιγύπτου Αμπντέλ Φατάχ αλ-Σίσι, τον αρχηγό του στρατού που ηγήθηκε του στρατιωτικού πραξικοπήματος κατά του Μόρσι. Στη συνέχεια ο Σίσι κέρδισε τις πρώτες προεδρικές εκλογές μετά τον Μόρσι με συντριπτική πλειοψηφία. Όμως ο Ερντογάν διατήρησε την υποστήριξή του στους Αδελφούς Μουσουλμάνους στην Αίγυπτο, επικρίνοντας τα αιγυπτιακά δικαστήρια για την καταδίκη των ηγετών και των μελών του κινήματος του Μόρσι.<br /><br />Η Αίγυπτος απαγόρευσε το κίνημα και το κόμμα του, έκλεισε τα γραφεία τους και κατέσχεσε τα κεφάλαια και τα περιουσιακά τους στοιχεία. Η χώρα ξεκίνησε επίσης έναν περιφερειακό πόλεμο εναντίον της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, θεωρώντας τη μητέρα όλων των τρομοκρατικών ομάδων.<br /><br />"Ο Ερντογάν ήταν ιδιαίτερα θυμωμένος με την Αίγυπτο για την καταστολή της Μουσουλμανικής Αδελφότητας", είπε μιλώντας στο Al-Monitor ο Μουνίρ Αμπίμπ, Αιγύπτιος συγγραφέας ειδικευμένος στον ισλαμισμό. "Η Αδελφότητα ήταν το εργαλείο του Τούρκου προέδρου για την αναβίωση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, όχι μόνο στην Αίγυπτο, αλλά και σε ολόκληρη την περιοχή". <br /><br />Η Τουρκία προσπάθησε επίσης να υπονομεύσει την Αίγυπτο σε περιφερειακό και διεθνές επίπεδο, μεταξύ άλλων σε διεθνή φόρουμ. Αναζήτησε μια βάση στο Σουδάν και τη Λιβύη, που συνορεύουν με τη νότια και τη δυτική Αίγυπτο αντίστοιχα.<br /><br />Η Τουρκία ακολούθησε επίσης αποσταθεροποιητικές πολιτικές στην Ανατολική Μεσόγειο, μια περιοχή με αυξανόμενη γεωστρατηγική σημασία για την Αίγυπτο, δεδομένου του νεοανακαλυφθέντος φυσικού αερίου. Ο Ραμπιέ είπε ότι "αυτές οι πολιτικές εκδηλώθηκαν στις συμφωνίες για την ασφάλεια και την οριοθέτηση των θαλάσσιων συνόρων του 2019 που υπέγραψε η τουρκική κυβέρνηση με τη Λιβύη, καθώς και στις τουρκικές έρευνες για φυσικό αέριο στην Ανατολική Μεσόγειο".<br /><br />Η Τουρκία πρόσφερε επίσης υποστήριξη στην Αιθιοπία για την κατασκευή ενός γιγαντιαίου φράγματος στον Γαλάζιο Νείλο, τον κύριο παραπόταμο του Νείλου, ο οποίος δίνει στην Αίγυπτο πάνω από το 90% του νερού της.<br /><br />Όλα αυτά είναι παρόντα στο μυαλό των περισσότερων Αιγυπτίων καθώς παρακολουθούν την τουρκική νομισματική κρίση. Η εθνική χαρά είναι ξεκάθαρη στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.<br /><br />Στους δρόμους, μερικοί άνθρωποι βλέπουν τη νέα κρίση ως μια ευκαιρία για τον Ερντογάν να πληρώσει για τη "ζημιά" που έκανε στην Αίγυπτο. <br />"Παρακολουθώ την τουρκική νομισματική κρίση από την αρχή", είπε στο Al-Monitor ο Σάμεχ Οσμάν, ένας δημόσιος υπάλληλος γύρω στα σαράντα. "Περιμένω ότι η αξία της τουρκικής λίρας θα συνεχίσει να πέφτει την επόμενη περίοδο".<br /><br />Κρατώντας την απώλεια της αξίας της λίρας, οι Αιγύπτιοι μπορεί να σκέφτονται πως ό,τι ανεβαίνει κατεβαίνει. Όταν η Αίγυπτος είχε πρόβλημα με το εθνικό της νόμισμα, τον Νοέμβριο του 2016 η Τουρκία υποστηρίζοντας ακτιβιστές από τη Μουσουλμανική Αδελφότητα γιόρτασε την επακόλουθη μείωση της αξίας της αιγυπτιακής λίρας. Η Κεντρική Τράπεζα της Αιγύπτου έπρεπε να απελευθερώσει τη συναλλαγματική ισοτιμία της λίρας για να εξαλείψει μια ακμάζουσα τότε παράλληλη αγορά συναλλάγματος και να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη των επενδυτών στην εθνική οικονομία.<br /><br />Ωστόσο, η ίδια απόφαση προκάλεσε σημαντική υποτίμηση της λίρας σε αξία, οδηγώντας σε απώλεια του μεγαλύτερου μέρους της αξίας της σε ξένο νόμισμα, ιδίως το δολάριο ΗΠΑ, το κύριο νόμισμα συναλλαγών, εισαγωγής και εξαγωγής στη χώρα αυτή.<br /><br />Η πτώση της τουρκικής λίρας, λένε οι ντόπιοι οικονομολόγοι, θα ωφελήσει την αιγυπτιακή οικονομία από πολλές απόψεις.<br /><br />"Η Αίγυπτος μπορεί να ξεχωρίσει ως εναλλακτικός επενδυτικός προορισμός προς την Τουρκία, ειδικά εάν η νομισματική κρίση επιδεινωθεί την επόμενη περίοδο", δήλωσε ο Καλίντ αλ-Σαφίε, επικεφαλής του τοπικού think tank, Capital Center for Studies and Economic Research. "Η αναμενόμενη πτώση της αξίας των τουρκικών αγαθών θα ωφελήσει επίσης τον αιγυπτιακό βιομηχανικό τομέα, ο οποίος εξαρτάται εν μέρει από τις εισαγωγές πρώτων υλών από την Τουρκία". <br /><br />Το εμπόριο μεταξύ Αιγύπτου και Τουρκίας δεν επηρεάστηκε σε μεγάλο βαθμό από τις τεταμένες σχέσεις τα τελευταία χρόνια. Η ανταλλαγή ανήλθε σε 4,7 δισεκατομμύρια δολάρια πέρυσι. Οι τουρκικές επενδύσεις στην Αίγυπτο ανέρχονται σε 2,5 δισ. δολάρια.<br /><br />Η δημόσια ανάταση για την υποτίμηση της λίρας έρχεται επίσης καθώς το Κάιρο και η Άγκυρα λαμβάνουν μέτρα για να επιδιορθώσουν τους δεσμούς τους. Κυβερνητικά στελέχη από τις δύο χώρες συναντήθηκαν πολλές φορές τους τελευταίους μήνες για να εξερευνήσουν την οδό που θα πρέπει να ακολουθηθεί.<br /><br />Πληροφορίες αναφέρουν ότι η Αίγυπτος έδωσε στην τουρκική πλευρά έναν κατάλογο απαιτήσεων, συμπεριλαμβανομένης της αναστολής της υποστήριξης προς τους Αδελφούς Μουσουλμάνους, της διακοπής των επιθέσεων των μέσων ενημέρωσης κατά της Αιγύπτου και της απόσυρσης Τούρκων και φιλοτούρκων μισθοφόρων στη Λιβύη.<br /><br />Ωστόσο, η αντίδραση των Αιγυπτίων στη νομισματική κρίση αποδεικνύει ότι η μνήμη των Αιγυπτίων είναι ισχυρή και δεν συγχωρεί, είπαν αναλυτές, και αυτό μπορεί να ασκήσει πίεση στην αιγυπτιακή κυβέρνηση.<br /><br />"Το πρόβλημα είναι ότι οι Αιγύπτιοι δεν θα δεχτούν την επιδιόρθωση των δεσμών με την Τουρκία που βλάπτει τα αιγυπτιακά συμφέροντα", είπε ο Ραμπιέ. "Φοβάμαι ότι η κυβέρνηση μπορεί να χάσει την αξιοπιστία της εάν προχωρήσει στη συμφιλίωση".<br /><br /><a href="https://www.capital.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η Αίγυπτος πανηγυρίζει την οικονομική κατάρρευση της Τουρκίας ανοικτά!

Πέτρος Κράνιας Η Τουρκία δεν είναι ο μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος της Αιγύπτου. Η αιγυπτιακή λίρα δεν είναι διασυνδεδεμένη με την τουρκική ...

Διαβάστε την συνέχεια

Κολυμπώντας μέχρι το Καστελλόριζο. Μέρος μιας σχεδιασμένης στρατηγικής; Μια κίνηση στα όρια της γελοιότητας;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2020/10/Hellenic-Navy-Kastelorizo-2-790x400.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="790" height="324" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2020/10/Hellenic-Navy-Kastelorizo-2-790x400.jpeg" width="740" /></a></div><div><br /></div><b>Αθανάσιος Έλλις</b><br />Φοιτητές της Ναυτικής Ακαδημίας της Τουρκίας να κολυμπούν μια απόσταση 1.950 μέτρων προς το νησί Τούζλα, για να αποδείξουν ότι μπορούν να καταλάβουν το Καστελλόριζο. Και το υπουργείο Αμυνας της Τουρκίας να δημοσιεύει το σχετικό βίντεο, συνοδευόμενο από δηλώσεις του υπουργού Αμυνας Χουλουσί Ακάρ, ο οποίος με δηκτικό ύφος «διαμηνύει» ότι το συγκεκριμένο ελληνικό νησί απέχει μόλις 1.950 μ. από τις τουρκικές ακτές και πως τα επίδοξα μέλη των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων μπορούν να φτάσουν εκεί κολυμπώντας. Αυτό, τη στιγμή που η Αγκυρα έχει ψηφίσει και διατηρεί εν ισχύι το casus belli απειλώντας ευθέως την Αθήνα πως αν ασκήσει το αναφαίρετο δικαίωμα να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 μίλια, με βάση το Δίκαιο της Θάλασσας, αυτό θα αποτελέσει αιτία πολέμου.<br /><br />Την ίδια ώρα, η Τουρκία απαιτεί από την Ελλάδα να παραιτηθεί από το διεθνώς αναγνωρισμένο δικαίωμα της αυτοάμυνας, την ώρα που, όπως ορθώς επεσήμανε ο Ελληνας υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας, «έχει αντιπαρατάξει έναντι των νησιών μας τη μεγαλύτερη αποβατική δύναμη και τον μεγαλύτερο αποβατικό στόλο στη Μεσόγειο και συγχρόνως απαιτεί από εμάς να αποστρατιωτικοποιήσουμε τα νησιά μας».<br /><br />Ο κ. Ακάρ μας κατηγόρησε ότι «με κάποιες επιδείξεις εξοπλισμού», όπως και με τη σύναψη νέων συμμαχιών ή την εμβάθυνση υφιστάμενων, προσπαθούμε να αποκτήσουμε υπεροχή έναντι της Τουρκίας, και ότι όλες αυτές οι κινήσεις είναι καταδικασμένες να αποτύχουν. Με αφορμή αυτές τις αντιδράσεις της Τουρκίας, που συχνά ξεφεύγουν από την απλή υπερβολή και αγγίζουν τα όρια της φαιδρότητας, οι γείτονές μας πρέπει να κατανοήσουν μερικά πράγματα.<br /><br />Πρώτον, με γελοίες ενέργειες όπως το να βιντεοσκοπούν τους σπουδαστές της Ναυτικής Ακαδημίας να κολυμπούν 1.950 μέτρα, με το σκηνικό να συμπληρώνουν πολύχρωμα καπνογόνα, δεν κερδίζουν κάτι. Και σίγουρα δεν φοβίζουν την Ελλάδα.<br /><br />Δεύτερον, όποια χώρα έχει επιθετικές βλέψεις κατά της Ελλάδας οφείλει να υπολογίσει όχι μόνο τη στρατιωτική αποτρεπτική ικανότητα της χώρας μας, αλλά και τις συμμαχίες της και την ισχύ που απορρέει από την ισότιμη συμμετοχή της σε έναν πολιτικοοικονομικό γίγαντα όπως είναι η Ε.Ε., και υπό αυτό το πρίσμα το πλήγμα που θα επιφέρει στην οικονομία αλλά και στην περιφερειακή επιρροή της Τουρκίας ενδεχόμενη επίθεσή της κατά της Ελλάδας.<br /><br />Τρίτον, η Αθήνα έχει μόνον ένα «μέτωπο», να διαχειριστεί, προς Ανατολάς, σε αντίθεση με την Αγκυρα η οποία έχει τουλάχιστον δύο, το Αιγαίο και το σύνθετο παζλ στη νοτιοανατολική πλευρά της.<br /><br />Τέταρτον, η Ελλάδα δεν είναι μια «μύγα» όπως με περισσή αλαζονεία και θράσος, αλλά και άγνοια της πραγματικότητας, είχε δηλώσει κάποτε σύμβουλος του Ερντογάν.<br /><br />Ο Τούρκος υπουργός Αμυνας δήλωσε: «Ο,τι και να κάνετε, η Τουρκία ως κράτος, οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις, έχουν την ικανότητα, τη δύναμη και τη θέληση να υπερασπιστούν τα δικαιώματα και τα συμφέροντα της χώρας μας. Αυτό θέλουμε να το ξέρουν όλοι».<br /><br />Ακριβώς το ίδιο θα του απαντούσε και ο Ελληνας ομόλογός του για την Ελλάδα.<div><br /></div><div><a href="https://www.kathimerini.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Κολυμπώντας μέχρι το Καστελλόριζο. Μέρος μιας σχεδιασμένης στρατηγικής; Μια κίνηση στα όρια της γελοιότητας;

Αθανάσιος Έλλις Φοιτητές της Ναυτικής Ακαδημίας της Τουρκίας να κολυμπούν μια απόσταση 1.950 μέτρων προς το νησί Τούζλα, για να αποδείξουν ό...

Διαβάστε την συνέχεια

Ρωσικά στοιχεία που ΕΠΙΜΕΝΟΥΝ: “Η έκρηξη στο Καζακστάν ΔΕΝ ήταν τόσο τυχαία”.

