Ο Πομπέο έκανε δημόσια τη μεγάλη αποκάλυψη: Τα F-35 τέλος για την Τουρκία λόγω των S-400…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEictoWZ0pMXUB9JkVXhd0656mSlZsKIaFEoaCZzdXh5_2-jh7W8544I6pEo0mRYpYtna2iTNtxHLOJMwE7YIs3jI8qnuReD7kCgVRTXZEzpGzO1iXWyBkW-P5uIkSBtMm1mujlaFQ33j10/s1600/U.S.+Secretary+of+State+Michael+R.+Pompeo.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="422" data-original-width="750" height="360" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEictoWZ0pMXUB9JkVXhd0656mSlZsKIaFEoaCZzdXh5_2-jh7W8544I6pEo0mRYpYtna2iTNtxHLOJMwE7YIs3jI8qnuReD7kCgVRTXZEzpGzO1iXWyBkW-P5uIkSBtMm1mujlaFQ33j10/s640/U.S.+Secretary+of+State+Michael+R.+Pompeo.png" width="640" /></a></div> <br /> Του <b>Μιχάλη Ιγνατίου</b><br /> Η μεγάλη αποκάλυψη του υπουργού Εξωτερικών Μαικ Πομπέο, λίγο-πολύ ήταν γνωστή από πληροφορίες που είχαμε οι δημοσιογράφοι και είχαμε γράψει και μεταδώσει πάρα πολλές φορές. <br /> <br /> Ιδιαίτερα εμείς από αυτή την ιστοσελίδα, έχουμε γράψει πολλά άρθρα και ορθά σημειώσαμε ότι η σύγκρουση των Ηνωμένων Πολιτειών και της Τουρκίας θα έχει «θύματα»… Βεβαίως είναι άλλο να μεταδίδεται μία πληροφορία, η οποία αν και ορθή μπορεί να διαψευστεί στο πλαίσιο του διπλωματικού παιγνιδιού, και άλλο να την επιβεβαιώνει ο αρμόδιος υπουργός και επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας. <br /> <br /> Καταθέτοντας χθες στη Γερουσία και πιεζόμενος από τον γερουσιαστή Κρίστοφερ Βαν Χόλεν, ο κ. Πομπέο αποκάλυψε τι είπε ιδιωτικά στους Τούρκους συνομιλητές του. Ο τελευταίος ήταν ο υπουργός Εξωτερικών, ο πολύς Μεβλούτ Τσαβούσογλου, ο οποίος είχε έρθει με τσαμπουκά στην Ουάσιγκτον για «να τα πάρει όλα και να φύγει», αλλά στο τέλος πήρε μία σκληρή προειδοποίηση: <br /> Ότι εάν η Τουρκία αγοράσει το ρωσικό σύστημα S-400 θα εκδιωχθεί από το πρόγραμμα κατασκευής των μαχητικών F-35. <br /> <br /> Τις τελευταίες ώρες ο αμερικανικός εκνευρισμός για την Τουρκία είναι στο ζενίθ και στην αμερικανική κυβέρνηση άρχισαν να δακτυλοδείχνουν τον υπεύθυνο για την απώλεια της κατοχικής δύναμης, η οποία έχει εγκολπωθεί στο έπακρον τη Ρωσία και τον Βλαντιμίρ Πούτιν. Όλα τα βέλη ρίχνονται εναντίον του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ ο οποίος λένε πως δεν έδωσε την ανάλογη σημασία στο πρόβλημα, νομίζοντας ότι θα τα βρεί με τον φίλο του, όπως τον αποκαλούσε, Ταγίπ Ερντογάν. <br /> <br /> Δυστυχώς για τους Αμερικανούς ο πρόεδρος της Τουρκίας φάνηκε ότι δεν υπολόγιζε καθόλου τον κ. Τραμπ και τον χρησιμοποιούσε κομπάζοντας στο εσωτερικό ότι είναι ο μόνος ξένος ηγέτης που αλλάζει τις αποφάσεις της Αμερικής. Λογάριασε χωρίς τον …ξενοδόχο, που ήταν οι στρατηγοί του Πενταγώνου, το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας του Λευκού Οίκου και μία ομάδα διπλωματών, οι οποίοι παλαιότερα εξυπηρέτησαν τον Ερντογάν. Και βεβαίως, δεν περίμενε πως αυτός που πραγματικά αλλάζει αποφάσεις στην Ουάσιγκτον είναι ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου. <br /> Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ «καθάρισε» στο θέμα της Συρίας, αλλά έκανε και κάτι άλλο: Εξήγησε με ακρίβεια τα σχέδια του Ερντογάν για τη Μέση Ανατολή και την ίδια την Αμερική, συνδέοντας τον πρόεδρο της Τουρκίας με το Ιράν και την αντιαμερικανική στρατηγική της Ρωσίας. Πιστεύεται ότι όταν κάποτε αποκαλυφθούν τα έγγραφα με τις συνομιλίες των δύο ηγετών, θα τρίβουμε τα μάτια μας, διότι ο κ. Νετανιάχου έκανε αναφορά και στις τριμερείς συναντήσεις με την Ελλάδα και την Κύπρο, και τις σχέσεις του Ισραήλ με τους Κούρδους της Συρίας και του Ιράν. <br /> <br /> Η δήλωση του κ. Πομπέο, ότι όσα είπε ιδιωτικά στους Τούρκους, είναι έτοιμος να τα πει και δημόσια, άλλαξε εντελώς την κατάσταση σ’ όλα τα πολιτικά και διπλωματικά επίπεδα στην Ουάσιγκτον. <br /> <br /> Πρέπει να σημειώσουμε ότι ούτε η ομάδα των «Φίλων της Τουρκίας» υποστηρίζει πλέον τον κ. Ερντογάν, αντίθετα μερικά μέλη της αναγνωρίζουν ότι ήταν λανθασμένη μέχρι τώρα η στάση τους εναντίον της Κύπρου και της Ελλάδας. Οι βετεράνοι των πολιτικών πραγμάτων στην Ουάσιγκτον υποστηρίζουν ότι η συνεργασία του Κογκρέσου με την κυβέρνηση Τραμπ έφτασε σε πρωτόγνωρα επίπεδα, καθώς στο θέμα της Τουρκίας η ταύτιση απόψεων είναι απόλυτη. <br /> <br /> Δεν υπήρχε περίπτωση να ψηφιστούν τόσα νομοσχέδια εναντίον της Τουρκίας, εάν δεν το ήθελε ο Λευκός Οίκος. <br /> Επειδή είχα την τύχη να συνεργαστώ με τον Έντι Ζεμενίδη και τους συνεργάτες του, νιώθω την ανάγκη να καταθέσω ότι χωρίς τις παρεμβάσεις τους και χωρίς την οικονομική υποστήριξη του αείμνηστου ευεργέτη Νίκου Μουγιάρη δεν θα είχαμε φτάσει μέχρι εδώ. Και αυτό αποδεικνύει όσα μας έλεγε ο Νίκος: ότι για να επιτύχουμε σαν κοινότητα πρέπει να μιμηθούμε τους Εβραιοαμερικανούς και να ιδρύσουμε μία οργάνωση, που θα λειτουργούσε επαγγελματικά, σαν μία καλή κερδοφόρα εταιρεία. Και τα κατάφερε και πριν πεθάνει ήταν ικανοποιημένος διότι άφηνε πίσω του μία ισχυρή οργάνωση, το HALC, που θα συνέχιζε να λειτουργεί με πάθος για τα ελληνικά εθνικά θέματα. Η αγάπη του για την Κύπρο ήταν καθοριστική για τις πράξεις του. <br /> <br /> Έχω ακόμα να καταθέσω ότι από την εποχή του αμερικανικού εμπάργκο εναντίον της Τουρκίας, πριν 40 χρόνια, είχαμε να δούμε λαμπρά αποτελέσματα. Βεβαίως, μας βοήθησε με τη στάση του ο Ταγίπ Ερντογάν, αλλά απαιτήθηκε σκληρή δουλειά για να πειστούν και οι αξιωματούχοι της κυβέρνησης, και τα στελέχη του Κογκρέσου. Το σχέδιο νόμου που κατέθεσαν χθες οι γερουσιαστές Ρόμπερτ Μενέντεζ και Μάρκο Ρούμπιο, είναι αποτέλεσμα αυτής της σκληρής δουλειάς των ακτιβιστών του HALC. <br /> <br /> Τίθεται πάντα το βασικό ερώτημα: Μα θα εγκαταλείψει η Αμερική την Τουρκία; Βεβαίως όχι. Αν ήταν στο χέρι των Αμερικανών θα ήταν διαφορετικά τα πράγματα. Αλλά, είναι η Τουρκία που εγκαταλείπει την Αμερική. Και αυτό είναι το μεγάλο δυστύχημα για την υπερδύναμη. <br /> <br /> ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Αρκετοί στην αμερικανική κυβέρνηση και στο Κογκρέσο, πιστεύουν ότι στο θέμα της Τουρκίας «το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω». Δεν έχουν άδικο. Αλλά Ερντογάν είναι αυτός, αλλάζει αποφάσεις όπως αλλάζει τα πουκάμισα του. Δεν υπάρχει άλλη περίπτωση ξένου ηγέτη όπως ο Ερντογάν, ο οποίος δεν δείχνει σταθερότητα στη λήψη των αποφάσεων του. Βέβαια, την Δευτέρα στη Μόσχα αποδείχθηκε ποιος είναι ο αρχηγός και ποιος ο σκύλος. Ο Πούτιν διατάζει και ο κ. Ερντογάν πειθαρχεί και εκτελεί… Γι’ αυτό είναι επικίνδυνος στον υπερθετικό βαθμό.<br /> <br /> <a href="https://www.apopseis.com/" target="_blank">πηγή</a> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ο Πομπέο έκανε δημόσια τη μεγάλη αποκάλυψη: Τα F-35 τέλος για την Τουρκία λόγω των S-400…

Του Μιχάλη Ιγνατίου Η μεγάλη αποκάλυψη του υπουργού Εξωτερικών Μαικ Πομπέο, λίγο-πολύ ήταν γνωστή από πληροφορίες που είχαμε οι δημοσιογ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η ”δουλειά”της Τουρκίας στην Ελλάδα και το “ευχαριστώ” στο Twitter: ”Εθνικό είναι το αληθές”

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhetP4AaUTCBjD22N8V3IlE6TH4jPgLkYYaAaUdoj1Y6GrxnOfhYK36u6ylXnIB0babx79A8XO2UTVUOvLsVaHsYYG8QQM1DoBzeEXVmy7iUi7kuY6jrS_Pz9pLa9jKog6mS878rM__kmk/s1600/f-16-f-35-akropolh.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="422" data-original-width="750" height="360" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhetP4AaUTCBjD22N8V3IlE6TH4jPgLkYYaAaUdoj1Y6GrxnOfhYK36u6ylXnIB0babx79A8XO2UTVUOvLsVaHsYYG8QQM1DoBzeEXVmy7iUi7kuY6jrS_Pz9pLa9jKog6mS878rM__kmk/s640/f-16-f-35-akropolh.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Του <b>ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΔΡΙΒΑ</b>, Διεθνολόγου <br /> Ένας από τους λόγους που η Ελλάδα δεν ανέπτυξε στο παρελθόν ανεπτυγμένο και ολοκληρωμένο διεθνολογικό υπόβαθρο, (τόσο ως κοινωνία όσο και σαν κράτος) είναι ο εγκλεισμός του διεθνολογικού δυναμικού σε δύο ζητήματα: Ελληνοτουρκικά (μαζί με Κυπριακό) και Σκοπιανό. <br /> Τα εθνικά ζητήματα της χώρας θα μπορούσαν να αντιμετωπιστούν όπως μετά το 2009. Με περιφερειακές πρωτοβουλίες οι οποίες θα εγκιβώτιζαν εντός τους αυτά. Ο λόγος που και τα δύο εθνικά ζητήματα, δεν είχαν κατά την κρίσιμη δεκαετία του 90’* την πρέπουσα διαχείριση εκ μέρους της Ελλάδας, ήταν η αποσπασματική αντιμετώπισή τους, η υιοθέτησή τους ως ”ξεχωριστά ζητήματα” από τις περιφερειακές εξελίξεις. <br /> <br /> Σήμερα, οι ελληνοτουρκικές σχέσεις είναι στο σπίτι μας, κάθε μέρα και το ζήτημα είναι το αν όντως η εικόνα της γειτονικής χώρας είναι η πραγματική, ακολουθώντας το ”εθνικό είναι ό,τι είναι αληθές”. Το θέμα της Τουρκίας είναι ακόμη προβληματικό τόσο στη σύλληψή του, όσο και στην παρουσίασή του. Πότε έχουμε την ορθή εχθρογνωσία και πότε όχι; Πότε η Τουρκία μπαίνει στο σπίτι του Έλληνα πολίτη και του λέει όσα εκείνη θέλει; Πώς αντιμετωπίζεται αυτό το ολοένα και σημαντικότερο πρόβλημα; <br /> <br /> Εικόνες χωρίς φίλτρο. <br /> <br /> Η Τουρκία είναι μια χώρα που δεν έχει πάψει να κοιτάει τον εαυτό της ως διάδοχη πολιτειακή κατάσταση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, χρησιμοποιεί όλες εκείνες τις μεθόδους που κληρονόμησε από την Βυζαντινή Αυτοκρατορία καθώς οι Σελτζούκοι, είχαν πολύ πριν καταλύσουν την Βυζαντινή Αυτοκρατορία ανεπτυγμένη στρατιωτική δύναμη για την εποχή αλλά όχι διπλωματία, όχι κουλτούρα υψηλής στρατηγικής που μετουσιώνεται σε πολιτική και αντίστροφα. Σήμερα η Τουρκία είναι κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν μια φωτοτυπία από την εποχή των αυτοκρατοριών. <br /> Ο Σουλεϊμάν είναι ο Ερντογάν και ο εκάστοτε Βεζίρης του, είτε λέγεται Νταβούτογλου, είτε λέγεται Γιλντιρίμ, είτε Τσαβούσογλου, με το που αποκτήσει κάποια δύναμη, αντικαθίσταται. Επίσης, η Τουρκία συνεχώς διεκδικεί, συνεχώς ανασταίνει μια “πορεία προς τη Βιέννη”. Διεκδικεί την …Τροία, τον όμηρο, την Αμερική την ίδια. Η προπαγάνδα και η ίντριγκα ήταν (και είναι) αναπόσπαστα κομμάτια της οθωμανικής κουλτούρας η οποία λόγω της παραπάνω έλλειψης διπλωματικής κουλτούρας, ήταν λογικό να είναι πιο επιρρεπής στην βία και στις κτηνωδίες. <br /> <br /> Το ψέμα και η υπερβολή της σημερινής Τουρκίας, μπαίνει κάθε μέρα στο σπίτι του Έλληνα πολίτη. Χωρίς φίλτρο. Οι υπερβολές και τα ψέματα που καθημερινά βγαίνουν από τα σπλάχνα του τουρκικού κράτους, θα ήταν καλό αν πήγαιναν σε ειδικό θεσμό ο οποίος θα μπορούσε να τα φιλτράρει αυτά τα “μηνύματα” και να τα διανείμει μετά (αφού τα επεξεργαστεί) σε αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. <br /> <br /> Αυτά όμως γίνονται σε οργανωμένα κράτη. Σε κράτη που δε θεωρούν ”ακροδεξιά” την υπεράσπιση των εθνικών συμφερόντων, στα κράτη που δε θεωρούν ”λεπτομέρειες επουσιώδους χαρακτήρα” τις οργανωτικές αρετές. Πύραυλοι, βόμβες, παλάτια, αεροδρόμια, μεγαλεία και άλλα πολλά, μπαίνουν καθημερινά στα ελληνικά σπίτια, κάνοντας την τουρκική δουλειά. Η Τουρκία επιθυμεί να εκφοβίσει και σταδιακά να γκριζάρει όχι πλέον το Αιγαίο, αλλά την ίδια την συνείδηση των γειτονικών της χωρών, προβάλλοντας με ψυχωτικό τρόπο τον εαυτό της κάτι σαν ”αναγκαίο κακό της περιοχής”. Μη νομίζετε. Το σύνθημα ”Τίποτε δε λύνεται σε Αιγαίο και Μεσόγειο χωρίς την Τουρκία” αυτό ακριβώς περιγράφει. <br /> <br /> “Εχθρογνωσία” με τηλεθέαση. <br /> <br /> Το λάθος είναι η πρώτη μορφή διδαχής. Καλύτερος καθηγητής πανεπιστημίου από το λάθος, δεν υπάρχει. Και αυτό καθώς ακολουθεί το λάθος, η διόρθωση και η βελτίωση. Η Ελλάδα στην κρίση των Ιμίων δεν έμαθε τίποτε. Ούτε συνολικά, ούτε στα επιμέρους. Μια πτυχή της κρίσης των Ιμίων, ήταν ο ρόλος των ΜΜΕ. Κάθε κάμερα, εκείνες τις μέρες που κορυφωνόταν η κρίση στα Ίμια, ήταν και ένας “διπλωμάτης”. Ήταν και ένας “στρατηγός”. <br /> <br /> Η εχθρογνωσία που επικαλούνται όσοι υπερπροβάλλουν την Τουρκία και τους βρυχηθμούς της, δεν υφίσταται ως επιχείρημα. Η εχθρογνωσία αφορά την αναζήτηση των αντικειμενικών δυνατοτήτων ενός αντιπάλου και πώς αυτός μπορεί να κινητοποιήσει τους πόρους του εναντίον σου. Με άλλα λόγια, εχθρογνωσία δεν είναι να προβάλλεις τις τουρκικές εφημερίδες και τα εξώφυλλά τους, δεν είναι η τήρηση ίσων αποστάσεων από κάτι που είναι εκ θεμελίων ”άνισο” ( η Τουρκία παρανομεί κάθε μέρα, όχι μόνο εις βάρος της Ελλάδας και της Κύπρου αλλά και εις βάρος άλλων χωρών και πλέον, εις βάρος όλου του δυτικού κόσμου). Εχθρογνωσία είναι το να μελετήσει κανείς πόσες μέρες μπορεί να κάνει πόλεμο η Τουρκία. Ποιές είναι οι τροφοδοτικές της ικανότητες. Πόσο “πουλάει” ο ανθελληνισμός στην Τουρκία. Παραδόξως: Η Ελλάδα και το μίσος έναντι αυτής, δεν πουλάει τόσο στην Τουρκία. Πουλάει όμως, εδώ! <br /> Το εύλογο ερώτημα είναι: Αφού ο ανθελληνικός φανατισμός στη γειτονική χώρα δεν προχωράει, και αφού οι ίδιοι οι Τούρκοι πολίτες, δεν ενδιαφέρονται τόσο, γιατί να ενδιαφερθούν δυσανάλογα οι Έλληνες Μπορούμε να μιλάμε για τους μύδρους και τις ιταμές δηλώσεις Τούρκων πολιτικών κατά της Ελλάδας και ταυτόχρονα να παινεύουμε (στην ίδια παρουσίαση) το τσαϊ ή κάθε τουρκική συνήθεια; <br /> <br /> Ποιός ο σκοπός; Ποιό το μήνυμα στον Έλληνα πολίτη; Η Τουρκία του λευκού κελιού και των παράνομων εγκλεισμών δημοσιογράφων και χριστιανών ιερέων ή εικόνα των τουρκικών σήριαλ όπου ”είναι άνθρωποι σαν εμάς”; Ποιά είναι τελικά η εικόνα της Τουρκίας; Η Ελλάδα όμως αντιστέκεται. Κανένα απόλύτως φίλτρο σε τίποτε, για μια χώρα που επιβουλεύεται τα συμφέροντα της Ελλάδας νύχτα-μέρα σε Αιγαίο και Κύπρο. Είτε με παλιούς “τουρκοφάγους”, είτε με οπαδούς της όποιας λύσης, συνεχίζει να μην της αρέσει τίποτε που να βαδίζει στο μέτρο. <br /> <br /> Μούδιασμα και φόβος αλλά πάλι καλά που υπάρχει και το Twitter. <br /> <br /> Η συναισθηματική σύλληψη της εξωτερικής πολιτικής, είναι καταστροφική. Αυτή είναι άλλωστε και η επιδίωξη της Τουρκίας. Να κερδίσει έναν ακήρυχτο πόλεμο, στο ψυχολογικό πεδίο. Οι απειλές του Σουλτάνου, με το ίδιο μοτίβο να επαναλαμβάνεται (όπως άλλωστε προστάζει η θεωρία της προπαγάνδας) ως “θα σας πετάξουμε στη θάλασσα”, προβάλλονται καθημερινά σε μέσα με μουσικά χαλιά με μουσική epic και για όσους γνωρίζουν, σκηνοθετείται καθημερινά ένα μούδιασμα το οποίο θα ολοκληρωθεί όταν προκαλέσει παράλυση και αδράνεια. <br /> <br /> Μη μας κάνουν εντύπωση δηλώσεις πολιτικών περί Καστελόριζου και του πού αυτό ανήκει. Μη μας κάνουν εντύπωση δηλώσεις-επιθυμίες για το ποιά τούρκικη λέξη θα μας προσδιορίζει (γκιαούρ ή καρντάς). Τέλος, μη μας κάνει εντύπωση οτι ακόμη και όταν σφυγμομετρήσεις δείχνουν οτι οι πολίτες ευρωπαϊκών κρατών στηρίζουν συντριπτικά την στρατιωτική βοήθεια προς την Ελλάδα, (καθώς κράτη και κοινωνίες της Δύσης μας θέτουν ξανά ως σύνορο του δυτικού κόσμου) φωνές πολιτικών τινάζουν το σύνορο στον αέρα προκειμένου να χαρακτηριστούμε ως ”γέφυρα” της Τουρκίας με τη Δύση.<br /> <br /> O παράδοξος σύμμαχος της Ελλάδας, είναι το Tweeter. Αυτό συμβαίνει καθώς κανείς δε θα είχε δει το πραγματικό μέγεθος της Τουρκίας, αν ο Αμερικανός πρόεδρος δεν είχε κάνει εκείνο το περιβόητο tweet το οποίο έστειλε στα Τάρταρα την Τουρκία και μετά από μέρες, ξεκίνησαν στην Τουρκία οι συζητήσεις για την αγκινάρα, τα κρεμμύδια και όλα όσα μας θυμίζουν πως στη σημερινή παγκόσμια οικονομία, το να είσαι το Νο. 17 στον κόσμο, σημαίνει όσα ένα tweet. <br /> <br /> Πολλές χώρες στο παρελθόν που χαρακτηρίστηκαν ”τίγρεις” (λόγω ραγδαίας ανάπτυξης) όπως της Ανατολικής Ασίας, με μια κρίση, είδαν τα νομίσματά τους να υποτιμούνται κατά 25% σε ένα βράδυ. Η Τουρκία έκανε πολλά βήματα μπροστά από το 2003 και μετά. Παραμένει όμως σε μεγάλο βαθμό και σε πολλούς δείκτες χώρα του Τρίτου Κόσμου (με τη σύγχρονη πολιτική ορθότητα, αναπτυσσόμενου κόσμου). Η Άγκυρα έχει τόση ισχύ όσο μια δήλωση του Αμερικανού αντιπροέδρου Mike Pence, ο οποίος λίγες μέρες πριν έθεσε εν αμφιβόλω το μέλλον της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ. <br /> <br /> Μέχρι να δημιουργήσουμε εκείνες τις δομές που θα λειτουργούν υποβοηθητικά για την εξωτερική μας πολιτική και οι οποίες θα φιλτράρουν το τουρκικό ”θέαμα”, καλό είναι να θυμόμαστε την ρεαλιστική σχολή σκέψης. Όσο υπάρχουν τέτοιες υπερπροβολές για τα μεγαλεία μιας χώρας η οποία αναπτύχθηκε με ”κονδύλια” τα οποία αναζητούνται σε ιρανικές ή και σε άλλες ”τράπεζες”, η εξισορρόπηση αυτής της υπερβολής θα έρχεται με τον μηδενισμό. Έτσι, το εκκρεμές των άκρων θα συνεχίζει να υπάρχει στο αέναον. Θα βγαίνουν άλλοι οι οποίοι θα λένε κάθε μέρα (όπως το λένε από το 1993) οτι η Τουρκία θα διαλυθεί και οτι δε χρειάζεται να κάνουμε τίποτε εμείς. <br /> <br /> Κατά …περίεργο τρόπο, και οι δύο ”πτέρυγες ανάλυσης” όσο αντίθετες και αν φαίνονται, στο τέλος τέμνονται. Αδράνεια προκαλεί και η εισβολή του φόβου στο καθιστικό κάθε Έλληνα πολίτη, αδράνεια προκαλεί και ο ”προφητικός” εφησυχασμός οτι η Τουρκία θα διαλυθεί από μόνη της. Τέλος, μέχρι να καταλάβουμε οτι δεν υπάρχουν ίσες αποστάσεις και αντικειμενική κάλυψη για κράτη που εισβάλλουν παράνομα και κατέχουν εδάφη άλλων χωρών, (βλ. Κύπρος) που κρατούν έναν ακήρυχτο πόλεμο καθημερινά στο Αιγαίο, που επικηρύσσουν Τούρκους πολίτες την ώρα που ο Έλληνας πρωθυπουργός επισκέπτεται την Κωνσταντινούπολη, ας είμαστε τουλάχιστον αισιόδοξοι για το οτι οι δυτικές χώρες και κυρίως οι ΗΠΑ, έχουν πολύ διαφορετική εικόνα από αυτήν που έχουμε εμείς για την Τουρκία και οτι οι ”προφήτες” της όποιας λύσης (οι οποίοι κάναν καριέρες στα 90’ς) έχουν πάει να βρούν άλλη Γη Επαγγελίας, καθώς τα περί ”φιλελεύθερης” Τουρκίας αφηγήματα, πήγαν περίπατο. <br /> <br /> Ας ελπίσουμε οτι μέχρι να λυθούν τα παραπάνω, δε θα καταφέρουμε να χαλάσουμε την πορεία των εξελίξεων που είναι ευνοϊκότατη για την Ελλάδα και την Κύπρο. <br /> <br /> Η δεκαετία του 1990 ήταν μια ”παραφωνία” για το διεθνές σύστημα. Η μονοκρατορία των ΗΠΑ, ταυτιζόταν ουσιαστικά με την μετάβαση από το διπολικό σύστημα (Ψυχρός Πόλεμος) σε μια μορφή πολυπολικού συστήματος. Ήταν η κρίσιμη δεκαετία για τον επαναπροσδιορισμό της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής.<br /> <br /> <br /> <a href="https://www.apopseis.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η ”δουλειά”της Τουρκίας στην Ελλάδα και το “ευχαριστώ” στο Twitter: ”Εθνικό είναι το αληθές”

