Παγίδα για δύο ο ελληνοτουρκικός πόλεμος

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh-mz9-gb9XheMXSIIYooqAv9Y6_ORoXgYIAeXJd_UPpxEO-4tcqa7ONC7IUG1G3kqdELeKSq2SZacHq2JM-yys8R4sLj_Nl142TaDbQkytdvsRwzrKuuftDlcV07lNCpetF43aulR3S3U/s1600/greece-turkey.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="624" data-original-width="1024" height="390" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh-mz9-gb9XheMXSIIYooqAv9Y6_ORoXgYIAeXJd_UPpxEO-4tcqa7ONC7IUG1G3kqdELeKSq2SZacHq2JM-yys8R4sLj_Nl142TaDbQkytdvsRwzrKuuftDlcV07lNCpetF43aulR3S3U/s640/greece-turkey.jpg" width="640" /></a></div> <br />Του <b>Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου</b><br />Δεν ξέρω πως τα καταφέρνει, αλλά είτε υπογράφει “ξαφνικά” και “έκπληκτος” συμφωνίες με την Αίγυπτο, είτε αναγγέλλει επεκτάσεις χωρικών υδάτων στο Ιόνιο Πέλαγος, ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας προκαλεί μονίμως το ίδιο αποτέλεσμα: αυξάνει την ένταση με την Τουρκία. Μετά το ταξίδι του στην Αίγυπτο ανατινάχτηκε το μορατόριουμ Μέρκελ. Τώρα, μετά τις εξαγγελίες για επέκταση των χωρικών υδάτων, χρειάστηκε να τηλεφωνήσει κοτζάμ Τραμπ σε Αθήνα και Άγκυρα!<br /><br />Παρακολούθησα τη συζήτηση στη Βουλή για την συμφωνία με την Αίγυπτο. Είχα έντονη διάθεση να βρω ένα γερό τοίχο να χτυπήσω το κεφάλι μου! Ακούγοντας βουλευτές, ακόμα και αρχηγούς κομμάτων, διερωτήθηκα για το μέλλον μιας Ελλάδας, όπου η άγνοια και η ημιμάθεια αποδεικνύονται διαβατήριο για κρατικά αξιώματα. Είτε αντιμετωπίζει κανείς το αλαλούμ των ημερών αυτών, με τα τετραγωνικά και τη ΔΕΗ, είτε ασχολείται με κρίσιμα ζητήματα εθνικής ασφάλειας, μια πραγματικότητα συναντά: το μπάχαλο του ελληνικού κράτους και την ανικανότητα του πολιτικού συστήματος!<br /><br />Ενώ επικρέμαται η Δαμόκλειος Σπάθη ενός ελληνοτουρκικού πολέμου, θα περίμενε κανείς το πολιτικό σύστημα από τη Βουλή να στείλει ένα σαφές, κρυστάλλινο μήνυμα στην Άγκυρα για το τι θέλουμε στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, ποια μπορεί να είναι η λύση και τι θεωρούμε αιτία πολέμου. Το ίδιο σαφές μήνυμα περίμενε και ο ελληνικός λαός από την ηγεσία του. Δεν είναι νοητό, αν χρειαστεί, να πας τη χώρα σε σύγκρουση, χωρίς να εξηγήσεις στους πολίτες γιατί το κάνεις. Μόνο αυτό δεν ακούσαμε όμως! Ακούσαμε έναν ακόμα ανούσιο καυγά πολιτικών, που έχουν επικίνδυνη άγνοια για τα συζητούμενα θέματα, ακόμα και για τα πραγματολογικά στοιχεία, πολύ περισσότερο για τις επιπτώσεις τους.<br /><br />Θα μπορούσαμε να αναφέρουμε αρκετά παραδείγματα ανακριβειών από τη συζήτηση στη Βουλή. Παράδειγμα, είναι η διαρκής επανάληψη στον δημόσιο διάλογο της ανακριβούς θέσης ότι η μέση γραμμή είναι αποκλειστικό κριτήριο οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών κι ότι αναγνωρίζεται πλήρης επήρεια στα νησιά, ανεξαρτήτως μεγέθους. Το αποτέλεσμα είναι ότι, όχι μόνο απλοί πολίτες, αλλά ακόμα και διπλωμάτες και στρατιωτικοί, να τελούν εν συγχύσει! Το Oruc Reis επιχειρεί άνωθεν μη οριοθετημένης υφαλοκρηπίδας και όχι σε «ελληνική υφαλοκρηπίδα», όπως λέει κυβέρνηση, κόμματα και ΜΜΕ. Είναι μάλιστα πιθανό η συγκεκριμένη περιοχή να αποδοθεί στην Τουρκία σε περίπτωση οριοθέτησης, γεγονός βέβαια που δεν ακυρώνει το ότι οι τουρκικές έρευνες είναι σήμερα παράνομες.<br /><br />Σχιζοφρενικά μηνύματα<br /><br />Η Ελλάδα στέλνει τώρα, και μηνύματα επικίνδυνης υποχωρητικότητας και μηνύματα δυνάμενα να εκληφθούν σαν επιθετικότητα, εκεί που δεν χρειάζεται! Το πολιτικό σύστημα θέτει ως επιδίωξη την προσφυγή στη Χάγη μόνο για την υφαλοκρηπίδα-ΑΟΖ. Δεν υπάρχει πιθανότητα να το δεχτεί η Άγκυρα, της οποίας η συναίνεση είναι απαραίτητη. Θα θέσει αυτά που θέλει και θα φέρει σε δύσκολη θέση την Αθήνα. Οι δυτικοί σύμμαχοι όταν λένε διάλογο εννοούν εφ’ όλης της ύλης διαπραγμάτευση.<br /><br />Αν πάλι το πολιτικό σύστημα νομίζει ότι μπορεί να πάει στη Χάγη είτε την τουρκική απαίτηση για αποστρατιωτικοποίηση των νησιών είτε τον τουρκικό ισχυρισμό ότι για παράδειγμα το Αγαθονήσι είναι τουρκικό υπό ελληνική κατοχή, πλανάται πλάνην οικτρά. Αν το επιχειρήσουν οι κυβερνώντες θα ανατραπούν. Αν υπάρχουν διεθνείς δυνάμεις που ενδεχομένως θέλουν πόλεμο, θα κοιτάξουν να εκμεταλλευθούν την κρίση για να τον προκαλέσουν.<br /><br />Η ασάφεια περί της προσφυγής στη Χάγη προκαλεί περαιτέρω αποσταθεροποίηση, γιατί καλλιεργεί στην Άγκυρα την εσφαλμένη προσδοκία ότι είναι δυνατό να πιέσει την Αθήνα για να πάει στη Χάγη όλο το πακέτο των διαφορών. Επομένως, της παρέχει κίνητρο να πιέζει την Ελλάδα, συμβάλλοντας τελικά στην όξυνση της ελληνοτουρκικής κρίσης.<br /><br />Έχουμε ξανά υπογραμμίσει ότι σε καμιά περίπτωση δεν μπορούμε να αποκλείσουμε την πιθανότητα ύπαρξης δυνάμεων στον άξονα ΗΠΑ-Ισραήλ που ενδεχομένως θα ήθελαν σύγκρουση Ελλάδας-Τουρκίας, για να λύσουν τα προβλήματά τους με το καθεστώς Ερντογάν (προωθώντας και άλλες επιδιώξεις τους με ελληνικό κόστος). Ο Τσώρτσιλ έλεγε: «Θα πολεμήσουμε κατά των Γερμανών μέχρι τελευταίας ρανίδος του αίματος των Ινδών».<br /><br />Αναστολή επ’ αόριστον<br /><br />Επειδή στο σημείο αυτό ίσως κάποιος με κατηγορήσει σαν συνωμοσιολόγο, θυμίζω ξανά ότι όλες οι ελληνοτουρκικές κρίσεις, συμφωνίες και πόλεμοι κατά τον τελευταίο αιώνα, σχεδιάστηκαν εκτός περιοχής και εντός του άξονα ΗΠΑ-Βρετανία. Δεν μπορούμε να ξέρουμε αν και τώρα συμβαίνει το ίδιο, έστω κι αν διαθέτουμε ενδείξεις. Ένα σοβαρό κράτος όμως οφείλει να εξετάζει όλα τα ενδεχόμενα και να είναι έτοιμο για όλα. Αλλιώς κινδυνεύει ο ελληνικός λαός να πάει σαν το σκυλί στ’ αμπέλι.<br /><br />Έχουμε εξηγήσει γιατί τα ελληνοτουρκικά δεν είναι επιλύσιμα στον ορατό ορίζοντα, αλλά και γιατί ένας πόλεμος μπορεί να είναι καταστροφή για το ελληνικό, κυπριακό και τουρκικό κράτος, όπως τα γνωρίζουμε. Αθήνα και Άγκυρα έχουν συμφέρον να αναστείλουν επ’ αόριστον όλες τις δραστηριότητές τους στην μη οριοθετημένη υφαλοκρηπίδα-ΑΟΖ, έως ότου μπορέσουν να συμφωνήσουν, χωρίς καμία πλευρά να παραιτηθεί κυριαρχικών δικαιωμάτων, ή να έχει απώλεια γοήτρου.<br /><br />Για να φτάσουμε σε μια τέτοια συμφωνία πρέπει να καταβληθεί πολύ μεγάλη και σοβαρή προσπάθεια από την ελληνική κυβέρνηση και διπλωματία, που θα χρειαστεί να επιδείξουν ικανότητες πολύ ανώτερες από αυτές που μας έχουν συνηθίσει. ‘Ένα μοντέλο αντιμετώπισης των διαφορών που παρ’ ολίγον να εξελιχθούν και σε σύγκρουση, είναι αυτό που αφορά την Κασπία, μοιάζει σε πολλά σημεία με την αν. Μεσόγειο και αξίζει ασφαλώς να μελετηθεί στην προσπάθεια εξεύρεσης λύσης. Βλέπουμε τώρα ότι σημαντικοί Τούρκοι διπλωμάτες υιοθετούν αντίστοιχες απόψεις στην αρθρογραφία τους. Εννοείται ότι αυτά όλα δεν είναι καθόλου εύκολο, εννοείται ότι θέλουν μεγάλη προσοχή και για να μην μας γελάσει η Άγκυρα και πολύ πονηριά για να αποφύγει κανείς ιτις πεπονόφλουδες του “διεθνούς παράγοντα”, που συχνά παριστάνει τον πυροσβέστη, αν και είναι ο ίδιος που βάζει τη φωτιά. Ναι είναι πολύ δύσκολο αυτό που προτείνουμε, δεν ξέρουμε αν θα πετύχει, αλλά όλες οι εναλλακτικές είναι πολύ χειρότερες.<br /><br />Επέκταση χωρικών υδάτων<br /><br />Την ίδια ώρα που ο πρωθυπουργός και όλα τα βασικά κόμματα υποστηρίζουν μια ανεδαφική θέση για προσφυγή στη Χάγη, ο Μητσοτάκης, επιχειρώντας ίσως να προσφέρει κάτι “εθνοπρεπές” στο πόπολο, προανήγγειλε ότι θα «μεγαλώσει την Ελλάδα», με επέκταση χωρικών υδάτων στα 12 μίλια στο Ιόνιο, ακολουθώντας τις ιδέες Κοτζιά εν προκειμένω. Ο Δένδιας μάλιστα δεν ικανοποιήθηκε από το Ιόνιο και έσπευσε, λίγο αργότερα, μιλώντας στη Βουλή να συμπληρώσει τον πρωθυπουργό, προσθέτοντας και το Λιβυκό Πέλαγος!<br /><br />Όμως, τα 12 μίλια στο Ιόνιο έχουν ελάχιστα πλεονεκτήματα και σοβαρότατα μειονεκτήματα. Η επέκταση των χωρικών υδάτων έχει πολύ μεγάλη σημασία στο Αιγαίο, όχι τόσο στο Ιόνιο. Αν η Ελλάδα επεκτείνει στο Αιγαίο, κλείνει σχεδόν όλες τις διαφορές με την Τουρκία υπέρ της. Για να το αποφύγει η τουρκική Εθνοσυνέλευση ψήφισε απόφαση που χαρακτηρίζει αιτία πολέμου επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων. Σε πολύ καλύτερες συνθήκες για την Ελλάδα, με πολύ καλύτερο συσχετισμό ισχύος προς την Τουρκία, η κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου δεν το αποφάσισε.<br /><br />Η επιλογή επέκτασης μόνο στο Ιόνιο “γκριζάρει” εξ αντιδιαστολής το Αιγαίο, είναι σαν να το χαρακτηρίζει θάλασσα ειδικού καθεστώτος, όπως ήδη επεσήμανε ο Βαγγέλης Βενιζέλος. Ταυτόχρονα, όμως, μπορεί να χρησιμοποιηθεί (καταχρηστικά ασφαλώς) για περαιτέρω κλιμάκωση της επικίνδυνης ελληνοτουρκικής έντασης, ίσως και ζημίας για την Ελλάδα, όπως ακριβώς συνέβη με την ελληνοαιγυπτιακή συμφωνία! Και αυτό ακριβώς έγινε μερικές ώρες αργότερα, πιθανότατα με αποτέλεσμα να χρειαστεί η παρέμβαση Τραμπ.<br /><br />Χωρίς πυξίδα η κυβέρνηση<br /><br />Καλά θα ήταν να εξηγήσει καλύτερα η κυβέρνηση τι ακριβώς κάνει. Ας πάμε και σε πόλεμο με την Τουρκία αν χρειάζεται, αλλά να ξέρουμε γιατί θα πάμε! Σήμερα επικρατεί τέτοια κατάσταση σε Αθήνα και Άγκυρα που είναι ευκολότατο σε διεθνή κέντρα ισχύος, αν το θελήσουν, να μας πάνε σε πόλεμο προτού το καταλάβουμε καν! Στην Αθήνα έχουμε ένα ασυνάρτητο, βαθύτατα εξαρτημένο πολιτικό προσωπικό.<br /><br />Στην Άγκυρα έχουμε εθνικιστική παράκρουση και ανταγωνισμό τάσεων. Είδαμε πόσο εύκολο είναι να προκαλέσει κανείς σύγκρουση, με την κατάρριψη του ρωσικού αεροσκάφους από την Τουρκία το 2015, προηγουμένως με την εξωφρενική επίθεση της Γεωργίας κατά των Ρώσων το 2008, για να μην αναφερθούμε στις all-time classics περιπτώσεις, τύπου Ιωαννίδη, Μιλόσεβιτς και Σαντάμ.<br /><br />Γνωρίζουμε ότι αυτά που γράφουμε κινδυνεύουν να προκαλέσουν απελπισία στους νοήμονες αναγνώστες. Αλλά φοβούμεθα ότι δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να τα πούμε φόρα-παρτίδα. Όταν φεύγετε το πρωί για τη δουλειά σας φοράτε ζώνη ασφαλείας, όπως και όταν ταξιδεύετε με το αεροπλάνο, παρόλο που η πιθανότητα να συμβεί κάτι είναι μικρότερη από μία στο εκατομμύριο και, σε περίπτωση αεροπορικού ατυχήματος, ελάχιστα θα σας προσφέρει η ζώνη. Η πιθανότητα να θέλει κάποιος να προκαλέσει πόλεμο Ελλάδας-Τουρκίας είναι απείρως μεγαλύτερη και σοβαρότερη. Ας την πάρουμε υπόψιν μας και ας αποδειχθεί αβάσιμη. Γιατί πολύ απλά, όποιος φυλάει τα ρούχα του, έχει τα μισά…<br /><br /><a href="https://infognomonpolitics.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Παγίδα για δύο ο ελληνοτουρκικός πόλεμος

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου Δεν ξέρω πως τα καταφέρνει, αλλά είτε υπογράφει “ξαφνικά” και “έκπληκτος” συμφωνίες με την Αίγυπτο, είτε ανα...

