Rand: Πώς προκάλεσαν οι ΗΠΑ την Ρωσία στην Ουκρανία

<br /><img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/03/rand5.jpg" width="746" /><br /><br />Τους σχεδιασμούς και τα σενάρια, διαρκών προκλήσεων των ΗΠΑ προς την Ρωσία, αλλά και “αντεπίθεση” της τελευταίας στην Ουκρανία, καταγράφει άρθρο του antiwar.com, το οποίο βασίζεται στην Έκθεση <a href="https://www.rand.org/">Rand</a> του 2019 . Με δεδομένο ότι ο Rand είναι μια αμερικανική κυβερνητική δεξαμενή σκέψης που λαμβάνει τα τρία τέταρτα της χρηματοδότησής της από τον αμερικανικό στρατό, οι αναφορές και τα σενάρια που αναλύονται έχουν βαρύτητα.<br /><br />Όπως σημειώνει ο συντάκτης του άρθρου <a href="https://original.antiwar.com/author/rick_sterling/">Ρικ Στέρλινγκ</a> (ανεξάρτητος δημοσιογράφος με έδρα την περιοχή του κόλπου του Σαν Φρανσίσκο) η Έκθεση Rand του 2019 με τίτλο «Υπερέκταση και ανισορροπία της Ρωσίας», τόνιζε ότι ο στόχος των ΗΠΑ είναι να υπονομεύσουν τη Ρωσία όπως ακριβώς έκανε η Σοβιετική Ένωση στον Ψυχρό Πόλεμο. Αντί να «προσπαθούμε να παραμείνουμε μπροστά» ή να προσπαθούμε να βελτιώσουμε τις ΗΠΑ στο εσωτερικό ή στις διεθνείς σχέσεις, η έμφαση πρέπει να δίνεται στις προσπάθειες και τις ενέργειες για την υπονόμευση του καθορισμένου αντιπάλου Ρωσίας, είναι το νόημα της Έκθεσης σύμφωνα με τον Στέρλινγκ.<br /><br />Σημειώνει ότι η έκθεση απαριθμεί τα αντιρωσικά μέτρα χωρισμένα στους ακόλουθους τομείς: οικονομικός, γεωπολιτικός, ιδεολογικός/πληροφοριακός και στρατιωτικός. Αξιολογούνται σύμφωνα με τους αντιληπτούς κινδύνους, τα οφέλη και η «πιθανότητα επιτυχίας». Επίσης η έκθεση αναφέρει ότι η Ρωσία έχει «βαθιά εδραιωμένες» ανησυχίες για δυτικές παρεμβάσεις και πιθανή στρατιωτική επίθεση. Αυτά τα “άγχη”, όπως αναφέρει, «θεωρούνται ευάλωτα προς εκμετάλλευση». Η αιτία των ρωσικών ανησυχιών δεν αναφέρεται, ωστόσο επισημαίνεται πως οι Ρώσοι έχουν εισβάλει πολλές φορές και ότι είχαν 27 εκατομμύρια θανάτους στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.<div><br />Η σημασία της Ουκρανίας<br /><br />Όπως επισημαίνεται η Ουκρανία είναι σημαντική για τη Ρωσία. Οι δύο χώρες μοιράζονται πολύ κοινή κληρονομιά και μακρά κοινά σύνορα. Ένας από τους σημαντικότερους ηγέτες της Σοβιετικής Ένωσης, ο Νικήτα Χρουστσόφ, ήταν Ουκρανός. Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, η Ουκρανία ήταν μια από τις οδούς εισβολής του Χίτλερ και υπήρχε ένας μικρός αλλά ενεργός αριθμός Ουκρανών συνεργατών με τη Ναζιστική Γερμανία. Η απόσταση από την πρωτεύουσα της Ουκρανίας, το Κίεβο, έως τη Μόσχα είναι λιγότερο από 500 μίλια.<br /><br />Για αυτούς τους ίδιους λόγους γεωγραφίας και ιστορίας, η Ουκρανία αποτελεί βασικό συστατικό μιας προσπάθειας των ΗΠΑ/ΝΑΤΟ να υπονομεύσουν τη Ρωσία. Η σημερινή υφυπουργός Πολιτικών Υποθέσεων, Βικτόρια Νούλαντ, είπε ότι για πάνω από 20 χρόνια οι ΗΠΑ επένδυσαν πέντε δισ. δολάρια στο έργο για να ανατρέψουν την Ουκρανία. Το αποκορύφωμα ήταν ένα βίαιο πραξικόπημα τον Φεβρουάριο του 2014. Από το 2015, οι ΗΠΑ εκπαιδεύουν υπερεθνικιστές και νεοναζιστικές πολιτοφυλακές.<br /><br /><br />Αυτό έχει τεκμηριωθεί σε άρθρα όπως “Η Βουλή των ΗΠΑ παραδέχεται τον ρόλο των Ναζί στην Ουκρανία” (Robert Parry, 2015), “Οι ΗΠΑ εξοπλίζουν και βοηθούν τους νεοναζί στην Ουκρανία ενώ η Βουλή συζητά την απαγόρευση“. (Max Blumenthal, 2018), “Οι νεοναζί και η ακροδεξιά είναι στην πορεία στην Ουκρανία” (Lev Golinken το 2019) και “Η CIA μπορεί να εκτρέφει τον ναζιστικό τρόμο στην Ουκρανία” (Branko Marcetic Ιαν. 2022).</div><div><br />Έκθεση Rand: Πώς προκάλεσαν οι ΗΠΑ<br /><br />Σύμφωνα με το άρθρο του Στέρλινγκ στο ANTI WAR, πριν από το 2018, οι ΗΠΑ παρείχαν μόνο “αμυντικό” στρατιωτικό οπλισμό στην Ουκρανία. Η έκθεση Rand εκτιμά ότι η παροχή θανατηφόρου (επιθετικής) στρατιωτικής βοήθειας στην Ουκρανία θα έχει υψηλό κίνδυνο αλλά και υψηλό όφελος. Αντίστοιχα, τα φονικά όπλα των ΗΠΑ εκτοξεύτηκαν από σχεδόν μηδέν σε 250 εκατ. δολάρια το 2019, σε 303 εκατ. δολάρια το 2020, σε 350 εκατ. δολάρια το 2021. Η συνολική στρατιωτική βοήθεια είναι πολύ μεγαλύτερη. Πριν από μερικές εβδομάδες, το “The Hill” ανέφερε , «Οι ΗΠΑ συνεισέφεραν περισσότερα από ένα δισ. δολάρια για να βοηθήσουν τον στρατό της Ουκρανίας τον περασμένο χρόνο».<br /><br />Η έκθεση Rand απαριθμεί πολλές τεχνικές και “μέτρα” για να προκαλέσει και να απειλήσει τη Ρωσία. Μερικά από τα βήματα περιλαμβάνουν:<br /><ul style="text-align: left;"><li>Επανατοποθέτηση βομβαρδιστικών εντός εμβέλειας εύκολης προσβολής βασικών ρωσικών στρατηγικών στόχων</li><li>Ανάπτυξη πρόσθετων τακτικών πυρηνικών όπλων σε τοποθεσίες στην Ευρώπη και την Ασία</li><li>Αύξηση της στάσης και της παρουσίας της ναυτικής δύναμης των ΗΠΑ και των συμμάχων στις επιχειρησιακές περιοχές της Ρωσίας (Μαύρη Θάλασσα).</li><li>Διεξαγωγή πολεμικών ασκήσεων του ΝΑΤΟ στα σύνορα της Ρωσίας.</li><li>Αποχώρηση από τη Συνθήκη για τις Ενδιάμεσες Πυρηνικές Δυνάμεις (INF).</li></ul>Αυτές και πολλές άλλες προκλήσεις που πρότεινε ο Ραντ, στην πραγματικότητα, εφαρμόστηκαν. Για παράδειγμα, το ΝΑΤΟ διεξήγαγε τεράστιες πολεμικές ασκήσεις που ονομάστηκαν “Defender 2021” ακριβώς στα σύνορα της Ρωσίας. Το ΝΑΤΟ άρχισε να “περιπολεί” στη Μαύρη Θάλασσα και να εμπλέκεται σε προκλητικές εισβολές στα ύδατα της Κριμαίας. Οι ΗΠΑ αποχώρησαν από τη Συνθήκη INF.<br /><br />Από το 2008, όταν το ΝΑΤΟ καλωσόρισε τις φιλοδοξίες ένταξης της Ουκρανίας και της Γεωργίας, η Ρωσία είπε ότι αυτό θα ξεπερνούσε την κόκκινη γραμμή και θα απειλούσε την ασφάλειά της. Τα τελευταία χρόνια το ΝΑΤΟ παρείχε συμβούλους, εκπαίδευση και συνεχώς αυξανόμενες ποσότητες στρατιωτικού υλικού. Αν και η Ουκρανία δεν είναι επίσημο μέλος του ΝΑΤΟ, αντιμετωπίζεται όλο και περισσότερο σαν ένα μέλος του ΝΑΤΟ.<br /><br />Η έκθεση Rand λέει: «Ενώ η απαίτηση του ΝΑΤΟ για ομοφωνία καθιστά απίθανο την ένταξη της Ουκρανίας στο άμεσο μέλλον, η προώθηση αυτής της πιθανότητας από την Ουάσιγκτον θα μπορούσε να ενισχύσει την αποφασιστικότητα της Ουκρανίας ενώ θα οδηγήσει τη Ρωσία να διπλασιάσει τις προσπάθειές της για να αποτρέψει μια τέτοια εξέλιξη». Η εναλλακτική λύση, που θα μπορούσε να είχε αποτρέψει ή τουλάχιστον να αποτρέψει την τρέχουσα ρωσική επέμβαση στην Ουκρανία, θα ήταν να κηρυχθεί η Ουκρανία μη επιλέξιμη για το ΝΑΤΟ. Αλλά αυτό θα ήταν αντίθετο με την πρόθεση των ΗΠΑ να τονίσουν, να προκαλέσουν και να απειλήσουν σκόπιμα τη Ρωσία.<br />Η Ουκρανία ως πελάτης των ΗΠΑ<br /><br />Τον Νοέμβριο του 2021, οι ΗΠΑ και η Ουκρανία υπέγραψαν Χάρτη για τη Στρατηγική Εταιρική Σχέση. Αυτή η συμφωνία επιβεβαίωσε τις φιλοδοξίες της Ουκρανίας να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ και την απόρριψη της απόφασης των λαών της Κριμαίας να επανενωθούν με τη Ρωσία μετά το πραξικόπημα του Κιέβου το 2014. Η συμφωνία σηματοδότησε μια εδραίωση της οικονομικής, πολιτικής και στρατιωτικής επιρροής της Ουάσιγκτον. Τον Δεκέμβριο του 2021, η Ρωσία πρότεινε μια συνθήκη με τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ. Η κεντρική ρωσική πρόταση ήταν μια γραπτή συμφωνία ότι η Ουκρανία δεν θα προσχωρούσε στη στρατιωτική συμμαχία του ΝΑΤΟ.<br /><br />Όταν η προτεινόμενη συνθήκη απορρίφθηκε από την Ουάσιγκτον, φαίνεται ότι ο κύβος ερρίφθη. Στις 21 Φεβρουαρίου, ο Πούτιν εκφώνησε μια ομιλία με λεπτομέρειες για τα παράπονά του. Στις 24 Φεβρουαρίου, ο Πούτιν εκφώνησε άλλη μια ομιλία ανακοινώνοντας τη δικαιολογία και τους στόχους της στρατιωτικής επέμβασης για την «αποστρατικοποίηση» και την “αποναζιστικοποίηση” της Ουκρανίας. Όπως είπε αργότερα ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Λαβρόφ: «Δεν πρόκειται για την Ουκρανία. Αυτό είναι το τελικό αποτέλεσμα μιας πολιτικής που έχει εφαρμόσει η Δύση από τις αρχές της δεκαετίας του 1990».<br /><br />Όπως αναφέρθηκε προηγουμένως, η έκθεση Rand αξιολογεί το κόστος και τα οφέλη από διάφορες ενέργειες των ΗΠΑ. Θεωρείται “όφελος” εάν η αυξημένη βοήθεια των ΗΠΑ προς την Ουκρανία έχει ως αποτέλεσμα την απώλεια ρωσικού αίματος και πόρων. Εικασίες για την πιθανότητα παρουσίας ρωσικών στρατευμάτων στην Ουκρανία, η έκθεση υποδηλώνει ότι θα μπορούσε να γίνει «αρκετά αμφιλεγόμενη στο εσωτερικό, όπως έγινε όταν οι Σοβιετικοί εισέβαλαν στο Αφγανιστάν». (σελ. 99 της πλήρους έκθεσης).<br /><br />Αυτή η ιστορική αναφορά είναι σημαντική. Ξεκινώντας το 1979, οι ΗΠΑ και η Σαουδική Αραβία χρηματοδότησαν και εκπαίδευσαν θρησκευτικούς ξένους μαχητές για να εισβάλουν και να αποσταθεροποιήσουν την αφγανική κυβέρνηση . Οι στόχοι ήταν να ανατραπεί η σοσιαλιστική κυβέρνηση και να δελεάσουν τη Σοβιετική Ένωση να υποστηρίξει την αποσταθεροποιημένη κυβέρνηση. Πέτυχε αυτούς τους μακιαβελικούς στόχους εις βάρος εκατομμυρίων Αφγανών πολιτών των οποίων η χώρα δεν ήταν ποτέ η ίδια. Φαίνεται ότι οι Ουκρανοί πολίτες χειραγωγούνται παρομοίως για να εξυπηρετήσουν τους στόχους των ΗΠΑ.</div><div><br />Χιλιάδες νεκροί στο Ντομπάς<br /><br />Σύμφωνα με το άρθρο η έκθεση Rand λέει: «Η αύξηση της στρατιωτικής βοήθειας των ΗΠΑ σίγουρα θα ανέβαζε το ρωσικό κόστος, αλλά κάτι τέτοιο θα μπορούσε επίσης να αυξήσει την απώλεια ζωών και εδαφών της Ουκρανίας ή να οδηγήσει σε μια δυσμενή ειρηνευτική διευθέτηση». Αλλά για ποιον θα ήταν «μειονεκτικό» μια ειρηνευτική διευθέτηση; Ουκρανικές ζωές και έδαφος χάνονται αυτή τη στιγμή. Πάνω από δεκατέσσερις χιλιάδες ζωές Ουκρανών έχουν χαθεί στην ανατολική περιοχή του Ντονμπάς από το πραξικόπημα του 2014.<br /><br />Σύμφωνα με το άρθρο, μια ειρηνευτική διευθέτηση που εγγυάται τα βασικά δικαιώματα για όλους τους Ουκρανούς και την κρατική ουδετερότητα στον ανταγωνισμό των μεγάλων δυνάμεων, θα ήταν επωφελής για τους περισσότερους Ουκρανούς. Μόνο το κατεστημένο της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένου του αμερικανικού βιομηχανικού συγκροτήματος των στρατιωτικών μέσων ενημέρωσης και των Ουκρανών υπερεθνικιστών, θα ήταν «μειονεκτικά».<br /><br />Δεδομένου ότι η Ουκρανία είναι ένα πολυεθνικό κράτος, σημειώνει το άρθρο, θα ήταν καλύτερο να αποδεχτούμε αυτήν την πραγματικότητα και να βρούμε μια συμβιβαστική εθνική λύση που να διευκολύνει όλους τους Ουκρανούς. Το να είσαι πελάτης μιας μακρινής ξένης δύναμης δεν είναι προς το εθνικό συμφέρον της Ουκρανίας. Η έκθεση Rand δείχνει πώς η πολιτική των ΗΠΑ επικεντρώνεται σε ενέργειες για να βλάψει τη Ρωσία και χειραγωγεί τρίτες χώρες (Ουκρανία) για αυτό το καθήκον.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Rand: Πώς προκάλεσαν οι ΗΠΑ την Ρωσία στην Ουκρανία

Τους σχεδιασμούς και τα σενάρια, διαρκών προκλήσεων των ΗΠΑ προς την Ρωσία, αλλά και “αντεπίθεση” της τελευταίας στην Ουκρανία, καταγράφει ά...

Διαβάστε την συνέχεια

Κι αν ο Πούτιν κλείσει τη στρόφιγγα; «Δέκα χρόνια ύφεση» προβλέπουν για την οικονομία τους οι Γερμανοί.

<br /><br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/03/thunderstorm-g8d7ba06ed_1920.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="533" data-original-width="800" height="426" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/03/thunderstorm-g8d7ba06ed_1920.jpg" width="693" /></a><br /><br />Σύμφωνα με νέα μελέτη, ένα γερμανικό εμπάργκο στις πηγές ενέργειας από τη Ρωσία ή ένα ρωσικό πάγωμα του εφοδιασμού θα είχε σημαντικές συνέπειες για τη γερμανική οικονομία. Εάν η οικονομία έπρεπε να προσαρμοστεί μόνιμα ώστε να μην προμηθεύεται πλέον πετρέλαιο και φυσικό αέριο από τη Ρωσία, θα ήταν το αποτέλεσμα μιας μακροχρόνιας ύφεσης, δηλαδή της μείωσης της οικονομικής ανάπτυξης, όπως δείχνει μελέτη του Γερμανικού Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών (DIW). Σύμφωνα με τη μελέτη, η οικονομική ύφεση θα κορυφωθεί μετά από 18 μήνες με μείον περίπου 3 τοις εκατό και θα επεκταθεί σε περίπου δέκα χρόνια.<br /><br />Οι ερευνητές του DIW υποθέτουν ότι η απαγόρευση των εισαγωγών θα οδηγήσει επίσης σε αύξηση του πληθωρισμού έως και 2,3 ποσοστιαίες μονάδες. Ωστόσο, οι συγγραφείς επισημαίνουν "ότι δεν έχει υπάρξει ποτέ τέτοιο εμπάργκο σε μια τέτοια κατάσταση". Συνεπώς, τυχόν παραδοχές που γίνονται για τους υπολογισμούς συνδέονται με αβεβαιότητα.<br /><br />Η απαγόρευση των εισαγωγών θα προκαλούσε οικονομική κρίση παρόμοια με εκείνη κατά τη διάρκεια της πανδημίας του κοροναϊού. Επιπλέον, θα προέκυπτε υψηλό κόστος για την αντιστάθμιση της απώλειας ενεργειακών πηγών. Ωστόσο, αυτό περιλαμβάνει επίσης επενδύσεις που είναι ήδη απαραίτητες για την ενεργειακή μετάβαση, οι οποίες τώρα προωθούνται. "Μια τόνωση της δημοσιονομικής πολιτικής που θέτει επενδυτικά κίνητρα εδώ" θα μπορούσε να μετριάσει αυτό, κρίνει το DIW. Είναι σημαντικό οι πολιτικοί να προετοιμάσουν την οικονομία για πάγωμα της προσφοράς, προκειμένου να μετριάσουν τη σοβαρότητα του πιθανού σοκ.<br /><br />Ένα εμπάργκο ή ένα πάγωμα της προσφοράς θα είχε επίσης εκτεταμένες συνέπειες για τη Ρωσία. "Ακόμα και αν η Ρωσία συνεχίσει να είναι σε θέση να πωλήσει μέρος των πρωτογενών πηγών ενέργειας της σε τρίτες χώρες όπως η Κίνα, μπορεί να θεωρηθεί ότι αυτό θα είναι δυνατό μόνο σε σημαντικές μειώσεις τιμών". Κατά συνέπεια, το πάγωμα των εισαγωγών ενέργειας έχει «τη δυνατότητα να αποσταθεροποιήσει τη ρωσική οικονομία και να ασκήσει πίεση στη ρωσική κυβέρνηση για να τερματίσει τον πόλεμο εξόντωσης εναντίον της Ουκρανίας».<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /></div>

Κι αν ο Πούτιν κλείσει τη στρόφιγγα; «Δέκα χρόνια ύφεση» προβλέπουν για την οικονομία τους οι Γερμανοί.