Του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΔΡΙΒΑ , Διεθνολόγου Ένας από τους λόγους που η Ελλάδα δεν ανέπτυξε στο παρελθόν ανεπτυγμένο και ολοκληρωμένο διεθνολογικό...

Διαβάστε την συνέχεια

Χαλίφα Χάφταρ, ο στρατάρχης που «πέταξε» τους Τούρκους από τη Λιβύη

<br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgqoJEhM8ntt2ek4pP4_Q7qO8_4qZinjJVbZjnCDs1sgZXkz0xT-sdXXRDIYjxRFQiNBO9VFagT8pExUHJOP2BNS9EuZmhq8RdyEvecZpnJ7Jj994yhQ5n9NhgPIV25j4hEOYEgir1OORo/s1600/haftar.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="367" data-original-width="696" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgqoJEhM8ntt2ek4pP4_Q7qO8_4qZinjJVbZjnCDs1sgZXkz0xT-sdXXRDIYjxRFQiNBO9VFagT8pExUHJOP2BNS9EuZmhq8RdyEvecZpnJ7Jj994yhQ5n9NhgPIV25j4hEOYEgir1OORo/s640/haftar.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <b>Γιώργος Λυκοκάπης </b><br /> «Η Τουρκία είναι ο επικεφαλής της τρομοκρατίας στην περιοχή, όχι μόνο στην Λιβύη. Έχει φτάσει στο σημείο να μεταφέρει Λίβυους τρομοκράτες για θεραπεία στα νοσοκομεία της. Εμείς αγωνιζόμαστε εναντίον της Τουρκίας«. Σε πρόσφατη συνέντευξη του στο Sky News Arabia, ο εκπρόσωπος του Λιβυκού Εθνικού Στρατού, ηγέτης του οποίου είναι ο στρατάρχης Χαλίφα Χάφταρ, κατηγόρησε επίσημα την Τουρκία, ότι υποστηρίζει την τρομοκρατία στη Λιβύη και στη Μέση Ανατολή. <br /> <br /> Ο επονομαζόμενος Λιβυκός Εθνικός Στρατός (ΛΕΣ) ξεκίνησε από την περασμένη Πέμπτη να πολιορκεί τη λιβυκή πρωτεύουσα. Η Τρίπολη βρίσκεται υπό τον έλεγχο της διεθνώς αναγνωρισμένης Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας. Κατά τον στρατάρχη Χάφταρ η Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας είναι μία κυβέρνηση «μαριονέτα» των τζιχαντιστών και άλλων ισλαμικών πολιτοφυλακών.<br /> <br /> Είναι λογικό ο Χάφταρ, ο ισχυρός άνδρας της Ανατολικής Λιβύης, να μπει στον πειρασμό να καταλάβει το σύνολο της χώρας. Ήταν οι δυνάμεις του που συνέτριψαν το Ισλαμικό Κράτος στην Βεγγάζη και στην Ντέρνα, παίρνοντας υπό τον έλεγχό τους τις σημαντικότερες πετρελαιοπηγές της Λιβύης. Από παλιός στρατηγός του Μοαμάρ Καντάφι εξελίχθηκε σε ορκισμένο εχθρό του, συμβάλλοντας στην ανατροπή του Λίβυου δικτάτορα. <br /> <br /> Μοιάζει να υπερτερεί έναντι των αντιπάλων του, αφού με τον Λιβυκό Εθνικό Στρατό έχει συνταχθεί το σύνολο σχεδόν των αξιωματικών των ενόπλων δυνάμεων της αραβικής χώρας. Η Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας στηρίζεται σε Λίβυους πολέμαρχους και παραστρατιωτικές ομάδες, ορισμένες εκ των οποίων είναι όντως τζιχαντιστικές. Είναι δε κοινό μυστικό, πως πολλές από αυτές υποστηρίζονται από την Τουρκία. <br /> <br /> Η σιωπή της Τουρκίας <br /> <br /> Ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Γκουτιέρες υπενθύμισε πως δεν υπάρχει «στρατιωτική λύση» στη Λιβύη. Οι δηλώσεις της Δύσης κινήθηκαν σε πολύ αυστηρότερο επίπεδο. Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών κάλεσε σε «τερματισμό» των στρατιωτικών επιχειρήσεων του Χάφταρ, ενώ η Βρετανία έφερε το ζήτημα στο Συμβούλιο Ασφάλειας του ΟΗΕ. Μοιάζει όμως περίεργο που δεν είδαμε την παραμικρή αντίδραση της Τουρκίας.<br /> <br /> Είδαμε τον Τούρκο πρόεδρο να «σηκώνει τους τόνους» για το Γκολάν, για τη Δυτική Όχθη, όμως στην πολιορκία της Τρίπολης έμεινε σιωπηλός. Πόσο μάλλον όταν η οργάνωση που πολιορκεί την λιβυκή πρωτεύουσα, κατηγορεί επίσημα τον Ερντογάν ως «υποστηρικτή της τρομοκρατίας». Μην ξεχνάμε πως αυτός που «φρέναρε» τις νεοοθωμανικές φιλοδοξίες του Τούρκου προέδρου στην Λιβύη, ήταν ο στρατάρχης Χαλίφα Χάφταρ. <br /> <br /> Όλοι θυμόμαστε τους περίφημους χάρτες που παρουσίασε τον περασμένο Νοέμβριο ο Τούρκος υπουργός Άμυνας στην λιβυκή κυβέρνηση. Τότε ο Χουλουσί Ακάρ ισχυρίστηκε ότι η Ελλάδα «κλέβει» την ΑΟΖ της Λιβύης! Όμως οι προσπάθειες της Άγκυρας να διαδραματίσει ενεργό ρόλο στην εμπόλεμη χώρα, έπεσαν στο κενό. Οι Τούρκοι αντιπρόσωποι αποχώρησαν, κακήν κακώς, από την διεθνή διάσκεψη για την Λιβύη που ακολούθησε στο Παλέρμο. <br /> <br /> Ο λόγος την αποχώρησης τους ήταν η συμμετοχή του Χαλίφα Χάφταρ στη διεθνή σύσκεψη. Για την Άγκυρα, ο Λιβυκός Εθνικός Στρατός είναι ο στρατός του «πραξικοπηματία» Χάφταρ, ενώ αναγνωρίζει μόνο την Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας ως νόμιμη κυβέρνηση της Λιβύης. Για τη συμμετοχή του Χάφταρ στο Παλέρμο καταλυτικό ρόλο είχε διαδραματίσει ο μεγάλος εχθρός του Ερντογάν, ο στρατηγός Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι. Ο Αιγύπτιος πρόεδρος, στενός σύμμαχος του Λίβυου στρατάρχη, είχε μιλήσει για «εξωτερικές παρεμβάσεις» στη Λιβύη. Όλοι κατάλαβαν πως εννοούσε την Τουρκία.<br /> <br /> Ο αγαπημένος στρατάρχης των Ρώσων <br /> <br /> Όμως ο Τούρκος πρόεδρος δεν μπορεί να παραβλέψει την υποστήριξη που έχει ο στρατάρχης Χάφταρ από την Μόσχα. Βλέπουμε πως ο Ταγίπ Ερντογάν υπολογίζει σε μία διευρυμένη συμμαχία με τη Ρωσία, ακόμα και σε στρατιωτικό επίπεδο. Επομένως φαίνεται πως εκ των πραγμάτων έχει «καταπιεί» τη στρατιωτική δράση των δυνάμεων του Χάφταρ, όπως «κατάπιε» την παραμονή του Άσαντ στην εξουσία. <br /> <br /> Πάντως είδαμε πως η Μόσχα προσπάθησε να «διασκεδάσει τις εντυπώσεις» πως υποστηρίζει τον Λιβυκό Εθνικό Στρατο. Το Κρεμλίνο κάλεσε σε «αυτοσυγκράτηση» όλα τα εμπλεκόμενα μέρη, μιλώντας για το επικίνδυνο ενδεχόμενο ενός «λουτρού αίματος» στην Λιβύη. Πάντως ο Χαλίφα Χάφταρ δεν έχει πολλούς λόγος να ανησυχεί. Μπορεί πάντα να υπολογίζει στο ρωσικό βέτο στον ΟΗΕ. <br /> <br /> Επίσης, μπορεί να υπολογίζει στη συμμαχία που έχει συγκροτήσει, με τα ισχυρότερα αραβικά κράτη. Η Αίγυπτος, από κοινού με τη Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, υποστηρίζουν τις δυνάμεις του Λιβυκού Εθνικού Στρατού. Η Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας είναι υποχρεωμένη να αρκεστεί στην υποστήριξη του εμιράτου του Κατάρ, το οποίο οι Άραβες έχουν θέσει σε απομόνωση. <br /> <br /> Τελικά τα αίτια για απόφαση του Χάφταρ να πολιορκήσει την Τρίπολη, ίσως πρέπει να αναζητηθούν στο Κάιρο και στο Ριάντ, όχι στην Μόσχα. Αίγυπτος και Σαουδική Αραβία υποστηρίζουν τη «σταυροφορία» του στρατάρχη Χάφταρ κατά του πολιτικού Ισλάμ. Αυτή δεν περιλαμβάνει μόνο το Ισλαμικό Κράτος, αλλά και το ισχυρό παρακλάδι της Μουσουλμανικής Αδελφότητας στην Λιβύη, το οποίο συμμετέχει στην κυβέρνηση της ΚΕΕ. <br /> Υποχρεωμένη η Δύση να υποστηρίξει τον Χάφταρ <br /> <br /> Ο διεθνής τύπος έχει χαρακτηρίσει τον Χάφταρ «λιβυκό ισοδύναμο» του στρατηγού Σίσι και του Μπασάρ αλ Άσαντ. Ο Λίβυος στρατάρχης έχει πολλές ομοιότητες με τον Αιγύπτιο και τον Σύρο πρόεδρο. Η υποστήριξη που έχει από την Σαουδική Αραβία, εκ πρώτης όψεως, μοιάζει ανεξήγητη. Όμως το Ριάντ βλέπει με καχυποψία τις δράσεις της Μουσουλμανικής Αδελφότητας στη Μέση Ανατολή. <br /> <br /> Η Σαουδική Αραβία υποστήριξε την πραξικοπηματική ανατροπή της κυβέρνησης των Αδελφών Μουσουλμάνων, το 2013 στην Αίγυπτο. Σαουδική Αραβία και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα θέλουν να ξεφορτωθούν τις «παρείσακτες δυνάμεις» στη Μέση Ανατολή, όπως το «αιρετικό» Ιράν ή την Τουρκία. Σε αυτές περιλαμβάνεται η Μουσουλμανική Αδελφότητα, η οποία έχει μετατραπεί σε «άτυπο παράρτημα» της «νεο-οθωμανικής» εξωτερικής πολιτικής της Άγκυρας. <br /> <br /> Επομένως μία ενδεχόμενη στρατιωτική δράση της Δύσης κατά του Χαλίφα Χάφταρ πρέπει να αποκλειστεί. Σε αυτή την περίπτωση η Δύση δεν θα έρθει μόνο αντιμέτωπη με την Μόσχα, αλλά και με τα κυριότερα αραβικά κράτη. Εξάλλου ο Λίβυος στρατάρχης δεν της είναι άγνωστος. Στο πρόσφατο παρελθόν ο Χαλίφα Χάφταρ θεωρούνταν ο άνθρωπος της CIA στην Λιβύη, ενώ πρέπει να σημειώσουμε πως έχει λάβει και την αμερικανική υπηκοότητα. <br /> <br /> Εάν καταφέρει και επικρατήσει στο πεδίο της μάχης η realpolitik υποχρεώνει την Δύση να έρθει σε συνεννόηση μαζί του. Στα κάτω κάτω, μοιάζει ο κατάλληλος άνθρωπος για να διαχειριστεί τη χαοτική κατάσταση που επικράτησε στην Λιβύη, μετά το 2011. Οι αντιδράσεις της Δύσης θα περιοριστούν σε ρητορικό επίπεδο. Πόσο μάλλον που, σε σχέση με τους μισθοφόρους του Ερντογάν, ο Λίβυος στρατάρχης μοιάζει πολύ καλύτερος.<br /> <br /> <a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Χαλίφα Χάφταρ, ο στρατάρχης που «πέταξε» τους Τούρκους από τη Λιβύη

