Σεβασμός: Πως οι «πιτσιρικάδες» της Ομογένειας σταμάτησαν τα F-35 στον Ταγίπ Ερντογάν…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgH7ybd5JdM2g95ZPKcLk1ZHEh89B2pWmjg7DWso0WZ-2ypNxp4ZoR0L66v7fzUEyNE8Em51y5ir3DBHUHLvmlit_eOdReQXnorbow2w8miPpISIUR_cnbEAwYWatrRUJuOWzjeTCEUbfE/s1600/%25CF%258635.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="461" data-original-width="1050" height="280" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgH7ybd5JdM2g95ZPKcLk1ZHEh89B2pWmjg7DWso0WZ-2ypNxp4ZoR0L66v7fzUEyNE8Em51y5ir3DBHUHLvmlit_eOdReQXnorbow2w8miPpISIUR_cnbEAwYWatrRUJuOWzjeTCEUbfE/s640/%25CF%258635.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Του <b>Μιχάλη Ιγνατίου</b><br /> Η ακύρωση κάθε συμμετοχής της Τουρκίας σε ότι αφορά οτιδήποτε σχετίζεται με τα αμερικανικά μαχητικά F-35, ήταν η πρώτη αντίδραση των Ηνωμένων Πολιτειών και η απάντηση για την παραλαβή του ρωσικού συστήματος S-400 από την κατοχική δύναμη. <br /> <br /> Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόνλντ Τραμπ τον έκανε με βαριά καρδιά. Φαίνεται αυτό από την ανάλυση των δηλώσεων του. Εκτός εάν παίζει θέατρο για να μην τον …παρεξηγήσει ο φίλος του ο Ταγίπ Ερντογάν! Μην έχετε την παραμικρή αμφιβολία: <br /> Το κτύπημα είναι καίριο για την τουρκική πολεμική βιομηχανία και ας κομπάζει ο πρόεδρος της Τουρκίας ότι θα προχωρήσει σε συμπαραγωγές με τη Ρωσία για να καλύψει το κενό. Η απώλεια σε έσοδα θα είναι πολλά δισεκατομμύρια και το πλήγμα στην οικονομία και τον στρατό μεγάλο. Θα το δούμε στη συνέχεια… <br /> <br /> Οι πληροφορίες που υπάρχουν είναι ότι θα ακολουθήσουν και άλλες παρόμοιες απαντήσεις της Ουάσιγκτον στην Άγκυρα για την προσβολή προς την υπερδύναμη, η οποία -όπως και να το κάνουμε είναι μεγάλη- και για ένα μικρό χρονικό διάστημα θα έχει συνέπειες και για το ΝΑΤΟ, καθώς η Τουρκία διαθέτει τον δεύτερο πιο σημαντικό στρατό στη Δυτική Συμμαχία και θα μπορούσε να προκαλέσει μεγάλο ρήγμα στη νότια πτέρυγα της. <br /> <br /> Με αφορμή την κατάληξη του δράματος των S-400, και την ακύρωση της τουρκικής συμμετοχής στο πρόγραμμα κατασκευής των F-35, που ταλαιπώρησε αφάνταστα τις αμερικανοτουρκικές σχέσεις, αξίζει να θυμηθούμε πως ξεκίνησε αυτή η υπόθεση, η οποία -όσο και να εκπλήττει αυτό που διαβάζετε- περιέχει την απόλυτη ελληνική ανάμειξη, η οποία έγινε με καθ’ όλα νόμιμο τρόπο και σεβόμενη τους αμερικανικούς νόμους. <br /> <br /> Μία ακριβή διαφήμιση, που σκέφτηκαν οι ακτιβιστές του HALC, και την οποία πλήρωσε ο αείμνηστος φιλάνθρωπος Νίκος Μουγιάρης ήταν η αρχή. Η διαφήμιση δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα New York Times και έκανε πάταγο. Ήταν τόση η επιρροή της στην Ουάσιγκτον, που κάποια στιγμή ήταν δύσκολη και η διαχείριση αυτού που εξελισσόταν μπροστά στα μάτια των ακτιβιστών. Διότι ξαφνικά πολλοί στην Ουάσιγκτον μοιράζονταν τους φόβους τους, ότι η Τουρκία όχι μόνο θα εγκαταλείψει την Αμερική, αλλά και θα προχωρήσει σε στρατηγική συμμαχία με τη Ρωσία. <br /> <br /> Οι Αμερικανοί στρατιωτικοί άρχισαν να σκέφτονται τον «ισχυρισμό» των ακτιβιστών ότι οι S-400 θα κλέψουν την αμερικανική απόρρητη τεχνολογία και οι Αμερικανοί διπλωμάτες ξεκίνησαν να αντιλαμβάνονται ότι όσα τους έλεγαν οι ομογενείς ακτιβιστές, για την άφιλη, αντιαμερικανική και αντισημιτική Τουρκία ήταν αληθινά. Δεν ήταν ένας μύθος. <br /> <br /> Πρέπει να αναφέρω και το εξής, χωρίς φόβο και πάθος, επειδή οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους: Στην αρχή τους λοιδόρησαν οι παλιές και ξεπερασμένες δυνάμεις της Ομογένειας, διότι δεν μπορούσαν να αντιληφθούν ότι άλλαζαν τα πράγματα, σε στρατηγικό επίπεδο, αλλά άλλαζε και ο τρόπος σκέψης Αμερικανών αξιωματούχων. Δεν βοήθησε ούτε η Εκκλησία, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα. <br /> <br /> Ο Γουές Μίτσελ ήταν ο πρώτος ίσως που αντιλήφθηκε πόσο δίκιο είχαν οι ομογενείς. Ότι κατέθεσε αυτός ο σημαντικός διπλωμάτης, ως «δόγμα» αν θέλετε, αποδείχθηκε απόλυτα ορθό… Το σχέδιο των ακτιβιστών περιλάμβανε φυσικά και το Κογκρέσο, όπου οι ομογενείς σιγά-σιγά και σταθερά έστησαν απίστευτες συμμαχίες. <br /> <br /> Η μία τροπολογία διαδεχόταν την άλλη, αλλά αυτό που εντυπωσίασε τους τελευταίους 15 μήνες ήταν ότι οι ακτιβιστές του HALC είχαν μία απίστευτη «φαντασία». Πάντα είχαν σχεδιασμένη την επόμενη κίνηση. Σε σημείο που οι απέναντι τους, οι χρυσοπληρωμένες εταιρείες λόμπι από την Τουρκία, να τρώνε την ήττα την μία μετά την άλλη. Προσωπικά, και σε ότι με αφορά, θέλω να ευχαριστήσω τον Έντι Ζεμενίδη, τον Τάσο Ζαμπά, την Γεωργία Λογοθέτη και τους «πιτσιρικάδες» του HALC, τον γερουσιαστή Ρόμπερτ Μενέντεζ, που είναι παλληκάρι, και άλλους Αμερικανούς πολιτικούς, που στάθηκαν στο πλευρό της Ελλάδας και της Κύπρου. Στην πορεία αυτής της τιτάνιας προσπάθειας βρεθήκαμε στη δυσάρεστη θέση να έχουμε απέναντι μας κάποιους ασπόνδυλους στην Ελλάδα, που έβρισαν τον κ. Μενέντεζ και τους ομογενείς μας. <br /> <br /> Ειρωνεύτηκαν κάθε καλή προσπάθεια και πανηγύριζαν όταν ο πρόεδρος Τραμπ, εντελώς απαράδεκτα, λάμβανε θέση υπέρ της Τουρκίας. ΠΡΕΠΕΙ να βρουν τον τρόπο να απολογηθούν. Πάντα σε ότι με αφορά, θέλω να αναφέρω την εξαιρετική βοήθεια των συναδέλφων μου δημοσιογράφων: του Αποστόλη Ζουπανιώτη, που είναι δάσκαλος στα της Ομογένειας και των εθνικών θεμάτων, στη Λένα Αργύρη της ΕΡΤ, στην Κατερίνα Σώκου της Καθημερινής και στον νεαρό Πέτρο Κασφίκη του ΑΠΕ-ΜΠΕ. Και η δική τους προσπάθεια και βοήθεια ήταν φανταστική. Ότι και να πει κανείς για τον Νίκο Μουγιάρη είναι λίγο. Δεν υπάρχουν λόγια για να περιγράψω αυτή τη μεγάλη μορφή της Ομογένειας. Ήταν η δική του αγωνία για να εκφραστεί η Ελληνοαμερικανική Κοινότητα από τη βάση της, που έφερε τα πράγματα εδώ που βρίσκονται σήμερα. <br /> <br /> Όσοι από εμάς ζήσαμε και τα γεγονότα που οδήγησαν στο αμερικανικό εμπάργκο όπλων προς την Τουρκία στο τέλος της δεκαετίας του ’70, μπορούμε να υποστηρίξουμε ότι τούτη ήταν ακόμα μεγαλύτερη προσπάθεια από εκείνη, κατά την οποία πρωτοστάτησαν ο Φίλιπ Κρίστοφερ, ο Άντριου Άθενς και ο Τζόρτζ Λιβανός. Διότι η σημερινή προσπάθεια μπορεί να σημαίνει και αλλαγή κατεύθυνσης των αμερικανικών στρατηγικών συμφερόντων. <br /> <br /> Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν μία μεγάλη ευκαιρία ενώπιον τους: Να στηριχθούν σε πραγματικά πιστούς συμμάχους, σε ένα στρατηγικό άξονα που θα ξεκινά από το Κουρδιστάν, θα περνά από το Ισραήλ και θα διασχίζει την ανατολική Μεσόγειο μέσω της Κύπρου, με την προσθήκη της Αιγύπτου και να καταλήγει στην Ελλάδα, ακόμα και στην Ιταλία. Η Τουρκία έχει χαθεί προ καιρού για την Αμερική, όπως πολύ ορθά υποστηρίζουν σημαντικοί διπλωμάτες και αναλυτές. Οι γραφειοκράτες άργησαν να το καταλάβουν, αλλά τώρα έφτασαν στο στάδιο που το χωνεύουν! Ήταν καιρός.<br /> <br /> <a href="https://www.apopseis.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Σεβασμός: Πως οι «πιτσιρικάδες» της Ομογένειας σταμάτησαν τα F-35 στον Ταγίπ Ερντογάν…

Του Μιχάλη Ιγνατίου Η ακύρωση κάθε συμμετοχής της Τουρκίας σε ότι αφορά οτιδήποτε σχετίζεται με τα αμερικανικά μαχητικά F-35, ήταν η πρώ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μεγάλη «πρόκληση» η ασυνέχεια εθνικής στρατηγικής

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi-RuvDSs94jqDIjwWhdeJifUc0ygV4wt-ATOu5wZNKDzSSc5xXZNy-Y9X_VCRnd7wAT7JVt3oOHEUszzlpqJ6AVVb61yBOmWisvUSI40qqkBODWA_qjPD7KoelZELJTfE8dNrxN_ghNjg/s1600/flag_pazl.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="416" data-original-width="650" height="408" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi-RuvDSs94jqDIjwWhdeJifUc0ygV4wt-ATOu5wZNKDzSSc5xXZNy-Y9X_VCRnd7wAT7JVt3oOHEUszzlpqJ6AVVb61yBOmWisvUSI40qqkBODWA_qjPD7KoelZELJTfE8dNrxN_ghNjg/s640/flag_pazl.png" width="640" /></a></div> <br /> Του <b>Θανάση Κοσμόπουλου* </b><br /> Στη χώρα μας τα πολιτικά πράγματα (politics) πάσχουν από μια βαρύτατη νόσο που λέγεται «ασυνέχεια». Ασυνέχεια στόχευσης, ασυνέχεια στρατηγικών, ασυνέχεια πολιτικής (policy). <br /> <br /> Παρατηρούμε τις τελευταίες δεκαετίες εντελώς άπειρους ή με λίγη γνώση του αντικειμένου πολιτικούς, να αναλαμβάνουν τα Υπουργικά καθήκοντά τους, πλαισιωμένοι από κάποιον αριθμό συνεργατών ή ειδικών συμβούλων, συχνότερα επίσης άπειρων νεανίσκων γονατογράφων και καλούνται να αντιμετωπίσουν ζητήματα που έλκουν διοικητική προβληματική πολλών ετών πίσω τους, με συνέπειες περισσότερων ετών μπροστά τους. Αναλαμβάνουν έχοντας κατά κανόνα μικρή ή ελάχιστη γνώση των παρελθοντικών χειρισμών και κυρίως άγνοια του ήδη στοχοθετημένου οράματος. Το έγκλημα δε είναι, πως παρακάμπτεται εντελώς ή υποτιμάται ουσιωδώς η ήδη υπάρχουσα υπηρεσιακή γνώση, παραμερίζοντας έμπειρους χειριστές των σχετικών φακέλων στην Διοικητική ιεραρχία. <br /> <br /> Στην Ελλάδα τρεις είναι οι βασικές γενεσιουργές αιτίες του παραπάνω προβλήματος: <br /> <br /> Α) Η έλλειψη εθνικής στρατηγικής στους περισσότερους τομείς πολιτικής δράσεως, <br /> <br /> Β) Η απουσία πόλων και αξόνων σταθερής περιστροφής του πολιτικού συστήματος, <br /> <br /> Γ) Η έλλειψη checksandbalances στη δημόσια διοίκηση. <br /> <br /> Παρακάτω αναλύω διαδοχικά τις τρεις αυτές συνιστώσες του προβλήματος: <br /> <br /> Α) Ο μέσος όρος θητείας ενός Έλληνα υπουργού μεταπολιτευτικά, είναι υπολογισμένος σε 18 μήνες. Ο κύριος στόχος του, το πρωτεύον καθήκον του, κατά το διάστημα αυτό είναι πρωτίστως να εξασφαλίσει την προσωπική του επανεκλογή, δευτερευόντως να συμβάλλει στην επόμενη εκλογική νίκη του κόμματός του και τριτευόντως να εμβαθύνει στο ειδικό αντικείμενο του Υπουργείου του. Αυτή η ιεράρχηση μοιραία τον ανάγει σε απλό πυροσβέστη προβλημάτων που ανακύπτουν, τα οποία του δίνουν παράλληλα και την επικοινωνιακή ευκαιρία να «δώσει λύση σε καυτά προβλήματα που ταλανίζουν την κοινωνία εδώ και χρόνια». Προβλήματα που με έναν σωστό σχεδιασμό δεν θα είχαν καν ανακύψει, αλλά όπως μου είχε πει γνωστός υπουργός «σε έναν χρόνο ποιος ζει ποιος πεθαίνει, ότι κάνουμε πρέπει να έχει ορίζοντα απόδοσης εξαμήνου το πολύ, δεν θα φυτέψουμε σήμερα εμείς ελιές για να χαρούν άλλοι μετά από χρόνια την σκιά τους». <br /> <br /> Στην λογική αυτή προτιμάμε πχ να πεθάνει ένα νεογνό λόγω ελλείψεως θερμοκοιτίδων, για να δοθεί η ευκαιρία στον υπουργό να καταγγείλει τους προηγούμενους που δεν είχαν πάρει τα ανάλογα μέτρα, να διατάξει ΕΔΕ για τον καταλογισμό ευθυνών και να βγει επί δυο τρεις μέρες στα κανάλια εξηγώντας πως κινητοποιήθηκε άμεσα με ευαισθησία για να δώσει οριστική λύση σε ένα φλεγμαίνον από καιρού ζήτημα. Θα μπορούσε βέβαια αθόρυβα να έχει ήδη προμηθευτεί προκαταβολικά το υλικό, όπως και να έχει ήδη επιλύσει άλλα προβλήματα που του έχουν αναφερθεί πριν αυτά ανακύψουν, αλλά τούτο (η αθόρυβη προληπτική επίλυση προβλημάτων) δεν έχει κανένα πολιτικό ή επικοινωνιακό όφελος για έναν υπουργό που έχει εκ των πραγμάτων, όπως είπαμε πιο πάνω, ορίζοντα πολιτικής επιβίωσης 18 μηνών. Γίνεται δεκτό πως ο προληπτικός στρατηγικός σχεδιασμός δεν ωφελεί επικοινωνιακά τόσο,σε σχέση με την πυροσβεστική παρέμβαση μετά το πρόβλημα, η οποία δημιουργεί ευκαιρίες πολιτικής προβολής. <br /> <br /> Από την άλλη μεριά ο κάθε υπουργός θέλει το όνομά του να συνδεθεί με κάποιον Νόμο, έναν οποιονδήποτε νόμο, κάποια μεταρρυθμιστική πρωτοβουλία τέλος πάντων. Νόμος Πεπονή, Νόμος Διαμαντοπούλου, Νόμος Ραγκούση, Νόμος Κατρούγκαλου κλπ. Στην φιλοδοξία αυτή δεν λαμβάνεται υπόψιν ο εθνικός σχεδιασμός (που δεν υπάρχει άλλωστε) και ούτε συνυπολογίζεται ως παράγοντας αξίας η υποδομή και η νομοθετική κατάσταση που ήδη προϋπάρχουν στην διοικητική μηχανή. Εκ του μηδενός λοιπόν παράγονται και άλλοι νόμοι, που ανατρέπουν ή αντιφάσκουν με προγενέστερους, με μόνη φιλοδοξία να καταστήσουν ανεξίτηλο στην φθορά του ταχέως εξελισσόμενου πολιτικού χρόνου, το όνομα του κου Υπουργού. Όσοι οι νέοι Υπουργοί , τόσοι και οι νέοι νόμοι που πιθανώς θα παραχθούν. (Σημ: Τους νόμους ΔΕΝ τους παράγει η νομοθετική εξουσία αλλά η εκτελεστική, με την τυπική και άνευ ουσιαστικής αξίας επικύρωση της νομοθετικής=κοινοβουλίου) <br /> <br /> Συνεπεία των δύο ανωτέρω προβλημάτων η Χώρα στερείται Εθνικού Στρατηγικού σχεδιασμού στους περισσότερους τομείς της πολιτικής και διοικητικής δράσεως. Εθνική Στρατηγική , σύμφωνα με πολύ χρηστικό ορισμό του ΠώουλΤόμσεν (ναι αυτού του ΔΝΤ) όταν μας ζήτησε να του δοθεί στο Υπουργείο Υγείας το 2010 η Εθνική Στρατηγική Υγείας, είναι «το σύνολο των στόχων και των δράσεων που θα επιδιωχθούν, με ορίζοντα επόμενης δεκαετίας, ανεξαρτήτως του ποια είναι η κυβέρνηση ή ποιος είναι ο αρμόδιος Υπουργός στη Χώρα». (Σημ: του ειπώθηκε ότι δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα στην Ελλάδα).<br /> <br /> Β) Τον άξονα που εξασφαλίζει την σταθερότητα και την συνέχεια στην περιστροφή των πολιτικών κομμάτων γύρω από αυτόν, σε άλλες Χώρες εξασφαλίζει το Στέμμα και ο Θρόνος και σε άλλες η Γερουσία. <br /> <br /> Είναι δύο θεσμοί που δεν κατασπαράσσονται από το καθημερινό πολιτικό παίγνιο, βρίσκονται πέρα και πάνω από αυτό, εκτός εκλογικών κύκλων, εγγυητές της συνέχειας των σχεδιασμών, της διαλειτουργικότητας των λύσεων, της ενότητας των αντιλήψεων, σε ένα διαρκές πολιτικοκοινωνικό και χωροχρονικό συνεχές. <br /> <br /> Στην Ελλάδα δεν υπάρχει τέτοιος άξονας που να βρίσκεται εκτός της πολιτικής κονίστρας και που να λειτουργεί ως εγγυητής από «έξω και πάνω» από το τρέχον πολιτικό εποικοδόμημα. <br /> <br /> Αποτέλεσμα είναι, αυτή η απουσία να συμβάλλει με τον τρόπο της στη δημιουργία αφενός ασυνέχειας και αφετέρου -και κυρίως- συμβάλλει στην πρόκληση αλαζονείας και οίησης σε συχνά ακατάλληλα πρόσωπα και όργανα για τον ρόλο τους. Οι εκάστοτε Υπουργοί, ο Πρωθυπουργός, η Κυβέρνηση αισθάνονται απολύτως παντοδύναμοι και πρακτικά ανεξέλεγκτοι στο τι μπορούν να κάνουν. Αν επί παραδείγματι αύριο απεφασίζετο από κάποια Ελληνική Κυβέρνηση, σε ένδειξη φιλίας και αλληλεγγύης, η ύψωση και της Τουρκικής Σημαίας δίπλα στην Ελληνική, πάνω στην Ακρόπολη για οκτώ μήνες, ή η άμεση αποφυλάκιση όλων των καταδίκων επί κακουργήματιγια να αποσυμφορηθούν οι φυλακές ή η απονομή της Ελληνικής ιθαγενείας σε όσους έχουν συμπληρώσει απλώς 5ετη παραμονή στην Χώρα μας, δεν υπάρχει νόμιμος τρόπος να εμποδιστεί κάτι τέτοιο. Και αυτό διότι στις σύγχρονες παρακμιακές Δημοκρατίες το Κοινοβούλιο ταυτίζεται με την Κυβέρνηση και η Κυβέρνηση ταυτίζεται με το Κόμμα. Δεν είναι διακριτός και ενισχυμένος ο ρόλος του κοινοβουλίου.Χωρίς δε θεσμικές εγγυήσεις πέρα και πάνω από το πολιτικό πλαίσιο δεν λειτουργεί το σύστημα ή λειτουργεί με σοβαρές παθογένειες όπως στην Ελλάδα. Το ίδιο ακριβώς πρόβλημα επιδρά και στην διάκριση των τριών εξουσιών στην Χώρα που είναι και επίκαιρο ειδικώς σε ότι αφορά την Δικαιοσύνη. Σε άλλες Χώρες, ακόμα και με Προεδρικό σύστημα, ο παντοδύναμος Πρόεδρος ΔΕΝ μπορεί να υλοποιήσει πολιτικές, αν δεν έχει την σύμφωνη γνώμη άλλων θεσμικών οντοτήτων του εκεί πολιτικού συστήματος. <br /> <br /> Η έλλειψη αξόνων θεσμικής ευστάθειας του πολιτικού μας συστήματος είναι ο δεύτερος λόγος της παρατηρούμενης ασυνέχειας Εθνικής στρατηγικής. <br /> <br /> Γ) Η έλλειψη checks and balances στη δημόσια διοίκηση της χώρας μας έχει προκύψει ως αποτέλεσμα δύο βασικών παραμέτρων : Τον συνδικαλισμό, με έντονες κομματικές αποχρώσεις, στον Δημόσιο τομέα και την έλλειψη μόνιμων υφυπουργών προερχομένων από την Δημόσια Διοίκηση στα Υπουργεία, (όπως ο SirHumphreyγια όσους παρακολουθούσαν την δημοφιλή τηλεοπτική σειρά παλαιότερα «YesMinister», ο οποίος ουσιαστικά ήταν αυτός που διοικούσε το Υπουργείο και όχι οι εναλλασσόμενοι πολιτικοί προϊστάμενοι). Η Δημόσια Διοίκηση έχει καταστεί η αμμοδόχοςτων «πολεμικών» επιχειρήσεων και σχεδιασμών των κομμάτων, αν όχι το λάφυρο σε κάθε εκλογική επικράτηση. Οι εργαζόμενοι σε αυτήν συνδικαλιστές, με αρκετές εξαιρέσεις, περισσότερο ασχολούνται με την διεθνή και εσωτερική γενικώς πολιτική συγκυρία, παρά με το ειδικό αντικείμενο της αρμοδιότητάς τους, ο επιτελικός ρόλος της Δημόσιας Διοίκησης είναι περιορισμένος έως ανύπαρκτος, η σχεδιαστική στοχοθεσία απούσα. <br /> <br /> Η δημόσια διοίκηση έχει καταστεί παρακολούθημα της πολιτικής εξουσίας, ακινητοποιείται όταν αυτή παραδίδει ή παραλαμβάνει, για μεγάλα χρονικά διαστήματα (εξουσιοδοτικές αποφάσεις Υπουργών, εκχώρηση αρμοδιοτήτων, δικαιώματα υπογραφών) και ουσιαστικά όποτε αλλάζει ο Υπουργός ή η κυβέρνηση, συντελείται μια κατ΄αναλογία παράδοση/παραλαβή στους κόλπους της. <br /> <br /> Ότι έκανε ο προηγούμενος ήταν λάθος, πρέπει να σταματήσει ή να γκρεμιστεί και εμείς θα το κάνουμε σωστά από την αρχή. Με την παραδοχή αυτή ενώ όλοι οικοδομούν αδιαλείπτως, ο «τοίχος» πάντα βρίσκεται στο ένα μέτρο ύψος αντί των 30 μέτρων που θα έπρεπε να έχει φτάσει τόσα χρόνια, καθώς συνήθως ουδείς συνεχίζει το έργο του προηγουμένου από εκεί που το άφησε. <br /> <br /> Μόνος θεσμός ο οποίος είναι και ο σύμφυτος με την έννοια της στρατηγικής, της θεσμικής συνέχειας, της διαυγούς ιεραρχίας και της απόλυτης εφαρμογής λειτουργικών checks and balances, είναι οι Ένοπλες Δυνάμεις της Χώρας, γεγονός που τις έχει ανάγει σιωπηλά ή φανερά στον κρίσιμο συντελεστή που δίνει πάντα λύση εκεί που οι άλλοι σκαλώνουν, δεν μπορούν ή δεν θέλουν. Κατά δεύτερον τις έχει καταστήσει,σε κάθε δημοσκόπηση, τον δημοφιλέστερο θεσμό στην συνείδηση των Ελλήνων πολιτών μετά την Αστυνομία που ακολουθεί, στην οποία έχουν δυστυχώς παρεισφρήσει σε κάποιον βαθμό μερικές από τις ανωτέρω παθογένειες. <br /> <br /> Για την λειτουργική υπεραξία και την ειδική φύση των Ενόπλων δυνάμεων ως θεσμικού εγγυητή της Εθνικής υπόστασης της Χώρας και της Αστυνομίας ως κύριου παράγοντα σταθεροποίησης της Δημοκρατίας και της εσωτερικής διοικητικής αρμονίας θα επανέλθω με ειδικότερο σημείωμα. <br /> <br /> <b><i>* Ο κ. Αθανάσιος Κοσμόπουλος είναι Νομικός, LL.M, Τχης ε.α.</i></b><br /> <br /> <a href="https://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Μεγάλη «πρόκληση» η ασυνέχεια εθνικής στρατηγικής

