Ηγεμονικές Συμπληγάδες: Η Ελλάδα μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgQHqB7bqFeyexexsjSPsz8BBD46x9fcY6VYXoR1NgYb4x8UkWpXNIOkhr_0CXn_ekeIVupN4KLWzW9rqPfVw8mkinAEkMuHq_CDQCJW7Iz8H1ridSmMjQtcgQvZlxBMNxREbwymRmV1z4/s1600/galia-usa-flag.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="639" data-original-width="960" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgQHqB7bqFeyexexsjSPsz8BBD46x9fcY6VYXoR1NgYb4x8UkWpXNIOkhr_0CXn_ekeIVupN4KLWzW9rqPfVw8mkinAEkMuHq_CDQCJW7Iz8H1ridSmMjQtcgQvZlxBMNxREbwymRmV1z4/s640/galia-usa-flag.jpg" width="640" /></a></div> <b><br /> Παναγιώτης Ήφαιστος*</b><br /> Οι συζητήσεις για το «Μακεδονικό», οι διακηρύξεις περί ενός επερχόμενου ηγετικού ρόλου της Ελλάδας στην περιφέρειά της και η αναβίωση ψυχροπολεμικής έμπνευσης αντί-Αμερικανικών και αντί-Ρωσικών συνδρόμων αναδεικνύουν, για ακόμη μια φορά, τις πολιτικές και πνευματικές παθολογίες των νεοελλήνων. <br /> <br /> Πρωτίστως, την ελλειμματική γνώση της δομής, των λειτουργιών και των προσανατολισμών του σύγχρονου μετά-Βεστφαλιανού κρατοκεντρικού συστήματος, τις στρατηγικές των ηγεμονικών δυνάμεων και τα χαρακτηριστικά του μετά-Ψυχροπολεμικού πολυπολικού πλέον διεθνούς συστήματος. <br /> <br /> Θα σταθούμε σε μερικά μόνο ζητήματα, κυρίως τις σχέσεις λιγότερο ισχυρών με τα ισχυρά κράτη και την ανάγκη για ένα λιγότερο ισχυρό περιφερειακό κράτος να αποφεύγει τις ηγεμονικές Συμπληγάδες. <br /> <br /> Από τα επαναστατικά και ανορθολογικά φλερτ του πρόσφατου παρελθόντος με την Μόσχα περάσαμε στην γονυπετή υποταγή στις ΗΠΑ και στην εκτόξευση αντί-Ρωσικών πυροτεχνημάτων εάν όχι και στην αντί-Ρωσική εκστρατεία που σχετίζεται περισσότερο με εσωτερικές μικροπολιτικές σκοπιμότητες και λιγότερο με την ύπαρξη κάποιας μεγάλης απειλής κατά της εθνικής ασφάλειας της Ελλάδας. Ενώ όπως θα υποστηρίξουμε στην συνέχεια δεν ενδείκνυται στρατηγική συνοδοιπορία με τα ρωσικά γεωπολιτικά παίγνια δεν συμφέρει η επισκίαση του γεγονότος πως η μεγάλη απειλή κατά της χώρας προέρχεται από την Τουρκία και από τον αλυτρωτισμό στα Βαλκάνια τον οποίο εν τέλει κατευνάζοντας διασπείρουμε και σε άλλα κράτη πέραν της ΦΥΡΟΜ. <br /> <br /> Αυτιστικά ενοποιείται κάθε αντίθετη άποψη με το να συνδέεται με κατά τα άλλα ασήμαντα και συνήθη κατασκοπευτικά ζητήματα στα οποία πιθανότατα εμπλέκονται μερικά άτομα. Αυτά τα ζητήματα αυτοκτονικά γίνονται αφορμή για αφορισμούς μεγάλου μέρους της κοινωνίας ή και απίστευτα αλματώδεις εκλογικεύσεις και γενικεύσεις του συνόλου των ιερών και οσίων της διαχρονικής Ελληνικότητας στο Άγιο Όρος. <br /> <br /> Το λιγότερο ισχυρό κράτος επιτυγχάνει όταν στην εκατέρωθεν πλάστιγγα κόστους – οφέλους πείθει το πιο ισχυρό κράτος να υιοθετήσει συμφέρουσες γι’ αυτό στάσεις, αποφάσεις και συμπεριφορές. <br /> <br /> Δεν είναι μόνο ότι αυτά δεν μας τιμούν. Οι χειρισμοί, οι ανεξέλεγκτες εάν όχι και χαώδεις αντεκδικήσεις και η διαφθορά του δημόσιου διαλόγου με γενικεύσεις και αφορισμούς επί ζητημάτων που απαιτούν ακρίβεια και υπευθυνότητα, είναι ενδείξεις που καταμαρτυρούν πως στην Ελλάδα δεν είναι κατανοητό πως είναι ένα πράγμα η συμμετοχή σε συμμαχίες (και η λογική και συμφέρουσα συμμετοχή της Ελλάδας εξ αντικειμένου είναι η ναυτική συμμαχία της οποίας σήμερα ηγούνται οι ΗΠΑ), και άλλο οι ξαφνικές μεταστροφές που καταμαρτυρούν διαιώνιση νοοτροπιών υποτέλειας αλλά και έλλειμμα διαπραγματευτικής ικανότητας για συμφέρουσες συγκλίσεις με τους δυτικούς μας συμμάχους. <br /> <br /> Με τρόπο που αποστασιοποιείται από τις πεζές και αξιοθρήνητες διενέξεις γύρω από τόσο σημαντικά ζητήματα που αφορούν την ασφάλεια ή και την ακεραιότητα της χώρας, θα εστιάζουμε την προσοχή σε δύο ζητήματα.Πρώτον, τις «πελατειακές σχέσεις» χωρίς τις οποίες ένα λιγότερο ισχυρό κράτος είναι έρμαιο και δεύτερον, τις ηγεμονικές Συμπληγάδες στις οποίες εάν μια χώρα εισέλθει σημαίνει ότι απέτυχε ολοκληρωτικά. <br /> <br /> Δηλώνεται προγραμματικά ότι θεωρώ μια τέτοια περιγραφικά ουδέτερη συζήτηση ως διάλογο κωφαλάλων εάν και όταν στην άλλη πλευρά ενός διαλόγου κυριαρχούν ιδεολογήματα, άγνοια, εμφύλια σύνδρομα, μικροκομματικές σκοπιμότητες, μωροφιλοδοξίες εφήμερων κατόχων εξουσίας και υπόγειες χειραγωγήσεις που δεν μπορούμε να ξέρουμε ή να επηρεάσουμε (και που εμπίπτουν στην αρμοδιότητα των υπηρεσιών εθνικής ασφαλείας οι οποίες σε ένα πολιτικά κυρίαρχο κράτος είναι εθνικές και διόλου έξωθεν εξαρτημένες). <br /> <br /> Patron – Clientrelations («πελατειακές» σχέσεις ισχυρών και λιγότερο ισχυρών κρατών). <br /> <br /> Με δεδομένο ότι ο κόσμος αποτελείται από δύο εκατοντάδες κράτη διαφορετικού μεγέθους, διαφορετικής ισχύος και διαφορετικής ανάπτυξης, η θεωρία πελατειακών σχέσεων ως κλάδος της στρατηγικής ανάλυσης είναι μεγάλης σημασίας και θα γίνεται ολοένα και πιο σημαντικός, ιδιαίτερα για τα λιγότερο ισχυρά κράτη. <br /> <br /> Βασικά με δεδομένη την ασυμμετρία ισχύος μεταξύ ισχυρών και συγκριτικά λιγότερο ισχυρών κρατών καλλιεργεί την γνώση για το πώς τα τελευταία κινούνται ή καλύτερα σχοινοβατούν με σκοπό αφενός να επιτύχουν ισόρροπες σχέσεις και ισόρροπες συναλλαγές με τα πιο ισχυρά κράτη και αφετέρου το πώς επιτυγχάνοντας αυτό θα αποφεύγουν να εισέρχονται μέσα στις Συμπληγάδες των ηγεμονικών διενέξεων στις περιφέρειες. Συνεπάγεται, βασικά, συναλλαγές συμφερόντων με όρους εκατέρωθεν κόστους / οφέλους και με τρόπο που οδηγούν το ισχυρό κράτος σε ευνοϊκές αποφάσεις για το λιγότερο ισχυρό κράτος. <br /> <br /> Η εμπειρία διδάσκει ότι επιτυγχάνουν εκείνα τα λιγότερο ισχυρά κράτη τα οποία είναι επιτελικά οργανωμένα, των οποίων οι αρμόδιοι γνωρίζουν τις ηγεμονικές στρατηγικές και τους προσανατολισμούς των πλανητικών και περιφερειακών αντιπαραθέσεων και των οποίων οι πολιτικές ηγεσίες και οι πολίτες δεν νεφελοβατούν. Δεν νεφελοβατούν σημαίνει πολύ καλή γνώση της διεθνούς πολιτικής και απουσία διεθνιστικών ιδεολογημάτων τα οποία πάντα στην ιστορία αποτελούσαν μεταμφιέσεις των ηγεμονικών αξιώσεων ισχύος για να ηγεμονεύουν και να ελέγχουν τα λιγότερο ισχυρά κράτη. <br /> <br /> Τα καλά οργανωμένα και συνεκτικά κράτη που διαθέτουν ικανή πολιτική ηγεσία και που κινούνται με δεξιοτεχνία στα περιθώρια των ηγεμονικών ανταγωνισμών επιτυγχάνουν. Το λιγότερο ισχυρό κράτος επιτυγχάνει όταν στην εκατέρωθεν πλάστιγγα κόστους – οφέλους πείθει το πιο ισχυρό κράτος να υιοθετήσει συμφέρουσες γι’ αυτό στάσεις, αποφάσεις και συμπεριφορές. <br /> <br /> Για να το συνδέσουμε με τις Βαλκανικές εξελίξεις και με την Ελληνική εθνική στρατηγική,η Ελλάδα θα επιτύγχανε εάν, με δεδομένα τα συμφέροντα των ΗΠΑ λόγω στρατιωτικών βάσεων στην ΦΥΡΟΜ και λόγω παραδοσιακών στρατηγικών αναχαίτισης των ηπειρωτικών δυνάμεων (σήμερα της Ρωσίας), τα Σκόπια εξάλειφαν και εξαφάνιζαν κάθε ανεκδοτολογικά στημένο αλυτρωτισμό που αποτελεί κακή κληρονομιά (όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά και για την ΦΥΡΟΜ) της Τιτοϊκής εποχής. Μόνο και μόνο τότε η Ελλάδα θα μπορούσε να πει ότι πέτυχε. <br /> ...λέμε ότι «ανήκουμε στην Δύση». Δεν ανήκουμε κάπου αλλά είμαστε ενταγμένοι σε συμμαχίες ως ισότιμο και ανεξάρτητο κράτος... <br /> <br /> Επιτυχία βέβαια συνεπάγεται και εκπλήρωση και άλλων προϋποθέσεων όπως αποτροπή της Τουρκικής απειλής, στρατιωτική ισχύ και εν γένει κρατική ισχύ που σχετίζεται τόσο με υλικά κριτήρια όσο και με την οικονομική ευρωστία της χώρας, την κοινωνική συνοχή, την νομιμοποίηση των πολιτικών αποφάσεων και την ύπαρξη συναίνεσης γύρω από αυτές τις αποφάσεις. Ένα τέτοιο κράτος μπορεί να κινείται ηγετικά στην περιφέρειά του και να συναλλάσσεται επωφελώς με τα ηγεμονικά κράτη χωρίς να εισέρχεται στις Συμπληγάδες των συγκρούσεών τους. Το αντίστροφο ισχύει όταν δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που αναφέρθηκαν μόλις. <br /> <br /> Οι ηγεμονικές συμπληγάδες <br /> <br /> Γράφοντας στα Ελληνικά και σε μια χώρα, την πατρίδα μου, όπου από καιρό διαπίστωσα ότι για μα σειρά λόγων οι εντός λογικών πλαισίων ορθολογιστικές συζητήσεις είναι πολύ δύσκολες, κρίνεται σκόπιμο να μνημονευθούν δύο αυστηρά περιγραφικά διατυπωμένες θέσεις για το γεωπολιτικό και στρατηγικό περιβάλλον της Ελλάδας. Αυτά τα ζητήματα αναλύθηκαν σε εκτενέστερα κείμενα και σε δύο σύντομα άρθρα στη HuffPost (<a href="https://www.huffingtonpost.gr/entry/eiserchomenoi-sto-2018-o-eyemonikos-antayonismos-ton-21o-aiona_gr_5a4b41bae4b025f99e1d2253">εδώ</a> και <a href="https://www.huffingtonpost.gr/entry/o-antayonismos-ton-eyemonikon-denameon-kai-pos-epereazontai-oi-perifereies_gr_5a4b51f8e4b025f99e1d3a9a?utm_hp_ref=gr-diethnes">εδώ</a>). <br /> <br /> Με όρους στρατηγικού ορθολογισμού και παρά τις θρησκευτικές και πολιτισμικές σχέσεις με την Ρωσία η Ελλάδα είναι ενταγμένη στις συμμαχίες των ναυτικών δυνάμεων των οποίων ηγέτιδα ναυτική υπερδύναμη ήταν το ΗΒ και μετά το 1945 μέχρι και σήμερα οι ΗΠΑ. <br /> <br /> Οι ναυτικές δυνάμεις ελέγχουν την Περίμετρο της Ευρασίας που αρχίζει από την Ευρώπη, περνά από τα Βαλκάνια και την Μέση Ανατολή και φθάνει στην Ινδική Χερσόνησο και στην Άπω Ανατολή. <br /> <br /> Δεν είναι μόνο ότι στην Γιάλτα αυτός ο έλεγχος επιβεβαιώθηκε και κατά κάποιο τρόπο αποτέλεσε αποδεκτό modusvivendi από την Μόσχα. Είναι επίσης το γεγονός ότι μετά την διόλου τυχαία πτώση της ΕΣΣΔ της οποίας η ισχύς αυξανόταν ραγδαία την δεκαετία του 1980, εισερχόμενοι στην Μεταψυχροπολεμική εποχή οι κύριες στρατηγικές δομές του κόσμου δεν άλλαξαν. <br /> <br /> Ναι μεν έχουμε πολλές και ανερχόμενες περιφερειακές δυνάμεις πλην οι ΗΠΑ παραμένουν η συντριπτικά ισχυρότερη θαλάσσια δύναμη. Αυτό σημαίνει ότι απότομες στρατηγικές στροφές ενός κράτους πάνω στην περίμετρο της Ευρασίας είναι στρατηγικά ανορθολογικές και από άποψη εθνικής ασφάλειας ακραία επικίνδυνες. <br /> <br /> Αυτό όμως είναι ένα πράγμα και άλλο να λέμε ότι «ανήκουμε στην Δύση». Δεν ανήκουμε κάπου αλλά είμαστε ενταγμένοι σε συμμαχίες ως ισότιμο και ανεξάρτητο κράτος. Οποιαδήποτε στάση είναι ζημιογόνα και συχνά καταστροφική και η ιστορία μας το καταμαρτυρεί. Εξάρτηση, Έλληνες της Μικράς Ασίας παρά τις Συνθήκες μετά το 1922, η ανεπιτυχής αντιμετώπιση του Τουρκικού αναθεωρητισμού των τελευταίων δεκαετιών, Χούντα, το Κυπριακό και τώρα το «Μακεδονικό». Εμφανίζουμε τους εαυτούς μας ως αναλώσιμους, τόσο απλά, και έτσι μας μεταχειρίζονται. <br /> <br /> Ένα εθνικά ανεξάρτητο κράτος δεν ανήκει πουθενά. Συμμετέχει σε συμμαχίες και παλεύει εντός αυτών των συμμαχιών για αποφάσεις που ενισχύουν την εθνική του ασφάλεια και όπως προαναφέρθηκε διασφαλίζουν ισορροπία και συμμετρία εκατέρωθεν συμφερόντων. Συντομογραφικά και ως εκ τούτου εξ ανάγκης απλουστεύοντας κάπως, θα λέγαμε ότι αυτό είναι ένα στοίχημα το οποίο το Ισραηλινό κράτος κερδίζει επί δεκαετίες. Αντίστοιχα όσον αφορά το Τουρκικό κράτος παρά τις σχοινοβασίες των δύο τελευταίων δεκαετιών οι οποίες υποχρεωτικά επιφυλάσσουν πολλές εκπλήξεις προς την μια ή άλλη κατεύθυνση.<br /> <br /> <b><i>*Ομ. Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων – Στρατηγικών Σπουδών, Παν/μιο Πειραιώς, Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών</i></b><br /> <div> <br /> <a href="https://www.huffingtonpost.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Ηγεμονικές Συμπληγάδες: Η Ελλάδα μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων

Παναγιώτης Ήφαιστος* Οι συζητήσεις για το «Μακεδονικό», οι διακηρύξεις περί ενός επερχόμενου ηγετικού ρόλου της Ελλάδας στην περιφέρειά ...

Διαβάστε την συνέχεια

ΗΠΑ και Ρωσία: Η μόνη φωνή που ακούστηκε στο Ελσίνκι ήταν του Κίσινγκερ...

