Είναι απλά «θέμα χρόνου» για να ενωθεί το «Ισλαμικό Κράτος» με τον αγώνα των Παλαιστινίων‏

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://i1.wp.com/triklopodia.gr/wp-content/uploads/2014/08/califato.jpg?fit=1024%2C1024" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="354" src="http://i1.wp.com/triklopodia.gr/wp-content/uploads/2014/08/califato.jpg?fit=1024%2C1024" width="640" /></a></div> <br /> <div style="text-align: justify;"> <b>Το ισλαμικό κράτος έχει δηλώσει ότι είναι «μόνο θέμα χρόνου και υπομονής» και ότι οι δυνάμεις του φτάνουν στην Παλαιστίνη για να συμμετάσχουν στον αγώνα κατά των «Εβραίων βαρβάρων».</b></div> <div style="text-align: justify;"> Η ριζοσπαστική ισλαμική ομάδα, η οποία τον περασμένο μήνα ανακοίνωσε τη δημιουργία ενός «Χαλιφάτου» που εκτείνεται από τα σύνορα Συρίας-Ιράκ και αυτοαποκαλείται «ισλαμικό κράτος», δημοσίευσε μια προκλητική δήλωση μέσω του Twitter.</div> <div style="text-align: justify;"> Η δήλωση από την ομάδα έχει ως εξής: «Λόγω των σφαγών που διαπράττονται κατά των μουσουλμάνων ανδρών, των γυναικών και των παιδιών στη Γάζα , το Ισλαμικό Κράτος θα κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για να συνεχίσει να επιτίθεται σε όποιον παρεμβαίνει σκόπιμα στον δρόμο του προς την Παλαιστίνη.</div> <div style="text-align: justify;"> Δεν είναι συνήθεια του ισλαμικού κράτους να επιδεικνύει υποκρισία με το να καταδικάζει και να εκφράζει συλλυπητήρια , όπως κάνουν οι Άραβες προδότες στον ΟΗΕ και στον Αραβικό Σύνδεσμο.</div> <div style="text-align: justify;"> Αντ “αυτού, οι δράσεις του ισλαμικού κράτους μιλούν πιο δυνατά από τα λόγια του, καθώς είναι μόνο θέμα χρόνου και υπομονής για να φτάσει στην Παλαιστίνη και να πολεμήσει τους βάρβαρους Εβραίους και να σκοτώσει όσους κρύβονται πίσω από τις καμπρονέρες, τα δέντρα των Εβραίων.»</div> <div style="text-align: justify;"> Εν τω μεταξύ, συνεχίζονται οι συγκρούσεις στη Λωρίδα της Γάζας παρά το ότι ανακοινώθηκε εκεχειρία 72 ωρών μεταξύ του Ισραήλ και της Χαμάς.</div> <div style="text-align: justify;"> Ο αριθμός των νεκρών στη Λωρίδα της Γάζας εξαιτίας της ισραηλινής επιχείρησης έχει πλέον φτάσει τους 1.459 με 14 νεκρούς Παλαιστίνιους την προηγούμενη νύχτα</div> <div style="text-align: justify;"> <em><strong>Απόδοση στα ελληνικά: Θωμαή Στεφανοπούλου</strong></em></div> <a href="http://triklopodia.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Είναι απλά «θέμα χρόνου» για να ενωθεί το «Ισλαμικό Κράτος» με τον αγώνα των Παλαιστινίων‏

Το ισλαμικό κράτος έχει δηλώσει ότι είναι «μόνο θέμα χρόνου και υπομονής» και ότι οι δυνάμεις του φτάνουν στην Παλαιστίνη για να συμμετά...

Διαβάστε την συνέχεια

Ρωσία-Δύση: Πλησιάζει μήπως και η ώρα της Μολδαβίας;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/08/Moldova-flag.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="aligncenter size-large wp-image-108640" height="320" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/08/Moldova-flag-1024x512.jpg" title="Moldova flag" width="640" /></a></div> <br /> <div style="text-align: justify;"> 04/08/2014</div> <div style="text-align: justify;"> <strong>Η συνθήκη του ΝΑΤΟ προστατεύει τις χώρες μέλη από εξωτερική επίθεση, αλλά όχι από εκ των έσω ανατροπές, πολύ δε περισσότερο δεν προστατεύει τις χώρες της κεντρικής και ανατολικής από τη ρωσική ενεργειακή εξάρτηση. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για χώρες όπως η Ρουμανία, η Ουγγαρία ή η Βουλγαρία. Ισχύει όμως, έτι περαιτέρω, για τη Μολδαβία, η οποία δεν είναι καν μέλος του ΝΑΤΟ.</strong></div> <br /> <div style="text-align: justify;"> <strong><span style="color: maroon;">ΠΗΓΗ:</span> <span style="color: blue;">STRATFOR</span></strong></div> <strong></strong><br /> <div style="text-align: justify;"> <strong><strong><span style="color: maroon;">ΑΠΟΔΟΣΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ:</span> <span style="color: blue;">Παντελής Καρύκας</span></strong></strong></div> <strong> </strong><br /> <div style="text-align: justify;"> Η Μολδαβία είναι μια <strong>αδύναμη, νεοπαγής δημοκρατία, με κληρονομικές, λόγω του σοβιετικού παρελθόντος της, αδυναμίες</strong>. Η Μολδαβία, αρπάχτηκε από τη Ρουμανία το 1939. Ο Στάλιν δεν άφησε και πολλά περιθώρια ελιγμών στην τότε ρουμανική ηγεσία. <strong>Από το 1939 αποτέλεσε σοβιετική δημοκρατία, έως και το 1991, οπότε και έγινε ανεξάρτητη</strong>.</div> <div style="text-align: justify;"> Αν και η πλειοψηφία των κατοίκων της<strong> επιθυμούσε και επιθυμεί την ένωση με τη Ρουμανία,</strong> υπάρχει στη χώρα <strong>ισχυρή ρωσική, πλέον, μειονότητα, </strong>που κατοικεί στην περιοχή <strong>ανατολικά του Δνείστερου ποταμού, στη λεγόμενη Υπερδνειστερία, </strong>η οποία, με τις ευλογίες της Μόσχας, έχει αναδειχτεί σε <strong>αυτόνομο μόρφωμα</strong>.</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Μετά τα γεγονότα της Ουκρανίας, <strong>η Μολδαβία αποτελεί προφανή στόχο της Ρωσίας, σε περίπτωση που η Μόσχα επιλέξει να κλιμακώσει την αντιπαράθεσή της με τη Δύση και μάλιστα εκ του ασφαλούς,</strong> εφόσον η Μολδαβία δεν καλύπτεται από καμία αμυντική συμφωνία. Η Μόσχα, στην συγκεκριμένη περίπτωση, θα μπορούσε να επιλέξει, όπως στην ανατολική Ουκρανία, <strong>την ασύμμετρη στρατηγική, με όχημα τη ρωσική μειονότητα στη χώρα</strong>.</div> <div style="text-align: justify;"> Στην Υπερδνειστερία, άλλωστε, <strong>σταθμεύουν ήδη ρωσικά στρατεύματα</strong>. Στη Μολδαβία υπάρχει ακόμα και η <strong>τουρκογενής μειονότητα των Γκαγκαούζων, οι οποία έχει ταχθεί υπέρ του Πούτιν</strong> και ονειρεύεται ήδη την αναβίωση της «μεγάλης Γκαγκαουζίας», η οποία θα εκτείνεται και εντός της δυτικής Ουκρανίας.</div> <!-- /metas --> <br /> <div style="text-align: justify;"> <strong>Η ρουμανική πλειοψηφία της χώρας πάντως τρέμει, εν όψει κάθε ενδεχόμενης ρωσικής κίνησης, από τη διακοπή της τροφοδοσίας με φυσικό αέριο, έως την «αυθόρμητη εξέγερση» των ρωσόφιλων στη χώρα. Ρώσοι αξιωματούχοι έχουν ήδη επαφές με τις εθνικές μειονότητες της χώρας, οι οποίες εντάθηκαν μετά την υπογραφή της εμπορικής συμφωνίας σύνδεσης της χώρας με την ΕΕ. Και όλοι γνωρίζουν ότι η Δύση δεν μπορεί, ίσως και να μη θέλει, καν, να αντιδράσ<span style="color: maroon;">ει. </span></strong></div> <br /> <a href="http://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Ρωσία-Δύση: Πλησιάζει μήπως και η ώρα της Μολδαβίας;

04/08/2014 Η συνθήκη του ΝΑΤΟ προστατεύει τις χώρες μέλη από εξωτερική επίθεση, αλλά όχι από εκ των έσω ανατροπές, πολύ δε περισσότερο...

Διαβάστε την συνέχεια

Στρατηγική ερμηνεία της αποχώρησης των Ισραηλινών από τη Γάζα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/08/IDF_land_forces_Israel_Gaza.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-108656" height="424" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/08/IDF_land_forces_Israel_Gaza.jpg" title="Operation Cast Lead" width="640" /></a></div> <br /> <div style="text-align: justify;"> <strong>4-8-2014</strong></div> <div style="text-align: justify;"> <strong>Πριν από λίγες ώρες, η πλευρά των Ισραηλινών ανακοίνωσε την αποχώρηση των χερσαίων δυνάμεών της από τη Γάζα, ενώ παράλληλα ξεκαθάρισε ότι δεν έχουν ολοκληρωθεί οι επιχειρήσεις, οι οποίες και θα συνεχιστούν, αφενός απαντώντας στην οποιαδήποτε εκτόξευση πυραύλων της Χαμάς και των άλλων ισλαμιστικών οργανώσεων προς τα αστικά κέντρα της χώρας, αφετέρου δε, εξακολουθώντας τις προσπάθειες εξουδετέρωσης όσο το δυνατόν περισσοτέρων τούνελ που οδηγούν από τη Γάζα στα ισραηλινά εδάφη.</strong></div> <div style="text-align: justify;"> <strong><span style="color: maroon;">Του Μιχαήλ Βασιλείου</span></strong></div> <div style="text-align: justify;"> Η απόφαση της κυβέρνησης Νετανιάχου εξέπληξε πολλούς, καθότι υπήρχε <strong>ισχυρότατη κοινωνική στήριξη των επιχειρήσεων, ενώ αναπτυσσόταν και ένα ισχυρό ρεύμα εντός του υπουργικού συμβουλίου, συνεπικουρούμενο και από επιμέρους απόψεις στο πλαίσιο του γενικού επιτελείου, που καλούσε για την επέκταση των επιχειρήσεων,</strong> με τις πιο ακραίες φωνές να ζητούν εκ νέου κατάληψη και κατοχή της Λωρίδας της Γάζας.</div> <div style="text-align: justify;"> Σε μια πρώτη εκτίμηση της απόφασης, όλα δείχνουν ότι <strong>στόχος των Ισραηλινών είναι να διατηρήσουν την πρωτοβουλία των κινήσεων,</strong> ώστε να έχουν οι ίδιοι ολοκληρώσει την επίτευξη των στόχων που έχουν θέσει, ώστε να μην επαναληφθεί το ίδιο γελοίο σκηνικό, <strong>με τη Χαμάς να διακηρύσσει… ότι νίκησε,</strong> ενώ το ότι οι επιχειρήσεις δεν λήγουν, διατηρεί την πίεση, ώστε το μπαράζ των βομβαρδισμών μπορεί να ξαναρχίσει ανά πάσα στιγμή, ώστε <strong>να ακυρώνει στην πράξη το γνωστό παιχνίδι της ισλαμιστικής οργάνωσης,</strong> μόλις το αρχίσει. Τονίζουμε, αυτή είναι η <strong>στρατηγική ανάγνωση</strong> της κατάστασης, όχι η ανθρωπιστική.</div> <div style="text-align: justify;"> Διότι θα ήταν μη πειστικό, στην καλύτερη των περιπτώσεων, η Χαμάς να πανηγυρίζει στη Γάζα, τη στιγμή που <strong>ανά πάσα στιγμή θα επικρέμεται η απειλή επανέναρξης των επιχειρήσεων,</strong> αφού επισήμως δεν τερματίστηκαν. Οι Ισραηλινοί έχουν έναν ακόμα λόγο να μην επιθυμούν μια κατάπαυση του πυρός <strong>που θα ήταν προϊόν διαπραγμάτευσης μετά από την παρέμβαση μεσολαβητή,</strong> αφού η απευθείας συζήτηση με τη Χαμάς, <strong>απλώς αποκλείεται</strong>.</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Μια τέτοια συμφωνία, <strong>η Χαμάς θα μπορούσε εύκολα να την παραβιάσει, έστω οριακά και το Ισραήλ να διστάζει να απαντήσει υπό τον φόβο του κόστους που συνεπάγεται η κατηγορία της παραβίασής της</strong>. Άρα, οι Ισραηλινοί, οπισθοχωρώντας τις χερσαίες δυνάμεις, επιθυμούν να αποφύγουν τον οποιονδήποτε περιορισμό στη δράση τους.</div> <div style="text-align: center;"> <div style="text-align: justify;"> <span style="color: maroon;"><strong>Εάν αποφασίσουν είτε να συνεχίσουν είτε να σταματήσουν, αυτό δεν θα φαίνεται να έχει υπαγορευτεί από τον οποιοδήποτε παράγοντα. Το βέβαιο είναι ότι η ισραηλινή πλευρά δεν κάνει αποδεκτή τη ρητορική απειλή της Χαμάς, ότι το εβραϊκό κράτος δεν θα βρει ησυχία, εάν δεν υποκύψει στην απαίτησή της για μια κατάπαυση του πυρός, αποτέλεσμα διαπραγματεύσεων. Γι’ αυτό και δεν προσέρχεται σε καμία διαδικασία συζήτησης με αντικείμενο τον τερματισμό των επιχειρήσεων.</strong></span></div> </div> <div style="text-align: justify;"> Για τους Ισραηλινούς, η Χαμάς δεν είναι τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο από <strong>μια τρομοκρατική οργάνωση και τη χάρη της έμμεσης αναγνώρισης </strong>μέσω συνομιλιών, απευθείας ή δια μεσολαβητών, <strong>απλά δεν πρόκειται να της την κάνει, ανεξαρτήτως κόστους</strong>. Οπότε, είτε προσαρμόζεται η Χαμάς, είτε συνεχίζει να υποβάλει τους πολίτες της Γάζας στο μαρτύριο που τους υποβάλει κάθε δυο χρόνια…</div> <div style="text-align: center;"> <div style="text-align: justify;"> <span style="color: maroon;"><strong>Το «defence-point.gr» είχε αναφέρει από την πρώτη ώρα της απαγωγής – και τελικά δολοφονίας – των τριών εφήβων, ότι αυτή τη φορά η κατάσταση είναι διαφορετική, διότι ο τρόπος συμπεριφοράς του παρελθόντος είχε οδηγήσει σε αποθράσυνση της Χαμάς. Οπότε, δεν υπάρχει περίπτωση να σταματήσει, εάν δεν «αγοράσει» μια μακρά περίοδο ηρεμίας, μέσω της επιβολής στη Χαμάς ενός σκληρότατου μαθήματος για τη συμπεριφορά της. </strong></span></div> </div> <div style="text-align: justify;"> Έτσι, η πίεση περνά στην πλευρά των ισλαμιστών, οι οποίοι <strong>θα κληθούν νομοτελειακά κάποια στιγμή να εξηγήσουν στους συμπατριώτες τους Παλαιστίνιους, για ποιον λόγο πρέπει να συνεχίσουν να υποφέρουν,</strong> για να κάνει αυτή την «εθνικοαπελευθερωτική της γυμναστική».</div> <!-- /metas --> <br /> <div style="text-align: justify;"> Και μάλιστα τη στιγμή που <strong>η βαθύτατα διεφθαρμένη ηγεσία της ζει μέσα στη χλιδή σε χώρες του Κόλπου,</strong> είτε με χρήματα όσων τη σπονσονάρουν (των μυστικών υπηρεσιών τους), είτε <strong>έχοντας κατακλέψει</strong> τα χρήματα της διεθνούς κοινότητας που δόθηκαν για να βελτιώσουν <strong>την καθημερινότητα του απλού δυστυχούς Παλαιστίνιου</strong>.</div> <a href="http://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Στρατηγική ερμηνεία της αποχώρησης των Ισραηλινών από τη Γάζα

4-8-2014 Πριν από λίγες ώρες, η πλευρά των Ισραηλινών ανακοίνωσε την αποχώρηση των χερσαίων δυνάμεών της από τη Γάζα, ενώ παράλληλα ξε...