Του Θανάση Κοσμόπουλου* Στη χώρα μας τα πολιτικά πράγματα (politics) πάσχουν από μια βαρύτατη νόσο που λέγεται «ασυνέχεια». Ασυνέχεια στ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία: Ξεκίνησαν και οι παραδόσεις των πυραύλων 48Ν6 των S-400

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjoEOW7yS0Oy-5Aq5g-C1V9SDwHDZjaCEToSXw1wiA1Uq8i8vNDbvkWq0pHkerFn-kEKD5z_YVpy3T5SlemzOuavbFbn0Mi_4DDJ40h8GYLcc9cLWCsgu3z0vbUfWWcojJF8P_0J_aZlZ4/s1600/S400-MISSILES.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="281" data-original-width="540" height="332" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjoEOW7yS0Oy-5Aq5g-C1V9SDwHDZjaCEToSXw1wiA1Uq8i8vNDbvkWq0pHkerFn-kEKD5z_YVpy3T5SlemzOuavbFbn0Mi_4DDJ40h8GYLcc9cLWCsgu3z0vbUfWWcojJF8P_0J_aZlZ4/s640/S400-MISSILES.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Μετά την παραλαβή μονάδος πυρός – εκτοξευτών του συστήματος S-400, παραδόθηκε ήδη και αριθμός πυραύλων του συστήματος στην Τουρκία. Στις 15 Ιουλίου, προσγειώθηκε μόνο ένα αεροσκάφος από την Ρωσία στην αεροπορική βάση του Μουρτέντ. Επρόκειτο για αεροσκάφος Ilyushin Il-76 και όχι Antonov A-124-100, που χρησιμοποιούνται κυρίως για την μεταφορά των οχημάτων του συστήματος. <br /> <br /> Του <b>Σάββα Δ. Βλάσση</b><br /> <br /> Από το “76846” δημοσιοποιήθηκε φωτογραφία που διακρίνεται η εκφόρτωση ζεύγους εκ των χαρακτηριστικών κυλινδρικών κοντέινερ μέσα στα οποία βρίσκονται αποθηκευμένοι οι πύραυλοι του συστήματος. <br /> <br /> Το σχήμα και μέγεθος των κοντέινερ, πρόδιδε εμφανώς ότι επρόκειτο για πύραυλο 48Ν6, μέγιστου βεληνεκούς 200 ή 250 χλμ. αναλόγως της ακριβούς εκδόσεως και όχι ο μεγαλύτερος 40Ν6, στον οποίο αποδίδεται μέγιστο βεληνεκές 400 χλμ. <br /> <br /> Διευκρινίζεται ότι οι επιδόσεις αυτές είναι οι μέγιστες που δίνει ο κατασκευαστής, για την κατάρριψη όμως μεγάλων στόχων (μεγέθους αεροσκάφους πολιτικών αερογραμμών) που ίπτανται σε μεγάλο ύψος και δεν αφορούν μικρότερους στόχους υψηλής ικανότητος ελιγμών όπως τα μαχητικά αεροσκάφη. <br /> <br /> Τα τελευταία άλλωστε, σε τακτικές αποστολές κρούσεως πετούν σε χαμηλά ύψη, υποβαθμίζοντας την επίδοση μέγιστου βεληνεκούς αντιαεροπορικών συστημάτων όπως το S-400. <br /> <br /> Δεδομένου ότι διακρίνονται τέσσερα φορτηγά οχήματα να περιμένουν σταθμευμένα δίπλα στο αεροσκάφος, μπορεί να εκτιμηθεί με ασφάλεια ότι με το αεροσκάφος μεταφέρθηκαν 16 συνολικώς πύραυλοι. Υπενθυμίζεται ότι στην πρώτη αποστολή στις 12 Ιουλίου, εμφανίσθηκαν τουλάχιστον δύο μονάδες πυρός – εκτοξευτές. <br /> <br /> Μέχρι σήμερα έχουν πραγματοποιηθεί 12 πτήσεις αεροσκαφών που έχουν μεταφέρει στοιχεία του συστήματος S-400 (τρεις στις 12 Ιουλίου, τέσσερις στις 13, δύο στις 14, μία στις 15 και τρεις στις 16). Είναι προφανές ότι τα ογκώδη οχήματα των συστημάτων ραντάρ θα μεταφερθούν διά θαλάσσης. <br /> <br /> Μιλώντας για το πρόγραμμα εχθές, ο πρόεδρος Ερντογάν ανέφερε ότι η εγκατάσταση του συνόλου θα ολοκληρωθεί τον Απρίλιο του 2020. Τόνισε επίσης ότι “τώρα ο στόχος είναι να έχουμε συμπαραγωγή (joint production) με τη Ρωσία”, ενώ αποκάλυψε: “Εξετάζουμε τώρα την εκκίνηση από κοινού σχεδιάσεως και συναναπτύξεως του S-500 με την Ρωσία“.<br /> <br /> <a href="https://doureios.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Τουρκία: Ξεκίνησαν και οι παραδόσεις των πυραύλων 48Ν6 των S-400

Μετά την παραλαβή μονάδος πυρός – εκτοξευτών του συστήματος S-400, παραδόθηκε ήδη και αριθμός πυραύλων του συστήματος στην Τουρκία. Στις ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί τα τουρκικά S-400 πονάνε και την Ιταλία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiD7dCSoIZP3X_jn630lUi0dnwCH54st-jAFTgsXydRov2CSM9aHArW-v_hvVaiEPuvFFH3JjO-P_6hbh1KGAtKZZmf2OJ0t98z2L1f3SItC9hkRKzHTNQIhzdW98nrgPdt4yxPuf3VQqw/s1600/S-400-italia.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiD7dCSoIZP3X_jn630lUi0dnwCH54st-jAFTgsXydRov2CSM9aHArW-v_hvVaiEPuvFFH3JjO-P_6hbh1KGAtKZZmf2OJ0t98z2L1f3SItC9hkRKzHTNQIhzdW98nrgPdt4yxPuf3VQqw/s640/S-400-italia.png" width="640" /></a></div> <br /> <b>Δημήτρης Δεληολάνης</b><br /> Μια από τις χώρες που ζημιώθηκαν από η παράδοση των ρωσικών πυραύλων S-400 στην Τουρκία είναι η Ιταλία. Ελάχιστοι το γνωρίζουν αλλά οι ιταλικές ένοπλες δυνάμεις διατηρούν εδώ και τρία χρόνια ένα αντιαεροπορικό πυραυλικό σύστημα στην Τουρκία. Εγκαταστάθηκε το 2015 μετά την κατάρριψη του ρωσικού Σουχόι από την τουρκική πολεμική αεροπορία. Οι Ιταλοί είχαν σπεύσει να ανταποκριθούν σε σχετική έκκληση του ΝΑΤΟ κι εγκατέστησαν κοντά στα τουρκο-συριακά σύνορα το αντιαεροπορικό πυραυλικό σύστημα Samp-T. <br /> <br /> Πρόκειται για το πιο σύγχρονο από όσα παράγει η ευρωπαϊκή κοινοπραξία Eurosam, στην οποία συμμετέχουν οι MBDA Italy και η MBDA France καθώς και η γαλλική πολυεθνική Thales.<br /> <br /> Από εκείνη τη χρονιά, λοιπόν, είναι εγκατεστημένοι σε κάποια γωνιά της Μικράς Ασίας 130 Ιταλοί στρατιωτικοί εφοδιασμένοι με 25 μέσα, επιτηρώντας την συρο-τουρκική μεθόριο μην τυχόν και παραβιαστεί από τα «εχθρικά αεροπλάνα»: όχι εκείνα της συριακής κυβέρνησης του Μπασάρ Αλ Άσαντ αλλά της Ρωσίας του Πούτιν.<br /> <br /> Ο λόγος για τον οποίο οι Ιταλοί έσπευσαν να στείλουν το αεροπορικό τους σύστημα στην Τουρκία είναι απλός: θεωρούσαν πως ήταν καλή ευκαιρία να το πουλήσουν στους Τούρκους. Και πράγματι, το Νοέμβριο 2017 στις Βρυξέλλες ο Τούρκος υπουργός Άμυνας υπέγραψε με την γαλλο-ιταλική κοινοπραξία επιστολή προθέσεων προκειμένου να συμμετάσχει και η τουρκική πολεμική βιομηχανία στο πρόγραμμα παραγωγής και έρευνας του συστήματος Samp-T. Τελικά όμως ο Σουλτάνος αλλιώς αποφάσισε. <br /> <br /> Εντούτοις, ακόμη κι όταν οι σχέσεις της Άγκυρας με τη Μόσχα βελτιώθηκαν και ανακοινώθηκε επισήμως από τους Τούρκους η αγορά των ρωσικών S-400, ούτε η προηγούμενη κυβέρνηση του Πάολο Τζεντιλόνι ούτε η τωρινή του Τζουζέπε Κόντε -και ακόμη λιγότερο το ίδιο το ΝΑΤΟ-, ενδιαφέρθηκαν να αποσύρουν την ιταλική πυραυλική εγκατάσταση από τη Μικρά Ασία. Η θητεία του ιταλικού κλιμακίου έχει παραταθεί έως το τέλος του έτους και το καθόλου αμελητέο κόστος για το ιταλικό υπουργείο Άμυνας ανέρχεται σε 12 εκατομμύρια και 750 χιλιάδες ευρώ ετησίως.<br /> <br /> Όχι μόνον οι Ιταλοί στρατιωτικοί παραμένουν στην Τουρκία, αλλά και κάθε φορά που δημιουργούνται προβλήματα με την Άγκυρα, όπως με την παρενόχληση από μέρους της Τουρκίας του γεωτρύπανου SAIPEM της ΕΝΙ στην κυπριακή ΑΟΖ, ή πιο πρόσφατα με την εισβολή τουρκικών γεωτρύπανων, το ιταλικό υπουργείο Εξωτερικών δικαιολόγησε την απροθυμία του να καταδικάσει έστω φραστικά τις ενέργειες την Άγκυρας με τους κινδύνους που ενδέχεται να αντιμετωπίσουν οι Ιταλοί στρατιωτικοί που βρίσκονται εκεί. <br /> <br /> Η αλήθεια είναι όμως ότι μπορεί τελικά το διαφημιστικό τέχνασμα με τους πυραύλους Samp-T να απέτυχε οικτρά, αλλά η Τουρκία παραμένει καλός πελάτης για τα ιταλικά οπλικά συστήματα. Σύμφωνα με την ετήσια αναφορά περί εξαγωγών όπλων που κατέθεσε τον περασμένο μήνα η ιταλική κυβέρνηση στο Κοινοβούλιο, κατά το περασμένο έτος η Τουρκία ήταν στις πρώτες θέσεις στις αγορές ιταλικού εξοπλισμού, μαζί με το Κατάρ, το Πακιστάν και τα Αραβικά Εμιράτα. Συνολικά, η Τουρκία αγόρασε ιταλικά όπλα για 162 εκατομμύρια ευρώ, σε μια χρονιά που οι εξαγωγές σημείωσαν πτώση σχεδόν κατά το 50%<br /> <br /> <a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Γιατί τα τουρκικά S-400 πονάνε και την Ιταλία

Δημήτρης Δεληολάνης Μια από τις χώρες που ζημιώθηκαν από η παράδοση των ρωσικών πυραύλων S-400 στην Τουρκία είναι η Ιταλία. Ελάχιστοι το...