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiqGjAcZRHK0s50HN3tTcb973Jt6_y41qp7imifARHdJCNUC6-z6P03gA3iSyfZXgegT7qiZ4w6ZqsYIdgYikXKswDqoUs-P6weU1fCN6hpCg3lLV42pZfsYcn7xVobBVPHgrX78hyphenhyphen-VRc/s1600/poytin-trump-bala.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="426" data-original-width="630" height="432" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiqGjAcZRHK0s50HN3tTcb973Jt6_y41qp7imifARHdJCNUC6-z6P03gA3iSyfZXgegT7qiZ4w6ZqsYIdgYikXKswDqoUs-P6weU1fCN6hpCg3lLV42pZfsYcn7xVobBVPHgrX78hyphenhyphen-VRc/s640/poytin-trump-bala.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <b>Αλέξανδρος Θ. Δρίβας* </b><br /> Όπως τα μέσα πρέπει να διαχωρίζονται από τους στόχους, έτσι πρέπει να διαχωρίζονται οι τακτικές από την στρατηγική. Στο τέλος, και τα δύο, μας βοηθούν στο να διακρίνουμε την μικρή, από τη μεγάλη εικόνα. Αυτό ισχύει στα ζητήματα που αφορούν τη διεθνή πολιτική, τη στρατηγική, τη διπλωματία. Η μεγάλη εικόνα είναι αυτή που σκιαγραφεί το μέλλον. <br /> <br /> Στο Ελσίνκι χθες, έλαβε χώρα μια ιστορική συνάντηση. Γιατί ήταν ιστορική; Γιατί για πρώτη φορά στα χρονικά δύο ηγέτες των δύο ισχυρότερων στρατιωτικά χωρών, συμφωνούν πως οι αμερικανο-ρωσικές σχέσεις με όλα τους τα προβλήματα, επιδέχονται βελτίωσης για χάρη και των δύο χωρών. Ότι η εξωτερική πολιτική αναμείχθηκε άμεσα με την εσωτερική πολιτική δια στόματος Τραμπ, δεν πρέπει να μας «σοκάρει». Εδώ και 2 έτη οι αμερικανορωσικές σχέσεις ολισθαίνουν σε επικίνδυνο βαθμό λόγω ενός ζητήματος που περιγράφεται ως Russiangate και αφορά πιθανή ανάμειξη της Ρωσίας στις εκλογές των ΗΠΑ τον Νοέμβριο του 2016. <br /> <br /> Μεγάλο μέρος των ακαδημαϊκών, των πολιτικών και των συμβούλων εθνικής ασφάλειας του κόσμου, δε λέει να αφήσει την αγαπημένη συνήθεια και να κοιτά ως μέθοδο ανάλυσης τον προβλέψιμο και εν πολλοίς βαρετό, ψυχροπολεμικό κόσμο.Στις ΗΠΑ η Ρωσία έχει πάψει εδώ και καιρό να συλλαμβάνεται ως μια χώρα που έχει ανταγωνιστικά συμφέροντα με τις ΗΠΑ σε πολλούς τομείς αλλά και συμπληρωματικά σε άλλους, όπως τόσες χώρες (Κίνα, Ινδία, Γερμανία, κτλ). Έχει γίνει «ιδεολογία», έχει γίνει «φοβία». <br /> <br /> Στις διεθνείς σχέσεις ο συναισθηματισμός πρέπει να παίζει τον μικρότερο δυνατό ρόλο. Η Ρωσία δεν θα γίνει ποτέ Αμερική. Κάθε δύναμη έχει εγγενείς περιορισμούς και μαθηματικά όρια στα οποία μπορεί να φτάσει η ισχύς της. <br /> Μια σειρά από ζητήματα που καλύπτουν σχεδόν τα 2/3 του πλανήτη, εκκρεμούν. Η Ουάσινγκτον και η Μόσχα μπορούν να κάνουν τον κόσμο περισσότερο ή λιγότερο ασφαλή. <br /> <br /> Ποιο είναι το όφελος του πλανήτη; Μάλλον δεν είναι και τόσο αυτονόητη τελικά η απάντηση σε αυτό το ερώτημα το οποίο μάλλον – και αυτό - δεν είναι και τόσο ρητορικό. Ανατολική Ευρώπη, ρωσογερμανικές σχέσεις, Βαλκάνια, Κορεατική Χερσόνησος, Ουκρανία, Κεντρική Ασία, ρωσοσινικές σχέσεις κ.α, αποτελούν ζητήματα που θα κρίνουν το κατά πόσο θα είναι ειρηνικός ο κόσμος μας τα επόμενα χρόνια. Η επέκταση του ΝΑΤΟ προς ανατολάς, θεωρήθηκε λανθασμένη, πολύ καιρό πριν ο Τραμπ αναλάβει πρόεδρος των ΗΠΑ. Η σημερινή Ρωσία, δεν είναι ΕΣΣΔ. Ο σημερινός κόσμος έχει για τις ΗΠΑ πολύ μεγαλύτερες απειλές από τη Ρωσία. Η Κίνα είναι η δύναμη η οποία επωφελείται από την κατατριβή ΗΠΑ και Ρωσίας. Οι συντελεστές ισχύος και η τάση αυτών, δείχνουν ότι η Κίνα θα είναι η χώρα που θα έχει τα προσόντα να αναθεωρήσει το διεθνές status quo. <br /> <br /> Πέραν από φωνές και ακρότητες, «σοκ» και «ταμπού» των όσων είπε δημόσια ο Τραμπ για το ζήτημα που βλάπτει τις αμερικανορωσικές σχέσεις, η μεγάλη εικόνα για τις αμερικανορωσικές σχέσεις στο μέλλον, μας λέει ότι θα βελτιωθούν. Ο κόσμος έχει πλέον πολυπολική δομή και δεν μπορούν οι μεγάλες δυνάμεις να αναλώνουν ισχύ και χρόνο σε «σκυλοκαυγάδες» διμερούς τύπου. Η αλήθεια ειπώθηκε από τον Τραμπ τις προηγούμενες μέρες, πριν τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ. Ότι με τον Πούτιν τα πράγματα είναι πιο εύκολα γι’αυτόν από ό,τι θα ήταν στο ΝΑΤΟ. Ο λόγος; Οι διμερείς σχέσεις είναι πιο εύκολες στη διαχείρισή τους, ειδικά όταν πλαισιώνονται από πυρηνική αποτροπή. Δυσκολότερες είναι οι σχέσεις μεταξύ «άσπονδων εταίρων». Στο ΝΑΤΟ υπάρχει πρόβλημα συνοχής και στοχοθεσίας και ορθώς οι ΗΠΑ το έχουν διαπιστώσει και το τονίζουν. Ας δουν λοιπόν ποιές είναι οι σχέσεις ΗΠΑ-Γερμανίας εδώ και καιρό, χωρίς να υπάρχει κάποιο Germangate.Το ανήκειν σε κοινές θεσμικές δομές όπως Ε.Ε και ΝΑΤΟ, δε λέει πολλά στο σύγχρονο διεθνές σύστημα. <br /> <br /> Η διαχείριση των διεθνών υποθέσεων θα γίνεται όλο και πιο πολύ μεσαιωνικού τύπου, όπου η έμμεση προσέγγιση στη στρατηγική, θα αναδεικνύει νικητές και ηττημένους. Η άμεση προσέγγιση χάνει έδαφος όσο περνά ο καιρός. Η μόνη φωνή που αξίζει να κρατήσουμε στα αυτιά μας σαν απόηχο του Ελσίνκι, έρχεται πολύ πιο πριν ως αντίλαλος και είναι αυτή του Χένρυ Κίσινγκερ ο οποίος έχει μιλήσει εδώ και αρκετό καιρό για τη σημασία καλών σχέσεων μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας.<br /> <br /> <b><i>*Διεθνολόγος -Συντονιστής του Τομέα Ευρασίας & Νοτιοανατολικής Ευρώπης – Ινστιτούτο Διεθνών Σχέσεων </i></b><br /> <div> <br /> <a href="https://www.huffingtonpost.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

ΗΠΑ και Ρωσία: Η μόνη φωνή που ακούστηκε στο Ελσίνκι ήταν του Κίσινγκερ...

Αλέξανδρος Θ. Δρίβας*  Όπως τα μέσα πρέπει να διαχωρίζονται από τους στόχους, έτσι πρέπει να διαχωρίζονται οι τακτικές από την στρατηγικ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία είναι πλέον το μεγάλο πρόβλημα της παγκόσμιας οικονομίας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi0VVLLNTfBQxN3JX721RVGK-AZ6ymUxNG9LpA9b4hYKZSgVDZf5i7AmGxqtdY65W4NeR9flQ1uLND0f9Sm2nNK5CJKSYQI7jrTVBUdMGt2cy2camDx_b3Z8K-qe3F2BJp2tHeW8Q4GGIc/s1600/Erdogan_Ottoman.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="790" height="324" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi0VVLLNTfBQxN3JX721RVGK-AZ6ymUxNG9LpA9b4hYKZSgVDZf5i7AmGxqtdY65W4NeR9flQ1uLND0f9Sm2nNK5CJKSYQI7jrTVBUdMGt2cy2camDx_b3Z8K-qe3F2BJp2tHeW8Q4GGIc/s640/Erdogan_Ottoman.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Η παγκόσμια οικονομία μαστίζεται ολοένα και περισσότερο από νέα προβλήματα, από τον εν εξελίξει εμπορικό πόλεμο μέχρι την άνοδο των τιμών του πετρελαίου και την Τουρκία. Οι διαρκείς παρεμβάσεις του Ταγίπ Ερντογάν στο έργο κρίσιμων κρατικών οργανισμών κυριαρχούν στην πολιτική ζωή της χώρας τα τελευταία 15 έτη. Επιπλέον, μετά τις πρόσφατες εκλογές απέκτησε περισσότερες εξουσίες. <br /> <br /> Του <b>PETER GOODMAN</b><br /> <b> THE NEW YORK TIMES</b><br /> <br /> Είναι χαρακτηριστικό ότι χρησιμοποιεί την επιρροή του για να επιτυγχάνει αδιάκοπη οικονομική ανάπτυξη, η οποία όμως βασίζεται στον ακατάπαυστο δανεισμό, με αποτέλεσμα να αυξάνεται σε ανησυχητικά επίπεδα το χρέος. Η τουρκική λίρα έχει υποχωρήσει κατά περίπου 20% το 2018, προφανές σημάδι ανησυχίας εκ μέρους των διεθνών επενδυτών, αυξάνοντας τις τιμές για νοικοκυριά και επιχειρήσεις. <br /> <br /> Υποχώρησε εκ νέου από τη Δευτέρα, διότι ο Ερντογάν διόρισε τον γαμπρό του υπουργό Οικονομικών, κίνηση που οι αγορές ερμήνευσαν ως ένδειξη ότι δεν σκοπεύει να υιοθετήσει σύντομα πιο υπεύθυνη στάση. Οι φόβοι περί καταστροφής μπορεί να φαντάζουν εκτός τόπου και χρόνου σε μια οικονομία που αναπτύχθηκε με ρυθμό 7,4% το 2017. <br /> <br /> Ωστόσο, η ανάπτυξη στηρίχθηκε σε δυνητικά μη βιώσιμο ιδιωτικό και δημόσιο δανεισμό. Η τουρκική κυβέρνηση επιδοτεί τεράστια δημόσια έργα, όπως το νέο αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης, το οποίο αναμένεται να κοστίσει σχεδόν 12 δισ. δολάρια και, όταν ολοκληρωθεί, σε μία δεκαετία, θα είναι το μεγαλύτερο στον κόσμο. Θα μπορεί να εξυπηρετεί 200 εκατ. ταξιδιώτες τον χρόνο. <br /> <br /> Ή το νέο κανάλι, μήκους 45 χλμ. και προϋπολογισμού 13 δισ. δολαρίων, που θα συνδέει τη Μαύρη Θάλασσα με τη Θάλασσα του Μαρμαρά. Πολλές τουρκικές εταιρείες έχουν δανειστεί σε ξένο νόμισμα και τα δάνειά τους έχουν αυξηθεί, καθώς υποτιμάται η τουρκική λίρα. <br /> <br /> Μεγάλες τουρκικές εταιρείες προσπαθούν να πείσουν τράπεζες και άλλους πιστωτές να αναδιαρθρώσουν τα δάνειά τους, ενδεχομένως σημάδι κύματος χρεοκοπιών που θα μπορούσε να προκαλέσει τεράστιες ζημίες σε τράπεζες και στο Δημόσιο. <br /> <br /> Έως τα τέλη Απριλίου, τα χρέη των τουρκικών εταιρειών σε ξένο νόμισμα ανέρχονταν στα 245 δισ. δολάρια, ποσό που αντιστοιχεί σχεδόν στο 30% του τουρκικού ΑΕΠ. Για να συνεχιστεί η απρόσκοπτη εξυπηρέτηση του χρέους, είναι αναγκαίο οι ξένοι επενδυτές να συνεχίσουν να επενδύουν στην Τουρκία, υπόθεση που φαντάζει ολοένα και πιο αμφίβολη. <br /> <br /> Η Τουρκία μπορεί να συνεχίσει να προσελκύει πόρους αυξάνοντας τα επιτόκια δανεισμού, τα οποία βρίσκονται ήδη στο 17,75%. Ωστόσο, κάτι τέτοιο θα περιόριζε την οικονομική ανάπτυξη και θα προκαλούσε προβλήματα στην αγορά ακινήτων και στον κατασκευαστικό τομέα. <br /> <br /> Διαφορετικά, η Τουρκία μπορεί να συνεχίσει το πάρτι της ανάπτυξης, παρακολουθώντας τον πληθωρισμό να ανεβαίνει και τη λίρα να υποχωρεί. Αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει μεγάλες εταιρείες στη χρεοκοπία και να αναγκάσει, ενδεχομένως, την κυβέρνηση να ζητήσει διάσωση από το ΔΝΤ, κίνηση που θα περιλαμβάνει ασφαλώς επίπονες περικοπές δαπανών. <br /> <br /> «Η Τουρκία μπορεί να είναι η επόμενη χώρα που θα διαλυθεί. Διαθέτει όλα τα στοιχεία που έχει ένα κράτος όταν αρχίσει να διαλύεται», λέει η Μαρί Οουενς Τόμσεν, επικεφαλής οικονομολόγος της Indosuez Wealth Management στη Γενεύη. Ορισμένα από τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Τουρκία πλήττουν γενικότερα τις αναδυόμενες αγορές. <br /> <br /> Καθώς η Fed αυξάνει τα αμερικανικά επιτόκια δανεισμού, οι επενδυτές αποσύρουν κεφάλαια από αναδυόμενες οικονομίες, όπως η Αργεντινή, το Μεξικό και η Τουρκία, και τα τοποθετούν στο δολάριο. Ωστόσο, η Τουρκία ξεχωρίζει ως ιδιαίτερα ευάλωτη οικονομία, εξαιτίας της ανορθόδοξης οικονομικής πολιτικής που εφαρμόζει ο Ερντογάν.<br /> <br /> <a href="https://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η Τουρκία είναι πλέον το μεγάλο πρόβλημα της παγκόσμιας οικονομίας

Η παγκόσμια οικονομία μαστίζεται ολοένα και περισσότερο από νέα προβλήματα, από τον εν εξελίξει εμπορικό πόλεμο μέχρι την άνοδο των τιμών...

Διαβάστε την συνέχεια

Έσπασε τη σιωπή του άνθρωπος-κλειδί των Ρώσων στην Αλεξανδρούπολη

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEheUijN30q6JFAMTiLcNroBoJclcZ2qzqqy_p7p2he2k-7YnuKVTeN3wkXlUQBkmaJnLdslgzOsdjHS6QuJk8FdHlqKwyuM7-ey5Ovn5ZMsi-qeORL_rKcpJ5xacxZm2ULKs5uWpS3xivA/s1600/Gabaeridis_Popov_Stepashin_Veroias_Panagiotidis.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="770" height="332" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEheUijN30q6JFAMTiLcNroBoJclcZ2qzqqy_p7p2he2k-7YnuKVTeN3wkXlUQBkmaJnLdslgzOsdjHS6QuJk8FdHlqKwyuM7-ey5Ovn5ZMsi-qeORL_rKcpJ5xacxZm2ULKs5uWpS3xivA/s640/Gabaeridis_Popov_Stepashin_Veroias_Panagiotidis.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Μετά τις καταγγελίες σε βάρος του, ο πρώην επίτιμος Ρώσος πρόξενος στην Αλεξανδρούπολη έσπασε τη σιωπή του, μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό MAXIMUM FM. Ο Γκαμπαερίδης (αριστερά στη φωτογραφία και ακολοθεί ο Ποπόφ, ο τέως πρωθ/γός της Ρωσίας Στεπάσιν και ο Παναγιωτίδης) χαρακτήρισε show την υπόθεση απόπειρας δολοφονίας του πράκτορα Σκριπάλ. Επιπλέον, κατηγόρησε την ελληνική κυβέρνηση ότι οι απελάσεις των τεσσάρων Ρώσων διπλωματών, μεταξύ των οποίων και του πρώην Γενικού προξένου στη Θεσσαλονίκη Αλεξέι Ποπόφ, είναι συνέχεια του show Σκριπάλ, στο οποίο δυστυχώς πρωταγωνιστεί η Ελλάδα. <br /> <br /> “Βλέπω ότι κάτι αλλάζει και απ’ ό,τι αντιλαμβάνομαι μάλλον είναι συνέχεια εκείνου του show που λέγεται Σκριπάλ. Δυστυχώς πρωταγωνιστεί η Ελλάδα αυτή την φορά”, είπε και χαρακτήρισε αναλήθειες και ψέματα όσα ακούγονται και γράφονται αυτές τις ημέρες. “Τα περισσότερα που λέγονται από τα κανάλια και γράφονται στις εφημερίδες, είναι αναλήθειες και ψέματα όταν αναφέρονται στο Ρώσικο σπίτι και στο πρόσωπο μου», είπε χαρακτηριστικά. <br /> <br /> Στη συνέχεια υπερασπίστηκε τον Αλεξέι Ποπόφ. «Ακόμα μπορώ να τονίσω ότι αυτά που λέγονται για τον κ.Ποπόφ εγώ δεν τα πιστεύω. Τον άνθρωπο τον ξέρουμε τόσα χρόνια. Πιστεύουμε ότι είναι μεγάλος φιλέλληνας και έχει κάνει πολύ μεγάλο έργο σύσφιξης σχέσεων μεταξύ Ρωσίας και Ελλάδας. Θέλω να τονίσω ότι εμείς τα δικαιώματα μας θα τα προστατεύσουμε με κάθε νόμιμο τρόπο. Αν χρειαστεί θα καταφύγουμε και στη Δικαιοσύνη”. <br /> <br /> Όσον αφορά στην Αλεξανδρούπολη και όσα γράφονται ή ακούγονται για τον ίδιο, τόνισε: “Μου κάνει εντύπωση πως προέκυψε ξαφνικά αυτό το θέμα και με επίκεντρο την Αλεξανδρούπολη. Σε τι δεν γνωρίζω. Στις πολιτιστικές δράσεις; Από το 2011 ασχολούμαστε με αυτό και δεν νομίζω ότι κάνουμε κάτι που δεν αγκαλιάζεται από τον Αλεξανδρουπολίτικο λαό. <br /> <br /> Προχωρήσαμε στις αδερφοποιήσεις με την πόλη Σοσνόβυ Μπορ, αργότερα με την Αγία Πετρούπολη. Να μην ξεχνάμε ότι η Αλεξανδρούπολη είναι μια πόλη όπου μένουν πάνω από 7.000 ρωσόφωνοι. Θα μας απαγορεύσουν να έχουμε πολιτιστικές σχέσεις με την χώρα προέλευσης; Δηλαδή τι είμαστε; Χειρότερη εκδοχή της Σοβιετικής Ένωσης; Δεν κατάλαβα. Θα φοβηθούμε γιατί θα ονομαστούμε πράκτορες; <br /> <br /> Διάβασα τις εφημερίδες, αναφέρονται σε μένα, όμως δεν διάβασα πουθενά κάποιες κατηγορίες στο πρόσωπο μου, ούτε κάποιος έχει επικοινωνήσει μαζί μου. Φυσικά σε σχέση με τον κ. Ποπόφ τον οποίο κατηγορούν για πολλά και διάφορα, αναφέρουν και εμένα και το Ρώσικο σπίτι. Δεν πιστεύω ότι ο κ. Ποπόφ έχει οποιαδήποτε ανάμιξη σε όλα αυτά που αναφέρονται. Άλλωστε δε νομίζω ότι οι Έλληνες για να βγουν σε συλλαλητήριο χρειάζεται να πληρωθούν κατά τη γνώμη μου”. <br /> <br /> Στη συνέχεια ο στενός συνεργάτης του δημάρχου Αλεξανδρούπολης, Βαγγέλη Λαμπάκη, εξέφρασε την αγωνία του για την επιβολή τουριστικών κυρώσεων από την Ρωσία. “Το βασικότερο είναι να αποφύγουμε τις τουριστικές κυρώσεις από την Ρωσία μετά απ’ όλα αυτά. <br /> <br /> Έχουμε πολύ έργο ρίξει. Το φοβάμαι, αλλά θα προσπαθήσω από την πλευρά μου να μιλήσω και με την κυβέρνηση της Ρωσίας και με τον Κυβερνήτη και να ζητήσω να μην προχωρήσει η Ρωσία σε αυτές τις κυρώσεις. Γιατί θα ζημιωθεί ο απλός Έλληνας και η Ελλάδα. <br /> <br /> Εμείς προχωράμε το έργο που κάνουμε. Ανάπτυξη σχέσεων μεταξύ δήμων με την Αγία Πετρούπολη. Συνοδεύω μια επίσημη αποστολή μαθητών της Καβάλας στην Αγία Πετρούπολη και θα γυρίσω σε λίγες ημέρες στην Αλεξανδρούπολη. Ελπίζω να έχουν λήξει όλα αυτά”.<br /> <br /> <a href="https://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Έσπασε τη σιωπή του άνθρωπος-κλειδί των Ρώσων στην Αλεξανδρούπολη