Σύμφωνα με νέα μελέτη, ένα γερμανικό εμπάργκο στις πηγές ενέργειας από τη Ρωσία ή ένα ρωσικό πάγωμα του εφοδιασμού θα είχε σημαντικές συνέπε...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, οι εθνικοί θησαυροί και τα μυστήρια του Βοσπόρου

<img src="https://www.anoixtoparathyro.gr/wp-content/uploads/2019/12/%CE%9C%CE%97%CE%A4%CE%A3%CE%9F%CE%A4%CE%91%CE%9A%CE%97%CE%A3-%CE%95%CE%A1%CE%9D%CE%A4%CE%9F%CE%93%CE%91%CE%9D98-640x381.jpg" /><br /><br /><div>Του<b> Νίκου Λακόπουλου</b><br />Λίγες μέρες αφότου ο Κυριάκος Μητσοτάκης με μια πρόταση -που δεν έγινε δεκτή …μείωσε τις τιμές του αερίου παγκοσμίως εμφανίστηκε στη Βουλή με μια γεναία δήλωση πως θα φορολογήσει κατά 90% τα υπερκέρδη των εταιρειών -αν όμως υπάρχουν.’<br /><br />Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος είναι εκστασιαμένος από τον Πρωθυπουργό που «πρωταγωνιστεί στις εξελίξεις επίλυσης των διεθνών ζητημάτων». Στο μεταξ΄ύ οι πολιτικοί αναλύτές σπάνε το κεφά΄λι τους να καταλάβουν τι έγινε στην Κωνσταντινούπολη στη συνάντηση του Μητσοτάκη με τον Ερντογάν-χωρίς τον υπουργό Εξωτερικών.<br /><br />Η αίσθηση που δημιούργησε ο Πρωθυπουργός ήταν πως η συζήτηση αφορο΄ύσε συνεργασία για αγωγούς και την ενέργεια με αφορμή τον πόλεμο στην Ουκρανία και ζητήματα που «μας ενώνουν -κι αυτά που μας χωρίζουν». ¨Ήταν μάλιστα πιο σαφής λέγοντας πως η Ελλάδα θα μετατραπεί «σε πύλη εισόδου υγροποιημένου φυσικού αερίου«.<br /><br />Ακολούθησε η προαγγελία ανακοινώσεων σχετικές με κοιτάσματα, αλλά στο Ιόνιο και την Νότια Κρήτη -καμιά σχέση με συνεκμετάλευση του Αιγαίου -παρότι ο Τούρκος υπουργός Άμυνας επανήλθε για να επιβεβαιώσει πως το βασικό θέμα της συζήτησης ήταν το Αιγαίο.<br /><br />Τα κοιτάσματα που δεν γνωρίζουμε αν υπάρχουν<br /><br />Ο Κυριάκος Μητσοτάκης -ενώ δημοσιεύματα λένε πως αρχίζουν εξορύξεις- επανήλθε για να κάνει την κατάσταση πιο μπερδεμένη:<br /><br />«Θα περιμένετε ανακοινώσεις την μεθεπόμενη εβδομάδα για το ζήτημα της εξόρυξης φυσικών κοιτασμάτων, η χώρα έχει υποχρέωση να γνωρίζει εάν υπάρχουν κοιτάσματα φυσικού αερίου εντός της επικράτειας που να είναι εμπορικά αξιοποιήσιμα».<br /><br />Δηλαδή δεν ξεκινάνε εξορύξεις, αφού δεν γνωρίζουμε αν υπάρχουν!<br /><br />«Δεν το γνωρίζουμε ακόμη και πρέπει να το μάθουμε, αλλά και να εξακριβώσουμε εάν υπάρχουν οι εταιρείες που ενδιαφέρονται να φέρουν εις πέρας τη συγκεκριμένη αποστολή».<br /><br />«Η κατεύθυνση της Κυβέρνησης είναι ότι θέλουμε να το μάθουμε. Και για να το μάθουμε το συντομότερο δυνατόν θα πρέπει, επειδή τις έρευνες δεν τις κάνει η Κυβέρνηση, τις κάνουν εταιρείες, να σιγουρευτούμε ότι έχουμε το πλαίσιο εκείνο των εταιρειών που έχουν πραγματικό ενδιαφέρον να διερευνήσουν αν υπάρχουν οικονομικά αξιοποιήσιμα κοιτάσματα στη δυτική Ελλάδα. Και σε αυτή την κατεύθυνση θα κινηθούμε.<br /><br />‘Οι πρωθυπουργικές εξαγγελίες αποτελούν δικαίωση για όσους επέμεναν να υποστηρίζουν επί δεκαετίες ότι στις ελληνικές θάλασσες κρύβεται σημαντικότατος πλούτος» θα γράψει η Χρύσα Λιάγκου στην Καθημερινή. «Με τα σημερινά δεδομένα, όπως προκύπτουν από τις κατανοητά συντηρητικές εκτιμήσεις της ΕΔΕΥ, ο πλούτος αυτός υπερκαλύπτει τις προϋποθέσεις βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους».<br /><br />Σύμφωνα με το δημοσίευμα η ανάλυση των σεισμικών δεδομένων της περιοχής της Κρήτης δείχνει κοίτασμα 280 δισ. κ.μ. αερίου, το οποίο εάν επιβεβαιωθεί θα μπορεί να καλύψει τις ανάγκες της εγχώριας αγοράς για σχεδόν 50 χρόνια. Η συνολική αξία των ελληνικών κοιτασμάτων υπολογίζεται στα 250 δισ. ευρώ.<br /><br />Δύο «οικόπεδα» δυτικά και νοτιοδυτικά της Κρήτης έχουν παραχωρηθεί στην κοινοπραξία των Τotal – ExxonΜobil – EΛΠΕ έπειτα από διεθνή διαγωνισμό το 2017 εκτείνονται σε μία έκταση 40.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων κι ένα οικόπεδο βορειοδυτικά του Ιονίου παραχωρήθηκε στα ΕΛΠΕ εκτείνεται σε 6.671 τετραγωνικά χιλιόμετρα όπου έχουν εντοπιστεί εκμεταλλεύσιμα κοιτάσματα.<br /><br />Πώς όμως ο Πρωθυπουργός δεν γνωρίζει αν υπάρχουν κοιτάσματα και θα πρέπει να το μάθουμε; Πιθανότατα η κυβέρνηση που θέλει να εμφανίσει ως δικό της έργο την ανακάλυψη των εθνικών θησαυ΄ρών που δεν αξιοποιήθηκαν «από υπαιτιότητα πολλών» -κατά τον Κυριάκο Μητσοτάκη.<br /><br />Η προσωπική εξωτερική πολιτική<br /><br />Προς το παρόν η συνεργασία με την Τουρκία δεν φαίνεται να συνδέεται με αυτά τα κοιτάσματα και παραμένει μυστήριο τι συζήτησαν σε μια «άτυπη» συνάντηση -χωρίς …γραβάτες ο Μητσοτάκης με τον Ερντογάν -χωρίς τον υπουργό Εξωτερι΄κών και συνεννόηση με τους πολιτικούς αρχηγούς.<br /><br />Χωρίς συνεννόηση με τους πρώην πρωθυπουργούς Κώστα Καραμανλή -«πιέσεις από εταίρους και συμμάχους να τα βρούμε την Τουρκία δεν γίνονται δεκτές» και Αντώνη Σαμαρά -«διάλογο με πειρατές δεν κάνεις».<br /><br />Όπως έκανε και με την στάση του στον πόλεμο της Ουκρανίας ο Κυριάκος Μητσοτάκης εφαρμόζει μια προσωπική εξωτερική πολιτική με την οποία ξεχνά το Κυπριακό, έχει αποδεχθεί στην πράξη τα έξι αντί για τα δώδεκα μίλια, συζητά για «μείωση του στρατιωτικού αποτυπώματος στο Αιγαίο» και προφανώς αποδέχεται το τουρκολιβυκό μνημόνιο και δεν ενοχλείται για θέματα όπως η μετατροπή της Αγι΄΄ας Σοφιάς σε τζαμί.<br /><br />Η ουσία της εξωτερικής πολιτικής ενός πρακτικού πρωθυπουργού που θέλει να δει με την Τουρκία «αυτά που μας ενώνουν» είναι πως πρέπει «να σιγουρευτούμε ότι έχουμε το πλαίσιο εκείνο των εταιρειών που έχουν πραγματικό ενδιαφέρον να διερευνήσουν αν υπάρχουν οικονομικά αξιοποιήσιμα κοιτάσματα στη δυτική Ελλάδα».<br /><br />Είναι μια κυβέρνηση που κατηγορείται πως ξεπουλά τον εθνικό πλούτο στο΄ όνομα της ιδιωτικοποίησης κι ένας πρωθυπουργός που τελικά φαίνεται να διαφώνησε με την Συμφωνία των Πρεσπών γιατί ήθελε να την κάνει ο ίδιος.<br /><br />Κάποια στιγμή όμως θα αναγκαστεί να ξεφουρνίσει τι συμφωνήθηκε με τον Ερντογάν -τρώγοντας χαλβά από στραγάλι- και πιθανόν να βρει απέναντι το κόμμα του και τους «Μακεδονομάχους».<br /><br />Αν βέβαια το αντιληφθεί γιατί ως «ηγέτης παγκοσμίου βεληνεκο΄΄υς», ως «νέος Βενιζέλος» δεν έχει σχέση με την πραγματικότητα. Και πιθανόν τις συζητήσεις -που οδήγησαν σε «συναντίληψη» δεν τις έκανε με τον ΅Ερντογάν, αλλά με τον… Κεμάλ Ατατούρκ.<br /><br />Μένει να διευκρινισθεί αν υπάρχουν τα κοιτάσματα που υπάρχουν. Και ο χρησμός του υπουργού Εξωτερικών – «διάλογος με την Τουρκία με απειλές πολέμου και ένοπλες έρευνες δεν είναι νοητός»- πως αν υπάρχει σοβαρό εθνικό θέμα πρέπει να πάμε σε εκλογές.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.anoixtoparathyro.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, οι εθνικοί θησαυροί και τα μυστήρια του Βοσπόρου

Του Νίκου Λακόπουλου Λίγες μέρες αφότου ο Κυριάκος Μητσοτάκης με μια πρόταση -που δεν έγινε δεκτή …μείωσε τις τιμές του αερίου παγκοσμίως ε...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί είναι τεράστιας Εθνικής σημασίας η άμεση κατασκευή υποθαλάσσιου αγωγού φυσικού αερίου με την Αίγυπτο;

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2022-03/greece-egypt_interconnection-map2.jpg?itok=AaV8GwCM" width="692" /><br /><br /><div><b>Παναγιώτης Νάστος</b><br />Η χρονική συγκυρία και η προσπάθειες της ΕΕ για εξεύρεση πηγών φυσικού αερίου είναι θετικές για την κατασκευή αγωγού φυσικού αερίου Αιγύπτου-Ελλάδας, το οποίο εκτός των άλλων έχει τεράστια Εθνική σημασία, αφού θα ακυρώνει στην πράξη το παράνομο τουρκοολιβυκό μνημόνιο<br /><br />O πόλεμος στην Ουκρανία έχει σημαντικές επιπτώσεις όχι μόνο στην πολύπαθη χώρα, αλλά και στην Ευρωπαϊκή ασφάλεια και οικονομία, αφού η ΕΕ αποφάσισε να ανεξαρτητοποιηθεί ενεργειακά από την Ρωσία. <br /><br />Αποτέλεσμα αυτής της απόφασης είναι η συμφωνία μαμούθ ΕΕ-ΗΠΑ για προμήθεια φυσικού αερίου. <br /><br />Ωστόσο οι ποσότητες που θα προέλθουν από τις ΗΠΑ δεν επαρκούν για να καλύψουν το σύνολο των αναγκών της ΕΕ, οπότε και έρχεται στο προσκήνιο η προμήθεια από άλλες χώρες.<br /><br />Εδώ επιχειρεί να μπει σφήνα η Τουρκία η οποία υποστηρίζει ότι "o αγωγός φυσικού αερίου Ισραήλ-Τουρκίας είναι μια επιλογή για την Ευρώπη και πως τα πολιτικά εμπόδια πρέπει να ξεπεραστούν".<br /><br />Σήμερα στο υπουργικό συμβούλιο ο πρωθυπουργός ανέφερε μεταξύ άλλων πως «σε αυτόν το νέο ενεργειακό χάρτη ο οποίος διαμορφώνεται στην Ανατολική Μεσόγειο, η χώρα μας έχει τη δυνατότητα να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο». <br /><br />Σε άρθρο του το <a href="https://cyprus-mail.com/">cyprus-mail.com</a> από το Reuters επισημάινει για το θέμα τα ακόλουθα:<br /><br />"Ένας αγωγός φυσικού αερίου Τουρκίας-Ισραήλ συζητείται στα παρασκήνια ως μία από τις εναλλακτικές λύσεις της Ευρώπης για τον ρωσικό ενεργειακό εφοδιασμό, αλλά θα χρειαστούν περίπλοκοι ελιγμοί για να επιτευχθεί οποιαδήποτε συμφωνία, λένε κυβερνητικοί και βιομηχανικοί αξιωματούχοι και στις δύο χώρες.<br /><br />Η ιδέα, που επινοήθηκε για πρώτη φορά πριν από χρόνια, είναι να κατασκευαστεί ένας υποθαλάσσιος αγωγός από την Τουρκία στο μεγαλύτερο υπεράκτιο κοίτασμα φυσικού αερίου του Ισραήλ, το Λεβιάθαν. Το φυσικό αέριο θα ρέει προς την Τουρκία και προς τους γείτονες της Νότιας Ευρώπης που θέλουν να διαφοροποιηθούν μακριά από τη Ρωσία.<br /><br />Ο Τούρκος Πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν είπε την περασμένη εβδομάδα ότι η συνεργασία για το φυσικό αέριο ήταν «ένα από τα πιο σημαντικά βήματα που μπορούμε να κάνουμε μαζί για τις διμερείς σχέσεις» και είπε στους δημοσιογράφους ότι είναι έτοιμος να στείλει κορυφαίους υπουργούς στο Ισραήλ για να αναβιώσει την ιδέα του αγωγού που παρέμεινε εκτός εδώ και χρόνια.<br /><br />Ανώτερος Τούρκος αξιωματούχος είπε στο Reuters ότι οι συνομιλίες συνεχίστηκαν από τότε που ο Ισραηλινός Πρόεδρος Isaac Herzog επισκέφθηκε την Άγκυρα νωρίτερα αυτόν τον μήνα και θα μπορούσαν να ακολουθήσουν «συγκεκριμένες αποφάσεις» τους επόμενους μήνες σχετικά με μια προτεινόμενη διαδρομή και τις συμμετέχουσες οντότητες.<br /><br />Ωστόσο, οι αξιωματούχοι του κλάδου είναι πιο προσεκτικοί, λέγοντας ότι οι περιορισμοί της παραγωγής και η γεωπολιτική θα μπορούσαν να καταστήσουν το σχέδιο "νεκρό".<br /><br />Το πεδίο Λεβιάθαν τροφοδοτεί ήδη το Ισραήλ, την Ιορδανία και την Αίγυπτο. Οι ιδιοκτήτες του ,η Chevron CVX.N και οι ισραηλινές εταιρείες NewMed Energy DEDRp.TA και Ratio Oil RATIp.TA , σχεδιάζουν να αυξήσουν την παραγωγή από 12 σε 21 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα (BCM) ετησίως.<br /><br />Συγκριτικά, η Ευρωπαϊκή Ένωση εισήγαγε 155 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα ρωσικού φυσικού αερίου πέρυσι, καλύπτοντας σχεδόν το 40% της κατανάλωσής της.<br /><br />Μεγάλο μέρος της επιπλέον παραγωγής φυσικού αερίου θα υγροποιηθεί και θα εξαχθεί με πλοία στην Ευρώπη ή την Άπω Ανατολή, σύμφωνα με το NewMed. Ο διευθύνων σύμβουλός της είπε τον περασμένο μήνα η Τουρκία θα μπορούσε επίσης να γίνει προορισμός, αλλά έπρεπε να βάλει «την προσφορά της στο παιχνίδι» και να δεσμευτεί για την κατασκευή του αγωγού.<br /><br />Ερωτηθείς για συνομιλίες με την Τουρκία, οι εταίροι του Leviathan αρνήθηκαν να σχολιάσουν.<br /><br />Η υπουργός Ενέργειας του Ισραήλ Καρίν Ελχαράρ είπε στο Ynet News την Κυριακή ότι πολλά ζητήματα δεν έχουν ακόμη συζητηθεί, συμπεριλαμβανομένων των οικονομικών.<br />«Πρέπει να είναι οικονομικά εφικτό, κάτι που δεν είναι αυτονόητο», είπε.</div><div><br />Ενεργειακή γέφυρα<br /><br />Το Ισραήλ και η Τουρκία προσπαθούν να αφήσουν πίσω τους μια δεκαετία διπλωματικών αδιεξόδων, συνήθως για ισραηλινοπαλαιστινιακά ζητήματα. Η ενεργειακή εταιρική σχέση θα μπορούσε να είναι καίριας σημασίας, ειδικά μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία που έκανε την Ευρώπη πιο αποφασισμένη να βρει εναλλακτικές λύσεις για τον ενεργειακό της εφοδιασμό.<br /><br />«Υπήρξε μια πρόσφατη προσέγγιση με το Ισραήλ και θέλουμε το αέριο του να διέρχεται από την Τουρκία καθ' οδόν προς την Ευρώπη», δήλωσε ένας άλλος Τούρκος αξιωματούχος. «Το Ισραήλ βλέπει θετικά σε αυτό, έχουν γίνει κάποιες συνομιλίες και υπάρχει θέληση να το κάνει».<br /><br />Η Τουρκία καταναλώνει περίπου 50 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου ετησίως και εισάγει σχεδόν όλα αυτά, τα περισσότερα μέσω αγωγών από τη Ρωσία, το Ιράν και το Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται σε καλή θέση ως κόμβος μεταφορών στην περιοχή όπου μπορεί να αναθερμανθεί η ενεργειακή πολιτική.<br /><br />Επικαλούμενο Ιρακινούς και Τούρκους αξιωματούχους, το Reuters ανέφερε ότι ένα σχέδιο μεταφοράς, με τη βοήθεια του Ισραήλ, αερίου από την περιοχή του Κουρδιστάν του Ιράκ στην Τουρκία και την Ευρώπη είναι μέρος της αιτίας που πυροδότησε την πυραυλική επίθεση του Ιράν στην κουρδική πρωτεύουσα Ερμπίλ αυτόν τον μήνα.<br /><br />«Η Τουρκία παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον, για την εγχώρια κατανάλωση της, ενώ είναι και ένα κανάλι προς χώρες της νότιας Ευρώπης», δήλωσε ανώτερος αξιωματούχος στον τομέα του ισραηλινού φυσικού αερίου.<br /><br />Το πρόβλημα, είπε ο αξιωματούχος, είναι ότι υπήρχαν ήδη δύο προτεινόμενες διαδρομές για τις επιπλέον προμήθειες από το Leviathan: μέσω υφιστάμενων εργοστασίων LNG στην Αίγυπτο ή μιας προγραμματισμένης πλωτής εγκατάστασης LNG.<br /><br />«Εάν η Τουρκία ανταποκριθεί γρήγορα, τότε μπορεί να είναι μια τρίτη εναλλακτική λύση», είπε ο αξιωματούχος.<br /><br />Ο αγωγός θα διαρκούσε 500-550 km και θα κοστίσει έως και 1,5 δισεκατομμύριο για την κατασκευή, σύμφωνα με Ισραηλινούς αξιωματούχους, καθιστώντας τον πιο διαχειρίσιμο από τον αγωγό 6 δισεκατομμυρίων ευρώ που ο EastMed πρότεινε να συνδέσει το Ισραήλ με την Κύπρο, την Ελλάδα και την Ιταλία.<br /><br />Ωστόσο, οποιαδήποτε υποθαλάσσια γραμμή θα πρέπει να διασχίζει τα ύδατα είτε της Κύπρου, την οποία η Άγκυρα δεν αναγνωρίζει, είτε της Συρίας, με την οποία η Άγκυρα δεν έχει διπλωματικές σχέσεις και έχει υποστηρίξει τους αντάρτες που πολεμούν την κυβέρνηση στη Δαμασκό.<br /><br />Αυτό θα μπορούσε να περιπλέξει την κατασκευή και τη χρηματοδότηση εάν η Τουρκία είχε άμεσο μερίδιο στον αγωγό, δήλωσε ο Gokhan Yardim, σύμβουλος τουρκικής βιομηχανίας φυσικού αερίου που εργάστηκε στην αξιολόγηση του πιθανού αγωγού για περισσότερες από δύο δεκαετίες.<br /><br />Δύο προηγούμενες εκτιμήσεις βασίστηκαν σε ροές φυσικού αερίου 8 έως 10 δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων και οτιδήποτε λιγότερο μπορεί να μην είναι εφικτό, είπε ο Yardim."</div><div><br />Διαπιστώσεις-Συμπεράσματα<br /><br />Μετά από όλα τα παραπάνω η Ελλάδα θα πρέπει να κινηθεί στην σίγουρη παρακαταθήκη που έχει διασφαλίσει με την Αίγυπτο που εδράζεται, στην μερική οριοθέτηση των ΑΟΖ μας μέχρι τον 28ο μεσημβρινό κατόπιν συμφωνίας των 2 χωρών , καθώς και στην ενεργειακή διασύνδεση Ελλάδος -Αιγύπτου με καλώδιο μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας που επίσης έχει συμφωνηθεί μεταξύ μας.<br /><br />Με αφετηρία τα δύο παραπάνω η Ελλάδα θα πρέπει άμεσα να συμπράξει με την Αίγυπτο στην δημιουργία -κατασκευή αγωγού φυσικού αερίου στην όδευση Αίγυπτος-Κρήτη-ηπειρωτική Ελλάδα-Ευρώπη, όσο γρηγορότερα γίνεται ,προλαβαίνοντας τις τουρκικές προσπάθειες για συμφωνια με το Ισραήλ για την κατασκευή που θα διοχετεύει το Ισραηλινό φυσικό αέριο στην Τουρκία<br /><br />Για την χρηματοδότηση του έργου αυτού μπορούμε να ζητήσουμε άμεσα την βοήθεια της ΕΕ, ενώ κυρίαρχο ρόλο σε αυτό θα έπαιζε η Γαλλία η οποία ανέλαβε την Προεδρία της ΕΕ για το 1ο εξάμηνο του 2022.<br /><br />Η χρονική συγκυρία και η προσπάθειες της ΕΕ για εξεύρεση πηγών φυσικού αερίου είναι θετικές για το παραπάνω έργο, το οποίο εκτός των άλλων έχει τεράστια Εθνική σημασία, αφού θα ακυρώνει στην πράξη το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Γιατί είναι τεράστιας Εθνικής σημασίας η άμεση κατασκευή υποθαλάσσιου αγωγού φυσικού αερίου με την Αίγυπτο;

Παναγιώτης Νάστος Η χρονική συγκυρία και η προσπάθειες της ΕΕ για εξεύρεση πηγών φυσικού αερίου είναι θετικές για την κατασκευή αγωγού φυσικ...