Διαβάστε την συνέχεια

Έχει ανοίξει η πόρτα του φρενοκομείου;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiT4fpjnUIeCjYadcFYwTVqqFZDteSd7w29K1hO6WfV5IEcyZrwW-3lq6W0mBMfN7Itt3zHa4ZwFX_jFj7DE2So7fGo57qq200njBFjX_5uY_QuwxsvXp4o423LPSonJf7hq6kpHwfGSjE/s1600/ertogan-3.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="770" data-original-width="1156" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiT4fpjnUIeCjYadcFYwTVqqFZDteSd7w29K1hO6WfV5IEcyZrwW-3lq6W0mBMfN7Itt3zHa4ZwFX_jFj7DE2So7fGo57qq200njBFjX_5uY_QuwxsvXp4o423LPSonJf7hq6kpHwfGSjE/s640/ertogan-3.jpg" width="640" /></a></div> <br />Του<b> Σάββα Καλεντερίδη</b><br />Η κατάσταση στην Ανατολική Μεσόγειο (και στο Αιγαίο), πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο. Η Τουρκία «οχυρωμένη» πίσω από τα τετελεσμένα που θεωρεί ότι έχει δημιουργήσει, δηλαδή από το τουρκολυβικό μνημόνιο, την μονομερή ανακήρυξη ΑΟΖ στην Αν. Μεσόγειο, την οικειοποίηση της ΑΟΖ της Κύπρου και τη λεγόμενη «Γαλάζια Πατρίδα», τα οποία θεωρεί αδιαπραγμάτευτα, οδηγεί τις εξελίξεις σε μια προδιαγεγραμμένη μείζονα κρίση με την Ελλάδα, που κανείς δεν μπορεί να προεξοφλήσει πού και πώς θα καταλήξει.<br /><br />Το σημαντικό είναι ότι ακριβώς επειδή πρόκειται για ένα αυταρχικό έως απολυταρχικό καθεστώς, εμπότισε την τουρκική κοινή γνώμη με αισθήματα εθνικού καθήκοντος ότι ο κάθε Τούρκος πολίτης είναι υποχρεωμένος να υπερασπιστεί τα τετελεσμένα, τα δικαιώματα και τα συμφέροντα της Τουρκίας στην Κύπρο, την Αν. Μεσόγειο και το Αιγαίο. Αυτό σημαίνει ότι έχει ελάχιστα περιθώρια να θέσει τα ζητήματα αυτά σε διαπραγμάτευση, ποσών δε να κάνει πίσω και να ακυρώσει, για παράδειγμα, το τουρκολυβικό μνημόνιο.<br /><br />Αυτό δημιουργεί μια κατάσταση, την οποία είναι εξαιρετικά δύσκολο να διαχειριστεί η Ελλάδα.<br /><br />Υπάρχουν δε χειροπιαστά παραδείγματα, που δείχνουν ποια στρατηγική θα ακολουθήσει η Τουρκία από τούδε και στο εξής, στο ζήτημα των λεγόμενων διερευνητικών επαφών, της διαπραγμάτευσης και του διαλόγου. Δεν επέλεξα τυχαία τη λέξη στρατηγική και εξηγούμαι μέσω παράθεσης δύο παραδειγμάτων:<br /><br />Πρώτον, η Γερμανίδα υπουργός Άμυνας Άνεγκρετ Κραμπ-Κάρενμπαουερ, ερωτηθείσα από τον κ. Μπορέλ, Ύπατο Εκπρόσωπο της ΕΕ για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής, για το πώς εξελίχθηκαν οι επαφές (προφανώς του Γερμανού ΥΠΕΞ, κ. Μάας) με Αθήνα και Άγκυρα, εκείνη απάντησε: «Δύσκολα. Λίγο πιο ομαλά με την ελληνική πλευρά, αλλά πολύ δύσκολα με την τουρκική πλευρά».<br />Από την πλευρά του ο κ. Μπορέλ απάντησε ότι «οι Τούρκοι είναι πολύ εκνευρισμένοι» και ότι «αισθάνονται ότι οι Έλληνες δεν είναι αξιόπιστοι».<br /><br />Δεύτερον, η τηλεφωνική επικοινωνία που είχε ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, με τον κ. Μητσοτάκη και τον κ. Ερντογάν. Όσον αφορά τη συνομιλία του κ. Τραμπ με τον πρωθυπουργό της Ελλάδας, όπως ανακοινώθηκε από το γραφείο του πρωθυπουργού, ο κ. Μητσοτάκης «έθεσε το ζήτημα των αποσταθεροποιητικών ενεργειών της Τουρκίας, που βάζουν σε κίνδυνο την ειρήνη και τη σταθερότητα στην ευρύτερη περιοχή και δοκιμάζουν τη συνοχή του ΝΑΤΟ». Παράλληλα, ο κ. Μητσοτάκης τόνισε ότι «η Ελλάδα είναι έτοιμη να συμβάλει ουσιαστικά στην αποκλιμάκωση υπό την προϋπόθεση ότι η Τουρκία θα σταματήσει άμεσα τις προκλητικές της ενέργειες».<br /><br />Από την πλευρά του ο Ερντογάν, σύμφωνα με το πρακτορείο Ανατολή, θεώρησε υπεύθυνη για την κλιμάκωση της έντασης την Ελλάδα, προσθέτοντας πως «η Τουρκία έχει αποδείξει με σαφείς κινήσεις πως θέλει να μειώσει τις εντάσεις και να οικοδομήσει τον διάλογο». Σύμφωνα με την ανακοίνωση του Λευκού Οίκου «ο πρόεδρος Τραμπ επαναβεβαίωσε ότι η Ελλάδα και η Τουρκία πρέπει να δεσμευτούν σε διάλογο, ο οποίος είναι ο μόνος δρόμος για την επίλυση των διαφορών τους». <br /><br />Από τα δύο παραδείγματα εξάγονται τα εξής συμπεράσματα: Πρώτον, σύμφωνα με την γερμανική πλευρά, η Ελλάδα είναι έτοιμη να κάνει υποχωρήσεις, ενώ η Τουρκία τηρεί άτεγκτη στάση.<br /><br />Δεύτερον, οι ΗΠΑ προκρίνουν διάλογο, χωρίς στην ουσία να μπαίνουν στη διαδικασία να επιρρίψουν ευθύνες στην πλευρά που προκαλεί την ένταση.<br /><br />Τρίτον και το κυριότερο. Για να φθάσει στο σημείο ο πρόεδρος των ΗΠΑ να κάνει κάτι που δεν έκανε μέχρι σήμερα στην καριέρα του, δηλαδή ταυτόχρονη παρέμβαση στις δύο χώρες, για να αποφευχθεί η κλιμάκωση της κρίσης, σημαίνει ότι οι αμερικανικές υπηρεσίες τον ενημέρωσαν ότι υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο η κρίση να οδηγήσει σε ένοπλη αναμέτρηση Ελλάδα και Τουρκία. Γενικό συμπέρασμα, που εξάγεται και από τις απανωτές δηλώσεις Ερντογάν και Ακάρ, είναι ότι η Τουρκία δεν πρόκειται να κάνει πίσω ούτε πόντο από τις θέσεις της και οι αναφορές σε διάλογο είναι απλά ένα διπλωματικό παιχνίδι «να’ χαμε να λέγαμε».<br /><br />Άλλωστε, μας το δήλωσε με κάθε επισημότητα ο εκπρόσωπος του κόμματος του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο Ομέρ Τσελίκ, σε ανάρτησή του στην οποία αναφέρει ότι «δεν θα εκχωρήσουμε ούτε μία σταγόνα θάλασσας από τη "Γαλάζια Πατρίδα"».<br /><br />Τις τελευταίες ώρες, η Τουρκία τεντώνει ακόμα περισσότερο το σκοινί.<br /><br />Εκτός από τις ευθείες απειλές του Ερντογάν εναντίον της Ελλάδας, παρόμοιες των οποίων δεν έχουν εκτοξευθεί από στόμα ηγέτη της Τουρκίας τις τελευταίες δεκαετίες, έχουμε την νέα NAVTEX, η οποία καλύπτει και πάλι την ελληνική ΑΟΖ, και τις δηλώσεις Τούρκων αξιωματούχων ότι το ORUC REIS δεν πρόκειται να αποχωρήσει από την περιοχή, αν δεν ολοκληρώσει τις έρευνές του.<br /><br />Είναι προφανές ότι η Τουρκία ακολουθεί το εξής δόγμα: Με διάφορες ενέργειες που έχει κάνει, σύμφωνα με την άποψή της, έχει ιδιοποιηθεί μια ευρύτατη θαλάσσια περιοχή στην Αν. Μεσόγειο και το Αιγαίο, έχει επιβάλει με το έτσι θέλω τη θέση της ότι τα ελληνικά νησιά δεν δικαιούνται υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ, πέραν της αιγιαλίτιδας ζώνης των 6 ναυτικών μιλίων, και θεωρεί ότι αυτή η περιοχή πλέον της ανήκει.<br /><br />Οποιαδήποτε συζήτηση ή διάλογος ακολουθήσει, θα αφορά άλλα θέματα, όπως η κυριαρχία στα νησιά «αδιευκρίνιστης κυριαρχίας», η στρατιωτικοποίηση των νησιών του Αν. Αιγαίου, τα αλιευτικά δικαιώματα εθιμικώ δικαίω της Τουρκίας στο εκτός «Γαλάζιας Πατρίδας» Αιγαίο, τα δικαιώματα των μουσουλμάνων της Θράκης (και γιατί όχι και των μουσουλμάνων αλλοδαπών που εισέβαλαν στην πατρίδα μας, σε συνεργασία με το τουρκικό κράτος) κλπ.<br /><br />Θεωρώ ότι είναι περίπου αδύνατον να ξεσπάσει ένας ενδοΝΑΤΟϊκός πόλεμος, γιατί αυτό θα ήταν καταστροφή και για τη Συμμαχία, εκτός φυσικά από τις δύο χώρες. Άρα, θα ασκηθούν αφόρητες πιέσεις, για να αποφευχθεί. Αυτό σημαίνει ότι κάποιος πρέπει να υποχωρήσει, για να μην ξεσπάσει αυτός ο πόλεμος. Τη στάση της Τουρκίας την περιέγραψα. Ας κάνει τους υπολογισμούς και τους δικούς της λογαριασμούς η Ελλάδα, με βάση τα παραπάνω.<br /><br />Πάντως σε μια αντίστοιχη στιγμή, την περίοδο 1963-64, όταν η Τουρκία απειλούσε να εισβάλει στην Κύπρο, ο Γέρος της Δημοκρατίας Γ. Παπανδρέου είχε τονίσει στον πρόεδρο των ΗΠΑ, Λ. Τζόνσον, που του εξηγούσε ότι η Τουρκία απειλεί να εισβάλει, ότι «αν η Τουρκία ανοίξει η πόρτα του φρενοκομείου, είμαστε υποχρεωμένοι να εισέλθωμεν»!<br /><br />Τώρα η πόρτα είναι μισάνοιχτη… Ας πάρει ο καθένας μας τις αποφάσεις του.<br /><br /><a href="https://infognomonpolitics.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Έχει ανοίξει η πόρτα του φρενοκομείου;

Του Σάββα Καλεντερίδη Η κατάσταση στην Ανατολική Μεσόγειο (και στο Αιγαίο), πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο. Η Τουρκία «οχυρωμένη» πίσ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι τουρκικές πειρατείες στη Μεσόγειο και η ανάγκη για ενεργειακή ασφάλεια

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEim81VzzfAxG0OIIp23kIrpokOWG870FJVBLl1nEigxlkGU81RatI0Hft9qN4HT5CxpmJ64kluJmUGJHcaolMqlBLvHR4ixo1qcecF8kJB2PcK-QeSjAxpGPaa5vm8j4yn2MwHAKKgFIb0/s1600/energeiaki-asfaleia.jpg"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEim81VzzfAxG0OIIp23kIrpokOWG870FJVBLl1nEigxlkGU81RatI0Hft9qN4HT5CxpmJ64kluJmUGJHcaolMqlBLvHR4ixo1qcecF8kJB2PcK-QeSjAxpGPaa5vm8j4yn2MwHAKKgFIb0/s640/energeiaki-asfaleia.jpg" /></a><br /><br /><div> Γράφουν ο <b>Δρ Ηλίας Κονοφάγος</b> και ο υποστράτηγος <b>Ιωάννης Παρίσης </b><br />Οι διαδοχικές πειρατικού χαρακτήρα επεμβάσεις της Τουρκίας στην κυπριακή ΑΟΖ, αλλά και στη δυνητική ελληνική ΑΟΖ επιβεβαιώνουν την κρισιμότητα που έχει στους καιρούς μας η ενεργειακή ασφάλεια. Η ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου αποτελεί χώρο παραγωγής και διέλευσης μεγάλου μέρους των παγκοσμίων ενεργειακών πρώτων υλών.<br /><br />Οι ενεργειακοί πόροι συνιστούν σημαντικό στοιχείο της ανάπτυξης των χωρών της Βόρειας Αφρικής και της Μέσης Ανατολής και ίσως το σημαντικότερο παράγοντα ισχύος τους, λαμβανομένου μάλιστα υπ’ όψιν ότι, στο βορρά της Μεσογείου, η Ευρώπη στερείται ενεργειακών πόρων και στηρίζεται στην εισαγωγή τους. Η παραγωγή και η μεταφορά των ενεργειακών πόρων αποτελεί σημαντικό παράγοντα που επηρεάζει καταλυτικά το στρατηγικό περιβάλλον της Μεσογείου.<br /><br />Η ανακάλυψη γιγαντιαίων κοιτασμάτων φυσικού αερίου στην Ανατολική Μεσόγειο και η προοπτική ανακάλυψης και νέων, δεδομένου ότι εκκρεμούν έρευνες, αναμένεται να οδηγήσει, στο μέλλον, σε νέες επενδύσεις για έρευνα και παραγωγή. Θα απαιτηθεί, όμως, να υπάρξει ασφάλεια στην περιοχή, ώστε στην πράξη να είναι δυνατή η απρόσκοπτη και συνεχής παραγωγή φυσικού αερίου μέσω των θαλάσσιων εγκαταστάσεων εξόρυξης, καθαρισμού και διάθεσής του στην αγορά.<br /><br />Βεβαίως, ο ρυθμός εντοπισμού, ανακάλυψης και παραγωγής κοιτασμάτων φυσικού αερίου θα εξαρτηθεί, κυρίως, από την ασφάλεια που θα παρέχεται από τα κράτη της περιοχής προς τις εργολαβικές δραστηριότητες των ανάδοχων εταιρειών. Επίσης, από τις τιμές του φυσικού αερίου που θα έχουν συμφωνηθεί συμβατικά μεταξύ των κρατών της περιοχής με τις ανάδοχες εταιρείες τοπικά, όταν η αγορά ενέργειας, μετά την κρίση λόγω του κορονοϊού, θα επανέλθει στην ομαλότητα.<br /><br />Η ενεργειακή ασφάλεια<br /><br />Κατά τα τελευταία χρόνια, λοιπόν, η ενεργειακή ασφάλεια έχει μετατραπεί σε ένα σημαντικό θέμα της διαμάχης στα ζητήματα της διεθνούς ασφάλειας. Αυτό οφείλεται σε διαφόρους λόγους, όπως η αυξανόμενη εξάρτηση της Ευρώπης από το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο, οι αυξημένες ενεργειακές ανάγκες αναδυόμενων δυνάμεων, όπως η Κίνα και η Ινδία, η εξάντληση των ορυκτών καυσίμων, που αναμένεται να προκύψει μετά τα μέσα του 21ου αιώνα, η ένταση των προβλημάτων που δημιουργεί η κλιματική αλλαγή και ένα ανανεωμένο ενδιαφέρον πολλών χωρών για τη χρήση της πυρηνικής ενέργειας.<br /><br />Πρόσθετοι παράγοντες περιλαμβάνουν ένοπλες απειλές κατά του ενεργειακού εφοδιασμού, μέσω τρομοκρατικών επιθέσεων ή πειρατείας, καθώς και πολιτική αστάθεια σε πολλές χώρες παραγωγής ενέργειας. Ας προσθέσουμε και τις προσπάθειες μερικών από τις χώρες αυτές να χρησιμοποιήσουν τον ενεργειακό εφοδιασμό ως πολιτικό όπλο. Όλες αυτές οι εξελίξεις συγκλίνουν στην ίδια κατεύθυνση: η εξασφάλιση της παροχής ενέργειας μπορεί να μην είναι μια καθαρά στρατιωτική πρόκληση, αλλά έχει σαφώς μια διάσταση ασφάλειας.<br /><br />Οι διαγραφόμενες προοπτικές ως προς τις δυνατότητες απρόσκοπτου εφοδιασμού των οικονομιών με ενέργεια, βραχυπρόθεσμα και σε βάθος χρόνου, φέρνει αυτομάτως στο προσκήνιο το θέμα της ενεργειακής ασφάλειας. Και μάλιστα κατά τρόπο δραματικό, τοσούτω μάλλον καθόσον οι περισσότερες από τις παραγωγούς χώρες, στη Μέση Ανατολή και στη Βόρεια Αφρική, βρίσκονται σε κατάσταση χρόνιας αστάθειας.<br /><br />Η πολιτική κατάσταση στις περιοχές αυτές, αλλά και οι μεγάλες διακυμάνσεις στις τιμές του αργού πετρελαίου έφεραν το θέμα της ενεργειακής ασφάλειας ψηλά στην ατζέντα της ενεργειακής πολιτικής όλων των χωρών. Όλοι συμφωνούν ότι αυτό εκφράζεται με το τρίπτυχο των τριών “E”, ήτοι: Energy security - Economic growth - Environmental protection. Οι τρεις αυτοί πυλώνες συνδέονται άμεσα με την εθνική ισχύ και την εθνική ασφάλεια, ενώ, κατά κύριο λόγο, αφορούν στην εξασφάλιση του απρόσκοπτου εφοδιασμού της οικονομίας με ενέργεια.<br /><br />Διαστάσεις της ενεργειακής ασφάλειας<br /><br />Η ενεργειακή ασφάλεια έχει οριστεί με πολλούς διαφορετικούς τρόπους, αλλά ουσιαστικά υφίσταται όταν η παροχή ενέργειας είναι αρκετά μεγάλη και αξιόπιστη, ώστε να υποστηρίζει τις κοινωνικές, οικονομικές και στρατιωτικές δραστηριότητες. Στο πλαίσιο της ευρω­μεσογειακής περιοχής, η ενεργειακή ασφάλεια έχει δύο επιπλέον κύριες πτυχές:<br />Πρώτον, την παροχή επαρκών υπηρεσιών ενέργειας στις χώρες της Ανατολικής Μεσογείου, όπου η άνοδος της κατά κεφαλήν κατανάλωσης ενέργειας αναμένεται να ενισχύσει την ανάπτυξη και την πολιτική σταθερότητα.<br />Δεύτερον, τη σημασία της μεσογειακής λεκάνης για τη μεταφορά ενέργειας προς την ΕΕ.<br /><br />Οι δύο αυτές πτυχές έχουν σχέση με το κατά πόσο η βελτίωση της σταθερότητας στην περιοχή της Μεσογείου θα επιτρέψει στην ΕΕ να διασφαλίσει καλύτερα τις ενεργειακές ροές μέσω της περιοχής αυτής. Από την άποψη των χωρών-καταναλωτών, η διαφοροποίηση του ενεργειακού εφοδιασμού, τόσο όσον αφορά στις πηγές προμήθειας όσο και τις οδούς διαμετακόμισης της ενέργειας, βρίσκεται στο επίκεντρο της ενεργειακής στρατηγικής τους.<br /><br />Κι αυτό, επειδή εξασφαλίζει την ασφάλεια του εφοδιασμού, την ανθεκτικότητα έναντι αναταραχών, ανατροπών, κρίσεων, συγκρούσεων και βεβαίως ασκεί πίεση στις τιμές μέσω της ανταγωνιστικότητας στις αγορές ενέργειας. Με αυτή την έννοια, η πολλαπλότητα των ενεργειακών προμηθειών είναι η καλύτερη συνταγή για ασφάλεια του ενεργειακού εφοδιασμού των χωρών-καταναλωτών.<br /><br />Από την άποψη των παραγωγών, η ενεργειακή ασφάλεια κατέχει μια παρόμοια θέση, αλλά στο αντίθετο άκρο του φάσματος. Ως η μεγαλύτερη πηγή εισοδήματος για τις περισσότερες από τις χώρες­ παραγωγούς υδρογονανθράκων, η ενεργειακή ασφάλεια απαιτεί συνεχείς πωλήσεις των ενεργειακών πόρων τους στις υψηλότερες δυνατές τιμές. Διαφοροποιήσεις στις εξαγωγές ενέργειας στερούν από τις κυβερνήσεις των χωρών αυτών σημαντικό εθνικό εισόδημα και προκαλούν αποσταθεροποίηση της οικονομίας τους.</div> <div> <br />Στρατιωτικοποίηση της ενεργειακής ασφάλειας <br /><br />Με βάση τα παραπάνω δεδομένα, ο όρος "ενεργειακή ασφάλεια" συναρτάται στενά με την ανάγκη θωράκισης της οικονομίας από τις επιπτώσεις που θα μπορούσε να προκαλέσει μια αιφνίδια διακοπή του εφοδιασμού της με ενέργεια. Επίσης, από τις επιπτώσεις που θα μπορούσε να προκαλέσει μια μεγάλη αύξηση των τιμών των ενεργειακών πόρων. Ωστόσο, ο πραγματικός κίνδυνος έγκειται στο γεγονός ότι οι πόλεμοι, η τρομοκρατία, τα ατυχήματα, οι φυσικές καταστροφές και –σε αρκετές περιπτώσεις– οι άστοχες πολιτικές αποφάσεις μπορεί να δημιουργήσουν μεγάλα προβλήματα στην προσφορά της ενέργειας παγκοσμίως και να εκτοξεύσουν τις τιμές στα ύψη.<br /><br />Η κατάσταση ανασφάλειας, που υφίσταται σε κάποιες περιοχές από τις οποίες διέρχονται ή καταλήγουν αγωγοί, δημιουργεί ανησυχίες στις κυβερνήσεις των ενδιαφερόμενων χωρών. Έτσι, η ενεργειακή ασφάλεια έχει και την έννοια της φυσικής ασφάλειας. Της εξασφάλισης δηλαδή των εγκαταστάσεων, των αγωγών και της μεταφοράς της ενέργειας από επιθέσεις και δολιοφθορές, με τη χρήση ακόμη και στρατιωτικής ισχύος.<br /><br />Πέραν των προσπαθειών κάθε χώρας, το θέμα απασχολεί ιδιαίτερα και το ΝΑΤΟ, το οποίο έχει ήδη αναπτύξει στρατηγικές για την ενεργειακή ασφάλεια. Η στρατιωτικοποίηση της ενεργειακής ασφάλειας στο μέλλον είναι ενδεχόμενο να περιλάβει:<br />Τη χρησιμοποίηση του ελέγχου επί των ενεργειακών πόρων, εκ μέρους των κρατών, ως όπλου πολιτικής πίεσης και επιρροής.<br />Τις απειλές που προέρχονται από την τρομοκρατία και την πειρατεία κατά της παραγωγής και μεταφοράς της ενέργειας.<br />Την εσωτερική αστάθεια, εξεγέρσεις και συγκρούσεις στο εσωτερικό των κρατών που παράγουν και εξάγουν την ενέργεια.</div> <div> <br /><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> </div>

Οι τουρκικές πειρατείες στη Μεσόγειο και η ανάγκη για ενεργειακή ασφάλεια

Γράφουν ο Δρ Ηλίας Κονοφάγος και ο υποστράτηγος Ιωάννης Παρίσης Οι διαδοχικές πειρατικού χαρακτήρα επεμβάσεις της Τουρκίας στην κυπριακή Α...