Διαβάστε την συνέχεια

Ρώσοι αναλυτές: «Οι S-400 θα ισχυροποιήσουν τον Ερντογάν» – «Οι ΗΠΑ δεν θα ελέγχουν πλέον την Τουρκία»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi1f7-OJ5efHyPqFZ7tgrZAext5Ld73jglSHrJlhKN7FPAEeNWiOA2NDSzi8oUo73yB4MmFiOoDOJEw4sE97W0HDSKve3O-5UGaQTmgRXOoWfU41_i9IpdLx__XrmXEuETF7ZNRLVwW9Jw/s1600/S-400.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="440" data-original-width="1000" height="280" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi1f7-OJ5efHyPqFZ7tgrZAext5Ld73jglSHrJlhKN7FPAEeNWiOA2NDSzi8oUo73yB4MmFiOoDOJEw4sE97W0HDSKve3O-5UGaQTmgRXOoWfU41_i9IpdLx__XrmXEuETF7ZNRLVwW9Jw/s640/S-400.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Την αναβίωση της… Οθωμανικής αυτοκρατορίας ονειρεύεται ο Ερντογάν, απειλώντας όλες τις χώρες της ΝΑ Μεσογείου, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδος. <br /> <br /> Προετοιμάζεται η Άγκυρα για τα σχέδια αυτά εδώ και χρόνια, έχοντας «απλωθεί» από Ιράκ-Συρία έως την Κύπρο και την Λιβύη ενώ ήδη έχει εμπλοκή και σε Βοσνία, Κόσοβο και αλλού στα Βαλκάνια και αυτό μας το επιβεβαιώνουν αμερικανικά και ρωσικά ινστιτούτα, αλλά και ισραηλινά ΜΜΕ. <br /> <br /> Ο Σεργκέι Σουντάκοφ, μέλος της Ακαδημίας Στρατιωτικών Επιστημών της Μόσχας και σύμβουλος του Κρεμλίνου, εξήγησε τα σχέδια αυτά, λέγοντας ότι η Τουρκία θέλει να αγοράσει τα F-35 ως μέλος του ΝΑΤΟ, ενώ από την άλλη παραλαμβάνει συγκροτήματα S-400 σχεδιασμένα για την εξουδετέρωση αυτών των αεροσκαφών.<br /> <br /> «Οι Ηνωμένες Πολιτείες τοποθετούν το αεροσκάφος F-35 ως μια από τις πιο εξελιγμένες εναέριες πλατφόρμες του κόσμου, ικανές να καταστρέψουν τα συστήματα αεράμυνας S-300 και S-400”, δήλωσε ο Σουντάκοφ στο RIA Novosti.<br /> <br /> «Οι Αμερικανοί φοβούνται ότι χάρη στα ρωσικά συγκροτήματα, η Τουρκία θα δημιουργήσει ένα μοναδικό σύστημα που θα ξεπεράσει τις καινοτομίες που ενσωματώνονται στα αεροσκάφη F-35. Δηλαδή σε περίπτωση υποθετικής σύγκρουσης μεταξύ Τουρκίας και ΝΑΤΟ, τα αμερικανικά αεροσκάφη θα χάσουν απολύτως την αποτελεσματικότητά τους », τονίζει ο ίδιος.<br /> <br /> Ο εμπειρογνώμονας πρόσθεσε ότι παρόλο που η Τουρκία είναι μέλος του ΝΑΤΟ από το 1953, η χώρα δεν έχει ποτέ ενσωματωθεί στον δυτικό κόσμο.<br /> <br /> «Πρόκειται για ένα μεγάλο κράτος με αυτοκρατορικές φιλοδοξίες που μπορεί να συμπεριφέρεται μάλλον επιθετικά εάν στριμωχθεί στην γωνία. Ο Ερντογάν έκανε τα πάντα για αυτό. Η αγορά από τη Ρωσία των πυραύλων S-400, αποτελεί μια στρατηγική εθνικής ασφάλειας για τις επόμενες δεκαετίες. Η Ουάσινγκτον γνωρίζει πολύ καλά ότι είναι αδύνατο να ασκήσει πίεση σε μια χώρα που διαθέτει τέτοια συστήματα αεράμυνας. Αλλά οι Αμερικανοί έχουν μια πολύ απλή στρατηγική: εάν δεν συμφωνούν με κάποιον, απλά χρησιμοποιούν την πολεμική δύναμη τους », τόνισε ο Σουντάκοφ.<br /> <br /> «Υπάρχουν μόνο καυτά σημεία γύρω μας: το Ιράκ, το Ιράν, η Συρία, η Κύπρος, ολόκληρη η περιοχή μας μοιάζει σαν πυριτιδαποθήκη. Η σοβαρότερη απειλή προέρχεται από την Ανατολική Μεσόγειο, και την περιοχή της Βόρειας Κύπρου αλλά και της Συρίας», ανέφερε ο ειδικός του Κρεμλίνου.<br /> <br /> «Αυτό σημαίνει ότι γενικά, ολόκληρος ο γεωπολιτικός χάρτης του κόσμου ανασυγκροτείται. Η ίδια η στρατηγική της πολεμικής τακτικής αλλάζει ριζικά, αναθεωρείται η έννοια της λεγόμενης αμερικανικής αποκλειστικότητας, ενώ η Τουρκία ενεργεί ως καταλύτης αυτής της διαδικασίας», συνεχίζει ο Σουντάκοφ.<br /> <br /> «Οι τοποθεσίες των ρωσικών S-400 στην Τουρκία δείχνουν ότι η Άγκυρα σκοπεύει να ελέγξει όχι μόνο τα σύνορα με τη Συρία, αλλά και τον εναέριο χώρο πάνω από την Κύπρο. Και αυτό είναι απαραίτητο για την Άγκυρα για να συμμετάσχει σε αυτό που ονομάζει » διανομή του φυσικού αερίου στην ΑΟΖ του νησιού». Η κατάσταση θα οδηγήσει σε αποσαφήνιση των σχέσεων μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας και, γενικότερα με την ΕΕ και κατά συνέπεια σε μια σύγκρουση στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ», συνεχίζει ο ίδιος.<br /> <br /> Ο τουρκικός στρατός θα τοποθετήσει την πρώτη συστοιχία των S-400 Triumph στην επαρχία Sanliurfa στα σύνορα με τη Συρία, σύμφωνα με τον τουρκικό τύπο. Μια τέτοια απόφαση πάρθηκε μετά από «λεπτομερή μελέτη του εδάφους και αξιολόγηση από τις αρχές». Μια άλλη συστοιχία S-400 θα τοποθετηθεί στην επαρχία της Μερσίνας στη νοτιοανατολική ακτή της Τουρκίας ή στη νότια επαρχία Hatay, γράφει η εφημερίδα.<br /> <br /> Αξίζει να σημειωθεί ότι οι S-400 καλύπτουν οποιοδήποτε από αυτά τα τρία σημεία, αλλά και την Κύπρο.<br /> <br /> <a href="https://www.pentapostagma.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ρώσοι αναλυτές: «Οι S-400 θα ισχυροποιήσουν τον Ερντογάν» – «Οι ΗΠΑ δεν θα ελέγχουν πλέον την Τουρκία»

Την αναβίωση της… Οθωμανικής αυτοκρατορίας ονειρεύεται ο Ερντογάν, απειλώντας όλες τις χώρες της ΝΑ Μεσογείου, συμπεριλαμβανομένης και τη...

Διαβάστε την συνέχεια

Η θέση της Λιβύης στη γεωπολιτική σκακιέρα της Ελλάδας. Αναγκαίο όσο ποτέ ένα Ελληνικό προξενείο στη Βεγγάζη!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhg_z7zqrlMc7j2JBRKCsdDj-oVKy4TWuBPzIMy0kVYZXGHECiY8wN8fuKUlwGkfFmUvS98-YRCzeBCxgyKA-g52vqhI7Y4fWPQTB6NrNCREWEvQ0x8168xessIDXL5uK8oPF7AuaUoKKM/s1600/LIBYA_FLAG.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="800" data-original-width="1600" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhg_z7zqrlMc7j2JBRKCsdDj-oVKy4TWuBPzIMy0kVYZXGHECiY8wN8fuKUlwGkfFmUvS98-YRCzeBCxgyKA-g52vqhI7Y4fWPQTB6NrNCREWEvQ0x8168xessIDXL5uK8oPF7AuaUoKKM/s640/LIBYA_FLAG.jpg" width="640" /></a></div> <br /> του<b> Γιώργου Βλαβιανού</b><br /> Μόλις πριν από λίγες μέρες ο Λίβυος αρχιστράτηγος Χαλίφα Χέφτερ έδωσε εντολή να απαγορευθούν όλες οι πτήσεις από και προς τη Λιβύη, διέταξε εμπάργκο σε όλα τα τουρκικά προϊόντα, πάγωσε όλες τις συμφωνίες που έχουν γίνει με τουρκικές εταιρείες και διέταξε να αφαιρεθούν οι τουρκικές ταμπέλες από εστιατόρεια σε όλη την Κυρηναϊκή, την Ανατολική Λιβύη. Φυσικά η είδηση δεν ακούστηκε στην Ελλάδα… Πολλοί είναι εκείνοι στη σπαρασσόμενη επί οκτώ χρόνια χώρα της Βορείου Αφρικής που ήδη έχουν στρέψει το βλέμμα τους προς την Ελλάδα και την Αίγυπτο. Έγκυρότατες πληροφορίες μου αναφέρουν ότι σύντομα ο Δήμαρχος της Βεγγάζης Sakr Bouzouari θα βρεθεί στην Αθήνα για συζητήσεις. Η Λιβύη χθες, σήμερα, αποτελεί την χρυσή ευκαιρία της χώρας μας. Για πολλούς και διάφορους λόγους τους οποίους θα εξηγήσουμε εκτεταμμένα, η Ανατολική Λιβύη σποτελεί το κύριο πεδίο ανταγωνισμού και δημιουργίας σφαιρών επιρροής. Ο Χαλίφα Χέφτερ όπως όλα δείχνουν θα επικρατήσει και σύμφωνα με κάποιες πληροφορίες προτίθεται για ένα μικρό χρονικό διάστημα να κάνει προσωρινή πρωτεύουσα την Βεγγάζη σχηματίζοντας κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας!! Είναι πλέον επιτακτική η ανάγκη επανασύστασης προξενείου στην πόλη…σε μία χώρα με την οποία έχουμε κοινή Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη και η Τουρκία εποφθαλμιά.<br /> <br /> Για να τα εξετάσουμε όλα αυτά επισκεφθήκαμε και πάλι την πολύ επκίνδυνη – και χωρίς ξένες διπλωματικές αποστολές στη Βεγγάζη- βορειοαφρικανική χώρα.<br /> <br /> Η ΚΑΘΗΜΑΓΜΕΝΗ ΠΑΛΙΑ ΒΕΓΓΑΖΗ<br /> <br /> Η γρήγορη προσεκτική βόλτα σε δρόμους και σοκάκια πολύβουα όταν τα είχα περπατήσει πριν από λίγα χρόνια, τα οποία σήμερα σχεδόν δεν αναγνωρίζονται, είναι δυσάρεστη εμπειρία. Σε δρομάκια όπου βασιλεύει η ερημιά και η εγκατάλειψη, με συντρίμμια και μπάζα μέχρι εκεί που χάνεται το μάτι σου. Απόλυτη καταστροφή, βομβαρδισμένα ιστορικά κτίρια, πολλά κατεδαφισμένα, ρημαδιό ολόκληρες συνοικίες. Η παλιά πόλη της Βεγγάζης θέλει ανοικοδόμηση εκ θεμελίων. Η περιπλάνηση μου έγινε σε δρόμους στους οποίους δεν κυκλοφορεί σχεδόν κανείς. Μόνον τρωκτικά ίσως. Που και που περνά κάποιο στραπατσαρισμένο αυτοκίνητο, σκονισμένο και χωρίς πινακίδες, όπως αυτά που κυκλοφορούν κατά χιλιάδες στην πόλη, το οποίο όταν το ακούς, σκιάζεσαι… Ίσως να είναι κάποιοι από τους κατοίκους της παλιάς πόλης που την εγκατέλειψαν όταν το 2014 εγκαταστάθηκε εκεί ο ISIS οι οποίοι ψάχνουν για τρόπους επιστροφής. Ή μήπως πρόκειται για άνδρες των δυνάμεων ασφαλείας; Ποτέ δεν μπορείς να ξέρεις σε τέτοιες καταστάσεις, μετά από τρία χρόνια εμφύλιας διαμάχης και οκτώ χρόνια αίματος και αναρχίας που ακολούθησε την πτώση του Καντάφι. Αρκετοί δρόμοι παραμένουν αδιάβατοι από τα ερείπια ή τις λακούβες που άνοιξαν οι οβίδες. Παραδόξως στην περιήγησή μας διαπιστώσαμε ότι μέσα σε όλη αυτή την καταστροφή δύο μαγαζιά ήταν ανοικτά. Οι ιδιοκτήτες τους χυμένοι στις λευκές πλαστικές καρέκλες έπιναν το τσάι τους και κάπνιζαν. Όλη μέρα έτσι την έβγαζαν. Πελατεία μηδενική. <br /> <br /> Στην κεντρική πλατεία μόλις στρίβεις από τη λεωφόρο που περνά από το ξενοδοχείο Τιμπέστι, το οποίο μαζί με το Ούζου (κλειστό σήμερα) τον Φεβρουάριο του 2011 τις ημέρες της επανάστασης εναντίον του συνταγματάρχη Καντάφι φιλοξένησε το μελίσσι των ξένων δημοσιογράφων, βηματίζει μια ηλικιωμένη φιγούρα σκυφτή μαντηλοφορεμένη με το καρότσι της… Καθημερινά περιτριγυρίζει εκεί αναπολώντας, σέρνοντας τα λιγοστά υπάρχοντά της. Προσπάθησε να μας μιλήσει, αλλά ήταν δυό τρεις οι αγγλικές λέξεις που χρησιμοποίησε. Δύσκολη η συνεννόηση. Η μεγάλη αυτή πλατεία εκεί μπροστά στο Δικαστικό Μέγαρο και στο κτίριο το οποίο χρησιμοποιήθηκε από την Επαναστατική Επιτροπή ώς Γραφείο Τύπου για τις διαπιστεύσεις και την ενημέρωση των ξένων δημοσιογράφων ήταν καθημερινά γεμάτη το 2011.<br /> <br /> Ήταν ημέρες γιορτής κι ευφορίας εκείνες του Φεβρουαρίου του 2011 στη Βεγγάζη. <br /> <br /> Η επανάσταση κατά του καθεστώτος του Μουαμάρ Καντάφι έδειχνε να έχει πετύχει και μετά από σαράντα και πλέον χρόνια η πόλη ζούσε στους ρυθμούς της πολυπόθητης αλλαγής. Ήταν καθημερινές οι εκδηλώσεις χαράς, οι επισκέψεις στην Κατίμπα – το μισητό Διοικητήριο του δικτατορικού καθεστώτος – η οποία είχε υποστεί μεγάλες καταστροφές, οι χοροί, τα τραγούδια, το ανέμισμα της τρίχρωμης σημαίας με το μισοφέγγαρο σε αντικατάσταση της πράσινης του Συνταγματάρχη, ενώ οι συζητήσεις για το αύριο, στα καφενεία της παλιάς πόλης, έδιναν κι έπαιρναν. Νέοι και ηλικιωμένοι είχαν επιστρατευθεί και με κάθε τρόπο βοηθούσαν ώστε η επανάσταση να διαδοθεί. Τότε οι ξένοι δημοσιογράφοι περνούσαν σωρηδόν από τα σύνορα της Αιγύπτου, οδικώς, χωρίς διατυπώσεις. Στην ουσία τα σύνορα ήταν αφύλακτα ή καλύτερα, άναρχα φυλασσόμενα από ενόπλους που δεν γνώριζες από που βαστά η σκούφια τους. Δύσκολο κι επικίνδυνο ταξίδι. Κάπου δώδεκα και πλέον ώρες από το Κάιρο. Είχαμε περάσει από τη συνοριακή πόλη Σάλουμ της Αιγύπτου μαζί με δύο Ελβετούς συναδέλφους τους οποίους συνάντησα στο μοναδικό παρακμιακό ξενοδοχείο. Στο Τόμπρουκ αρχικά και στη Βεγγάζη εν συνεχεία συνάντησα πολλούς ανθρώπους έτοιμους να βοηθήσουν, να μας μεταφέρουν με τα αυτοκίνητά τους με το αζημείωτο φυσικά, να μας μεταφράζουν. <br /> <br /> ΑΡΑΒΙΚΗ ΑΝΟΙΞΗ ΚΑΙ ΚΡΙΣ ΣΤΗΒΕΝΣ<br /> <br /> Εκείνοι όμως οι οποίοι αφουγκραζόμασταν λίγο πιο διεισδυτικά την κοινωνία της Βεγγάζης αντιλαμβανόμασταν ότι κάτι δεν πήγαινε καλά, κάτι στην ατμόσφαιρα δεν μύριζε δημοκρατία κι ελευθερία δυτικού τύπου, όπως πίστευε ο πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα. Η τότε αμερικανική κυβέρνηση στήριξε με πάθος τη λεγόμενη “Αραβική Άνοιξη” που δήθεν εξελισσόταν στην Λιβύη… και το πλήρωσε με την εκτέλεση του πρέσβη Κρις Στήβενς τον Σεπτέμβριο του 2012 στο αμερικανικό προξενείο της Βεγγάζης. Ο ίδιος ο Στήβενς είχε παραβεί αρκετούς κανόνες ασφαλείας θεωρώντας ότι γνώριζε καλά τους Λιβύους επειδή είχε υπηρετήσει άλλες δύο φορές εκεί, και η τότε υπουργός Εξωτερικών, Χίλαρυ Κλίντον. λίγο καιρό πριν από την εκτέλεσή του πρέσβη και άλλων τριών μελών της αποστολής δεν είχε ανανεώσει τη σύμβαση μέρους του προσωπικού ασφαλείας. Από 36 που υπηρετούσαν στην πρεσβεία της Τρίπολης (1,5 άνδρες ασφαλείας για έναν διπλωμάτη) είχαν μείνει 6 (1 άνδρας ασφαλείας για 4,5 διπλωμάτες). Ο Κανάκης Μανδαλιός φίλος του Στήβενς, πρόεδρος της ελληνικής κοινότητας Βεγγάζης, θυμάται με κάθε λεπτομέρεια τις τραγικές εκείνες ημέρες. Σήμερα το κτήμα όπου βρισκόταν η αμερικανική αποστολή ρημάζει… Σε κάθε σταυροδρόμι, λοιπόν, με κάθε ευκαιρία, στα πεδία των μαχών το 2011, ακούγαμε τα μαζικά “Αλλαχού Άκμπαρ”, βλέπαμε ενόπλους να απλώνουν το χαλάκι τους καταμεσής του δρόμου και να προσεύχονται. Οι ανοικτές υπαίθριες προσευχές δονούσαν την ατμόσφαιρα έξω από το Δικαστικό Μέγαρο. Κάθε Παρασκευή η φωνή του ιμάμη ακουγόταν σε μεγάλη απόσταση με τη βοήθεια των μεγαφώνων. Σήμερα εκεί μπροστά επικρατεί ερημιά κι εγκατάλειψη σαν να έχει σβηστεί η πόλη από τον χάρτη. Μόνο τα λιγοστά αυτοκίνητα που διασχίζουν τον παραλιακό δρόμο δίνουν ζωή κι ένα αστυνομικό όχημα που μας αποτρέπει να βγάλουμε τη φωτογραφική μηχανή που θα θέλαμε, διότι άντε μετά να εξηγείς…Τουλάχιστον αυτό μας παρακάλεσαν οι συνοδοί μας. Μια κλεφτή φωτογραφία έτσι για ενθύμιο…<br /> <br /> ΡΗΜΑΔΙΟ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ<br /> <br /> Μια που ήμασταν εκεί προχώρησα μέχρι την ελληνική ορθόδοξη εκκλησία που θυμόμουν σε ένα στενό της παλιάς πόλης. Για να είμαι ακριβής επισκέφθηκα την τοποθεσία όπου βρισκόταν η εκκλησία. Από αυτήν έχουν απομείνει μόνον ερείπια. Τα μπάζα δυσκολεύουν το δρόμο προς τις πόρτες οι οποίες διατηρούνται με τα τζάμια σπασμένα. Ο ζεστός ήλιος πέφτει πλουσιοπάροχα στο κτίριο… καθώς οροφή δεν υπάρχει. Η ελληνική παροικία θα ήθελε να την ανοικοδομήσει όταν κάποια στιγμή τα πράγματα στην πόλη αποκατασταθούν πλήρως. Προς το παρόν ούτε λόγος… Θα τεθεί κι αυτή στο γενικό σχέδιο ανοικοδόμησης της πόλης.