Γιατί δεν ήταν έκπληξη η δήλωση Νούλαντ για τα τουρκικά F-35.

<img height="388" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2024/01/Nuland-Fidan-825x500.jpg" width="722" /><br /><b><br /></b><div><b>ΜΙΧΑΣ ΖΑΧΑΡΙΑΣ</b><br />Αίφνης, στην ελληνική επικαιρότητα επικράτησε… πανικός. Συνεπείς προς τον γραμμικό τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τις εξελίξεις, οι δηλώσεις της κυρίας Νούλαντ από την Τουρκία περί ολικής επαναφοράς της χώρας στο πρόγραμμα του F-35, εάν και εφόσον, προκάλεσε περίπου σοκ στην ελληνική κοινή γνώμη. Χωρίς την παραμικρή διάθεση να ευλογήσω τα γένια μου, το ενδεχόμενο καταγράφεται από τον υπογράφοντα, σταθερά, από το 2020. Δηλαδή, ασχέτως του αν στην εξουσία στις ΗΠΑ βρισκόταν ο Τραμπ ή ο Μπάιντεν, καθώς η αμερικανική οπτική στην Τουρκία έχει κάποια “μόνιμα” χαρακτηριστικά.<br /><br />Κι επειδή “μονιμότητα” στις διεθνείς σχέσεις δεν υπάρχει, η αναφορά περιγράφει το βαθύτατα ριζωμένο στο κατεστημένο της Ουάσιγκτον ιδεολόγημα περί “αναντικατάστατης Τουρκίας”. Στην πράξη, διαπιστώνεται, ότι οι ΗΠΑ αδυνατούν να απεμπλακούν και να σχεδιάσουν μια νέα υψηλή στρατηγική, στην οποία η Τουρκία θα έχει άλλη θέση. Προφανώς όμως, η αναφορά αυτή θα ήταν ατελής εάν δεν προστεθεί και η διαχρονική απροθυμία της Ελλάδας να κινηθεί στην κατεύθυνση ανάληψης ουσιώδους ρόλους σε μια τέτοια αρχιτεκτονική ασφαλείας, καθώς φαίνεται ότι το προαναφερθέν ιδεολόγημα, πείθει κυρίως στην Αθήνα…<br /><br />Εντελώς επιγραμματικά και κινούμενοι χρονολογικώς… ανάποδα, η ολική επαναφορά της Τουρκίας στο πρόγραμμα του F-35 αναφερόταν στην καταληκτική παράγραφο παρέμβασης στην 19 Δεκεμβρίου 2023: «…για να μην τρέφουμε αυταπάτες, τι θα εμποδίσει τους Τούρκους που διαθέτουν γαϊδουρινή υπομονή, εμμένοντας στον σχεδιασμό τους, να επιχειρήσουν να ανατρέψουν και την απόφαση αποβολής τους από το πρόγραμμα των F-35; Δεν υποστηρίζουμε ότι θα το πετύχουν. Η ιστορία όμως μας διδάσκει να μην αποκλείουμε απολύτως τίποτα. Όσο επιβιώνει στην αμερικανική γραφειοκρατία το αφήγημα περί “αναντικατάστατης Τουρκίας”, όλα είναι πιθανά…».<br /><br />Τον Ιούνιο του 2023, διαπιστωνόταν ότι «στη χώρα βρίσκεται σε εξέλιξη “επικοινωνιακή καταιγίδα” με στόχο να προβληθεί το αμερικανικό μαχητικό ως πανάκεια προβολής αξιόπιστης αποτροπής απέναντι στην Τουρκία. Το ενδεχόμενο η αποδέσμευση των F-16 να ανοίξει την όρεξη στην Τουρκία και εν ευθέτω χρόνο να ανατραπεί και ο εξοβελισμός της Τουρκίας από το F-35, απασχολεί άραγε κανέναν; Διότι εάν τότε το επιχείρημα περί ποιοτικού πλεονεκτήματος πάψει να ισχύει, θα είναι πολύ αργά. “Ο πελάτης έχει πάντα δίκιο”… αρκεί να ξέρει να το διεκδικεί».<br /><br />Τέτοιες αναφορές είχαν κατά κόρον γίνει και τα προηγούμενα χρόνια. Με αφορμή ανάλυση για την πρόταση των ΗΠΑ στην Ελλάδα για τη μεταφορά των S-300 στην Ουκρανία, ξεκαθαριζόταν (30/8/2022) πως ενδεχόμενη λύση του προβλήματος S-400 θα μπορούσε να επαναφέρει την Τουρκία στο F-35, «η θέση της Ελλάδας θα γίνει πολύ πιο δύσκολη … Οι προσπάθειες του ελληνικού λόμπι στην Ουάσιγκτον θα καταστούν μάχες οπισθοφυλακής».<br /><br />Το νήμα της Νούλαντ<br /><br />Παρόμοια αναφορά γινόταν και λίγο πριν μεταβούν στις ΗΠΑ ο τότε αρχηγός ΓΕΕΘΑ και ο υπουργός Άμυνας (30/6/2022), προειδοποιώντας ότι το ζήτημα των S-400 θα μπορούσε να αποτελέσει μεγάλο αιφνιδιασμό από την πλευρά της Τουρκίας. Τα ίδια και για σε αναφορά (19/4/2022) για τις διαφορές στην πολιτική βαρύτητα των F-35 και F-16 σε σχέση με τους S-400. Στις 20 Μαρτίου όμως του 2022, ο υπογράφων είχε ασχοληθεί με την αποκάλυψη αμερικανικών εφημερίδων (WSJ, New York Times), ότι οι ίδιες οι ΗΠΑ πρότειναν στον Ερντογάν ολική επαναφορά στο F-35, εάν έστελνε τους S-400 στην Ουκρανία! Άρα ας μην πέφτουμε από τα σύννεφα με τις δηλώσεις της Νούλαντ.<br /><br />Λίγες ημέρες νωρίτερα (13/3/2022) είχε τεθεί το ζήτημα ενδεχόμενης επιδίωξης επαναφοράς στο F-35 υπό την οπτική γωνία της κατοχής του μίνι-αεροπλανοφόρου TCG Anadolu. Αν τότε μας απασχολούσε, πόσο ισχυρότερο είναι άραγε το κίνητρο σήμερα που έχει εξαγγελθεί η ναυπήγηση και δεύτερου – κανονικού μεγέθους – αεροπλανοφόρου;<br /><br />Στις 12 Ιανουαρίου 2022, είχαμε θέσει το πόσο θα εξυπηρετούσε την αμερικανική βιομηχανία η επιστροφή της Τουρκίας, με αφορμή δηλώσεις του τότε Τούρκου υπουργού Άμυνας, στρατηγού ε.α Χουλούσι Ακάρ, ο οποίος είχε φροντίσει «να αποκαλέσει την προμήθεια των ρωσικών S-400 “αναγκαιότητα”, όχι “επιλογή”».<br /><br />Στις 6 Ιουνίου 2021, η προσέγγιση ήταν πιο… βιβλική! «Εάν τελικά η Τουρκία ξεφορτωθεί το πρόβλημα S-400, ίσως ο “πατέρας” να σφάξει “τον μόσχο τον σιτευτό” για να εορταστεί το γεγονός. Πρακτικά, αυτό θα σήμαινε ακόμα και την –έστω μετά από μια “περίοδο επιτήρησης”– σταδιακή επαναφορά της Τουρκίας στο πρόγραμμα των μαχητικών πέμπτης γενιάς F-35 Lightning II». Στην ίδια ανάλυση, οι S-400 χαρακτηρίζονταν ως “κορυφαίο σφάλμα της τουρκικής πολιτικής”… Διέβη τον Ρουβίκωνα, παραβιάζοντας μια “κόκκινη γραμμή” των ΗΠΑ, στο πλαίσιο της πολιτικής του Ερντογάν να διευρύνει συνεχώς τα όρια».<br /><br />Τέτοιες αναφορές γινόντουσαν και το 2020 κατά την εξέταση του ενδεχομένου εγκατάλειψης των S-400 από την Τουρκία, χαρακτηρίζοντας το ενδεχόμενο ως σημαντική εξέλιξη που θα επηρέαζε την ελληνική ασφάλεια. Η εξέλιξη αυτή δεν αποκλειόταν και ακόμα νωρίτερα (4/2/2020), καθώς αναφερόταν ότι με ένα TCG Anadolu εξοπλισμένο με F-35B, θα συνεπαγόταν μια Ελλάδα που θα περιερχόταν «σε κατάσταση ομηρείας και στρατιωτικού εκβιασμού».<br /><br />Στόχος αυτών των αναφορών δεν είναι να παραστήσει ο υπογράφων… τον Νοστράδαμο, αλλά να υποστηριχθεί, ότι η υπόθεση των F-35 για την Τουρκία, επί της ουσίας δεν είχε φύγει ποτέ από το τραπέζι. Διότι μπορεί ο Αμερικανός Γερουσιαστής Μενέντεζ να πρόσφερε πολλά στην ελληνική ασφάλεια, επιτρέποντας στην Αθήνα να αγοράσει χρόνο αποκατάστασης των τραυμάτων της δεκαετίας των Μνημονίων, όμως η όλη υπόθεση είχε και την ακριβώς αντίστροφη ανάγνωση…<br />Ποια θα είναι η κατάληξη<br /><br />Η απομάκρυνση της Τουρκίας από το πρόγραμμα του F-35, κατασκεύαζε αυτόματα κι ένα κορυφαίο διαπραγματευτικό χαρτί για την αμερικανική διπλωματία, στο πλαίσιο εξυπηρέτησης του κορυφαίου στόχου για τον “συνετισμό” ή απλά τη στοιχειώδη επαναφορά στο δυτικό μαντρί. Αυτό δεν πρέπει να μας ξενίζει! Η τέχνη της διπλωματίας συνίσταται στο πως θα επιτευχθεί μια επιλογή πολιτικής να εξυπηρετεί ταυτόχρονα δυο χώρες, έστω κι αν οι επιδιώξεις είναι εκ διαμέτρου αντίθετες! Εκτός κι αν υπάρχουν στην Αθήνα, αξιωματούχοι που εύχονται η Τουρκία να εξοπλιστεί και με F-35…<br /><br />Καταληκτικά και με βάση τα ανωτέρω, η αναφορά της Νούλαντ δεν αποτελεί κεραυνό εν αιθρία. Οι Αμερικανοί ουδέποτε έκρυψαν τις προτιμήσεις τους. Εμείς αρνούμασταν να δούμε την πραγματικότητα και να αντιληφθούμε ότι η πραγματικά μεγάλη ευκαιρία που μας δινόταν, ήταν χρόνος για την αποκατάσταση μιας στοιχειώδους διμερούς στρατιωτικής ισορροπίας δυνάμεων. Δηλαδή, την αποκατάσταση της ελληνικής αποτροπής, σε ξηρά, θάλασσα και αέρα.<br /><br />Τι θα γίνει στο μέλλον; Κατά πάσα πιθανότατα η εξέλιξη που θα προκύψει θα είναι ακραία. Η πρώτη είναι η εξεύρεση μιας νέας ισορροπίας, που θα σηματοδοτήσει την επιστροφή της Τουρκίας στο F-35, μια κατάσταση που θα αλλάξει πολλά δεδομένα στην εξίσωση της ελληνικής εθνικής ασφάλειας. Παράλληλα, θα σηματοδοτήσει τη σταδιακή επανάκαμψη διεθνών κεφαλαίων στην τουρκική οικονομία. Υπάρχει όμως και μια δεύτερη, στην οποία ουδείς αναφέρεται, καθώς τελούμε – ως συνήθως – υπό την επήρεια της επικαιρότητας. Όπως αυτή καλύπτεται από τα μέσα ενημέρωσης.<br /><br />Το δεύτερο ενδεχόμενο λοιπόν, είναι αυτή η διακριτική αλλά συνεχής πίεση στον Ερντογάν, να οδηγήσει σε “έκρηξη”. Αυτή θα μπορούσε να είναι, ξανά, είτε για διαπραγματευτικούς λόγους είτε πραγματική, χωρίς να αποκλείεται και κάποιος συνδυασμός. Διακηρύσσοντας ότι η Τουρκία δεν δέχεται όρους από κανέναν, ο Τούρκος ηγέτης θα μπορούσε να δηλώσει ότι αποσύρεται ακόμα και από τα F-16, ανακοινώνοντας ότι θα εξετάσει εναλλακτικές.</div><div><br />Τί πρέπει να κάνει η Ελλάδα<br /><br />Πόσο θα ανακάτευε την τράπουλα μια τέτοια εξέλιξη; Έχει εξεταστεί τουλάχιστον ως σενάριο; Πόσο απίθανο θα ήταν να πετύχει ο Ερντογάν, με τον νέο αυτό έμμεσο εκβιασμό, τη μείωση των πιέσεων που του ασκούνται, ίσως δε και… αύξηση των ανταλλαγμάτων; Με επιχείρημα, μια εκδοχή του “εσείς με χρειάζεστε περισσότερο από όσο χρειάζομαι εγώ εσάς”. Κι αν το επιχείρημα είναι ότι η τουρκική οικονομία θα υποφέρει, ο δυνητικός αντίλογος είναι διττός…<br /><br />Πρώτον, το “όπλο” αυτό έχει ήδη χρησιμοποιηθεί ήδη, χωρίς ιδιαίτερη αποτελεσματικότητα. Δεύτερον, έχει αποδειχθεί στην πράξη, ότι στη μισή σχεδόν Τουρκία, στην Ανατολία όπου ζουν τα πιο φτωχά αλλά ταυτόχρονα τα πιο θρησκευόμενα και παράλληλα εθνικιστικά στρώματα της τουρκικής κοινωνίας, η “αντίσταση” στις ΗΠΑ συσπειρώνει εκλογικά, παρόλο που οδηγεί σε οικονομικά δεινά.<br /><br />Ας επαναλάβουμε λοιπόν, ότι η Ελλάδα πρέπει να χαράξει τον δικό της δρόμο, θεωρώντας κάθε τρέχουσα θετική εξέλιξη στα ελληνοτουρκικά ως μια ευνοϊκή τακτική συγκυρία. Εάν αποκτήσουν για οποιονδήποτε λόγο πιο μόνιμα χαρακτηριστικά, τόσο το καλύτερο για μια “χώρα status quo” όπως η Ελλάδα.<br /><br />Όμως, η σε βάθους χρόνου ρεαλιστική, γεωγραφικά και πολιτικά, θεώρηση των ελληνοτουρκικών, δείχνει στην κατεύθυνση συνέχισης του στρατηγικού ανταγωνισμού, στο μέτρο που επιβάλλεται από την τουρκική πλευρά. Εκτός εάν έχει υπάρξει οποιαδήποτε απόφαση από την ελληνική πολιτική ελίτ για το μέλλον της χώρας, η οποία δεν έχει γίνει επισήμως γνωστή.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γιατί δεν ήταν έκπληξη η δήλωση Νούλαντ για τα τουρκικά F-35.

ΜΙΧΑΣ ΖΑΧΑΡΙΑΣ Αίφνης, στην ελληνική επικαιρότητα επικράτησε… πανικός. Συνεπείς προς τον γραμμικό τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τις εξελίξεις, ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί οι αποφάσεις της κυβέρνησης για εμπλοκή στην Ερυθρά Θάλασσα θέτουν σε κίνδυνο τον εμπορικό στόλο και τη χώρα.