Διαβάστε την συνέχεια

Με νέο Ματζικέρτ μας απειλεί ο νεοσουλτάνος

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhRmu5z97rL1xnGi7_SDnoxMtiMmLGdEROfGn5tFYVPwtKREyUAaaLkvXAopyMvFnTdHeSxoxDNqMuO6i-f8-CofhLoOwlXOT8WNEp4PxGhJDLM5-CJac3Pq0b2ItixL87eZE2FQgOEyfg/s1600/erdogan-manzikert.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhRmu5z97rL1xnGi7_SDnoxMtiMmLGdEROfGn5tFYVPwtKREyUAaaLkvXAopyMvFnTdHeSxoxDNqMuO6i-f8-CofhLoOwlXOT8WNEp4PxGhJDLM5-CJac3Pq0b2ItixL87eZE2FQgOEyfg/s640/erdogan-manzikert.png" width="640" /></a></div> <br /><b>Λαυρέντζος Αναστάσιος</b><br />Τέλη Αυγούστου του 1071 ηττήθηκε στο Ματζικέρτ ο βυζαντινός στρατός από τους Σελτζούκους Τούρκους του Αρπ Ασλάν. Η ήττα αυτή ήταν αποτέλεσμα δεκαετιών ηθελημένης αποδυνάμωσης του βυζαντινού στρατού από την κάστα των αυλικών της Κωνσταντινούπολης, οι οποίοι αντιμάχονταν τη στρατιωτική αριστοκρατία.<br /><br />Όμως την κρίσιμη ώρα της μάχης τέθηκε σε εφαρμογή παλατιανή συνωμοσία, με αποτέλεσμα σημαντικό μέρος του βυζαντινού στρατού υπό τους Ουρσέλιο και Τραχανειώτη να αποχωρήσει, εγκαταλείποντας στο πεδίο τον ηρωικό Βυζαντινό αυτοκράτορα Ρωμανό Δ’ Διογένη. Έως τη δύση του ηλίου ο βυζαντινός στρατός είχε ηττηθεί και ο Ρωμανός είχε αιχμαλωτισθεί.<br /><br />Ακολούθως, ο πονηρός Αρπ Ασλάν αφού έλαβε λύτρα, άφησε ελεύθερο τον Ρωμανό, με απώτερο στόχο να αναζωπυρώσει τις έριδες των Βυζαντινών. Μέχρι να φτάσει στην Κωνσταντινούπολη ο Ρωμανός, συνελήφθη και τυφλώθηκε από ανθρώπους των αυλικών. Πέθανε λίγες μέρες μετά, πιθανώς δηλητηριασμένος.<br /><br />Στα επόμενα χρόνια οι Τούρκοι θα εκμεταλλεύονταν τον βυζαντινό εμφύλιο και μέσα σε μια δεκαετία θα έθεταν υπό τον έλεγχο τους το μεγαλύτερο μέρος του μικρασιατικού οροπεδίου. Θα ακολουθούσε μια προσπάθεια ανακατάληψης στα χρόνια των Κομνηνών, η οποία όμως θα προσέκρουε και στις Σταυροφορίες των Δυτικών, που αυτή την περίοδο άρχιζαν.<br /><br />Το τέλος της ελληνικής εξόρμησης<br /><br />Η δραματική κατάληξη θα ήταν μία νέα ήττα των Βυζαντινών στο Μυριοκέφαλο το 1176, η οποία θα επισφράγιζε την απώλεια της Μικράς Ασίας. Απώλεια που θα γινόταν οριστική πολλούς αιώνες μετά, σε έναν άλλο Αύγουστο, αυτόν του 1922. Σε εκείνον τον Αύγουστο τερματίστηκε η συγκλονιστική ελληνική ιστορική εξόρμηση.<br /><br />Εξόρμηση που ξεκίνησε με την επανάσταση του 1821, συνεχίστηκε με την εποποιΐα των Βαλκανικών Αγώνων και έφτασε σε μόλις έναν αιώνα να απειλήσει με στρατηγική ήττα τον πρώην Οθωμανό δυνάστη. Τότε λοιπόν τερματίστηκε η μακρότατη ελληνική παρουσία στη Μικρά Ασία, μετά από εννέα αιώνες μαχών, βίαιων εξισλαμισμών, εξανδραποδισμών και γενοκτονιών.<br /><br />Μόλις το 1922 λοιπόν εξαλείφθηκε ο ισχυρός μικρασιατικός ελληνισμός, ο οποίος αριθμούσε ακόμη δύο εκατομμύρια ψυχές, συγκριτικά με τα 13,6 εκατομμύρια Τούρκων, Κούρδων και λοιπών μειονοτήτων που έμειναν στο νέο τουρκικό κράτος (σύμφωνα με την απογραφή του 1927.) Ακόμη κι αυτοί όμως ήταν σε μεγάλο βαθμό απόγονοι εξισλαμισθέντων κατοίκων της Μικράς Ασίας.<div> <br />Νεοθωμανική επιστροφή<br /><br />Όλα αυτά έγιναν στο παρελθόν. Σήμερα ζούμε τη φάση της νεοθωμανικής επιστροφής που θέλει να υπερβεί την οριογραμμή του 1922, επιζητώντας αρχικά τον έλεγχο και τελικά την κατάληψη του θαλάσσιου και χερσαίου χώρου χώρου ανατολικά του 25ου μεσημβρινού. Μια επιστροφή που θέτει υπό αμφισβήτηση την ελληνική κυριαρχία στη Θράκη, που επιδιώκει να διχοτομήσει το Αιγαίο, που θέλει να αποκόψει τον θαλάσσιο σύνδεσμο Ελλάδας-Κύπρου και να παγιώσει τα τετελεσμένα της τουρκικής κατοχής στην Κύπρο.<br /><br />Πόσο σοβαρά πήραν αυτή την τουρκική απειλή οι ελληνικές ελίτ; Η απάντηση είναι όχι αρκετά. Κρύφτηκαν πίσω από βολικές αυταπάτες και δήθεν "ευρωπαϊκά εκσυγχρονιστικά οράματα" που όμως δεν σεβάστηκαν ούτε οι ίδιες. Σήμερα αυταπατώνται ότι με μια προληπτική ελληνική συνθηκολόγηση, θα μπορέσουν να περιχαρακώσουν τον τουρκικό επεκτατισμό.<br /><br />Την ίδια στιγμή οι ελληνικές ελίτ αποδέχονται παθητικά την ανατροπή των πληθυσμιακών δεδομένων που διαμόρφωσε η Λωζάνη το 1923, επιτρέποντας στην Τουρκία να μας στέλνει μεταναστευτικούς πληθυσμούς (που συνειδητά συγκεντρώνει από δεκάδες διαφορετικές χώρες). Το μόνο που ουσιαστικά κάνουν, είναι να διαχειρίζονται αυτόν τον εξαναγκαστικό εποικισμό με τη διάχυση του στην ηπειρωτική χώρα και την αποδοχή της ήδη de facto μεταβολής των πληθυσμιακών δεδομένων στα ελληνικά νησιά του Ανατολικού Αιγαίου.</div> <div> <br />Έλλειμα εθνικής στρατηγικής<br /><br />Όλα αυτά τα χρόνια μετά τον συναγερμό που σήμανε το 1974, οι ελληνικές ελίτ δεν διαμόρφωσαν μια εθνική στρατηγική αντιμετώπισης της τουρκικής απειλής. Μια στρατηγική που θα αξιοποιούσε τη συμμετοχή μας στην Ευρώπη, αλλά δεν θα στηριζόταν αποκλειστικά σε αυτή. Μια στρατηγική που θα εκμεταλλευόταν τις ευρωπαϊκές επιδοτήσεις για να προωθήσει μια ανάπτυξη που δεν θα βασιζόταν μόνο στον τουρισμό, αλλά θα επιδίωκε την αύξηση της βιομηχανικής παραγωγής.<br /><br />Μια στρατηγική που θα έδινε έμφαση στους τομείς υψηλής τεχνολογίας, αλλά που δεν θα παραμελούσε και τον εκσυγχρονισμό της πρωτογενούς παραγωγής κατά τα πρότυπα χωρών όπως το Ισραήλ (το οποίο με πολύ μικρότερες καλλιεργήσιμες εκτάσεις εξάγει αγροτικά προϊόντα).<br /><br />Αυτή η εθνική στρατηγική θα αντιμετώπιζε βεβαίως κατά προτεραιότητα το μείζον ελληνικό πρόβλημα, που δεν είναι άλλο από το δημογραφικό. Ένα πρόβλημα, το οποίο έχει επίσημα διαγνωστεί ήδη από το 1993, με ψήφισμα της Βουλής. Και εδώ υπάρχει το παράδειγμα του Ισραήλ, το οποίο αντιμετώπισε αποφασιστικά το δημογραφικό του πρόβλημα, επιτυγχάνοντας τριπλασιασμό του πληθυσμού του τα τελευταία πενήντα χρόνια.</div> <div> <br />Η ώρα του "ιστορικού ταμείου"<br /><br />Όμως οι "παλατιανοί" της εποχής μας αφέθηκαν στις ψευδαισθήσεις τους, για να επικεντρωθούν στις προσωπικές τους φιλοδοξίες. Αμέλησαν τα ουσιώδη, υποβάθμισαν την παιδεία, εκμαύλισαν τον ελληνικό λαό με μια δανεική καλοπέραση και ανέχτηκαν, αν όχι εξέθρεψαν, την αναξιοκρατία και τη διαφθορά. Εξυπηρέτησαν την οικονομική και πολιτική διαπλοκή.<br /><br />Έκαναν Ολυμπιακούς Αγώνες (πιθανώς τους δαπανηρότερους έως τότε). Υπονόμευσαν την εγχώρια αμυντική βιομηχανία, γιατί δεν προσέφερε παχυλές μίζες. Επιβάρυναν τα δημόσια οικονομικά τρέφοντας τις κομματικές τους πελατείες, έως ότου χρεοκόπησαν τη χώρα (καθιστώντας την "χρεολυσίων υποτελή" στους δανειστές της).<br /><br />Και όλα αυτά, ενώ οι ειδικοί επιστήμονες πιθανολογούν την ύπαρξη σημαντικών ενεργειακών κοιτασμάτων νοτίως της Κρήτης και στην Ανατολική Μεσόγειο. Σήμερα, μια δεκαετία μετά τα μνημόνια στα οποία μας οδήγησαν οι ελληνικές ελίτ, μια δεκαετία διαρροής εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων επιστημόνων στο εξωτερικό, κοινωνικής, οικονομικής καταβαράθρωσης και έντονων περικοπών στις ένοπλες δυνάμεις, έρχεται η ώρα του "ιστορικού ταμείου".</div> <div> <br />Αντιμέτωποι με την τουρκική επιθετικότητα<br /><br />Είμαστε αντιμέτωποι με μια χαίνουσα τουρκική προκλητικότητα που πηγάζει από τέσσερις παράγοντες. Πηγάζει από την αυξανομένη διαφορά γεωπολιτικού δυναμικού μεταξύ Ελλάδας-Τουρκίας, τις ακατασίγαστες ιστορικές φιλοδοξίες των τουρκικών ελίτ, την μερική απόσυρση των ΗΠΑ από την Ανατολική Μεσόγειο και τη λυκοφιλία Τουρκίας και Ρωσίας, η οποία "βγήκε από τα παπούτσια" της παλιάς ΕΣΣΔ.<br /><br />Πώς αντιδρούμε σε αυτή την κατάσταση; Η σημερινή ελληνική κυβέρνηση προσπαθεί έστω καθυστερημένα και με υψηλό κόστος, να κάνει μερικά ανοίγματα, προκειμένου να ανακτήσει την πρωτοβουλία των κινήσεων. Έχει όμως δύο "βαρίδια" στα πόδια της: Το ένα βαρίδι είναι οι εξαρτήσεις που έχει σφυρηλατήσει η πολύχρονη αποδυνάμωση της χώρας.<br /><br />Το άλλο βαρίδι είναι ο ιδεολογικός έλεγχος που ασκεί ένα ολόκληρο σύστημα, το οποίο έχει παρεισφρήσει σε όλα τα επίπεδα του ελληνικού συστήματος εξουσίας. Ένα σύστημα το οποίο προσπαθεί συνεχώς να μας πει πόσο "μαξιμαλιστικές" είναι οι ελληνικές απόψεις και το οποίο τροφοδοτεί τα φοβικά σύνδρομα των ελληνικών ελίτ με αυταπάτες του τύπου «ας παραχωρήσουμε τώρα μερικά, για να κρατήσουμε τα υπόλοιπα».</div> <div> <br />Μονόδρομος η αντίσταση<br /><br />Σήμερα ακόμη και ο πιο απλός Έλληνας πολίτης αντιλαμβάνεται ενστικτωδώς ότι δεν υπάρχουν περιθώρια "έντιμων συνθηκολογήσεων". Μια πιθανή κάμψη της ελληνικής αντίστασης σε αυτή τη φάση, θα καταστήσει όλο και πιο δύσκολη την υπεράσπιση αυτών που θα μας απομείνουν. Και αυτό για έναν πολύ απλό λόγο: Σε όρους εμπράγματων δεδομένων, αλλά και σε όρους βουλήσεως, μια σημερινή υποχώρηση θα καταστήσει τους μελλοντικούς συσχετισμούς πολύ πιο δυσμενείς για την ελληνική πλευρά.<br /><br />Και βέβαια η Τουρκία δεν θα σταματήσει με αυτά που θα πάρει με μια συμφωνία. Την επόμενη μέρα θα αρχίσει να απαιτεί και τα υπόλοιπα! Η Ελλάδα σήμερα οφείλει να υπερβεί τα φοβικά της σύνδρομα και να σφυρηλατήσει μια νέα βάση ισχύος. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να κερδίσει χρόνο, αποφεύγοντας έναν εφ’ όλης της ύλης "διάλογο" με την Τουρκία.<br /><br />Σημαίνει να αναπτύξει συμμαχίες, να ενισχύσει τις ένοπλες δυνάμεις με μερικά άμεσα μέτρα, να αξιοποιήσει την εφεδρεία του απόδημου Ελληνισμού. Το κυριότερο όλων, να δηλώσει ότι δεν είναι ο βολικός εταίρος που προσπαθεί να εξασφαλίσει την ευμένεια των δυτικών με συνεχείς υποχωρήσεις. Σήμερα η Ελλάδα πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι στο δίλημμα "αντίσταση ή ακρωτηριασμός" η απάντηση είναι μια νέα ελληνική ιστορική εξόρμηση.<br /><br /><a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Με νέο Ματζικέρτ μας απειλεί ο νεοσουλτάνος

Λαυρέντζος Αναστάσιος Τέλη Αυγούστου του 1071 ηττήθηκε στο Ματζικέρτ ο βυζαντινός στρατός από τους Σελτζούκους Τούρκους του Αρπ Ασλάν. Η ή...

Διαβάστε την συνέχεια

Μικρασιατική Καταστροφή: Αιτίες και ευθύνες Ο διεθνής παράγοντας και η ελληνική στάση

