Το άλλο πρόσωπο της Κίνας…

<img height="233" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/01/kina-trump-ipa-dolario-si-jinping-SLpress-825x600.jpg" width="765" /><br /><br /><b>ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ</b><br />Οι σύγχρονες έρευνες των πολιτικών επιστημόνων Martin Gilens (καθηγητή Δημόσιας Πολιτικής στο Πανεπιστήμιο του Λος Άντζελες) και Benjamin Page (καθηγητή Λήψης Αποφάσεων στο Πανεπιστήμιο Northwestern του Ιλλινόις) και των καθηγητών Archon Fung (καθηγητή Πολιτικής Αγωγής και Δημοκρατίας στο Πανεπιστήμιο του Harvard) και Lawrence Lessig (καθηγητή Νομικής στο Πανεπιστήμιο του Harvard) αφορούν 1.800 νομοσχέδια.<br /><br />Τα συγκεκριμένα κατατίθενται σε διάρκεια τριών δεκαετιών και από τον μηχανισμό προώθησής τους στο πολιτικό σύστημα, στοιχειοθετούν την ύπαρξη συγκεκριμένων συμφερόντων, που εξυπηρετούνται από την υπερψήφισή τους. Τα αποτελέσματα αποδεικνύονται καταστροφικά για το εκλογικό σώμα, από την στιγμή που ευνοούν σκανδαλωδώς εκατομμυριούχους, μεγάλες εταιρείες και επιχειρηματικούς ομίλους. Η επιρροή των απλών πολιτών αποδεικνύεται πως παραμένει “σχεδόν ασήμαντη και μάλλον μηδενική”, με συνέπεια η έρευνα των συγκεκριμένων επιστημόνων να καταλήγει στο συμπέρασμα πως οι ΗΠΑ δεν αποτελούν μία δημοκρατία, αλλά αντίθετα μία λειτουργική ολιγαρχία. <br /><br />Πάντως σχεδόν κάθε άλλο οικονομικά αναπτυγμένο έθνος ακολουθεί το ίδιο κοινωνικο-πολιτικό πρότυπο, την λειτουργική ολιγαρχία, αν και εντοπίζονται ανάλογα με την χώρα και τις ιδιομορφίες της, κάποιες διαφοροποιήσεις. Ο ολιγάρχης αποτελεί απλώς ένα πρόσωπο που μετατρέπει τον πλούτο του σε πολιτική εξουσία και στον δυτικό κόσμο, παρά τα ευρήματα των πολιτικών επιστημών, που πιστοποιούν πως οι δυτικές δημοκρατίες συνιστούν στην πραγματικότητα λειτουργικές ολιγαρχίες, τα καθεστώτα αρνούνται ή συσκοτίζουν τους μηχανισμούς τους. <br /><br />Οι καταστάσεις όμως σε άλλες χώρες διαφοροποιούνται δραστικά, με κυρίαρχο παράδειγμα την Κίνα, όπου η συσσώρευση πλούτου αποτελεί νόμιμο διάδρομο προς την άσκηση πολιτικής επιρροής. Η Εθνική Βουλή του Λαού (National People’s Congress-NPC), το ανώτατο όργανο άσκησης εξουσίας, περιλαμβάνει τουλάχιστον 150 δισεκατομμυριούχους, με συνέπεια να κρίνεται η πλουσιότερη στον κόσμο. Σε αναφορά της στο συγκεκριμένο δεδομένο, η γνωστή εφημερίδα New York Times, υιοθετώντας στοιχεία της Αναφοράς του Ινστιτούτου Ερευνών Hurun, ενός οργανισμού μελετών της ομώνυμης πόλης, στην αυτόνομη δυτική περιφέρεια Guangxi, που παρακολουθεί την εξέλιξη του πλούτου στην Κίνα, 153 μέλη της Εθνικής Βουλής του Λαού κατέχουν συνολικά κεφάλαια ύψους $650 δισεκατομμυρίων. <br /><br />Η ισχύς του ΚΚΚ<br /><br />Αν και το Κινεζικό Κομμουνιστικό Κόμμα (<a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Chinese_Communist_Party">Communist Party of China-CPC ή CCP</a> στην Δύση) κατέχει την εξουσία, δεν συνεπάγεται ότι διατηρεί απόλυτη ισχύ, όπως προβάλλεται στον δυτικό κόσμο. Η καινοτομία προωθείται με κεφάλαια του ιδιωτικού τομέα και σχηματισμούς κοινοπραξιών, όπως παντού στην υδρόγειο, με συνέπεια και η Κίνα να αδυνατεί να αποτρέψει την άσκηση επιρροής των ολιγαρχών, όπως και οι υπόλοιπες χώρες. Η New York Times παραλείπει να αναφέρει ότι 97 από τους 100 πλουσιότερους ολιγάρχες σχηματίζουν το Συμβουλευτικό Πολιτικό Συνέδριο του Κινεζικού Λαού (Chinese People’s Political Consultative Conference-CPPCC), όπου η εσωτερική “εθνική επιτροπή” του CPPCC, αποτελεί ένα πανίσχυρο συμβουλευτικό σώμα στο κινεζικό πρότυπο της “συμβουλευτικής δημοκρατίας”.<br /><br />Ο πρόεδρος Xi Jinping ανέρχεται στην εξουσία με την ισχυρή υποστήριξη της τάξης των Κινέζων ολιγαρχών, στην οποία ανήκει και ο ίδιος, που αποκαλούνται στην χώρα Πρίγκιπες. Η προεδρία του χαρακτηρίζεται από την δυναμική του στην αδιατάρακτη κατοχή της εξουσίας και την συνεπακόλουθη αντιπαράθεση ισορροπιών μεταξύ διαφόρων ομάδων ολιγαρχών.<br /><br />Η αναγνώριση της συγκεκριμένης πραγματικότητας δεν συνεπάγεται αυτόματα ότι η λειτουργική ολιγαρχία της Κίνας παραμένει χειρότερη από τις υπόλοιπες, με βασική πρακτική διαφορά ότι στην Κίνα εμφανίζεται περισσότερο ανοικτή ως προς τις προθέσεις και τους σκοπούς της, που τυποποιούνται για την εφαρμογή τους στο δημόσιο τομέα. Αντίθετα, στην Δύση επιχειρείται να πεισθεί η κοινή γνώμη ότι οι εκλεγόμενες κυβερνήσεις έχουν την ευθύνη και αποτελούν ανάχωμα έναντι του ελέγχου των ολιγαρχών του ιδιωτικού τομέα, με τις συνεχείς επικοινωνιακές εκστρατείες να επιχειρούν να συντηρήσουν τον συγκεκριμένο μύθο.<div>  <br />Οι Ελεύθερες Ζώνες της Κίνας<br /><br />Χάρη στους ολιγάρχες της, η Κίνα πρωτοπορεί και στην δημιουργία Ειδικών Οικονομικών Ζωνών (Special Economic Zones-SEZ). Όπως παρατηρεί το Ινστιτούτο Αποκεντρωμένης Διακυβέρνησης (Institute for Decentralized Governance-IDG), οι συγκεκριμένες λειτουργούν με το καθεστώς του μετοχικού καπιταλισμού, με την “ανάπτυξη, ιδιοκτησία και διαχείριση” να ελέγχονται κατά κύριο λόγο από τον ιδιωτικό τομέα, είτε άμεσα, είτε μέσω κοινοπρακτικών σχημάτων εισηγμένων εταιρειών και ιδιωτών.<br /><br />Στην πλέον γνωστή Ειδική Οικονομική Ζώνη (Special Economic Zone-SEZ) αναδεικνύεται ο θύλακας της <a href="https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CE%B5%CE%BD%CF%84%CF%83%CE%AD%CE%BD">Shenzhen</a> στην κινεζική περιφέρεια Guangdong, που ιδρύεται το 1980. Συχνά αποκαλείται η Silicon Valley της Κίνας και αποτελεί έναν κόμβο ανάπτυξης ψηφιακής τεχνολογίας, με απίστευτη ανάπτυξη. Ενώ το 1980 αποτελεί μία κοινότητα αλιέων με περίπου 30.000 κατοίκους και συλλογικό ΑΕΠ σε σύγχρονες τιμές ύψους $37 εκατομμυρίων, το 2025 έχει περισσότερους από 17,5 εκατομμύρια κατοίκους με συλλογικό ΑΕΠ ύψους $513 δισεκατομμυρίων. <br /><br />Το Shenzhen αποτελεί τη τρίτη σε πληθυσμό μεγαλούπολη της Κίνας, με μεγαλύτερες μόνον το Πεκίνο και την Σαγκάη, ενώ όπως όλες οι Ειδικές Οικονομικές Ζώνες λειτουργεί με βάση την δική της νομική εξουσία και δικαιοδοσία, κατόπιν αδειοδότησης από την κεντρική κυβέρνηση. Η διοίκηση του Shenzhen “έχει την ευθύνη να επιβάλλει τους δικούς της ρυθμιστικούς κανονισμούς” και όπως όλες οι Ειδικές Οικονομικές Ζώνες ιδρύεται για να προσελκύσει ξένες επενδύσεις. Διαθέτει ανεξάρτητη νομική δικαιοδοσία σε σχέση με την κεντρική κυβέρνηση, οπότε και δημιουργεί ένα αυτόνομο δικαστικό σύστημα, που εστιάζεται στο εταιρικό και ιδιοκτησιακό καθεστώς και στην επίλυση νομικών διαφορών μεταξύ αλλοδαπών επενδυτών.<br /><br />Το Συμβούλιο Διακυβέρνησης που εκπροσωπεί την “εξουσία”, χαρακτηρίζεται συνήθως από μία συνεργασία δημοσίου και ιδιωτικού τομέα, που περιλαμβάνει κυβερνητικούς αξιωματούχους, έναν εκπρόσωπο της κεντρικής τράπεζας και ιδιώτες επενδυτές, που συνιστούν τους επαναστάτες “κεφαλαιοκράτες καπιταλιστές και τους φιλάνθρωπους”.<br /><br />Όταν πάντως ιδρύεται η Ειδική Οικονομική Ζώνη, η διοικητική αρχή καταχωρείται με την μορφή “ενός εταιρικού σώματος με την δική του σφραγίδα, που του επιτρέπει να συνάπτει συμβάσεις με την επωνυμία του, ασκώντας αυτοτελώς σε νομικό επίπεδο αγωγές, αλλά και να υφίσταται μηνύσεις”. Το Συμβούλιο Διακυβέρνησης συνήθως συνεννοείται με την κυβέρνηση, όταν πρόκειται να ορίσει τον Διευθύνοντα Σύμβουλο, που αναλαμβάνει τα ηνία της “εξουσίας”.<br /><br />Ίσως οι περισσότεροι εκπλήσσονται για το πώς μία υποτιθέμενη αυταρχική “κομμουνιστική” κυβέρνηση εκχωρεί έναν θύλακα εντός της εθνικής επικράτειας, με τόσον μεγάλο βαθμό αυτονομίας προς όφελος αλλοδαπών καπιταλιστών. Όμως πρόκειται για μία συγκεκριμένη τακτική που ακολουθείται για χιλιάδες Ειδικές Οικονομικές Ζώνες ανά την υδρόγειο από τις κυβερνήσεις των χωρών εντός των οποίων ιδρύονται.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το άλλο πρόσωπο της Κίνας…

ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ Οι σύγχρονες έρευνες των πολιτικών επιστημόνων Martin Gilens (καθηγητή Δημόσιας Πολιτικής στο Πανεπιστήμιο του Λος Άντζελ...

Διαβάστε την συνέχεια

ΗΠΑ-ΕΕ προς Ζελένσκι: Πάρε 800 δισ., δώσε Ντονμπάς.

<img height="180" src="https://www.anatropinews.gr/wp-content/uploads/2025/12/zelenski-w29-134642w19205731w1710461430867102.jpg" width="734" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Το σχέδιο των 800 δισ. για την Ουκρανία και το βαρύ τίμημα του Ντονμπάς</span></h3>Ένα φιλόδοξο σχέδιο ανοικοδόμησης της Ουκρανίας, ύψους έως 800 δισ. δολαρίων σε δημόσια και ιδιωτικά κεφάλαια, προωθούν Ευρωπαϊκή Ένωση και Ηνωμένες Πολιτείες, συνδέοντάς το ευθέως με μια μελλοντική ειρηνευτική συμφωνία με τη Ρωσία. Σύμφωνα με το Politico, το σχέδιο αποτελεί τον οικονομικό πυλώνα της μεταπολεμικής Ουκρανίας, ενώ, όπως αποκαλύπτει η Corriere della Sera, λειτουργεί ταυτόχρονα ως πολιτικό κίνητρο προς τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι, ώστε να καταστεί πιο «διαχειρίσιμη» η απώλεια του Ντονμπάς στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων.<br /><br />Το έγγραφο των 18 σελίδων και το δεκαετές πλάνο<br /><br />Το σχέδιο περιγράφεται σε έγγραφο 18 σελίδων, με ημερομηνία 22 Ιανουαρίου, το οποίο φέρεται να διακίνησε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και παρουσίασε το Politico, επικαλούμενο ανώνυμες πηγές με γνώση του θέματος. Πρόκειται για ένα δεκαετές πρόγραμμα ανάκαμψης που εκτείνεται έως το 2040 και συνδέεται με την ταχεία ένταξη της Ουκρανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, φιλοδοξώντας να μετατρέψει τη χώρα από αποδέκτη έκτακτης βοήθειας σε μια αυτάρκη οικονομία.<br /><br />Κεντρικός άξονας είναι η κινητοποίηση εκατοντάδων δισεκατομμυρίων μέσω μακροπρόθεσμης χρηματοδότησης, με την Ουκρανία να παρουσιάζεται ως μελλοντικό κράτος-μέλος της Ε.Ε. και ως ελκυστικός επενδυτικός προορισμός. Ωστόσο, η επιτυχία του σχεδίου προϋποθέτει κατάπαυση του πυρός, η οποία προς το παρόν παραμένει ζητούμενο.<br /><br />Χρηματοδότηση, επενδύσεις και οι επιφυλάξεις της BlackRock<br /><br />Το πλάνο συνοδεύεται από άμεσο επιχειρησιακό σχέδιο 100 ημερών, ενώ προβλέπει συνδυασμό δημόσιων πόρων, ιδιωτικών επενδύσεων και εγγυήσεων. Παρά ταύτα, ακόμη και οι βασικοί παίκτες αναγνωρίζουν τις δυσκολίες. Η BlackRock, που έχει κεντρικό ρόλο στη διαμόρφωση του σχεδίου, υπογραμμίζει ότι οι επενδύσεις σε εμπόλεμη ζώνη είναι εξαιρετικά σύνθετες. Ο αντιπρόεδρός της, Φίλιπ Χίλντεμπραντ, σημειώνει ότι «ένα συνταξιοδοτικό ταμείο δεν μπορεί εύκολα να επενδύσει σε περιοχή πολέμου», επισημαίνοντας πως απαιτείται σωστή αλληλουχία ενεργειών και χρόνος.<br /><br />Σύμφωνα με τον σχεδιασμό, Ε.Ε., ΗΠΑ και διεθνείς χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί –όπως το ΔΝΤ και η Παγκόσμια Τράπεζα– έχουν δεσμευθεί για περίπου 500 δισ. δολάρια την επόμενη δεκαετία. Παράλληλα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξετάζει τη διάθεση επιπλέον 100 δισ. ευρώ μέσω του επόμενου επταετούς προϋπολογισμού από το 2028, με στόχο τη μόχλευση επενδύσεων έως 207 δισ. ευρώ.<br /><br />Ο ρόλος των ΗΠΑ και το αποτύπωμα Τραμπ<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες φιλοδοξούν να λειτουργήσουν όχι μόνο ως δωρητής αλλά ως στρατηγικός οικονομικός εταίρος της Ουκρανίας, παρέχοντας αξιοπιστία και τεχνογνωσία. Το σχέδιο προβλέπει άμεση συμμετοχή αμερικανικών εταιρειών σε τομείς όπως τα κρίσιμα ορυκτά, οι υποδομές, η ενέργεια και η τεχνολογία. Παρότι η διοίκηση Τραμπ έχει περιορίσει τη στρατιωτική και ανθρωπιστική βοήθεια, δηλώνει έτοιμη να επενδύσει στη μεταπολεμική Ουκρανία, υπό την προϋπόθεση της ειρήνης.<br /><br />Ο διευθύνων σύμβουλος της BlackRock, Λάρι Φινκ, συμμετέχει στις συνομιλίες με το Κίεβο, μαζί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και τον Στιβ Γουίτκοφ, υπογραμμίζοντας τον στενό δεσμό οικονομικής ανασυγκρότησης και πολιτικής λύσης. Ωστόσο, όπως παραδέχεται ο Χίλντεμπραντ, «είναι πολύ δύσκολο να γίνουν επενδύσεις μεγάλης κλίμακας όσο πετούν drones και πύραυλοι».<br />Το «αντάλλαγμα» του Ντονμπάς και το πολιτικό ρίσκο<br /><br />Η Corriere della Sera αποκαλύπτει ότι το σχέδιο ανοικοδόμησης είναι ένα από τα τέσσερα βασικά έγγραφα που έχουν μαζί τους οι Αμερικανοί διαπραγματευτές στις συνομιλίες του Άμπου Ντάμπι. Το κεντρικό πολιτικό κείμενο, σύμφωνα με τον Κροάτη πρωθυπουργό Αντρέι Πλένκοβιτς, λειτουργεί ως «ομπρέλα», ενώ η πιο ευαίσθητη ενότητα αφορά την παραχώρηση στη Ρωσία του τμήματος του Ντονέτσκ που παραμένει υπό ουκρανικό έλεγχο.<br /><br />Η πρόβλεψη αυτή συνιστά πολιτικό ναρκοπέδιο για τον Ζελένσκι. Η ουκρανική κοινή γνώμη αντιτίθεται στην παραχώρηση, ενώ η απώλεια των οχυρώσεων στο Ντονμπάς θα μπορούσε να ανοίξει τον δρόμο για ρωσικές προελάσεις προς τον Δνείπερο και την Οδησσό, απειλώντας την πρόσβαση της Ουκρανίας στη Μαύρη Θάλασσα και, κατ’ επέκταση, την ίδια της την ανεξαρτησία.<br />Ειρήνη με όρους και ανοιχτά ερωτήματα<br /><br />Οι ΗΠΑ φέρονται να προσφέρουν δύο αντισταθμιστικά κίνητρα: το σχέδιο των 800 δισ. δολαρίων και ένα δεύτερο έγγραφο με εγγυήσεις ασφαλείας, στις οποίες θα συμμετέχουν και οι ίδιες, στηρίζοντας ευρωπαϊκές δυνάμεις επί του πεδίου. Παρ’ όλα αυτά, παραμένει ασαφές αν τα κεφάλαια μπορούν πράγματι να εξασφαλιστούν και αν η Μόσχα θα αποδεχθεί εγγυήσεις που περιλαμβάνουν παρουσία δυνάμεων του ΝΑΤΟ.<br /><br />Όπως προειδοποίησε ο Πολωνός ΥΠΕΞ Ράντοσλαβ Σικόρσκι, «μια ειρήνη που σπέρνει τους σπόρους της επόμενης σύγκρουσης δεν είναι λύση». Το δίλημμα του Ζελένσκι –ανάμεσα σε μια επώδυνη συμφωνία με αβέβαιες υποσχέσεις και στη συνέχιση ενός πολέμου με τεράστιο ανθρώπινο κόστος– παραμένει ανοιχτό, με το σχέδιο ανοικοδόμησης να λειτουργεί ταυτόχρονα ως ελπίδα και ως σκληρό διαπραγματευτικό εργαλείο.<div><br /></div><div><a href="https://www.anatropinews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΗΠΑ-ΕΕ προς Ζελένσκι: Πάρε 800 δισ., δώσε Ντονμπάς.