Διαβάστε την συνέχεια

«Ιστορική αποτυχία η ένταξή μας στην Ευρωζώνη»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEjNRmxUNeaQdRIF9Ac5KwqrjwyRdSNWjL3VdUn8dAREbbv0m4OQ5novHA5clJyUGo-sEjAT_1lsS1hf_soH9IsyznSRe5fgSoPjBhNK7Hmui6pXbGFP920DDghTlTqRVcHGoS_ydHghFghTyQzxoxpUyntLyArwyAf2=" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="Η... ιστορική μέρα που κατά τον τότε πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη θα άνοιγε νέους ορίζοντες. Μόνο που μερικά χρόνια αργότερα μας έκλεισε το σπίτι" border="0" height="446" src="http://s.enet.gr/resources/2014-08/44-45-thumb-medium.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <div style="text-align: justify;"> <span style="color: #990000; font-size: large;">«Ακατάλληλη να δεχτεί το ενιαίο νόμισμα παρουσιάστηκε η Ελληνική οικονομία». Επισημαίνουν αναλυτές και οικονομολόγοι, «αλλά και η πολιτική ελίτ επέλεξε να το αγνοήσει.»</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="color: #0b5394; font-size: large;">«Μια νομισματική ένωση μπορεί να επιζήσει μόνο εάν η οικονομική ανταγωνιστικότητα όλων των κρατών-μελών κινείται προς την ίδια κατεύθυνση»</span></div> <div style="text-align: justify;"> ΑΝΑΛΥΣΗ Του Χ. Ι. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΟΥ</div> <div id="post-description"> <div style="text-align: justify;"> ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ της ελληνικής οικονομίας -εμφανώς άμεσα συνδεδεμένα με το πρότυπο της ελληνικής πολιτικής κουλτούρας- είναι γνωστά και διαχρονικά. Για παράδειγμα, μια πρόσφατα δημοσιευμένη έρευνα από τους οικονομολόγους Nauro F. Campos, Fabrizio Coricelli, Luigi Moretti αποκαλύπτει ότι όλες οι χώρες που εντάχθηκαν στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα τη δεκαετία του 1980 σημείωσαν βελτίωση στο κατά κεφαλήν ΑΕΠ, με εξαίρεση μια χώρα, την Ελλάδα.1 </div> </div> <div style="text-align: justify;"> <span class="multimediaMIDDLE imageItemMEDIUM"> <span class="caption">Η... ιστορική μέρα που κατά τον τότε πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη θα άνοιγε νέους ορίζοντες. Μόνο που μερικά χρόνια αργότερα μας έκλεισε το σπίτι</span></span><span style="font-size: 12px;">Στον απόηχο της παραπάνω μελέτης προστίθεται τώρα και ένα κείμενο πολιτικής του Ιδρύματος Bertelsmann Stiftung στο Βερολίνο, με τον τίτλο «20 χρόνια ευρωπαϊκής ενιαίας αγοράς: οι αναπτυξιακές επιπτώσεις της Ε.Ε.», που καταλήγει ακριβώς στο ίδιο συμπέρασμα: για την περίοδο 1992-2012 η Ελλάδα ήταν η μόνη χώρα που δεν πέτυχε αύξηση του κατά κεφαλήν εισοδήματος από τη διαδικασία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.2</span> </div> <div style="text-align: justify;"> Τα παραπάνω πορίσματα αποδεικνύουν, αν μη τι άλλο, ότι η ελληνική οικονομία πάσχει από χρόνιες παθογένειες, ενώ πρέπει να είναι πλέον εμφανές σε όλους ότι η Ελλάδα ήταν ακατάλληλη για ένταξη στην Ευρωζώνη.3 </div> <div style="text-align: justify;"> Ωστόσο, όταν η Ελλάδα εντάχθηκε στην Ευρωζώνη, την 1η Ιανουαρίου του 2001, το συναίσθημα ανάμεσα στην πολιτική ελίτ και την οικονομική και επιχειρηματική κοινότητα στην Αθήνα ήταν κάτι παραπάνω από εορταστικό.4 </div> <div style="text-align: justify;"> Ο φοβερός και τρομερός νεοφιλελεύθερος σοσιαλιστής υπουργός Οικονομικών Γιάννος Παπαντωνίου περιέγραψε το γεγονός ως «ιστορική ημέρα που θα τοποθετούσε την Ελλάδα σταθερά στην καρδιά της Ευρώπης», ενώ ο πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης διατύπωνε την άποψη ότι «όλοι ξέρουμε πως η ένταξή μας στην ΟΝΕ (Οικονομική Νομισματική Ενωση) εξασφαλίζει για μας μεγαλύτερη σταθερότητα και ανοίγουμε νέους ορίζοντες».5 </div> <div style="text-align: justify;"> Τελικά, βέβαια, και οι δυο τους κατέληξαν να θεωρούνται από την κοινή γνώμη οι πολιτικοί που κυβέρνησαν κατά τη διάρκεια της πιο μεγάλης και συνεχούς περιόδου διαφθοράς στη σύγχρονη Ελλάδα. </div> <div style="text-align: justify;"> Η ελληνική πολιτική και οικονομική ελίτ ήταν σε απόλυτη συμφωνία με τους Ευρωπαίους οικονομολόγους και δημόσιους αξιωματούχους, πως ένα ενιαίο νόμισμα θα παρήγε σημαντικά οφέλη. Μια έκθεση από την Επιτροπή της Ευρωπαϊκής Κοινότητας με τον τίτλο «Μια Αγορά, Ενα Νόμισμα», που δημοσιεύθηκε περίπου 10 χρόνια προτού τεθεί σε ισχύ το ευρώ, περιέγραψε ποια θεωρούσε ότι είναι τα σημαντικότερα οφέλη ενός ενιαίου νομίσματος, αλλά υπογράμμισε και μερικά από τα κόστη που συνδέονται με αυτό.6 </div> <div style="text-align: justify;"> Οπως ήταν αναμενόμενο, η ελληνική πολιτική ελίτ επέλεξε να αγνοήσει το τελευταίο, καθώς αυτό θα σήμαινε αντιμετώπιση της σκληρής πραγματικότητας πως η ελληνική οικονομία δεν ήταν σε θέση να συμμετάσχει σε έντονο ανταγωνισμό σε μια ενιαία ενοποιημένη αγορά, με ένα ενιαίο νόμισμα, και εστίασε την εκστρατεία δημόσιων σχέσεών της στο να πείσει το σύνολο των πολιτών για τη μεγάλη ιστορική ευκαιρία που παρείχε η ένταξη στην Ευρωζώνη. </div> <div style="text-align: justify;"> Για παράδειγμα, ένα από τα κύρια οφέλη του ευρώ, σύμφωνα με την έκθεση, ήταν ότι «θα επιταχύνει την οικονομική ολοκλήρωση και την οικονομική μεγέθυνση μέσω αυξανόμενου ανταγωνισμού και υψηλότερης παραγωγικότητας».7 </div> <div style="text-align: justify;"> Το ευρωπαϊκό πρότζεκτ για οικονομική και νομισματική ένωση υπό τη μορφή ενιαίου νομίσματος είχε επικριτές, και μάλιστα μερικοί απ' αυτούς ήταν μέσα στην ίδια τη Γερμανία. Ο Wilhelm Hankel, ο Karl Albrecht Schachtschneider, ο Joachim Starbatty και ο Wilhelm Nφlling ήταν τέσσερις καθηγητές που αντιτάχθηκαν στο ευρώ εξ αρχής και προσπάθησαν να το σταματήσουν, προσφεύγοντας στο ανώτατο δικαστήριο της Γερμανίας. Προφανώς, έχασαν την υπόθεση. </div> <div style="text-align: justify;"> Προσπάθησαν πάλι 12 χρόνια αργότερα, ισχυριζόμενοι πως ήταν παράνομη η γερμανική διάσωση της Ελλάδας. Εχασαν ξανά. Το βασικό τους επιχείρημα ήταν ότι ήταν σαθρή η αρχιτεκτονική του ευρώ και πως θα οδηγούσε στην πτώση των ευρωπαϊκών οικονομιών. Σε συνέντευξη που είχα με έναν από τους τέσσερις Γερμανούς καθηγητές μετά το ξέσπασμα της κρίσης στην Ευρωζώνη, ο οικονομολόγος Joachim Starbatty αισθάνθηκε δικαιωμένος και επανέλαβε την ένστασή του για το ευρώ: «Μια νομισματική ένωση μπορεί να επιζήσει μόνο εάν η οικονομική ανταγωνιστικότητα όλων των κρατών-μελών κινείται προς την ίδια κατεύθυνση και εάν οι διαφορετικές κυβερνήσεις εφαρμόζουν μια υγιή δημοσιονομική πολιτική».8 </div> <div style="text-align: justify;"> Ενα παρομοίως ισχυρό επιχείρημα που προβλήθηκε εναντίον ενός ενιαίου ευρωπαϊκού νομίσματος ήταν ότι μια βιώσιμη σύγκλιση στην Ευρωπαϊκή Ενωση θα μπορούσε να επιτευχθεί μόνο εις βάρος ακόμα υψηλότερων ποσοστών ανεργίας. Σύμφωνα με αυτό το επιχείρημα, η οικονομική και η δημοσιονομική πολιτική στην Ευρωζώνη θα πρέπει να οδηγήσει σε πραγματική σύγκλιση του κόστους εργασίας ανά μονάδα προϊόντος, διαφορετικά η ανεργία θα έφθανε σε μη αποδεκτά επίπεδα. Ομως, οι επικριτές υπαινίχθησαν πως η πραγματική σύγκλιση (ανάπτυξη, δημιουργία πλούτου, πραγματικό κόστος αμοιβών, ανεργία, παραγωγικότητα) σε ένα νεοφιλελεύθερο οικονομικό περιβάλλον είναι μια χίμαιρα. </div> <div style="text-align: justify;"> Πράγματι, οι επικριτές έχουν αποδειχθεί να έχουν δίκιο, τουλάχιστον σε αυτό το σημείο: το ευρώ έχει οδηγήσει σε μεγαλύτερη οικονομική και κοινωνική ανισότητα μεταξύ των διαφόρων εθνικών οικονομιών, έχει επιδεινώσει το πρόβλημα της ανεργίας στις περιφερειακές οικονομίες και έχει παραγάγει τεράστιες μεταβιβάσεις από την περιφέρεια προς το κέντρο. Αλλά το να περίμενε κανείς την πολιτική και την οικονομική ελίτ στην Ελλάδα να συμμετάσχει σε τέτοιους συλλογισμούς και να αναρωτιέται εάν ήταν σοφό για τη χώρα να ενταχθεί στο ευρώ, θα ήταν ισοδύναμο με το να περιμένει κανείς έναν καρχαρία να κάνει στροφή και να γυρίσει πίσω στη μυρωδιά του αίματος. Η εύκολη πρόσβαση στη διεθνή πίστωση με χαμηλό επιτόκιο θα βοηθούσε όχι μόνο να στηρίξει το πρότυπο ανάπτυξης και στρατηγικής των τελευταίων 30 ετών, αλλά θα διεύρυνε επίσης κατά πολύ τις ευκαιρίες για δωροδοκία, παράνομα μερίδια και λαδώματα για την πολιτική τάξη. Οσον αφορά τους ακαδημαϊκούς νεοφιλελεύθερους οικονομολόγους, που ήταν αφοσιωμένοι συνήγοροι της ένταξης της Ελλάδας στο ευρώ, το καλύτερο που μπορούσαν να κάνουν ήταν να ποντάρουν στην αβάσιμη ελπίδα ότι το ενιαίο νόμισμα θα οδηγούσε σε αυξανόμενη παραγωγικότητα και γρήγορες δομικές μεταρρυθμίσεις της ελληνικής οικονομίας.9 </div> <div style="text-align: justify;"> Σαφώς, ο βαθμός στον οποίον οι πρόσφατες εξελίξεις στην Ευρωζώνη έχουν δώσει ανανεωμένη νομιμότητα στα επιχειρήματα των επικριτών τού ευρώ είναι κάτι που θα το κρίνει ο καθένας διαφορετικά, αλλά αυτό που είναι πέρα για πέρα αδιαφιλονίκητο είναι ότι η Ελλάδα ήταν ακατάλληλη να ενταχθεί στο ευρώ όταν το έκανε. </div> <div style="text-align: justify;"> Δίχως αμφιβολία, καθώς ο 20ός αιώνας έφτανε στο τέλος του, η ελληνική οικονομία εμφάνιζε σοβαρές δομικές αδυναμίες, με κύρια χαρακτηριστικά τη χαμηλή ανταγωνιστικότητα, τις ανεπαρκείς υποδομές, την άκαμπτη αγορά εργασίας, την περιορισμένη παραγωγική ικανότητα, αρκετές προβληματικές επιχειρήσεις δημόσιου χαρακτήρα και έναν αναποτελεσματικό και συχνά ανεπαρκή δημόσιο τομέα διοίκησης. Η βασισμένη στην αγορά αλλά κρατικά υποκινούμενη οικονομία ελεγχόταν από μια ολιγαρχική δομή, στην οποία μεγάλα επιχειρησιακά συγκροτήματα και πλούσια άτομα, σε συμμαχία με την εγχώρια πολιτική ελίτ, κατείχαν τον κύριο όγκο του πλούτου της χώρας, έλεγχαν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και διαμόρφωναν την πολιτική και οικονομική ατζέντα. </div> <div style="text-align: justify;"> Ετσι, μια παρασιτική καπιταλιστική τάξη ζούσε από τον κρατικό προϋπολογισμό, με τη λεηλασία του δημόσιου πλούτου να παίρνει, κατά ένα μεγάλο μέρος, τη μορφή συμβάσεων δημόσιων έργων (πάντα με μια καλή μίζα στους πολιτικούς που εμπλέκονταν) και ογκώδη φοροδιαφυγή και φοροαπαλλαγή. </div> <div style="text-align: justify;"> Η Ελλάδα έγινε δεκτή στην Ευρωζώνη με την παραποίηση (με τη σημαντική βοήθεια της Goldman Sachs) των στατιστικών στοιχείων για την αληθινή δημοσιονομική κατάσταση της χώρας. Μερικά χρόνια μετά την ένταξή της στην Ευρωζώνη, η Eurostat ανήγγειλε ότι το ελληνικό δημοσιονομικό έλλειμμα ήταν 4,1% το 2000, 3,7% το 2001 και το 2002 και 4,6% το 2003. Τα στοιχεία που είχε δώσει η κυβέρνηση της Αθήνας για την ένταξη στην Ευρωζώνη ήταν 2,0% για το 2000, 1,4% για το 2001 και το 2002 και 1,7% για το 2003.10 Οσον αφορά το χρέος, γνωρίζουμε τώρα ότι το 2000 στεκόταν στο επιβλητικό επίπεδο του 114% του ΑΕΠ. </div> <div style="text-align: justify;"> Επίσης ενδεικτικό για το πόσο αδύνατες ήταν οι βασικές αρχές της οικονομίας την περίοδο που η Ελλάδα επεδίωκε ανυπόμονα να ενταχθεί στην Ευρωζώνη, το ισοζύγιο πληρωμών το 2000 εμφάνιζε έλλειμμα της τάξης των 8,3 δισεκατομμυρίων ευρώ, έχοντας μάλιστα διπλασιαστεί από το προηγούμενο έτος.11 </div> <div style="text-align: justify;"> Αλλη μια σημαντική πηγή ανησυχίας ήταν το τεράστιο έλλειμμα στα πέντε Ταμεία δημόσιας Υγείας, το οποίο ανερχόταν το 2000 σε περίπου 1,5 δισεκατομμύριο ευρώ.12 </div> <div style="text-align: justify;"> Δίχως ένα ανοικτό, διαφανές και δίχως διακρίσεις επιχειρησιακό περιβάλλον, καθώς και δίχως μια υγιή, ανταγωνιστική οικονομία, η ανεργία στην Ελλάδα αποτελούσε σοβαρό πρόβλημα εκείνη την περίοδο. Το 1999 το πραγματικό εθνικό επίπεδο απασχόλησης στεκόταν μόνο στο 56,9%, όταν στην Ε.Ε. ήταν στο 63%. Ο επίσημος δείκτης ανεργίας για την ίδια χρονιά ήταν κοντά στο 12%, όταν το μέσο ποσοστό ανεργίας στην Ε.Ε. ήταν 9,4%.13 Το πρόβλημα ανεργίας παρέμεινε σε πολύ υψηλά επίπεδα μεταξύ 2000 και 2009, και σήμερα, ως αποτέλεσμα των σκληρών μέτρων λιτότητας που επιβάλλονται από την Ε.Ε. και το ΔΝΤ ως μέρος του σχεδίου διάσωσης, η ανεργία έχει ανέλθει στο 16%, με πολλούς αναλυτές να προβλέπουν ότι θα φθάσει ή ακόμα και θα υπερβεί το 20% έως το τέλος του 2011. </div> <div style="text-align: justify;"> Είναι ξεκάθαρο πως η Ελλάδα δεν έπρεπε να ενταχθεί στην Ευρωζώνη την περίοδο που το έκανε. Και, στην πραγματικότητα, το έκανε μέσω παραποίησης των δημοσιονομικών στοιχείων, επειδή η εγχώρια πολιτικοοικονομική ελίτ είδε ότι αυτό αποτελούσε ευκαιρία για εύκολη πρόσβαση στον πρόσθετο πλούτο και επειδή τα τότε αφεντικά της Ε.Ε. επέλεξαν, κατά ένα μεγάλο μέρος για πολιτικούς και ίσως ακόμη και ιδεολογικούς λόγους, να προσποιηθούν πως δεν βλέπουν τι κάνει η Ελλάδα. Η ένταξη της Ελλάδας στην Ευρωζώνη, όπως έχουν επισημάνει μερικοί αναλυτές, είναι «μια αποτυχία ιστορικών διαστάσεων»14 και η δημοσίευση των παραπάνω μελετών από Ευρωπαίους οικονομολόγους το επιβεβαιώνει αυτό ακράδαντα. </div> <div style="text-align: justify;"> <strong>ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ</strong> </div> <div style="text-align: justify;"> 1. Nauro F. Campos, Fabrizio Coricelli, Luigi Moretti, «Economic Growth and Political Integration: Estimating the Benefits from Membership in the European Union Using the Synthetic Counterfactuals Method». Centre for Economic Policy Research. Discussion Paper Νο. 9968. Μάιος 2014. </div> <div style="text-align: justify;"> 2. Βλ. Thie― Petersen, Michael Bohmer και Johannes Weisser, «20 years of the European single market: growth effects of the European integration». Policy Brief Νο. 2014/02. Bertelsmann Stiftung. Ιούλιος 2014. http://www. bertelsmann-stiftung.de/cps/rde/xbcr/SID-F8DCCDE8F9356ΒΒ9/bst_engl/xcms_bst_dms_40210_40211_2.pdf </div> <div style="text-align: justify;"> 3. Τα πορίσματα των συγκεκριμένων μελετών θέτουν επίσης σοβαρές προκλήσεις για έναν πολιτικό φορέα που μάχεται σήμερα για το τέλος της μνημονιακής κατοχής στην Ελλάδα, αλλά εμμένει στη συμμετοχή της χώρας στην Ευρωζώνη. Θα είχε όντως ενδιαφέρον το πώς θα σχολίαζε ο ΣΥΡΙΖΑ τα πορίσματα των παραπάνω μελετών για την αδυναμία της ελληνικής οικονομίας να επωφεληθεί από τη συμμετοχή της στην ΟΝΕ και, στο πλαίσιο αυτό, γιατί πιστεύει ότι θα πρέπει να συνεχιστεί η συμμετοχή της Ελλάδας σε μια νομισματική ζώνη από την οποία όχι μόνο δεν προέκυψαν οφέλη για την πλειονότητα του ελληνικού λαού, αλλά σε μεγάλο βαθμό οδήγησε τη χώρα σε χρεοκοπία. </div> <div style="text-align: justify;"> 4. Το κείμενο που ακολουθεί προέρχεται από την επιστημονική εργασία του υπογράφοντας με τον τίτλο «Μια σταθερή ματιά σε μια εθνική καταστροφή και στην πιθανή διάλυση της Ευρωζώνης: Η κρίση χρέους της Ελλάδας σε γενικό πλαίσιο», η οποία πρωτοδημοσιεύθηκε στα αγγλικά από το Ερευνητικό Ινστιτούτο Πολιτικής Οικονομίας (PERI) του Πανεπιστημίου της Μασαχουσέτης στο Αμχερστ τον Σεπτέμβρη του 2011. </div> <div style="text-align: justify;"> 5. Από το BBC News, 1 Ιανουαρίου 2001. Βλ. ttp://news.bbc.co.uk/2/hi/business/1095783.stm. </div> <div style="text-align: justify;"> 6. Commission of the European Community, «One Money, One Market: An Evaluation of the Potential Benefits and Costs of Forming an Economic and Monetary Union», European Economy, Vol. 44 (October 1990). </div> <div style="text-align: justify;"> 7. Βλ. Robert Gilpin, The Challenge of Global Capitalism: The World Economy in the 21st Century (Princeton, Ν.J.: Princeton University Press, 2000), p. 205. </div> <div style="text-align: justify;"> 8. «Το ευρώ αποδείχτηκε ότι ήταν λάθος», συνέντευξη του Joachim Starbatty στον Χ. Ι. Πολυχρονίου, «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία» (24 Δεκεμβρίου 2010). </div> <div style="text-align: justify;"> 9. Αντιπρόσωπος αυτής της γραμμής σκέψης ήταν ο σημερινός πρόεδρος της Τραπέζης Ελλάδας και πρώην υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας. Δείτε το άρθρο του, για παράδειγμα, «Οι προκλήσεις της οικονομικής πολιτικής», «Το Βήμα» (2 Ιανουαρίου 2000), όταν ήταν γενικός διευθυντής του ΙΟΒΕ, ανέκαθεν ένας από τους πιο αφοσιωμένους νεοφιλελεύθερους οικονομολόγους στην Ελλάδα και οι οικονομετρικές αναλύσεις του οποίου, συνήθως βασισμένες σε ένα απατηλό πλαίσιο αναφοράς σε σχέση με τον πραγματικό κόσμο των οικονομικών (οι προβλέψεις του για την ανάπτυξη ως αποτέλεσμα του ανοίγματος των κλειστών επαγγελμάτων στην Ελλάδα είναι ένα τυπικό παράδειγμα), παρέχουν την αιτιολογία για διάφορες ιδεολογικές αξιώσεις σχετικά με την ανάγκη για νεοφιλελεύθερη οικονομική μεταρρύθμιση και τη δικαιολόγηση αντιλαϊκών κυβερνητικών πολιτικών. </div> <div style="text-align: justify;"> 10. Τα στοιχεία αναφέρονται σε ένα άρθρο των Alessandro Gavazza και Alessandro Lizzeri με τον τίτλο «Transparency and Economic Policy», το οποίο εμφανίστηκε στο The Review of Economic Studies, Vol. 76, Νο. 3 (July 2009), p. 1025. </div> <div style="text-align: justify;"> 11. Τα στοιχεία προέρχονται από κείμενο στην «Ελευθεροτυπία» με τον τίτλο «Σήματα κινδύνου από το ισοζύγιο πληρωμών» (10 Ιουνίου 2001). </div> <div style="text-align: justify;"> 12. Γαλήνη Φούρα, «Ταμεία Υγείας: 500 δισ. έλλειμμα το 2000», «Καθημερινή» (9 Μαΐου 2001). </div> <div style="text-align: justify;"> 13. Τα στοιχεία για τα επίπεδα της εθνικής απασχόλησης και τα ποσοστά της ανεργίας για το 1999 προέρχονται από το The Economic Report of the Bank of Greece, Νο. 16 (Δεκέμβριος 2000), pp. 8-9. </div> <div style="text-align: justify;"> 14. Κώστα Λαπαβίτσας, «Euro Exit Strategy Crucial for Greeks», The Guardian (21 Ιουνίου 2011). </div> <br /> <a href="http://www.enet.gr/" target="_blank">πηγή</a> <!-- Blogger automated replacement: "https://images-blogger-opensocial.googleusercontent.com/gadgets/proxy?url=http%3A%2F%2Fs.enet.gr%2Fresources%2F2014-08%2F44-45-thumb-medium.jpg&container=blogger&gadget=a&rewriteMime=image%2F*" with "https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEjNRmxUNeaQdRIF9Ac5KwqrjwyRdSNWjL3VdUn8dAREbbv0m4OQ5novHA5clJyUGo-sEjAT_1lsS1hf_soH9IsyznSRe5fgSoPjBhNK7Hmui6pXbGFP920DDghTlTqRVcHGoS_ydHghFghTyQzxoxpUyntLyArwyAf2=" -->