<img height="378" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2023/12/mitsotakis_dendias_gerapetritis-930x550.jpg" width="735" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Δένδιας: «Θα προσφέρω το στρατηγείο της Λάρισας στην επιχείρηση της Ε.Ε.» κατά της Υεμένης. Λες και το στρατηγείο είναι προσωπική ιδιοκτησία του Υπουργού.</span></h3>Του <b>Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου</b><br />Χτες το πρωί (31/1) ο Νίκος Δένδιας εμφανίστηκε στις τηλεοράσεις λέγοντας, με μια ελαφρά δόση «αυτοκρατορικού μεγαλείου»: <i>«Θα προσφέρω το στρατηγείο της Λάρισας στην επιχείρηση της Ε.Ε.»</i> κατά της Υεμένης, λες και το στρατηγείο είναι προσωπική ιδιοκτησία του Υπουργού. Τέλος πάντων. Αργότερα μας ενημέρωσε ότι η «προσφορά» έγινε δεκτή, όχι δεν θα την έκαναν, και η Ελλάδα θα παίξει κεντρικό ρόλο στην επιχείρηση της Ερυθράς όπου θα στείλει τελικά μία φρεγάτα ελπίζοντας ότι θα επιστρέψει και παρά τους κινδύνους που θα την απειλήσουν και πολλούς άλλους λόγους που δεν θα έπρεπε να πάει.<br /><br />Την κυβερνητική απόφαση επέκριναν το ΚΚΕ και η Νέα Αριστερά, τα μόνα δύο ελληνικά κόμματα που διαθέτουν σήμερα, αν κανείς κρίνει εκ των τοποθετήσεών τους, μια έστω και ελάχιστη αυτονομία από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Αντιθέτως, οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και της Ελληνικής Λύσης υποστήριξαν στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής την αποστολή στην Υεμένη, αρκεί να την αναλάβει η Ε.Ε. και όχι το ΝΑΤΟ. Αυτό βέβαια δεν έχει την παραμικρή σημασία και δεν διαφοροποιεί τη φύση της αποστολής. Απλώς λέμε κάτι να περνάει η ώρα. Άλλωστε σήμερα η Ε.Ε. δεν έχει την παραμικρή ανεξαρτησία και αυτονομία από τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ.<div><br />Μια ηθικά απαράδεκτη, παράνομη, επιβλαβής και επικίνδυνη αποστολή<br /><br />Σε προηγούμενα άρθρα μας εκθέσαμε αναλυτικά τους λόγους για τους οποίους η ελληνική στρατιωτική αποστολή στην Υεμένη είναι:<br /><br />– Ηθικά απαράδεκτη, γιατί συνιστά άμεση συνδρομή στην κλιμακούμενη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού και είναι κραυγαλέα αντίθετη με το διεθνές δίκαιο, στο οποίο μάλιστα υποτίθεται ότι έχουμε βασίσει όλη την εξωτερική μας πολιτική, ιδίως έναντι της Τουρκίας, όπως και με την ουσία της πρόσφατης απόφασης του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης για τη γενοκτονία στην Παλαιστίνη.<br /><br />– Παράνομη, αντισυνταγματική και αντίθετη προς το διεθνές δίκαιο, που δεν επιτρέπει την ανάληψη στρατιωτικής δράσης εναντίον τρίτου κράτους χωρίς σχετική εξουσιοδότηση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.<br /><br />– Επικίνδυνη, καθώς μας εμπλέκει σε μια διαρκώς διευρυνόμενη, εξαιρετικά επικίνδυνη και παντελώς απρόβλεπτη στην πορεία της σύρραξη στη Μέση Ανατολή (ο δυτικός τύπος φέρει αυτή τη στιγμή την Ουάσιγκτον, πειθαρχούσα εν προκειμένω στο Ισραήλ και το παντοδύναμο Λόμπυ του, έτοιμη να εξαπολύσει επίθεση κατά του Ιράν). Ο πόλεμος εξάλλου κατά της Υεμένης ξεκίνησε μεν με αφορμή τις επιθέσεις σε πλοία που πήγαιναν στο Ισραήλ, όμως εντάσσεται στα μακροχρόνια σχέδια του κράτους αυτού για έλεγχο της Υεμένης και της Ερυθράς, όπως και όλης της Μέσης Ανατολής. Ενώ και οι Υεμένιοι δεν είναι καθόλου ασήμαντος αντίπαλος και διαθέτουν ένα πολύ εντυπωσιακό οπλοστάσιο όπλων κατά θαλάσσιων σκαφών. Ας διαβάσει εδώ ο «Ναπολέων» Δένδιας (και οι αρχηγοί των επιτελείων, που συμφώνησαν με αυτή την καταστροφική επιχείρηση), την ανάλυση του Διεθνούς Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών για το τι όπλα διαθέτει η Υεμένη κατά πλοίων. Άλλωστε πάντα αυτός που υπερασπίζεται τα ιερά και τα όσιά του έχει και ένα μεγάλο ηθικό πλεονέκτημα έναντι των μισθοφόρων. Ο ίδιος ο πρόεδρος Τζο Μπάιντεν αναγνώρισε ότι είναι αδύνατο στην αποστολή στην Ερυθρά να πραγματοποιήσει αυτό που λέει ότι επιδιώκει! Ίσως βέβαια Μητσοτάκης, Δένδιας και Ε.Ε. να τα καταφέρουν καλύτερα από τους Αμερικανούς!<br /><br />– Αντίθετη με ζωτικά εθνικά συμφέροντα της χώρας, που δεν είναι ασφαλώς να πρωταγωνιστήσει στον πόλεμο της Δύσης κατά των Παλαιστινίων και όλου του αραβομουσουλμανικού κόσμου. Στην πρεμούρα τους οι Μητσοτάκης και Δένδιας να αποσπάσουν την εύνοια ΗΠΑ και Ισραήλ ώστε να πάρουν ευρωπαϊκή θέση ενδεχομένως ο πρώτος και να γίνει πρωθυπουργός ο δεύτερος, εκθέτουν τη χώρα στον κίνδυνο αντιποίνων. (Δεν το κάνουν άλλωστε μόνο εδώ. Διαλύουν, για να ικανοποιήσουν τον δυτικό παράγοντα, όλη την εθνική άμυνα της χώρας, αφαιρώντας όπλα από τα νησιά, αδειάζοντας τις αποθήκες για να στείλουν στην Ουκρανία και διαλύοντας την αντιαεροπορική άμυνα, όπως επισημαίνει ο καθηγητής Γιώργος Μαργαρίτης στην εμπεριστατωμένη ανάλυσή του.</div><div><br /></div><div> Καταστρέψαμε άλλωστε ήδη τις σχέσεις μας με τη Ρωσία, καταστρέφουμε τώρα και τις σχέσεις μας με τον αραβομουσουλμανικό κόσμο και τον παγκόσμιο Νότο, που υπήρξαν ιστορικά το αντίβαρό μας απέναντι στις δυτικές και τουρκικές επιβουλές. Με ποιόν θα μείνουμε στο τέλος; Με την Αμερική, τη Βρετανία και το Ισραήλ που μας έφτιαξαν το κυπριακό και έσπρωξαν την Άγκυρα εναντίον μας; Ή με τη Γερμανία που μας κατέστρεψε και με στρατιωτικά και με οικονομικο-πολιτικά μέσα; Να υπενθυμίσουμε με την ευκαιρία στο σημείο αυτό ότι η μετατροπή της Ελλάδας σε άθλιο προτεκτοράτο πέμπτης κατηγορίας δεν αφορά μόνο την διεθνή θέση της χώρας, επηρεάζει άμεσα και την εσωτερική κοινωνική και οικονομική κατάσταση και τανάπαλιν.</div><div><br />Δεν προστατεύει, θέτει σε κίνδυνο τον ελληνικό εμπορικό στόλο!<br /><br />Κανένας από τους συνηγόρους της αποστολής της φρεγάτας (κυβέρνηση, ΜΜΕ και το μεγαλύτερο μέρος της αντιπολίτευσης, ρητά ή σιωπηρώς) δεν έχει μπει στον κόπο να απαντήσει σε οτιδήποτε από το παραπάνω. Επαναλαμβάνουν ξανά και ξανά το ένα και μοναδικό επιχείρημά τους υπέρ μιας αποστολής ανεύθυνης, επικίνδυνης και τυχοδιωκτικής που είναι ότι πρέπει να προστατευθεί ο ελληνικής ιδιοκτησίας εμπορικός στόλος.<br /><br />Πρόκειται -ως συνήθως- για ένα ακόμα κολοσσιαίο ψεύδος. Εξηγήσαμε παραπάνω γιατί ούτε οι Αμερικανοί και οι Βρετανοί δεν μπορούν να προστατεύσουν τα πλοία από επιθέσεις, θα το κάνει αυτό η ελληνική φρεγάτα των Δένδια-Μητσοτάκη;<br /><br />Ποια είναι όμως τα δεδομένα; Οι υεμενικές επιθέσεις ξεκίνησαν αυστηρά εναντίον πλοίων που κατευθύνονται ή συνδέονται με το Ισραήλ, ως διαμαρτυρία για τη συνεχιζόμενη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού. Κάθε σκάφος που διαβεβαιώνει ότι δεν συνδέεται με το Ισραήλ ούτε πηγαίνει στα λιμάνια του περνάει ελεύθερα.<br /><br />Στη συνέχεια, στους στόχους περιελήφθησαν και τα σκάφη των Ηνωμένων Πολιτειών και της Μεγάλης Βρετανίας λόγω του ότι τα δύο αυτά κράτη επιτέθηκαν στην Υεμένη. Παρακολουθείστε εδώ τον εκπρόσωπο των ενόπλων δυνάμεων της Υεμένης που εξηγεί γιατί ο στρατός της χώρας του επετέθη σε αμερικανικό πολεμικό πλοίο και γιατί τα πλοία των ΗΠΑ και του Ηνωμένου Βασιλείου είναι «νόμιμοι στόχοι».<br /><br />Με τις εξυπνάδες Μητσοτάκη και Δένδια υφίσταται τώρα ο κίνδυνος να συμπεριληφθούν στους στόχους και τα ελληνικά πλοία, εν πρώτοις η ίδια η φρεγάτα αλλά ενδεχομένως και τα εμπορικά, ανεξαρτήτως του αν πάνε στο Ισραήλ ή όχι, αφού θα θεωρηθούν, όπως και τα αμερικανικά και βρετανικά πλοία, σκάφη εχθρικού κράτους.</div><div><br />Η Ελλάδα διαλύεται<br /><br />Η αποστολή της φρεγάτας συνιστά σταθμό στη μετατροπή των ενόπλων δυνάμεων από εργαλείο για την εθνική άμυνα της Ελλάδας σε εργαλείο εξυπηρέτησης των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της συλλογικής Δύσης, εξόδοις του πάσχοντος ελληνικού λαού. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι ακούγεται όλο και συχνότερα η ιδέα να καταργηθεί ο θεσμός της υποχρεωτικής θητείας, με πρώτους «λαγούς» της ιδέας τον Γιάνη Βαρουφάκη και τον Στέφανο Κασσελάκη.<br /><br />Για την άμυνα από την Τουρκία χρειαζόμαστε στρατό κληρωτών και παλλαϊκή άμυνα. Για να βοηθάμε σε επεμβάσεις ανά την υφήλιο ή για να μας δέσει καμία ώρα, καθώς πάμε σε ολοκληρωτισμό σε όλη τη Δύση, χρειαζόμαστε επαγγελματικό στρατό. Τέτοιο βαθμό πάντως ξένης εξάρτησης σε όλα τα ζητήματα, από την εθνική άμυνα έως τους γάμους των ομοφυλοφίλων, δεν είχε ποτέ η χώρα, ούτε καν στη διάρκεια της δικτατορίας του Παπαδόπουλου που επέβαλε η ίδια η CIA στην Ελλάδα.<br /><br />Παράταση αυτής της κατάστασης εγκυμονεί ασφαλώς θανάσιμους κινδύνους για τον ελληνισμό, για τον ελληνικό λαό στην Ελλάδα και την Κύπρο.</div><div><br /></div><div><a href="https://kosmodromio.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γιατί οι αποφάσεις της κυβέρνησης για εμπλοκή στην Ερυθρά Θάλασσα θέτουν σε κίνδυνο τον εμπορικό στόλο και τη χώρα.

Δένδιας: «Θα προσφέρω το στρατηγείο της Λάρισας στην επιχείρηση της Ε.Ε.» κατά της Υεμένης. Λες και το στρατηγείο είναι προσωπική ιδιοκτησία...

Διαβάστε την συνέχεια

Επιδιώκουμε να έχουμε τον ρόλο του «χρήσιμου ηλίθιου» στην περιοχή;

<img height="360" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2017/04/2017_MTLN_018_A_018_047.frigates_french.jpg" width="755" /><br /><br /><b>Σπύρος Λίτινας</b><br />Δικηγόρος Παρ Αρείω Πάγω , LLM στο Διεθνές Εμπορικό Δίκαιο<br /><br /> Ώρες ώρες αναρωτιέμαι με αυτά που βλέπω και ακούω αν η Ελλάδα έχει ενδυθεί υπερηφάνως της λεοντή του χρήσιμου ηλίθιου στη διεθνή γεωπολιτική σκακιέρα και αναφέρομαι βεβαίως στη στάση μας στο Ουκρανικό , στην προθυμία για να μην πω λαχτάρα να αναλάβουμε τα ηνία στις επιχειρήσεις στην Ερυθρά Θάλασσα και βεβαίως στον πανηγυρτζίδικο τρόπο με τον οποίο ανακοινώσουμε τα f -35 όταν η Τουρκία που υποτίθεται ότι τελούσε υπό τη δαμόκλειο σπάθη της Αμερικής , κέρδισε πολύ περισσότερα με την συμφωνία για τα F -16 αν πιστέψουμε τους στρατιωτικούς αναλυτές .<br /><br /> Zούμε βέβαια στην εποχή ενός ιδιότυπου μακαρθισμού στην Ελλάδα , όπου όποιος τολμήσει να κάνει κριτική στην κυβέρνηση Μητσοτάκη στοχοποιείται ως δήθεν ρωσόφιλος ή δεν ξέρω γω τι άλλο . Και ενώ οι προτεραιότητες μας περί τα εξοπλιστικά ήταν άλλες ανακοινώθηκαν τα f-35 εκεί που δεν είχαμε λεφτά για το στόλο . Επειδή τα πράγματα στη διεθνή γεωπολιτική σκακιέρα αλλάζουν πολύ γρήγορα καλό είναι να προσέχουμε λίγο και εξηγούμαι :<br />1. Στο Ουκρανικό δεν τηρήσαμε καμία ισορροπία . Αρκούσε η πολιτική καταδίκη αλλά εμείς επιλέξαμε να στείλουμε και όπλα λες μας περισσεύανε . Αν σε 2 χρόνια βγει ο Τραμπ στην Αμερική ξανά πρόεδρος και τα ξαναβρεί με τον Πόυτιν , εμείς τι θα έχουμε κερδίσει σε σχέση με τη Ρωσία και την Τουρκία ;<br />2. Η Τουρκία όπως κι εγώ αλλά και άλλοι πολλοί έχουν πει , βαραίνει στην γεωπολιτική ζυγαριά της Αμερικής πολύ περισσότερο απ ό,τι εμείς . Για αυτόν τον λόγο καλή είναι η εξοπλιστική διπλωματία με την Αμερική αλλά ακόμα καλύτερη όταν αγοράζουμε αυτά τα όπλα που θα μας χρησιμεύσουν πραγματικά και στους αριθμούς που τα έχουμε ανάγκη .<br /><br />3. Το «παιχνίδι» με την Τουρκία είναι πέρα από ουσιαστικό, και επικοινωνιακό και εξηγούμαι έτι περαιτέρω : Αν η Τουρκία στείλει φρεγάτες και ερευνητικά σκάφη στα 7 ή στα 13 ν.μ , νότια της Κρήτης με τι θα τη σταματήσουμε ? Με τα F – 35 ; Προφανώς θα πρέπει να στείλουμε δικά μας πλοία εκεί και να υψώσουμε θαλάσσιο τείχος όπως έχω περιγράψει σε άλλα άρθρα μου στο παρελθόν και αυτό θα πρέπει να το κάνουμε για λόγους πολιτικούς –νομικούς – στρατιωτικούς . Στο σενάριο λοιπόν αυτό έχει μεγάλη σημασία να πας εκεί πρώτος και να εμποδίσεις με τη φυσική σου παρουσία ( πλοία ) τη διέλευση . Είναι ο αντίπαλος που θα πρέπει να κάνει στρατιωτική κίνηση πρώτος για να σπάσει τον κλοιό . Έχει σημασία , λοιπόν , στη διεθνή κοινότητα ποιος φαίνεται αμυνόμενος και ποιος επιτιθέμενος . Τα είδαμε και πρόσφατα στο Ισραήλ και την Παλαιστίνη .<br /><br />4. Έχω ξαναπεί ότι τα κυριαρχικά δικαιώματα δεν είναι τυφλόμυγες που αιωρούνται αέναα στην ατμόσφαιρα . Τα πραγματικά περιστατικά και οι δηλώσεις που τα συνοδεύουν θα υπαχθούν κάποια στιγμή σε εφαρμοστέους κανόνες δικαίου από τα διεθνή δικαστήρια .<br /><br />Δυστυχώς δεν κυριαρχεί το δόγμα στην εξωτερική μας πολιτική πάνω απ όλα η Ελλάδα και η διατήρηση ισορροπιών στο διεθνές στερέωμα . Εμφανιζόμαστε όχι απλώς βασιλικότεροι του βασιλέως αλλά δουλικότεροι του δούλου . Αντί λοιπόν να στοχοποιούμαστε όσοι ασκούμε κριτική καλό είναι να αρχίσουν κάποιοι να ανησυχούν όταν τα καμπανάκια τα χτυπά ακόμα και ο <a href="https://www.kathimerini.gr/opinion/562857658/eyloges-apories-2/"><b>Παπαχελάς</b></a> που μόνο ρωσόφιλος δεν είναι. <div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Επιδιώκουμε να έχουμε τον ρόλο του «χρήσιμου ηλίθιου» στην περιοχή;

Σπύρος Λίτινας Δικηγόρος Παρ Αρείω Πάγω , LLM στο Διεθνές Εμπορικό Δίκαιο Ώρες ώρες αναρωτιέμαι με αυτά που βλέπω και ακούω αν η Ελλάδα έ...

Διαβάστε την συνέχεια

Βλάβη στα εθνικά συμφέροντα… Ανακηρύξτε, επιτέλους, ΑΟΖ από ΧΘΕΣ.

<img height="324" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2022/01/AOZ-EEZ-ANATOLIKH-MESOGEIOS-790x400.jpg" width="724" /><br /><br />Με μεγάλη συμμετοχή του κοινού, τόσο διά ζώσης όσο και διαδικτυακά, πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα, 29 Ιανουαρίου 2024, στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών (ΕΙΕ) στην Αθήνα, η κοινή εκδήλωση του Ινστιτούτου Ενέργειας ΝΑ Ευρώπης (ΙΕΝΕ) και του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών (ΔΣΑ) για το ζήτημα της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) της Ελλάδας. Όλοι οι ομιλητές συμφώνησαν σχετικά με την κεφαλαιώδη σημασία της ΑΟΖ για τη χώρα μας αλλά και για την επιβλαβή, για τα εθνικά μας συμφέροντα, καθυστέρηση στην θέσπισή της. Την εκδήλωση άνοιξε με εισαγωγικά του σχόλια ο Πρόεδρος και Εκτελεστικός Διευθυντής του ΙΕΝΕ, κ. Κωστής Σταμπολής, ο οποίος υπογράμμισε την κρισιμότητα και επικαιρότητα της συζήτησης για την ΑΟΖ, ιδίως μετά την πρόσφατη παραπομπή της Ελλάδας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για τη μη συμμόρφωση στις απαιτήσεις του θαλάσσιου χωροταξικού σχεδιασμού.<br /><br />Όπως επισήμανε ο Πρόεδρος του ΙΕΝΕ, η συζήτηση αυτή «ενδεχομένως να μην αρέσει σε ορισμένους, καθότι μπορεί να θεωρηθεί ότι υποσκάπτει την τρέχουσα εξωτερική πολιτική, ιδίως μετά την υπογραφή του Συμφώνου της Αθήνας με την Άγκυρα. Η προώθηση του θέματος της ΑΟΖ δημιουργεί δυσφορία σε όσους υποστηρίζουν μια τακτική επιλεκτικών υποχωρήσεων και κατευνασμού έναντι των σταθερών και εν πολλοίς παράλογων διεκδικήσεων της Τουρκίας εις βάρος της Ελλάδας». Σε συγκεκριμένες νομικές πτυχές της ΑΟΖ και της Υφαλοκρηπίδας, αντίστοιχα, αναφέρθηκαν στα δικά τους εισαγωγικά σχόλια ο Αντιπρόεδρος του ΔΣΑ, κ. Αλέξανδρος Μαντζούτσος και η Επίκουρη Καθηγήτρια ΕΜΠ, Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω και Μέλος ΔΕ του ΙΕΝΕ, κ. Ευγενία Τζαννίνη. Ακολούθησε το πρώτο μέρος της εκδήλωσης, με συντονιστή τον κ. Χρήστο Δήμα, Αντιπρόεδρο του ΙΕΝΕ και Πρόεδρο της Επιστημονικής Επιτροπής Γεωπολιτικής & Ενέργειας του Ινστιτούτου.<br /><br />Στη δυνατότητα που θα δώσει η ανακήρυξη και οριοθέτηση ΑΟΖ στη χώρα μας να αξιοποιήσει τον θαλάσσιο και υποθαλάσσιο πλούτο της, όχι μόνο σε ό,τι αφορά τους υδρογονάνθρακες, αλλά και στην εκμετάλλευση του τεράστιου αιολικού δυναμικού που υπάρχει στο Αιγαίο, ιδίως με την ανάπτυξη εκατοντάδων πλωτών ανεμογεννητριών, αναφέρθηκε στη δική του τοποθέτηση ο κ. Άγγελος Συρίγος, καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και Εξωτερικής Πολιτικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και βουλευτής Α΄Αθηνών με την Νέα Δημοκρατία. Τόνισε, μάλιστα, πως παρότι ένα μεγάλο τμήμα του Αιγαίου, από τα Δαρδανέλια μέχρι την Κάρπαθο, αποτελεί το δεύτερο μεγαλύτερο αιολικό πεδίο της Μεσογείου, εντούτοις, εξαιτίας της μη επέκτασης των χωρικών μας υδάτων πέραν των έξι ναυτικών μιλίων, η Ελλάδα δεν μπορεί να το αξιοποιήσει.<br /><br />Ο επόμενος ομιλητής, ο ομότιμος καθηγητής Οικονομικών του Πανεπιστημίου του Μέριλαντ και πρώην μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας στον ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας, κ. Θεόδωρος Καρυώτης, ο οποίος συμμετείχε στην κοινή εκδήλωση ΙΕΝΕ-ΔΣΑ μέσω skype, υπογράμμισε ότι «η υφαλοκρηπίδα έχει πεθάνει, αφού η ΑΟΖ καλύπτει πλέον όλες τις νομικές παραμέτρους». Παράλληλα, τόνισε πως η Τουρκία δεν διαθέτει σύνορα ΑΟΖ με την Αίγυπτο, την Κύπρο και την Λιβύη. Ο κ. Καρυώτης επισήμανε, μάλιστα, ότι, με εξαίρεση την Ελλάδα, όλες οι χώρες του κόσμου έχουν οριοθετήσει τις δικές τους Αποκλειστικές Οικονομικές Ζώνες επί τη βάση της μέσης γραμμής και πως «όλοι ψάχνουν για υδρογονάνθρακες, εκτός από εμάς!».<br /><br />Ο καθηγητής Ευρωπαϊκού Δικαίου στο Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Οικονομικών Σπουδών του Οικονομικού Πανεπιστημιου Αθηνών, Αστέριος Πλιάκος, στη δική του τοποθέτηση, ανέλυσε εκτενώς τη συμβολή της ΕΕ στην επίλυση θεμάτων ΑΟΖ στην Ένωση, και τόνισε πως έχουν αναληφθεί πολλές δράσεις προς αυτή την κατεύθυνση. Ωστόσο, εξέφρασε απορία σχετικά με την μη προώθηση των θέσεων της Ελλάδας αναφορικά με το ζήτημα της ΑΟΖ μέσω του ευρωπαϊκού θεσμικού πλαισίου, σημειώνοντας, μάλιστα, ότι στην πραγματικότητα «σιωπούμε».<br /><br />Ο Δρ. Κωνσταντίνος Νικολάου, αντιπρόεδρος της Energean και εταίρος του ΙΕΝΕ, τόνισε, από την πλευρά του, πως μόνον οι γεωτρήσεις μπορούν να δείξουν αν υπάρχουν όντως κοιτάσματα υδρογονανθράκων, χαρακτηρίζοντας, μάλιστα, ανεύθυνα τα όσα ακούγονται για «πακτωλό» κοιτασμάτων αερίου στις υποθαλάσσιες δομές της χώρας. Αναφορικά με την πολιτική της Άγκυρας, επισήμανε ότι κάθε τόσο εκδίδει χάρτες με τους οποίους αμφισβητεί την ελληνική κυριαρχία παντού στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Επιπλέον, όπως ανέφερε, παρεμβαίνει στο πεδίο με εργαλείο την κρατική τουρκική εταιρεία πετρελαίου, ΤΡΑΟ, την οποία και εξοπλίζει με όλα τα σύγχρονα μέσα για αυτό το σκοπό. Ωστόσο, ο κ. Νικολάου ολοκλήρωσε την ομιλία του υπογραμμίζοντας πως ο «δαίμονας» της Τουρκίας είναι η μέση γραμμή για τη χάραξη ΑΟΖ.<br /><br />Το επόμενο μέρος της κοινής εκδήλωσης ΙΕΝΕ – ΔΣΑ για την ΑΟΖ, με συντονίστρια την κ. Ευγενία Τζανίνη, ξεκίνησε με ομιλία του καθηγητή του Πανεπιστημιου Πειραιώς και πρώην Υπουργού Περιβάλλοντος Ενέργειας, κ. Γιάννη Μανιάτη. Ο κ. Μανιάτης, αφού αναφέρθηκε στην ευρωπαϊκή ενεργειακή πολιτική, προχώρησε σε μία εκτενή αναδρομή στην πολιτική της χώρας μας όσον αφορά το θέμα της ΑΟΖ και των ερευνών υδρογονανθράκων από τη δεκαετία του 2000 έως σήμερα. Αφού περιέγραψε τα προβλήματα, τις καθυστερήσεις και τις παλινωδίες που έχουν σημειωθεί στα ζητήματα αυτά, σημείωσε, ωστόσο, ότι ο ν. 4001/2011, που ψηφίστηκε επί Υπουργίας του, δημιούργησε επιτυχές προηγούμενο για τη χώρα μας καθώς οι Τούρκοι τοποθέτησαν τη γραμμή του παράνομου τουρκολυβικού συμφώνου στα όρια των συντεταγμένων που είχε δημοσιεύσει η χώρα μας στο πλαίσιο του εν λόγω νόμου.<br /><br />Η Δρ. Κέρη Μαυρομάτη, Νομικός και Διδάκτορας Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας στη Νομική Σχολή Αθηνών, στη δική της τοποθέτηση υπογράμμισε τη σημασία των νομικών πτυχών της ΑΟΖ και της υιοθέτησής της, ενώ αναφέρθηκε και στα συναφή επιχειρήματα με τα οποία ενισχύονται οι εθνικές μας θέσεις. Από την πλευρά του, ο καθηγητής Γιάννης Βαληνάκης, Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κέντρου Αριστείας – ΕΚΠΑ, και πρώην Υφυπουργός Εξωτερικών, αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, στη διαχρονική ατολμία των ελληνικών κυβερνήσεων στα θέματα της ΑΟΖ και πως η αβελτηρία μας να προασπίσουμε τα κυριαρχικά μας δικαιώματα οδηγεί τελικά σε αποδυνάμωση των θέσεων μας.<br /><br />Ο επόμενος ομιλητής, Δρ. Γεώργιος Ανθρακεύς, Νομικός, Ειδικός Σύμβουλος του ΙΕΝΕ σε θέματα ΑΟΖ, τόνισε, με ιδιαίτερη έμφαση, το ότι η χώρα μας δεν έχει αξιοποιήσει τις δυνατότητες που της δίνει η αποκλειστική αρμοδιότητα του δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Λουξεμβούργο (ΔΕΕ) σε θέματα οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών αλλά και θαλάσσιου χωροταξικού σχεδιασμού στην ΕΕ. Ο Δρ. Γεώργιος Κρεμλής, Διευθυντής ε.τ. Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Σύμβουλος Κυκλικής Οικονομίας και Νησιωτικότητας και Πρόεδρος της Σύμβασης Espoo και του Πρωτοκόλλου SEA, επισήμανε, από την πλευρά του, τις ευκαιρίες που δίνει το θεσμικό πλαίσιο της ΕΕ στην χώρα μας σε θέματα θαλασσίων ζωνών, αλλά και την βραδύτητα και απροθυμία με την οποία ως τώρα έχει κινηθεί η Ελλάδα.<br /><br />Τέλος, ο κ. Γιάννης Γρηγορίου, Αντιπρόεδρος της Continental Europe Energy Council (CEEC) και Εταίρος του ΙΕΝΕ, αναφέρθηκε εκτενώς στο δυναμικό υδρογονανθράκων που έχει η Ανατολική Μεσόγειος και τις δυνατότητες που η Ελλάδα δεν αξιοποιεί στον τομέα αυτό, εξαιτίας και της μη ανακήρυξης ΑΟΖ. Ακολούθησε συζήτηση και κατάθεση ερωτημάτων από το κοινό, ενώ η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με την διατύπωση συμπερασμάτων εκ μέρους του Προέδρου του ΙΕΝΕ, κ. Κωστή Σταμπολή.<div><br /><a href="https://energypress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Βλάβη στα εθνικά συμφέροντα… Ανακηρύξτε, επιτέλους, ΑΟΖ από ΧΘΕΣ.