<br /> <br /> 20 ΧΡΟΝΙΑ ΣΧΟΛΕΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΑΡΟΙΚΙΑΣ<br /> <br /> Την ίδια ώρα το σχολείο της ελληνικής παροικίας, το Ευρωπαϊκό Σχολείο της Βεγγάζης όπως έχει μετονομαστεί, λειτουργεί κανονικά. Το Σχολείο βρίσκεται στη σύγχρονη πόλη της Βεγγάζης κάποια λίγα χιλιόμετρα μακριά από την παλιά. Κι εκεί κοντά φυσικά δόθηκαν μάχες για την απομάκρυνση των δυνάμεων του ISIS.<br /> <br /> Λειτούργησε παραταύτα κανονικά όλα αυτά τα χρόνια, με λιγοστά χρονικά διαστήματα διακοπής. Για εκείνους που έμειναν και δεν έφυγαν. Και δεν ήταν λίγοι. Ένας από αυτούς ο Διευθυντής του Σχολείου Γιώργος Σαγιάννος. Όλα αυτά τα χρόνια έμεινε πιστός στην πόλη του. Άλλωστε είναι τρίτη γενιά Έλληνα της Βεγγάζης. Ο παπούς του ξεκίνησε να πάει στη Λιβύη στα τέλη του 19ου αιώνα από την Κρήτη. Σήμερα είναι χαρούμενος που κατάφερε να φέρει εις πέρας μία ακόμη σχολική χρονιά με τους λιγοστούς αποφοιτήσαντες να κάνουν αποχαιρετιοτήριο πάρτι. Όμως την ίδια στιγμή αναπολεί μαζί με τον φίλο του Κανάκη Μανδαλιό τον πρόεδρο της ελληνικής κοινότητας τις ώρες που το σχολείο είχε ακόμη την καθηγήτρια που δίδασκε ελληνικά. Σήμερα υπάρχει Έλληνας καθηγητής στο σχολείο ο οποίος όμως διδάσκει στα αγγλικά μαθήματα θετικής κατεύθυνσης. Το σχολείο της ελληνικής παροικίας πρωτολειτούργησε μεταπολεμικά το 1946 και η σημερινή του μορφή ως Ευρωπαϊκό Σχολείο έκλεισε τα 20 χρόνια συνεχούς λειτουργίας. <br /> <br /> Οι ελληνικές ρίζες στην Κυρηναϊκή είναι βαθιές. Η Βεγγάζη, η Βερενίκη των Ρωμαίων είναι κτισμένη στη θέση των Ευεσπερίδων που ήταν μία από τις πόλεις της αρχαίας Πεντάπολης την οποία ίδρυσαν Δωριείες από τη Θήρα μετά από υπόδειξη του Μαντείου των Δελφών το 680 π.Χ. Η Κυρηναϊκή, η Ανατολική Λιβύη είχε πάντα πολιτιστικούς, οικονομικούς αλλά και διοικητικούς δεσμούς, ιδιαιτέρως την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, με τον ελληνικό κόσμο. Η γειτνίαση αυτή συνδυαζόμενη με τη διαχρονική επιφυλακτικότητα απέναντι στην Τουρκία αλλά και στην Ιταλία (η Ρώμη είχε αποικήσει τη χώρα και η επανάσταση εναντίον τους άρχισε στη Βεγγάζη στις αρχές του 20ου αιώνα από τον εθνικό ήρωα Ομάρ Μουχτάρ) ευνοούν τη συνεργασία με την Ελλάδα. Άλλωστε η απόσταση της ανατολικής Κυρηναϊκής από την Κρήτη είναι μικρότερη απ’ ότι της μεγαλονήσου με τον Πειραιά.<br /> <br /> Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗ ΛΙΒΥΗ<br /> <br /> Ο Αρχιστράτηγος Χαλίφα Χέφτερ είναι πλέον ο κυρίαρχος του παιγνιδιού στην Ανατολική Λιβύη. Είναι θα λέγαμε ο ανερχόμενος αστήρ στην πολιτική ζωή της χώρας. O 75χρονος στρατιωτικός ηγείται του Εθνικού Λιβυκού Στρατού (LNA). Μετά από αδυσώπητες μάχες με παρακλάδια της Αλ Κάιντα (Ansar Al Sharia, κ.α.) και τον ISIS, κατόρθωσε να εξαλείψει αρχικά τα ισλαμιστικά στοιχεία από την Ντέρνα και την Μπέϊντα, πόλεις στα ανατολικά της Βεγγάζης, και τελικά μετά από τριετή σφοδρό εμφύλιο πόλεμο και από τη δεύτερη σε πληθυσμό πόλη της Λιβύης. Έκτοτε, δηλαδή από τις αρχές του 2018, η πόλη θεωρείται γενικά ασφαλής. Θα σας φανεί παράδοξο, όμως στις συζητήσεις που είχα στη Βεγγάζη, με αρκετούς όπως μία Βρετανή και έναν Καναδό καθηγητή, με έπεισαν ότι δεν είχαν πρόβλημα όλο αυτό τον καιρό. Η ζωή τους συνεχίσθηκε σχεδόν κανονικά αν και πολλά βράδια τα περνούσαν στην ταράτσα του σπιτιού τους παρακολοθούντας τις εκατέρωθεν βολές πυραύλων…Εξαίσιο θέαμα…Η Βάλερι μου έδειξε στον τοίχο της ταράτσας ένα σημάδι από σφαίρα…<br /> <br /> Ο Χέφτερ στηρίζεται σήμερα ανοικτά από την Αίγυπτο και τον πρόεδρο Σίσι, την Σαουδική Αραβία και τα Εμιράτα. Ο Αρχιστράτηγος, λοιπόν, και οι δυνάμεις που τον υποστηρίζουν επενδύουν στην εδραίωση της σταθερότητας στην Κυρηναϊκή αναδιοργανώνοντας το διαλυμένο διοικητικό μηχανισμό αρχίζοντας φυσικά από την αστυνόμευση. Υπάρχουν πλέον μεγάλοι δρόμοι με σύγρονα καταστήματα, ενώ σιγά-σιγά ανοίγουν και σύγχρονα καφέ κοντά στο Πανεπιστήμιο όπως το “Break”, όπου μπορείς να πιείς τον καφέ σου και να φας μόνον όμως αν συνοδεύεις γυναίκα!<br /> <br /> Το καθεστώς της Τρίπολης, το οποίο παραμένει ακόμη το επισήμως αναγνωρισμένο από τον ΟΗΕ, κατευθύνεται από τους Αδελφούς Μουσουλμάνους και υποστηρίζεται από την Τουρκία και το Κατάρ. Γύρω από την Τρίπολη υπάρχουν ακόμη militia, ένοπλες αντάρτικες ομάδες, που δεν δέχονται να παραδώσουν τα όπλα. Ο Χέφτερ πήρε την απόφαση από τις αρχές Μαρτίου του 2019 να επιχειρήσει εναντίον τους για να ξακαθαρίσει η κατάσταση κι εκεί. Προς το παρόν δεν έχει πετύχει τον στόχο του. Όμως επιμένει…<br /> <br /> Στην Τρίπολη λειτουργούν σήμερα μόνον δύο πρεσβείες. Της Τουρκίας και της Ιταλίας. Πολλές χώρες έχουν διαπιστευμένο πρεσβευτή η έδρα του οποίου όμως είναι στην Τύνιδα. Η Ιταλία διαθέτει και 200 μέλη των ειδικών στρατιωτικών δυνάμεών της στη Μιζουράτα, 200 χιλιόμετρα από την Τρίπολη, για τη φρούρηση μιας κινητής ιατρικής μονάδας. Στη Βεγγάζη δεν υπάρχει ξένο προξενείο. Ούτε ένα. Όταν βρισκόμουν στην Βεγγάζη Ιταλός απεσταλμένος ήρθε και στο σχολείο της ελληνικής παροικίας κάνοντας εκτιμήσεις ώστε να ανοίξει η Ρώμη προξενείο. Η Ελλάδα δεν βρίσκεται πουθενά.<br /> <br /> ΑΜΕΣΗ ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΑΝΟΙΞΕΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΡΟΞΕΝΕΙΟ<br /> <br /> Γεγονός κατά την άποψή μας εντελώς ανεπίτρεπτο πλέον. Όταν με τη Λιβύη έχουμε κοινή Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ). Σε μία εποχή μάλιστα κατά την οποία δίνουμε καθημερινά μάχες με την Άγκυρα πάνω στο ζήτημα των ΑΟΖ. Δεδομένου του πολλαπλού ελληνικού ενδιαφέροντος στη Βεγγάζη λειτουργούσε πάντα ελληνικό προξενείο. Όμως για οικονομικά ζητήματα καταργήθηκε με Προεδρικό Διαταγμα το 1997. Με προσπάθειες της ελληνικής κοινότητας συνεχίστηκε η λειτουργία ως παραρτήματος του προξενικού γραφείου της πρεσβείας ως το 2005. Έκτοτε είναι κλειστό. Σήμερα είναι εκ των πραγμάτων επιτακτική ανάγκη να ανοίξει άμεσα το ελληνικό προξενείο αφού πρώτα φυσικά τοποθετηθεί πρέσβης στην Τρίπολη. Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, σύμφωνα με όσα μας είπε διπλωματική πηγή ήταν έτοιμη να προχωρήσει. Είχε μάλιστα ορισθεί και πρέσβης. Η ουσία όμως είναι ότι δεν προχώρησε. Η νέα ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει να βιαστεί. Προσπάθειες να υπάρξει προσέγγιση, σύμφωνα με απόλυτα έγκυρες πληροφορίες μου, είχαν γίνει και από το ελληνικό Υπουργείο Άμυνας. <br /> <br /> Η Τουρκία δίνει γη και ύδωρ για να προχωρήσει μία συμφωνία για τις ΑΟΖ με την κυβέρνηση της Τρίπολης. Βλέπει ότι θα χάσει το έδαφος κάτω από τα πόδια της, εφόσον επικρατήσει ολοκληρωτικά ο στρατηγός Χέφτερ -πράγμα εξαιρετικά πιθανόν- και προσπαθεί να κλείσει συμφωνίες. Και η Αθήνα απλώς παρακολουθεί. Έλληνας πρώην υφυπουργός Εξωτερικών μου έλεγε ότι είναι ανεπίτρεπτο να μην υπάρχει εκπροσώπηση σήμερα στην Βεγγάζη. Αν τελικά η Τουρκία κατορθώσει να προχωρήσει σε κάποια διεθνή συμφωνία οι δυνατότητες ανατροπής της θα είναι μηδενικές. Μία μέρα μετά τη συζήτηση που είχα με τον πρώην υφυπουργό Εξωτερικών, η τουρκική εφημερίδα Γενί Σαφάκ  έγραψε, ότι υποστράτηγος εν αποστρατεία πρότεινε να συναφθεί επειγόντως συμφωνία της Τουρκίας με την κυβέρνηση της Τρίπολης (Λιβυκή Κυβέρνηση Εθνικής Συμφωνίας) για την ΑΟΖ αγνοώντας τον στρατηγό Χαλίφα Χέφτερ, υποστηρίζοντας ότι “τα 39 τετραγωνικά χλμ που έκλεψε η Ελλάδα από τον θαλάσσιο χώρο της Λιβύης στην πραγματικότητα περιέχουν και περιοχές που κλάπηκαν από την Τουρκία”. Ο Χέφτερ πάντως πάγωσε κάθε πρωτοβουλία…<br /> <br /> Γίνεται εύκολα αντιληπτό πόσο κρίσιμο είναι για την Ελλάδα να είναι η πρώτη ευρωπαϊκή χώρα που θα ανοίξει προξενείο στη Βεγγάζη. Προτού παγιωθεί μία κατάσταση. Τότε θα είναι αργά. Η Αθήνα πρέπει ανοικτά να πάρει θέση και να προχωρήσει. Τα συμφέροντά μας τούτη την ώρα είναι στην Κυρηναϊκή. Η Ιταλία, η Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο και οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν ανακοινώσει ότι θα ανοίξουν προξενείο εν ευθέτω χρόνω… Ο πρόεδρος Τραμπ πάντως έχει τα μάτια του στραμμένα προς τη Βεγγάζη και τον Αρχιστράτηγο χωρίς προς το παρόν να έχει πάρει ανοικτά θέση. Πάντως άνθρωποι που γνωρίζουν θεωρούν ότι η λίαν πρόσφατη επίσκεψη στην πόλη της Στέφανι Ουίλλιαμ, επιτετραμμένης ως το 2017 στην πρεσβεία των ΗΠΑ στην Τρίπολη και σήμερα αναπληρώτριας ειδικής απεσταλμένης του ΟΗΕ για τη Λιβύη, κρύβει πίσω της και το ιδιαίτερο ενδιαφέρον του Αμερικανού προέδρου.<br /> <br /> ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ<br /> <br /> Οι προοπτικές σε επιχειρηματικό επίπεδο στην Ανατολική Λιβύη είναι τεράστιες. Μόνον για την ανοικοδόμηση της Βεγγάζης θα διατεθούν ποσά που ξεπερνούν τα 40 δις δολλάρια. Μέχρι στιγμής μόνον η ΜΕΤΚΑ του Ομίλου Μυτιληναίου δραστηριοποιείται στην περιοχή κι έχει υπογράψει σύμβαση για την εκτέλεση υποσταθμού παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στο Τόμπρουκ προϋπολογισμού 400 εκ. δολαρίων. Ερχόμενος στη Βεγγάζη από την Τύνιδα με τις αερογραμμές “Buraq Air”…, συνάντησα τι άλλο Έλληνες μηχανικούς. Μετά από μικρή κουβέντα μαζί τους κατάλαβα ότι η ελληνική επιχειρηματικότητα ανθεί και στα σύνορα Λιβύης-Τυνησίας. Δεν ήθελαν να δώσω λεπτομέρειες και το σέβομαι… Ακόμη μία ελληνική εταιρεία η LEEAD Consulting Sa υπέβαλε πρόσφατα πρόταση με την οποία περιγράφει το όραμα της για τη μελλοντική Βεγγάζη. Ο Λιβανέζος μεσολαβητής του ΟΗΕ Γκασάν Σαλάμε βρέθηκε τις τελευταίες ημέρες στην πόλη για συζητήσεις…<br /> <br /> Οι προοπτικές της Λιβύης είναι τεράστιες. Διαθέτει ανεκμετάλλευτη ακτή 2.200 χιλιομέτρων στη Μεσόγειο. Εννιά λιμάνια και 14 αεροδρόμια. Τα γνωστά αποθέματα πετρελαίου είναι 50 δισεκατομμύρια δολάρια τα μεγαλύτερα στην Αφρική. Η χώρα επειδή δεν έχει εξωτερικό χρέος είναι βέβαιο ότι κατακτώντας τον βηματισμό της θα μπορέσει εύκολα να αποκαταστήσει τις ζημιές των εμφυλίων συγκρούσεων.<br /> <br /> ΑΠΟ ΚΑΙ ΠΡΟΣ ΤΗ ΒΕΓΓΑΖΗ<br /> <br /> Κλείνοντας, μία αναφορά στον τρόπο μετάβασης στη Βεγγάζη. Χρειάζεται υπομονή και ψυχραιμία. Οδικώς αποκλείεται σήμερα. Οι γνωστές αερογραμμές δεν πετούν προς τα εκεί. Οι αεροπορικές εταιρείες είναι όλες λιβυκές. Όμως το πρόβλημα είναι ότι για τη Βεγγάζη και το αεροδρόμιο Μπενίνα οι πτήσεις έχουν πολύωρες καθυστερήσεις. Φεύγοντας έπρεπε να πάρω πτήση της Libyan Airlines για το Αμμάν της Ιορδανίας. Η καθυστέρηση ήταν 13 ώρες… Πάλι καλά που δεν χρειάσθηκε να περιμένω στην αίθουσα αναμονής η οποία είναι κάτι παλιές αποθήκες. Η κανονική αίθουσα αναμονής κατεστράφη κατά τη διάρκεια των μαχών που έγιναν μεταξύ των δυνάμεων του Χέφτερ και του ISIS. Το γεγονός ότι ο Αρχιστράτηγος κράτησε το αεροδρόμιο έπαιξε καθοριστική σημασία στην πορεία των εξελίξεων στην Βεγγάζη.<br /> <b>insidestory</b><br /> <div> <br /> <a href="https://www.militaire.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Η θέση της Λιβύης στη γεωπολιτική σκακιέρα της Ελλάδας. Αναγκαίο όσο ποτέ ένα Ελληνικό προξενείο στη Βεγγάζη!