«Ιστορική αποτυχία η ένταξή μας στην Ευρωζώνη»

«Ακατάλληλη να δεχτεί το ενιαίο νόμισμα παρουσιάστηκε η Ελληνική οικονομία». Επισημαίνουν αναλυτές και οικονομολόγοι, «αλλά και η πολιτι...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Βουλγαρία εκτουρκίζεται και κανείς στην Ελλάδα δεν ασχολείται

<img alt="bul-trk" class="aligncenter size-full wp-image-218344" height="340" src="http://nationalpride.files.wordpress.com/2014/08/bul-trk.jpg?w=610" width="640" /><br /> <br /> <div style="text-align: justify;"> <span style="color: #990000; font-size: large;">Το υπουργειο των Εξωτερικών της Ελλάδος καθεύδει, καθ’ ότι ο κύριος Βαγγέλης Βενιζέλος ασχολείται με τον… διάλογο της Κεντροαριστεράς.</span></div> <div style="text-align: justify;"> Στο υπουργείο Αμύνης, τώρα, επικρατεί ευχάριστος αναβρασμός για τον διορισμό (αν και υποβιβασμό θα τον έλεγα) του κ. Αβραμόπουλου σε Επίτροπο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.</div> <div style="text-align: justify;"> Τα συστημικά κανάλια και εφημερίδες ασχολούνται με την… ΔΗΜΑΡ και το «Ποτάμι» (που μάλλον στέρεψε και όχι λόγω θέρους).</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Έτσι, κανείς δεν παρακολουθεί σοβαρά και υπεύθυνα τις εξελίξεις στην εύφλεκτη γειτονιά μας, εκτός όταν έρχονται εντυπωσιακές εικόνες από την Ουκρανία ή παλουκωμένα κεφάλια από το αναδυόμενο Χαλιφάτο.</div> <div style="text-align: justify;"> Αλλά και πάλι χωρίς σοβαρή ανάλυση.</div> <div style="text-align: justify;"> Μόνον σε κάτι ιδιωτικές ιστοσελίδες και σε κάνα-δυό έντυπα διαβάζει κανείς σοβαρή ανάλυση.</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Το άμεσο πρόβλημα γιά την εθνική μας ασφάλεια (ανάμεσα στα δεκάδες μέτωπα που έχουμε) είναι ασφαλώς ο τουρκικός αναθεωρητισμός.</div> <div style="text-align: justify;"> Το πολιτικό σύστημα, βέβαια, θεωρεί την ενασχόληση με τα εθνικά θέματα… εθνικισμό και την παρακολούθηση του τουρκικού επεκτατισμού ως… τουρκοφοβία.</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Ας σοβαρευτούμε όμως.</div> <div style="text-align: justify;"> Μία βραδεία, ύπουλη, αθέατη αλλά εξαιρετικά επικίνδυνη εξέλιξη, είναι η δημογραφική εξέλιξη της Βουλγαρίας.</div> <div style="text-align: justify;"> Εδώ και δεκαετίες, αργά αλλά σταθερά, η αναλογία του αυτόχθονος βουλγαρικού πληθυσμού προς την μουσουλμανική μειονότητα μεταβάλλεται επί το δυσμενέστερο.</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Οι μεν Βούλγαροι δεν αναπαράγονται, ενώ υπάρχει συνεχής μετανάστευση στο εξωτερικό (Γερμανία κλπ.).</div> <div style="text-align: justify;"> Οι δε Μουσουλμάνοι (τουρκόφωνοι, Ρομά, Πομάκοι) αυξάνονται συνεχώς με τεράστιους ρυθμούς γεννητικότητας.</div> <div style="text-align: justify;"> Το αποτέλεσμα είναι ότι η εικόνα που παρουσίαζε προ δεκαπενταετίας η Βουλγαρία (8.000.000 συνολικός πληθυσμός, εκ του οποίου 750.000 μουσουλμάνοι) έχει ανατραπεί πλήρως.</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Ο συνολικός πληθυσμός, σύμφωνα με την τελευταία απογραφή, έχει πέσει επισήμως στις 7.300.000, αλλά ο αριθμός αυτός είναι τυπικός, δεδομένου ότι περίπου 1.000.000 Βούλγαροι έχουν μεταναστεύσει σε άλλες χώρες.</div> <div style="text-align: justify;"> Άρα μιλάμε γιά έναν πραγματικό πληθυσμό γύρω στα 6.000.000 και κάτι.</div> <div style="text-align: justify;"> Ταυτόχρονα, η μουσουλμανική μειονότητα αναπτύσσεται με ταχύτατους ρυθμούς και ο ακριβής της αριθμός είναι στατιστικά απροσδιόριστος.</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Προφανώς, λοιπόν, η πραγματικότητα σήμερα είναι ένας πληθυσμός μουσουλμάνων γύρω στο 1.200.000 με 1.500.000, σε συνολικό πληθυσμό 6-6.200.000.</div> <div style="text-align: justify;"> Οι μουσουλμάνοι έχουν συγκροτήσει μειονοτικό κόμμα, το Κίνημα για Δικαιώματα και Ελευθερίες του Αχμέτ Ντογκάν, που έλαβε 400.000 ψήφους στις εκλογές του 2013, δηλαδή ποσοστό 11,3%, και ήρθε τρίτο μετά το συντηρητικό και το σοσιαλιστικό.</div> <div style="text-align: justify;"> Οπωσδήποτε οι μουσουλμανικοί ψήφοι διεσπάρησαν και στα άλλα κόμματα, κατά την πάγια πολιτική της τουρκικής πολιτικής να έχουν εκπροσώπους σε όλο το πολιτικό σύστημα.</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Το ελληνικό πολιτικό σύστημα αδυνατεί να εκτιμήσει αυτά τα δεδομένα και να χαράξει κάποια στοιχειώδη γραμμή στην εξωτερική μας πολιτική. Αυτοσχεδιάζει, πάσχει από διανοητική οκνηρία, ατολμία ή είναι επικεντρωμένο στα πελατειακά του μικροσυμφέροντα.</div> <div style="text-align: justify;"> Ένα σημαντικό μέρος του ελληνικού πολιτικού φάσματος, όμως, αδυνατεί κάν να παρακολουθήσει αυτά τα στοιχεία, τυφλωμένο από τις ιδεοληψίες της «πολυπολιτισμικότητας» κλπ.</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Ο γράφων έχει γυρίσει την Βουλγαρία χωριό-χωριό με ένα σακίδιο στον ώμο.</div> <div style="text-align: justify;"> Σε ένα τραίνο, κοντά στο Παζαρτζίκ, μία ομάδα στρατιωτών του βουλγαρικού στρατού φωνασκούσε στα τούρκικα. Τους ρώτησα τι εθνικότητα έχουν και απάντησαν ομόφωνα «Τούρκοι».</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Παρατήρησα ότι φοράνε στολές του βουλγαρικού στρατού. «Ναι, αλλά είμαστε Τούρκοι», επανέλαβαν με έμφαση. «Αν γίνει πόλεμος μεταξύ Βουλγαρίας και Τουρκίας τι θα κάνετε;», ρώτησα θρασύτατα.</div> <div style="text-align: justify;"> «Θα πολεμήσουμε με την μητέρα Τουρκία», μου απάντησαν ομόφωνα, προς δόξαν των «πολυπολιτισμικών» προσεγγίσεων.</div> <div style="text-align: justify;"> Μήπως είναι καιρός γιά μία σοβαρή συζήτηση σχετικά με την Βουλγαρία;</div> <a href="http://national-pride.org/" target="_blank">πηγή</a>

Η Βουλγαρία εκτουρκίζεται και κανείς στην Ελλάδα δεν ασχολείται

Το υπουργειο των Εξωτερικών της Ελλάδος καθεύδει, καθ’ ότι ο κύριος Βαγγέλης Βενιζέλος ασχολείται με τον… διάλογο της Κεντροαριστεράς. ...

Διαβάστε την συνέχεια

Για λίγες τουρκικές λίρες!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiiG0Yd05NrEybQaNrKBSZYbeUZGgA3VCP7FbKJYdrLqHoMsJpr6HGf0-CZkdwqeR2DJS1MJ9gCCLPJYp00YIeUjK9YS944uRteETLohwH7Q5ns9SzYCDn-koAN5jf0syQBp1OzHp9Oi0g/s1600/14032011134.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="480" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiiG0Yd05NrEybQaNrKBSZYbeUZGgA3VCP7FbKJYdrLqHoMsJpr6HGf0-CZkdwqeR2DJS1MJ9gCCLPJYp00YIeUjK9YS944uRteETLohwH7Q5ns9SzYCDn-koAN5jf0syQBp1OzHp9Oi0g/s1600/14032011134.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Η Θεσσαλονίκη είναι μια πόλη που έχει καταταλαιπωρηθεί από τις οικονομικές ατασθαλίες και την κακοδιοίκηση της προηγούμενης εικοσαετίας, κατάσταση που άνοιξε τον δρόμο στη διοίκηση Μπουτάρη, η οποία εγκαταστάθηκε στον Δήμο Θεσσαλονίκης όχι γιατί έπεισε τους Θεσσαλονικείς, αλλά γιατί οι ψηφοφόροι ήθελαν να τιμωρήσουν εκείνους που καταχράστηκαν την εμπιστοσύνη τους.<br /> <br /> Τις προηγούμενες ημέρες είδαμε στις οθόνες των τηλεοράσεων τον δήμαρχο Θεσσαλονίκης Γιάννη Μπουτάρη να προσπαθεί να παρουσιάσει ως επιτυχία της δικής του πολιτικής την αύξηση των επισκεπτών από την Τουρκία στη Θεσσαλονίκη, λέγοντας μάλιστα με κομπορρημοσύνη ότι «η Θεσσαλονίκη έχει τραβήξει πολλά από τη συντήρηση», εννοώντας τους Θεσσαλονικείς που έχουν διαφορετική άποψη από τη δική του, οι οποίοι, παρεμπιπτόντως, ξεπερνούν το 75% του συνόλου των κατοίκων της συμπρωτεύουσας.<br /> Δεν θα αναφερθούμε στην προσωπικότητα του Μπουτάρη, αν και από την προσωπική του διαδρομή εξηγούνται πολλά από τα πραττόμενά του.<br /> <br /> Θα αναφερθούμε όμως στις ενέργειες που φαίνεται ότι είναι διατεθειμένος να κάνει ασκώντας στην ουσία εξωτερική πολιτική, υποτίθεται, για να ανοίξει την πόλη στον έξω κόσμο, λες και η Θεσσαλονίκη είναι περίκλειστη πόλη.<br /> <br /> Και εννοούμε τη διακηρυγμένη βούλησή του να ανοίξει ένα από τα τεμένη που υπάρχουν στη Θεσσαλονίκη και να λειτουργεί ως τζαμί, σε ένα άλλο να δημιουργηθεί μουσείο ισλαμικής τέχνης, να δημιουργηθεί μουσουλμανικό νεκροταφείο στη Θεσσαλονίκη και τμήμα Ισλαμικών Σπουδών στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Σε άλλα από τα παραπάνω εμπλέκεται ο δήμος και σε άλλα όχι.<br /> <br /> Σε σχέση πάντα με το ως άνω θέμα που ήλθε στην επιφάνεια και με την ευκαιρία της επίσκεψης στη Θεσσαλονίκη και της συνάντησης με τον δήμαρχο ομάδας Τούρκων επισήμων και δημοσιογράφων, με επικεφαλής τον εξ ελληνικής Θράκης υπουργό Υγείας Μουεζίνογλου, κρίνουμε σκόπιμο να ενημερώσουμε τους αναγνώστες μας και να σημειώσουμε τα εξής:<br /> <br /> Μελετήσαμε με τη δέουσα προσοχή τις δηλώσεις του Μουεζίνογλου, που έγιναν μετά το «άνοιγμα» Μπουτάρη και με τις οποίες ο Τούρκος υπουργός, με θράσος που πραγματικά δεν μπορεί να χαρακτηριστεί, είπε: <br /> «Η επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης είναι διεθνές πρόβλημα. Δεν αφορά μόνο την εκπαίδευση των πιστών της μειονότητας. Οι αποφάσεις σε αυτό το θέμα θα ληφθούν στη βάση της στρατηγικής της Τουρκίας. Ενώ εμείς λύσαμε τα εννέα στα 10 προβλήματα σχετικά με τα δικαιώματα των μειονοτήτων, η Ελλάδα δεν έλυσε ούτε το ένα στα 10. Αν η Ελλάδα κάνει ένα βήμα σε θέματα όπως αυτό του δικαιώματος εκπαίδευσης της μειονότητας, της εκλογής του μουφτή, και του τζαμιού στην Αθήνα, μπορεί να ξαναέρθει στο τραπέζι η Χάλκη».<br /> <br /> Μιλήσαμε παραπάνω για θράσος, γιατί ο Τούρκος αξιωματούχος, ξεχνώντας ότι η χώρα του εφαρμόζει έως σήμερα πολιτική εθνοκάθαρσης στους Ελληνες της Κωνσταντινούπολης και τους εγκλωβισμένους της Καρπασίας, ξεχνώντας ότι ενώ από το 1923 έχουν καταστραφεί χιλιάδες εκκλησίες ενώ δεν έχει χτιστεί ούτε ένας ορθόδοξος ναός στην τουρκική επικράτεια και στα Κατεχόμενα της Κύπρου, στην Ελλάδα (Θράκη) έχουν χτιστεί περισσότερα από 150 τζαμιά, πλέον των έως το 1923 υπαρχόντων, τα πιο πολλά από τα οποία είχαν σοβαρές πολεοδομικές παραβάσεις, που προέβλεπαν πρόστιμα πολλών δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ και νομιμοποιήθηκαν με πρόσφατο νόμο, ξεχνώντας ότι ο ίδιος εκπροσωπεί μια κυβέρνηση και ένα κράτος που αρνείται με ναζιστική λύσσα να αναγνωρίσει τη γενοκτονία των χριστιανών της Ανατολής, Ελλήνων, Αρμενίων και Ασσυρίων, μίλησε ενώπιον του Μπουτάρη με τον αναιδή τρόπο που αναφέρθηκε πιο πάνω, χωρίς φυσικά να πάρει την απάντηση που πρέπει, κάτι που κανείς δεν θα περίμενε, ένεκα του συγκεκριμένου χαρακτήρα του δημάρχου Θεσσαλονίκης.<br /> <br /> Εκτός των δηλώσεων του υπουργού, μελετήσαμε με προσοχή τα σχετικά άρθρα των Τούρκων δημοσιογράφων που τον συνόδευαν, οι οποίοι μεταξύ άλλων, όπως και ο Μουεζίνογλου, ανέφεραν με έμφαση ότι προτού γίνει μητροπολιτικός ναός Θεσσαλονίκης υπήρξε τζαμί και θα ήταν πολύ καλό να μπορούσαν να προσευχηθούν ξανά σ’ αυτό, χωρίς να αναφέρουν πουθενά ότι προτού γίνει τζαμί, το 1493, ήταν εκκλησία, που χτίστηκε το 413 και λειτούργησε ως τέτοια επί 1.100 χρόνια, μέχρι που ήλθαν οι Τούρκοι ως κατακτητές, τη σύλλησαν και της άλλαξαν με τη βία χρήση.<br /> <br /> Επειδή υπάρχουν και ορισμένοι Ελληνες που θεωρούν όλα τα παραπάνω ήσσονος σημασίας ζητήματα, αρκεί να έρχονται μερικές χιλιάδες παραπάνω Τούρκοι ως επισκέπτες στη Θεσσαλονίκη, να υπενθυμίσουμε ότι τα ελληνικά νησιά έχουν γεμίσει με Τούρκους, χωρίς κανείς τοπικός παράγοντας να κάνει…επικύψεις και καταστροφική εξωτερική πολιτική.<br /> <br /> Επίσης να υπενθυμίσουμε προς πάσα κατεύθυνση ότι ο κάθε Ελληνας, κυρίως εκείνοι που κατέχουν δημόσια αξιώματα, οφείλει με τις δηλώσεις και τις πράξεις του να προστατεύει την εθνική αξιοπρέπεια όλων των Ελλήνων, υπηρετώντας παράλληλα με το τοπικό και το εθνικό συμφέρον.<br /> <br /> Σάββας Καλεντερίδης<br /> <a href="http://www.dimokratianews.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Για λίγες τουρκικές λίρες!

Η Θεσσαλονίκη είναι μια πόλη που έχει καταταλαιπωρηθεί από τις οικονομικές ατασθαλίες και την κακοδιοίκηση της προηγούμενης εικοσαετίας, ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σκοτεινή γεωγραφία, σκοτεινός κόσμος.