Διαβάστε την συνέχεια

Λεφτόδεντρα vs κλεφτόδεντρα - Ξεπέρασε το ένα ευρώ η φραντζόλα - Νιετ στα ρούβλια του Πούτιν και από τους G7

<img height="384" src="https://newpost.gr/photo/master/202203/tnyaem1648561905417.jpg" width="718" /><br /><br /><b>της Χριστίνας Κοραή</b> <br />Ένα ακόμη δύσκολο κομμάτι στο ενεργειακό παζλ είναι η απόφαση του Πούτιν από την 1 Απριλίου να πληρώνεται μόνο σε ρούβλια από την ΕΕ διαφορετικά θα κλείσει τις στρόφιγγες όπως απειλούν υψηλόβαθμα στελέχη της ρωσικής κυβέρνησης.<br /><br />Παράλληλα με τον πόλεμο των τιμών λόγω της ενεργειακής κρίσης είναι σε εξέλιξη και ο πόλεμος της κυβέρνησης με την αντιπολίτευση για την ακρίβεια. Δίπλα στις κατηγορίες για «λεφτόδεντρα» φυτρώνουν τα «κλεφτόδεντρα». Καλές οι ατάκες αλλά ενίοτε τα επιχειρήματα είναι πολύ ασθενή όπως και η αριθμητική την οποία χρησιμοποιεί κυρίως ο ΣΥΡΙΖΑ προκειμένου να προχωρήσει στην συγκέντρωση κάποιων δισεκατομμυρίων που στη συνέχεια θα μοιράσει, χωρίς, όμως αυτά να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.<div><br />«Ψεύτες»<br /><br />Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης σχολιάζοντας το υπουργικό συμβούλιο την θέση της αντιπολίτευσης για μείωση των φόρων χρησιμοποίησε σκληρή γλώσσα. «Αυτό το οποίο αποκρύπτουν οι ψεύτες της αντιπολίτευσης είναι πως οι εθνικές παρεμβάσεις κοστίζουν τελικά στα δημόσια ταμεία των χωρών, αναγκάζοντάς τις τελικά μετά να καταφεύγουν σε νέους φόρους» δήλωσε. Κι αυτό έχει μία βάση καθώς ο προϋπολογισμός της Ελλάδας δυστυχώς στηρίζεται κυρίως στους φόρους και η στρατηγική προσέγγιση της σημερινής κυβέρνησης είναι να τους μειώνει και όχι να τους αυξάνει ενώ στην λογική της κυβέρνησης Τσίπρα ήταν να βάζει φόρους που τελικά δεν έπιαναν μόνο τους ελίτ αλλά χτυπούσαν και τους αδύναμους.<br /><br />Εκλογές!<br /><br />Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ζήτησε και πάλι εκλογές. «Όχι για να γυρίσουν τα “λεφτόδεντρα”, αλλά για να σταματήσουν τα “κλεφτόδεντρα”, η αφαίμαξη του μισθωτού και του συνταξιούχου, γιατί δεν γίνεται κάποιοι να κερδίζουν και η πλειοψηφία να χάνει» τόνισε στον ΑΝΤ1.<br /><br />Η κυβέρνηση επιμένει ότι στην πολύπλοκη διαδικασία του ελέγχου της χονδρικής τιμής του φυσικού αερίου το οποίο καθορίζει και τις τιμές της ηλεκτρικής ενέργειας, απαιτείται κοινή ευρωπαϊκή απάντηση. «Γι’ αυτό και μεμονωμένες κινήσεις, όπως τα εθνικά πλαφόν στην τιμή του ρεύματος, δεν οδηγούν τελικά παρά μόνο στην επιβάρυνση των εθνικών προϋπολογισμών» τόνισε ο κ.Μητσοτάκης.<br /><br />Αντίθετα ο Αλέξης Τσίπρας σε αυτό το άτυπο μπρα ντε φέρ χρησιμοποιώντας μία γλώσσα η οποία παραπέμπει στις ηρωικές διακηρύξεις του 2015 που αποδείχτηκαν αυταπάτες, υποστήριξε ότι ο ίδιος εάν ήταν πρωθυπουργός και συμμετείχε στην τελευταία Σύνοδο Κορυφής δεν θα γυρνούσε στην Ελλάδα εάν δεν είχε κερδίσει κάτι όπως συνέβη με την Ισπανία και την Πορτογαλία. «Πώς θα γυρνούσα πίσω; Με τα πόδια θα γύριζα από τις Βρυξέλλες», σχολίασε.<br />Τα Πυρηναία Όρη<br /><br />Υπενθυμίζεται ότι οι χώρες της Ιβηρικής χερσονήσου, η Ισπανία και η Πορτογαλλία, έχουν πολύ μικρή εξάρτηση από την Ρωσία καθώς τα Πυρηναία Όρη δεν επιτρέπουν την λειτουργία αγωγών (το φυσικό αέριο το εισάγουν σε LNG με καράβια) και έχουν επενδύσει σε ανανεώσιμες πηγές και πυρηνική ενέργεια. Γι αυτό και τους επιτράπηκε να αποσυνδέσουν την τιμή του ρεύματος από το φυσικό αέριο και να ακολουθήσουν δική τους τιμολογιακή πολιτική.<br /><br />Η Ελλάδα κινείται στις μέσες ανάγκες των υπολοίπων 25 κρατών μελών της ΕΕ, δηλαδή έχει εξάρτηση γύρω στο 42% στο φυσικό αέριο και γύρω στο 35% στο πετρέλαιο από τη Ρωσία. Επειδή είναι μικρή χώρα και οι ανάγκες της είναι ανάλογες οι τιμές που παίρνει τα συμβόλαια αγοράς είναι ακριβότερες από εκείνες των χωρών που είναι μεγαλύτερες και έχουν αυξημένες ανάγκες. Γι’ αυτό και ο πρωθυπουργός έθεσε το αίτημα για πλαφόν αλλά και κοινή αγορά ενέργειας από εναλλακτικές πηγές, όπως συνέβη με τα εμβόλια κατά την πανδημία, ώστε να πέσουν οι τιμές και για την Ελλάδα κάτι που μόνη της δεν θα μπορούσε να το πετύχει. Σ’ αυτήν τη διάσταση δεν έχει πάρει θέση η αντιπολίτευση.<br />Χωρίς ονοματεπώνυμα<br /><br />Ο Αλέξης Τσίπρας εξαπολύει επίθεση στην ΔΕΗ την οποίαν κατηγορεί για κερδοσκοπία αποφεύγοντας πάντως να κατονομάσει τους ιδιώτες παρόχους ενέργειας τους οποίους επίσης κατηγορεί.<br /><br />«Κλεφτόδεντρα υπάρχουν σίγουρα, με 1,5 δισ. αισχροκέρδεια και να πρωταγωνιστεί σε αυτή η ΔΕΗ που την αφήσαμε εμείς με 27 διευθυντές και έχουν γίνει 105 και με 60 βοηθούς διευθυντές που έχουν γίνει 200, με μισθούς 4.000-8.000 ευρώ τα golden boys και 360.000 το χρόνο ο διευθυντής» δήλωσε.<br /><br />Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανακοίνωσε πρόσφατα στην βουλή ότι θα επιβάλει έκτακτη φορολόγηση 90% στα υπερκέρδη των επιχειρήσεων ενέργειας. Αμφισβήτησε το 1,5 δις που επικαλείται ο Τσίπρας. Επισήμανε ότι δεν γνωρίζει ακριβή ποσά ακόμη, αναμένει την ΡΑΕ. Ειδικά η ΔΕΗ όμως τους τελευταίους μήνες έχει επιστρέψει στους καταναλωτές γύρω στα 800 εκατομμύρια ευρώ σε πακέτα παροχών και είναι πιθανόν να μην παρουσιάσει κέρδη για το 2021, όπως ανέφεραν κυβερνητικές πηγές στο NEWPOST.</div><div><br />Πάρτυ κερδοσκόπων<br /><br />Ο πρωθυπουργός έστειλε και νέο μήνυμα στους κερδοσκόπους από το υπουργικό συμβούλιο. «Οι έλεγχοι στην αγορά θα είναι εντατικοί ώστε να αποτραπεί κάθε φαινόμενο αισχροκέρδειας» δήλωσε. «Ήδη, τα πρώτα πρόστιμα έχουν πέσει και όπως γνωρίζετε είναι “τσουχτερά”» τόνισε αναφερόμενος στο πρόστιμο άνω των 647.000 ευρώ που επιβλήθηκε σε πολύ γνωστή αλυσίδα σουπερμάρκετ για αισχροκέρδεια.</div><div><br />Το ψωμί ψωμάκι<br /><br />Το ράλι των αυξήσεων σε βασικά είδη διατροφής όπως είναι το ψωμί συνεχίζεται. Από χθες αυξήθηκε περίπου 20 λεπτά με αποτέλεσμα η φραντζόλα να ξεπερνάει και το ένα ευρώ (από το 0,70-0,80) σε αρκετά αρτοποιεία. Οι αρτοποιοί υποστηρίζουν ότι οι νέες παραλαβές αλεύρων έχουν αυξήσεις που φτάνουν ακόμη και το 70%, σε σχέση με την προηγούμενη εβδομάδα. Ζητούν την μείωση του ΦΠΑ που είναι στο 13%. Στις αυξήσεις των αλεύρων προστίθεται και το ενεργειακό κόστος.<br /><br />Η Ρωσία και η Ουκρανία διαθέτουν από τους μεγαλύτερους σιτοβολώνες στον κόσμο γι’ αυτό έχουν και τόσο υψηλές εξαγωγές. Η Ουκρανία συνεχίζει να κάνει μικρές εξαγωγές μέσω του σιδηροδρομικού δικτύου αλλά αυτές δεν μπορούν να καλύψουν τις τεράστιες ανάγκες που υπάρχουν. Οι νέες αγορές σιδηρών στις οποίες απευθύνεται η Ελλάδα είναι η Βουλγαρία, η Ρουμανία, η Ουγγαρία, η Γερμανία, η Γαλλία και άλλες. Η Αίγυπτος σε λίγο θα έχει τεράστιες ελλείψεις καθώς εξαρτάται εξ ολοκλήρου από τις δύο εμπόλεμες χώρες σε ό,τι αφορά στα σιτηρά.</div><div><br />Τα ρούβλια<br /><br />Η αβεβαιότητα είναι διάχυτη παντού ως προς το πότε θα πέσουν οι τίτλοι τέλους στον πόλεμο αλλά ακόμη κι αν συμβεί αυτό μέχρι πότε θα συνεχίζονται οι συνέπειες στους λαούς καθώς η κρίση πλέον είναι πολυδιάστατη.<br /><br />Ένα ακόμη δύσκολο κομμάτι στο ενεργειακό παζλ είναι η απόφαση του Πούτιν από την 1 Απριλίου να πληρώνεται μόνο σε ρούβλια από την ΕΕ διαφορετικά θα κλείσει τις στρόφιγγες όπως απειλούν υψηλόβαθμα στελέχη της ρωσικής κυβέρνησης.<br /><br />Τζογάρει για να παρακάμψει τις κυρώσεις που έχει επιβάλει σε βάρος του η Δύση, εξαιρώντας την Ρωσία από το διεθνές διατραπεζικό σύστημα (SWIFT).<br /><br />Οι εφτά μεγαλύτερες οικονομίες του κόσμου απέρριψαν την πρόταση Πούτιν να πληρώνουν το φυσικό αέριο σε ρούβλια. Πρόκειται για «μονομερή και ξεκάθαρη παραβίαση των υφιστάμενων συμβολαίων» δήλωσε ο Γερμανός υπουργός Οικονομίας Ρόμπερτ Χάμπεκ. «Αυτό σημαίνει ότι η πληρωμή σε ρούβλια δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή», σημείωσε. «Η απόπειρα του Πούτιν να μας διχάσει είναι προφανής. Δεν θα διχαστούμε και η απάντηση των χωρών της G7 είναι ξεκάθαρη: οι συμφωνίες θα γίνουν σεβαστές».<br /><br />«Αν δεν γίνει πληρωμή, δεν θα υπάρξει αέριο», δήλωσε ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ. Και ο πόλεμος για γερά νεύρα συνεχίζεται.<br /><br />Κανείς δεν μπορεί να προεξοφλήσει ότι ο Πούτιν δεν θα κλείσει τις στρόφιγγες του φυσικού αερίου και του πετρελαίου. Αυτό όμως δεν θα έχει απώλειες μόνο για την ΕΕ αλλά θα λυγίσει και την ρωσική οικονομία. Είναι ένας εκβιασμός από τον οποίον θα βγουν χαμένες και οι δύο πλευρές εάν προχωρήσει.</div><div><br /></div><div><a href="https://newpost.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Λεφτόδεντρα vs κλεφτόδεντρα - Ξεπέρασε το ένα ευρώ η φραντζόλα - Νιετ στα ρούβλια του Πούτιν και από τους G7

της Χριστίνας Κοραή Ένα ακόμη δύσκολο κομμάτι στο ενεργειακό παζλ είναι η απόφαση του Πούτιν από την 1 Απριλίου να πληρώνεται μόνο σε ρούβλ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πόλεμος στην Ουκρανία: Η Τουρκία, οι Ρώσοι ολιγάρχες και το «σωσίβιο» του ρουβλιού.