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg0Ivdlg_gqCmrpb6x3cK0dKz0NJJxNYQrjEKSs8L6yi5ySwbDl2F8rr0v-vQSzFtd_Nj1sxX5ZE67Yc9Ub2IkEdAtMcSER5FKjXbwBb6ry9ap3DFB8V0F6KHoFy6eTpJZComeOxqpPLkY/s1600/333255557841.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="684" data-original-width="960" height="456" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg0Ivdlg_gqCmrpb6x3cK0dKz0NJJxNYQrjEKSs8L6yi5ySwbDl2F8rr0v-vQSzFtd_Nj1sxX5ZE67Yc9Ub2IkEdAtMcSER5FKjXbwBb6ry9ap3DFB8V0F6KHoFy6eTpJZComeOxqpPLkY/s640/333255557841.jpeg" width="640" /></a></div> <br /><b>Βλάσης Αγτζίδης*</b><br />Το τέλος του Ελληνοτουρκικού πολέμου τον Αύγουστο του 1922 υπήρξε το επιστέγασμα μιας ολόκληρης ιστορικής περιόδου που ξεκίνησε το 1908 στη Θεσσαλονίκη, με την κατάληψη της οθωμανικής εξουσίας από τη νεοτουρκική ακροδεξιά, και οδήγησε στην αιματηρή μετατροπή του μεγαλύτερου μέρους της Αυτοκρατορίας σε τουρκικό έθνος-κράτος. Τα θύματα αυτής της διαδικασίας ήταν οι χριστιανικοί πληθυσμοί (Ελληνες, Αρμένιοι, Ασσυροχαλδαίοι).<br /><br />Κύριος πρωταγωνιστής της τελευταίας φάσης της σύγκρουσης (1919-1922) ήταν ο Μουσταφά Κεμάλ πασά. Ενας ευφυής εθνικιστής στρατιωτικός, μέλος της ακραίας οργάνωσης «Ενωση και Πρόοδος», που ευθυνόταν για τις Γενοκτονίες που είχαν διαπραχθεί την περίοδο του πολέμου.<br /><br />Μετά την ήττα του Α′ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Κεμάλ αποφάσισε να αυτονομηθεί, για να ανατρέψει προς όφελος του τουρκικού εθνικισμού τη μορφή που θα έπαιρνε ο μεταοθωμανικός κόσμος. Η συγκυρία βοήθησε την υλοποίηση των σχεδίων του. Ο φιλονεοτουρκικός αμοραλισμός του Λένιν, η αντιελληνική στάση των Ιταλών, αλλά και της Γαλλίας στη συνέχεια, η απόσυρση των ΗΠΑ από τις ευρωπαϊκές υποθέσεις, συνδυασμένα με τις εσωτερικές συγκρούσεις του ελληνικού κόσμου, τη διάσπαση σε αντιπολεμικούς μοναρχικούς και επιπόλαιους βενιζελικούς, τον ντεφετισμό του παλαιοελλαδικού Κομμουνιστικού Κόμματος και τη ρατσιστική στάση της ελληνικής μοναρχίας απέναντι στους Ελληνες της Ανατολής, οδήγησαν σε μια απρόβλεπτη και συντριπτική Καταστροφή. <br /><br /><img src="https://img.huffingtonpost.com/asset/5f341a0122000048c13888b1.jpeg?ops=scalefit_960_noupscale" /><br />PICASA COMMONS WIKIMEDIA1914 Ο Μουσταφά Κεμάλ ντυμένος γενίτσαρος<br /><br /><br /> To κεμαλικό Τζιχάντ<br /><br />Ο Μουσταφά Κεμάλ προερχόταν από το χώρο τωνκοσμικών Τούρκων εθνικιστών, που είχαν αποφασίσει από πολύ νωρίς να καταστρέψουν την πολυεθνική Οθωμανική Αυτοκρατορία και στη θέση της να οικοδομήσουν ένα τουρκικό έθνος-κράτος, απαλλαγμένο από τις μειονότητες. Κατά την αρχική περίοδο της αυτονόμησής του από την Υψηλή Πύλη (Μάιος 1919), οι σουλτανικοί θα τον χαρακτηρίσουν αρνησίθρησκο και αιρετικό και θα τον θέσουν εκτός του νόμου. Σ′ όλη την Ανατολία θα ξεσπάσουν αντικεμαλικά κινήματα ως αντίδραση στη σκληρή φορολογία που επέβαλαν οι νέες κεμαλικές αρχές της Αγκυρας. Ως αντίδραση στις εξεγέρσεις αυτές, αλλά και στην απόρριψη από τη σουλτανική εξουσία, ο Μουσταφά Κεμάλ θα ενδυθεί υποκριτικά το ένδυμα του πιστού μουσουλμάνου.<br /><br />Ο βιογράφος του Πολ Ντιμόντ αναφέρει: «Υστερα από την άφιξή του στην Ανατολία, προσπαθούσε να εμφανίζεται ως τέλειος μουσουλμάνος και να διατηρεί καλές σχέσεις με τους ανθρώπους της θρησκείας. Δημόσιες προσευχές και ιεροτελεστίες στα τεμένη συνόδευαν καθεμιά απ′ τις μεγάλες στιγμές στην επαναστατική του πορεία. Σταδιακά κέρδισε πολυάριθμα στηρίγματα στους κόλπους του μουσουλμανικού ιερατείου...».<br /><br />Στις 23 Απριλίου 1920 θα λάβει χώρα η εναρκτήρια συνεδρίαση της αυτοαποκαλούμενης εθνικιστικής Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης στην Αγκυρα. Η αίθουσα της συγκέντρωσης ήταν μακρόστενη, διακοσμημένη με τις πράσινες σημαίες του Ισλάμ και με στίχους από το Κοράνι. Πλάι στην κεντρική αίθουσα υπήρχε αίθουσα προσευχής με αναλόγια και τάπητες στραμμένα προς τη Μέκκα.<br /><br />Ο βιογράφος τού Κεμάλ κάνει την εξής περιγραφή: «Πριν από την έναρξη, οι βουλευτές συγκεντρώθηκαν στο τέμενος Χατζή Μπαϊράμ και προσευχήθηκαν. Στη συνέχεια κατευθύνθηκαν προς το κτήριο της Εθνοσυνέλευσης με τις σημαίες και τα ιερά κειμήλια μπροστά. Εκεί παρακολούθησαν την ανάγνωση ολόκληρου του Κορανίου και το κήρυγμα του Μπουχαρί, που αναφερόταν στις παραδόσεις του Προφήτη. Παράλληλα σφάζονταν αρνιά. Ακολούθησε ένα κήρυγμα σχετικά με τη θρησκευτική σημασία του εθνικού αγώνα και στη συνέχεια προσευχές για τη σωτηρία του Χαλίφη και της πατρίδας. Στο τέλος οι βουλευτές παρακολούθησαν τον ύμνο ”Μεβλούντ” του Σουλεϊμάν Τσελεμπί, για τη γέννηση του Μωάμεθ. Ο Υμνος αυτός ψάλλεται σ′ όλες τις εξαιρετικές περιπτώσεις».<br /><br />Ο ευφυής Κεμάλ, αφού κήρυξε Ιερό Πόλεμο (Τζιχάντ-Jihad) κατά των «απίστων», κατάφερε να παρουσιαστεί ως ο μόνος πραγματικός υπερασπιστής του σουνιτικού Ισλάμ. Στη συνέχεια μπόρεσε να σύρει και τους Σοβιετικούς σε μια άνευ όρων βοήθεια προς το εθνικιστικό του κίνημα εκμεταλλευόμενος τις φοβίες του Λένιν, την περιφρόνησή του για τα δικαιώματα των λαών και των μειονοτήτων και το σύνδρομο της διατήρησης της εξουσίας του. Ο Μουσταφά Κεμάλ έλεγε το καλοκαίρι του ’20 σε μια γαλλική εφημερίδα:«Εχω ολόκληρο το Ισλάμ πίσω μου κι έχω στο πλάι μου ένα σύμμαχο ακόμα πιο μεγάλο, που μου δίνει το χέρι». Το κεφάλαιο της σοβιετοτουρκικής συνεργασίας, που είναι πολύ μεγάλο και σύνθετο, θα αποτελέσει αντικείμενο ιδιαίτερης διαπραγμάτευσης στις σελίδες Ιστορίας της «Κ.Ε.».<br /><br />Ο Μουσταφά Κεμάλ, ο οποίος έκανε «Ιερό Πόλεμο» και πραγματοποιούσε τον ισλαμικό Τζιχάντ κατά των «άπιστων» μειονοτικών Ελλήνων, Αρμενίων και Ασσυροχαλδαίων ανακηρύχθηκε σε Gazi (Γαζί), δηλαδή «Νικητή του Ισλάμ» μετά την πρώτη του νίκη κατά του ελληνικού στρατού τον Αύγουστο του 1921. Τότε είχε καταφέρει με πολύ μεγάλη δυσκολία να αποκρούσει την ελληνική επίθεση προς την Αγκυρα και να περιορίσει τον ελληνικό στρατό στην αριστερή όχθη του Σαγγάριου ποταμού. Ο τιμητικός τίτλος του Gazi είναι η υπέρτατη αμοιβή που αποδίδεται στους γενναιότερους μαχητές του Ισλάμ. <div> <br />Η καταστροφή της Γκιαούρ Ιζμίρ </div> <div> <img height="424" src="https://img.huffingtonpost.com/asset/5f3417b12300007b0352216b.jpeg?ops=scalefit_960_noupscale" width="640" /><br /><i>HULTON DEUTSCH VIA GETTY IMAGES(Photo by © Hulton-Deutsch Collection/CORBIS/Corbis via Getty Images)</i><br /><br />Ο στόχος του Μουσταφά Κεμάλ ήταν να δημιουργήσει ένα καθαρό τουρκικό εθνικιστικό κράτος, απαλλαγμένο πάση θυσία από τις μειονότητες.Ο Νίκος Ψυρρούκης κατατάσσει το κεμαλικό κίνημα στα φασιστικά κινήματα του μεσοπολέμου.<br /><br />Στο πλαίσιο αυτό οργανώθηκε και η εκκαθάριση της ιωνικής παραλίας μετά τη νίκη επί του ελληνικού στρατού. Σύμφωνα με τον Τούρκο δημοσιογράφο Emre Akyoz, ο Μουσταφά Κεμάλ ανέθεσε το έργο αυτό στο σκληρό Νεότουρκο Νουρεντίν πασά, ο οποίος επέτρεψε τη σφαγή του χριστιανικού πληθυσμού και οργάνωσε την πυρπόληση της πόλης. Ο Akyoz υποστηρίζει ότι η εξόντωση των Ελλήνων τον Σεπτέμβρη του 1922 είχε όλα τα χαρακτηριστικά της Γενοκτονίας των Αρμενίων του 1915, δηλαδή προγραμματισμό και άσκηση άμεσης βίας.<br /><br />Η καλύτερη ομολογία για την ευθύνη των υψηλών κλιμακίων του τουρκικού εθνικισμού στην καταστροφή της Σμύρνης είναι η αναφορά του στελέχους του κεμαλικού εθνικιστικού κινήματος Falih Rifki Atay, ο οποίος στο βιβλίο του «Cankaya» ρωτά σε πρώτο πληθυντικό πρόσωπο: «Γιατί κάψαμε τη Σμύρνη;». Και απαντά: «Γιατί φοβηθήκαμε ότι αν έμεναν τα κτήρια στη θέση τους, δεν θα μπορούσαμε να απαλλαγούμε από τις μειονότητες...».<br /><br />Η εικόνα που έδωσε ο δημοσιογράφος Chater Melville του περιοδικού «The National Geographic» για την τραγωδία της Σμύρνης εκείνες τις μέρες του Σεπτέμβρη του ’22 -και ανέδειξε σε άρθρο της η Αρετή Τούντα Φεργάδη- είναι η εξής: «Μπροστά σ′ αυτό τον εφιάλτη των 300.000 ψυχών, που ποδοπατιούνταν στην προκυμαία χωρίς ελπίδα διαφυγής απ′ τον κλοιό της φωτιάς και της θάλασσας, οι περιγραφές του εμπρησμού της Τροίας ωχριούσαν».<br /> Οι ελλαδικές ευθύνες για τη σφαγή<br /><br />Πρέπει να σημειωθεί ότι το χριστιανικό πληθυσμό της Σμύρνης (ελληνικό και αρμενικό) εγκατέλειψαν συνειδητά στο έλεος του κεμαλικού στρατού οι ελληνικές αρχές κατοχής: «Για να μη δημιουργηθεί προσφυγικό πρόβλημα στην Ελλάδα», όπως ζητούσε ο Δημήτριος Γούναρης, και υλοποιούσε ο αρμοστής της Ελλάδας στην Ιωνία Αριστείδης Στεργιάδης. Ουσιαστικά ο Γούναρης και η κυβέρνησή του παρέδωσαν τον Ελληνισμό της Ιωνίας στα τουρκικά εθνικιστικά στρατεύματα του Μουσταφά Κεμάλ και με μια έννοια είναι συνυπεύθυνοι για τη σφαγή που επακολούθησε.<br /><br />Της αντιμικρασιατικής και απάνθρωπης αυτής στάσης, είχαν προηγηθεί και άλλα γεγονότα που απεδείκνυαν το μικρό ενδιαφέρον των βασιλικών και του Λαϊκού Κόμματος για τη μοίρα των πολυάνθρωπων ελληνικών κοινοτήτων της Ανατολής:<br /><br />* Κατ′ αρχάς, η πλήρης εγκατάλειψη του Πόντου και του δυναμικού ελληνικού αντάρτικου που είχε δημιουργηθεί στην περιοχή, αμέσως μετά την ανάληψη της εξουσίας τον Νοέμβρη του ’20.<br /><br />* Η απόρριψη της πρότασης των ηγετών του μικρασιατικού Ελληνισμού (Μικρασιατική Αμυνα) για δημιουργία ντόπιου μικρασιατικού στρατού, με στόχο την προστασία του σαντζακίου Σμύρνης και την ανακήρυξη μικρασιατικού κράτους στα ιωνικά παράλια.<br /><br />* Η απαγόρευση δημιουργίας ελληνικών πολιτοφυλακών στην Ιωνία. Και τέλος,<br /><br />* Η νομοθετική απαγόρευση εξόδου των πληθυσμών από την περιοχή -που ήδη σκέφτονταν να εγκαταλείψουν- με το νόμο 2870/Ιούλιος 1922. <br />Μια ερμηνεία<br /><br />Η ακραία συμπεριφορά του τουρκικού εθνικισμού απέναντι στους άμαχους χριστιανικούς πληθυσμούς της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας μπορεί να ερμηνευθεί μόνο με την κατανόηση της ταξικής του θέσης.<br /><br />Ο κεμαλισμός, όπως και οι Νεότουρκοι λίγο πιο πριν, εξέφραζαν τα προαστικά στρώματα της οθωμανικής κοινωνίας -γραφειοκρατικά, μιλιταριστικά και φεουδαρχικά- που βρίσκονταν σε μια θανάσιμη αντιπαράθεση με τα ανερχόμενα προοδευτικά αστικά στρώματα των οθωμανικών πόλεων, τα οποία στο μεγαλύτερο βαθμό απαρτίζονταν από πολίτες που προέρχονταν από τις χριστιανικές οθωμανικές κοινότητες. Παράλληλα, τα προαστικά αυτά στρώματα χαρακτηρίζονταν από ελιτίστικα αντιλαϊκά συναισθήματα, τα οποία ενισχύονταν ακόμη περισσότερο από την ισλαμική υπεροψία και το θρησκευτικό ρατσισμό.<br /><br />Ο σημαντικός Τούρκος πολιτικός επιστήμονας Fikret Baskaya αναφέρει για το χαρακτήρα του κεμαλισμού και του κοσμικού τουρκικού κράτους: «Στην πραγματικότητα, η ρεπουμπλικανική Τουρκία αντιμετώπιζε ανέκαθεν τις λαϊκές μάζες με μια αποικιοκρατική οπτική γωνία. Εχουμε δηλαδή να κάνουμε μ′ ένα περίεργο φαινόμενο αυτοαποικιοκρατίας. Αν θέλουμε να το πούμε διαφορετικά, έχουμε να κάνουμε με μια ιδιάζουσα αποικιοκρατική διεργασία. Αυτή η αυτοαποικιοκρατία έχει ριζικές διαφορές από τη συνήθη αποικιοκρατία και παρουσιάζει την πρωτοτυπία να έχουν οι αποικιοκράτες την ίδια θρησκεία με τους αποίκους...» <br /><br /><b><i>* Ο Βλάσης Αγτζίδης είνια Διδάκτωρ Σύγχρονης Ιστορίας, μαθηματικός</i></b><br /><br /><a href="https://www.huffingtonpost.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Μικρασιατική Καταστροφή: Αιτίες και ευθύνες Ο διεθνής παράγοντας και η ελληνική στάση

Βλάσης Αγτζίδης* Το τέλος του Ελληνοτουρκικού πολέμου τον Αύγουστο του 1922 υπήρξε το επιστέγασμα μιας ολόκληρης ιστορικής περιόδου που ξε...

Διαβάστε την συνέχεια

Το casus beli επαναφέρει ο ανεκδιήγητος Οκτάι με αφορμή τα 12 ν.μ.: Κομπάζει και απειλεί, είναι λόγος πολέμου

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhBgerwhJoHmnJ5m-sHN7-InwFze_1GWGhzRF5LlmF4aLW1mCtGpdaCqc-6CNBn3HmBcn0sT02b28Uj1bL4PQ00Nrv9XzbAniMKb60zy_v3uyPYryvsBs090AdP0n65G5CP3V36AxR_gEI/s1600/OKTAY.webp" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1067" data-original-width="1600" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhBgerwhJoHmnJ5m-sHN7-InwFze_1GWGhzRF5LlmF4aLW1mCtGpdaCqc-6CNBn3HmBcn0sT02b28Uj1bL4PQ00Nrv9XzbAniMKb60zy_v3uyPYryvsBs090AdP0n65G5CP3V36AxR_gEI/s640/OKTAY.webp" width="640" /></a></div> <br />Νέες απειλές από τον αντιπρόεδρο της Τουρκίας, Φουάτ Οκτάι.<br />Ο ανεκδιήγητος αντιπρόεδρος της Τουρκίας, Φουάτ Οκτάι, αναφέρθηκε στις συμφωνίες οριοθέτησης ΑΟΖ της Ελλάδας με την Αίγυπτο και την Ιταλία, και όπως πάντα έβγαλε χολή εναντίον της Αθήνας.<br /><br />«Η Ελλάδα θέλει να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια. Αν αυτό δεν είναι λόγος πολέμου, τότε τι είναι;», ανέφερε χαρακτηριστικά ο αντιπρόεδρος της Τουρκίας, Φουάτ Οκτάι.<br /><br />Όπως γράφει η ανταποκρίτρια του Έθνους, Μαρία Ζαχαράκη, ο Οκτάι επανέλαβε ότι η Τουρκία θα υπερασπιστεί κάθε κυβικό μέτρο νερού στην Ανατολική Μεσόγειο, ό,τι κι αν γίνει και πρόσθεσε πως περιμένουν ίση και δίκαιη αντιμετώπιση από την Ευρωπαϊκή Ένωση.<br /><br />Μάλιστα, έστειλε και μήνυμα στην Ευρώπη «να μην περιμένει ότι η Άγκυρα θα υποχωρήσει. Δεν θα εγκαταλείψουμε τα δικαιώματά μας στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο».<br />Το casus belli επαναφέρει ο αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης, Φουάτ Οκτάι, σε περίπτωση που η Ελλάδα επεκτείνει τα χωρικά ύδατα στο Αιγαίο στα 12 μίλια. Σε συνέντευξή του στο κρατικό πρακτορείο ειδήσεων «Αναντολού», ο Φουάτ Οκτάι δήλωσε ότι «η αιτία πολέμου» για την Τουρκία είναι ακόμη σε ισχύ, παρά τις αντίθετες πρότερες δηλώσεις του προέδρου, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, για άρση της απειλής κατά της Ελλάδας.<br /><br />«Περιμένετε να το αποδεχτούμε αυτό; Αν αυτό δεν είναι αιτία πολέμου, τότε τι είναι; Το έθνος μας όταν πρόκειται για την ανεξαρτησία του και την ελευθερία του δεν ακούει κανέναν. Δεν το νοιάζει όποιο και αν είναι το τίμημα», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Τούρκος αντιπρόεδρος, Φουάτ Οκτάι. Στο μεταξύ, η Τουρκία ανακοίνωσε και νέα Navtex για ασκήσεις με πραγματικά πυρά από σήμερα 29 Ιουλίου έως και 11 Σεπτέμβρη στην ανατ. Μεσόγειο.<br /><a href="https://hellasjournal.com/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Το casus beli επαναφέρει ο ανεκδιήγητος Οκτάι με αφορμή τα 12 ν.μ.: Κομπάζει και απειλεί, είναι λόγος πολέμου

Νέες απειλές από τον αντιπρόεδρο της Τουρκίας, Φουάτ Οκτάι. Ο ανεκδιήγητος αντιπρόεδρος της Τουρκίας, Φουάτ Οκτάι, αναφέρθηκε στις συμφωνί...