<img border="0" height="340" src="http://www.elkeda.gr/images/stories/elkeda/93e53fa4f8e3a2471ea3278d29318266.jpg" style="float: center;" width="640" /><br /> <br /> 4-8-2014<br /> του <strong>Λεωνίδα Αποσκίτη</strong>*<br /> <div style="text-align: justify;"> Η Ουάσιγκτον θέτει σε κίνδυνο ολόκληρο τον κόσμο. Αν η Ρωσία πεισθεί ότι η Ουάσιγκτον προτίθεται να κλιμακώσει την κρίση στην Ουκρανία σε πόλεμο παρά να την επιλύσει, θα καθίσει να περιμένει, ή θα κτυπήσει πρώτη; Οι Ευρωπαίοι πολιτικοί παραμένουν σιωπηλοί, την ώρα που η Ουάσιγκτον ωθεί την κρίση προς τον πόλεμο. Αν δεν φθάσουμε στον πόλεμο, ο μόνος λόγος θα είναι ότι ο Πούτιν θα εμφανισθεί με μια λύση που η Ουάσιγκτον δεν θα μπορέσει να αρνηθεί, όπως συνέβη στην περίπτωση της Συρίας και του Ιράν. [«Washington is Humanity’s Worst Enemy», του Paul Craig Roberts, Αμερικανού οικονομολόγου, πρώην μέλους του υπουργικού συμβουλίου του Ρήγκαν, 13/4/2014]. Βρισκόμαστε στην κορύφωση μιας εποχής που χαρακτηρίζεται από τεράστια ανασφάλεια, μόνιμη κρίση και απουσία οποιουδήποτε νόμιμου στάτους κβο. Είναι η πρώτη φορά τους τελευταίους δύο αιώνες που ο κόσμος έχει παντελή έλλειψη οποιουδήποτε θεσμικού διεθνούς συστήματος ή δομής. </div> <div style="text-align: justify;"> Κανένας από τους υφιστάμενους παγκόσμιους θεσμούς –η Ε.Ε., το ΝΑΤΟ, η Ισλαμική Διάσκεψη, ο Αραβικός Σύνδεσμος, ο ΟΗΕ ή οποιοσδήποτε άλλος- δεν παρέχει στοιχειώδη ασφάλεια ούτε εμπνέει καμμιά αισιοδοξία στους λαούς του κόσμου. Οι φερόμενες σήμερα ως κυρίαρχες δυνάμεις της παγκοσμιοποίησης, αυτές που διακήρυξαν και επιδιώκουν την επιβολή μιας νέας παγκόσμιας τάξης, δεν προέκυψαν από καμμία ιστορική αναμέτρηση ούτε διεθνή συνθήκη αλλά, δρώντας κυριολεκτικά σαν «αεροπειρατές», άρπαξαν τον πλανήτη μετά την δεκαετία του ’90, παίζοντας «εν ου παικτοίς», και τον οδηγούν στην άβυσσο. Πίσω από την βιτρίνα της παγκοσμιοποίησης κρύβεται ένα ολόκληρο σκιώδες υπερκράτος κρατικών μυστικών, κρυφών στρατιωτικών βάσεων, «αόρατων» περιοχών από τον μέσο άνθρωπο, κρυμμένων εργαστηρίων όπου διαμορφώνονται «black projects» και απόρρητων υπηρεσιών που συνιστούν αυτό που οι γνωρίζοντες αποκαλούν «μαύρο κόσμο».</div> <div style="text-align: justify;"> Ανάμεσά μας δρα και κινείται μια εξ ολοκλήρου σκιώδης βιομηχανία μυστικών αποστολών, πτήσεων χωρίς χαρακτηριστικά και περιτοιχισμένων χώρων με στρατιωτικά συρματοπλέγματα, που αναβιώνουν εικόνες από το Γ’ Ράϊχ και τα μυστικά πειράματα των Ναζί. Αυτός ο μαύρος κόσμος συνολικά μπορεί να απασχολεί εκατομμύρια άτομα, στρατιωτικούς και πολιτικούς εργαζόμενους που έχουν εξουσιοδοτήσεις ασφαλείας υψηλής διαβάθμισης και οι δραστηριότητές τους παραμένουν εντελώς αθέατες από κάθε δίκτυο παγκοσμίως. Όπως λέει ο Trevor Paglen, συγγραφέας του βιβλίου «The Dark Geography of the Pentagon’s Secret World», «Αυτή την στιγμή, σχεδόν τέσσερα εκατομμύρια άτομα στις ΗΠΑ έχουν μυστικές άδειες για να δουλεύουν σε απόρρητα προγράμματα, σε αντίθεση με τα σχεδόν 1,8 εκατομμύρια πολίτες που απασχολεί φανερά το αμερικανικό δημόσιο». Εκπληκτικό!</div> <div style="text-align: justify;"> Είναι μια εποχή κρίσης καθοριστική για το προχώρημα ή το πισωγύρισμα της ανθρωπότητας, όπως και η ταραχώδης περίοδος του δέκατου ένατου αιώνα, την οποία αποτύπωσε με τρόπο γλαφυρό ο Κάρολος Ντίκενς στο εισαγωγικό κεφάλαιο του έργου του «Ιστορία Δύο Πόλεων». «Ήταν η καλύτερη εποχή, ήταν η χειρότερη εποχή, ήταν η εποχή της λογικής, ήταν η εποχή της τρέλλας, ήταν τα χρόνια της πίστης, ήταν τα χρόνια της καχυποψίας, ήταν η εποχή του Φωτός, ήταν η εποχή του Σκότους, ήταν η άνοιξη της ελπίδας, ήταν ο χειμώνας της απελπισίας, είχαμε μπροστά μας τα πάντα, είχαμε μπροστά μας το τίποτα, όλοι πηγαίναμε κατευθείαν στον παράδεισο, όλοι πηγαίναμε κατευθείαν προς την κόλαση». Στο έργο του «Ο Μαιτρ και η Μαργαρίτα», ο Ρώσος συγγραφέας της σοβιετικής περιόδου, Μιχαήλ Μπουλγκάκωφ, σατιρίζοντας τον ολοκληρωτισμό, την καθολική επιτήρηση και την πολιτική ανομία, μιλάει συμβολικά για τον «Χορό του Σατανά»…</div> <div style="text-align: justify;"> Με μια παρόμοια κατάσταση μπορούμε να παραλληλίσουμε την σημερινή διεθνή πραγματικότητα, όπου οι Επικυρίαρχοι έχουν καταπατήσει τις περισσότερες από τις πολιτικές μας ελευθερίες, έχουν λεηλατήσει τα εθνικά θησαυροφυλάκια και έχουν εξαχρειώσει την οικονομία  για το δικό τους προσωπικό όφελος.</div> <div style="text-align: justify;"> Ο σημαντικός Βρετανός ιστορικός του 20ου αιώνα, Eric Hobsbawm, στον τελευταίο τόμο της ιστορίας του («The Age of Extremes, 1914-1991», Abacus, 1995) δίνει με σαφήνεια το στίγμα της εποχής που τώρα κορυφώνεται: «Προς το τέλος του αιώνα, οι πολίτες απομακρύνονταν μαζικά από την πολιτική, αφήνοντας τις κρατικές υποθέσεις στην «πολιτική τάξη» -η έκφραση προέρχεται από την Ιταλία, μάλλον- οι οποίοι διάβαζαν ο ένας τους λόγους και τα άρθρα του άλλου, μιας ομάδας επαγγελματιών της πολιτικής με συγκεκριμένα συμφέροντα, δημοσιογράφων, ατόμων με επιρροή και άλλων, των οποίων η αξιοπιστία καταλάμβανε την χαμηλότερη θέση στις κοινωνιολογικές έρευνες.</div> <div style="text-align: justify;"> Δεν γνωρίζουμε πού πηγαίνουμε. Γνωρίζουμε μόνο ότι η ιστορία μάς έφερε σ’ αυτό το σημείο. Όμως, ένα πράγμα είναι απλό. Αν η ανθρωπότητα θέλει να έχει μέλλον, δεν θα το καταφέρει επιμηκύνοντας το παρελθόν ή το παρόν. Αν προσπαθήσουμε να οικοδομήσουμε την τρίτη χιλιετία στην βάση αυτή, θα χάσουμε. Και το τίμημα μιας τέτοιας αποτυχίας, δηλαδή της εναλλακτικής πορείας προς μια διαφορετική κοινωνία, θα είναι το απόλυτο σκοτάδι». (σ.σ. 581, 585) Στην ιστορία του 20ου αιώνα δεσπόζει ο ρόλος των δύο παγκοσμίων πολέμων και δεκάδων άλλων περιφερειακών συγκρούσεων, που σημάδεψαν την πορεία των γεγονότων μέχρι τη νέα χιλιετία. Οι περισσότεροι από αυτούς τους πολέμους υποκινήθηκαν και ελέγχθηκαν από τις ελίτ του χρήματος και τους τραπεζίτες, που κατηύθυναν παρασκηνιακά και τις δύο πλευρές του παιχνιδιού για να πετύχουν ένα όσο το δυνατόν προσχεδιασμένο αποτέλεσμα.</div> <div style="text-align: justify;"> Σήμερα, στις αρχές του 21ου αιώνα, η ανθρωπότητα δείχνει σαν το αβοήθητο θύμα μιας παγκοσμιοποίησης οργανωμένης και ποδηγετούμενης από τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα με την συνενοχή εξωνημένων πολιτικών. Δεν υπάρχουν ευσυνείδητοι ηγέτες με όραμα, ακεραιότητα, άνθρωποι της ειρήνης, της κατανόησης και της δημοκρατίας, που θα αναλάβουν υπεύθυνα τα συμφέροντα της ανθρωπότητας. Αντιθέτως, υπάρχει μια ολόκληρη «σκοτεινή γεωγραφία» που περικυκλώνει ό,τι έχει απομείνει από την παγκόσμια ανοικτή κοινωνία.</div> <div style="text-align: justify;"> Η διαφορά της σημερινής παγκοσμιοποίησης από το παρελθόν είναι η ταχύτατη κίνηση μεγαλύτερων όγκων κεφαλαίου χάρη στην τεχνολογική επανάσταση που έχει γίνει. Γι’ αυτό οι σημερινοί θεωρητικοί της παγκοσμιοποίησης παραβλέπουν τους αποτυχημένους κύκλους του παρελθόντος, εξυμνούν τα πλεονεκτήματα της νέας τεχνολογίας και καλλιεργούν, εις μάτην βέβαια, ένα είδος τεχνολογικού μεσσιανισμού. Η δεύτερη σύγχρονη καινοτομία ήταν η επικράτηση του νεοφιλελεύθερου καπιταλιστικού μοντέλου τις τελευταίες δεκαετίες ως το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα και η απορρύθμιση των κεντρικών διοικήσεων. Αυτό, όμως, κάνει, όπως φαίνεται, πιο επικίνδυνη την φάση της κατάρρευσης τόσο για την ίδια την ανθρωπότητα όσο και για το γήϊνο περιβάλλον. Οι περισσότεροι ηγέτες-τέρατα του 21ου αιώνα συμπεριφέρονται σαν μανιακοί για την εξουσία και αδιαφορούν στο να τηρήσουν τις πολιτικές τους δεσμεύσεις προς το εκλογικό κοινό τους.</div> <div style="text-align: justify;"> Η ανικανότητα του καπιταλισμού να ευοδώσει μακροπρόθεσμα σχέδια και να θέσει κοινωνικά, δημοκρατικά και οικολογικά όρια στο ιδιωτικό και το εταιρικό συμφέρον σε συμφωνία με το κοινό όφελος της ανθρωπότητας επιδεινώθηκε καταστροφικά με την μεταστροφή του σε νεοφιλελεύθερο και χρηματιστηριακό τουρμπο-καπιταλισμό το τελευταίο τέταρτο του 20ου αιώνα.</div> <div style="text-align: justify;"> Η προπαγάνδιση από τις ολιγάριθμες, αλλά εξαιρετικά πλούσιες και ισχυρές ελίτ, της ιδεολογίας της διαρκούς οικονομικής ανάπτυξης και ανταγωνιστικότητας έχει φέρει την ανθρωπότητα και τον πλανήτη σε ένα ιστορικό σταυροδρόμι. Αυτές υπηρετούν δουλικά την αγορά και νομίζουν ότι το δημοκρατικό σύστημα είναι ένα δευτερογενές προϊόν της ελεύθερης αγοράς. Η δημοκρατία, όμως, και ο καπιταλισμός είναι πλέον ανταγωνιστικές οντότητες. Η πραγματική δημοκρατία δεν κτίζεται πάνω στο ιδιωτικό συμφέρον και στην ασυδοσία των πολυεθνικών εταιρειών, δεν βασίζεται στο προσωπικό όφελος, αλλά στην αλληλεγγύη και το κοινό συμφέρον. Ο σημερινός τουρμπο-καπιταλισμός είναι μια νευρωτική φαντασίωση παρά μια ιστορική εξέλιξη, όπως θέλουν να τον παρουσιάζουν τα ελεγχόμενα από τις μεγάλες εταιρείες μέσα ενημέρωσης.</div> <div style="text-align: justify;"> Σύμφωνα με τον Δρ. Ρόμπερ Χερ (Robert Hare), έναν διεθνώς αναγνωρισμένο ψυχολόγο, ειδικό σε ψυχοπαθητικές συμπεριφορές, οι εταιρείες συμπεριφέρονται όπως και οι ψυχοπαθείς. Οι τελευταίοι είναι περιβόητοι για την ικανότητά τους να ασκούν την γοητεία τους ως προκάλυμμα για να κρύψουν τις επικίνδυνες, μανιακές προσωπικότητές τους. Όπως ένα ψυχοπαθές πλάσμα, η ανώνυμη εταιρεία δεν μπορεί ούτε να κατανοεί ούτε να δρα στην βάση της ηθικής, ώστε να μην προκαλεί ζημιά σε άλλους. Τίποτα στη νομική της υπόσταση δεν θέτει όρια στις πράξεις της στο κυνήγι των εγωϊστικών της στόχων, έτσι είναι υποχρεωμένη να προκαλέσει ζημιές όταν τα κέρδη που προέρχονται από αυτές ξεπερνούν τα κόστη. Όπως οι ψυχοπαθείς, έτσι και οι εταιρείες συνηθίζουν να απομακρύνουν τα εμπόδια που βρίσκονται στον δρόμο τους. Οι κανόνες που περιορίζουν την ελευθερία τους στο να εκμεταλλεύονται τους ανθρώπους και το φυσικό περιβάλλον είναι τέτοιου είδους εμπόδια, και οι εταιρείες έχουν παλέψει, με αξιοσημείωτη επιτυχία τα τελευταία δέκα χρόνια, να τα απομακρύνουν. Με διάφορες ομάδες πίεσης, με την βοήθεια των πολιτικών και με μεγάλες καμπάνιες σε θέματα δημοσίων σχέσεων, η δυνατότητα των νόμων να προστατεύουν το περιβάλλον και τον κόσμο από τις βλάβες που προκαλούν οι εταιρείες αποδυναμώθηκε σε μεγάλο βαθμό.</div> <div style="text-align: justify;"> Η εταιρεία είναι ανεύθυνη γιατί «στην προσπάθειά της να εκπληρώσει τους στόχους της, θέτει τα πάντα σε κίνδυνο». Οι εταιρείες προσπαθούν «να παραπλανήσουν τους πάντες και τα πάντα, συμπεριλαμβανομένης και της κοινής γνώμης», και είναι μεγαλομανείς, αφού πάντα επιμένουν ότι «είμαστε το νούμερο ένα, είμαστε οι καλύτεροι». Έχουν έλλειψη συναισθηματικής κατανόησης και αντικοινωνικές τάσεις: «Η συμπεριφορά τους υποδεικνύει ότι δεν τους απασχολούν τα θύματά τους». Συχνά οι εταιρείες αρνούνται να αναλάβουν την ευθύνη των πράξεών τους και είναι ανίκανες να νιώσουν μεταμέλεια: «Αν οι εταιρείες συλλαμβάνονταν από τον νόμο, θα πλήρωναν μεγάλα πρόστιμα και θα συνέχιζαν να κάνουν αυτό που έκαναν και πριν. Στην πραγματικότητα, σε πολλές περιπτώσεις τα πρόστιμα και οι κυρώσεις που πληρώνουν οι εταιρείες είναι ασήμαντα σε σύγκριση με τα κέρδη που προκύπτουν από τις παραβάσεις τους» (Τζόελ Μπάκαν, The Corporation, Εκδ. ΚΨΜ, Αθήνα 2008).</div> <div style="text-align: justify;"> Έχει καταστεί πλέον σαφές ότι ο συνδυασμός ενός συνόλου δυνάμεων που σχετίζονται με τον σημερινό καπιταλισμό καθιστούν την λειτουργία αυτού του συστήματος επιζήμια τόσο για την κοινωνία και τον πολιτισμό όσο και για το περιβάλλον. Το ερώτημα τώρα είναι πώς θα περιφρουρήσουμε τα συμφέροντα της πολιορκημένης ανθρωπότητας από τον επερχόμενο Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο –πιο καταστροφικό απ’ ό,τι οποιοσδήποτε λογικός άνθρωπος μπορεί να φαντασθεί ακόμα και όσοι επιστήμονες και  φιλόσοφοι έχουν την ιδιαίτερη ικανότητα να διαβλέπουν το μέλλον. Ένας από τους σημαντικούς παράγοντες σ’ αυτή την δοκιμασία είναι ότι, ενώ τα πολιτικά, οικονομικά συστήματα, η δικαιοσύνη και η εκπαίδευση, η ιατρική και η πρόνοια έκαναν τεράστια άλματα τους τελευταίους δύο αιώνες, η διαδικασία αυτή έφερε εν τέλει σύγχυση και αποδόμηση στην αίσθηση του ιερού της ανθρώπινης ζωής. Μια νέα αντίληψη της αποστολής του Ανθρώπου σε σχέση με την ύπαρξη του Σύμπαντος και του πλανήτη Γη ίσως εκκολάπτεται υπογείως, αν και είναι ακόμα άγνωστη.</div> <div style="text-align: justify;"> Ο Αϊνστάϊν είχε κάποτε μιλήσει για ένα είδος «οπτικής αυταπάτης της ανθρώπινης συνείδησης», που εμποδίζει τον άνθρωπο να βιώσει την ύπαρξή του, τις σκέψεις του και τα συναισθήματά του σε συνάφεια με τους άλλους και το Όλον. «Η αυταπάτη αυτή είναι ένα είδος φυλακής για μας», έλεγε, «που μας περιορίζει στις προσωπικές επιθυμίες και στην στοργή μόνο για τους λίγους κοντινούς μας».</div> <div style="text-align: justify;"> Είμαστε περιχαρακωμένοι σε μια virtual "σκοτεινή γεωγραφία" όπου τα πάντα έχουν γίνει εμπόρευμα και μάρκετινγκ και πρέπει  να απελευθερωθούμε από την φυλακή αυτήν. Με αυτή την οπτική και προοπτική πρέπει να δούμε τα τρέχοντα γεγονότα και τον κοινωνικό αναβρασμό που επικρατεί στην εποχή μας.</div> <a href="http://www.elkeda.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Σκοτεινή γεωγραφία, σκοτεινός κόσμος.

4-8-2014 του Λεωνίδα Αποσκίτη * Η Ουάσιγκτον θέτει σε κίνδυνο ολόκληρο τον κόσμο. Αν η Ρωσία πεισθεί ότι η Ουάσιγκτον προτίθεται να κλι...