Το σχέδιο των 800 δισ. για την Ουκρανία και το βαρύ τίμημα του Ντονμπάς Ένα φιλόδοξο σχέδιο ανοικοδόμησης της Ουκρανίας, ύψους έως 800 δισ. ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το επικίνδυνο ελληνο-ισραηλινό παιχνίδι Μητσοτάκη στη Μεσόγειο (βουλγαρική ανάλυση).

<a href="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/01/%CE%B2%CE%B1%CE%B3%CE%B1%CE%BD%CF%813%CE%B5%CF%82%CE%BE%CE%B74%CF%81-21%CE%B1%CE%B1.jpg?ssl=1"><img height="178" src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/01/%CE%B2%CE%B1%CE%B3%CE%B1%CE%BD%CF%813%CE%B5%CF%82%CE%BE%CE%B74%CF%81-21%CE%B1%CE%B1.jpg?resize=640%2C356&ssl=1" width="742" /></a><br /><br />Αν και τα τελευταία χρόνια έχει υπάρξει μια σχετική ηρεμία, οι εντάσεις μεταξύ Τουρκίας, Ελλάδας και Κύπρου συνεχίζονται, γράφει σε ανάλυσή του, το βουλγαρικό πρακτορείο ειδήσεων BGNES.<br /><br />«Όσοι ονειρεύονται αυτοκρατορίες στην περιοχή μας ας το ξεχάσουν: θα μας βρουν στο δρόμο τους».<br /><br /> Κατά τη διάρκεια επίσκεψης στην Αθήνα στις 20-21 Ιανουαρίου, ο Ισραηλινός υπουργός Άμυνας, Ισραήλ Κατζ, επανέλαβε σχόλια που έκανε τον Δεκέμβριο ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου — δηλώσεις που φαινόταν να απευθύνονται στην Τουρκία.<br /><br />«Είμαστε αποφασισμένοι να αποτρέψουμε την εγκατάσταση εκεί παρουσίας παραγόντων που επιδιώκουν να αποσταθεροποιήσουν την περιοχή μέσω τρομοκρατίας, επιθετικότητας ή στρατιωτικών συνεπειών – στη Συρία, τη Γάζα, το Αιγαίο Πέλαγος ή αλλού – προκειμένου να πραγματοποιήσουν τις επικίνδυνες φιλοδοξίες τους», πρόσθεσε ο Ισραήλ Κατζ, μαζί με τον Έλληνα ομόλογό του Νίκο Δένδια.<br /><br />«Το Κράτος του Ισραήλ, η Ελλάδα και μια άλλη αμοιβαία φιλική χώρα, η Κύπρος, είναι ενωμένες απέναντι σε πραγματικές απειλές για ολόκληρη την περιφερειακή τάξη».<br /><br />Παρόλο που έχει υπάρξει μια σχετική ηρεμία τα τελευταία χρόνια, οι εντάσεις μεταξύ Τουρκίας, Ελλάδας και Κύπρου επιμένουν.<br /><br /> Αυτές οι εντάσεις αφορούν κυρίως την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων φυσικού αερίου στη Μεσόγειο, την οριοθέτηση των χωρικών υδάτων και των αποκλειστικών οικονομικών ζωνών στο Αιγαίο Πέλαγος.<br /><br />Οι δύο χώρες κατηγορούν τακτικά η μία την άλλη για παραβίαση του αντίστοιχου εναέριου χώρου τους.<br /><br />Τον Δεκέμβριο, η Κύπρος, η Ελλάδα και το Ισραήλ συναντήθηκαν για να ενισχύσουν τη συνεργασία τους, κυρίως μέσω κοινών στρατιωτικών ασκήσεων και θαλάσσιας ασφάλειας.<br /><br /> Η συντηρητική ελληνική κυβέρνηση, η οποία σχεδιάζει να εκσυγχρονίσει τις ένοπλες δυνάμεις της με προϋπολογισμό 28 δισεκατομμυρίων ευρώ έως το 2036, υπέγραψε σύμβαση για την αγορά 36 ισραηλινών συστημάτων πυραυλικού πυροβολικού PULS για περίπου 750 εκατομμύρια δολάρια.<br /><br />Μια σχολή εκπαίδευσης πιλότων της πολεμικής αεροπορίας, η οποία ιδρύθηκε σε συνεργασία με το Ισραήλ, λειτουργεί στην Καλαμάτα, στην Πελοπόννησο, εδώ και τρία χρόνια.<br /><br />Στις 20 Ιανουαρίου, η Αθήνα και το Τελ Αβίβ έκαναν ένα ακόμη βήμα μπροστά υπογράφοντας μια συμφωνία στρατηγικής αμυντικής συνεργασίας που καλύπτει τομείς όπως τα συστήματα κατά των drones και η κυβερνοασφάλεια.<br /><br />Για την Αθήνα, ο στόχος είναι να ενισχύσει αυτή τη συμμαχία ενόψει πιθανού εκφοβισμού ή επιθετικότητας από τη γειτονική Τουρκία.<div><br /></div><div><a href="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/01/%CE%B2%CE%B1%CE%B3%CE%B1%CE%BD%CF%813%CE%B5%CF%82%CE%BE%CE%B74%CF%81-21-1.jpg?ssl=1"><img height="553" src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/01/%CE%B2%CE%B1%CE%B3%CE%B1%CE%BD%CF%813%CE%B5%CF%82%CE%BE%CE%B74%CF%81-21-1.jpg?resize=411%2C355&ssl=1" width="640" /></a><div><br /></div><div>Το επικίνδυνο ελληνοϊσραηλινό παιχνίδι του Μητσοτάκη στη Μεσόγειο<br /><br />Στο επίκεντρο αυτής της συνεργασίας βρίσκεται το έργο με την ονομασία «Ασπίδα του Αχιλλέα».<br /><br />Εμπνευσμένο από τον ισραηλινό «Σιδερένιο Θόλο», στοχεύει στη δημιουργία μιας νέας αντιαεροπορικής και αντιβαλλιστικής πυραυλικής ομπρέλας.<br /><br />Τα υπό εξέταση συστήματα – Spyder για μικρές αποστάσεις, Barak MX για μεσαίες αποστάσεις και David’s Sling για μεγάλες αποστάσεις – έχουν δοκιμαστεί σε συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή εναντίον πυραύλων, drones και βαλλιστικών πυραύλων.<br /><br />Θα συμπληρωθούν από ραντάρ AESA ικανά να ανιχνεύουν απειλές σε πολύ μεγάλες αποστάσεις.<br /><br />Ολόκληρο το σύστημα θα ενσωματωθεί σε μια αρχιτεκτονική διοίκησης και ελέγχου που έχει σχεδιαστεί και κατασκευαστεί αποκλειστικά στην Ελλάδα, μια προϋπόθεση που θεωρείται απαραίτητη από την Αθήνα για τη διατήρηση της τεχνολογικής της κυριαρχίας.<br /><br />Η συνεργασία θα μπορούσε επίσης να επεκταθεί στον υποβρύχιο τομέα.<br /><br /> Η Ελλάδα έχει αναζητήσει ισραηλινή εμπειρογνωμοσύνη για την αντιμετώπιση αναδυόμενων απειλών, ιδίως μέσω του προγράμματος Blue Whale, ενός αυτόνομου υποβρυχίου οχήματος σχεδιασμένου για αποστολές αναγνώρισης.<br /><br />Σύμφωνα με τον Ισραηλινό υπουργό Άμυνας, έχουν προγραμματιστεί περίπου 55 κοινές ασκήσεις για το 2026.<br /><br />Εξετάζεται επίσης ένα έργο για μια «μονάδα ταχείας επέμβασης» που θα ενώνει την Ελλάδα, την Κύπρο και το Ισραήλ, το οποίο θα στοχεύει στην προστασία στρατηγικών υποδομών, όπως πλατφόρμες φυσικού αερίου.<br /><br />Αυτή η προσέγγιση με το Ισραήλ, στο πλαίσιο των σφαγών που διαπράττονται εναντίον του παλαιστινιακού πληθυσμού στη Γάζα από τον ισραηλινό στρατό, ο οποίος κατηγορείται από διάφορους διεθνείς οργανισμούς για εγκλήματα πολέμου, προκαλεί ωστόσο έντονη αντίθεση στην Ελλάδα.<br /><br /> Για το κόμμα της Νέας Αριστεράς, η υπογραφή αυτών των συμφωνιών συνεργασίας δείχνει ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη «παίζει ένα επικίνδυνο παιχνίδι στην Ανατολική Μεσόγειο».<br /><br />Από την τουρκική πλευρά, η συμφωνία αυτή αντιμετωπίζεται με καχυποψία, καθώς η Άγκυρα έχει κάνει πολλές δημόσιες δηλώσεις κατά του Ισραήλ καταδικάζοντας την ανθρωπιστική κατάσταση στη Γάζα, επιπλέον του γεγονότος ότι η Ελλάδα και η Τουρκία είναι μέλη του ίδιου στρατιωτικού οργανισμού – του ΝΑΤΟ.</div><div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Το επικίνδυνο ελληνο-ισραηλινό παιχνίδι Μητσοτάκη στη Μεσόγειο (βουλγαρική ανάλυση).

Αν και τα τελευταία χρόνια έχει υπάρξει μια σχετική ηρεμία, οι εντάσεις μεταξύ Τουρκίας, Ελλάδας και Κύπρου συνεχίζονται, γράφει σε ανάλυσή ...

Διαβάστε την συνέχεια

ΗΠΑ – Καναδάς: Πώς η Αλμπέρτα πυροδοτεί εκ νέου την ένταση μεταξύ Ουάσινγκτον και Οτάβας.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/01/alberta.jpg"><img height="178" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/01/alberta-696x387.jpg" width="758" /></a><br /><br />Νέα εστία έντασης στις σχέσεις Ηνωμένων Πολιτειών και Καναδά άνοιξε αυτή την εβδομάδα ο Αμερικανός υπουργός Οικονομικών, Σκοτ Μπέσεντ, αφήνοντας αιχμές για το ενδεχόμενο δημοψηφίσματος ανεξαρτησίας της καναδικής επαρχίας της Αλμπέρτα.<br /><br />Οι δηλώσεις του έρχονται σε μια περίοδο αυξανόμενης πολιτικής αντιπαράθεσης μεταξύ του προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, και του Καναδού πρωθυπουργού, Μαρκ Κάρνεϊ, για τον ρόλο του Καναδά στην αμερικανική ήπειρο.<div><br />Τι συμβαίνει στην Αλμπέρτα<br /><br />Μιλώντας σε συνέντευξη με τον συντηρητικό podcaster Τζακ Ποσομπιεκ, ο Μπέσεντ χαρακτήρισε την Αλμπέρτα «φυσικό εταίρο των Ηνωμένων Πολιτειών», τονίζοντας τον πλούτο των φυσικών της πόρων και τον έντονα ανεξάρτητο χαρακτήρα των κατοίκων της. «Κυκλοφορεί η φήμη ότι μπορεί να υπάρξει δημοψήφισμα για το αν θέλουν να παραμείνουν στον Καναδά ή όχι», ανέφερε χαρακτηριστικά.<br /><br />Το γεγονός ότι μέλος του αμερικανικού υπουργικού συμβουλίου εμφανίζεται να ενθαρρύνει, έστω και έμμεσα, μια πιθανή διάσπαση του Καναδά προστίθεται σε μια σειρά προστριβών μεταξύ δύο χωρών που παραδοσιακά θεωρούνται στενοί σύμμαχοι. Το σενάριο αποσχιστικού δημοψηφίσματος στην Αλμπέρτα δεν είναι θεωρητικό. Οργανωτές στην επαρχία χρειάζεται να συγκεντρώσουν 178.000 υπογραφές έως τις 2 Μαΐου για να επιβάλουν τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος για την ανεξαρτησία.<br /><br />Σε περίπτωση θετικού αποτελέσματος, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση του Καναδά θα ήταν υποχρεωμένη να διαπραγματευτεί «καλή τη πίστει» τους όρους μιας ενδεχόμενης απόσχισης. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, συντηρητικοί κύκλοι και influencers έχουν αγκαλιάσει με ενθουσιασμό την προοπτική η Αλμπέρτα να αποχωρήσει από τον Καναδά και, σε βάθος χρόνου, να ενταχθεί στις ΗΠΑ. Την ίδια στιγμή, ο Κάρνεϊ και η κοινοβουλευτική του ομάδα εμφανίζονται ιδιαίτερα προσεκτικοί απέναντι στην απειλή αυτή.</div><div><br />«Θέλουν αυτό που έχουν οι Ηνωμένες Πολιτείες»<br /><br />«Ο κόσμος μιλάει», είπε ο Μπέσεντ. «Οι άνθρωποι θέλουν κυριαρχία. Θέλουν αυτό που έχουν οι Ηνωμένες Πολιτείες». Ο Μπέσεντ, ο οποίος χαρακτήρισε τον Κάρνεϊ «παγκοσμιοποιητή» και επέκρινε τη θητεία του ως ειδικού απεσταλμένου του ΟΗΕ για το κλίμα, έκανε τις δηλώσεις του εν μέσω μιας σειράς δημόσιων αντιπαραθέσεων μεταξύ Τραμπ και Κάρνεϊ στο Νταβός της Ελβετίας, όπου οι δύο ηγέτες συμμετείχαν στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ.<br /><br />Αφού ο Καναδός πρωθυπουργός μίλησε την Τρίτη για «ρήξη στην παγκόσμια τάξη πραγμάτων» που προκαλείται από μεγάλες δυνάμεις, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών, ο Τραμπ απάντησε την Τετάρτη λέγοντας ότι «ο Καναδάς ζει χάρη στις Ηνωμένες Πολιτείες». Στη συνέχεια, ο Αμερικανός πρόεδρος απέκλεισε τον Κάρνεϊ από τη συμμετοχή στο νέο του εγχείρημα, το λεγόμενο «Συμβούλιο Ειρήνης».<br /><br />Η απάντηση του Καναδού πρωθυπουργού ήταν άμεση και αιχμηρή. «Ο Καναδάς δεν ζει επειδή υπάρχουν οι Ηνωμένες Πολιτείες», δήλωσε την Πέμπτη στο Κεμπέκ. «Ο Καναδάς ευημερεί επειδή είμαστε Καναδοί». Υπενθυμίζεται ότι από την ανάληψη της προεδρίας των ΗΠΑ, ο Ντόναλντ Τραμπ επιμένει ότι ο Καναδάς θα πρέπει να αποτελέσει την 51η Πολιτεία της χώρας, με την Οτάβα να αποκλείει ένα τέτοιο ενδεχόμενο.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΗΠΑ – Καναδάς: Πώς η Αλμπέρτα πυροδοτεί εκ νέου την ένταση μεταξύ Ουάσινγκτον και Οτάβας.

Νέα εστία έντασης στις σχέσεις Ηνωμένων Πολιτειών και Καναδά άνοιξε αυτή την εβδομάδα ο Αμερικανός υπουργός Οικονομικών, Σκοτ Μπέσεντ, αφήνο...

Διαβάστε την συνέχεια

Σειρήνες πολέμου στη Μέση Ανατολή: Ο Τραμπ στέλνει «αρμάδα» προς το Ιράν – Η Τεχεράνη προειδοποιεί με «ολοκληρωτικό πόλεμο».

<img height="214" src="https://www.huffingtonpost.gr/wp-content/uploads/2026/01/USS-George-HW-Bush-being-moved-out-of-Northrop-Grumman-Shipbuilding-2048x1371.jpg" width="777" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η μετακίνηση αμερικανικών πολεμικών πλοίων προς τον Περσικό Κόλπο ανεβάζει επικίνδυνα το θερμόμετρο, ενώ το Ιράν δηλώνει ότι οποιαδήποτε επίθεση θα αντιμετωπιστεί ως κήρυξη πολέμου.</span></h3>Η ένταση στη Μέση Ανατολή εισέρχεται σε νέα, εξαιρετικά επικίνδυνη φάση, καθώς ο Ντόναλντ Τραμπ επιβεβαίωσε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες στέλνουν μια «αρμάδα» πολεμικών πλοίων προς την περιοχή, την ώρα που η Τεχεράνη απαντά με απειλές για «all–out war» σε περίπτωση στρατιωτικής εμπλοκής.<br /><br />Οι τελευταίες ώρες χαρακτηρίζονται από κλιμάκωση δηλώσεων, στρατιωτικών κινήσεων και διπλωματικών προειδοποιήσεων, με διεθνή μέσα να μιλούν πλέον ανοιχτά για ένα σκηνικό που θυμίζει τις πιο τεταμένες στιγμές των τελευταίων δεκαετιών.<br /><br />Ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ δήλωσε ότι αμερικανικά πολεμικά πλοία κατευθύνονται προς τη Μέση Ανατολή «για κάθε ενδεχόμενο», επιχειρώντας να παρουσιάσει την κίνηση ως αποτρεπτική.<br /><br />Σύμφωνα με το CBS News, ο Τραμπ ανέφερε πως η αποστολή γίνεται «just in case», αφήνοντας να εννοηθεί ότι η Ουάσιγκτον θέλει να στείλει ένα ξεκάθαρο μήνυμα ισχύος προς την Τεχεράνη.<br /><br />Διεθνείς αναλυτές σημειώνουν ότι τέτοιου είδους μετακινήσεις ναυτικών δυνάμεων αποτελούν παραδοσιακά ένδειξη αυξημένης στρατιωτικής ετοιμότητας και όχι απλώς διπλωματικής πίεσης.<br /><br />Η Τεχεράνη απαντά: «Οποιαδήποτε επίθεση σημαίνει πόλεμος»<br /><br />Η αντίδραση του Ιράν ήταν άμεση και ιδιαίτερα σκληρή. Ανώτερος Ιρανός αξιωματούχος προειδοποίησε ότι οποιαδήποτε αμερικανική επίθεση θα αντιμετωπιστεί ως “ολoκληρωτικός πόλεμος” εναντίον της χώρας, ανεβάζοντας ακόμη περισσότερο τους τόνους.<br /><br />Το ίδιο μήνυμα μεταφέρθηκε και μέσω του Sky News, το οποίο υπογραμμίζει ότι η ιρανική ηγεσία θεωρεί την αμερικανική κινητοποίηση «ευθεία απειλή» για την εθνική της ασφάλεια.<br /><br />Κυρώσεις, πετρέλαιο και η οικονομική πίεση των ΗΠΑ<br /><br />Παράλληλα με τη στρατιωτική παρουσία, οι ΗΠΑ προχωρούν και σε νέα οικονομικά μέτρα. Το Associated Press μεταδίδει ότι η Ουάσιγκτον επέβαλε κυρώσεις σε εννέα δεξαμενόπλοια που συνδέονται με τη μεταφορά ιρανικού πετρελαίου, επιχειρώντας να περιορίσει τα έσοδα της Τεχεράνης σε μια περίοδο έντονης εσωτερικής αναταραχής.<br /><br />Η πίεση αυτή έρχεται τη στιγμή που οι διεθνείς αγορές παρακολουθούν με ανησυχία, καθώς μια σύγκρουση στον Περσικό Κόλπο θα μπορούσε να προκαλέσει σοβαρούς κραδασμούς στην παγκόσμια ενεργειακή σταθερότητα.<br /><br />Το φόντο της κρίσης: Εσωτερική έκρηξη στο Ιράν<br /><br />Η νέα αυτή κλιμάκωση δεν συμβαίνει στο κενό. Το τελευταίο διάστημα, το Ιράν βρίσκεται αντιμέτωπο με μαζικές διαδηλώσεις και αιματηρή καταστολή, ενώ δυτικά μέσα –όπως ο Guardian– κάνουν λόγο για χιλιάδες νεκρούς και δεκάδες χιλιάδες συλλήψεις.<br /><br />Το σκηνικό αυτό έχει οδηγήσει την Ουάσιγκτον σε αυξημένη πίεση, τόσο στρατιωτική όσο και οικονομική, με το Ιράν να απαντά ότι δεν πρόκειται να υποχωρήσει υπό απειλές.<br /><br />Ένα νέο επικίνδυνο σταυροδρόμι<br /><br />Η αποστολή πολεμικών πλοίων, οι προειδοποιήσεις της Τεχεράνης και οι νέες κυρώσεις δημιουργούν ένα εκρηκτικό μείγμα, το οποίο η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί με ανησυχία. Το επόμενο 24ωρο θεωρείται κρίσιμο:<br /><br />Θα φανεί αν η αμερικανική «αρμάδα» θα παραμείνει σε αποτρεπτικό ρόλο<br /><br />Αν η Τεχεράνη θα απαντήσει με κινήσεις στο πεδίο<br /><br />Και αν υπάρχει ακόμη διπλωματικός δρόμος πριν η κρίση ξεφύγει από τον έλεγχο<br /><br />Σε μια περιοχή όπου ένα λάθος βήμα αρκεί για να ανάψει φωτιά σε ολόκληρο τον χάρτη, οι εξελίξεις των επόμενων ωρών μπορεί να αποδειχθούν καθοριστικές.<div><br /></div><div><a href="https://www.huffingtonpost.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σειρήνες πολέμου στη Μέση Ανατολή: Ο Τραμπ στέλνει «αρμάδα» προς το Ιράν – Η Τεχεράνη προειδοποιεί με «ολοκληρωτικό πόλεμο».