<img height="324" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2022/01/Kazakhstan_Map-790x400.jpg" width="751" /><br /><br />Του <b>Gevorg Mirzayan</b><br />Οι ταραχές στο Καζακστάν προκαλούνται από άμεση ξένη επέμβαση – αυτή είναι η επίσημη θέση της Μόσχας. Για τι είδους παρέμβαση μπορούμε να μιλήσουμε, ποιος εκπαίδευσε τους ταραχοποιούς και πώς – και ποια είναι η ομοιότητα μεταξύ της κατάστασης στο Καζακστάν και αυτού που συνέβη στην Ουκρανία και τη Λευκορωσία;<br /><br />Κάθε τι νέο είναι κάποιο ξεχασμένο παλιό. Ειδικά όταν πρόκειται για μεγάλες πολιτικές διεργασίες που λαμβάνουν χώρα σε διαφορετικές χώρες και σε διαφορετικούς χρόνους -αλλά περίπου σύμφωνα με τα ίδια τεχνικά σχήματα. Ακόμη και τώρα, οι διαμαρτυρίες στο Καζακστάν δεν είναι κάτι μοναδικό. Πραγματοποιούνται χρησιμοποιώντας περίπου τις ίδιες τεχνικές όπως στην Ουκρανία το 2014 και στη Λευκορωσία το 2020. Με μικρές διαφορές.<br /><br />Το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών επισημαίνει ευθέως την ξένη παρέμβαση στο Καζακστάν. «Θεωρούμε τα πρόσφατα γεγονότα σε μια φίλη χώρα ως μια προσπάθεια, εμπνευσμένη από το εξωτερικό, να υπονομεύσει την ασφάλεια και την ακεραιότητα του κράτους με τη βία, χρησιμοποιώντας εκπαιδευμένους και οργανωμένους ένοπλους σχηματισμούς», ανέφερε σε ανακοίνωσή του το υπουργείο.<br /><br />Ο πρόεδρος της Σερβίας Αλεξάνταρ Βούτσιτς ανακοίνωσε επίσης την παρέμβαση ξένων ειδικών υπηρεσιών στις διαδηλώσεις στο Καζακστάν. Ο ηγέτης μιας άλλης μετασοβιετικής χώρας, η οποία είχε επηρεαστεί πριν από λίγο καιρό από μαζικές διαδηλώσεις, ο Αλεξάντερ Λουκασένκο, χαρακτήρισε αυτό που συμβαίνει «μάθημα για εμάς».<br /><img src="" /><br /><br /><img src="" /><br />Κοινά λάθη<div><br />Φυσικά, παντού την αφορμή των διαμαρτυριών την έδωσαν τα ίδια συστημικά λάθη των αρχών. Πρώτον, το διακύβευμα είναι η καλλιέργεια του τοπικού εθνικισμού. Αν η Ουκρανία προσπαθούσε απλώς να οικοδομήσει μια «Μη Ρωσία», τότε η Λευκορωσία και το Καζακστάν, που βρίσκονταν σε διαδικασία ολοκλήρωσης με τη Μόσχα, φοβήθηκαν την «Κριμαϊκή Άνοιξη». Θεώρησαν ότι ήταν απαραίτητο να δημιουργηθεί ένα αντίβαρο στη ρωσική πολιτιστική επιρροή.<br /><br />Ως αποτέλεσμα, σε όλες τις χώρες, ντόπιοι εθνικιστές έδρασαν στην πρωτοπορία της διαμαρτυρίας. Ένιωθαν ότι η εξουσία δεν είχε επαρκώς εθνικό προσανατολισμό. Ταυτόχρονα, οι εκρωσισμένοι πολιτιστικά και οι ρωσόφωνοι πολίτες και στις τρεις χώρες γενικά δεν υποστήριξαν τις αρχές.<br /><br />Στην Ουκρανία, επειδή ο Γιανουκόβιτς βυθίστηκε στη διαφθορά και δεν εκπλήρωσε τις προεκλογικές του υποσχέσεις, στη Λευκορωσία – επειδή ο Λουκασένκο προσέβαλε ευθέως τη Ρωσία και πήρε ομήρους Ρώσους πολίτες. Στο Καζακστάν, είναι ακριβώς λόγω της πορείας των αρχών να τονώσουν τον επιθετικό καζακικό εθνικισμό (αρκεί να θυμηθούμε τις «γλωσσικές επιδρομές»).<br /><br />Το δεύτερο λάθος ήταν η πολλαπλότητα των προσανατολισμών. Και στην Ουκρανία, και στη Λευκορωσία και στο Καζακστάν, ήθελαν να είναι καλοί για όλους. Και να λαμβάνουν ρωσικές επιδοτήσεις, να υπάρχει ελεύθερη κυκλοφορία ανθρώπων και αγαθών – και ταυτόχρονα όμως εξισορρόπηση στη ρωσική (και στην περίπτωση του Καζακστάν, ρωσο-κινεζική) επιρροή με την ανάπτυξη των σχέσεων με τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρωπαϊκή Ένωση.<br /><br />Παντού αυτές οι σχέσεις συνοδεύονταν από την άφιξη δυτικών ΜΚΟ στις χώρες αυτές, οι οποίες ενσωματώθηκαν επιτυχώς στη δυτική πολιτική της πολιτιστικής κυριαρχίας (δηλαδή του εθνικισμού) για να θρέψουν φιλοδυτικά αντιρωσικά εθνικά στελέχη. Στην πολιτική, το δημοσιογραφικό περιβάλλον, τις δομές της κοινωνίας των πολιτών. Εκπαιδεύτηκαν στην επικοινωνία, στην ιεραποστολική επιβολή των ιδεών τους, στη διαχείριση κρίσεων – γενικά, ασχολούνταν με την προετοιμασία του εδάφους.<br /><br />«Στο Καζακστάν, έγιναν πολλές προετοιμασίες για δράσεις διαμαρτυρίας: δημιουργήθηκαν πλατφόρμες δικτύου για τον συντονισμό τους, ένα δίκτυο μελλοντικών συντονιστών στο πεδίο δημιουργήθηκε μέσω επαφών με ΜΚΟ, η κοινωνική συνείδηση επηρεάσθηκε μέσω του Svoboda, του BBC και άλλων βρετανο-αμερικανικών μέσων ενημέρωσης. Το φθινόπωρο, μια σειρά δοκιμαστικών τοπικών διαδηλώσεων με κινητοποίηση μέσω Διαδικτύου πραγματοποιήθηκε για να μετρηθεί η αντίδραση του κόσμου. Όλα αυτά επαναλαμβάνουν σχεδόν πλήρως το σχέδιο Μινσκ-2020, και, με κάποιες τροποποιήσεις, το Κίεβο-2013», – εξηγεί ο επικεφαλής της Ευρασιατικής Αναλυτικής Λέσχης Nikita Mendkovich στην εφημερίδα VZGLYAD.<br /><br />Ωστόσο, στην περίπτωση του Καζακστάν, υπήρχε μια μικρή τεχνική διαφορά που σχετίζεται με τις τοπικές ιδιαιτερότητες. «Μια σημαντική διαφορά μεταξύ του Καζακστάν και της Λευκορωσίας και της Ουκρανίας είναι ότι οι συντονιστές δεν ήταν κυρίως μέλη πολιτικοποιημένων ομάδων (Mlady Front και άλλα μέλη ουκρανικών ταγμάτων), αλλά εκπρόσωποι ομάδων του οργανωμένου εγκλήματος, αφού στις τοπικές συνθήκες είχαν μεγαλύτερη εμπειρία στην διοργάνωση της εγκληματικής βίας», συνεχίζει ο Nikita Mendkovich.<br /><br />Καθόλου ενωμένες ελίτ<div><br />Το σχήμα συνεργασίας με τις ελίτ είναι επίσης περίπου το ίδιο – δηλαδή, η εκμετάλλευση της αδυναμίας και της εξάρτησής τους. Έτσι, σε κάθε μία από τις τρεις χώρες, οι αρχές ήταν αδύναμες λόγω της διάσπασής τους.<br /><br />Στην Ουκρανία, υπήρξε μια σύγκρουση μεταξύ του Βίκτορ Γιανουκόβιτς και των ολιγαρχών που τον έφεραν στην εξουσία, από τους οποίους άρχισε να αποσπά μέρος των περιουσιών τους. Στο Καζακστάν δημιουργήθηκε δυαδικό σύστημα εξουσίας, όταν η νέα ηγεσία της χώρας, εκπροσωπούμενη από τον Kassym-Zhomart Tokayev, παραμέρισε τη φυλή του πρώτου προέδρου, Nursultan Nazarbayev (ο οποίος κατά την έναρξη της διαμαρτυρίας ήταν επικεφαλής του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας και ουσιαστικά οδήγησε τις δυνάμεις ασφαλείας).<br /><br />Διχασμός υπήρξε και στη Λευκορωσία, αλλά πολύ μικρότερος. Ο Λουκασένκο ισοπέδωσε τον πολιτικό χώρο και εξόντωσε τις διαδικασίες πολιτικής ανόδου, έτσι αρκετοί φιλόδοξοι πολιτικοί περιόρισαν τον ρόλο τους στον μηχανισμό της κρατικής μηχανής. Αλλά ταυτόχρονα, αυτοί οι πολιτικοί δεν είχαν εξουσίες.<br /><br />Όσον αφορά την εξάρτηση, οι ελίτ της Ουκρανίας, του Καζακστάν και, εν μέρει, ακόμη και της Λευκορωσίας, ήταν πολύ στενά συνδεδεμένες με τη Δύση. Υπήρχαν λογαριασμοί, περιουσιακά στοιχεία, ακίνητα, παιδιά. Αυτό επέτρεψε στη Δύση να εκβιάσει το περιβάλλον του Βίκτορ Γιανουκόβιτς (απαιτώντας από αυτόν να μην πειράξει τους εξεγερμένους της Μαϊντάν στους δρόμους), καθώς και να προσπαθήσει να εκβιάσει τους ηγέτες του Καζακστάν.<br /><br />Προφανώς, το σχέδιο δεν λειτούργησε στη Λευκορωσία λόγω του μικρού αριθμού τέτοιων εκπροσώπων ανάμεσα στην ελίτ. Η χώρα άρχισε να αφαιρείται από το καθεστώς των κυρώσεων λίγα μόνο χρόνια πριν από την έναρξη των διαδηλώσεων, οπότε οι Λευκορώσοι ηγέτες δεν είχαν ακόμη προλάβει να αποκτήσουν λογαριασμούς / σπίτια / γιοτ στην Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η απουσία σοβαρής διάσπασης και εξωτερικών πλεονεκτημάτων μεταξύ των ελίτ οδήγησε στο γεγονός ότι οι αρχές στη Λευκορωσία μπόρεσαν να ξεκινήσουν αμέσως τη βίαιη καταστολή των διαδηλώσεων.<br /><br />«Οι δυνάμεις ασφαλείας έδρασαν με την πλήρη έγκριση των ελίτ που δεν δίστασαν να καταστείλουν τη διαμαρτυρία. Ήδη μία ή δύο εβδομάδες αργότερα, η διαμαρτυρία της Λευκορωσίας χωρίστηκε σε δύο άνισες ομάδες: γυναίκες και κάτοικοι της πρωτεύουσας, που χορεύουν στο Μινσκ, και ριζοσπάστες που εισβάλλουν σε ιστότοπους κυβερνητικών υπηρεσιών και εγχώριοι τρομοκράτες που κλείνουν τις ράγες των τραίνων. Αλλά δεν υπήρξαν πογκρόμ και κατασχέσεις οπλοστασίων», λέει ο Ivan Lisan, Επικεφαλής του Αναλυτικού Γραφείου του Σχεδίου SONAR-2050.<br /><br />Όσο για τη γεωγραφία της διαμαρτυρίας, προσπάθησαν να την κάνουν όσο το δυνατόν ευρύτερη. Θυμηθείτε ότι οι ταραχές στην Ουκρανία δεν πραγματοποιήθηκαν μόνο στο Κίεβο – κάλυψαν μια σειρά από δυτικές περιοχές της χώρας, σε ορισμένες από τις οποίες οι ταραχοποιοί κατάφεραν ακόμη και να καταλάβουν τα κτίρια των τοπικών διοικήσεων. Οι φωτογραφίες από εκεί δημιούργησαν μια εικόνα της κλίμακας της διαμαρτυρίας, καθώς και μια αίσθηση απελπισίας για τις αρχές. Οι ειδικοί είπαν ότι ακόμη και αν ήταν δυνατό να διαλυθεί η συγκέντρωση του Μαϊντάν στο Κίεβο, δεν ήταν σαφές πώς και με ποιες δυνάμεις θα ανακαταλάβουν το Λβιβ και το Ιβάνο-Φρανκίβσκ.<br /><br />Αυτή η εμπειρία ελήφθη υπόψη και εφαρμόστηκε σε άλλες επιχειρήσεις. «Τόσο στη Λευκορωσία όσο και στο Καζακστάν, ξέσπασαν διαδηλώσεις σε πολλές πόλεις, αλλά στη συνέχεια εντοπίστηκαν στην πρωτεύουσα. Στην περίπτωση του Καζακστάν, είναι στην οικονομική (Alma-Ata), όχι στην διοικητική (Nur-Sultan), “λέει ο Ivan Lizan. Επιπλέον, για το Καζακστάν, η διασπορά αποδείχθηκε πιο αποτελεσματική λόγω των ιδιαιτεροτήτων της τοπικής πραγματικότητας. Οι αρχές αναγκάστηκαν να διαλύσουν πιστές αστυνομικές και στρατιωτικές μονάδες και μάλιστα, κάποια στιγμή, να παραδώσουν την Αλμάτι στους ταραχοποιούς.<br /><br />Χρήματα, επικοινωνία, συμπεράσματα<div><br />Η τεχνολογία της χρηματοδότησης των διαδηλώσεων μέσω ΜΚΟ, σύμφωνα με τον Nikita Mendkovich, ήταν περίπου η ίδια παντού. «Τα κανάλια χρηματοδότησης παραδοσιακά για κάθε μία από τις περιπτώσεις περιλαμβάνουν σημεία διανομής στη Βρετανία. Από εκεί, τα κεφάλαια παρέχονται, για παράδειγμα, στις δομές του Ablyazov, ο οποίος συντόνιζε ενεργά τη διαμαρτυρία.<br /><br />Αν σχηματικά, η πρωταρχική πηγή είναι δομές στις Ηνωμένες Πολιτείες που συνδέονται με τοπικές δυνάμεις ασφαλείας, η μεταφορά γίνεται στη Βρετανία, και στη συνέχεια απευθείας εισαγωγή στη χώρα ενδιαφέροντος μέσω της ηπειρωτικής Ευρώπης. Τις περισσότερες φορές, μέσω της Πολωνίας ή τις χώρες της Βαλτικής», εξηγεί ο ειδικός.<br /><br />Τέλος, οι τεχνολογίες επικοινωνίας είναι επίσης ίδιες – και μάλιστα από την εποχή της Αραβικής Άνοιξης. «Οι διαδηλωτές συντόνισαν τις ενέργειές τους μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, και όχι των μέσων ενημέρωσης (ΜΜΕ). Για τον συντονισμό, χρησιμοποίησαν κανάλια Telegram που διαχειρίζονται από το εξωτερικό – την Πολωνία στην περίπτωση της Δημοκρατίας της Λευκορωσίας και την Ουκρανία στην περίπτωση του Καζακστάν. Ο ρόλος των μέσων ενημέρωσης αποδείχθηκε ασήμαντος λόγω του ελέγχου τους από τις αρχές », λέει ο Ivan Lizan.<br /><br />Οι προσπάθειες των αρχών να διακόψουν το Διαδίκτυο χτύπησαν, φυσικά, τις επικοινωνίες των διαδηλωτών, αλλά ταυτόχρονα περιορίζουν τη δυνατότητα των φιλοκυβερνητικών δυνάμεων και των ΜΜΕ να μεταδίδουν πληροφορίες για τα γεγονότα που συμβαίνουν στη χώρα . Ως αποτέλεσμα, τα δυτικά μέσα ενημέρωσης μπορούν να σχεδιάσουν ελεύθερα την εικόνα που θεωρούν κατάλληλη.<br /><br />Και τώρα το ερώτημα είναι, θα βγουν τα σωστά συμπεράσματα από αυτό που συμβαίνει; Είναι πολύ αργά για να το κάνει η Ουκρανία. Η Λευκορωσία έχει κάνει μια σειρά από σημαντικές διεργασίες επί των λαθών της (στράφηκε προς την ενσωμάτωση με τη Ρωσία, ημιαναγνώρισε την Κριμαία, οργάνωσε μια σειρά από σημεία χωρίς επιστροφή στις σχέσεις με τη Δύση), αλλά μέχρι στιγμής δεν έχει αποφασίσει για ορισμένες σημαντικές ενέργειες. Συγκεκριμένα, εξακολουθεί να είναι δύσκολο για τις ρωσικές ΜΚΟ και τους δημοσιογράφους να εργάζονται στο Μινσκ και δεν επιτρέπεται να συγκροτηθούν ανοιχτά φιλορωσικά κόμματα.<br /><br />Το ερώτημα τώρα είναι τι θα κάνει η νέα ηγεσία του Καζακστάν;<br />Η αρχισυντάκτρια του RT Margarita Simonyan προτείνει ένα λογικό σχέδιο έξι σημείων. “1) Κριμαία – θα την αναγνωρίσει. 2) Κυριλλικό αλφάβητο – επιστροφή. 3) Τα ρωσικά δεύτερη κρατική γλώσσα, όπως στο Κιργιστάν. 4) Χωρίς εμπόδια η λειτουργία των ρωσικών σχολείων. 5) Εκδίωξη των αντιρωσικών ΜΚΟ. 6) Μια συνεκτική αδελφική εσωτερική πολιτική που αποκλείει τα παιχνίδια με τους ναζιστές“.<br /><br />Η τήρηση αυτού του σχεδίου θα επιτρέψει στο Καζακστάν όχι μόνο να εμβαθύνει την ολοκλήρωσή του με τη Ρωσία, αλλά και να διατηρήσει την κυριαρχία του από όσους ονειρεύονται να μετατρέψουν τη χώρα σε μια νέα εστία αστάθειας κοντά στα ρωσικά σύνορα. Εξάλλου, κάθε τι καινούργιο είναι ένα καλά ξεχασμένο παλιό.<div><a href="https://vz.ru/world/2022/1/6/1137567.html"><b>https://vz.ru/</b></a></div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div></div></div></div>