του Γιώργου Βλαβιανού Μόλις πριν από λίγες μέρες ο Λίβυος αρχιστράτηγος Χαλίφα Χέφτερ έδωσε εντολή να απαγορευθούν όλες οι πτήσεις από ...

Διαβάστε την συνέχεια

Αμερικανο-τουρκικές σχέσεις: Παρασκήνιο δυνατό με προεκτάσεις…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgsTPBtAqmReRiBIpzzWKhuM32MkOgX_nvZS87YE0KOZccm65pcTQOKYd4a6oAws5CDWGh5jLVB5xhw9zi9l6DJaCds36HXzJuBO_cbszfqLvWjVilIlHIsoy7oP5y4sL_31Eli8BiEjZg/s1600/USA-TURKEY_FLAG.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="325" data-original-width="650" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgsTPBtAqmReRiBIpzzWKhuM32MkOgX_nvZS87YE0KOZccm65pcTQOKYd4a6oAws5CDWGh5jLVB5xhw9zi9l6DJaCds36HXzJuBO_cbszfqLvWjVilIlHIsoy7oP5y4sL_31Eli8BiEjZg/s640/USA-TURKEY_FLAG.jpg" width="640" /></a></div> <br />Του <b>Βασίλη Κοψαχείλη*</b><br />Οι Αμερικανο-τουρκικές σχέσεις βρίσκονται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Το πλαίσιο που πλέον τις περιβάλλει δεν περιορίζεται στις διμερείς σχέσεις, αλλά αφορά ευρύτερες ισορροπίες, συμμαχίες και σχεδιασμούς δεκαετιών.<br /><br />Η κρίση με τους S-400 είναι απλά η βιτρίνα που φαίνεται. Από πίσω κρύβονται ισχυρά ανταγωνιστικά συμφέροντα, που οι δύο πλευρές προσπαθούν να επιβάλλουν η μία στην άλλη. Για τους Αμερικανούς διακυβεύεται η άποψη που από τις αρχές του 19ου αιώνα είχαν για την ευαίσθητη περιοχή της Μεσογειακής (Οθωμανικής τότε) Μέσης Ανατολής και ένας σχεδιασμός τουλάχιστο δύο δεκαετιών. Για τους Τούρκους διακυβεύεται η δική τους Μεγάλη Ιδέα όπως αυτή προωθείται από το ΑΚΡ και τον πρόεδρο Ερντογάν.<br /><br />Την ώρα που εμείς στην Ελλάδα μαδάμε μαργαρίτες για τους S-400, μεταξύ Άγκυρας και Ουάσιγκτον διαδραματίζεται το πιο δυνατό παρασκήνιο από την εποχή του Λόρενς της Αραβίας για το μέλλον της περιοχής του Λεβάντε.<br /><br />Ο σχεδιασμός των ΗΠΑ<br /><br />Μετά τον πρώτο πόλεμο του Κόλπου, οι Αμερικανοί άρχισαν να σχεδιάζουν τη νέα Μεσοποταμία. Για την ιστορία, πολύ αργότερα (τουλάχιστο μετά το 2000) οι Αμερικανικοί σχεδιασμοί διευρύνθηκαν, περιλαμβάνοντας ολόκληρη την περιοχή που το Βρετανικό Ναυαρχείο από τα τέλη του 19ου αιώνα ονόμαζε Μέση Ανατολή.<br /><br />Οι Αμερικανικοί σχεδιασμοί δεν αφορούν αλλαγή συνόρων, αλλά μια «ομοσπονδοποίηση» κρατών της περιοχής, συμβατή με τις ιδιαίτερες πολιτισμικές συνθήκες.<br /><br />Κομβικό ρόλο στους σχεδιασμούς των ΗΠΑ στη Μεσοποταμία έχουν οι Κούρδοι, που μοιράζονται μεταξύ τεσσάρων κρατών: του Ιράκ, του Ιράν, της Συρίας και της Τουρκίας.<br /><br />Ο σχεδιασμός των Αμερικανών επικεντρώνεται στη δημιουργία τριών αυτόνομων Κουρδικών καντονιών σε Ιράκ, Συρία και Ιράν, ενώ βλέπουν πολύ θετικά την ενσωμάτωση και εκπροσώπηση του Κουρδικού στοιχείου στο πολιτικό σύστημα της Τουρκίας, ως ρυθμιστή ανάμεσα σε ακραίους εθνικιστές, Ισλαμιστές και Κεμαλικούς στη γειτονική χώρα. Μία προέκταση αυτού του σχεδιασμού, βλέπει μια Προεδρική Ομόσπονδη Τουρκική Δημοκρατία στο μέλλον…<br /><br />Μετά την ανατροπή του Σαντάμ Χουσεΐν το 2003, άνοιξε ο δρόμος για τη δημιουργία της Αυτόνομης Κουρδικής Περιοχής του Βορείου Ιράκ η οποία κατοχυρώθηκε συνταγματικά το 2005.<br /><br />Μετά το 2011, με τον πόλεμο στη Συρία και κυρίως μετά τη συμβολή των Κούρδων της Συρίας στον αγώνα εναντίον των δυνάμεων του Ισλαμικού Κράτους στο Κομπάνι, άνοιξε ο δρόμος για τη δημιουργία της Αυτόνομης Κουρδικής οντότητας της Rojava (θεσμικά μη κατοχυρωμένη) στα βορειοανατολικά της Συρίας κατά μήκος των συνόρων με την Τουρκία.<br /><br />Οι Κούρδοι της Rojava υποστηρίζονται από τις ΗΠΑ, και αυτό συμβαίνει διότι μέσα στους κόλπους του YPD υφίσταται ένας αγώνας κυριαρχίας μεταξύ των παλαιών στελεχών και υποστηρικτών της σύμπλευσης με το ΡΚΚ και όσων υποστηρίζουν τον απογαλακτισμό των Κούρδων της Συρίας από το Μαρξιστικό-Μπααθικό ΡΚΚ των Κούρδων της Τουρκίας και την απρόσκοπτη πορεία τους προς την de jure αυτονομία τους ως αξιόπιστων συμμάχων των ΗΠΑ στην περιοχή. Η στήριξη των ΗΠΑ στους τελευταίους είναι η εγγύηση ότι ένα μελλοντικό αυτόνομο Κουρδικό καντόνι στη Συρία είναι κλειδωμένο προς τα Αμερικανικά συμφέροντα.<br /><br />Το Κουρδικό στοιχείο του Ιράν είναι κατακερματισμένο και αδύναμο, πλήρως εξαρτώμενο από το Κουρδικό στοιχείο στο βόρειο Ιράκ.<br /><br />Μένει το πολυπληθές Κουρδικό στοιχείο στην Τουρκία, το οποίο και αυτό βρίσκεται σε μία εσωτερική διαμάχη. Είναι μοιρασμένο μεταξύ των υποστηρικτών του ΡΚΚ και των μετριοπαθών. Όσο είναι στη ζωή ο έγκλειστος στις τουρκικές φυλακές ηγέτης του ΡΚΚ, Οτσαλάν, το ΡΚΚ, αν και αποδυναμωμένο σε σχέση με το παρελθόν, φρενάρει την πορεία του Κουρδικού Ζητήματος της Τουρκίας προς μια μετριοπαθή και πολιτικά αποδεκτή λύση του.<br /><br />Οι τουρκικές αντιδράσεις<br /><br />Φυσικό είναι η Τουρκία να αντιδρά σε αυτούς τους σχεδιασμούς. Οι Κεμαλικοί ήταν κάθετα αντίθετοι στη δημιουργία αυτόνομων Κουρδικών οντοτήτων σε Ιράν, Ιράκ, και Συρία. Πόσο μάλλον στην ίδια την Τουρκία ή ακόμη και στην προοπτική «νομιμοποίησης» του κουρδικού στοιχείου στο πολιτικό σύστημα της χώρας.<br /><br />Η με δημοκρατικές διαδικασίες ανατροπή των Κεμαλικών στις αρχές της δεκαετίας του 2000 άνοιξε τον δρόμο στον Ερντογάν να ηγηθεί της χώρας. Έξυπνα κινούμενος δεν αντέδρασε ιδιαίτερα στην προοπτική δημιουργίας αυτόνομης Κουρδικής οντότητας στο βόρειο Ιράκ διότι γνώριζε τις στενές σχέσεις του τουρκικού κράτους με την οικογένεια των Μπαρζανί που ηγείται των Κούρδων του Ιράκ και την πολυεπίπεδη εξάρτηση των Ιρακινών Κούρδων από την Τουρκία.<br /><br />Τα πράγματα για την Τουρκία γίνονται δύσκολα μετά την αποτυχία του Ισλαμικού Κράτους να καταλάβει το Κομπάνι και να επαναλάβει εκεί εναντίον των Κούρδων ότι έκανε στο όρος Sinjar (βόρειο Ιράκ) εναντίον των Γιαζίντι.<br /><br />Η στρατιωτική επιτυχία των Κούρδων της Συρίας εναντίον του Ισλαμικού Κράτους δημιούργησε μια νέα ανησυχητική πραγματικότητα για την Άγκυρα.<br /><br />Δεν είναι απλά ότι ανακόπτεται η τουρκική Μεγάλη Ιδέα αναβίωσης μιας τουρκικής σφαίρας επιρροής στις παλαιές Οθωμανικές κτήσεις, αλλά διακυβεύονται μελλοντικά σημαντικά συμφέροντα της Τουρκίας στο εσωτερικό της, στον ευαίσθητο χώρο της Μεσοποταμίας ως και τις ακτές της Μεσογείου (Λεβάντε).<br /><br />Το παζάρι…<br /><br />Το καθεστώς Ερντογάν δηλώνει έτοιμο να ανατρέψει τους Αμερικανικούς σχεδιασμούς στη βορειοανατολική Συρία. Να δημιουργήσει στρατιωτικά τετελεσμένα τέτοια που με τις κατάλληλες συμμαχίες να τα παγιώσει μελλοντικά σε διπλωματικό επίπεδο. Η στάση του ΟΗΕ στο Κυπριακό της έχει ανοίξει την όρεξη…<br /><br />Επίσης, σχετικά με τους Αμερικανικούς σχεδιασμούς για την θεσμική ενσωμάτωση του Κουρδικού στοιχείου στο πολιτικό σύστημα της Τουρκίας, Ερντογάν και Οτσαλάν έχουν μια άτυπη συμμαχία. Κανείς από τους δυο δεν θέλει αυτός ο σχεδιασμός να πραγματοποιηθεί. Ίσως σύντομα ακούσουμε νέα από αυτό το «μέτωπο»…<br /><br />Από την άλλη πλευρά οι Αμερικανοί είναι αποφασισμένοι να προχωρήσουν στην υλοποίηση του σχεδιασμού τους. Στις αντιδράσεις των Τούρκων απαντούν ότι θα είναι καλύτερα να δεχθούν μια πολιτική λύση σήμερα παρά μια στρατιωτική ήττα στο μέλλον. Και είναι καλύτερα οι ΗΠΑ να στηρίζουν τους Κούρδους της Συρίας διότι έτσι ενισχύουν τους μετριοπαθείς που δεν θέλουν σχέσεις με το ΡΚΚ, παρά να αποχωρήσουν και να αφήσουν ανεξέλεγκτη μια πορεία ενοποίησης του YPD με το ΡΚΚ.<br /><br />Φαίνεται, λοιπόν ότι το Κουρδικό Ζήτημα είναι αυτό που πιέζει τον Ερντογάν και καθορίζει τις αμερικανο-τουρκικές σχέσεις.<br /><br />Από το 2016, η Τουρκία κάνει συνεχώς τακτικές και στρατηγικές επιλογές αντιστάθμισης των Αμερικανικών σχεδιασμών με άξονα το Κουρδικό Ζήτημα. Οι S-400 αποτελούν μέρος μόνο των τουρκικών πιέσεων προς την Αμερικανική πλευρά.<br /><br />Το τουρκο-αμερικανικό παζάρι βρίσκεται σε εξέλιξη. Ο Λευκός Οίκος διαφοροποιείται σε σχέση με την Αμερικανική γραφειοκρατία σε ουσιαστικά σημεία αυτού του παζαριού, και για να είμαι ειλικρινής, σε κάποια σημεία διαφοροποιείται όχι άδικα… Ωστόσο, αυτή η διαφορά απόψεων στην Αμερικανική διοίκηση είναι γνωστή στην τουρκική πλευρά και την εκμεταλλεύονται καταλλήλως.<br /><br />Μένει να δούμε την εξέλιξη των πραγμάτων και αν μέσα στις επόμενες εβδομάδες υπάρξουν τελικά Αμερικανικές κυρώσεις εναντίον της Τουρκίας…<br /><br /><b><i>* Ο Βασίλης Κοψαχείλης είναι διεθνολόγος.</i></b><br /><br /><a href="https://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Αμερικανο-τουρκικές σχέσεις: Παρασκήνιο δυνατό με προεκτάσεις…

Του Βασίλη Κοψαχείλη* Οι Αμερικανο-τουρκικές σχέσεις βρίσκονται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Το πλαίσιο που πλέον τις περιβάλλει δεν περιορ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το τραβά στα άκρα η Τουρκία με νέους χάρτες για την ΑΟΖ – Ανοίγει μέτωπο και με την ΕΕ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEij_D68zZdtDo4w-OIYh1RDniGDOX-ixs2O1o0yHmG2OXASvHvsttB3hrQ3Jd8mmRRBh4ovTWrSOsBigiSqCvqKJeI8UJZKb7VbQ1ja02nzipFniby-92QKVsHWDfEl1zlWWCixjj0G-dg/s1600/aoz-1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="480" data-original-width="640" height="480" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEij_D68zZdtDo4w-OIYh1RDniGDOX-ixs2O1o0yHmG2OXASvHvsttB3hrQ3Jd8mmRRBh4ovTWrSOsBigiSqCvqKJeI8UJZKb7VbQ1ja02nzipFniby-92QKVsHWDfEl1zlWWCixjj0G-dg/s640/aoz-1.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Ούτε ένα βήμα πίσω από τις θέσεις της όσον αφορά την Ανατολική Μεσόγειο, το Κυπριακό, αλλά και το ζήτημα των οκτώ τούρκων αξιωματικών που ζήτησαν άσυλο στην Ελλάδα μετά το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου στην Τουρκία, δεν φαίνεται να σχεδιάζει η Άγκυρα, σύμφωνα με τις δηλώσεις του τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, καθώς και των κυβερνητικών στελεχών, που ακολουθούν τη γραμμή του και τους πρέσβεις της χώρας ανά τον κόσμο.<br /> <br /> <br /> Το αντίθετο μάλιστα. Η Τουρκία δείχνει να επιχειρεί να παγιώσει τις διεκδικήσεις της σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο, επιστρατεύοντας κατά περίπτωση και τη Λιβύη, η οποία υπό τη λογική της Άγκυρας θα μπορούσε ενδεχομένως και να θέσει υπό «αμφισβήτηση» τις γεωτρήσεις νότια της Κρήτης.<br /> <br /> Ο Ερντογάν δείχνει να επιχειρεί μία «επαναπροσέγγιση» με την Αθήνα, υπό τη νέα κυβέρνηση Μητσοτάκη, αναφέροντας μάλιστα σε δηλώσεις του ότι με τον Κυριάκο Μητσοτάκη κατά το συγχαρητήριο τηλεφώνημα αντάλλαξαν «ωραίες εκφράσεις» και υποστηρίζοντας ότι η Ελλάδα στέλνει θετικά μηνύματα όσον αφορά στους «οκτώ» τούρκους στρατιωτικούς.<br /> Τι περιμένει η Αγκυρα<br /> <br /> Τουρκικές πηγές σημειώνουν δε ότι η Άγκυρα περιμένει αλλαγή στάσης από την Αθήνα, με την αλλαγή της κυβέρνησης, καθώς θεωρούν ότι σύμφωνα με τα στοιχεία που έχει στη διάθεση της η Τουρκία, η απόφαση για τους ανθρώπους αυτούς της ελληνικής δικαιοσύνης ήταν λάθος. Σημειώνουν δε ότι δεν είναι υποχρέωση της τουρκικής κυβέρνησης να υποδείξει στην ελληνική κυβέρνηση, πώς θα πετύχει διαφορετική απόφαση στο συγκεκριμένο ζήτημα, ωστόσο η έκδοση τους παραμένει ένα πάγιο αίτημα της Άγκυρας προς την Αθήνα.<br /> <br /> Στο ίδιο πλαίσιο τουρκικές πηγές επισημαίνουν επίσης ότι η Άγκυρα περιμένει να δει τα πρώτα δείγματα γραφής από τη νέα κυβέρνηση και στη συνέχεια να υπάρξει επανεκκίνηση του διαλόγου, τονίζοντας ότι όσο είναι ανοιχτοί οι δίαυλοι επικοινωνίας είναι πιο εύκολο να υπάρξει συνεννόηση επί συγκεκριμένων θυμάτων και να επιτευχθούν και λύσεις.<br /> <br /> <iframe class="youtube-player" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/GHHTlvug1Io?feature=oembed" style="border: 0px none rgb(64, 64, 64); box-sizing: border-box; display: block; margin: 0px; max-width: 575px; outline-style: none; outline-width: 0px; padding: 0px; text-align: center; vertical-align: baseline;" width="640"></iframe><br /> Για την ΑΟΖ<br /> <br /> Για την κατάσταση στην Ανατολική Μεσόγειο η Τουρκία επιμένει σταθερά στις θέσεις της όσον αφορά το ζήτημα των γεωτρήσεων στην κυπριακή Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, ψέγοντας και την ΕΕ γιατί αναμείχθηκε στο εν λόγω ζήτημα και υποστηρίζοντας ότι οι Βρυξέλλες με τη θέση που πήραν για κυρώσεις εναντίον της Άγκυρας έχουν πλέον χάσει την αξιοπιστία τους.<br /> <br /> Κυρώσεις οι οποίες όπως φροντίζει να διαμηνύσει η Άγκυρα δεν έχουν καμία άλλη επίπτωση εναντίον της Τουρκίας, πέραν του «εκνευρισμού», καθώς το χρηματικό ποσό το οποίο μπαίνει σε συζήτηση να περικοπεί είναι ελάχιστο, η αεροπορική συμφωνία επηρεάζει σύμφωνα με την Τουρκία την Ευρώπη, ενώ επί του παρόντος δεν υπήρχαν κάποιες σημαντικές σε εξέλιξη συνομιλίες υψηλού επιπέδου Άγκυρας – Βρυξελλών για να ανασταλούν.<br /> <br /> Η Τουρκία για την ένταση στην Ανατολική Μεσόγειο καταγγέλλει την Κυπριακή Δημοκρατία, καθώς όπως αναφέρουν τουρκικές πηγές δεν φρόντισε να προχωρήσει σε μία συμφωνία με τους τουρκοκύπριους για το διαμοιρασμό των κερδών ή να λύσει το Κυπριακό, πριν ξεκινήσει τις έρευνες και τη σύναψη συμβολαίων. Πληροφορίες από τουρκικές διπλωματικές πηγές σημειώνουν ακόμα ότι η Άγκυρα αναγκάστηκε να αγοράσει τα δύο γεωτρύπανα γιατί η (ελληνοκυπριακή διοίκηση» προχώρησε τις γεωτρήσεις και σε κάθε περίπτωση για να ανασταλούν οι τουρκικές έρευνες θα πρέπει πρώτα να σταματήσουν αυτές της Κυπριακής Δημοκρατίας…<br /> <br /> <img alt="" class="alignnone size-full wp-image-4243532" height="431" sizes="(max-width: 484px) 100vw, 484px" src="https://www.in.gr/wp-content/uploads/2019/07/Capture.jpg" style="border: 0px none rgb(64, 64, 64); box-sizing: border-box; font-size: 10px; margin: 0px; max-width: 575px; outline-style: none; outline-width: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;" width="640" /><br /> <br /> <a href="https://www.tanea.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Το τραβά στα άκρα η Τουρκία με νέους χάρτες για την ΑΟΖ – Ανοίγει μέτωπο και με την ΕΕ

Ούτε ένα βήμα πίσω από τις θέσεις της όσον αφορά την Ανατολική Μεσόγειο, το Κυπριακό, αλλά και το ζήτημα των οκτώ τούρκων αξιωματικών που...

Διαβάστε την συνέχεια

Τούρκος υπ. Ενέργειας: Και τέταρτο πλοίο θα σταλεί στην ανατολική Μεσόγειο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgFNoh9mfBw9Z2OEq_0J1jETC8AC7wuOg7YjomhwadPCXV7LwZuMA3muNzU6z6geLjHWUmdVHgWQS3vkVGRN1_XBY1Oi68ZGDo7UEyI1x5QLUtCMqg0xn5dEiZchp8qMdnElD60WvGhyphenhyphenl0/s1600/Yavuz.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="541" data-original-width="1000" height="346" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgFNoh9mfBw9Z2OEq_0J1jETC8AC7wuOg7YjomhwadPCXV7LwZuMA3muNzU6z6geLjHWUmdVHgWQS3vkVGRN1_XBY1Oi68ZGDo7UEyI1x5QLUtCMqg0xn5dEiZchp8qMdnElD60WvGhyphenhyphenl0/s640/Yavuz.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Η είδηση έρχεται μία ημέρα μετά την επιβολή κυρώσεις από την ΕΕ στην Άγκυρα για τις γεωτρήσεις ανοιχτά της Κύπρου και συγκεκριμένα στην κυπριακή ΑΟΖ.<br /> <br /> Ο Τούρκος υπουργός Ενέργειας Φατίχ Ντονμέζ δήλωσε ότι η Άγκυρα θα στείλει τέταρτο ερευνητικό πλοίο στην ανατολική Μεσόγειο, όπως μετέδωσε το CNN Turk. <br /> <br /> Το τέταρτο πλοίο είναι το σεισμογραφικό «Ορούκ Ρέις» όπως μεταδίδει το Anadolu. Σύμφωνα με τον Ντονμέζ το πλοίο θα σταλεί στην περιοχή αφού ολοκληρώσει τις εργασίες του στη θάλασα του Μαρμαρά. <br /> <br /> Για την ώρα, τουλάχιστον δύο πλωτά γεωτρύπανα, το Γιαβούζ και ο Πορθητής ή Φατίχ, βρίσκονται ανοιχτά των ακτών της Κύπρου για να πραγματοποιήσουν γεωτρήσεις για πετρέλαιο και αέριο. <br /> <br /> Νωρίτερα σχολιάζοντας τις κυρώσεις που επέβαλε η ΕΕ κατά της Τουρκίας για την ανατολική Μεσόγειο, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου είχε αναφέρει ότι «δεν υπάρχει λόγος να λάβουμε σοβαρά» τις αποφάσεις της ΕΕ. <br /> <br /> Είχε προειδοποιήσει ότι η Άγκυρα θα αυξήσει τις δραστηριότητές της στην ανατολική Μεσόγειο, στέλνοντας και τέταρτο πλοίο στην περιοχή. <br /> <br /> Υπενθυμίζεται ότι τη Δευτέρα, οι 28 υπουργοί Εξωτερικών της ΕΕ υιοθέτησαν και επίσημα κυρώσεις κατά της Τουρκίας για τις παράνομες γεωτρήσεις στην κυπριακή ΑΟΖ. <br /> <br /> Μεταξύ άλλων, τα μέτρα περιλαμβάνουν τη μείωση της προενταξιακής βοήθειας προς την Τουρκία για το 2020 και την αναστολή διαπραγματεύσεων για τη συμφωνία περί ολοκληρωμένων αερομεταφορών.<br /> <br /> <a href="https://sputniknews.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Τούρκος υπ. Ενέργειας: Και τέταρτο πλοίο θα σταλεί στην ανατολική Μεσόγειο

Η είδηση έρχεται μία ημέρα μετά την επιβολή κυρώσεις από την ΕΕ στην Άγκυρα για τις γεωτρήσεις ανοιχτά της Κύπρου και συγκεκριμένα στην κ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελληνική – Κυπριακή ΑΟΖ & Τουρκική στρατηγική