Με μεγάλη συμμετοχή του κοινού, τόσο διά ζώσης όσο και διαδικτυακά, πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα, 29 Ιανουαρίου 2024, στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευν...

Διαβάστε την συνέχεια

ΤΟΥΡΚΙΑ και F-35: Θα θυσιάσουν οι ΗΠΑ τον “σιτευτό μόσχο” για το… συμμαχικό τους “απολωλός”;

<img src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2024/01/TURKEY-F-35-790x400.jpg" /><br /><br />Του <b>Ζαχαρία Μίχα</b><br />Αίφνης, στην ελληνική επικαιρότητα επικράτησε… πανικός. Συνεπείς προς τον γραμμικό τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τις εξελίξεις, οι δηλώσεις της κυρίας Βικτώρια Νούλαντ από την Τουρκία περί ολικής επαναφοράς της χώρας στο πρόγραμμα του F-35, εάν και εφόσον, προκάλεσε περίπου σοκ στην ελληνική κοινή γνώμη. Χωρίς την παραμικρή διάθεση να ευλογήσω τα γένια μου, το ενδεχόμενο καταγράφεται από τον υπογράφοντα, σταθερά, από το 2020. Δηλαδή, ασχέτως του αν στην εξουσία στις ΗΠΑ βρισκόταν ο Τραμπ ή ο Μπάιντεν, καθώς η αμερικανική οπτική στην Τουρκία έχει κάποια «μόνιμα» χαρακτηριστικά.<br /><br />Κι επειδή «μονιμότητα» στις διεθνείς σχέσεις δεν υπάρχει, η αναφορά περιγράφει το βαθύτατα ριζωμένο στο κατεστημένο της Ουάσινγκτον ιδεολόγημα περί «αναντικατάστατης Τουρκίας». Στην πράξη, διαπιστώνεται, ότι οι ΗΠΑ αδυνατούν να απεμπλακούν και να σχεδιάσουν μια νέα υψηλή στρατηγική, στην οποία η Τουρκία θα έχει άλλη θέση. Προφανώς όμως, η αναφορά αυτή θα ήταν ατελής, εάν δεν προστεθεί και η διαχρονική απροθυμία της Ελλάδας να κινηθεί στην κατεύθυνση ανάληψης ουσιώδους ρόλους σε μια τέτοια αρχιτεκτονική ασφαλείας, καθώς φαίνεται ότι το προαναφερθέν ιδεολόγημα, πείθει κυρίως στην Αθήνα…<br /><br />Εντελώς επιγραμματικά και κινούμενοι χρονολογικώς… ανάποδα, η ολική επαναφορά της Τουρκίας στο πρόγραμμα του F-35 αναφερόταν στην καταληκτική παράγραφο παρέμβασης στην 19 Δεκεμβρίου 2023: «…για να μην τρέφουμε αυταπάτες, τι θα εμποδίσει τους Τούρκους που διαθέτουν γαϊδουρινή υπομονή, εμμένοντας στον σχεδιασμό τους, να επιχειρήσουν να ανατρέψουν και την απόφαση αποβολής τους από το πρόγραμμα των F-35; Δεν υποστηρίζουμε ότι θα το πετύχουν. Η ιστορία όμως μας διδάσκει να μην αποκλείουμε απολύτως τίποτα. Όσο επιβιώνει στην αμερικανική γραφειοκρατία το αφήγημα περί “αναντικατάστατης Τουρκίας”, όλα είναι πιθανά…»<br /><br />Τον Ιούνιο του 2023, διαπιστωνόταν ότι «στη χώρα βρίσκεται σε εξέλιξη “επικοινωνιακή καταιγίδα” με στόχο να προβληθεί το αμερικανικό μαχητικό ως πανάκεια προβολής αξιόπιστης αποτροπής απέναντι στην Τουρκία. Το ενδεχόμενο η αποδέσμευση των F-16 να ανοίξει την όρεξη στην Τουρκία και εν ευθέτω χρόνο να ανατραπεί και ο εξοβελισμός της από το F-35, απασχολεί άραγε κανέναν; Διότι εάν τότε το επιχείρημα περί ποιοτικού πλεονεκτήματος πάψει να ισχύει, θα είναι πολύ αργά. “Ο πελάτης έχει πάντα δίκιο“… αρκεί να ξέρει να το διεκδικεί.»<br /><br />Τέτοιες αναφορές είχαν κατά κόρον γίνει και τα προηγούμενα χρόνια. Με αφορμή ανάλυση για την πρόταση των ΗΠΑ στην Ελλάδα για τη μεταφορά των S-300 στην Ουκρανία, ξεκαθαριζόταν (30/8/2022) πως ενδεχόμενη λύση του προβλήματος S-400 θα μπορούσε να επαναφέρει την Τουρκία στο F-35, «η θέση της Ελλάδας θα γίνει πολύ πιο δύσκολη … Οι προσπάθειες του ελληνικού λόμπι στην Ουάσιγκτον θα καταστούν μάχες οπισθοφυλακής».<br /><br />Παρόμοια αναφορά γινόταν και λίγο πριν μεταβούν στις ΗΠΑ ο τότε αρχηγός ΓΕΕΘΑ και ο υπουργός Άμυνας (30/6/2022), προειδοποιώντας ότι το ζήτημα των S-400 θα μπορούσε να αποτελέσει μεγάλο αιφνιδιασμό από την πλευρά της Τουρκίας. Τα ίδια και για σε αναφορά (19/4/2022) για τις διαφορές στην πολιτική βαρύτητα των F-35 και F-16 σε σχέση με τους S-400. Στις 20 Μαρτίου όμως του 2022, ο υπογράφων είχε ασχοληθεί με την αποκάλυψη αμερικανικών εφημερίδων (WSJ, NWT), ότι οι ίδιες οι ΗΠΑ πρότειναν στον Ερντογάν ολική επαναφορά στο F-35, εάν έστελνε τους S-400 στην Ουκρανία! Άρα ας μην πέφτουμε από τα σύννεφα με τις δηλώσεις της Νούλαντ.<br /><br />Λίγες ημέρες νωρίτερα (13/3/2022) είχε τεθεί το ζήτημα ενδεχόμενης επιδίωξης επαναφοράς στο F-35 υπό την οπτική γωνία της κατοχής του μίνι-αεροπλανοφόρου TCG Anadolu. Αν τότε μας απασχολούσε, πόσο ισχυρότερο είναι άραγε το κίνητρο σήμερα που έχει εξαγγελθεί η ναυπήγηση και δεύτερου -κανονικού μεγέθους- αεροπλανοφόρου; Στις 12 Ιανουαρίου 2022, είχαμε θέσει το πόσο θα εξυπηρετούσε την αμερικανική βιομηχανία η επιστροφή της Τουρκίας, με αφορμή δηλώσεις του τότε Τούρκου υπουργού Άμυνας, στρατηγού ε.α Χουλούσι Ακάρ, ο οποίος είχε φροντίσει «να αποκαλέσει την προμήθεια των ρωσικών S-400 “αναγκαιότητα”, όχι “επιλογή”».<br /><br />Στις 6 Ιουνίου 2021, η προσέγγιση ήταν πιο… βιβλική! «Εάν τελικά η Τουρκία ξεφορτωθεί το πρόβλημα S-400, ίσως ο “πατέρας” να σφάξει “τον μόσχο τον σιτευτό” για να εορταστεί το γεγονός. Πρακτικά, αυτό θα σήμαινε ακόμα και την –έστω μετά από μια “περίοδο επιτήρησης”– σταδιακή επαναφορά της Τουρκίας στο πρόγραμμα των μαχητικών πέμπτης γενιάς F-35 Lightning II.» Στην ίδια ανάλυση, οι S-400 χαρακτηρίζονταν ως «κορυφαίο σφάλμα της τουρκικής πολιτικής … Διέβη τον Ρουβίκωνα, παραβιάζοντας μια “κόκκινη γραμμή” των ΗΠΑ, στο πλαίσιο της πολιτικής του Ερντογάν να διευρύνει συνεχώς τα όρια.»<br /><br />Τέτοιες αναφορές γινόντουσαν και το 2020 κατά την εξέταση του ενδεχομένου εγκατάλειψης των S-400 από την Τουρκία, χαρακτηρίζοντας το ενδεχόμενο ως σημαντική εξέλιξη που θα επηρέαζε την ελληνική ασφάλεια. Η εξέλιξη αυτή δεν αποκλειόταν και ακόμα νωρίτερα (4/2/2020), καθώς αναφερόταν ότι με ένα TCG Anadolu εξοπλισμένο με F-35B, θα συνεπαγόταν μια Ελλάδα που θα περιερχόταν «σε κατάσταση ομηρείας και στρατιωτικού εκβιασμού.<br /><br />Στόχος αυτών των αναφορών δεν είναι να παραστήσει ο υπογράφων… τον Νοστράδαμο, αλλά να υποστηριχθεί, ότι η υπόθεση των F-35 για την Τουρκία, επί της ουσίας δεν είχε φύγει ποτέ από το τραπέζι. Διότι μπορεί ο Αμερικανός Γερουσιαστής Μενέντεζ να πρόσφερε πολλά στην ελληνική ασφάλεια, επιτρέποντας στην Αθήνα να αγοράσει χρόνο αποκατάστασης των τραυμάτων της δεκαετίας των Μνημονίων, όμως η όλη υπόθεση είχε και την ακριβώς αντίστροφη ανάγνωση…<br /><br />Η απομάκρυνση της Τουρκίας από το πρόγραμμα του F-35, κατασκεύαζε αυτόματα κι ένα κορυφαίο διαπραγματευτικό χαρτί για την αμερικανική διπλωματία, στο πλαίσιο εξυπηρέτησης του κορυφαίου στόχου για τον «συνετισμό» ή απλά τη στοιχειώδη επαναφορά στο δυτικό μαντρί. Αυτό δεν πρέπει να μας ξενίζει! Η τέχνη της διπλωματίας συνίσταται στο πως θα επιτευχθεί μια επιλογή πολιτικής να εξυπηρετεί ταυτόχρονα δυο χώρες, έστω κι αν οι επιδιώξεις είναι εκ διαμέτρου αντίθετες! Εκτός κι αν υπάρχουν στην Αθήνα, αξιωματούχοι που εύχονται η Τουρκία να εξοπλιστεί και με F-35…<br /><br />Καταληκτικά και με βάση τα ανωτέρω, η αναφορά της Νούλαντ δεν αποτελεί κεραυνό εν αιθρία. Οι Αμερικανοί ουδέποτε έκρυψαν τις προτιμήσεις τους. Εμείς αρνούμασταν να δούμε την πραγματικότητα και να αντιληφθούμε ότι η πραγματικά μεγάλη ευκαιρία που μας δινόταν, ήταν χρόνος για την αποκατάσταση μιας στοιχειώδους διμερούς στρατιωτικής ισορροπίας δυνάμεων. Δηλαδή, την αποκατάσταση της ελληνικής αποτροπής, σε ξηρά, θάλασσα και αέρα.<br /><br />Τι θα γίνει στο μέλλον; Κατά πάσα πιθανότατα, η εξέλιξη που θα προκύψει θα είναι ακραία. Η πρώτη είναι η εξεύρεση μιας νέας ισορροπίας, που θα σηματοδοτήσει την επιστροφή της Τουρκίας στο F-35, μια κατάσταση που θα αλλάξει πολλά δεδομένα στην εξίσωση της ελληνικής εθνικής ασφάλειας. Παράλληλα, θα σηματοδοτήσει τη σταδιακή επανάκαμψη διεθνών κεφαλαίων στην τουρκική οικονομία. Υπάρχει όμως και μια δεύτερη, στην οποία ουδείς αναφέρεται, καθώς τελούμε -ως συνήθως- υπό την επήρεια της επικαιρότητας. Όπως αυτή καλύπτεται από τα μέσα ενημέρωσης.<br /><br />Το δεύτερο ενδεχόμενο λοιπόν, είναι αυτή η διακριτική αλλά συνεχής πίεση στον Ερντογάν, να οδηγήσει σε «έκρηξη». Αυτή θα μπορούσε να είναι, ξανά, είτε για διαπραγματευτικούς λόγους είτε πραγματική, χωρίς να αποκλείεται και κάποιος συνδυασμός. Διακηρύσσοντας ότι η Τουρκία δεν δέχεται όρους από κανέναν, ο Τούρκος ηγέτης θα μπορούσε να δηλώσει ότι αποσύρεται ακόμα και από τα F-16, ανακοινώνοντας ότι θα εξετάσει εναλλακτικές. Πόσο θα ανακάτευε την τράπουλα μια τέτοια εξέλιξη; Έχει εξεταστεί τουλάχιστον ως σενάριο; Πόσο απίθανο θα ήταν να πετύχει ο Ερντογάν, με τον νέο αυτό έμμεσο εκβιασμό, τη μείωση των πιέσεων που του ασκούνται, ίσως δε και… αύξηση των ανταλλαγμάτων; Με επιχείρημα, μια εκδοχή του «εσείς με χρειάζεστε περισσότερο από όσο χρειάζομαι εγώ εσάς». Κι αν το επιχείρημα είναι ότι η τουρκική οικονομία θα υποφέρει, ο δυνητικός αντίλογος είναι διττός…<br /><br />Πρώτον, το «όπλο» αυτό έχει ήδη χρησιμοποιηθεί, χωρίς ιδιαίτερη αποτελεσματικότητα. Δεύτερον, έχει αποδειχθεί στην πράξη, ότι στη μισή σχεδόν Τουρκία, στην Ανατολία όπου ζουν τα πιο φτωχά αλλά ταυτόχρονα τα πιο θρησκευόμενα και παράλληλα εθνικιστικά στρώματα της τουρκικής κοινωνίας, η «αντίσταση» στις ΗΠΑ συσπειρώνει εκλογικά, παρόλο που οδηγεί σε οικονομικά δεινά.<br /><br />Ας επαναλάβουμε λοιπόν, ότι η Ελλάδα πρέπει να χαράξει τον δικό της δρόμο, θεωρώντας κάθε τρέχουσα θετική εξέλιξη στα ελληνοτουρκικά ως μια ευνοϊκή τακτική συγκυρία. Εάν αποκτήσουν για οποιονδήποτε λόγο πιο μόνιμα χαρακτηριστικά, τόσο το καλύτερο για μια «χώρα status quo» όπως η Ελλάδα. Όμως, η σε βάθους χρόνου ρεαλιστική, γεωγραφικά και πολιτικά, θεώρηση των ελληνοτουρκικών, δείχνει στην κατεύθυνση συνέχισης του στρατηγικού ανταγωνισμού, στο μέτρο που επιβάλλεται από την τουρκική πλευρά. Εκτός εάν έχει υπάρξει οποιαδήποτε απόφαση από την ελληνική πολιτική ελίτ για το μέλλον της χώρας, η οποία δεν έχει γίνει επισήμως γνωστή.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΤΟΥΡΚΙΑ και F-35: Θα θυσιάσουν οι ΗΠΑ τον “σιτευτό μόσχο” για το… συμμαχικό τους “απολωλός”;

Του Ζαχαρία Μίχα Αίφνης, στην ελληνική επικαιρότητα επικράτησε… πανικός. Συνεπείς προς τον γραμμικό τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τις εξελίξεις...

Διαβάστε την συνέχεια

Εξοπλιστικά: Οι ανεπαρκείς χειρισμοί του Μητσοτάκη.