Μετά τις καταγγελίες σε βάρος του, ο πρώην επίτιμος Ρώσος πρόξενος στην Αλεξανδρούπολη έσπασε τη σιωπή του, μιλώντας στον ραδιοφωνικό στα...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Γλωσσάρι...Του Σενέρ Λεβέντ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg9_UsMxuGGUdRldxL9a4cLjDpN3fz9rStNTIm6IW7qKB-gW3RlmADXzDsUYuaNZCxgjl9W-VoD1Hga7sLZyTBGKFewQlEfKtaEbhZuNZIv3KsAqAww0K6m5WyKQNloTfinvbW6a09mVik/s1600/%25CE%25A3%25CE%2595%25CE%259D%25CE%2595%25CE%25A1+%25CE%259B%25CE%2595%25CE%2592%25CE%2595%25CE%259D%25CE%25A4.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="850" data-original-width="1123" height="484" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg9_UsMxuGGUdRldxL9a4cLjDpN3fz9rStNTIm6IW7qKB-gW3RlmADXzDsUYuaNZCxgjl9W-VoD1Hga7sLZyTBGKFewQlEfKtaEbhZuNZIv3KsAqAww0K6m5WyKQNloTfinvbW6a09mVik/s640/%25CE%25A3%25CE%2595%25CE%259D%25CE%2595%25CE%25A1+%25CE%259B%25CE%2595%25CE%2592%25CE%2595%25CE%259D%25CE%25A4.jpg" width="640" /></a></div> <h3> <span style="font-weight: normal;">Τι πρέπει να λέμε, δήθεν, αντί για «κλεμμένες περιουσίες, λάφυρα»; Κοίτα τι μας προτείνουν οι ειδικοί: «Επηρεαζόμενες περιουσίες</span></h3> Πες μου αδελφέ. Τουρκοκύπριε αδελφέ. Τι σε ενοχλεί σε αυτό το νησί; Το γεγονός ότι η Κύπρος βρίσκεται υπό κατοχή ή μήπως το να λέγεται ότι είναι υπό κατοχή; Στο εξής να μην αποκαλούμε κατοχή την κατοχή και κατακτητή τον κατακτητή; Να αποκαλούμε τον κατοχικό στρατό μόνο «τουρκικό στρατό»; Τι θα γίνει αν τον αποκαλέσουμε κατοχικό στρατό; Θα χάσεις το κέφι σου; Θα χαλαστείς πολύ; Η κατοχή είναι ανήθικη λέξη; Είναι βρισιά; Οι Γάλλοι δεν αποκαλούσαν κατοχικό στρατό τον γερμανικό στρατό που μπήκε στο Παρίσι, αλλά μόνο γερμανικό στρατό; Οι κατοχικοί στρατοί ουδέποτε αποδέχονται τον εαυτό τους ως κατοχικούς. Τον αποδέχονται ως απελευθερωτή. Επειδή εσύ ως Τουρκοκύπριος θεωρείς απελευθερωτή τον στρατό σε αυτό το νησί, θες να τον θεωρούν απελευθερωτή και οι Ελληνοκύπριοι; Ενοχλείσαι όταν τον αποκαλούν κατοχικό στρατό; Ο ιδιοκτήτης του ξενοδοχείου Dome, για παράδειγμα, να μην λέει ότι «το ξενοδοχείο μου βρίσκεται υπό κατοχή»; Να μην λέει ότι «ο κατοχικός τουρκικός στρατός με έδιωξε από εκεί»; Τι να λένε οι Βαρωσιώτες, αν δεν λένε ότι «το Βαρώσι βρίσκεται υπό την κατοχή του τουρκικού στρατού εδώ και 44 χρόνια»; Πώς να εξηγήσουν στους ξένους το γιατί δεν μπορούν να πάνε στο Βαρώσι εδώ και 44 χρόνια; Αγαπητέ Τουρκοκύπριε αδελφέ μου. Προσβάλλεσαι όταν σε αποκαλούν ψευδοκράτος; Δεν είναι ψεύτικο; Μήπως υπάρχει κανείς στον κόσμο που αναγνωρίζει αυτό το κράτος; Δεν ξέρεις ότι τέτοια κράτη αποκαλούνται είτε «ψεύτικα», είτε «μαριονέτες», είτε «δορυφόροι»; Θίγεσαι επειδή σου λένε την αλήθεια κατάμουτρα; Τι θες να σου λένε; Βόρεια Κύπρος; Αν υπάρχει βορράς υπάρχει και νότος, έτσι δεν είναι; Δύο κράτη δηλαδή; Έτσι βρήκαν τον δρόμο να σου επιβάλλουν τα δύο κράτη; Ξέρεις πότε θα σωθείς; Όταν καταλάβεις και εσύ ότι αυτό το κράτος είναι ψευδοκράτος.<br /><br />Τι πρέπει να λέμε, δήθεν, αντί για «κλεμμένες περιουσίες, λάφυρα»; Κοίτα τι μας προτείνουν οι ειδικοί: «Επηρεαζόμενες περιουσίες». Από πού βρήκαν αυτήν τη μαγική λέξη; Θαυμάζω την ικανότητά τους. Επηρεαζόμενες! Από πού επηρεάστηκαν κύριέ μου; Από τη βροχή; Από το χαλάζι; Από την ξιφολόγχη, από τις σφαίρες; Από πού; Έλα και κατέκτησε τα εδάφη μου. Πάρε μου το σπίτι με τη βία. Πάρε το ξενοδοχείο μου. Πάρε το εργοστάσιό μου. Κατέστρεψε τους κόπους που έκανα μια ζωή. Αλλά εγώ να μην μπορώ να σε αποκαλέσω καν σφετεριστή. Να μην μπορώ να σε αποκαλώ κλέφτη. Να μην μπορώ να σε αποκαλώ άρπαγα και πλιατσικολόγο. Έτσι; Θίγεσαι όταν σε αποκαλούν κλέφτη; Δεν είσαι κλέφτης; Δεν έκλεψες; Μήπως είναι δικό σου το σπίτι στο οποίο κάθεσαι, το χωράφι το οποίο καλλιεργείς, η γη πάνω στην οποία έφτιαξες καζίνο; Ποιος σου έδωσε τον τίτλο ιδιοκτησίας; Το ψευδοκράτος σου; Το κράτος είναι ψεύτικο. Ο τίτλος ιδιοκτησίας είναι ψεύτικος. Και ζητάς ευγένεια γι’ αυτήν την κλεψιά. Γι’ αυτό σπάζουν το κεφάλι και ετοιμάζουν για εσένα ένα νέο γλωσσάρι. Ε, Ευρώπη! Τι είσαι ικανή να κάνεις. Τι θαυμάσια λατρεία για την ειρήνη! Βρήκες τον δρόμο να αποκαταστήσεις και τον κατακτητή και τον πλαστογράφο και τον κουρσάρο και τον κλέφτη! Κακότυχο νησί που δεν τιμώρησες τους δολοφόνους σου, ικανοποίησες τους κατακτητές σου και ακόμα δεν μπόρεσες να βρεις τους αγνοούμενούς σου! Πατρίδα μου! Που ακόμα δεν έμαθε ότι η ειρήνη δεν θα έρθει σκουπίζοντας τις βρομιές κάτω από το χαλί. Αν έχεις τη δύναμη κύριέ μου που έφτιαξες το γλωσσάρι, αφαίρεσε εκείνη τη σημαία από το βουνό. Απάλλαξε το Βαρώσι από τα φίδια. Τερμάτισε τις στρατιωτικές ασκήσεις. Να μην μείνει καμία απαγορευμένη περιοχή στην οποία να μην μπορώ να εισέλθω! Αν θα έρθει η ειρήνη, θα έρθει με πράξεις και όχι με γλωσσάρια. Τα λόγια τελείωσαν. Είμαστε στον τόπο που τέλειωσαν οι λέξεις. Τι έγινε που τόσο καιρό τραγουδούσαμε μαζί την Τηλλυρκώτισσα;<br /><br />Αυτό το γλωσσάρι μου θύμισε μια οικογένεια χωρικών που πήρε το άρρωστο παιδί της στον γιατρό στην Τουρκία. Ο γιατρός του έγραψε υπόθετα και τους είπε «να τα βάζετε στον πρωκτό του παιδιού». Είπαν εντάξει και έφυγαν, αλλά δεν ήξεραν πού να βάλουν το υπόθετο. Πού είναι ο πρωκτός; Θέλησαν να τηλεφωνήσουν στον γιατρό και να τον ρωτήσουν, αλλά φοβήθηκαν ότι θα θυμώσει. Μην έχοντας τι άλλο να κάνουν, στο τέλος του τηλεφώνησαν και τον ρώτησαν. «Βάλτε το στον κώλο του», είπε ο γιατρός. Κατόπιν τούτου, η γυναίκα γύρισε στον άνδρα της και του είπε: «Κοίτα, δεν σου είπα ότι θα θύμωνε ο γιατρός;»<br /><br />Αυτό το γλωσσάρι θυμίζει και τον ποιητή Τζαν Γιουτζέλ. Ο ποιητής ήταν σε μια δίκη, λέει. Δικαζόταν για μια βρισιά. Υπεράσπισε τον εαυτό του. Είπε το εξής: «Σε αυτήν την χώρα ούτε τον κώλο δεν θα μπορούμε να αποκαλούμε κώλο κύριε δικαστά;». <br /><br /><a href="http://politis.com.cy/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Το Γλωσσάρι...Του Σενέρ Λεβέντ

Τι πρέπει να λέμε, δήθεν, αντί για «κλεμμένες περιουσίες, λάφυρα»; Κοίτα τι μας προτείνουν οι ειδικοί: «Επηρεαζόμενες περιουσίες Πες μου...

Διαβάστε την συνέχεια

Να πως ασκεί επιρροή η Τουρκία σε ξένες χώρες!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh66lHrGNe4PnRW7se-54_EtwT7keLqUlWCq-Brk3waxaZjCV2KMqPZGP9mnDZ25W88PJUZBK7OXtIdbEEXJ9aOVsVstMk1TBryccvGKd4qJ-4X2Ko2D0vb3jMxp1Ow4suqgW-VeeI3Gsk/s1600/%25CF%2584%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25BA%25CE%25AF%25CE%25B1-%25CE%25B4%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25B9%25CF%258E%25CE%25BC%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25B1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="377" data-original-width="696" height="346" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh66lHrGNe4PnRW7se-54_EtwT7keLqUlWCq-Brk3waxaZjCV2KMqPZGP9mnDZ25W88PJUZBK7OXtIdbEEXJ9aOVsVstMk1TBryccvGKd4qJ-4X2Ko2D0vb3jMxp1Ow4suqgW-VeeI3Gsk/s640/%25CF%2584%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25BA%25CE%25AF%25CE%25B1-%25CE%25B4%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25B9%25CF%258E%25CE%25BC%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25B1.jpg" width="640" /></a></div> <h3> <span style="font-weight: normal;">Η Τουρκία πιέζει στο εξωτερικό για αναγνώριση δικαιωμάτων που στο έδαφός της απαγορεύει!</span></h3> Του <b>Κυριάκου Μανιάτη</b><br /> <br /> Το Σάββατο 09/6/2018 σε διάφορες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες έγινε η λεγόμενη “Παρέλαση της Ισότητας”, δηλαδή πορεία των LGBT ατόμων. Στη Ρώμη, στη Σόφια, στην Αθήνα, στο Βουκουρέστι, στη Βαρσοβία και αλλού. Η εκδήλωση αυτή έχει πολλούς υποστηρικτές αλλά και πολλούς επικριτές. Σκοπός μας εδώ δεν είναι να κάνουμε αξιολόγησή της και αποτίμηση. <br /> Στόχος του παρόντος είναι να σηματοδοτήσεi την τουρκική διεισδυτικότητα σε τομείς ξένων χωρών, οι οποίοι είναι ευαίσθητοι, όπως η δυνατότητα διαδήλωσης για τα δικαιώματα των παραπάνω ατόμων. <br /> <br /> Στην Τουρκία από το 2003 έως και το 2015 λάμβανε χώρα αυτή η λεγόμενη “Παρέλαση της Ισότητας” στην Κωνσταντινούπολη. Το 2015 οι αρχές ασφαλείας επιτέθηκαν στους διαδηλωτές ακόμη και με πλαστικές σφαίρες, διαλύοντας με αγριότητα την πορεία και έκτοτε απαγορεύεται με απόφαση του κυβερνήτη της Κωνσταντινούπολης. Βεβαίως, αυτές οι ενέργειες του τουρκικού κράτους δεν προκαλούν έκπληξη, λαμβανομένου υπόψιν του γεγονότος πως βρίσκονται στις φυλακές της Τουρκίας εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες, δικαστές, δημόσιοι υπάλληλοι, δημοσιογράφοι, αστυνομικοί και στρατιωτικοί. Επίσης, η χώρα βρίσκεται υπό την επιβολή κατάστασης ανάγκης εδώ και δύο ολόκληρα χρόνια. <br /> <br /> Το ζήτημα, λοιπόν, έγκειται αλλού. Στο γεγονός ότι ο Τούρκος πρέσβης στην Πολωνία συνυπέγραψε μαζί με άλλους 52 πρεσβευτές ανοιχτή επιστολή υπέρ των δικαιωμάτων των LGBT ατόμων. Ήτοι, ενώ η χώρα του απαγορεύει τέτοιου είδους εκδηλώσεις, ο ίδιος κατόπιν σχετικών εντολών από την Άγκυρα υπερθεμάτισε τα – απαγορευμένα – στη χώρα του δικαιώματα… Μάλιστα, εάν ληφθεί υπόψιν και το γεγονός πως όσοι υπηρετούν την Τουρκία στο εξωτερικό έχουν τη νομική υποχρέωση να συνεργάζονται με την MİT (Milli İstihbarat Teskilati), τότε αντιλαμβάνονται και οι αδαείς πόσο κατευθυνόμενες είναι ενέργειες όπως του Τούρκου πρέσβη στην Πολωνία, προκειμένου να δημιουργείται πρόβλημα στα θεμέλια των κοινωνιών ξένων χωρών. Συγχρόνως, έτσι επιχειρεί η δραστήρια γείτων χώρα να αποκτά επιρροή σε καυτά κοινωνικά θέματα, ώστε να εκβιάζει ή να απειλεί τους ηγέτες των άλλων χωρών. <br /> <br /> Γνώριμη στρατηγική και γνωστές οι τακτικές.<br /> <br /> <a href="http://maurokouti.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Να πως ασκεί επιρροή η Τουρκία σε ξένες χώρες!

Η Τουρκία πιέζει στο εξωτερικό για αναγνώριση δικαιωμάτων που στο έδαφός της απαγορεύει! Του Κυριάκου Μανιάτη Το Σάββατο 09/6/2018 σε ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ιδού το μανιφέστο του νέου Τουρκικού Επεκτατισμού