Η μετακίνηση αμερικανικών πολεμικών πλοίων προς τον Περσικό Κόλπο ανεβάζει επικίνδυνα το θερμόμετρο, ενώ το Ιράν δηλώνει ότι οποιαδήποτε επί...

Διαβάστε την συνέχεια

Η στρατιωτική καταστολή του Ιράν επεκτείνεται πέρα από τις κουρδικές περιοχές. Φόβοι των Κούρδων για τα χειρότερα.

<img height="203" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/01/Clipboard01-2-630x400.jpg" width="760" /><br /><br />Η πρόσφατη καταστολή των διαδηλώσεων στην Τεχεράνη και την κεντρική ενδοχώρα από το ιρανικό καθεστώς χαρακτηρίστηκε από τη χρήση στρατιωτικού οπλισμού, όπως αυτόματα και ημιαυτόματα πολυβόλα, όπλα που προηγουμένως αναπτύσσονταν μόνο στις απομακρυσμένες κουρδικές περιοχές στα βορειοδυτικά, σύμφωνα με τη Διεθνή Αμνηστία.<br /><br />Για την παραγκωνισμένη κουρδική μειονότητα του Ιράν, αυτό ενδέχεται να προμηνύει ακόμη δεινότερα δεινά.<br /><br />Τρία χρόνια μετά τη διαφυγή του από το Ιράν, ο Ντιάκο Αλαβί επιβιώνει συλλέγοντας ελάχιστες πληροφορίες για την πολυμελή οικογένειά του που ζει σε πόλεις των βορειοδυτικών περιοχών, όπου πλειοψηφεί το κουρδικό στοιχείο.<br /><br />Η διακοπή του διαδικτύου και των επικοινωνιών που συνόδευσε την πρόσφατη καταστολή τον ανάγκασε να βασίζεται σε μηνύματα που παρέχουν μόνο τα απολύτως απαραίτητα.<br /><br />«Για να είμαι ειλικρινής, δεν μπόρεσα να μιλήσω με όλους», εξηγεί ο 37χρονος, ο οποίος πλέον ζει στη Γαλλία.<br /><br />«Δεν γνωρίζω την κατάσταση όλων, απλώς έμαθα ότι είμαστε ασφαλείς. Είμαστε ακόμα ζωντανοί».<br /><br />Η κατάσταση αυτή τη φορά στη γενέτειρα του Αλαβί, το Σακέζ στην επαρχία του Κουρδιστάν, φαινόταν πολύ πιο ήρεμη σε σχέση με το προηγούμενο κύμα αντικαθεστωτικών διαδηλώσεων.<br /><br />Το Σακέζ είναι επίσης η πατρίδα της Τζίνα Μαχσά Αμινί, ο θάνατος της οποίας υπό αστυνομική κράτηση τον Σεπτέμβριο του 2022 πυροδότησε το κίνημα «Γυναίκα, Ζωή, Ελευθερία».<br /><br />Ο Αλαβί, όπως πολλοί συμπολίτες του, είχε παραστεί στην κηδεία της νεαρής Κούρδισσας και συμμετείχε στην πρώτη διαμαρτυρία που εξελίχθηκε σε πανεθνικό αντιπολιτευτικό κίνημα.<br /><br />Μήνες αργότερα, ο καθηγητής αγγλικών αναγκάστηκε να διαφύγει αφού παρέμεινε δύο εβδομάδες στη φυλακή. Αυτή τη φορά, η εικόνα ήταν διαφορετική.<br /><br />«Οι διαδηλώσεις ήταν πολύ περιορισμένες σε ορισμένες κουρδικές περιοχές», δήλωσε.<br /><br />«Ίσως φοβήθηκαν την τεράστια καταστολή που βλέπουμε να συμβαίνει σε άλλες πόλεις».<br />Από την περιφέρεια στην «καρδιά» της Τεχεράνης<br /><br />Ενώ οι διαδηλώσεις του 2022-2023 εξαπλώθηκαν από την κουρδική περιφέρεια προς το κέντρο, οι τελευταίες κινητοποιήσεις ξέσπασαν στην εμπορική καρδιά της χώρας: το Μεγάλο Παζάρι της Τεχεράνης.<br /><br />Εκεί, στις 28 Δεκεμβρίου, οι έμποροι εξέφρασαν την απόγνωσή τους για τη νομισματική κρίση, πυροδοτώντας μια νέα φλόγα δυσαρέσκειας.<br /><br />Η αντίθεση είναι έντονη: Το Σακέζ, μια ορεινή πόλη στα βουνά Ζάγρος, απέχει πάνω από 600 χιλιόμετρα από το Παζάρι, την έδρα των «παζαριών» (bazaaris), μιας συντηρητικής τάξης εμπόρων που παρέμενε πιστή στην Ισλαμική Δημοκρατία για σχεδόν μισό αιώνα.<br /><br />Οι Κούρδοι του Ιράν, αντίθετα, αντιτίθενται ιστορικά στη θεοκρατία της Τεχεράνης, έχοντας υποστεί το κύριο βάρος της καταστολής από την Ισλαμική Επανάσταση του 1979.<br /><br />Σύμφωνα με τη Διεθνή Αμνηστία, οι δυνάμεις ασφαλείας χρησιμοποίησαν για πρώτη φορά αυτόματα όπλα εναντίον πλήθους στην καρδιά της Τεχεράνης.<br /><br />Η «τακτική της καμμένης γης», που κάποτε περιοριζόταν στα εθνοτικά περιθώρια, έφτασε πλέον στο κέντρο του έθνους, γεγονός που δεν προμηνύει σταθερότητα για τη χώρα και την περιοχή.<br />Δημογραφικά στοιχεία και εθνοτικό μωσαϊκό<br /><br />Σε μια χώρα περίπου 92 εκατομμυρίων κατοίκων, η εθνοτική σύνθεση είναι πολυποίκιλη:<br /><br />◾Πέρσες: Αποτελούν περίπου το 50% του πληθυσμού.<br /><br />◾Αζέροι: Η μεγαλύτερη μειονότητα, εκτιμάται μεταξύ 16% και 24%.<br /><br />◾Κούρδοι: Υπολογίζονται μεταξύ 10% και 16%.<br /><br />◾Λοιπές ομάδες: Λουρ, Άραβες, Βαλούχοι και τουρκόφωνες ομάδες.<br /><br />«Μετά από 47 χρόνια, οι περσικές πόλεις νιώθουν τον πόνο των κουρδικών περιοχών», σημειώνει η Σουκρίγια Μπραντόστ, εμπειρογνώμονας ασφαλείας για τη Μέση Ανατολή.<br />Ο απολογισμός του αίματος<br /><br />Ο απολογισμός της τελευταίας καταστολής είναι συγκλονιστικός. Τα επίσημα στοιχεία του ιρανικού κράτους κάνουν λόγο για 3.117 νεκρούς, εκ των οποίων οι 2.427 χαρακτηρίζονται «μάρτυρες» (δυνάμεις ασφαλείας ή αθώοι παρευρισκόμενοι) και οι 690 ως «στασιαστές» υποκινούμενοι από τις ΗΠΑ.<br /><br />Ωστόσο, οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων ανεβάζουν τον αριθμό πολύ ψηλότερα. Η ΜΚΟ Iran Human Rights με έδρα τη Νορβηγία έχει επαληθεύσει πάνω από 3.400 θανάτους, προειδοποιώντας ότι ο πραγματικός αριθμός μπορεί να κυμαίνεται μεταξύ 5.000 και 20.000.<br />Πολιτικές δυναμικές και το ζήτημα της ηγεσίας<br /><br />Παρά την καταστολή, οι κουρδικές περιοχές παραμένουν οι πλέον οργανωμένες.<br /><br />Στις 8 Ιανουαρίου, επτά κουρδικά πολιτικά κόμματα κήρυξαν γενική απεργία που επεκτάθηκε σε πάνω από 50 πόλεις, συμπεριλαμβανομένων περιοχών των Βαλούχων και των Αζέρων.<br /><br />Ωστόσο, η αντιπολίτευση παραμένει διχασμένη ως προς την ηγεσία.<br /><br />Ο Ρεζά Παχλαβί, γιος του έκπτωτου σάχη, προβάλλεται ως εναλλακτική, αλλά οι δεσμοί του με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου και η άρνησή του να συζητήσει το «φεδεραλισμό» (ομοσπονδιοποίηση) προκαλούν αντιδράσεις στους Κούρδους.<br /><br />Για πολλούς, ο όρος φεδεραλισμός ταυτίζεται λανθασμένα με τον αποσχισμό.<br />Γεωπολιτικά παιχνίδια και αδιέξοδο<br /><br />Η κατάσταση περιπλέκεται περαιτέρω από τις εξωτερικές παρεμβάσεις.<br /><br />Ο στρατός του Ιράν επιτέθηκε πρόσφατα σε βάσεις του Κόμματος Ελευθερίας του Κουρδιστάν (PAK) στο γειτονικό Ιράκ, χρησιμοποιώντας πυραύλους και drones.<br /><br />Στο μεταξύ, η ρητορική του Αμερικανού Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ εναλλάσσεται μεταξύ απειλών για αποστολή «αρμάδας» και προσπαθειών αποκλιμάκωσης.<br /><br />Πίσω στη Γαλλία, ο Αλαβί νιώθει εγκλωβισμένος. «Νιώθω ένοχος. Το βλέπω σχεδόν σε όλους τους Ιρανούς φίλους μου σε όλο τον κόσμο· νιώθουμε όλοι ένοχοι που δεν είμαστε εκεί».<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η στρατιωτική καταστολή του Ιράν επεκτείνεται πέρα από τις κουρδικές περιοχές. Φόβοι των Κούρδων για τα χειρότερα.

Η πρόσφατη καταστολή των διαδηλώσεων στην Τεχεράνη και την κεντρική ενδοχώρα από το ιρανικό καθεστώς χαρακτηρίστηκε από τη χρήση στρατιωτικο...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Χακάν Φιντάν «προέβλεψε» παράταση της εκεχειρίας μεταξύ Δαμασκού και Κούρδων.

<img height="195" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2024/11/FIDAN-630x384.jpg" width="752" /><br /><br />Ο κουρδικής καταγωγής Υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, Χακάν Φιντάν, δήλωσε ότι η κατάπαυση του πυρός μεταξύ του [νεο-οθωμανικού-τζιχαντιστικού] συριακού στρατού και των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF) εκπνέει το Σάββατο 24/01, επισημαίνοντας ότι ενδέχεται να απαιτηθεί παράταση λόγω της τρέχουσας κατάστασης. Παράλληλα, υπογράμμισε την αποφασιστικότητα της Τουρκίας να στηρίξει τις περιφερειακές και διεθνείς ειρηνευτικές προσπάθειες.<br /><br />Σε ζωντανή μετάδοση στο ειδησεογραφικό κανάλι NTV την Παρασκευή 23/01, ο Φιντάν ανέφερε ότι η τετραήμερη εκεχειρία παραμένει εύθραυστη και ίσως χρειαστεί να παραταθεί εξαιτίας των συνεχιζόμενων ανησυχιών για την ασφάλεια, συμπεριλαμβανομένης της σχεδιαζόμενης μεταφοράς κρατουμένων του Daesh (Ισλαμικού Κράτους) από τη Συρία στο Ιράκ.<br /><br />«Βρισκόμαστε στο μέσο της τετραήμερης κατάπαυσης του πυρός.<br /><br />»Η κατάσταση επί του πεδίου είναι εύθραυστη», δήλωσε ο Φιντάν στους δημοσιογράφους, σημειώνοντας ότι πολλαπλές εξελίξεις οδήγησαν στην παρούσα ανακωχή.<br /><br />«Γίνεται πλέον λόγος για παράταση.<br /><br />»Υπάρχει έντονη διπλωματική κινητικότητα στην οποία συμμετέχουμε.<br /><br />»Δεν επιθυμούμε συγκρούσεις. Ελπίζω αυτό να οδηγήσει σε μια θετική ειρηνευτική διαδικασία».<br /><br />Ερωτηθείς για το τι θα συμβεί αν δεν επιτευχθεί συμφωνία και αν η Δαμασκός θα μπορούσε να εξαπολύσει επιχειρήσεις στο Άιν αλ-Αράμπ (Κομπάνι), το Καμισλί ή τη Χασάκα, ο Φιντάν απάντησε:<br /><br />«Ελπίζω να υπάρξει σοβαρή βούληση για επίλυση μέσω διαλόγου».<br /><br /><img height="427" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/01/MAP-SYRIA-3.jpg" width="640" /><br /><br /><div>Η κατάρρευση των SDF και η δυναμική των φυλών<br /><br />Ο Φιντάν αναφέρθηκε επίσης στην ταχεία κατάρρευση των SDF τις τελευταίες εβδομάδες, δηλώνοντας ότι το αποτέλεσμα ήταν αναμενόμενο.<br /><br />«Ειλικρινά, δεν μου προκάλεσε έκπληξη», είπε.<br />«Κατανοούμε εδώ και καιρό τη δυναμική στις περιοχές με αραβική πλειοψηφία που κατέχονται από το YPG.<br />»Γνωρίζαμε καλά τη δομή των φυλών και ήμασταν ενήμεροι για το πώς και πότε αυτές οι φυλές θα μπορούσαν να ξεσηκωθούν».<br /><br />Τόνισε ότι η Άγκυρα μελετά επί χρόνια την κοινωνική ανθρωπογεωγραφία της περιοχής και επέκρινε την ηγεσία των SDF επειδή αγνόησε τις προειδοποιήσεις της Τουρκίας.<br /><br />«Οι SDF δεν ακούν κανένα μήνυμα από την Άγκυρα.<br /><br />»Δεν πρέπει να επιτρέπουν στους εαυτούς τους να χρησιμοποιούνται ως εργαλεία για τις ατζέντες τρίτων».<br />Ο ρόλος του PKK και η ηγεσία των SDF<br /><br />Σχετικά με την επιρροή του PKK στη Συρία, ο Φιντάν υποστήριξε ότι η δομή της οργάνωσης στη χώρα παραμένει υπό τον άμεσο έλεγχο της τρομοκρατικής ηγεσίας.<br /><br />«Ο Μαζλούμ Άμπντι είναι απλώς ένας αγγελιοφόρος που εκτελεί εντολές», δήλωσε.<br /><br />«Το KCK λέει στο YPG να εισέλθει στην πολιτική και το κάνουν.<br /><br />»Είναι πλήρως συνδεδεμένοι με το Κανδήλι.<br /><br />»Τα μέλη του PKK που δεν είναι Σύροι πρέπει να εγκαταλείψουν την περιοχή.<br /><br />»Η παρουσία του PKK στο Σίντζαρ δεν είναι βιώσιμη».</div><div><br />Το «Συμβούλιο Ειρήνης» και οι προσπάθειες στη Γάζα<br /><br />Ο Φιντάν περιέγραψε τη λειτουργία του νεοσύστατου «Συμβουλίου Ειρήνης» (Peace Board) για τη Γάζα, ανακοινώνοντας τη συγκρότηση δύο επιτροπών: μίας για τη στήριξη της εθνικής διοίκησης της Γάζας και μίας για γραμματειακά καθήκοντα.<br /><br />«Η Γάζα αποτελεί επείγουσα προτεραιότητά μας. Βρισκόμαστε στην αρχή», ανέφερε, σημειώνοντας ότι το πέρασμα της Ράφα ενδέχεται να ανοίξει την επόμενη εβδομάδα.<br /><br />Πρόσθεσε ότι η Τουρκική Ερυθρά Ημισέληνος συνεχίζει τις ανθρωπιστικές επιχειρήσεις, αν και οι συνθήκες διαβίωσης παραμένουν τραγικές λόγω του χειμώνα.<br /><br />Ερωτηθείς για την πιθανότητα αποστολής τουρκικών στρατευμάτων στη Γάζα, ο Φιντάν δήλωσε:<br /><br />«Το Ισραήλ αντιτίθεται σε οτιδήποτε σχετίζεται με εμάς, αλλά οι προσπάθειές μας θα συνεχιστούν.<br /><br />»Εάν προκύψουν οι απαραίτητες προϋποθέσεις, έχουμε τη βούληση να παράσχουμε στρατιωτική υποστήριξη».</div><div><br />Μεσαίες δυνάμεις και παγκόσμια τάξη<br /><br />Σχολιάζοντας τις παρατηρήσεις του Καναδού Πρωθυπουργού, Μαρκ Κάρνεϊ, περί αποδυνάμωσης της διεθνούς έννομης τάξης, ο Φιντάν σημείωσε ότι οι μεγάλες δυνάμεις έχουν εισέλθει σε μια περίοδο αβεβαιότητας, γεγονός που αυξάνει τις ευθύνες των «μεσαίων δυνάμεων» (middle powers).<br /><br />«Οι μεγάλες δυνάμεις έχουν περάσει σε μια ζώνη ασάφειας.<br /><br />»Σε αυτό το κενό, η αλληλεγγύη μεταξύ των μεσαίων δυνάμεων είναι εξαιρετικά σημαντική», είπε, συμπληρώνοντας ότι ο Τούρκος Πρόεδρος προειδοποιεί εδώ και καιρό για αυτή την κατάρρευση.<br />Ιράν και περιφερειακές εντάσεις<br /><br />Τέλος, ο Φιντάν αναφέρθηκε στις αναταραχές στο Ιράν, αποδίδοντάς τις σε σοβαρές οικονομικές δυσκολίες, αν και εκτίμησε ότι η λαϊκή δυσαρέσκεια δεν μεταφράζεται απαραίτητα σε άμεση απειλή για το καθεστώς.<br /><br />«Οι διαμαρτυρίες είναι αυθεντικές, αλλά δεν θα οδηγήσουν σε αυτό που προσδοκούν ορισμένοι εξωτερικοί παράγοντες.<br /><br />»Εμείς, ως άνθρωποι της περιοχής, δεν θέλουμε έναν νέο πόλεμο», κατέληξε, προειδοποιώντας παράλληλα για ενδείξεις ότι το Ισραήλ ίσως εξετάζει το ενδεχόμενο πληγμάτων κατά του Ιράν.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Χακάν Φιντάν «προέβλεψε» παράταση της εκεχειρίας μεταξύ Δαμασκού και Κούρδων.