<img height="427" src="https://www.dimokratia.gr/wp-content/uploads/2024/01/mits_tsounis31014-1068x712.jpg" width="762" /><br /><br /><div>Τραγικό λάθος η απώλεια του δανείου $2 δισ. που πρόσφεραν οι ΗΠΑ! Οι αποτυχημένες παραστάσεις στην πρεσβεία της Αθήνας, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ και το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας μετά τα Χανιά<br /><br />Ο πρωθυπουργός Κυρ. Μητσοτάκης πανηγυρίζει -σε επίπεδο διαγγέλματος- για το πακέτο αμυντικής βοήθειας από τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά τα πραγματικά γεγονότα των τελευταίων μηνών και μια απλή σύγκριση με το έργο των προκατόχων του αποδεικνύουν ότι επέτυχε τα ελάχιστα δυνατά. Ιδίως αν ληφθεί υπόψη ότι, πρώτη φορά, η Ουάσινγκτον αυτοβούλως πρόσφερε δάνειο-ρεκόρ 2 δισεκατομμυρίων δολαρίων, το οποίο χάθηκε λόγω της λανθασμένης διαπραγματευτικής τακτικής του Μεγάρου Μαξίμου.Από τον Αλέξανδρο Τάρκα*<br /><br />Σύμφωνα με απόλυτα επιβεβαιωμένες πληροφορίες, οι διαβουλεύσεις για το δάνειο των 2 δισ. δολαρίων άρχισαν στα μέσα Οκτωβρίου του 2023 κατόπιν της θερινής δήλωσης του ιδίου του προέδρου Τζ. Μπάιντεν ότι μετά το τουρκικό αίτημα για τα F-16 αντιμετώπιζε θετικά το ότι «ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, στην Ελλάδα, αναζητά επίσης κάποια βοήθεια». Ο Αμερικανός πρόεδρος είχε προσθέσει πως «αυτό που προσπαθώ, ειλικρινά, είναι να συγκεντρώσω μια μικρή κοινοπραξία εδώ, όπου ενισχύουμε το ΝΑΤΟ όσον αφορά τη στρατιωτική ικανότητα τόσο της Ελλάδας όσο και της Τουρκίας και επιτρέπουμε στη Σουηδία να εισέλθει» στην Ατλαντική Συμμαχία.<br />Διαπραγματεύσεις<br /><br />Στο πλαίσιο αυτό και υπό την έγκριση και την υψηλή εποπτεία του Μαξίμου, πραγματοποιήθηκαν επαφές μεταξύ, αφενός, στελεχών του πολιτικού-στρατιωτικού, οικονομικού και αμυντικού τμήματος της Αμερικανικής Πρεσβείας της Αθήνας και, αφετέρου, εκπροσώπων του γραφείου της υφυπουργού Εξωτερικών Αλ. Παπαδοπούλου, της αρμόδιας Διεύθυνσης Βορείου Αμερικής του υπουργείου Εξωτερικών, του υπαρχηγού ΓΕΕΘΑ και του γενικού διευθυντή του Οργανισμού Διαχείρισης Δημόσιου Χρέους (ΟΔΔΗΧ).<br /><br />Το δάνειο θα χορηγείτο απευθείας μέσω του προγράμματος Foreign Military Financing (FMF) και προβλεπόταν ότι το 10% του συνολικού ποσού, δηλαδή 200.000.000 δολάρια, θα χαρακτηριζόταν δωρεάν βοήθεια, ώστε να εξισορροπηθεί η μακροπρόθεσμη επιβάρυνση των τόκων.<br /><br />Επίσης, από τη γενικότερη προσέγγιση και τα συμφραζόμενα των Αμερικανών αξιωματούχων προέκυπτε, σαφώς, ότι δεν υπήρχαν πολλές εκκρεμότητες για την κατάρτιση του κειμένου της σύμβασης. Η έγκριση του δανείου, από τις προϊστάμενες αρχές στην Ουάσινγκτον, θεωρείτο λίγο πολύ δεδομένη, υπό την προϋπόθεση ότι η ελληνική απάντηση θα έπρεπε να δοθεί μέχρι τα μέσα Δεκεμβρίου του 2023. Πρακτικά, η Ελλάδα θα εξασφάλιζε ένα τεράστιο ποσό για τις Ενοπλες Δυνάμεις της έπειτα από μόλις δίμηνες διαπραγματεύσεις, οπότε η «αμυντική εγγύηση» Μπάιντεν θα ήταν συμφέρουσα και, μεταξύ άλλων, ίσως χρηματοδοτούσε την αγορά των F-35.<br /><br />Παρά αυτές τις σπάνια ευνοϊκές συνθήκες, το μήνυμα της κυβέρνησης Μητσοτάκη προς την αμερικανική πλευρά ήταν ότι είχε «προβληματισμούς για τους οικονομικούς όρους» του δανείου των $2 δισ. Η προθεσμία υποβολής της ελληνικής απάντησης δεν τηρήθηκε και, όπως είναι αναμενόμενο σε παρόμοιες διπλωματικές και οικονομικές διαβουλεύσεις, το μήνυμα από τους αρμοδίους στην Ουάσινγκτον (που εξετάζουν, ταυτόχρονα, τα αιτήματα αρκετών ξένων κυβερνήσεων) ήταν πως το ίδιο ποσό αποφασίστηκε πλέον να χορηγηθεί σε άλλη συμμαχική χώρα.<br /><br />Πάντως, ακόμα και μετά την απορριπτική απόφαση, υπήρξε αμερικανική διαβεβαίωση για πιθανό μελλοντικό δάνειο και ότι παραμένουν διαθέσιμα τα 200.000.000 δολάρια, αλλά «θα ήταν χρήσιμο» να χρησιμοποιηθούν ως αποζημίωση του ελληνικού πλεονάζοντος υλικού που θα αποστελλόταν στην Ουκρανία.</div><div><br />Τρία κύρια θέματα<br /><br />Το περίεργο της όλης υπόθεσης είναι ότι, σε αντίθεση με το νέο πλαίσιο που έθεσε η λεγόμενη «γραφειοκρατία» του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και του Πενταγώνου, η ελληνική πλευρά αισιοδοξούσε ότι τα πάντα θα άλλαζαν χάρη στη συνάντηση του κ. Μητσοτάκη με τον υπουργό Εξωτερικών Αντ. Μπλίνκεν, στα Χανιά, στις 6 Ιανουαρίου. Η ελληνική πλευρά φέρεται ότι έθεσε τρία κύρια θέματα προς την αμερικανική.<br /><br />• Πρώτον, την επανεκκίνηση της διαδικασίας της προμήθειας των F-35 και, κυρίως, την αποσύνδεσή της από τη διαπραγμάτευση Ουάσινγκτον – Αγκυρας για τα τουρκικά F-16 και την ένταξη της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ.<br /><br />• Δεύτερον, την επανεξέταση του θέματος του μεγάλου δανείου των $2 δισ. ή, τουλάχιστον, τη μη εξάρτηση του μικρότερου δανείου των 200.000.000 δολαρίων από τη χορήγηση νέας βοήθειας της Αθήνας προς το Κίεβο.<br /><br />• Τρίτον, να εγκωμιαστεί η ελληνική στάση στην κρίση της Ερυθράς Θάλασσας χωρίς αμερικανικές απαιτήσεις για μεγαλύτερη εμπλοκή της χώρας πέραν της ήδη ανακοινωθείσας αποστολής μίας φρεγάτας του Πολεμικού Ναυτικού. Η ελληνική κυβέρνηση παρουσίασε τη συνάντηση σαν μεγάλη επιτυχία μαζί με τη μονομερή διαρροή ότι η έγκριση της προμήθειας των F-35 «δεν θα αργήσει» και την εκτίμηση πως οι ανακοινώσεις θα γίνουν ανεξάρτητα από τις αμερικανοτουρκικές διαπραγματεύσεις. Σε διαφορετικό μήκος κύματος, οι δηλώσεις του κ. Μπλίνκεν και η ανακοίνωση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ απλώς εγκωμίαζαν θερμά τη διμερή συνεργασία, δεν περιείχαν ούτε λέξη για τα F-35 και έδιναν έμφαση στο ότι «είχαμε συζητήσεις» για τον ελληνικό ρόλο στην Ερυθρά Θάλασσα και τη «συνεχιζόμενη υποστήριξη» στην Ουκρανία.<br /><br />Δεν είναι γνωστό αν ο κ. Μητσοτάκης πραγματικά πίστεψε ότι οι απόψεις του έγιναν αποδεκτές από τον κ. Μπλίνκεν ή αν θέλησε να παρουσιάσει επίπλαστη εικόνα στην ελληνική κοινή γνώμη για τις συνήθεις επικοινωνιακές σκοπιμότητες. Σε κάθε περίπτωση, τα γεγονότα δεν εξελίχθηκαν όπως προσδοκούσε ο πρωθυπουργός.<br /><br />Συγκεκριμένα, ως προς τα F-35 η ελληνική πλευρά προσπάθησε να οικοδομήσει επί της συνάντησης των Χανίων, πραγματοποιώντας πρόσθετες επαφές με την πρεσβεία στην Αθήνα και με το Στέιτ Ντιπάρτμεντ και το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας στην Ουάσινγκτον. Κοινό χαρακτηριστικό όλων των επαφών ήταν η απάντηση ότι ο κ. Μπλίνκεν, παρά τις καλές προθέσεις του, δεν είχε αναλάβει καμιά δέσμευση έναντι του πρωθυπουργού. Αυτό αποδείχθηκε και με τις -δημόσιες πια- εξελίξεις, καθώς η κυβέρνηση όχι μόνον δεν πέτυχε την αποσύνδεση των F-35 από τα F-16, αλλά οι αμερικανικές ανακοινώσεις έγιναν πρώτα για την Τουρκία (Πέμπτη 25 Ιανουαρίου) και μετά για την Ελλάδα (Σάββατο 27 Ιανουαρίου).<br /><br />Παρά την αποτυχία των διπλωματικών χειρισμών, η κυβέρνηση καλλιεργεί τον μύθο ότι «κατόπιν ενεργειών μας», όπως έλεγαν οι παλαιοί πολιτευτές, οι Αμερικανοί «μας δίνουν» τα F-35. Η πραγματικότητα, βέβαια, είναι ότι πρόκειται για κανονική εμπορική συναλλαγή και ότι η Ουάσινγκτον προσφέρει τον συγκεκριμένο, προηγμένο τύπο αεροσκαφών (τότε ονομαζόμενο JSF) από τον Οκτώβριο του 2000, όταν ο πρεσβευτής των ΗΠΑ Ν. Μπερνς και το εν Αθήναις γραφείο της Lockheed Martin κατέθεσαν πρόταση ελληνικής συμμετοχής (με ρεαλιστική ετήσια συνεισφορά) στην κατασκευάστρια κοινοπραξία.</div><div><br />Ο Σημίτης<br /><br />Η απάντηση του τότε πρωθυπουργού Κ. Σημίτη και του υπουργού Εθνικής Αμυνας Ακη Τσοχατζόπουλου ήταν απορριπτική. Ως αποτέλεσμα, έως το 2010 η αμερικανική πλευρά έδωσε έμφαση στην πώληση νέων και στον εκσυγχρονισμό παλαιότερων F-16 της Πολεμικής Αεροπορίας, κάνοντας μόνον ενημερώσεις για την πρόοδο του προγράμματος F-35, αφού η κοινοπραξία όφειλε να δίνει προτεραιότητα στις χώρες-μέλη της. Ακολούθησαν τα χρόνια της ελληνικής χρεοκοπίας και η προμήθεια του υπερσύγχρονου αεροσκάφους ετέθη πάλι στο τραπέζι το 2017 σε επίπεδο μελέτης και με αυτάρεσκες δηλώσεις της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, η οποία δεν διέθετε σχετικό προϋπολογισμό.<br /><br />Τον Οκτώβριο του 2019, κατά το β΄ γύρο Στρατηγικού Διαλόγου με τις ΗΠΑ, ο τότε υπουργός Εξωτερικών Ν. Δένδιας (και όχι ο κ. Μητσοτάκης) ζήτησε από τον ομόλογό του Μ. Πομπέο έναρξη συνομιλιών για τα F-35 ως αντιστάθμισμα της ενδεχόμενης προμήθειάς του από την Τουρκία (στην αρχή της γνωστής κρίσης με το ΝΑΤΟ λόγω της απόκτησης ρωσικών πυραύλων S-400). Ο κ. Δένδιας εξέφρασε το ίδιο ενδιαφέρον, προς τον κ. Μπλίνκεν πια, κατά τον γ΄ γύρο του Στρατηγικού Διαλόγου, τον Οκτώβριο του 2021, ενώ τον Ιούνιο του 2022 εστάλη το επίσημο ελληνικό αίτημα, το οποίο έκτοτε συνδέθηκε από τη διοίκηση Μπάιντεν -ανεπίσημα- με το τουρκικό. Ούτε η καταρχήν συναίνεση της Γερουσίας στην πώληση προς την Ελλάδα, τον Ιούνιο του 2023, άλλαξε τα πράγματα. Παρά τις θριαμβολογίες, ο πρωθυπουργός δεν κατάφερε να αποσυνδέσει τα δύο θέματα επί 1,5 χρόνο και αυτό προοιωνίζεται μελλοντικά προβλήματα για την ισορροπία δυνάμεων στο Αιγαίο, αφού υπάρχει μακρύς δρόμος για τη διαπραγμάτευση και την υπογραφή της σύμβασης και μέχρι την παράδοση των αεροσκαφών στην Ελλάδα.<br /><br />Στο εξής οι συνομιλίες θα γίνονται με εμπορικούς όρους και πρέπει να απαντηθούν τα ερωτήματα για τον ακριβή αριθμό των F-35 που θέλει -και αντέχει οικονομικά- να παραγγείλει η Ελλάδα, καθώς και για τον τρόπο χρηματοδότησής τους. Η αμερικανική πλευρά έχει αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο νέας βοήθειας από τα FMF, αλλά, αν συνδεθεί ειδικά με τα F-35, ίσως επανεξεταστεί -αναγκαστικά- το πλαίσιο συζήτησης μεταξύ του υπουργείου Εθνικής Αμυνας και της Lockheed Martin. Ηδη υπάρχει το διαπραγματευτικό αγκάθι ότι η ελληνική πλευρά απέρριψε, τον Μάιο του 2023, τις αμερικανικές προτάσεις για τις -πανάκριβες- υποδομές των F-35 στις βάσεις της Πολεμικής Αεροπορίας.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.dimokratia.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Εξοπλιστικά: Οι ανεπαρκείς χειρισμοί του Μητσοτάκη.

Τραγικό λάθος η απώλεια του δανείου $2 δισ. που πρόσφεραν οι ΗΠΑ! Οι αποτυχημένες παραστάσεις στην πρεσβεία της Αθήνας, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ...

Διαβάστε την συνέχεια

Νέα ήττα για Zelensky, οι Ουκρανοί στρατηγοί αρνούνται την θέση του... Zaluzhny. Τραγικός Borrell (ΕΕ): Μόνο πόλεμος.