Γιώργος Λυκοκάπης «Η Τουρκία είναι ο επικεφαλής της τρομοκρατίας στην περιοχή, όχι μόνο στην Λιβύη. Έχει φτάσει στο σημείο να μεταφέρε...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ελλάδα και τα σενάρια απομάκρυνσης της Αγκυρας από την Δύση

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjrcApwn7VijoI4bPKEw3xn5eNw8360M7fT-_abqNVkOcqJHVS3_idb14R51YAF7_XRXU7uB8W8AsAtSJCEdVGx4wAYIk7DDx2Sa_DwNuxhg1CuDdLwr9Ud12U3QYKTyOn6TZ9aqyrTi2g/s1600/turkey.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="350" data-original-width="625" height="358" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjrcApwn7VijoI4bPKEw3xn5eNw8360M7fT-_abqNVkOcqJHVS3_idb14R51YAF7_XRXU7uB8W8AsAtSJCEdVGx4wAYIk7DDx2Sa_DwNuxhg1CuDdLwr9Ud12U3QYKTyOn6TZ9aqyrTi2g/s640/turkey.jpg" width="640" /></a></div> <h3 style="text-align: center;"> <span style="font-weight: normal;">Η Ελλάδα και τα σενάρια απομάκρυνσης της Αγκυρας από την Δύση </span></h3> <h4> Αν οι σχέσεις Αγκυρας- Ουάσιγκτον οδηγηθούν σε πραγματική κρίση, θα είναι η πρώτη στην ιστορία. </h4> Στην Ουάσινγκτον και σε κάποιες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες ετοιμάζονται εναλλακτικές στρατηγικές για το ενδεχόμενο η Αγκυρα να πάει μακρυά στον δρόμο που θα την απομακρύνει στρατηγικά από την Δύση.<br /> <br /> <b>Παύλος Τσίμας </b><br /> <br /> Η ιστορία των σχέσεων Τουρκίας – Ρωσίας είναι μια ιστορία πολέμων και διπλωματικών κρίσεων. Η πιο πρόσφατη προκλήθηκε από την κατάρριψη ενός ρωσικού πολεμικού αεροσκάφους, μέσα στον εναέριο χώρο της Συρίας, από τουρκικά πυρά. <br /> <br /> Ο Ερντογάν, ως συνήθως, είπε βαριές κουβέντες, η Μόσχα απάντησε με ένα σκληρό εμπάργκο, τα πράγματα έμοιαζαν να οδηγούνται στα άκρα, έως ότου ένα τηλεφώνημα και μια αναπάντεχη συγνώμη μετέτρεψαν την κρίση σε ειδύλλιο. Ερντογάν και Πούτιν έχουν συναντηθεί οκτώ φορές μέσα σ έναν χρόνο. <br /> <br /> Στην τελευταία τους συνάντηση, την Δευτέρα, το ειδύλλιο επιβεβαιώθηκε και βάθυνε. Η Τουρκία, όπως ανακοινώθηκε,θα έχει εγκαταστήσει στο έδαφός της, μέχρι τον ερχόμενο Ιούλιο, τα ρωσικά οπλικά συστήματα S-400. Παρά τις αμερικανικές προειδοποιήσεις ότι αυτό θα οδηγήσει σε αντίποινα και- άκουσον, άκουσον- θα θέσει εν αμφιβολία τους δεσμούς της Τουρκίας με το ΝΑΤΟ.<br /> Τουρκία και ΗΠΑ <br /> <br /> Η ιστορία των αμερικανο-τουρκικών σχέσεων, αντίθετα, είναι μια ιστορία στενής συνεργασίας και εξάρτησης. Η Τουρκία υπήρξε, δεκαετίες τώρα, το πολυτιμότερο πιόνι στην σκακιέρα του ψυχρού πολέμου και της νεότερης εκδοχής του, αλλά και ο καλύτερος πελάτης της αμερικανικής στρατιωτικής βιομηχανίας. Αν τώρα οι σχέσεις Αγκυρας- Ουάσιγκτον οδηγηθούν σε πραγματική κρίση, θα είναι η πρώτη στην ιστορία. Η ειρωνεία μάλιστα είναι ότι αυτό συμβαίνει επί των ημερών του Ντόναλντ Τραμπ, του Προέδρου που, σε προσωπικό επίπεδο, αισθάνεται εγγύτερα προς την σουλτανική εκδοχή του Ταγίπ Ερντογάν.<br /> <br /> Τα σημάδια, πάντως, είναι πυκνά και είναι πρωτοφανή: Η συμμετοχή κορυφαίου αμερικανού υπουργού στην τριμερή σύνοδο κορυφής Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ ήταν ένα μήνυμα εξαιρετικό εύγλωττο. Η προειδοποίηση του αμερικανικού Πενταγώνου προς την Αγκυρα για τα ρωσικά οπλικά συστήματα ήταν διατυπωμένη σε ελάχιστα διπλωματικά γλώσσα, ως ευθεία απειλή. <br /> <br /> Και η κατάθεση στην Γερουσία μιας πρότασης νόμου, με δύο βαριές υπογραφές, ενός δημοκρατικού κι ενός ρεπουμπλικάνου γερουσιαστή με βαρύνουσα γνώμη στα θεμνατα εξωτερικής πολιτικής, που αίρει το εμπάργκο όπλων προς την Κυπριακή Δημοκρατία και καθιερώνει ελέγχους της συμπεριφοράς των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων στο Αιγαίο και την θάλασσα της Κύπρου, ήρθε ως κερασάκι στην τούρτα.<br /> Ριζική αλλαγή συσχετισμών <br /> <br /> Όλα αυτά είναι, βέβαια, προς το παρόν, ενταγμένα σε ένα παιχνίδι διαπραγμάτευσης εξ αποστάσεως και μέσω αμοιβαίων απειλών και εκβιασμών. Η έκβαση του παιγνίου δεν είναι δεδομένη. Αλλά το παιχνίδι είναι εξαριετικά σοβαρό. Θα μπορούσε να εξελιχθεί σε game changer, ριζική αλλαγή συσχετισμών, ισορροπιών και ρόλων στην ανατολική Μεσόγειο.<br /> <br /> Όλα εξαρτώνται, προς το παρόν, από τον ίδιο τον Ερντογάν. Την επομένη των δημοτικών εκλογών της 31ης Μαρτίου, όπου κέρδισε την χώρα αλλά έχασε όλες τις μεγάλες πόλεις της, ο Ερντογάν είχε δύο μεγάλα διλήμματα πολιτικής. <br /> <br /> Ενα, ήταν αν θα προχωρήσει σε αλλαγή οικονομικής πολιτικής, με σκληρά μέτρα, τύπου ΔΝΤ, για να προλάβει μια κατάρρευση της τουρκικής οικονομίας, μετά από 15 χρόνια ευφορίας, να προλάβει μια επιστροφή στην οικονομική μιζέρια του τέλους της δεκαετίας του 90, που ήταν το ελατήριο που τον εκτίναξε στην εξουσία. <br /> <br /> Και δύο, αν θα προχωρήσει σε μια διόρθωση εξωτερικής πολιτικής, ώστε να φέρει την Τουρκία κοντύτερα διπλωματικά προς τις δυτικές δυνάμεις- ευρωπαϊκές κυρίως- από τις οποίες η τουρκική οικονομία εξαρτάται περισσότερο. Η λογική έλεγε ότι θα το κάνει. Όσοι ισχυρίζονται ότι ξέρουν την ιδιοσυγκρασία του έλεγαν ότι θα το κάνει, θα κάνει την στροφή, αφού πρώτα οδηγήσει τα πράγματα στα άκρα, ότι θα πατήσει γκάζι προς τον τοίχο πριν στρίψει το τιμόνι.<br /> <br /> Αυτό συμβαίνει τώρα; Σε μια τέτοια πολιτική τακτική εντάσσεται η πρόκληση προς την Ουάσιγκτον μέσω Μόσχας; Τεντώνει το σχοινί, πριν το αφήσει λάσκα; Προκαλεί, για να «πουλήσει ακριβά» την στροφή του;<br /> Διπλωματικά ακροβατικά <br /> <br /> Το βέβαιο είναι ότι ο Ερντογάν δεν έχει ακόμη συμβιβαστεί ούτε καν με το αποτέλεσμα της κάλπης. Ζητά επανακαταμέτρηση στην Κωνσταντινούπολη, απειλεί με επανάληψη των εκλογών και στις εφημερίδες που τον υποστηρίζουν διατυπώνονται σχεδόν ανοιχτά απειλές ότι εκείνοι που είχαν την ατυχή ιδέα να κερδίσουν στις εκλογές κινδυνεύουν να βρεθούν κατηγορούμενοι ως πράκτορες ξένης δύναμης! Αν η συμπεριφορά στο εσωτερικό προλέγει την διεθνή συμπεριφορά, τα ως τώρα σημάδια δεν είναι ενθαρρυντικά.<br /> <br /> Οι ρεαλιστές επιμένουν, βέβαια, ότι ο Ερντογάν στο τέλος δεν θα πάει κόντρα στην λογική και ότι η Ουάσιγκτον δεν θα αφήσει τοσο εύκολα να «χαθεί η Τουρκία». Αλλά αυτό που βλέπουμε είναι διπλωματικά ακροβατικά δίχως δίχτυ προστασίας. <br /> <br /> Στην Ουάσινγκτον και σε κάποιες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες τα απίθανα σενάρια, αντιμετωπίζονται πια ως πιθανά και ετοιμάζονται εναλλακτικές στρατηγικές για το ενδεχόμενο η Αγκυρα να συνεχίσει και να πάει μακρυά στον δρόμο που θα την απομακρύνει στρατηγικά από την Δύση.<br /> Nέα ισορροπία <br /> <br /> Στα σενάρια αυτά, η Ελλάδα και τριμερής Ελλάδας-Ισραήλ-Κύπρου έχουν μια κεντρική θέση. Είναι μια δραματική αλλαγή σε σχέση με την κατάσταση των τελευταίων 70 χρόνων, όπου η Ελλάδα ήταν παραπληρωματική της Τουρκίας στην στρατηγική της Δύσης. <br /> <br /> Η νέα ισορροπία φέρει μαζί της ευκαιρίες, αδιανόητες ως πρόσφατα, αλλά και κινδύνους, που ήταν επίσης αδιανόητοι ως πρόσφατα. Και το ερώτημα είναι: Προετοιμαζόμαστε για το ενδεχόμενο; Υπάρχει κάπου στην ελληνική δημόσια σφαίρα, έστω και καλά κρυμμένος, ένας χώρος όπου η ελληνική πολιτική, πέρα από το σκανδαλοθηρικό της ξεκατίνιασμα, προετοιμάζεται και μας προετοιμάζει για ένα σενάριο που μπορεί ακόμη να μην είναι το πιθανότερο, αλλά δεν είναι πια και εντελώς απίθανο;<br /> <br /> <a href="https://www.huffingtonpost.gr/" target="_blank">πηγή</a> <br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η Ελλάδα και τα σενάρια απομάκρυνσης της Αγκυρας από την Δύση

Η Ελλάδα και τα σενάρια απομάκρυνσης της Αγκυρας από την Δύση Αν οι σχέσεις Αγκυρας- Ουάσιγκτον οδηγηθούν σε πραγματική κρίση, θα είναι...

Διαβάστε την συνέχεια

Η οριακή νίκη Νετανιάχου, η Ελλάδα, η Κύπρος, η Τουρκία και οι ΗΠΑ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjLRB2CrMf4z5JwJKHHxIeL0-sR-GuJOzRsXWiW5m_Jpy7A4yQ6P3Vv6kPvbYsr8gXFi1P-yd4hNjTgaBqTdeym_pp8cVbYw-wou6eCuKEnmtW7_omTi2MAVgE_58YC_hBhh4S-foPP-uc/s1600/israil_ekloges.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="420" data-original-width="630" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjLRB2CrMf4z5JwJKHHxIeL0-sR-GuJOzRsXWiW5m_Jpy7A4yQ6P3Vv6kPvbYsr8gXFi1P-yd4hNjTgaBqTdeym_pp8cVbYw-wou6eCuKEnmtW7_omTi2MAVgE_58YC_hBhh4S-foPP-uc/s640/israil_ekloges.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <h3> <span style="font-weight: normal;">Το Ισραήλ θα παραμείνει ”τοποτηρητής”¨της αμερικανικής πολιτικής σε ανατολική Μεσόγειο και Μέση Ανατολή.</span></h3> <b>Αλέξανδρος Θ. Δρίβας* </b><br /> <br /> Με το 96% των ψήφων καταμετρημένο από την εκλογική διαδικασία στο Ισραήλ, ο Νετανιάχου βγαίνει οριακά νικητής έχοντας μια παραπάνω έδρα στην Κνεσέτ από τον Μπένι Γκαντς. Οι 37 έδρες του Λικούντ, έναντι των 36 του ″Μπλε και Λευκό” (κεντροαριστερό κόμμα) μπορεί να μη δίνουν την πλειοψηφία στον Νετανιάχου, όμως η κυβέρνηση συνεργασίας που μπορεί να προκύψει μεταξύ Λικούντ και άλλων μικρότερων δεξιών κομμάτων, μπορεί να δώσει στον Νετανιάχου τον έλεγχο, μέχρι και 67 εδρών (από τις συνολικά 120 της Κνεσέτ). Τί σημαίνει αυτό για τα συμφέροντα του Ελληνισμού;<br /> <br /> Η Τριμρής Ζει και Βασιλεύει και η Τουρκία ανησυχεί<br /> <br /> Οι εκλογές σε άλλες, κρίσιμες χώρες για τα ελληνικά συμφέροντα, οφείλουν να κατανοούνται και να ερμηνεύονται με βάση τα ελληνικά συμφέροντα και όχι με κάποια θολή ″διεθνιστική” διόπτρα. Ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου είναι ένας από τους στυλοβάτες της Τριμερούς μεταξύ Ελλάδος, Κύπρου και Ισραήλ, μιας περιφερειακής συνεννόησης που αύξησε κατακόρυφα την αξία της Ελλάδας και της Κύπρου.<br /> <br /> Το σημερινό Λικούντ δε θέλει να ακούει για ″Ερντογανισμό” και τη σημερινή Τουρκία και βλέπει την Ελλάδα και την Κύπρο ως αξιόπιστους συμμάχους. Η περιφερειακή αυτή συνεργασία, θα συνεχίζει να χτίζεται και σίγουρα τα νέα επανεκλογής του Νετανιάχου, δεν ακούγονται καλά στην Τουρκία. Μην ξενχάμε πως το momentum για την Τουρκία είναι πολύ κακό αναφορικά με τις σχέσεις της με το Ισραήλ, τις ΗΠΑ και τη Δύση. Θα ήταν μια πολύ κακή εξέλιξη για τα ελληνικά συμφέροντα η μη εκλογή του Μπέντζαμιν Νετανιάχου, έχοντας ως κριτήριο την μη καθαρή γνώση για το τί θα έκανε με την Τριμερή ο Μπένι Γκαντς. Τα επόμενα κρίσιμα έτη για τις ενεργειακές και γεωπολιτικές εξελίξεις στην ανατολική Μεσόγειο, θα βρούν τον Νετανιάχου να έχει την εξουσία, έστω και οριακά. Ο Νετανιάχου αποτελεί έναν ορκισμένο εχθρό του Ερντογάν και των επεκτατικών του βλέψεων στην ευρύτερη περιοχή και είναι πολύ δύσκολο (έως απίθανο) να μπορέσει να γεφυρωθεί το χάσμα μεταξύ τους καθώς πολύ συχνά ο Ερντογάν εκφράζεται ανοικτά κατά του Ισραήλ.<br /> <br /> Ισραήλ και ΗΠΑ<br /> <br /> Είναι γνωστό πως ο Νετανιάχου και ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ, Μπάρακ Ομπάμα, δεν είχαν χημεία. Με την άνοδο του Τραμπ στην εξουσία, ΗΠΑ και Ισραήλ έχουν τις καλύτερες δυνατές σχέσεις, όπως αποδεικνύεται και από το οτι οι ΗΠΑ αναγνώρισαν την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του Ισραήλ.<br /> <br /> Οι σχέσεις Ελλάδας και ΗΠΑ αλλά και οι αντίστοιχες, αμερικανοκυπριακές σχέσεις πάνε από το καλό στο καλύτερο και οι εξελίξεις είναι ραγδαίες αναφορικά με την περαιτέρω αναβάθμισή τους. Το πακέτο κυρώσεων που αναμένεται να χτυπήσει την Τουρκία, θα έχει αυτόματα οφέλη για Ελλάδα, Κύπρο και Ισραήλ. Σενάρια θέλουν τα αεροσκάφη F-35 που δε θα λάβει η Τουρκία (αν εγκατασταθούν οι ρωσικοί S-400 στα τουρκικά παράλια και στα σύνορα με το Ιράν) να μοιραστούν σε Ελλάδα και Τουρκία. Νομοσχέδια για την άρση του εμπάργκο όπλων κατά της Κύπρου, βρίσκονται επίσης στα ”προσεχώς”, όπως και η κουβέντα για την είσοδο της Μεγαλονήσου στο ΝΑΤΟ. Το Ισραήλ θα παραμείνει ”τοποτηρητής”¨της αμερικανικής πολιτικής σε ανατολική Μεσόγειο και Μέση Ανατολή σε μια περίοδο που οι ΗΠΑ δεν έχουν την πολυτέλεια εναλλακτικών κινήσεων. Το πανίσχυρο ισραηλινό λόμπι στις ΗΠΑ θα συνεχίσει να αποτελεί τη γέφυρα των αμερικανοισραηλινών σχέσεων με ό,τι αυτό συνεπάγεται και για τα λόμπις του Ελληνισμου (Ελληνικό και Κυπριακό) τα οποία έχουν επωφεληθεί από τις σχέσεις Ισραήλ και ΗΠΑ. <br /> <br /> <i><b>*Διεθνολόγος -Συντονιστής του Τομέα Ευρασίας & Νοτιοανατολικής Ευρώπης, Ινστιτούτο Διεθνών Σχέσεων</b></i><br /> <br /> <a href="https://www.huffingtonpost.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η οριακή νίκη Νετανιάχου, η Ελλάδα, η Κύπρος, η Τουρκία και οι ΗΠΑ

Το Ισραήλ θα παραμείνει ”τοποτηρητής”¨της αμερικανικής πολιτικής σε ανατολική Μεσόγειο και Μέση Ανατολή. Αλέξανδρος Θ. Δρίβας* Με το ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το αμερικανικό Κογκρέσο ζητά λίστα με τις παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου και της ΑΟΖ της Κύπρου