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiJjnVFvRVz4diCrp6Jf007hhDNwfciRWXlBN8QlLnKjEKU2p_cbeSpLEJNdICGUnlesoHm06oAkaDOyKj9YAWLrMrW5t3YpIElXp56T0CuXt_zTmNOkW7ClUWiwjsiznTVpzVOdHqOou0/s1600/karagul-ERDOGAN.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="494" data-original-width="696" height="454" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiJjnVFvRVz4diCrp6Jf007hhDNwfciRWXlBN8QlLnKjEKU2p_cbeSpLEJNdICGUnlesoHm06oAkaDOyKj9YAWLrMrW5t3YpIElXp56T0CuXt_zTmNOkW7ClUWiwjsiznTVpzVOdHqOou0/s640/karagul-ERDOGAN.jpg" width="640" /></a></div> <br />O Ιμπραχίμ Καραγκιούλ είναι ο εξ απορρήτων του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και αρθρογραφεί στην επικοινωνιακή ναυαρχίδα του ΑΚΡ. Το κάτωθι άρθρο λοιπόν αποκτά ιδιαίτερη σημασία αφ’ ης στιγμής γράφεται μετά την πολιτειακή αλλαγή στην Τουρκία και περιγράφει ξεκάθαρα τον νέο Τουρκικό Επεκτατισμό. <div> <br /> Το τρίτο επεκτατικό κύμα της προηγούμενης χιλιετίας: Αυτό είναι το σημείο εκκίνησης, μιλάω για ένα μεγάλο σχέδιο, έναν μεγάλο στόχο …</div> <div> <br /><b> İbrahim Karagül/Yeni Şafak</b><br /> Θα στραφούμε τώρα στο εξωτερικό. Το βλέμμα μας, ο ορίζοντας μας, οι προσπάθειές μας θα επικεντρωθούν στο εξωτερικό. Θα οικοδομήσουμε μια Τουρκία της οποίας η φωνή θα ακουστεί στο εξωτερικό, η δύναμή της οποίας θα γίνει αισθητή περισσότερο εξωτερικά από εσωτερικά. Θα ενισχύσουμε μια χώρα που δεν μιλά παγκοσμίως και όχι σε τοπικό επίπεδο και θα υποστηρίξουμε και θα τονώσουμε αυτή τη χώρα.<br /><br /> Θα επικεντρωθούμε στην περιοχή μας, τη Δύση, την Ανατολή, τον κόσμο. Θα επικεντρωθούμε προσεκτικά όχι μόνο στη Δύση, στον Ατλαντικό κύκλο αλλά σε όλες τις λεπτομέρειες του χάρτη ισχύος της γης, από την Αφρική προς τη Λατινική Αμερική, από την Κεντρική Ασία μέχρι τη Νότια Ασία και τον Ειρηνικό. θα εξετάσουμε προσεκτικά σε όλες τις γωνίες του χάρτη, σε κάθε σελίδα του πολιτισμού και της ταυτότητας, θα διαβάσουμε, θα μάθουμε και θα σχεδιάσουμε νέες διαδρομές για τον εαυτό μας ανάλογα. </div> <div> <br /> Το έθνος μας που κινείται εδώ και αιώνες προς τη Δύση, που κινείται συνεχώς και ασταμάτητα προς τη Δύση, μετατρέποντας τον εαυτό του καθώς πηγαίνει, όλο και περισσότερο βελτιώνεται, κερδίζοντας όλο και περισσότερο δύναμη, όλο και περισσότερο μετασχηματίζοντας την ιστορία, θα στραφεί από τώρα και στο εξής σε όλες τις γωνιές του κόσμου. </div> <div> <br /> Αυτή είναι η «νέα κατάσταση» που αλλάζει ριζικά την όλη κατανόηση του αιώνα <br /> Καθώς η Δύση έφτασε στο τέλος της μακραίωνης τεσσάρων αιώνων κυριαρχίας της, καθώς παρακολουθούμε την άνοδο της υπερβολικής εξουσίας στην Ανατολή, επαναλαμβάνουμε την αποστολή που αλλάζει την ιστορία. </div> <div> <br /> Γινόμαστε πάλι οι Σελτζούκοι, οι Οθωμανοί. Διαμορφώνουμε μια νέα περίοδο ανόδου για την τουρκική Δημοκρατία του 20ου αιώνα και θέτουμε τα θεμέλια του τρίτου μεγάλου κύματος στην περιοχή αυτή. Αυτό ήταν αυτό που είδαμε στο προεδρικό συγκρότημα τη Δευτέρα, αυτό είναι που ενθουσίασε εξαιρετικά όσους το γνωρίζουν. Αυτή είναι η “νέα κατάσταση” που συγκλόνισε ραγδαία, άλλαξε ολόκληρη την κατανόηση, την αντίληψη, τους ορισμούς του περασμένου αιώνα. Αυτό που τα θεμέλια της ηγεσίας του Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν αποτελούν δεν είναι τίποτα άλλο από την αναδιαμόρφωση των αιώνων. </div> <div> <br /> Ο κόσμος πρόκειται να επαναπροσδιορίσει τις σχέσεις με αυτή τη “νέα Τουρκία” </div> <div> <br /> Αυτό θα κατανοήσουμε. Θα καταλάβουμε τι είναι και ποια είναι η πορεία μας. Στη συνέχεια, θα δούμε τι είδους πορεία αυτή η χώρα έχει ξεκινήσει. Θα είμαστε οι πρώτοι που θα παρατηρήσουμε πως η Τουρκία γίνεται αντιληπτή από τώρα και στο εξής στην Ευρώπη, την Ασία και την Αφρική. Θα επαναπροσδιορίσουμε την πίστη μας, την εμπιστοσύνη μας σε αυτή τη χώρα, εκτός από την αξία της. <br /> Οι κεντρικές χώρες του κόσμου θα συζητήσουν τώρα μια εντελώς διαφορετική Τουρκία. Θα πρέπει να συνεργαστούν με μια εντελώς διαφορετική Τουρκία. Οι φιλίες, οι εχθροπραξίες, οι συμπράξεις και οι διαφορές θα αναμορφωθούν και θα επαναδιαμορφωθούν με βάση αυτή τη νέα κατάσταση. Θα δούμε ριζικές αλλαγές στις στάσεις πολλών χωρών. Θα δούμε αλλαγές στην εχθρότητα που πολλές χώρες έχουν προς την Τουρκία – ενώ κάποιοι μαλακώνουν τη στάση τους, άλλοι θα γίνουν σκληρότεροι. </div> <div> <br /> Κανείς δεν πρέπει να τολμήσει να προχωρήσει σε νέες εσωτερικές επιχειρήσεις προσφοράς! </div> <div> <br /> Επειδή αυτή η χώρα όχι μόνο δίνει δύναμη στον κεντρικό τομέα εξουσίας της πολιτείας, δημιουργεί ένα ολοκαίνουργιο σύστημα, μια ολοκαίνουργια δομή, θέτει τα θεμέλια μιας ολοκαίνουργιας εγκατάστασης, αναδιαμορφώνει όλες τις λεπτομέρειες μιας συστημικής αλλαγής και προετοιμάζεται για τους αιώνες που έρχονται με την εμπειρία αιώνων. </div> <div> <br /> Η Τουρκία πρόκειται τώρα να είναι μια χώρα που έχει επιλύσει τα ζητήματα που μας έχουν τυφλώσει, σπατάλησαν την ενέργεια και τους πόρους μας για μάταιες συζητήσεις εδώ και χρόνια. Πρόκειται να είναι μια χώρα που έχει ωθήσει όλες αυτές τις πλευρές, που έχει κλείσει τις πόρτες στην παρέμβαση μέσω αυτών, και αυτό έχει όλα τα ξένα στοιχεία και επιρροές υπό έλεγχο. <br /> Κανένας πολιτικός κύκλος ή πολιτική ταυτότητα δεν θα μπορέσει να σχεδιαστεί και να τεθεί στο πεδίο ως «εσωτερικές επιχειρησιακές δομές» πλέον. </div> <div> <br /> Ένοπλα ή άοπλα στοιχεία παρέμβασης … </div> <div> <br /> Ένοπλα ή άοπλα στοιχεία παρέμβασης όπως η απόπειρα πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου, η τρομοκρατία του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK) και οι πνευματικοί μηχανισμοί της τρομοκρατίας δεν θα είναι πλέον σε θέση να βρουν τον τομέα της κίνησης που επιδιώκουν. Όσοι ικετεύουν την εξουσία από την Ευρώπη και τις Η.Π.Α. για να στραφούν προς την Τουρκία με αυτήν την εξουσία, καθώς και τα κινήματα των έργων και τα δίκτυα πακέτων δεν θα είναι πλέον σε θέση να σκιάζουν το μυαλό του έθνους μας. </div> <div> <br /> Επειδή τόσο η κοινότητα, όσο και το κράτος, ο δημόσιος τομέας όσο και ο πολιτικός τομέας, τα μέσα ενημέρωσης όσο και οι θεσμοί, καθώς και όλοι οι κοινοί τομείς επικοινωνίας, γίνονται τοπικοί. Το κράτος δεν είναι η μόνη πηγή αντίστασης, είναι τώρα σε κάθε στρώμα της κοινωνίας, σε κάθε γωνιά της χώρας. </div> <div> <br /> Πρώτα απελευθερώνουμε το μυαλό μας, δίνοντας έμφαση στο μυαλό του κράτους και της κοινότητας, στην κατανόηση μας, στην προνοητικότητα μας και στην έναρξη μιας μεγάλης πορείας για το μέλλον. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο τώρα θα αφήσουμε τους μικρούς αγώνες, τις συζητήσεις, τα σχέδια, τις προσδοκίες, τα καλούπια τους για το τι είναι σωστό και το λάθος και τους ορισμούς τους καλούς και κακούς. </div> <div> <br /> Προσαρμόζοντας τον εαυτό μας στην Τουρκία: </div> <div> <br /> Δεν υπάρχει μεγαλύτερη αιτία, δεν υπάρχει μεγαλύτερος αγώνας <br /> Δεν πρόκειται να καθορίσουμε μια ιδεολογία, μια πολιτική στάση βασισμένη σε αυτές. Όλοι εμείς, όλοι, κάθε πολιτικός κύκλος, κάθε θρησκευτικό κίνημα και κάθε μη κυβερνητικός οργανισμός είναι υποχρεωμένος να προσαρμοστεί στην Τουρκία. Απαιτείται να προσαρμοστούν σε αυτή τη μεγάλη πορεία. Είναι υποχρεωμένοι να προσαρμοστούν σε αυτή την αυξανόμενη περίοδο. Δεν υπάρχει άλλη αιτία, στόχος, περιοχή ή αντικείμενο αγώνα μεγαλύτερο από αυτό. </div> <div> <br /> Από τώρα και στο εξής, η οικονομία μας, η πολιτική μας, οι ανθρώπινες υποθέσεις μας θα είναι όλες σε παγκόσμια και περιφερειακή κλίμακα. Οι δηλώσεις μας, οι πορείες μας, τα έργα, τα σχέδια και τα όνειρά μας θα είναι επίσης παγκόσμιας κλίμακας. Οι αναζητήσεις μας για την ειρήνη, οι αναζητήσεις μας για την άμυνα, οι επιδιώξεις μας για υπερεθνική συμμαχία, η αυτο-αντίληψή μας, η πίστη μας στο έθνος μας και τα ύψη στα οποία θα ανεβούμε στη χώρα αυτή και στην κατάσταση θα είναι επίσης παγκόσμιας κλίμακας. </div> <div> <br /> Μιλώ για ένα μεγάλο σχέδιο, έναν μεγάλο στόχο </div> <div> <br /> Η άποψη που διερευνά ποιος διορίστηκε σε ποια θέση, ποιος είναι ο τύπος του οποίου δόθηκε η ευκαιρία και ποιος δεν ήταν, θα είναι άνευ σημασίας στη νέα περίοδο. Μιλάμε για ένα πολύ ανώτερο σχέδιο, στόχο και ιδανικό. Οποιαδήποτε προσπάθεια αποδυναμώνει αυτόν τον στόχο, αυτό το σχέδιο πρέπει να αποφευχθεί. Αυτοί που εξακολουθούν να τοποθετούνται εκεί, βασισμένοι σε αυτά τα ηθικά, θα χαθούν, θα χάσουν το κύμα και θα εξασθενίσουν στη λήθη. <br /> Έτσι βλέπω προσωπικά τη μεγάλη αλλαγή της Τουρκίας. Έτσι το καταλαβαίνω, έτσι το ερμηνεύω. Αυτό βλέπω όταν εξετάζω τη νέα κατάσταση στην Τουρκία και την ταυτόχρονη αλλαγή στον κόσμο. Γνωρίζω ότι οι μεγάλες ευκαιρίες, οι μεγάλοι αγώνες πρόκειται να καθορίσουν και να διαμορφώσουν τους προσεχείς αιώνες. </div> <div> <br /> Το τρίτο κύμα της προηγούμενης χιλιετίας: </div> <div> <br /> Αυτό είναι το σημείο εκκίνησης μας <br /> Αυτός είναι ο λόγος που τοποθετώ τον εαυτό μου εδώ. Πιστεύω ότι όσο περισσότερο υποστηρίζω, τόσο περισσότερο συνεισφέρω σε αυτό το όραμα και όσο περισσότερο εμπλέκομαι στον αγώνα, τόσο περισσότερο θα συνεισφέρω στην ιστορία και το μέλλον του έθνους μας. </div> <div> <br /> Αυτός είναι ο προσωπικός μου αγώνας και έτσι θα συνεχίσει να είναι. Προτείνω μια τέτοια ευαισθητοποίηση κινητοποίησης, μια τέτοια ταυτότητα στη νεολαία της χώρας μας για έναν τέτοιο αγώνα, για να γίνει μεταξύ της νέας ιδρυτικής γενιάς.</div> <div>   <br />Ανεξάρτητα από ό,τι λέει ο καθένας, η Τουρκία πρόκειται να ολοκληρώσει τον μεγάλο μετασχηματισμό της και δεν θα υπάρξει επιστροφή. Η τρίτη σημαντική άνοδος της προηγούμενης χιλιετίας στην περιοχή μας ξεκίνησε και θα συνεχιστεί. Είμαστε όλοι υποχρεωμένοι να συμμετάσχουμε στον αγώνα απ’ όπου βρισκόμαστε. Για αυτό ευθύνονται όλοι.<br /><br /><a href="http://infognomonpolitics.blogspot.com/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Ιδού το μανιφέστο του νέου Τουρκικού Επεκτατισμού

O Ιμπραχίμ Καραγκιούλ είναι ο εξ απορρήτων του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και αρθρογραφεί στην επικοινωνιακή ναυαρχίδα του ΑΚΡ...

Διαβάστε την συνέχεια

Κρίση με Ρωσία και Τουρκία με επίκεντρο το Οικουμενικό Πατριαρχείο -Ποιο είναι το πρόβλημα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjjjXmZrUB5PyNNaEPguEtB2kKUQwcJriwnzxTvNRi0b1rYKLNPBchYVy9YZ4gRDtpuZKz8yU1rWNsjGtqcKEHLHLD33DkXcHfRnJrLBN2rf52M7b0gtJdtBVbYKQN5iKjyHU5Oe4e0_KU/s1600/bartholomeos+erdogan.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="405" data-original-width="720" height="360" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjjjXmZrUB5PyNNaEPguEtB2kKUQwcJriwnzxTvNRi0b1rYKLNPBchYVy9YZ4gRDtpuZKz8yU1rWNsjGtqcKEHLHLD33DkXcHfRnJrLBN2rf52M7b0gtJdtBVbYKQN5iKjyHU5Oe4e0_KU/s640/bartholomeos+erdogan.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Η κρίση στις σχέσεις Ελλάδας-Ρωσίας ενδέχεται να ενταθεί αφού υπάρχει ένα ακόμη σοβαρό θέμα στο οποίο η Ελλάδα τυπικά μπορεί να εμπλέκεται “εμμέσως”, αλλά στην πραγματικότητα η εμπλοκή της θα ΄ναι άμεση αφού θα υποστεί τις όποιες συνέπειες αυτής της κρίσης. Το θέμα όπως έχει γράψει το Militaire.gr έχει να κάνει με το αυτοκέφαλο της Ουκρανικής Εκκλησίας για το οποίο πρέπει να αποφασίσει το Οικουμενικό Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης. Και είναι μια απόφαση την οποία διακαώς επιθυμούν οι ΗΠΑ. Από την άλλη δεν την επιθυμεί η Ρωσία, η οποία και χρησιμοποιεί ως μέσο πίεσης τον πιο καλό τους σύμμαχο αυτή την περίοδο: την Τουρκία και τον πρόεδρό της Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος σύμφωνα με τις πληροφορίες που υπάρχουν έχει διαμηνύσει στο Πατριαρχείο να μην προχωρήσει σε καμία απόφαση που θα δυσαρεστήσει την Ρωσία. Είναι αυτό απειλή για το Οικουμενικό Πατριαρχείο; Από πολλούς, όχι αδίκως, έτσι έχει ερμηνευθεί. <br /> <br /> Τι θα κάνει το Οικουμενικό Πατριαρχείο; <br /> <br /> Ο Μητροπολίτης Προύσης κ. Ελπιδοφόρος και Ηγούμενος της Μονής της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης δήλωσε στο ΑΠΕ – ΜΠΕ ότι θεωρεί ως πιθανότερη εξέλιξη στο αμέσως προσεχές διάστημα την παραχώρηση αυτοκεφαλίας στην Ουκρανική Εκκλησία, από το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως. <br /> <br /> Ο Μητροπολίτης Ελπιδοφόρος σε ό,τι αφορά στο αυτοκέφαλο της Ουκρανικής Εκκλησίας, είναι κατηγορηματικός, κρατώντας αποστάσεις ακόμη και από παλαιότερες συμβιβαστικές θέσεις του Φαναρίου, που προϋπόθεταν και την συγκατάθεση των άλλων ορθοδόξων Εκκλησιών για ένα τέτοιο βήμα: «η απονομή αυτοκεφάλου σε μια τοπική εκκλησία ανήκει επί σχεδόν 1350 χρόνια στη δικαιοδοσία και την αρμοδιότητα αποκλειστικά του Οικουμενικού Πατριάρχη και της Συνόδου της Κωνσταντινουπόλεως. Ωστόσο, το Οικουμενικό Πατριαρχείο, παρ’ όλο, που έχει το δικαίωμα να απονέμει μόνο του το αυτοκέφαλο, όπως αυτό μαρτυρείται στην μέχρι τώρα πορεία της Εκκλησίας, δεν αγνοεί και τις άλλες τοπικές Εκκλησίες. <br /> <br /> Στην περίπτωση της Ουκρανίας, μάλιστα, με ειδική αντιπροσωπεία, που περιοδεύει και πραγματοποιεί συναντήσεις με τους Προκαθημένους των Ορθοδόξων Εκκλησιών, επιχειρεί να δώσει την πραγματική εικόνα του ζητήματος και ασφαλώς να διασκεδάσει τις παραπλανητικές πληροφορίες και διαστρεβλωμένες ειδήσεις οι οποίες διαδίδονται. Κριτήριο και στόχος του Οικουμενικού Πατριαρχείου δεν είναι το αυτοκέφαλο αυτό καθεαυτό. Ούτε φυσικά το αυτοκέφαλο αποτελεί αυτοσκοπό της Μητρός Εκκλησίας. Απλά προκρίνεται εκκλησιαστικώς ως η καλύτερη και κανονικότερη λύση στη δεδομένη στιγμή διότι μόνο αυτό θα λειτουργήσει υπέρ της ενότητας του ορθοδόξου λαού της Ουκρανίας που όπως ξέρετε, είναι τελείως διχασμένος».<br /> <br /> «Η λύση του εκκλησιαστικού ζητήματος, πρόσθεσε ο κ. Ελπιδοφόρος, δεν θα επιδεινώσει την ήδη χειρίστη κατάσταση, που υπάρχει αυτή την στιγμή, στην Ουκρανία, ακριβώς το αντίθετο, πιστεύω ότι θα συμβάλει στην ειρήνευση, στην ένωση και στον καταλαγιασμό των θρησκευτικών παθών». Ενώ παράλληλα σχετικά με το αίτημα αυτοκεφαλίας από τον πρόεδρο της Ουκρανίας τόνισε ότι «θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι το αίτημα που κατέθεσε ο πρόεδρος του κράτους δεν είναι αίτημα προσωπικό. Αδικούμε την όλη υπόθεση όταν αναφερόμαστε κατ’ αυτό τον τρόπο στο ζήτημα. Ο πρόεδρος της Ουκρανίας μετέφερε το αίτημα του Ουκρανικού λαού στο Φανάρι, μετά από συντριπτική πλειοψηφία υπέρ του αυτοκεφάλου στη Βουλή. Δεν αποτελεί επομένως προσωπική επιθυμία του προέδρου το αυτοκέφαλο», και συνέχισε: <br /> <br /> «Όταν κάποιος είναι αντικανονικός, δε σημαίνει ότι δεν υπάρχει. Το ότι χαρακτηρίζεται σχισματικός δεν του αφαιρεί το δικαίωμα να ζητήσει την αποκατάστασή του και τη ρύθμιση της εκκρεμότητάς του από την Εκκλησία του και αν θεωρήσει ότι η Εκκλησία του τον αδίκησε να προσφύγει στον Οικουμενικό Πατριάρχη. Πρόκειται για το λεγόμενο “έκκλητο”. Ακριβώς, λοιπόν, επειδή υπάρχουν σχισματικοί και μη κανονικοί στην Ουκρανία, οι οποίοι προσέφυγαν στην εκκλησιαστική τους δικαιοδοσία και δεν αντιμετωπίστηκαν, κατά την κρίση τους, δίκαια, μπορούν να προσφύγουν στο Οικουμενικό Πατριαρχείο ζητώντας την εκδίκαση της υποθέσεώς τους και την αναψηλάφηση της περιπτώσεως τους για τελεσίδικη απόφαση. Προς το παρόν, βέβαια, το Πατριαρχείο δεν επιλήφθηκε της εκδικάσεως, της εκκλήτου, προσφυγής κανενός από την Ουκρανία. Ίσως στο μέλλον το Πατριαρχείο μελετήσει υποθέσεις εκκλήτου που έχουν κατατεθεί. Σχετικά με το αίτημα αυτοκεφαλίας όμως από κανονική Εκκλησία νομίζω ότι δεν πρέπει να υπερτονίζουμε αυτό το επιχείρημα. Θα ήθελα να θέσω το ζήτημα διαφορετικά: Μπορεί η κανονική Εκκλησία στην Ουκρανία σήμερα, ακόμη κι αν το θέλει, να καταθέσει αίτημα αυτοκεφαλίας; Όλοι γνωρίζουμε τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν τα πράγματα στο Πατριαρχείο Μόσχας. Όποιος τολμήσει να κάνει μία τέτοια κίνηση θα βρεθεί εκτός Εκκλησίας με συνοπτικές διαδικασίες».<br /> <br /> <a href="https://www.militaire.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Κρίση με Ρωσία και Τουρκία με επίκεντρο το Οικουμενικό Πατριαρχείο -Ποιο είναι το πρόβλημα