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi2hKm4mo60gs0pt8vPmjNaqrPT2GEnYZfhLyJTBWWsYiTEbER1hHDSr1CPASPDssmyWsMrTsQFrQAX16vmJMB-WsGzea5OwTrx73-h4yy-lf6EY7hXg-VGwB7vEEFSohz-np3t7_P9jpo/s1600/marineregions.org_.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="461" data-original-width="800" height="368" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi2hKm4mo60gs0pt8vPmjNaqrPT2GEnYZfhLyJTBWWsYiTEbER1hHDSr1CPASPDssmyWsMrTsQFrQAX16vmJMB-WsGzea5OwTrx73-h4yy-lf6EY7hXg-VGwB7vEEFSohz-np3t7_P9jpo/s640/marineregions.org_.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Η Ελλάδα πρέπει να προετοιμάζεται για την μάχη της Χάγης, συγκεντρώνοντας όλο το πλούσιο υλικό, όλες τις αντιδράσεις που προκαλεί η ίδια η Τουρκία με τους ακραίους ακροβατισμούς της. Η σύσταση μια αναβαθμισμένης, μόνιμης επιτροπής, ειδικά για την μελλοντική μάχη της Χάγης είναι απόλυτα αναγκαία και χρήσιμη. Δόξα τον Θεό, η Τουρκία μας δίνει απλόχερα ισχυρά διπλωματικά «όπλα» τα οποία θα πρέπει να συγκεντρώνονται με απόλυτη τάξη, ένα προς ένα, προς μελλοντική αξιοποίηση. Οι διάφορες αποφάσεις των Ηνωμένων Εθνών, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι επίσημες δηλώσεις δεκάδων χωρών που καταδικάζουν απερίφραστα τις παράνομες προκλήσεις της Τουρκίας και πολλά άλλα, αποτελούν πολύ ισχυρά διπλωματικά όπλα, ικανά να εξουδετερώσουν την μονομερή, αδιέξοδη πολιτική ολόκληρων δεκαετιών των επιθετικών γειτόνων μας. <br /> <br /> του <b>Λεωνίδα Κουμάκη </b><br /> <br /> Είναι εξαιρετικά δύσκολο να αποτυπώσει κανείς μέσα στην περιορισμένη έκταση ενός άρθρου,ευδιάκριτα και κατανοητά για τον μη εξοικειωμένο αναγνώστη, την ελεγχόμενη κρίση που προκαλεί η Τουρκία στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο προκειμένου να εξυπηρετήσει την επεκτατική στρατηγική της. Αξίζει όμως τον κόπο να το προσπαθήσουμε! <br /> <br /> Ο Τουρκικός επεκτατισμός με την ιδεολογία του Παντουρκισμού εκφράζεται από την εποχή της εμφάνισης των Νεότουρκων το 1908 και την κατάρρευση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που ακολούθησε. <br /> <br /> Η ήττα κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στο πλευρό των Γερμανών, η επιτήδεια «ουδετερότητα» κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου οδήγησε την Τουρκία,ταυτόχρονα με την Ελλάδα, στο ΝΑΤΟ και στην Δύση το 1952. Ο Τουρκικός επεκτατισμός με την ιδεολογία του Παντουρκισμού, αν και ανεπίσημα διαχρονικός από το 1908,απέκτησε και επίσημο εκφραστή μέσα στο Τουρκικό κοινοβούλιο από το 1965, με την ίδρυση του κόμματος «Εθνικιστικής Δράσης» του Αλπασλάν Τουρκές. <br /> <br /> Τις δεκαετίες που ακολούθησαν, η σημαντική για την Δύση γεωστρατηγική θέση της σύγχρονης Τουρκίας αξιοποιήθηκε πλήρως από τους Παντουρκιστές οι οποίοι αμέσως μετά την Τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974, με την αμέριστη υποστήριξη Αμερικής, Αγγλίας, Ισραήλ, Γερμανίας και την αδιαφορία των άλλων μεγάλων δυνάμεων, εγκαινίασε την επεκτατική στρατηγική δημιουργίας «νέων συνόρων» και με την Ελλάδα. <br /> <br /> Το δήλωσε πεντακάθαρα, στις 27 Φεβρουαρίου 1975, ο πρωθυπουργός της Τουρκικής εισβολής στην Κύπρο Μπουλέντ Ετσεβίτ αναφερόμενος στις δήθεν «επιστημονικές έρευνες» που εγκαινιάστηκαν συμβολικά στο Αιγαίο στις 29 Μαΐου 1974, 521 χρόνια μετά την άλωση της Πόλης: «Τα περί πετρελαϊκών ερευνών ήταν απλά τεχνάσματα. Σκοπός ήταν η διεκδίκηση νέων συνόρων!». <br /> <br /> Από το 1973 είχαν ήδη ξεκινήσει στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών οι συζητήσεις για το Διεθνές Δίκαιο της θάλασσας οι οποίες οδήγησαν στην Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας μία δεκαετία περίπου αργότερα (10 Δεκεμβρίου 1982). Στην σύμβαση αυτή έχουν ήδη προσχωρήσει 160 περίπου χώρες του κόσμου – και όλα τα μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης – όχι όμως και η Τουρκία γιατί απλά, δεν εξυπηρετεί καθόλου τους επεκτατικούς της στόχους. <br /> <br /> Έτσι, η Τουρκία επέλεξε να δημιουργήσει μεθοδικά και σε βάθος χρόνου,μια εικονική απαίτηση απέναντι στην Ελλάδα, προβάλλοντας συνεχώς απαιτήσεις χωρίς κανένα απολύτως έρεισμα στο Διεθνές Δίκαιο. <br /> <br /> Η πολιτική αυτή συνδυάζεται με ένα διαρκές και απροκάλυπτο νταηλίκι, χωρίς κανένα απολύτως στόχο «πολεμικής εμπλοκής» – αντίθετα, αυτό είναι κάτι που η Τουρκία θα ήθελε να αποφύγει πάση θυσία για πολλούς λόγους. <br /> <br /> Πολύ χαρακτηριστικό, πρόσφατο παράδειγμα η αντιμετώπιση της πρώτης, (απόλυτα ορθής) δήλωσης του Έλληνα Υπουργού Εξωτερικών, μετά τις εθνικές εκλογές της 7ης Ιουλίου 2019: Μπαμπούλας ο εκπρόσωπος του ΑΚΡ ΟμέρΤσελίκ(Αν ο νέος Έλληνας υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας συνεχίσει με αυτό το ύφος, τότε τα αποτελέσματα δεν θα είναι καλά), άγγελος ο Τούρκος ΥΠΕΞ Μεβλούτ Τσαβούσογλου: (Παίζαμε ποδόσφαιρο με τον Μητσοτάκη…. Θέλουμε αντί να αυξηθεί η ένταση στο Αιγαίο, να βρούμε λύσεις συνομιλώντας ειλικρινά…). <br /> <br /> Βέβαια, όταν κάποιος εισβάλλει στο σπίτι σου και σου ζητάει να «συνομιλήσει ειλικρινά» προκειμένου να του χαρίσεις μέρος του σπιτιού σου, τότε δεν μπορείς παρά να του θυμίσεις πως έχειςτίτλους ιδιοκτησίας και πως δεν έχεις κανένα δικαίωμα να του παραχωρήσεις ούτε σπιθαμή. Πολύ δε περισσότερο όταν γνωρίζεις πολύ καλά πως ό,τι και να του δώσεις, ο συνομιλητής σου θα επανέλθει δριμύτερος ζητώντας τα διπλάσια από αυτά που του έδωσες! <br /> <br /> Αν δεν αποδώσουν οι διαδοχικές εκκλήσεις «να τα βρούμε» (δηλαδή να «δώσουμε»), και δεδομένου ότι η πολεμική σύρραξη είναι ανεπιθύμητη εκατέρωθεν, απομένει το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Εκεί όπου η Τουρκία προετοιμάζεται νομικά και «πρακτικά» από την εποχή που συζητείτο η σύμβαση για το Δίκαιο της Θαλάσσης, για την οποία γνώριζε πολύ καλά πως δεν εξυπηρετούσε τα επεκτατικά της σχέδια. <br /> <br /> Για τον λόγο ακριβώς αυτό δημιουργεί μονομερώς αλλά μεθοδικά, εδώ και δεκαετίες, ανύπαρκτες «γκρίζες ζώνες», αεροπορικές παραβιάσεις και πολεμικές ασκήσεις σε ελληνικό εναέριο και θαλάσσιο χώρο καθώς και παράνομες «επιστημονικές έρευνες» ή ψευτο-γεωτρήσεις. <br /> <br /> Για τον λόγο αυτό ζητάει «αναθεώρηση» της <a href="https://analyst.gr/2009/09/04/%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%B8%CE%AE%CE%BA%CE%B7-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BB%CF%89%CE%B6%CE%AC%CE%BD%CE%B7%CF%82-%CE%BF%CE%B9-%CF%84%CE%BF%CF%8D%CF%81%CE%BA%CE%BF%CE%B9-%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%AC%CE%BD%CE%B5/">Συνθήκης της Λωζάνη</a>ς που η ίδια έχει κατά εξευτελίσει, γι΄ αυτό μιλάει για ανύπαρκτες «γαλάζιες πατρίδες», θολά «<a href="http://infognomonpolitics.blogspot.com/2016/11/blog-post_90.html">σύνορα της καρδιάς</a>» και γι΄ αυτό «δεσμεύει» συνεχώς Ελληνικό θαλάσσιο χώρο με άχρηστες NAVTEX. Όλα αυτά θα τα «επικαλεστεί» προσπαθώντας να αποσπάσει οφέλη, όταν θα φθάσει η ώρα! <br /> <br /> Απέναντι στην Κυπριακή Δημοκρατία, τα πράγματα – ευτυχώς για τον Ελληνισμό- έγιναν πολύ πολύπλοκα, άρα πιο ευνοϊκά. Ο στόχος των Παντουρκιστών ήταν και παραμένει, η κατάληψη ολόκληρης της Κύπρου. Ο στόχος αν και μακροπρόθεσμος, φαινόταν σχετικά προσιτός απέναντι σε ένα άοπλο και ανυπεράσπιστο νησί, όταν μάλιστα θα υπάρχει και η υποστήριξη <a href="https://analyst.gr/2018/10/24/to-pliatsiko-thelei-geres-plates/">πανίσχυρων φίλων</a>. <br /> <br /> Τα πράγματα άρχισαν να αλλάζουν με την ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση (1η Μαΐου 2004) και η κατάσταση ανετράπη πλήρως όταν ανακαλύφτηκαν κοιτάσματα φυσικού αερίου που θεωρούνται από τις μεγαλύτερες αποκαλύψεις των τελευταίων χρόνων σε ολόκληρο τον κόσμο! <br /> <br /> Η ανάμειξη των μεγαλύτερων εταιριών εξόρυξης φυσικού αερίου του πλανήτη, οι συμφωνίες Ελλάδος-Κύπρου-Ισραήλ, η διακήρυξη Αιγύπτου-Ελλάδος-Κύπρου, η απόφαση δημιουργίας του αγωγού φυσικού αερίου East Medκ.α.π. οδήγησαν την Τουρκία στα πρόθυρα μιας μαύρης απελπισίας. <br /> <br /> Η προκλητική και απροκάλυπτη ανάμειξη της Τουρκίας στον εμφύλιο πόλεμο της Λιβύης υπέρ της πλευράς που φαίνεται πρόθυμη να προσυπογράψει μια άχρηστη «συμφωνία» καθορισμού ΑΟΖ Τουρκίας – Λιβύης σύμφωνα με τις ορέξεις της Άγκυρας, η αποστολή πλοίων που (δήθεν) προετοιμάζονται για εξορυκτικές δραστηριότητες ανοικτά της Κύπρου, η απειλητική περικύκλωση του νησιού με πολεμικά πλοία, ο διαρκής, διπλωματικός και στρατιωτικός εκφοβισμός και η απροκάλυπτη ανάμειξη στην κατεχόμενη Κύπρο περιφρονώντας ακόμα και τα στοιχειώδη «φύλλα συκής» που οι ίδιοι οι εισβολείς τοποθέτησαν, καταδεικνύουν την απελπιστική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η επεκτατική στρατηγική του Παντουρκισμού όσον αφορά την Κύπρο. <br /> <br /> Η άοπλη Κυπριακή Δημοκρατία που δεν «αναγνωρίζει» καθόλου η Τουρκία έβαλε σαν ασπίδα προστασίας της, παγκόσμιους κολοσσούς που θα αξιοποιήσουν τον ενεργειακό της πλούτο – φυσικά με επώδυνα οικονομικά «ανταλλάγματα» και το σκεπτικό «μεταξύ δύο κακών, το μη χείρον βέλτιστον»! <br /> <br /> Σ Υ Μ Π Ε Ρ Σ Μ Α : Η Τουρκία προσπαθεί απεγνωσμένα να «αξιοποιήσει» πρακτικά την στρατιωτική ισχύ που (μόνο θεωρητικά) έχει απέναντι σε Ελλάδα – Κύπρο καθώς και την πλήρη αδυναμία της Διεθνούς Κοινότητας και των Διεθνών Οργανισμών να επιβάλλουν την πρακτική τήρηση των διεθνών κανόνων. <br /> <br /> Συνεπώς η Ελλάδα είναι υποχρεωμένη να ακολουθήσει ένα δύσκολο δρόμο μέσα από κατευθύνσεις που επιβάλλει η κοινή λογική: <br /> Η Ελλάδα πρέπει να συνεχίζει χωρίς ούτε στιγμής ανάπαυλα, την ενίσχυση της αμυντικής της ικανότητας η οποία παρέχει την πλέονάριστη προστασία από τους θεατρινισμούς και τις απειλές των γειτόνων μας. <br /> <br /> Η Ελλάδα θα πρέπει να δημιουργήσει επίσημαυπερκομματικό θεσμόειδικά για την διαχρονική απειλή που αντιμετωπίζει από την Τουρκία. Οι πολιτικοί έρχονται και παρέρχονται, αλλά δεν είναι δυνατόν να καθορίζουν τις τύχες της χώρας σε προσωπικό επίπεδο, γιατί απλά μπορεί να γίνουνακόμα και επικίνδυνοι. Είδαμε τι έγινε με <a href="https://www.huffingtonpost.gr/entry/o-akrodexios-mikes-kai-o-ethnikistes-eletes_gr_5c419ce9e4b0bfa693c21959">τα Σκόπια</a>. Αρραγές εσωτερικό μέτωπο σημαίνει υπερκομματικός θεσμός που θα σέβονται όλοι – ακόμα και οι πολιτικοί! Η μελλοντική ενεργειακή πολιτική και η κατάλληλη για την χώρα ενεργειακή στρατηγική μόνο με διακομματική συναίνεση μπορεί να σταθεί μακροπρόθεσμα, μόνο από ένα υπερκομματικό θεσμό μπορεί να αποδώσει τα μέγιστα για την Ελλάδα και τους Έλληνες! <br /> <br /> Η Ελλάδα πρέπει να προετοιμάζεται για την μάχη της Χάγης, συγκεντρώνοντας όλο το πλούσιο υλικό, όλες τις αντιδράσεις που προκαλεί η ίδια η Τουρκία με τους ακραίους ακροβατισμούς της. Η σύσταση μια αναβαθμισμένης, μόνιμης επιτροπής, ειδικά για την μελλοντική μάχη της Χάγηςείναι απόλυτα αναγκαία και χρήσιμη. Δόξα τον Θεό, η Τουρκία μας δίνει απλόχερα ισχυρά διπλωματικά «όπλα» τα οποία θα πρέπει να συγκεντρώνονται με απόλυτη τάξη, ένα προς ένα, προς μελλοντική αξιοποίηση. Οι διάφορες αποφάσεις των Ηνωμένων Εθνών, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι επίσημες δηλώσεις δεκάδων χωρών που καταδικάζουν απερίφραστα τις παράνομες προκλήσεις της Τουρκίας και πολλά άλλα, αποτελούν πολύ ισχυρά διπλωματικά όπλα, ικανά να εξουδετερώσουν την μονομερή, αδιέξοδη πολιτική ολόκληρων δεκαετιών των επιθετικών γειτόνων μας. <br /> <br /> Οι Παντουρκιστές, πειρατές του Αιγαίου, της Ανατολικής Μεσογείου –και όχι μόνο, δεν μπορούν να αλωνίζουν ατιμώρητοι στο διηνεκές. Η ώρα του λογαριασμού κάποτε θα φθάσει. Τότε ακριβώς, η Ελλάδα πρέπει να είναι πανέτοιμη!<br /> <br /> <a href="https://analyst.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ελληνική – Κυπριακή ΑΟΖ & Τουρκική στρατηγική

Η Ελλάδα πρέπει να προετοιμάζεται για την μάχη της Χάγης, συγκεντρώνοντας όλο το πλούσιο υλικό, όλες τις αντιδράσεις που προκαλεί η ίδια ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ρώσοι εμπειρογνώμονες: «Η Μόσχα αποκτά πρόσβαση στον EEX της Τουρκίας - Οι σκληρές δηλώσεις Τραμπ ήταν για το γόητρο»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjM5ziNXd0g6KvPs8IYQl-15y-43SQkx-wcqcj7RrMngCxQVYsc04L_kmNV6WoeOG3vEtHHxh4tiSm7ijLsy2cECuP0JxwDm5CnAwwQ4Zo1kPlpoYVi-qv60uySwK5kMyYZ3GK8XC9EgrQ/s1600/s-400-russia-turkey.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="437" data-original-width="777" height="358" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjM5ziNXd0g6KvPs8IYQl-15y-43SQkx-wcqcj7RrMngCxQVYsc04L_kmNV6WoeOG3vEtHHxh4tiSm7ijLsy2cECuP0JxwDm5CnAwwQ4Zo1kPlpoYVi-qv60uySwK5kMyYZ3GK8XC9EgrQ/s640/s-400-russia-turkey.jpg" width="640" /></a></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <br /> Ρώσοι εμπειρογνώμονες εκτιμούν ότι η Μόσχα μέσω των S-400 αποκτά πρόσβαση στον EEX της Τουρκίας ενώ τονίζουν πως οι σκληρές δηλώσεις Τραμπ ήταν για το... "γόητρο"!<br /> <br /> Συγκεκριμένα, ο Βαντίμ Καζιούλιν, διευθυντής αρμόδιος για τις νέες τεχνολογίες και την διεθνή ασφάλεια του Κέντρου Πολιτικών Ερευνών PIR-Center, σε δηλώσεις του στον ραδιοσταθμό Bfm.ru, επισημαίνει ότι με την απόκτηση των S-400 η Τουρκία «μοιράζεται ένα πολύ μικρό μέρος της κυριαρχίας της με τον κατασκευαστή των αντιαεροπορικών συστημάτων, καθώς ο κατασκευαστής θα εγγυάται και θα προετοιμάζει τα υπολογιστικά προγράμματα τα οποία θα εξυπηρετούν το σύστημα αυτό και θα έχει ως εκ τούτου κάποιου είδους πρόσβαση στα ήδη υπάρχοντα συστήματα, τα οποία και αποτελούν συστατικό τμήμα όλου του αντιαεροπορικού συστήματος ( της χώρας –σ.σ) και τα οποία φυσικά εν μέρει θα αρχίσουν να ελέγχουν ή τουλάχιστον να έχουν πρόσβαση στον εναέριο χώρο».<br /> <br /> Ο Καζιούλιν εκτιμά ότι «επειδή η Τουρκία είναι μέλος του ΝΑΤΟ, για τις ΗΠΑ και τους Αμερικανούς στρατιωτικούς το θέμα είναι εξαιρετικά οδυνηρό, καθώς είναι η πρώτη περίπτωση που μια χώρα του ΝΑΤΟ αποκτά ένα τέτοιο σύστημα», και αναφέρει ότι «εξαίρεση είναι η Ελλάδα…η οποία κατάφερε να αμβλύνει το θέμα».<br /> <br /> «Οι σκληρές δηλώσεις Τραμπ ήταν για το γόητρο»<br /> <br /> «Στην τουρκική περίπτωση –επισημαίνει ο Καζιούλιν – η κατάσταση είναι λίγο διαφορετική επειδή ο Τραμπ έκανε σκληρές δηλώσεις όσον αφορά την επιβολή κυρώσεων στην Τουρκία, αλλά σκληρές δηλώσεις έκανε και ο Ερντογάν λέγοντας ότι για τον ίδιο το θέμα αυτό είναι ζήτημα γοήτρου και εθνικής υπερηφάνειας».<br /> <br /> Ο Ρώσος εμπειρογνώμονας χωρίς να παραγνωρίζει την οξύτητα την διένεξης μεταξύ Ουάσινγκτον και Άγκυρα, εκτιμά ότι το θέμα αυτό δεν είναι τόσο οξύ, ώστε να μην επιλυθεί», θεωρώντας με βεβαιότητα ότι «οι δύο πλευρές θα καταλήξουν σ’ έναν συμβιβασμό» όπως και ότι «οι ΗΠΑ είναι αναγκασμένες να επιβάλουν κάποιες ελαφρές κυρώσεις κατά της Τουρκίας».<br /> <br /> «Η Τουρκία θα κάνει υποχωρήσεις»<br /> <br /> «Η Τουρκία από την πλευρά της θα επιδείξει κάποια αδιαλλαξία, αλλά στη συνέχεια θα πρέπει να αναμένουμε κάποιες υποχωρήσεις εκ μέρους της, δηλαδή, υπάρχει το ενδεχόμενο να αγοράσει από τις ΗΠΑ κάποια εξοπλιστικά συστήματα» καθώς «για τις ΗΠΑ αυτό συνιστούσε πάντα έναν λόγο να δώσει συγχώρεση».<br /> <br /> Την ίδια άποψη, ως προς την επιβολή κυρώσεων στην Τουρκία εκ μέρους των ΗΠΑ, έχει και ο Βλαντίμιρ Φίτιν, διευθυντής του Κέντρου για την Εγγύς και Μέση Ανατολή του Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών, εκτιμώντας ότι «οι Αμερικανοί δεν θα προχωρήσουν στην επιβολή ιδιαίτερα σκληρών κυρώσεων επειδή ενδιαφέρονται η Τουρκία να παραμείνει στο ΝΑΤΟ ως ένας εταίρος κλειδί και ως βασική χώρα που καθορίζει την κατάσταση στην νότια πτέρυγα της συμμαχίας αυτής».<br /> <br /> «Για τον λόγο αυτό κάποιες κυρώσεις ενδεχομένως να επιβληθούν, αλλά δεν θα είναι τόσο σκληρές» εκτιμά ο Φίτιν, παρότι όπως λέει «στο αμερικανικό Κογκρέσο ορισμένες δυνάμεις που έχουν ισχυρή επιρροή, ζητούν την επιβολή κυρώσεων, ώστε να μην υπάρξει καμία εξαίρεση εκείνων που παραβιάζουν το πακέτο των αμερικανικών κυρώσεων που έχουν επιβληθεί στη Ρωσία».<br /> <br /> <a href="https://www.pronews.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ρώσοι εμπειρογνώμονες: «Η Μόσχα αποκτά πρόσβαση στον EEX της Τουρκίας - Οι σκληρές δηλώσεις Τραμπ ήταν για το γόητρο»