Ρωσικά στοιχεία που ΕΠΙΜΕΝΟΥΝ: “Η έκρηξη στο Καζακστάν ΔΕΝ ήταν τόσο τυχαία”.

Του Gevorg Mirzayan Οι ταραχές στο Καζακστάν προκαλούνται από άμεση ξένη επέμβαση – αυτή είναι η επίσημη θέση της Μόσχας. Για τι είδους παρέ...

Διαβάστε την συνέχεια

4 όρους έθεσε η Ρωσία για να βοηθήσει στο Καζακστάν-Γιατί είναι για την Μόσχα ακόμη ένα τεστ αντανακλαστικών.

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2022-01/kazakistan-in-yardim-cagrisina-rusya-dan-4-sartli-cevap-1641460924.jpg?itok=D2FDh159" width="757" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Γιατί το "Shal ket!" ("Γέρο φύγε") έχει γίνει ένα από τα κύρια συνθήματα-Τι συζήτησαν για την κατάσταση Λαβρόφ-Τσαβούσογλου.</span></h3>Με την κατάσταση στο Καζακστάν εν μέσω πυρών και ξένων στρατιωτικών δυνάμεων, καταγγελιών για συντονισμό από την αντιπολίτευση μέσω Ουκρανίας και για εμπλοκή μαφιόζων για την καταστολή, έρχονται και οι πρώτες πληροφορίες και εκτιμήσεις για το...ζουμί. <br /><br />Μετά το αίτημα του Προέδρου Τοκάγιεφ για βοήθεια από το εξωτερικό, υποστηρίχθηκε ότι η Ρωσία έθεσε ορισμένους όρους για να βοηθήσει το Καζακστάν. Αυτές οι προϋποθέσεις περιελάμβαναν την αναγνώριση της προσάρτησης της Κριμαίας, την αποκατάσταση της ρωσικής ως δεύτερης επίσημης γλώσσας, την παροχή στρατιωτικών βάσεων στη Ρωσία και την αυτονομία για τις ρωσικές μειονότητες.<br /><br />Ακόμη ένα τεστ αντανακλαστικών <br /><br />Από την πλευρά του ο Δρ Dmitri Vitalyevich Trenin, διευθυντής του Carnegie Moscow Center, ενός γνωστού think tank και περιφερειακής θυγατρικής του Carnegie Endowment for International Peace έδωσε την δική του εκτίμηση: Το Καζακστάν είναι ένα ακόμη τεστ, μετά την Λευκορωσία περί της ικανότητας της Ρωσίας να βοηθήσει στη σταθεροποίηση των επίσημων συμμάχων της χωρίς να αποξενώσει τους πληθυσμούς τους. Ως 1η κοινή δράση της CSTO από την ίδρυσή της το 1999, αποτελεί σημαντική δοκιμασία για το μπλοκ.<br /><br />Ο Οργανισμός Συνθήκης Συλλογικής Ασφάλειας (CSTO) είναι μια υπό τη Ρωσία διακυβερνητική στρατιωτική συμμαχία στην Ευρασία που αποτελείται από επιλεγμένα μετασοβιετικά κράτη. Η συνθήκη είχε τις ρίζες της στις Σοβιετικές Ένοπλες Δυνάμεις, οι οποίες σταδιακά αντικαταστάθηκαν από τις Ηνωμένες Ένοπλες Δυνάμεις της Κοινοπολιτείας Ανεξάρτητων Κρατών.<br /><br />Ανησυχία <br /><br />Το ξέσπασμα της αστάθειας προκαλεί σημαντική ανησυχία στους δύο ισχυρούς γείτονες του Καζακστάν: Ρωσία και Κίνα. Η χώρα πωλεί το μεγαλύτερο μέρος των εξαγωγών πετρελαίου της στην Κίνα και αποτελεί βασικό στρατηγικό σύμμαχο της Μόσχας.<br />Η καταστολή των επικριτικών φωνών στο Καζακστάν αποτελεί εδώ και καιρό τον κανόνα. Οποιαδήποτε προσωπικότητα φιλοδοξούσε να αντιταχθεί στην κυβέρνηση είτε καταπιέστηκε, είτε παραγκωνίστηκε. Έτσι, παρόλο που οι διαδηλώσεις αυτές ήταν ασυνήθιστα μεγάλες - ορισμένες συγκέντρωσαν πάνω από 10.000 άτομα, αριθμός μεγάλος για το Καζακστάν - δεν έχουν αναδειχθεί ηγέτες του κινήματος διαμαρτυρίας.<br /><br />Για το μεγαλύτερο μέρος της πρόσφατης ιστορίας του Καζακστάν η εξουσία βρισκόταν στα χέρια του πρώην προέδρου Νουρσουλτάν Ναζαρμπάγεφ. Αυτό άλλαξε το 2019, όταν ο Ναζαρμπάγεφ, 81 ετών πλέον, έκανε στην άκρη και έχρισε διάδοχό του τον επί μακρόν σύμμαχό του Τοκάγεφ. Με την ιδιότητά του ως επικεφαλής του Συμβουλίου Ασφαλείας που εποπτεύει τον στρατό και τις υπηρεσίες ασφαλείας, ο Ναζαρμπάγεφ συνέχισε να διατηρεί σημαντική επιρροή στη χώρα. Ο Τοκάγεφ ανακοίνωσε την Τετάρτη ότι αναλαμβάνει από τον Ναζαρμπάγεφ τη θέση του επικεφαλής του Συμβουλίου Ασφαλείας.<br /><br />Μεγάλο μέρος της οργής που εκδηλώθηκε στους δρόμους τις τελευταίες ημέρες δεν στρεφόταν κατά του Τοκάγεφ, αλλά κατά του Ναζαρμπάγεφ, ο οποίος εξακολουθεί να θεωρείται ευρέως ο απόλυτος κυβερνήτης της χώρας. Το σύνθημα "Shal ket!" ("Γέρο φύγε") έχει γίνει ένα από τα κύρια συνθήματα.<br /><br />Πως αντιδρούν οι αρχές <br /><br />Αξιωματούχος της αστυνομίας στο Αλμάτι δήλωσε σήμερα Πέμπτη ότι δεκάδες διαδηλωτές σκοτώθηκαν σε επιθέσεις εναντίον κυβερνητικών κτιρίων. Τουλάχιστον 13 αστυνομικοί σκοτώθηκαν επίσης, συμπεριλαμβανομένων δύο που αποκεφαλίστηκαν.<br /><br />Υπήρξαν απόπειρες εισβολής σε κτίρια στο Αλμάτι κατά τη διάρκεια της νύχτας και "δεκάδες επιτιθέμενοι εκκαθαρίστηκαν", δήλωσε η εκπρόσωπος της αστυνομίας Σαλτανάτ Αζιρμπέκ μιλώντας στο κρατικό ειδησεογραφικό κανάλι Khabar-24. <br /><br />Η αρχική αντίδραση ήταν σύμφωνη με τη συνήθη πολιτική απέναντι στη δημόσια δυσαρέσκεια. Η αστυνομία και η Εθνοφρουρά αναπτύχθηκαν σε μεγάλο αριθμό. Το πλήθος που έφτασε στο δημαρχείο της εμπορικής πρωτεύουσας, του Αλμάτι, νωρίς το πρωί της Τετάρτης συναντήθηκε με μεγάλες φάλαγγες αστυνομικών των ΜΑΤ και τεθωρακισμένων οχημάτων μεταφοράς προσωπικού. Ενώ κανονικά οι συγκεντρώσεις διαλύονται με ευκολία, ο αριθμός των ανθρώπων στο δρόμο αυτή τη φορά ήταν πολύ μεγάλος.<br /><br />Με τα κυβερνητικά κτίρια να δέχονται επίθεση σε πολλές μεγάλες πόλεις, ο Τοκάγεφ απηύθυνε έκκληση για βοήθεια από τον Οργανισμό του Συμφώνου Συλλογικής Ασφάλειας, μια στρατιωτική συμμαχία υπό την ηγεσία της Μόσχας, όπως προαναφέραμε, υποστηρίζοντας ότι οι διαδηλωτές δρούσαν κατ' εντολή διεθνών τρομοκρατικών ομάδων. Δεν έδωσε λεπτομέρειες για το τι εννοούσε με αυτό.<br /><br />Είναι πιθανόν να ανατραπεί η κυβέρνηση; <br /><br />Αυτό είναι ένα αχαρτογράφητο έδαφος για το Καζακστάν. Η χώρα έχει ξαναζήσει μεγάλες διαδηλώσεις στο παρελθόν: Το 2016, μετά την ψήφιση ενός αμφιλεγόμενου νόμου περί γης. Και πάλι το 2019, μετά τις αμφιλεγόμενες εκλογές που εξασφάλισαν την παραμονή του Τοκάγιεφ στην εξουσία. Αλλά ποτέ τίποτα σε αυτή την κλίμακα.<br /><br />Σε μία από τις εκκλήσεις του προς το κοινό την Τετάρτη, ο Τοκάγεφ δεσμεύτηκε να συνεχίσει τις μεταρρυθμίσεις και άφησε να εννοηθεί ότι η πολιτική φιλελευθεροποίηση μπορεί να είναι δυνατή. Τα πιο ακραία σχόλιά του προς το τέλος της ημέρας, ωστόσο, έδειξαν ότι θα ακολουθούσε αντ' αυτού έναν πιο κατασταλτικό δρόμο.<br /><br />Παρόλα αυτά, επειδή οι διαδηλώσεις στους δρόμους δεν έχουν τόση εστίαση, τουλάχιστον προς το παρόν, είναι δύσκολο να δούμε πώς θα μπορούσαν να τελειώσουν. Αλλά ακόμη και αν αποτύχουν να ανατρέψουν την κυβέρνηση, φαίνεται πιθανό να οδηγήσουν σε βαθύ μετασχηματισμό.<br />Αυτό που δεν είναι σαφές είναι τι μπορεί να σημαίνει αυτό....<br /><br />Συνομιλία ΥΠΕΞ Ρωσίας-Τουρκίας <br /><br />Στο πλαίσιο αυτό ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας Σεργκέι Λαβρόφ και ο Τούρκος ομόλογός του Μεβλούτ Τσαβούσογλου εξέφρασαν σήμερα σε τηλεφωνική τους συνομιλία την υποστήριξή τους στις προσπάθειες της ηγεσίας του Καζακστάν για την αποκατάσταση της συνταγματικής τάξης στη δημοκρατία, σύμφωνα με ανακοίνωση του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών.<br /><br />"Σε σχέση με τα γεγονότα στο Καζακστάν, οι υπουργοί εξέφρασαν την υποστήριξή τους στις προσπάθειες της ηγεσίας της χώρας αυτής για την αποκατάσταση της συνταγματικής τάξης. Ο κ. Λαβρόφ ενημέρωσε για τα μέτρα που ελήφθησαν στο πλαίσιο της CSTO σε απάντηση του αιτήματος του προέδρου του Καζακστάν σχετικά με την παροχή βοήθειας στην κυβέρνηση του Καζακστάν υπό τις συνθήκες των εξωτερικά εμπνευσμένων προσπαθειών υπονόμευσης της ασφάλειας και της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας", σημείωσε το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών.<br /><br />Οι δύο κορυφαίοι διπλωμάτες εξέφρασαν επίσης την ικανοποίησή τους για τη δυναμική ενός πολιτικού διαλόγου μεταξύ της Μόσχας και της Άγκυρας σε υψηλό και ανώτατο επίπεδο το 2021. "Επιβεβαιώθηκε η ετοιμότητα να συνεχιστούν οι στενές επαφές μεταξύ της ηγεσίας της Ρωσίας και της Τουρκίας κατά το νέο έτος", αναφέρεται στην ανακοίνωση.<br /><br />Σύμφωνα με το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών, οι κορυφαίοι διπλωμάτες αναφέρθηκαν επίσης σε μια σειρά από πιεστικά περιφερειακά ζητήματα, συμπεριλαμβανομένης της κατάστασης στα Βαλκάνια και στον Καύκασο.<br /><br />"Ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου αναφέρθηκε στο θέμα της προετοιμασίας της συνόδου του Συμβουλίου ΝΑΤΟ-Ρωσίας στις 12 Ιανουαρίου 2022, προκειμένου να επανεξεταστούν οι ρωσικές προτάσεις για τις εγγυήσεις ασφαλείας στην Ευρώπη. Ο Σεργκέι Λαβρόφ επιβεβαίωσε τη θέση της Μόσχας για την ανάγκη μιας σοβαρής συζήτησης για το θέμα αυτό με τη συμμετοχή του στρατού, προκειμένου να επιτευχθούν συγκεκριμένα αποτελέσματα χωρίς να καθυστερήσει η διαδικασία", ανέφερε το υπουργείο.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

4 όρους έθεσε η Ρωσία για να βοηθήσει στο Καζακστάν-Γιατί είναι για την Μόσχα ακόμη ένα τεστ αντανακλαστικών.