Η κρίση στις σχέσεις Ελλάδας-Ρωσίας ενδέχεται να ενταθεί αφού υπάρχει ένα ακόμη σοβαρό θέμα στο οποίο η Ελλάδα τυπικά μπορεί να εμπλέκετα...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Γλωσσάρι διαγράφει τα τουρκικά εγκλήματα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjc0E_ES8_o170L6ccd_6foBCii23krQj2ozPtSQWzaxVn_GXSzXvBNT3DmHh62x_1xlNAYgTD6qOtZOzxKX7QDoyzpSLPumxHtPWu4Ssx0ahg3FKC0PiwI8wX-_ZcXy6O91vDUXUwXfaM/s1600/erdogan-kypros.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="421" data-original-width="630" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjc0E_ES8_o170L6ccd_6foBCii23krQj2ozPtSQWzaxVn_GXSzXvBNT3DmHh62x_1xlNAYgTD6qOtZOzxKX7QDoyzpSLPumxHtPWu4Ssx0ahg3FKC0PiwI8wX-_ZcXy6O91vDUXUwXfaM/s640/erdogan-kypros.jpg" width="640" /></a></div> <div> <b><br /></b></div> <b>Κώστας Μαυρίδης </b><span lang="el-GR">Μ</span>ετά την κατακραυγή εναντίον του Γλωσσαρίου, εγκαταλείφθηκαν τα επιχειρήματα υποστήριξης του από τους εγχώριους που το μεθόδευσαν και ανακυκλώνεται απλά ότι «το Γλωσσάρι είναι προαιρετικό». Υπάρχει όμως απάντηση καταπέλτης.<br /> <strong><br /></strong> <strong>Το πρώτιστο καθήκον της Ένωσης Συντακτών Κύπρου (ΕΣΚ) και της Επιτροπής Δημοσιογραφικής Δεοντολογίας (ΕΔΔ) είναι η προάσπιση της ελευθερίας έκφρασης των δημοσιογράφων και όχι η .... προαιρετική αυτολογοκρισία</strong>. Η αυτολογοκρισία είναι ήδη επιλογή κάποιων ΜΜΕ π.χ. στις εφημ. «Πολίτης», «Αλήθεια» και «Χαραυγή»,<strong> επικρατεί ο όρος «Τουρκοκύπριος ηγέτης» αντί για «κατοχικός εκπρόσωπος» κ</strong>αι μπορούν να συνεχίσουν.<br /> <br /> Το ζήτημα με το Γλωσσάρι είναι που υπήρξε προτεραία γνώση  και εύνοια (!) από πρόσωπα στους δύο αρμόδιους θεσμούς  όπως καταμαρτυρούν αυτόπτες μάρτυρες, με αναφορές και στα πρακτικά της ΕΣΚ και αποκαλυπτικό υλικό στα ΜΜΕ. Συνεπώς, η εμπλοκή αρμόδιων προσώπων/θεσμών υπήρξε μέγα ατόπημα που αφορά την πολιτεία. Η επίμονη άρνησή τους να παραδεχτούν το ατόπημα και η επιδίωξή τους να χρησιμοποιούν τους θεσμούς για να προωθούν σήμερα (!) τις περιθωριακές τους πολιτικές αντιλήψεις, τους καθιστά διπλά υπόλογους. Διότι, ούτε το θεωρούν λάθος, ούτε παραιτούνται. Η παραμονή στις θέσεις τους, καθιστά τους θεσμούς ανυπόληπτους στα μάτια της κοινωνίας.<br /> <br /> <strong>Στην Κύπρο διαπράχθηκαν από την Τουρκία σωρεία εγκλημάτων πολέμου και κατά της ανθρωπότητας</strong> (κατοχή και φυλετική εθνοκάθαρση, εποικισμός, εκτοπισμός, βιασμοί, δολοφονίες, βασανισμοί, λεηλασίες περιουσιών και έργων πολιτισμού, σφετερισμός περιουσιών κ.ά.). Στο σύγχρονο πολιτισμένο κόσμο με διεθνή και Ευρωπαϊκά θέσμια, η άρνηση τέτοιων εγκλημάτων θεωρείται μέρος του εγκλήματος. <strong>Μετά την παρουσίαση του Γλωσσαρίου, προκύπτει τεράστιο ζήτημα νομικής και ηθικής τάξης. Για παράδειγμα, το Γλωσσάρι συστήνει διαγραφή της λέξης κατοχή (της ουσίας του Κυπριακού προβλήματος) και τη χρήση του όρου «Τούρκος πρόσφυγας» αντί για έποικος.</strong><br /> <strong><br /></strong> <strong>Η κατοχή συντηρεί το έγκλημα του φυλετικού διαχωρισμού.</strong> Για το έγκλημα του εποικισμού, η ενοχή της Τουρκίας στην Κύπρο έχει αναγνωριστεί από το Ευρ. Δικαστήριο, τα Ηνωμένα Έθνη και σε αλλεπάλληλες διεθνείς εκθέσεις (Κουκό, Λάακσο, Πόος). <strong>Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο καταδίκασε «την πολιτική εποικισμού της Τουρκίας</strong> και καλεί την Τουρκία να απόσχει από την περαιτέρω εγκατάσταση Τούρκων πολιτών στα κατεχόμενα εδάφη της Κύπρου, η οποία αντιβαίνει στη Σύμβαση της Γενεύης και στις αρχές του διεθνούς δικαίου και ζητεί από την Τουρκία να τερματίσει τέτοιες ενέργειες”.<br /> <br /> <strong>Με το Γλωσσάρι δεν υπάρχουν κατεχόμενα εδάφη, ούτε έποικοι, αλλά «Τούρκοι πρόσφυγες».</strong> Έντεχνα παραγράφονται λεκτικά τουρκικά εγκλήματα που η συγκάλυψή τους καθιστά εμμέσως συνεργούς όσους εμπλέκονται στην προώθηση του ένοχου Γλωσσαρίου. <strong>Παρεμπιπτόντως, η άρνηση εγκλημάτων (π.χ. Γενοκτονία Αρμενίων, Ολοκαύτωμα Εβραίων) θεωρείται συνέχιση του αρχικού εγκλήματος και κράτη εντός και εκτός ΕΕ, καθιστούν την άρνηση αδίκημα.</strong> Στην Κύπρο, υπάρχει μεθοδευμένη  συγκάλυψη εγκλημάτων με εμπλοκή  αρμοδίων από θεσμούς του κράτους-θύματος των εγκλημάτων!<br /> <br /> Νεοναζιστικές παραφυάδες αρνούνται το Ολοκαύτωμα των Εβραίων, και Τούρκοι εθνικιστές αρνούνται την Αρμενική γενοκτονία. Στην Κύπρο,  η συγκάλυψη των εγκλημάτων γίνεται στο όνομα ενός αριστεροδέξιου δήθεν προοδευτισμού.<br /> <br /> <a href="https://www.huffingtonpost.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Το Γλωσσάρι διαγράφει τα τουρκικά εγκλήματα

Κώστας Μαυρίδης Μ ετά την κατακραυγή εναντίον του Γλωσσαρίου, εγκαταλείφθηκαν τα επιχειρήματα υποστήριξης του από τους εγχώριους που το ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο «χειμώνας» Αθήνας - Μόσχας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjhBo5uonA1kTsK1WZvXAelxdo0le6ZJ2g6F0Cw5Lv7otSoTGkflTzXt2IzyFAW-MvTo_jWtXdZl_Y8TAyo1yUXhCyWbumseHtzCiiBv4FfIMwwGY_HfU6EpUFUjZROthjRi2P2iZO1jTc/s1600/a8hna-mosxa.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="960" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjhBo5uonA1kTsK1WZvXAelxdo0le6ZJ2g6F0Cw5Lv7otSoTGkflTzXt2IzyFAW-MvTo_jWtXdZl_Y8TAyo1yUXhCyWbumseHtzCiiBv4FfIMwwGY_HfU6EpUFUjZROthjRi2P2iZO1jTc/s640/a8hna-mosxa.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <b>Βασίλης Νέδος</b><br /> Είναι ενδεικτικό το παράδειγμα της άρνησης της Αθήνας να προχωρήσει σε απελάσεις Ρώσων διπλωματών για την περιώνυμη «υπόθεση Σκριπάλ», ελλείψει πραγματικών αποδείξεων, παρά τις πολύ έντονες πιέσεις που δεχόταν τότε από τους Δυτικούς εταίρους της. <br /> <br /> Η απέλαση δύο Ρώσων διπλωματών και η απαγόρευση εισόδου σε δύο πολίτες της Ρωσικής Ομοσπονδίας, που αποκάλυψε η «Κ» την περασμένη Τετάρτη, αποτελεί το τελευταίο δυσάρεστο επεισόδιο στις σχέσεις Αθήνας - Μόσχας, οι οποίες τα δύο προηγούμενα χρόνια έχουν περάσει αρκετές φάσεις. Παρά τα –υπαρκτά– προβλήματα και τους σαφέστατα διαφορετικούς στρατηγικούς προσανατολισμούς των δύο χωρών σε ό,τι αφορά τα Βαλκάνια, την Ανατολική Μεσόγειο, αλλά και την Τουρκία, τους προηγούμενους μήνες είχε καταγραφεί μια προσπάθεια διατήρησης χαμηλών τόνων. Οπως είναι αναμενόμενο, η Αθήνα, παρά τη συμμετοχή της στο ΝΑΤΟ και στην Ε.Ε. και τον σεβασμό στις συλλογικές αποφάσεις, προσπαθούσε να κρατήσει μια ισορροπημένη σχέση με τη Μόσχα. Το πλέον ενδεικτικό παράδειγμα είναι η άρνηση της Αθήνας να προχωρήσει σε απελάσεις Ρώσων διπλωματών για την περιώνυμη «υπόθεση Σκριπάλ», παρά τις πολύ έντονες πιέσεις από τους Δυτικούς εταίρους της, ελλείψει πραγματικών αποδείξεων. <br /> <br /> Αντιθέτως, αναφέρουν διπλωματικές πηγές, για τις υποθέσεις που αφορούν τη δραστηριοποίηση των προσώπων τα οποία απελάθηκαν από τις ελληνικές αρχές, οι αποδείξεις ήταν αδιάσειστες. Πρακτικά, η Αθήνα βρέθηκε προ έντονου διλήμματος αν οι τέσσερις Ρώσοι πολίτες πρέπει να απελαθούν ή όχι, λόγω, μεταξύ άλλων, της πολύ έντονης δημόσιας αντιπαράθεσης σχετικά με το ονοματολογικό. Ωστόσο, δεδομένης της κατάστασης και των στοιχείων που βρέθηκαν στα χέρια των ελληνικών αρχών, η συγκεκριμένη επιλογή κρίθηκε μονόδρομος και μάλιστα στο ανώτατο δυνατό κυβερνητικό επίπεδο. Οι απελάσεις. που τελικά έγιναν (σύμφωνα με πληροφορίες οι δύο Ρώσοι διπλωμάτες αποχώρησαν από την Ελλάδα την Παρασκευή), κρίθηκε ότι θα πρέπει να αποτελέσουν ένα σχετικά μετριοπαθές μήνυμα, γι’ αυτό και επελέγησαν πρόσωπα που δεν βρίσκονται στις υψηλές βαθμίδες της πρεσβείας στην Αθήνα ή του προξενείου της Θεσσαλονίκης. Εκ των απελαθέντων, ο Βίκτορ Γιάκοβλεφ είναι σύμβουλος πρεσβείας Γ΄. <br /> <br /> Φόβοι για κλιμάκωση <br /> <br /> Οι πρώτες ρωσικές αντιδράσεις, δηλαδή η κλήση Ελληνα πρέσβη στη Μόσχα στο ομοσπονδιακό υπουργείο Εξωτερικών, για έντονες διαμαρτυρίες, αλλά και οι προειδοποιήσεις για αναλογική απάντηση, κρίνονται από την Αθήνα αναμενόμενες. Παράλληλα, βέβαια, υπάρχει ο φόβος για κλιμάκωση των αντιποίνων εκ μέρους των Ρώσων, όπως φάνηκε και από την πολύ έντονη δημόσια αντίδραση στην απόφαση της ελληνικής Δικαιοσύνης να εκδώσει τον «Mr. Bitcoin» Αλεξάντερ Βίνικ στη Γαλλία, καθώς κατηγορείται για ξέπλυμα «μαύρου» χρήματος μέσω Διαδικτύου. <br /> <br /> Η Αθήνα θα προτιμούσε το κακό κλίμα στις σχέσεις με τη Μόσχα να περιοριστεί στα περιστατικά των τελευταίων ημερών. Ωστόσο είναι απολύτως σαφές ότι κάτι τέτοιο βρίσκεται πλέον πέρα από τις δυνατότητες της ελληνικής πλευράς. Αν η Μόσχα απαντήσει σκληρά, η Αθήνα θα βρεθεί ξανά προ διλήμματος. Ηδη η τάση αυτή φάνηκε στο οξύ σχόλιο διπλωματικών πηγών της Αθήνας, έναντι των ρωσικών κατηγοριών περί λήψης της απόφασης για απέλαση έπειτα από αμερικανικές πιέσεις. <br /> <br /> Των ρωσικών κατηγοριών είχε προηγηθεί το σχόλιο αξιωματούχου του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, που τάχθηκε υπέρ του δικαιώματος της Ελλάδας να υπερασπίζεται την κυριαρχία της έναντι της «κακόβουλης ρωσικής επιρροής». Ο ίδιος αξιωματούχος συνέδεσε ευθέως την «κακόβουλη ρωσική επιρροή» με τις εξελίξεις των τελευταίων μηνών και την προσπάθεια Αθήνας και Σκοπίων να ολοκληρώσουν και να υλοποιήσουν τη συμφωνία των Πρεσπών. <br /> <br /> Αν και η Αθήνα προσπαθεί να υποβαθμίσει τη σημασία του γεγονότος αλλά και τη σύνδεσή του με τις εξελίξεις στο ονοματολογικό, είναι σαφές ότι οι εξελίξεις σε ΠΓΔΜ και Ελλάδα έχουν διαδραματίσει σημαντικό ρόλο. Στην ελληνική πλευρά των συνόρων, η δραστηριοποίηση εκκλησιαστικών κύκλων είναι γνωστή. Κάποιοι εξ αυτών αναμείχθηκαν ενεργά στη διοργάνωση των συλλαλητηρίων διαμαρτυρίας εναντίον της λύσης στο ονοματολογικό. Αλλωστε αποτυπώθηκε και μέσω της απαγόρευσης εισόδου στη χώρα δύο Ρώσων πολιτών οι οποίοι είναι μέλη της Αυτοκρατορικής Ορθόδοξης Παλαιστινιακής Ενωσης. <br /> <br /> Κύκλοι της Ιεραρχίας <br /> <br /> Η Αθήνα γνωρίζει πολύ καλά για τη δράση συγκεκριμένων κύκλων της Ιεραρχίας σε τόσο στενή συνεργασία με πρόσωπα ρωσικής επιρροής, κάτι το οποίο ενοχλεί εδώ και χρόνια όχι μόνο το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως αλλά και την Αρχιεπισκοπή Αθηνών. Παράλληλα, αρκετοί στην Αθήνα εκτιμούν ότι η ρωσική διείσδυση στο Αγιον Ορος είναι πολύ σημαντικότερη απ’ όσο φαίνεται. Αξιοσημείωτο είναι, τέλος, ότι οι συγκεκριμένες ειδήσεις προκάλεσαν κάποια αίσθηση και στην Κύπρο. Πριν από λίγους μήνες, με απόφαση του Αρχιεπισκόπου Κύπρου Χρυσοστόμου, πρακτικά αποφασίστηκε να μην πωληθεί ο τηλεοπτικός σταθμός της Εκκλησίας σε εταιρεία επιχειρηματία που διατηρεί στενές σχέσεις με τη Ρωσία. Μέσα στην κυπριακή Ιεραρχία εκφράζονται ανησυχίες για την επόμενη μέρα, καθώς η Μόσχα φαίνεται ότι έχει δικό της εκλεκτό, σε περίπτωση που τεθεί τέτοιο θέμα.<br /> <br /> <a href="http://www.kathimerini.gr/" target="_blank">Πηγή</a><br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ο «χειμώνας» Αθήνας - Μόσχας

Βασίλης Νέδος Είναι ενδεικτικό το παράδειγμα της άρνησης της Αθήνας να προχωρήσει σε απελάσεις Ρώσων διπλωματών για την περιώνυμη «υπόθε...