Ρώσοι εμπειρογνώμονες εκτιμούν ότι η Μόσχα μέσω των S-400 αποκτά πρόσβαση στον EEX της Τουρκίας ενώ τονίζουν πως οι σκληρές δηλώσεις Τρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η μάχη για τους χάρτες της ΑΟΖ - Ένα διαχρονικό έγκλημα της ελληνικής διπλωματίας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhOAq4-CJVm7UGRPjIr6UvOWmqXkIeQ_IGFFJ48H6S9jZj2K4pHU0h5yZKDM38nmI7-CmCyc2iAxNMKpftceRjZAsAuwDlrHEZKyK2ALbQlWdkJTKW556XMgD6w_4U3Lek8PYdV6_yk5uk/s1600/elliniki_aoz.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhOAq4-CJVm7UGRPjIr6UvOWmqXkIeQ_IGFFJ48H6S9jZj2K4pHU0h5yZKDM38nmI7-CmCyc2iAxNMKpftceRjZAsAuwDlrHEZKyK2ALbQlWdkJTKW556XMgD6w_4U3Lek8PYdV6_yk5uk/s640/elliniki_aoz.png" width="640" /></a></div> <br /> <b> Θόδωρος Καρυώτης</b><br /> Από την ημέρα που ψηφίσθηκε η Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, το 1982, η Ελλάδα δεν έχει παρουσιάσει ούτε ένα επίσημο χάρτη που να δείχνει τα σύνορα της ελληνικής ΑΟΖ. Μάλιστα ο προηγούμενος πρωθυπουργός είχε κάποτε διερωτηθεί εάν υπάρχουν καν θαλάσσια σύνορα. Ο μόνος τρόπος να δείξει ένα κράτος τα θαλάσσια σύνορά του είναι με χάρτες. Οι Τούρκοι πανικόβλητοι με την εξέλιξη του Δικαίου της Θάλασσας (UNCLOS), για 37 συναπτά έτη παρουσιάζουν διάφορους παράνομους χάρτες για να δείξουν το θαλάσσιο μέγεθος της χώρας τους. <br /> <br /> Βέβαια όλα αυτά τα χρόνια δεν ομιλούν ποτέ για ΑΟΖ, αλλά για υφαλοκρηπίδα και οι χάρτες τους πάντα αναφέρονται στην υφαλοκρηπίδα , διότι γνωρίζουν το Άρθρο 121 που αναφέρει:<br /> <br /> ΜΕΡΟΣ VIII ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΤΩΝ ΝΗΣΩΝ<br /> Άρθρο 121 Καθεστώς των νήσων<br /> <br /> Νήσος είναι μια φυσικά διαμορφωμένη περιοχή ξηράς που περιβρέχεται από ύδατα και βρίσκεται πάνω από την επιφάνεια των υδάτων κατά τη μέγιστη πλήμμη. <br /> Εκτός όπως προβλέπεται στην παράγραφο 3, η χωρική θάλασσα, η συνορεύουσα ζώνη, η αποκλειστική οικονομική ζώνη και η υφαλοκρηπίδα μιας νήσου καθορίζονται σύμφωνα με τις διατάξεις της παρούσας σύμβασης που εφαρμόζονται στις άλλες ηπειρωτικές περιοχές. <br /> Οι βράχοι οι οποίοι δεν μπορούν να συντηρήσουν ανθρώπινη διαβίωση ή δική τους οικονομική ζωή, δεν θα έχουν αποκλειστική οικονομική ζώνη ή υφαλοκρηπίδα. <br /> <br /> Η Τουρκία από το 1974 χρησιμοποιεί χάρτες που δείχνουν τις απαιτήσεις της στο Αιγαίο Αρχιπέλαγος και στην ανατολική Μεσόγειο. Ο επόμενος χάρτης, το 1974, ήταν ο πρώτος χάρτης που δημοσίευσαν οι Τούρκοι όταν η Χούντα, που κυβερνούσε τότε την Ελλάδα, ανακοίνωσε το 1973 ότι ανακαλύφθηκαν τεράστια κοιτάσματα πετρελαίου στο Βόρειο Αιγαίο. <br /> <br /> <img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2019/07/1.png" /><br /> <br /> Η ελληνική κυβέρνηση απλώς αντέδρασε αναφέροντας ότι αυτός είναι ένας παράνομος χάρτης, αλλά ουδέποτε μέχρι σήμερα κατέθεσε ή παρουσίασε έναν δικό της χάρτη. Αυτή η στάση της Αθήνας θα έχει μεγάλες συνέπειες, εάν συνεχίσει τη "σιωπή χαρτών", λες και η Ελλάδα δεν διαθέτει μία τεράστια θάλασσα. Στη συνέχεια η Τουρκία εμφάνισε τον επόμενο χάρτη και η Ελλάδα πάλι διαμαρτυρήθηκε, αλλά δεν δημιούργησε δικό της χάρτη που να δείχνει την δική της υφαλοκρηπίδα. Και αυτό δυστυχώς συμβαίνει μέχρι σήμερα, με μία εξαίρεση το 2011.<br /> <div> <br /></div> <div> <img height="347" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2019/07/2.png" width="640" /><i>Χάρτης με τις τουρκικές απαιτήσεις στη Μεσόγειο. </i><br /> <br /> Αργότερα οι Τούρκοι δημοσίευσαν έναν χάρτη, στον οποίο η Ελλάδα δεν έδωσε ιδιαίτερη σημασία και έδειχνε πάλι ότι το μισό Αιγαίο ανήκει στην Τουρκία αλλά και ότι η Μακεδονία μας ανήκει στους βόρειους γείτονες. <br /> <br /> <img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2019/07/3.png" /> <br /> <br /> Ο επόμενος χάρτης, του 2008, ήταν ουσιαστικά ο πρώτος επίσημος τουρκικός χάρτης. που δημοσίευσαν δυο Τούρκοι επιστήμονες. </div> <div> <br /></div> <div> <img height="332" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2019/07/4.png" width="640" />Πηγή: Bayram Οztürk1 and Sertac Hami Başeren, The exclusive economic zone debates in the Eastern Mediterranean Sea and fisheries , Journal of Black Sea/Mediterranean Environment Vol.14 : 77-83 (2008). </div> <div> <br /></div> <div> <img height="428" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2019/07/6-1.png" width="640" /><i>Χάρτης της νέας "Γαλάζιας Πατρίδας" της Τουρκίας. </i><br /> <br /> Ήταν ο χάρτης που σηματοδότησε από τότε τις βλέψεις της Τουρκίας, όταν συνειδητοποίησε, με καθυστέρηση, ότι δεν υπάρχουν μεγάλες ποσότητες υδρογονανθράκων στο Αιγαίο. Έτσι φτάσαμε, τον τελευταίο χρόνο, οι Τούρκοι να διαφημίζουν την νέα "Γαλάζια Πατρίδα" τους, κυκλοφορώντας διάφορους παρόμοιους εξωφρενικούς χάρτες. Αξίζει να τους ρίξετε μια ματιά. </div> <div> <br /></div> <div> <img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2019/07/11.png" /></div> <div> Ο χάρτης με την ΑΟΖ της Τουρκίας. <br /> <br /> <img height="313" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2019/07/7.png" width="640" /> </div> <div> <br /></div> <div> <img height="429" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2019/07/8.png" width="640" /> </div> <div> <br /></div> <div> <img height="321" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2019/07/9.png" width="640" /> </div> <div> <br /></div> <div> <img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2019/07/10.png" /> </div> <div> <br /></div> <div> Ο επόμενος χάρτης δείχνει την πραγματική ΑΟΖ της Τουρκίας, βάσει UNCLOS. Είναι ένας αμερικανικός χάρτης που έχει συνταχθεί λαμβάνοντας υπόψη τη μέση γραμμή (ίση απόσταση). </div> <div> <br /></div> <div> <img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2019/07/11-1.png" /></div> <div> <i>Πηγή: Global Marine Boundaries Database, General Dynamics, Herndon, Virginia, USA. </i><br /> Αξίζει να σημειώσουμε εδώ ότι η Τουρκία έχει οριοθετήσει την ΑΟΖ της στη Μαύρη Θάλασσα με την τότε Σοβιετική Ένωση με βάση τη μέση γραμμή και δεν χρησιμοποίησε το επιχείρημα ότι πρέπει να πραγματοποιηθεί βάσει της αρχής της ευθυδικίας (equity) μια και η Μαύρη Θάλασσα είναι ημίκλειστη θάλασσα. Έτσι έχει απολέσει την ισχύ του το επιχείρημα ότι το Αιγαίο Αρχιπέλαγος πρέπει να οριοθετηθεί με βάση την ευθυδικία, αφού το Αιγαίο είναι λιγότερη ημίκλειστη θάλασσα από ό,τι η Μαύρη Θάλασσα. <br /> Η περίπτωση της Ελλάδας <br /> <br /> Η Ελλάδα από τον Απρίλιο του 1982 όταν ολοκληρώθηκε η Τρίτη Διάσκεψη του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας, ουδέποτε εμφάνισε επίσημα ένα χάρτη της ελληνικής ΑΟΖ, με μια εξαίρεση που θα δούμε παρακάτω, παρότι διαθέτει μία από τις καλύτερες υδρογραφικές υπηρεσίες στον κόσμο και έχει χαρτογραφήσει τα θαλάσσια σύνορα της πατρίδας μας καθώς και τις γεωγραφικές συντεταγμένες. </div> <div> <br /></div> <div> <img height="389" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2019/07/12.png" width="640" />Χάρτης της κυπριακής ΑΟΖ. <br /> <br /> Αυτές όμως για ένα ανεξήγητο λόγο βρίσκονται καταχωνιασμένες σε ένα συρτάρι, λες και αποτελούν ένα επτασφράγιστο μυστικό. Αντίθετα, η Κύπρος με θάρρος και μεθοδικότητα ανακήρυξε, οριοθέτησε και έστειλε γεωγραφικές συντεταγμένες της ΑΟΖ της στον ΟΗΕ. Ο επόμενος χάρτης δείχνει τις γεωγραφικές συντεταγμένες της Κυπριακής Δημοκρατίας που δείχνουν την οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ ανάμεσα στην Κύπρο και την Τουρκία. <br /> <br /> <img height="399" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2019/07/13.png" width="640" /> <br /> <br /> Όταν στο τέλος Απριλίου 1982 επέστρεψα στην Ουάσιγκτον από τη Νέα Υόρκη, όπου διετέλεσα μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας στην Τρίτη Διάσκεψη του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας, ως οικονομικός σύμβουλος της πρεσβείας μας στην Ουάσινγκτον έστειλα ένα σημείωμα στο τότε Υπουργείο Συντονισμού. Με το σημείωμα αυτό, επεσήμανα την αξία της ΑΟΖ, αλλά δεν έλαβα καμία απάντηση. <br /> <br /> Έτσι ξεκίνησα, πριν 37 χρόνια, να ασχολούμαι συστηματικά με την ΑΟΖ, αλλά πολλοί στην Αθήνα με θεωρούσαν γραφικό και έτσι δεν έδωσαν καμία σημασία στον πρώτο χάρτη που δημοσιεύτηκε ποτέ στην Ελλάδα και έδειχνε για πρώτη φορά τα θαλάσσια σύνορα της πατρίδας μας. </div> <div> <br /></div> <div> <img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2019/07/14.png" /></div> <div> <i>Η ΑΟΖ της Ελλάδας (Πηγή: Global Marine Boundaries Database, General Dynamics, Herndon, Virginia, USA). </i><br /> <br /> Εν προκειμένω είναι σημαντικό να διευκρινισθεί εδώ ότι ο χάρτης αυτός δεν είναι δικής μου πατρότητας για τον απλούστατο λόγο ότι δεν είμαι χαρτογράφος και αυτό φαίνεται ξεκάθαρα από την αναφορά στην πηγή αυτού του χάρτου. Όλοι οι χάρτες που έχουν δημοσιευτεί από τότε είναι ουσιαστικά αντιγραφή αυτού του αμερικανικού χάρτη. <br /> <br /> Με την λέξη αντιγραφή δεν έχω σκοπό να προσβάλω τους επιστήμονες που δημιούργησαν παρόμοιους χάρτες, αλλά να δείξω ότι ένας χάρτης της ελληνικής ΑΟΖ, με βάση την μέση γραμμή, δεν μπορεί παρά να συμπίπτει με τον παραπάνω αμερικανικό χάρτη. Έτσι, ο επόμενος που δημιούργησε ένα χάρτη της ελληνικής ΑΟΖ ήταν ο Νίκος Λυγερός. </div> <div> <br /></div> <div> <img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2019/07/15.png" /></div> <div> Χάρτης Νίκου Λυγερού. <br /> <br /> Ο πιο γνωστός χάρτης της ΑΟΖ δημιουργήθηκε, πριν μερικά χρόνια, από τον καθηγητή Γιάννη Μάζη με την βοήθεια του χαρτογράφου Γιώργου Σγούρου και δεν διαφέρει καθόλου από τους προηγούμενους δυο χάρτες. <br /> <br /> <img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2019/07/16.png" /> <br /> <br /> Ούτε ο παρακάτω χάρτης έχει κάποια ιδιαίτερη αξία, διότι ήταν απλώς ένας δημοσιογραφικός χάρτης της εφημερίδας ΕΘΝΟΣ που συνόδευε ένα δικό μου άρθρο. <br /> <br /> <img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2019/07/17.png" /> <br /> <br /> Έτσι από το 1982 μέχρι σήμερα δεν υπήρξε ούτε ένα επίσημος ελληνικός χάρτης μέχρι το 2011, όταν ο Γιάνης Μανιάτης παρουσίασε τον παρακάτω χάρτη. </div> <div> <br /></div> <div> <img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2019/07/18.png" />Χάρτης Υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ του Νόμου 4001/2011. <br /> <br /> Ο παραπάνω χάρτης είναι ο μοναδικός επίσημος χάρτης της Ελλάδας που δείχνει ότι η Ελλάδα έχει μονομερώς οριοθετήσει την ΑΟΖ της με αυτές της Αλβανίας, της Ιταλίας και της Λιβύης. <br /> <br /> Ειδικά με τη Λιβύη η Ελλάδα, ουσιαστικά, έχει ήδη οριοθετήσει την ΑΟΖ της με την χώρα αυτή από το 2011. Εκείνη την χρονιά, ο Υφυπουργός Ενέργειας του ΠΑΣΟΚ Γιάννης Μανιάτης έκανε ένα σημαντικό βήμα για την κατοχύρωση των εθνικών κυριαρχικών μας δικαιωμάτων με το νόμο 4001/2011 για την έρευνα των υδρογονανθράκων. Ουσιαστικά, με αυτό το νόμο, η Ελλάδα οριοθέτησε, μονομερώς, την υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ με αυτή της Λιβύης, δίνοντας πλήρη επήρεια στην Γαύδο. <br /> <br /> Με βάση αυτόν τον χάρτη παραχωρήθηκαν πρόσφατα για εξερεύνηση τα δύο οικόπεδα, νοτιοδυτικά της Κρήτης, στις τρεις εταιρίες, TOTAL, EXXON MOBIL και ΕΛΠΕ. Ήταν μία τεράστια ευφυής κίνηση του Γιάννη Μανιάτη, που άλλοι τώρα προσπαθούν να πιστωθούν ως δική τους επιτυχία. <br /> Ο θανάσιμος κίνδυνος <br /> <br /> Και ξαφνικά οι Τούρκοι, που απέφευγαν σαν τον διάβολο να αναφερθούν στην ΑΟΖ τώρα ετοιμάζονται να ανακηρύξουν ΑΟΖ και αμέσως να την οριοθετήσουν με την ΑΟΖ της Λιβύης. Φανταστείτε τη δύσκολη θέση στην οποία θα περιέλθουμε, αν οι Τούρκοι ανακηρύξουν ΑΟΖ πριν από εμάς. </div> <div> <br /></div> <div> <img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2019/07/19.png" />Χάρτης οριοθέτησης των ΑΟΖ Ελλάδας και Κύπρου. <br /> <br /> Έτσι, η Ελλάδα για να προλάβει την οριοθέτηση ανάμεσα στην Τουρκία και την Λιβύη θα πρέπει να προβεί άμεσα σε οριοθέτηση της ΑΟΖ της με την Κύπρο. <br /> <br /> Τέλος, πρέπει να αντιληφθούμε ότι η έλλειψη χαρτών από ελληνικής πλευράς μπορεί να αποτελέσει, κάποια στιγμή, πρόβλημα για την χώρα μας. Οι Τούρκοι προετοιμάζονται να δώσουν κάποια μέρα μάχη στα διεθνή δικαστήρια της Χάγης ή του Αμβούργου ισχυριζόμενοι ότι έχουν δικαιώματα στην ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο, τα οποία έχουν εκφράσει με χάρτες που δείχνουν τα θαλάσσια σύνορά τους. <br /> <br /> Αντίθετα, η Ελλάδα θα βρεθεί σε δύσκολη θέση διότι ουδέποτε, εκτός του χάρτη Μανιάτη, χρησιμοποίησε επίσημα χάρτες και γεωγραφικές συντεταγμένες για να δείξει που βρίσκονται τα δικά της θαλάσσια σύνορα.<br /> <br /> <a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Η μάχη για τους χάρτες της ΑΟΖ - Ένα διαχρονικό έγκλημα της ελληνικής διπλωματίας

Θόδωρος Καρυώτης Από την ημέρα που ψηφίσθηκε η Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, το 1982, η Ελλάδα δεν έχει παρουσιάσει ούτε ένα επίσ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ποιοι ήταν πίσω και γιατί απέτυχε το πραξικόπημα κατά του Ερντογάν