Ο κουρδικής καταγωγής Υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, Χακάν Φιντάν, δήλωσε ότι η κατάπαυση του πυρός μεταξύ του [νεο-οθωμανικού-τζιχαντιστ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Ισραήλ δρομολογεί απαγόρευση εισόδου στον γιο του Ερντογάν εν μέσω σεναρίων διαδοχής στην Τουρκία.

<img height="203" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/01/ERDOGAN-BILAL-630x400.jpg" width="785" /><br /><br />Ο Υπουργός Διασποράς του Ισραήλ προωθεί την απαγόρευση εισόδου στη χώρα για τον Μπιλάλ Ερντογάν, γιο του Τούρκου Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, καθώς και για δεκάδες άλλους Τούρκους πολίτες. Η κίνηση αυτή πλαισιώνεται από Ισραηλινούς αξιωματούχους ως απάντηση σε αυτό που περιγράφουν ως αντι-ισραηλινή υποκίνηση.<br /><br />Η εξέλιξη αυτή έρχεται σε μια περίοδο που στην Τουρκία φουντώνει η παραφιλολογία για το ποιος θα μπορούσε τελικά να διαδεχθεί τον Ερντογάν, με τον Μπιλάλ Ερντογάν να εμφανίζεται όλο και συχνότερα σε δημόσιες εκδηλώσεις τους τελευταίους μήνες, παρά το γεγονός ότι δεν κατέχει κανένα εκλεγμένο αξίωμα.<br /><br />Ο Υπουργός Διασποράς και Καταπολέμησης του Αντισημιτισμού, Αμιχάι Σίκλι, δήλωσε ότι η Τουρκία πρέπει να αντιμετωπίζεται ως «εχθρικό κράτος», χρησιμοποιώντας γλώσσα που παρομοίαζε το μέτρο αυτό με τις ενέργειες του Ισραήλ κατά τρομοκρατικών οργανώσεων.<br /><br />Η σχετική εισήγηση συντάχθηκε από τον γενικό διευθυντή του υπουργείου, Άβι Κοέν Σκάλι, και διαβιβάστηκε στην Αρχή Πληθυσμού και Μετανάστευσης του Ισραήλ, βάσει διάταξης του νόμου περί εισόδου που επικαλούνται ισραηλινά δημοσιεύματα.<br /><br />Σύμφωνα με το ισραηλινό ρεπορτάζ, στη λίστα περιλαμβάνεται ο Φεχμί Μπουλέντ Γιλντιρίμ, επικεφαλής της τουρκικής ανθρωπιστικής οργάνωσης İHH, η οποία έγινε διεθνώς γνωστή για τον ρόλο της στον στόλο «Mavi Marmara» το 2010, που επιχείρησε να σπάσει τον ισραηλινό αποκλεισμό της Γάζας.<br /><br />Επίσης, κατονομάζεται ο Αλί Ερμπάς, επικεφαλής της Διεύθυνσης Θρησκευτικών Υποθέσεων της Τουρκίας.<br /><br />Το ισραηλινό υπουργείο χαρακτήρισε τους στοχοποιημένους ως δημόσια πρόσωπα που «συστηματικά και δημόσια» προωθούν το μποϊκοτάζ και την απονομιμοποίηση του Ισραήλ.<div><br />Η διπλωματία της Γάζας<br /><br />Τα ισραηλινά Μέσα Ενημέρωσης συνέδεσαν αυτή την πίεση με τις διαδικασίες υπό την ηγεσία των ΗΠΑ για την ανασυγκρότηση και τους μηχανισμούς διακυβέρνησης της Γάζας, υποστηρίζοντας ότι η συμμετοχή της Τουρκίας σε σχετικά όργανα αποτέλεσε παράγοντα για την πρωτοβουλία του Σίκλι.<br /><br />Το ζήτημα πήρε διαστάσεις αυτή την εβδομάδα, καθώς η Τουρκία εντάχθηκε στο «Συμβούλιο Ειρήνης» και στο σχετικό «Εκτελεστικό Συμβούλιο για τη Γάζα» του Αμερικανού Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ.<br /><br />Ορισμένοι εντός της ισραηλινής κυβέρνησης απέρριψαν το ευρύτερο πλαίσιο που στηρίζουν οι ΗΠΑ και εξέφρασαν αντιρρήσεις για τη συμμετοχή χωρών όπως η Τουρκία και το Κατάρ.<br /><br />Οι σχέσεις Τουρκίας-Ισραήλ έχουν επιδεινωθεί ραγδαία από τον Οκτώβριο του 2023, καθώς ο Ερντογάν κλιμάκωσε την κριτική του για τη στρατιωτική επιχείρηση του Ισραήλ στη Γάζα.<br /><br />Η Τουρκία δηλώνει επίσης ότι διέκοψε το εμπόριο με το Ισραήλ τον Μάιο του 2024, αν και επικριτές αμφισβητούν αν οι εμπορικές συναλλαγές σταμάτησαν πλήρως στην πράξη.</div><div><br />Ο ρόλος του Μπιλάλ Ερντογάν στη Γάζα και το αφήγημα του «διαδόχου»<br /><br />Ο Μπιλάλ Ερντογάν έχει αναλάβει έναν πιο προβεβλημένο δημόσιο ρόλο συνδεδεμένο με τη Γάζα τις τελευταίες εβδομάδες, ηγούμενος μεταξύ άλλων μιας μεγάλης φιλοπαλαιστινιακής συγκέντρωσης στην Κωνσταντινούπολη την 1η Ιανουαρίου.<br /><br />Τούρκοι παρατηρητές υποστηρίζουν ότι η ανάδειξη του Μπιλάλ Ερντογάν σε τέτοιες εκδηλώσεις λειτουργεί ως πολιτικό μήνυμα που αποσκοπεί στην προβολή του ως πιθανού διαδόχου του Ερντογάν.<br /><br />Οι επικριτές θεώρησαν τη συγκέντρωση της 1ης Ιανουαρίου ως μια επιχείρηση δημοσίων σχέσεων που συνδέεται με τη συζήτηση περί διαδοχής και τα γενικότερα μηνύματα της κυβέρνησης για τη Γάζα.<br /><br />Η συζήτηση για τη διαδοχή έχει περάσει πλέον στην κυρίαρχη αρθρογραφία.<br /><br />Το περιοδικό The Economist ανέφερε αυτόν τον μήνα εσωτερικές διεργασίες στο κυβερνών κόμμα για το ποιος θα μπορούσε να ακολουθήσει τον Ερντογάν, παραθέτοντας δημοσκοπήσεις που φέρουν τον Υπουργό Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν, μπροστά από άλλα ονόματα, ενώ ο Μπιλάλ Ερντογάν συγκαταλέγεται μεταξύ των διεκδικητών που συζητούνται από αναλυτές.<br /><br />Ο πρώην πρόεδρος της Βουλής και συνιδρυτής του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP), Μπουλέντ Αρίντς, απέρριψε την ιδέα μιας διαδοχής «από πατέρα σε γιο», παρόλο που αναγνώρισε την αυξανόμενη προβολή του Μπιλάλ Ερντογάν.</div><div><br />Το Ισραήλ επικαλείται δραστηριότητες στην Ιερουσαλήμ<br /><br />Ο Σίκλι υποστήριξε ότι οι απαγορεύσεις εισόδου είναι δικαιολογημένες, ακόμη και αν κανένα από τα κατονομαζόμενα άτομα δεν είναι γνωστό ότι σχεδιάζει επίσκεψη επί του παρόντος.<br /><br />Σε δηλώσεις του που μετέδωσαν τα ισραηλινά Μέσα Ενημέρωσης, επεσήμανε παλαιότερες τουρκικές επισκέψεις υψηλού επιπέδου στο Ισραήλ και τη δραστηριότητα της Τουρκίας μέσω της Τουρκικής Υπηρεσίας Συνεργασίας και Συντονισμού (TİKA), η οποία, όπως είπε, δραστηριοποιείται κυρίως στην Ανατολική Ιερουσαλήμ.<br /><br />Η ισραηλινή κυβέρνηση δημοσίευσε ανακοίνωση αυτή την εβδομάδα περιγράφοντας την κίνηση ως προσπάθεια να απαγορευτεί η είσοδος στον γιο του Ερντογάν και σε άλλους Τούρκους αξιωματούχους.<br /><br />Η απόφαση προωθείται μέσω των μεταναστευτικών Αρχών του Ισραήλ, με τα σχετικά ρεπορτάζ να αναφέρουν ότι τέτοιες εισηγήσεις γίνονται συνήθως δεκτές.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το Ισραήλ δρομολογεί απαγόρευση εισόδου στον γιο του Ερντογάν εν μέσω σεναρίων διαδοχής στην Τουρκία.

Ο Υπουργός Διασποράς του Ισραήλ προωθεί την απαγόρευση εισόδου στη χώρα για τον Μπιλάλ Ερντογάν, γιο του Τούρκου Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντο...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελλάδα, Ισραήλ και Γροιλανδία: Η στρατηγική της επιβίωσης.

<img height="145" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/01/ISRAEL-GREECE-APE-825x599.jpg" width="726" /><br /><br /><b>ΚΑΜΕΝΟΠΟΥΛΟΣ ΣΩΤΗΡΗΣ</b><br />Στον 21ο αιώνα, ο παγκόσμιος χάρτης αναδιατάσσεται με ταχύτητα, καθώς οι παραδοσιακές δυνάμεις έρχονται αντιμέτωπες με νέες προκλήσεις, από την ενεργειακή ασφάλεια έως τον έλεγχο των κρίσιμων πρώτων υλών. Σε αυτό το πλαίσιο, η ανάδυση της ελληνοϊσραηλινής στρατηγικής συμμαχίας αποτελεί έναν από τους πιο κρίσιμους άξονες σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο, ενώ η Γροιλανδία αναδεικνύεται στο νέο γεωπολιτικό επίκεντρο λόγω των σπανίων γαιών.<br /><br />Η προσέγγιση Ελλάδας και Ισραήλ δεν ήταν ένα τυχαίο γεγονός, αλλά το αποτέλεσμα μιας βαθιάς ανάγκης για στρατηγικό βάθος και ασφάλεια. Όπως είχε αναλυθεί ήδη πριν 12 χρόνια (2014) η συνεργασία αυτή ξεκίνησε με ισχυρά θεμέλια στον τομέα της ενέργειας, αλλά γρήγορα επεκτάθηκε στην άμυνα και την υψηλή τεχνολογία.<br /><br />Η μεταβολή των ισορροπιών στο τρίγωνο Ισραήλ-Ελλάδα-Τουρκία υπήρξε καταλυτική. Η σταδιακή απομάκρυνση της Τουρκίας από το δυτικό πλαίσιο αξιών και η υιοθέτηση μιας αναθεωρητικής ατζέντας ανάγκασε την Αθήνα και την Ιερουσαλήμ να επαναπροσδιορίσουν τις σχέσεις τους. Σχετικές αναλύσεις για το πώς διαμορφώθηκε αυτό το νέο “τρίγωνο” και οι συνέπειές του για την περιφερειακή ασφάλεια είχαν αναφερθεί πριν 10 χρόνια.<div><br />Ελλάδα και Ισραήλ: Στρατηγική Εμβάθυνση<br /><br />Όπως χαρακτηριστικά είχε αναφερθεί “η νέα θέση την οποία επιθυμεί να καταλάβει η Τουρκία στη γεωπολιτική τάξη πραγμάτων είναι μία νεο-Οθωμανική Αυτοκρατορία” τότε ευλόγως θα πρέπει να ανατρέξουμε σε παλαιούς χάρτες της εποχής της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας για να αναζητήσουμε την τότε τάξη πραγμάτων όσο αφορά το υπό εξέταση τρίγωνο Ισραήλ-Ελλάδας-Τουρκίας. Όπως εύκολα μπορεί να μαντέψει ο αναγνώστης, οι δύο κορυφές του τριγώνου σε εκείνη την τάξη πραγμάτων, εκείνη την περίοδο, δεν υφίστανται ως κρατικές οντότητες: η Ελλάδα και το Ισραήλ.<br /><br />Εμείς οι Έλληνες αυτό το γνωρίζουμε πολύ καλά. Οι φίλοι μας Ισραηλινοί το έχουν αντιληφθεί; Η συμμαχία αυτή δεν βασίζεται μόνο σε κοινά συμφέροντα, αλλά και σε μια κοινή ιστορική εμπειρία επιβίωσης απέναντι σε ολοκληρωτικές απειλές. Η ρητορική του “Ποτέ Ξανά“, που συνδέει τον αγώνα κατά του ναζισμού με τις σύγχρονες προκλήσεις ασφαλείας υπογραμμίζουν ότι η εθνική κυριαρχία απαιτεί διαρκή εγρήγορση και ισχυρές αποτρεπτικές συμμαχίες.<br /><br />Η συνεργασία Ελλάδας – Ισραήλ υπερβαίνει τα στενά στρατιωτικά όρια. Πρόκειται για μια συνάντηση δύο εκ των αρχαιότερων πολιτισμών της ανθρωπότητας. Όπως είχε επισημανθεί το 2016 η συζήτηση περί συμβόλων και η αναγνώριση της πολιτισμικής συγγένειας ενισχύουν τους δεσμούς εμπιστοσύνης. Αυτή η διάσταση είναι απαραίτητη για τη δημιουργία μιας μακροχρόνιας στρατηγικής σχέσης. Η καθημερινή πρακτική της συνεργασίας, το λεγόμενο “business as usual”, όπως περιγράφεται σε άλλο άρθρο το 2016, καταδεικνύει ότι η εμβάθυνση των σχέσεων Ελλάδας – Ισραήλ προχωρά με σταθερά βήματα σε επίπεδο πληροφοριών και οικονομικών ανταλλαγών.<br /><br />Παράλληλα, η ανάγκη για λύσεις που θα προέρχονται από τους “μεγάλους πολιτισμούς” της περιοχής ως απάντηση στην αστάθεια, είχε αναδειχθεί ήδη το 2016. Όπως είχε επισημανθεί «ο χώρος της Μεσογείου δεν είναι απλά ένας γεωγραφικός χώρος. Είναι χώρος συνάντησης πολιτισμών. Των κυρίαρχων πολιτισμών που ήταν οι γενεσιουργές αιτίες δημιουργίας της Αναγέννησης και του Διαφωτισμού. Χωρίς αυτούς τους τέσσερις Πολιτισμούς δεν θα υπήρχε σήμερα ούτε Αναγέννηση ούτε Διαφωτισμός. Δεν θα υπήρχε Δημοκρατία. Δεν θα υπήρχε Φιλελευθερισμός. Σήμερα, υπό τις κρατούσες συνθήκες, υπάρχει επιτακτική ανάγκη αυτοί οι τέσσερις Πολιτισμοί να ενώσουν τις δυνάμεις τους».</div><div><br />Μάχη για τις Σπάνιες Γαίες<br /><br />Ενώ η Μεσόγειος παραμένει στο επίκεντρο, ένας άλλος γεωπολιτικός πόλος αναπτύσσεται στον Βορρά. Η Γροιλανδία αποτελεί πλέον το επίκεντρο του ενδιαφέροντος των υπερδυνάμεων λόγω των τεράστιων κοιτασμάτων Σπάνιων Γαιών. Η Γροιλανδία είναι ίσως η σημαντικότερη χώρα στον κόσμο για την εξόρυξη αυτών των στοιχείων, τα οποία είναι απαραίτητα για την πράσινη μετάβαση και την υψηλή τεχνολογία.<br /><br />Το 2015 σε παγκόσμιο συνέδριο ορυκτών πόρων στο Βανκούβερ του Καναδά είχε παρουσιασθεί μία εργασία του γράφοντα για τις σπάνιες γαίες. Η εργασία παρουσίαζε την κατάταξη χωρών οι οποίες διαθέτουν αποθέματα σπάνιων γαιών σύμφωνα με τον γεωπολιτικό τους κίνδυνο (η επιστημονική εργασία βρίσκεται ανοικτή στο διαδίκτυο) . Η κατάταξη των χωρών δημιουργήθηκε χρησιμοποιώντας πέντε ισοβαρείς γεωπολιτικούς δείκτες: Πολιτική Σταθερότητα / Απουσία Βίας-Τρομοκρατίας, Επίπεδο Διαφθοράς, Σύστημα Ασφάλειας, Επίπεδο Πολεμικών Συρράξεων / Συγκρούσεων, και Πολιτικά Δικαιώματα / Ατομικές Ελευθερίες. Συνολικά αξιολογήθηκαν 70 χώρες στις οποίες αναγνωρίσθηκαν 561 αποθέματα σπάνιων γαιών.<br /><br />Η κατάταξη των χωρών παρουσιάσθηκε από το 1 ως το 70 με την πρώτη χώρα να παρουσιάζει τον μικρότερο γεωπολιτικό κίνδυνο. Η 70η χώρα παρουσιάζει το μεγαλύτερο γεωπολιτικό κίνδυνο. Με τη βοήθεια αυτής της κατάταξης δημιουργήθηκε και ο αντίστοιχος χάρτης γεωπολιτικού κινδύνου (Εικόνα 1). <br /><img height="360" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/01/xartis-gaies-SLpress.jpg" width="640" /><br /><i>Φωτό 1. Χάρτης γεωπολιτικού κινδύνου χωρών που διαθέτουν αποθέματα Σπάνιων Γαιών (2015).</i><br /><br /> <br /><img height="360" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/01/stoixeia-spanies-gaies-SLpress.jpg" width="640" /><br /><i>Φωτό 2. Η κατάταξη χωρών που διαθέτουν αποθέματα Σπάνιων Γαιών βάσει του γεωπολιτικού τους κινδύνου (2015).</i><br /><br />Η χρήση του χάρτη είναι αποκλειστικά και μόνο ως ένα εργαλείο υποβοήθησης γεωπολιτικών αποφάσεων για πιθανούς αποφασίζοντες και τίποτε περισσότερο.<br /><br />Η πρόταση για αγορά της Γροιλανδίας και οι συζητήσεις περί στρατηγικών επενδύσεων ξεκίνησαν το 2019. Στην ανανεωμένη γεωπολιτική κατάταξη του 2019, η οποία δημοσιεύθηκε σε διεθνές επιστημονικό περιοδικό, η Γροιλανδία παρέμεινε πρώτη χώρα παγκοσμίως στην κατάταξη με το μικρότερο γεωπολιτικό κίνδυνο για επενδύσεις σπάνιων γαιών. Όλα αυτά αναλύθηκαν το 2019 στο επισυναπτόμενο άρθρο. Το κυνήγι των σπανίων γαιών ενέχει σοβαρούς κινδύνους. Ο ανταγωνισμός για τον έλεγχο των κοιτασμάτων Σπάνιων Γαιών μπορεί να οδηγήσει σε ένοπλες συγκρούσεις. Η “βρώμικη” πλευρά της εξόρυξης περιλαμβάνει τεράστιο περιβαλλοντικό και πολιτικό κόστος.<br /><br />Στρατηγική σύνδεση των δύο μετώπων<br /><br />Η ασφάλεια της Ανατολικής Μεσογείου και ο έλεγχος των ορυκτών πόρων στην Αρκτική συνδέονται μέσω της παγκόσμιας εφοδιαστικής αλυσίδας και στην απρόσκοπτη παροχή ενέργειας. Η συμμαχία με το Ισραήλ, επενδύοντας στην άμυνα, εξαρτάται από την πρόσβαση σε αυτές τις πρώτες ύλες. Σε αυτό το σημείο ας γίνει η υπενθύμιση μίας παλαιότερης πρότασης (2015) για την αξιοποίηση των Ελληνικών υδρογονανθράκων: Μικρό ποσοστό από το 20% των εσόδων του κράτους από τους υδρογονάνθρακες να κατατίθεται σε Ειδικό Ταμείο για την Ενίσχυση της Εθνικής Άμυνας. Το όφελος από τα έσοδα του κράτους από τους ορυκτούς πόρους πρέπει να λειτουργήσει ανταποδοτικά προς όφελος της Εθνικής Άμυνας.<br /><br />Όλα τα παραπάνω αποδεικνύουν ότι υπήρξε διαχρονική αντιμετώπιση από το 2015 στην εκτίμηση των σημερινών γεωπολιτικών κινδύνων από την Αρκτική ως τη Μεσόγειο. Η στρατηγική συμμαχία Ελλάδας-Ισραήλ και η γεωπολιτική ανάδυση της Γροιλανδίας είναι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος: της μάχης για ισχύ και επιβίωση σε έναν ραγδαία μεταβαλλόμενο κόσμο. Η κατανόηση αυτών των σύνθετων σχέσεων είναι ο μόνος δρόμος για τη διασφάλιση της εθνικής κυριαρχίας και της ευημερίας.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ελλάδα, Ισραήλ και Γροιλανδία: Η στρατηγική της επιβίωσης.