Διαβάστε την συνέχεια

Η συμφωνία πΓΔΜ - Ελλάδας και ο ρωσικός δάκτυλος

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEghnFHBtxeI8hGWYWBZWxcPb7Vq05un_wtfcIH8C2MRHutaGCOILjJ8GZpKOOJD_wG-j-WJX8BOVxxGwOxFg3Io4FbxXN9wvPWHl1sjyQDQ4PpEd0q7Cs9wSDzxJzjrIOOsOSSKVVmabYc/s1600/stratfor.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="465" data-original-width="930" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEghnFHBtxeI8hGWYWBZWxcPb7Vq05un_wtfcIH8C2MRHutaGCOILjJ8GZpKOOJD_wG-j-WJX8BOVxxGwOxFg3Io4FbxXN9wvPWHl1sjyQDQ4PpEd0q7Cs9wSDzxJzjrIOOsOSSKVVmabYc/s640/stratfor.jpg" width="640" /></a></div> <h3> <span style="font-weight: normal;">Η προσπάθεια της Μόσχας να κρατήσει εκτός ΝΑΤΟ τα Βαλκάνια και οι κατηγορίες που εκτοξεύουν Σκόπια και Αθήνα. Πώς διαμορφώνεται το γεωπολιτικό κουβάρι στην περιοχή και ποιοι είναι οι κίνδυνοι για τη σταθερότητα.</span></h3> Η πΓΔΜ έκανε ένα βήμα μπροστά στην προσπάθεια να μπει στο ΝΑΤΟ καθώς έλαβε επίσημα πρόσκληση να ξεκινήσει ενταξιακές διαπραγματεύσεις. Η πρόσκληση έρχεται σχεδόν ένα μήνα μετά τη συμφωνία με την Ελλάδα να αλλάξει το όνομά της σε «Βόρεια Μακεδονία» και να τερματίσει την πολυετή διαμάχη. Αν εφαρμοστεί η συμφωνία των δύο χωρών, θα αρθεί ένα από τα κύρια εμπόδια που αποτρέπουν αυτή τη στιγμή την ένταξη της πΓΔΜ στη συμμαχία και την ΕΕ. Τόσο στην Ελλάδα, όσο και στην πΓΔΜ, η συμφωνία αμφισβητείται έντονα. Και για να γίνουν τα πράγματα πιο περίπλοκα, αμφότερες οι κυβερνήσεις κατηγόρησαν τη Ρωσία ότι προσπαθεί να υπονομεύσει τη συμφωνία.<br /> <br /> Το κοινοβούλιο στα Σκόπια ενέκρινε τη συμφωνία και θα γίνει δημοψήφισμα Σεπτέμβριο ή Οκτώβριο. Ο πρωθυπουργός Ζόραν Ζάεφ έχει συνδέσει το πολιτικό του μέλλον με αυτή, απειλώντας να παραιτηθεί αν καταψηφιστεί στο δημοψήφισμα. Ενώ δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι οι περισσότεροι κάτοικοι της χώρας είναι υπέρ της ένταξης σε ΝΑΤΟ και ΕΕ, παραμένουν διχασμένοι στο θέμα του ονόματος, κάτι που υπονοεί ότι είναι δύσκολο να προβλεφθεί το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος. Επιπλέον η αντιπολίτευση, το VMRO-DPMNE επιτίθεται σφοδρά στη συμφωνία.<br /> <br /> Η πολιτική κατάσταση είναι περίπλοκη και στην Ελλάδα. Το κοινοβούλιο θα αποφασίσει για τη συμφωνία τους επόμενους μήνες, σε μια ψηφοφορία που θα κρίνει το μέλλον της κυβέρνησης του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα. Όπως στην πΓΔΜ, η αξιωματική αντιπολίτευση εξέφρασε την αντίθεσή της στη συμφωνία για την αλλαγή ονόματος, υποστηρίζοντας ότι δεν βάζει τέλος σε πιθανές διεκδικήσεις σε ελληνικά εδάφη. Επιπλέον ο κυβερνητικός εταίρος του ΣΥΡΙΖΑ τάχθηκε κατά της συμφωνίας. Αν οι ΑΝΕΛ φύγουν από την κυβέρνηση διαμαρτυρόμενοι για τη συμφωνία, θα μπορούσαν να προκηρυχθούν πρόωρες εκλογές.<br /> <br /> Μετά απ’ όλα αυτά υπάρχει και ο ρωσικός παράγοντας. Οι βαλκανικές χώρες έχουν στο παρελθόν κατηγορήσει τη Ρωσία ότι προσπαθεί να υπονομεύσει την ένταξή τους στο ΝΑΤΟ. Η Μόσχα αντέτεινε ότι η ένταξή τους στον Οργανισμό θέτει σε κίνδυνο τη γεωπολιτική ισορροπία στην περιοχή. Στα τέλη του 2016, το Μαυροβούνιο κατηγόρησε τη Ρωσία ότι προσπαθεί να οργανώσει πραξικόπημα για να το αποτρέψει να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ, αν και η χώρα πράγματι εντάχθηκε στις αρχές του 2017.<br /> <br /> Η πΓΔΜ βλέπει τη συμφωνία στο ονοματολογικό και την ένταξη σε ΝΑΤΟ και ΕΕ ως βασικά συστατικά της στρατηγικής της για να ομαλοποιήσει τις σχέσεις της με τους γείτονες και να γίνει περισσότερο ελκυστικός παίκτης στη διεθνή αρένα. Συνεπώς, η κατάρρευση της συμφωνίας με την Ελλάδα θα ήταν ένας αποτελεσματικός τρόπος να αποτραπεί η ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ. Πράγματι, ο Ζάεφ έχει κατηγορήσει τη Ρωσία ότι προσπαθεί να αποσταθεροποιήσει τη χώρα του και υπονοεί ότι κρύβεται πίσω από τις πρόσφατες διαμαρτυρίες κατά της συμφωνίας.<br /> <br /> Η Αθήνα προχωρά σε παρόμοιες κατηγορίες. Στις 6 Ιουλίου, η κυβέρνηση απέλασε δύο Ρώσους διπλωμάτες και απαγόρευσε την είσοδο σε δύο άλλους. Σύμφωνα με ελληνικά ΜΜΕ, πιστεύει ότι οι Ρώσοι προσπάθησαν να υπονομεύσουν τη συμφωνία, διοργάνωσαν συλλαλητήρια στη Βόρεια Ελλάδα και επιχείρησαν να βαθύνουν τους δεσμούς τους με εθνικιστικές οργανώσεις και επιχειρηματικούς ηγέτες της χώρας.<br /> <br /> Οι διπλωματικές τριβές μεταξύ Ελλάδας και Ρωσίας είναι αξιοσημείωτες καθώς οι δύο χώρες έχουν παραδοσιακά στενούς δεσμούς, σε βαθμό που η Αθήνα απείλησε παλαιότερα με βέτο στις κυρώσεις κατά της Μόσχας. Σύμφωνα όμως με πηγές της Stratfor στην Ελλάδα, οι σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών έχουν «ψυχρανθεί» τους τελευταίους μήνες καθώς βελτιώθηκαν οι σχέσεις Ελλάδας-ΗΠΑ. Οι τριβές δεν σημαίνει ότι οι διμερείς σχέσεις Αθήνας-Μόσχας έχουν χειροτερέψει, αλλά υποδηλώνουν ότι διέρχονται περίοδο αστάθειας.<br /> <br /> Η ανακοίνωση του περασμένου μήνα της συμφωνίας μεταξύ Ελλάδας - πΓΔΜ να θάψουν το τσεκούρι του πολέμου αναφορικά με το όνομα, ανοίγει τον δρόμο ώστε η τελευταία να προχωρήσει σε μεγαλύτερη ενσωμάτωση με τη Δύση. Όμως επιπρόσθετα των αντιδράσεων στις δύο χώρες, «τρίτοι παίκτες» ίσως περιπλέξουν τις προσπάθειες να λυθεί η 25ετής διαφορά<br /> <br /> <a href="http://www.euro2day.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η συμφωνία πΓΔΜ - Ελλάδας και ο ρωσικός δάκτυλος

Η προσπάθεια της Μόσχας να κρατήσει εκτός ΝΑΤΟ τα Βαλκάνια και οι κατηγορίες που εκτοξεύουν Σκόπια και Αθήνα. Πώς διαμορφώνεται το γεωπολ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Συμφωνία για το Μακεδονικό Ζήτημα και οι Προοπτικές

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjaK6XmVV9VriRscTAts58XaHQTC2x14nZTY-8BMTCj6bx-Dfa7RF7UP8KWGoeMsYezeNKXVwGJ-RaXQzLfnLHJrUpMRWS-Nj0PdvC-KNQNc3sEAMg7dViBYHZiu6yo011SYzoeR3V2L7c/s1600/Zaef.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="420" data-original-width="630" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjaK6XmVV9VriRscTAts58XaHQTC2x14nZTY-8BMTCj6bx-Dfa7RF7UP8KWGoeMsYezeNKXVwGJ-RaXQzLfnLHJrUpMRWS-Nj0PdvC-KNQNc3sEAMg7dViBYHZiu6yo011SYzoeR3V2L7c/s640/Zaef.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <b>Ιπποκράτης Δασκαλάκης *</b><br /> Ας αρχίσουμε από τα γεγονότα: Μετά από αρκετές δεκαετίες τριβών υπάρχει πλέον μια κατ’ αρχή αμοιβαία συμφωνία για τη δρομολόγηση μιας κοινά αποδεκτής λύσης στο σύνθετο πρόβλημα που ταλανίζει τις σχέσεις Αθηνών-Σκοπίων και αποτελεί μια εν δυνάμει εστία αναταραχής (μαζί και με πολλές άλλες) στον ευρύτερο χώρο της Βαλκανικής.<br /> <br /> Η συμφωνία αυτή αντιμετωπίζεται με καχυποψία έως και πλήρη απόρριψη από σημαντικά τμήματα του πολιτικού κόσμου και της κοινωνίας αμφοτέρων των χωρών. Ενδεχομένως και ορισμένες χώρες, μάλλον λίγες, δεν καλοβλέπουν τη συμφωνία και κυρίως την επίλυση του θέματος. Παραμένει ακόμη άγνωστο, αν αυτή η συμφωνία θα υλοποιηθεί μέχρι τέλους ενώ αμφίβολη είναι και συμβολή της στην ομαλοποίηση της ευρύτερης περιοχής. Ακόμη όμως περισσότερο αβέβαιη είναι η απάντηση στο ερώτημα του εάν η συμφωνία αυτή είναι θετική για τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα. Μια πειστική απάντηση θα δοθεί μόνο μετά την έλευση ικανού χρονικού διαστήματος (1-2 δεκαετίες) και ευελπιστώ να είναι θετική για την πλευρά μας.<br /> <br /> Σίγουρα η συμφωνία δεν εξασφαλίζει το σύνολο των ελληνικών απαιτήσεων, ούτε όμως και των σκοπιανών. Σίγουρα σήμερα είναι αδύνατη η αλγεβρική και αντικειμενική αποτίμηση κερδών και απωλειών μέσω των αναπόφευκτων (αμοιβαίων) υποχωρήσεων. Στα όμματα της πλειονότητας των Ελλήνων πολιτών, οι παραχωρήσεις των Αθηνών σε θέματα εθνότητας και ταυτότητας -και κυρίως η πληθώρα των αναπάντητων ερωτημάτων που συνοδεύουν αυτά τα σημεία- προκαλούν δικαιολογημένη ανησυχία αλλά και εναντίωση προς τα συμφωνηθέντα. Ερωτηματικά εμφανίζονται και για την απώλεια ελληνικών διαπραγματευτικών «χαρτιών» αναφορικά με τη δυνατότητα δικής μας αρνησικυρίας σε θέματα ένταξης των Σκοπίων, σε ΝΑΤΟ και Ευρωπαϊκή Ένωση, σε περίπτωση μη ευόδωσης της συμφωνίας και αντίθεσης μας με τη δυναμική εισόδου που θα έχει ήδη αναπτυχθεί.<br /> <br /> Επιπλέον, διαχρονικές και δια δεσμών αίματος καλλιεργηθείσες πεποιθήσεις και δοξασίες για τα εθνικά μας δίκαια καθιστούν, για μέρος των πολιτών μας, κάθε υποχώρηση ισοδύναμη με εθνική ήττα ή ακόμη και προδοσία. Τρανό παράδειγμα των εθνικών ευαισθησιών, η αδυναμία ακόμη και των υποστηρικτών της συνθήκης να κάνουν αναφορά σε «μακεδονική» εθνότητα και γλώσσα παραλείποντας τα εισαγωγικά και η προτίμηση χρήσης ουδέτερων όρων. Πρέπει όμως να αναγνωρίσουμε ότι ανάλογες δοξασίες έχουν αναπτυχθεί και στην άλλη πλευρά γεγονός που ελάχιστα επηρεάζεται από αντικειμενικές ιστορικές αλήθειες. Ορατός και ο κίνδυνος αύξησης των απαιτήσεων εκ μέρους των Τιράνων, θεωρώντας ότι η χώρα μας, ευρισκόμενη σε μειονεκτική θέση, είναι πρόθυμη για περαιτέρω παραχωρήσεις σε όλα τα ανοικτά θέματα. Πρέπει όμως να αναγνωρίσουμε ότι μόνιμο και λογικό επιχείρημα των επιθυμούντων μια συμβιβαστική λύση στο θέμα των Σκοπίων είναι η επικέντρωση μας έναντι πλέον ζωτικών απειλών και θεμάτων και η ελάττωση των ανοικτών μετώπων θα επιτρέψει την ενδυνάμωση των θέσεων μας σε αυτά.<br /> <br /> Σήμερα, η πλειονότητα των Ελλήνων τάσσεται ανεπιφύλακτα υπέρ μιας συμφωνίας με το γειτονικό κράτος αλλά με περιορισμένο αριθμό παραχωρήσεων και μάλιστα ανώδυνων. Αντίστοιχα φυσικά πράττει και η άλλη πλευρά. Επίσης, έκαστος πολιτικός χώρος στην Ελλάδα, επιφυλάσσει για τον εαυτό του -εκ του ασφαλούς- την ικανότητα σύναψης μιας καλύτερης συνθήκης. Εκτιμώ ότι μια ενιαία συντονισμένη εθνική γραμμή, χωρίς παραφωνίες, κομματικές επιδιώξεις, ενέργειες αποφυγής πολιτικού κόστους, θα επέφερε καλύτερα διαπραγματευτικά οφέλη και κατά συνέπεια (ενδεχομένως) μια καλύτερη συμφωνία για τη χώρα μας. Τη μέγιστη ευθύνη για την αποτυχία αυτής της κοινής συνεννόησης την έχει η κυβέρνηση που θεσμικά είχε την πρωτοβουλία των κινήσεων και η οποία προσπάθησε να συνδυάσει τη σύναψη της συμφωνίας με καθαρά κομματικά οφέλη. Επιπλέον, αξίζει να επισημάνουμε ότι καθώς σημαντικό μέρος του κυβερνώντος κόμματος είχε ταχθεί στο παρελθόν υπέρ θέσεων που ήσαν αρκετά εγγύς των σκοπιανών θέσεων, αυτό εξασθενούσε -μέχρι ενός σημείου- τη διαπραγματευτική μας θέση.<br /> <br /> Η εξέλιξη των διαπραγματευτικών επαφών, κατέδειξε ότι κυβέρνηση των Αθηνών επεδίωξε μια σπουδή για την επίτευξη συμφωνίας χωρίς να διαφαίνεται ότι βρέθηκε προ ανυπέρβλητων ισχυρών διεθνών πιέσεων. Βέβαια θα μπορούσε να αντικρούσει κανείς υποστηρίζοντας ότι η Αθήνα έσπευσε να εκμεταλλευτεί το «παράθυρο ευκαιρίας» της ύπαρξης μιας μετριοπαθούς σκοπιανής κυβέρνησης. Επιμονή σε ανένδοτες θέσεις εκ μέρους των Αθηνών, ίσως να καταδίκαζε σε πτώση τη μετριοπαθή κυβέρνηση και να συντελούσε στην επάνοδο των σκληροπυρηνικών δυνάμεων και διαιώνιση του προβλήματος. Με τα σημερινά δεδομένα αδυνατώ μετά βεβαιότητας να ισχυριστώ αν η διαιώνιση του θέματος εξυπηρετεί ή βλάπτει τα εθνικά συμφέροντα, απάντηση καθοριστική για την ελληνική (και σκοπιανή) στάση. Διστακτικά θεωρώ ότι ο χρόνος δεν εργάζεται υπέρ ημών στο πρόβλημα αυτό χωρίς βέβαια να δημιουργεί (επί του παρόντος) ανυπέρβλητα εμπόδια.<br /> <br /> Κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων η ελληνική κυβέρνηση κατηγορήθηκε για χρήση «μυστικής διπλωματίας» για επίλυση του θέματος. Θεωρώ επιβεβλημένη, την κατά περίπτωση, χρήση της «μυστικής διπλωματίας» υπό τον όρο τήρησης όλων των θεσμικών προβλέψεων που μάλλον όμως δεν ίσχυσε στο πρόβλημα μας. Ευελπιστώ ότι στο πλαίσιο αυτής της κατακριτέας «μυστικής διπλωματίας», η Αθήνα κατάφερε να εξασφαλίσει ορισμένες θετικές πρόνοιες και αξιόπιστες δεσμεύσεις από τις μεγάλες δυνάμεις για τα εθνικά μας θέματα.<br /> <br /> Παρά τη δικαιολογημένη ευαισθησία μας για το ιστορική παρακαταθήκη της μακεδονικής ιστορίας και τον κίνδυνο καπήλευσης της δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο μέγιστος κίνδυνος προέρχεται από την τουρκική επεκτατικότητα και η δεινή μας οικονομική κατάσταση επιτείνει τη μειονεκτική μας θέση. Για ιστορικούς λόγους, πρέπει όμως να αναφέρω ότι αντίστοιχες αντιλήψεις, έναντι του υπαρκτού τότε κομμουνιστικού κινδύνου αλλά και η πλήρη οικονομική μας εξάρτηση από τη διεθνή βοήθεια, ώθησαν τις ελληνικές κυβερνήσεις σε διστακτικές θέσεις στο θέμα του μακεδονικού, ειδικά την περίοδο 1949-1954, που συνετέλεσαν στη μετέπειτα επιδείνωση της διαπραγματευτικής μας ικανότητας και στην ενίσχυση και προβολή της «μακεδονικής» ταυτότητας.<br /> <br /> Επανερχόμενοι στο σήμερα, πρέπει να επισημάνω ότι δυστυχώς και η αντιπολίτευση, με παλινδρομήσεις, ασάφειες και απροθυμία συνεννόησης, ακολούθησε την κυβέρνηση στον ολισθηρό δρόμο της κομματικής εκμετάλλευσης του θέματος. Σε τελευταία ανάλυση, αρκετοί πολιτικοί παράγοντες αισθάνονται ιδιαίτερα ικανοποιημένοι με το γεγονός ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μετά την αναγκαστική αποδοχή των όρων των «δανειστών και εταίρων», αυτοβούλως ανέλαβε και την επώδυνη αποδοχή μιας συμβιβαστικής λύσης στο σκοπιανό ζήτημα. Εκτιμώ ότι οι κατακρίνοντες σήμερα τη συμφωνία, πριν αλέκτωρ λαλήσει τρεις και παρά την σφοδρή αντίθεση τους, με πρόσχημα την αρχή του διεθνούς δικαίου «οι συνθήκες πρέπει να τιμούνται», θα αναγκαστούν (ορθά αλλά και με πρόδηλη ικανοποίηση) να την αποδεχθούν!<br /> <br /> Ας έλθουμε όμως επί της ουσίας των δεδομένων που δημιουργεί η συμφωνία. Το βασικό ερώτημα είναι εάν υπάρχει άμεσος ή έμμεσος κίνδυνος για υπονόμευση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων από το κράτος που θα αναγνωρίσουμε εάν υλοποιηθεί η συμφωνία; Θα τολμήσω να απαντήσω αρνητικά, υπό την προϋπόθεση ότι η χώρα μας θα λειτουργήσει ως ορθολογικός παίκτης του διεθνούς συστήματος οικοδομώντας, με λιγότερη ή περισσότερη επιτυχία, τους πυλώνες ισχύος. Στους πυλώνες ισχύος, εμφανιζόμενη υπό τον όρο της «ήπιας ισχύος», συμπεριλαμβάνεται και η πολιτισμική μας ιστορία και επιρροή. Η μελλοντική μας αντιπαράθεση με το νέο κράτος (ούτε και εγώ μπορώ να χρησιμοποιήσω το νέο όνομα του) θα διεξαχθεί κυρίως στο πολιτιστικό και οικονομικό επίπεδο με επιδίωξη την εξασφάλιση της επιρροής μας.<br /> <br /> Ο αγώνας μας όμως, ειδικά για την πολιτισμική ταυτότητα και κληρονομία δεν θα πρέπει να εστιάζεται μόνο στους βόρειους γείτονες μας. Η προσπάθεια πρέπει να είναι επίπονος και συνεχής καθώς οι διεκδικητές της πολιτισμικής μας κληρονομιάς είναι πολλοί (μη λησμονούμε ότι και οι Τούρκοι αθόρυβα «ροκανίζουν» την ιστορία μας, βλέπε «λαοί του Αιγαίου») ενώ ο πιο επικίνδυνος αντίπαλος δεν έχει ταυτότητα και υπεισέρχεται δολίως μέσα από τις διάφορες μορφές της παγκοσμιοποίησης και μιας πρωτόγνωρης και βίαιης δημογραφικής μεταβολής πλήττοντας ύπουλα τον πυρήνα της ύπαρξης μας.<br /> <br /> Σπάνια στο παρελθόν μια συνθήκη ή συμφωνία, ακόμη και αν επιβλήθηκε με τη δύναμη των όπλων, επέλυσε όλες τις αντιθέσεις και τα προβλήματα. Απλά έθεσε τις βάσεις για ένα νέο ανταγωνισμό (ή μια νέα μορφή ανταγωνισμού) δίδοντας πολλάκις τη ευκαιρία ακόμη και στον ηττημένο να ανατρέψει, σε βάθος χρόνου, ορισμένες αρνητικές συνέπειες της συμφωνίας. Ανάλογα συμβαίνει και με την παρούσα συμφωνία η ολοκλήρωση της οποίας προβλέπεται τους επόμενους μήνες. Φυσικά δεν πρέπει να αναμένουμε τη μεταστροφή της πολιτικής, αλλά και των διαθέσεων των κατοίκων των Σκοπίων, έναντι της χώρας μας εντός μιας ημέρας. Η αντιπαράθεση για το θέμα της Μακεδονίας χάνεται σε βάθος δεκαετιών, κάθε πλευρά έχει να παρουσιάσει ορισμένα αδιάσειστα επιχειρήματα υπέρ των θέσεων της και το συγκρουσιακό περιβάλλον έχει εκθρέψει εκατέρωθεν ακραίες τάσεις που όλα μαζί δημιουργούν δυσχέρειες στην επιθυμητή προσέγγιση.<br /> <br /> Ο μεγαλύτερος κίνδυνος όμως που διατρέχουμε για την επιτυχή έκβαση των προσπαθειών μας (συμπεριλαμβανομένων και των σημαντικών παραχωρήσεων που αποδεχθήκαμε), προέρχεται από το εσωτερικό μας και είναι να καταστήσουμε το θέμα της συμφωνίας το επίκεντρο μιας πολιτικής πόλωσης όπου οι ακραίες και χωρίς επιχειρήματα συνθηματολογίες θα κυριαρχήσουν του ορθού λόγου. Σε αυτό το περιβάλλον, πληθώρα κρισίμων προβλημάτων θα υποσκιαστούν από μια αντιπαράθεση για το Μακεδονικό από την οποία θα λείπουν τα επιχειρήματα και οι ρεαλιστικές εναλλακτικές λύσεις και θα κυριαρχεί η συνθηματολογία και η επίκληση συναισθημάτων. Δυστυχώς, σε ένα τέτοιο περιβάλλον, δεν νομίζω ότι θα υπάρξει ελληνικό κόμμα που θα αποφύγει την ατραπό της συνθηματολογίας.<br /> <br /> Το ζητούμενο πλέον, από την ελληνική πλευρά, είναι αφενός να αποφύγει μια εσωτερική πόλωση για τη συμφωνία και αφετέρου να εκμεταλλευτεί τις συνθήκες που δημιουργούνται και βασιζόμενη στα νέα δεδομένα, με συνέπεια, υπομονή, επιμονή και συνέχεια, να προωθήσει τους στόχους της. Σήμερα, απαιτείται να εξετάσουμε λεπτομερώς τις άμεσα και έμμεσα απορρέουσες προβλέψεις της συμφωνίας, να εντοπίσουμε τα προβληματικά σημεία και να καταρτίσουμε ένα σχέδιο υλοποίησης της με γνώμονα τη μεγιστοποίηση του εθνικού συμφέροντος και την αντίκρουση των αναμενόμενων ανάλογων προσπαθειών των γειτόνων. Μια επισταμένη προετοιμασία θα μας επιτρέψει να εκμεταλλευθούμε υπέρ των θέσεων μας υπάρχοντα «θολά» σημεία που εισδύουν -ηθελημένα ή μη- σε κάθε συμφωνία. Δυνατότητα επαναδιαπραγμάτευσης δεν τη θεωρώ εφικτή και μάλλον θα οδηγήσει την Αθήνα σε αντιπαράθεση με τη διεθνή κοινότητα.<br /> <br /> Επιπλέον στο επίπεδο της στρατηγικής επικοινωνίας πρέπει να γίνει η μέγιστη εκμετάλλευση της προσέγγισης των δύο χωρών, προς κάθε ακροατήριο, με προβολή των ελληνικών παραχωρήσεων ως ένδειξη αυτοπεποίθησης και πραγματικού ενδιαφέροντος και όχι ως αδυναμία. Παράλληλα όμως πρέπει να είμαστε έτοιμοι από τώρα και για μια αναδίπλωση και αλλαγή στρατηγικής σε περίπτωση που για οποιαδήποτε λόγο η συμφωνία δεν ευοδωθεί. Εξυπακούεται ότι αρκετοί εξ ημών, ελπίζουν την απόρριψη της συμφωνίας -το θεωρώ δύσκολο όχι απίθανο- με υπαιτιότητα της σκοπιανής πλευράς.<br /> <br /> Η αναζήτηση ευθυνών, ο εξορκισμός των λαθών επί του μακεδονικού και η δαιμονοποίηση της συμφωνίας δεν πρέπει να μας εκτρέψουν από το τελικό μας στόχο. Το νέο (ακατανόμαστο για εμάς ακόμη) κράτος, αλλά γενικότερα η Βαλκανική πρέπει να επανέλθουν στην ελληνική σφαίρα επιρροής με κατανόηση των ιδιαιτεροτήτων των λαών τους και με σεβασμό των ανησυχιών τους. Μπορούμε να αποτελέσουμε τοπική ηγεμονική δύναμη άμα εργαστούμε με συνέπεια, αποφεύγοντας τις ακρότητες και την αλαζονεία. Χρειαζόμαστε όμως όραμα, ηγεσία, συντονισμένη εργασία και νηφαλιότητα. Συστατικά αναγκαία, η έλλειψη των οποίων τις τελευταίες δεκαετίες μας οδήγησε όχι μόνο στην οικονομική κρίση αλλά και στην αποδυνάμωση της συνολικής μας ισχύος. Παρά ταύτα, η ισχύς μας έναντι των βαλκάνιων γειτόνων μας εξακολουθεί να είναι συντριπτικά υπέρ ημών σε όλους τους τομείς. Ειδικά μάλιστα, τα σημεία που έντονα μας ανησυχούν - θέματα ιστορικής ταυτότητας και πολιτιστικής παράδοσης- αποτελούν τα πλέον ισχυρά όπλα στην ελληνική φαρέτρα αρκεί να τα χρησιμοποιήσουμε κατάλληλα. Οι αυριανές γενιές των βαλκάνιων γειτόνων μας πρέπει να θεωρούν απαραίτητη την εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας, να προετοιμάζονται για φοίτηση σε ελληνικά πανεπιστήμια, να αποταμιεύουν για να παραθερίσουν στη Χαλκιδική, να εμπιστεύονται τα ελληνικά νοσοκομεία και ενδόμυχα (και ανομολόγητα) να προσδοκούν την απόκτηση της ελληνικής ιθαγένειας. Ειδικά για τα Σκόπια, η χώρα μας πρέπει να αποτελέσει τον αμερόληπτο και κοινά αποδεκτό εγγυητή της ειρηνικής συνύπαρξης Σλαβομακεδόνων και Αλβανών και της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και προόδου της χώρας. Αυτή η κατάσταση πρέπει να είναι ο επιδιωκόμενος στόχος μας. Ποιος όμως θα μας κάνει αρχικά να πιστέψουμε στην ικανότητα μας για την εκπλήρωση αυτού του στόχου και εν συνεχεία να μας οδηγήσει με συνέπεια στην υλοποίηση του μέσα από τις «συμπληγάδες» του ασταθούς διεθνούς περιβάλλοντος;<br /> <br /> <b><i>*Υποστράτηγος εα, Διευθυντής Μελετών ΕΛΙΣΜΕ. </i></b><br /> <br /> <a href="https://www.huffingtonpost.gr/">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η Συμφωνία για το Μακεδονικό Ζήτημα και οι Προοπτικές