<img height="407" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/9e821de0a93ffaab1382b66857a993da_XL.jpg" width="735" /><br /><br /><div>O Ρωσικός στρατός ετοιμάζει μεγάλη αντεπίθεση - Διαλύει συστηματικά το Kharkiv - Times: Syrsky (στρατηγός) και Budanov (GUR), αρνήθηκαν να αντικαταστήσουν τον Zaluzhny ως αρχιστράτηγο της Ουκρανίας<br /><br />Ενώ ο πρόεδρος της Ουκρανίας Zelensky, υπέστη ακόμη μια ήττα, επιχειρώντας να αντικαταστήσει τον αρχηγό στρατού Valery Zaluzhny, εντούτοις η προσπάθεια απέτυχε μεταξύ άλλων και γιατί οι Ουκρανοί στρατηγοί που τους προσέγγισαν αρνήθηκαν να αναλάβουν την αρχηγία του ουκρανικού στρατού.<br />Ο διοικητής των χερσαίων δυνάμεων των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας, στρατηγός Alexander Syrsky και ο επικεφαλής του κύριου τμήματος πληροφοριών του Υπουργείου Άμυνας της Ουκρανίας Kirill Budanov αρνήθηκαν να αντικαταστήσουν τον Valery Zaluzhny… τον οποίο παρεμπιπτόντως υποστηρίζουν οι αμερικανοί.<br />Και ενώ η Ουκρανία απλά διαλύεται, οι ρωσικές δυνάμεις διαλύουν το Kharkiv θα περίμενε κανείς ο επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας Borrell να υποστηρίζει την ειρήνη…<br />Αντιθέτως τονίζει μην μιλάτε για ειρήνη, μόνο πόλεμος… προσέξτε και είναι και επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας<br /><br />O Ρωσικός στρατός ετοιμάζει μεγάλη αντεπίθεση - Διαλύει συστηματικά το Kharkiv - Κέρδη στην κατεύθυνση Kupyansk<br /><br />Η αναμενόμενη ρωσική επιθετική προσπάθεια χειμώνα-άνοιξη 2024 βρίσκεται σε εξέλιξη στη συνοριακή περιοχή Kharkiv-Luhansk.<br />Ο αρχηγός της Ουκρανικής Κύριας Διεύθυνσης Στρατιωτικών Πληροφοριών (GUR) Αντιστράτηγος Kyrylo Budanov δήλωσε στις 30 Ιανουαρίου ότι η ρωσική επίθεση στην Ουκρανία βρίσκεται σε εξέλιξη και ότι οι ρωσικές δυνάμεις στοχεύουν να φτάσουν στον ποταμό Zherebets (στη συνοριακή περιοχή Kharkiv-Luhansk) και στα διοικητικά σύνορα των περιφερειών Donetsk και Luhansk.<br />Οι ρωσικές δυνάμεις πέτυχαν πρόσφατα τακτικά κέρδη νοτιοανατολικά του Kupyansk κατά μήκος της κρίσιμης διαδρομής P07 Kupyansk-Svatove κοντά στο Krokhmalne και φαίνεται να αυξάνουν τις επιθέσεις βορειοδυτικά και δυτικά του Krokhmalne προς τον ποταμό Oskil.<br />Οι ρωσικές δυνάμεις πιθανότατα θα είναι σε θέση να εξασφαλίσουν πρόσθετα κέρδη σε τακτικό επίπεδο στην περιοχή Kupyansk.<br />Στοιχεία της 1ης Στρατιάς Φρουρών Τάνκ και της 6ης Στρατιάς Συνδυασμένων Όπλων της Δυτικής Στρατιωτικής Περιφέρειας δραστηριοποιούνται στην περιοχή Kupyansk και μπόρεσαν να επιδιώξουν μετωπικές επιθέσεις υπό την ηγεσία πεζικού.<br />Σύμφωνα με πληροφορίες, οι ρωσικές δυνάμεις προχώρησαν προς την κατεύθυνση του Kupyansk στις 30 Ιανουαρίου εν μέσω συνεχιζόμενων θέσεων μάχης.<br />Το ρωσικό Υπουργείο Άμυνας (MoD) ισχυρίστηκε ότι οι ρωσικές δυνάμεις ολοκλήρωσαν την κατάληψη της Tabaivka (νοτιοανατολικά του Kupyansk) αφού αρχικά διεκδίκησαν την κατάληψή της στις 29 Ιανουαρίου, και οι Ρώσοι ισχυρίστηκαν ότι προχώρησαν επίσης πιο δυτικά του οικισμού και τώρα προσπαθούν να καταλάβουν το Pishchane (ανατολικά του Kupyansk).<br />Οι ρωσικές επιθέσεις δυτικά της Synkivka (βορειοανατολικά του Kupyansk) ανάγκασαν τις ουκρανικές δυνάμεις να εγκαταλείψουν τις θέσεις τους σε τμήμα της Synkivka και ότι οι ουκρανικές δυνάμεις αποχώρησαν από την Kotlyarivka και την Kyslivka (και οι δύο βορειοανατολικά του Kupyansk).<br />Ρωσικές και ουκρανικές πηγές ανέφεραν ότι συνεχίστηκαν οι μάχες ανατολικά του Pishchane και προς την κατεύθυνση του Berestove (νοτιοανατολικά του Kupyansk).<br /><br />Times: Syrsky (στρατηγός) και Budanov (GUR), αρνήθηκαν να αντικαταστήσουν τον Zaluzhny ως αρχιστράτηγο της Ουκρανίας<br /><br />Ο διοικητής των χερσαίων δυνάμεων των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας, στρατηγός Alexander Syrsky, ακολουθώντας τον επικεφαλής του κύριου τμήματος πληροφοριών του Υπουργείου Άμυνας της Ουκρανίας Kirill Budanov, αρνήθηκε την πρόταση του Vladimir Zelensky να αντικαταστήσει τον Valery Zaluzhny στη θέση του διοικητή, ανέφερε ηγ βρετανική εφημερίδα Times επικαλούμενη πηγές.<br />Όπως σημειώνει το Times, αρχικά η θέση του αρχιστράτηγου των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας προσφέρθηκε στον Kirill Budanov και στη συνέχεια στον Alexander Syrsky.<br />«Και οι δύο λέγεται ότι απέρριψαν αυτήν την προσφορά, κάτι που ανάγκασε τον Zelensky να υποχωρήσει», αναφέρει το Times.<br />Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο Valery Zaluzhny, σε συνάντηση με τον Zelensky στις 29 Ιανουαρίου, είπε ότι οι εκτιμήσεις του για τη στρατιωτική κατάσταση δεν είναι ρεαλιστικές.<br />Σύμφωνα με πηγές, μετά από αυτό του ζητήθηκε να παραιτηθεί.<br />Όταν ο γενικός διοικητής των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας αρνήθηκε, ο Zelensky τον ενημέρωσε ότι ο ίδιος θα υπέγραφε διάταγμα για την παραίτησή του.<br />Ο Valery Zaluzhny φέρεται να επέστρεψε στο γραφείο του και είπε στους υφισταμένους του ότι αποχωρεί.<br />«Μαζεύω τα πράγματά μου», ανέφερε το Times, είπε ο Valery Zaluzhny σε έναν από τους αξιωματικούς.</div><div><br />Όπως σημειώνουν οι πηγές στο Times, αφού ο Valery Zaluzhny ενημέρωσε τους υφισταμένους του για την απόλυσή του, διεθνείς εταίροι, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών και της Μεγάλης Βρετανίας, εξέφρασαν ανησυχία.<br />«Ο Zelensky απέλυσε τον γενικό διοικητή των ενόπλων δυνάμεων της Ουκρανίας, αλλά αναγκάστηκε να ανακαλέσει την απόφασή του μετά από πίεση από την ανώτατη διοίκηση του στρατού και τους διεθνείς εταίρους», αναφέρει το Times.<br />Πρόσφατα ο Ουκρανός βουλευτής Alexey Goncharenko, επικαλούμενος δικές του πηγές, είπε ότι ανακοινώθηκε στο Zaluzhny ότι αποχωρεί, αλλά το ίδιο το κείμενο του διατάγματος δεν συντάχθηκε…<br />Προσφέρθηκε στον Valery Zaluzhny η θέση του πρεσβευτή, την οποία αρνήθηκε.<br />Την ίδια ώρα, το βρετανικό περιοδικό Economist, επικαλούμενο πηγές, υποστήριξε ότι ο Zelensky πρότεινε στον Valery Zaluzhny να αναλάβει τη θέση του γραμματέα του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας και Άμυνας της Ουκρανίας, αλλά εκείνος αρνήθηκε.<br />Η δημοσίευση ισχυρίστηκε επίσης ότι στον σημερινό επικεφαλής της κύριας διεύθυνσης πληροφοριών του Υπουργείου Άμυνας της Ουκρανίας, Kirill Budanov, προσφέρθηκε να αναλάβει τη θέση του Zaluzhny, αλλά αυτός «αρνήθηκε την τελευταία στιγμή».<br /><br />Economist: Ο Kirill Budanov την τελευταία στιγμή αρνήθηκε την θέση του αρχιστράτηγου των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας<br /><br />Ο επικεφαλής της Κύριας Διεύθυνσης Πληροφοριών του Υπουργείου Άμυνας της Ουκρανίας, Kirill Budanov, αρνήθηκε «την τελευταία στιγμή» να αντικαταστήσει τον Valery Zaluzhny ως αρχιστράτηγο των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας, γράφει ο Economist, επικαλούμενος πηγές.<br />Ο Economist «μπόρεσε να επιβεβαιώσει» ότι στις 29 Ιανουαρίου, ο Zelensky είχε συνάντηση με τον Valery Zaluzhny και ανακοίνωσε την απόφαση να τον απολύσει, προσφέροντάς του τη θέση του Γραμματέα του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας και Άμυνας της Ουκρανίας (NSDC).<br />Όπως γράφει ο Economist, ο Kirill Budanov και ο διοικητής των χερσαίων δυνάμεων των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας, Συνταγματάρχης στρατηγός Alexander Syrsky, ήταν οι πιθανοί υποψήφιοι για τη θέση του αρχηγού των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας….<br />Ωστόσο ο Kirill Budanov δεν έχει ηγηθεί ποτέ σε μια τέτοια κλίμακα.<br />«Ορισμένες πηγές τόνισαν ότι απέρριψε αυτή τη θέση την τελευταία στιγμή.<br />Ένας στενός συνάδελφος επιμένει ότι ο στρατηγός Kirill Budanov δεν υπέβαλε αίτηση για τη θέση του στρατηγού Valery Zaluzhny, αλλά ότι επίσης δεν είχε δικαίωμα να αρνηθεί μια στρατιωτική θέση» τόνισε ο Economist.<br /><br />New York Times: Οι ουκρανικές αρχές ανέβαλαν την απόλυση του Zaluzhny λόγω διαρροής πληροφοριών<br /><br />Οι ουκρανικές αρχές ανέβαλαν την απόλυση του Ανώτατου Διοικητή των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας Valery Zaluzhny λόγω διαρροής πληροφοριών σχετικά με την παραίτηση, γράφει η αμερικανική εφημερίδα New York Times, επικαλούμενη πηγές.<br />Στις 29/1/2024, ο Ουκρανός βουλευτής Alexey Goncharenko, επικαλούμενος δικές του πηγές, είπε ότι ανακοινώθηκε στον Zaluzhny η απόλυση του.<br />Ο ίδιος ο Zelensky σε ομιλία του προς τους Ουκρανούς, δεν ανέφερε λέξη για τις πληροφορίες που είχαν διαρρεύσει για την<br />«Η κυβέρνηση του Zelensky σχεδίαζε να απολύσει τον στρατηγό Zaluzhny, αλλά στις 29 Ιανουαρίου 2024 το απόγευμα, όταν διέρρευσαν πληροφορίες, έκανε πίσω.<br />Τώρα επιβραδύνουν τη διαδικασία» αναφέρουν οι New York Times.<br />Σύμφωνα με άλλη πηγή, ένα από τα εμπόδια για την κυβέρνηση ήταν ότι δεν βρέθηκε αντικαταστάτης για να αντικαταστήσει τον Zaluzhny.<br />Νωρίτερα, η βρετανική εφημερίδα Financial Times, επικαλούμενη πηγές που γνωρίζουν την κατάσταση, ανέφερε ότι ο Zelensky συναντήθηκε στις 29 Ιανουαρίου με τον Ανώτατο Διοικητή των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας Valery Zaluzhny και του πρόσφερε μόνο τη θέση του συμβούλου στις ουκρανικές αρχές, μετά την παραίτησή του.<br />Την ίδια ώρα, το βρετανικό περιοδικό Economist, επικαλούμενο πηγές, υποστήριξε ότι ο Zelensky πρότεινε στο Valery Zaluzhny να αναλάβει τη θέση του γραμματέα του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας και Άμυνας της Ουκρανίας, αλλά ο γενικός διοικητής των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας αρνήθηκε.<br /><br />Soskin (σύμβουλος Kuchma): Ο Zelesnky ήθελε την παραίτηση Zaluzhny για την κατάρριψη του IL-76<br /><br />Μια νέα διάσταση στην αντιπαράθεση του Ουκρανού προέδρου Volodymyr Zelensky με τον αρχηγό του ουκρανικού στρατού, Valery Zaluzhny δίνει ο Oleg Soskin, πρώην σύμβουλος του πρώην προέδρου της Ουκρανίας, Leonid Kuchma.<br />Κατά τον Soskin, ο Zelensky ζήτησε την παραίτηση του Zaluzhny λόγω της κατάρριψης από τους Ουκρανούς του ρωσικού στρατιωτικού μεταγωγικού αεροσκάφους IL -76 που μετέφερε 65 Ουκρανούς αιχμάλωτους πολέμου.<br />«Γιατί ήταν τόσο απαραίτητο να τον μετακινήσει τώρα;<br />Προφανώς για αυτό που συνέβη με το IL-76 και τον θάνατο 65 Ουκρανών αιχμαλώτων πολέμου» λέει ο Soskin, ο οποίος υποστηρίζει πως ο Zelensky θέλησε να κατηγορήσει τον Zaluzhny για την κατάρριψη του αεροπλάνου.<br />Ωστόσο, όπως λέει ο Soskin, o Zaluzhny δεν συναίνεσε στην παραίτηση του, και για αυτό έγινε προσπάθεια… αποπομπής του.<br />Ο Soskin δηλώνει σίγουρος ότι ο Zelensky γνώριζε για την παρουσία των Ουκρανών στο αεροπλάνο, ενώ εκτιμά ότι η αποκωδικοποίηση των δεδομένων από τα μαύρα κουτιά, θα επιδεινώσει την θέση της ηγεσίας της Ουκρανίας.<br /><br />Washington Post: Ο Zelensky ήθελε να απολύσει τον Zaluzhny για να αλλάξει την θέση της Δύσης για την Ουκρανία<br /><br />Ο Ουκρανός πρόεδρος Zelensky θέλει να απολύσει τον αρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας Zaluzhny, προκειμένου να επηρεάσει τους δυτικούς συμμάχους, γράφει η Washington Post, επικαλούμενη υψηλόβαθμες πηγές.<br />«Κατά τη διάρκεια μιας συνομιλίας με τον Zaluzhny, ο Zelensky του είπε ότι οι Ουκρανοί είχαν κουραστεί από τις μάχες και ότι οι διεθνείς χορηγοί είχαν επίσης επιβραδύνει τη βοήθεια, οπότε ίσως ένας νέος διοικητής να βελτιώσει την κατάσταση», αναφέρει το άρθρο.<br />Επιπλέον, ο Zaluzhny και ο Zelensky, υποστήριξαν την νέα κινητοποίηση: ο αρχιστράτηγος επέμεινε στην ανάγκη στρατολόγησης άλλων 500.000 στρατιωτών το 2024, ο πρόεδρος, με τη σειρά του, υποστήριξε ότι το Κίεβο δεν θα μπορούσε να παράσχει εξοπλισμό και όπλα για τέτοιο αριθμό νεοσύλλεκτων.<br />Σύμφωνα με την Washington Post, ο αρχιστράτηγος πρόκειται να παραιτηθεί μαζί με μέλη της ομάδας του.</div><div><br />Όπως έγραψαν οι βρετανικοί Financial Times, επικαλούμενοι πηγές,ο Zaluzhny και ο Zelensky συναντήθηκαν στις 29 Ιανουαρίου.<br />Ο πρόεδρος κάλεσε τον αρχιστράτηγο να γίνει σύμβουλος μετά την παραίτησή του.<br />Το περιοδικό Economist υποστηρίζει ότι στον στρατηγό προτάθηκε η θέση του γραμματέα του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας και Άμυνας, αλλά εκείνος αρνήθηκε.<br />Σύμφωνα με πηγές των New York Times, αποφασίστηκε να «παγώσει» το θέμα της απόλυσης του Zaluzhny λόγω διαρροών πληροφοριών στα μέσα ενημέρωσης.<br />Το Bloomberg, με τη σειρά του, γράφει ότι οι διαφωνίες μεταξύ του προέδρου και του στρατηγού προέκυψαν τους πρώτους μήνες της σύγκρουσης στην Ουκρανία.<br /><br />Josep Borrell (Επικεφαλής Ευρωπαϊκής διπλωματίας): Είναι λάθος η συμφιλίωση μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας<br /><br />Η συμφιλίωση μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας και η παύση των εχθροπραξιών θα ήταν λάθος, δήλωσε ο επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας Josep Borrell σε άρθρο για τη γαλλική L'Obs.<br />«Για άλλη μια φορά εμφανίζεται ο πειρασμός για συμφιλίωση.<br />Αυτές οι ιδέες ήταν λάθος το 2022 και παραμένουν λανθασμένες και σήμερα.<br />Δεν πρέπει να τους επιτρέψουμε να διαμορφώσουν την πολιτική μας απέναντι στην Ουκρανία» τόνισε ο Ευρωπαίος αξιωματούχος.<br />Ζήτησε να παρασχεθούν στην Ουκρανία τα απαραίτητα μέσα για την κατάληψη των εδαφών, συμπεριλαμβανομένων των πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς και άλλων σύγχρονων οπλικών συστημάτων. Ο Josep Borrell δήλωσε επίσης την ανάγκη ενίσχυσης της αεράμυνας της Ουκρανίας.<br />Παράλληλα με αυτά τα μέτρα, είναι απαραίτητο να αναπτυχθεί η ευρωπαϊκή στρατιωτική-βιομηχανική βιομηχανία.<br />Σύμφωνα με τον επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας, αυτή η βιομηχανία απέχει πολύ από το να λύσει τα προβλήματα που υπάρχουν.<br />Η Ρωσία έχει επανειλημμένα τονίσει ότι η δυτική στρατιωτική βοήθεια στην Ουκρανία δεν αλλάζει τίποτα στο πεδίο της μάχης και απλώς παρατείνει τη σύγκρουση.<br /><br />Οργή Zakharova (Ρωσία): Τερατώδης και τρελές οι δηλώσεις του Borrell<br /><br />Οργισμένη ήταν η αντίδραση της Maria Zakharova, της εκπροσώπου του υπουργείου Εξωτερικών της Ρωσίας για τις δηλώσεις του ύπατου εκπροσώπου της ΕΕ για θέματα εξωτερικής πολιτικής, Josep Borrell.<br />«Είναι μια ακόμα τερατώδης δήλωση.<br />Αλλά, αυτός είναι τελικά ο Borrell.<br />Θα ήθελα να του κάνω μια ερώτηση.<br />Κάνατε λάθος το ’22 ποιου αιώνα;<br />Γιατί είμαστε αντιμέτωποι με το ίδιο πράγμα κάθε αιώνα.<br />Δηλαδή με το πώς η Δύση κάνει τους πάντες να μαλώνουν.<br />Και μετά να μην τους επιτρέπει να συμφιλιωθούν, να ζουν κανονικά και να συνυπάρχουν σταθερά» υπογράμμισε μιλώντας στο ραδιόφωνο του Sputnik η Zakharova, η οποία υποστήριξε πως τέτοιου είδους δηλώσεις έχουν ιδιαίτερα αρνητικό αντίκτυπο στα κράτη μέλη της ΕΕ.<br />«Και αυτοί νιώθουν το ίδιο.<br />Με διαφορετικό πλαίσιο, με διαφορετικές συναισθηματικές αποχρώσεις, λένε και αυτοί το ίδιο: Αυτός είναι ο Borrell.<br />Επικοινωνούν ο ένας με τον άλλο, συνειδητοποιώντας ότι οι δηλώσεις του δεν είναι πλέον μόνο περιθωριακές αλλά και τρελές» υποστήριξε η Zakharova, υπογραμμίζοντας πως πρόκειται για δηλώσεις που έρχονται σε πλήρη αντίθεση με την αποστολή ενός διπλωμάτη.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Νέα ήττα για Zelensky, οι Ουκρανοί στρατηγοί αρνούνται την θέση του... Zaluzhny. Τραγικός Borrell (ΕΕ): Μόνο πόλεμος.

O Ρωσικός στρατός ετοιμάζει μεγάλη αντεπίθεση - Διαλύει συστηματικά το Kharkiv - Times: Syrsky (στρατηγός) και Budanov (GUR), αρνήθηκαν να α...

Διαβάστε την συνέχεια

Οκτώ χρόνια μετά, οι Γερμανοί πολιτικοί παραδέχονται ότι η μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης, ζει πάνω από τις δυνατότητές της...

<img height="360" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/948d4804339b41a622d82da33909834b_XL.jpg" width="711" /><br /><br /><div>Ήταν το 2016 όταν ο τότε υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Wolfgang Schaeuble στοχοποιούσε την Ελλάδα, ισχυριζόμενος ότι οι Έλληνες ζουν πάνω από τις δυνατότητές τους.<br />Οκτώ χρόνια μετά, οι Γερμανοί πολιτικοί παραδέχονται ότι η μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης, ζει πάνω από τις δυνατότητές της... με τις μνήμες της ευρω-κρίσης να ξυπνούν.<br /><br />Ο Schaeuble, ο οποίος απεβίωσε πρόσφατα, είχε δηλώσει χαρακτηριστικά στο 26ο Ευρωπαϊκό Τραπεζικό Συνέδριο της Φρανκφούρτης ότι οι Έλληνες «ζουν πάνω από τις δυνατότητές τους. Έχουν σε σχέση με το ΑΕΠ τους σημαντικά υψηλότερες κοινωνικές παροχές και συντάξεις από ό,τι για παράδειγμα οι γερμανοί πολίτες. Αυτό δε το επίπεδο ζωής δεν θα μπορούσε να το εξασφαλίσει η Ελλάδα με τις δικές της δυνάμεις στο ορατό μέλλον».<br />Επίσης, είχε ταχθεί κατά μιας διαγραφής του ελληνικού χρέους, όπως τη ζητούσε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, διότι κατά την άποψή του δεν θα συνέβαλε στην ανάπτυξη.Σκληρή πολιτική κόντρα<br /><br />Την ιδια ώρα, η πολιτική κόντρα στη συζήτηση για τον προϋπολογισμό περικοπών στη Βουλή της Γερμανίας είναι σκληρή, με την αντιπολίτευση να υποστηρίζει ότι «η χώρα ζει πάνω από τις δυνατότητές της, οι δαπάνες είναι πολύ μεγαλύτερες από τα έσοδα», σύμφωνα με τη Deutsche Welle, θυμίζοντας όσα κατήγγειλε ο Schaeuble για την Ελλάδα το 2016.<br />Ιδιαίτερα μαχητικό πνεύμα επέδειξε ο υπουργός Οικονομικών Christian Lindner στη χθεσινή συζήτηση για τον προϋπολογισμό του 2024 στη γερμανική Βουλή. «Δεν πρόκειται για προϋπολογισμό περικοπών», ανέφερε, καθώς «αυτή η κυβέρνηση πραγματοποιεί ρεκόρ επενδύσεων στον σιδηρόδρομο, στο οδικό δίκτυο, αλλά και στα ψηφιακά δίκτυα».<br /><br />Το σχέδιο προϋπολογισμού υπερασπίστηκε και ο αντιπρόεδρος της Κ.Ο. των συγκυβερνώντων Σοσιαλδημοκρατών, Dennis Rode. «Είμαι υπερήφανος για τον συμβιβασμό που έχουμε επιτύχει, καταφέραμε να διασφαλίσουμε την κοινωνική ειρήνη σε εποχές αβεβαιότητας», δήλωσε χαρακτηριστικά.<br /><br />Η Γερμανία ζει πάνω από τις δυνατότητές της<br /><br />Όλα αυτά δεν πείθουν τη χριστιανοδημοκρατική αντιπολίτευση (CDU). «Η Γερμανία ζει πάνω από τις δυνατότητές της, οι δαπάνες είναι πολύ μεγαλύτερες από τα έσοδα» δηλώνει ο αντιπρόεδρος της Κ.Ο. των Χριστιανοδημοκρατών Matthias Mindelberg, κατηγορώντας τον φιλελεύθερο υπουργό Οικονομικών ότι «συσσωρεύει συνεχώς νέα χρέη».<br />Επιπλέον, υποστηρίζει, το σχέδιο προϋπολογισμού δεν τηρεί κοινωνικά κριτήρια, καθώς «επιβαρύνει υπέρμετρα χαμηλόμισθους και συνταξιούχους». Σε μία διαπίστωση φαίνεται πάντως να συμφωνεί με τον υπουργό Οικονομικών ο χριστιανοδημοκράτης Μίντελμπεργκ: «Αυτός δεν είναι ένας προϋπολογισμός περικοπών…».<br />Έχει όμως και ο Κρίστιαν Λίντνερ τα δικά του αντεπιχειρήματα στην κριτική των Χριστιανοδημοκρατών: «Μιλάτε σαν εξωγήινοι που κατέβηκαν από τον Άρη πριν δύο εβδομάδες και βλέπουν για πρώτη φορά την κατάσταση στη Γερμανία. Σας θυμίζω ότι επί 16 χρόνια εσείς είχατε την ευθύνη για τη γραφειοκρατία, για την αγορά εργασίας, για την κατάσταση που επικρατεί στις υποδομές...».<br />Η συζήτηση για τον προϋπολογισμό του 2024 ξεκίνησε χθες στο Κοινοβούλιο, που κατά πάσα πιθανότητα θα δώσει το «πράσινο φως» την Παρασκευή. Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον αναμένεται η σημερινή «μονομαχία» του σοσιαλδημοκράτη καγκελάριου Olaf Scholz με τον επικεφαλής των Χριστιανοδημοκρατών Friedrich Merz.<br />Υπενθυμίζεται ότι η «συγκυβέρνηση» Σοσιαλδημοκρατών (SPD), Πρασίνων και Φιλελευθέρων (FDP) είχε ανακοινώσει από το περασμένο καλοκαίρι σχέδιο προϋπολογισμού για το 2024, το οποίο όμως αναγκάστηκε να αναθεωρήσει μετά από απόφαση του Ανωτάτου Ομοσπονδιακού Συνταγματικού Δικαστηρίου της Γερμανίας. Η ετυμηγορία των δικαστών θεωρητικά αφορούσε μόνο τον συμπληρωματικό προϋπολογισμό για το 2021, αλλά κατ' ουσίαν ανέτρεπε ολόκληρη τη φιλοσοφία για την κατάρτιση μελλοντικών προϋπολογισμών.<br /><br />Κύρια στοιχεία του προϋπολογισμού<br /><br />Το τελικό σχέδιο προϋπολογισμού για το 2024 προβλέπει δαπάνες 476,8 δισ. ευρώ (έναντι 445,7 δις που ήταν η αρχική πρόβλεψη πριν από την ετυμηγορία του Συνταγματικού Δικαστηρίου). Κατά συνέπεια κάθε Γερμανός πολίτης επωμίζεται δαπάνες ύψους 5.635 ευρώ.<br />Μέρος των επιπλέον υποχρεώσεων θα καλυφθεί από αναδιατάξεις κονδυλίων που αρχικά είχαν περιληφθεί στο Ταμείο για το Κλίμα και τον Μετασχηματισμό της Οικονομίας (KTF).<br />Οι κρατικές επενδύσεις ανέρχονται σε 70,5 δις ευρώ. Το υπουργείο Εργασίας εξακολουθεί να διαθέτει τον μεγαλύτερο προϋπολογισμό (175,6 δις ευρώ), καθώς από το συγκεκριμένο χαρτοφυλάκιο καλύπτονται, μεταξύ άλλων, δαπάνες για τη βιωσιμότητα του συνταξιοδοτικού συστήματος και για κοινωνικά επιδόματα.<br />Οι μεγαλύτερες περικοπές γίνονται στο υπουργείο Υγείας, καθώς εκπίπτουν πλέον οι δαπάνες για την καταπολέμηση της πανδημίας.<br />Επίσης, ο προϋπολογισμός του 2024 προβλέπει περικοπές σε προγράμματα για την προστασία του κλίματος, σε κρατικές επιδοτήσεις για την ηλεκτροκίνηση και το πετρέλαιο αγροτικής χρήσης, σε δαπάνες εκσυγχρονισμού του σιδηροδρομικού δικτύου, αλλά και στην αναπτυξιακή βοήθεια προς τις αναπτυσσόμενες χώρες.<br /><br />Ανησυχία για το «φρένο του χρέους»<br /><br />Ο νέος δανεισμός κυμαίνεται στα 39,03 δις ευρώ (έναντι 16,6 δις που προβλέπονταν στο αρχικό σχέδιο προϋπολογισμού για το 2024).<br />Είναι το ανώτατο ποσό που επιτρέπει το συνταγματικά κατοχυρωμένο «φρένο του χρέους», το οποίο τίθεται φέτος και πάλι σε εφαρμογή, για πρώτη φορά μετά το 2019.<br />Αστάθμητος παράγοντας για την ομαλή εκτέλεση του προϋπολογισμού παραμένει ο πόλεμος στην Ουκρανία.<br />Ο υπουργός Οικονομικών καλεί τα κράτη-μέλη της ΕΕ να αυξήσουν τις συνεισφορές τους για την ενίσχυση της Ουκρανίας, ώστε να μειωθεί ή τουλάχιστον να σταθεροποιηθεί το οικονομικό βάρος που επωμίζεται το Βερολίνο.<br />Εάν για οποιονδήποτε λόγο εκτιναχθεί το κόστος, η γερμανική κυβέρνηση δεν αποκλείεται να επικαλεστεί εκ νέου μία «δημοσιονομική κατάσταση έκτακτης ανάγκης», ώστε να μην εφαρμοστεί το «φρένο του χρέους» για το τρέχον έτος.<br />Το ακροδεξιό κόμμα «Εναλλακτική για τη Γερμανία» (AfD) επικρίνει σε υψηλούς τόνους το σχέδιο προϋπολογισμού για το 2024.<br />Σε πολιτικό επίπεδο στηλιτεύει «τη χρηματοδότηση ενός πολέμου, που δεν είναι δικός μας», όπως χαρακτηριστικά επισημαίνει, αλλά και την «πανάκριβη, μαζική μετανάστευση».<br />Επιπλέον, η AfD θέτει ζήτημα αντισυνταγματικότητας και καλεί τη χριστιανοδημοκρατική αντιπολίτευση να προσφύγουν από κοινού στο Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο, κάτι που όμως θεωρείται μάλλον απίθανο.</div><div><br /></div><div><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οκτώ χρόνια μετά, οι Γερμανοί πολιτικοί παραδέχονται ότι η μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης, ζει πάνω από τις δυνατότητές της...