ΚΑΜΕΝΟΠΟΥΛΟΣ ΣΩΤΗΡΗΣ Στον 21ο αιώνα, ο παγκόσμιος χάρτης αναδιατάσσεται με ταχύτητα, καθώς οι παραδοσιακές δυνάμεις έρχονται αντιμέτωπες με ...

Διαβάστε την συνέχεια

Αποκάλυψη: Η Τουρκία φιλοξένησε μυστική συνάντηση της Μουσουλμανικής Αδελφότητας στην Κωνσταντινούπολη!-Τι αποφάσεις πάρθηκαν.

<img src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2025/10/trump-erdogan-oval-office-afp.jpg-1068x601.webp" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Κάνει τα ”στραβά” μάτια ο Τραμπ</span></h3>Σχεδόν απαρατήρητη στην πρόσφατη αναταραχή των παγκόσμιων γεγονότων, από την εξέγερση του λαού στους δρόμους του Ιράν μέχρι την αστραπιαία σύλληψη και έκδοση του δικτάτορα της Βενεζουέλας, Νικολάς Μαδούρο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες (ΗΠΑ) σε μια νυχτερινή επιδρομή στις 2-3 Ιανουαρίου 2026, ήταν μια σημαντική συνάντηση στην Κωνσταντινούπολη της Τουρκίας με ηγετικές προσωπικότητες, παρακλάδια και δίκτυα που συνδέονται με τη Μουσουλμανική Αδελφότητα. Πολλοί από αυτούς τους εκπροσώπους προέρχονταν από ομάδες της Αδελφότητας στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής (MENA), αλλά άλλοι εκπροσώπησαν επίσης παραρτήματα της Αδελφότητας με έδρα την Ευρώπη.<br /><br />Πριν από τη συνάντηση στην Κωνσταντινούπολη, την Πρωτοχρονιά, 1η Ιανουαρίου 2026, πραγματοποιήθηκαν μεγάλες συγκεντρώσεις υπέρ της ΧΑΜΑΣ στην Κωνσταντινούπολη σε ένδειξη υποστήριξης των πληθυσμών στη Γάζα και σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τις επιχειρήσεις του Ισραήλ μετά τις 7 Οκτωβρίου 2023 εναντίον της ΧΑΜΑΣ, του παρακλαδιού της Αδελφότητας της Γάζας εκεί. Δεκάδες χιλιάδες συγκεντρώθηκαν στη Γέφυρα του Γαλατά στην Κωνσταντινούπολη. Στις συγκεντρώσεις φέρεται να συμμετείχαν Τούρκοι αξιωματούχοι, συμπεριλαμβανομένου του γιου του Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, Μπιλάλ. Το καθεστώς Ερντογάν υποστηρίζει εδώ και καιρό την Μουσουλμανική Αδελφότητα και επιτρέπει ανεκτικά σε τρομοκρατικούς πυρήνες της ΧΑΜΑΣ που επιχειρούν επιθέσεις στην Ιουδαία και τη Σαμάρεια να επιχειρούν από το έδαφός του.<br /><br />Στις 3 Ιανουαρίου 2026, αντιπροσωπείες από την Αλγερία, την Αίγυπτο, την Ιορδανία, το Ιράκ, τον Λίβανο, τη Λιβύη, το Κατάρ, τη Σομαλία, το Σουδάν, την Τυνησία και την Υεμένη, εκτός από εκπροσώπους από το Μέτωπο της Κωνσταντινούπολης της Τουρκίας και το διεθνές γραφείο της Μουσουλμανικής Αδελφότητας στο Λονδίνο, συναντήθηκαν σε μυστική συνεδρίαση κεκλεισμένων των θυρών στην Κωνσταντινούπολη. Η Μουσουλμανική Αδελφότητα είναι χαρακτηρισμένη τρομοκρατική ομάδα σε ορισμένες από αυτές τις συμμετέχουσες χώρες και σε άλλες, συμπεριλαμβανομένης της Αιγύπτου, της Σαουδικής Αραβίας και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων (ΗΑΕ). Επιπλέον, στις 24 Νοεμβρίου 2025, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ υπέγραψε το Εκτελεστικό Διάταγμα 14362 για να ξεκινήσει η διαδικασία επίσημου χαρακτηρισμού ορισμένων παραρτημάτων της Μουσουλμανικής Αδελφότητας στην Αίγυπτο, την Ιορδανία και τον Λίβανο, ως Ξένες Τρομοκρατικές Οργανώσεις (FTO) και Ειδικά Χαρακτηρισμένες Παγκόσμιες Τρομοκράτες (SDGTs). Την ίδια ημέρα εκδόθηκε ένα ενημερωτικό δελτίο του Λευκού Οίκου για να εξηγήσει τη διαδικασία, το οποίο καθοδηγεί τον Υπουργό Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο, και τον Υπουργό Οικονομικών, Σκοτ ​​Μπέσεντ, σε συνεννόηση με την Γενική Εισαγγελέα Παμ Μπόντι και την Τούλσι Γκάμπαρντ, Διευθύντρια των Εθνικών Πληροφοριών, να υποβάλουν έκθεση εντός 45 ημερών.<br /><br />Ενώπιον αυτής της διεθνούς πίεσης, του αποκλεισμού και της αντιληπτής απώλειας επιρροής και παρουσίας σε ολόκληρη την περιοχή, αλλά ιδιαίτερα σε περιοχές συγκρούσεων όπως η Γάζα, η συνάντηση στην Κωνσταντινούπολη είχε ως στόχο να επαναπροσδιορίσει τις προσπάθειες και τους αντίστοιχους ρόλους της Μουσουλμανικής Αδελφότητας σε όλη την περιοχή MENA. Τα θέματα συζήτησης στη συνάντηση στην Κωνσταντινούπολη φέρεται να περιελάμβαναν τον τρόπο με τον οποίο η Μουσουλμανική Αδελφότητα θα πρέπει να αποκαταστήσει την παρουσία της και να διαχειριστεί συγκεκριμένες τρέχουσες καταστάσεις σύγκρουσης στο Σουδάν και την Υεμένη.<br /><br />Η κλιμάκωση της σύγκρουσης στην Υεμένη έχει σημειωθεί, ειδικά στη νότια περιοχή Χαντραμούτ, από τις αεροπορικές επιδρομές της Σαουδικής Αραβίας στις 2-3 Ιανουαρίου 2026, που στόχευαν το Υποστηριζόμενο από τα ΗΑΕ Νότιο Συμβούλιο Μετάβασης (STC). Το STC, που σχηματίστηκε το 2017, επιδιώκει να δημιουργήσει ένα αποσχισθέν «Κράτος της Νότιας Αραβίας» στην Υεμένη, ενώ η Σαουδική Αραβία συνεχίζει να υποστηρίζει την διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Υεμένης. Ο Mohammed Saleh Batees, ο αναπληρωτής επικεφαλής της Εκτελεστικής Αρχής του STC στο Hadramout, εξέδωσε προειδοποιητικές δηλώσεις σχετικά με την πιθανή επιστροφή της επιρροής της Αλ Κάιντα, της Μουσουλμανικής Αδελφότητας και των Χούθι που υποστηρίζονται από το Ιράν, οι οποίοι κατέλαβαν τον έλεγχο της πρωτεύουσας της Υεμένης, Σαναά, το 2014. Για την επίλυση της διαμάχης μεταξύ των αντίπαλων δυνάμεων του Κόλπου, της Σαουδικής Αραβίας και των ΗΑΕ, οι οποίες αντιτίθενται στους Χούθι, μια αντιπροσωπεία με επικεφαλής τον ηγέτη του STC, Aidarous al-Zubaidi, πρόκειται να ταξιδέψει τις επόμενες ημέρες στη Σαουδική Αραβία κατόπιν πρόσκλησης της Σαουδικής Αραβίας.<br /><br />Ομοίως, στο Σουδάν, τα ΗΑΕ φέρεται να έχουν παράσχει στρατιωτική υποστήριξη στις παραστρατιωτικές Δυνάμεις Ταχείας Υποστήριξης (RSF), οι οποίες εμπλέκονται σε σύγκρουση με τις Σουδανικές Ένοπλες Δυνάμεις (SAF). Η Σαουδική Αραβία, από την άλλη πλευρά, υποστηρίζει εδώ και καιρό την κυβέρνηση του Σουδάν στο Χαρτούμ σε μια σχέση που χρονολογείται από τη δεκαετία του 1950. Όπως και στην Υεμένη, το διευρυνόμενο χάσμα μεταξύ των δύο εκδηλώνεται σε ολόκληρη την περιοχή, καθώς η Σαουδική Αραβία επιδιώκει να «διατηρήσει τη σταθερότητα στην ασταθή περιοχή» – συμπεριλαμβανομένου ενός ενιαίου κράτους για την Υεμένη – ενώ τα ΗΑΕ φαίνεται να «επιδιώκουν πρόσβαση σε πόρους και στρατηγική γεωγραφία» κοντά στο στρατηγικό Κέρας της Αφρικής και την Ερυθρά Θάλασσα, σύμφωνα με ρεπορτάζ του Αφρικανικού Φόρουμ Άμυνας. Είναι σημαντικό να σημειωθεί, ωστόσο, ότι η πολιτική της Σαουδικής Αραβίας στην Υεμένη δεν συνεπάγεται κανενός είδους στροφή της Σαουδικής Αραβίας προς την Μουσουλμανική Αδελφότητα, η οποία είναι απαγορευμένη ως τρομοκρατική οργάνωση στο Βασίλειο.<br /><br />Σε αυτό το ευρύτερο περιφερειακό σενάριο, η συνάντηση στην Κωνσταντινούπολη φαίνεται να επιδιώκει ευκαιριακό πλεονέκτημα για εδαφική ανάμειξη της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, που προκύπτει από τις τρέχουσες δυσκολίες στις σχέσεις του Κόλπου μεταξύ των Εμιράτων και των Σαουδαράβων. Το γεγονός ότι μια αντιπροσωπεία του STC (αν και φαίνεται ότι δεν διαθέτει τον Aidarous al-Zubaidi, τον ηγέτη του Νότιου Μεταβατικού Συμβουλίου της Υεμένης), ταξίδεψε για συνομιλίες στη Σαουδική Αραβία στις 7 Ιανουαρίου 2026, προσφέρει ελπίδα ότι η αντιπαλότητα μεταξύ Σαουδικής Αραβίας και Εμιράτων θα μπορούσε να βρει κάποια λύση, αντί να προσφέρει ένα επικίνδυνο και περιττό άνοιγμα για τη Μουσουλμανική Αδελφότητα.<div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Αποκάλυψη: Η Τουρκία φιλοξένησε μυστική συνάντηση της Μουσουλμανικής Αδελφότητας στην Κωνσταντινούπολη!-Τι αποφάσεις πάρθηκαν.

Κάνει τα ”στραβά” μάτια ο Τραμπ Σχεδόν απαρατήρητη στην πρόσφατη αναταραχή των παγκόσμιων γεγονότων, από την εξέγερση του λαού στους δρόμους...

Διαβάστε την συνέχεια

Ισραηλινοί: ”Ο Ερντογάν αναδεικνύεται ως η επόμενη στρατηγική απειλή για την Ιερουσαλήμ”.