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhJo6TC7055tGAFTiTRXZRElsWzdCeigYetCf5y1wIJtxrowB-u5wvkR4EEc1C-pNRL5LQmhmlo1eg5iciwceRF3NoAFK2w-_HnPFX6idUINbwq2Hs9xAdWVZVbG2uqOSw_jm6R9I0rbEM/s1600/TOURKIKA-MAXITIKA.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="390" data-original-width="650" height="384" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhJo6TC7055tGAFTiTRXZRElsWzdCeigYetCf5y1wIJtxrowB-u5wvkR4EEc1C-pNRL5LQmhmlo1eg5iciwceRF3NoAFK2w-_HnPFX6idUINbwq2Hs9xAdWVZVbG2uqOSw_jm6R9I0rbEM/s640/TOURKIKA-MAXITIKA.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <h3 style="text-align: center;"> <span style="font-weight: normal;">Η Ελλάδα στο επίκεντρο του στρατηγικού ενδιαφέροντος των ΗΠΑ</span></h3> Οι Αμερικανοί γερουσιαστές Μπομπ Μενέντεζ και Μάρκο Ρούμπιο επιδιώκουν να παγιώσουν το ενδιαφέρον της αμερικανικής διπλωματίας για την Ανατολική Μεσόγειο και να προχωρήσουν σε μια ουσιαστική αναθεώρηση της αμερικανικής στρατηγικής με στόχο να αναγνωριστούν οι νέες πραγματικότητες που έχουν διαμορφωθεί στην περιοχή, με ένα νομοσχέδιο «πακέτο» που τοποθετεί την Ελλάδα στο επίκεντρο του στρατηγικού ενδιαφέροντος των ΗΠΑ. <br /> <br /> Αξίζει να σημειωθεί πως είναι η πρώτη φορά στην ιστορία του Κογκρέσου που ένα νομοσχέδιο προβλέπει ότι ο υπουργός Εξωτερικών θα πρέπει να υποβάλει λίστα στη Βουλή με τον αριθμό των παραβιάσεων του ελληνικού εναέριου χώρου και της ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας. Επιπλέον, στο ίδιο νομοσχέδιο ζητείται η άρση του αμερικανικού εμπάργκο όπλων στην Κυπριακή Δημοκρατία <br /> <br /> Μάλιστα, πρόκειται μια διακομματική πρωτοβουλία, καθώς ο κ. Μενέντεζ είναι ο επικεφαλής των Δημοκρατικών στην επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων της Γερουσίας, ενώ o κ. Ρούμπιο, ο οποίος είναι επίσης μέλος της επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων, εκλέγεται ως Ρεπουμπλικανός γερουσιαστής στη Φλόριντα. <br /> <br /> Το «Νομοσχέδιο για την Ασφάλεια και την Ενεργειακή Συνεργασία στην Ανατολική Μεσόγειο του 2019», όπως αποκαλείται επίσημα, εισάγει μια σειρά από πρωτοβουλίες που αποσκοπούν να ενισχύσουν την αμερικανική στήριξη στην τριμερή συνεργασία Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ. Υπό αυτό το πρίσμα, δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στην αναβάθμιση της εταιρικής σχέσης στους τομείς της ασφάλειας και της ενέργειας. <br /> <br /> Όπως εξηγούν οι δύο γερουσιαστές, το συγκεκριμένο νομοσχέδιο επιδιώκει την επικαιροποίηση της στρατηγικής των ΗΠΑ με στόχο να αναγνωριστεί ο αντίκτυπος των αλλαγών που συμβαίνουν στην Ανατολική Μεσόγειο. Σε αυτές τις αλλαγές συμπεριλαμβάνεται η ανακάλυψη μεγάλων οικοπέδων φυσικού αερίου αλλά και η επιδείνωση των σχέσεων της Τουρκίας τόσο με τις ίδιες τις ΗΠΑ όσο και με όλους τους βασικούς περιφερειακούς εταίρους της Ουάσινγκτον. <br /> <br /> Μετά την κατάθεση του νομοσχεδίου, ο γερουσιαστής Μενέντεζ τόνισε ότι οι ΗΠΑ έχουν σημαντικά συμφέροντα εθνικής ασφαλείας στην Ανατολική Μεσόγειο, τα οποία ενισχύονται από την ενδυνάμωση των σχέσεων τους με την Ελλάδα, το Ισραήλ και την Κύπρο. <br /> <br /> «Η συνεργασία μεταξύ αυτών των χωρών τα τελευταία χρόνια στον τομέα της ενεργειακής ασφάλειας έχει ανοίξει τον δρόμο για ένα ευρύ περιφερειακό σχέδιο για την ασφάλεια και την οικονομική και ενεργειακή ατζέντα. Έφτασε η ώρα, οι ΗΠΑ να εμβαθύνουν αυτή τη συνεργασία και να χτίσουμε πάνω σε αυτή την εποικοδομητική πρόοδο των συμμάχων μας για να διασφαλίσουμε την ασφάλεια στην Ανατολική Μεσόγειο», σημείωσε χαρακτηριστικά. <br /> <br /> Από την πλευρά του, ο γερουσιαστής Ρούμπιο τόνισε ότι η άρση του εμπάργκο όπλων στην Κύπρο και η επέκταση της εξωτερικής στρατιωτικής βοήθειας στην Ελλάδα συνιστούν μέρος μιας «συνολικής προσέγγισης για την σταθεροποίηση των βασικών μας περιφερειακών εταίρων». <br /> <br /> Όσον αφορά την Τουρκία, το νομοσχέδιο ζητάει από την κυβέρνηση να εμποδίσει την μεταφορά των μαχητικών F-35, εφόσον η Άγκυρα συνεχίσει την υλοποίηση του σχεδιασμού της για την αγορά του ρωσικού συστήματος αεροπορικής άμυνας S-400. Μάλιστα, επισημαίνεται πως μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να οδηγήσει και στην γενικότερη επιβολή κυρώσεων εναντίον της Τουρκίας, καθώς κάτι τέτοιο προβλέπεται στο πλαίσιο του Νόμου Περί Αντιμετώπισης των Αντιπάλων της Αμερικής Μέσω Κυρώσεων (CAATSA). Υπενθυμίζεται ότι η κατασκευάστρια εταιρία των S-400, Almaz-Antey Air and Space Defense Corporation JSC, βρίσκεται υπό καθεστώς κυρώσεων μετά την απόφαση που έλαβε η αμερικανική κυβέρνηση στις 27 Οκτωβρίου 2017. <br /> <br /> Συνολικά, ο Νόμος για την Εταιρική Σχέση Ασφάλειας και Ενέργειας στην Ανατολική Μεσόγειο του 2019: <br /> <br /> * Αίρει την απαγόρευση πώλησης όπλων στην Κυπριακή Δημοκρατία <br /> <br /> <br /> * Προβλέπεται ότι μέσα σε 90 ημέρες από την επικύρωση του, ο υπουργός Εξωτερικών θα πρέπει να υποβάλει λίστα στο Κογκρέσο με τον αριθμό των παραβιάσεων του ελληνικού εναέριου χώρου και της ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας <br /> <br /> * Εγκρίνει το ποσό των 3 εκατομμυρίων δολαρίων για στρατιωτική βοήθεια προς την Ελλάδα μέσω του προγράμματος για τη «Χρηματοδότηση Ξένων Ενόπλων Δυνάμεων» (FMF) <br /> <br /> * Εγκρίνει το ποσό των 2 εκατομμυρίων δολαρίων για την Ελλάδα και την Κύπρο μέσω του προγράμματος «Διεθνούς Στρατιωτικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης» (IMET) <br /> <br /> * Αναφέρει ότι η ασφάλεια των εταίρων της Αμερικής όπως η Ελλάδα και η Κύπρος είναι σημαντική για τα συμφέροντα των ΗΠΑ. <br /> <br /> * Χαρακτηρίζει την Ελλάδα ως πολύτιμο μέλος του ΝΑΤΟ και πυλώνα ασφαλείας στην Ανατολική Μεσόγειο <br /> <br /> * Επιδιώκει την αμερικανική στήριξη στην τριμερή συνεργασία Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ <br /> <br /> * Προσθέτει ότι οι τέσσερις χώρες, Ελλάδα, Κύπρος, Ισραήλ και Αμερική αντιτίθενται σε οποιαδήποτε ενέργεια που θα ανατρέπει την σταθερότητα, θα παραβιάζει το διεθνές δίκαιο και της σχέσης καλής γειτονίας τόσο στην Ανατολική Μεσόγειο όσο και στο Αιγαίο. <br /> <br /> * Τονίζει την πρόθεση της Ουάσινγκτον να συνεχίσει να έχει ισχυρή στρατιωτική παρουσία στην Σούδα <br /> <br /> * Κάνει αναφορά στο φυσικό αέριο στην περιοχή και το πως αυτό μπορεί να συμβάλει στην ενεργειακή διαφοροποίηση της Ευρώπης και στην ενίσχυση του ρόλου της περιοχή <br /> <br /> * Εγκρίνει την ίδρυση ενός αμερικανικού ενεργειακού κέντρου για την Ανατολική Μεσόγειο με στόχο τη διευκόλυνση της ενεργειακής συνεργασίας μεταξύ των ΗΠΑ, του Ισραήλ, της Ελλάδας και της Κύπρου <br /> <br /> * Εμποδίζει τη μεταφορά των αεροσκαφών F-35 στην Τουρκία, εφόσον η Τουρκία συνεχίσει την υλοποίηση του σχεδιασμού της για την αγορά του ρωσικού σύστημα αεροπορικής άμυνας S-400 <br /> <br /> * Ζητά από την αμερικανική κυβέρνηση να υποβάλει στο Κογκρέσο στρατηγική για την ενίσχυση της συνεργασίας στον τομέα της ασφάλειας και της ενέργειας με τις χώρες της Ανατολικής Μεσογείου, καθώς και εκθέσεις για τις κακοήθεις δραστηριότητες της Ρωσίας και άλλων χωρών στην περιοχή.<br /> <br /> <br /> <a href="https://www.crashonline.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Το αμερικανικό Κογκρέσο ζητά λίστα με τις παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου και της ΑΟΖ της Κύπρου

Η Ελλάδα στο επίκεντρο του στρατηγικού ενδιαφέροντος των ΗΠΑ Οι Αμερικανοί γερουσιαστές Μπομπ Μενέντεζ και Μάρκο Ρούμπιο επιδιώκουν να ...

Διαβάστε την συνέχεια

Στα άκρα ο «πόλεμος» ΗΠΑ-Τουρκίας – Τελεσίγραφο Τσαβούσογλου: «Θα αγοράσουμε περισσότερους S-400 εάν δεν μας πουλήσετε Patriot»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh7yUmtN3zuMiOz4B3gD-aG_GuqusxuJYUYLMuucZGqQs6-KlvNzK5Q0USSo8DpBHwejd35mriV7A_j8sg4a1h0ayC7umALKZYEL7e1EOyukngBt0jdyoX8hmF_BNx3tXhNDmN2S_eAPo0/s1600/S-400_erdogan_poutin.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="430" data-original-width="750" height="366" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh7yUmtN3zuMiOz4B3gD-aG_GuqusxuJYUYLMuucZGqQs6-KlvNzK5Q0USSo8DpBHwejd35mriV7A_j8sg4a1h0ayC7umALKZYEL7e1EOyukngBt0jdyoX8hmF_BNx3tXhNDmN2S_eAPo0/s640/S-400_erdogan_poutin.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Στα άκρα πλέον η αμερικανοτουρκική κρίση λόγω των ρωσικών S-400. Ο Τούρκος ΥΠΕΞ απέστειλε νέο μήνυμα στις ΗΠΑ, απειλώντας με αγορά επιπλέον πυραύλων και άλλων οπλικών συστημάτων από τη Μόσχα, σε περίπτωση που οι ΗΠΑ δεν επιτρέψουν την πώληση Patriot στην Τουρκία. <br /> <br /> Οι δηλώσεις Τσαβούσογλου ακολουθούν την ανακοίνωση Ερντογάν περί επίσπευσης της παράδοσης των S-400, ακόμα και πριν τον Ιούλιο. <br /> <br /> Νέο μήνυμα στις ΗΠΑ σχετικά με τη διαμάχη που έχει προκύψει με αφορμή την αγορά των S-400 από τη Μόσχα έστειλε ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου. <br /> <br /> Ο Τσαβούσογλου χαρακτήρισε παράλογη την αμφισβήτηση της συμμετοχής της χώρας στο ΝΑΤΟ εξαιτίας αυτού του θέματος, σημειώνοντας ότι στη διάρκεια επίσκεψής του στις ΗΠΑ είχε ενημερώσει Αμερικανούς αξιωματούχους ότι η συμφωνία με τη Ρωσία έχει ολοκληρωθεί. <br /> <br /> Προειδοποίησε μάλιστα ότι η Τουρκία ενδέχεται να αγοράσει περισσότερα αμυντικά συστήματα S-400 ή άλλα σε περίπτωση που οι ΗΠΑ δεν τους πουλήσουν τα πυραυλικά συστήματα Patriot λέγοντας ότι «αν η Αγκυρα δεν λάβει τα μαχητικά F-35 θα πρέπει να καλύψει από αλλού τις ανάγκες της». <br /> <br /> Ερντογάν: Επισπεύδεται η παράδοση των ρωσικών S-400 στην Τουρκία <br /> <br /> Ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε ότι η παράδοση συστοιχιών του συστήματος αεροπορικής άμυνας S-400 από τη Ρωσία στις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις ενδέχεται να επισπευστεί και να γίνει νωρίτερα από τον Ιούλιο, όπως προβλεπόταν μέχρι τώρα, σύμφωνα με την φιλοκυβερνητική τουρκική εφημερίδα Sabah. <br /> <br /> Η συμφωνία που έκλεισε η Άγκυρα με τη Μόσχα για την αγορά του ρωσικού συστήματος έχει αναζωπυρώσει την ένταση στη σχέση της με τον Ουάσινγκτον. <br /> <br /> Ο Ερντογάν έκανε τη δήλωση αυτή σε δημοσιογράφους οι οποίοι τον συνόδευαν στο αεροσκάφος με το οποίο επέστρεψε μετά την επίσημη επίσκεψή του στη Ρωσία νωρίτερα αυτή την εβδομάδα.<br /> <br /> <a href="https://www.crashonline.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Στα άκρα ο «πόλεμος» ΗΠΑ-Τουρκίας – Τελεσίγραφο Τσαβούσογλου: «Θα αγοράσουμε περισσότερους S-400 εάν δεν μας πουλήσετε Patriot»

Στα άκρα πλέον η αμερικανοτουρκική κρίση λόγω των ρωσικών S-400. Ο Τούρκος ΥΠΕΞ απέστειλε νέο μήνυμα στις ΗΠΑ, απειλώντας με αγορά επιπλέ...

Διαβάστε την συνέχεια

ΗΠΑ-Κογκρέσο: Λίστα με τις παραβιάσεις ΕΑΧ στο Αιγαίο και στην κυπριακή ΑΟΖ!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg0-5ZuwTwpQhsjdT1qTBg30xw8ENSwLjkWgg_RVchRzJoSK_kquDJ7IlL0_bdr0GxlnnMNqMULm0RLV7ivfPG4qB5AJBgP4a_1689SbV-E3oK9gLmkIqlM97ER2HXAf6aNDb3afrIfYZE/s1600/capitol-congress-usa.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="790" height="324" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg0-5ZuwTwpQhsjdT1qTBg30xw8ENSwLjkWgg_RVchRzJoSK_kquDJ7IlL0_bdr0GxlnnMNqMULm0RLV7ivfPG4qB5AJBgP4a_1689SbV-E3oK9gLmkIqlM97ER2HXAf6aNDb3afrIfYZE/s640/capitol-congress-usa.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Με ένα νομοσχέδιο «πακέτο» που τοποθετεί την Ελλάδα στο επίκεντρο του στρατηγικού ενδιαφέροντος των ΗΠΑ, οι Αμερικανοί γερουσιαστές Μπομπ Μενέντεζ και Μάρκο Ρούμπιο επιδιώκουν να παγιώσουν το ενδιαφέρον της αμερικανικής διπλωματίας για την Ανατολική Μεσόγειο και να προχωρήσουν σε μια ουσιαστική αναθεώρηση της αμερικανικής στρατηγικής με στόχο να αναγνωριστούν οι νέες πραγματικότητες που έχουν διαμορφωθεί στην περιοχή. <br /> <br /> Αξίζει να σημειωθεί πως είναι η πρώτη φορά στην ιστορία του Κογκρέσου που ένα νομοσχέδιο προβλέπει ότι ο υπουργός Εξωτερικών θα πρέπει να υποβάλει λίστα στη Βουλή με τον αριθμό των παραβιάσεων του ελληνικού εναέριου χώρου και της ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας. Επιπλέον, στο ίδιο νομοσχέδιο ζητείται η άρση του αμερικανικού εμπάργκο όπλων στην Κυπριακή Δημοκρατία. <br /> <br /> Μάλιστα, πρόκειται μια διακομματική πρωτοβουλία, καθώς ο κ. Μενέντεζ είναι ο επικεφαλής των Δημοκρατικών στην επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων της Γερουσίας, ενώ ο κ. Ρούμπιο, ο οποίος είναι επίσης μέλος της επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων, εκλέγεται ως Ρεπουμπλικανός γερουσιαστής στη Φλόριντα. <br /> <br /> Το «Νομοσχέδιο για την Ασφάλεια και την Ενεργειακή Συνεργασία στην Ανατολική Μεσόγειο του 2019», όπως αποκαλείται επίσημα, εισάγει μια σειρά από πρωτοβουλίες που αποσκοπούν να ενισχύσουν την αμερικανική στήριξη στην τριμερή συνεργασία Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ. Υπό αυτό το πρίσμα, δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στην αναβάθμιση της εταιρικής σχέσης στους τομείς της ασφάλειας και της ενέργειας. <br /> <br /> Όπως εξηγούν οι δύο γερουσιαστές, το συγκεκριμένο νομοσχέδιο επιδιώκει την επικαιροποίηση της στρατηγικής των ΗΠΑ με στόχο να αναγνωριστεί ο αντίκτυπος των αλλαγών που συμβαίνουν στην Ανατολική Μεσόγειο. Σε αυτές τις αλλαγές συμπεριλαμβάνεται η ανακάλυψη μεγάλων οικοπέδων φυσικού αερίου αλλά και η επιδείνωση των σχέσεων της Τουρκίας τόσο με τις ίδιες τις ΗΠΑ όσο και με όλους τους βασικούς περιφερειακούς εταίρους της Ουάσινγκτον. <br /> <br /> Μετά την κατάθεση του νομοσχεδίου, ο γερουσιαστής Μενέντεζ τόνισε ότι οι ΗΠΑ έχουν σημαντικά συμφέροντα εθνικής ασφαλείας στην Ανατολική Μεσόγειο, τα οποία ενισχύονται από την ενδυνάμωση των σχέσεων τους με την Ελλάδα, το Ισραήλ και την Κύπρο. <br /> <br /> «Η συνεργασία μεταξύ αυτών των χωρών τα τελευταία χρόνια στον τομέα της ενεργειακής ασφάλειας έχει ανοίξει τον δρόμο για ένα ευρύ περιφερειακό σχέδιο για την ασφάλεια και την οικονομική και ενεργειακή ατζέντα. Έφτασε η ώρα, οι ΗΠΑ να εμβαθύνουν αυτή τη συνεργασία και να χτίσουμε πάνω σε αυτή την εποικοδομητική πρόοδο των συμμάχων μας για να διασφαλίσουμε την ασφάλεια στην Ανατολική Μεσόγειο», σημείωσε χαρακτηριστικά. <br /> <br /> Από την πλευρά του, ο γερουσιαστής Ρούμπιο τόνισε ότι η άρση του εμπάργκο όπλων στην Κύπρο και η επέκταση της εξωτερικής στρατιωτικής βοήθειας στην Ελλάδα συνιστούν μέρος μιας «συνολικής προσέγγισης για την σταθεροποίηση των βασικών μας περιφερειακών εταίρων». <br /> <br /> Όσον αφορά την Τουρκία, το νομοσχέδιο ζητάει από την κυβέρνηση να εμποδίσει την μεταφορά των μαχητικών F-35, εφόσον η Άγκυρα συνεχίσει την υλοποίηση του σχεδιασμού της για την αγορά του ρωσικού συστήματος αεροπορικής άμυνας S-400. <br /> <br /> Μάλιστα, επισημαίνεται πως μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να οδηγήσει και στην γενικότερη επιβολή κυρώσεων εναντίον της Τουρκίας, καθώς κάτι τέτοιο προβλέπεται στο πλαίσιο του Νόμου Περί Αντιμετώπισης των Αντιπάλων της Αμερικής Μέσω Κυρώσεων (CAATSA). <br /> <br /> Υπενθυμίζεται ότι η κατασκευάστρια εταιρία των S-400, Almaz-Antey Air and Space Defense Corporation JSC, βρίσκεται υπό καθεστώς κυρώσεων μετά την απόφαση που έλαβε η αμερικανική κυβέρνηση στις 27 Οκτωβρίου 2017. <br /> <br /> Συνολικά, ο Νόμος για την Εταιρική Σχέση Ασφάλειας και Ενέργειας στην Ανατολική Μεσόγειο του 2019: <br /> <br /> <ul> <li>Αίρει την απαγόρευση πώλησης όπλων στην Κυπριακή Δημοκρατία </li> </ul> <br /> <br /> <ul> <li>Προβλέπεται ότι μέσα σε 90 ημέρες από την επικύρωση του, ο υπουργός Εξωτερικών θα πρέπει να υποβάλει λίστα στο Κογκρέσο με τον αριθμό των παραβιάσεων του ελληνικού εναέριου χώρου και της ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας </li> </ul> <br /> <br /> <ul> <li> Εγκρίνει το ποσό των 3 εκατομμυρίων δολαρίων για στρατιωτική βοήθεια προς την Ελλάδα μέσω του προγράμματος για τη «Χρηματοδότηση Ξένων Ενόπλων Δυνάμεων» (FMF) </li> </ul> <br /> <br /> <ul> <li> Εγκρίνει το ποσό των 2 εκατομμυρίων δολαρίων για την Ελλάδα και την Κύπρο μέσω του προγράμματος «Διεθνούς Στρατιωτικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης» (IMET) </li> </ul> <br /> <br /> <ul> <li> Αναφέρει ότι η ασφάλεια των εταίρων της Αμερικής όπως η Ελλάδα και η Κύπρος είναι σημαντική για τα συμφέροντα των ΗΠΑ. </li> </ul> <br /> <br /> <ul> <li> Χαρακτηρίζει την Ελλάδα ως πολύτιμο μέλος του ΝΑΤΟ και πυλώνα ασφαλείας στην Ανατολική Μεσόγειο </li> </ul> <br /> <br /> <ul> <li> Επιδιώκει την αμερικανική στήριξη στην τριμερή συνεργασία Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ </li> </ul> <br /> <br /> <ul> <li> Προσθέτει ότι οι τέσσερις χώρες, Ελλάδα, Κύπρος, Ισραήλ και Αμερική αντιτίθενται σε οποιαδήποτε ενέργεια που θα ανατρέπει την σταθερότητα, θα παραβιάζει το διεθνές δίκαιο και της σχέσης καλής γειτονίας τόσο στην Ανατολική Μεσόγειο όσο και στο Αιγαίο. </li> </ul> <br /> <b>ΑΠΕ-ΜΠΕ</b><br /> <br /> <a href="https://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> <br />  Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