Ήταν το 2016 όταν ο τότε υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Wolfgang Schaeuble στοχοποιούσε την Ελλάδα, ισχυριζόμενος ότι οι Έλληνες ζουν πά...

Διαβάστε την συνέχεια

Απαιτούν όπλα για την Ουκρανία ως αντάλλαγμα για την πώληση των F-35.

<a href="https://www.estianews.gr/wp-content/uploads/2024/01/est30014.jpg"><img border="0" height="579" src="https://www.estianews.gr/wp-content/uploads/2024/01/est30014.jpg" width="694" /></a><div><br /></div><div>«Οι ΗΠΑ διέθεσαν εκατομμύρια δολλάρια ως βοήθεια FMF για την Ελλάδα, προκειμένου να ενθαρρύνουν και άλλες προσφορές (προς την Ουκρανία)» – Τι ζητεί ο Άντονυ Μπλίνκεν με την επιστολή του προς τον Μητσοτάκη – Η αλληλογραφία με το Σταίητ Ντηπάρτμεντ και οι ανακοινώσεις του αμερικανικού υπουργείου Αμύνης εκθέτουν – Ισορροπία όχι υπεροπλία – Οι ΗΠΑ ομιλούν για υπεράσπιση του τουρκικού εναέριου χώρου με τα F-16<br /><br />ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ προσεκτικά την επιστολή του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Άντονυ Μπλίνκεν για την «ανάπτυξη της αμυντικής συνεργασίας» με την Ελλάδα, διαπιστώνουμε ότι ο τρόπος με τον οποίο αναπαράγεται στην χώρα μας η πρότασις των ΗΠΑ είναι γενικόλογη, αποδίδοντας σε υπερβολικά ελεύθερη μετάφραση το νόημά της, αποφεύγοντας τεχνηέντως να υπεισέλθουν σε λεπτομέρειες. Όμως η επιστολή Μπλίνκεν διακρίνεται για την σαφέστατη, προσεκτική και επακριβή λέξη προς λέξη διατύπωσή της, και ως διπλωματικό κείμενο έχει σημασία μέχρι και η τελευταία τελεία της.<br /><br />Σημειώνεται ότι τέτοια κείμενα, για τους Αμερικανούς, δεν είναι πρόχειρες υποθέσεις ή επιλογές του εκάστοτε προεδρικού περιβάλλοντος, αλλά υπόκεινται στις διατάξεις της Πράξεως Στρατιωτικής Βοηθείας (USA Foreign Assistance Act) του 1961.<br /><br />Πρώτον, λοιπόν, τονίζεται στην επιστολή πως μεγάλο μέρος της παραχωρήσεως αμυντικού υλικού αποσκοπεί στην ενθάρρυνση της διαθέσεως οπλικών συστημάτων από την Ελλάδα προς την Ουκρανία. Αναφέρει στην τρίτη παράγραφο: «Πρώτον, στις 27 Σεπτεμβρίου του 2022 ολοκληρώθηκαν οι διαδικασίες του Κογκρέσσου για διάθεση για τις ελληνικές αμυντικές προμήθειες πιστώσεων FMF (Foreign Military Financing – Αμυντικές Χρηματοδοτήσεις Εξωτερικού) ύψους 30 εκατ. δολλαρίων προκειμένου να ενθαρρυνθεί η κρίσιμη ενίσχυσις της Ουκρανίας. Στις 24 Οκτωβρίου 2023 οι ΗΠΑ διέθεσαν άλλα 30 εκατ. δολλάρια ως βοήθεια FMF για την Ελλάδα, προκειμένου να ενθαρρύνουν και άλλες προσφορές (προς την Ουκρανία)».<br /><br />Και παρακάτω: «Συνεχίζουμε να ενδιαφερόμαστε για τις αμυντικές δυνατότητες τις οποίες μπορεί να διαθέσει ή να πουλήσει στην Ουκρανία»… Συνδέει λοιπόν ο Αμερικανός υπουργός ευθέως την στρατιωτική βοήθεια που παρέχει η χώρα του προς την Ελλάδα με τις περαιτέρω κινήσεις των Αθηνών προς ενίσχυσιν της Ουκρανίας.<br /><br />Ουδόλως τυχαίο λοιπόν που χθες ο κ. Μητσοτάκης, αφού έλαβε την επιστολή Μπλίνκεν, επικοινώνησε με τον Ουκρανό Πρόεδρο Ζελένσκυ. Να σημειωθεί ότι στην διθυραμβική αναγγελία του για την επικειμένη απόκτηση των μαχητικών αεροσκαφών F-35, ουδόλως ανέφερε την ουκρανική παράμετρο στην αποδέσμευση αμερικανικού πολεμικού υλικού για την Ελλάδα. Πέρα όμως από αυτό, επειδή έγινε λόγος για υπεροπλία την οποία αποκτά η Ελλάς, πρέπει να τονίσουμε ότι το αμερικανικό Πεντάγωνο στα ενημερωτικά δελτία που αφορούν τόσο στην αποδέσμευση των F-35 για την Ελλάδα όσο και στην προεδρική σύσταση προς το Κογκρέσσο να εγκρίνει την πώληση προηγμένων F-16V προς την Τουρκία, υπογραμμίζεται ότι οι προτεινόμενες πωλήσεις ή αποδεσμεύσεις πολεμικού υλικού «δεν αλλοιώνουν την βασική ισορροπία δυνάμεων στην περιοχή.» Ακόμη για τα F-16 που θα αποκτήσει η Τουρκία, το Πεντάγωνο αναφέρει ότι: «Αυτά τα νέα, όσο και τα εκσυγχρονισμένα αεροπλάνα θα συγκροτήσουν για την Τουρκία ένα στόλο συγχρόνων μαχητικών πολλαπλών αποστολών, προκειμένου να την καταστήσουν ικανή να προστατεύει τον εναέριο χώρο της».<br /><br />Αντιπαρερχόμεθα του τι σημαίνει ακριβώς εναέριος χώρος της Τουρκίας και αν αυτός εκλαμβάνεται συμφώνως προς τα οριζόμενα από το διεθνές δίκαιο ή συμφώνως προς τους ευσεβείς πόθους της Αγκύρας. Η ουσία είναι ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες εξακολουθούν να τηρούν την πολιτική των ίσων αποστάσεων απέναντι στην Ελλάδα και στην Τουρκία, οπότε πρωταρχικός στόχος των ενεργειών τους είναι η διατήρησις της ισορροπίας δυνάμεων με αποτροπή της υπεροπλίας της ελληνικής πλευράς.<br /><br />Πράγματι, η απόκτησις των F-35 μπορεί να είναι ενίσχυσις για το ελληνικό αεροπορικό οπλοστάσιο, αλλά μέχρις ότου συντελεσθεί, μέχρις ότου δηλαδή τα αεροπλάνα αυτά καταστούν επιχειρησιακά, οι δυναμικές ισορροπίες στην ανατολική Μεσόγειο θα έχουν περαιτέρω αναδιαμορφωθεί. Εν τω μεταξύ, η Τουρκία με την απόκτηση των F-16 αποκτά πρόσθετες δυνατότητες. Και μπορεί να παρητήθη σχετικά πρόσφατα από την πρακτική των συστηματικών υπερπτήσεων και παραβιάσεων, αλλά ουδέποτε παρητήθη από το δόγμα που συστηματικώς τις επιτάσσει, αυτό της «Γαλάζιας Πατρίδος». Μπροστά στο σταθερό αυτό δόγμα, τι αξία μπορεί να έχει μια στιγμιαία εγγύησις του αμερικανικού ΥΠΕΞ; Η Τουρκία έχει αγνοήσει ξανά στο παρελθόν τον αμερικανικό παράγοντα όσον αφορά σε εξοπλιστικά ζητήματα και ζητήματα διεκδικήσεων. Το ομολόγησε ειλικρινώς –αν και με ωμότητα– η γνώστις των ιδιαιτέρων χαρακτηριστικών του αμερικανικού παράγοντος Ντόρα Μπακογιάννη, η οποία επεσήμανε ότι οι Τούρκοι δεν δεσμεύονται για τίποτε…<br /><br /><a href="https://www.estianews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Απαιτούν όπλα για την Ουκρανία ως αντάλλαγμα για την πώληση των F-35.

«Οι ΗΠΑ διέθεσαν εκατομμύρια δολλάρια ως βοήθεια FMF για την Ελλάδα, προκειμένου να ενθαρρύνουν και άλλες προσφορές (προς την Ουκρανία)» – Τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η συμφωνία των Χανίων και η ρήτρα για τα τουρκικά F-16.

<a href="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2024/01/b2-90.jpg?v=1706360335"><img src="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2024/01/b2-90-660x370.jpg?v=1706360337" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Το παρασκήνιο που οδήγησε στις εγγυήσεις Μπλίνκεν υπέρ της Ελλάδας.</span></h3>Τη δέσμευση ότι το ξεκλείδωμα της συμφωνίας για τα τουρκικά F-16 θα συνοδεύεται από τον όρο της μη χρήσης τους σε επιθετικές ενέργειες κατά της Ελλάδας φαίνεται ότι έχει αποσπάσει από την Ουάσιγκτον η Αθήνα.<br /><br />Σύμφωνα με όσα είχαν συμφωνηθεί στο παρασκήνιο, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Αντονι Μπλίνκεν, αναμενόταν να αποστείλει επιστολή προς τους προέδρους και αντιπροέδρους της Επιτροπής Εξωτερικών Σχέσεων της Γερουσίας και της Επιτροπής Διεθνών Σχέσεων της Βουλής (Four Corners), στην οποία θα ξεκαθαρίζεται ότι η Τουρκία έχει δεσμευθεί πως τα F-16 δεν θα χρησιμοποιηθούν εναντίον οποιουδήποτε μέλους της συμμαχίας του ΝΑΤΟ.<div><br />Διπλωματική πηγή υπογραμμίζει πως η ελληνική κυβέρνηση προτίμησε αυτή τη φόρμουλα και όχι τη συμπερίληψη αυτών των διαβεβαιώσεων στην επιστολή Μπλίνκεν προς τον πρωθυπουργό. «Τέτοιες γενικές διατυπώσεις σε μια επιστολή προς την Αθήνα δεν έχουν ιδιαίτερο βάρος», υπογράμμιζε η ίδια πηγή, τονίζοντας πως «οι διαβεβαιώσεις Μπλίνκεν στις πανίσχυρες επιτροπές του <a href="https://www.kathimerini.gr/tag/kogkreso/">Κογκρέσου </a>έχουν πολύ μεγαλύτερη αξία, γιατί δίνει το έρεισμα σε αυτές να σταματήσουν τη διαδικασία αναβάθμισης ή πώλησης των F-16 οποιαδήποτε στιγμή εκδηλωθεί τουρκική επιθετικότητα έναντι της Ελλάδος. Υπάρχει άλλωστε το προηγούμενο της διακοπής του προγράμματος πώλησης των F-35 στην Τουρκία, για λόγους που δεν σχετίζονταν με την Ελλάδα».<br /><br />Η φόρμουλα που βρέθηκε είναι προϊόν μιας μακράς παρασκηνιακής διαπραγμάτευσης με την Ελλάδα και την Τουρκία, την οποία είχαν επωμιστεί κυρίως οι Αμερικανοί πρέσβεις στην Αθήνα Τζορτζ Τσούνης και στην Αγκυρα Tζεφ Φλέικ. Ο κ. Τσούνης είχε ταυτόχρονα αναλάβει τη διαπραγμάτευση με το ελληνικό ΓΕΕΘΑ για να καταλήξουν στη λίστα των μεταχειρισμένων εξοπλιστικών συστημάτων που μπορούσαν να διαθέσουν οι ΗΠΑ, καλύπτοντας μερικές από τις άμεσες ανάγκες των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων. Η λίστα, εκτός από τα 40 F-35, περιλαμβάνει 2 C-130 της αμερικανικής αεροπορίας, τέσσερα πλοία παράκτιων επιχειρήσεων τύπου LCS, καθώς και τεθωρακισμένα οχήματα μάχης τύπου Bradley (εκτός απροόπτου 62 οχήματα) και περιπολικά της αμερικανικής ακτοφυλακής που θα παραλάβει το Π.Ν. (ήδη έχει παραλάβει τέσσερα κλάσης Island).<br /><br />Οι ΗΠΑ πέτυχαν, έστω και με μεγάλη καθυστέρηση, την κάμψη του τουρκικού βέτο για την είσοδο της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ χρησιμοποιώντας ως μοχλό πίεσης προς την Αγκυρα την παροχή F-35 στην Ελλάδα. Το «τελεσίγραφο» προς την Τουρκία ήταν ότι η προμήθεια των μαχητικών πέμπτης γενιάς θα προχωρούσε ανεξάρτητα από το τουρκικό αίτημα για αναβάθμιση των F-16, που δύσκολα θα ικανοποιούνταν μετά από το Κογκρέσο. Αξίζει να σημειωθεί πως εκτός από τον υπουργό Εξωτερικών Αντονι Μπλίνκεν, και ο ίδιος ο πρόεδρος Μπάιντεν χρησιμοποίησε την Ελλάδα ως επιχείρημα στη συνομιλία που είχε με τον πρόεδρο Ερντογάν στις 14 Δεκεμβρίου.<br /><br />Η προμήθεια των F-16 στην Τουρκία θα τελεί υπό τον όρο ότι τα μαχητικά δεν θα χρησιμοποιηθούν εναντίον οποιουδήποτε μέλους της συμμαχίας του ΝΑΤΟ, όπως θα ξεκαθαρίζεται σε επιστολές του Αμερικανού ΥΠΕΞ προς το Κογκρέσο.<br /><br />Η ανάδειξη της Αθήνας σε ρυθμιστικό παράγοντα των αμερικανοτουρκικών σχέσεων αποδεικνύει τις συστηματικές ενέργειες του ελληνοαμερικανικού λόμπι και των συμμάχων του στην Ουάσιγκτον, που ανέδειξαν το θέμα της τουρκικής επιθετικότητας στο Αιγαίο και συνέδεσαν ενδεχόμενη πώληση των μαχητικών με την αναγκαιότητα διασφαλίσεων, εγγυήσεων και περαιτέρω αμυντικής ενίσχυσης της χώρας μας. Οπως λένε χαρακτηριστικά αναλυτές στην αμερικανική πρωτεύουσα, «πρώτη φορά πώληση αμερικανικών όπλων σε μέλος του ΝΑΤΟ ήταν τόσο δύσκολη υπόθεση, συνάντησε τόσες αντιστάσεις και τελικά συνοδεύτηκε από αστερίσκους» ως προς την επιτρεπόμενη χρήση τους.<br /><br />Από τα Χανιά<br /><br />Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έκανε το Σάββατο λόγο για την κατάληξη «μιας μεθοδικής, αθόρυβης και μακράς προσπάθειας, που συνδύασε τη συμμαχική συνέπεια της Ελλάδας στα διεθνή μέτωπα με την προώθηση των εθνικών της συμφερόντων». Σταθμός αυτής της προσπάθειας ήταν η συνάντηση του Ελληνα Πρωθυπουργού με τον Αντονι Μπλίνκεν στις 6 Ιανουαρίου στα Χανιά. Η Ελλάδα δεν βρισκόταν στον αρχικό σχεδιασμό της πρόσφατης μεγάλης περιοδείας του ΥΠΕΞ Αντονι Μπλίνκεν. Οι σχετικές εισηγήσεις, όμως, έγιναν αποδεκτές χωρίς δεύτερη σκέψη, καθώς μια ακόμη επίσκεψη στην Τουρκία σε διάστημα λίγων εβδομάδων, χωρίς να συνοδεύεται από αντίστοιχη στην Ελλάδα, θα δημιουργούσε αρνητικό επικοινωνιακό, και όχι μόνο, αντίκτυπο. Κι αυτό ήθελαν με κάθε τρόπο να το αποφύγουν στην αμερικανική κυβέρνηση, ειδικά στη συγκεκριμένη συγκυρία όπου αισθάνονταν εκτεθειμένοι λόγω των συνεχών αναβολών στο θέμα των F-35.<br /><br />Μια έστω ολιγόωρη στάση στην Ελλάδα αξιολογήθηκε στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ ως εξαιρετικά χρήσιμη, καθώς θα έδινε στον Αμερικανό ΥΠΕΞ την ευκαιρία να επιβεβαιώσει τις σχέσεις του με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, να τον ευχαριστήσει για την κατανόηση και την υπομονή και να του ζητήσει λίγο ακόμη χρόνο «μέχρι να ξεκαθαρίσει το θέμα της Σουηδίας». Ο πρόεδρος της Τουρκίας τον είχε διαβεβαιώσει λίγες ώρες νωρίτερα στην Κωνσταντινούπολη, ότι το πρωτόκολλο ένταξης της Σουηδίας θα εγκρινόταν στις 16 Ιανουαρίου, αμέσως μόλις άνοιγε η Εθνοσυνέλευση. Ο κ. Μπλίνκεν στα Χανιά ήθελε να διασφαλίσει ότι είχε την ανοχή της ελληνικής κυβέρνησης για να αξιοποιήσει αυτό το διάστημα ως μια τελευταία ευκαιρία επίλυσης του πολύπλοκου θέματος.<br /><br />Εκτός από τα 40 F-35, το αμερικανικό πακέτο προς την Ελλάδα περιλαμβάνει 2 C-130, τέσσερα πλοία παράκτιων επιχειρήσεων τύπου LCS, καθώς και τεθωρακισμένα οχήματα μάχης τύπου Bradley και περιπολικά της αμερικανικής ακτοφυλακής.<br /><br />Ο κ. Μητσοτάκης, αναγνωρίζοντας το υψηλό διακύβευμα για τον αμερικανικό παράγοντα συμφώνησε και ο κ. Μπλίνκεν δεσμεύθηκε ότι ανεξαρτήτως λοιπών εξελίξεων, το θέμα των F-35 θα έκλεινε πριν από το πρωθυπουργικό ταξίδι στην Αμερική. Οταν διεφάνη ότι η ημερομηνία της 16ης Ιανουαρίου είχε αθετηθεί από τους Τούρκους, οι Αμερικανοί βρέθηκαν σε ακόμη δυσκολότερη θέση, διότι πλησίαζε το ταξίδι του πρωθυπουργού στις ΗΠΑ, κατά το οποίο βάσει των συμφωνηθέντων στα Χανιά, θα έπρεπε να έχει στα χέρια του το Letter of Acceptance. Ο κ. Μπλίνκεν σε μια προσπάθεια να διαχειριστεί τη δυσμενή κατάσταση και να κερδίσει χρόνο, τηλεφώνησε στον κ. Μητσοτάκη τη Δευτέρα για να του μεταφέρει ότι «το θέμα της Σουηδίας θα έκλεινε την Τρίτη», οπότε και τα F-35 θα προχωρούσαν σε λίγες ημέρες. Ακολούθησε η ακύρωση του ταξιδιού του Ελληνα πρωθυπουργού στις ΗΠΑ, η οποία ατύπως –αλλά εξαιρετικά βολικά για τους Αμερικανούς– χαλάρωνε τη συμφωνία των Χανίων, προσφέροντας μια ακόμη ανάσα χρόνου στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ.<br /><br />Πράγματι την Τρίτη η τουρκική Εθνοσυνέλευση επικύρωσε το πρωτόκολλο ένταξης της Σουηδίας. Η Αθήνα λάμβανε ειδοποίηση ότι προχωρούσε ταυτόχρονα το ζήτημα των F-35 και της παροχής του υπόλοιπου αμυντικού εξοπλισμού. Η σχετική επιστολή, που περιγράφει το πακέτο της αμυντικής βοήθειας, έφτασε επισήμως το Σάββατο, με τον κ. Μητσοτάκη να κάνει λόγο για «μία σημαντική ημέρα για την εθνική μας άμυνα και για την ελληνική διπλωματία».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.kathimerini.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η συμφωνία των Χανίων και η ρήτρα για τα τουρκικά F-16.