<a href="https://www.in.gr/wp-content/uploads/2022/03/TurkeyRussiaOligarchs4.jpg"><img height="381" src="https://www.in.gr/wp-content/uploads/2022/03/TurkeyRussiaOligarchs4.jpg" width="718" /></a><br /><b><br /></b><div><b>Μαργαρίτα Βεργολιά</b><br />Σε ρόλο «επιτήδειου ουδέτερου» (και) στην ουκρανική κρίση, η Άγκυρα εξελίσσεται σε καταφύγιο για ολιγάρχες και κεφάλαια από τη Ρωσία, ενόσω η Δύση κάνει τα στραβά μάτια, παρά τις κυρώσεις που έχει επιβάλει στη Μόσχα<br /><br />Αν και έχει καταδικάσει την εισβολή στην Ουκρανία, η Τουρκία είναι η μοναδική χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ που δεν έχει επιβάλει κυρώσεις στη Ρωσία.<br /><br />Είναι επίσης η μόνη που χαρακτήρισε δημόσια, δια στόματος του Τούρκου ΥΠΕΞ, ευπρόσδεκτους τους Ρώσους ολιγάρχες και εταιρείες.<br /><br />Ακόμη κι αν βρίσκονται στο «στόχαστρο» των δυτικών κυρώσεων…<br /><br />«Κατ’ αρχήν εφαρμόζουμε κυρώσεις που έχουν εγκριθεί από τον ΟΗΕ. Οπότε εάν κάποιος Ρώσος πολίτης θέλει να επισκεφθεί την Τουρκία, φυσικά και μπορεί», δήλωσε ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου στο αμερικανικό δίκτυο CNBC, στο πλαίσιο του διεθνούς Φόρουμ της Ντόχα, στο Κατάρ.<br /><br />«Αν εννοείτε αν αυτοί οι [Ρώσοι] ολιγάρχες μπορούν να έχουν οποιαδήποτε επιχειρηματική συναλλαγή στην Τουρκία», τόνισε, «τότε φυσικά αν είναι νόμιμο και δεν αντιβαίνει στο διεθνές δίκαιο, θα το εξετάσω»… <br /><br />Στο μεσοδιάστημα, γράφει η Φωνή της Αμερικής (VoA), «τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης βρίθουν αναφορών ότι ο Ρομάν Αμπράμοβιτς», ο οποίος βρίσκεται στη λίστα των κυρώσεων της Βρετανίας και της Ε.Ε., όχι όμως και των ΗΠΑ,<br /><br />«σχεδιάζει να χρησιμοποιήσει την Τουρκία ως βάση. Κάποια δημοσιεύματα», αναφέρει, «λένε ότι ο [Ρώσος] ολιγάρχης αγοράζει τουρκική ποδοσφαιρική ομάδα».<br /><br />Parking… θαλαμηγών, τζετ και κεφαλαίων<br /><br />Από την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία, στο αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης φέρονται να έχουν προσγειωθεί δεκάδες ιδιωτικά αεροσκάφη που ανήκουν σε Ρώσους ολιγάρχες.<br /><br />Ανάμεσά τους και αυτό του Αμπράμοβιτς, που πραγματοποίησε τουλάχιστον δύο πτήσεις στην Κωνσταντινούπολη το πρώτο 15ημερο του Μαρτίου.<br /><br />Έκτοτε, δύο σούπερ γιοτ του Ρώσου ολιγάρχη -αμφότερα εγγεγραμμένα στις Βερμούδες- έχουν ελλιμενιστεί σε τουρκικά θέρετρα.<br /><br />Το 140 μέτρων My Solaris, από τα ακριβότερα στον κόσμο, έχει δέσει στην Αλικαρνασσό, προερχόμενο από το Μαυροβούνιο σύμφωνα με την MarineTraffic.<br /><br />Η θαλαμηγός Eclipse, η δεύτερη μεγαλύτερη και επίσης από τις πιο ακριβές παγκοσμίως, έχει ελλιμενιστεί λίγο νοτιότερα, στη Μαρμαρίδα, προερχόμενη σύμφωνα τον ίδιο ιστότοπο από την υπερπόντια ολλανδική κτήση στο νησί του Αγίου Μαρτίνου, στην Καραϊβική.<br /><br />Η συνολική αξία των δύο υπερπολυτελών σκαφών του Αμπράμοβιτς -η περιουσία του οποίου είναι πλέον υπό κατάσχεση σε ΕΕ και Βρετανία- φτάνει τα 1,2 δισεκατομμύρια δολάρια.<br /><br />«Η Τουρκία», επισημαίνει το CNBC, «είπε ότι [ο ελλιμενισμός] είναι μια νόμιμη κίνηση, εφόσον τα γιοτ παραμένουν εκτός των χωρικών υδάτων χωρών που επιβάλλουν κυρώσεις, οι οποίες εκτείνονται σε απόσταση 12 ναυτικών μιλίων από την ακτογραμμή».<br /><br />Αναλυτές προβλέπουν ότι αύξηση της κίνησης ρωσικών σούπερ γιοτ στις τουρκικές μαρίνες, με πολύ μεγαλύτερη συχνότητα από τη… συνήθη της καλοκαιρινής τουριστικής περιόδου.<br /><br />Ήδη, τα προηγούμενα 24ωρα εντοπίστηκε η θαλαμηγός Universe του πρώην προέδρου και πρωθυπουργού της Ρωσίας, νυν αναπληρωτή προέδρου του ρωσικού Συμβουλίου Ασφαλείας, Ντμίτρι Μεντβέντεφ έχει δέσει στη Θάλασσα του Μαρμαρά.<br /><br />Αγκυροβολημένο στη Μαρμαρίδα είναι πλέον και το πολυτελές γιοτ Polaris, μήκους 70 μέτρων, που ανήκει στον Ρώσο μεγιστάνα Μαξίμ Σουμπάρεφ, κάτοχο από το 2018 και διαβατηρίου Μάλτας, όπου το σκάφος παρέμενε ελλιμενισμένο μέχρι πρότινος.</div><div><br /></div><div>  <img src="https://www.in.gr/wp-content/uploads/2022/03/TurkeyRussiaOligarchs2-600x402.jpg" /><br /><br /></div><div>Καλωσήλθε το… ρούβλι<br /><br />Σε ρόλο «επιτήδειου ουδέτερου», ο Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν υποστηρίζει ότι η άρνηση της χώρας του να συμμετάσχει στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας της δίνει τη δυνατότητα να είναι έντιμος μεσολαβητής μεταξύ Μόσχας και Κιέβου για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.<br /><br />Επιστρέφοντας, δε, από τη σύνοδο του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες, υποστήριξε ότι βρήκε ευήκοα ώτα ως προς τις ανάγκες της κλυδωνιζόμενης τουρκικής οικονομίας.<br /><br />«Παίρνουμε περίπου το ήμισυ του φυσικού αερίου που χρησιμοποιούμε από τη Ρωσία, κατασκευάζουμε το πυρηνικό εργοστάσιό μας στο Ακούγιου με τη Ρωσία. Δεν μπορούμε να το παραμερίσουμε αυτό», ανέφερε ο Ερντογάν σε δημοσιογράφους<br /><br />«Όταν το είπα αυτό στον [Γάλλο πρόεδρο] Μακρόν, μου απάντησε “έχεις δίκιο”»…<br /><br />Ερωτηθείς, δε, σχετικά με τις προσδοκίες οι αμερικανικές εταιρείες, που εγκαταλείπουν τη ρωσική αγορά, να επενδύσουν στην Τουρκία, ο Ερντογάν υπερθεμάτισε.<br /><br />«Φυσικά, η πόρτα μας είναι ανοιχτή», τόνισε. «Εκτός αυτού», συμπλήρωσε με νόημα, «εάν υπάρχουν ορισμένες ομάδες κεφαλαίων που θέλουν να έρθουν στη χώρα μας και να “παρκάρουν” τις εγκαταστάσεις τους μαζί μας, φυσικά και δεν θα τους κρατήσουμε κλειστή την πόρτα. Είναι ανοιχτή και σε αυτούς».<br /><br />Αν και δεν κατονόμασε αυτές τις ομάδες, η δήλωση εκλήφθη ως ένα σαφές «κλείσιμο του ματιού» σε Ρώσους ολιγάρχες και εταιρείες.<br /><br />Και φυσικά, δεν αφορά μόνο σε γιοτ και σε αεροπλάνα…<br /><br />Οικονομικοί αναλυτές, αναφέρει το Nordic Monitor, προβλέπουν ότι Ρώσοι επιχειρηματίες θα μεταφέρουν τα κεφάλαιά τους στην Τουρκία, αγοράζοντας στη χώρα εταιρείες. Όσοι βρίσκονται στη λίστα των κυρώσεων της Δύσης, δεν θα το κάνουν στο όνομά τους, αλλά σε αυτά Τούρκων εταίρων, οι οποίοι θα φαίνονται ως ιδιοκτήτες των εταιρειών στα επίσημα αρχεία.</div><div><br /></div><div>  <img src="https://www.in.gr/wp-content/uploads/2022/03/TurkeyRussiaOligarchs5-600x400.jpg" /><br /><br /></div><div>Μένοντας εκτός… ραντάρ;<br /><br />«Το πρόσφατο ιστορικό της Τουρκίας δεν είναι καθόλου ενθαρρυντικό», επισημαίνει στο Al Monitor η έγκριτη Τουρκάλα δημοσιογράφος, Αμπερίν Ζαμάν.<br /><br />«Η κρατική τράπεζα Halkbank», υπενθυμίζει, «κατηγορήθηκε από ομοσπονδιακό δικαστήριο των ΗΠΑ για τον κεντρικό της ρόλο στη διευκόλυνση ενός σχεδίου χρυσού έναντι πετρελαίου, ύψους πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων, για την παράκαμψη του προηγούμενου γύρου των αμερικανικών κυρώσεων σε βάρος του Ιράν».<br /><br />Σήμερα, η Τουρκία παραμένει στη «γκρί λίστα» της Ομάδας Χρηματοοικονομικής Δράσης (FATF) για ελλιπή καταπολέμηση της νομιμοποίησης παράνομων ταμειακών ροών και εσόδων.<br /><br />Σύμφωνα με τον διακυβερνητικό οργανισμό με έδρα το Παρίσι, ο κατασκευαστικός και ο τραπεζικός τομέας της γείτονος προκαλούν ιδιαίτερη ανησυχία.<br /><br />Όχι τυχαία, στον Δείκτη Αντίληψης Διαφθοράς (CPI) για το 2021, η έκθεση της Διεθνούς Διαφάνειας κατέτασσε την Τουρκία στην 96η, σε σύνολο 180 χωρών.<br /><br />«Δεν υπάρχει κανένας χρηματοπιστωτικός έλεγχος και τα αρμόδια θεσμικά όργανα είναι γεμάτα με φιλοκυβερνητικούς που κάνουν ό,τι τους λένε», λέει στο Al Monitor ο Τούρκος ερευνητής δημοσιογράφος Μπαχαντίρ Οζγκιούρ.<br /><br />Κι αν και «οι ιδιωτικές τράπεζες της Τουρκίας φέρονται να κάνουν επισταμένη έρευνα έναντι Ρώσων ιδιωτών και οντοτήτων για να αποφύγουν τυχόν αντίποινα της Ουάσιγκτον», παρατηρεί ο Αϊκάν Ερντεμίρ, πρώην βουλευτής του τουρκικού Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, νυν στέλεχος του Ιδρύματος για την Προστασία της Δημοκρατίας με έδρα την Ουάσιγκτον, «οι κρατικές τράπεζες θα μπορούσαν και πάλι να γίνουν οι προτιμητέοι μεσάζοντες ως προς τις ρωσικές προσπάθειες παράκαμψης των δυτικών κυρώσεων».<br /><br />Πολλώ δε μάλλον εν μέσω οξείας οικονομικής κρίσης στην Τουρκία, ενόψει των αμφίρροπων εκλογών του 2023 κι ενόσω δεν έχει τεθεί ζήτημα δευτερογενών κυρώσεων από τη Δύση. Τουλάχιστον όχι ακόμη…</div><div><br /></div><div><a href="https://www.in.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Πόλεμος στην Ουκρανία: Η Τουρκία, οι Ρώσοι ολιγάρχες και το «σωσίβιο» του ρουβλιού.

Μαργαρίτα Βεργολιά Σε ρόλο «επιτήδειου ουδέτερου» (και) στην ουκρανική κρίση, η Άγκυρα εξελίσσεται σε καταφύγιο για ολιγάρχες και κεφάλαια α...

Διαβάστε την συνέχεια

Το μακρύ χέρι του Πούτιν στα Βαλκάνια.

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/03/New-Project.png" width="746" /><br /><br /><b>Πρωτόπαπας Γιώργος</b><br />Ο ανταγωνισμός ΗΠΑ-ΕΕ και Ρωσίας για επιρροή στα Βαλκάνια αποτελεί τμήμα της ευρύτερης ρωσικής στρατηγικής που είναι πιθανό να επηρεαστεί από την πορεία του πολέμου στην Ουκρανία. Ο Πούτιν φαίνεται να έχει τη δυνατότητα να προκαλέσει στην περιοχή των Δυτικών Βαλκανίων κρίση, μια αλλαγή συνόρων.<br /><br />Η Σερβία και η Δημοκρατίας της Σερβίας (Republika Srpska) αποτελούν στενούς συμμάχους της Μόσχας που επιδιώκει εδώ και καιρό τη δημιουργία ενός σερβικού ορθόδοξου χριστιανικού άξονα στη συγκεκριμένη περιοχή. Η ΕΕ αντιδρά σε οποιαδήποτε αλλαγή συνόρων στα Δυτικά Βαλκάνια και ο πρόεδρος Τζο Μπάιντεν σύμφωνα με διάταγμα του έχει τη δυνατότητα να επιβάλει αυστηρές κυρώσεις σε όσους απειλούν τη σταθερότητά των κρατών της περιοχής. Αναπόφευκτα θα υπάρξει μια αμερικανική επιθετική παρεμβατική πολιτική κατά της Ρωσίας, κυρίως σε επίπεδο επιβολής νέων κυρώσεων.<br /><br />Στη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ 24-25 Μαρτίου, οι Ευρωπαίοι ηγέτες συζήτησαν με τον Μπάιντεν μέσω τηλεδιάσκεψης και για τα Δυτικά Βαλκάνια. Ο Καγκελάριος της Αυστρίας Καρλ Νεχάμερ ανέφερε στον Μπάιντεν και στους Ευρωπαίους ηγέτες ότι η διατήρηση της εδαφικής ακεραιότητας της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης είναι κρίσιμης σημασίας για την αποτροπή «αποσταθεροποιητικών επιρροών».<br /><br />Τα Δυτικά Βαλκάνια παραμένουν εύθραυστα και οι εθνοτικές και θρησκευτικές διαμάχες μπορεί να ξεσπάσουν ανά πάσα στιγμή, αν κάποιος τις πυροδοτήσει. Η ΕΕ αν και είναι απούσα από την περιοχή, επιδιώκει την ένταξη έξι κρατών της στις ευρωατλαντικές δομές. Στόχος είναι να περιορίσει τη ρωσική επιρροή και το Berlin Process, πρωτοβουλία της Μέρκελ, αποτελεί τη διπλωματική αιχμή των Βρυξελλών.<br /><br />Ωστόσο, ο Πούτιν διαθέτει τα δικά του “όπλα” για να φθείρει το ΝΑΤΟ καθώς και τη στρατηγική της ΕΕ. Η ανάσχεση του ΝΑΤΟ παραμένει μακροπρόθεσμος στόχος του Πούτιν. Στο πλαίσιο αυτό, η Ρωσία έχει υπονομεύσει ενεργά την πολιτική και λαϊκή υποστήριξη για ένταξη κρατών στο ΝΑΤΟ στα Δυτικά Βαλκάνια. Ο Πούτιν στο πλαίσιο αυτό έχει ενεργοποιήσει υπερεθνικιστές και ευρωσκεπτικιστές, οι οποίοι αντιλαμβάνονται το ΝΑΤΟ σαν απειλή.<br /><br />Πούτιν και game changers<br /><br />Οι στενοί σύμμαχοι της Ρωσίας στην συγκεκριμένη περιοχή, Σερβία και Δημοκρατία της Σερβίας στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, έχουν τη δυνατότητα να λειτουργήσουν ως game changers. Η ιδέα της “Μεγάλης Σερβίας” με ένωση της Σερβίας με το Βόρειο Κόσοβο και τη Δημοκρατία της Σερβίας, αποτελεί και το εθνικιστικό αφήγημα του Βελιγραδίου.<br /><br />Επιπλέον, εκτός από τις διπλωματικές, οικονομικές και στρατιωτικές σχέσεις Μόσχας-Βελιγραδίου, σημαντικό ρόλο διαδραματίζει και η θρησκευτική διπλωματία. Η ηγεσία της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Σερβίας και της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας έχουν στενή συνεργασία. Η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία έχει εδώ και χρόνια διεισδύσει και στο σερβικό πολιτικό και στρατιωτικό κατεστημένο.<br /><br />Επιπροσθέτως, η Σερβία του προέδρου Αλεξάντερ Βούτσιτς απέφυγε να καταδικάσει τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία και κατέστησε σαφές ότι δεν επιβάλλει κυρώσεις στη Ρωσία. Ωστόσο, η Σερβία ψήφισε υπέρ της Απόφασης του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών για τερματισμό του πολέμου. Η κίνηση της εντάσσεται στο πλαίσιο μιας στρατηγικής να δείξει ότι διατηρεί κάποια ουδετερότητα μεταξύ ΕΕ και Ρωσία, που φαίνεται να μη πείθει τη Δύση.<br /><br />Το θέμα του Κοσόβου αποτελεί μία ακόμα σημαντική παράμετρο των σερβορωσικών σχέσεων. Η Μόσχα δεν έχει αναγνωρίσει το Κόσοβο, γεγονός που εξυπηρετεί την στρατηγική του Βελιγραδίου, που έχει στόχο να προστατέψει τους Σέρβους του Βόρειου Κοσόβου. Άλλωστε, ο Βούτσιτς έχει απειλήσει να κάνει χρήση βίας για να προστατεύσει το σερβικό πληθυσμό.<br />Η Δημοκρατία της Σερβίας<br /><br />Στη ρωσική σφαίρα επιρροής εντάσσεται και η Δημοκρατία της Σερβίας (Republika Srpska) του Μίλοραντ Ντόντικ, ο οποίος έχει αμφισβητήσει την κυριαρχία της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, με απόσχιση της σερβικής οντότητας. Απείλησε με αποχώρησή της από τους κρατικούς θεσμούς με σύσταση παράλληλων φορέων σε βασικούς τομείς, συμπεριλαμβανομένων των ενόπλων δυνάμεων, της δικαιοσύνης και το φορολογικού συστήματος.<br /><br />Η σερβική οντότητα λαμβάνει διάφορες μορφές ρωσικής υποστήριξης και χρησιμοποιείται από τη Μόσχα για να ασκεί μεγάλη επιρροή στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Η προεδρία της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης δεν έχει καταδικάσει τη ρωσική εισβολή στη Ουκρανία, εξαιτίας του βέτο Ντόντικ – συμμάχου του Πούτιν.<br /><br />Επισημαίνεται, ότι οποιαδήποτε προσπάθεια της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης να επιδιώξει την ένταξη στο ΝΑΤΟ πιθανότατα θα απορριφθεί από τη Republika Srpska. Ο Ντόντικ φαίνεται να επιδιώκει την ένωση με τη Σερβία. Ενδιαφέρον σε αυτό το σημείο έχει η δήλωση του Ρώσου πρεσβευτή στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη Ιγκόρ Καλμπούχοφ.<br /><br />Ανέφερε, ότι εάν η Βοσνία «αποφασίσει να είναι μέλος οποιασδήποτε συμμαχίας, αυτό είναι εσωτερικό ζήτημα. Η απάντησή μας είναι διαφορετική υπόθεση. Το παράδειγμα της Ουκρανίας δείχνει τι περιμένουμε. Σε περίπτωση που υπάρξει οποιαδήποτε απειλή, θα απαντήσουμε». Η δήλωσή του μπορεί να ερμηνευτεί ότι η Ρωσία δεν αποκλείει το ενδεχόμενο απόσχισης της Republika Srpska, που αν υλοποιηθεί θα ανοίξει τον “ασκό του Αιόλου” στα Δυτικά Βαλκάνια.<br /><a href="https://slpress.gr/diethni/anthropistiki-voitheia-sti-marioypoli-agkaze-me-ton-erntogan/"> </a><br /><div>Κόστος και αποσταθεροποίηση<br /><br />Οι εθνοτικές και θρησκευτικές ισορροπίες της περιοχής παραμένουν ιδιαίτερα εύθραυστες και καθιστούν δύσκολη την επίλυση συγκρούσεων. Η ιστορία των Δυτικών Βαλκανίων έχει αποδείξει πως το nation building που βασίστηκε στα δυτικά πρότυπα δεν έχει αποφέρει τα προσδοκώμενα αποτελέσματα. Αποδεικνύεται ότι η Συμφωνία Ντέιντον του 1995 δεν έχει εφαρμοστεί πλήρως.<br /><br />Μια αλλαγή συνόρων θα προκαλέσει αποσταθεροποίηση, με βασικό σενάριο, την απόσχιση της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης και την προσάρτηση του Βόρειου Κοσόβου από τη Σερβία. Ο Πούτιν αν πιεστεί ακόμα περισσότερο από ΝΑΤΟ και ΗΠΑ στην Ουκρανία, ενδέχεται να δημιουργήσει αυτό μέτωπο στα Δυτικά Βαλκάνια. Ωστόσο, αυτό θα εξαρτηθεί και από τι θα κάνει η Σερβία, καθώς μια τέτοια εξέλιξη θα την απομακρύνει από τους ευρωατλαντικούς θεσμούς. Παρά τη στενή συμμαχία του Βούτσιτς με τον Πούτιν, το κόστος θα είναι μεγάλο για τη Σερβία και ενδεχομένως να μην ακολουθήσει τη Ρωσία.<br /><br />Επιπλέον, μια αλλαγή συνόρων θα έχει αντίκτυπο στην ευρύτερη περιοχή καθώς είναι πολύ πιθανό να προκαλέσει αφύπνιση του αλβανικού εθνικισμού. Το Κόσοβο δεν θα ανεχθεί μια προσάρτηση τμήματος της επικράτειάς του από τη Σερβία και οι σχέσεις Πρίστινα και Βελιγραδίου είναι τεταμένες. Ταυτόχρονα, σε μια τέτοια περίπτωση ενδέχεται να υπάρξει και ενεργοποίηση των πυρήνων ισλαμιστών εξτρεμιστών μαχητών, που αποτελούν μόνιμη απειλή για τα Δυτικά Βαλκάνια.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το μακρύ χέρι του Πούτιν στα Βαλκάνια.

Πρωτόπαπας Γιώργος Ο ανταγωνισμός ΗΠΑ-ΕΕ και Ρωσίας για επιρροή στα Βαλκάνια αποτελεί τμήμα της ευρύτερης ρωσικής στρατηγικής που είναι πιθα...