Γιατί το "Shal ket!" ("Γέρο φύγε") έχει γίνει ένα από τα κύρια συνθήματα-Τι συζήτησαν για την κατάσταση Λαβρόφ-Τσαβούσογ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία σχεδιάζει να γίνει πυρηνική δύναμη - Αξιωματούχος αποκαλύπτει τα μυστικά πολεμικά σχέδια του Erdogan

<img height="369" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/b35533000e60771fb2b3b13d26f35b4e_XL.jpg" width="746" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">«Η Τουρκία πρέπει να αποκτήσει πυρηνικά όπλα, ICBM, τότε κανείς δεν θα μπορεί να μας αγγίξει όπως συμβαίνει στη Βόρεια Κορέα» είπε ο Cem Küçük, σύμβουλος της κυβέρνησης Erdogan.</span></h3>Η Τουρκία έχει σχέδια για την ανάπτυξη όπλων με δυνατότητες που θα εξουδετερώνουν κάθε απειλή από το εξωτερικό, σύμφωνα με αποκαλύψεις που έκανε ο επικεφαλής αξιωματούχος της αμυντικής βιομηχανίας της Τουρκίας, İsmail Demir.<br />«Μπορώ να πω ότι θα σύντομα θα έχουμε όπλα τα οποία θα έχουν ως αποτέλεσμα τον αιφνιδιασμό και την εξουδετέρωση των αντιπάλων μας, όποιοι κι αν είναι αυτοί» δήλωσε ο Demir, επικεφαλής της Προεδρίας της Αμυντικής Βιομηχανίας (Savunma Sanayii Baskanligi, SSB), σε συνέντευξη σε τοπικό τηλεοπτικό σταθμό στις 17 Δεκεμβρίου 2021, προσθέτοντας:<br /><br /><div>«Τονίζω ότι έχουμε πολλή δουλειά να κάνουμε και έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας, αλλά όσοι πιστεύουν ότι η Τουρκία είναι εύκολος στόχος θα το μετανιώσουν».<br />Σημειώνεται πως ο Demir, στον οποίο έχουν επιβληθεί κυρώσεις από τις Ηνωμένες Πολιτείες, έχει στη διάθεσή του για την αμυντική βιομηχανία ένα μπάτζετ πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων και συνεργάζεται απευθείας με τον Τούρκο Πρόεδρο Recep Tayyip Erdogan, ο οποίος συχνά πυκνά καυχιέται για το πώς αναπτύχθηκε η τουρκική αμυντική βιομηχανία τα τελευταία χρόνια, μειώνοντας την εξάρτηση από ξένες χώρες στο 20%.</div><div><br />Ακόμη δεν είναι ξεκάθαρο ποια είναι αυτά τα μυστικά project του Demir, αλλά είναι προφανές ότι η Τουρκία έχει διαθέσει σημαντικά κεφάλαια, έχει προσλάβει μηχανικούς και έχει υπογράψει συμβάσεις για να ενισχύσει τις στρατιωτικές επιχειρησιακές της ικανότητες.</div><div><br />Η κυβέρνηση Erdogan βρίσκεται σε αντιπαράθεση με μια σειρά χωρών, όπως η Ελλάδα, η Αίγυπτος και το Ισραήλ, καθώς και με μεγάλες δυνάμεις όπως η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες.<br />Ο Πρόεδρος Erdogan συχνά παρουσιάζει τη Δύση ως εχθρό στις ομιλίες του και κατηγορεί τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους ότι τρέφουν ιμπεριαλιστικές φιλοδοξίες κατά της Τουρκίας.<br />Παράλληλα, η Άγκυρα έχει συγκρουστεί με τη Ρωσία για την εμπλοκή της στη Συρία, τη Λιβύη και τον Καύκασο και παρέχει οπλισμένα μη επανδρωμένα αεροσκάφη στην Ουκρανία για να αντιμετωπίσει τη ρωσική απειλή.<br /><br />Τα «μυστικά όπλα»<br /><br />Σε κάθε περίπτωση, πιθανολογείται πως τα σχόλια του Demir σχετικά με τις άγνωστες μέχρι τώρα δυνατότητες που έχει αποκτήσει η Τουρκία και είναι έτοιμη να τις χρησιμοποιήσει σε περίπτωση σύγκρουσης συνδέονται με την πυραυλική τεχνολογία που προσπαθεί να αναπτύξει η εγχώρια αμυντική βιομηχανία την τελευταία δεκαετία.</div><div><br />Ο Demir είπε στη συνέντευξη ότι η Τουρκία έχει ένα πρόγραμμα πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς που, όπως ισχυρίστηκε, έχει φτάσει σχεδόν στο επίπεδο των πυραύλων SAMP/T οι οποίοι παράγονται από τη γαλλο-ιταλική Eurosam.<br />Πρόσθεσε δε ότι απαιτούνται περισσότερες δοκιμές για να διασφαλιστεί ότι το σύστημα θα λειτουργεί όταν παραδοθεί στις Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις.<br />Ερωτηθείς για το βεληνεκές των πυραύλων, ο Demir αρνήθηκε να απαντήσει, επικαλούμενος την ανάγκη για μυστικότητα.</div><div><br />Σε σχέση με προγράμματα προηγμένης πυραυλικής τεχνολογίας, η τουρκική κυβέρνηση έχει βρεθεί στο επίκεντρο επανειλημμένως τα τελευταία χρόνια, με πολλούς να ρωτούν εάν διαθέτει μυστικά όπλα μαζικής καταστροφής (WMD), συμπεριλαμβανομένου ενός πυρηνικού μηχανισμού για αποτροπή.<br />Η εν λόγω συζήτηση έλαβε διαστάσεις όταν ο Erdogan απέφυγε να δεσμευτεί δημόσια στη βάση της Συνθήκης για τη μη διάδοση των πυρηνικών όπλων (NPT), της οποίας η Τουρκία είναι συμβαλλόμενο μέλος.</div><div><br />Τον Μάρτιο του 2018 ο Erdogan υποσχέθηκε να αποκτήσει προηγμένο στρατιωτικό υλικό, συμπεριλαμβανομένων πυρηνικών πυραύλων, συγκρίνοντας τις στρατιωτικές δυνατότητες της Τουρκίας με αυτές των ΗΠΑ, λέγοντας ότι η Τουρκία έχει τον Θεό στο πλευρό της, σε αντίθεση με τους Αμερικανούς.</div><div><br />Τον Απρίλιο του 2018 ο Erdogan επέκρινε τον τότε πρωθυπουργό του Ισραήλ Benjamin Netanyahu ενώ χαρακτήρισε το Ισραήλ κράτος τρομοκράτη.<br />Προειδοποίησε δε τον Netanyahu πως δεν πρέπει να καυχιέται επειδή κατέχει πυρηνικά όπλα στο οπλοστάσιό του, καθώς θα καταστούν αναποτελεσματικά όταν έρθει η ώρα.</div><div>Η πιο συγκλονιστική δήλωση έγινε στις 4 Σεπτεμβρίου 2019, όταν ο Erdogan είπε:</div><div><br />«Ορισμένες χώρες έχουν πυραύλους με πυρηνικές κεφαλές - και όχι μόνο έναν ή δύο.<br />Αλλά [μας λένε] δεν μπορούμε να τα έχουμε στα χέρια μας.<br />Αυτό δεν θα το δεχτώ ποτέ».<br />«Η Τουρκία πρέπει να αποκτήσει πυρηνικά όπλα, ICBM, τότε κανείς δεν θα μπορεί να μας αγγίξει όπως συμβαίνει στη Βόρεια Κορέα» είπε ο Cem Küçük, σύμβουλος της κυβέρνησης Erdogan.<br /><br /><a href="https://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η Τουρκία σχεδιάζει να γίνει πυρηνική δύναμη - Αξιωματούχος αποκαλύπτει τα μυστικά πολεμικά σχέδια του Erdogan

«Η Τουρκία πρέπει να αποκτήσει πυρηνικά όπλα, ICBM, τότε κανείς δεν θα μπορεί να μας αγγίξει όπως συμβαίνει στη Βόρεια Κορέα» είπε ο Cem Küç...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα πιθανά σχέδια του Ερντογάν σε περίπτωση ήττας στις εκλογές