Διαβάστε την συνέχεια

Ρώσοι προς Άγκυρα: "Έλληνες & Γάλλοι θα σας συντρίψουν"

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgCUf4cWGe5TzeAeMDArVo4Yt5L8p9fjZsbVKA-BUi3PIcY2tbuS38ZcfsHEXWo9eXrK17eenpQXUpm-6g127gBAaeTpfUjEjE0UiITAb14KMWxZ0WzZldoumuc-O-P8uaO0ptfK1cYVTM/s1600/%25CE%25AC%25CF%2583%25CE%25BA%25CE%25B7%25CF%2583%25CE%25B7%25CE%25B5%25CF%2585%25CE%25BD%25CE%25BF%25CE%25BC%25CE%25AF%25CE%25B1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="1000" height="384" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgCUf4cWGe5TzeAeMDArVo4Yt5L8p9fjZsbVKA-BUi3PIcY2tbuS38ZcfsHEXWo9eXrK17eenpQXUpm-6g127gBAaeTpfUjEjE0UiITAb14KMWxZ0WzZldoumuc-O-P8uaO0ptfK1cYVTM/s640/%25CE%25AC%25CF%2583%25CE%25BA%25CE%25B7%25CF%2583%25CE%25B7%25CE%25B5%25CF%2585%25CE%25BD%25CE%25BF%25CE%25BC%25CE%25AF%25CE%25B1.jpg" width="640" /></a></div> <br />Το σενάριο ενός πολέμου μεταξύ δύο μελών του ΝΑΤΟ, (Ελλάδας και Τουρκίας), που περιγράφεται από αρκετά ΜΜΕ πρόσφατα, γίνεται όλο και πιο πραγματικό, αναφέρει ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων.<br /><br />Ο συγκεκριμένος λόγος είναι ότι αφορά έναν πιθανό πόλεμο στην Α.Μεσόγειο για τον έλεγχο των κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου.<br /><br />Μέσα σε αυτήν την συγκυρία, η Γαλλία, που είναι και αυτή χώρα του ΝΑΤΟ, απροσδόκητα αλλά με πολύ αποφασιστικότητα πήρε την πλευρά της Ελλάδας.<br /><br />Η Γαλλία είναι πυρηνική δύναμη, μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και ηγέτιδα χώρα της ΕΕ, ενώ η ισχύς πυρός των γαλλικών ενόπλων δυνάμεων είναι πολύ μεγάλη και κυρίως εξωφρενικά τρομακτική.<br /><br />Σύμφωνα με ρωσικές πηγές, “σε περίπτωση στρατιωτικής σύγκρουσης μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, η τελευταία έχει ένα προφανές πλεονέκτημα λόγω του αριθμού των δυνάμεων της και μόνο.<br /><br />Μια στρατιωτική παρέμβαση της Γαλλίας θα άλλαζε δραματικά την κατάσταση.<br /><br />Οι χερσαίες γαλλικές δυνάμεις σε αυτό το σενάριο θα είχαν την μικρότερη επίδραση.<br /><br />Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς την μετακίνηση γαλλικών χερσαίων δυνάμεων στην Ελλάδα.Αυτό που έχει σημασία είναι η γαλλική πολεμική αεροπορία και το πολεμικό ναυτικό.<br /><br />Όσον αφορά τον αριθμό των αμερικανικών μαχητικών F-16C / D που διαθέτει η Τουρκία ανέρχεται στα 235 αεροσκάφη ενώ η Ελλάδα διαθέτει 135.<br /><br />Είναι αλήθεια επίσης ότι η ελληνική πλευρά διαθέτει 42 γαλλικά μαχητικά αεροσκάφη Mirage-2000, στα οποία η Γαλλία μπορεί να προσθέσει 156 δικά της παρόμοια αεροσκάφη.<br /><br />Αυτό θα άλλαζε δραματικά την ισορροπία ισχύος στην Μεσόγειο. Επίσης η Γαλλία διαθέτει 105 μαχητικά τύπου Rafale-V / S, που ανήκουν στην γενιά 4+ μαχητικών αεροσκαφών.<br /><br />Ακόμη και η μερική χρήση αυτού του δυναμικού θα άλλαζε άμεσα την εναέρια ισορροπία ισχύος έναντι της Τουρκίας.<br /><br />Υπενθυμίζεται ότι στη μοναδική πραγματική αεροπορική μάχη τον Οκτώβριο του 1996, ένα ελληνικό μαχητικό αεροσκάφος Mirage-2000 κατέρριψε ένα τουρκικό F-16D, προκαλώντας άσχημους συνειρμούς στην Άγκυρα, πόσο μάλλον αν σε αυτά προστεθούν και αεροσκάφη “Rafal” που είναι προφανώς πολύ ανώτερα ποιοτικά από τα F-16.<br /><br />Στο τομέα των υποβρυχίων τύπου 209, η Τουρκία διαθέτει 12 και η Ελλάδα 7, ωστόσο, το ελληνικό ΠΝ διαθέτει τέσσερα νεότερα υποβρύχια τύπου 214, τα οποία αποτελούν και "μεγάλο πονοκέφαλο" στην Άγκυρα.<br /><br />Όσον αφορά τις φρεγάτες, η Τουρκία διαθέτει 22 και η Ελλάδα 13.<br /><br />Είναι σαφές ότι σε μια πιθανή σύγκρουση αυτών των δύο χωρών, είναι αδύνατο να εμπλακούν όλες οι διαθέσιμες αεροπορικές και ναυτικές δυνάμεις.<br /><br />Εάν ο πόλεμος ήταν "αεροναυτικός", τότε η επίγεια αντιαεροπορική άμυνα των δύο χωρών θα είναι σε θέση να συνεισφέρει αποφασιστικά ειδικά σε αυτόν.<br /><br />Οι Έλληνες είναι σε θέση να αναπτύξουν συστήματα αντιαεροπορικής άμυνας στα νησιά του Αιγαίου και έχουν ήδη αναπτύξει πυραύλους S-300P στην Κρήτη, προκαλώντας πρόσθετα προβλήματα στην “προβληματική” από άποψης πιλότων τουρκική πολεμική αεροπορία.<br /><br />Ωστόσο, οι Τούρκοι θεωρητικά μπορούν να μεταφέρουν πυραύλους S-400 στις μικρασιατικές ακτές. Το ερώτημα θα ήταν σε αυτήν την περίπτωση, πόσους πυραύλους διαθέτουν οι τουρκικοί S-400.<br /><br />Υπάρχουν πληροφορίες ότι υπάρχουν μόνο περίπου 120 πύραυλοι, δηλαδή λιγότεροι από όσα τα αεροσκάφη διαθέτουν Ελλάδα και Γαλλία.<br /><br />Η κατάσταση θα μετατρέπονταν σε ακόμα πιο περίπλοκη, εάν το θέατρο της Λιβύης... "ενώνονταν" με το μεσογειακό, ενώ η Γαλλία βρίσκεται στο πλευρό της «αντιπολίτευσης» του LNA, και η Τουρκία υποστηρίζει ενεργά την κυβέρνηση του Σαράτζ.<br /><br />Η χώρα που υποστηρίζει όμως σθεναρά τον LNA είναι η Αίγυπτος, η οποία στην πραγματικότητα βρίσκεται ήδη σε κατάσταση "κρυφού πολέμου" με την Τουρκία, και απέχει ένα βήμα από την άμεση εισβολή στη Λιβύη.<br /><br />Κατά συνέπεια, το Κάιρο θα μπορούσε να συμπλεύσει στρατιωτικά με Παρίσι και Αθήνα.<br /><br />Αν συνέβαινε αυτό το σενάριο με την Αίγυπτο και εμπλέκονταν οι Αιγύπτιοι εναντίον της Άγκυρας, τότε έως και 300 σύγχρονα μαχητικά (F-16, Mirages-2000, Rafal και MiG-29M2), καθώς και τρία υποβρύχια τύπου 209, 11 φρεγάτες και 30 ΤΠΚ, θα κτυπούσαν τις τουρκικές δυνάμεις από νότια.<br /><br />Μετά από αυτό το σενάριο η ανωτερότητα της «τρόικας» θα γίνονταν συντριπτική.<br /><br />Σε αυτήν την περίπτωση, θα ήταν παράξενο για την Ελλάδα να μην επιχειρούσε να εκκαθαρίσει τις τουρκικές δυνάμεις στην κατεχόμενη Κύπρο.<br /><br />Ο πόλεμος για την Κύπρο μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας θα ήταν σε αυτήν περίπτωση σχεδόν σίγουρος, και σε αυτό το σενάριο που περιγράφεται εδώ, η Ελλάδα θα είχε σχεδόν εγγυημένη την νίκη.<br /><br />Ταυτόχρονα, η Κύπρος θα μετατρέπονταν σε ένα «αεροπλανοφόρο» για τον συνασπισμό αυτόν, επιτρέποντας στα ελληνικά , γαλλικά, αιγυπτιακά αεροσκάφη να διεισδύσουν βαθιά στον τουρκικό εναέριο χώρο.<br /><br />Ταυτόχρονα, συριακά στρατεύματα και κουρδικές δυνάμεις, με τη «εναέρια βοήθεια» της ρωσικής αεροπορίας, θα ήταν σε θέση να εκδιώξουν ολοκληρωτικά τους Τούρκους από Idlib και Afrin στο συριακό έδαφος.<br /><br />Κατά ειρωνικό τρόπο σε όλο αυτό το σκηνικό, από τους πέντε πιθανούς συμμετέχοντες, τρεις είναι μέλη του ΝΑΤΟ και οι άλλοι δύο είναι οι πιο δυτικοποιημένες χώρες στον αραβικό κόσμο", καταλήγει το ίδιο.<br /><br />Πρόκειται το επαναλαμβάνουμε για σενάριο το οποίο όπως φαίνεται πιθανόνατα να απεργάζονται κάποιοι σε Ανατολή και δύση για να απαλλαγούν από τον “ενοχλητικά” προκλητικό Ερντογάν στην Μεσόγειο, τη στιγμή που ετοιμάζουν τα δικά τους ενεργειακά σχέδια στην Μεσόγειο με τα τεράστια κοιτάσματα υδρογονανθράκων που είναι από τα μεγαλύτερα του πλανήτη.<br /><br /><a href="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/2020-08/%CE%A0%CE%9B%CE%9F%CE%99%CE%91.jpg"><img height="436" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/default/public/2020-08/%CE%A0%CE%9B%CE%9F%CE%99%CE%91.jpg?itok=WFqYXr33" width="640" /></a><br /><br /><a href="https://www.pentapostagma.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ρώσοι προς Άγκυρα: "Έλληνες & Γάλλοι θα σας συντρίψουν"

Το σενάριο ενός πολέμου μεταξύ δύο μελών του ΝΑΤΟ, (Ελλάδας και Τουρκίας), που περιγράφεται από αρκετά ΜΜΕ πρόσφατα, γίνεται όλο και πιο π...

Διαβάστε την συνέχεια

FAKE NEWS, ΨΕΥΤΑΡΑΔΕΣ! Οι Τούρκοι προσπαθούν να καλύψουν το ρεζιλίκι τους!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEie1pQoAwQjQ-CsIqi9gGPoRc9NMRKnyKZ0VnpWvtCBqp3sVHAJnN2EuqmTwDfeEoBHNsSJUZphDWymcXR8lg-W1YAauWODJsTh8yDyb3B3BM06_Ck89hRru2ujwHkxQGQi3y6_WAuEbjQ/s1600/F-16-GREECE-HAF.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="754" height="338" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEie1pQoAwQjQ-CsIqi9gGPoRc9NMRKnyKZ0VnpWvtCBqp3sVHAJnN2EuqmTwDfeEoBHNsSJUZphDWymcXR8lg-W1YAauWODJsTh8yDyb3B3BM06_Ck89hRru2ujwHkxQGQi3y6_WAuEbjQ/s640/F-16-GREECE-HAF.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Η Τουρκία αναχαίτισε έξι F-16 της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας στη Μεσόγειο είναι ο τίτλος του δημοσιεύματος σε ρωσικό ειδησεογραφικό πρακτορείο, το οποίο αναμετέδωσε τις ψευτιές του τουρκικού κρατικού ειδησεογραφικού πρακτορείου ANADOLU! Για να καλύψουν το στραπάτσο που έπαθαν για άλλη μια φορά στη Μεσόγειο με τα έξι ελληνικά F-16 να περνούν ανενόχλητα και να συμμετέχουν σε ασκήσεις στην Κύπρο συναντώντας άλλα δύο που ήδη βρίσκονταν εκεί, εφηύραν μια όμορφη ιστορία που έφτιαξε τη νύχτα στην Πολεμική Αεροπορία που ακόμα γελάει!<br /> <br /> Η Τουρκία αναχαίτισε έξι μαχητικά F-16 της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας πάνω από τη Μεσόγειο, ανέφερε σε ανακοίνωσή του το τουρκικό υπουργείο Εθνικής Άμυνας. «Στις 27 Αυγούστου 2020, έξι αεροσκάφη F-16 που ανήκαν στην Ελλάδα απογειώθηκαν από την Κρήτη προς την Κυπριακή Δημοκρατία και πλησίασαν την περιοχή για την οποία η [Τουρκία] είχε εκδώσει διεθνή ανακοίνωση NAVTEX. Τα μαχητικά μας F-16 τα εμπόδισαν να πλησιάσουν αυτήν την περιοχή και τα ανάγκασαν να εγκαταλείψουν την περιοχή», αναφέρει το τουρκικό υπουργείο Άμυνας σύμφωνα με το TASS.<br /> <div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: white; border: 0px; color: #222222; display: flex; font-family: sans-serif; font-size: 14px; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 10px 0px; max-width: 550px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; width: 550px;"> <iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1299414490920955905" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/index.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-0&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1299414490920955905&lang=en&origin=https%3A%2F%2Fwww.defence-point.gr%2Fnews%2Ffake-news-pseytarades-oi-toyrkoi-prospathoyn-na-kalypsoyn-to-reziliki-toys&theme=light&widgetsVersion=223fc1c4%3A1596143124634&width=550px" style="border-style: initial; border-width: 0px; display: block; flex-grow: 1; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; height: 526px; margin: 0px; max-width: 100%; outline: 0px; padding: 0px; position: static; vertical-align: baseline; visibility: visible; width: 550px;" title="Twitter Tweet"></iframe></div> <div style="background-color: white; border: 0px; color: #222222; font-family: "open sans", sans-serif; font-size: 16px; font-style: inherit; font-weight: inherit; line-height: 28px; margin-bottom: 18px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"> </div> Το υπουργείο τόνισε ότι οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις “θα συνεχίσουν να προστατεύουν τα δικαιώματα και τα συμφέροντα της χώρας στην Ανατολική Μεσόγειο”. Η αλήθεια είναι ότι οι καημένοι προσπάθησαν να σταματήσουν τα ελληνικά F-16 καθώς επέστρεφαν. Μόνο που τους περίμεναν άλλα ελληνικά για να τα προστατεύσουν.<br /> <br /> Να προσεύχονται στον φιλεύσπλαχνο Αλλάχ στον οποίο έχουν προνομιακή πρόσβαση ως πιστοί, όχι σαν και τους άπιστους Έλληνες αεροπόρους, ένας Αλλάχ που είναι βέβαιο ότι διάβαζε Πινόκιο, να μη βγάλει η Πολεμική Αεροπορία βίντεο με το τι πραγματικά συνέβη. Έλα όμως που μας έχουν φάει οι ευγένειες εδώ στην Ελλάδα…<br /> <br /> <a href="https://www.defence-point.gr/news/fiasko-alli-mia-fouska-skai-sta-moutra-eraston-ton-megalostomion/pinokio-2"><img height="426" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2018/03/Pinokio.jpg" width="640" /></a><br /> <br /> <br /> <a href="https://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

FAKE NEWS, ΨΕΥΤΑΡΑΔΕΣ! Οι Τούρκοι προσπαθούν να καλύψουν το ρεζιλίκι τους!

Η Τουρκία αναχαίτισε έξι F-16 της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας στη Μεσόγειο είναι ο τίτλος του δημοσιεύματος σε ρωσικό ειδησεογραφικό π...

Διαβάστε την συνέχεια

Αναδιπλώνεται σε επίπεδο τακτικής η Τουρκία; Πάμε σε διάλογο; Πρώτα σημάδια…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhQqlHALw4de_YY8MZnklW3HPLPHOyeEXBrzbW7qE6JDJvfcebnb5hbwImVVz9G50mAR_EvsDNutVkAcV4zRIGFrdkSk1XZzFxyVnwQ6E4_qaXhE22lVpHQVE-J4CSg5TQTy8QoGSsq-K4/s1600/Chinook_Kastelorizo.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="420" data-original-width="630" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhQqlHALw4de_YY8MZnklW3HPLPHOyeEXBrzbW7qE6JDJvfcebnb5hbwImVVz9G50mAR_EvsDNutVkAcV4zRIGFrdkSk1XZzFxyVnwQ6E4_qaXhE22lVpHQVE-J4CSg5TQTy8QoGSsq-K4/s640/Chinook_Kastelorizo.jpg" width="640" /></a></div> <br />Για πρώτη φορά σε ανακοίνωση του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών υπάρχουν σημάδια “λείανσης” της επίσημης φρασεολογίας της Τουρκίας. Συγκεκριμένα, για πρώτη φορά γίνεται λόγος ότι δεν δικαιούνται υφαλοκρηπίδας “τα νησιά που βρίσκονται κοντά στην Ανατολία”. Ασφαλώς και χρήζει διευκρίνισης το πώς ακριβώς αντιλαμβάνονται τον όρο “κοντά” στο τουρκικό ΥΠΕΞ, όμως όλα δείχνουν ότι αφορά το Καστελλόριζο. Και αυτό προσφέρεται για μια σειρά από σκέψεις…<br /><br />Η πρώτη και βασικότερη είναι πως εάν οι Τούρκοι εννοούν αυτό που λένε, τότε έχουν ακυρώσει από μόνοι τους το περίφημο Μνημόνιο που υπέγραψαν με τη Λιβύη, βάσει του οποίου υποτίθεται πως οι Αποκλειστικές Οικονομικές Ζώνες (ΑΟΖ) των δυο χωρών συναντώνται. Ο χάρτης που έχουν δώσει στη δημοσιότητα, δείχνει περιοχή που ταυτίζεται με τα έξι ναυτικά μίλια χωρικά ύδατα ανατολικά της Κρήτης.<br /><br />Άπαξ και η Τουρκία δεχθεί πως τα νησιά έχουν θαλάσσιες ζώνες χωρίς να εξαιρεί την Κρήτη, η λογική υπαγορεύει ότι ο Τουρκολιβυκό Μνημόνιο δεν υφίσταται. Με πάσα επιφύλαξη και πάντα με βάση όσα διαβάσαμε στις ανακοινώσεις…<br /><br />Αν συνδυάσει κανείς και τις άναρθρες κραυγές των τουρκικών ΜΜΕ ότι “νίκησαν την Ελλάδα”, θα μπορούσε να εικάσει κανείς ότι πλησιάζει η ώρα της διπλωματίας. Χάρη στην αποφασιστική στάση της ελληνικής πλευράς που αρνήθηκε να συρθεί από την τουρκική και να πει πως διαπραγματεύεται υπό το βάρος τετελεσμένων… για χάρη της ειρήνης.<br /><br />Ένα δεύτερο σημείο ενδιαφέροντος που μας έκανε εντύπωση τις τελευταίες ώρες, είναι η αναφορά των Γερμανών περί υποχρέωσης στήριξης της Ελλάδας και της Κύπρου. Ανατρέχοντας στα επίσημα αγγλικά κείμενα (άρα εγκεκριμένα από τη γερμανική διπλωματία), ο όρος που χρησιμοποιείται είναι “obligation” που σημαίνει υποχρέωση. Άλλο αυτό όμως και άλλο το “task” που σημαίνει καθήκον, ένας όρος που θα αποτύπωνε αυτό που πραγματικά θα έπρεπε να εκφράσει η Ευρωπαϊκή Ένωση.<br /><br /><div> Διότι το “υποχρέωση” έχει και την έννοια του “δεν μπορώ να κάνω αλλιώς”. Αυτό είναι λογικό να έχει επιλεγεί από τη γερμανική διπλωματία, ώστε να διαμηνύσουν στον Ερντογάν ότι δεν υπάρχει πλέον άλλο περιθώριο να τον στηρίξουν, χωρίς να κλείσουν την πόρτα, κάτι που θα δινόταν ως εντύπωση με το “καθήκον” (task). Μικρές διαφορές, οι οποίες όμως στη διπλωματία έχουν τη δική τους σημασία.</div> <div> <br /></div> <div> <a href="https://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Αναδιπλώνεται σε επίπεδο τακτικής η Τουρκία; Πάμε σε διάλογο; Πρώτα σημάδια…

Για πρώτη φορά σε ανακοίνωση του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών υπάρχουν σημάδια “λείανσης” της επίσημης φρασεολογίας της Τουρκίας. Συγκε...