Ιπποκράτης Δασκαλάκης * Ας αρχίσουμε από τα γεγονότα: Μετά από αρκετές δεκαετίες τριβών υπάρχει πλέον μια κατ’ αρχή αμοιβαία συμφωνία γι...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία: Η «Φαμίλια» Ερντογάν εδραιώνεται

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjbqJksnN4eUYWdmowb-JuIqPpFA1mbUFKG_qgQ0W4maiT90R8lIohKS8Zikj7dgxFfOh5vFK5pNSgqrIPl_o1Cr3X1WLvb7miWURaF7yhykRnrd3dUTl_fLLy4tD0E_R7y5NgkVYFa4ms/s1600/familia+_erdogan.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="440" data-original-width="630" height="446" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjbqJksnN4eUYWdmowb-JuIqPpFA1mbUFKG_qgQ0W4maiT90R8lIohKS8Zikj7dgxFfOh5vFK5pNSgqrIPl_o1Cr3X1WLvb7miWURaF7yhykRnrd3dUTl_fLLy4tD0E_R7y5NgkVYFa4ms/s640/familia+_erdogan.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <b>Λεωνίδας Κουμάκης* </b><br /> Το νέο σύνταγμα της Τουρκίας που «εγκρίθηκε» από τον Τουρκικό λαό με το νοθευμένο δημοψήφισμα της 16 Απριλίου 2017 και οι «εκλογές» με την σημαδεμένη τράπουλα που ανέδειξαν τον Ρ. Τ. Ερντογάν ουσιαστικό δικτάτορα με απεριόριστες εξουσίες, μετατρέπει πλέον και επίσημα, ολόκληρη την Τουρκία σε μια γιγαντιαία, οικογενειακή επιχείρηση της «Φαμίλιας Ερντογάν». <br /> <br /> Η αναγγελθείσα «άρση» της άχρηστης πλέον κατάστασης «έκτακτης ανάγκης» (οι νέες, επίσημες εξουσίες του «Προέδρου» είναι υπεραρκετές), δεν βοηθάει καθόλου στα ανθρώπινα δικαιώματα, τα οποία κατεξευτελίζονται στην σημερινή Τουρκία. <br /> <br /> Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η αρπαγή δύο Ελλήνων στρατιωτικών την 1η Μαρτίου 2018 και η επίσημη αιχμαλωσία τους, χωρίς την απαγγελία καμιάς εναντίον τους κατηγορίας! Ό,τι δηλαδή κάνουν οι Σομαλοί πειρατές καταλαμβάνοντας πλοία και εκβιάζοντας πλοιοκτήτες, το κάνει η μαφιόζικη «Φαμίλια Ερντογάν», εκβιάζοντας την Ελλάδα να αγνοήσει τους νόμους της – όπως δηλαδή θεωρεί αυτονόητο να πράττει η ίδια η «Φαμίλια» μέσα στην Τουρκία! <br /> <br /> Η διάσημη πλέον διαφθορά της «Φαμίλιας Ερντογάν» και ο αμύθητος πλούτος που συσσωρεύουν τα μέλη της, γίνονται το επίσημο «σήμα κατατεθέν» της σημερινής Τουρκίας. Η Τουρκία του 2018, αποτελεί και επίσημα πια, την οικογενειακή επιχείρηση μιας χούφτας ανθρώπων που ζουν σε ανείπωτη χλιδή και παλάτια, απολαμβάνοντας τον μόχθο εκατομμυρίων Τούρκων πολιτών με απροκάλυπτο φασισμό. <br /> <br /> Εάν κάποιος (δημοσιογράφος, δικαστής, στρατιωτικός, ακαδημαϊκός, κληρικός, καλλιτέχνης, αθλητής κ.α.) τολμήσει να καταγγείλει την απίστευτη οικογενειακή διαφθορά της «Φαμίλιας Ερντογάν» χαρακτηρίζεται πάραυτα «τρομοκράτης», «εχθρός της Τουρκίας», «πράκτορας των ξένων» και συνήθως κλείνεται με συνοπτικές διαδικασίες στις τουρκικές φυλακές που παραμένουν, στην μεγαλύτερη έκτασή τους, στα χάλια που παρακολουθούμε στο «Εξπρές του μεσονυχτίου». <br /> <br /> Στην σημερινή Τουρκία είναι αδύνατο να καταγραφούν οι «εχθροί της φαμίλιας», οι οποίοι χάνουν την ζωή τους μέσα στις απάνθρωπες συνθήκες των τουρκικών φυλακών όπου κρατούνται και βασανίζονται. Ειδικά όμως οι θάνατοι από «καρδιακές προσβολές», «αυτοκτονίες» ή άλλες ύποπτες συνθήκες, παρά την απόλυτη συσκότιση, καταγράφονται από το ανεξάρτητο, Σουηδικό Stockholm Center for Freedom και αναρτώνται σε ένα <a href="https://stockholmcf.org/suspicious-deaths-and-suicides-in-turkey-updated-list/">αναλυτικό κατάλογο</a> εκατοντάδων περιπτώσεων με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες. Όπως ακριβώς καταγράφονται σε ένα αναλυτικό κατάλογο και οι «<a href="https://stockholmcf.org/enforced-disappearences-in-turkey-2/">απαγωγές</a>» καθώς και η ύποπτη «εξαφάνιση» ανεπιθύμητων για το καθεστώς προσώπων. <br /> <br /> Στην σημερινή Τουρκία, η οικογενειακή επιχείρηση της «Φαμίλιας Ερντογάν», λειτουργεί όπως ακριβώς μια ιδιωτική, ψυχρά κερδοσκοπική επιχείρηση που δεν σέβεται κανένα νομικό ή κοινωνικό πλαίσιο – ακόμα και αν το «νομοθετεί» για όλους τους άλλους «υπηκόους» της. <br /> <br /> Τα φαραωνικά έργα είναι η αδυναμία της «Φαμίλιας». Εκεί υπάρχουν τεράστιοι προϋπολογισμοί που αφήνουν τεράστια κέρδη στην «οικογένεια». Αεροδρόμια, γέφυρες, λιμάνια, πυρηνικά εργοστάσια, υπόγειες σήραγγες – όλα με μεγάλα περιθώρια «κερδών» για την διεφθαρμένη «Φαμίλια». <br /> <br /> Για να φιμωθούν οι φωνές διαμαρτυρίας και να δημιουργηθεί κλίμα τρομοκρατίας, απολύονται από τον δημόσιο τομέα κατά το δοκούν, εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι από την Δικαιοσύνη, τον Στρατό, τα Πανεπιστήμια, τα Σώματα Ασφαλείας, τις διάφορες Δημόσιες Υπηρεσίες κ.π.α., με τελικό στόχο να παραμείνουν μόνον οι αναμφισβήτητα «πιστοί» και «εργατικοί» για την οικογενειακή ευημερία. Σύμφωνα με Τούρκο αναλυτή στρατιωτικών θεμάτων (Μετίν Γκιουρτσάν) το 40% των Τούρκων στρατηγών και το 20% των αξιωματικών του Τουρκικού στρατού, έχουν απολυθεί από την «Φαμίλια Ερντογάν»! <br /> <br /> Το αξιόμαχο των Τουρκικών ενόπλων δυνάμεων δεν φαίνεται να ενδιαφέρει ιδιαίτερα την «Φαμίλια». Δίνει όμως μεγάλη προτεραιότητα στις στρατιωτικές προμήθειες για το μεγάλο «οικονομικό ενδιαφέρον» που παρουσιάζουν και πάνω από όλα, νοιάζεται για την ασφάλεια της και τα κεφάλια της. <br /> <br /> Δεν υπάρχει πλέον αμφιβολία ότι όλα τα μέλη της «Φαμίλιας» θα κατέληγαν στην κρεμάλα, αν τύχαινε και έχαναν τον έλεγχο της εξουσίας. Θα είχαν την τύχη του πρωθυπουργού Αντνάν Μεντερές, του Υπουργού Άμυνας Χασάν Πολατκάν και του Υπουργού Εξωτερικών Φατιν Ρουστού Ζορλού που απαγχονίστηκαν το 1961 για την μεγάλη διαφθορά του καθεστώτος που είχαν εγκαταστήσει στην Τουρκία την δεκαετία του 1950. <br /> <br /> Έχοντας λοιπόν πλήρη συναίσθηση των κινδύνων που αντιμετωπίζουν στην προσωπική τους ασφάλεια, αλλά και την ακόρεστη δίψα για πλούτη, νεόπλουτη επίδειξη και νέο-οθωμανική μεγαλομανία, ο αρχηγός και τα μέλη της «Φαμίλιας» φρόντισαν να οδηγήσουν την Τουρκία μέσα από εικονικές «δημοκρατικές διαδικασίες» (δημοψήφισμα, Προεδρικές εκλογές, Βουλευτικές εκλογές»), χρησιμοποιώντας βία, νοθεία και τρομοκρατία, ώστε με σχετική ασφάλεια να καταφέρουν να μετατρέψουν την Τουρκία σε μια γιγαντιαία οικογενειακή επιχείρηση. <br /> <br /> Έτσι, αμέσως μετά τις «εκλογές» με την σημαδεμένη τράπουλα και την επίσημη συγκέντρωση υπερεξουσιών στον Τούρκο δικτάτορα, ανακοινώθηκε η ολιγομελής σύνθεση (μόλις 16 άτομα) της νέας Τουρκικής κυβέρνησης η οποία θυμίζει διορισμό διευθυντών σε κρίσιμα πόστα, προκειμένου να υπηρετούν καλύτερα την «Φαμίλια Ερντογάν»! <br /> <br /> Όλοι ανεξαιρέτως πρόσωπα εμπιστοσύνης – μεταξύ τους ο τέως αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων που δήλωσε έμπρακτα απεριόριστη υποταγή σαν Υπουργός Εθνικής Άμυνας και ο γαμπρός του, Μπεράτ Αλμπαϊράκ ο οποίος διορίστηκε σαν Υπουργός Οικονομικών. Ο πιτσιρικάς που είχε παντρευτεί την μεγάλη κόρη του Ερντογάν πριν από δεκατέσσερα χρόνια, είδε το μέλλον του να φαντάζει λαμπερό και να «επιβραβεύεται» με ολοένα και μεγαλύτερη συμμετοχή στις «επιχειρήσεις» της Φαμίλιας. Το άστρο του έλαμψε, σύμφωνα με αποκαλύψεις των Wikileaks (Δεκέμβριος 2016), όταν είχε εξαιρετικές «επιδόσεις» στο λαθρεμπόριο πετρελαίου με την αγαστή συνεργασία του ISIS: Μαζική κλοπή πετρελαίου από το Ιράκ και τη Συρία μέσω της εταιρείας Powertrans, που φυσικά ανήκε στην «Φαμίλια»! <br /> <br /> Δεν είναι άλλωστε συμπτωματικό ότι ο γαμπρός υπηρέτησε σαν Υπουργός Πετρελαίου σε προηγούμενη Τουρκική κυβέρνηση – το παιδί είχε αποκτήσει πολύτιμη εμπειρία από το λαθρεμπόριο πετρελαίου ολόκληρης της οικογένειας. Ούτε φυσικά είναι τυχαίο πως οι δύο ξυπόλυτοι γιοί του Τούρκου δικτάτορα έγιναν ξαφνικά μεγάλοι εφοπλιστές – όπως μεγάλος εφοπλιστής ήταν και ο πρωθυπουργός – μαριονέτα Μπιναλί Γιλντιρίμ μέχρι την αυτοκατάργηση του και τον «διορισμό» του σαν Προέδρου του Τουρκικού κοινοβουλίου. Το εκτεταμένο λαθρεμπόριο πετρελαίου της «Φαμίλιας» χρειαζόταν ιδιόκτητα πλοία της «οικογένειας» ώστε να κάνει απρόσκοπτα τις μεταφορές των κλοπιμαίων! <br /> <br /> Τα οικονομικά προβλήματα όμως της Τουρκίας, σε αντίθεση με την οικονομική άνθηση και την πληθωρική εξασφάλιση των επόμενων γενεών όλων ανεξαιρέτως των μελών της «Φαμίλιας Ερντογάν», είναι μεγάλα και σοβαρά. <br /> <br /> Η ανακοίνωση του διορισμού του γαμπρού και μέλους της «Φαμίλιας» Μπεράτ Αλμπαιράκ σαν «Υπουργού Οικονομικών» της Τουρκίας, οδήγησε στην μαζική αποχώρηση ξένων επενδυτών αποσταθεροποιώντας την Τουρκική οικονομία και συμπαρασύροντας Τουρκικά ομόλογα (τα δεκαετή ομόλογα σκαρφάλωσαν κοντά στο 19%) , μετοχές (το χρηματιστήριο υποχώρησε μέσα σε δύο μέρες κατά 6%, οι τραπεζικές μετοχές κατά 9%) και το νόμισμα (Τουρκική λίρα), έφθασε να χάνει μέχρι 5% (20% σε ετήσια βάση) πλησιάζοντας πλέον σε απόσταση αναπνοής το φράγμα των 5 λιρών προς 1 δολάριο! <br /> <br /> Ο ξένος τύπος σχολιάζει με καυστικό τρόπο τις εξελίξεις, με χαρακτηριστικά παραδείγματα την Frankfurter Allgemeine Zeitung (τίτλος: «Επάγγελμα γαμπρός και Υπουργός Οικονομικών») και την Neue Zürcher Zeitung (τίτλος: «Ο Ερντογάν ανακηρύσσει την Τουρκία σε οικογενειακή επιχείρηση»). <br /> <br /> Οι «παρεμβάσεις» στην Κεντρική Τράπεζα της Τουρκίας (ο δικτάτορας έδωσε στον εαυτό του το δικαίωμα να διορίζει υποδιοικητή στην Κεντρική Τράπεζα της Τουρκίας χωρίς την σύμφωνη γνώμη του διοικητή της), η λαϊκίστικη «αλλεργία» στην αύξηση των επιτοκίων και την λήψη σκληρών μέτρων προσαρμογής, είναι πολύ πιθανό να οδηγήσουν την Τουρκία στην «αγκαλιά» του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου πολύ πιο σύντομα από όσο υπολογίζουν οι διεθνείς οικονομικοί αναλυτές. <br /> <br /> Συμπέρασμα: Η «Φαμίλια Ερντογάν» προσπαθεί να εδραιώσει την εξουσία της επιβάλλοντας σε κάθε κατεύθυνση την τεράστια, οικογενειακή επιχείρηση που έχει εγκαταστήσει μέσα στην Τουρκική «Δημοκρατία». Η μακροημέρευση της όμως είναι εντελώς αβέβαιη. Το μόνο βέβαιο είναι το τέλος της, το οποίο δεν θα διαφέρει καθόλου από το τέλος όλων των αυταρχικών καθεστώτων και των δικτατοριών που έχουν κατά καιρούς εμφανιστεί στον κόσμο. Και η μόνη αβεβαιότητα που υπάρχει ακόμα, είναι το πότε…<br /> <div> <br /> <b><i>*Νομικός, Συγγραφέας. Μέλος του International Hellenic Association (IHA) </i></b><br /> <b><i><br /></i></b> <a href="https://www.huffingtonpost.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Τουρκία: Η «Φαμίλια» Ερντογάν εδραιώνεται