ΗΠΑ-Κογκρέσο: Λίστα με τις παραβιάσεις ΕΑΧ στο Αιγαίο και στην κυπριακή ΑΟΖ!

Με ένα νομοσχέδιο «πακέτο» που τοποθετεί την Ελλάδα στο επίκεντρο του στρατηγικού ενδιαφέροντος των ΗΠΑ, οι Αμερικανοί γερουσιαστές Μπομπ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πως κέρδισε ο Πούτιν τον Ερντογάν από τον Τραμπ; Πως θα αντιδράσει η Αμερική στην ήττα;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjEyvPeRs9QbhF6ktrRpr5KnoJycQ1gWPCeR3nqF-aUvQq1oKhngDyCvWeq-PByRZ-FUy4WXHRLexpEk1J9WFePjGvc5t3yQROwOa7coOJZA_F_voDNTQOUzHtrVMv_Aas1cak-F-wLN5c/s1600/poutin_erdogan.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="422" data-original-width="750" height="360" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjEyvPeRs9QbhF6ktrRpr5KnoJycQ1gWPCeR3nqF-aUvQq1oKhngDyCvWeq-PByRZ-FUy4WXHRLexpEk1J9WFePjGvc5t3yQROwOa7coOJZA_F_voDNTQOUzHtrVMv_Aas1cak-F-wLN5c/s640/poutin_erdogan.png" width="640" /></a></div> <br /> Του <b>Μιχάλη Ιγνατίου</b><br /> Η χθεσινή ημέρα ήταν σίγουρα δύσκολη για όσους αξιωματούχους και γραφειοκράτες ασχολούνται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική, και ειδικά όσους εργάζονται στον Λευκό Οίκο, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ και το Πεντάγωνο στα “desks” για την Τουρκία και τη Ρωσία. <br /> Ήταν υποχρεωμένοι να παρακολουθούν όλες τις ειδήσεις από τη Μόσχα, όπου οι πρόεδροι της Ρωσίας και της Τουρκίας, συζητούσαν για τη νέα στρατηγική τους σχέση, η οποία έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τα συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών και της Δύσης. <br /> <br /> Ο καθένας καταλαβαίνει από τις δηλώσεις του κ. Ταγίπ Ερντογάν ότι η υπόθεση του ρωσικού αντιπυραυλικού συστήματος S-400 έχει κλείσει οριστικά και δεν υπάρχει η παραμικρή περίπτωση να ακυρωθεί η συμφωνία για την αγορά και βεβαίως την εγκατάσταση τους στο τουρκικό έδαφος. <br /> <br /> Με τα δεδομένα, όπως τα γνωρίζουμε από δημόσιες δηλώσεις, και όπως τα μεταδίδουν τα τουρκικά και τα ρωσικά μέσα ενημέρωσης, η Μόσχα και η Άγκυρα προχωρούν σε στρατιωτικές συμφωνίες μαμούθ και έχουν ήδη σκεφθεί πως θα αντικαταστήσουν και τα αμερικανικά μαχητικά F-35, τα οποία μετά την εξέλιξη με τους S-400, δεν θα πετάξουν ποτέ για την Τουρκία. <br /> “Τώρα να σηκώνονται και να μας συμβουλεύουν ‘εγκατάλειψε τους’ σημαίνει ότι δεν μας γνωρίζουν”, δήλωσε ο πρόεδρος της Τουρκίας και πρόσθεσε: «Με την υπογραφή του συμβολαίου τελείωσε η υπόθεση αυτή και συνεχίζουν τον δρόμο τους. Αυτό είναι κυριαρχικό μας δικαίωμα. Κανείς να μην μας ζητά να το εγκαταλείψουμε». <br /> <br /> Προσθεσε: <br /> “Έχουμε ήδη συντάξει έναν χάρτη πορείας για την υλοποίηση της συμφωνίας για τους S-400, έχουμε κάνει τα αντίστοιχα βήματα. Εχουν τελειώσει όλα τώρα. Με το να είναι κάποιος εναντίον, μπορεί να μας καλέσει να εγκαταλείψουμε τη συμφωνία, να μην αναγνωρίσει τη γνωμη μας; Από τη στιγμή που καταλήξαμε σε μια συμφωνία και υπογράψαμε τη συμφωνία, φυσικά, θα συνεχίσουμε να προχωρούμε προς τα εμπρός, είναι το κυρίαρχο δικαίωμά μας. Κανείς δεν μπορεί να απαιτήσει να παραιτηθούμε” (από το δικαίωμά μας). <br /> <br /> Οι επιλογές των Ηνωμένων Πολιτειών για το θέμα των S-400 είναι μηδαμινές πάντα στη βάση των λεγομένων του κ. Ερντογάν και των πληροφοριών που πηγάζουν από τη ρωσική πρωτεύουσα. Μία κουβέντα που συζητήθηκε χθες πολύ από διπλωμάτες και αναλυτές είναι αν χάθηκε η Τουρκία για την Αμερική. <br /> <br /> Είναι μία απόφαση που πρέπει να λάβει ο Λευκός Οίκος στο πιο ανώτατο επίπεδο. Ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, από στρατηγικής άποψης έχει πολλές επιλογές. Έχει δίπλα του πάντα το Ισραήλ και την Αίγυπτο, που είναι περιφερειακές δυνάμεις στη Μεσόγειο. Το Ισραήλ έχει την ίδια στιγμή, στρατηγική σχέση με την Κύπρο, την Ελλάδα, και τους Κούρδους του Ιράκ και της Συρίας. <br /> <br /> Η Αίγυπτος από την πλευρά της, διατηρεί εξαιρετικές σχέσεις με μία σειρά χωρών της Μέσης Ανατολής, περιλαμβανομένης και της Σαουδικής Αραβίας, και επίσης διατηρεί στρατηγική σχέση με την Ελλάδα και την Κύπρο. Όλες αυτές οι χώρες, είναι πιστοί σύμμαχοι των Ηνωμένων Πολιτειών. <br /> <br /> Άρα, από στρατηγικής πάντα άποψης, η Ουάσιγκτον μπορεί εύκολα να γυρίσει την πλάτη στην Τουρκία. Θα το κάνει; Οι υπερδυνάμεις δεν το βάζουν ποτέ κάτω και δεν σπάνε εύκολα τις συμμαχίες τους. Στην περίπτωση της Τουρκίας και του Ταγίπ Ερντογάν τα δεδομένα είναι άσχημα για την Αμερική, διότι συμβαίνει κάτι που αρνείται να αποδεχθούν οι γραφειοκράτες: Ο πρόεδρος της Τουρκίας και ο τουρκικός λαός, δεν νοιώθουν ότι έχουν τον παραμικρό δεσμό με τις ΗΠΑ. <br /> <br /> Στα μάτια τους η Αμερική δεν είναι σύμμαχος, είναι μία χώρα που απομυζά την Τουρκία. Βεβαίως συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Είναι η Τουρκία που έχει φάει δισεκατομμύρια δολάρια από τους Αμερικανούς, και τους έχει εκμεταλλευθεί στο έπακρον, Για χάρη της Τουρκίας, οι ΗΠΑ πούλησαν επανειλημμένα την Ελλάδα και την Κύπρο, οι οποίες στάθηκαν πάντα στο πλευρό της Αμερικής. <br /> Η περίπτωση της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι χαρακτηριστική. Ακόμα και σήμερα οι Αμερικανοί υποστηρίζουν σχέδια τα οποία παραδίδουν το νησί στη σφαίρα επιρροής του τουρκικού Αττίλα. Οι Αμερικανοί φαίνεται πως δεν βάζουν μυαλό, αν και στην περίπτωση της Μεσογείου είναι αναγκασμένοι να ακούσουν το Ισραήλ και τον Μπέντζαμιν Νετανιάχου. <br /> <br /> Εάν επανεκλεγεί θα είναι ο κυρίαρχος του παιγνιδιού και το βασικό του ατού είναι ότι μπορεί να μιλά με τον Αμερικανό πλανητάρχη όποτε επιθυμεί. Είναι φανερό ότι τον επηρεάζει και η κόντρα για τη Συρία, μεταξύ του Νετανιάχου και του Ερντογάν ανέδειξε νικητή τον πρωθυπουργό του Ισραήλ. Πρόκειται για ένα μεγάλο παίκτη. Είναι τυχαίο ότι πριν από τον κ. Ερντογάν βρέθηκε στη Μόσχα ο Μπ. Νετανιάχου για συνομιλίες με τον κ. Πούτιν. Είναι τυχαίο ότι ο πρόεδρος της Ρωσίας επέλεξε να τον στηρίξει σε αυτή τη δύσκολη στιγμή, που βάλλεται απ’ όλους στο Ισραήλ; <br /> <br /> Ο κ. Πούτιν έκανε βεβαίως και αυτός μία στρατηγική κίνηση αποσπώντας τον Ερντογάν από τους Αμερικανούς. Θα φανεί σύντομα ποιος θα πουλήσει ποιον και ποια υπερδύναμη θα επικρατήσει. Για να κερδίσουν ξανά την Τουρκία οι Αμερικανοί θα πρέπει να αποχωρήσει, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, ο κ. Ερντογάν. Αυτό δεν φαίνεται να συμβαίνει εύκολα, αν και βγήκε τραυματισμένος από τις δημοτικές εκλογές. Όμως, η αντιπολίτευση δεν μπορεί να τον απειλήσει. Ο στρατός, η αστυνομία και οι παρακρατικές οργανώσεις, που τον έσωσαν στο πραξικόπημα, ασκούν έλεγχο σε όλη την Τουρκία. Είναι φρικτό αυτό που συμβαίνει, αλλά ευθύνη έχουν και οι Αμερικανοί, που του επέτρεψαν να γίνει δράκος. Οι Αμερικανοί, βεβαίως, έχουν «όπλα» να τον αντιμετωπίσουν. <br /> <br /> Ένα στοχευμένο χτύπημα στην τουρκική οικονομία θα τον λυγίσει, όσα ρούβλια και να του προσφέρει ο κ. Πούτιν. Οι αναλυτές στην Ουάσιγκτον πιστεύουν ότι ο Ντόναλντ Τραμπ θα χρησιμοποιήσει αυτό το υπερόπλο, παράλληλα με τις κυρώσεις που θα είναι σκληρές. Όμως, άλλο πράγμα ήταν η υπόθεση του πάστορα Άντριου Μπράνσον και άλλο αυτή των S-400. <br /> <br /> Φαίνεται ότι ο ξεροκέφαλος Ερντογάν θα το τραβήξει μέχρι το τέλος, όποιες και αν είναι οι επιπτώσεις. Ξαχνά οτι το χτύπημα στην οικονομία επηρεάζει και όλους τους Τούρκους πολίτες, οι οποίοι δεν θα είναι πάντα αρνιά… Εκεί πρέπει να ποντάρει η Αμερική αν θέλει να κερδίσει ξανά την Τουρκία. Και στις νέες συμμαχίες στη Μεσόγειο…<br /> <br /> <a href="https://www.apopseis.com/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Πως κέρδισε ο Πούτιν τον Ερντογάν από τον Τραμπ; Πως θα αντιδράσει η Αμερική στην ήττα;