Διαβάστε την συνέχεια

Jerusalem Post: Με ποιόν τάσσεται το Ισραήλ στην ελληνοτουρκική σύγκρουση

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh2aEYIVCFDBF3BYnKQQbDqj8SwUcEJ9tX_PfYXei4KS0AOb_Ljqv_xaXib2k5LtL7kYqEwVgfj97fi1mekZEH4WitupY8w-8DAOX166mWbTpyd5kHzmWKGa-rZRy5gSeJUZJvR0cjXVSA/s1600/israel-mitsotakis.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh2aEYIVCFDBF3BYnKQQbDqj8SwUcEJ9tX_PfYXei4KS0AOb_Ljqv_xaXib2k5LtL7kYqEwVgfj97fi1mekZEH4WitupY8w-8DAOX166mWbTpyd5kHzmWKGa-rZRy5gSeJUZJvR0cjXVSA/s640/israel-mitsotakis.jpg" width="640" /></a></div> <br />Με άρθρο του καθηγητή Ρόμπερτ Μαρκς (Robert Marks) στο Πανεπιστήμιο Μπεν Γκουριόν, η The Jerusalem Post έρχεται να δείξει ότι η Ελλάδα ίσως πρέπει να στρέψει το βλέμμα της και πιο πέρα από την απογοητευτική ΕΕ, προς Ανατολάς. «Η ΕΕ σήμερα, δεν έχει την δύναμη να δείξει κάποια μορφής αλληλεγγύη στην Ελλάδα, τον ιδρυτή του ευρωπαϊκού πολιτισμού, και τον στρατηγικό νοτιοανατολικό ακρογωνιαίο λίθο της ΕΕ» αναφέρει ο καθηγητής στο άρθρο του.<br /><br />Η εφημερίδα <a href="https://www.jpost.com/opinion/israel-sides-with-greece-when-its-natural-ally-the-eu-cannot-">Jerusalem Post</a> είναι το σημαντικότερο ΜΜΕ στο Ισραήλ καθώς απηχεί την εξωτερική πολιτική της Ισραηλινής κυβέρνησης. Η δημοσίευση του άρθρου γνώμης του Ρόμπερτ Μαρκς προφανώς δεν είναι τυχαία. Στην ανάλυσή του ο Ισραηλινός καθηγητής τονίζει τη μεγάλη σημασία που έχει ο Βόσπορος για το Ισραήλ όπως επίσης και το Σουέζ, καταγράφει αυτά που ενώνουν την Ελλάδα με το Ισραήλ: «Στον σημερινό μας κόσμο, το Ισραήλ βαδίζει προσεκτικά καθώς επιδιώκει την παγκόσμια αποδοχή, συμπιέζεται στην Ανατολική Μεσόγειο ανάμεσα σε δύο στρατηγικές τοποθεσίες, τη διώρυγα Σουέζ, που είναι σημαντική για το παγκόσμιο εμπόριο και τον Βόσπορο, βασικό ναυτικό στενό στον ανταγωνισμό του ΝΑΤΟ με τη Ρωσία» αναφέρει ο Μαρκς.<br /><br />»Σε μια σαφή πρόκληση κυριαρχίας με την Τουρκία, η μεν Ελλάδα δεν μπορεί να βρει πλήρη αλληλεγγύη από τους εταίρους της. Το δε Ισραήλ, κάθε ελπίδα που είχε για ότι τα ενεργειακά οικόπεδα στη Μεσόγειο θα ήταν ασφαλή, εξανεμίστηκε από τη realpolitik μπορεί που μπορεί να εξελιχθεί απροσδόκητα σε σύγκρουση. Πράγματι, καθώς ούτε οι ισχυρισμοί κυριαρχίας, ούτε η αλληλεγγύη, αρκούν για να υποστηρίξουν την Ελλάδα, ας είναι ένα μάθημα για εμάς στο Ισραήλ. Η Τουρκία επωφελείται από την κατοχή του Βοσπόρου, αλλά τώρα, είναι κατανοητό, αισθάνεται στραγγαλισμένη στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />»Η Τουρκία, αφού "ξύπνησε" καθώς παραδειγματίστηκε από τις διεκδικήσεις της Κίνας στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας και από τις πρόσφατες ανακαλύψεις του φυσικού αερίου από το Ισραήλ, το οποίο μοιράζεται με την Κύπρο, αποφάσισε ότι πρέπει να έχει ένα κομμάτι της πίτας. Αρκεί όμως να ρίξουμε μια ματιά σε έναν χάρτη για να συνειδητοποιήσουμε ότι καθώς η Τουρκία επωφελείται από τον Βόσπορο, είναι η Ελλάδα που θα ωφεληθεί σε μεγάλο βαθμό από την Ανατολική Μεσόγειο Θάλασσα, ενώ εγκιβωτίζει τις φιλοδοξίες της Τουρκίας για πλούτο εξερεύνησης στη θάλασσα.<br /><br />»Ο διαμοιρασμός της ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας-Κύπρου-Αιγύπτου αφήνει λίγα περιθώρια ελιγμών στην Τουρκία. Η Τουρκία, τα τελευταία χρόνια, παρά την ένταξή της στο ΝΑΤΟ, προέβη σε μονομερείς κινήσεις στη Συρία, και πιο πρόσφατα στη Λιβύη. Η επόμενη κίνηση στη σκακιέρα έγινε από την Αίγυπτο με μια συμφωνία ΑΟΖ με την Ελλάδα. Επομένως, η Τουρκία, προς το παρόν, έχασε πολλές ελπίδες να αποκτήσει αυτά τα πλούτη. Η ιδιότητα μέλους του NATO που απολαμβάνει της δίνει μιας μορφής νομιμοποίηση, την οποία όμως εκμεταλλεύεται άγαρμπα.<br /><br />Δεν είναι δύσκολο να επιλέξουμε<br /><br />»Όντας στο σταυροδρόμι των μεταναστευτικών ροών από την Ασία στην Ευρώπη, εκβιάζει ανοιχτά την τελευταία. Καθώς είναι μια υπολογίσιμη δύναμη, η αποφασιστικότητά της φαίνεται να υπερβαίνει εκείνη της ηγεσίας της Ευρώπης, μετατοπίζοντας τον "άρρωστο άνθρωπο της Ευρώπης", έναν τίτλο που κατείχε η ύστερη Οθωμανική Αυτοκρατορία, πίσω στα χέρια της Ευρώπης.<br /><br />»Παρά τον σαφή χάρτη περί της κυριαρχίας στην περιοχή, ο οποίος θα υποστηριζόταν από ένα δικαστήριο διαιτησίας -Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας- ένας νταής της γειτονιάς προκαλεί ανενόχλητα ένα μέλος της ΕΕ, ενώ το ευρωπαϊκό μπλοκ κλείνει τα μάτια. Αυτό δεν είναι καλό σημάδι για τον αγωγό EastMed. Αυτό δεν αποτελεί καλό σημάδι για την παγκόσμια ειρήνη. Και η Τουρκία το γνωρίζει αυτό.<br /><br />»Μια ειρηνική γειτονιά πρόκειται να γίνει πυριτιδαποθήκη. Αναρωτιέμαι, αυτό που έχει ειπωθεί αμέτρητες φορές μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο: Τι θα χρειαστεί για κράτη που εξυπηρετούν τα μεμονωμένα συμφέροντά τους, όπως είναι η Γερμανία -που έχει τουρκικό πληθυσμό και ονειρεύεται να γίνει ενεργειακός κόμβος- για να δείξουν κάποιας μορφής ενότητα σε αυτό που λέγεται ΕΕ, που όμως είναι μια μακρινή έννοια σήμερα;<div> <br />»Μια σύγκρουση μεταξύ Τουρκίας-Ελλάδας πιθανότατα θα προσφέρει κέρδη στην Τουρκία στο Αιγαίο Πέλαγος. Μπορούμε εδώ να αναρωτηθούμε ποιον θα ωφελήσει μια τέτοια σύγκρουση; Μήπως επιστρέφουμε στην παλιά καταπάτηση των Βαλκανίων από τους Οθωμανούς; Το Ισραήλ είναι πιθανώς τυχερό καθώς για μια φορά είναι εύκολο να επιλέξει τίνος μέρος να πάρει, καθώς ο Οθωμανός νταής, –τον οποίο κάποτε αποκαλούσε φίλο του, είχε περάσει κάποτε από τη γειτονιά του, πριν από μερικά χρόνια, προκαλώντας χάος– παραμένει έκτοτε μια μακρινή μεν αλλά ενόχληση δε».<br /><br /><a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Jerusalem Post: Με ποιόν τάσσεται το Ισραήλ στην ελληνοτουρκική σύγκρουση

Με άρθρο του καθηγητή Ρόμπερτ Μαρκς (Robert Marks) στο Πανεπιστήμιο Μπεν Γκουριόν, η The Jerusalem Post έρχεται να δείξει ότι η Ελλάδα ίσω...

Διαβάστε την συνέχεια

Δύο διεθνείς Συνθήκες… δεν επιτρέπουν παραχώρηση ούτε χιλιοστού στην Τουρκία – Μια συμφωνία Ελλάδος – Τουρκίας τι θα μπορούσε να περιλαμβάνει;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhDKFk5qRSrBTzWClxvBr3ZNElK-_Xl2d0eWi8_inMiI8M2Z804IAApOf3I3EMBTVm_Dy9a0c4XLLjS0pW5opbhCssL7DIg5yH2D6ujJn8UN7I9i_CumWlfgRtblNJr2h1A5GOAMqO7vRM/s1600/69125763576.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="540" data-original-width="900" height="384" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhDKFk5qRSrBTzWClxvBr3ZNElK-_Xl2d0eWi8_inMiI8M2Z804IAApOf3I3EMBTVm_Dy9a0c4XLLjS0pW5opbhCssL7DIg5yH2D6ujJn8UN7I9i_CumWlfgRtblNJr2h1A5GOAMqO7vRM/s640/69125763576.jpg" width="640" /></a></div> <br />Μια δημοκρατική χώρα όπως η Ελλάδα, θέλει σταθερότητα και ειρήνη στην περιοχή, όχι εντάσεις και αυτή πλέον πρέπει να είναι η νέα εποικοδομητική στρατηγική της Τουρκίας εάν θέλει κάτι να κερδίσει.<br /><br />Η Τουρκία προκαλεί, χρησιμοποιεί την διπλωματία των κανονιοφόρων, επιχειρεί με μεθόδους αμφισβήτησης διεθνών Συμβάσεων και Συνθηκών να επαναχαράξει τα θαλάσσια σύνορα με την Ελλάδα και όλα αυτά… επειδή εικάζει ότι ορισμένα θαλάσσια οικόπεδα έχουν φυσικό αέριο ή πετρέλαιο.<br />Η μεγάλη ιδέα της Mavi Vatan της Γαλάζιας Πατρίδας αποτελεί ευθεία αμφισβήτηση των διεθνώς αναγνωρισμένων Συνθηκών και Συμβάσεων.<br />Πρόκειται για την Συνθήκη της Λωζάνης που υπεγράφη μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας με παρουσία εγγυητριών δυνάμεων το 1923 και βεβαίως την Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το δίκαιο της θάλασσας ή Σύμβαση του Montego Bay της Jamaica ή στα αγγλικά United Nations Convention on the Law of the Sea (UNCLOS) που υπεγράφη στις 10 Δεκεμβρίου του 1982.<br />Με βάση αυτές τις δυο αδιαμφισβήτητες Συνθήκες και Συμβάσεις η Ελλάδα δεν θα πρέπει να παραχωρήσει ούτε χιλιοστό στην Τουρκία στα δικαιώματα της στην Θάλασσα.<br /><br />Η Τουρκία μπορεί να αμφισβητεί σχεδόν τα πάντα αλλά τι αναφέρει η Συνθήκη της Λωζάνης;<br /><br />-Οι αιρέσεις της Τουρκίας για τα νησιά που παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα από την Ιταλία ή ακόμη και το Καστελόριζο ορίζονται ρητώς στην Συνθήκη της Λωζάνης.<br />Μεταξύ Ρόδου, Αστυπάλαιας, Τήλου, Νισύρου, Χάλκης, Καλύμνου, Κω, Λέρου και άλλων νησιών περιλαμβάνεται και το Καστελόριζο.<br />-Στην Συνθήκη της Λωζάνης άρθρο 6 ορίζεται ότι τα θαλάσσια όρια μεταξύ νησιών ή βραχονησίδων που έχουν απόσταση μικρότερη των 3 μιλιών θα λαμβάνεται υπόψη η μέση γραμμή.<br />-Στο άρθρο 12 αναφέρεται ότι νησιά ή νησίδες σε απόσταση μικρότερη των 3 ναυτικών μιλίων παραμένουν στην Τουρκική κυριαρχία, πλην ορισμένων περιπτώσεων όπως το Καστελόριζο όπου απέχει 2,02 χιλιόμετρα από την ηπειρωτική Τουρκία.<br />-Στο άρθρο 13 αναφέρεται ότι στα Νησιά Λέσβο, Χίο, Σάμο και Ικαρία δεν θα χρησιμοποιηθούν για ναυτικές βάσεις ή δεν θα ανεγερθούν οχυρωματικά έργα.<br />Επίσης δεν θα επιτρέπεται στην Ελλάδα να πετάει με πολεμικά αεροπλάνα πάνω από την Τουρκία.<br />Το άρθρο 15 ορίζει ότι η Τουρκία παραιτείται υπέρ της Ιταλίας παντός δικαιώματος και τίτλου για 13 νησιά, νησίδων και βραχονησίδων έως και του Καστελόριζου.<br /><br />Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το δίκαιο της θάλασσας ή Σύμβαση του Montego Bay της Jamaica<br /><br />Η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το δίκαιο της θάλασσας ή Σύμβαση του Montego Bay επειδή υπογράφηκε στην πόλη της Jamaica Montego Bay έχει υπογραφή από την Ελλάδα αλλά όχι από την Τουρκία.<br />Συγκεκριμένα αναφέρει ότι η κυριαρχία του παράκτιου κράτους εκτείνεται, πέρα από την ηπειρωτική του επικράτεια και τα εσωτερικά του ύδατα και, στην περίπτωση αρχιπελαγικού κράτους, περά από τα αρχιπελαγικά του ύδατα, στην παρακείμενη θαλάσσια ζώνη που ορίζεται ως χωρική θάλασσα<br />Κάθε κράτος έχει το δικαίωμα να καθορίσει το εύρος της χωρικής του θάλασσας.<br />Το εύρος αυτό δεν υπερβαίνει τα δώδεκα ναυτικά μίλια, μετρούμενα από γραμμές βάσεως καθοριζόμενες σύμφωνα με την παρούσα σύμβαση.<br />Το σύστημα των ευθειών γραμμών βάσεως δεν δύναται να εφαρμόζεται από ένα κράτος κατά τρόπο ώστε να αποκόπτει τη χωρική θάλασσα άλλου κράτους από την ανοικτή θάλασσα ή αποκλειστική οικονομική ζώνη.<div> <br />Στην περίπτωση που οι ακτές δύο κρατών κείνται έναντι αλλήλων ή συνορεύουν, κανένα από τα δύο κράτη δεν δικαιούται, ελλείψει αντιθέτου συμφωνίας μεταξύ τους, να εκτείνει την χωρική του θάλασσα πέραν της μέσης γραμμής της οποίας όλα τα σημεία βρίσκονται σε ίση απόσταση από τα εγγύτερα σημεία των γραμμών βάσεως από τις οποίες μετράται το εύρος της χωρικής θάλασσας καθενός από τα δύο κράτη. Η παραπάνω διάταξη δεν εφαρμόζεται όμως όπου λόγω ιστορικού τίτλου ή άλλων ειδικών περιστάσεων παρίσταται ανάγκη να οριοθετηθούν οι χωρικές θάλασσες των δύο κρατών κατά διαφορετικό τρόπο.</div> <div> <br />Το άρθρο 19 παράγραφος 2<br />Η διέλευση ξένου πλοίου θεωρείται ότι διαταράσσει την ειρήνη, την τάξη ή την ασφάλεια του παράκτιου κράτους, εάν, ευρισκόμενο στη χωρική θάλασσα, προβεί σε οποιαδήποτε από τις ακόλουθες δραστηριότητες:<br />α) σε κάθε απειλή ή χρήση βίας κατά της κυριαρχίας, της εδαφικής ακεραιότητας ή της πολιτικής ανεξαρτησίας του παράκτιου κράτους, ή κατά οποιοδήποτε άλλο τρόπο κατά παραβίαση των αρχών του διεθνούς δικαίου που περιέχονται στον χάρτη των Ηνωμένων Εθνών<br />β) σε κάθε άσκηση ή γυμνάσια με όπλα οποιουδήποτε είδους<br />κ)σε διεξαγωγή έρευνας ή υδρογραφικών εργασιών<br /><img height="374" src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/15/EEZ_el.jpg/1920px-EEZ_el.jpg" width="640" /></div> <div> <br /><img height="318" src="https://doguakdenizpolitik.com/wp-content/uploads/2020/08/jy.jpg" width="640" /><br />Τι θα μπορούσε να συμβεί με την Τουρκία;<br /><br />Είναι προφανές ότι με βάση την Συνθήκη της Λωζάνης και της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το δίκαιο της θάλασσας ή Σύμβαση του Montego Bay της Jamaica η Ελλάδα έχει ξεκάθαρα, πλήρως αποσαφηνισμένα θαλάσσια σύνορα, σαφή δικαιώματα.<br />Η Τουρκία είναι ξεκάθαρα ο παραβάτης.<br />Αλλά γιατί όμως είναι παραβάτης η Τουρκία;<br /><ul> <li>Α)Η Τουρκία γνωρίζοντας ότι κάθε ελληνικό νησί και είναι ελληνικό νησί το Καστελόριζο – όπως και η Τουρκία αναγνωρίζει – μπορεί να έχει ΑΟΖ Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη και Υφαλοκρηπίδα που εκτείνεται 200 ναυτικά μίλια από την αιγιαλίτιδα ζώνη.</li> </ul> Κατά τους Τούρκους ένα νησί όπως το Καστελόριζο με 10,5 τετραγωνικά χιλιόμετρα έκταση που απέχει 2,02 χιλιόμετρα από την ηπειρωτική Τουρκία και 580 χιλιόμετρα από την Ελλάδα δεν μπορεί να έχει ΑΟΖ διεκδικώντας 40 χιλιάδες τετραγωνικά χιλιόμετρα.<br />Το επιχείρημα της Τουρκίας ενώ έχει λογική, απαντάται από την Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το δίκαιο της θάλασσας, το Καστελόριζο μπορεί να έχει ΑΟΖ, όπως και όλα τα νησιά.<br /><ul> <li>Β)Η Τουρκία αμφισβητεί την μεταβίβαση των νησιών από την Ιταλία στην Ελλάδα – των Δωδεκανήσων – αλλά η Συνθήκη της Λωζάνης είναι επίσης ξεκάθαρη.</li> <li>Γ)Η Τουρκία αναφέρει ότι η Ελλάδα παραβιάζει την Συνθήκη της Λωζάνης καθώς έχει στρατιωτικοποιήσει πολλά νησιά στο Ανατολικό Αιγαίο.</li> </ul> Αυτό είναι αλήθεια, έχει παραβιαστεί η Συνθήκη της Λωζάνης αλλά μπορεί η Ελλάδα να έχει απέναντι της μια διαχρονικά επιθετική και θρασύτατη Τουρκία και να μην πάρει προληπτικά στρατιωτικά μέτρα;<br /><ul> <li>Δ)Η Τουρκία θέτει επίσης θέμα υφαλοκρηπίδας, η υφαλοκρηπίδα ουσιαστικά είναι η νοητή έκταση από την ακτογραμμή έως και 200 ναυτικά μίλια – η νομική υφαλοκρηπίδα εκτείνεται περισσότερο – και καλύπτει ηπειρωτική και νησιωτική γη.</li> </ul> Αυτό σημαίνει ότι ένα νησί έχει ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα, σε αντίθεση με το επιχείρημα της Τουρκίας ότι δεν μπορούν να έχουν τα νησιά ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα.<br /><ul> <li>Ε)Η Τουρκία θεωρεί ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να εκτείνει τα χωρικά της ύδατα στο Αιγαίο στα 12 ναυτικά μίλια από 6 που είναι τώρα γιατί τότε το 90% της ΑΟΖ του Αιγαίου θα ανήκει στην Ελλάδα.</li> </ul> Το Αιγαίο Πέλαγος ως αρχιπέλαγος δίνει την δυνατότητα επέκτασης των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια αλλά μέχρι τώρα η Ελλάδα δεν το έχει πράξει όχι από φόβο όπου μπορεί να θεωρεί η Τουρκία αλλά για λόγους ισονομίας.<br />Για την Τουρκία είναι αιτία πολέμου η επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια στο Αιγαίο, αλλά είναι νόμιμο δικαίωμα της Ελλάδος.<br />Ωστόσο είναι ορθό το επιχείρημα ότι επέκταση στα 12 μίλια της Ελλάδος στο Αιγαίο θα σηματοδοτήσει τον πλήρη αποκλεισμό της Τουρκίας από το Αιγαίο που αποκαλεί Θάλασσα των Νήσων.<br /><ul> <li>Στ)Για να πείσει τους διεθνείς παρατηρητές και τις μεγάλες δυνάμεις η Τουρκία εσχάτως επικαλείται με προπαγανδιστικά χαρακτηριστικά 7 αποφάσεις που έχει λάβει το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης που αναφέρει ότι για τον προσδιορισμό ΑΟΖ όταν παρευρίσκεται μεταξύ ηπειρωτικών ακτών ένα νησί λαμβάνονται υπόψη οι ηπειρωτικές ακτές, όχι η νησιωτική ακτή (π.χ. Ρουμανία – Ουκρανία, Μάλτα – Λιβύη, Ερυθραία – Υεμένη, Γαλλία – Βρετανία κ.α.).</li> </ul> Ενώ είναι αλήθεια ότι το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης έχει λάβει τέτοιες αποφάσεις με στόχο την δικαιοσύνη και ισότητα, αυτό δεν διασφαλίζει ότι εάν η Ελλάδα προσφύγει στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης δεν θα δικαιωθεί σε πολλά.<br />Η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το δίκαιο της θάλασσας ή Σύμβαση του Montego Bay της Jamaica είναι πολύ υποστηρικτική για τις ελληνικές θέσεις πλην ίσως της περίπτωσης ενός νησιού όπως το Καστελόριζο που βρίσκεται 2,02 χιλιόμετρα από την Τουρκία και 580 χιλιόμετρα από την ηπειρωτική Ελλάδα.</div> <div> <br /><img height="449" src="https://pbs.twimg.com/media/Egd-l1sXYAYadNu?format=jpg&name=medium" width="640" /><br /><img height="430" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2018/11/xarths_toyrkia8.jpg" width="640" /><br /></div> <div> Τι θα μπορούσε να περιλαμβάνει μια συμφωνία Ελλάδος – Τουρκίας;<br /><br />Η Ελλάδα υπό μια πολύ αυστηρή προσέγγιση δεν έχει κανένα λόγο να έρθει σε διάλογο με την Τουρκία.<br />Ότι κατέχει έχουν αναγνωριστεί με διεθνείς συμβάσεις και συνθήκες.<br />Η Ελλάδα είναι νομικά κατοχυρωμένη.<br />Όμως η Τουρκία προκαλεί και θα συνεχίσει να προκαλεί… όχι δεν θα πάει σε πόλεμο αλλά όλη αυτή η ένταση δεν βοηθάει ούτε την Ελλάδα, ούτε την Τουρκία.<br />Το βασικό ερώτημα λοιπόν είναι τι θέλει διακαώς η Τουρκία;<br />Θέλει την ΑΟΖ του Καστελόριζου, όχι το Καστελόριζο;<br />Θέλει την ΑΟΖ της Κρήτης ή μέρος της ΑΟΖ της Κρήτης όπως φάνηκε και από την συμφωνία Τουρκίας και Λιβύης που δεν έχει αναγνωριστεί από τον ΟΗΕ.<br />Την ίδια τακτική gunboat diplomacy δηλαδή διπλωματία των κανονιοφόρων – είδος πολεμικού πλοίου – ακολουθεί και στην Κύπρο την οποία χωρίζει σε Βόρεια και Νότια Κύπρος.</div> <div> <br />Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι η Ελλάδα δεν θα πρέπει να ξεκινήσει καμία διαπραγμάτευση με την Τουρκία είναι ο ταραξίας της Ανατολικής Μεσογείου, δεν έχει κανένα νόημα μια διαπραγμάτευση για πράγματα τα οποία είναι νομικά κατοχυρωμένα στην Ελλάδα.<br />Ορισμένοι άλλοι υποστηρίζουν ότι θα μπορούσε να υπάρξει μια συμφωνία με την Τουρκία ώστε να υπάρξει μια συνεκμετάλλευση των κοιτασμάτων του φυσικού αερίου στο Νοτιοανατολικό Αιγαίο.<br />Υπό τους όρους ότι η Τουρκία, θα αναγνωρίσει όλα τα ελληνικά νησιά και βραχονησίδες, η έννοια γκρίζα ζώνη θα εξαλειφθεί.</div> <div> <br />Ελλάδα και Τουρκία θα συμφωνήσουν ότι δεν θα επεκταθούν τα χωρικά ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια στο Αιγαίο και μεταξύ άλλων η Αγία Σοφία θα δοθεί στην ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο όπου θα τελούνται και θείες λειτουργίες χριστιανών και γιατί όχι και μουσουλμάνων, σαν μι παθρησκευτική εκκλησία.<br />Η Τουρκία οριστικά θα σταματήσει την παραβίαση του ελληνικού εναέριου χώρου που είναι συστηματικό πρόβλημα.<br />Επίσης Ελλάδα και Τουρκία θα μπορούσαν σε ένα ιδεατό περιβάλλον να χρησιμοποιούσαν τα 5 ερευνητικά πλοία που διαθέτουν οι τούρκοι – Η Ελλάδα δεν διαθέτει ούτε ένα ερευνητικό πλοίο για πετρέλαιο και φυσικό αέριο – ώστε από κοινού να αξιοποιήσουν τον θαλάσσιο πλούτο.<br />Όλα αυτά εάν απέναντι η Ελλάδα είχε... μια σοβαρή χώρα, μια σοβαρή κυβέρνηση που σεβόταν τους κανόνες.</div> <div> <br />Μέχρι τώρα η Τουρκία έχει επιδείξει αλαζονεία, με ψευτομαγκιές επιχειρεί να αλλάξει το status quo, προσπαθεί να ανατρέψει διεθνείς συνθήκες και συμβάσεις.<br />Με τέτοιες στρατηγικές η Τουρκία δεν θα κερδίσει, οπότε εάν θέλει να έχει απέναντι της μια Ελλάδα έτοιμη για διάλογο θα πρέπει να το πάρει αλλιώς.<br />Με τσαμπουκάδες η Τουρκία δεν θα κερδίσει απολύτως τίποτε, ενώ τα επιχειρήματα για θαλάσσια δικαιώματα αίρονται από τις διεθνείς συμβάσεις και συνθήκες.<br />Νομικά η επιχειρηματολογία της Τουρκίας είναι διάτρητη και το ξέρουν αυτό οι τούρκοι νομικοί.<br /><br />Όμως μια δημοκρατική χώρα όπως η Ελλάδα, θέλει σταθερότητα και ειρήνη στην περιοχή, όχι εντάσεις και αυτή πλέον πρέπει να είναι η νέα εποικοδομητική στρατηγική της Τουρκίας εάν θέλει κάτι να κερδίσει.<br />Το να επικαλείται ότι είναι η Τουρκία μια χώρα με την μεγαλύτερη ηπειρωτική ακτογραμμή στην Ανατολική Μεσόγειο δεν είναι επιχείρημα και... η Ελλάδα έχει το Αιγαίο Πέλαγος…<br /><br /><a href="https://bankingnews.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Δύο διεθνείς Συνθήκες… δεν επιτρέπουν παραχώρηση ούτε χιλιοστού στην Τουρκία – Μια συμφωνία Ελλάδος – Τουρκίας τι θα μπορούσε να περιλαμβάνει;