Διαβάστε την συνέχεια

Χώμα από τον Πόντο για τους τάφους των προγόνων

<img alt="Image" src="http://www.onalert.gr/image/?w=630&src=/files/Image/NewOnAlert/ISTORIKA/EuxeinosPontosXartisIstoria.jpg" width="630" /> <br /> <strong><br /></strong> <br /> <div style="text-align: justify;"> <strong><strong>4-8-2014</strong></strong><br /> <strong><strong>Απόγονοι ξεριζωμένων, κουβαλούν άμμο, χώμα και πέτρες από τον Πόντο για να βάλουν στους τάφους των προγόνων τους</strong></strong></div> <br /> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Άμμο, χώμα, πέτρες, ακόμα και φρούτα από τη γενέθλια γη των προγόνων τους, φέρνουν<a href="http://www.onalert.gr/tags/%CE%A0%CE%9F%CE%9D%CE%A4%CE%9F%CE%A3" target="_blank"><span style="color: blue;"> Έλληνες με καταγωγή από τον Πόντο</span></a> για να βάλουν στους τάφους των προγόνων τους, εκπληρώνοντας, όπως τονίζουν, ένα ηθικό χρέος απέναντί τους.</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Δεν είναι, όμως, μόνο οι Πόντιοι που ίσως, όπως "εξομολογούνται" στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, έχουν την ανάγκη να φέρουν ένα κομμάτι γης για τους προγόνους τους, είτε επειδή το είχαν ζητήσει είτε επειδή ο Πόντος είναι κομμάτι του συναισθηματικού "γενετικού κώδικά" τους. Είναι και Έλληνες από άλλες περιοχές που "μυήθηκαν" στην ποντιακή παράδοση, "δέθηκαν" με δεσμούς συγγένειας με Πόντιους και ακολούθησαν κι αυτοί την ίδια παράδοση.</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Αναζητώντας, λοιπόν, την αιτία που οδηγεί Πόντιους και μη να ταξιδεύουν στον Πόντο για να φέρουν ένα "κομμάτι" γης προκειμένου να αποτίσουν φόρο τιμής στους προγόνους τους, συναντήσαμε άτομα που έχουν ένα κοινό σημείο αναφοράς: όταν μιλούν για τον Πόντο βουρκώνουν και η νοσταλγία "σκεπάζει" το βλέμμα τους.</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> <strong>Ένας από τους "συνοδοιπόρους" μας σ' αυτό το ταξίδι είναι ο Μιχάλης Καραβέλας, κρητικής καταγωγής, που διανύει την έκτη δεκαετία της ζωής του. Γεωπόνος και διοικητικό μέλος της Ευξείνου Λέσχης Θεσσαλονίκης, ο κ. Καραβέλας μας λέει ότι ο Πόντος είναι "η ονειρική πατρίδα", ανασύροντας από τη μνήμη του τις σκηνές από το πρώτο του ταξίδι στην περιοχή, το 1986, με μια παρέα 11 ατόμων.</strong></div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Με αυτό το ταξίδι εκπλήρωσε, όπως είπε, το δικό του πεπρωμένο και περνώντας από τη Σινώπη, την Τραπεζούντα, τη Σαμψούντα και άλλες πόλεις έφτασαν στις 21 Ιουλίου στα παρχάρια της Τόνιας (θερινά βοσκοτόπια σε υψόμετρο άνω των 2000 μέτρων) για το πανηγύρι στις 22 Ιουλίου. Με την πολύτιμη βοήθεια του Χουσνή, εμπόρου από την Κωνσταντινούπολη, που μιλά μαζί τους στην ποντιακή διάλεκτο και τους φιλοξενεί, ο κ. Καραβέλας γνωρίζει τον 96χρονο -τότε- πατέρα του Χουσνή και βρίσκεται προ εκπλήξεως, όταν ο παππούς ζητά από την παρέα που ήρθε από την Ελλάδα να ακούσει ένα σκοπό με τον κεμεντζέ (ποντιακή λύρα).</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> "Η συγκίνηση ήταν έκδηλη και παράλληλα η έκπληξη για την 'παραγγελιά' του υπέργηρου Μαράζ (ο πατέρας του Χουσνή). Τραγουδήσαμε όλοι μαζί και κλαίγαμε…" θυμάται ο κ. Καραβέλας.</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Ολοκληρώνοντας το ταξίδι του, ο κ. Καραβέλας πήρε μαζί του ψιλή, μαύρη άμμο από τις ακτές του Εύξεινου Πόντου, φουντούκια και αμάραντα.</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Αυτή τη μαύρη άμμο έβαλε στον τάφο των πεθερικών του, εκπληρώνοντας ένα ηθικό χρέος απέναντι τους, όπως σημείωσε.</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> <strong>Με τον ίδιο σεβασμό για τη γη των προγόνων της, η Βικτωρία Σαββίδου, 62 ετών, οικονομολόγος, εκπλήρωσε και αυτή το δικό της χρέος απέναντι στον πατέρα της, φέρνοντας από τη Σάντα του Πόντου (σημερινό Dumanli) μια πέτρα από ένα ερειπωμένο κτίριο που ήταν ο ναός του Αγίου Χριστοφόρου της ενορίας Πιστοφάντων (σ.σ. η Σάντα αποτελούνταν από επτά ενορίες και δύο μικρότερους οικισμούς).</strong></div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> "Ασυναίσθητα, ίσως, όταν μπήκαμε μέσα στον χώρο, άπλωσα το χέρι μου και πήρα μια πέτρα την ώρα που πήγαμε να ανάψουμε κερί(…). Σκέφτηκα ότι εδώ βαφτίστηκε ο παππούς μου, παντρεύτηκε (…). Είπα θα πάρω μια πέτρα και θα τη βάλω στον τάφο του πατέρα μου όταν πεθάνει, όπως και έκανα" σημείωσε.</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> <strong>Πέτρες και χώμα από το σπίτι των προγόνων του έφερε και ο 45χρονος Θανάσης Στυλίδης από τα Παλατίτσια Ημαθίας, όμως λεμόνια, τελικά, άφησε πάνω στον τάφο της γιαγιάς του. Λεμόνια που έφερε από το Βατούμ (η γιαγιά του ήταν Σανταία που έμενε στο Βατούμ) και του μιλούσε όλο γι' αυτά και τα φρούτα που είχε στην αυλή της.</strong></div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Ο κ. Στυλίδης έκανε αυτό το ταξίδι επειδή, όπως είπε, "καταρχήν ήταν αυτό που μας έλεγαν οι παππούδες μας, ήταν απαίτηση, ένα ηθικό χρέος".</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Πέρα, όμως, από την απαίτηση των παππούδων, ο ίδιος αισθάνθηκε την ανάγκη να υλοποιήσει την τελευταία επιθυμία της γιαγιάς του, έχοντας "οδηγό" την αγάπη για αυτά τα πρόσωπα.</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> "Είναι το 'δέσιμο' με αυτή τη γενιά (των παππούδων). Μεγαλώσαμε με παππούδες και γιαγιάδες και άλλους γέροντες και γερόντισσες που έκαναν μαζί τους 'παρακάθ' (συγκέντρωση φίλων και συγγενών) και έλεγαν τις ιστορίες τους. Μ' αυτές τις ιστορίες 'ποτιστήκαμε' και έγιναν μνήμη" πρόσθεσε.</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> "…Όταν φέρνουμε την πέτρα (ή ό,τι άλλο) και τη βάζουμε στους τάφους των προγόνων μας, νιώθουμε ότι τότε πραγματικά θάφτηκε (ο νεκρός) και είναι στη γη του. Είναι αυτό που κάνει η Αντιγόνη (αναφέρεται στην αρχαία τραγωδία του Σοφοκλή)". Και, όπως, οι θυμόσοφοι Πόντιοι λένε, "σα ξένα το ταφίν τρία φοράς βαθύν εν" και γι' αυτό, μας εξήγησε ο κ. Στυλίδης, υπάρχει η ανάγκη να φέρουν χώμα ή οτιδήποτε άλλο από τον Πόντο για να το βάλουν στους τάφους των προγόνων τους.</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> <strong>Την τελευταία επιθυμία του παππού του, που έφυγε από τον Πόντο σε νηπιακή ηλικία, σεβάστηκε και εκπλήρωσε ο 28χρονος, σήμερα, Θεόφιλος Ασλανίδης: «Μου είπε (ο παππούς του) κατ' θα λέω σε. Κι θα προφτάνω να πάω. Θέλω εσύ να πας. Όταν θα πας θα φερτς χώμα και θα βάλτς' ατο σο ταφί'μ».</strong></div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Ο Θεόφιλος πήγε, το 2011, στη Σάντα του Πόντου (το σημερινό Dumanli), βρήκε το σπίτι του προπάππου του, πήρε χώμα και όταν ο παππούς του πέθανε, τήρησε την υπόσχεση που του 'δωσε, επειδή, όπως λέει, "κάνουμε ένα ηθικό χρέος, αναπαύεται η ψυχή τους".</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> "…Όταν πήγα εκεί (στη Σάντα) αλλά και στην Τραπεζούντα και άλλες πόλεις, όλες οι 'εικόνες' από τις αφηγήσεις 'ζωντάνευαν'. Έβλεπα τα σπίτια και τα μέρη για τα οποία μου μιλούσαν, όταν ήμουν μικρός. Νόμιζα ότι είμαι σε εκείνο το 'παραμύθι' που έφτιαχναν οι αφηγήσεις τους (των γερόντων και των γιαγιάδων)" τόνισε ο κ. Ασλανίδης και συμπλήρωσε πως "οι 'ρίζες' μας είναι εκεί".</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> <strong>Αυτές, λοιπόν, τις "ρίζες" βρίσκουν και τιμούν, εκπληρώνοντας τις τελευταίες επιθυμίες των προγόνων τους -κυρίως- Πόντιοι ανεξαρτήτου ηλικίας . Ίσως επειδή, 'γαλουχήθηκαν' με την αγάπη των παππούδων για αυτή την περιοχή, όπως, αυτή αποτυπώνεται και στο ποίημα του Φίλωνος Κτενίδη "Η Καμπάνα του Πόντου" (γράφτηκε τον Ιανουάριο του 1950): "Θεέ μ! Δείξον τη δύναμη Σ! Χριστέ μ' ποίσον το θάμα Σ! Ποίσον με ποταμόπετραν βαρύν τη καταράχτε, Ποίσον με σπέλιας κατωθύρ', 'ς σην γην καταχωμένον, Ποίσον μ', αν θελ'τς, μικρόν λιθάρ, αν θελτ'ς ποίσο με χώμαν. Θεέ μ'…ποίσον με ϊντιαν θελ'τς… μόνον'ς σον τόπο μ' άφ'ς με. Αφ'ς με αδά να θάφκουμαι 'ς σον τόπον ντ' εγεννέθα, 'ς σο μνήμαν όμπου έθαψα την μάνα μ' και τον κύρη μ'…".</strong></div> <br /> <a href="http://www.onalert.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Χώμα από τον Πόντο για τους τάφους των προγόνων

4-8-2014 Απόγονοι ξεριζωμένων, κουβαλούν άμμο, χώμα και πέτρες από τον Πόντο για να βάλουν στους τάφους των προγόνων τους Άμμ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία απέναντι στην προοπτική της κουρδικής ανεξαρτησίας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://defencenews.gr/cache/multithumb_thumbs/b_300_200_16777215_00_images_20080326_turkish_flag.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="528" src="http://defencenews.gr/cache/multithumb_thumbs/b_300_200_16777215_00_images_20080326_turkish_flag.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Μετά από τη στενή συνεργασία μεταξύ Τουρκίας και Κούρδων του Ιράκ στον οικονομικό τομέα –κυρίως όσον αφορά στα ενεργειακά- αλλά και των τάσεων προσέγγισής τους μετά και την επίσκεψη του Κούρδου ηγέτη Μπαρζανί στο Ντιγιάρμπακιρ συνοδεία του Τούρκου πρωθυπουργού, οι δηλώσεις του Huseyin Celik, εκπροσώπου τύπου του κυβερνώντος κόμματος στους βρετανικούς Financial Times που υπονοούσαν την αποδοχή της ανεξαρτησίας του κουρδικού τομέα του Ιράκ προκάλεσαν αίσθηση.<br /> <em><span style="color: #990000;"><b>Με την συνεργασία του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων</b></span></em><br /> <em><span style="text-decoration: underline;"><strong> Άρθρο του <span style="color: #0b5394;">Σπανού Ι. Κωνσταντίνου</span></strong></span></em><br /> Στις παρακάτω γραμμές προσπαθούμε να απαντήσουμε στο ερώτημα για ποιό λόγο η Τουρκία υιοθετεί φιλοκουρδική ρητορική και προβάλλουμε τέσσερις λόγους που - ελπίζουμε ότι - την αιτιολογούν. Οι τουρκοκουρδικές σχέσεις χαρακτηρίζονται από διακυμάνσεις σε ένα φάσμα με άκρα την βιαιότητα και τις προσπάθειες ειρήνευσης του κατά καιρούς εξεγειρόμενου κουρδικού λαού στα εδάφη της Τουρκίας και παράλληλα την αμοιβαία επωφελή - οικονομικά τουλάχιστον – συνεργασία. Σε αυτό το πλαίσιο η νεότερη εξέλιξη που προκαλεί ενδιαφέρον είναι οι δηλώσεις από Τούρκους επισήμους περί αποδοχής της ενδεχόμενης ανεξαρτησίας των κουρδικών περιοχών του Ιράκ. Πρόκειται για σημαντική διαφοροποίηση σε σχέση με το παρελθόν όταν οι τουρκικές αρχές απειλούσαν με εισβολή στο Ιράκ σε περίπτωση που οι Κούρδοι ανεξαρτητοποιηθούν.<br /> <br /> Από τα ανωτέρω προκύπτει το ερώτημα ποια είναι τα αίτια αυτής της εντυπωσιακής προσέγγισης – σε επίπεδο δηλώσεων τουλάχιστον - μεταξύ Τουρκίας και ιρακινού Κουρδιστάν. Υποστηρίζουμε ότι πρόκειται για μια στρατηγική με βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες στοχεύσεις. Ξεκινώντας με τους βραχυπρόθεσμους τουρκικούς στόχους διαπιστώνουμε κατά αρχάς ότι οι δηλώσεις αυτές γίνονται σε προεκλογική περίοδο και με ψηφοθηρικές προθέσεις. Τον Αύγουστο ο τουρκικός λαός θα ψηφίσει για πρώτη φορά τον Πρόεδρο της Τουρκικής Δημοκρατίας, ένα αξίωμα το οποίο ο νυν Πρωθυπουργός προσπάθησε ανεπιτυχώς επί του παρόντος να επενδύσει με πρόσθετες και περισσότερο αποφασιστικές συνταγματικές εξουσίες. Ως εκ τούτου ο πρόεδρος του ΑΚΡ έχει ανάγκη από ειρήνη η οποία αφενός θα του επιτρέψει να προσεταιρισθεί τις ψήφους των Κούρδων που πληθυσμιακά αντιστοιχούν στο 22% των Τούρκων πολιτών αλλά και θα συγκρατήσει το στρατό στα στρατόπεδα ούτως ώστε αφενός να συνεχιστεί ο διακανονισμός που έχει ξεκινήσει από πλεονεκτική θέση ο Ερντογάν με τους κεμαλικούς ενόψει της έκδοσης των δικαστικών ετυμηγοριών επί των ποινικών διώξεων ανώτατων αξιωματικών που εμπλέκονται στην υπόθεση «Βαριοπούλα» και αφετέρου να αποφευχθούν σοκαριστικά τηλεοπτικά πλάνα της επιστροφή νεκρών στρατιωτών εντός φέρετρων.<br /> <br /> Δεύτερον, η Τουρκία βρίσκεται στην ευτυχή θέση της οικονομικής ανάπτυξης. Η οικονομική αυτή ανάπτυξη της βέβαια δημιουργεί αυξημένες ενεργειακές ανάγκες. Προς το παρόν η Τουρκία προμηθεύεται φυσικό αέριο και πετρέλαιο κυρίως από τη Ρωσία και το Ιράν. Αναμφίβολα η ενεργειακή της εξάρτηση από αυτές τις χώρες της δημιουργεί διπλωματικές περιπλοκές. Σε μια τέτοια κατάσταση η προσφορά πετρελαίου από τους Κούρδους δε θα μπορούσε να αγνοηθεί. Από το διεθνή τύπο φαίνεται ότι η τουρκική πλευρά έχει περισσότερο προσοδοφόρο και παραγωγική συνεργασία με τους Κούρδους του Ιράκ παρά με την σηιτοκρατούμενη κυβέρνηση της Βαγδάτης. Τρίτον, η οργάνωση ISIS τις συνιστώσες οργανώσεις της οποίας η Τουρκία επένδυσε και διευκόλυνε τη δράση τους πιστεύοντας ότι μπορούσε να κατευθύνει, έχει πλέον καταστεί ανεξέλεγκτη. Για την ακρίβεια πλέον όχι μόνο φαίνεται ότι η οργάνωση έχει αποτύχει να επιφέρει την ανατροπή του Σύριου προέδρου Ασσάντ αλλά απειλεί ευθέως την Τουρκία με πιο πρόσφατο και περιβόητο περιστατικό την απαγωγή δεκάδων Τούρκων από τη Μοσούλη συμπεριλαμβανομένων διπλωματικού προσωπικού και ανδρών της ασφάλειάς τους. <br /> <br /> Η δυναμική αντίδραση στους αντάρτες της ISIS που επέδειξε το κουρδικό κομμάτι του Ιράκ, σε πλήρη αντίθεση με την υπόλοιπη χώρα μέχρι τα προάστια της Βαγδάτης, είναι πιθανόν να έχει εκτιμηθεί από την τουρκική κυβέρνηση. Τέταρτον, και υπό πιο μακροπρόθεσμη οπτική, ακόμα και αν πράγματι οι Κούρδοι κατοχύρωναν και de jure την ανεξαρτησία τους, θα ήταν ένα αδύναμο κράτος και σίγουρα όχι απειλητικό για την Τουρκία. Ένα Κουρδιστάν που θα περιοριζόταν στα εδάφη του Ιράκ, θα είχε πληθυσμό 5 εκ. κατοίκους, θα περικλειόταν από εχθρικώς διακείμενα απέναντί του κράτη και θα εξαρτιόταν σε συντριπτικό βαθμό από τις εξαγωγές των ενεργειακών του πόρων προς την Τουρκία ή μέσω της Τουρκίας. Ταυτόχρονα όμως θα ήταν και πολύ ισχυρό για τις λοιπές κουρδικές μειονότητες στις γειτονικές αραβικές χώρες έχοντας τη δυνατότητα να υποδείξει το ρυθμό των εξελίξεων και ως εκ τούτου να λειτουργήσει εμμέσως ως μοχλός πίεσης της Τουρκίας. <br /> <br /> Επίσης, δε θα πρέπει να λανθάνει της προσοχής μας οι τεταμένενες σχέσεις μεταξύ των ηγετών των Κούρδων του Ιράκ και του ΡΚΚ. Μία ενίσχυση της δύναμης του Μπραζανί θα είχε επιπτώσεις μεταξύ άλλων και στην ισχύ της αντάρτικης οργάνωσης. Ασφαλώς τέτοιοι διπλωματικοί χειρισμοί απαιτούν επιδεξιότητα που δεν έχει επιδείξει επί του παρόντος η τουρκική εξωτερική πολιτική των τελευταίων χρόνων, παρόλα αυτά είναι ένα ενδεχόμενο που θα μπορούσαμε να φανταστούμε. Πέμπτον, ένας άλλος εξωτερικός παράγοντας που προσπαθεί να προσεταιρισθεί τους Κούρδους είναι το κράτος του Ισραήλ. Η ισραηλινοκουρδική συνεργασία είναι πολυετής και πολυεπίπεδη συμπεριλαμβανομένης της ανταλλαγής πληροφοριών. Μια κουρδική ανεξαρτησία που θα εξασφαλιζόταν με την υποστήριξη του Ισραήλ, έναντι της θέλησης της Τουρκίας θα ήταν πλήγμα για την αξιοπιστία της και θα εξακόντιζε την ισραηλινή επιρροή πραγματικά προ των πυλών της, κάτι που δεδομένης της έντασης μεταξύ των κρατών είναι το λιγότερο ανεπιθύμητη για τους Τούρκους επιτελείς.<br /> <br /> Και αυτό γιατί η Ιερουσαλήμ έχει αποδείξει ότι είναι πρόθυμη να αναπτύξει στρατηγικούς δεσμούς με όποιο κράτος έχει αντίστοιχη διάθεση με προεξάρχοντα τομέα αυτόν της ασφάλειας και σίγουρα αποδίδει ιδιαίτερη σημασία στα κράτη της περιοχής της Μέσης Ανατολής και ειδικά όταν δεν είναι μουσουλμανικά. Επίσης, η δυνατότητα του Ισραήλ να συνδράμει τους εταίρους του με την όποια επιρροή του μέσω του εβραϊκού λόμπι στα αμερικανικά κέντρα λήψης αποφάσεων είναι κάτι επίσης απευκταίο για την Τουρκία για ένα τόσο σημαντικό θέμα όπως είναι το κουρδικό. Τέλος, θα μπορούσε να συμπυκνώσουμε την τελευταία μας παρατήρηση με μία αμερικανική φράση «talk is cheap». Πρόκειται για δοκιμασμένη και συχνή τακτική να διατυπώνονται ρητορικά προθέσεις που ενώ δεν δεσμεύουν αυτόν που τις εκφέρει μπορεί να προκαλέσει ένα κλίμα που να είναι θετικό για τα συμφέροντά του, και εν προκειμένω συμφέρον της Τουρκίας είναι να συνεχιστεί η ανακωχή του κουρδικού μετώπου. <br /> <br /> Άλλωστε ο κύριος εξωτερικός δρων στην περιοχή οι ΗΠΑ έχουν ταχθεί αναφανδόν υπέρ της συνοχής του ιρακινού κράτους επιρρίποντας την ευθύνη για την κατάρρευση του κρατικού μηχανισμού μπροστά στην επίθεση της ISIS στις ενδοφρατριακές αντιπαραθέσεις μεταξύ σηιτών και σουνιτών και πιο συγκεκριμένα στις πολιτικές επιλογές σηίτη πρωθυπουργού που αποξένωσαν την σουνιτική πλευρά και οι προσπάθειές τους είναι στην ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση από αυτή της ανεξαρτητοποίησης περιοχών του Ιράκ. Θεωρούμε ότι η ύπαρξη ενός ανεξάρτητου ιρακινού Κουρδιστάν μπορεί να είναι πολιτικά ανεκτή από μία κυβέρνηση λιγότερη «κεμαλική» όπως αυτή του ΑΚΡ δεδομένου ότι δεν έρχεται σε άμεση αντίθεση με τον ιδεολογικό της πυρήνα. Κάτι τέτοιο δεν θα ίσχυε για μια παραδοσιακή κεμαλική κυβέρνηση. Ο στρατός, θεματοφύλακας του κοσμικού χαρακτήρα της τουρκικής κοινωνίας, θα εκλάμβανε μία ανεξάρτητη κουρδική πολιτική οντότητα ως για δύο κυρίως λόγους.<br /> <br /> Πρώτον, ένα πρώτο κρατικό μόρφωμα μπορεί να προκαλούσε τους Κούρδους της Τουρκίας να δημιουργήσουν ένα αντίστοιχο κράτος αυτή τη φορά στην επικράτεια της Τουρκίας. Και δεύτερον, μία ασφαλής βάση στα μετόπισθεν θα ήταν πηγή συνεχούς ενίσχυσης του αντάρτικου εντός της Τουρκίας καθιστώντας της τουρκική πολεμική μηχανή αναποτελεσματική. Και στις δύο περιπτώσεις η νομιμοποίηση του στρατού στα μάτια της τουρκικής κοινωνίας θα προσβαλόταν.. Οι παραπάνω διαπιστώσεις και προβολές στο μέλλον έχουν βάση υπό κάποιες προϋποθέσεις οι οποίες υφίστανται προς το παρόν αλλά κανείς δεν εγγυάται την σταθερότητά τους. Μεγάλες μεταβολές όσον αφορά την φερέγγυα εξασφάλιση της κουρδικής ανεξαρτησίας από κάποια μεγάλη δύναμη ή η ύπαρξη εναλλακτικών διεξόδων για την προσφορά του πετρελαίου και σημαντικότερο όλων, η αναζωπύρωση του κουρδικού αντάρτικου εντός της επικράτειάς της, αναμφίβολα θα αλλάξει και την αντίληψη της Τουρκίας για τον κατά πόσο ένα ανεξάρτητο ιρακινό Κουρδιστάν συνιστά απειλή. <br /> <br /> Η Μέση Ανατολή βρίσκεται σε μια ιδιαίτερα ρευστή κατάσταση με ταχείες εξελίξεις και όλοι οι δρώντες είναι αναγκασμένοι να προσαρμόζουν τη στάση τους με ανάλογο ρυθμό. Σε αυτό το πλαίσιο και σε μια περιοχή όπου ούτως ή άλλως η σταθερότητα λείπει, οι εντυπωσιακές διαφοροποιήσεις από όσα θεωρούμε ως περισσότερο σταθερά σημεία αναφοράς μάλλον θα είναι η νέα πραγματικότητα.<br /> <a href="http://defencenews.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Η Τουρκία απέναντι στην προοπτική της κουρδικής ανεξαρτησίας

Μετά από τη στενή συνεργασία μεταξύ Τουρκίας και Κούρδων του Ιράκ στον οικονομικό τομέα –κυρίως όσον αφορά στα ενεργειακά- αλλά και των τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελευθερία η... εφορία, (θάνατος)