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg6QsN8MBOg6a3_Qpn6MoGAsVn2StjhY1hOHEGPL4N2EZOcCZZyuH7nfye2zgHXOCKC2Qj3HCnfbIEUOkVRIf3-R4TdFniPjYMq6TnIw7TjFc72MNnS7YW4sYDghYxSu__V7ufn0LxtSxw/s1600/turkey_failed_coup.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg6QsN8MBOg6a3_Qpn6MoGAsVn2StjhY1hOHEGPL4N2EZOcCZZyuH7nfye2zgHXOCKC2Qj3HCnfbIEUOkVRIf3-R4TdFniPjYMq6TnIw7TjFc72MNnS7YW4sYDghYxSu__V7ufn0LxtSxw/s640/turkey_failed_coup.jpg" width="640" /></a></div> <div> <br /></div> <b>Σταύρος Λυγερός </b><br />Με την απόσταση των τριών χρόνων που έχουν περάσει από την απόπειρα πραξικοπήματος εναντίον του καθεστώτος Ερντογάν, επιβεβαιώθηκε αυτό που είχε γρήγορα γίνει εμφανές. Το γεγονός εκείνο αποτελεί καθοριστική καμπή στην ιστορία της Τουρκίας. Το πραξικόπημα του 2016 χρησιμοποιήθηκε από τον Τούρκο πρόεδρο ως πολιτικό εργαλείο για να προβεί σε μαζικές εκκαθαρίσεις όχι μόνο στο ευρύτερο κράτος, αλλά ακόμα και στον ιδιωτικό τομέα. Εκκαθαρίσεις που του επέτρεψαν να κερδίσει -έστω και οριακά- το δημοψήφισμα του Απριλίου 2017 και τις εκλογές του Ιουνίου 2018. Με άλλα λόγια, να μετατραπεί σε απόλυτο σχεδόν κυρίαρχο στην πολιτική σκηνή της γείτονος. <br /><br />Δεν είναι ακόμα απολύτως σαφές τι ακριβώς συνέβη στις 16 Ιουλίου 2016. Ισχύει το επίσημο σενάριο ότι ο Ερντογάν δεν γνώριζε τίποτα; Ή μήπως πληροφορήθηκε εγκαίρως για τις κινήσεις των πραξικοπηματιών και τις άφησε να εξελιχθούν, έχοντας, όμως, πάρει τα μέτρα του και για την αποτελεσματική καταστολή; Έτσι θα είχε την πολιτικά νομιμοποιητική δικαιολογία για το πογκρόμ που σχεδίαζε. Υπάρχει, τέλος, και το σενάριο που υποστηρίζει ότι η όλη απόπειρα ήταν στημένη από το βαθύ ερντογανικό κράτος.<br /><br />Ό,τι και να έχει συμβεί, είναι αληθές πως η απειλή πραξικοπήματος συνόδευε τον Ερντογάν από την πρώτη στιγμή που το κόμμα του κέρδισε τις εκλογές του 2002 και σχημάτισε κυβέρνηση. Το μετακεμαλικό καθεστώς έλεγχε τότε όχι μόνο τις ένοπλες δυνάμεις, αλλά και την αστυνομία, τις μυστικές υπηρεσίες, το δικαστικό σώμα και τους υπόλοιπους κρατικούς μηχανισμούς.<br /><br />Το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης και ο αρχηγός του, όμως, είχαν ένα σημαντικό πολιτικό πλεονέκτημα που εκείνα τα κρίσιμα χρόνια τους βοήθησε να επιβιώσουν στην εξουσία και σταδιακά να θέσουν υπό τον έλεγχό τους κρίσιμους τομείς του κράτους. Η Δύση αντιμετώπιζε τον Ερντογάν σαν εκφραστή ενός ήπιου και κυρίως δυτικόφιλου πολιτικού Ισλάμ. Προσδοκούσε αφενός την αποδόμηση με δημοκρατικό τρόπο του αυταρχικού και αρτηριοσκληρωτικού καθεστώτος, αφετέρου την ανάδειξη της Τουρκίας σε πρότυπο για τις άλλες μουσουλμανικές χώρες. <br /><br />Ας σημειωθεί ότι το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης υποστήριζε σαφώς την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ πριν σχηματίσει κυβέρνηση. Καθ’ όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του 2000, μάλιστα, ο Ερντογάν χρησιμοποιούσε τις ευρωπαϊκές απαιτήσεις για μέτρα εκδημοκρατισμού, σαν μέσο αποδυνάμωσης της κεμαλικής στρατογραφειοκρατίας και κατ' αντιδιαστολή σαν μέσο ενίσχυσης της δικής του εξουσίας. Προβάλλοντας τις αναγκαίες για την προώθηση των ενταξιακών διαπραγματεύσεων μεταρρυθμίσεις, κατάφερε να ξηλώσει σταδιακά το θεσμικό-νομικό πλέγμα, μέσω του οποίου οι στρατηγοί ποδηγετούσαν την πολιτική ζωή.<br /><br />Πολύτιμος σύμμαχος το δίκτυο Γκιουλέν <br /><br />Παρά τις αλλεπάλληλες συνωμοσίες, αφενός οι αλλεπάλληλες εκλογικές νίκες των νεοοθωμανών, αφετέρου η αμερικανική εύνοια λειτούργησαν εκείνα τα χρόνια σαν ομπρέλα προστασίας και από τις απόπειρες πραξικοπήματος και από τις δικαστικές διώξεις. Υπενθυμίζουμε ότι ο εισαγγελέας του Συνταγματικού Δικαστηρίου είχε ζητήσει να κηρυχθεί εκτός νόμου το κυβερνών κόμμα και να απαγορευθεί η πολιτική δραστηριότητα στον τότε πρωθυπουργό Ερντογάν, στον τότε Πρόεδρο Δημοκρατίας Γκιούλ και στα σημαντικότερα στελέχη του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης. <br /><br />Παρόλα αυτά, η κυβέρνηση Ερντογάν δεν θα κατάφερνε να ελέγξει σταδιακά κρίσιμους μηχανισμούς, όπως η αστυνομία και οι μυστικές υπηρεσίες, εάν δεν είχε στο πλευρό της το δίκτυο του Φετουλά Γκιουλέν. Ο Γκιουλέν είναι ιμάμης, ηγέτης μίας αδελφότητας, η οποία στην Τουρκία ήλεγχε τράπεζα, επιχειρήσεις, ΜΜΕ, πανεπιστήμιο και ένα μεγάλο δίκτυο σχολείων και φιλανθρωπικών ιδρυμάτων. Επίσης ελέγχει ένα μεγάλο δίκτυο σχολείων και φροντιστηρίων σε δεκάδες χώρες. <br /><br />Η εν λόγω αδελφότητα είχε με συνωμοτικό τρόπο καταφέρει να διεισδύσει στους κρατικούς μηχανισμούς. Έτσι, στην κρίσιμη περίοδο τους έθεσε υπό έλεγχο και βοήθησε αποφασιστικά την κυβέρνηση Ερντογάν να εξαρθρώσει συνωμοσίες του κεμαλικού “βαθέος κράτους” και να εδραιώσει την εξουσία της. Ο Γκιουλέν είχε διωχθεί από το μετακεμαλικό καθεστώς στη δεκαετία του 1990 και είχε καταφύγει στην Πενσιλβάνια των ΗΠΑ. Αν και δεν ομολογείται είναι κοινός τόπος πως η Ουάσιγκτον χρησιμοποιούσε τον ιμάμη και το δίκτυό του για να επηρεάζει, αν όχι να διαμορφώνει τις πολιτικές ισορροπίες στην Τουρκία. <div> <br />Το ξήλωμα του κεμαλικού "βαθέος κράτους" <br /><br />Το 2012 ο Ερντογάν είχε καταφέρει όχι μόνο να σταθεροποιήσει την εξουσία του, αλλά και να περάσει στην αντεπίθεση, συλλαμβάνοντας και διώκοντας δικαστικά στρατηγούς και άλλα σημαντικά στελέχη του μετακεμαλικού κατεστημένου. Το ένα μετά το άλλο τα οχυρά των κεμαλιστών στο κράτος έπεσαν στα χέρια των νεοοθωμανών. Κατάφερε να προσεταιριστεί κάποιους ανώτατους αξιωματικούς και μέσω αυτών να προκαλέσει σημαντικά ρήγματα στη μονοκρατορία των κεμαλιστών στο Γενικό Επιτελείο. <br /><br />Όταν ο Ερντογάν θεώρησε πως κέρδισε τον εσωτερικό πόλεμο εναντίον του κεμαλικού κατεστημένου, άρχισε να συγκεντρώνει όλες τις εξουσίες στα χέρια του και να μετατρέπεται σαν σύγχρονος σουλτάνος. Παραλλήλως, άρχισε να ξεδιπλώνει την ατζέντα του αφενός για τη σταδιακή ισλαμοποίηση της δημόσιας ζωής, αφετέρου για να μετατρέψει την Τουρκία σε ηγέτη του μεταοθωμανικού χώρου και σε σχετικά αυτόνομη από τις ΗΠΑ περιφερειακή δύναμη. <br /><br />Ο διογκούμενος αυταρχισμός του παρόξυνε όχι μόνο την αντίθεση του παραδοσιακού κεμαλικού κατεστημένου που έβλεπε να χάνει τον έλεγχο, αλλά και των δυτικότροπων μεσοαστικών στρωμάτων. Αν και αυτά δεν είχαν καμία ιδεολογική σχέση με τους νεοοθωμανούς αρχικά τους είχαν αντιμετωπίσει θετικά. Θεωρούσαν ότι θα ξήλωναν το αυταρχικό και αρτηριοσκληρωτικό μετακεμαλικό καθεστώς και θα διευκόλυναν την ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας, την οποία είχαν κάνει σημαία τους. </div> <div> <br />Οι δύο Τουρκίες <br /><br />Η εξέγερση εναντίον του καθεστώτος Ερντογάν την άνοιξη του 2013 αντανακλούσε ακριβώς την απογοήτευση από τη στροφή του τότε πρωθυπουργού προς τον αυταρχισμό και προς τη σταδιακή ισλαμοποίηση της δημόσιας ζωής. Τότε βγήκε με δύναμη στην επιφάνεια το βαθύ ρήγμα της τουρκικής κοινωνίας. Στην πραγματικότητα υπάρχουν δύο Τουρκίες, και μία τρίτη εάν συνυπολογίσουμε τα 20 και εκατομμύρια Κούρδων. <br /><br />Από τη μία, λοιπόν, είναι η “βαθιά Τουρκία” που προέρχεται από την Ανατολία, που είναι θρησκευόμενη και που εκφράζεται ιδεολογικοπολιτικά από τον Ερντογάν. Είναι η πλειονότητα και αυτή που του δίνει τις εκλογικές νίκες του. Στον αντίποδα κινείται η κοσμική και δυτικότροπη Τουρκία, η οποία απεχθάνεται και τον Ερντογάν και το καθεστώς του, αλλά εκλογικά είναι μία πολύ μεγάλη μειονότητα στην Τουρκία. <br /><br />Όταν ο νεοοθωμανός ηγέτης θεώρησε πως απέκτησε τον έλεγχο του κράτους άνοιξε τον δικό του βηματισμό. Τότε, οι κάποιες επιφυλάξεις της Ουάσιγκτον (και της Ευρώπης) για τον ρόλο του μετατράπηκαν σε ολοένα και πιο έντονη, αλλά ανομολόγητη αντιπαλότητα. Σ' αυτό συνέβαλε και η εχθρική στάση του προς το Ισραήλ. Τα άλλοτε εγκώμια παραχώρησαν τη θέση τους σε επικρίσεις, κατά κανόνα μέσω δημοσιευμάτων και στη συνέχεια μέσω και επίσημων δηλώσεων. </div> <div> <br />Η αυτονόμηση από την Ουάσιγκτον <br /><br />Αν και οι Αμερικανοί απέφυγαν αρχικά να στραφούν ευθέως εναντίον του “νεοσουλτάνου”, επιχείρησαν παρασκηνιακά να τον αποδυναμώσουν. Για τον σκοπό αυτό χρησιμοποίησαν τον Γκιουλέν. Πράγματι, η αδελφότητα, μέσω των πολλών και ισχυρών ερεισμάτων της σε κρίσιμους κρατικούς μηχανισμούς, άρχισε εμμέσως να κοντράρει επιλογές της κυβέρνησης. Αποκορύφωμα ήταν η διεξαγωγή το 2013 μυστικής έρευνας σε βάρος της οικογένειας Ερντογάν για διαφθορά. <br /><br />Όταν ο νεοοθωμανός ηγέτης συνειδητοποίησε ότι ήταν στο στόχαστρο των Αμερικανών, αντί να υποταχθεί, εξαπέλυσε έναν πόλεμο εναντίον της αδελφότητας Γκιουλέν, μέσω εκκαθαρίσεων και δικαστικών διώξεων. Εφεξής κύριος στόχος του ήταν όχι το αποδυναμωμένο κεμαλικό “βαθύ κράτος”, αλλά ο “στρατός του ιμάμη”, το “παράλληλο κράτος”, όπως το αποκαλεί ο Ερντογάν. <br /><br />Ο Τούρκος πρόεδρος δεν χάνει ευκαιρία να κατονομάζει σαν οργανωτή του πραξικοπήματος τον Γκιουλέν και να ζητάει από την Ουάσιγκτον την έκδοσή του στην Τουρκία. Προφανώς, δεν υπάρχει πιθανότητα να εκδοθεί. Κάτι τέτοιο θα άνοιγε τον ασκό του Αιόλου και πιθανότατα θα εξέθετε τις ΗΠΑ, επειδή θα αποκάλυπτε τις διασυνδέσεις των αμερικανικών υπηρεσιών με την εν λόγω μουσουλμανική αδελφότητα. <br /><br />Ο ισχυρισμός του Ερντογάν ότι το πραξικόπημα το έκανε το δίκτυο Γκιουλέν δεν φαίνεται να αντανακλά την πραγματικότητα. Η αδελφότητα δεν είχε ισχυρά ερείσματα στα ανώτατα κλιμάκια των ενόπλων δυνάμεων. Είχε ερείσματα στα μεσαία και κατώτερα κλιμάκια. Στο πραξικόπημα πήραν μέρος και στελέχη της αδελφότητας, αλλά τον πρώτο λόγο τον είχαν ανώτατοι αξιωματικοί, που διατηρούσαν στενούς δεσμούς με την Ουάσιγκτον. Ο “σουλτάνος” στοχοποιεί τον Γκιουλέν για να καταγγείλει εμμέσως πλην σαφώς τους Αμερικανούς σαν υποκινητές του πραξικοπήματος. Τούρκοι επίσημοι το είπαν και καθαρά. </div> <div> <br />Ένα διαφορετικό πραξικόπημα <br /><br />Το πραξικόπημα απέτυχε επειδή δεν ήταν σαν τα πραξικοπήματα που σφράγισαν τη μεταπολεμική ιστορία της Τουρκίας (1960, 1971 και 1980). Εκείνα τα πραξικοπήματα, όπως και το “βελούδινο” του 1997, τα έκανε συντεταγμένα η ηγεσία των ενόπλων δυνάμεων ως σύνολο. Και βεβαίως δεν είχαν συναντήσει την παραμικρή αντίδραση. Στη συνείδηση των Τούρκων, άλλωστε, οι ένοπλες δυνάμεις ήταν παραδοσιακά ο εγγυητής του κράτους, γεγονός που εμμέσως πλην σαφώς νομιμοποιούσε την τάση τους να ποδηγετούν την πολιτική ζωή. <br /><br />Πάντα μιλώντας με βάση την επίσημη εκδοχή για τα γεγονότα, σε αντίθεση με τα προηγούμενα, το πραξικόπημα του 2016 το σχεδίασε και το εκτέλεσε μία ομάδα ανώτατων και ανώτερων αξιωματικών. Ομάδα, μάλιστα, που έλεγχε περιορισμένες δυνάμεις. Τις πρώτες ώρες, λόγω του αιφνιδιασμού, φάνηκε πως είχε πιθανότητες να επικρατήσει. <br /><br />Στην πραγματικότητα, όμως, παραβιάσθηκαν οι βασικές αρχές. Το πραξικόπημα δεν εκδηλώθηκε αργά τη νύχτα, αλλά σε ώρα που ο κόσμος κυκλοφορούσε. Οι πραξικοπηματίες δεν είχαν φροντίσει να συλλάβουν αμέσως τον Ερντογάν, τον πρωθυπουργό και τους υπουργούς του. Δεν έκλεισαν τους ραδιοτηλεοπτικούς σταθμούς και το Διαδίκτυο, δεν έλεγξαν τις τηλεπικοινωνίες. Κυρίως δεν είχαν εξασφαλίσει τη σύμπραξη των διοικητών των μεγάλων μονάδων. </div> <div> <br />Επέσπευσαν το πραξικόπημα <br /><br />Ο λόγος που συνέβησαν τα στοιχειώδη αυτά λάθη, είναι ότι --όπως φάνηκε και από όσα είπε ο ίδιος ο Ερντογάν-- η κυβέρνηση είχε πληροφορηθεί από το μεσημέρι της ίδιας ημέρας (15 Ιουλίου) ότι γίνονταν κινήσεις στις ένοπλες δυνάμεις και προσπάθησε να συλλάβει υπόπτους. Αυτό υποχρέωσε όσους είχαν αναμιχθεί στη συνωμοσία να επισπεύσουν την εκδήλωση του πραξικοπήματος με τα γνωστά χαοτικά αποτελέσματα. <br /><br />Το πραξικόπημα εξελίχθηκε μπροστά στα μάτια των Τούρκων και όλης της ανθρωπότητας. Ο Ερντογάν είχε την ευκαιρία να απευθυνθεί στους νομιμόφρονες αξιωματικούς και να κινητοποιήσει τους οπαδούς του. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα οι πραξικοπηματίες να βρεθούν αντιμέτωποι όχι μόνο με τον κορμό των σωμάτων ασφαλείας και τις μυστικές υπηρεσίες, που κατά βάση ελέγχονταν από την κυβέρνηση, αλλά και με τμήματα των ενόπλων δυνάμεων που αντιτάχθηκαν. <br /><br />Όταν, μάλιστα, οι οπαδοί της νόμιμης κυβέρνησης άρχισαν να κατεβαίνουν μαζικά στους δρόμους και --σύμφωνα με πληροφορίες καθοδηγούμενοι από την ελεγχόμενη από τον Ερντογάν παραστρατιωτική οργάνωση SADAT-- να μην διαλύονται παρά τη χρήση όπλων από τις δυνάμεις των πραξικοπηματιών, η ζυγαριά άρχισε να γέρνει προς την πλευρά του Τούρκου προέδρου. Όπως φάνηκε, οι στρατιώτες δεν είχαν εντολές, ούτε ήταν έτοιμοι να πυροβολήσουν μαζικά τους διαδηλωτές. Το γεγονός αυτό ενισχύει τη θεωρία ότι επρόκειτο για στημένο πραξικόπημα και πως οι στρατιώτες πίστευαν ότι συμμετείχαν σε άσκηση. </div> <div> <br />Ξήλωσε τα δυτικά δίκτυα <br /><br />Σύμφωνα με την τρέχουσα εκδοχή, πάντως, όσοι διοικητές τηρούσαν στάση αναμονής, περιμένοντας να δουν πως θα εξελιχθούν τα πράγματα, άρχισαν να μπαίνουν στο παιχνίδι για να βρεθούν στην πλευρά του νικητή. Από εκεί και πέρα η αποτυχία του πραξικοπήματος ήταν προδιαγεγραμμένη. Ο Ερντογάν εκμεταλλεύθηκε τη μοναδική ευκαιρία για να εκκαθαρίσει το κράτος από κάθε μη φιλικό στοιχείο και για να εδραιώσει το καθεστώς του. <br /><br />Δεκάδες χιλιάδες στελέχη των ενόπλων δυνάμεων, των σωμάτων ασφαλείας, των μυστικών υπηρεσιών, αλλά και κάθε δημόσιας υπηρεσίας εκδιώχθηκαν και ένα μεγάλο ποσοστό τους φυλακίσθηκε. Οι εκκαθαρίσεις επεκτάθηκαν σ΄όλο το εκπαιδευτικό σύστημα, ακόμα και στον ιδιωτικό τομέα. Στην πραγματικότητα, ο Ερντογάν ξήλωσε όλα τα δυτικής επιρροής δίκτυα που είχαν δημιουργηθεί στην Τουρκία τις προηγούμενες δεκαετίες. <br /><br />Επιπλέον, εάν δεν είχε προηγηθεί η απόπειρα πραξικοπήματος, δεν θα είχε καταφέρει να μετατρέψει το πολίτευμα σε προεδρικό και τον εαυτό του σε σύγχρονο σουλτάνο. Είναι σαφές, ωστόσο, πως οι Αμερικανοί δεν ξεχνούν. Αν και αρχικά επιδίωξαν να έρθουν σε ένα συμβιβασμό μαζί του, αυτός αρνήθηκε. Θεωρεί ότι τον περιμένουν στη γωνία για να του βάλουν τρικλοποδιά όπου και όποτε μπορέσουν. Επειδή, λοιπόν, θεωρεί ότι τον έχουν προγράψει, αρνείται και θα συνεχίσει μέχρι τέλος να επιστρέψει στο δυτικό “μαντρί”. Το ζήτημα των S-400, μάλιστα, εκ των πραγμάτων φέρνει τον κόμπο στο χτένι.<br /><br /><a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Ποιοι ήταν πίσω και γιατί απέτυχε το πραξικόπημα κατά του Ερντογάν

Σταύρος Λυγερός  Με την απόσταση των τριών χρόνων που έχουν περάσει από την απόπειρα πραξικοπήματος εναντίον του καθεστώτος Ερντογάν, επ...

Διαβάστε την συνέχεια