<img height="398" src="https://i0.wp.com/infognomonpolitics.gr/wp-content/uploads/2022/01/showthumb-1-4.jpg?fit=900%2C560&ssl=1" width="743" /><br /><br />Η επικράτηση του Ταγίπ Ερντογάν στις εκλογές που θα γίνουν μετά από 18 μήνες και η παραμονή του στην εξουσία χαρακτηρίζονται από πλήρη αβεβαιότητα.<br />Ωστόσο, ο τούρκος πρόεδρος θα κάνει ό,τι περνά από το χέρι του για να παραμείνει στην εξουσία, πολλώ δε μάλλον, όταν θεωρείται πιθανή η δίωξή του λόγω του βεβαρημένου του παρελθόντος με την εμπλοκή του ονόματός του σε υποθέσεις διαφθοράς.<br /><br />Αυτά υποστηρίζει σε άρθρο του ο Soner Cagaptay, ερευνητής του Washington Institute for Near East Policy των ΗΠΑ στην ιστοσελίδα του αμερικανικού Foreign Affairs, ο οποίος παρουσιάζει τρία σενάρια, ως προς το πώς ενδεχομένως θα αντιδράσει ο Τ. Ερντογάν στο ενδεχόμενο εκλογικής του ήττας.<br /><br />Σύμφωνα με τα τρία αυτά σενάρια, ο Τ. Ερντογάν μπορεί ενδεχομένως να αλλοιώσει την ψηφοφορία, θα αμφισβητήσει το αρνητικό αποτέλεσμα ή θα επιδοθεί σε μια εξέγερση, όπως η περυσινή εισβολή των οπαδών του Τραμπ στο Καπιτώλιο.<br /><br />Αυτό που επείγει σήμερα στην Τουρκία -τονίζει ο αρθρογράφος- είναι η οικοδόμηση ενός μηχανισμού ομαλής μετάβασης της εξουσίας, χωρίς την υπονόμευση των πυλώνων της Δημοκρατίας, που θα δημιουργούσε κύματα αστάθειας πέραν των συνόρων της χώρας, στη Μέση Ανατολή και στην Ευρώπη.<br /><br />Ο αρθρογράφος σημειώνει, μεταξύ άλλων, ότι η συνταγματική αναθεώρηση που έδωσε στον Ερντογάν ευρείες υπερεξουσίες, παράλληλα δίνει το δικαίωμα στις αντιπολιτευτικές δυνάμεις να ενωθούν υπό την ηγεσία του επικρατέστερου αντιπολιτευόμενου κόμματος.<br /><br />Στο σημερινό πολιτικό σκηνικό στην Τουρκία, πολλά εξαρτώνται από τη συμμαχία του (κοσμικού) κόμματος αξιωματικής αντιπολίτευσης (CHP) και του Καλού Κόμματος (IYI), αλλά και από την ανεπίσημη υποστήριξη του φιλοκουρδικού κόμματος (HDP) και άλλων μικρών κομμάτων, όπως του ισλαμικού Κόμματος της Ευτυχίας (SP) που αντιδρά στη διαφορά του κυβερνώντος κόμματος ΑΚΡ και του Ερντογάν.<br /><br />To τελευταίο αυτό κόμμα (SP) το χωρίζει μεγάλο ιδεολογικό χάσμα από τα υπόλοιπα, ωστόσο υπερτερεί η επιθυμία ανατροπής του Ερντογάν.<br /><br />H βάση του κυβερνώντος κόμματος ΑΚΡ όπως και του συγκυβερνώντος εθνικιστικού κόμματος (MHP) φυλλοροεί, καθώς το ποσοστό του κινείται μεταξύ 30-40% από το 52% που ήταν στις εκλογές του 2018. Πολλοί ψηφοφόροι του έχουν μεταπηδήσει είτε στο ΜΗΡ είτε σε μικρότερα κόμματα όπως το DEVA που δημιούργησε ο πρώην υπουργός Οικονομικών Αλί Μπαμπακάν.<br /><br />Επίσης, εκτός από το νέο εκλογικό σύστημα που προβλέπει το νέο Σύνταγμα και ευνοεί την ενωμένη αντιπολίτευση, ο Ερντογάν έχει να αντιμετωπίσει και την οικτρή κατάσταση της τουρκικής οικονομίας.<br /><br />Η επικράτηση του υποψηφίου του CHP Εκρέμ Ιμάμογλου στη Δημαρχία Κων/λης το 2019 απέδειξε τόσο το ότι είναι δυνατή η ήττα του κυβερνώντος κόμματος ΑΚΡ, αλλά και το που μπορεί να φθάσει ο Ερντογάν για να διατηρήσει την εξουσία και την επικράτηση του κόμματός του.<br /><br />Όμως, όταν ο Ερντογάν αμφισβήτησε τα αποτελέσματα των εκλογών και επέβαλε νέες, η διαφορά των 13.000 ψήφων του Ιμάμογλου έναντι του υποψηφίου του ΑΚΡ, εκτοξεύτηκε στις 800.000. Η σημαντική αυτή επικράτηση, σε συνδυασμό με την επικράτηση του υποψηφίου του CHP Μανσούρ Γιαβάς στην Άγκυρα, κατέστρεψαν την εικόνα του αήττητου που είχε μέχρι τότε ο Ερντογάν.<br /><br />Σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, οι δύο αυτοί Δήμαρχοι αλλά και η ηγέτης του Καλού Κόμματος ΙΥΙ Μεράλ Ακσενέρ θα μπορούσαν να επικρατήσουν του Ερντογάν στον δεύτερο γύρο των Προεδρικών Εκλογών το 2023. Οι παραπάνω ανταγωνίζονται για μια καλή θέση στην αντιπολίτευση, αλλά στο δεύτερο γύρο θα υποστήριζαν τον μεταξύ τους επικρατέστερο για να ηττηθεί ο Ερντογάν.<br /><br />Λόγω της τραγικής κατάστασης της τουρκικής οικονομίας και με εκτίμηση πληθωρισμού 20% για το 2022, τα πράγματα για τον Eρντογάν δεν είναι καθόλου ρόδινα. Η βέλτιστη στρατηγική του θα ήταν να δημιουργήσει μια «σφήνα» ανάμεσα στο Καλό Κόμμα (ΙΥΙ) και των άλλων δεξιών μικρών κομμάτων έναντι των αριστερών κομμάτων, ωστόσο μέχρι τώρα οι ηγέτες των κομμάτων αυτών, επηρεασμένοι και από τις κυβερνητικές ήττες του 2019, παραμένουν ενωμένοι.<br /><br />Έτσι, εάν αποκλειστούν δραματικές καταστάσεις, όπως απαγόρευση αυτών των κομμάτων και φυλάκιση των ηγετών τους ή μια αέναη παράταση των εκλογών, τότε το πιθανότερο αποτέλεσμα για τον Ερντογάν είναι η ήττα που ο ίδιος και οι υποστηρικτές του θα πράξουν το πάν για να την ανατρέψουν.<br /><br />Η τρέχουσα πολιτική πραγματικότητα δείχνει μια πορεία σύγκρουσης του Ερντογάν με το εκλογικό σώμα, με σημαντικές επιπτώσεις για το μέλλον της Τουρκίας. Υπάρχουν τα παρακάτω ενδεχόμενα εξέλιξης αυτής της σύγκρουσης.<br /><br />–Το πρώτο ενδεχόμενο: μόλις χάσει τις εκλογές, να προχωρήσει ο Ερντογάν σε καταγγελία για εκτεταμένη νοθεία και αμφισβήτηση του αποτελέσματος, όπως έκανε στις εκλογές του Δήμου Κων/λης το 2019. Όπως έγινε και στις ΗΠΑ το 2020. Θα πρόκειται για μια άνευ προηγουμένου επίθεση στο εκλογικό σύστημα. Όμως είναι πιθανό να το πράξει ο Ερντογάν, δεδομένης της προγενέστερης βούλησης του ιδίου και του κλειστού του κύκλου να υπονομεύουν τους δημοκρατικούς θεσμούς της Τουρκίας και να διατηρούν πάση θυσία την εξουσία.<br /><br />Από το 2018, ο Ερντογάν απομονώνεται όλο και περισσότερο από το πολιτικό σύστημα και την κυβέρνηση και έχει εγκαινιάσει μια διαδικασία λήψης αποφάσεων σε συνεργασία με ένα δικό του εσωτερικό κύκλο του «παλατιού». Αυτοί ήταν οι σύμβουλοι που τον ώθησαν το 2019 να αμφισβητήσει τα αποτελέσματα για το Δημο Κων/λης και είναι πολύ πιθανό να τον συμβουλεύσουν το ίδιο σε εθνικό πλέον επίπεδο, με παράλληλη άσκηση πιέσεων στο δικαστικό σύστημα και το εκλογοδικείο.<br /><br />Αν υλοποιηθεί αυτό το σενάριο, ο Ερντογάν θα έρθει αντιμέτωπος με την γενική κατακραυγή και με πολυπληθείς διαδηλώσεις τις αντιπολίτευσης. Όμως τότε θα χρησιμοποιήσει την πιστή σε αυτόν εκσυγχρονισμένη δύναμη 300.000 ανδρών της Αστυνομίας, θα απαγορεύσει τις διαδηλώσεις και θα συλλάβει τους οργανωτές τους, θα κλείσει τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ενδεχομένως επιβάλλει και απαγορεύσεις κυκλοφορίας αλλά και καθεστώς εκτάκτου ανάγκης, όπως έκανε την περίοδο μετά την απόπειρα πραξικοπήματος το 2016. Μια επικράτηση της αστυνομίας του Ερντογάν θα σημάνει το τέλος της Δημοκρατίας στην Τουρκία.<br /><br />-Οι υποστηρικτές του Ερντογάν δημιουργούν σκηνικό εξέγερσης παρόμοιο με την εισβολή στο Καπιτώλιο των ΗΠΑ: H αμφισβήτηση του αποτελέσματος δεν είναι ο μόνος τρόπος υπονόμευσης των εκλογών. Ένας άλλος τρόπος είναι η παρέμβαση εκ των προτέρων για την αλλοίωση της ψήφου. Ωστόσο, όπως έδειξε και η εμπειρία από το Δήμο Κων/λης το 2019, η αντιπολίτευση οργανώνεται για την ‘προστασία της ψήφου’.<br /><br />Τότε 100.000 εθελοντές κινητοποιήθηκαν και κατάφεραν να αποτρέψουν κυβερνητικές λαθροχειρίες στον δεύτερο γύρο των εκλογών, καταγράφοντας με τα κινητά τους την καταμέτρηση ψήφων και διανυκτερεύοντας στα εκλογικά τμήματα για την προστασία της κάλπης. Η εμπειρία αυτή είναι πολύτιμη για την αντιμετώπιση παρόμοιων καταστάσεων στις εκλογές του 2023. Αυτό λοιπόν που απομένει στον Ερντογάν είναι μαζί με την μη αναγνώριση της ήττας, η κινητοποίηση των οπαδών του για να ‘επικρατήσουν στο δρόμο’ έναντι των οπαδών της αντιπολίτευσης, δημιουργώντας έτσι χάος στην Τουρκία.<div><br />Το ενδεχόμενο αμνηστίας<br /><br />Με το παραπάνω σενάριο να είναι ιδιαίτερα πιθανό, μια σωστή στρατηγική εκ μέρους της αντιπολίτευσης θα ήταν η εκ των προτέρων διαπραγμάτευση για την αμνήστευση του Ερντογάν και της οικογένειάς του, εφόσον οικειοθελώς παραδώσει δημοκρατικά την εξουσία, όταν χάσει στις εκλογές. Ωστόσο, πολλά μικρά αριστερά κόμματα διαφωνούν με αυτό το ενδεχόμενο, καθιστώντας έτσι δύσκολη μια τέτοια διαπραγμάτευση.<br />Αλλά και από πλευράς Ερντογάν δεν είναι βέβαιη η αποδοχή της και τότε τα πράγματα μπορεί να οξυνθούν ιδιαίτερα, φθάνοντας και σε ένοπλες εξεγέρσεις των οπαδών του.</div><div><br />Ο ρόλος του στρατού<br /><br />Μια άλλη εναλλακτική οδός θα ήταν να τεθεί ο τουρκικός στρατός ως θεσμός ιδιαίτερα σεβαστός στην Τουρκία, ως εγγυητής της μετάβασης εξουσίας και της τήρησης μιας συμφωνίας μεταξύ Ερντογάν και αντιπολίτευσης, καθώς η συνύπαρξη οπαδών και αντιπάλων του Ερντογάν στις τάξεις του προσδίδει στον στρατό μια αίγλη ουδετερότητας και μη κομματικοποίησης σε αντίθεση με τους υπόλοιπους κρατικούς θεσμούς στην Τουρκία. Επίσης, η ΕΕ θα μπορούσε να συμβάλει στην ομαλή μετάβαση της εξουσίας, απειλώντας με κυρώσεις όσους την υπονομεύουν.<br /><br />Ωστόσο, αν και πολλοί δεν θεωρούν καλή την ιδέα να είναι ο στρατός εγγυητής, δεδομένου του ιστορικού ρόλου του στρατού σε πραξικοπήματα, και με δεδομένο τον πειρασμό να εμπλακεί και πάλι στην πολιτική ζωή της χώρας, ίσως αυτή αποτελεί την προσφορότερη λύση για την πρόληψη της κατάρρευσης της δημοκρατίας στην Τουρκία.<br /><br />Ο αρθρογράφος καταλήγει παρατηρώντας ότι αν ο Ερντογάν είχε αποσυρθεί έπειτα από την πρώτη δεκαετία εξουσίας του, θα αποτελούσε σήμερα τον πλέον επιτυχημένο ηγέτη της Τουρκίας. Ωστόσο, προτίμησε την απόκτηση μια ανεξέλεγκτης εξουσίας, που έφερε τον ίδιο και την Τουρκία σε μια δεινή θέση.<br /><br />Αν δεν εφαρμοστεί τώρα μια στρατηγική αποχώρησής του από την πολιτική σκηνή, ενδεχομένως ο Ερντογάν να μείνει στην ιστορία ως «ένας τούρκος Τραμπ», που ισχυρίστηκε ότι του έκλεψαν τις εκλογές και που θα ρίξει την χώρα και τους πολίτες της στο χάος.</div><div><br /></div><div><a href="https://infognomonpolitics.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τα πιθανά σχέδια του Ερντογάν σε περίπτωση ήττας στις εκλογές

Η επικράτηση του Ταγίπ Ερντογάν στις εκλογές που θα γίνουν μετά από 18 μήνες και η παραμονή του στην εξουσία χαρακτηρίζονται από πλήρη αβεβα...

Διαβάστε την συνέχεια

Monitor: Ανατριχιαστική προοπτική! Τί θα γίνει αν η Ρωσία κάνει πράξη την απειλή;

<img height="360" src="https://i1.wp.com/infognomonpolitics.gr/wp-content/uploads/2022/01/Untitled-7-1.jpg?fit=1280%2C720&ssl=1" width="743" /><br /><br />Εάν η Ρωσία κάνει πράξη την έμμεση απειλή της και προχωρήσει σε στρατιωτική επιχείρηση κατά της Ουκρανίας, αναμείνατε να ανοίξει μέτωπο… δια θαλάσσης.<br /><br />Η ναυμαχία θα μπορούσε να επεκταθεί στην ενδοχώρα. Ουκρανοί ηγέτες θα μπορούσαν δεχθούν επίθεση ακόμα και μεμονωμένα – μια ανατριχιαστική προοπτική που πλέον είναι εφικτή χάρη στην αναβάθμιση του ρωσικού Στόλου της Μαύρης Θάλασσας.<br /><br />Το Κρεμλίνο ξόδεψε χρόνια και δισεκατομμύρια δολάρια για να εκσυγχρονίσει τον Στόλο με νέα πλοία, υποβρύχια, μαχητικά αεροπλάνα και –ίσως, το σημαντικότερο όλων– πυραύλους εδάφους Kalibr με βεληνεκές εκατοντάδων μιλίων.<br /><br />Εάν οι ρωσικές στρατιωτικές δυνάμεις που έχουν συγκεντρωθεί στα σύνορα με την Ουκρανία κινηθούν δυτικά, τα πλοία και τα υποβρύχια της Μόσχας θα μπορούσαν να πλήξουν τον στρατό και την ηγεσία του Κίεβου εκτοξεύοντας δεκάδες Kalibr.<br /><br />“Ο Στόλος της Μαύρης Θάλασσας έχει αναβαθμιστεί σημαντικά”, επισήμαναν τον Δεκέμβριο οι Sidharth Kaushal και Sam Cranny-Evans σε μελέτη που εκπόνησαν για το Royal United Services Institute στο Λονδίνο.<br /><br />Στις αρχές του 2014, όταν η Ρωσία προχωρούσε στην προσάρτηση της Κριμαίας και στη συνέχεια υποστήριζε τους αντικυβερνητικούς αυτονομιστές στο Ντονμπάς, ο Στόλος της Μαύρης Θάλασσας ήταν –ακόμη και για τα “χαλαρά” στάνταρ της Μόσχας– γερασμένος.<br /><br />Σχεδόν και τα 38 πλοία πρώτης γραμμής που διέθετε τότε ο Στόλος ήταν απομεινάρια της σοβιετικής εποχής· όπως η ναυαρχίδα του ρωσικού Πολεμικού Ναυτικού, το καταδρομικό Moskva, το αντιτορπιλικό Smetlevy και το καταδρομικό Kerch. Φρεγάτες, κορβέτες, αποβατικά και μόλις ένα ντιζελ-ηλεκτροκίνητο υποβρύχιο συμπλήρωναν τον Στόλο.<br /><br />Χωρίς σημαντικές επιχειρησιακές ικανότητες προς ξηρά, ο Στόλος της Μαύρης Θάλασσας διαδραμάτισε δευτερεύοντα ρόλο στην προσάρτηση της Κριμαίας το 2014. Βοήθησε, ωστόσο, στο να εξουδετερώσει τον “σκουριασμένο” ουκρανικό στόλο.<br /><br />Πενήντα τέσσερα από τα 67 ετοιμόρροπα πολεμικά πλοία της Ουκρανίας ακινητοποιήθηκαν από τα ρωσικά – έστω και προσωρινά. Η ναυαρχίδα του Κίεβου, η φρεγάτα Hetman Sahaydachniy, τη γλίτωσε.<br /><br />Μετά την προσάρτηση της χερσονήσου, ο Στόλος της Μαύρης Θάλασσας μετέφερε την έδρα του στη Σεβαστούπολη – πόλη-λιμάνι της Κριμαίας. Έκτοτε άρχισε η ριζική αναβάθμιση. Το Kerch και το Smetlevy αποσύρθηκαν. Τα πληρώματά τους επάνδρωσαν καινούργια πλοία που έφτασαν από διάφορα ναυπηγεία, συμπεριλαμβανομένου και του Κερτς, στην ανατολική Κριμαία.<br /><br />Μέσα σε επτά χρόνια ο Στόλος της Μαύρης Θάλασσας μεταμορφώθηκε. Το Moskva ανακατασκευάστηκε και επέστρεψε στις θάλασσες φέροντας σύγχρονους υπερηχητικούς αντιπλοϊκούς πυραύλους P-1000. Μέχρι το 2021 εντάχθηκαν στον Στόλο τρεις φρεγάτες κλάσης Admiral Grigorovich με πυραυλικό σύστημα, τέσσερα περιπολικά σκάφη Project 22160 και έξι υποβρύχια κλάσης Kilo.<br /><br />Το 2014 ο Στόλος της Μαύρης Θάλασσας δεν ήταν εξοπλισμένος με πυραύλους ξηράς. Σήμερα το ένα τρίτο των πλοίων του μπορεί να εκτοξεύσει Kalibr. Υποστηρικτικά ο στόλος μπορεί να αναπτύξει drones και επανδρωμένα αεροσκάφη επιτήρησης.<br /><br />Τα πλοία του ρωσικού Στόλου δεν είναι πολύ μεγάλα. Το Moskva, με εκτόπισμα 12.500 τόνων, είναι μακράν το μεγαλύτερο πολεμικό πλοίο στη Μαύρη Θάλασσα. Στον μέσο όρο κινούνται οι κορβέτες με εκτόπισμα 1.000 τόνων.<br /><br />Μα ακόμη και οι κορβέτες φέρουν πυραύλους Kalibr, μερικοί από τους οποίους έχουν βεληνεκές άνω των χιλίων μιλίων. Τα πολεμικά πλοία υποστηρίζονται από επίγειες συστοιχίες αντιπλοϊκών και αντιαεροπορικών πυραύλων.<br /><br />Ο ρόλος που θα μπορούσε να διαδραματίσει ο ρωσικός στόλος σε μια ενδεχόμενη επίθεση κατά της Ουκρανίας δεν είναι προφανής. Οι Kaushal και Cranny-Evans εξέτασαν τα πιθανά σενάρια. “Ένα από αυτά είναι η παροχή δυνατοτήτων κρούσης ακριβείας για τις ρωσικές χερσαίες δυνάμεις, είτε απευθείας δια θαλάσσης είτε με τον εφοδιασμό χερσαίων μέσων”.<br /><br />Εάν ο Στόλος της Μαύρης Θάλασσας εξαπέλυε επίθεση στην Ουκρανία, θα μπορούσε να βάλλει κατά πολιτικών στόχων και όχι αμιγώς στρατιωτικών. Για παράδειγμα: κατά κυβερνητικών –μη στρατιωτικών– εγκαταστάσεων και κατά μεμονωμένων Ουκρανών αξιωματούχων.<br /><br />“Μια ευρείας κλίμακας επίθεση κατά πολιτικών στόχων βρίσκεται στον πυρήνα της ρωσικής φιλοσοφίας για την κλιμάκωση της έντασης και την πολεμική σύγκρουση”, παρατήρησαν οι Kaushal και Cranny-Evans.<br /><br />“Τα πλήγματα σε στόχους υψηλού κύρους θα υπενθυμίσουν τόσο στον κατά μέτωπο αντίπαλο όσο και σε τρίτες δυνάμεις –που θα θελήσουν να επέμβουν– τους κινδύνους από την ακόμα μεγαλύτερη κλιμάκωση, εάν η σύρραξη δεν τερματιστεί γρήγορα. Με αυτό τον τρόπο, η Μόσχα ενισχύει τη στρατηγική του “τετελεσμένου γεγονότος” και δίνει κίνητρα για αποκλιμάκωση αφότου έχει εξασφαλίσει τους στόχους της επί εδάφους”, πρόσθεσαν οι ίδιοι.<br /><br />Και οι Kaushal και Cranny-Evans κατέληξαν: “Οι επιθέσεις κατά στόχων στην ουκρανική ενδοχώρα θα μπορούσαν να υποστηρίξουν μια πιο “επιφανειακή” χερσαία στρατιωτική επιχείρηση που θα εξασφαλίσει κέρδη επί του εδάφους κοντά στα σύνορα”.<br /><br />Η Ουκρανία διαθέτει περιορισμένες δυνατότητες για να αποκρούσει μια επίθεση δια θαλάσσης. Μόλις τώρα το Κίεβο προχωρά στην απόκτηση σύγχρονων αντιπλοϊκών πυραύλων εδάφους και drones TB-2 που συνδράμουν στον εντοπισμό στόχων.<br /><br />Μα ο Στόλος της Μαύρης Θάλασσας έχει αναβαθμίσει τις επιχειρησιακές του δυνατότητες σε υψηλότερο επίπεδο και πολύ πιο γρήγορα απ’ ό,τι έχει εκσυγχρονίσει ο ουκρανικός την άμυνά του.<div><br /></div><div><a href="https://infognomonpolitics.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Monitor: Ανατριχιαστική προοπτική! Τί θα γίνει αν η Ρωσία κάνει πράξη την απειλή;