<img height="113" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2025/12/trump-ve-sisi-davet-etti-cumhurbaskani-erdogan-gazze-zirvesi-icin-yarin-misira-gidecek-17603489368510-1068x601.jpg" width="758" /><br /><br />Τι αναφέρει ο Ισραηλινός αναλυτής Amit Shegal για την Israel Hayom<br /><br />Να ξεκινήσουμε με τα καλά ή τα κακά νέα; Καθώς σύννεφα πολέμου μαζεύονται για άλλη μια φορά πάνω από την Τεχεράνη, ανώτεροι αξιωματούχοι στην περιοχή αξιολόγησαν αυτή την εβδομάδα τις πιθανότητες επιβίωσης του ιρανικού καθεστώτος ως «πολύ υψηλές». Εάν δεν υπάρξει πραγματική στρατιωτική επέμβαση, δήλωσαν οι αξιωματούχοι, σταυρώνοντας τα πόδια τους και γέρνοντας προς τα πίσω, ο Χαμενεΐ θα μπορούσε να φτάσει στις 20 Ιανουαρίου 2029, την ημερομηνία ορκωμοσίας του 48ου προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, εξακολουθώντας να κυβερνά την Ισλαμική Δημοκρατία. Είναι εξαιρετικά δύσκολο να ανατραπεί ένα καθεστώς που είναι έτοιμο να σκοτώσει ακόμη και τριακόσιες χιλιάδες από τους δικούς του ανθρώπους εάν χρειαστεί, εξήγησαν.<br /><br />Ακόμα κι αν το καθεστώς έπεφτε, δεν υπάρχει λόγος να ελπίζουμε σε ένα κοσμικό, φιλελεύθερο Ιράν. Κατά την εκτίμησή τους, το καθεστώς που θα προέκυπτε θα ήταν μια περσική εκδοχή του Πακιστάν: ένα συγκεντρωτικό, μουσουλμανικό, εχθρικό και κάθε άλλο παρά δημοκρατικό σύστημα· το προϊόν ενός «πραξικοπήματος στο παλάτι» εντός των Φρουρών της Επανάστασης και όχι μιας λαϊκής εξέγερσης από τα κάτω, της οποίας οι ακτιβιστές σκοτώθηκαν μαζικά στους δρόμους. Γι’ αυτό δεν υπάρχει πολύς ενθουσιασμός στην περιοχή για μια αμερικανική επίθεση – αν, κατά την άποψή τους, δεν πρόκειται να προκύψει τίποτα καλό από αυτήν ούτως ή άλλως.<br /><br />Και τώρα τα καλά νέα: ακόμη και αν το καθεστώς δεν πέσει, πιστεύουν ότι η ιρανική απειλή όπως την ξέραμε δεν υπάρχει πια. Η εποχή στην οποία το Ιράν μπορούσε ήρεμα και χωρίς παρεμβάσεις να καλλιεργήσει έναν τρομερό στρατό δι’ αντιπροσώπων σε όλη τη Μέση Ανατολή, ενώ παράλληλα προχωρούσε βήμα βήμα προς μια πυρηνική βόμβα, έχει τελειώσει. Είναι «αυτοί που ήταν» και είναι προτιμότερο να επικεντρωθούν στην εξάλειψη των Χούθι και των υπολειμμάτων της Χεζμπολάχ, των τελευταίων εναπομεινάντων όπλων. Η Μέση Ανατολή έχει ήδη εσωτερικεύσει την «επόμενη μέρα» του Ιράν. Εντελώς διαφορετικά πράγματα την απασχολούν τώρα.<br /><br />Στην κορυφή της λίστας: Η Τουρκία. Μέσα σε δέκα χρόνια, ίσως και λιγότερο, το σουνιτικό, υποστηρικτικό της τρομοκρατίας καθεστώς στην Άγκυρα θα προσπαθήσει να πάρει τον έλεγχο της Μέσης Ανατολής. Κι αυτό θα έχει δι’ αντιπροσώπων, και κι αυτό θα προσπαθήσει να περικυκλώσει το Ισραήλ και να του κάνει τη ζωή άθλια. Ανώτεροι αξιωματούχοι στην περιοχή δεν ανησυχούν ιδιαίτερα για την ενσωμάτωση της Τουρκίας και του Κατάρ στο «εκτελεστικό συμβούλιο» της Γάζας, την οποία θεωρούν σε μεγάλο βαθμό συμβολική. Κατά την άποψή τους, το Κατάρ επίσης βρίσκεται σε μια αργή διαδικασία στροφής προς τη σωστή κατεύθυνση μετά από χρόνια θυελλώδους ρομαντισμού με τον τρόμο και την υποκίνηση. Αλλά τι θα συμβεί αν η Ιορδανία -ήδη ένα κράτος με παλαιστινιακή πλειοψηφία- πέσει στη σφαίρα επιρροής της Τουρκίας; Τι θα συμβεί αν πέσει η Αίγυπτος; Ή ο Λίβανος; Πρέπει επίσης να δοθεί προσοχή στις ανησυχητικές διαδικασίες που βρίσκονται σε εξέλιξη στη Συρία και στον αποτελεσματικό μετασχηματισμό της σε δολοφονικό κράτος-πελάτη του Ερντογάν. Δεν είναι ακόμα πολύ αργά για δράση, πριν η Μουσουλμανική Αδελφότητα και ο προστάτης της ξεχυθούν στην περιοχή.<br /><br />Η αντιστροφή της Σαουδικής Αραβίας<div><br />Μιλώντας για αλλαγές, ιδού η ενημερωμένη αξιολόγηση που ακούγεται τώρα σε σημαντικές πρωτεύουσες της περιοχής: η ομαλοποίηση με τη Σαουδική Αραβία είναι νεκρή, τουλάχιστον για το άμεσο μέλλον. Η στρατηγική απόφαση για την επιδίωξη της συμφιλίωσης με το Ισραήλ έχει αντικατασταθεί από μια άγρια ​​εκστρατεία υποκίνησης, της οποίας το βάθος και η ζημιά είναι αμφισβητήσιμα από άποψη επίγνωσης. Όταν η «πλαστική αυτοκρατορία» του Κατάρ επιτίθεται στο Ισραήλ μέσω του Al Jazeera, είναι πολύ επιβλαβές – αλλά όταν ο ιεροκήρυκας στη Μέκκα δηλητηριάζει ολόκληρο τον σουνιτικό κόσμο εναντίον των Ισραηλινών, αυτό είναι κάτι εντελώς διαφορετικό.<br /><br />Τον τελευταίο μήνα, το Al Arabiya ήταν χειρότερο από το Al Jazeera στα μηνύματα που μεταδίδονται κατά οποιασδήποτε ομαλοποίησης με το Ισραήλ. Σαουδάραβες podcasters που ειδικεύονται σε πολυτελή αυτοκίνητα ή αθλήματα ξαφνικά καταριούνται τον Σιωνισμό και τις Συμφωνίες του Αβραάμ. Το ευρύτερο πλαίσιο είναι η στρατιωτική αντιπαράθεση Σαουδικής Αραβίας-Εμιρατών στην Υεμένη – μια επίθεση που θα πρέπει να ανησυχεί πολύ το Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες, και που ενθουσιάζει τους Χούθι, οι οποίοι παρακολουθούν τους εχθρούς τους να πολεμούν ο ένας τον άλλον.<br /><br />Γιατί συμβαίνει αυτό; Παραδόξως, το Ισραήλ έχει πέσει θύμα της ιστορικής του επιτυχίας στην σοβαρή ζημιά του πυρηνικού έργου του Ιράν και του δικτύου πληρεξουσίων του. Το 2015, ο Σαουδάραβας βασιλιάς έστειλε στον Νετανιάχου ένα σημείωμα συγχαίροντάς τον για την ομιλία του στο Κογκρέσο κατά της πυρηνικής συμφωνίας. Εκεί σπάρθηκαν οι σπόροι της συνεργασίας με τα μετριοπαθή σουνιτικά κράτη, που κορυφώθηκαν με τις Συμφωνίες του Αβραάμ. Όταν η ανησυχία για το Ιράν έφτασε στο αποκορύφωμά της και το ενδιαφέρον για το παλαιστινιακό ζήτημα έφτασε στο ναδίρ, ο de facto ηγεμόνας, Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν, ξεκίνησε μια εκστρατεία για να προετοιμάσει τις καρδιές για ειρήνη με το Ισραήλ. Η ημερομηνία ήταν τέλη Σεπτεμβρίου 2023.<br /><br />Η 7η Οκτωβρίου άλλαξε τα πάντα: αναζωπύρωσε το αραβικό ενδιαφέρον για το παλαιστινιακό ζήτημα και οδήγησε σε έναν πόλεμο Ισραήλ-Ιράν σε επτά μέτωπα. Η Σαουδική Αραβία έλαβε, δωρεάν, τα αγαθά που ήθελε στην Τεχεράνη, και η τιμή που απαιτούσε για το παλαιστινιακό ζήτημα αυξήθηκε απότομα. Σε αντίθεση με την εντύπωση που δημιουργήθηκε, ο Νετανιάχου και ο Ντέρμερ δεν ήταν ιδιαίτερα πρόθυμοι να πληρώσουν κανένα τίμημα ούτε στους Σαουδάραβες. «Αν όχι, τότε όχι – καμία βία», είπε ο Νετανιάχου σε μια συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου.<br /><br />Τώρα, με τους Σαουδάραβες να μην γιορτάζουν πλέον τις Συμφωνίες του Αβραάμ, προσπαθούν να υπονομεύσουν τα θεμέλια υποστήριξής τους, από το Μαρόκο μέχρι τα Εμιράτα. Κάποιος με τον οποίο μίλησα αυτή την εβδομάδα χρησιμοποίησε μια αραβική παροιμία για να την εξηγήσει: «Όποιος δεν μπορεί να φτάσει τα σταφύλια λέει ότι είναι ξινά». Πρότεινα μια ισραηλινή εκδοχή, κατευθείαν από την παράδοση της μάχης της αεράμυνας: «Αν δεν πετάξω, κανείς δεν πετάει».<br /><br />Ο Ντόναλντ Τραμπ έχει μια ή δύο διαθέσιμες κινήσεις στο Ριάντ. Το Ισραήλ και οι φίλοι του στην περιοχή θα πρέπει να του ζητήσουν να χρησιμοποιήσει την επιρροή του για να σταματήσει την τοξική εκστρατεία κατά της κύριας διεθνούς κληρονομιάς του και να καταστήσει σαφές ότι μια επίθεση στις συμφωνίες είναι μια επίθεση εναντίον του.<br /><br />Η ιστοσελίδα στοιχημάτων Polymarket δεν εντυπωσιάζεται ιδιαίτερα από τις περισσότερες δημοσκοπήσεις που δημοσιεύθηκαν στο Ισραήλ. Όταν άνοιξε η γραμμή για την ταυτότητα του πρωθυπουργού μετά τις εκλογές του 2026, ο Μπένετ ηγήθηκε – αλλά μέσα σε λίγες μέρες η τάση αντιστράφηκε. Για δύο μήνες τώρα ο Νετανιάχου προηγείται με σιγουριά. Αυτή την εβδομάδα διεύρυνε το χάσμα: μια πιθανότητα 54% να γίνει πρωθυπουργός. Το ποσοστό του Μπένετ βρίσκεται στο 19% (σημαντική πτώση από την προηγούμενη εβδομάδα), ακολουθούμενο, κατά σειρά, από τους Άιζενκοτ, Λαπίντ και Γκολάν, όλοι σε μονοψήφιο ποσοστό. Φυσικά, πρέπει να θυμόμαστε ότι η επιλογή Νετανιάχου περιλαμβάνει και την πιθανότητα να παραμείνει στο αξίωμα, αλλά ως επικεφαλής μιας υπηρεσιακής κυβέρνησης. Ωστόσο, αυτό είναι εντελώς διαφορετικό από την εντύπωση που δημιουργούν οι δημοσκοπήσεις των τελευταίων δύο ετών.<br /><br />Τι συμβαίνει εδώ; Είναι η πικρή εμπειρία των οπαδών της Χάποελ, που έχουν συνηθίσει στις ήττες και δεν μπορούν να αποδεχτούν το προβάδισμα σε κανένα πρωτάθλημα; Ή μήπως είναι η δυναμική που θα έπρεπε να ανησυχεί την αντιπολίτευση: ο Νετανιάχου εναντίον της αντιπολίτευσης και η αντιπολίτευση εναντίον του εαυτού της;<br /><br />Υπάρχει αρκετή ευθύνη για να την αποδώσουμε, και αξίζει να ξεκινήσουμε από την αρχή. Το μπλοκάρισμα δρόμων είναι μια βίαιη και τραμπούκικη πράξη, όχι μια αποτελεσματική διαμαρτυρία χωρίς διατάραξη της δημόσιας τάξης (και αν είναι, τότε ήρθε η ώρα να μπλοκάρουμε τον δρόμο που οδηγεί στο σπίτι του Γενικού Εισαγγελέα κάθε πρωί. Θα δούμε πόσο καιρό θα χρειαστεί για να αλλάξει η οδηγία). Οι οδηγίες του Εισαγγελέα του Κράτους από τον Αύγουστο του 2020 αναφέρουν ότι η υποκίνηση των παρευρισκομένων να μπλοκάρουν δρόμους μπορεί να θεωρηθεί επιβαρυντική περίσταση που δικαιολογεί δίωξη. Το ίδιο ισχύει και για την οργάνωση μιας τέτοιας διαδήλωσης. Η Gali Baharav-Miara και ο προκάτοχός της Amit Isman πήραν μια συνειδητή απόφαση το 2023 να απαλλάξουν τους διοργανωτές μαζικών μπλοκαρισμάτων δρόμων από κάθε ευθύνη, προκειμένου να προστατεύσουν τους εαυτούς τους και τους ομολόγους τους στο νομικό σύστημα. Ήταν ένα «πράσινο φως» για την ομαλοποίηση της βίας και ένα προοίμιο για να κάνουν τη ζωή των Ισραηλινών άθλια.<br /><br />Προς τιμήν των διαδηλωτών Kaplan, τόσο από την πλευρά της επιβολής όσο και από την πλευρά της μη επιβολής, μια παρόμοια ντροπή χαρακτήρισε επίσης τις διαμαρτυρίες των ατόμων με αναπηρία. Και προς δυσφήμιση των ακραίων υπερορθόδοξων που μπλόκαραν μαζικά δρόμους, θα πρέπει να ειπωθεί ότι το έκαναν ακόμη και πριν η παράλυση του Ayalon γίνει της μόδας. Αλλά μόλις η παράνομη περιφρόνηση των δικών τους κατευθυντήριων γραμμών από τις αρχές επιβολής του νόμου ομαλοποιήθηκε, το τρένο έφυγε από τον σταθμό (και στη συνέχεια μπλοκαρίστηκε από διαδηλωτές).<br /><br />Αν δεν υπάρχει κανένα τίμημα για το μπλοκάρισμα ενός δρόμου, πώς υποτίθεται ότι θα τελειώσει αυτό το φαινόμενο; Τι υποτίθεται ότι πρέπει να κάνει ένας οδηγός όταν ένας διαδηλωτής σταματά μπροστά στο αυτοκίνητό του; Η απάντηση σίγουρα δεν είναι να τον πατήσουν. Αλλά ο διαδηλωτής και ο μπλοκαριστής φέρουν επίσης την ευθύνη και την ευθύνη για τα τραγικά αποτελέσματα. Όχι όλη την ευθύνη και όχι όλη την ενοχή, φυσικά, αλλά μια καθοριστική συμβολή: χωρίς μπλοκάρισμα, δεν θα υπήρχε πατημασιά. Αξίζει να το θυμόμαστε αυτό, όχι μόνο στην οδό Romema, αλλά και την επόμενη φορά που οι διαδηλωτές του Kaplan θα σοκαριστούν από έναν οδηγό που τους χτύπησε στο δρόμο. Υπάρχει ένα τίμημα για την ανομία. Εάν το δικαστικό σύστημα δεν το εισπράξει, μπορεί, τραγικά, να το εισπράξουν οι περαστικοί.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ισραηλινοί: ”Ο Ερντογάν αναδεικνύεται ως η επόμενη στρατηγική απειλή για την Ιερουσαλήμ”.

Τι αναφέρει ο Ισραηλινός αναλυτής Amit Shegal για την Israel Hayom Να ξεκινήσουμε με τα καλά ή τα κακά νέα; Καθώς σύννεφα πολέμου μαζεύονται...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Καρυστιανού συναντάει Guilfoyle, θα παίξει το χαρτί Trump στην Ελλάδα. Έχει δυναμική πατριωτικού, αντι-ευρωπαϊκού κόμματος.

<img height="112" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/f8e333c4ce02c2793d22f7460db04425_XL.jpg?v=2" width="729" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Γύρω της συνασπίζονται ευρωβουλευτές, σημερινοί βουλευτές καθώς και πρόσωπα από την πατριωτική Δεξιά, αφού ο λόγος της τους καλύπτει.</span></h3>Όσο δυναμώνει η φωνή της Μαρίας Καρυστιανού προς την κοινωνία, τόσο η δημοφιλία της μεγαλώνει, γι’ αυτό και στις μετρήσεις που βγαίνουν στην επικαιρότητα είναι σχεδόν διπλάσια από αυτήν του Πρωθυπουργού.<br />Ο κόσμος ζητούσε εδώ και πολύ καιρό αντιπολίτευση απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη και φαίνεται ότι την βρίσκει, αφού η Καρυστιανού έχει καταφέρει να πάρει ποσοστά από όλα τα κόμματα και, το κυριότερο, να κινητοποιήσει και ομάδες στον πληθυσμό που είναι στην αποχή.<br />Το κυριότερο, που σημειώνουν και πολιτικοί αναλυτές, είναι ότι ολοένα στο κόμμα Καρυστιανού θέλουν να εμπλακούν πρόσωπα από όλες τις πολιτικές δυνάμεις: αριστεροί, δεξιοί, αντισυστημικοί. Δεν είναι τυχαίο που γύρω της συνασπίζονται ευρωβουλευτές, σημερινοί βουλευτές καθώς και πρόσωπα από την πατριωτική Δεξιά, αφού ο λόγος της τους καλύπτει.<br />Μάλιστα, συγκεκριμένοι θεωρούν ότι η Μαρία Καρυστιανού μπορεί να παίξει έναν ρόλο πολιτικού που θα εκφράσει το «κόμμα Trump» στην Ελλάδα.<br /><br />Κατά των αμβλώσεων και ο Trump<br /><br />Θυμίζουμε ότι ο Αμερικανός Πρόεδρος είχε απαγορεύσει τη χρηματοδότηση ομάδων αμβλώσεων και δεν είναι τυχαίο που η Μ. Καρυστιανού ανέφερε το συγκεκριμένο θέμα, αφού αποτελεί βασικό αίτημα και των δεξιών κομμάτων στην Ευρώπη.<br />Ενώ στελέχη που μιλούν μαζί της λένε ότι το θέμα των αμβλώσεων πέφτει στο τραπέζι σε όλη την Ε.Ε., διότι υπάρχει γενικό πρόβλημα υπογεννητικότητας στην Ευρώπη, αλλά τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα στην Ελλάδα.<br /><br />Ευρωσκεπτικιστές θα πάνε στο κόμμα της<br /><br />Επίσης, είναι προφανές ότι η Μαρία Καρυστιανού συγκεντρώνει υποστηρικτικά στελέχη τα οποία ανήκουν στο ρεύμα του ευρωσκεπτικισμού.<br />Η Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη έχει επικρίνει το ευρωσύστημα, είχε ταχθεί παλαιότερα και υπέρ της δραχμής.<br />Θυμίζουμε, επίσης, ότι η Μ. Καρυστιανού έχει επικρίνει με υπόμνημα την Ευρωπαία Εισαγγελέα Kovesi, γιατί δεν προχώρησε κατευθείαν σε διώξεις κατά ελληνικών πολιτικών και έδωσε απλά τον φάκελο στη Βουλή.<br />Και φυσικά έχει αναδείξει –και θα το κάνει και στο μέλλον– το πρόβλημα της Δικαιοσύνης και του κράτους δικαίου στην Ελλάδα.<br /><br />Πιθανή πλέον μία συνάντηση με Guilfoyle<br /><br />Τέλος, δεν είναι τυχαίο που η πρέσβης των ΗΠΑ Kimberly Guilfoyle, την είχε βάλει στη λίστα για να τη συναντήσει.<br />Τώρα που ως πολιτικός εκφράζει περισσότερο τη δεξιά ατζέντα του Trump και αφού οι δημοσκοπήσεις τη φέρνουν ουσιαστικά δεύτερο κόμμα –χωρίς καν να έχει σχηματίσει κόμμα– είναι σίγουρο ότι θα υπάρξει ραντεβού των δύο.<br />Άλλωστε, η διοίκηση Trump δεν θεωρεί αξιόπιστο συνομιλητή την κυβέρνηση Μητσοτάκη, συνεργάζεται όμως μαζί της. Και θα ήθελε ένα πρόσωπο που να προωθεί τη δεξιά ατζέντα και των υπόλοιπων πατριωτικών κομμάτων στην Ευρώπη.<br /><br />Με άλλα λόγια, η δυναμική που καταγράφει η Μαρία Καρυστιανού, με τον καιρό, θα μεγαλώσει τόσο που θα συνασπίσει ετερόκλητες δεξιές ομάδες, λιγότερο ή περισσότερο συντηρητικές και απέναντι στο σαθρό σύστημα των Βρυξελλών.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

Η Καρυστιανού συναντάει Guilfoyle, θα παίξει το χαρτί Trump στην Ελλάδα. Έχει δυναμική πατριωτικού, αντι-ευρωπαϊκού κόμματος.

Γύρω της συνασπίζονται ευρωβουλευτές, σημερινοί βουλευτές καθώς και πρόσωπα από την πατριωτική Δεξιά, αφού ο λόγος της τους καλύπτει. Όσο δυ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μερτς – Μελόνι: Αναβιώνει ο γερμανοϊταλικός άξονας στην Ευρώπη.

<img height="150" src="https://www.anatropinews.gr/wp-content/uploads/2026/01/merz-meloni.webp" width="724" /><br /><br />Νέα ισορροπία δυνάμεων καθώς εξασθενεί ο παραδοσιακός άξονας Παρισιού–Βερολίνου<br /><br />Μια σαφή αναδιάταξη συμμαχιών στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης σηματοδοτεί η ενίσχυση των σχέσεων μεταξύ του Γερμανού καγκελαρίου Φρίντριχ Μερτς και της Ιταλίδας πρωθυπουργού Τζόρτζια Μελόνι. Καθώς η άλλοτε κυρίαρχη γαλλογερμανική συνεργασία εμφανίζει σημάδια κόπωσης, το Βερολίνο στρέφεται ολοένα και περισσότερο προς τη Ρώμη, αναζητώντας έναν νέο, αξιόπιστο εταίρο για την προώθηση κρίσιμων ευρωπαϊκών προτεραιοτήτων.<br /><br />Η συνάντηση των δύο ηγετών την Παρασκευή στη Villa Doria Pamphilj στη Ρώμη έρχεται να επισφραγίσει αυτή τη στρατηγική προσέγγιση, με φόντο τόσο τις ενδοευρωπαϊκές τριβές όσο και τις εύθραυστες διατλαντικές σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες και τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ.<br />Από τον άξονα Παρισιού–Βερολίνου στη σύμπραξη Βερολίνου–Ρώμης<br /><br />Για δεκαετίες, η Γερμανία συντόνιζε τη στάση της στην ΕΕ σε στενή συνεργασία με τη Γαλλία. Ωστόσο, οι πρόσφατες διαφωνίες με το Παρίσι, ιδίως σε ζητήματα εμπορίου και βιομηχανικής πολιτικής, έχουν οδηγήσει τον Μερτς σε αναζήτηση εναλλακτικών συμμαχιών. Η Ιταλία της Μελόνι, με σταθερή κυβέρνηση και συγκρίσιμες προτεραιότητες, προσφέρει μια πειστική λύση.<br /><br />Σύμφωνα με το Politico, η γερμανική ενόχληση κορυφώθηκε όταν η Γαλλία επιχείρησε να υπονομεύσει τη συμφωνία Mercosur με τις χώρες της Νότιας Αμερικής, την οποία το Βερολίνο θεωρεί κομβικής σημασίας για την ενίσχυση των εξαγωγών του. Παράλληλα, εξετάζεται ακόμη και η αποχώρηση της Γερμανίας από το κοινό γαλλογερμανικό πρόγραμμα μαχητικών αεροσκαφών, ύψους περίπου 100 δισ. ευρώ, λόγω αγεφύρωτων διαφωνιών.<div><br />Άμυνα, βιομηχανία και εξαγωγές στο επίκεντρο<br /><br />Η σύνοδος κορυφής στη Ρώμη αναμένεται να έχει έντονο πρακτικό αποτύπωμα. Διπλωματικές πηγές αναφέρουν ότι Μερτς και Μελόνι θα υπογράψουν συμφωνία συνεργασίας στον τομέα της άμυνας, χωρίς ακόμη να έχουν αποσαφηνιστεί όλες οι λεπτομέρειες. Ήδη, πάντως, η γερμανική Rheinmetall και η ιταλική Leonardo έχουν προχωρήσει στη δημιουργία κοινοπραξίας για την κατασκευή αρμάτων μάχης και στρατιωτικών οχημάτων.<br /><br />Συνολικά, στις εργασίες θα συμμετάσχουν 21 υπουργοί από τις δύο χώρες, με στόχο την υπογραφή περίπου δέκα διμερών συμφωνιών. Ιδιαίτερη βαρύτητα αποδίδεται στη συνεργασία για τη σύνταξη ενός νέου ευρωπαϊκού σχεδίου δράσης, με στόχο την αναβίωση της βιομηχανίας της ΕΕ και την ενίσχυση των εξαγωγών, το οποίο αναμένεται να παρουσιαστεί στη σύνοδο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στις 12 Φεβρουαρίου.</div><div><br />Μακροπρόθεσμος ορίζοντας και πολιτική σταθερότητα<br /><br />Για τον Τζιαντζάκομο Καλoβίνι, βουλευτή του κόμματος της Μελόνι και επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας φιλίας Ιταλίας–Γερμανίας, η νέα συμμαχία έχει σαφή στρατηγική λογική. Όπως επισημαίνει, τόσο η Ρώμη όσο και το Βερολίνο διαθέτουν σήμερα σταθερές κυβερνήσεις, σε αντίθεση με τη Γαλλία, όπου η πολιτική αβεβαιότητα εντείνεται ενόψει των εκλογών του επόμενου έτους.<br /><br />Κατά την εκτίμησή του, η επικείμενη αποχώρηση του Εμανουέλ Μακρόν από το ευρωπαϊκό προσκήνιο καθιστά ακόμη πιο ελκυστική τη συνεργασία Μελόνι–Μερτς, καθώς οι δύο ηγέτες έχουν μπροστά τους έναν μακρύτερο χρονικό ορίζοντα κοινής δράσης.</div><div><br />Διατλαντικές ισορροπίες και στάση απέναντι στον Τραμπ<br /><br />Κοινός παρονομαστής των δύο κυβερνήσεων είναι και η προσπάθεια διατήρησης λειτουργικών σχέσεων με την Ουάσινγκτον. Τόσο ο Μερτς όσο και η Μελόνι επιδιώκουν να αποφύγουν ανοιχτές συγκρούσεις με τον Ντόναλντ Τραμπ, υιοθετώντας μια πιο διαλλακτική προσέγγιση, την οποία στηρίζουν ενεργά και οι υπουργοί Εξωτερικών των δύο χωρών, Γιόχαν Βάντεφουλ και Αντόνιο Ταγιάνι.<br /><br />Ο πρώην πρέσβης της Ιταλίας στο Βερολίνο και στην ΕΕ, Πιέτρο Μπενάσι, σημειώνει ότι οι δύο ηγέτες εκπροσωπούν την ευρωπαϊκή πτέρυγα που είναι περισσότερο ανοιχτή στον διάλογο με τον Αμερικανό πρόεδρο, σε αντίθεση με τη συχνά αντιφατική στάση του Μακρόν, όπως τη χαρακτηρίζουν Ιταλοί αξιωματούχοι.</div><div><br />Καλή χημεία και πολιτική σύγκλιση<br /><br />Πέρα από τα θεσμικά και στρατηγικά ζητήματα, καθοριστικό ρόλο φαίνεται να παίζει και η προσωπική χημεία μεταξύ Μερτς και Μελόνι. Αξιωματούχοι στο Βερολίνο περιγράφουν τη Ρώμη ως αξιόπιστο εταίρο, ενώ από ιταλικής πλευράς γίνεται λόγος για ουσιαστική σύγκλιση απόψεων σε όλα τα μεγάλα ευρωπαϊκά θέματα.<br /><br />Δεν είναι τυχαίο ότι κατά την πρώτη του επίσκεψη στη Ρώμη ως καγκελάριος, ο Μερτς έκανε λόγο για σχεδόν πλήρη συμφωνία Γερμανίας και Ιταλίας στην ευρωπαϊκή πολιτική, με τη Μελόνι να δηλώνει ότι η σχέση των δύο χωρών είναι αδιαμφισβήτητη.<br /><br />Σε μια Ευρώπη που αναζητά νέα κέντρα βάρους και σταθερότητας, ο αναδυόμενος γερμανοϊταλικός άξονας ενδέχεται να διαμορφώσει τις ισορροπίες της επόμενης περιόδου, προκαλώντας αναπόφευκτα και νέες εντάσεις στο εσωτερικό της Ένωσης.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.anatropinews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μερτς – Μελόνι: Αναβιώνει ο γερμανοϊταλικός άξονας στην Ευρώπη.