Διαβάστε την συνέχεια

Το άκρως προφητικό «Έκτακτο Υπηρεσιακό Υπόμνημα» για την Ουκρανία με ελληνική υπογραφή από το 2004!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/03/iliopoulos_iaa.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="537" data-original-width="800" height="430" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/03/iliopoulos_iaa.png" width="727" /></a></div><div><br /></div>To «ουκρανικό ζήτημα» δεν δημιουργήθηκε «σε ένα 24ωρο», ούτε μπορεί να αποδοθεί στην «παραφροσύνη» οποιουδήποτε. Αυτό δεν αφορά μόνο στις «μεγάλες δυνάμεις», αλλά και στην Ελλάδα που διαθέτει επιστημονικό προσωπικό και αναλυτές που σε πολλές περιπτώσεις έχουν υψηλότερο επίπεδο γνώσεων. Σίγουρα σ ΄ ότι αφορά στην περιοχή μας και σε πολλές περιπτώσεις και σε άλλες «καυτές» περιοχές του πλανήτη.<br /><br />Στην Αθήνα οι κυβερνήσεις δεν μπορούν να ισχυριστούν ότι δεν γνώριζαν. Μπορεί απλά να μη…διάβαζαν, όπως δεν είχαν διαβάσει και τα μνημόνια…<br /><br />Από τον Δεκέμβριο του 2004 το Ινστιτούτο Αμυντικών Αναλύσεων είχε καταθέσει ένα «Έκτακτο Υπηρεσιακό Υπόμνημα»! Κάτω από τον «αθώο» τίτλο υπήρχε μια εκπληκτική ανάλυση του ουκρανικού ζητήματος. Συντάκτης ο Δρ Ηλίας Ηλιόπουλος, ερευνητής τότε του Ινστιτούτου Αμυντικών Αναλύσεων και Συντονιστής του Τομέα Γεωστρατηγικών και Αμυντικοπολιτικών Αναλύσεων ΗΠΑ-Ευρώπης-Ρωσίας-Ευρασίας.<br /><br />Επιστημονικός υπεύθυνος ήταν ο Δρ Ιωάννης Μάζης, Πρόεδρος του Επιστημονικού Συμβουλίου του Ι.Α.Α. [Επιστημονικός Υπεύθυνος].<br /><br />Τι αναφερόταν σε εκείνο το «Έκτακτο Υπηρεσιακό Υπόμνημα»:<br /><br />• «Οφείλει εξ αρχής και με απόλυτη σαφήνεια να υπογραμμισθεί η βαρύτατη σημασία την οποία έχει η σοβούσα κρίσις των σχέσεων Δύσεως – Ρωσσίας για την Ευρωπαϊκή και Διεθνή Ασφάλεια. Η κρίση λόγω του Ζητήματος της Ουκρανίας είναι, δυνητικώς, πολύ σοβαρότερη από την κρίση της δεκαετίας του ’90 περί το Γιουγκοσλαβικό Ζήτημα, και θα ήταν ασύγγνωστον σφάλμα ιστορικών διαστάσεων εάν οι ιθύνοντες ένθεν και ένθεν του Ατλαντικού υποτιμήσουν το εύρος και το ποιόν των επιπτώσεών της». <br /><br />• – Από γεωπολιτικής/ γεωστρατηγικής/ γεωοικονομικής και γεωπολιτισμικής απόψεως, τα διαδραματιζόμενα στην μείζονα Μεσευρώπη (Πολωνία – Ουκρανία – Λευκορωσσία – Βαλτική) συναρτώνται άμεσα τόσο προς τις εξελίξεις που ήδη επισυνέβησαν, αλλά και προς εκείνες που πρόκειται να επισυμβούν, στην ΝΑ. Ευρώπη (περιοχή της πρώην Γιουγκοσλαβίας) όσο και προς τις εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή Καυκάσου και Κεντρικής Ασίας.<br />Το γεωπολιτικό τρίγωνο που ορίζεται με τις κορυφές i) ΝΑ. Ευρώπη (Αλβανία, Σερβία – Μαυροβούνιο, Βοσνία, Κοσσυφοπέδιο, Σκόπια, Ελλάς, Βουλγαρία, Ρουμανία), ii) Καύκασο / Υπερκαυκασία και iii) (ως κορυφή) Μεσευρώπη (Ουκρανία) προσδιορίζει και το θέατρο εντός του οποίου διεξάγεται αδυσώπητος, από της επομένης της καταρρεύσεως της πάλαι ποτέ ΕΣΣΔ: <br /><br />α) ο ανταγωνισμός ισχύος και επιρροής των Δυνάμεων για την κάλυψη του κενού ισχύος που προέκυψε μετά την εξαφάνιση του ενός εκ των δύο Πόλων Διεθνούς Ισχύος του προηγουμένου (διπολικού) διεθνούς συστήματος (όρα ΥΥ/I.A.A., υπ’ αριθμ. 19)<br /><br />β) ο «Πόλεμος των Αγωγών», για τον έλεγχο των Ενεργειακών Οδών του 21ου αι.<br /><br />• – Ως ιδιαιτέρως κρίσιμο για το μέλλον των σχέσεων ΕΕ-Ρωσσίας, ΗΠΑ- Ρωσσίας, αλλά και για την ίδια την Διεθνή Ασφάλεια, οφείλει να διερευνηθεί και αξιολογηθεί το ενδεχόμενο να έχουν υιοθετήσει και να εφαρμόζουν οι ιθύνοντες της πολιτικής της Παγκοσμίου Ναυτικής Δυνάμεως (ΗΠΑ) την γεωστρατηγική σχεδίαση του τ. Συμβούλου Εθνικής Ασφαλείας Zbigniew Brzezinski (ο οποίος σημειωτέον φέρεται να κατευθύνει, ως Μέντωρ, την υπό εξέλιξιν ψυχολογική επιχείρηση, από κοινού με τους Henry Kissinger, Dan Fried, George Soros και το εν γένει κατεστημένο των λεγομένων «ρωσοφοβικών» προσωπικοτήτων, κυρίως του Δημοκρατικού Κόμματος) .<div>  <br />Η τελευταία αποτελεί, εν πολλοίς, μία «επικαιροποιημένη» επανέκδοση της κλασσικής Γερμανικής Γεωστρατηγικής περί Μεσευρώπης, όπως είχε εκτεθεί ήδη το 1914, ενώπιον της Γερμανικής Βουλής, από τον τότε Καγκελλάριο κατά την ανάγνωση των Πολεμικών Αντικειμενικών Σκοπών έναντι της Ρωσσίας και η οποία προέβλεπε τον διαμελισμό της (Τσαρικής τότε) Ρωσσίας σε τέσσερα τουλάχιστον τμήματα:<br /><br />α) Ουκρανία, η απόσπαση της οποίας εθεωρείτο conditio sine qua non.<br /><br />β) Μουσουλμανικές Περιοχές του Καυκάσου.<br /><br />γ) Σιβηρία.<br /><br />δ) Εναπομείνασα Ρωσσία.<br /><br />(Στα ανωτέρω θα μπορούσαν να προστεθούν και οι Βαλτικές Χώρες, οι οποίες, ούτως ή άλλως, εθεωρούντο ως ανήκουσες στην γεωπολιτική και γεωπολιτισμική ζώνη επιρροής της φραγκονοτευτονικής Δύσεως και όχι της ρωσοβυζαντινής Ανατολής).<br /><br />• – Για την Ρωσσία, η ενδεχόμενη απώλεια της ειδικής σχέσεώς της με την Ουκρανία (δια της αλώσεως της τελευταίας, κατά το προηγούμενο της Σερβίας, και της εν συνεχεία εντάξεώς της στο ΝΑΤΟ) θα αποτελέσει δεινή ήττα, απείρως βαρύτερη από την απώλεια των χωρών της Δυτικής Μεσευρώπης (Τσεχία, Ουγγαρία) ή της ΝΑ. Ευρώπης (Βουλγαρία, Σερβία). <br />Ενδεχόμενη επέκταση του ΝΑΤΟ προς την Ουκρανία θα σημάνει πλέον την οριστική (και ασφυκτική) περικύκλωση της Ρωσσίας από ένα στρατιωτικό συνασπισμό κρατών που καθηγεμονεύεται από την Παγκόσμιο Δύναμη, δρα αναθεωρητικώς στο διεθνές σύστημα και επανειλημμένως έχει δώσει απτά δείγματα αθετήσεως συγκεκριμένου τύπου υποσχέσεων και διακηρύξεών του.<br /><br />Ο Δρ Ηλίας Ηλιόπουλος με λίγα λόγια έγραφε το 2004 όσα γίνονται σήμερα! Το «Έκτακτο Υπηρεσιακό Υπόμνημα» του κατατέθηκε όπου έπρεπε να κατατεθεί…<br /><br />Διαβάστε το <a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/03/%CE%99%CE%91%CE%91_27_2004_%CE%9F%CE%A5%CE%9A%CE%A1%CE%91%CE%9D%CE%99%CE%91_%CE%A1%CE%A9%CE%A3%CE%A3%CE%99%CE%91_%CE%95%CE%A0%CE%95%CE%9A%CE%A4%CE%91%CE%A3%CE%99%CE%A3-%CE%9D%CE%91%CE%A4%CE%9F-_Orange-Revolution-2.pdf">ΟΛΟ ΕΔΩ</a>… Έχει μεγάλο ενδιαφέρον.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το άκρως προφητικό «Έκτακτο Υπηρεσιακό Υπόμνημα» για την Ουκρανία με ελληνική υπογραφή από το 2004!

To «ουκρανικό ζήτημα» δεν δημιουργήθηκε «σε ένα 24ωρο», ούτε μπορεί να αποδοθεί στην «παραφροσύνη» οποιουδήποτε. Αυτό δεν αφορά μόνο στις «μ...

Διαβάστε την συνέχεια

ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ οι στόχοι της Ρωσίας μετά την τακτική αναδίπλωση στην Ουκρανία.

<img height="324" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2022/03/RUSSIAN-MOD-SHOIGU-GENERALS-790x400.jpg" width="720" /><br /><br />Η απόφαση του Βλ. Πούτιν να επικεντρωθούν οι στρατιωτικές επιχειρήσεις στις περιοχές Ντονιέτσκ και Λουγκάνσκ συνιστούν αναμφίβολα κίνηση τακτικής αναδίπλωσης. Αιτία είναι τα αδιέξοδα που προκάλεσαν η διασπορά των ρωσικών δυνάμεων, τα πολλά μέτωπα που άνοιξε από τον βορρά τον νότο και τα ανατολικά, και η ουκρανική αντίσταση. Η αδυναμία προέλασης προς το Νικολάγιεφ και την Οδησσό, όπως και η αποτυχία κατάληψη μεγάλων πόλεων στο βορρά, αλλά και η καθυστέρηση στην κατάληψη της Μαριούπολης επέβαλαν μια μετριοπαθέστερη προβολή στόχου.<br /><br />Του<b> ΣΩΤΗΡΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ</b><br />Ωστόσο, τα όσα έχουν επιτευχθεί δεν είναι διόλου ευκαταφρόνητα, καθώς οι περιοχές που έχουν καταληφθεί έχουν τεράστια έκταση. Το πρόβλημα δημιουργείται από την εικόνα που είχε δημιουργηθεί αρχικώς για τον τελικό στόχο, που ήταν κάτι πολύ ευρύτερο, σε σχέση με τις απώλειες σε έμψυχο υλικό και μέσα.<br /><br />Επιπλέον, αυτή η ασάφεια ακυρώνει τις όποιες προσπάθειες, πραγματικές ή εικονικές, για διπλωματική λύση. Ο κυριότερος λόγος της αναδίπλωσης είναι η διαχείριση της εικόνας του πολέμου στο εσωτερικό της Ρωσίας, τουλάχιστον για την παρούσα φάση.<br /><br />Σε χώρες όπως η Ρωσική Ομοσπονδία ή η Κίνα, που η πολιτική εξουσία επιβάλλεται της οικονομικής, και όχι όπως στην Δύση, που στην ουσία η πολιτική είναι προέκταση και πολλές φορές υποχείριο της οικονομικής, οι κυρώσεις δεν θα έχουν άμεσο πολιτικό αποτέλεσμα.<br /><br />Αντιθέτως, αυτό που μετρά περισσότερο στις κοινωνίες αυτές είναι η ικανότητα της ηγεσίας να ανταποκριθεί στις εθνικές επιδιώξεις. Αυτό που θα έπληττε το κύρος του προέδρου θα ήταν μια ήττα επί του πεδίου. Άρα χρειάζεται κάποια απτή επιτυχία. Και αυτή η επιτυχία είναι η κατάληψη του συνόλου των εδαφών των δύο περιφερειών, του Ντονιέτσκ και του Λουγκάνσκ.<br /><br /><div>Στο Ντονιέτσκ ο βασικός στόχος είναι πρωτίστως η Μαριούπολη αλλά και ένα μεγάλο τμήμα βορειότερα που διεξάγονται σφοδρές μάχες. Στο Λουγκάνσκ έχει καταληφθεί πάνω από το 90% αλλά μένει ένα σημαντικό κομμάτι με δύο αστικά κέντρα. Στα μέτωπα αυτά είναι συγκεντρωμένες μεγάλες δυνάμεις του ουκρανικού στρατού, οι οποίες επί οκτώ (8) χρόνια είχαν δημιουργήσει αξιόμαχες δομές, καθώς ουσιαστικά διεξαγόταν ένας διαρκής πόλεμος χαμηλής έντασης.</div><div><br /><a href="https://www.defence-point.gr/news/aytoi-einai-oi-stochoi-tis-rosias-meta-tin-taktiki-anadiplosi-stin-oykrania-audio/ukraine-war-destruction"><img height="359" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2022/03/UKRAINE-WAR-DESTRUCTION.jpg" width="640" /></a><br /><br />Ως εκ τούτου, το να ολοκληρωθεί η κατάληψη των περιοχών αυτών θα συνιστά<br />• μια απτή επιτυχία που μπορεί να παρουσιαστεί ως τέτοια στη ρωσική κοινωνία, αφού άλλωστε η αφορμή του πολέμου ήταν η διάσωση των αδελφών Ρώσων του Ντονμπάς (Λουγκάνσκ και Ντονιέτσκ).<br />• ένα συντριπτικό πλήγμα στον ουκρανικό στρατό<br />• ένα επίσης μεγάλο κτύπημα στο ηθικό των Ουκρανών<br />• τη μετατροπή της Αζοφικής σε ρωσική θάλασσα.<br />• αδιαπραγμάτευτα κεκτημένα στις διαβουλεύσεις με την ουκρανική πλευρά.<br /><br />Ωστόσο, η Ρωσία δεν θα περιοριστεί στην κατάληψη του Ντονμπάς. Είναι πολύ δύσκολο οι περιοχές που έχουν κατακτηθεί με τόσο αίμα να επιστραφούν στο Κίεβο. Ήδη και στους άλλους νομούς που έχουν καταληφθεί γίνονται διαδικασίες ενσωμάτωσης στην Ρωσία: Στην Χερσώνα και στο νότιο Ζαπαρόζιε το ρούβλι έχει αντικαταστήσει την γρίβνα, η ρωσική γλώσσα επανέρχεται παντού και αλλάζουν στις πόλεις οι αρχές.<br /><br />Ταυτόχρονα ο ηγέτης της «ΛΔ» του Λουγκάνσκ μίλησε για ένταξη της «Δημοκρατίας» στην Ρωσική Ομοσπονδία. Το ίδιο εκφράστηκε στην συνέχεια και από το Ντονιέτσκ. Ωστόσο, αυτό είναι κάτι που δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό από την ουκρανική ηγεσία. Δεν μπορεί να δεχθεί τον εδαφικό ακρωτηριασμό του κράτους με επίσημη συμφωνία. Αυτό θα γινόταν μόνον με το πιστόλι στον κρόταφο. Πράγμα δύσκολο, αφού προϋποθέτει κατάληψη του Κιέβου, που θα ήταν ακόμη πιο αιματηρή και καταστροφική από ότι της Μαριούπολης. Επιπλέον είναι φανερό ότι οι ΗΠΑ είναι αποφασισμένες να πολεμήσουν μέχρι και τον τελευταίο… Ουκρανό στρατιώτη.<br /><br />Ως εκ τούτου, ίσως η Μόσχα θα προσπαθήσει να δημιουργήσει όσο το δυνατόν περισσότερα δεδομένα υπέρ της επί του εδάφους, που θα παραμένουν ως τέτοια, de facto, όπως η νότιος Οσετία και η Αμπχαζία στην Γεωργία. Η προοπτική υποβοηθείται και από την μαζική μετανάστευση, καθώς θα είναι δύσκολη η επιστροφή των Ουκρανών που έφυγαν σε περιοχές που θα ελέγχονται από την Ρωσία.<br /><br />Αυτό το σενάριο ταυτόχρονα δυσκολεύει στο άμεσο μέλλον, την έστω σταδιακή αποκατάσταση των σχέσεων με την Δύση, ή τουλάχιστον με χώρες της Δυτικής Ευρώπης, που θα το επιθυμούσαν.<br /><br /><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="348" src="https://www.youtube.com/embed/cfGvxXjkTbw" width="694" youtube-src-id="cfGvxXjkTbw"></iframe><br /><br /><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />

ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ οι στόχοι της Ρωσίας μετά την τακτική αναδίπλωση στην Ουκρανία.

Η απόφαση του Βλ. Πούτιν να επικεντρωθούν οι στρατιωτικές επιχειρήσεις στις περιοχές Ντονιέτσκ και Λουγκάνσκ συνιστούν αναμφίβολα κίνηση τακ...

Διαβάστε την συνέχεια

Υδρογονάνθρακες: Λιβυκή συναίνεση στις έρευνες

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2021/01/kriti-ellada-700x400.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="700" height="400" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2021/01/kriti-ellada-700x400.jpg" width="700" /></a></div><h3 style="text-align: left;">  <span style="font-weight: normal;">Επίσκεψη στην Αθήνα πραγματοποίησε ο απεσταλμένος των ΗΠΑ στη Λιβύη.</span></h3><b>Βασίλης Νέδος</b><br />Ο ειδικός απεσταλμένος και πρέσβης των ΗΠΑ στη Λιβύη, Ρίτσαρντ Νόρλαντ, αναφέρθηκε στο ενδεχόμενο ο πόλεμος στην Ουκρανία να επηρεάσει τη σχετικά περιορισμένη παραγωγή πετρελαίου της Λιβύης.<br /><br />Περιβάλλον διπλωματικής κινητικότητας με μοναδικό σκοπό τη δημιουργία των κατάλληλων συνθηκών για διεξαγωγή –κάποια στιγμή– εκλογών, σχηματοποιείται στη Λιβύη. «Παράπλευρες απώλειες» αυτής της κινητικότητας είναι –εκ των πραγμάτων– οι συζητήσεις για θέματα τα οποία θεωρούνται δευτερευούσης σημασίας από τους μεγαλύτερους παράγοντες, ανάμεσά τους και η τύχη του τουρκολιβυκού μνημονίου. Καλά πληροφορημένες πηγές ανέφεραν στην «Κ» ότι υπό τις παρούσες συνθήκες η διεξαγωγή εκλογών τον Ιούνιο είναι απολύτως ανέφικτη. Αλλωστε, αυτή η εκτίμηση έγινε προφανής και από τις δηλώσεις τις οποίες έκανε στην Αθήνα ο ειδικός απεσταλμένος και πρέσβης των ΗΠΑ στη Λιβύη, Ρίτσαρντ Νόρλαντ. Συγκεκριμένα, ο κ. Νόρλαντ, μιλώντας σε ομάδα δημοσιογράφων (στην οποία εκπροσωπήθηκε και η «Κ») σημείωσε ότι «δεν υπάρχει συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα» για τις εκλογές στη Λιβύη, ακριβώς διότι ουδείς επιθυμεί να επαναληφθεί η αδυναμία διεξαγωγής τους, όπως τον περασμένο Δεκέμβριο.<br /><br />Απαντώντας σε ερώτηση της «Κ», ο κ. Νόρλαντ σημείωσε ότι τουλάχιστον έως αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει καμία αντίδραση της Τρίπολης στο ενδεχόμενο ανακοίνωσης νέων ερευνητικών ενεργειών της Αθήνας στα νοτιοδυτικά της Κρήτης, επαναλαμβάνοντας ότι πάγια θέση των ΗΠΑ είναι η συζήτηση για τέτοια θέματα να είναι διμερής ή μέσω των κοινά αποδεκτών διεθνών μηχανισμών.<br /><br />Ο κ. Νόρλαντ σημείωσε ότι έως αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει αντίδραση της Τρίπολης στο ενδεχόμενο ανακοίνωσης νέων ερευνητικών ενεργειών της Αθήνας νοτιοδυτικά της Κρήτης.<br /><br />Ο κ. Νόρλαντ βρέθηκε στην Αθήνα κατόπιν πρόσκλησης του υπουργού Εξωτερικών Νίκου Δένδια, τον οποίο, βέβαια, δεν είδε λόγω της ανάγκης παρουσίας του στις Βρυξέλλες για τη Σύνοδο Κορυφής ΝΑΤΟ – Ε.Ε. Ο κ. Νόρλαντ συναντήθηκε στην Αθήνα με τον ειδικό απεσταλμένο για τη Λιβύη Γιώργο Ζαχαριουδάκη και τον γ.γ. του υπουργείου Εξωτερικών Θεμιστοκλή Δεμίρη, ενώ στη συνέχεια μετέβη στην Τουρκία.<br /><br />Τόσο οι ΗΠΑ όσο και γενικότερα οι Δυτικοί, αντιμετωπίζουν αυτή τη στιγμή και τις εξελίξεις στη Λιβύη υπό το πρίσμα της ρωσικής παρουσίας και του ενδεχόμενου αυτή να αξιοποιηθεί προκειμένου να αποσταθεροποιήσει τη χώρα, εν είδει αντιπερισπασμού. Μάλιστα, ο κ. Νόρλαντ απέδωσε την αποτυχία διεξαγωγής των προγραμματισμένων εκλογών, λόγω –μεταξύ άλλων– της ρωσικής υποστήριξης στον Σαΐφ αλ Ισλάμ Καντάφι. Απαντώντας σε ερώτηση της «Κ», ο κ. Νόρλαντ σημείωσε ότι ένας από τους προφανείς λόγους ανησυχίας των Δυτικών είναι το ενδεχόμενο να επηρεαστεί από τον πόλεμο στην Ουκρανία, ακόμα και αυτή η σχετικά περιορισμένη παραγωγή πετρελαίου της Λιβύης (1,2 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα). Τόνισε, πάντως, ότι οι Λίβυοι υποστηρίζουν ότι με τις κατάλληλες επενδύσεις σε υποδομές, ο αριθμός αυτός μπορεί να αγγίξει τα 2 εκατομμύρια βαρέλια, γεγονός που σε μια περίοδο προσπάθειας να υπάρξει όσο μεγαλύτερη απεξάρτηση από τη Ρωσία, θεωρείται ευπρόσδεκτο.<br /><br />Ενα ακόμα στοιχείο το οποίο συνηγορεί υπέρ της προσπάθειας να μη θιγεί στη Λιβύη το υφιστάμενο στάτους κβο, είναι ότι καμία από τις χώρες με περιφερειακά συμφέροντα και αυξημένη παρουσία στη χώρα δεν επιθυμεί κάποιου είδους ένοπλη σύγκρουση. Εν ολίγοις, η Τουρκία και η Αίγυπτος αποθαρρύνουν την καλλιέργεια κλίματος σύγκρουσης.<div><br /></div><div><a href="https://www.kathimerini.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Υδρογονάνθρακες: Λιβυκή συναίνεση στις έρευνες

   Επίσκεψη στην Αθήνα πραγματοποίησε ο απεσταλμένος των ΗΠΑ στη Λιβύη. Βασίλης Νέδος Ο ειδικός απεσταλμένος και πρέσβης των ΗΠΑ στη Λιβύη, ...