<img alt="ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Ή… ΕΦΟΡΙΑ, (ΘΑΝΑΤΟΣ)" class="frame_box alignleft" height="425" src="http://www.hellasforce.com/wp-content/uploads/2014/08/1196-620x412.jpg" width="640" /> <br /> <br /> <strong>Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης</strong><br /> Σήμερα ο μεγάλος δυνάστης του ελληνικού λαού, ο μεγάλος καταστροφέας της ελληνικής κοινωνίας, ο… «κυανοπώγων» των Ελλήνων, δεν είναι μια νέα οθωμανική κατοχή αλλά η αποκαλούμενη ελληνική εφορία ενός προδοτικού και διεφθαρμένου πολιτικού καθεστώτος που είναι αδίστακτο μπροστά στην λεηλασία του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας. <br /> <br /> Είναι καταπληκτικό το μένος όλων αυτών που βρίσκονται, ελέω ξένων εχθρών μας στην εξουσία, κατά της όποιας περιουσίας που απέκτησε ο δύσμοιρος κάτοικος αυτής της χώρας μετά από δεκαετίες σκληρής εργασίας, εναντίον της όποιας οικονομίας απέκτησε μετά από δεκαετίες επίπονης εργασίας μετά από δεκαετίες μεγάλων θυσιών, εναντίον της όποιας οικονομικής δυνατότητας επιβίωσης του. Ο σημερινός κάτοικος αυτής της χώρας δεν έχει δικαίωμα να σηκώσει το κεφάλι από τις αλλεπάλληλες κλήσεις που τον καλούν να βγάλει ακόμα και τα… εντόσθια του και να τα καταθέσει στον βωμό μιας από τις πιο διεφθαρμένες κυβερνήσεις που κυβέρνησαν αυτόν τον τόπο.<br /> <br /> Σε άλλες ζοφερές περιόδους της ιστορίας του ελληνισμού, όπως η μακροχρόνιος οθωμανική κατοχή, είχαμε και τότε τα χαράτσια που έμειναν στην ιστορία σαν δείγμα μιας αδίστακτης και ληστρικής εξουσίας αλλά υπήρχε και η μεγάλη ελπίδα για το μέλλον της αποτίναξης του αλλόδοξου και αλλόφυλου ζυγού. Σήμερα ο ζυγός αυτός δεν είναι ούτε αλλόφυλος, ούτε αλλόδοξος και το πιο χειρότερο, είναι πολύ πιο σκληρός και πιο αδυσώπητος. Φτάνει στο σημείο να θέλει να σου αρπάξει και την ίδια σου την ανάσα, την οποία θα πρέπει να την πληρώσεις πολύ ακριβά με τα φορολογικά μέτρα αυτών που κατάκλεψαν και καταλήστεψαν σε όλη την πολιτική τους ιστορία αυτό το κράτος.<br /> Αλλά το πιo εξοργιστικό σε όλα αυτά είναι ότι ενώ η ελληνική κοινωνία πυρπολείται καθημερινά από την φορολογική λαίλαπα, ενώ άνθρωποι αξιοπρεπείς βουλιάζουν και πνίγονται καθημερινά από την φορολογική ανθρωποκτόνο εξόντωση, αυτοί επιμένουν να μας αρπάζουν δια της βίας τον ίδιο μας τον εγκέφαλο και να τον γεμίζουν σαν… δοχείο απορριμμάτων με τα διάφορα «σαξές στόρι» τους, να καρφώνουν χαμογέλα στα μπαρουτοκαπνισμένα πρόσωπα μας και να μας κάνουν να εμφανιζόμαστε διεθνώς ευτυχισμένοι που μας έκαψαν το σπίτι, έδιωξαν τα παιδιά μας σε άλλες χώρες και τώρα ξεπουλούν ακόμα και την ίδια την ελληνική γη στους διεθνείς τοκογλυφικούς καρχαρίες που δεν έχουν ούτε ιερό ούτε όσιο. Έτσι, εικόνες από ατέλειωτα γλέντια, παραλίες με χιλιάδες παραθεριστές που κυκλοφορούν ημίγυμνοι, τουρκικά σήριαλ και τηλεοπτικές ιστορίες από… «άλλους πλάνητες», κυριαρχούν σε μια άνευ προηγουμένου εκστρατεία εξουδετέρωσης κάθε ψυχικής δύναμης αυτής της χώρας που θα μπορούσε να αντιδράσει στην ίδια της την καρατόμηση. <br /> <br /> Σε όλη αυτή την ελληνοκτόνο επίθεση, χρυσές εφεδρείες και οι χιλιάδες μουσουλμάνοι λαθρομετανάστες που τους έριξαν σκόπιμα ανάμεσα στους γηγενείς και παράλληλα η αποθέωση της κάθε διαστροφής σαν το ύψιστο αγαθό της «δημοκρατίας» και της «προόδου». Αυτοί οι γηγενείς κάτοικοι της Ελλάδας, όσοι απομείνουν, δεν θα έχουν πλέον κανένα δικαίωμα παρά μόνο να γίνουν τα γκαρσόνια της Ευρώπης και όλου του κόσμου, όπως μας προφήτευαν από την δεκαετία του ογδόντα όταν είχαμε εισέρθει με θριαμβευτικό τρόπο στην οικογένεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης και εμείς γελούσαμε τότε ευτυχισμένοι καθώς δεν είχαμε αντιληφτεί την θύελλα που θα έρχονταν στο μέλλον.<br /> Ευλόγα θα αναρωτηθεί κάνεις αν υπάρχει ακόμα ελπίδα ή ο τόπος έχει βουλιάξει και έχει πλέον κολλήσει στον πάτο. Αν το σύγχρονο εκτελεστικό τους απόσπασμα που λέγεται εφορία, είναι έτοιμο και έχει στηθεί για να μας δώσει την χαριστική βολή. Και όμως πάντα υπάρχει ελπίδα. Όσο και αν πολιτικοί και πνευματικοί ηγέτες συνεχίζουν το «μεγάλο» έργο τους να θάψουν οριστικά αυτόν τον τόπο, όσο και αν πολεμούν με λύσσα κάθε πιθανότητα αντίδρασης, όσο και αν έχουν βγάλει στο σφυρί ότι έχει απομείνει, κάπου τους περιμένει αδυσώπητο το μεγάλο τους αδιέξοδο. Τα χαρτιά τους θα γίνουν αναπόφευκτα θλιβερά κουρελόχαρτα. Αν όχι ίσως όχι από εδώ, αλλά και μέσα από «εδώ», αλλά και από τον «βορρά», ακόμα και από την «ανατολή», θα έρθει η «νέα χαραυγή» και «οι εχθροί μας πάλι θα σκορπίσουν και θα ξανάρθει για μας λευτεριά». Ελευθερία ή Εφορία, (θάνατος)!<br /> <strong>Νίκος Χειλαδάκης, Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος</strong><br /> <br /> <a href="http://www.hellasforce.com/" target="_blank">πηγή</a>

Ελευθερία η... εφορία, (θάνατος)

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης Σήμερα ο μεγάλος δυνάστης του ελληνικού λαού, ο μεγάλος καταστροφέας της ελληνικής κοινωνίας, ο… «κυανοπώγων» ...

Διαβάστε την συνέχεια

ΣΟΚ: Το 10% των τζιχαντιστών της ISIS είναι Τούρκοι

<div style="text-align: center;"> <img alt="ΣΟΚ: Το 10% των τζιχαντιστών της ISIS είναι Τούρκοι" class="attachment-showbig wp-post-image" height="406" src="http://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2014/08/isis-210-630x400.jpg" title="ΣΟΚ: Το 10% των τζιχαντιστών της ISIS είναι Τούρκοι" width="640" /></div> <br /> Ο Ερντογάν μπορεί να σφυρίζει αδιάφορα γιατί η <b>ISIS</b> βοηθά τα γεωστρατηγικά παιχνίδια της Τουρκίας αφού πολεμά τους Κούρδους του Ιράκ αλλά ο προβληματισμός είναι έντονος και στην Τουρκία στους κύκλους που πιστεύουν στο κοσμικό κράτος.<br /> <a href="https://www.blogger.com/null" name="more" peppycount="4"></a><br /> Σύμφωνα με την αγγλική έκδοση της Hurriyet αρκετά περισσότεροι από 1.000 Τούρκοι έχουν ενταχθεί και πολεμούν στις τάξεις της φανατικής ισλαμικής οργάνωσης ISIS που σκορπά τον θάνατο τόσο στο Ιράκ όσο και στην Συρία.<br /> <br /> Όπως σημειώνει η Hurriyet με δεδομένο ότι η ISIS αριθμεί συνολικά 12.000 τζιχαντιστές οι Τούρκοι αποτελούν σχεδόν το 10% της οργάνωσης που σκορπά τον θάνατο.<br /> Η Τουρκία έχει κατηγορηθεί ότι δεν ελέγχει τα σύνορα με την Συρία με αποτέλεσμα όλοι όσοι έρχονται από το εξωτερικό για να στηρίξουν τον ιερό πόλεμο της ISIS στην Συρία μπαίνουν από την Τουρκία.<br /> <br /> Οι αρχές της Άγκυρας δικαιολογούνται σύμφωνα με την Hurriyet ότι τα σύνορα είναι μεγάλα κι δεν μπορούν να περιφρουρηθούν όσο πρέπει.<br /> Αλλά όπως σημειώνει η Hurriyet όταν οι πολίτες πηγαίνουν και συσπειρώνονται γύρω από της ISIS οι δικαιολογίες αυτές καταρρίπτονται.<br /> <br /> <a href="http://infognomonpolitics.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a>

ΣΟΚ: Το 10% των τζιχαντιστών της ISIS είναι Τούρκοι

Ο Ερντογάν μπορεί να σφυρίζει αδιάφορα γιατί η ISIS βοηθά τα γεωστρατηγικά παιχνίδια της Τουρκίας αφού πολεμά τους Κούρδους του Ιράκ α...

Διαβάστε την συνέχεια

Spiegel: Παραμύθια και ψέματα στην ανατολική Ουκρανία

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEiQkwQkk5y1XzmcCmkFPDP6zCMhm98NoDmi0FcCQaHdwJEdN_d_pqoKFxTfrykyc_3-GK61Y-pudjAgIWYnPrS3G3VJWw1O0zUazr5dXOPhxNsvrZ46F_hyphenhyphenBHZvYulOff2vpT5Xzss-KSs8FQ0W95ZsiqZA14iaihbM4Y9GFndmkR3GRwYhqeod8-A=" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="Spiegel: Παραμύθια και ψέματα στην ανατολική Ουκρανία" border="0" height="422" src="http://asset.tovima.gr/vimawebstatic//996F13FFACEF249D9E1C7708BC778A1C.jpg" width="640" /></a><span style="color: #990000; font-size: large;">Ο θάνατος των 298 επιβαινόντων στο Boeing άνοιξε ένα νέο γύρο στη διαμάχη.</span><br /> <span style="color: #990000; font-size: large;"><br /></span> <br /> Όπως συμβαίνει επί μέρες, στο σημείο της συντριβής δεν υπάρχει κανένας φρουρός ή ερευνητής. Όποιος θέλει μπορεί να πάει και να πάρει ένα «ενθύμιο». Οι αντάρτες έχουν πάρει κομμάτια του αεροσκάφους και τα έχουν τοποθετήσει σαν τρόπαια σε φυλάκια χιλιόμετρα μακριά.<br /> <div> Το Γκράμποβο είναι το Ground Zero της Ευρώπης _ ένα έγκλημα που πρέπει να διαλευκανθεί διότι τα ευρήματα θα καθορίσουν με ποιον τρόπο θα χειριστεί η Ευρώπη την Ρωσία που υποστηρίζει τους αυτονομιστές της Ανατολικής Ουκρανίας, χρηματοδοτώντας και εξοπλίζοντάς τους. Ο απεσταλμένος του «Spiegel» όμως στο σημείο της συντριβής της πτήσης της Malaysia Airlines διαπιστώνει ότι κανένας δεν απασχολείται με τις επιπτώσεις του εγκλήματος. </div> <div> <br /></div> <div> Όπως συμβαίνει επί μέρες, στο σημείο της συντριβής δεν υπάρχει κανένας φρουρός ή ερευνητής. Όποιος θέλει μπορεί να πάει και να πάρει ένα «ενθύμιο». Οι αντάρτες έχουν πάρει κομμάτια του αεροσκάφους και τα έχουν τοποθετήσει σαν τρόπαια σε φυλάκια χιλιόμετρα μακριά. </div> <div> <br /></div> <div> Ο θάνατος των 298 επιβαινόντων στην πτήση από την Κουάλα Λουμπούρ στο Άμστερνταμ έχει ανοίξει ένα νέο γύρο στη διαμάχη για την Ουκρανία. </div> <div> <br /></div> <div> Στον δρόμο που οδηγεί στο Γκράμποβο εμφανίζεται ξαφνικά μια γυναίκα με ψηλά τακούνια που κρατάει θραύσματα στα χέρια της. Απευθυνόμενη σε δημοσιογράφους απ' όλο τον κόσμο, λέει ότι έρχεται από την πόλη Σακτάρσκ που δέχεται επίθεση από τον ουκρανικό στρατό. Αυτό, προσθέτει, πρέπει να ερευνηθεί γιατί είναι πολύ πιο σημαντικό από την κατάρριψη του αεροσκάφους της Malaysia. </div> <div> <br /></div> <div> Στη συνέχεια, εμφανίζεται ένας «εκπρόσωπος Τύπου» των ανταρτών και μιλάει για τα εγκλήματα της Δύσης.  </div> <div> <br /></div> <div> Ο απεσταλμένος του ρωσικού Channel One μιλάει στην κάμερα από την άκρη της περιοχής όπου συνετρίβη το αεροπλάνο για τις βραδινές ειδήσεις. Στο ρεπορτάζ του ισχυρίζεται ότι η κυβέρνηση του Κιέβου έκανε ό,τι μπορούσε για να εμποδίσει τους διεθνείς ειδικούς να φθάσουν στο σημείο της συντριβής. </div> <div> <br /></div> <div> Ένα ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων κυκλοφορεί την «είδηση» ότι οι ειδικοί ερευνητές της Malaysia Airlines και η συνοδεία τους από τον Οργανισμό για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ) δέχθηκαν επίθεση από ουκρανικά πολεμικά αεροπλάνο καθ' οδόν προς το σημείο της συντριβής. </div> <div> <br /></div> <div> Τα περισσότερα ρεπορτάζ των ρωσικών μέσων ενημέρωσης από τις αυτονομημένες περιοχές της Ανατολικής Ουκρανίας είναι αναληθή. Για παράδειγμα, ορισμένα ισχυρίζονται ότι ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας 270 χλμ μακριά στο Ντνιπροπετρόβσκ, πόλη υπό τον έλεγχο κυβερνήτη φιλικού προς το Κίεβο, διέταξαν το αεροπλάνο της Malaysia να αλλάξει πορεία προκειμένου να είναι ευκολότερο για τα ουκρανικά πολεμικά αεροσκάφη να το καταρρίψουν. Η ευρωπαϊκή αρχή για την ασφάλεια των πτήσεων έχει διαψεύσει ότι το αεροπλάνο άλλαξε πορεία αλλά ελάχιστοι το έχουν πληροφορηθεί στη Μόσχα ή στο Ντονέτσκ. Ο κόσμος εκεί πιστεύει τις πιο απίστευτες ιστορίες για το δυστύχημα, όπως ότι το αεροπλάνο ήταν γεμάτο πτώματα από την ώρα που απογειώθηκε. Το παραμύθι αυτό το επαναλαμβάνουν διαρκώς τα ρωσικά μέσα ενημέρωσης.</div> <div> <br /></div> <div> Στο παρασκήνιο στο Κρεμλίνο, μακριά από την επίσημη προπαγάνδα, η αμφιβολία έχει αρχίσει να εξαπλώνεται. Ο ίδιος ο <strong>Βλαντίμιρ Πούτιν</strong> έμοιαζε νευρικός στις τελευταίες του εμφανίσεις στην τηλεόραση. Δυναμώνουν οι φωνές που υποστηρίζουν ότι η ρωσική επέμβαση στην Ανατολική Ουκρανία μετατρέπεται σε καταστροφή, όπως και εκείνες που θεωρούν σημείο καμπής την κατάρριψη του μαλαισιανού αεροσκάφους. </div> <div> <br /></div> <div> Στο Γκράμποβο όμως, οι υποστηριχτές των αυτονομιστών συνεχίζουν να ζουν στον κόσμο τους. Κατά την επιστροφή του στο Ντονέτσκ, ο απεσταλμένος του «Spiegel» συνάντησε ένα νεαρό που δεν μπορούσε να κρύψει τον ενθουσιασμό του. Ήταν βέβαιος ότι ο Πούτιν <em>«θα μπουκάρει»</em> από μέρα σε μέρα. <em>«Επιτέλους!»</em>.   </div> <a href="http://www.tovima.gr/" target="_blank">πηγή</a> <!-- Blogger automated replacement: "https://images-blogger-opensocial.googleusercontent.com/gadgets/proxy?url=http%3A%2F%2Fasset.tovima.gr%2Fvimawebstatic%2F%2F996F13FFACEF249D9E1C7708BC778A1C.jpg&container=blogger&gadget=a&rewriteMime=image%2F*" with "https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEiQkwQkk5y1XzmcCmkFPDP6zCMhm98NoDmi0FcCQaHdwJEdN_d_pqoKFxTfrykyc_3-GK61Y-pudjAgIWYnPrS3G3VJWw1O0zUazr5dXOPhxNsvrZ46F_hyphenhyphenBHZvYulOff2vpT5Xzss-KSs8FQ0W95ZsiqZA14iaihbM4Y9GFndmkR3GRwYhqeod8-A=" -->

Spiegel: Παραμύθια και ψέματα στην ανατολική Ουκρανία

Ο θάνατος των 298 επιβαινόντων στο Boeing άνοιξε ένα νέο γύρο στη διαμάχη. Όπως συμβαίνει επί μέρες, στο σημείο της συντριβής δεν υπάρχει...