Νέα ισορροπία δυνάμεων καθώς εξασθενεί ο παραδοσιακός άξονας Παρισιού–Βερολίνου Μια σαφή αναδιάταξη συμμαχιών στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Έ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ισραήλ : Ο νέος “προστάτης” του Αιγαίου και οι επικίνδυνοι πειρασμοί της Αθήνας .

<img height="113" src="https://omegapress.gr/images/DENKATS.jpg" width="752" /><div><br /></div><div>Του <b>Σωτήρη Σιδέρη</b><br />Η κλιμάκωση της ρητορικής της έντασης του Ισραήλ κατά της Τουρκίας στην οποία εμπλέκει και την Ελλάδα, δεν επικεντρώνεται σε κάποιο διμερές πρόβλημα μεταξύ των δύο χωρών, αλλά έχει σαφέστατα χαρακτηριστικά ανταγωνιστικών κρατών για κυριαρχία στην περιοχή. Οι δηλώσεις του ισραηλινού υπουργού Άμυνας Ισραέλ Κατς στην Αθήνα, ενώπιον του ομολόγου του Νίκου Δένδια ότι, λίγο πολύ η Άγκυρα θέλει να “αποκαταστήσει” την οθωμανική αυτοκρατορία εξισώνοντας μάλιστα κατά τρόπο αυθαίρετο και επικίνδυνο την Γάζα και την Συρία με το Αιγαίο, αποτελεί μείζονα πρόκληση για την ασφάλεια της Ελλάδας. <br /><br />Οι ελληνοτουρκικές διαφορές στο Αιγαίο είναι ζήτημα διεθνούς δικαίου και σεβασμού της συνθήκης της Λωζάννης και όχι ζήτημα τρομοκρατίας όπως το έθεσε ο ισραηλινός υπουργός. Το Ισραήλ δεν μπορεί να εμφανίζεται ως ο νέος προστάτης της κυριαρχίας των κρατών, ενώ κατηγορείται για εγκλήματα, όχι μόνο στη Γάζα, αλλά και στην Συρία, το Ιράν και τον Λίβανο . Εννοείται ότι και η Τουρκία έχει τους δικούς της επικίνδυνους στόχους.. Δυστυχώς, η κυβέρνηση Μητσοτάκη μοιάζει ανίκανη να οριοθετήσει τις σχέσεις με το Ισραήλ και έτσι, οι κίνδυνοι να χρησιμοποιηθεί ως Ιφιγένεια όλο και αυξάνονται.<br /><br /> Η ένταση και η στρατιωτικοποίηση του Αιγαίου<br /><br />Ο Κατς πραγματοποίησε επίσκεψη στην Αθήνα στις 19-21 Ιανουαρίου. Στις δηλώσεις του είπε μεταξύ άλλων ότι το Ισραήλ «δεν θα επιτρέψει σε στοιχεία που επιδιώκουν να υπονομεύσουν την περιφερειακή σταθερότητα και να εδραιώσουν τη θέση τους μέσω της τρομοκρατίας, της επιθετικότητας ή των στρατιωτικών παραφυάδων τους στη Συρία, στη Γάζα, στο Αιγαίο Πέλαγος ή οπουδήποτε αλλού, προκειμένου να πραγματώσουν τις επικίνδυνες φιλοδοξίες τους, θέλοντας να αποκαταστήσουν αυτοκρατορίες εις βάρος κυρίαρχων κρατών». <br /><br />Η αναθεωρητική πολιτική της Τουρκίας στο Αιγαίο προυπάρχει του Κατς και διαρκεί δεκαετίες και μάλιστα το Ισραήλ έμενε σιωπηλό μέχρι το 2010 , όταν επιτέθηκε στο τουρκικό πλοίο Μαβί Μαρμαρά που μετέφερε βοήθεια στους Παλαιστινίους. Μέχρι τότε , υπήρχε στρατηγική σχέση Ισραήλ -Τουρκίας που ήταν υπό τον έλεγχο των Κεμαλιστών. Τώρα που οι ισορροπίες έχουν αλλάξει , το Τελ Αβίβ οξύνει την επιθετική ρητορική κατά της Άγκυρας με την Ελλάδα στη μέση. Άλλωστε στην Αθήνα, τουλάχιστον κάποιοι αξιωματούχοι, στρατιωτικοί και διπλωμάτες, θα πρέπει να γνωρίζουν ότι το Ισραήλ πολεμά μόνο για τον εαυτό του, αυτό είναι το δόγμα του και για κανέναν άλλον. <br /><br />Η ειρήνη και η σταθερότητα στο Αιγαίο θα διασφαλιστούν μόνο με την επίλυση των διμερών προβλημάτων Ελλάδας -Τουρκίας και όχι με την κλιμάκωση των προκλήσεων με την εμπλοκή τρίτης χώρας, του Ισραήλ εν προκειμένω. Κατά συνέπεια, η Αθήνα θα πρέπει να ζητήσει από το Τελ Αβίβ, να περιορίσει την ρητορική του σχετικά με το Αιγαίο και να μην ωθεί την Ελλάδα να στρατιωτικοποιήσει τις σχέσεις της με την Τουρκία.<br /><br />Η δήλωση Δένδια την Πέμπτη 22 Ιανουαρίου ότι η Ελλάδα είναι ανοιχτή στον διάλογο στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου, κάθε άλλο παρά διορθώνει την εικόνα της προβληματικής σιωπής του ενώπιον του Κατς. Η αναφορά του επίσης στο δικαίωμα της Ελλάδας να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα προκαλούν , καθώς πρόκειται για θέατρο δεκαετιών. Μόλις προ δύο ημερών, στις 20 Ιανουαρίου πραγματοποιήθηκε ο πέμπτος γύρος διαλόγου μεταξύ Ελλάδας -Τουρκίας. Αν ο Δένδιας ή συνολικά η κυβέρνηση είναι σε θέση να πάρουν αποφάσεις για τα χωρικά ύδατα, θα μπορούσαν να το ανακοινώσουν στην τουρκική αντιπροσωπεία, αλλά δεν το έκαναν. Το κάνει συχνά ο Δένδιας σε ασφαλές περιβάλλον πάντα για λόγους εντυπώσεων και για να προβάλλει ως δελφίνος και πατριώτης. Γι αυτό πρόκειται για θέατρο. Οι Έλληνες αξιωματούχοι πρέπει να μιλούν με μια φωνή , υπερασπιζόμενοι τις θέσεις της χώρας, είτε κάνουν δηλώσεις με ισραηλινούς, είτε με Τούρκους, είτε με Αμερικανούς.</div><div>  <br />Το Αιγαίο και οι προστάτες του<br /><br />Οι διαφορές Ελλάδας -Τουρκίας άπτονται του διεθνούς δικαίου και μπορούν να επιλυθούν μόνο με την επίκλησή του, τον διάλογο και την καλή θέληση. Είναι χαρακτηριστικό ότι το Ισραήλ δεν αναφέρεται ποτέ στο διεθνές δίκαιο, άλλωστε είναι ντροπή, ούτε στις συνθήκες και συμφωνίες που διέπουν το καθεστώς του Αιγίου. Δεν είναι πειστικό το Ισραήλ όταν κατηγορεί την Άγκυρα για επιθετικότητα στο Αιγαίο , όταν το ίδιο κάνει πολέμους και όχι απλά δηλώσεις. <br /><br />Κατά συνέπεια, το Αιγαίο δεν είναι η διαφορά μεταξύ ενός κράτους που στηρίζει την τρομοκρατία (η Τουρκία) και ενός κράτους που αμύνεται στην τρομοκρατία (η Ελλάδα). Είναι ζήτημα σεβασμού του διεθνούς δικαίου και της συνθήκης της Λωζάννης. Καλό θα είναι, υπό αυτή την οπτική, η ελληνική κυβέρνηση να διαβάσει καλύτερα το σχέδιο του Ισραήλ και να πάψει να υποτάσσεται σε αυτό, άνευ όρων. Πέραν των άλλων, είναι και θέμα εθνικής αξιοπρέπειας. <br /><br />Η σιωπή της ελληνικής κυβέρνησης και ιδιαίτερα του τριγώνου, Μέγαρο Μαξίμου, υπουργείο Άμυνας και υπουργείο Εξωτερικών, στις αθλιότητες του Κατς προβληματίζει έντονα. Δεν υπάρχει κάποιο αμυντικό, στρατιωτικό σύμφωνο αμοιβαίας συνδρομής μεταξύ Ελλάδας -Ισραήλ, ώστε να δικαιολογηθεί όλη αυτή την ρητορική. Οι δηλώσεις του Κατς προβλήθηκαν ιδιαίτερα στον φιλοκυβερνητικό Τύπο , αλλά η πραγματικότητα δεν έχει καμία σχέση με την τάση της κυβέρνησης να αναζητά συνεχώς προστάτες και να έχει μπλέξει έτσι σε πλήθος αντικρουόμενων συμφερόντων μεταξύ ΗΠΑ -Ισραήλ -ΕΕ, οδηγώντας την στην παράλυση. Φυσικά ο Κατς , όπως και ο Δένδιας γνωρίζουν ότι το Ισραήλ έχει κατηγορηθεί για γενοκτονία στη Γάζα και μάλιστα από τον ΟΗΕ και για τρομοκρατικές επιθέσεις στη Συρία , για κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου και άλλα εγκλήματα και όχι η Τουρκία. <br /><br />Η Τουρκία εφαρμόζει επεκτατική πολιτική με τις πλάτες της Δύσης, ιδιαίτερα των ΗΠΑ και μέσω συμφωνιών, όπως στη Γάζα, την Συρία και το Ιράκ, αυξάνει την επιρροή της. Αυτός ο επεκτατισμός προβληματίζει φυσικά το Ισραήλ και ήδη οι δύο χώρες “συνορεύουν” στην Συρία, ενώ η αποδοχή από τον Ερντογάν της πρόσκλησης Τραμπ για συμμετοχή στο Συμβούλιο Ειρήνης , φέρνει την Άγκυρα σε νέο ρόλο στη Γάζα και αφού και εκείνη “πούλησε” τη Χαμάς. <br /><br />Η εξίσωση λοιπόν των πολιτικών προβλημάτων του Αιγαίου με την Γάζα και την Συρία, μοναδικό σκοπό έχει να προκαλέσει ένταση μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας και δεν αποτελεί πολιτική ασφάλειας. . Εμφανιζόμενη ως προστάτιδα δύναμη της Ελλάδας το Ισραήλ, με την Αθήνα να σιωπά, κάθε άλλο παρά δημιουργεί ένα πλέγμα ασφάλειας. Αντίθετα ωθεί την Αθήνα σε πιο σκληρή γραμμή, ενώ αυτό που πρέπει να κάνει η ελληνική κυβέρνηση, είναι να ασκήσει πιο αποτελεσματική διπλωματία. Είναι άλλο πράγμα η δημιουργία ενός συμμαχικού σχήματος και άλλο πράγμα να χρησιμοποιείται η Ελλάδα ως όχημα για μια αντιπαράθεση με την Τουρκία προς όφελος του Τελ Αβίβ. <br /><br />Πως άραγε θα αντιμετωπίσει η Ελλάδα τον υπό διαμόρφωση άξονα μεταξύ Τουρκίας -Πακιστάν -Σαουδικής Αραβίας; αν π.χ. το Πακιστάν προβεί σε δηλώσεις κατά του Ισραήλ και της Ελλάδας και υπέρ της Τουρκίας, ακριβώς όπως κάνει το Ισραήλ, πως θα αντιδράσει η Αθήνα; η εμβάθυνση της εμπλοκής της Ελλάδας σε μείζονες κρίσεις δίπλα στο Ισραήλ είναι το σχέδιο του Τελ Αβίβ, ας γίνει κατανοητό, μπορεί να προκαλέσει εθνικές περιπέτειες. <br />Η ώρα της αποσαφήνισης της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής είναι αυτή. Πολλοί προστάτες μαζεύονται πάνω από την επικράτεια της χώρας , αλλά προστασία δεν υπάρχει. Αντίθετα οι απειλές αυξάνονται και πληθύνονται ...</div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ισραήλ : Ο νέος “προστάτης” του Αιγαίου και οι επικίνδυνοι πειρασμοί της Αθήνας .

Του Σωτήρη Σιδέρη Η κλιμάκωση της ρητορικής της έντασης του Ισραήλ κατά της Τουρκίας στην οποία εμπλέκει και την Ελλάδα, δεν επικεντρώνεται ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Έρχεται η Αυτοκρατορία της Τουρκίας.Το μέτωπο Ισραήλ – Ελλάδας θα καταρρεύσει!» (Τουρκικό δημοσίευμα).

<a href="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/01/%CF%84%CE%B4%CE%BF%CF%81%CE%B7%CE%B5%CF%82%CE%BC%CE%BD%CF%81%CF%82%CE%BF%CF%80%CE%B8%CF%812%CE%BA%CF%8034%CE%B921-1.jpg?ssl=1"><img height="112" src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/01/%CF%84%CE%B4%CE%BF%CF%81%CE%B7%CE%B5%CF%82%CE%BC%CE%BD%CF%81%CF%82%CE%BF%CF%80%CE%B8%CF%812%CE%BA%CF%8034%CE%B921-1.jpg?resize=640%2C357&ssl=1" width="740" /></a><br /><br />Μετά τη δήλωση του Αμερικανού Πρέσβη Τομ Μπαράκ ότι «Δεν χρειαζόμαστε πλέον το YPG» και τις επακόλουθες δηλώσεις του Τραμπ του τύπου «Τους βοηθήσαμε πολύ, αλλά ήταν άχρηστοι», το PKK/YPG ουσιαστικά τελείωσε και έγινε παρελθόν, γράφει η τουρκική εφημερίδα Yeni Şafak.<br /><br />Η οργάνωση που απασχολούσε την Τουρκία εδώ και δεκαετίες, ήταν ηγετική δύναμη στον κατακερματισμό της Συρίας, έδρασε ως ένοπλος βοηθός των ΗΠΑ και του Ισραήλ στην περιοχή και ήταν ένα από τα κύρια στοιχεία της περιφερειακής αστάθειας, έχει γίνει πλέον παρελθόν.<br /><br />Τι απέγιναν τα αμερικανικά όπλα εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων; Μήπως πρέπει οι ΗΠΑ να ξεκινήσουν έρευνα για διαφθορά;<br /><br />Είχαν ήδη ολοκληρωθεί στην Τουρκία. Μια νέα εποχή είχε ξεκινήσει με το έργο «Τουρκία Χωρίς Τρομοκρατία». Τώρα, το έργο «Ζώνη Χωρίς Τρομοκρατία» ξεκινά με την εξάλειψη του YPG με αυτόν τον τρόπο.<br /><br />Ο συριακός στρατός έχει ήδη απελευθερώσει σχεδόν κάθε περιοχή υπό κατοχή του PKK/YPG (SDF) σε λίγες μόνο ημέρες. Απομένουν δύο μικρές περιοχές και το YPG δεν θα έχει καμία απολύτως παρουσία εκεί.<br /><br />Για χρόνια, δεν έχουμε δει κανένα από τα χιλιάδες φορτία με όπλα, συστήματα αεράμυνας ή εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια οικονομικής βοήθειας που έστειλαν οι ΗΠΑ στην οργάνωση. Έχει καταστεί σαφές ότι το YPG δεν είναι τίποτα από άποψη στρατιωτικών δυνατοτήτων.<br /><br />Δεν μπορούσαν να αντισταθούν ή να κρατήσουν τη θέση τους πουθενά. Δεν υπήρχε στρατιωτική παρουσία· η ρητορική ήταν απλώς κενά περιεχομένου.<br /><br />Πού πήγαν, λοιπόν, τα όπλα που έστειλαν οι ΗΠΑ; Ποιος έλαβε τα εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια;<br /><br />Τώρα, οι ΗΠΑ πιθανότατα θα αναζητήσουν την απάντηση σε αυτό το ερώτημα. Ίσως ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα διαφθοράς στην ιστορία διαπράχθηκε μέσω του PKK/YPG.<br /><br />Ξεκινά έρευνα και ο αμερικανικός στρατός και οι μυστικές υπηρεσίες που λειτουργούν παράλληλα με το YPG στη Συρία γίνονται ο στόχος αυτής της έρευνας.<br /><br />Γιατί οι ΗΠΑ και το Ισραήλ πρόδωσαν το PKK;<br /><br />Υπάρχει μεγάλη απογοήτευση στους κύκλους του PKK. Εμπιστεύτηκαν τις ΗΠΑ, ανάρτησαν αμερικανικές σημαίες. Με την πρώτη ευκαιρία, προδόθηκαν, παραμερίστηκαν.<br /><br />Εμπιστεύτηκαν το Ισραήλ. Παρέλασαν με ισραηλινές σημαίες. Στην πρώτη κρίση, το Ισραήλ τους πρόδωσε, δεν έκανε τίποτα, ή μάλλον, δεν μπορούσε να κάνει τίποτα. Ακόμα και σε αυτές τις τελευταίες στιγμές, παρακάλεσαν το Ισραήλ, ελπίζοντας για βοήθεια. Αλλά αυτή η βοήθεια δεν θα ερχόταν ποτέ.<br /><br />Δεν είναι πλέον δυνατό για το Ισραήλ να διαλύσει το Ιράν, να χρησιμοποιήσει το ΡΚΚ ως ένοπλη δύναμη στα τουρκικά σύνορα ή να εκβιάζει τις χώρες της περιοχής μέσω της τρομοκρατίας. Η ισχύς του Ισραήλ έχει περιοριστεί και το περιθώριο ελιγμών του έχει στενέψει.<br /><br />Το μέτωπο Ισραήλ – Ελλάδας θα καταρρεύσει!<br /><br />Είναι σαφές ότι το Ισραήλ βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε πανικό. Ενώ συνέβαιναν όλα αυτά, το Ισραήλ έσπευσε απεγνωσμένα στην Ελλάδα, προσπαθώντας να ενισχύσει το μέτωπό του εκεί.<br /><br />Αλλά και αυτό το μέτωπο θα καταρρεύσει, και η Ελλάδα και οι Ελληνοκύπριοι θα θαφτούν κάτω από τα ερείπια.<br /><br /> Όταν ολοκληρωθεί η ακεραιότητα της Συρίας, η ιστορία θα έχει τελειώσει εντελώς για τις δυνάμεις πληρεξουσίων του Ισραήλ.<br /><br />Προσοχή, όλα όσα κάνει στην Υεμένη και το Σουδάν, μαζί με τον πιο σημαντικό εταίρο του, τα ΗΑΕ, καταρρέουν. Κάθε μέτωπο που έχει ανοίξει διαλύεται. Προκαλούσε την Τουρκία μέσω του YPG μαζί με τα ΗΑΕ, αλλά αυτό το όπλο γύρισε μπούμερανγκ.<br /><br />Μόλις επιλυθούν τα προβλήματα στο νότιο μέτωπο, θα έρθει η σειρά του μετώπου που έχει δημιουργήσει με την Ελλάδα.<br /><br />Τότε θα δούμε τι θα συμβεί με τα «νησιά» και ποιος θα πληρώσει το τίμημα.<br /><br />Αν ο Τραμπ κατασχέσει τη Γροιλανδία, τότε και η Τουρκία θα ανοίξει τις πόρτες για την επιστροφή των νησιών, τα οποία αποτελούν φυσική προέκταση της Ανατολίας και κατασχέθηκαν άδικα, στην πατρίδα. Μην εκπλαγείτε, μην ξαφνιαστείτε, αυτά τα πράγματα θα συμβούν.<br /><br />Ό, τι δήποτε συνέβη με το PKK θα συμβεί με την ‘πολιτική τρομοκρατία’<br /><br />Το τραγικό τέλος του PKK/YPG δεν αφορά μόνο αυτούς. Είναι το πρώτο βήμα σε έναν γεωγραφικό μετασχηματισμό. Έχει ανοίξει τις πόρτες σε μια πολύ ευρύτερη εποχή με περιφερειακές επιπτώσεις. Αφορά όλους όσους διεξάγουν πολέμους δι’ αντιπροσώπων για λογαριασμό των ΗΠΑ και του Ισραήλ.<br /><br />Αυτό το αποτέλεσμα θα τους βρει όλους, είτε πρόκειται για τρομοκρατικές οργανώσεις είτε για πολιτικά κόμματα. Όσοι δημιουργήσουν ένα μέτωπο «πολιτικής τρομοκρατίας» εντός της χώρας δεν θα έχουν την Ευρώπη και τις ΗΠΑ στο πλευρό τους. Ούτε το Ισραήλ θα είναι εκεί. Θα έρθει η ώρα για την εξάλειψη όσων χτυπούν την Τουρκία, την πατρίδα, από μέσα. <a href="https://echedoros.blog/?p=73452">ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</a><div><br /><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a></div><div><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