Διαβάστε την συνέχεια

Κ. Αδάμ: Ελληνοτουρκική "συνεργασία" με αποδοχή Γαλάζιας Πατρίδας.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="405" src="https://www.youtube.com/embed/963q7LMF0Ok" width="718" youtube-src-id="963q7LMF0Ok"></iframe></div><br /><div><br /></div><a href="https://i-epikaira.blogspot.com/">πηγή</a><div><br /></div><div>Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Κ. Αδάμ: Ελληνοτουρκική "συνεργασία" με αποδοχή Γαλάζιας Πατρίδας.

πηγή Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Διαβάστε την συνέχεια

Η ρωσική εισβολή επισπεύδει πολλά πράγματα στην Ευρώπη: Η Ελλάδα και το τρελό μωσαϊκό της ενεργειακής κρίσης

<img height="435" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2022/03/220328035400_POMPILI-FRANCE-EU01-1024x696.jpg" width="698" /><br /><br />Του <b>ΓΙΑΝΝΗ ΜΑΝΙΑΤΗ<br /></b>Α. Η τρέλα των ανεξέλεγκτων ενεργειακών αγορών<br /><br />Η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία έχει λειτουργήσει ως ένας απίστευτος επιταχυντής αποφάσεων της ΕΕ στον τομέα της Ενέργειας. Σκέψεις και στόχοι που συζητούνται για δεκαετίες, αλλά δεν υλοποιούνται, ξαφνικά παίρνουν σάρκα και οστά μέσα σε διάστημα ελάχιστων ημερών.<br /><br />Η οδυνηρή αποκάλυψη του τι σημαίνει γεωπολιτικά η κατά 40 % εξάρτηση της ΕΕ από το ρωσικό φυσικό αέριο (Φ.Α.), έχει ενεργοποιήσει επιτέλους όλα τα αντανακλαστικά κυβερνήσεων και κοινωνιών για να αποκτήσουμε επιτέλους την ευρωπαϊκή στρατηγική μας αυτάρκεια.<br /><br /><div>Ως παρεπόμενο, αλλά πιθανά με ακόμη χειρότερες συνέπειες για τις κοινωνίες, η διαφαινόμενη ‘’κόλαση’’ της επισιτιστικής ανεπάρκειας, της πείνας και των πιθανών κοινωνικών αναταράξεων και κυμάτων μετανάστευσης από χώρες που επηρεάζονται άμεσα από την τροφοδοσία τους με σιτάρι από Ρωσία και Ουκρανία. Πακιστάν, Μπαγκλαντές, Αίγυπτος, ολόκληρη η Αφρική και η Νοτιοανατολική Ασία, σύμφωνα με το Διευθυντή του Παγκόσμιου Επισιτιστικού Προγράμματος του ΟΗΕ, κινδυνεύουν να βγουν εκτός ελέγχου.<br /><br />Πριν λίγες μέρες έγινε η πρώτη συνεδρίαση των ευρωπαϊκών εθνικών Ακαδημιών Επιστημών για το μέλλον του Φ.Α. στην Ευρώπη, όπου συμμετέχω ως εκπρόσωπος της Ακαδημίας Αθηνών. Η Γερμανική Εθνική Ακαδημία Επιστημών Leopoldina κατέθεσε πλήρη φάκελο σκέψεων και προτάσεων, όπου όμως είναι σαφής η αμηχανία στη διαμόρφωση ρεαλιστικών προτάσεων βραχυπρόθεσμου και μεσοπρόθεσμου επιπέδου.<br /><br />Οι ευρωπαίοι πρωθυπουργοί δεν έχουν βρει ακόμη τον αναγκαίο συντονισμό για ένωση των αποσπασματικών δυνάμεών τους σε ενιαία δύναμη πυρός διαπραγμάτευσης και προμήθειας Φ.Α. Ο ευρωπαϊκός νότος, με πρωτοβουλία και της Ελλάδας, έχει διαμορφώσει μια ρεαλιστική δέσμη προτάσεων, που όμως δεν γίνονται δεκτές από τις βόρειες χώρες.<br />Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρόσφατα δημοσίευσε κατάλογο προτάσεων, όπως Εξοικονόμηση Ενέργειας, ταχύτερη ανάπτυξη Ανανεώσιμων Πηγών, μείωση κατά 1 °C στους θερμοστάτες των κτιρίων, εκτεταμένη χρήση αντλιών θερμότητας, αξιοποίηση υδρογόνου στις ενεργοβόρες βιομηχανίες. Όμως, ο άμεσος στόχος για μείωση μέσα στο 2022, κατά 2/3 των εισαγωγών ρωσικού αερίου (από 155, στα 50 bcm/έτος), είναι προφανώς εξαιρετικά φιλόδοξος.<br /><br />Η ανακοινωθείσα συμφωνία Ε.Ε.-ΗΠΑ για τροφοδοσία της Ευρώπης με αρχικά 15bcm/έτος (με στόχο τα 50 bcm/έτος έως το 2030) σε αμερικανικό LNG, σε αντικατάσταση της αντίστοιχης ρωσικής ποσότητας, βοηθά αποφασιστικά σ’αυτή την κατεύθυνση, παράλληλα με την υποστήριξη της ακόμα ταχύτερης πράσινης μετάβασης. Οι αντίστοιχες ελληνικές υποδομές μπορούν να αποτελέσουν σημαντικό κρίκο αυτής της αλυσίδας τροφοδοσίας.<br /><br />Το Ολλανδικό Xρηματιστήριο Φ.Α. TTF λειτουργεί ως ένας τρελός ανεξέλεγκτος μηχανισμός ανεβοκατεβάσματος τιμών 100% μέσα στην ίδια μέρα, καθιστώντας απολύτως απαραίτητη τη θεσμική παρέμβαση σε πανευρωπαϊκό επίπεδο με μέτρα όπως πχ. το πλαφόν στις τιμές χονδρικής. Ο ευρωπαϊκός στόχος να είναι γεμάτες κατά 80% μέχρι το Νοέμβριο, οι 140 αποθήκες φυσικού αερίου της ΕΕ, σε σημερινές τιμές κοστίζει περίπου €160 δις.<br /><br />Η ανακοίνωση Πούτιν ότι θα δέχεται πληρωμές μόνο σε ρούβλια έχει προκαλέσει νέα αναστάτωση στις αγορές. Δεδομένου ότι η χρήση του αερίου γίνεται 1/3 στον ηλεκτρισμό, 1/3 θέρμανση κτιρίων, 1/3 βιομηχανία, προφανώς μόνο στον ηλεκτρισμό μπορούν να υπάρξουν μέτρα άμεσης εφαρμογής όπως πχ επανεκκίνηση μονάδων με λιγνίτη, ή πετρέλαιο.<br /><br />Το ‘’μπαζούκα’’ της ευρωπαϊκής άμυνας, η κοινή προμήθεια αερίου, θα χρειαστεί να αντιμετωπίσει επιπλέον ζητήματα όπως, το καθεστώς λειτουργίας των υπόγειων αποθηκών (πολλές ανήκουν στη ρωσική Gazprom) και οι αντιδράσεις μεγάλων καταναλωτών όπως Κίνα, Ινδία, Ιαπωνία, από την εκτροπή από τις δικές τους αγορές τόσο σημαντικών προμηθειών LNG.<br /><br />Όμως, δεν υπάρχει αδιέξοδο εάν υπάρξει λύση με κοινή, αποφασιστική ευρωπαϊκή αντιμετώπιση σε προμήθειες και αποθήκευση, γενναία φορολόγηση των ‘’ουρανοκατέβατων’’ υπερκερδών της ηλεκτροπαραγωγής με παράλληλη παρέμβαση και ρυθμίσεις στις αγορές, εφαρμογή πλαφόν, μεγιστοποίηση δράσεων Εξοικονόμησης και ανάπτυξης Ανανεώσιμων Πηγών, επανέναρξη αξιοποίησης κοιτασμάτων αερίου στα κράτη – μέλη της ΕΕ.</div><div><br />Β. Η ελληνική μεσοπρόθεσμη παρέμβαση<br /><br />Η Ευρώπη, παρότι σχεδιάζει να χρησιμοποιεί μέχρι το 2050 ως μεταβατικό καύσιμο το Φ.Α., παρατηρούσε αδιάφορη τα τελευταία 10 χρόνια τη δική της παραγωγή να μειώνεται από 25% της συνολικής κατανάλωσης, στο 9%, χωρίς μείωση της αντίστοιχης ρωσικής εξάρτησης. Αντίθετα, χώρες όπως Γερμανία, είχαν εμπιστευτεί την ενεργειακή τους ασφάλεια στην τροφοδοσία από τους ρωσικούς αγωγούς Nord Stream I και ΙΙ.<br /><br />Τον τελευταίο χρόνο, όλα άλλαξαν. Η Νορβηγία ανακοινώνει κέρδη από υδρογονάνθρακες €158δις, αύξηση παραγωγής 9%, 40 νέα ‘’πηγάδια’’ το 2022. Η Δανία συνεχίζει τις γεωτρήσεις πετρελαίου έως το 2050. Η Ολλανδία βάζει ξανά μπροστά την εκμετάλλευση του γιγαντιαίου κοιτάσματος Γκρόνινγκεν. Η Μεγ. Βρετανία ανακοινώνει την αξιοποίηση και της τελευταίας σταγόνας υδρογονανθράκων.<br /><br />Η γειτονική Ιταλία αποφασίζει την επανενεργοποίηση των δεκάδων εξεδρών γεωτρήσεων της Αδριατικής. Ο Έλληνας πρωθυπουργός, ανακοινώνει εξελίξεις στις έρευνες υδρογονανθράκων στη χώρα μας. Η Εθνική Διαχειριστική Εταιρία Υδρογονανθράκων (ΕΔΕΥ) ανακοινώνει ότι οι γεωλογικές δομές σε Ιόνιο και Ν-ΝΔ Κρήτης, θα μπορούσαν να φιλοξενούν αποθέματα έως 2.000bcm (με την Ελλάδα να καταναλώνει 6bcm/έτος), με αξία της τάξης των 250δις€.<br /><br />Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια υπάρχει στασιμότητα στις έρευνες αυτές, επειδή το ΣτΕ έχει αναβάλει τέσσερις φορές την εκδίκαση σχετικής προσφυγής που έχει κατατεθεί από το 2019.<br /><br />Το εκτός πραγματικότητας non paper του State Department για δήθεν μη βιωσιμότητα του αγωγού EastMed είναι εξαφανισμένο. Τα €5,2δις κόστους του αγωγού, μοιάζουν παρωνυχίδα μπροστά στις εκατοντάδες δις€ για αντιμετώπιση της εξωφρενικής κερδοσκοπίας των αγορών αερίου. Οι 36 μήνες για την κατασκευή του και η εξασφάλιση περίπου 15 bcm/έτος από τα κοιτάσματα της Ανατ. Μεσογείου, με την πιθανή προσθήκη των ελληνικών σε Ιόνιο και Νότια Κρήτη, επιβεβαιώνουν την προοπτική λειτουργίας της περιοχής μας ως της μοναδικής νέας πηγής τροφοδοσίας της ΕΕ.<br /><br />Διπλασιασμός μεταφορικής ικανότητας TAP + λειτουργία Ελληνοβουλγαρικού IGB + FSRU Αλεξανδρούπολης + αναβαθμισμένη Ρεβυθούσα + FSRU Διώρυγα GAS + EastMed, μπορούν να αθροίσουν το 20% των εισαγωγών ρωσικού Φ.Α. στην Ε.Ε., που μάλιστα προέρχεται από τρείς διαφορετικές πηγές (Κασπία, Ανατ. Μεσόγειος, LNG-ΗΠΑ).<br /><br />Επιπλέον, τα δύο καλώδια Ισραήλ – Ελλάδας (EuroAsia Interconnector) και Αιγύπτου – Ελλάδας (EuroAfrica Interconnector), βάζουν την Ελλάδα δυναμικά στο χάρτη των χωρών μεταφοράς πράσινου ηλεκτρισμού από Ασία και Αφρική προς Ευρώπη, αναβαθμίζοντας τη χώρα στο συνολικό ενεργειακό ευρωπαϊκό χάρτη.</div><div><br />Γ. Δύο καταφρονημένα βραχυπρόθεσμα εθνικά μέτρα<br /><br />Ας προσγειωθούμε τώρα σε μέτρα άμεσης αποτελεσματικότητας στην Ελλάδα. Μια χώρα που από το 2014 είναι η 6η καλύτερη στον κόσμο στην κατά κεφαλήν παραγωγή φωτοβολταϊκής ενέργειας, η 7η καλύτερη στην Ε.Ε. στην παραγωγή αιολικής ενέργειας, ενώ από το 2013 εφαρμόζει το 2ο καλύτερο ”Εξοικονομώ κατ’ Οίκον” και η οποία με το τρέχον φιλόδοξο πρόγραμμα του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, πιθανά θα βελτιώσει στα παραπάνω ακόμη περισσότερο τη θέση της.<br /><br />Ο θερμοσίφωνας σε ένα μέσο νοικοκυριό καταναλώνει το 20% του οικιακού ρεύματος. Ο ταπεινός ηλιακός θερμοσίφωνας που κατασκευάζεται από 22 δυναμικές ελληνικές μικρομεσαίες επιχειρήσεις, που εξάγουν το 60% της παραγωγής τους σε ΗΠΑ, Ιαπωνία, Ισραήλ, Κίνα κ.α., μπορεί να αποτελέσει μια κορυφαία εθνική (αλλά και πανευρωπαϊκή) δράση για μείωση της εξάρτησης από τρίτες χώρες.<br /><br />Με κόστος μόλις €1000 για μια τετραμελή οικογένεια, εξοικονομεί το 20% του οικιακού ρεύματος, καταλαμβάνει το μισό χώρο από το αντίστοιχο φωτοβολταικό, λειτουργεί χωρίς κόστος για 25 χρόνια, εξοικονομεί την ίδια ποσότητα διοξειδίου του άνθρακα όπως ένα ηλεκτρικό αυτοκίνητο. Πρόκειται για τη φθηνότερη εναλλακτική λύση σε χρήση οικιακού ζεστού νερού. Μοναδικός ελληνικός κλάδος βιοτεχνίας, που ανταγωνίζεται όλους τους διεθνείς, απασχολεί πάνω από 3.500 εργαζόμενους, είναι η πιο αποκεντρωμένη μορφή πράσινης ενέργειας, στηρίζει στην πράξη την Ενεργειακή Δημοκρατία, ενώ η πρώτη ύλη της είναι κατά 90% ευρωπαϊκή. Ήδη από το 2011 έχουμε εντάξει τους ηλιακούς θερμοσίφωνες στο πρόγραμμα «Εξοικονομώ κατ’ Οίκον», αλλά αυτό δεν φτάνει.<br /><br />Οι εγκατεστημένοι σήμερα ηλιακοί θερμοσίφωνες στην Ελλάδα είναι περίπου 1.000.000, ενώ άλλες 5.000.000 κατοικίες δεν διαθέτουν ηλιακό. Εάν θέλουμε να μειώσουμε άμεσα κατά 20% τους λογαριασμούς ηλεκτρικού αυτών των 5.000.000 ελληνικών νοικοκυριών και ταυτόχρονα να δημιουργήσουμε άλλες 3.500 θέσεις εργασίας, πρέπει να προχωρήσουμε σε γενναία επιδότηση έως 70% της εγκατάστασης νέων και αντικατάστασης των παλιών ηλιακών θερμοσιφώνων.<br />Πολύ περισσότερο τώρα, που προβλέπεται ενίσχυση με €100εκατ. για αντικατάσταση σύγχρονων, ενεργειακά οικονομικότερων λευκών οικιακών συσκευών, που όμως όλες κατασκευάζονται στο εξωτερικό.<br /><br />Δεύτερο αποτελεσματικό, κοινωνικά δίκαιο και μάλιστα διαθρωτικού χαρακτήρα πράσινο μέτρο, που μπορεί να μειώσει κατά 60% το μεγαλύτερο κόστος καλλιέργειας, το ενεργειακό κόστος άρδευσης σε 300.000 Έλληνες αγρότες, αποτελεί η ρύθμιση που νομοθετήσαμε το 2014 (ν.4296/2014), για τους 400 Γενικούς/Τοπικούς Οργανισμούς Εγγείων Βελτιώσεων (ΓΟΕΒ/ΤΟΕΒ) να μπορούν κατά προτεραιότητα όλων των άλλων ιδιωτικών αιτήσεων, να αδειοδοτηθούν για να εγκαταστήσουν φωτοβολταικά πάνελς. Αυτοί οι 400 ΓΟΕΒ/ΤΟΕΒ αποτελούν τις μοναδικές υπαρκτές Ενεργειακές Κοινότητες της χώρας, που ήδη εδώ και αρκετές δεκαετίες λειτουργούν, καταναλώνουν ενέργεια, έχουν διοικήσεις, γενικές συνελεύσεις και ΑΦΜ.<br /><br />Συνολικά, οι ΤΟΕΒ της χώρας καταναλώνουν κάθε χρόνο περίπου 200 GWh, ενώ λόγω αδυναμίας αποπληρωμής, χρωστούν σήμερα στη ΔΕΗ πάνω από €65.000.000. Δεδομένου ότι οι ίδιοι οι αγρότες των ΓΟΕΒ/ΤΟΕΒ μπορούν πολύ εύκολα να βρουν στον τόπο τους, γη χαμηλής παραγωγικότητας, προκειμένου να εγκαταστήσουν μικρές αποκεντρωμένες μονάδες φωτοβολταϊκών, ώστε σε ελάχιστους μήνες να μειώσουν το υψηλό ενεργειακό τους κόστος κατά τουλάχιστον 60%, απαιτείται να διαμορφωθεί ειδική δράση στο Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης (ΠΑΑ) για επιδότηση έως 70%.<br /><br />Στο πλαίσιο του Green Deal και της νέας ΚΑΠ ‘’από το χωράφι στο πιάτο’’, ιδιαίτερα σήμερα στο μέσο της ενεργειακής και ενόψει της πιθανής επισιτιστικής κρίσης, μια τέτοια δράση θα ήταν εξαιρετικά καλοδεχούμενη και από όλα τα ευρωπαϊκά χρηματοδοτικά σχήματα. Δυστυχώς μέχρι σήμερα, η νομοθετική πρόβλεψη του 2014 δεν έχει υλοποιηθεί καθόλου, παρότι έτσι στηρίζονται αποφασιστικά οι ενεργειακές κοινότητες, ενισχύεται η ενεργειακή Δημοκρατία και προσαρμόζεται και η Ελλάδα στην ευρωπαϊκή κατεύθυνση παραγωγής πράσινης ενέργειας από μικρά αποκεντρωμένα συστήματα φωτοβολταϊκών, όπως πχ. στη Γερμανία, όπου οι αγροτικές ενεργειακές κοινότητες παράγουν το 11% της πράσινης ενέργειας.<br /><br />Περιττεύει να επαναλάβουμε για πολλοστή φορά την ανάγκη άμεσης δρομολόγησης δύο ακόμη σημαντικών ενεργειακών παρεμβάσεων: α) της υπόγειας αποθήκης Φ.Α. στη Νότια Καβάλα, την οποία έχουμε εντάξει από το 2013 στα ευρωπαϊκά χρηματοδοτούμενα προγράμματα PCIs και σήμερα θα αποδείκνυε την χρησιμότητά της όσο ποτέ άλλοτε, και β) την έμφραξη του έτοιμου υδροηλεκτρικού φράγματος της Μεσοχώρας, αξίας € 500 εκατ. που ακόμη δεν λειτουργεί και για το οποίο έχει εκπονηθεί από το 2014, η αναγκαία Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων. Ένα έργο που θα προσθέσει άλλο 10% στην υδροηλεκτρική ενέργεια της χώρας, η έμφραξη του οποίου έπρεπε να είχε ολοκληρωθεί το 2019.<br /><br />Στο απάνθρωπο και τρελό μωσαϊκό της ουκρανικής τραγωδίας, της ενεργειακής κρίσης και της επαπειλούμενης πείνας, πρέπει να απαντήσουμε με αποτελεσματικότητα, αποφασιστικότητα κι επίγνωση ότι μαγικές λύσεις δεν υπάρχουν.<br /><br /><b><i>*Ο Γιάννης Μανιάτης είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς. Πρώην υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής</i></b></div><div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η ρωσική εισβολή επισπεύδει πολλά πράγματα στην Ευρώπη: Η Ελλάδα και το τρελό μωσαϊκό της ενεργειακής κρίσης