Διαβάστε την συνέχεια

Ισραηλινός βουλευτής: Αν σας επιτεθεί η Τουρκία, δεν θα αμυνθείτε;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEiefwup2_Y9xEMmGL0bfN-2VZMXnG21NykFLN2wuf53vwYOmWdZarDzAqncgg1gpU7oOXW27mrfVSqEbed2oR5yS1TTYfCClZl1TNN0hW6dueWILyXeXMqyio47ML_ondJHYVsOKlHcQEqtEz2B0reDs3Yi2UTthyV98VVbqg=" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="Ο κ. Νταβίντ Τσουρ" border="0" src="http://i1.prth.gr/images/41EBC79C570D121FA1320100FAEA3789.jpg" title="Ο κ. Νταβίντ Τσουρ" /></a></div> <br /> Συνέντευξη στη <b><span style="color: #990000;">Δανάη Δασοπούλου</span></b><br /> <br /> Τι πυροδότησε την έκρηξη στη Λωρίδα της Γάζας; Αιτία ή αφορμή στάθηκε η απαγωγή και δολοφονία τριών Ισραηλινών, για να δώσει η κυβέρνηση Νετανιάχου το «πράσινο φως» στον στρατό, ώστε να εξαπολύσει μία από τις πιο σφοδρές επιθέσεις κατά των μαχητών της Χαμάς; Πότε θα τελειώσει το αιματοκύλισμα και ποια η στρατηγική του Ισραήλ για τον τερματισμό των εχθροπραξιών; <br /> <br /> Ο βουλευτής Ντάβιντ Τσουρ του κόμματος Χατνούα της υπουργού Δικαιοσύνης του Ισραήλ, Τζίπι Λίβνι, μιλάει στο protothema.gr και εξηγεί τις πτυχές της κρίσης και τα μέχρι στιγμής αποτελέσματα της επιχείρησης του ισραηλινού στρατού στη Λωρίδα της Γάζας.<br /> <br /> Το Ισραήλ δεν επιδίωξε τη συμπλοκή με τη Χαμάς, υποστηρίζει ο Ισραηλινός βουλευτής, παρότι είναι γνωστό, όπως επισημαίνει, ότι η ισλαμιστική οργάνωση είναι πολύ καλά εξοπλισμένη και επιθυμεί τη σύγκρουση. <br /> <br /> Εντούτοις, τονίζει πως δεν ήταν σκοπός της κυβέρνησης να ανοίξει μέτωπο μετά την απαγωγή και δολοφονία των τριών νεαρών Ισραηλινών.<br /> <br /> Αντιθέτως, σύμφωνα με τον κ. Τσουρ, η Χαμάς έπειτα από το έγκλημα, κλιμάκωσε την ένταση εκτοξεύοντας ρουκέτες κατά του Ισραήλ και παρόλα αυτά για δύο εβδομάδες, όπως επισημαίνει, το Τελ Αβίβ δεν πραγματοποίησε χερσαία επέμβαση, καθώς «δεν είναι στόχος η κατάληψη της Γάζας... Δεν θέλουμε τα εδάφη αυτά. Δε θέλουμε να μπούμε και να παραμείνουμε. Αυτό είναι απαραίτητο να αποσαφηνιστεί».<br /> <br /> Πότε, όμως, το σφυροκόπημα των ανδρών των Δυνάμεων Ασφαλείας θα ολοκληρωθεί; Σύμφωνα με τον κ. Τσουρ, οι τίτλοι τέλους θα πέσουν όταν θα είναι βέβαιο ότι δε θα υπάρχει άμεση απειλή μέσω των υπόγειων σηράγγων και μόλις πάψει η τρομοκρατική δράση της Χαμάς, καθώς αυτό που ενδιαφέρει το Ισραήλ είναι να μην δει να γιγαντώνεται ένα κράτος τρομοκρατίας στα σύνορά του.<br /> <br /> Εξάλλου, όπως αναφέρει, το Ισραήλ είναι ένα μία πολύ μικρή χώρα σε μία νησίδα μουσουλμανικών κρατών, εκ των οποίων κάποια είναι μετριοπαθή, όπως η Ιορδανία, η Αίγυπτος και κάποια, όπως η Συρία και το Ιράκ, βρίσκονται σε κατάσταση χάους.<br /> <br /> Μέχρι να συμβεί αυτό, βέβαια, ουδείς μιλάει ανοιχτά για το πόσος θα είναι ο φόρος αίματος και για τα πόσα παιδιά θα πέσουν νεκρά, ενώ ο τερματισμός των εχθροπραξιών φαντάζει πολύ μακρινός.<br /> <br /> Παρότι ο βουλευτής της Χατνούα υποστηρίζει ότι η Χαμάς θυματοποιείται, τονίζει πως το Ισραήλ δεν θέλει να βλέπει παιδιά και αθώους να σκοτώνονται, αλλά επισημαίνει ότι, σε έναν τέτοιο πόλεμο, πρέπει κανείς να αντιδράσει.<br /> <br /> Μάλιστα, την ώρα που η διεθνής κοινότητα καταδικάζει τις επιθέσεις του ισραηλινού στρατού, ο κ. Τσουρ αποκαλύπτει πως πολλοί είναι εκείνοι που κατηγορούν τον Ισραηλινό πρωθυπουργό, Μπενιαμίν Νετανιάχου, ότι κρατάει μετριοπαθή στάση, ασκώντας του πίεση για ακόμα πιο σκληρή αντίδραση.<br /> <br /> Πώς, όμως, μία ακόμα πιο σφοδρή απάντηση θα φέρει άμεση ηρεμία στην περιοχή, κάτι που όπως έχει τονίσει ο πρωθυπουργός της χώρας είναι το επιθυμητό;<br /> <br /> Ο κ. Τσουρ υποστηρίζει πως δεν υπάρχει επιλογή όταν κάποιος ανοίγει πυρ εναντίον σου, καθώς «δεν μπορείς να απαντήσεις στέλνοντας τριαντάφυλλα».<br /> <br /> Παραθέτει, δε, ένα παράδειγμα ελληνικής διάστασης, ώστε να γίνει κατανοητή η αντίδραση του Ισραήλ.<br /> <br /> «Φανταστείτε αν κάποιος εξαπέλυε επίθεση στο αεροδρόμιο της Αθήνας, στην Ακρόπολη, στην αρχαία αγορά, με 2.500 πυραύλους μέσα σε τρεις εβδομάδες. Είναι απίστευτο. Φανταστείτε την Τουρκία να εξαπολύει επίθεση αύριο, θα πρέπει να αμυνθείτε και να προστατευτείτε» επισημαίνει ο κ. Τσουρ, που είναι πρόεδρος της Επιτροπής Φιλίας Ισραήλ-Ελλάδος της Κνεσέτ και διατηρεί πολύ στενές σχέσεις με την Ελλάδα.<br /> <br /> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEheAWI15uRYXUFB0RJy0MAyLDRVdVps6P5dvtC-BoK0c-jKzaut1lNuLEw6oTn6Jm6-fXeSQaNVfg9WUmx8q7g0pxILAzW1xSeJIQaLLf9pLaF6XtQaNECSY_cwsXVFjzk4m53cdJ7Fc1TZjtTFJ_CKkYbt8w=" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://www.protothema.gr/files/1/2014/08/03/isr4.jpg" width="320" /></a>Πόσο στοχευμένη είναι η επιχείρηση, όμως, την ώρα που ο αριθμός των νεκρών μέχρι τη συμφωνία για εκεχειρία 72 ωρών, η οποία κράτησε μόλις λίγες ώρες, είχε αγγίξει τους 1.500 και τι σχολιάζει για τις επιθέσεις που έχουν σημειωθεί στα σχολεία-καταφύγια και τις υπόλοιπες εγκαταστάσεις του ΟΗΕ;<br /> <br /> Το στέλεχος του Χατνούα απαντά πως ρουκέτες της Χαμάς εκτοξεύονται από σχολεία και ιδιωτικά σπίτια, με αποτέλεσμα το Ισραήλ να καταβάλλει μεγάλη προσπάθεια να μην πλήξει αμάχους, ειδοποιώντας μέσω γραπτών μηνυμάτων και τηλεφωνημάτων τους πολίτες να εγκαταλείψουν τις εστίες τους πριν την επίθεση. <br /> <br /> Μάλιστα, επισημαίνει ότι η Χαμάς έχει προειδοποιηθεί να αποσύρει τον οπλισμό και τους πυραύλους από τα κτίρια της αρμόδιας υπηρεσίας για την προστασία των Παλαιστίνιων προσφύγων UNRWA, χωρίς κανένα αποτέλεσμα.<br /> <br /> Τονίζει, δε, πως η Χαμάς ευθύνεται για τις επιθέσεις και λέει χαρακτηριστικά: «Σχετικά με το σχολείο του ΟΗΕ, το κτίριο ήταν άδειο. Η Χαμάς εκτόξευσε ρουκέτες προς εκείνη την κατεύθυνση. Εξαιτίας της τεχνολογίας που διαθέτουν, οι ρουκέτες τους πέφτουν σε άλλα σημεία από αυτά που κανονικά θα έπρεπε. Κανένας από τους πυραύλους αυτούς δεν προέρχεται από το Ισραήλ».<br /> <br /> Την ίδια στιγμή, επισημαίνει πως το Ισραήλ «χρησιμοποιεί το σύστημα "Σιδηρούς Θόλος" για να προστατεύσει το λαό, ενώ εκείνοι χρησιμοποιούν τους πολίτες για να προστατεύσουν τους πυραύλους τους και αυτή είναι η βασική διαφορά».<br /> <br /> Προσθέτει, δε: «Ναι, έχουμε πολύ λιγότερα θύματα και ευχαριστούμε το Θεό για αυτό. Και αυτό συμβαίνει χάρη στην τεχνολογία μας. Δεν πρέπει να ζητήσουμε συγγνώμη επειδή δεν έχουμε τόσους πολλούς νεκρούς. Θρηνούμε πολύ για όσους πέφτουν στη μάχη και λυπόμαστε για όσους αμάχους εμπλέκονται».<br /> <br /> Ο κ. Τσουρ που υπήρξε υψηλόβαθμο στέλεχος της ισραηλινής αστυνομίας και συμμετείχε στη διεθνή συμβουλευτική επιτροπή για την ασφάλεια των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, φέρνει στην επιφάνεια και το ζήτημα της χρηματοδότησης της Χαμάς, τονίζοντας ότι στη Λωρίδα της Γάζας έχουν καταβληθεί τεράστια ποσά από διεθνείς οργανισμούς, με το ίδιο το Ισραήλ να παρέχει πολλά, εκ των οποίων και ηλεκτροδότηση, στους πολίτες.<br /> <br /> <b>«Ο ηγέτης της Χαμάς ζει σε παλάτι»</b><br /> <br /> Ωστόσο, από τα ποσά που προσφέρονται το μεγαλύτερο ποσοστό αντί να καταλήγει στην κατασκευή δρόμων, σχολείων και νοσοκομείων, φτάνει στα χέρια των ανδρών της Χαμάς.<br /> <br /> «Με αυτά χρηματοδοτούνται οι τρομοκράτες, για πυραύλους και τούνελ, ενώ πολύ λίγα φτάνουν για κατασκευές και ανθρωπιστική βοήθεια στο λαό. Παράδειγμα είναι ο ηγέτης της Χαμάς, Χαλίντ Μεσάαλ, που ζει στο Κατάρ σε ένα παλάτι με περιουσία 1,5 δισ. δολαρίων, τα οποία δε νομίζω να τα συγκέντρωσε χάρη στη δουλειά του, αλλά τα πήρε από τα χρήματα που προορίζονταν για τους πολίτες» επισημαίνει.<br /> <br /> Με την ισλαμιστική οργάνωση να πληρώνει τους άνδρες της για να σκορπίσουν τον τρόμο, με το φόβο ότι θα γεννηθούν νέα μέλη και υποστηρικτές της, ποια τελικά είναι η στρατηγική του Ισραήλ για τον τερματισμό της κρίσης αυτής;<br /> <br /> <img src="http://www.protothema.gr/files/1/2014/08/03/isr5.jpg" /> <br /> Ο Ισραηλινός βουλευτής υποστηρίζει ότι, παρά τις διαφωνίες, η λύση των δύο κρατών είναι η μοναδική που μπορεί να αποφέρει αποτέλεσμα.<br /> <br /> Ωστόσο, όσο εξακολουθεί να υφίσταται η βία, ολοένα περισσότερο Ισραηλινοί απομακρύνονται από την ιδέα αυτή, «γιατί έχουν χάσει την εμπιστοσύνη τους στους Παλαιστινίους ότι επιθυμούν τον τερματισμό των εχθροπραξιών και να συζητήσουν μαζί μας».<br /> <br /> Δεν ελλοχεύει ο κίνδυνος, όμως, ότι η χρήση βίας αυτής της κλίμακας όχι μόνο θα αποδυναμώσει, αλλά θα ενισχύσει τη Χαμάς με νέα μέλη και υποστηρικτές;<br /> <br /> «Το κόμμα μας πιστεύει ότι ο Άμπου Μάζεν (όπως αποκαλούν οι Ισραηλινοί τον Μαχμούντ Αμπάς) πρέπει να διαδραματίσει σημαντικότερο ρόλο. Πιστεύουμε ότι ο πρόεδρος της Παλαιστινιακής Αρχής πρέπει να μεσολαβήσει για διαπραγμάτευση και συμφωνία ανάμεσα στα δύο κράτη. Η Χαμάς δεν ενδιαφέρεται γι' αυτό, γιατί δεν είναι με το μέρος κανενός. Έχει τελείως διαφορετική ιδεολογία» υποστηρίζει ο βουλευτής.<br /> <br /> Επομένως, η ισραηλινή κυβέρνηση δείχνει καθόλα έτοιμη να απαντήσει σε οποιαδήποτε περαιτέρω πρόκληση, με τον κ. Τσουρ να τονίζει ότι δεν είναι αποδεκτή η ιδεολογία της Χαμάς για τον αφανισμό του Ισραήλ και να υποστηρίζει: «Δεν θα επιτρέψουμε την επιστροφή στη δεκαετία του 1940 με το Ολοκαύτωμα και να γίνουμε θύματα. Γνωρίζουμε ότι είμαστε οι καλοί της υπόθεσης, ότι είμαστε ηθικό κράτος και οι αξίες της δημοκρατίας είναι πολύ σημαντικές για εμάς».<br /> <br /> <a href="http://www.protothema.gr/" target="_blank">πηγή</a> <!-- Blogger automated replacement: "https://images-blogger-opensocial.googleusercontent.com/gadgets/proxy?url=http%3A%2F%2Fi1.prth.gr%2Fimages%2F41EBC79C570D121FA1320100FAEA3789.jpg&container=blogger&gadget=a&rewriteMime=image%2F*" with "https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEiefwup2_Y9xEMmGL0bfN-2VZMXnG21NykFLN2wuf53vwYOmWdZarDzAqncgg1gpU7oOXW27mrfVSqEbed2oR5yS1TTYfCClZl1TNN0hW6dueWILyXeXMqyio47ML_ondJHYVsOKlHcQEqtEz2B0reDs3Yi2UTthyV98VVbqg=" --><!-- Blogger automated replacement: "https://images-blogger-opensocial.googleusercontent.com/gadgets/proxy?url=http%3A%2F%2Fwww.protothema.gr%2Ffiles%2F1%2F2014%2F08%2F03%2Fisr4.jpg&container=blogger&gadget=a&rewriteMime=image%2F*" with "https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEheAWI15uRYXUFB0RJy0MAyLDRVdVps6P5dvtC-BoK0c-jKzaut1lNuLEw6oTn6Jm6-fXeSQaNVfg9WUmx8q7g0pxILAzW1xSeJIQaLLf9pLaF6XtQaNECSY_cwsXVFjzk4m53cdJ7Fc1TZjtTFJ_CKkYbt8w=" -->

Ισραηλινός βουλευτής: Αν σας επιτεθεί η Τουρκία, δεν θα αμυνθείτε;

Συνέντευξη στη Δανάη Δασοπούλου Τι πυροδότησε την έκρηξη στη Λωρίδα της Γάζας; Αιτία ή αφορμή στάθηκε η απαγωγή και δολοφονία τριών Ισρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σπεύδουν οι Αμερικάνοι – Μπάιντεν στο Σαμαρά: Αστάθμητος παράγοντας ο Ερντογάν.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://mignatiou.com/wp-content/uploads/2014/08/Biden-Samaras01-02october2013-500x409.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="522" src="http://mignatiou.com/wp-content/uploads/2014/08/Biden-Samaras01-02october2013-500x409.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <strong>Του Κώστα Βενιζέλου</strong><br /> ΧΑΡΑΜΑΔΑ φωτός αναζητούν οι εν δυνάμει μεσολαβητές στο Κυπριακό, καθώς αξιολογούν όλες τις παραμέτρους και τις πολιτικές εξελίξεις για να καθορίσουν το χρόνο εφαρμογής των σχεδιασμών τους. Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, οι Αμερικανοί θεωρούν πως μετά τις προεδρικές εκλογές στην Τουρκία, στις 10 Αυγούστου μέχρι και τις βουλευτικές εκλογές στη χώρα αυτή, που είναι προγραμματισμένες για τις 15 Ιουνίου, ο χρόνος προσφέρεται για να υπάρξουν εξελίξεις, οι οποίες θα βγάλουν από το σημερινό τέλμα το Κυπριακό. Τούτο, όμως, για να γίνει εξαρτάται από τις προθέσεις του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και κυρίως εάν θα επιλέξει να οδηγήσει την Τουρκία σε πρόωρες εκλογές, ώστε η νέα Μεγάλη Εθνοσυνέλευση να προχωρήσει σε συνταγματικές αλλαγές που θα τον καθιστούν πανίσχυρο.<span id="more-36564"></span><br /> Είναι σαφές, σημείωναν διπλωματικές πηγές, ότι ο ουσιώδης χρόνος για να υπάρξουν κινήσεις στο Κυπριακό είναι οι επόμενοι έξι μέχρι οκτώ μήνες και στην Ουάσινγκτον δηλώνουν ότι θα επιχειρήσουν παρεμβάσεις προς όλους τους εμπλεκόμενους.<br /> Το αμερικανικό ενδιαφέρον αφορά πρωτίστως το θέμα της ενέργειας. Αυτή είναι η μεγάλη εικόνα, στην οποία χωράει και το Κυπριακό, με το οποίο εκτιμούν πως πρέπει «να τελειώνουν». Οι Αμερικανοί θέλουν να διασφαλίσουν ότι οι ενεργειακοί σχεδιασμοί θα προχωρήσουν και παρουσιάζονται αποφασισμένοι να παρακάμψουν το όποιο εμπόδιο ή δυσκολία θα αντιμετωπίσουν. Οι επενδύσεις και τα συμφέροντα είναι μεγάλα και σημαντικά, σημείωναν δυτικές διπλωματικές πηγές για να ρισκάρουν από εξελίξεις ή μη εξελίξεις σε παράπλευρά ζητήματα, όπως θεωρούν το Κυπριακό.<br /> Το ζητούμενο είναι πώς θα κινηθούν στο Κυπριακό, δεδομένου ότι η διαδικασία δεν οδηγεί μέχρι τώρα σε αποτέλεσμα. Η επίσκεψη, τον περασμένο Μάιο, του Αμερικανού αντιπροέδρου, Τζό Μπάιντεν στην Κύπρο δεν απέδωσε τα προσδοκώμενα. Στην Ουάσινγκτον ήθελαν να συνδέσουν την παρουσία του με μια σημαντική εξαγγελία στο Κυπριακό, φλερτάροντας με το θέμα της Αμμοχώστου( την είσοδο ειδικών στην κλειστή πόλη). Τούτο δεν έγινε και αυτό έχει καταστήσει επιφυλακτικούς τους Αμερικανούς ως προς τις παρεμβάσεις τους σε αυτό το επίπεδο. Γι αυτό και το ενδεχόμενο καθόδου του υπουργού Εξωτερικών, Τζο Κέρι στο νησί, δεν είναι στην ατζέντα σήμερα. Συζητούν, ωστόσο, νέες συναντήσεις του Προέδρου Αναστασιάδη με τον Πρόεδρο Ομπάμα και τον Αντιπρόεδρο Μπάιντεν το Σεπτέμβρη στην Ουάσινγκτον, χωρίς αυτές να έχουν ακόμη οριστικοποιηθεί.<br /> Ο Τζο Μπάιντεν, κατά την πρόσφατη τηλεφωνική επικοινωνία που είχε με τον Έλληνα Πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, του ανέφερε πως ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν «θεωρείται αστάθμητος παράγοντας» και ότι δεν μπορεί να γίνει καμία εκτίμηση για το πώς θα ενεργήσει μετά τις προεδρικές εκλογές σε σχέση με την Κύπρο. Ωστόσο, στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ διαμορφώνουν τους σχεδιασμούς τους με βάση ότι «μετά τις προεδρικές εκλογές στην Τουρκία», μπορεί να υπάρξουν εξελίξεις για το Κυπριακό. Την ίδια ώρα, οι άνθρωποι στην αμερικανική διοίκηση που ασχολούνται με τα θέματα της ενέργειας, διαμηνύουν προς την Άγκυρα πως εάν δεν κάνουν κινήσεις τους επόμενους οκτώ μήνες, θα χάσουν το τρένο και θα μείνουν έξω από το παιχνίδι. Τούτο, όμως, δεν είναι εύκολο, καθώς η Τουρκία δεν πρόκειται να παραιτηθεί από τους σχεδιασμούς της για το στρατηγικό έλεγχο της Κύπρου. Και το θέμα της ενέργειας, αποτελεί επιπρόσθετο λόγο για να μην εγκαταλείψει η Άγκυρα τους σχεδιασμούς της σε σχέση με την Κύπρο. Όπως σημείωνε ενημερωμένη πηγή, η Τουρκία παρά το γεγονός πως όταν ξεκινούσε η διαδικασία των διαπραγματεύσεων στο Κυπριακό, άφησε να αιωρείται το ενδεχόμενο ότι «θα συνεργασθεί» και θα προβεί σε κινήσεις, τους τελευταίους μήνες έχει σκληρύνει τη στάση της. Όπως δε αναφέρουν αξιωματούχοι του τουρκικού ΥΠΕΞ σε συνομιλητές τους, η Άγκυρα όταν θα αποφασίσει να προχωρήσει δεν είναι διατεθειμένη να συζητήσει οτιδήποτε λιγότερο από το σχέδιο Ανάν. Όσο δε αφορά τους Αμερικανούς, δεν ασχολούνται με το περιεχόμενο της λύσης ( «αυτό είναι δικός σας θέμα», λένε), αλλά να μην επηρεασθούν οι ενεργειακοί σχεδιασμοί τους.<br /> <strong>Κεφαλαιοποίηση γεωστρατηγικού ρόλου</strong><br /> Οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή αποτελεί μια παράμετρος που λαμβάνουν υπόψη οι Αμερικανοί στους σχεδιασμούς τους και αποτελούν ένα ακόμη λόγο για να «καλοβλέπουν» την Κύπρο. Είναι σαφές πως η Κύπρος μπορεί να πλασαριστεί ως η μόνη σταθεροποιητική χώρα στην περιοχή, ώστε να κερδίσει πόντους στο γεωστρατηγικό χρηματιστήριο. Το θέμα είναι, όπως αναφέρουν ενημερωμένες πηγές, να αξιοποιηθούν τα νέα δεδομένα από τη Λευκωσία, η οποία διατηρεί ανοικτό κανάλι επικοινωνίας με τις χώρες της περιοχής. Εξελίξεις αναμένονται αυτή την περίοδο στις συζητήσεις με την Αίγυπτο. Ο υπουργός Εξωτερικών, Ιωάννης Κασουλίδης, μιλώντας προχθές στην ετήσια σύσκεψη των Κυπρίων πρέσβεων, έδωσε ιδιαίτερο βάρος στις εξελίξεις στο γεωπολιτικό πεδίο και στο σημαντικό ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει η Λευκωσία. Βεβαίως, η Λευκωσία στις επιθέσεις του Ισραήλ κατά των Παλαιστινίων έχει πάθει «λογοτομή» κι αυτό σίγουρα αφαιρεί πόντους από το ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει η χώρα.<br /> <strong>Παρασκήνιο από ΟΗΕ για διαδικασία και νέο απεσταλμένο</strong><br /> Η ΤΟΥΡΚΙΚΗ τακτική στις συνομιλίες για το Κυπριακό είναι συγκεκριμένη. Η Άγκυρα έχει διαμηνύσει προς το κατοχικό καθεστώς πως Ντερβίς Έρογλου και Κουντρέτ Οζερσάι, θα πρέπει να παραμείνουν στις διαπραγματεύσεις και πως θα πρέπει να συντηρούν τη διαδικασία. Κι όλα αυτά μέχρι να αποφασισθούν τα επόμενα βήματα με βάση και τους ευρύτερους σχεδιασμούς της Τουρκίας. Τούτο προκύπτει και από τη στάση τους στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.<br /> Ο Αύγουστος είναι νεκρή περίοδος για εξελίξεις, αν και το τελευταίο δεκαήμερο θα επαναρχίσουν οι διεργασίες ενόψει της συνάντησης πρώτα των δυο διαπραγματευτών, Ανδρέα Μαυρογιάννη και Κουντρέτ Οζερσάι και στη συνέχεια αυτή του Προέδρου Αναστασιάδη και του κατοχικού ηγέτη, Ντερβίς Έρογλου.<br /> Για τα Ηνωμένα Έθνη οι κινήσεις ενόψει Σεπτεμβρίου είναι συγκεκριμένες και φαίνεται πως εργάζονται παρασκηνιακά.<br /> Πρώτο, είναι η συζήτηση με τους εμπλεκόμενους μιας σειράς ιδεών, που θα συμβάλουν ώστε να «επανεκκινήσει η διαδικασία» των διαπραγματεύσεων το Σεπτέμβριο. Αναμένεται ότι τις ιδέες αυτές θα συζητήσει το τελευταίο δεκαήμερο Αυγούστου με τους εμπλεκόμενους η Λίζα Μπάντεχαϊμ.<br /> Δεύτερο, ο διορισμός, ενδεχομένως το Σεπτέμβριο, νέου ειδικού συμβούλου του Γ.Γ. των Ηνωμένων Εθνών στο Κυπριακό, στη θέση του Αλεξάντερ Ντάουνερ, θα δώσει, όπως εκτιμούν στη Νέα Υόρκη, νέα ώθηση στη διαδικασία. Στην έδρα του Διεθνούς Οργανισμού έχουν διαμορφώσει ένα κατάλογο υποψηφίων και βρίσκονται σε ανοικτή γραμμή με όλους τους εμπλεκόμενους. Το ενδεχόμενο να διορισθεί πρώην αξιωματούχος του ΟΗΕ είναι πολύ πιθανόν, αναφέρουν ενημερωμένες πηγές.<br /> <a href="http://mignatiou.com/" target="_blank">πηγή</a>