Εάν η Ρωσία κάνει πράξη την έμμεση απειλή της και προχωρήσει σε στρατιωτική επιχείρηση κατά της Ουκρανίας, αναμείνατε να ανοίξει μέτωπο… δια...

Διαβάστε την συνέχεια

Δραματικές εξελίξεις στο Καζακστάν: Δώδεκα νεκροί και 353 τραυματίες - Η Ρωσία έστειλε ειρηνευτική δύναμη - Αυξήθηκε η τιμή του ουρανίου.

<img height="350" src="https://newpost.gr/photo/master/202201/jjopv1641459376154.png" width="732" /><br /><br />«Δεκάδες» διαδηλωτές σκοτώθηκαν από την αστυνομία κατά τη διάρκεια της νύχτας που πέρασε κατά την προσπάθειά τους να εισβάλλουν σε διοικητικά κτίρια στην Αλμάτι, την μεγαλύτερη πόλη και οικονομική πρωτεύουσα του Καζακστάν, είχε ανακοινώσει νωρίτερα η αστυνομία.<br /><br />Δώδεκα μέλη των δυνάμεων της τάξης σκοτώθηκαν και 353 τραυματίστηκαν στις ταραχές και τις διαδηλώσεις που συγκλονίζουν εδώ και μέρες το Καζακστάν, ανακοίνωσαν οι τοπικές αρχές στην δημόσια τηλεόραση.<br /><br />«Το σώμα του ενός από αυτούς βρέθηκε αποκεφαλισμένο», μετέδωσε το δίκτυο Khabar-24, το οποίο επικαλέστηκαν τα πρακτορεία ειδήσεων TASS, Interfax-Kazakhstan και Ria Novosti.<br /><br />Το δίκτυο διευκρίνισε ότι τα 12 μέλη των δυνάμεων της τάξης έχασαν τη ζωή τους στην Αλμάτι, την μεγαλύτερη πόλη και οικονομική πρωτεύουσα του Καζακστάν.<br /><br />Νωρίτερα σήμερα η αστυνομία είχε ανακοινώσει ότι «δεκάδες» διαδηλωτές σκοτώθηκαν από τις δυνάμεις της τάξης στην Αλμάτι και ότι περισσότεροι από χίλιοι άνθρωποι έχουν τραυματιστεί στο Καζακστάν, το οποίο συγκλονίζεται εδώ και μέρες από τις μεγαλύτερες κινητοποιήσεις από την ανεξαρτησία του το 1991, οι οποίες προκλήθηκαν από την αύξηση των τιμών καυσίμου.<br /><br />Εικόνες που μεταδόθηκαν από μέσα ενημέρωσης και μέσα κοινωνικής δικτύωσης δείχνουν καταστήματα που έχουν λεηλατηθεί και κάποια διοικητικά κτίρια να έχουν τυλιχθεί στις φλόγες στην Αλμάτι, ενώ ακούγονται πυρά αυτόματων όπλων.<br /><br />Παράλληλα η Ρωσία και οι σύμμαχοί της του Οργανισμού του Συμφώνου Συλλογικής Ασφάλειας (CSTO) ανακοίνωσαν σήμερα την αποστολή ενός πρώτου αποσπάσματος «συλλογικής δύναμης διατήρησης της ειρήνης» στο Καζακστάν, κατόπιν αιτήματος της χώρας αυτής.<br /><br />«Μια συλλογική δύναμη διατήρησης της ειρήνης του Οργανισμού του Συμφώνου Συλλογικής Ασφάλειας (CSTO) εστάλη στο Καζακστάν για περιορισμένη χρονική περίοδο για την σταθεροποίηση και την εξομάλυνση της κατάστασης», αναφέρει η στρατιωτική αυτή συμμαχία σε ανακοίνωσή της που αναρτήθηκε στο Telegram από την εκπρόσωπο της ρωσικής διπλωματίας Μαρία Ζαχάροβα.<br />Ρώσοι αλεξιπτωτιστές<br /><br />Ρώσοι αλεξιπτωτιστές αναπτύχθηκαν στο Καζακστάν στο πλαίσιο της ειρηνευτικής αυτής δύναμης που περιλαμβάνει στρατιώτες από άλλες τέσσερις πρώην σοβιετικές δημοκρατίες, αναφέρει επίσης η γραμματεία του CSTO σε ανακοίνωσή της που δόθηκε στη δημοσιότητα.<br /><br />Η ανάπτυξη της δύναμης αυτής γίνεται σε ανταπόκριση σε αίτημα του προέδρου του Καζακστάν για να βοηθήσει στην σταθεροποίηση της κατάστασης στη χώρα η οποία συγκλονίζεται από ένα κύμα διαμαρτυριών που προκλήθηκαν από την αύξηση των τιμών καυσίμου.<br /><br />Η γραμματεία σημείωσε ότι βασικό καθήκον της ειρηνευτικής δύναμης θα είναι η προστασία σημαντικών κρατικών και στρατιωτικών εγκαταστάσεων και η παροχή βοήθειας στις δυνάμεις διατήρησης του νόμου και της τάξης του Καζακστάν.<br /><br /><img height="406" src="https://newpost.gr/photo/medium/202201/j241c1641459557964.png" width="640" /><br /><br /><div>Επέμβαση του στρατού και ειρηνευτική αποστολή<br /><br />Ο πρόεδρος του Καζακστάν Κάσιμ-Γιομάρτ Τοκάγεφ ανακοίνωσε σήμερα πως διέταξε τον στρατό να επέμβει για να αποκατασταθεί η τάξη και να τερματιστούν οι ταραχές που άρχισαν με αφορμή την αύξηση της λιανικής τιμής της ενέργειας αλλά μοιάζουν να μετατράπηκαν πολύ γρήγορα σε εξέγερση.<br /><br />«Συμμορίες τρομοκρατών» ενεπλάκησαν σε μάχη με αλεξιπτωτιστές στην Αλμάτι, δήλωσε ο αρχηγός του κράτους, σύμφωνα με τον οποίο το Καζακστάν δεν είναι απλά αντιμέτωπο με μια «απειλή» αλλά με κίνδυνο κατάλυσης «του κράτους».<br /><br />Ο κ. Τοκάγεφ επιβεβαίωσε επίσης ότι ζήτησε στρατιωτική βοήθεια από τον Οργανισμό του Συμφώνου Συλλογικής Ασφάλειας (ΟΣΣΑ), θεσμό στον οποίο συμμετέχουν πρώην σοβιετικές δημοκρατίες υπό την ηγεσία της Ρωσίας.<br /><br /><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: white; box-sizing: border-box; display: flex; font-family: "Open Sans", sans-serif; font-size: 16px; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; max-width: 550px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1478890301200736263" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed-holdback-prod/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2hvcml6b25fdHdlZXRfZW1iZWRfOTU1NSI6eyJidWNrZXQiOiJodGUiLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3NwYWNlX2NhcmQiOnsiYnVja2V0Ijoib2ZmIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd190ZWFtX2hvbGRiYWNrXzExOTI5Ijp7ImJ1Y2tldCI6ImhvbGRiYWNrX3Byb2QiLCJ2ZXJzaW9uIjo3fX0%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1478890301200736263&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fnewpost.gr%2Famyna%2F61d5d62282246bc65e22070e%2Folo-to-paraskinio-gia-tin-aeroporiki-vasi-ekpaideysis-tis-kalamatas-pote-xekinoyn-oi-ergasies-ta-nea-aeroskafi-kai-i-stratiotiki-synergasia-me-to-israil&sessionId=aad446efad6f7901e3a663a3eb7131f7a4017e3c&siteScreenName=newpost.gr&theme=light&widgetsVersion=9fd78d5%3A1638479056965&width=550px" style="box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 754px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="Twitter Tweet"></iframe></div><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: "Open Sans", sans-serif; font-size: 16px; line-height: 1.88; margin-bottom: 30px; margin-top: 0px;"></p>Νωρίτερα ο πρόεδρος του ΟΣΣΑ, ο αρμένιος πρωθυπουργός Νικόλ Πασινιάν, επιβεβαίωσε πως θα αναπτυχθεί «ειρηνευτική αποστολή» στο Καζακστάν κατόπιν αιτήματος του Αλμάτι.<br />Ακύρωση πτήσεων στο αεροδρόμιο<br /><br />Ο Ερσάν Μπαμπακουμάροφ, αντιδήμαρχος της Αλμάτι, ανακοίνωσε ότι η κατάληψη του αεροδρομίου της πόλης τερματίστηκε. Αρκετές αεροπορικές εταιρείες αναγκάστηκαν να ακυρώσουν πτήσεις προς και από την πόλη μετά την κατάληψή του από πλήθος ανθρώπων χθες Τετάρτη.<br /><br />Σε αρκετά κανάλια στην πλατφόρμα Telegram έχουν αναρτηθεί βίντεο που απαθανατίζουν επιχειρήσεις του στρατού εναντίον διαδηλωτών, ορισμένα στην Αλμάτι. Στα βίντεο ακούγονται πυρά και ουρλιαχτά.<br /><br />Πριν από τις ανακοινώσεις του προέδρου Τοκάγεφ, το υπουργείο Εσωτερικών επιβεβαίωσε τους θανάτους οκτώ αστυνομικών και ανδρών της Εθνοφρουράς και τους τραυματισμούς άλλων 317. Δεν έδωσε απολογισμό θυμάτων μεταξύ των διαδηλωτών• υπάρχουν πληροφορίες για χιλιάδες τραυματίες.<br /><br />Η βία έχει επίκεντρο την οικονομική μητρόπολη του Καζακστάν, την Αλμάτι. Βίντεο από τα επεισόδια εικονίζουν τις δυνάμεις επιβολής της τάξης να χρησιμοποιούν χειροβομβίδες κρότου-λάμψης για να διαλύσουν διαδηλωτές, με φόντο καμένα αυτοκίνητα.<br /><br />Ο πρόεδρος ανήγγειλε χθες πολιτικές μεταρρυθμίσεις σύντομα, χωρίς να υπεισέλθει σε περισσότερες λεπτομέρειες.<br /><br />Επιπλέον, ανακοίνωσε πως αναλαμβάνει τον ρόλο του επικεφαλής του συμβουλίου ασφαλείας του Καζακστάν, αξίωμα που κατείχε μέχρι χθες ο πρώην πρόεδρος Νουρσουλτάν Ναζαρμπάγεφ, που διατηρούσε εν μέρει την εξουσία παρότι έπαψε να είναι ο αρχηγός του κράτους το 2019.<br /><br />«Το συνταγματικό μου καθήκον είναι να βρίσκομαι μαζί με τον λαό. Μαζί θα ξεπεράσουμε αυτή τη μαύρη σελίδα στην ιστορία του Καζακστάν», είπε ο Κάσιμ-Γιομάρτ Τοκάγεφ.<br /><br />Η παραίτηση της κυβέρνησης κάθε άλλο παρά αποκλιμάκωσε τις διαμαρτυρίες. Βίντεο που μεταδόθηκαν χθες από την Αλμάτι εικόνιζαν κυβερνητικό κτίριο στο κέντρο στις φλόγες, ενώ μεταδόθηκαν από ΜΜΕ της χώρας πληροφορίες περί επίθεσης περί εφόδου σε κατοικία που χρησιμοποιεί ο αρχηγός του κράτους στη μεγαλούπολη και εμπρησμού της.<br /><br />Η διακοπή της πρόσβασης στο διαδίκτυο, που πιστεύεται ότι έγινε κατ’ εντολή των αρχών για να δυσκολέψει η επικοινωνία μεταξύ οργανωτών των διαδηλώσεων, δυσχεραίνει τις επικοινωνίες. Όλη η χώρα κηρύχθηκε εξάλλου χθες σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης.<br />Έκκληση της διεθνούς κοινότητας για αυτοσυγκράτηση<br /><br />Η προεδρία των ΗΠΑ κάλεσε χθες τις αρχές του Καζακστάν να επιδείξει «αυτοσυγκράτηση» και εξέφρασε την ευχή οι διαδηλώσεις να είναι «ειρηνικές», με την εκπρόσωπό της Τζεν Ψάκι να διαψεύδει κατηγορηματικά τις «ψευδείς κατηγορίες της Ρωσίας» περί αμερικανικής υποκίνησης των διαδηλώσεων που συγκλόνισαν τη χώρα. «Αυτό είναι απόλυτα ψευδές» και εντάσσεται στη «ρωσική στρατηγική παραπληροφόρησης», επέμεινε. Από την πλευρά του, ο εκπρόσωπος της αμερικανικής διπλωματίας Νεντ Πράις ανέφερε πως η Ουάσινγκτον «καταδικάζει τις βίαιες ενέργειες και την καταστροφή περιουσιών και καλεί σε αυτοσυγκράτηση τόσο τις αρχές όσο και τους διαδηλωτές».<br /><br />Η Ευρωπαϊκή Ένωση κάλεσε να αποκατασταθεί η ηρεμία.<br /><br />Η Ρωσία κάλεσε να υπάρξει ειρηνική επίλυση της κρίσης «εντός του πλαισίου του Συντάγματος και των νόμων και μέσω διαλόγου και όχι μέσω ταραχών στους δρόμους».<br /><br />Ο ΟΗΕ «παρακολουθεί με ανησυχία την κατάσταση», σημείωσε χθες ο εκπρόσωπος του Γενικού Γραμματέα, ο Στεφάν Ντουζαρίκ, προσθέτοντας πως είναι «πολύ σημαντικό (...) οι πάντες να δείξουν αυτοσυγκράτηση, να απόσχουν από τη βία και να προωθήσουν τον διάλογο».<br /><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: white; box-sizing: border-box; display: flex; font-family: "Open Sans", sans-serif; font-size: 16px; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; max-width: 550px; width: 550px;"><br /><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1478893543456493572" frameborder="0" id="twitter-widget-1" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-1&features=eyJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2hvcml6b25fdHdlZXRfZW1iZWRfOTU1NSI6eyJidWNrZXQiOiJodGUiLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3NwYWNlX2NhcmQiOnsiYnVja2V0Ijoib2ZmIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH19&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1478893543456493572&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fnewpost.gr%2Fkosmos%2F61d6afae00c9ea4562c00c1a%2Fdramatikes-exelixeis-sto-kazakstan-perissoteroi-apo-hilioi-traymaties-stis-diadiloseis-i-rosia-esteile-eirineytiki-dynami-ayxithike-i-timi-toy-oyranioy&sessionId=7bcf39462d90b82473a1ae5ae7a34e1e55bbf981&siteScreenName=newpost.gr&theme=light&widgetsVersion=9fd78d5%3A1638479056965&width=550px" style="box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 600px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="Twitter Tweet"></iframe></div><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: "Open Sans", sans-serif; font-size: 16px; line-height: 1.88; margin-bottom: 30px; margin-top: 0px;"></p>Αυξήθηκε κατά σχεδόν 8% η τιμή του ουρανίου<br /><br />Η τιμή του ουρανίου αυξήθηκε κατά σχεδόν οκτώ τοις εκατό στις διεθνείς αγορές εμπορευμάτων, εν μέσω των ταραχών στο Καζακστάν, μετέδωσε το πρακτορείο ειδήσεων Bloomberg επικαλούμενο δεδομένα της UxC, κορυφαίας εταιρείας έρευνας και αναλύσεων στον τομέα των πυρηνικών καυσίμων.<br /><br />Η τιμή αυξήθηκε από τα 42 στα 45,25 δολάρια ανά ουγγιά, σύμφωνα με τα δεδομένα της UxC.<br /><br />Στο Καζακστάν αναλογεί περί το 40% της ποσότητας ουρανίου που διατίθεται στην παγκόσμια αγορά, κατά τους υπολογισμούς του Bloomberg.<br /><br />Η μετοχή της Kazatomprom, επιχείρησης του Καζακστάν που εξορύσσει ακατέργαστο ουράνιο, υπέστη χθες πτώση 8,8% στο χρηματιστήριο του Λονδίνου, στο οποίο είναι εισηγμένη.</div><div><br /></div><div><a href="https://newpost.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Δραματικές εξελίξεις στο Καζακστάν: Δώδεκα νεκροί και 353 τραυματίες - Η Ρωσία έστειλε ειρηνευτική δύναμη - Αυξήθηκε η τιμή του ουρανίου.