Μια δημοκρατική χώρα όπως η Ελλάδα, θέλει σταθερότητα και ειρήνη στην περιοχή, όχι εντάσεις και αυτή πλέον πρέπει να είναι η νέα εποικοδομ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πως η γεωγραφία της ισχύος θα μεταλλάξει την ΑΟΖ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEil3Ip-NIaq0kGrzLWiN8kv1mUDWWomtbmcqiX_yRdRNk0Dd3krAB63vQYF9WV1_oqiDUOpBwxuWcTdhp_hma4QV9oJfuIQvj-IH7DaijSBfv3VXZjwNEQnKXaw9PNMTFB1wdjKVtieKww/s1600/aoz-aigaio.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEil3Ip-NIaq0kGrzLWiN8kv1mUDWWomtbmcqiX_yRdRNk0Dd3krAB63vQYF9WV1_oqiDUOpBwxuWcTdhp_hma4QV9oJfuIQvj-IH7DaijSBfv3VXZjwNEQnKXaw9PNMTFB1wdjKVtieKww/s640/aoz-aigaio.jpg" width="640" /></a></div> <b><br />Γρίβας Κώστας</b><br />Δυναμικό και όχι στατικό μέγεθος, σε αντίθεση με ό,τι γενικώς πιστεύεται, είναι το Δίκαιο της Θάλασσας: εξελίσσεται και αλλάζει αλληλεπιδρώντας με διάφορους παράγοντες. Ένας εξ αυτών είναι η διεθνής γεωγραφία της ισχύος. Η αλληλεπίδραση αυτή είναι ιδιαίτερα έντονη όσον αφορά στη διαμόρφωση των κυριαρχικών δικαιωμάτων κάθε χώρας στις θαλάσσιες εκτάσεις γύρω από αυτήν. Αυτά ισχύουν και για το Αιγαίο και για την Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Συγκεκριμένα, το αρχικό όριο των χωρικών υδάτων στα τρία ναυτικά μίλια διαμορφώθηκε εν πολλοίς από το μέγιστο βεληνεκές του χερσαίου πυροβολικού εκείνη την εποχή (cannon shot rule). Άρα, η δυνατότητα προβολής ισχύος από τη στεριά στη θάλασσα υπήρξε ιστορικό θεμέλιο για τον προσδιορισμό του ορίου των χωρικών υδάτων. Η σχέση αυτή δεν έχει πάψει να υφίσταται. Εντελώς απλουστευτικά, θα μπορούσαμε να πούμε ότι τα χωρικά ύδατα ήταν, σε γενικές γραμμές, ο θαλάσσιος χώρος όπου στην περίπτωση μονομαχίας της χερσαίας με τη ναυτική ισχύ, η πρώτη θα έβγαινε κατά κανόνα νικήτρια.<br /><br />Σήμερα, λοιπόν, εμφανίζεται η πιθανότητα μιας τεράστιων διαστάσεων αλλαγής όσον αφορά αυτή τη διαχρονική μονομαχία χερσαίας και ναυτικής ισχύος, η οποία, αργά ή γρήγορα, αναμένεται να επιδράσει και στο Δίκαιο της Θάλασσας. Πιο συγκεκριμένα αναμένεται να επηρεάσει την έννοια της ΑΟΖ. Η αλλαγή αυτή είναι η προσπάθεια ισχυρών ευρασιατικών δυνάμεων, με προεξάρχουσα την Κίνα, να αναπτύξουν αποτελεσματικά χερσαία πλέγματα αντιπρόσβασης και άρνησης περιοχής (A2/AD), στόχος των οποίων είναι να μετατρέψουν τα παράκτια ευρασιατικά ύδατα, σε εύρος μεγαλύτερο των 500 χλμ., σε παγίδα θανάτου για τις αμερικανικές ναυτικές δυνάμεις, διώχνοντάς τες μακριά από τις ακτές.<br /><br />Νέα γεωστρατηγική πραγματικότητα<br /><br />Διαμορφώνεται, κατά συνέπεια, μια νέα γεωστρατηγική πραγματικότητα όσον αφορά στη δυναμική ισορροπία μεταξύ χερσαίας και θαλάσσιας ισχύος σε μια παράκτια ζώνη τα μεγέθη της οποίας ξεπερνούν δραματικά τα 12 ναυτικά μίλια, που αποτελούν τα σημερινά όρια της εθνικής κυριαρχίας στη θάλασσα. Έτσι, πολλές χώρες του κόσμου, με προεξάρχουσα πάλι την Κίνα, έχουν αρχίσει να θεωρούν τα 200 ναυτικά μίλια της ΑΟΖ, ως χώρο όπου δικαιούνται να ασκούν πλήρη κυριαρχία και όχι απλώς να έχουν το δικαίωμα της αποκλειστικής οικονομικής εκμετάλλευσης.<br /><br />Παρόμοιες απόψεις, αν και όχι τόσο ακραίες όσο αυτές της Κίνας, έχουν αρχίσει να εκφράζουν χώρες, όπως η Ινδία και η Βραζιλία. Με πολύ δυναμικό τρόπο αναμένεται σε αυτήν την ομάδα να προσχωρήσει και η Ρωσία. Με τη διαφαινόμενη τήξη του στρώματος των αρκτικών πάγων, θεωρεί ως κρίσιμης σημασίας για την ασφάλειά της να έχει τον πλήρη έλεγχο του Αρκτικού σε βάθος πολλών εκατοντάδων χιλιομέτρων από τις ρωσικές ακτές.<br /><br />Για να το πούμε απλά, δεν υπάρχει καμία πιθανότητα η Ρωσία να λειτουργήσει με βάση το γράμμα του ισχύοντος Δικαίου της Θάλασσας και να αποδεχθεί την παρουσία αμερικανικών (ή οιοδήποτε άλλων) ναυτικών δυνάμεων στα 12 ναυτικά μίλια από τις αχανείς βόρειες ακτές της. Άρα, ο "εμπλουτισμός" της έννοιας της ΑΟΖ ως χώρου άσκησης εθνικής κυριαρχίας και όχι απλώς αποκλειστικής οικονομικής εκμετάλλευσης είναι κάτι που ενδέχεται ήδη να έχει de facto αρχίσει και να μην είναι απλώς μια πιθανότητα για το μέλλον.<div> <br />Η ευκαιρία και η παγίδα<br /><br />Αυτή η διαμορφούμενη νέα γεωπολιτική –εν δυνάμει και νομική– πραγματικότητα ενδέχεται να έχει μεγάλες συνέπειες στο μέλλον στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και ισορροπίες. Εντελώς απλουστευτικά, ας σκεφτούμε τι θα συμβεί σε περίπτωση που θεωρηθεί ότι τα ελληνικά νησιά δεν έχουν δικαίωμα σε υφαλοκρηπίδα-AOZ και αυτή διαμορφωθεί με βάση την αρχή της μέσης γραμμής μεταξύ του ηπειρωτικού εδάφους των δύο χωρών. Τότε, πολλά ελληνικά νησιά, μαζί με τα χωρικά τους ύδατα, θα βρεθούν να έχουν ενσωματωθεί μέσα σε έναν χώρο εθνικής κυριαρχίας της Τουρκίας, με ό,τι μπορεί να σημαίνει αυτό για το μέλλον τους.<br /><br />Αντιθέτως, αν τα ελληνικά νησιά αποκτήσουν υφαλοκρηπίδα-ΑΟΖ, τότε ολόκληρο το Αιγαίο και μεγάλο μέρος της Ανατολικής Μεσογείου μετατρέπεται δυνάμει σε χώρο συμπαγούς ελληνικής εθνικής κυριαρχίας. Η ενοποίηση των αρχιπελαγικών χερσαίων δομών του Αιγαίου με τις θαλάσσιες εκτάσεις γύρω και μέσα από αυτές δημιουργεί ένα είδος "μεγάλης Ελλάδας" και η γεωπολιτική αξία της χώρας μας αυξάνεται κατακόρυφα.<br /><br />Άρα, αν πράγματι, λόγω μεταλλάξεων στο διεθνές σύστημα ισχύος, η ΑΟΖ εξελιχθεί συν τω χρόνω –τυπικά ή άτυπα, εν μέρει ή εν συνόλω– σε χώρο εθνικής κυριαρχίας, τότε η Ελλάδα ενδέχεται να βρεθεί ενώπιον ενός ακραίου διλήμματος: Ή θα κινηθεί προς τη δραστική της γεωπολιτική αναβάθμιση, ή θα κινδυνεύσει να απολέσει μέρος της εδαφικής της επικράτειας, μιας και αυτό θα βρεθεί να έχει ενσωματωθεί μέσα σε έναν χώρο τουρκικής εθνικής κυριαρχίας.<br /><br />Βέβαια, αυτό το δίπολο είναι υπεραπλουστευμένο και δύσκολα θα προκύψουν τόσο απόλυτες καταστάσεις. Ωστόσο, δια της υπερβολής αποσκοπεί να καταδείξει ότι ενδέχεται να βρεθούμε ενώπιον μιας πρωτοφανούς κατάστασης, την οποία δεν θα είμαστε προετοιμασμένοι να αντιμετωπίσουμε αν συνεχίσουμε να ερμηνεύουμε το Δίκαιο της Θάλασσας ωσάν να ήταν ένα απόλυτο και στατικό μέγεθος. Είναι, όμως, μια δυναμική κατάσταση που διαμορφώνεται από την αλληλεπίδραση πολλών παραγόντων, με έναν εξ αυτών να είναι οι διεθνείς ισορροπίες ισχύος.</div> <div> <br />Γεωγραφία της ισχύος<br /><br />Με βάση όλα τα παραπάνω, η ανακήρυξη ΑΟΖ από την Ελλάδα επείγει και θα πρέπει να επιταχυνθεί και η οριοθέτησή της όπου αυτό είναι δυνατόν για να μη βρεθούμε ενώπιον δυσάρεστων καταστάσεων στο όχι και τόσο μακρινό μέλλον. Οι συμφωνίες οριοθέτησης με την Ιταλία και με την Αίγυπτο (μερική οριοθέτηση) είχαν προβλήματα, αλλά αποτελούν νόμιμα τετελεσμένα.<br /><br />Κατά την άποψη του γράφοντος, το πιο σημαντικό για να υπερβούμε την άρνηση της Τουρκίας να αναγνωρίσει πως τα ελληνικά νησιά έχουν υφαλοκρηπίδα-ΑΟΖ είναι να διαμορφώσουμε μια γεωγραφία ισχύος που θα ενοποιεί τις αρχιπελαγικές δομές του Αιγαίου και εν μέρει της Ανατολικής Μεσογείου. Θα τις καθιστά μια γεωστρατηγική ενότητα, η οποία θα "απορροφά" τις θαλάσσιες εκτάσεις ανάμεσα στα νησιά και θα προσφέρει δραστικό πλεονέκτημα στη χώρα μας όσον αφορά την κυριαρχία στον συγκεκριμένο χώρο.<br /><br />Με βάση την παραπάνω λογική, η επίτευξη ενός τετελεσμένου στη γεωγραφία της ισχύος ενδέχεται να έχει σημαντική επίδραση, αργά ή γρήγορα, στη διαμόρφωση του διεθνούς δικαίου αναφορικά με το ποιος δικαιούται να κατέχει τη μια ή την άλλη θαλάσσια περιοχή. Η επίτευξη αυτού του σκοπού μπορεί να ακούγεται ουτοπική για πολλούς, αλλά δεν είναι έτσι.<br /><br />Αντιθέτως, οι σύγχρονες διεθνείς εξελίξεις στην επιστήμη και τεχνολογία του πολέμου συνδυάζονται με το ότι η Ελλάδα πλεονεκτεί λόγω του ότι κατέχει τα νησιά του Αιγαίου. Αυτό της προσφέρει μια βάση έδρασης επάνω στην οποία μπορεί να αναπτύξει ένα "πολυπλέγμα" (complex-of-complexes) αντιπρόσβασης και άρνησης περιοχής (A2/AD). Αυτό θα περιορίζει αποφασιστικά τις δυνατότητες δράσης των τουρκικών ναυτικών δυνάμεων.</div> <div> <br />Ανάγκη για αντισυμβατική σκέψη<br /><br />Η προσαρμογή στις ελληνικές συνθήκες δογμάτων και μεθοδολογιών του Στρατού των ΗΠΑ, όπως είναι η "Πολυχωρική Μάχη"» (Multi Domain Battle) και τα "Διαχωρικά Πυρά" (Cross Domain Fires), μπορούν να διευκολύνουν σημαντικά την ανάπτυξη αυτών των πλεγμάτων. Το αν και πώς μπορεί να επιτευχθεί κάτι τέτοιο ξεφεύγει από τα όρια αυτού του άρθρου. Μπορούμε να πούμε όμως ότι τα σχετικά συστήματα υπάρχουν στη διεθνή αγορά και σε κάποιον βαθμό θα μπορούσαν να αναπτυχθούν και εγχωρίως.<br /><br />Όσον δε αφορά τον παράγοντα του κόστους, μια τέτοια προσπάθεια δεν είναι απαγορευτική για τις περιορισμένες οικονομικές δυνατότητες της σημερινής Ελλάδας. Θα μπορούσε ακόμη και να συνεισφέρει στη δημιουργία ενός οικονομικότερου στρατεύματος, σε βάθος χρόνου, απ’ ό,τι το σημερινό. Αυτό που πρωτίστως απαιτείται είναι φαντασία, αντισυμβατική σκέψη και παρακολούθηση των διεθνών εξελίξεων στον χώρο της στρατιωτικής επιστήμης και τεχνολογίας.<br /><br />Σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει να έχουμε υπόψη μας ότι, αν δεν προχωρήσει η Ελλάδα στην ανάπτυξη μιας αρχιτεκτονικής ισχύος που θα καθιστά το Αιγαίο "ελληνική λίμνη", θα το πράξει η Τουρκία. Για την ακρίβεια, ήδη το επιχειρεί:<br />Πρώτον, με τα μαχητικά αεροσκάφη F-35 Lightning II, τα οποία προς το παρόν τουλάχιστον είναι μπλοκαρισμένα.<br />Δεύτερον, με το ρωσικό σύστημα αεράμυνας μεγάλου βεληνεκούς S-400.<br />Τρίτον, με μια οικογένεια βαλλιστικών πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς, τουρκικής ανάπτυξης, στους οποίους στο μέλλον μπορεί να περιλαμβάνονται και κατευθυνόμενοι βαλλιστικοί πύραυλοι εναντίον πλοίων (ASBM).<br /><br />Το ανωτέρω τρίπτυχο απειλεί να θέσει το Αιγαίο μέσα σε έναν θόλο άρνησης δράσης της ελληνικής αεροπορίας και του ελληνικού ναυτικού. Και αυτό, με ό,τι μπορεί να σημαίνει, σε βάθος χρόνου, για την κυριαρχία των δύο χωρών.<br /><br /><a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Πως η γεωγραφία της ισχύος θα μεταλλάξει την ΑΟΖ