Του ΓΙΑΝΝΗ ΜΑΝΙΑΤΗ Α. Η τρέλα των ανεξέλεγκτων ενεργειακών αγορών Η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία έχει λειτουργήσει ως ένας απίστευτος επ...

Διαβάστε την συνέχεια

Νέο βιολί: Φταίνε οι Ρωσόφιλοι όχι η ακρίβεια που κατρακυλάει η ΝΔ.

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2022-03/mitsotakis-ee-sk-1200x675.jpg?itok=oNy43mXr" width="711" /><br /><br />Θα επιχειρηθεί αποπροσανατολισμός με άρση των μέτρων για τον κορονοϊό και βέβαια μεγάλο άνοιγμα στο πουγκί προς πάσα κατεύθυνση και με αυτήν την κεκτημένη ταχύτητα θα οδηγηθούμε στις κάλπες προσπαθώντας να σώσει τουλάχιστον τα προσχήματα<br /><br />Τεράστιο πλήγμα για την κυβέρνηση αποτελεί η εμμονική αντιρωσική παντιέρα του πρωθυπουργού και των στελεχών της κυβέρνησης. Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δηλώνουν ξεκάθαρα πως ο ελληνικός λαός έχει ταχθεί σχεδόν καθόλοκληρίαν κατά της αποστολής πολεμικού υλικού από την Ελλάδα στην Ουκρανία.<br /><br />Το ζήτημα όμως λαμβάνει δυσθεώρητες διαστάσεις μιας και η δυσφορία αυτή γίνεται κάτι παραπάνω από εμφανής στα δημοσκοπικά ποσοστά του κυβερνώντος κόμματος.<br /><br />Δεν έφτανε στην κυβέρνηση η φθορά από την διαχείριση της πανδημίας, η μέγγενη της ακρίβειας, η αδυναμία ελέγχου του κύματος ανατιμήσεων σε ρεύμα και βασικά αγαθά, έχει τώρα να αντιμετωπίσει και εξωγενείς παράγοντες.<br /><br />Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης θα προεδρεύσει σήμερα στις 13:00 έκτακτης κυβερνητικής σύσκεψης στο Μέγαρο Μαξίμου με αντικείμενο τον επισιτιστικό εφοδιασμό και την ενδυνάμωση του πρωτογενούς τομέα.<br /><br />Στη σύσκεψη θα συμμετέχει ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, Γιώργος Γεωργαντάς, προκειμένου να εξεταστούν τυχόν ελλείψεις που μπορεί να προκύψουν, εξαιτίας της εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία, σε είδη διατροφής και γενικά πρώτες ύλες στον πρωτογενή τομέα.<br /><br />Ο κ. Μητσοτάκης προαναγγέλλοντας τη σημερινή σύσκεψη την περασμένη Παρασκευή από τις Βρυξέλλες τόνισε ότι η παγκόσμια επισιτιστική κρίση απασχολεί την κυβέρνηση αν και όπως επισήμανε «δεν αφορά τη χώρα μας, αλλά πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι για μια τέτοια κρίση».<br /><br />Μπορεί στην κυβέρνηση να διαμηνύουν σε όλους τους τόνους πως «επισιτιστικός κίνδυνος δεν υφίσταται για τη χώρα μας» ωστόσο η καρδούλα τους το ξέρει! H σύσκεψη ανάμεσα στον κ. Μητσοτάκη και τον κ. Γεωργαντά θα επικεντρωθεί επίσης σε δυο ακόμη ζητήματα. Το πρώτο αφορά την αύξηση στις τιμές των ζωοτροφών. Πρόθεση της κυβέρνησης είναι να διαθέσει 40 εκατ. ευρώ για την ενίσχυση των κτηνοτρόφων. Δεύτερο εξίσου σημαντικό ζήτημα είναι η τιμή των λιπασμάτων, η οποία από την έναρξη της εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία, έχει σημειώσει μεγάλη αύξηση.<br /><br />Κι επειδή η ακρίβεια και τα απόνερά της είναι αδύνατον να αντιμετωπιστούν με συνέπεια και αποτελεσματικότητα από τους μαθητευόμενους μάγους του οικονομικού επιτελείου, βγαίνει μπροστά η γνωστή μέθοδος της προπαγάνδας.<br /><br />Το νέο “βιολί” που πλασάρει η κυβέρνηση είναι πως για την πτώση των ποσοστών της Νέας Δημοκρατίας δεν φταίνε καθημερινά ζητήματα όπως οι αυξήσεις στις τιμές προϊόντων και υπηρεσιών αλλά-άκουσον άκουσον-οι Ρωσόφιλοι!<br /><br />Πως στοιχειοθετείται το επιχείρημα; Αν μη τι άλλο έχουν φαντασία εκεί στο Μαξίμου. Επειδή η μεγάλυτερη πτώση των ποσοστών είναι στην Βόρεια Ελλάδα (Μακεδονία-Θράκη) διαρρέουν πως αυτή οφείλεται στην αντι-ρωσική θέση που έχει λάβει η κυβέρνηση από την αρχή του πολέμου στην Ουκρανία. Με την δαιμονοποίηση των Ρωσόφιλων το Μαξίμου βρήκε πάλι “εχθρό”. Κι αφού αντιπολίτευση δεν υπάρχει ουσιαστικά, τα ρίχνει όλα σε αυτό το...φάντασμα!<br /><br />Όσο κι αν ο πρωθυπουργός διαρρηγνύει τα ιμάτιά του πως οι εκλογές θα γίνουν στο τέλος της τετραετίας πλέον κάτι τέτοιο είναι αδύνατον... <br /><br />Θα επιχειρηθεί αποπροσανατολισμός με άρση των μέτρων για τον κορονοϊό και βέβαια μεγάλο άνοιγμα στο πουγκί προς πάσα κατεύθυνση και με αυτήν την κεκτημένη ταχύτητα θα οδηγηθούμε στις κάλπες προσπαθώντας να σώσει τουλάχιστον τα προσχήματα. <div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Νέο βιολί: Φταίνε οι Ρωσόφιλοι όχι η ακρίβεια που κατρακυλάει η ΝΔ.

Θα επιχειρηθεί αποπροσανατολισμός με άρση των μέτρων για τον κορονοϊό και βέβαια μεγάλο άνοιγμα στο πουγκί προς πάσα κατεύθυνση και με αυτήν...

Διαβάστε την συνέχεια

Στρατιωτική συνεργασία με την Αίγυπτο: Μήπως ποντάρουμε σε "κουτσό άλογο";

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2022-03/28_mar_001_02-scaled.jpg?itok=QtoUL6oQ" width="715" /><br /><br />Την Τετάρτη 23 Μαρτίου 2022 υπεγράφη στο Κάιρο της Αιγύπτου το «Πρόγραμμα Στρατιωτικής Συνεργασίας (ΠΣΣ) Ελλάδας – Αιγύπτου» (Military Cooperation Program) για το έτος 2022 από τον Διευθυντή της Διεύθυνσης Διεθνών Σχέσεων του ΓΕΕΘΑ Ταξίαρχο Νικόλαο Χολέβα και τον Επικεφαλής του Κλάδου Στρατηγικού Σχεδιασμού του Γενικού Επιτελείου Ενόπλων Δυνάμεων της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου Ταξίαρχο Yasser Abdel Moez El- Khatib.<br /><br />Το εν λόγω ΠΣΣ περιλαμβάνει μεταξύ άλλων:<br /><br />● Συμμετοχή σε διακλαδικές ασκήσεις, όπως και σε αντίστοιχες των επιμέρους Κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεων.<br /><br />● Συνεκπαιδεύσεις σε αντικείμενα επιχειρήσεων σε αστικό περιβάλλον, ηλεκτρονικού πολέμου, Έρευνας & Διάσωσης, καθώς και μεταξύ Δυνάμεων Ειδικών Επιχειρήσεων.<br /><br />● Ανταλλαγή εκπαιδευομένων και επισκέψεων σε σχολές και πολυεθνικά σχολεία.<br /><br />● Επιτελικές συναντήσεις και συνομιλίες επί θεμάτων αμοιβαίου ενδιαφέροντος.<br /><br />Με την υπογραφή του εν λόγω Προγράμματος επιβεβαιώνεται η διαρκώς αναβαθμιζόμενη στρατιωτική συνεργασία μεταξύ των 2 Χωρών, ισχυροποιούνται περαιτέρω οι δεσμοί των Ενόπλων Δυνάμεών τους και παράλληλα διευρύνεται το επίπεδο διαλειτουργικότητάς τους, συμβάλλοντας στην ενίσχυση του ρόλου που διαδραματίζουν η Ελλάδα και η Αίγυπτος ως πυλώνες σταθερότητας και ασφάλειας στην περιοχή της Μεσογείου, της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής.<br /><br />Σήμερα στο Κάιρο θα βρεθεί και ο Έλληνας ΥΠΕξ <br /><br />Στρατιωτικός προϋπολογισμός<br /><br />Το ερώτημα είναι, αν ποντάρυμε σωστά στην στρατιωτική συμμαχία με την Αίγυπτο...<br /><br />Κατά ειρωνικό τρόπο, ενώ η Αίγυπτος περικόπτει τις επιδοτήσεις τροφίμων και ενέργειας, η χώρα κατατάσσεται στην τρίτη θέση των μεγαλύτερων εισαγωγέων όπλων στον κόσμο την περίοδο 2014-2018, σύμφωνα με το SIPRI. Το Ινστιτούτο της Στοκχόλμης ανέφερε και πάλι το 2021, ότι οι εισαγωγές όπλων της Αιγύπτου αυξήθηκαν κατά 136% την περίοδο 2015-2020 σε σύγκριση με την περίοδο 2010-2015.<br /><br />Τελευταία αγορά της τα F-15 όπως γράψαμε πρόσφατα, ενώ υπενθυμίζεται πως η Αίγυπτος θα παράγει και τα κορυφαία νοτιοκορεάτικα K9 πυροβόλα<br /><br />Η πιο αξιοσημείωτη σε στρατιωτικό επίπεδο συμφωνία ήταν το 2015, όταν η Αίγυπτος αγόρασε 24 μαχητικά αεροσκάφη Rafale μαζί με δύο προηγμένα πολεμικά πλοία από τη Γαλλία έναντι 5,3 δισ. ευρώ. Άλλη μια παραγγελία 30 αεροσκαφών Rafale ανακοινώθηκε το 2021 έναντι 3,75 δισ. ευρώ για να παραδοθούν την περίοδο 2024-2026. Σύμφωνα με το αιγυπτιακό υπουργείο Άμυνας, η συμφωνία χρηματοδοτείται από 10ετές δάνειο. Το 2020, και παρά τις επικρίσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα, η Αίγυπτος αγόρασε 2 φρεγάτες FREMM από την Ιταλία για περίπου 1,2 δισ. ευρώ. Η ιταλική Il Fatto Quotidiano ανέφερε ότι η συμφωνία για τις φρεγάτες αποτελεί μέρος μιας μεγαλύτερης παραγγελίας ύψους 9 δισεκατομμυρίων ευρώ, η οποία χαρακτηρίζεται από ιταλικά δημοσιεύματα ως "η συμφωνία του αιώνα", καθώς θα είναι η πιο σημαντική ιταλική πώληση όπλων μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.<br /><br />Ο αιγυπτιακός στρατός χρειαζόταν εκσυγχρονισμό και διαφοροποίηση του εξοπλισμού του. Παρόλα αυτά, αναλυτές εκτιμούν πως πολλές αγορές δεν ήταν καλά σχεδιασμένες σύμφωνα με μια στρατηγική για τη διαμόρφωση ενός σύγχρονου ολοκληρωμένου στρατού, αλλά μάλλον υποκινούνταν από πολιτικά και προσωπικά συμφέροντα των αιγυπτιακών αξιωματούχων υψηλού προφίλ καθώς και στρατηγών. Έτσι, ο λογαριασμός του οπλισμού διπλασιάστηκε, από το πουθενά.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Στρατιωτική συνεργασία με την Αίγυπτο: Μήπως ποντάρουμε σε "κουτσό άλογο";

Την Τετάρτη 23 Μαρτίου 2022 υπεγράφη στο Κάιρο της Αιγύπτου το «Πρόγραμμα Στρατιωτικής Συνεργασίας (ΠΣΣ) Ελλάδας – Αιγύπτου» (Military Coope...

Διαβάστε την συνέχεια

Μπορεί η Ελλάδα να εξουδετερώσει τα τουρκικά drones στο Αιγαίο;