«Δεκάδες» διαδηλωτές σκοτώθηκαν από την αστυνομία κατά τη διάρκεια της νύχτας που πέρασε κατά την προσπάθειά τους να εισβάλλουν σε διοικητικ...

Διαβάστε την συνέχεια

Foreing Affairs: Είναι αυτό το τελευταίο παιχνίδι του Ερντογάν; Μια οικειοθελής παραίτησή του προς το συμφέρον της Τουρκίας

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2022-01/turki6_0.jpg?itok=M8Ty_VCf" width="785" /><br /><br /><b>Ιωάννης Χάρχαρης</b><br />Ο Ερντογάν αντιμετωπίζει την προοπτική ποινικής δίωξης για διαφθορά, θα μπορούσε να περάσει τα τελευταία του χρόνια σε τουρκική φυλακή ή εξορία<br /><br />Οι ηγέτες της αξιωματικής αντιπολίτευσης στην Τουρκία, συνεχίζουν να απαιτούν πρόωρες εκλογές από τον Ερντογάν, βλέποντας την σταδιακή αποξένωση της χώρας καθώς και την οικονομική κατρακύλα, αλλά αυτός αρνείται.<br /><br />Ο Ερντογάν, λογικά είναι πολύ απίθανο να κερδίσει τις επόμενες εκλογές δίκαια , επομένως μπορεί κάλλιστα να καταφύγει στην υπονόμευση της ψηφοφορίας, να αγνοήσει το αποτέλεσμα ή ακόμη και να υποδαυλίσει μια εξέγερση όπως της 6ης Ιανουαρίου στην Αμερική ( Τράμπ).<br /><br />Τους τελευταίους μήνες, ο Ερντογάν φαίνεται όλο και πιο απελπισμένος. Έχει εντείνει την καταστολή κριτικών και πολιτικών αντιπάλων, έχει απειλήσει να απελάσει διπλωμάτες από τις Ηνωμένες Πολιτείες και άλλους συμμάχους του ΝΑΤΟ. <br /><br />Και καθώς η δημοτικότητά του στο εσωτερικό έχει υποχωρήσει, έχει ξεκινήσει ένα απερίσκεπτο πείραμα μείωσης των επιτοκίων εν μέσω ήδη υψηλού πληθωρισμού, μια πολιτική που έχει φέρει τη χώρα σε οικονομική αναταραχή.<div><br /></div><div>Εν τω μεταξύ, αντιμετωπίζει μια τολμηρή αντιπολίτευση που για πρώτη φορά, αποτελεί άμεση απειλή για την κυριαρχία του. Η επείγουσα πρόκληση που αντιμετωπίζει η χώρα, λοιπόν, είναι πώς να δημιουργήσει μια μεταφορά εξουσίας που δεν απειλεί τα θεμέλια της τουρκικής δημοκρατίας.<br /><br />Ο ισχυρισμός, ότι ο Ερντογάν δεν θα δεχτεί εκλογές που θα χάσει επειδή θα δικαστεί αργότερα ή ακόμη και θα εξοριστεί, μπορεί να προκαλέσει διαμαρτυρίες στη χώρα, ενώ η τουρκική αστυνομία μπορεί να σκοτώσει δεκάδες ανθρώπους και αυτό θα τερματίσει τη δημοκρατία στην Τουρκία.<br /><br />Στο περιοδικό Foreing Affairs που εδρεύει στις ΗΠΑ , το οποίο είναι γνωστό ως οργανισμός συνδεδεμένος με το CFR (Council on Foreign Relations), τον οργανισμό εξωτερικής πολιτικής και διεθνών σχέσεων των ΗΠΑ, διατυπώθηκαν αξιόλογες απόψεις.<br /><br />Ο Soner Çağaptay, Τούρκος διευθυντής του Ινστιτούτου έγραψε, «Λόγω της πιθανότητας να διαταραχθεί η ειρήνη της χώρας, οι ηγέτες της αντιπολίτευσης ενδέχεται να ξεκινήσουν διαπραγματεύσεις με τον Ερντογάν και να του ζητήσουν να παραιτηθεί οικειοθελώς».<br /><br />Στο πλαίσιο λοιπόν αυτών των διαπραγματεύσεων, αυτές θα πρέπει να προσανατολιστούν στην κατεύθυνση ότι πρέπει να υπάρξει μια ομαλή μεταβατική διαδικασία, η καλύτερη λύση είναι να προτείνει η αντιπολίτευση στον Ερντογάν να παραδώσει την εξουσία, με αντάλλαγμα τη συγχώρεση όλων των εγκλημάτων που έχει διαπράξει ο ίδιος και η οικογένειά του.<br /><br />Ο Çağaptay, κάλεσε επίσης τον στρατό ως εγγυητή της συμφωνίας Ερντογάν-αντιπολίτευσης. «Μια τέτοια στρατηγική δεν είναι εγγυημένη ότι θα λειτουργήσει, φυσικά, ειδικά εάν ο στρατός έχει προσπαθήσει να επανενταχθεί στην πολιτική ηγεσία της χώρας, αλλά μπορεί να είναι η καλύτερη διαθέσιμη επιλογή για να αποτραπεί μια ευρύτερη και ταχύτερη κατάρρευση της δημοκρατίας της Τουρκίας».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/2022-01/TURKEY-ERDOGAN-PRAXIKOPHMA02-1024x683.jpg"><img height="427" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/default/public/2022-01/TURKEY-ERDOGAN-PRAXIKOPHMA02-1024x683.jpg?itok=IIFohodH" width="640" /></a><br /><br /></div><div>Οικειοθελής παραίτηση του Ερντογάν<br /><br />Δεδομένης της πιθανής αποσταθεροποίησης του Ερντογάν και της παρέμβασης των υποστηρικτών του στις προεδρικές εκλογές, μια καλή στρατηγική για την αντιπολίτευση θα ήταν να κάνει ένα μεγάλο παζάρι με τον Ερντογάν για να παραιτηθεί οικειοθελώς.<br /><br />Ο Cagaptay έγραψε:<br /><br />«Εκτός από την απώλεια της εξουσίας, ο Ερντογάν αντιμετωπίζει την προοπτική ποινικής δίωξης για διαφθορά, δεκάδες ανθρώπους που σκοτώθηκαν από την αστυνομία και πολλούς ανθρώπους των οποίων τα δικαιώματα έχουν καταπατηθεί από την κυβέρνησή του. Μέλη της οικογένειας, έχουν επίσης εμπλακεί σε σκάνδαλα διαφθοράς και ενδέχεται να κατηγορηθούν. Εάν χάσει τις εκλογές, οι πιθανότητες είναι μεγάλες ότι ο Ερντογάν θα μπορούσε να περάσει τα τελευταία του χρόνια σε τουρκική φυλακή ή εξορία».<br /><br />«Η αντιπολίτευση μπορεί να τον πείσει να παραιτηθεί με αντάλλαγμα μια αμνηστία για τον ίδιο και την οικογένειά του, με αποτέλεσμα την ομαλή μετάβαση στην εξουσία. Θα είναι δύσκολο να φτάσετε σε ένα τόσο «μεγάλο παζάρι». Πολλές ομάδες της αντιπολίτευσης στα αριστερά, θα είναι απρόθυμες να υποστηρίξουν οποιαδήποτε αμνηστία. Ο Ερντογάν μπορεί επίσης να αρνηθεί να πάρει αυτό το κλαδί ελιάς».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/2022-01/turkey-coup-failure.jpg"><img height="512" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/default/public/2022-01/turkey-coup-failure.jpg?itok=G73VFmQ4" width="640" /></a><br /><br />Μια εναλλακτική είναι οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις, να ενεργήσουν ως εγγυητές της συμφωνίας Ερντογάν-αντιπολίτευσης. Δεδομένης της ιστορίας της στρατιωτικής επέμβασης της Τουρκίας, η πρόσκληση των στρατηγών στην πολιτική μπορεί να μην φαίνεται καλή ιδέα. Αλλά ο τουρκικός στρατός, είναι ένας από τους μόνους εναπομείναντες θεσμούς στη χώρα όπου έχουν συγκεντρωθεί Τούρκοι υπέρ και κατά του Ερντογάν, συμπεριλαμβανομένων των γυναικών στο σώμα αξιωματικών.<br /><br />«Τα τελευταία χρόνια, η στρατιωτική ηγεσία έχει υιοθετήσει μια πολιτική ουδετερότητας όσον αφορά την εσωτερική πολιτική της χώρας, καθιστώντας την μια από τις λίγες κρατικές υπηρεσίες σε μεγάλο βαθμό με μη κομματική ταυτότητα. Ως σύμμαχοι της Τουρκίας, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ευρωπαϊκή Ένωση, θα μπορούσαν επίσης να υποστηρίξουν μια τέτοια αποκέντρωση και να απειλήσουν με κυρώσεις κατά ατόμων που προσπαθούν να την υπονομεύσουν», έγραψε ο Cagaptay.<br /><br />Μια τέτοια στρατηγική δεν είναι εγγυημένη ότι θα λειτουργήσει, ειδικά εάν ο στρατός μπορεί να μην εγκαταλείψει την εξουσία, αλλά μπορεί να είναι η καλύτερη διαθέσιμη επιλογή για να αποτραπεί μια ευρύτερη και ταχύτερη κατάρρευση της τουρκικής δημοκρατίας.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Foreing Affairs: Είναι αυτό το τελευταίο παιχνίδι του Ερντογάν; Μια οικειοθελής παραίτησή του προς το συμφέρον της Τουρκίας