Γρίβας Κώστας Δυναμικό και όχι στατικό μέγεθος, σε αντίθεση με ό,τι γενικώς πιστεύεται, είναι το Δίκαιο της Θάλασσας: εξελίσσεται και αλλά...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι είναι τα Χωρικά Ύδατα και ποιες οι ελληνοτουρκικές διαφορές Επιχειρήματα και αντεπιχειρήματα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgK7pISvC0nYuLODhuX-trnRSjsOyB9LuzRJFypyMkb8C3ee7KzojSgNnkyEq18uGiNQ5cEvR-KGhxbyKm1zAwhzuYtgwktPb6O4cSFq8FZ0rW3MB9QF9qKfrw1iNCOBpJq23WJzA-2G2k/s1600/587774103.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="420" data-original-width="630" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgK7pISvC0nYuLODhuX-trnRSjsOyB9LuzRJFypyMkb8C3ee7KzojSgNnkyEq18uGiNQ5cEvR-KGhxbyKm1zAwhzuYtgwktPb6O4cSFq8FZ0rW3MB9QF9qKfrw1iNCOBpJq23WJzA-2G2k/s640/587774103.jpeg" width="640" /></a></div> <b><br />Γιώργος Χαμηλάκης* </b><br />Τα Χωρικά Ύδατα, αλλιώς, Αιγιαλίτιδα Ζώνη αποτελούν την ζώνη κυριαρχίας ενός κράτους στην θάλασσα. Οι όροι είναι ταυτόσημοι και χρησιμοποιούνται εναλλακτικά για να δηλώσουν το αυτό. Η κυριαρχία αυτή εκτείνεται στην θάλασσα, στον βυθό, στο υπέδαφος, ακόμη και στον υπερκείμενο της θαλάσσης εναέριο χώρο, ο οποίος αποτελεί μια διαφορετική ζώνη κυριαρχίας, και ονομάζεται Εθνικός Εναέριος Χώρος. Ως εκ τούτου, το εύρος της Αιγιαλίτιδας Ζώνης και του Εθνικού Εναέριου Χώρου πρέπει να ταυτίζονται και να συμπίπτουν. Με βάση τα πρώτα άρθρα του σημαντικότερου νομικού κειμένου για το Δίκαιο της Θάλασσας, της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (ή στην αγγλική, United Nations Convention on the Law of the Sea/UNCLOS 1982), η Αιγιαλίτιδα Ζώνη ενός κράτους μπορεί να έχει εύρος μέχρι τα 12 ναυτικά μίλια<div> <br /></div> <div> . Πολύ περισσότερο, το δικαίωμα αυτό μπορεί να το ασκήσει ένα κράτος μονομερώς, όπως προβλέπεται από το ίδιο άρθρο της Συνθήκης, δηλαδή χωρίς να υποχρεούται ένα κράτος να προβεί σε πρότερες διαβουλεύσεις με τα γειτονικά του κράτη. Επίσης, το δικαίωμα για Αιγιαλίτιδα Ζώνη έως 12 ναυτικά μίλια αποτελεί και εθιμικό κανόνα Διεθνούς Δικαίου, δηλαδή ακόμη και χώρες που δεν έχουν υπογράψει την UNCLOS δύναται να έχουν Χωρικά Ύδατα έως τα 12 ναυτικά μίλια. Αυτό που δεν μπορεί να υφίσταται, είναι ένα κράτος, είτε έχει υπογράψει την UNCLOS είτε όχι, να διεκδικήσει Αιγιαλίτιδα Ζώνη μεγαλύτερη των 12 ναυτικών μιλίων.<br /><br />Προτού παρατεθούν μερικά περαιτέρω στοιχεία αναφορικά με την Αιγιαλίτιδα Ζώνη και παρατεθούν οι Ελληνοτουρκικές διαφορές επι του θέματος, μία επισήμανση είναι απαραίτητη. Σημειώθηκε πως ένα κράτος ασκεί στα Χωρικά του Ύδατα κυριαρχία. Η έννοια της κυριαρχίας (sovereignty) είναι βαρυσήμαντη στις Διεθνείς Σχέσεις και στο Διεθνές Δίκαιο, αν και ίσως είναι δύσκολη να αποσαφηνιστεί ακριβώς ή μπορεί να χρησιμοποιείται εσφαλμένα ή καταχρηστικά στον δημόσιο λόγο. Γενικά, συνεισφορές στον ορισμό της κυριαρχίας έχουν κάνει, inter alia, οι Τ. Χόμπς και Ζαν Ζακ Ρουσσώ στα έργα τους Λεβιάθαν και Κοινωνικό Συμβόλαιο αντίστοιχα, ενώ η σύγχρονη έννοια του ορισμού πηγάζει από την Συνθήκη της Βεστφαλίας (1648). Με απλά λόγια, όπου ένα κράτος έχει κυριαρχία ασκεί τις εξουσίες του, δηλαδή την εκτελεστική, νομοθετική και δικαστική, ενώ η κυριαρχία είναι πλήρης (σε όλο το εύρος της περιοχής και όχι μερικώς) και απόλυτη (δηλαδή ασκείται μόνο και αποκλειστικά από ένα κράτος για μια περιοχή και όχι από άλλο κράτος/η, αλλιώς θα ήταν συντρέχουσα).<br /><br />Έτσι, στην περίπτωση της Αιγιαλίτιδας Ζώνης, το κράτος ασκεί πλήρη κυριαρχία, η Αιγιαλίτιδα Ζώνη ταυτίζεται και εξομοιώνεται με την επικράτειας ενός κράτους. Συνεπώς, το παράκτιο κράτος δεν ασκεί απλώς ορισμένα κυριαρχικά δικαιώματα επί αυτής. Έτσι, ένα κράτος, π.χ. την Ελλάδα, το έσχατο εκατοστό της Αιγιαλίτιδας Ζώνης (σε αυτήν την περίπτωση, στο τέλος των 6 ναυτικών μιλίων) είναι τόσο «εθνικό», τόσο «κτήμα» του, όσο το κεντρικότερο σημείο της πρωτεύουσας του, σε αυτήν την περίπτωση, όσο η Πλατεία Συντάγματος.<br /><br />Απαραίτητη διάκριση πρέπει να γίνει λοιπόν ανάμεσα στις ζώνες των Χωρικών Υδάτων και του Εθνικού Εναέριου Χώρου, όπου το κράτος ασκεί πλήρη κυριαρχία, η οποία εξομοιώνεται με την κυριαρχία επί του εδάφους, και αυτές οι δύο ζώνες σαφώς και σημαντικά διαφέρουν από τις ζώνες της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ), της Υφαλοκρηπίδας και του FIR όπου το κράτος ασκεί μόνο κυριαρχικά δικαιώματα.<br /><br />Ο μοναδικός ίσως περιορισμός που μπορεί να ασκηθεί στην κυριαρχία ενός κράτους επί της Αιγιαλίτιδας Ζώνης του είναι ο θεσμός της Αβλαβούς Διελεύσεως. Ο θεσμός αυτός αποτελεί εκτός από το άρθρο 17 της UNCLOS, κι έναν εθιμικό κανόνα, από τους πλέον αναγνωρίσιμους και αποδεκτούς στην διεθνή κοινότητα, και δεσμευτικό σε όλα τα κράτη. Έχει επιβεβαιωθεί πολλάκις στην διεθνή νομολογία, ενώ αναγνωρίστηκε ως κανόνας εθιμικού δικαίου σε μία από της πρώτες υποθέσεις του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης, την υπόθεση των Στενών της Κέρκυρας. Βάσει αυτού, ένα πλοίο μπορεί να διασχίσει την Αιγιαλίτιδα Ζώνη κάποιου κράτους χωρίς μάλιστα να ζητήσει πρότερη άδεια. Για να γίνει αυτό, το πλοίο οφείλει να διατηρεί συνεχή και ταχεία διέλευση μέσα από τα Χωρικά Ύδατα, και για να θεωρηθεί αβλαβή η διέλευση, το πλοίο οφείλει επίσης να απέχει από ενέργειες που θέτουν σε κίνδυνο την ειρήνη, ασφάλεια και δημόσια τάξη του παράκτιου κράτους.<br /><br />Αναφορικά με τις ελληνοτουρκικές διαφορές.Η Ελλάδα όπως ίσως είναι γνωστό διαθέτει Αιγιαλίτιδα Ζώνη μόνο 6 ναυτικών μιλίων. Αποτελεί την μοναδική περίπτωση παράκτιας χώρας (από τις 149 στην υφήλιο) που ενώ έχει δικαίωμα επέκτασης στα 12 ναυτικά μίλια, επιλέγει να διατηρεί μικρότερο εύρος παντού στην επικράτεια της.Αυτή η παγκοσμίως μοναδική περίπτωση έχει χαρακτηριστεί από τον καθηγητή Ευ. Συρίγο ως «Η Εθνική μας Μοναξιά». Η ανακοίνωση του πρωθυπουργού της Ελλάδας, Κ. Μητσοτάκη στις 28/8/2020 περί επικείμενου νομοσχεδίου που θα επεκτείνει τα Χωρικά Ύδατα της χώρας στα 12 ν.μ. στο Ιόνιο Πέλαγος, έρχεται να αλλάξει την χρόνια αδράνεια της χώρας επί του θέματος.<br /><br /><br />Η Τουρκία είχε θέσει ήδη από το 1974, και πριν την πτώση της ελληνικής δικτατορίας, θέμα casus belli (αιτίας πολέμου) για τυχόν επέκταση των Χωρικών Υδάτων της Ελλάδας στα 12 ναυτικά μίλια. Στην συνέχεια, η Τουρκική θέση εξελίχθηκε ώστε αιτία πολέμου να αποτελεί η οποιαδήποτε επέκταση της Αιγιαλίτιδας Ζώνης της Ελλάδας πέρα από τα 6 ναυτικά μίλια, και όχι μόνο η επέκταση στα 12 ν.μ.1. Το 1995, με ψήφισμα του τουρκικού κοινοβουλίου, η θέση αυτής της Τουρκίας πήρε και νομική, επίσημη μορφή. Και αυτό, παρά του γεγονότος πως με την θέση της αυτή η Τουρκία απειλεί επίσημα, διαρκώς και επι αόριστον με χρήση βίας την Ελλάδα, παραβιάζοντας με αυτόν τον τρόπο κατάφορα και έκδηλα το Διεθνές Δίκαιο, και συγκεκριμένα ένα από τα πρώτα και τα πιο θεμελιώδη άρθρα του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, το άρθρο 2 (4).<br /><br />Η Τουρκία προσπαθούσε ήδη από την δεκαετία του 1970 και κατά την διάρκεια των πολυετών διαπραγματεύσεων (1973-1982) για την UNCLOS να υφίσταται στο τελικό κείμενο της Συνθήκης αδυναμία επέκτασης της Αιγιαλίτιδας στα 12 ν.μ. για παράκτια κράτη που βρίσκονταν σε κλειστές ή ημίκλειστες θάλασσας, έχοντας κατά νου την περίπτωση της γειτονικής Ελλάδας. Τελικώς, υπερίσχυσε η θέληση των υπόλοιπων κρατών στην πολυμερής διαπραγμάτευση, τα οποία αποτελούσαν και την συντριπτική πλειοψηφία. Έτσι, όχι μόνο το δικαίωμα μιας χώρας στα 12 ν.μ. Χωρικών Υδάτων προβλέπεται για όλες τις θαλάσσιες περιοχές, αλλά και βάση του άρθρου 121 της UNCLOS, όλα τα νησιά δικαιούνται το σύνολο των θαλάσσιων ζωνών (Χωρικά Ύδατα, ΑΟΖ, Υφαλοκρηπίδα κ.ά.), ακριβώς όπως ισχύει και στο ηπειρωτικό έδαφος (η ρύθμιση πάντως για Χωρικά Ύδατα σε νησιά είναι εθιμικός κανόνας και ίσχυε ήδη για δεκαετίες).<br /><br />Η Τουρκία αυτή την στιγμή έχει Χωρικά Ύδατα 12 ναυτικά μίλια στην Μαύρη Θάλασσα και στην Ανατολική Μεσόγειο κατά μήκος της Ανατολίας, ενώ έχει 6 ν.μ. στο Αιγαίο Πέλαγος. Η έντονη θέση της Τουρκίας, εκπεφρασμένη σε casus belli, πως η Ελλάδα δεν θα έπρεπε να επεκτείνει τα Χωρικά της Ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια οφείλεται στον μεγάλο αριθμό, αλλά και στην μεγάλη διασπορά, των Ελληνικών νησιών σε όλο το Αιγαίο Πέλαγος, καθώς πιθανή Αιγιαλίτιδα Ζώνη της Ελλάδας στα 12 ν.μ σε όλο το Αιγαίο θα «έκλεινε» όλες τις θαλάσσιες οδούς στα κεντρικά και νότια του Πελάγους (περιοχή Κυκλάδων και Δωδεκανήσων), καθιστώντας τες Ελληνική Επικράτεια. Συνεπώς, οποιοδήποτε πλοίο με σημαία μη ελληνική θα χρειαζόταν να εκτελεί αβλαβή διέλευση (όπως σημειώθηκε άνωθεν) για να διασχίσει την περιοχή αυτή.<br /><br />Αυτό, αποτελεί μία πιθανότητα στην οποία αντιτάσσονται και τρίτα κράτη που χρησιμοποιούν την περιοχή, όπως οι Η.Π.Α., η Ρωσία, το Η.Β. κ.ά., επικαλούμενοι φόβους περιορισμού της διεθνούς ναυσιπλοΐας. Πάντως, καθώς ισχύει ο θεσμός της αβλαβούς διέλευσης, και καθώς η Ελλάδα έχει έναν από τους μεγαλύτερους εμπορικούς στόλους παγκοσμίως, η Ελλάδα θα είχε αντικίνητρο να υιοθετήσει θαλάσσιες ζώνες που θα περιόριζαν την ναυσιπλοΐα. Σημειωτέων πάντως, πως πιθανή επέκταση των Ελληνικών Χωρικών Υδάτων παντού θα καθιστούσε το 71.5% της συνολικής επιφάνειας του Αιγαίου σε Αιγιαλίτιδα Ζώνη (από το 43.5% που ισχύει σήμερα), ενώ πιθανή επέκταση των Τουρκικών Χωρικών Υδάτων στα 12 ν.μ στο Αιγαίο θα επέκτεινε την Αιγιαλίτιδα της Τουρκίας από το 7.5%, μόλις στο 8.7% του συνόλου του Αιγαίου. Βλ. Χάρτη 1. <br /><br /> <img src="https://img.huffingtonpost.com/asset/5f48b3192400007f011ec538.jpeg?ops=scalefit_630_noupscale" /><br /><br />Μερικά από τα επιχειρήματα (νομικά και πολιτικά) που επικαλείται η Τουρκία είναι τα εξής:<br /><br />Πρώτον, πως πιθανή επέκταση της Αιγιαλίτιδάς της Ελλάδας στα 12 ν.μ. παντού, θα καθιστούσε το Αιγαίο Πέλαγος «ελληνική λίμνη», με όλα τα πλοία που θα αναχωρούσαν από τα παράλια της δυτικής Μικράς Ασίας να υποχρεούνται να εκτελούν αβλαβή διέλευση ή να οφείλουν να ζητούν πρότερη έγκριση από την Ελλάδα.<br /><br />Δεύτερο τουρκικό επιχείρημα αφορά την επίκληση του άρθρου 300 της UNCLOS που αφορά την κατάχρηση δικαιώματος από κράτος. Απάντηση σε αυτό το επιχείρημα αποτελεί το γεγονός πως δεν έχει καταγραφεί περίπτωση κράτους που ασκεί τα νόμιμα δικαιώματα που του παρέχονται από το Διεθνές Δίκαιο και τα οποία δεν περιορίζουν άλλο κράτος (η Τουρκία σε αυτήν την περίπτωση δεν θα περιοριζόταν καθώς θα μπορούσε να εκτελεί και πάλι τον θεσμό της αβλαβούς διέλευσης) ως κατάχρηση δικαιώματος.<br /><br />Άλλο επιχείρημα της Τουρκικής μεριάς αποτελεί η επίκληση του άρθρου 123 της UNCLOS το οποίο αφορά πως γειτονικά κράτη σε περίκλειστες ή κλειστές θάλασσες (όπως το Αιγαίο) θα έπρεπε να συνεργάζονται. Αυτό το νομικό επιχείρημα κάμπτεται εύκολα, καθώς αν διαβάσει κανείς προσεκτικά το νομικό κείμενο, φαίνεται πως η αναφορά εξαντλείται σε συνεργασία σε ζητήματα προστασίας περιβάλλοντος, διαχείρισης ζώντων πόρων και στην έρευνα επί της θαλάσσης, και, φυσικά, δεν περιλαμβάνει συνεργασία στην άσκηση δικαιωμάτων που μπορούν να ασκηθούν μονομερώς από ένα παράκτιο κράτος, βάσει του Δικαίου της Θάλασσας.<br /><br /><b><i>*Δόκιμος ερευνητής της ομάδας Διαχείρισης Κρίσεων του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων</i></b><div> <br /><a href="https://www.huffingtonpost.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div> </div>

Τι είναι τα Χωρικά Ύδατα και ποιες οι ελληνοτουρκικές διαφορές Επιχειρήματα και αντεπιχειρήματα

Γιώργος Χαμηλάκης*  Τα Χωρικά Ύδατα, αλλιώς, Αιγιαλίτιδα Ζώνη αποτελούν την ζώνη κυριαρχίας ενός κράτους στην θάλασσα. Οι όροι είναι ταυτό...

Διαβάστε την συνέχεια