Του Μιχάλη Ιγνατίου Η χθεσινή ημέρα ήταν σίγουρα δύσκολη για όσους αξιωματούχους και γραφειοκράτες ασχολούνται με την αμερικανική εξωτερ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γεωπολιτική του πετρελαίου στην εποχή Τραμπ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh6UzUoO1LXKAAB9lUpMc_nMME1sNBdpBrJGjLWFYBW6cH57rq4hoC8-sb91IJY-jvg5idNWo1ZMOhHxP3BV8PoXTShZivEc2z8dUf8XpwMvdx22glUlxcHsgKrS885wbfg2IltTaQptiA/s1600/trump_oil.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="480" data-original-width="640" height="480" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh6UzUoO1LXKAAB9lUpMc_nMME1sNBdpBrJGjLWFYBW6cH57rq4hoC8-sb91IJY-jvg5idNWo1ZMOhHxP3BV8PoXTShZivEc2z8dUf8XpwMvdx22glUlxcHsgKrS885wbfg2IltTaQptiA/s640/trump_oil.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <b>Τιερί Μεϊσάν </b><br /> Οι Ηνωμένες Πολιτείες έγιναν ο μεγαλύτερος παραγωγός υδρογονανθράκων στον κόσμο. Από τώρα και στο εξής χρησιμοποιούν τη δεσπόζουσα θέση τους αποκλειστικά για να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους, χωρίς να διστάζουν να εξαλείψουν μεγάλους ανταγωνιστές τους και να βυθίσουν τους λαούς τους στη δυστυχία. Ενώ στο παρελθόν, η πρόσβαση στο πετρέλαιο της Μέσης Ανατολής ήταν ζωτικής σημασίας για την οικονομία τους (Κάρτερ, Ρέιγκαν, Μπους πατ.), έπειτα μια αγορά την οποία προήδρευαν (Κλίντον), στη συνέχεια ένας πόρος που τελειώνει του οποίου ήθελαν να ελέγξουν τη βρύση (Μπους Jr., Ομπάμα), οι υδρογονάνθρακες ξαναέγιναν το μαύρο χρυσό (Τραμπ). Ο Τιερί Μεϊσάν περιγράφει την εξέλιξη αυτής της αιματηρής αγοράς.<br /> <br /> <b>Δίκτυο Βολταίρος </b>| Δαμασκός (Συρία) | 9 Απριλίου 2019<br /> <a href="https://www.voltairenet.org/article206007.html">عربي</a> <a href="https://www.voltairenet.org/article205990.html">ΕΛΛΗΝΙΚΆ</a> <a href="https://www.voltairenet.org/article205987.html">ENGLISH</a> <a href="https://www.voltairenet.org/article205996.html">ESPAÑOL</a> <a href="https://www.voltairenet.org/article205943.html">FRANÇAIS</a> <a href="https://www.voltairenet.org/article206008.html">ITALIANO</a> <a href="https://www.voltairenet.org/article206006.html">ROMÂNĂ</a> <a href="https://www.voltairenet.org/article205986.html">РУССКИЙ</a> <a href="https://www.voltairenet.org/article206005.html">TÜRKÇE</a><br /> <br /> <br /> Η οικονομία εξαρτάται πρωτίστως από την ενέργεια που διαθέτει. Αυτή η ανάγκη ήταν πάντα μια από τις κύριες αιτίες των πολέμων. Παλαιότερα, έπρεπε να έχεις δούλους να δουλεύουν στα χωράφια, στη συνέχεια, στον δέκατο ένατο αιώνα, να καταλάβεις τον άνθρακα για τον εφοδιασμό των μηχανών, σήμερα τους υδρογονάνθρακες (πετρέλαιο και φυσικό αέριο).<br /> <br /> Για να αποκρύψουν αυτή τη λογική, οι άνθρωποι πάντα φαντάστηκαν καλούς λόγους για να δικαιολογήσουν το τι κάνουν. Έτσι, πιστεύουμε<br /> <br /> <ul> <li> ότι το Ιράν τιμωρείται λόγω του πυρηνικού του στρατιωτικού προγράμματος (το οποίο όμως έκλεισε το 1988) · </li> <li>ότι οι εγκαταστάσεις και τα περιουσιακά στοιχεία της PDVSA έχουν κατασχεθεί για να μεταβιβαστούν τα περιουσιακά τους στοιχεία από τον δικτάτορα Μαδούρο στην ομάδα του Χουάν Γκουαϊδό (ενώ είναι ο πρώτος και όχι ο δεύτερος που είναι συνταγματικά εκλεγμένος πρόεδρος της Βενεζουέλας) · </li> </ul> <br /> <blockquote class="tr_bq"> ή ακόμη ότι οι ΗΠΑ διατηρούν στρατεύματα στη Συρία για την υποστήριξη των Κούρδων συμμάχων τους εναντίον του δικτάτορα αλ-Άσαντ (ενώ αυτοί οι Κούρδοι είναι μισθοφόροι οι οποίοι δεν εκπροσωπούν το λαό τους και ο αλ-Άσαντ είναι δημοκρατικά εκλεγμένος).</blockquote> Αυτές οι αφηγήσεις δεν έχουν καμία πραγματικότητα και αμφισβητούνται από τα γεγονότα. Τις πιστεύουμε επειδή νομίζουμε ότι θα επωφεληθούμε από αυτές.<br /> <br /> Η παγκόσμια αγορά<br /> <br /> Οι υδρογονάνθρακες αποτελούν τη μεγαλύτερη παγκόσμια αγορά, μπροστά από τα τρόφιμα, τα όπλα, τα φάρμακα και τα ναρκωτικά. Διαχειρίζονταν αρχικά από ιδιωτικές εταιρείες, πριν γίνει, στη δεκαετία του '60, το φυλαγμένο κυνήγι των κρατών. Καθώς εξελισσόταν η οικονομική ανάπτυξη, παρενέβησαν νέοι παίκτες και η αγορά έγινε πιο απρόβλεπτη. Περεταίρω, από το τέλος της ΕΣΣΔ έως την επιστροφή της Ρωσίας, η αγορά αυτή έγινε πολύ κερδοσκοπική, καθώς οι διακυμάνσεις στις τιμές πώλησης από 1 φτάνουν έως τις 4.<br /> <br /> Περεταίρω, ο καθένας μπορεί να παρατηρήσει ότι πολλά κοιτάσματα στέγνωσαν, αφού εκμεταλλεύτηκαν για μεγάλο χρονικό διάστημα. Στα τέλη της δεκαετίας του '60, ο Ροκφέλερ και ο Όμιλος της Ρώμης διέπλασαν την ιδέα ότι οι υδρογονάνθρακες ήταν ορυκτά καύσιμα, συνεπώς περιορισμένα. Αλλά, σε αντίθεση με αυτό το σκεπτικό, η προέλευση των υδρογονανθράκων είναι άγνωστη. Η υπόθεση είναι ότι είναι πιθανώς απολιθώματα, αλλά ίσως όχι. Εν πάση περιπτώσει, ακόμη και αν οι υδρογονάνθρακες ήταν ανανεώσιμοι, αυτό δεν θα εμπόδιζε την εξαφάνιση τους λόγω υπερβολικής εκμετάλλευσης (θεωρία της κορυφής του Hubbert). Προπαντός, ο Όμιλος της Ρώμης μελέτησε το ζήτημα με μια μαλθουσιανή a priori (εκ των προτέρων) συνθήκη: η αποστολή του ήταν να αποδείξει ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός πρέπει να περιορίζεται επειδή οι πόροι της Γης είναι περιορισμένοι. Η πίστη του στο τέλος του πετρελαίου δεν είναι παρά μόνο ένα επιχείρημα για να δικαιολογήσει την επιθυμία των Ροκφέλερ να περιοριστεί η αύξηση των φτωχών πληθυσμών. Μέσα σε μισό αιώνα, πιστέψαμε πέντε επανωτές φορές ότι το πετρέλαιο θα έλειπε στα άμεσα επόμενα χρόνια. Ωστόσο, σήμερα υπάρχουν αποδεδειγμένα αποθέματα επαρκή για την κατανάλωση της ανθρωπότητας για τουλάχιστον άλλο έναν αιώνα.<br /> <br /> Το πολύ μεταβλητό κόστος εκμετάλλευσης (από το 1 στη Σαουδική Αραβία έως τα 15 στις ΗΠΑ), οι τεχνολογικές πρόοδοι, οι σημαντικές διακυμάνσεις των τιμών και η ιδεολογική συζήτηση έχουν επανειλημμένα επηρεάσει την απόδοση των επενδύσεων. Ωστόσο, δεδομένων των επιχειρηματικών προθεσμιών, οποιαδήποτε διακοπή της επένδυσης στην έρευνα, στην εκμετάλλευση και στις μεταφορές, προκαλεί έλλειψη των διαθεσίμων προϊόντων για τα επόμενα πέντε χρόνια. Επομένως, η αγορά αυτή είναι ιδιαίτερα χαοτική.<br /> <br /> Η παγκόσμια ενεργειακή πολιτική<br /> <br /> Η ίδρυση του Οργανισμού των χωρών εξαγωγής πετρελαίου (ΟΠΕΚ) από τον Βενεζουελάνο Χουάν Πάμπλο Πέρεζ Αλφόνσο, το 1960, μετατόπισε σταδιακά τη εξουσία καθορισμού των τιμών από τις πετρελαϊκές εταιρείες προς τα κράτη εξαγωγής. Αυτή η μεταφορά έγινε ορατή κατά τη διάρκεια του αιγυπτοσυριακού πολέμου κατά του Ισραήλ τον Οκτώβριο του 1973 (γνωστός στη Δύση ως «πόλεμος Yom Kippur») και τη παγκόσμια πετρελαϊκή κρίση που προκάλεσε.<br /> <br /> Οι Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες ήταν η κορυφαία παγκόσμια δύναμη, ακολούθησαν διάφορες πολιτικές όσον αφορά τους υδρογονάνθρακες.<br /> <br /> <ul> <li> Ο πρόεδρος Τζίμι Κάρτερ έκρινε ότι για τη χώρα του, αφού χρειαζόταν αυτή την πηγή ενέργειας, η πρόσβασή της στο πετρέλαιο της Μέσης Ανατολής ήταν θέμα «εθνικής ασφάλειας». Οι Άραβες και οι Πέρσες δεν επιτρεπόταν να αρνηθούν να της πουλήσουν τον μαύρο χρυσό ή να υπερβάλλουν το κόστος του. </li> </ul> <br /> <br /> <ul> <li>Ο πρόεδρος Ρόναλντ Ρέιγκαν δημιούργησε τη Διοίκηση των Ηνωμένων Πολιτειών για την περιοχή αυτή (οριζόμενη σύμφωνα με τις γνώσεις την εποχή εκείνη των πετρελαϊκών κοιτασμάτων), το CentCom. Για να εφαρμόσει την πολιτική του προκατόχου του, διαπραγματεύτηκε μόνιμες στρατιωτικές βάσεις και εκίνησε να εγκαθιστά στρατεύματα.</li> </ul> <br /> <br /> <ul> <li>Ο πρόεδρος Τζορτζ Μπους ο πρεσβύτερος έγινε επικεφαλής ενός σχεδόν οιονεί καθολικού συνασπισμού και συνέτριψε το Ιράκ το οποίο είχε φανταστεί ότι μπορούσε να επιλέξει το ίδιο τους τόπους εξαγωγής και τόλμησε να προσπαθήσει να ανακτήσει τα πηγάδια του Κουβέιτ τα οποία οι Βρετανοί του είχαν στερήσει.</li> </ul> <br /> <br /> <ul> <li>Ο πρόεδρος Μπιλ Κλίντον και ο αντιπρόεδρος του Αλ Γκορ κληρονόμησαν έναν μονοπολικό κόσμο χωρίς την ΕΣΣΔ. Σχεδίασαν έναν χάρτη των διαδρόμων στον κόσμο (αγωγοί, αυτοκινητόδρομοι, σιδηροδρομικές γραμμές και γραμμές internet) και των στρατιωτικών επιχειρήσεων που έπρεπε να διεξαχθούν για τη κατασκευή και τη διασφάλιση τους, παράδειγμα ο πόλεμος κατά της Γιουγκοσλαβίας για να χτιστεί ο 8ος διάδρομος.</li> </ul> <br /> <br /> <ul> <li> Ο πρόεδρος Τζορτζ Μπους Τζούνιορ και ο αντιπρόεδρος του, Ντικ Τσένι, με την πεποίθηση ότι το πετρέλαιο σύντομα θα στεγνώσει, ξεκίνησαν μια σειρά πόλεμων, όχι πλέον για να καταλάβουν το μαύρο χρυσό, αλλά για τον έλεγχο της παραγωγής και της αγοράς. Επιστρέφοντας στη μαλθουσιανή θεωρία για το επικείμενο τέλος αυτών των πηγών ενέργειας, ήθελαν να επιλέξουν ποιος θα είχε το δικαίωμα να τις αγοράσει και έτσι να εξασφαλίσει την επιβίωση του πληθυσμού του.</li> </ul> <br /> <blockquote class="tr_bq">  Ο πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία του φυσικού αερίου και πετρελαίου σχιστόλιθου στη χώρα του και αποφάσισε να ενθαρρύνει την εξόριση του. Ήλπιζε έτσι να βγάλει τη χώρα του από την μαλθουσιανή κατάρα.</blockquote> <br /> <ul> <li> Ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ ήρθε στην εξουσία καθώς η χώρα του έγινε ο μεγαλύτερος παραγωγός στον κόσμο. Αποφάσισε να ανατρέψει τη στρατηγική των ΗΠΑ.</li> </ul> <br /> Η πολιτική του Ντόναλντ Τραμπ<br /> <br /> Όταν ο πρόεδρος Τραμπ διόρισε τον εκπρόσωπο του Κάνσας Μάικ Πομπέο ως διευθυντή της CIA, ερμήνευσα αυτό τον απροσδόκητο διορισμό σε σχέση με τη δυσκολία του προέδρου να βρει συμμάχους στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα που μόλις είχε κατακτήσει. Είχαμε ξεχάσει ότι ο Πομπέο ήταν, από το 2006 έως το 2010, το αφεντικό του προμηθευτή εξοπλισμού υδρογονανθράκων Sentry International. Γνώριζε τη λειτουργία της πετρελαϊκής αγοράς και, προσωπικά, τους κύριους παίκτες της στον κόσμο. Την ίδια στιγμή, ο πρόεδρος Τραμπ διόριζε στο υπουργείο Εξωτερικών τον Ρεξ Τίλερσον, επικεφαλής μιας από τις μεγαλύτερες εταιρείες πετρελαίου, της Exxon-Mobil. Θα έπρεπε λοιπόν να θεωρήσουμε ότι η ενεργειακή πολιτική θα ήταν στο επίκεντρο της δράσης της κυβέρνησης του.<br /> <br /> Είναι προφανώς αδύνατο σήμερα να γίνει ο απολογισμός της δράσης του Πομπέο ως επικεφαλής αυτής της μυστικής υπηρεσίας. Ωστόσο, μπορούμε να πιστέψουμε ότι οι στόχοι του εκείνη την εποχή δεν απείχαν τους σημερινούς. <br /> Ωστόσο, συμβαίνει ότι μόλις τους αποκάλυψε.<br /> <br /> Κάθε χρόνο, μια εταιρεία συμβούλων που δημιουργήθηκε από τον αδιαμφισβήτητο ειδικό στην αγορά υδρογονανθράκων, Daniel Yergin, διοργανώνει μια διεθνή συνάντηση για την εξέλιξη της κατάστασης. Το συνέδριο του 2019 (CERAweek, 9-13 Μαρτίου, στο Χιούστον, Τέξας) ήταν η μεγαλύτερη διεθνής συνάντηση στην ιστορία για το θέμα αυτό. Τα κορυφαία εκτελεστικά στελέχη των κυριοτέρων εταιρειών από 78 χώρες ήταν παρόντα. Το κλου της παράστασης ήταν η παρέμβαση του Μάικ Πομπέο. Όλο το επάγγελμα είχε προειδοποιηθεί για τη σημασία της ομιλίας του και ήταν η μόνη φορά που γέμισε η τεράστια αίθουσα.<br /> <br /> Ο Μάικ Πομπέο, μετά το χαιρετισμό του στους πρώην συναδέλφους του, χαιρέτησε τις απίστευτες αποδόσεις της βιομηχανίας πετρελαίου της χώρας, η οποία, μέσα σε έξι χρόνια, έγινε η πρώτη παραγωγός στον κόσμο, χάρη στις νέες τεχνικές εξόρυξης σχιστολιθικού. Ανακοίνωσε ότι είχε δημιουργήσει ένα ειδικό γραφείο στο υπουργείο Εξωτερικών για τη διαχείριση των ενεργειακών πόρων. Είναι σε εκείνο που θα πρέπει, από τώρα και στο εξής, να απευθυνθούν τα αφεντικά των εξειδικευμένων εταιρειών των ΗΠΑ. Αποστολή του είναι να τους βοηθήσει να κερδίσουν αγορές στο εξωτερικό. Σε αντάλλαγμα, θα πρέπει να βοηθήσουν τη χώρα τους να διεξάγει την ενεργειακή πολιτική του.<br /> <br /> Η τελευταία θα αποτελείται τόσο στο να παραγάγει όσο το δυνατόν περισσότερο στις Ηνωμένες Πολιτείες όσο και στο να αποξεράνει μέρος της παγκόσμιας προσφοράς για την εξισορρόπηση της αγοράς. Μόνο με αυτόν τον τρόπο η χώρα θα κατορθώσει να πουλήσει αέριο και πετρέλαιο σχιστόλιθου, ενώ η εξόρυξή τους είναι ιδιαίτερα δαπανηρή.<br /> <br /> Σύμφωνα με το δόγμα Πομπέο, δεν είναι σκόπιμο να μειωθεί η παγκόσμια παραγωγή στο επίπεδο της ζήτησης με τις ποσοστώσεις παραγωγής, όπως εφαρμόζεται από το ΟΠΕΚ+ εδώ και δύο χρόνια, αλλά με το κλείσιμο της αγοράς σε ορισμένους μεγάλους εξαγωγείς: το Ιράν, τη Βενεζουέλα και τη Συρία (της οποίας τα τεράστια αποθέματα ανακαλύφθηκαν μόλις πρόσφατα και δεν εκμεταλλεύονται). Το σχέδιο NOPEC (No Oil Producing and Exporting Cartels Act) αναμένεται να αναζωογονηθεί από τα αρχεία. Αυτό το νομοσχέδιο, του οποίου πολλές παραλλαγές έχουν εισαχθεί στο Κογκρέσο εδώ και δύο δεκαετίες, έχει στόχο να καταργηθεί η κυρίαρχη ασυλία την οποία οι χώρες του ΟΠΕΚ επικαλούνται για τον εαυτό τους για να σχηματίσουν ένα καρτέλ, παρά τη νομοθεσία ανταγωνισμού (anti-trust) των ΗΠΑ. Θα επέτρεπε να εναχθούν ενώπιον των αμερικανικών δικαστηρίων όλες οι εταιρείες των κρατών μελών του ΟΠΕΚ+, παρότι έχουν εθνικοποιηθεί, επειδή εκμεταλλεύτηκαν τη δεσπόζουσα θέση τους και συνεπώς συνέβαλαν στην αύξηση των τιμών.<br /> <br /> Έτυχε από του τέλος του 2016, η Ρωσία να προσχώρησε στον ΟΠΕΚ για την αύξηση των τιμών. Συμφώνησε έτσι να μειώσει την παραγωγή της. Είναι ακόμη πιο απαραίτητο γι 'αυτήν δεδομένου ότι η οικονομία της υποφέρει από τις δυτικές κυρώσεις και επειδή οι εξαγωγές υδρογονανθράκων της είναι - με τα όπλα - οι κυριότερες πηγές εσόδων της από τις εξαγωγές. Ως εκ τούτου, στην παρούσα κατάσταση, τα συμφέροντα της Μόσχας και της Ουάσιγκτον δεν συγχέονται, αλλά συμπίπτουν: να μη πλημμυρίζεται η αγορά. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η Ρωσία δεν κάνει τίποτα για να βοηθήσει το Ιράν να εξάγει το πετρέλαιο του και εξακολουθεί να μην εκμεταλλεύεται τις περιοχές στις οποίες οι εθνικοποιημένες εταιρείες της απέκτησαν το μονοπώλιο στη Συρία. Είναι πιθανό ότι δεν θα βοηθήσει περισσότερο τη Βενεζουέλα από αυτή την άποψη. Έτσι, αναβλήθηκε η μεταφορά της ευρωπαϊκής έδρας της PDVSA στη Μόσχα.<br /> <br /> Η Ρωσία, η οποία έσωσε τη Συρία από τους τζιχαντιστές μισθοφόρους του ΝΑΤΟ, δεν δεσμεύτηκε ποτέ να προχωρήσει περαιτέρω. Παρατηρεί χωρίς να αντιδράσει την αργή κατάρρευση αυτής της χώρας, κάποτε ευημερούσας. Η κατάσταση δεν έχει φτάσει ακόμα στη λιμοκτονία, όπως στην Υεμένη, αλλά κινείται αναπόφευκτα σε αυτή τη κατεύθυνση.<br /> <br /> Ωστόσο, οι Ηνωμένες Πολιτείες προτίθενται όχι μόνο να σταθεροποιήσουν την παγκόσμια προσφορά, αλλά και να προσδιορίσουν τις ροές, εξ ου και οι πιέσεις από την Ουάσιγκτον τόσο προς την Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη της να μην ολοκληρώσουν τον αγωγό North Steam 2. Εναπόκειται σε εκείνες να απελευθερώσουν την Ένωση από την εξάρτησή της από τους ρωσικούς υδρογονάνθρακες. Σε περίπτωση που οι παρεμβάσεις αυτές θα είναι επιτυχείς, η Ρωσία θα εκτρέψει αυτή τη ροή προς τη Κίνα, η οποία δεν μπορεί να την πληρώσει στην ίδια τιμή.<br /> <br /> Ήδη, προκειμένου να καλυφθούν οι ανάγκες της Ένωσης, οι Ηνωμένες Πολιτείες κατασκευάζουν καταλλήλους λιμενικούς σταθμούς NLG για να παραλάβουν το φυσικό αέριο σχιστόλιθου τους το συντομότερο δυνατό. Ενώ η Ρωσία, από την πλευρά της, επιταχύνει την κατασκευή του αγωγού Τουρκικού Ρεύματος, που θα αποτελεί έναν άλλο τρόπο να φτάσει στην Ένωση.<br /> <br /> Περαιτέρω, το υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ αποκλείει όλα τα μέσα μεταφοράς πετρελαίου από το Ιράν ή τη Βενεζουέλα προς τη Συρία. Τα διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν ότι η CIA ξεκίνησε να παρακολουθεί λεπτομερώς αυτό το εμπόριο από της εκλογής του Ντόναλντ Τραμπ, συμπεριλαμβανομένης της μεταβατικής περιόδου, γεγονός που επιβεβαιώνει την ιδέα της κεντρικής θέσης της ενέργειας στην πολιτική του. Η στάση του Λευκού Οίκου ενώπιον της Συρίας είναι διαφορετική, καθώς αυτή η χώρα δεν είναι αυτή τη στιγμή σε θέση να εκμεταλλευτεί τα δικά της αποθέματα και η Ρωσία αφήνει το χρόνο να περάσει. Πρόκειται για την παρεμπόδιση της ανασυγκρότησης της χώρας και, ως εκ τούτου, να κάνει τη ζωή αδύνατη για το λαό της. Η CIA διεξάγει μια έντονη στρατηγική σαμποτάζ ενάντια σε οποιοδήποτε ενεργειακό εφοδιασμό. Η πλειοψηφία του πληθυσμού, για παράδειγμα, δεν διαθέτει πλέον φυσικό αέριο για θέρμανση ή μαγείρεμα. Χειρότερα, ένα τουρκικό δεξαμενόπλοιο που μετέφερε ιρανικό πετρέλαιο προς τη Συρία υποβλήθηκε σε δολιοφθορά στα ανοικτά της Λατάκιας το Φεβρουάριο. Εξερράγη, προκαλώντας το θάνατο όλου του πληρώματος και μια μαύρη πλημύρα για την οποία δεν έχει μιλήσει κανένα δυτικό μέσο ενημέρωσης.<br /> <br /> Λαμβάνοντας υπόψη ότι η Χεζμπολάχ συμμετέχει στην κυβέρνηση του Λιβάνου εξυπηρετώντας ταυτόχρονα ιρανικά συμφέροντα, η κυβέρνηση των ΗΠΑ επέκτεινε στη Βηρυτό την απαγόρευση εξαγωγής πετρελαίου. Ο Μάικ Πομπέο προσπαθεί να επιβάλει ένα νέο διαχωρισμό των χωρικών υδάτων που θα έθετε τα λιβανικά πετρελαϊκά αποθέματα υπό την κυριαρχία του Ισραήλ.<br /> <br /> Παρομοίως, η Βενεζουέλα δίνει πετρέλαιο στην Κούβα σε αντάλλαγμα για τους στρατιωτικούς της εμπειρογνώμονες και το έργο των ιατρών της. Το υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ προσπαθεί να τιμωρήσει οποιαδήποτε ανταλλαγή μεταξύ των δύο χωρών, ιδίως επειδή οι στρατιωτικοί εμπειρογνώμονες της Κούβας θεωρούνται υπεύθυνοι για την υποστήριξη του στρατού της Βενεζουέλας στον Πρόεδρο Μαδούρο.<br /> <br /> Μελλοντικές εξελίξεις<br /> <br /> Προς το παρόν, η πολιτική του Ντόναλντ Τραμπ μπορεί να επιτύχει μόνο μειώνοντας τη ζήτηση στη χώρα του. Μέχρι τώρα, οι υδρογονάνθρακες χρησιμοποιούνταν κυρίως για τη τροφοδοσία των αυτοκινήτων, εξ ου και η ανάπτυξη της ηλεκτροκίνησης. Η κατανάλωση πετρελαίου για την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος είναι πολύ φθηνότερη στις Ηνωμένες Πολιτείες από το να χρησιμοποιηθεί απευθείας στις μηχανές των αυτοκινήτων. Προπαντός, η ηλεκτρική ενέργεια μπορεί να προμηθεύεται από διάφορες πηγές, στο έδαφος των Ηνωμένων Πολιτειών, με χαμηλό κόστος και σε σταθερή τιμή.<br /> Σημειώστε ότι η ανάπτυξη των ηλεκτρικών αυτοκινήτων δεν έχει καμία σχέση με την ιδεολογία ότι θα έπρεπε να μειωθεί η παραγωγή CO2 για να μειωθεί η θερμοκρασία της Γης. Αφενός μεν, επειδή η κατασκευή μπαταριών μπορεί η ίδια να εκπέμψει πολύ CO2, αλλά αφ 'ετέρου δε επειδή η ηλεκτρική ενέργεια μπορεί να είναι πολύ πιο υπεύθυνη από το πετρέλαιο για το CO2, όταν παράγεται από άνθρακα όπως στη Γερμανία και στην Κίνα.<br /> <br /> Εν πάση περιπτώσει , η κατανάλωση πετρελαίου εξελίσσεται. Σε παγκόσμια κλίμακα, δεν προορίζεται πλέον πρωτίστως για μεταφορές, αλλά για την κατασκευή πλαστικών.<br /> <br /> Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν θα επιτρέψουν τις εξαγωγές πετρελαίου από το Ιράν, τη Βενεζουέλα και τη Συρία παρά μόνο το 2023 ή το 2024, όταν η παραγωγή σχιστόλιθου θα αρχίσει να μειώνεται ραγδαία, σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό Ενέργειας (IEA). ). Για άλλη μια φορά, η όλη γεωπολιτική κατάσταση θα ανατραπεί και τότε.<br /> <br /> <a href="http://infognomonpolitics.blogspot.com/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br />  Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Γεωπολιτική του πετρελαίου στην εποχή Τραμπ