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2020/12/drones-tourkia.jpg" width="707" /><br /><br /><b>Τσιλιόπουλος Ευθύμιος</b><br />Οι πολεμικές συγκρούσεις σε Λιβύη και στο Ναγκόρνο Καραμπάχ σφραγίστηκαν από τον καθοριστικά ρόλο που έπαιξαν τα τουρκικά drones. Δικαιολογημένα, λοιπόν, αν και ίσως υπερβολικά, θορύβησαν στρατιωτικούς αναλυτές παγκοσμίως. «Χάρη στα προηγμένα τουρκικά drones που ανήκουν στον στρατό του Αζερμπαϊτζάν, οι απώλειές μας στο μέτωπο έχουν συρρικνωθεί», δήλωσε ο Αζέρος πρόεδρος Ιλάμ Αλίγιεφ σε ένα τουρκικό τηλεοπτικό κανάλι. «Αυτά τα αεροσκάφη δείχνουν τη δύναμη της Τουρκίας και αυτό ενδυναμώνει και εμάς».<br /><br />Τα σύγχρονα μαχητικά αεροσκάφη είναι, ομολογουμένως, πανάκριβα και πιθανός o κίνδυνος θανάτου ή σύλληψης των πιλότων τους σε περίπτωση κατάρριψης. Tα drones αποτελούν ένα πολύ φθηνότερο και πιο ευέλικτο εργαλείο, ιδίως για πεδία μάχης μικρής κλίμακας, όπως στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ. «Για δύο χώρες με περιορισμένες δυνατότητες αεροπορικής δύναμης, τα drones παρέχουν μια φτηνή εναλλακτική λύση για να επεκτείνουν το δυναμικό πλήγματος και τη παροχή πληροφοριών, την επιτήρηση και την αναγνώρισή», δήλωσε σε ραδιοφωνικό σταθμό των ΗΠΑ ο Μάικ Φάουλερ, αναπληρωτής καθηγητής στρατιωτικών και στρατηγικών μελετών στην Ακαδημία Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ. «Επιπλέον, υπάρχει το πρόσθετο όφελος του αν το αεροσκάφος σου καταρριφθεί, δεν υπάρχει πιλότος για να συλληφθεί».<br /><br />Ενώ τα περισσότερα drones μπορούν να εκτελέσουν αναγνώριση στο τακτικό επίπεδο και μετάδοση δεδομένων και βίντεο σε επίγειο σταθμό, ή και να εκτοξεύσουν πυραύλους κατά στόχων, άλλα μπορούν να ενσωματώνουν εκρηκτικά, επιτρέποντάς τους να συντριβούν σε στόχους. Αυτά είναι γνωστά ως “ενεδρεύοντα” ή “περιφερόμενα πυρομαχικά (loitering munitions) ή ανεπίσημα σαν drones-καμικάζι.<br /><br />Μια ακόμη χρήση των drones είναι για να αποκαλύπτονται οι συχνότητες των ραντάρ του εχθρού, όταν αυτά προσπαθούν να ανιχνεύσουν και να εγκλωβίσουν τα drones. Η αποκάλυψη των συχνοτήτων επιτρέπει στη συνέχεια σε αεροσκάφη να πλήξουν τα ραντάρ με πυραύλους αντί-ραντάρ, όπως οι AGM-88 HARM. Οι τελευταίοι βρίσκονται στα οπλοστάσια της ελληνικής και τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας.<div><br />Τουρκικά drones: Αντιμετώπιση<br /><br />Το κύριο πρόβλημα στην καταπολέμηση των drones, ή UAV, είναι η ανίχνευση μικρών και χαμηλά ιπταμένων στόχων. Το σημερινό επίπεδο τεχνολογίας στην παραγωγή drones (χρήση πλαστικού, υαλοβάμβακα, ανθρακονημάτων και αφρώδους συνθετικού υλικού στην κατασκευή τους) μπορεί να παρέχει τιμές διατομής ραντάρ από 0,1 έως 0,005 m2. Επιπλέον, η χρήση οικονομικών κινητήρων χαμηλής ισχύος καθιστά τις πτήσεις τους σχεδόν αθόρυβες, γεγονός που επίσης δυσχεραίνει τη διαδικασία ανίχνευσης, αναγνώρισης και παρακολούθησης του στόχου.<br /><br />Η αντιμετώπιση της απειλής που αντιπροσωπεύουν τα τουρκικά drones απαιτεί την ανάπτυξη από την ελληνική πλευρά μέτρων ανίχνευσης, παρακολούθησης, αναγνώρισης, αξιολόγησης και λήψης αποφάσεων. Πρακτικά αυτό σημαίνει ένα ευρύ φάσμα διαφορετικών επιθετικών και αμυντικών προσεγγίσεων που αφορούν στρατηγικές για την καταστροφή όσο το δυνατόν περισσοτέρων drones για την προστασία από αυτά στόχων υψηλής αξίας.<br /><br />Η ανίχνευση μικρών drones απαιτεί τη χρήση σύνθετων εργαλείων και εξοπλισμού. Χρησιμοποιούνται παθητικά (ανιχνευτές ραδιοσυχνοτήτων, ακουστικά, ενσωματωμένα οπτικο-ηλεκτρονικά μέσα, αντιαεροπορικές εγκαταστάσεις, θέσεις οπτικής επιτήρησης), καθώς και ενεργά μέσα (ραντάρ). Υπάρχουν διάφορες μονάδες των ενόπλων δυνάμεων με αποστολή την αντιμετώπιση των drones, οι οποίες εκτελούν ξεχωριστά καθήκοντα.<br /><br />Η ανίχνευση του ηλεκτρονικού εξοπλισμού των drones και ο προσδιορισμός των συχνοτήτων λειτουργίας τους γίνεται από επίγεια συστήματα ηλεκτρονικών πληροφοριών. Οι μονάδες ηλεκτρονικού πολέμου είναι υπεύθυνες για τον εντοπισμό και το μπλοκάρισμα των εχθρικών drones. Τα ραντάρ πυροβολικού έχουν δυνατότητες να τα ανιχνεύουν και αν είναι σε μικρή απόσταση να κατευθύνουν πυρά εναντίον των σταθμών στο έδαφος που τα ελέγχουν (GCS). Επίσης, κάθε στρατιωτική εγκατάσταση διαθέτει δυνάμεις φύλαξης με εξοπλισμό επικοινωνίας και μετάδοσης δεδομένων και εργαλεία οπτικής παρατήρησης για την ανίχνευση στόχων μικρής κλίμακας και χαμηλής αντίθεσης. Απαιτείται δηλαδή το προσωπικό να είναι σε επαγρύπνηση και να παρατηρείται επισταμένα το εναέριο περιβάλλον.<br /><br />Σύστημα ενοποίησης πληροφοριών<br /><br />Το πρώτο πράγμα για την αντιμετώπιση είναι ο σχεδιασμός συστήματος διοίκησης και ελέγχου (Command and Control – C2) με δυνατότητα ενοποίησης πληροφοριών από όλα αυτά τα συστήματα για τη βελτίωση του συνόλου της αλληλεπίδρασης και ανταλλαγής πληροφοριών. Ένα τέτοιο σύστημα είναι υπεύθυνο για την παρακολούθηση, όπου αναγνωρίζεται ένα drone αν είναι φίλιο ή εχθρικό, καθώς και για την αντίδραση εναντίον κάποιου drone, με βάση την αξιολόγηση του επιπέδου απειλής.<br /><br />Στο Αιγαίο, υπάρχουν διάφοροι τρόποι πρόληψης των επιθέσεων από τουρκικά drones, καταστροφικοί και μη καταστροφικοί. O πιο προφανής είναι η κατάρριψη. Για το σκοπό αυτό μπορούν να χρησιμοποιηθούν διάφορα όπλα. Έτσι, τα μικρά ελαφριά drones μπορούν να καταρριφθούν με τη βοήθεια ελαφρών όπλων και αντιαεροπορικού πυροβολικού, ενώ αντιαεροπορικά πυραυλικά συστήματα μπορούν να καταρρίψουν μεγαλύτερα drones που ίπτανται με μεγαλύτερα ύψη.<br /><br />Οι χώρες που βρίσκονται στην αιχμή της τεχνολογίας αναπτύσσουν όπλα ηλεκτρομαγνητικής τεχνολογίας, μικροκυμάτων, λέιζερ, καθώς και προηγμένα “συμβατικά όπλα”, για να καταστρέψουν εχθρικά drones. Χαρακτηριστικά η πολεμική αεροπορία των ΗΠΑ δοκιμάζει σε πραγματικές συνθήκες στην Αφρική, ένα πρωτότυπο όπλο μικροκυμάτων που καταρρίπτει drones, το επονομαζόμενο Τακτικό Επιχειρησιακό [Σύστημα] Αντίδρασης Μικροκυμάτων Υψηλής Ισχύος (Tactical High Power Microwave Operational Responsonder – THOR). Το THOR χρησιμοποιεί μικροκύματα υψηλής ισχύος για να “ψήσει” τα ηλεκτρονικά των drones, καταρρίπτοντας σμήνη σε μικρές αποστάσεις. Εάν τα λέιζερ κατά αεροσκαφών είναι σαν τυφέκια ακριβείας, τα όπλα μικροκυμάτων είναι σαν όπλα που ρίχνουν σκάγια.<br /><br />Η καταστροφή ενός εχθρικού drone είναι αποτελεσματική ως προς την πρόληψη πλήγματος, αλλά εμποδίζει την αποκάλυψη της αποστολής του. Η αναχαίτιση, όμως, δεν έχει αυτό το μειονέκτημα. Η φυσική πρόσβαση σε “συλληφθέν” drone δίνει την ευκαιρία να αποκαλύψουμε τις προθέσεις του εχθρού. Η αναχαίτιση μπορεί να είναι “σκληρή” ή “μαλακή”. “Σκληρή” σημαίνει μια φυσική μη καταστρεπτική επίδραση στο εχθρικό UAV για να καταλήξει εντός του χώρου ευθύνης μας. Η “μαλακή” αναχαίτιση χρησιμοποιεί κυβερνο-ηλεκτρονικά μέσα για την ανάληψη της διακυβέρνησης του με διακοπή της αναμετάδοσης του σήματος, ή με την παρεμβολή στον σταθμό ελέγχου στο έδαφος.<br /><br />Καταστροφή ή αναχαίτιση<br /><br />Ως εναλλακτική λύση στην φυσική καταστροφή, η καταστολή των ηλεκτρονικών συστημάτων ενός drone μπορούν να το αναγκάσουν να προσγειωθεί ή να πέσει. Τα σύγχρονα drones μπορούν να εκτελέσουν κάποιες λειτουργίες ανεξάρτητα, αλλά σχεδόν όλα, προς το παρόν, τα χειρίζεται ένας πιλότος που βρίσκεται μακριά και οι εντολές του μεταδίδονται μέσω ραδιοσυχνοτήτων.<br /><br />Έτσι, η καταστολή των συχνοτήτων ελέγχου με μέσα ηλεκτρονικού πολέμου μπορεί, τουλάχιστον, να εμποδίσει την εκτέλεση της εχθρικής ενέργειας. Προς το παρόν, δεν αποτελεί συνηθισμένη πρακτική ο εξοπλισμός των drones με “έξυπνο” αυτόματο πιλότο ικανό να αναλάβει τον έλεγχο σε περίπτωση απώλειας του σήματος με τις οδηγίες που στέλνει ο χειριστής.<br /><br />Επιπλέον, η απώλεια επικοινωνίας με τον χειριστή οδηγεί σε αδυναμία μετάδοσης πληροφοριών, όπως το σήμα βίντεο από την κάμερα του drone. Σε περίπτωση απώλειας επικοινωνίας με τον χειριστή, ορισμένα drones διαθέτουν σύστημα αυτόματης επιστροφής σε καθορισμένη περιοχή όπου μπορεί να προσγειωθεί. Σ’ αυτή την περίπτωση το σύστημα ελέγχου αγνοεί όλα τα σήματα και πραγματοποιείται η κίνηση προς την καθορισμένη περιοχή, χρησιμοποιώντας δορυφορική πλοήγηση. Προκειμένου να αποφευχθεί η φυγή του drone τα μέσα του ηλεκτρονικού πολέμου πρέπει να καταστείλουν όχι μόνο το κανάλι ελέγχου, αλλά και τα σήματα του συστήματος πλοήγησης.<br /><br />Αφενός η χαμηλή αποτελεσματικότητα πυραυλικών συστημάτων άμυνας περιοχής έναντι drones, αφετέρου το μεγάλο κόστος των αντιαεροπορικών πυραύλων απαιτούν την ανάπτυξη και εφαρμογή ειδικών μέτρων, τόσο για τη φυσική τους καταστροφή όσο και για την εξουδετέρωση των συστημάτων πληροφοριών, ελέγχου και οπλισμού. Αυτά μπορεί να περιλαμβάνουν:<br />Δημιουργία ειδικών μονάδων αντιαεροπορικής άμυνας με διάφορους τύπους πυραυλικών συστημάτων μικρής εμβέλειας φορητών ή εποχούμενων και αντιαεροπορικά πυροβόλα.<br />Βελτίωση (εκσυγχρονισμός) των υπαρχόντων αντιαεροπορικών όπλων, προκειμένου να αυξηθεί η αποτελεσματικότητα εναντίον μικρών εναέριων στόχων.<br />Ανάπτυξη εξελιγμένων αντιαεροπορικών όπλων με σκοπό την ανίχνευση και κατάρριψη μικρών εναέριων στόχων.<br />Ανάπτυξη εξειδικευμένου εξοπλισμού για προσβολές κορεσμού περιοχής, βασισμένου σε μη συμβατικούς τρόπους και σε νέες φυσικές αρχές (μη-κινητικής ενέργειας).<br />Στρατιωτικά μέτρα για την αντιμετώπιση των συστημάτων πληροφοριών και ελέγχου για να μειωθεί η αποτελεσματικότητα των εχθρικών drones.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Μπορεί η Ελλάδα να εξουδετερώσει τα τουρκικά drones στο Αιγαίο;

Τσιλιόπουλος Ευθύμιος Οι πολεμικές συγκρούσεις σε Λιβύη και στο Ναγκόρνο Καραμπάχ σφραγίστηκαν από τον καθοριστικά ρόλο που έπαιξαν τα τουρκ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πυρηνικός πόλεμος: Πώς προετοιμάστηκε το come back

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2018/09/world-russia-weapons-gap-nuke-web.jpg" /><br /><br /><b>Γρίβας Κώστας</b><br />Εδώ και μερικά χρόνια βρίσκεται υπό εξέλιξη μια κοσμογονικών διαστάσεων μετάλλαξη του διεθνούς συστήματος, η οποία θα κυοφορήσει ένα νέο κόσμο. Όλα δείχνουν, μάλιστα, ότι ο εξελισσόμενος πόλεμος στην Ουκρανία θα λειτουργήσει ως καταλύτης και επιταχυντής αυτής της μετάλλαξης. Μία πτυχή αυτή της μετάλλαξης είναι το γεγονός ότι ο πυρηνικός πόλεμος ξαναμπαίνει στην ατζέντα.<br /><br />Άλλες κρίσιμης σημασίας αλλαγές που συντελούνται παγκοσμίως είναι η οικονομική, τεχνολογική και στρατιωτική άνοδος της Κίνας, η μετατροπή του πλανητικού συστήματος σε πολυπολικό, η τήξη των αρκτικών πάγων, η τάση για δημιουργία ενός πρωτοφανούς δυναμικής σινορωσικού άξονα κ.α. Όπως επιβεβαιώνει και το Ουκρανικό, η αλλαγή που δεν είχε γίνει ιδιαίτερα αντιληπτή μέχρι τη ρωσική εισβολή, είναι η ορμητική επαναφορά του πολέμου ως παράγοντα διαμόρφωσης των διεθνών εξελίξεων. Ο πόλεμος στη Γιουγκοσλαβία αποτέλεσε το πρώτο αποφασιστικό πλήγμα στην αφελή αντίληψη ότι «πόλεμοι δεν γίνονται πλέον στην Ευρώπη» και ο τωρινός πόλεμος στην Ουκρανία την αποτελειώνει.<br /><br />Μέχρι πρότινος, μάλιστα, το εφιαλτικό ενδεχόμενο του πυρηνικού πολέμου θεωρείτο απίθανο, ότι είχε πάψει να υφίσταται με το τέλος του παλαιού Ψυχρού Πολέμου και έκτοτε απασχολούσε τους ιστορικούς και τους σεναριογράφους ταινιών επιστημονικής φαντασίας. Όμως, δεν ήταν έτσι και η ουκρανική κρίση το επιβεβαιώνει με δραματικό τρόπο. Και οι ΗΠΑ και η Ρωσία προετοιμάζονταν εδώ και χρόνια για μια νέα μορφή “περιορισμένου” και “εξορθολογισμένου” πυρηνικού πολέμου.<br /><br />Συγκεκριμένα, οι Αμερικανοί φοβούνταν ότι η Ρωσία θα μπορούσε ενδεχομένως να κάνει περιορισμένη χρήση πυρηνικών όπλων μικρής ισχύος από τα πρώτα στάδια μιας σύγκρουσης στην ανατολική Ευρώπη. Και τώρα, αυτό λέγεται δημόσια, όταν, μάλιστα, η ίδια η Ρωσία υπενθυμίζει κάθε τόσο ότι εάν απειληθεί σοβαρά, δεν θα διστάσει να χρησιμοποιήσει το πυρηνικό της οπλοστάσιο. Οι δηλώσεις αυτές έχουν στόχο να κρατήσουν το ΝΑΤΟ μακριά από τον πόλεμο στην Ουκρανία.<br />“Ευέλικτος” πυρηνικός πόλεμος<br /><br />Η νέα “περιορισμένων στοχοθετήσεων” ενδεχόμενη εφαρμογή της πυρηνικής ισχύος από την πλευρά της Ρωσίας επιχειρεί τα τελευταία χρόνια να αντιμετωπίσει η νέα πυρηνική στρατηγική των ΗΠΑ, όπως εκφράζεται στο επίσημο έγγραφο της NPR (<a href="https://media.defense.gov/2018/Feb/02/2001872886/-1/-1/1/2018-NUCLEAR-POSTURE-REVIEW-FINAL-REPORT.PDF">Nuclear Posture Review</a>), που δόθηκε στη δημοσιότητα από το Πεντάγωνο τον Φεβρουάριο 2018. Οι ΗΠΑ, λοιπόν, φαίνεται πως επιδιώκουν να αναπτύξουν πυρηνικά όπλα μικρής ισχύος, που θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως ισοδύναμο σε παρόμοια ρωσικά όπλα, χωρίς να προκύπτει ο άμεσος κίνδυνος πυρηνικού πολέμου μεγάλης κλίμακας. Μεταξύ άλλων, προβλέπεται ο εφοδιασμός των αμερικανικών υποβρυχίων με βαλλιστικούς πυραύλους (SLBM) Trident II D5 με νέες πυρηνικές κεφαλές μικρής ισχύος.<br /><br />Ωστόσο, αυτό είναι απλώς το τελευταίο επεισόδιο σε μια σειρά αλλαγών στην πολεμική πραγματικότητα στην Ευρασία που έχει ξεκινήσει εδώ και πολύ καιρό. Για παράδειγμα, στις 26 Σεπτεμβρίου 2016, ο τότε υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ, Ashton Carter, είχε δηλώσει ότι οι ΗΠΑ πρέπει να προετοιμάζονται για ένα νέο είδος συγκρούσεων στην Ευρώπη, αλλά και την Ασία, που θα περιλαμβάνουν τόσο συμβατική όσο και πυρηνική ισχύ.<br /><br />Ο Αμερικανός υπουργός είχε δηλώσει ότι για να αντιμετωπίσουν αυτήν τη νέα πραγματικότητα, οι ΗΠΑ ετοιμάζουν στρατηγικές αποτροπής που θα περιλαμβάνουν μεικτή χρήση συμβατικών και πυρηνικών δυνάμεων. Επίσης, ο στρατηγός Curtis Scaparrotti, διοικητής της αμερικανικής Διοίκησης Ευρώπης (EUCOM), κατά τη διάρκεια κατάθεσής του στο Κογκρέσο στις 28 Μαρτίου 2017, είχε δηλώσει ότι η μεγαλύτερη ανησυχία του ήταν το μεγάλο “μη στρατηγικό” ρωσικό πυρηνικό οπλοστάσιο και το “ασαφές” πυρηνικό δόγμα της Ρωσίας.<br /><br />Το δόγμα αυτό προβλέπει την πιθανή χρήση τακτικών πυρηνικών όπλων σε μια σύγκρουση, έτσι ώστε να την “κλιμακώσει” για να την “αποκλιμακώσει” (escalate to de-escalate), αν δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν σε μία σύρραξη οι ρωσικές συμβατικές δυνάμεις. Δηλαδή, τα πυρηνικά όπλα λειτουργούν ως συμπλήρωμα της συμβατικής ισχύος και όχι ως κάτι εντελώς διαφορετικό από αυτήν. Με άλλα λόγια, ο πυρηνικός πόλεμος έρχεται πιο κοντά.<br /><br />Εμπλουτισμένος πόλεμος<br /><br />Έχουμε λοιπόν, για πρώτη φορά εδώ και πολλές δεκαετίες, μια άλλη προσέγγιση των πυρηνικών όπλων. Μέχρι πρότινος ήταν όπλα “τελευταίας επιλογής” (weapons of last resort), που οι κάτοχοί τους επιθυμούσαν να μη τα χρησιμοποιήσουν ποτέ. Εδώ και καιρό, όμως, είναι υπό εξέταση ο “περιορισμένος” πυρηνικός πόλεμος, “ορθολογικές” επιλογές χρήσης τέτοιων όπλων για την επίτευξη “περιορισμένων στρατηγικών στόχων”. Έτσι, ο πυρηνικός πόλεμος είχε ξαναμπεί στο παιχνίδι των διεθνών στρατηγικών ανταγωνισμών με επιθετικό τρόπο, πριν τον πόλεμο στην Ουκρανία.<br /><br />Όμως, όταν η πιο ακραία μορφή πολέμου, ο πυρηνικός πόλεμος, εμφανίζεται ξανά στο προσκήνιο είναι αναπόφευκτο ότι θα συμπαρασύρει μαζί της και άλλες μορφές πολέμου. Με άλλα λόγια, ο πόλεμος επανέρχεται δυναμικά ως μέσον διαμόρφωσης των διεθνών εξελίξεων, ιδιαίτερα δε σήμερα που έχει μια πιο εμπλουτισμένη εργαλειοθήκη σε σχέση με το κοντινό παρελθόν.<br /><br />Αντιλήψεις όπως αυτής των “πολυχωρικών” (multi domain) επιχειρήσεων, που περιλαμβάνουν δράσεις στο διάστημα και τον κυβερνοχώρο, ή του υβριδικού πολέμου, όπου συνυπάρχουν και συλλειτουργούν πολλές μορφές στρατιωτικής ισχύος, ψυχολογικών επιχειρήσεων, τρομοκρατίας, παραστρατιωτικών δράσεων κλπ, διευκολύνουν την καταφυγή στα όπλα γιατί θολώνουν τα όρια μεταξύ ειρήνης και πολέμου.<br /><br />Τέλος, η πολυπολική μορφή του σημερινού διεθνούς συστήματος, όπου μεγάλοι, μεσαίοι και μικροί δρώντες κονταροχτυπιούνται για ένα όσο το δυνατόν καλύτερο πλασάρισμα στην ευρασιατική σκακιέρα, διευκολύνει επίσης την καταφυγή στον πόλεμο. Πολλώ δε μάλλον όταν αυτός ταιριάζει σε πολύ περισσότερες καταστάσεις από ότι στο παρελθόν, χάρη στις πιο “εμπλουτισμένες” του μορφές.<br /><br /><div>Όπως μας δείχνει και ο πόλεμος στην Ουκρανία, βρισκόμαστε στην αρχή μιας νέας ιστορικής εποχής, όπου η καταφυγή στην πολεμική βία θα είναι πολύ πιο εύκολη σε σχέση με το παρελθόν από κρατικούς δρώντες για την επίτευξη γεωπολιτικών στοχεύσεων. Η Ελλάδα βρίσκεται σε μια γειτονιά του διεθνούς συστήματος όπου, βάσει του παρελθόντος της, η νέα αυτή μόδα ενδέχεται να βρει εφαρμογές.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Πυρηνικός πόλεμος: Πώς προετοιμάστηκε το come back

Γρίβας Κώστας Εδώ και μερικά χρόνια βρίσκεται υπό εξέλιξη μια κοσμογονικών διαστάσεων μετάλλαξη του διεθνούς συστήματος, η οποία θα κυοφορήσ...

Διαβάστε την συνέχεια