Σπεύδουν οι Αμερικάνοι – Μπάιντεν στο Σαμαρά: Αστάθμητος παράγοντας ο Ερντογάν.

Του Κώστα Βενιζέλου ΧΑΡΑΜΑΔΑ φωτός αναζητούν οι εν δυνάμει μεσολαβητές στο Κυπριακό, καθώς αξιολογούν όλες τις παραμέτρους και τις πολιτ...

Διαβάστε την συνέχεια

Απαραίτητη η ενδυνάμωση των ελληνορωσικών σχέσεων

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://mignatiou.com/wp-content/uploads/2014/08/Putin-Samaras01-29january2014.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="330" src="http://mignatiou.com/wp-content/uploads/2014/08/Putin-Samaras01-29january2014.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Του Νίκου Σταματάκη<br /> <br /> Καθώς κορυφώνεται η αντιπαράθεση της Δύσης με την Ρωσία είναι η καταλληλότερη στιγμή να ειπωθούν μερικές αλήθειες για τις ελληνορωσικές σχέσεις. Τα εναύσματα πολλά: tις ώρες που γράφονταν οι γραμμές αυτές η Γερμανία διαπραγματεύονταν μυστικά με την Ρωσία μια συμφωνία για το τέλος της κρίσης στην Ουκρανία… Και το Ισραήλ – που εξακολουθεί λαμβάνει ανυπολόγιστη οικονομική και στρατιωτική βοήθεια από τις ΗΠΑ ενώ τις αψηφά στο διπλωματικό πεδίο – ήδη από καιρό έχει παραχωρήσει μερίδιο σε θαλάσσια οικόπεδα του στην Γκαζπρόμ.<br /> <br /> Στις συνθήκες αυτές – που σαφώς αποκαλύπτουν την αποδυνάμωση της αμερικανικής παρουσίας στην ευρύτερη περιοχή στα πλαίσια της παγκόσμιας στροφής προς ένα πολυπολικό σύστημα – η Ελλάδα δεν έχει δικαίωμα να διστάσει και δεν έχει τίποτα να φοβηθεί στην πορεία προς μια ελληνορωσική προσέγγιση (εκτός ίσως από τους Εφιάλτες που ευδοκιμούν πάντοτε στην πολιτική ηγεσία της)… Απο το φυσικό αέριο στον τουρισμό και τις εξαγωγές και από την αμυντική συνεργασία στις μεταφορές, τα ελληνορωσικά συμφέροντα είναι πολλαπλά και πολύπλοκα και η διαφύλαξή τους απαιτεί σωστούς χειρισμούς.<br /> <br /> Οι ελληνορωσικές σχέσεις διακρίνονται από μια εξαιρετική ιδιατερότητα, που πρωτίστως σχετίζεται με την απαράμιλλη γεωστρατηγική θέση της Ελλάδας (και της Κύπρου) και την αναντικατάστατη διαχρονική αξία της για τα ρωσικά συμφέροντα τόσο ως διεξόδου στη Μεσόγειο όσο και ως συμμάχου έναντι ενός κοινού γεωστρατηγικού αντιπάλου, της Τουρκίας. Πολλοί άλλοι παράγοντες (πολιτιστικοί, θρησκευτικοί, ιστορικοί, εμπορικο-οικονομικοί και κοινωνικοί) από την εποχή του Βυζαντίου, της Τουρκοκρατίας και, στα νεώτερα χρόνια, του Καποδίστρια και του Κολοκοτρώνη που συνεχίζονται ισχυροί έως τις ημέρες μας, προσδίδουν στις σχέσεις αυτές την σπάνια ιδιαιτερότητά τους. Η πρωτοκαθεδρία ανήκει ωστόσο στον γεωστρατηγικό παράγοντα, την βασική αιτία των προβλημάτων αλλά και των ωφελημάτων και προνομίων και ουσιαστικού πλούτου του Ελληνισμού…<br /> <br /> Η πρώτη αλήθεια που διαφεύγει συχνά την προσοχή των περισσοτέρων αναλυτών είναι απλή, γνωστή και παραδεκτή σε Ανατολή και Δύση: η Ρωσία έχει καταστήσει σαφές πρός όλους τους διεθνείς παράγοντες από την εποχή της Συνθήκης της Λωζάνης για το καθεστώς των Στενών και την Συμφωνία της Γιάλτας (με την περίφημη χαρτοπετσέτα του Τσόρτσιλ προς τον Στάλιν) ότι έχει κατοχυρώσει ένα ποσοστό επιρροής στον ελληνικό χώρο και ειδικά στο Αιγαίο. Το εάν το ποσοστό αυτό είναι 10% ή 20% δεν έχει και τόση σημασία. Σημασία έχει ότι η αμφισβήτησή του δεν είναι δυνατόν σε καμία περίπτωση να γίνει αποδεκτή από τη Μόσχα με τον ίδιο τρόπο που δεν έγινε αποδεκτή η «προέλαση» των Δυτικών στη Συρία και στην Ουκρανία.<br /> <br /> Το γεγονός αυτό είχε πολύ πρακτικά – και κυριολεκτικά αξιοθαύμαστα – αποτελέσματα από το 1974 έως σήμερα. Α) Στη δεκαετία του 1970, μεσούντος του Ψυχρού Πολέμου, η κυβέρνηση Κωνσταντίνου Καραμανλή παραχώρησε στην τότε Σοβιετική Ενωση διευκολύνσεις στο Νεώριο Σύρου και αγκυροβόλιο για το σοβιετικό στόλο δυτικά της Κρήτης – σε απόσταση αναπνοής μάλιστα από την αμερικανική βάση της Σούδας! Β) Αργότερα, με την πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος, η Ελλάδα έγινε και εξακολουθεί να είναι σήμερα Η ΜΟΝΗ δυτική χώρα και μέλος του ΝΑΤΟ (!!) που διαθέτει εξελιγμένα ρωσικά αντιαεροπορικά συστήματα (πυράλους S-300, TOR-M1 κλπ.) αλλά και τα περίφημα αερόστρωμνα πλοία Zubr. Τα οπλικά αυτά συστήματα θεωρούνται ζωτικής σημασίας για την ελληνική άμυνα.<br /> <br /> Το γεγονός ότι όλα τα παραπάνω κατέστησαν δυνατά καταδεικνύει του λόγου το αληθές, ότι δηλαδή ένα σημαντικό ποσοστό ρωσικής επιρροής στην Ελλάδα είναι δεδομένο και έχει γίνει αποδεκτό στη Δύση. Εάν τούτο δεν ίσχυε, οι γνωστοί δυτικοί κύκλοι θα είχαν βρει τρόπο να ακυρώσουν τις συναλλαγές αυτές. Κάτι το οποίο έπραξαν στην υπόθεση του αγωγού Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολης, οπότε χρησιμοποίησαν τα ανδρείκελά τους στην Ελλάδα και τη Βουλγαρία για τη ματαίωσή του… Θα μείνει στην ιστορία η προεκλογική ομιλία του Γιώργου Παπανδρέου στην Αλεξανδρούπολη το 2009, όπου εξήγγειλε την ματαίωση του αγωγού για …περιβαλλοντικούς λόγους. Προφανώς εκτιμήθηκε στη Δύση ότι ο αγωγός αυτός υπερβαίνει τα συμφωνηθέντα ποσοστά επιρροής και επιπλέον εμποδίζει άλλους σχεδιασμούς. Μόνο που οι γνωστοί «κύκλοι» στην έξαρσή τους να υπερασπίσουν τα δυτικά συμφέροντα, υπερέβησαν κάθε έννοια νομιμότητας και έφθασαν στο σημείο ακόμα και να αποπειραθούν την δολοφονία του Κώστα Καραμανλή, εκλεγμένου πρωθυπουργού της χώρας. Και τούτο είναι κάτι που η ελληνική ηγεσία και ο ελληνικός λαός δεν πρέπει ούτε να το ξεχνά, ούτε και να το αφήνει αναπάντητο.<br /> <br /> Η καλύτερη απάντηση δεν είναι άλλη από την παραχώρηση στη Ρωσία τμήματος των ελληνικών σιδηροδρόμων στη Βόρεια Ελλάδα μαζί με το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης, εφόσον δημιουργηθούν έντονες κοινοτικές αντιρρήσεις ή άλλα εμπόδια για το λιμάνι της Θεσσαλονίκης. Το σπουδαιότερο κεφάλαιο της Ελλάδας – όπως άλλωστε περίτρανα απέδειξε η κινεζική επένδυση στον Πειραιά – είναι η γεωστρατηγική της θέση. Και είναι απαραίτητο για την προώθηση των συμφερόντων της χώρας και για την επιβίωση του Ελληνισμού να παραχωρούνται προς όλες τις δυνάμεις που έχουν συμφέρον τα δικαιώματα χρήσης με τα κατάλληλα ανταλλάγματα – και όχι μόνο οικονομικά αλλά και πολιτικά ή στρατιωτικά ή άλλα.<br /> <br /> Η ελληνοκινεζική συνεργασία έχει ήδη αποδώσει στην Ελλάδα, άμεσα ή έμμεσα, πολλαπλάσια πολιτικά και οικονομικά οφέλη από τα μισθώματα του λιμανιού του Πειραιά. Δεν είναι πλέον μυστικό ότι η Κίνα επέβαλλε στην Γερμανία την διάσωση της Ελλάδας και την παραμονή της στο ευρώ (κατά την επίσκεψη της Μέρκελ στο Πεκίνο πριν δύο χρόνια τον Αύγουστο του 2012). Τότε η κα. Μέρκελ αναχωρούσα έκανε σαφέστατες δηλώσεις ότι η Ελλάδα παραμένει στο ευρώ, που σηματοδότησαν την οριστική στροφή στο ελληνικό θέμα. Μπορεί οι κινεζικοί υπολογισμοί να ήταν ευρύτεροι, ωστόσο η επένδυση στην Ελλάδα σαφώς έπαιξε ρόλο. Η παραχώρηση στην Ρωσία προσβάσεων στη Βόρεια Ελλάδα – εκτός από τα σπουδαία οικονομικά οφέλη – θα βάλει οριστικά και τελεσίδικα ταφόπλακα στις τουρκικές διεκδικήσεις στη Θράκη και το Αιγαίο. Παρενθετικώς να σημειώσουμε ότι η ευρεία συνεργασία Ρωσίας με Κίνα έχει πολλές φανερές και κρυφές επιπτώσεις στα σχεδιαζόμενα επί του ελληνικού χώρου…<br /> <br /> Και η συζητούμενη τώρα παραχώρηση νέας στρατιωτικής βάσης στις ΗΠΑ στην Κρήτη για μη επανδρωμένα αεροπλάνα (drones) δεν πρέπει σε καμιά περίπτωση να γίνει χωρίς τα κατάλληλα ανταλλάγματα – και οι ιδέες είναι πάρα πολλές.. Η Ελλάδα στάθηκε πάντοτε – και μάλιστα στις κρισιμότερες στιγμές – στο πλευρό της Δύσης, θυσιάζοντας μάλιστα ποταμούς αίματος των παιδιών της. Ακόμα και χωρίς τις θυσίες αυτές θα είχε το δικαίωμα να ζητά ανταλλάγματα. Αλλά στην ελληνική περίπτωση το ουσιαστικό δικαίωμα ενισχύεται και πολλαπλασιάζεται από το ηθικό δικαίωμα. Πόσες άραγε χώρες στον κόσμο μπορούν να ισχυρισθούν κάτι τέτοιο; Πέρασαν πολλές δεκαετίες – και αρκετές προδοσίες σε βάρος των ελληνικών συμφερόντων – για να κατανοήσουν οι μαθητευόμενοι μάγοι του Στέιτ Ντιπάρτμεντ ότι η Τουρκία ήταν πάντοτε και εξακουθεί να είναι αναξιόπιστος σύμμαχος. Μόνον τον τελευταίο καιρό φαίνεται ότι αναγκάσθηκαν εκ των πραγμάτων να αλλάξουν στάση. Πρέπει όπως τώρα να αποδείξουν έμπρακτα και με τα ανάλογα ανταλλάγματα ότι αναγνωρίζουν την διαφορά…<br /> <br /> Το κυριώτερο από τα ανταλλάγματα αυτά είναι ο σεβασμός από όλους των κυριαρχικών δικαιωμάτων της, της εδαφικής της ακεραιότητας και της γεωστρατηγικής της θέσης – λόγω της οποίας είναι προορισμένη να παίζει καίριο ρόλο στην παγκόσμια ασφάλεια. Με απλά λόγια, ναι, είμαστε μέλος της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ, ναι εξυπηρετούμε με μύριους τρόπους τα δυτικά συμφέροντα ΑΛΛΑ σε καμία περίπτωση δεν ξεγράφουμε φιλικούς δεσμούς αιώνων με αδελφικούς λαούς όπως ο ρωσικός. Και σε καμία περίπτωση, η προνομιακή εξυπηρέτηση των δυτικών συμφερόντων δεν ισοδυναμεί με μονοπώληση των δικαιωμάτων χρήσης και διέλευσης στην ελληνική επικράτεια.<br /> <br /> Ας κλείσουμε το κείμενο αυτό με την κατάρριψη ενός ακόμα μύθου για τις ελληρωσικές σχέσεις, του μύθου ότι δήθεν δεν υπάρχει ευρεία πολιτική, διακομματική συμφωνία για τιςς σχέσεις αυτές. Το ακριβώς αντίθετο είναι η αλήθεια, ειδικά στην περίοδο της μεταπολίτευσης, οπότε επικρατεί ευρεία, ευρύτατη, συναίνεση για το ζήτημα αυτό. Οχι μόνο ο Κωνσταντίνος Καραμανλής παρεχώρησε τα προαναφερθέντα δικαιώματα στο σοβιετικό ναυτικό αλλά και ο Ανδρέας Παπανδρέου τον ξεπέρασε με το θέμα της προμήθειας φυσικού αερίου από την τότε Σοβιετική Ενωση. Οταν μάλιστα οι Αμερικανοί του προέβαλλαν αντιρρήσεις για το θέμα του φυσικού αερίου, ο Ανδρέας τους αποστόμωσε λέγοντας το περίφημο: «Φέρτε μου στα ελληνικά σύνορα αέριο σε καλύτερη τιμή και θα το αγοράσω από εσάς».<br /> <br /> Η ευρεία πολιτική και δακομματική συμφωνία, από το ΚΚΕ έως την άκρα δεξιά για την ανάγκη ενίσχυσης των ελληνορωσικών σχέσεων συνεχίστηκε τις τελευταίες δεκαετίες (με τις αξιοσημείωτες εξαιρέσεις του Γιώργου Παπανδρέου και της Ντόρας Μπακογιάννη, γνωστών και μη εξαιρετέων «δακτύλων» της Ουάσιγκτον στην Ελλάδα, που έπραξαν ότι ήταν δυνατόν για να τις υποσκάψουν). Είναι χαρακτηριστικό ότι τον περασμένο Μάιο, λίγο πριν τις ευρωεκλογές, βρέθηκαν ταυτόχρονα στη Μόσχα για επαφές αντιπροσωπείες του ΣΥΡΙΖΑ και της Χρυσής Αυγής! Αλλά είναι ακόμα πιο σημαντικό ότι αυτή η ευρεία συναίνεση βασίζεται πάνω σε βαθειά αισθήματα φιλίας του ελληνικού λαού για το ρωσικό λαό: συνεχείς δημοσκοπήσεις στις μέρες μας αποδεικνύουν ότι τα αισθήματα αυτά παραμένουν αμείωτα ακόμα και εν μέσω της θύελλας διεθνούς αντιρωσικής προπαγάνδας.<br /> <br /> Διεθνείς σχέσεις που θεμελιώνονται σε τόσο βαθιά ιστορικά και πολιτιστικά ερείσματα, προωθούνται από μεγάλα οικονομικά, στρατιωτικά και γεωστρατηγικά συμφέροντα και ενισχύονται από την ισχυρή θέληση των λαών, είναι άξιες σεβασμού από όλους. Οσοι εσωτερικοί και διεθνείς παράγοντες δεν κατανοούν την απλή αυτή αλήθεια είναι καταδικασμένοι να διαπράξουν μεγάλα λάθη και να πληρώσουν βαρύ τίμημα, ανάλογα με τα τιμήματα που ήδη καταβάλλονται (πρωτίστως σε αίμα αθώων) σε άλλες περιοχές της Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής. Μακριά από την Ελλάδα τέτοια τύχη…<br /> <br /> <a href="http://mignatiou.com/" target="_blank">πηγή</a>

Απαραίτητη η ενδυνάμωση των ελληνορωσικών σχέσεων

Του Νίκου Σταματάκη Καθώς κορυφώνεται η αντιπαράθεση της Δύσης με την Ρωσία είναι η καταλληλότερη στιγμή να ειπωθούν μερικές αλήθειες γ...

Διαβάστε την συνέχεια