Τιερί Μεϊσάν Οι Ηνωμένες Πολιτείες έγιναν ο μεγαλύτερος παραγωγός υδρογονανθράκων στον κόσμο. Από τώρα και στο εξής χρησιμοποιούν τη δεσ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ιστορικός εθνικός κίνδυνος η πρόσβαση του Ιράν στη Μεσόγειο: «Η Ιστορία επαναλαμβάνεται»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj38c3pPy_WIo9YW-jscguHwLGqCEsAGQ19tXSKbInvyk8yFyaExe42_GJkTfDJddQ1JTYtw2DZeiYgon15cK8ucqgjSGSscGnSNwpi_vkIM0SDfrKI1ibHGCnEpzacihhneV9s_K_PJDE/s1600/rouhani-rouxani.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="437" data-original-width="777" height="358" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj38c3pPy_WIo9YW-jscguHwLGqCEsAGQ19tXSKbInvyk8yFyaExe42_GJkTfDJddQ1JTYtw2DZeiYgon15cK8ucqgjSGSscGnSNwpi_vkIM0SDfrKI1ibHGCnEpzacihhneV9s_K_PJDE/s640/rouhani-rouxani.jpg" width="640" /></a></div> <div> <br /></div>  Του Δρ. ΣΩΤΗΡΗ Ν. ΚΑΜΕΝΟΠΟΥΛΟΥ* <div> Στα μαθηματικά, υπάρχουν τα αποκαλούμενα «μοντέλα πρόβλεψης» τα οποία χρησιμοποιούν χρονοσειρές με τη βοήθεια των οποίων μετατρέπονται πληροφορίες από κανονικά χρονικά διαστήµατα σε στατιστικά µέτρα. Με τον τρόπο αυτό πχ. γίνεται η πρόβλεψη για τις μελλοντικές πωλήσεις προϊόντων στη βάση πιθανοτήτων κλπ. </div> <div> <br /></div> <div> Στην ουσία, γίνεται χρήση ιστορικών δεδομένων των πωλήσεων ώστε να προβλεφθούν οι μελλοντικές πωλήσεις. Ακριβώς το ίδιο συμβαίνει στην περίπτωση της γεωπολιτικής με τη βοήθεια της Ιστορίας.</div> <div> <br /></div> <div>  Για όσους λοιπόν έχουν απορία τί εννοεί η φράση «Η Ιστορία επαναλαμβάνεται» ή η φράση «Αυτοί που δεν ξέρουν Ιστορία είναι καταδικασμένοι να επαναλαμβάνουν τα λάθη του παρελθόντος» ας γνωρίζουν ότι όλα, στο τέλος, είναι μαθηματικά. Στα οποία οι Πέρσες ήταν άριστοι. </div> <div> <br /></div> <div> Σύμφωνα λοιπόν με πρόσφατες αναφορές, το Ιράν φέρεται ότι θα αποκτήσει πρόσβαση στο λιμάνι της Λαττάκειας της Συρίας. Εάν συμβεί αυτό, τότε θα πρόκειται για ιστορικό γεγονός με απίστευτες γεωπολιτικές επιπτώσεις. </div> <div> <br /></div> <div> Αυτή είναι η πρώτη φορά στη νεώτερη Ιστορία κατά την οποία το Ιράν θα αποκτά πρόσβαση στη Μεσόγειο. Πότε ήταν η τελευταία φορά κατά την οποία το Ιράν είχε πρόσβαση στη Μεσόγειο; Πριν 2500 χιλιάδες χρόνια: την εποχή των Περσικών πολέμων. Στα Μηδικά. </div> <div> <br /></div> <div> Στις 26 Σεπτεμβρίου 2014 είχα αναφερθεί στην πιθανότητα να ζήσουμε τα Σύγχρονα Μηδικά. Πιο συγκεκριμένα είχα αναφέρει: “….Όσο αφορά το Ισλαμικό Κράτος: αναρωτιέστε ποιά ήταν η τελευταία παγκόσμια σύγκρουση μεταξύ Ανατολής και Δύσης; Ήταν οι Περσικοί πόλεμοι πριν από 2500 χρόνια.Τα Μηδικά. Ήταν μία παγκόσμια σύγκρουση Πολιτισμών…Σε εκείνη την παγκόσμια σύγκρουση επικράτησε ο Αρχαίος Ελληνικός Πολιτισμός. Ο οποίος με τη σειρά του οδήγησε στη δημιουργία του Δυτικού πολιτισμού, του Διαφωτισμού, της Αναγέννησης…</div> <div> <br /></div> <div> Σε ποιές περιοχές είχαν διεξαχθεί οι Περσικοί πόλεμοι; Σε Ελλάδα, Μικρά Ασία, Αίγυπτο και Κύπρο. Οι Περσικοί πόλεμοι διήρκησαν περίπου 30 χρόνια…Προσωπικά θεωρώ ως έναρξη των «σύγχρονων Μηδικών» το έτος 2001. Και το ερώτημα είναι: πού θα διεξαχθεί η τελική φάση των «σύγχρονων Μηδικών»; </div> <div> <br /></div> <div> Στις 6 Οκτωβρίου 2014, δέκα μέρες μετά από εκείνη την εκτίμηση κινδύνου, υποστήριξε το ίδιο ακριβώς ο Λίο Πανέτα, πρώην αρχηγός της CIA: «...I think we‘re looking at kind of a 30-year war,” (…) one that will have to extend beyond Islamic State to include emerging threats in Nigeria, Somalia, Yemen, Libya and elsewhere...» </div> <div> <br /></div> <div> Την ίδια ακριβώς ημέρα (6 Οκτωβρίου 2014) σε άλλο άρθρο μου είχα αναφέρει: <i>«…Το 1832 κατά τη διάρκεια του Τουρκοαιγυπτιακού πολέμου, και όταν πλέον διαφαίνονταν πως οι Τούρκοι έχαναν ολοκληρωτικά τον πόλεμο από τους Αιγύπτιους (οι Αιγύπτιοι κόντεψαν να μπουν στην Κωνσταντινούπολη) οι Ρώσοι συμμάχησαν με τους Τούρκους στη μάχη στο Ικόνιο και ο Τσάρος Νικόλαος Ι τους έστειλε στρατιωτική βοήθεια. (Αυτό σε απάντηση σε όσους νομίζουν πως Ρωσία και Τουρκία δεν έχουν υπάρξει σύμμαχοι και πως τα συμφέροντα της Ρωσίας είναι παράλληλα με αυτά της Ελλάδας…)»</i>. </div> <div> <br /></div> <div> Σήμερα, μετά από 187 χρόνια, διαπιστώνουμε μία ειρωνική Ιστορική ομοιότητα: η Ρωσία είναι έτοιμη να στείλει τους S-400 στην Τουρκία ενώ η Τουρκία και η Αίγυπτος βρίσκονται σε έντονη γεωπολιτική αντιπαράθεση. </div> <div> <br /></div> <div> Στη Μεσόγειο συμβαίνουν κοσμογονικές αλλαγές με βασικό διακύβευμα τα ενεργειακά θέματα και τους ορυκτούς πόρους γενικότερα. Η πιθανή πρόσβαση του δικτατορικού-θεοκρατικού-αιμοσταγούς καθεστώτος του Ιράν στα παράλια της Μεσογείου, σε συνδυασμό με το τρίγωνο της ανελευθερίας που έχει αρχίσει να σχηματίζεται (Τουρκία, Ιράν, Ρωσία) θα αποτελέσει σοβαρή απειλή για την αξιοποίηση των υδρογονανθράκων της Μεσογείου. </div> <div> <br /></div> <div> Αυτή η απειλή δεν θα αφορά μόνο τις πλωτές εξέδρες εξόρυξης υδρογονανθράκων: θα αφορά την ίδια την υπόσταση και την ασφάλεια των Μεσογειακών κρατών. Τη φιλελεύθερη Αστική Δημοκρατία στη Μεσόγειο θάλασσα. Ως εκ τούτου, θα ήταν αδιανόητο να υπάρχουν εντός Ελλάδας οι παραμικρές αμφιβολίες σχετικές με το τεράστιο μέγεθος αυτού του εθνικού κινδύνου. Αυτό αφορά τόσο το κυβερνών κόμμα, αλλά, κυρίως την Αξιωματική Αντιπολίτευση…<br /><br /><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή </a><br /> <br />  Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ιστορικός εθνικός κίνδυνος η πρόσβαση του Ιράν στη Μεσόγειο: «Η Ιστορία επαναλαμβάνεται»

 Του Δρ. ΣΩΤΗΡΗ Ν. ΚΑΜΕΝΟΠΟΥΛΟΥ*  Στα μαθηματικά, υπάρχουν τα αποκαλούμενα «μοντέλα πρόβλεψης» τα οποία χρησιμοποιούν χρονοσειρές με τη...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι περίεργες εκλογές στο Ισραήλ: Οι Στρατηγοί θα νικήσουν, ο Νετανιάχου θα κυβερνήσει

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjMB7URBD8-RUOYAYJ6OnTQUj8j2C7s9ENEGDzpio02ZAm-vC85HyqWgxkaNHaEXXzxQCV6wbZKgRoOFm63rlu3QjA6gFPOUoVLxwT865lWiQJpLhDNTNSqitja1DQydEt4P-g6yWo8Uvc/s1600/%25CE%259D%25CE%25B5%25CF%2584%25CE%25B1%25CE%25BD%25CE%25B9%25CE%25AC%25CF%2587%25CE%25BF%25CF%2585.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="416" data-original-width="625" height="424" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjMB7URBD8-RUOYAYJ6OnTQUj8j2C7s9ENEGDzpio02ZAm-vC85HyqWgxkaNHaEXXzxQCV6wbZKgRoOFm63rlu3QjA6gFPOUoVLxwT865lWiQJpLhDNTNSqitja1DQydEt4P-g6yWo8Uvc/s640/%25CE%259D%25CE%25B5%25CF%2584%25CE%25B1%25CE%25BD%25CE%25B9%25CE%25AC%25CF%2587%25CE%25BF%25CF%2585.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Του <b>Ιωάννη Αθ. Μπαλτζώη*</b><br /> Οι βουλευτικές εκλογές της 9ης Απριλίου στο Ισραήλ, αναμένονται με μεγάλο ενδιαφέρον, καθόσον για πρώτη φορά στα τελευταία εννέα χρόνια της πρωθυπουργίας του, αμφισβητείται έντονα η κυριαρχία του Νετανιάχου, από έναν στρατηγό, τον πρώην Αρχηγό του Γενικού Επιτελείου Μπένυ Γκατζ. <br /> <br /> Το συντηρητικό κόμμα του Νετανιάχου Λικούντ (Likud) καλείται να αντιμετωπίσει τον προοδευτικό συνασπισμό κομμάτων της Γαλανόλευκης (Kahol Lavan) και του κεντροαριστερού κόμματος «Υπάρχει Μέλλον» του Λαπίντ, όπως θα δούμε παρακάτω. Έτσι τις τελευταίες ημέρες οι Ισραηλινές εφημερίδες φιλοξενούν άρθρα των πολιτικών αρχηγών των πολλών κομμάτων που συμμετέχουν, αναλύσεις της πολιτικής που θα εφαρμόσουν και τις τελευταίες δημοσκοπήσεις, αφού τέσσερις ημέρες πριν τις εκλογές απαγορεύονται κοινοποιήσεις δημοσκοπήσεων. <br /> <br /> Το Ισραήλ είναι κοινοβουλευτική δημοκρατία με νομοθετικούς, εκτελεστικούς και δικαστικούς κλάδους. Ο αρχηγός του κράτους είναι ο Πρόεδρος, του οποίου οι αρμοδιότητες είναι κυρίως εθιμοτυπικές. Η Κνέσετ, η νομοθετική αρχή του Ισραήλ, είναι το κοινοβούλιο 120 εδρών που λειτουργεί με συνεδριάσεις της ολομέλειας και με 12 διακομματικές επιτροπές. Τα μέλη της εκλέγονται κάθε 4 χρόνια με εθνικές εκλογές, στις οποίες συμμετέχουν και οι Ισραηλινοί του εξωτερικού. Το κυριότερο όμως είναι ότι οι εκλογές στο Ισραήλ διεξάγονται με το σύστημα της απλής αναλογικής εκπροσώπησης. Σήμερα το εκλογικό όριο για την είσοδο ενός κόμματος στην Κνεσέτ είναι το 3,25%. Έτσι λόγω της απλής αναλογικής, κανένα κόμμα δεν μπορεί να συγκεντρώσει την απόλυτη πλειοψηφία, με αποτέλεσμα οι εκάστοτε κυβερνήσεις του Ισραήλ, να είναι πάντα κυβερνήσεις συνεργασίας. <br /> <br /> Ιδιαίτερη αξία έχει, η αναφορά στο αντίπαλο δέος του Νετανιάχου, την προοδευτική συμμαχία και τους ηγέτες αυτής. Ο πρώην Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου στρατηγός Μπένυ Γκάτζ, συσπείρωσε γύρω του, τους άλλους δύο προκατόχους του, τους στρατηγούς Μοσέ Γιαλόν και Γκάμπι Ασκενάζι. Οι τρεις στρατηγοί αποφάσισαν να κατέλθουν στις εκλογές με την δημιουργία νέου πολιτικού σχηματισμού με την ονομασία Kahol Lavan, δηλαδή «Γαλανόλευκη». Αποφάσισαν ακόμη να ενώσουν τις δυνάμεις τους με το κεντροαριστερό κόμμα «Υπάρχει Μέλλον», του Γιαΐρ Λαπίντ. Ο Λαπίντ, είναι ο άνθρωπος των ΜΜΕ επί σειρά ετών και είναι γνωστός για τις απόψεις του κατά του Ραββινικού Ισραηλινού κατεστημένου, και ένθερμος υποστηρικτής του χωρισμού Θρησκείας-Κράτους. Οι υποστηρικτές του είναι άτομα μέσης και ανώτερης εισοδηματικής επιφάνειας, με μεγάλη δύναμη στην ευρύτερη και ευπορότερη περιοχή του Τελ Αβίβ. Ο στρατηγός Γκαντζ τέθηκε επικεφαλής της «Γαλανόλευκης» με την προϋπόθεση ότι σε περίπτωση νίκης το κόμμα του θα αποτελέσει τον κύριο κορμό της επόμενης κυβέρνησης συνασπισμού, με τον ίδιο πρωθυπουργό και στην διετία θα παραδώσει τα καθήκοντά του στον κομματικό του εταίρο, τον Γιαΐρ Λαπίντ. <br /> <br /> Οι τρεις Στρατηγοί και ο Λαπίντ της «Γαλανόλευκης»<br /> <br /> Η τελευταία δημοσκόπηση που δημοσιεύτηκε την Παρασκευή 5/4 στην ε/φ Yedioth Ahronoth, είναι πολύ ενδιαφέρουσα, καθόσον αποκαλύπτει την γενικότερη αντίληψη των Ισραηλινών. Σύμφωνα με τη δημοσκόπηση, μολονότι εκτιμάται ότι το κόμμα της Γαλανόλευκης (Kahol Lavan) προηγείται του Likud έως και κατά τέσσερις έδρες, ο Πρόεδρός του, Μπένυ Γκαντζ, φαίνεται πως θα δυσκολευτεί να σχηματίσει κυβέρνηση και τελικά ο Νετανιάχου θα σχηματίσει κυβέρνηση. Δείτε τις απαντήσεις που δόθηκαν στις ακόλουθες ερωτήσεις:<br /> <br /> Εάν γίνονταν σήμερα εκλογές, ποιο κόμμα θα ψηφίζατε; (εμφανίζεται σε παρένθεση ο αριθμός εδρών που είχε προκύψει από την προηγούμενη δημοσκόπηση) <br /> <br /> Συνασπισμός κομμάτων της Γαλανόλευκης [Kahol Lavan]: 30 (31)<br /> Likud: 26 (27)<br /> Κόμμα των Εργατικών (HaAvoda): 11 (9)<br /> Συνασπισμός κομμάτων Hadash και Taal: 7 (7)<br /> Συνασπισμός κομμάτων υπερορθόδοξων Εβραίων United Torah Judaism: 7 (7)<br /> Το κόμμα της Νέας Δεξιάς (New Right): 6 (6)<br /> Κόμμα υπερορθόδοξων Εβραίων Shas: 5 (5)<br /> Συνασπισμός κομμάτων της Ενωμένης Δεξιάς (Union of Right Wing): 5 (5)<br /> Meretz: 5 (5)<br /> Kulanu: 5 (5)<br /> Zehut: 5 (5)<br /> Συνασπισμός αραβικών κομμάτων Raam και Balad: 4 (4)<br /> Yisrael Beiteinu: 4 (4)<br /> <br /> Κατανομή παρατάξεων:<br /> Δεξιά πτέρυγα: 51 έδρες<br /> Κεντροαριστερά πτέρυγα: 46 έδρες<br /> Κόμματα υπερορθόδοξων Εβραίων: 12 έδρες<br /> Άραβες: 11 έδρες<br /> <br /> Ποιος είναι καταλληλότερος για Πρωθυπουργός;<br /> <br /> Binyamin Netanyahu: 41%<br /> Benny Gantz: 32%<br /> <br /> Ποιος θέλετε να είναι Πρωθυπουργός μετά τις εκλογές;<br /> <br /> Binyamin Netanyahu: 36%<br /> Benny Gantz: 35%<br /> <br /> Ανεξάρτητα από τις απόψεις σας, ποιος νομίζετε ότι θα σχηματίσει την επόμενη κυβέρνηση μετά τις εκλογές;<br /> <br /> Binyamin Netanyahu: 58%<br /> Benny Gantz: 21%<br /> <br /> Απ’ ό,τι φαίνεται, ο Νετανιάχου, παρά τα προβλήματα που αντιμετωπίζει με σκάνδαλα διαφθοράς, με κατηγορίες εναντίον του και της οικογένειάς του εξακολουθεί να έχει τις καλύτερες πιθανότητες να σχηματίσει κυβέρνηση, αλλά θα είναι πολύ δύσκολο και για αυτόν. Τελευταία έλαβε τεράστια υποστήριξη τόσο από τις ΗΠΑ, όσο και από την Ρωσία. Οι ΗΠΑ τον στήριξαν πολύ ισχυρά πριν λίγες ημέρες, αφενός με το διάταγμα Τραμπ για Ισραηλινή κυριαρχία των υψωμάτων Γκολάν (που ανήκουν στην Συρία και κατελήφθησαν από το Ισραήλ στον πόλεμο του 1967) και αφετέρου με την Τριμερή Ελλάδος-Κύπρου-Ισραήλ που έγινε στην Ιερουσαλήμ, αντί της Κρήτης και την συμμετοχή σε αυτή του ΥΠΕΞ Μάικ Πομπέο. <br /> <br /> Η δε Ρωσία πριν μια εβδομάδα προ των εκλογών προσέφερε στον Netanyahu μια «οκτωβριανή έκπληξη», όπως ονομάστηκε, που τελικά θα μπορούσε να θεωρηθεί ως το πραξικόπημα που σκότωσε τις ελπίδες νίκης της Κεντροαριστεράς, του κόμματος της Γαλανόλευκης. Η απροσδόκητη επιστροφή της σορού του ισραηλινού στρατιώτη Ζαχαρία Μπάουμελ, που σκοτώθηκε πριν από 37 χρόνια στον πρώτο πόλεμο του Λιβάνου, με την αποφασιστική βοήθεια των ρωσικών στρατευμάτων που βρίσκονται στη Συρία, όχι μόνο άγγιξε μία από τις πιο ευαίσθητες χορδές του ισραηλινού κοινού, αλλά υπήρξε και κυρίαρχο θέμα της επικαιρότητας, υποβαθμίζοντας τις προσπάθειες των αντιπάλων του Νετανιάχου να επαναφέρουν στην επιφάνεια το σκάνδαλο με τα υποβρύχια, το οποίο απειλεί τον Πρωθυπουργό. <br /> <br /> Έτσι θα λέγαμε ότι αν επαληθευτούν οι δημοσκοπήσεις, αλλά και σύμφωνα με όλες τις αναλύσεις που κατά την άποψή μου είναι καλύτερες από αυτές, ο στρατηγός Γκαντζ θα κερδίσει τις εκλογές με το κόμμα της Γαλανόλευκης, αλλά τελικά ο χαλκέντερος καταδρομέας Μπέντζαμιν Νετανιάχου (επιχείρηση Έντεμπε) και με μεγάλη ικανότητα στους πολιτικούς ελιγμούς θα είναι αυτός που θα σχηματίσει την νέα Ισραηλινή κυβέρνηση, νικώντας στην τελική ευθεία τους τρεις στρατηγούς της Γαλανόλευκης. <br /> <br /> Μπορεί να σχηματίσει κυβέρνηση με οριακή πλειοψηφία 63 εδρών, με όχι λιγότερα από επτά μικρά κόμματα, καθένα από τα οποία θα μπορούσε να δυναμιτίσει την ασφάλεια του κυβερνητικού συνασπισμού. <br /> <br /> <b><i>* Ο Ιωάννης Αθαν. Μπαλτζώης είναι αντιστράτηγος ε.α., πρώην Ακόλουθος Άμυνας στο Τελ Αβίβ, πρώην Αξιωματικός επιχειρήσεων της ECMM στον πόλεμο της Βοσνίας</i><br /> <i></i></b><br /> <b><i><br /></i></b> <a href="https://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Οι περίεργες εκλογές στο Ισραήλ: Οι Στρατηγοί θα νικήσουν, ο Νετανιάχου θα κυβερνήσει