«Έρχεται η Αυτοκρατορία της Τουρκίας.Το μέτωπο Ισραήλ – Ελλάδας θα καταρρεύσει!» (Τουρκικό δημοσίευμα).

Μετά τη δήλωση του Αμερικανού Πρέσβη Τομ Μπαράκ ότι «Δεν χρειαζόμαστε πλέον το YPG» και τις επακόλουθες δηλώσεις του Τραμπ του τύπου «Τους β...

Διαβάστε την συνέχεια

Δεν υπάρχει επιστροφή: Η στιγμή που η Ευρώπη αποφάσισε να ενηλικιωθεί. Το τέλος της μεταπολεμικής τάξης πραγμάτων.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/01/Synodos-Korifis.webp"><img height="133" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/01/Synodos-Korifis-696x464.webp" width="733" /></a><br /><br />Για περισσότερες από οκτώ δεκαετίες, η Ευρώπη λειτουργούσε υπό την ασφαλή, αλλά συχνά περιοριστική, κηδεμονία των Ηνωμένων Πολιτειών. Η μεταπολεμική τάξη πραγμάτων, που οικοδομήθηκε πάνω στα ερείπια του 1945, βασιζόταν σε μια σιωπηρή συμφωνία: η Ουάσιγκτον θα παρείχε την αμυντική ομπρέλα και τους κανόνες του εμπορίου, και η Ευρώπη θα αναπτυσσόταν εντός αυτού του πλαισίου. Όμως, τον Ιανουάριο του 2026, αυτή η ιστορική σταθερά φαίνεται να διαλύεται οριστικά.<div><br />Η πρόσφατη κρίση με φόντο τις απειλές για τη Γροιλανδία δεν ήταν απλώς ένα διπλωματικό επεισόδιο, αλλά το έναυσμα για μια επώδυνη, πλην αναγκαία, διαδικασία «ενηλικίωσης».<br />Το μήνυμα των Ευρωπαίων ηγετών που συγκεντρώθηκαν στις Βρυξέλλες την Πέμπτη ήταν σαφές: Δεν υπάρχει πλέον επιστροφή. Και παρόλο που αυτή η έκτακτη σύνοδος κορυφής -που συγκλήθηκε ως απάντηση στις απειλές του Αμερικανού προέδρου, Ντόναλντ Τραμπ, για κατάληψη της Γροιλανδίας- εξελίχθηκε σε κάτι πολύ λιγότερο δραματικό επειδή ο ίδιος υπαναχώρησε 24 ώρες νωρίτερα, η σιωπηρή συνειδητοποίηση ότι ο ευρωπαϊκός «Ρουβίκωνας» της μετα-1945 εποχής είχε πλέον διαβεί, ήταν, αν μη τι άλλο, ακόμα πιο εντυπωσιακή εξαιτίας αυτού.</div><div><br />Ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν και ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς, οι δύο ισχυρότεροι ηγέτες της ΕΕ που το τελευταίο διάστημα δεν είχαν ταυτιστεί απόψεις, εμφανίστηκαν ενωμένοι προειδοποιώντας ότι η διατλαντική κρίση εκτόξευσε το μπλοκ σε μια σκληρή νέα πραγματικότητα — μια πραγματικότητα στην οποία πρέπει να αγκαλιάσει την ανεξαρτησία του. «Γνωρίζουμε ότι πρέπει να εργαστούμε ως μια ανεξάρτητη Ευρώπη», δήλωσε στους δημοσιογράφους η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν στο τέλος της πεντάωρης συνάντησης.<br /><br />Η ρήξη της παλιάς και της νέας τάξης πραγμάτων<br /><br />Και ενώ, σε αντίθεση με πρόσφατες συνόδους κορυφής της ΕΕ, δεν υπήρξαν εξάρσεις, διαπληκτισμοί ή έστω αποφάσεις που έπρεπε να ληφθούν, η συγκέντρωση σηματοδότησε σιωπηρά μια κοινή παραδοχή —σύμφωνα με τέσσερις διπλωμάτες της ΕΕ και έναν αξιωματούχο με γνώση των συζητήσεων των ηγετών— ότι υπάρχει μια μοιραία ρήξη μεταξύ της παλιάς και της νέας τάξης πραγμάτων, του τρόπου με τον οποίο λειτουργούσε η Δύση μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και όσων έπονται.<br />Αν και η ψυχολογική στροφή προς την ανεξαρτησία κυοφορούνταν εδώ και χρόνια -από τότε που ο Τραμπ μπήκε για πρώτη φορά στον Λευκό Οίκο το 2017- οι πρωτοφανείς απειλές του για τη Γροιλανδία λειτούργησαν ως μια ξαφνική προειδοποίηση, αναγκάζοντάς τους να λάβουν μέτρα που θα ήταν αδιανόητα ακόμη και πριν από λίγους μήνες, ανέφεραν οι ίδιες πηγές.<br /><br />Θεραπεία… σοκ<br /><br />«Αυτή είναι η στιγμή του Ρουβίκωνα», δήλωσε στο Politico ένας διπλωμάτης της ΕΕ από χώρα της ανατολικής πτέρυγας, με γνώση των συζητήσεων. «Είναι μια θεραπεία σοκ. Η Ευρώπη δεν μπορεί να επιστρέψει στον τρόπο που ήταν πριν. Οι ηγέτες το λένε αυτό εδώ και μέρες». Το πώς θα μοιάζει αυτός ο νέος δρόμος είναι -ως συνήθως- μια συζήτηση για μια άλλη μέρα.<br />Ωστόσο, υπήρξαν ενδείξεις αυτή την εβδομάδα. Η αρχική αντίδραση των ηγετών της ΕΕ στην κρίση της Γροιλανδίας -αναστολή μιας εμπορικής συμφωνίας ΕΕ-ΗΠΑ, αποστολή στρατευμάτων στη Γροιλανδία, απειλές για εφαρμογή σαρωτικών εμπορικών αντιποίνων κατά των ΗΠΑ- λειτούργησε ως μια πρόγευση του τι μπορεί να ακολουθήσει.</div><div><br />Το μάθημα που πήραν οι Βρυξέλλες τις τελευταίες εβδομάδες είναι σαφές: η ασφάλεια και η ευημερία της ηπείρου δεν μπορούν πλέον να επαφίενται στις διαθέσεις ενός εξωτερικού εταίρου, όσο ιστορικός κι αν είναι αυτός. Η Ευρώπη καλείται πλέον να «οικειοποιηθεί» την ατζέντα της -από την παραγωγικότητα μέχρι την άμυνα- αποδεικνύοντας ότι η ενότητα δεν είναι απλώς μια λέξη για τα ανακοινωθέντα, αλλά το μοναδικό εργαλείο επιβίωσης σε έναν κόσμο που αλλάζει βίαια. Όπως χαρακτηριστικά δήλωσε ένας από τους διπλωμάτες της Συνόδου, η επιλογή είναι πλέον μονόδρομος: Ή θα σταθούμε όλοι μαζί, ή θα γίνουμε θεατές των εξελίξεων που μας αφορούν. Ακολουθεί η πλήρης ανάλυση των συζητήσεων που άλλαξαν την πορεία της ΕΕ.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Δεν υπάρχει επιστροφή: Η στιγμή που η Ευρώπη αποφάσισε να ενηλικιωθεί. Το τέλος της μεταπολεμικής τάξης πραγμάτων.

Για περισσότερες από οκτώ δεκαετίες, η Ευρώπη λειτουργούσε υπό την ασφαλή, αλλά συχνά περιοριστική, κηδεμονία των Ηνωμένων Πολιτειών. Η μετα...

Διαβάστε την συνέχεια

Γροιλανδία: Τι περιλαμβάνει η «συμφωνία πλαίσιο» για την οποία μιλάει ο Τραμπ και γιατί μοιάζει με ήττα για τον ίδιο.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/01/greenland-3.avif"><img height="133" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/01/greenland-3-696x463.avif" width="755" /></a><br /><br />Ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε την Τετάρτη ότι κατέληξε σε «πλαίσιο μελλοντικής συμφωνίας» για τη Γροιλανδία με τον Γενικό Γραμματέα του ΝΑΤΟ Μαρκ Ρούτε.<br /><br />Ανακάλεσε επίσης την απειλή του να επιβάλει δασμούς 10% σε οκτώ ευρωπαϊκές χώρες που αντιτίθενται στην πώληση της Γροιλανδίας στις ΗΠΑ – οι οποίοι θα ανέρχονταν σε 25% αργότερα μέσα στο έτος, εάν δεν επιτευχθεί συμφωνία. Η Γροιλανδία είναι ένα αυτόνομο έδαφος που ανήκει στο Βασίλειο της Δανίας. Τόσο η Δανία όσο και η Γροιλανδία έχουν επανειλημμένα δηλώσει ότι το νησί δεν είναι προς πώληση.<br /><br />Σε μια προσπάθεια να εκτονώσει τις αυξανόμενες διατλαντικές εντάσεις, ο Ρούτε συναντήθηκε με τον Τραμπ στο Νταβός της Ελβετίας, κατά τη διάρκεια της ετήσιας συνόδου κορυφής του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ. Κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στο Νταβός την Τετάρτη, ο Τραμπ επανέλαβε ότι θέλει να αποκτήσει τη Γροιλανδία, αλλά απέκλεισε το ενδεχόμενο να καταλάβει το νησί της Αρκτικής με τη βία.<br /><br />Το βλέμμα στην Αρκτική<br /><br />Την Πέμπτη, ο Ρούτε δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι οι χώρες του ΝΑΤΟ θα ενισχύσουν την ασφάλεια στην Αρκτική ως μέρος της συμφωνίας. Σε ανάρτηση στο Truth Social την Τετάρτη, ο Τραμπ δήλωσε ότι μετά από μια «πολύ παραγωγική» συνάντηση με τον Ρούτε, είχε διαμορφώσει το «πλαίσιο μιας μελλοντικής συμφωνίας σχετικά με τη Γροιλανδία και, στην πραγματικότητα, ολόκληρη την περιοχή της Αρκτικής».<br /><br />Ο Τραμπ πρόσθεσε ότι, στο πλαίσιο αυτής της συμφωνίας, δεν θα επιβάλει δασμούς στις οκτώ ευρωπαϊκές χώρες που αντιτάχθηκαν στην προσπάθειά του να αποκτήσει τη Γροιλανδία. Πρόσθεσε ότι διεξάγονται περαιτέρω συζητήσεις σχετικά με το «Χρυσό Θόλο, καθώς αφορά τη Γροιλανδία».<br /><br />Ωστόσο, σύμφωνα με βρετανικά ΜΜΕ, η συμφωνία δεν δίνει και πολλά στις ΗΠΑ: αυτό που προβλέπει το προσχέδιο της πρότασης συμφωνίας είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες να ελέγχουν τμήματα της Γροιλανδίας, ορίζοντάς τα ως κυρίαρχες βάσεις. Κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ, ο Τραμπ παρουσίασε τους λόγους για τους οποίους οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να κατέχουν αυτό το «μεγάλο, όμορφο κομμάτι πάγου» – το οποίο φαινόταν να συγχέει επανειλημμένα με την Ισλανδία.<div><br />Γροιλανδία όπως… Κύπρος<br /><br />Ωστόσο, η νέα συμφωνία για τη Γροιλανδία σημαίνει ότι οι ΗΠΑ ενδέχεται τελικά να μην προσαρτήσουν το αυτόνομο έδαφος της Δανίας, όπως είχε απειλήσει προηγουμένως ο Τραμπ. Σύμφωνα με τα ίδια ΜΜΕ, οι αμερικανικές βάσεις θα θεωρούνται έδαφος των ΗΠΑ στην περιοχή της Αρκτικής, σύμφωνα με το σχέδιο πλαισίου που μοιάζει να μιμείται τη συμφωνία της Βρετανίας με την Κύπρο.<br /><br />Το Ηνωμένο Βασίλειο διατηρεί στρατιωτική παρουσία και έχει κυριαρχία σε δύο στρατιωτικές βάσεις στην Κύπρο, προκειμένου να διατηρήσει μια στρατηγική θέση και να τις χρησιμοποιήσει ως ορμητήριο για τις δυνάμεις που αποστέλλονται σε τοποθεσίες στη Μέση Ανατολή και την Ασία. Το πλαίσιο για τη Γροιλανδία συμφωνήθηκε την Τετάρτη το βράδυ από τον πρόεδρο των ΗΠΑ και τον Μαρκ Ρούτε, γενικό γραμματέα του ΝΑΤΟ.</div><div><br />«Λίγο περίπλοκο»<br /><br />Οι όροι της συμφωνίας δεν αναλύθηκαν από τον Τραμπ σε συνεντεύξεις, ωστόσο το ζήτημα της ιδιοκτησίας ήταν «λίγο περίπλοκο», σύμφωνα με τον Αμερικανό ηγέτη. «Είναι μια συμφωνία που οι άνθρωποι δέχτηκαν με ενθουσιασμό, πραγματικά φανταστική για τις ΗΠΑ, που μας δίνει όλα όσα θέλαμε, συμπεριλαμβανομένης ειδικά της πραγματικής εθνικής ασφάλειας και της διεθνούς ασφάλειας», δήλωσε ο Τραμπ, μιλώντας στους δημοσιογράφους.<br /><br />Σύμφωνα με το πλαίσιο αυτό, οι ΗΠΑ μπορούν να διεξάγουν στρατιωτικές επιχειρήσεις, να συλλέγουν πληροφορίες και να παρέχουν εκπαίδευση, ενώ παράλληλα να διευκολύνουν ορισμένες τοπικές αναπτυξιακές δραστηριότητες, όπως ενδεχομένως την εξόρυξη σπάνιων γαιών, χωρίς να ζητήσουν την άδεια της Δανίας. Ωστόσο, πολλοί έχουν επισημάνει ότι αυτό είναι σχεδόν πανομοιότυπο με τη συμφωνία που είχε ήδη συνάψει η Αμερική σχετικά με τη Γροιλανδία.</div><div><br />Καμία ειδική αναφορά από τον Ρούτε<br /><br />Ο Τραμπ έχει δηλώσει ότι θεωρεί τη Γροιλανδία στρατηγικά σημαντική για την άμυνα των ΗΠΑ, ενώ το σχέδιο τύπου Κύπρου-Ηνωμένου Βασιλείου θεωρείται ως μια δημιουργική λύση για τις απαιτήσεις του για την ιδιοκτησία του νησιού. Διπλωματικές πηγές δήλωσαν στο CBS ότι δεν υπήρχε συμφωνία για τον αμερικανικό έλεγχο ή την ιδιοκτησία του εδάφους, και ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, δήλωσε ότι δεν συζήτησε τη δανική κυριαρχία επί της Γροιλανδίας στη συνάντησή του με τον Τραμπ.<br /><br />Αξίζει δε να σημειωθεί ότι στις δηλώσεις του σχετικά με τη συμφωνία ο Ρούτε δεν αναφέρθηκε ποτέ ειδικά στη Γροιλανδία, αλλά συνολικά στο ζήτημα της ασφάλειας της αρκτικής – κάτι που, προφανώς δείχνει προς τα πού πηγαίνουν τα πράγματα. Η μόνη συμπληρωματική επισήμανση είναι ότι ουδείς θεωρεί τη συμφωνία ως fait accompli, καθώς ακόμα δεν έχουν εκφράσει τις θέσεις τους οι Γροιλανδοί, η ΕΕ – ενώ δεν αποκλείεται ο Τραμπ να αλλάξει γνώμη.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γροιλανδία: Τι περιλαμβάνει η «συμφωνία πλαίσιο» για την οποία μιλάει ο Τραμπ και γιατί μοιάζει με ήττα για τον ίδιο.

Ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε την Τετάρτη ότι κατέληξε σε «πλαίσιο μελλοντικής συμφωνίας» για τη Γροιλανδία με...

Διαβάστε την συνέχεια