Ιωάννης Χάρχαρης Ο Ερντογάν αντιμετωπίζει την προοπτική ποινικής δίωξης για διαφθορά, θα μπορούσε να περάσει τα τελευταία του χρόνια σε τουρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιώργιος Φίλης: “Πλανητική Γεωπολιτική, 2022 με επιστροφή στο… 1914;”

<img height="404" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2015/06/geopolitics.jpg" width="739" /><br /><br />Το να προσπαθήσει κάποιος να σκιαγραφήσει σε ένα σύντομο άρθρο την παγκόσμια γεωπολιτική και γεωστρατηγική κατάσταση σε πλανητικό επίπεδο όπως αυτή διαμορφώνεται για το 2022 αποτελεί πρόκληση πρώτου μεγέθους τόσο λόγω της πολυπλοκότητας των ζητημάτων όσο και της εκτίμησης/περιγραφής των δυνητικών επιπτώσεων που μπορούν οι εξελίξεις να επιφέρουν τόσο στην ασφάλεια του έθνους και του κράτους μας (Ελλάδα και Κύπρος) όσο και στην καθημερινότητά μας. Ξεκινάμε με την πλέον βασική παραδοχή πως ο κόσμος μας, ο «χώρος» (space) μέσα στον οποίο οι γεωπολιτικοί δρώντες (κύριοι και περιφερειακοί) λειτουργούν είναι ολόκληρος ο πλανήτης και κυρίως η «υπερ-ήπειρος» που ονομάζουμε «Παγκόσμια Νήσος» (World Island), δηλαδή η Ευρασία με την Αφρική.<br /><br />Μέσα σε αυτή κυρίως την περιοχή οι κύριοι παγκόσμιοι γεωπολιτικοί δρώντες, οι ΗΠΑ, η Ρωσία και η Κίνα συνεργάζονται ή/και συγκρούονται με βάση την αρχή της απόκτησης «ισχύος» (power) ή/και «ασφάλειας» (security) σε έναν αναδυόμενο πολυπολικό κόσμο ο οποίος προσομοιάζει με την περίοδο 1815-1914, την εποχή των Μεγάλων Δυνάμεων, των τοπικών κρίσεων, των συμμαχιών και της δημιουργίας μίας ευαίσθητης ισορροπίας δυνάμεων η οποία κατάφερε μεν να κρατήσει τον κόσμο σε μία κατά βάση ειρηνική κατάσταση, νοούμενη ως απουσία ενός μεγάλου πολέμου, για έναν ακριβώς αιώνα, η οποία όμως κατέληξε στην τραγωδία του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου.<br /><br />Η σύγκρουση των κύριων αυτών δυνάμεων σε συνδυασμό με τη συμμετοχή δευτερευόντων γεωπολιτικών δρώντων λαμβάνει χώρα στην περιφέρεια της Παγκοσμίου Νήσου, ήτοι εκεί που οι (υπο)ήπειροι συναντούνται καθώς και βρέχονται από τις περιβάλλουσες θάλασσες και ωκεανούς. Τέσσερα κυρίως γεωπολιτικά σύμπλοκα / μέτωπα μπορούν να καταδειχθούν:<br /><br /><ul style="text-align: left;"><li>το Ανατολικο-Ευρωπαϊκό, από τη Βαλτική έως τη Μαύρη Θάλασσα</li><li>αυτό του υδάτινου Άξονα Μαύρη Θάλασσα – Στενά – Αιγαίο – Ανατολική Μεσόγειος</li><li>αυτό της Ευρύτερης Μέσης Ανατολής (Middle East & North Africa), από την Εγγύς / Μέση Ανατολή / Βόρεια Αφρική-Μεσοποταμία-Ιράν-Αφγανιστάν-Πακιστάν-Ινδία</li><li>και αυτό της Άπω Ανατολής</li></ul>Σε όλα αυτά τα μέτωπα σε γενικές γραμμές οι ΗΠΑ προσπαθούν μέσω της στρατηγικής της «Διπλής Ανάσχεσης» (Dual Containment) να περιορίσουν την Ρωσία και την Κίνα ταυτοχρόνως. Η Ρωσία από τη πλευρά της προσπαθεί να εμπεδώσει τη σφαίρα επιρροής της σε αυτό που ονομάζει «Εγγύς Εξωτερικό» (Near Abroad), δηλαδή στις συνορεύουσες με αυτή χώρες ενώ η Κίνα προσπαθεί μέσω καταρχήν της «ήπιας ισχύος» (soft power) του σχεδίου Belt Road Initiative (ΒRΙ) (ένας νέος ηπειρωτικός και θαλάσσιος δρόμος του Μεταξιού) να εμπεδώσει μία γεωοικονομική πρωτοκαθεδρία στην Παγκόσμια Νήσο.<br /><br />Ταυτοχρόνως η Αμερικανική στρατηγική δημιουργεί αντι-συσπείρωση με τη Μόσχα και το Πεκίνο να προσπαθούν να έρθουν κοντά, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει πως και τα συμφέροντα των δύο αυτών χωρών είναι απολύτως συμβατά. Για παράδειγμα, η Ρωσία βλέπει με σκεπτικισμό την επέκταση της κινεζικής επιρροής στην Κεντρική Ασία αλλά και στη ρωσική Σιβηρία. Μέσα στον ευρύτερο αυτό ανταγωνισμό «κουμπώνουν» και οι περιφερειακές συγκρούσεις με τις μεγάλες δυνάμεις να εμπλέκονται και να προσπαθούν να κατευθύνουν τις εξελίξεις προς την κατεύθυνση της υψηλής στρατηγικής που έχουν σχεδιάσει.<br /><br />Αναφορικά με λοιπόν με τα τέσσερα επιμέρους γεωπολιτικά σύμπλοκα/μέτωπα μπορούμε να επικεντρώσουμε στις έξης βασικές διενέξεις:<br /><br />Ανατολικό-Ευρωπαϊκό Θέατρο:<br /><br />Ρωσία-Ουκρανία: Ίσως η πλέον εμφανώς θερμή περιοχή του πλανήτη με την πιθανότητα άμεσης εμπλοκής Μόσχας και Ουάσιγκτον. Εκτιμάται πως η Ρωσία εάν και εφόσον θεωρήσει πως η Δύση περνάει κάποιες «κόκκινες γραμμές» (π.χ. έναρξη διαδικασίας εισόδου στο ΝΑΤΟ της Ουκρανίας, περεταίρω συγκέντρωση δυτικών δυνάμεων πλησίον των συνόρων της, ή προσπάθεια του Κιέβου να ανακαταλάβει τις αυτόνομες περιοχές της Ανατολικής Ουκρανίας) θα «διαβεί τον Ρουβίκωνα» με ότι αυτό συνεπάγεται για την παγκόσμια ειρήνη.<br /><br />Βοσνία-Ερζεγοβίνη & Κόσσοβο: H Σερβική ηγεσία στην Μπάνια Λούκα της Βοσνίας προσφάτως ενεργοποίησε τη διαδικασία ανεξαρτητοποίησης βασικών κρατικών θεσμών από το Σεράγεβο και δημιουργίας ξεχωριστών Σερβικών δομών. Η κίνηση αυτή υποστηρίζεται σθεναρά από το Βελιγράδι το οποίο με την αρωγή της Ρωσίας (επαν)εξοπλίζεται και έχει εκφράσει την πρόθεσή του να ενοποιήσει όλους τους Σερβικούς πληθυσμούς της Πρώην Γιουγκοσλαβίας υπό ένα κράτος, συμπεριλαμβανομένου και αυτούς του Κοσσόβου το οποίο κινείται σε τροχιά ολοκλήρωσης με την Αλβανία. Η περιοχή λειτουργεί για τη Ρωσία ως χώρος «αντιπερισπασμού» της Δύσης από την Ουκρανία κατά συνέπεια τα δύο αυτά μέτωπα πρέπει να θεωρηθούν ως ενιαία.<br /><br />Υδάτινος Άξονας Μαύρη Θάλασσα-Στενά-Αιγαίο-Ανατολική Μεσόγειος<br /><br />Η περιοχή αυτή αποτελεί τον γεωπολιτικό/γεωοικονομικό/γεωπολιτισμικό «ζωτικό χώρο» του έθνους μας. Η μαξιμαλιστική αναθεωρητική πολιτική της Τουρκίας έχει ως βασικό σκοπό τη μετατροπή της Κύπρου σε έναν χώρο –όχι χώρα- τον οποίο θα ελέγχει απολύτως και την μετάπτωση της Ελλάδας σε κράτος μειωμένης κυριαρχίας και κυριαρχικών δικαιωμάτων το οποίο θα αποτελεί δορυφόρο αυτής. Είναι εκφρασμένη δημοσίως και τεκμηριωμένη επιστημονικώς άποψη του γράφοντος πως με την Τουρκία, είτε του κυρίου Ερντογάν, είτε του οποιουδήποτε διάδοχου σχήματος αυτού, ο Ελληνισμός δεν θα αποφύγει τη σύγκρουση στο εγγύς μέλλον. Η μόνη περίπτωση αναβολής της σύγκρουσης αυτής είναι μία ολική κατάρρευση της Τουρκίας σε οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο, κάτι στο οποίο δεν πρέπει να υπολογίζει κανείς στην Ελλάδα όταν δημιουργεί στρατηγική αποτροπής.<br /><br />Ευρύτερη Μέση Ανατολή<br /><br />Πέραν του πολέμου όλων εναντίον όλων που εκτυλίσσεται από το 2011 και εντεύθεν, η Αραβική Άνοιξη μετατράπηκε σε έναν Ισλαμιστικό Χειμώνα, ο οποίος έχει οδηγήσει την περιοχή της Βορείου Αφρικής και Ευρύτερης Μέσης Ανατολής έως και το Αφγανιστάν σε μία σύγκρουση Σιιτών-Σουνιτών αλλά και Ισλαμιστών-Κοσμικών. Ο Λίβανος και η Λιβύη βρίσκονται στο χείλος ενός νέου εμφυλίου πολέμου όπου θα διασπείρει ένα νέο κύμα τρομοκρατίας αλλά και περιφερειακής αποσταθεροποίησης στην περιοχή. Το Κουρδικό και η μετα-πολεμική Συρία δημιουργούν τρόμο στην Τουρκία ενώ θα πρέπει να σταθούμε στην υπό εξέλιξη σύγκρουση που βρίσκεται στο όριο του υβριδικού με τον ανοιχτό συμβατικό πόλεμο: Αυτή του Ισραήλ με το Ιράν. Η κατάσταση εκτιμάται πως βαίνει προς ανοιχτή σύγκρουση με το Ισραήλ να είναι έτοιμο να χτυπήσει το Ιράν, και την Τεχεράνη μετά την επιτυχία στον έλεγχο του Ιράκ, Σιιτική κυβέρνηση, και την επιβίωση Αλαουίτη Άσαντ να έχει δημιουργήσει ένα Σιιτικό τόξο από την Τεχεράνη στις ακτές του Λεβάντε στον Λίβανο (Χεσμπολλάχ).<br /><br />Άπω Ανατολή<br /><br />Η Κίνα πέραν της οικονομικής της ηγεμονίας έχει αρχίσει να ναυπηγεί αεροπλανοφόρα και ελικοπτεροφόρα σε… οικονομίες κλίμακας δημιουργώντας μία αεροναυτική δύναμη η οποία αποτελεί πλέον απειλή για χώρες όπως η Νότια Κορέα, η Ιαπωνία και η Ταιβάν. Η εκφρασμένη στρατηγική «ενοποίησης» της Κίνας με κάθε μέσο καθώς και οι κινήσεις του Πεκίνου τόσο στα στενά της Ταιβάν όσο και στη νότια Σινική Θάλασσα δημιουργούν αντιδράσεις. Η Ιαπωνία για παράδειγμα για το 2022 θα έχει τον μεγαλύτερο αμυντικό προϋπολογισμό της ιστορίας της. Ταυτοχρόνως, οι Αγγλοσαξονικές δυνάμεις με τη συμφωνία AUKUS δημιουργούν σταδιακά το ΝΑΤΟ της Ασίας το οποίο θα καλύπτει έχει ως προκεχωρημένες βάσεις την Ιαπωνία, τη Νότια Κορέα και την Ταιβάν, ενώ το κέντρο του θα είναι η Αυστραλία. Επιπροσθέτως με την QUAD βάζει και την Ινδία στο παιχνίδι.<br /><br />Κλείνοντας θα πρέπει να επισημανθούν τα εξής:<br /><br />Με βάση τη γενική γεωπολιτική ανάλυση ΟΛΑ τα γεωπολιτικά σύμπλοκα συνδέονται μεταξύ τους αφού είναι μέρη της παγκόσμιας σκακιέρας των τριών βασικών γεωπολιτικών δρώντων. Δεν γίνεται καμία αναφορά στην Ευρωπαϊκή Ένωση διότι έχει αποδείξει πως ούτε «Ευρωπαϊκά» σκέφτεται ούτε «Ενωτικά» ενεργεί. Η Γερμανία ή η Γαλλία ενεργούν με βάση απολύτως τα ιδιοτελή εθνικά τους συμφέροντα.<br /><br />Σε όλα τα γεωπολιτικά σύμπλοκα, βασική παράμετρος που θα πρέπει να εξεταστεί θα είναι το θέμα της ενεργειακής ασφάλειας, η οποία αυξάνει τη σημασία της στα τεκταινόμενα στην Ανατολική Ασία (εφοδιασμός Κίνας), στην Ανατολική Ευρώπη & Μεσόγειο (εφοδιασμός «Ευρώπης»/Γερμανίας).<br /><br />Τα πλέον επίφοβα μέτωπα για το 2022 εκτιμάται πως είναι αυτό της Ρωσίας-Ουκρανίας σε συνδυασμό με το Βαλκανικό και η υβριδική/συμβατική σύγκρουση Ιράν-Ισραήλ. Η Τουρκία αποτελεί μία wild card/ «τρελό» (;) τον όποιο όλοι θέλουν να χρησιμοποιήσουν αλλά κανένας δεν θέλει να τον αφήσει τελείως ανεξέλεγκτο. Κατά συνέπεια, ο Ελληνισμός (Ελλάς και Κύπρος) θα πρέπει να προετοιμαστεί από άποψη ενίσχυσης της ετοιμότητας καθώς και του ΦΡΟΝΗΜΑΤΟΣ και ΕΝΟΤΗΤΑΣ του να απαντήσει εμφατικό ΟΤΑΝ, όχι ΕΑΝ, η Τουρκία θα ανοίξει την πόρτα του φρενοκομείου.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Γιώργιος Φίλης: “Πλανητική Γεωπολιτική, 2022 με επιστροφή στο… 1914;”

Το να προσπαθήσει κάποιος να σκιαγραφήσει σε ένα σύντομο άρθρο την παγκόσμια γεωπολιτική και γεωστρατηγική κατάσταση σε πλανητικό επίπεδο όπ...

Διαβάστε την συνέχεια