Το παρασκήνιο που οδήγησε στις εγγυήσεις Μπλίνκεν υπέρ της Ελλάδας. Τη δέσμευση ότι το ξεκλείδωμα της συμφωνίας για τα τουρκικά F-16 θα συνο...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι "αναντικατάστατοι" που δεν ήθελαν την Κύπρο τουρκικό προτεκτοράτο.

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2024-01/image-1-571.jpg?itok=Yg7o23JJ" width="722" /><br /><div><br /></div><div><b>Κρινιώ Καλογερίδου</b><br />Όλα αυτά τα δυσοίωνα, δυστυχώς, τα είχε προβλέψει στις συνεντεύξεις και τα βιβλία του για την Κύπρο ο αείμνηστος πανεπιστημιακός Νεοκλής Σαρρής, αλλά όπως συμβαίνει συνήθως, οι προειδοποιήσεις επαϊόντων που έχουν στην καρδιά τους την Ελλάδα υποτιμώνται, ίσως γιατί είναι ανεξάρτητες και φιλαλήθεις οι φωνές που τις διατυπώνουν<br /><br />Το ότι η ζωή είναι σκυταλοδρομία καθημερινής επιβίωσης, ένας αγώνας μετ' εμποδίων με θύτες, θύματα και ετοιμοπόλεμους αντικαταστάτες για κάθε χηρεύουσα θέση, το γνωρίζουμε όλοι μας βιωματικά. γιατί... εντρυφήσαμε στην λαϊκή θυμοσοφία της λόγιας έκφρασης ''ουδείς αναντικατάστατος''.<br /><br />Έκφρασης που έχει επινοηθεί σίγουρα για να λειτουργεί σαν αμυντικός μηχανισμός διαχείρισης του πικρού συναισθήματος μιας αποτυχίας, μιας απόρριψης ή μιας ματαίωσης η οποία είναι δύσκολο να καταλαγιάσει όταν ''η άδεια καρέκλα'' σηματοδοτεί την οριστική αποχώρηση λόγω θανάτου.<br /><br />Τώρα θα μου πείτε πως οι άνθρωποι έρχονται και παρέρχονται από τη ζωή μας, οι σχέσεις κλείνουν τον κύκλο τους και η σκυτάλη περιμένει στη σειρά τον αντικαταστάτη. Είναι μια φυσιολογική διαδικασία της ζωής που τηρείται απαρέγκλιτα σε όλες τις περιστάσεις.<br /><br />Περιστάσεις ιδιαίτερα τραγικές -- σε προσωπικό επίπεδο -- γι' αυτούς που βιώνουν απώλεια και αγωνίζονται να αιχμαλωτίσουν την ύπαρξη των ανθρώπων τους διαισθητικά μέσω της μνήμης από ένα αποτύπωμα του αρώματος, του αγγίγματος και της ανάσας τους στο κύτταρό τους.<br /><br />Τη ρωγμή της απώλειας θα την κουβαλούν δια βίου σαν ρωγμή ανεπούλωτη χαραγμένη στη μνήμη, όπως κουβαλάει ο Ελληνισμός 50 χρόνια τώρα την προδοσία, την τραγωδία και το χρέος της Ελλάδας στην Κύπρο.<br /><br />Χρέος ευθύνης αξέχαστο, που -- εκεί που πάει να καταλαγιάσει'' ξεχασμένο'' στο χρόνο -- έρχεται κατά κύματα φορτωμένο από μνήμες του ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ Ελλαδιτών και Ελληνοκυπρίων, οι οποίες είναι ακόμα ορθάνοιχτες και αιμορραγούν εντός μας.<br /><br />Αιμορραγούν και γεννούν στις καρδιές μας απελπισία γιατί, στην περίπτωση των εθνικών θεμάτων (συμπεριλαμβανομένου του Κυπριακού), διαψεύστηκε πανηγυρικά το ''Ουδείς αναντικατάστατος'', καθώς έχουν εκλείψει οι αντικαταστάτες του διαμετρήματος των διπλωματών και διανοούμενων που έχασαν Ελλάδα και Κύπρος σ' αυτό το διάστημα, με αποτέλεσμα οι θέσεις τους να χηρεύουν ακόμα στην ουσία...<br /><br />Η απουσία του Γιάννου Κρανιδιώτη και του Νεοκλή Σαρρή, φερ' ειπείν -- σε επίπεδο Εξωτερικής πολιτικής και συμβουλευτικής για το μείζον θέμα της Κύπρου -- είναι ηχηρή, ηχηρότατη, σε βαθμό που να ομολογούμε ότι κάποιοι άνθρωποι, σε όποια μετερίζια αγώνων κι αν ήταν ταγμένοι, παραμένουν αναντικατάστατοι.<br /><br />Για να τεκμηριωθεί αυτό, είναι αναγκαία μια μικρή αναδρομή στον χρόνο (σ.σ: 14 Σεπτεμβρίου 1999, ο αδόκητος θάνατος του πρώην αναπληρωτή Εξωτερικών της Ελλάδας Γιάννου Κρανιδιώτη, αφού είχε πετύχει ήδη το επίτευγμα της νομικής ένταξη όλης της Κύπρου στην Ε.Ε (Δεκέμβριος 1999, Ευρωπαϊκό Συμβούλιο-Ελσίνκι) ανοιγοντας το δρόμο στον πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη να δρομολογήσει την απρόσκοπτη ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, χωρίς προηγούμενη επίλυση του πολιτικού της προβλήματος, μέχρι την επίσημη είσοδό της την 1η Μαῒου 2004 (κυβέρνηση Κώστα Καραμανλή).<br /><br />Το Κυπριακό, βέβαια, παρέμενε άλυτο και η διελκυστίνδα με την Τουρκία διευρυνόταν. Η βαριά σκιά του '96 (Ίμια) παρέμενε για την Ελλάδα, όπως και εκείνη των επεισοδίων για την Κύπρο στην ''νεκρή ζώνη'' που στοίχισε τη ζωή σε δύο Ελληνοκύπριους διαδηλωτές, ένας εκ των οποίων ήταν ο Τάσος Ισαάκ (Δερύνεια Αμμοχώστου, Αύγουστος 1996).<br /><br />Έκτοτε, πέρα από τις αλληλοδιαδοχικές κυβερνήσεις και Προεδρίες που μεσολάβησαν μέχρι σήμερα, άλλαξαν πολλά για Ελλάδα και Κύπρο με επίκεντρο τα ελληνοτουρκικά και το Κυπριακό. Άλλαξαν πολλά που επιβεβαίωσαν πανηγυρικά τις προφητικές δηλώσεις του αείμνηστου Έλληνα ακαδημαϊκοϋ, νομικού και πολιτικού Νεοκλή Σαρρή στην εφημερίδα ''Ένωσις'' της Λευκωσίας το 2008:<br /><br />- Σε λίγα χρόνια οι Τούρκοι θα κάνουν τους Έλληνες να σκέπτονται σαν Τούρκοι…<br /><br />Κι αυτό, απ' το '16 και εντεύθεν κυρίαρχα, επιβεβαιώθηκε πανηγυρικά, αν σκεφτούμε τα λόγια που ακούσαμε για νησιά και Αιγαίο από τους εκάστοτε κυβερνητικούς τα οποία ''βγάζουν... μάτι'' (βλ σχετικές δηλώσεις Κώστα Ζουράρη [2016], Γιώργου Κατρούγκαλου [2019]: κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου [ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ & ΣΥΡΙΖΑ], και Ντόκου, Ροζάκη, Μπακογιάννη, Καιρίδη, συμβούλων και βουλευτών στην κυβέρνηση Μητσοτάκη [ΝΔ]).<br /><br />Και μη χειρότερα, δηλαδή, όπως ακριβώς τα είχε προβλέψει ο αείμνηστος διεθνολόγος Ν.Σ, που έστειλε επανειλημμένα μέχρι το τέλος της ζωής του (2011) σήμα κινδύνου για Ελλάδα και Κύπρο, αφού ο νεο-οθωμανισμός της ''Γαλάζιας Πατρίδας'' διαιωνίζεται και μετά τη ''Διακήρυξη των Αθηνών'' (7/12/'23), αφού ο Τούρκος Πρόεδρος μίλησε (την ίδια μέρα που την υπέγραψε) για τουρκική μειονότητα παραβιάζοντας το συναινετικό κλίμα των ''ήσυχων νερών'' για το οποίο μόχθησε ο Έλληνας πρωθυπουργός...<br /><br />Η ατζέντα των προκλήσεων του Ταγίπ Ερντογάν, μ' άλλα λόγια, συνεχίζεται από τη Θράκη μέχρι την ''Γαλάζια Πατρίδα'' (το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο) με εμάς να καταπίνουμε την παραμυθία του ''σουλτάνου'' ότι ''Τα αδέλφια (Έλληνες-Τούρκοι, υποτίθεται) είναι φυσικό κάπου κάπου να διαφωνούν''...<br /><br />Φευ! Οποία αφέλεια, όταν το ελληνοτουρκικό ''τζαρτζάρισμα'' στη Θράκη εκδηλώνεται με κάθε αφορμή και η πίεση που ασκείται απ' τους ''απεσταλμένους'' της Τουρκίας εκεί για αναγνώριση ''τουρκικής'' μειονότητας γίνεται όλο και εντονότερη, ενώ στο Αιγαίο εκδηλώνονται κινήσεις προς διαμόρφωση τετελεσμένων επί του πεδίου (μετά τους αλιείς στο Αγαθονήσι, έχουμε τουρκική αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας στο Φαρμακονήσι)..<br /><br />Σκέτη απογοήτευση, δηλαδή. Και πού να πάμε στην Κύπρο, όπου το αδιέξοδο στο Κυπριακό παραμένει και ο εποικισμός στο 37% του κατεχόμενου τμήματος κλιμακώνεται. Κλιμακώνεται, ενώ την ίδια στιγμή τα γεγονότα στην ''νεκρή ζώνη'' της Κύπρου πολλαπλασιάζονται δίνοντας συνέχεια σε εκείνα του περασμένου καλοκαιριού στην Πύλα και τον Άγιο Δομέτιο, με σκοπό να επεκτείνει ο τουρκικός στρατός κατοχής τον στρατιωτικό έλεγχο στην ''νεκρή ζώνη'' (''Πράσινη Γραμμή'', όπου εδρεύει η Ειρηνευτική Δύναμη των Ηνωμένων Εθνών στην Κύπρο).<br /><br />Τα δεδομένα αυτά, όπως ήταν αναμενόμενο, έκαναν τον Πρόεδρο Ν. Χριστοδουλίδη να απευθύνει επιστολή προς τον Γ.Γ του ΟΗΕ προ ημερών, με την οποία -- αφού κάνει γνωστή στον Αντόνιο Γκουτέρες τη δραματική αύξηση των τουρκικών παραβιάσεων στη ζώνη ασφαλείας της Κύπρου που βρίσκεται υπό την παρακολούθηση του ΟΗΕ -- καλεί τα Ηνωμένα Έθνη να παρέμβουν, για να προλάβουν τα χειρότερα.<br /><br />Όλα αυτά τα δυσοίωνα, δυστυχώς, τα είχε προβλέψει στις συνεντεύξεις και τα βιβλία του για την Κύπρο ο αείμνηστος πανεπιστημιακός Νεοκλής Σαρρής. Αλλά, όπως συμβαίνει συνήθως, οι προειδοποιήσεις επαϊόντων που έχουν στην καρδιά τους την Ελλάδα υποτιμώνται, ίσως γιατί είναι ανεξάρτητες και φιλαλήθεις οι φωνές που τις διατυπώνουν. Όχι καθοδηγούμενες και χειραγωγούμενες...<br /><br />Ειδικά για την Κύπρο, αυτά που έκαναν τον Σαρρή να αγωνιά στα τελευταία χρόνια της ζωής του, όπως έδειχνε στις συνεντεύξεις του, ήταν δύο θέματα: α) Ο φόβος του για εποικισμό των Κατεχομένων της Κύπρου (πράγμα που βλέπουμε να κλιμακώνεται σήμερα), γιατί είχε υπόψη του ότι η ιδέα του εποικισμού της είχε ωριμάσει για τα καλά στην Τουρκία.<br /><br />Ήταν προγενέστερη της τουρκικής εισβολής το '74, αφού είχε αποτυπωθεί σε εισηγήσεις του Τούρκου διεθνολόγου Νιχάτ Ερίμ στα οθωμανικά ''μιλλέτ'' (εθνικοθρησκευτικές κοινότητες) και σε εκθέσεις του το 1956 προς τον πρωθυπουργό Αντνάν Μεντερές (ο οποίος απαγχονίστηκε το 1960 απ' τους πραξικοπηματίες που τον συνέλαβαν με την κατηγορία ότι ''προκάλεσε στον λαό αιματοχυσία''). Και...<br /><br />β) Ο φόβος του Νεοκλή Σαρρή μήπως περάσει σαν λύση του Κυπριακού η Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία που τη θεωρούσε χειρότερη απ' τη διχοτόμηση του νησιού (βλ. τουρκική πρόταση), γιατί ήταν γέννημα-θρέμα της έμπνευσης του Νιχάτ Ερίμ για εποικισμό της Κύπρου (στο σύνολό της) από τους Τούρκους.<br /><br />Χειρότερη γιατί -- όπως πίστευε -- θα ξεθεμελίωνε ό,τι ελληνικό σε αυτήν. Θα την αλλοίωνε δημογραφικά, εθνικά και πολιτιστικά σαρώνοντας την ελληνική ιστορική κληρονομιά της που ανάγεται στη φράση ''το ελληνικόν εόν όμαιμόν τε και ομόγλωσσον και θεών ιδρύματα κοινά και θυσίαι ή θεά τε ομότροπα» (Ηρόδοτος, Ουρανία 144). Κοινώς, θα μετέτρεπε την Κύπρο σε ''οικτρό τουρκικό προτεκτοράτο'' και θα αλλοίωνε τη φυσιογνωμία της φυλετικά, γλωσσικά, ηθογραφικά και ιστορικά. Θα αντικαθιστούσε, ουσιαστικά, την ελληνικότητα με τον εθνικό εκτουρκισμό της...<br /><br />Ωστόσο τα σοφά λόγια του αείμνηστου τουρκολόγου καθηγητή πάνε από χρόνια στο βρόντο, αφού εξακολουθούμε Ελλάδα και Κύπρος να μην έχουμε να αντιπροτείνουμε στην τουρκική πρόταση για διχοτόμηση του νησιού -- ως λύση στο Κυπριακό -- ένα κυπριακών συμφερόντων σχέδιο, αντί να υιοθετούμε τυφλά αυτό της ΔΔΟ (βρετανική πρόταση του '57 που υιοθέτησε ο ΟΗΕ) η οποία βάζει ταφόπλακα στην Κυπριακή Δημοκρατία και την ελληνικότητα της Κύπρου.<br /><br />Και μη με ρωτήσετε γιατί δεν βγάζουμε απ' τα συρτάρια μας το Δόγμα Ενιαίου Αμυντικού Χώρου που υπογράψαμε το '93 (Ανδρέας Παπανδρέου-Γεράσιμος Αρσένης), για να το επικαιροποιήσουμε με βάση τα τωρινά δεδομένα.<br /><br />Μη με ρωτήσετε, γιατί θα αποκαρδιωθείτε (όπως εγώ) μαθαίνοντας πως το εν λόγω σχέδιο δεν εκπονήθηκε με κίνητρο τον πατριωτισμό προς διάψευση του ''Η Κύπρος κείται μακράν'' αμυντικά, αλλά με σκοπό την επιβίωση του κυβερνώντος ΠΑΣΟΚ και την παραμονή του στην εξουσία, καθώς ήταν δυσοίωνο το μέλλον του στην τελευταία διακυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου (με τον ίδιο ασθενή και οδεύοντα προς το επέκεινα έχοντας στην πλάτη του το σκάνδαλο Κοσκωτά, την εκλογή Σαρτζετάκη με τα χρωματιστά ψηφοδέλτια και πολλά άλλα...<br /><br />Στα δεδομένα αυτά προστέθηκαν, εν τω μεταξύ, μέχρι τον τρέχοντα χρόνο: 1. Η άρνηση Ερντογάν να συζητήσει με τις Βρυξέλλες σύνδεση του Κυπριακού με την αναβάθμιση της τελωνειακής ένωσης Τουρκίας-Ε.Ε 2. Οι νέες τουρκικές προκλήσεις στην ''νεκρή ζώνη της Κύπρου'' (μετά τις προηγηθείσες στην Πύλα και τον Άγιο Δομέτιο) με κατασκευή στη Δένεια οχυρωματικών έργων 3. Το απαγορευτικό πλαίσιο της Άγκυρας στην προσωπική απεσταλμένη του Αντόνιο Γκουτέρες (ΓΓ του ΟΗΕ) Μαρία Κουέγιαρ, σύμφωνα με το οποίο η Τουρκία επιμένει στο ομοσπονδιακό μοντέλο λύσης ως προϋπόθεση για επανέναρξη των επίσημων διαπραγματεύσεων στο Κυπριακό.<br /><br />Και 4. Η εσπευσμένη αντικατάσταση του Κύπριου ΥΠΑΜ Μιχάλη Γιωργάλλα (από τον Βασίλη Πάλμα), που προοιωνίζεται εθνικά ασύμφορες παρεμβάσεις της Αθήνας σε βάρος των κυπριακών συμφερόντων, αν ισχύουν οι αναφορές του υπουργού για τους λόγους απομάκρυνσης και αντικατάστασής του (από τον Βασίλη Πάλμα) με απόφαση του Προέδρου Ν. Χριστοδουλίδη.<br /><br />Λόγοι που έχουν να κάνουν με την επιμονή του Γιωργάλλα στην αναβίωση του ΔΕΑΧ και το γεγονός ότι ''ενοχλούσε κάποιους κύκλους στην Αθήνα που προωθούν τη συνδιαλλαγή Ελλάδας-Τουρκίας για την καζάν-καζάν ''συνεκμετάλλευση'' και την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών στο Αιγαίο...<br /><br />Κατά τα άλλα, κάνουμε ό,τι μπορούμε σε Ελλάδα και Κύπρο για να επιβεβαιώσουμε πανηγυρικά μισό αιώνα τώρα -- με την ανικανότητά μας να κινητοποιήσουμε το σύμπαν για ''δίκαιη και βιώσιμη λύση Κυπριακού'' -- τα λόγια του σύγχρονου Έλληνα φιλοσόφου Παναγιώτη Κονδύλη:<br /><br /> ''Οι μετριότητες, υπομετριότητες και ανθυπομετριότητες που συναπαρτίζουν τον ελληνικό πολιτικό και παραπολιτικό κόσμο δεν έχουν το ανάστημα να θέσουν και να λύσουν ιστορικά προβλήματα...'' (Π. Κονδύλης-Θεωρία πολέμου, 1995).</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οι "αναντικατάστατοι" που δεν ήθελαν την Κύπρο τουρκικό προτεκτοράτο.

Κρινιώ Καλογερίδου Όλα αυτά τα δυσοίωνα, δυστυχώς, τα είχε προβλέψει στις συνεντεύξεις και τα βιβλία του για την Κύπρο ο αείμνηστος πανεπιστ...