Του Ιωάννη Αθ. Μπαλτζώη* Οι βουλευτικές εκλογές της 9ης Απριλίου στο Ισραήλ, αναμένονται με μεγάλο ενδιαφέρον, καθόσον για πρώτη φορά στ...

Διαβάστε την συνέχεια

Α/ΓΕΕΘΑ: Μονόδρομος το F-35 για την Ελλάδα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgV_zLLLLgrD7U9DbrltOJdJVJAFV6qbl1CuiRlX7PRu7sGeVPkguN4z2RK43yQqrQzgtLdb-Wnwuc-CgvmPDazfKm138SCs5cSsAzvFtV3QmP0r6XYYNmq75WUAmkFUD-g1TI5e9MlYlI/s1600/xristodoulou-geetha-f-16.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="405" data-original-width="777" height="332" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgV_zLLLLgrD7U9DbrltOJdJVJAFV6qbl1CuiRlX7PRu7sGeVPkguN4z2RK43yQqrQzgtLdb-Wnwuc-CgvmPDazfKm138SCs5cSsAzvFtV3QmP0r6XYYNmq75WUAmkFUD-g1TI5e9MlYlI/s640/xristodoulou-geetha-f-16.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Από <b>Σάββας Δ. Βλάσσης </b><br /> Στην πρώτη συνάντηση του Α/ΓΕΕΘΑ Πτεράρχου (Ι) Χρήστου Χριστοδούλου με τους διαπιστευμένους δημοσιογράφους, έγινε ενημέρωση επί των εξελίξεων στον χώρο των Ενόπλων Δυνάμεων, τους στόχους του ΓΕΕΘΑ και τα ευρισκόμενa σε εξέλιξη εξοπλιστικά προγράμματα. <br /> <br /> Με τον “θόρυβο” που έχει γίνει το τελευταίο διάστημα γύρω από το F-35, ο Α/ΓΕΕΘΑ αναφέρθηκε στο εκδηλωθέν ελληνικό ενδιαφέρον. Όπως αναφέραμε προσφάτως, βρίσκεται σε ισχύ η LOR που απηύθυνε η ελληνική πλευρά στις 7 Φεβρουαρίου 2019 προς τις αμερικανικές υπηρεσίες, για παροχή στοιχείων Τιμής και Διαθεσιμότητος. Ο Α/ΓΕΕΘΑ σημείωσε ότι το ελληνικό “πρόγραμμα” εξελίσσεται “δυναμικά” και ότι το F-35 είναι “μονόδρομος”, επειδή αυτή την στιγμή δεν υφίσταται άλλο μαχητικό 5ης γενεάς. <br /> <br /> Διευκρινίσθηκε ότι έχει ανατεθεί ήδη στην Lockheed Martin σύμβαση για την κατάρτιση σχετικής μελέτης η οποία αφορά την ενσωμάτωση του F-35 στις ελληνικές αμυντικές δομές, προκειμένου αυτό, χάρη στις εξελιγμένες ικανότητες σύντηξης δεδομένων και πληροφοριών, να ολοκληρωθεί με το υπόλοιπο σύστημα αεράμυνας ή για την ακρίβεια, το σύστημα αεράμυνας να αναβαθμισθεί συνολικώς και να προσαρμοσθεί γύρω από το F-35. Δεν πρόκειται για υπερβολή, δεδομένου ότι οι δυνατότητες που προσφέρει το αεροσκάφος κρίνονται ως μοναδικές και δεν έχουν γίνει αντιληπτές ευρύτερα, καθώς η κοινή γνώμη εστιάζει συνήθως μόνο στα πλεονεκτήματα που απορρέουν από τα χαρακτηριστικά stealth του αεροσκάφους. <br /> <br /> Ο Πτέραρχος Χριστοδούλου είπε ότι η σχετική σύμβαση ύψους 3 εκατ. $ είναι διετούς διαρκείας και πρόκειται να ολοκληρωθεί εντός του 2019. Η μελέτη θα περιλαμβάνει ενδεικτικά κόστη για την προμήθεια μίας Μοίρας F-35, δυνάμεως 20-30 αεροσκαφών. Ωστόσο, ο Α/ΓΕΕΘΑ σημείωσε ότι είναι λάθος να εστιάζει κανείς στο κόστος αυτό καθ’ αυτό του αεροσκάφους, επειδή οι αλλαγές στις υποδομές και το σύστημα υποστηρίξεως είναι τόσο μεγάλες που απαιτούν επιπλέον επενδύσεις σημαντικού ύψους. <br /> <br /> Συνοψίζοντας, η Ελλάδα αποτελεί περίπου παγκόσμια παραφωνία στις αποφάσεις επιλογής κύριων οπλικών συστημάτων όπως το νέο μαχητικό αεροσκάφος, δεδομένου ότι άποψη εμφανίζεται να εκφράζει μόνο το ΓΕΑ, με παντελή απουσία άλλων κρατικών οργάνων και φυσικά της κυβερνήσεως. Διεθνώς, ακόμη και για σκοπούς στοιχειώδους δημιουργίας ανταγωνισμού, ανακοινώνονται διαγωνιστικές διαδικασίες, στις οποίες πέραν των επιχειρησιακών κριτηρίων συνεκτιμώνται οικονομικά και βιομηχανικά κριτήρια, με σκοπό η χώρα να αποκομίσει τα μέγιστα δυνατά οφέλη σε πολιτικό, βιομηχανικό και στρατιωτικό επίπεδο. <br /> <br /> Η Ελλάδα, αφού “κατάφερε” να μην ενταχθεί στο πρόγραμμα JSF ώστε να εξασφαλίσει μερίδιο βιομηχανικής συμμετοχής, εμφανίζεται τώρα να σπεύδει στην προμήθεια του F-35, με ανύπαρκτες φυσικά πιθανότητες εξασφαλίσεως ικανοποιητικής εμπλοκής της Ελληνικής Αμυντικής Βιομηχανίας (ΕΑΒΙ) στο διεθνές πρόγραμμα παραγωγής. Ποιος είχε πρωτοστατήσει εκείνη την εποχή στην απόρριψη της προτάσεως της Lockheed Martin, με το επιχείρημα ότι συμμετοχή της ΕΑΒ στο πρόγραμμα θα δέσμευε την Πολεμική Αεροπορία στην προμήθεια του F-35; Αυτός που τώρα σπεύδει: το ΓΕΑ. <br /> <br /> Η Ελλάδα ετοιμάζεται για μια μείζονα επένδυση της τάξεως των 4 δισ. ευρώ, χωρίς καμμία επεξεργασία από πλευράς κυβερνήσεως. Η κατάσταση υπογραμμίζει την κυβερνητική αδιαφορία και την ανεπάρκεια του κρατικού μηχανισμού ως προς την επιδίωξη αναβαθμίσεως της τεχνολογικής και βιομηχανικής βάσεως της χώρας, μέσω εμπλοκής της ΕΑΒΙ σε πολυεθνικά αναπτυξιακά προγράμματα οπλικών συστημάτων. Το ΥΠΕΘΑ διά της ΓΔΑΕΕ αδιαφορεί για τέτοιου είδους επενδύσεις, εστιάζοντας στην καταγραφή επιχειρησιακών απαιτήσεων ενώ παραδοσιακώς τα οικονομικά επιτελεία αδιαφορούν για ο,τιδήποτε σχετίζεται με εξοπλιστικά προγράμματα ακόμη και αν μέσω αυτών εξασφαλίζεται εθνική συμμετοχή και οικονομικές ροές συναλλάγματος. <br /> <br /> Η ίδρυση Υφυπουργείου Αμυντικής Βιομηχανίας με αναπτυξιακό πρόσημο χαρακτήρος, ώστε οι αμυντικές δαπάνες να λαμβάνουν ουσιαστικό χαρακτήρα επενδύσεων, είναι αναγκαία όσο ποτέ άλλοτε. <br /> <br /> <a href="https://doureios.com/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br />  Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Α/ΓΕΕΘΑ: Μονόδρομος το F-35 για την Ελλάδα

Από Σάββας Δ. Βλάσσης Στην πρώτη συνάντηση του Α/ΓΕΕΘΑ Πτεράρχου (Ι) Χρήστου Χριστοδούλου με τους διαπιστευμένους δημοσιογράφους, έγινε ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ερντογάν-Μόσχα: “Κυριαρχικό μας δικαίωμα” η αγορά των S-400… μήπως έρχονται κι άλλες ανακοινώσεις;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh368mHKB2OQ1w1cnxxQs3GucGlkETaAl-C3yfbETlh3_gzhIlqVY2gkyOf5OwarQmfh_XwzZ7MD-N8TUHyMWmRwetrSpg4ENOu2xo8E6RHOC35k8qTF1AImfB_Ny7InZZUqW_NUrculWA/s1600/PUTIN-ERDOGAN.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="790" height="324" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh368mHKB2OQ1w1cnxxQs3GucGlkETaAl-C3yfbETlh3_gzhIlqVY2gkyOf5OwarQmfh_XwzZ7MD-N8TUHyMWmRwetrSpg4ENOu2xo8E6RHOC35k8qTF1AImfB_Ny7InZZUqW_NUrculWA/s640/PUTIN-ERDOGAN.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Το συμβόλαιο αγοράς του ρωσικής κατασκευής συστήματος αντιαεροπορικής και αντιβαλλιστικής άμυνας, μακρού βεληνεκούς, S-400 Triumf, θα προχωρήσει κανονικά καθώς αποτελεί αναφαίρετο “κυριαρχικό δικαίωμα” της Τουρκίας και δεν υπάρχει τίποτα που να μπορεί να το αναστρέψει! Εάν υπήρχε έστω και ελάχιστη αμφιβολία λόγω των ενστάσεων, συνοδεία ευθύτατων απειλών από τις Ηνωμένες Πολιτείες, πλέον διαλύθηκε μετά τις δηλώσεις του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, μετά την ολοκλήρωση των επαφών στη Μόσχα μεταξύ των αντιπροσωπειών Τουρκίας και Ρωσίας, αλλά και με τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν. <br /> <br /> Τις σχετικές ανακοινώσεις μεταδίδουν τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης αλλά και το ρωσικό ειδησεογραφικό πρακτορείο TASS. Ο Ερντογάν δήλωσε ότι οι δυο πλευρές έχουν οριστικοποιήσει τον “οδικό χάρτη” ολοκλήρωσης – υλοποίησης του επίμαχου συμβολαίου και πως κανείς δεν μπορεί αν ζητάει από την Τουρκία να παρακάμψει και να εγκαταλείψει τις συμβατικές δεσμεύσεις της. <br /> <br /> Στη Μόσχα διεξήχθη και το Συμβούλιο Συνεργασίας Υψηλού Επιπέδου ανάμεσα στη Ρωσία και την Τουρκία, όπου συζητήθηκε πλήθος θεμάτων, με προεξάρχοντα την αμυντική – εξοπλιστική συνεργασία και τα ενεργειακά. Το πρώτο θέμα προφανώς θα δώσει περισσότερες ανακοινώσεις που θα αποτελέσουν έμμεση αλλά σαφή απάντηση – του στιλ “υπάρχουν κι αλλού πορτοκαλιές που κάνουν πορτοκάλια”! – στις αμερικανικές απειλές. <br /> <br /> Το δεύτερο θα έχει επίσης τον ίδιο χαρακτήρα και πέραν της απλής συνεργασίας στον πυρηνικό τομέα, με την κατασκευή εργοστασίων παραγωγής πυρηνικής ενέργειας, πλέον θα πρέπει να προσεχθεί πολύ… και από πολλούς. Πέραν του οικονομικού συμφέροντος, αφού η κατασκευή είναι έργο δεκάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων, ίσως και να αλλάζουν οι υπολογισμοί των εμπλεκομένων, Ρωσίας και Τουρκίας, αναφορικά με τη γνωστή αν και ανομολόγητη τουρκική επιθυμία για απόκτηση πυρηνικού οπλοστασίου… <br /> <br /> Ο Ερντογάν προσκάλεσε τον Ρώσο πρόεδρο Πούτιν να παραβρεθεί στην επόμενη σύγκλιση του Συμβουλίου Συνεργασίας που θα πραγματοποιηθεί στην Τουρκία, με σκοππό να ανταποδόσει τη φιλοξενία που, όπως είπε, απόλαυσε στη ρωσικής πρωτεύουσα. <br /> <br /> Είναι φυσικό, ότι ενδιαφερόμενα μέσα ενημέρωσης βρίσκουν την αφορμή να διαφημίσουν το ρωσικό σύστημα, αναφέροντας ότι το S-400 Triumf (κωδικοποίηση NATO: SA-21 Growler) που έχει τεθεί σε υπηρεσία από το 2007, είναι σχεδιασμένο να αντιμετωπίζει αεροσκάφη, βαλλιστικά βλήματα (με ταχύτητα 4,8 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο…) και πυραύλους κρουζ, ενώ εντύπωση προκαλεί η αναφορά στην ικανότητα εξουδετέρωσης “στόχων επιφανείας” (surface targets). <br /> <br /> Το μέγιστο βεληνεκές του είναι, σύμφωνα πάντα με τις αναφορές, από 400 χιλιόμετρα (249 μίλια) μέχρι και μόλις 60 χιλιόμετρα (37 μίλια). Το ραντάρ του συστήματος φέρεται να μπορεί να “βλέπει” στόχους σε απόσταση 600 χιλιομέτρων (373 μίλια). <br /> <br /> Οι πύραυλοι αναχαίτισης 48N6E3 (εδάφους-αέρος) λέγεται ότι μπορούν να πλήξουν αεροδυναμικούς στόχους σε ύψη από 10 χιλιόμετρα έως 27 χιλιόμετρα και “βαλλιστικές απειλές” σε ύψη από μόλις 2.000 έως 25 χιλιόμετρα.<br /> <br /> <a href="https://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ερντογάν-Μόσχα: “Κυριαρχικό μας δικαίωμα” η αγορά των S-400… μήπως έρχονται κι άλλες ανακοινώσεις;

Το συμβόλαιο αγοράς του ρωσικής κατασκευής συστήματος αντιαεροπορικής και αντιβαλλιστικής άμυνας, μακρού βεληνεκούς, S-400 Triumf, θα προ...

Διαβάστε την συνέχεια