Διαβάστε την συνέχεια

"Στάχτη στα μάτια μας" τα F-35! Μεγάλη ανισορροπία σε πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς αέρος-αέρος (BVRAAM) δημιουργούν οι ΗΠΑ υπέρ της Τουρκίας στο Αιγαίο

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2024-01/600.jpg?itok=y6HlIY_N" width="704" /><br /><br />Οι ΗΠΑ προμηθεύουν τους Τούρκους με 952 πυραύλους αέρος-αέρος AMRAAM AIM-120C-8, μια περαιτέρω βελτιωμένη έκδοση με εκτεταμένη εμβέλεια,περίπου 160 km, καλύτερη καθοδήγηση και μεγαλύτερη φονικότητα<br /><br />Σε πρόσφατο άρθρο μας με τίτλο "Τι επιπλέον περιλαμβάνει η συμφωνία ΗΠΑ-Τουρκίας εκτός από τα F-16 BLOCK-70 και πως επηρεάζεται το αεροπορικό ισοζύγιο στο Αιγαίο;", επισημάναμε ότι με τις επιπλέον παροχές των ΗΠΑ στους Τούρκους, σε κινητήρες -κίτ ηλεκτρονικού πολέμου-προηγμένα ραντάρ AESA και εκατοντάδες πύραυλους αέρος-αέρος μεγάλου και μικρού βεληνεκούς καθώς και πύραυλους κατά ραντάρ και βόμβες, ψαλιδίζεται σε πολύ μεγάλο βαθμό η Ελληνική αεροπορική υπεροχή στο Αιγαίο.<br /><br />Πως διαμορφώνεται το Τουρκικό οπλοστάσιο σε πυραύλους αέρος-αέρος (BVRAAM) άνω των 65 χλμ<br /><br />Ωστόσο "ο δίαβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες", αφού οι ΗΠΑ προμηθεύουν τους Τούρκους με 952 πυραύλους αέρος-αέρος AMRAAM AIM-120C-8, μια περαιτέρω βελτιωμένη έκδοση με εκτεταμένη εμβέλεια,περίπου 160 km, καλύτερη καθοδήγηση και μεγαλύτερη φονικότητα.<br /><br />Πλέον αυτών η Τουρκία διαθέτει στο οπλοστάσιό της 600 ΑΙΜ-120 AMRAAM.<br /><br />Επίσης η TÜBİTAK-SAGE, η οποία ξεκίνησε το έργο GÖKTUĞ το 2013, έκανε ένα σημαντικό βήμα για να τερματίσει την εξάρτηση της Τουρκίας από το εξωτερικό στον τομέα πυραύλων αέρος-αέρος.<br /><br />Το έργο GÖKTUĞ χωρίζεται σε δύο ως BOZDOĞAN In-Sight Air-Air Missile (WVRAAM) και GÖKDOĞAN In-Vision Air-Air Missile (BVRAAM).<br /><br />Στις αρχές Ιουλίου 2022 η Τουρκία ανακοίνωσε την επιτυχή βολή του πυραύλου αέρος-αέρος GÖKDOĞAN στο πεδίο βολής Σινώπης.<br /><br />Ο GÖKDOĞAN είναι ο αντίστοιχος του αμερικανικού AIM-120 AMRAAM, έχει μια κεφαλή αναζήτησης ενεργού ραντάρ (AR) σε στερεά κατάσταση. Ο πύραυλος, ο οποίος είναι ανθεκτικός στον ηλεκτρονικό πόλεμο, μπορεί να καθοδηγηθεί στην πηγή εμπλοκής.<br /><br />Έχει βεληνεκές περίπου 65 χιλιομέτρων.<br /><br />Το αντίστοιχο οπλοστάσιο της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας<br /><br />Την ίδια ώρα η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία διαθέτει στο οπλοστάσιό της τους ΑΙΜ-120 B, C-5, C-7 (ΑΜRΑΑΜ) με βεληνεκή αντίστοιχα (Β) 35NM, (C5) 40NM και (C7) 40NM, κοινώς το μέγιστο βεληνεκές είναι 74 χιλιόμετρα.<br /><br />Επιπλέον η χώρα μας διαθέτει τους πυραύλους Meteor με μέγιστη εμβέλεια 200 km που φέρονται από τα Γαλλικά μαχητικά Rafale.<br />Η επόμενη ημέρα στον ουρανό του Αιγαίου για Ελλάδα-Τουρκία<br /><br />Οι πύραυλοι αέρος-αέρος έχουν αλλάξει τελείως τη δυναμική των αεροπορικών μαχών με αποτέλεσμα οι στενές εμπλοκές( Dogfightes) να περνούν σε δεύτερη μοίρα και να διεξάγονται μόνο αφού τα αποθέματα σε πυραύλους αέρος-αέρος (BVRAAM), έχουν μειωθεί αριθμητικά σε πολύ μεγάλο βαθμό. <br /><br />Από τα παραπάνω διαπιστώνεται ότι η Τουρκία σε περίπτωση στρατιωτικής αναμέτρησης με την χώρα μας σε σχέση με τους πυραύλους αέρος-αέρος θα έχει ένα πολύ μεγάλο πλεονέκτημα, αφού εκτός των 952 πυραύλων AMRAAM AIM-120C-8 εμβέλειας 160 χλμ που τις δίνονται από τις ΗΠΑ, πακέτο με τα 40 F-16 BLOCK-70 έχει την δυνατότητα κατασκευής των αντίστοιχων AIM-9 και AMRAAM -120,με τους δικούς της υποδεέστερους BOZDOĞAN και GÖKDOĞAN, ενώ εμείς όχι.<br /><br />Επιπλέον το γεγονός ότι η Ελλάδα ακόμη δεν έχει την δυνατότητα προσβολής του συνόλου της Τουρκικής επικράτειας , θέτει στο απυρόβλητο τα εργοστάσια παραγωγής τους, καθώς και των δημιουργηθέντων από τον καιρό της ειρήνης αποθεμάτων τους.<br /><br />Τέλος η ραγδαία αύξηση σε αριθμούς των τουρκικών UAV σε αντίθεση με την Ελλάδα και η δυνατότητα εκτόξευσης πυραύλων αέρος-αέρος από αυτά, αυξάνει την φονικότητα για την φίλια Πολεμική Αεροπορία.<br /><br />Η μέχρι χθες διαφορά στο Αιγαίο που την έκαναν τα Ελληνικά RAFALE και κυρίως οι λίγοι πύραυλοι αέρος-αέρος METEOR με εμβέλεια 200 χλμ που διαθέτει η Πολεμική Αεροπορία μας ,εξανεμίζεται με βάση τα παραπάνω, αφού αν και μικρότερης εμβελείας κατά 40 χλμ από αυτούς, ο τεράστιος αριθμός των 952 πυραύλων AMRAAM AIM-120C-8 που δίνονται στους Τούρκους, δημιουργούν πλεονέκτημα για αυτούς στο Αιγαίο.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

"Στάχτη στα μάτια μας" τα F-35! Μεγάλη ανισορροπία σε πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς αέρος-αέρος (BVRAAM) δημιουργούν οι ΗΠΑ υπέρ της Τουρκίας στο Αιγαίο

Οι ΗΠΑ προμηθεύουν τους Τούρκους με 952 πυραύλους αέρος-αέρος AMRAAM AIM-120C-8, μια περαιτέρω βελτιωμένη έκδοση με εκτεταμένη εμβέλεια,περ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γερουσιαστής ζήτησε «εθνικό διαζύγιο» Βορά και Νότου στις ΗΠΑ-700.000 πολίτες με όπλα κινούνται για διαμαρτυρία προς Τέξας-Αριζόνα

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2024-01/hold-story-selim-algar-yg-75674562.jpg?itok=xZQCpMEw" width="763" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">“Οι Αμερικανοί πολίτες θα πρέπει να επιλέξουν μεταξύ εμφυλίου και δικτατορίας του Μπάιντεν” τονίζει αμερικανικό ΜΜΕ</span></h3>Ηαπειλή του εμφυλίου διχασμού στις Ηνωμένες Πολιτείες γίνεται ισχυρότερη, ενώ δεν υπάρχει επιστροφή στο θέμα των μεταναστών, αφού το μεγαλύτερο ποσοστό των πολιτών της χώρας είναι αντίθετο με την αθρόα εισβολή χιλιάδων μεταναστών στην χώρα.<br /><br />Η κόντρα Μπάιντεν και Τέξας φτάνει σε απίστευτα πλέον σενάρια <br /><br />Ο Γερουσιαστής της Βουλής των Αντιπροσώπων Marjorie Taylor Greene ζήτησε ένα «εθνικό διαζύγιο» μεταξύ των Ρεπουμπλικανών (νότια) και των Δημοκρατικών (βόρεια) πολιτειών, σε μια πρωτόγνωρη δήλωση για το ζήτημα αυτό, που έχει διχάσει σοβαρά τις ΗΠΑ.<br /><br /> Αυτό σημαίνει στην πραγματικότητα μια διάσπαση στη χώρα, όπως συνέβη ήδη κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου.<br />Την ίδια περίοδο η εκστρατεία οπαδών προς το Τέξας με την ονομασία Take Our Border Back αναμένεται να έχει 700.000 άτομα για να διαμαρτυρηθούν για την κρίση στα σύνορα<br /><br />«Είμαστε απλοί πολίτες. Έχουμε Καναδούς οδηγούς φορτηγών, μαμάδες και μπαμπάδες. Έχουμε μοτοσυκλετιστές. Αν οι άνθρωποι μπορούσαν να φέρουν άλογα θα έφερναν άλογα. Ξέρω ότι οι αριθμοί έχουν φτάσει τους 700.000. Νομίζω ότι θα είναι ίσως έχουμε μεγαλύτερο νούμερο από αυτό», αναφέρει διοργανωτής της διαμαρτυρίας.<br /><br />Ο ίδιος ανέφερε για μια δεύτερη συνοδεία που φεύγει από την Καλιφόρνια προς τη Γιούμα της Αριζόνα, μια άλλη περιοχή όπου οι μετανάστες κατακλύζουν συνεχώς τα σύνορα και όπου για μήνες αυτοί οι άνθρωποι μπορούσαν απλώς να περάσουν από ανοιχτές πύλες στο Λούκεβιλ.<br /><br />Μια αυτοκινητοπομπή των ένοπλων εθελοντών θα ταξιδέψει στα μισά της χώρας από την πόλη της Βιρτζίνια Μπιτς της Ανατολικής Ακτής μέχρι το Eagle Pass κοντά στα σύνορα με το Μεξικό.<br /><br />Οι συμμετέχοντες στην διαμαρτυρία αυτή θα πραγματοποιήσουν συγκεντρώσεις στην Αριζόνα, την Καλιφόρνια και το Τέξας και οποιοσδήποτε έχει προσωπικό όπλο μπορεί να συμμετάσχει σε αυτούς.<br /><br />Οι διαδηλωτές θέλουν έτσι να επιστήσουν την προσοχή της Ουάσιγκτον και του Τζο Μπάιντεν προσωπικά στην καταστροφική κατάσταση στα σύνορα.<br />Οι απλοί Αμερικανοί απαιτούν να κλείσουν εντελώς τα σύνορα και να απελαθούν αμέσως όλοι οι παράνομοι μετανάστες<br /><br />Η Ουάσιγκτον όμως σύμφωνα με τα τοπικά ΜΜΕ, έχει επιδείξει πλήρη αδυναμία.<br /><br />Η κυβέρνηση του Τέξας, με επικεφαλής τον πρώην εισαγγελέα και Ρεπουμπλικανό Γκρεγκ Άμποτ, προσπάθησε να αντιμετωπίσει μόνη της τη μεταναστευτική κρίση.<br /><br />Επέτρεψε στους αστυνομικούς του να συλλάβουν παράνομους μετανάστες. Εθνοφύλακες τοποθέτησαν συρματοπλέγματα στα σύνορα.<br /><br />Φοβισμένος από τη θέληση του δημοφιλούς κυβερνήτη, ο Τζο Μπάιντεν άσκησε έφεση κατά του νόμου του Άμποτ στο Ανώτατο Δικαστήριο, το οποίο απροσδόκητα τάχθηκε στο πλευρό των παράνομων μεταναστών, και απαγόρευσε στις αρχές του Τέξας να κλείσουν τα σύνορα.<br /><br />Σε απάντηση, ο Άμμποτ έδωσε εντολή στις δυνάμεις της Εθνοφρουράς του να κλείσουν τα σύνορα (στις Ηνωμένες Πολιτείες η εθνοφρουρά δεν υπάγεται στις ομοσπονδιακές αρχές, αλλά σε κάθε κυβερνήτη).<br /><br />Προχθές, 25 Ρεπουμπλικάνοι κυβερνήτες εξέδωσαν κοινή δήλωση για την υποστήριξη του Άμποτ, επαινώντας τον για την «προστασία των Αμερικανών πολιτών από παράνομους μετανάστες, ναρκωτικά και τρομοκράτες που διεισδύουν στη χώρα».<br /><br />Δεν γνωρίζουμε τι ακριβώς λαμβάνει χώρα στις ΗΠΑ, αλλά το σενάριο ενός εμφυλίου που αναφέρουν πολλοί δεν είναι ορατό, αλλά πλέον είναι πασιφανές ότι ενόψει των προεδρικών εκλογών η κόντρα των δύο κομμάτων θα μεγαλώσει πάρα πολύ.<div><br />Η επίθεση των ΗΠΑ στους Χούθι δεν είχε την έγκριση του Κογκρέσου<br /><br />Η θέση του Μπάιντεν υπονομεύεται όχι μόνο από την υποχώρησή του από την επίθεση των παράνομων μεταναστών, αλλά και από την επαίσχυντη απώλεια του στον πόλεμο με τους Χούτι, γράφει το Defense News.<br /><br />Όλο και περισσότερα μέλη του Κογκρέσου (όχι μόνο Ρεπουμπλικάνοι, αλλά και Δημοκρατικοί) αμφισβητούν την εξουσία του προέδρου να αποφασίζει για χτυπήματα κατά των Χούτι.<br /><br />Ο Δημοκρατικός γερουσιαστής Τιμ Κέιν έγραψε μια σκληρή επιστολή στον Μπάιντεν, απαιτώντας να δικαιολογήσει την ανάγκη έναρξης πολέμου με την Υεμένη.<br /><br />“Ο Πρόεδρος ξεκίνησε την επέμβαση χωρίς να λάβει στρατιωτική άδεια από το Κογκρέσο. Στην αρχή κάποιοι κατάπιαν αυτή την αυθαιρεσία. Αλλά τώρα υπάρχουν όλο και περισσότεροι δυσαρεστημένοι, επειδή ο Μπάιντεν προετοιμάζεται για έναν μακρύ πόλεμο και, πιθανώς, σχεδιάζει μια χερσαία εισβολή. Όταν τα φέρετρα ψευδάργυρου φτάσουν στις Ηνωμένες Πολιτείες από τη Μέση Ανατολή, ο Αμερικανός ψηφοφόρος θα ρωτήσει τόσο τον Μπάιντεν όσο και τους βουλευτές.<br /><br />Τα εμπορικά συμφέροντα του Ισραήλ εξυπηρετούνται σε βάρος των Αμερικανών φορολογουμένων, αναφέρουν αγανακτισμένοι βουλευτές σε επιστολή τους προς τον Μπάιντεν.<br /><br />Επιπλέον, η αμερικανική στρατιωτική επιχείρηση δεν οδήγησε σε κανένα αποτέλεσμα", τονίζει το άρθρο.<br /><br />Οι αεροπορικές επιδρομές δεν πτόησαν τους Χούτι, αφήνοντας ανέγγιχτη ολόκληρη τη στρατιωτική τους υποδομή. Επιπλέον, οι αντάρτες ενίσχυσαν ακόμη και τις επιθέσεις στην Ερυθρά Θάλασσα.<br /><br />Οι Χούτι άρχισαν να βομβαρδίζουν εμπορικά πλοία τον Οκτώβριο για να απαιτήσουν τον τερματισμό των ισραηλινών βομβαρδισμών των Παλαιστινίων στη Λωρίδα της Γάζας.<br /><br />Σε απάντηση, το Πεντάγωνο ξεκίνησε την Επιχείρηση Prosperity Sentinel, στην οποία προσχώρησαν το Ηνωμένο Βασίλειο και πολλές άλλες χώρες.<br /><br />Ωστόσο, δεν είναι η πρώτη φορά που οι Αμερικανοί ξεκινούν πολέμους στη Μέση Ανατολή κατά παράβαση του νόμου. Το 2019, ο Ντόναλντ Τραμπ υποστήριξε την επέμβαση της Σαουδικής Αραβίας στην Υεμένη.<br /><br />Ο 45ος πρόεδρος δεν ζήτησε άδεια από το Κογκρέσο, το οποίο ως αντίποινα ενέκρινε ψήφισμα που απαιτούσε από το Πεντάγωνο να σταματήσει τις εχθροπραξίες.<br /><br />Ο Τραμπ άσκησε βέτο στο ψήφισμα και η επιχείρηση συνεχίστηκε.<br /><br />Ως αποτέλεσμα του βομβαρδισμού της Σαουδικής Αραβίας, της οποίας οι πληροφορίες παρείχαν οι Ηνωμένες Πολιτείες, σκοτώθηκαν σχεδόν 15 χιλιάδες άμαχοι, υπενθυμίζει το Defense News.Το πόσες απώλειες στην Υεμένη έχει καταλογίσει το Πεντάγωνο αυτή τη φορά είναι ακόμα άγνωστο.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γερουσιαστής ζήτησε «εθνικό διαζύγιο» Βορά και Νότου στις ΗΠΑ-700.000 πολίτες με όπλα κινούνται για διαμαρτυρία προς Τέξας-Αριζόνα

“Οι Αμερικανοί πολίτες θα πρέπει να επιλέξουν μεταξύ εμφυλίου και δικτατορίας του Μπάιντεν” τονίζει αμερικανικό ΜΜΕ Ηαπειλή του εμφυλίου διχ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τρέμει ο Μητσοτάκης μην γίνει με τους αγρότες ό,τι και στο Παρίσι.

<img height="465" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2024/01/mitsotakis-agrotes-SLpress-825x600.jpg" width="747" /><br /><br /><div><b>ΓΚΟΥΤΖΑΝΗΣ ΣΠΥΡΟΣ</b><br />Αν και έχει αρκετά μέτωπα ανοιχτά – φοιτητικές κινητοποιήσεις, γάμος ομοφύλων, ακρίβεια – εκείνο που τρομάζει το Μέγαρο Μαξίμου είναι το μέτωπο των αγροτών, οι οποίοι κλιμακώνουν τις κινητοποιήσεις τους. Ο λόγος είναι ότι, όπως ανέφερε και ο γαλάζιος αγροτοσυνδικαλιστής Χρήστος Σιδηρόπουλος αν επιμείνει η κυβέρνηση στην τακτική της, τότε από το 42%, θα πέσει στο 18%<br /><br />Η πρώτη αντίδραση της κυβέρνησης πάντως να απαξιώσει τις κινητοποιήσεις των αγροτών, σαν κομματικά υποκινούμενες από το ΚΚΕ, αποδείχθηκε ανεπιτυχής. Κατ’ αρχήν γιατί στις κινητοποιήσεις δεν μετέχουν μόνο οι προσκείμενες στο ΚΚΕ αγροτικές ενώσεις, αλλά το σύνολο των αγροτών της Θεσσαλίας. Επομένως, συμμετέχουν και οι προσκείμενοι στην ΝΔ.<br /><br />Είναι χαρακτηριστική η δήλωση που έκανε ο βουλευτής Λαρίσης Μάξιμος Χαρακόπουλος, καρφώνοντας τον αρμόδιο υπουργό Λευτέρη Αυγενάκη, για τα περί υποκινούμενων κινητοποιήσεων: «Ο αναβρασμός που υπάρχει σε ευρωπαϊκό επίπεδο στον αγροτικό κόσμο, μετά τις πρωτόγνωρες κινητοποιήσεις στη Γερμανία και τη Γαλλία, καταδεικνύει ότι οι εύκολοι αφορισμοί για υποκινούμενες κινητοποιήσεις των αγροτών του κάμπου είναι αστείοι και τους εξοργίζουν ακόμη περισσότερο. Η κυβέρνηση κατεύθυνε μεγάλα ποσά για τη στήριξη των πλημμυροπαθών. Προφανώς θα χρειαστούν κι άλλοι πόροι, επιμονή και καλύτερος συντονισμός. Είναι κρίμα, όμως, η όλη προσπάθεια να επισκιάζεται από λάθη, αστοχίες και ατυχείς συμπεριφορές».<br /><br />Οι αγρότες δεν είναι φοιτητές ώστε να τους απαξιώσει η κυβέρνηση με την προπαγάνδα των ΜΜΕ και να στρέψει την κοινωνία εναντίον τους, αδιαφορώντας για τα αιτήματά τους και για τα κλειστά πανεπιστήμια. Πρόκειται κυρίως για δικούς της ψηφοφόρους που έχουν πληγεί και από τις πλημμύρες και εάν δεν τους ικανοποιήσει θα της το ανταποδώσουν ως ψηφοφόροι. Επιπλέον έχουν πάντα την δυνατότητα να κλείσουν την Εθνική Οδό και να κόψουν την Ελλάδα στην μέση, προκαλώντας αρνητική δημοσιότητα.<br /><br />Η παρέμβαση Μητσοτάκη<br /><br />Στο πλαίσιο αυτό ο πρωθυπουργός έσπευσε να ανακοινώσει μέτρα, αφού παράλληλα άδειασε τους αρμόδιους υπουργούς Οικονομικών, Θεόδωρο Σκυλακάκη και Γεωργίας Λευτέρη Αυγενάκη για την καθυστέρηση στην καταβολή των αποζημιώσεών τους.<br />Μιλώντας στον ΣΚΑΙ ο πρωθυπουργός ανέφερε ότι ήδη οι αγρότες έχουν πάρει πρώτη αρωγή των 2.000 ευρώ και ότι ζήτησε από το υπουργείο να προχωρήσει άμεσα στην αύξηση της πρώτης αρωγής και από 2.000 να ανέβει στις 5.000 έως 10.000 ευρώ.<br /><br />Σημείωσε ότι αυτή η αρωγή, που θα φτάσει στις 5.000 με 10.000 ευρώ, αφορά ζημιές στον εξοπλισμό. Ο πρωθυπουργός για μία ακόμη φορά μετέθεσε τις ευθύνες του, κάνοντας λόγο «για δομικά προβλήματα του πρωτογενούς τομέα, ενώ επικαλέστηκε ότι αυτή είναι η παγκόσμια διακύμανση των τιμών. Καμία κυβέρνηση δεν μπορεί να κάνει κάτι για αυτό».</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τρέμει ο Μητσοτάκης μην γίνει με τους αγρότες ό,τι και στο Παρίσι.

ΓΚΟΥΤΖΑΝΗΣ ΣΠΥΡΟΣ Αν και έχει αρκετά μέτωπα ανοιχτά – φοιτητικές κινητοποιήσεις, γάμος ομοφύλων, ακρίβεια – εκείνο που τρομάζει το Μέγαρο Μα...

Διαβάστε την συνέχεια