Λεωνίδας Κουμάκης*  Το νέο σύνταγμα της Τουρκίας που «εγκρίθηκε» από τον Τουρκικό λαό με το νοθευμένο δημοψήφισμα της 16 Απριλίου 2017 κ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η εικόνα της Τουρκίας υπό τον Ερντογάν δεν θα μπορούσε να είναι χειρότερη…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEinsN1GXNq3SqWKFOe_OIuHmiepSH0QiNeamF4l-8JMw2gHOVSPLuWTamRO1GIgYvx3cygqKcQLNWusuZU5NWsDdLI6LqzohYDvAlY-1Ux9sS0gOxw9GHFaf9dD68STVu4-cbLvKReMVPY/s1600/Erdogan_Tsipras-NATO.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="790" height="324" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEinsN1GXNq3SqWKFOe_OIuHmiepSH0QiNeamF4l-8JMw2gHOVSPLuWTamRO1GIgYvx3cygqKcQLNWusuZU5NWsDdLI6LqzohYDvAlY-1Ux9sS0gOxw9GHFaf9dD68STVu4-cbLvKReMVPY/s640/Erdogan_Tsipras-NATO.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Δυσοίωνες εκτιμήσεις για τον ρόλο της Τουρκίας στην περιοχή, τις σχέσεις της με την Ελλάδα και τον δυτικό κόσμο γενικότερα, αλλά και για την διακυβέρνηση Ερντογάν κάνει σε συνέντευξή του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Νίκος Μιχαηλίδης διδάκτορας ανθρωπολογίας στο Πανεπιστήμιο Πρίνστον των ΗΠΑ με έρευνα στην Τουρκία για θέματα μειονοτήτων. <br /> <br /> Αναλύοντας τα δεδομένα από την στάση και τις διακηρύξεις του Τούρκου προέδρου, πριν και μετά τις εκλογές, ο κ. Μιχαηλίδης πιστεύει ότι η Τουρκία θα γίνεται όλο και πιο εθνικιστική, ότι τα οικονομικά της προβλήματα είναι σοβαρά, ενώ η οικονομία της μετατρέπεται σταδιακά σε οικονομία πολέμου, ενώ προβλέπει ότι ο απολυταρχικός τρόπος διακυβέρνησης του Ερντογάν θα ενταθεί και οι διώξεις θα γίνουν ακόμη περισσότερες. <br /> <br /> Σχέσεις με Ελλάδα <br /> <br /> Για τις σχέσεις Τουρκίας -Ελλάδας, ο κ. Μιχαηλίδης εκτιμά ότι η Άγκυρα «θα συνεχίσει τις διεκδικήσεις της και μάλιστα πιο έντονα έναντι της Ελλάδας». Αυτό, προσθέτει, «μαρτυρούν οι δηλώσεις Τούρκων αξιωματούχων αλλά και τα εξοπλιστικά προγράμματα τα οποία ανακοινώνονται και γίνεται προσπάθεια να υλοποιηθούν. Το αν θα υλοποιηθούν θα εξαρτηθεί και από τις οικονομικές εξελίξεις». <br /> <br /> Η Τουρκία, εκτιμά ο κ. Μιχαηλίδης, «θέλει να είναι η ίδια κέντρο διαμετακόμισης ενέργειας προς την Δύση και δεν επιθυμεί καμιά γειτονική της χώρα να έχει τέτοιο ρόλο γιατί το θεωρεί απειλή στα κακώς εννοούμενα εθνικά της συμφέροντα. <br /> <br /> Το καθεστώς θα συνεχίσει να προπαγανδίσει τον εαυτό του ως την πλευρά που επιθυμεί λύση στο Κυπριακό και στις σχέσεις με την Ελλάδα και να κατηγορεί Κύπρο και Ελλάδα για αδιαλλαξία. Αυτή η προπαγάνδα πρέπει να αντιμετωπιστεί με άλλου τύπου πολιτικές. <br /> <br /> Οι τουρκικές ελίτ βλέπουν ότι το γεωπολιτικό τους περιβάλλον ρευστοποιείται και θα κάνουν κάθε τι δυνατό για να υποβιβάσουν Ελλάδα και Κύπρο και να τις υποτάξουν σε μια τουρκική ηγεμονία. <br /> <br /> Η τουρκική κρατική ελίτ έχει ακόμα την κακή συνήθεια να θεωρεί τον εαυτό της κληρονόμο αυτοκρατορίας και αυτό είναι το κεντρικό πρόβλημα που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε και να επιλύσουμε. Αυτή είναι η καρδιά των λεγόμενων ελληνοτουρκικών προβλημάτων, ο τουρκοσουνιτικός μεγαλοϊδεατισμός». <br /> <br /> Σχέσεις με ΕΕ-Δύση <br /> <br /> «Οι σχέσεις με την ΕΕ θα δοκιμασθούν περισσότερο», υπογραμμίζει ο κ. Μιχαηλίδης και ως αιτία θεωρεί ότι «το καθεστώς καλλιεργεί αντιδυτική υστερία και σοβινισμό στην κοινωνία κατηγορώντας τους δυτικούς για τα δεινά της χώρας, συσκοτίζοντας έτσι την μία και πραγματική αιτία όλων των προβλημάτων, την παντελή έλλειψη δημοκρατίας και την απόλυτη διαφθορά του συστήματος». <br /> <br /> Ταυτόχρονα, προσθέτει, «η Τουρκία θα συνεχίσει να απειλεί την ΕΕ με αποστολή χιλιάδων προσφύγων προκειμένου να κερδίζει χρόνο και χρήμα αλλά και να προπαγανδίζει τον εαυτό της ως χρήσιμο και αναντικατάστατο εταίρο της Δύσης στην περιοχή». <br /> <br /> Αναφορικά με δηλώσεις Τούρκων αξιωματούχων ότι επιθυμούν συνέχιση των ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την ΕΕ, ο κ. Μιχαηλίδης πιστεύει ότι «αποτελούν προπαγάνδα που στόχο έχει να νομιμοποιήσει το καθεστώς στα μάτια της διεθνούς κοινής γνώμης αλλά και να κερδίσει χρόνο να ανασυνταχθεί μετά τις αναταράξεις στην κρατική γραφειοκρατία. <br /> <br /> Η εμμονή της Τουρκίας να καταργηθεί η βίζα για τους πολίτες της που ταξιδεύουν στην ΕΕ είναι κομμάτι μιας στρατηγικής για να εκκενωθεί η χώρα από όλες τις φιλελεύθερες φιλοδυτικές δυνάμεις και από μειονότητες, οι οποίες βεβαίως θα μεταναστεύσουν άμεσα, λόγω πίεσης στο εσωτερικό», τονίζει ο κ. Μιχαηλίδης και προσθέτει: <br /> <br /> «Στόχος είναι να αλλάξουν οι δημογραφικές ισορροπίες στο εσωτερικό, να ανακοπεί η δημογραφική άνοδος Κούρδων και αλεβιτών και να ενισχυθούν οι σουνίτες μουσουλμάνοι, πιστοί στον Ερντογάν και στο καθεστώς». <br /> <br /> Επισημαίνει ακόμα ότι «η Τουρκία επιδιώκει, επίσης, σε συνεργασία με την Ρωσία, να καταστεί κόμβος διαμετακόμισης φυσικού αερίου προς την Δύση. Κάτι τέτοιο θα αποτελούσε αυτοκτονία για τις βιομηχανικές υποδομές της ΕΕ γιατί η Τουρκία πρόκειται να χρησιμοποιήσει και αυτό το εργαλείο εκβιαστικά για να κερδίσει σε άλλα μέτωπα. Η ΕΕ δεν έχει λόγο να δώσει τα κλειδιά της ενεργειακής της ασφάλειας σε ένα αναξιόπιστο κράτος που ενισχύει ισλαμιστές τρομοκράτες και απειλεί μέλη της αλλά και ολόκληρη την Ευρώπη». <br /> <br /> Ο κ. Μιχαηλίδης λέει πως «επιπλέον πρέπει όλοι να καταλάβουν ότι οι τουρκικές κρατικές ελίτ δεν επιθυμούν η χώρα τους να γίνει μέλος της ΕΕ, προτιμούν να είναι ένας αυτόνομος διεθνής παίκτης, μια παγκόσμια δύναμη όπως οι ίδιοι θέλουν να πιστεύουν, που θα διαμεσολαβεί μεταξύ ισλαμικού κόσμο και Δύσης. <br /> <br /> Κάτι τέτοιο όμως δεν είναι εφικτό και θα ήταν πολύ επικίνδυνο για τα συμφέροντα της Δύσης. Η ΕΕ δεν έχει ανάγκη την Τουρκία. Το αντίθετο συμβαίνει, μιας και η ΕΕ είναι ο μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος της Τουρκίας. Το καθεστώς της Άγκυρας φοβάται την Δύση και αυτό που εκπροσωπεί, την δημοκρατία και την ελευθερία». <br /> <br /> Το νέο σύστημα διακυβέρνησης <br /> <br /> Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχουν οι επισημάνσεις του κ. Μιχαηλίδη για το νέο σύστημα διακυβέρνησης, υπογραμμίζοντας ότι «το νέο σύστημα παρέχει τρομακτικές υπερεξουσίες στον επικεφαλής του κράτους τις οποίες κανένας ηγέτης της Τουρκίας μέχρι σήμερα δεν διέθετε. Ούτε και ο ιδρυτής της χώρας, ο δικτάτορας αξιωματικός του οθωμανικού στρατού Μουσταφά Κεμάλ». <br /> <br /> Στο νέο σύστημα, προσθέτει, «δεν υπάρχει πρωθυπουργός και ο ρόλος του υπουργικού συμβουλίου στη διακυβέρνηση της χώρας αλλάζει και υποβιβάζεται. Ο Τ. Ερντογάν θα είναι επικεφαλής της εκτελεστικής εξουσίας και θα διορίζει τα μέλη του νέου υπουργικού συμβουλίου όπως επιθυμεί και με ανθρώπους εκτός βουλής. <br /> <br /> Θα έχει την αποκλειστική αρμοδιότητα έκδοσης προεδρικών διαταγμάτων τα οποία έχουν ισχύ νόμου, ενώ ο ίδιος θα μπορεί να επιλέγει και να διορίζει την ηγεσία του δικαστικού σώματος». <br /> <br /> Επίσης, λέει ότι «ο διορισμός ανωτάτων στελεχών της κρατικής γραφειοκρατίας θα γίνεται και πάλι αποκλειστικά από τον Τ. Ερντογάν. Η χώρα θα διοικείται από τον ίδιο με την βοήθεια 16 υπουργείων, 9 επιτροπών και 4 ειδικών γραφείων που ιδρύονται με το νέο σύστημα». <br /> <br /> «Θα έλεγα πως στην ουσία καταργείται το σύνταγμα!,», τονίζει ο κ. Μιχαηλίδης. Για παράδειγμα, σημειώνει, «με διάταγμά του ο Ερντογάν πριν από λίγες ημέρες κατήργησε και έκλεισε μέχρι και τα κρατικά θέατρα!». <br /> <br /> Ευρύτερος στόχος του όμως είναι «να ανασυγκροτήσει την γραφειοκρατία και να την εκκαθαρίσει από δημοκρατικές και φιλελεύθερες φωνές. Γίνεται ένα format στο κράτος. Είναι εντυπωσιακό ότι όλα έγιναν πολύ γρήγορα και η κοινωνία, ακόμα και αυτοί που ψήφισαν Ερντογάν, αλλά και ο ακαδημαϊκός κόσμος, δεν γνωρίζουν πως θα λειτουργήσει στην πράξη αυτό το σύστημα. <br /> <br /> Υπάρχει τεράστια σύγχυση και σοβαρό έλλειμμα πληροφόρησης καθώς και μεγάλος φόβος. Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι το σύστημα αυτό επιβλήθηκε διά της βίας, της νοθείας και εν μέσω απειλών και καλλιέργειας κλίματος φόβου και σοβινιστικού παροξυσμού. <br /> <br /> Το σύστημα αυτό καταργεί την διάκριση των εξουσιών και δεν υπάρχει κανένας θεσμικός έλεγχος στις πράξεις και στις εξουσίες του υπερπροέδρου. Για αυτό και δεν μοιάζει με τα συστήματα των ΗΠΑ και της Γαλλίας παρά το ότι επιχειρείται να προπαγανδισθεί ως παρόμοιο με αυτά. <br /> <br /> Πρόκειται ξεκάθαρα για μια δικτατορικού τύπου εξουσία και διοίκηση η οποία καλύπτεται από έναν μανδύα δημοκρατικοφάνειας που στηρίζεται σε μια αμφιλεγόμενη εκλογική πλειοψηφία». <br /> <br /> Ο διχασμός θα ενταθεί <br /> <br /> Σύμφωνα με τον κ. Μιχαηλίδη «η Τουρκία γίνεται πολύ πιο εθνικιστική. Αντί να κάνει βήματα μπροστά με περισσότερη διοικητική αποκέντρωση όπως πολλά τμήματα της κοινωνίας επιθυμούσαν, η χώρα αυτή έκανε βήματα πίσω επιβάλλοντας μεγαλύτερο συγκεντρωτισμό. Πήγε πολλά χρόνια πίσω. <br /> <br /> Όποιες θετικές αλλαγές έγιναν και η όποια φιλελευθεροποίηση λόγω διαπραγματεύσεων με την ΕΕ, καταργούνται. Οι πολιτικές ελίτ και ο στρατός πιστεύουν ότι η δημοκρατία οδηγεί σταδιακά στην ανάπτυξη φυγόκεντρων δυνάμεων. Με λίγα λόγια, το βαθύ κράτος πάτησε φρένο. <br /> <br /> Η καταπίεση και οι διώξεις στο εσωτερικό θα συνεχιστούν με μεγαλύτερη ένταση. Το σύστημα αυτό αποκλείει το κοινοβούλιο, ουσιαστικά το καθιστά διακοσμητικό, επομένως αποκλείει και την επιρροή της κοινωνίας στη διαδικασία λήψης αποφάσεων». <br /> <br /> Όπως διαμορφώνεται το σύστημα, λέει ο κ. Μιχαηλίδης παρέχει την δυνατότητα στη σουνιτική πλειοψηφία να κυριαρχεί εσαεί έναντι άλλων κοινοτήτων και δυνάμεων όπως οι αλεβίτες, οι κούρδοι και άλλοι οι οποίοι επιθυμούν ουσιαστικό εκδημοκρατισμό. Οι εσωτερικοί κοινωνικοί διχασμοί και το πολιτικό σχίσμα μεγαλώνουν. <br /> <br /> Το κουρδικό ζήτημα <br /> <br /> Απαντώντας στο ερώτημα για το κουρδικό ζήτημα ο κ. Μιχαηλίδης εκτιμά ότι στο θέμα αυτό, αντί του διαλόγου και της ειρηνικής επίλυσης, το τουρκικό κράτος επέλεξε την οδό της βίας και της καταστολής, καθώς στόχος είναι «να εξουδετερώσει όλους τους θύλακες του ΡΚΚ εντός και εκτός της χώρας και να απονευρώσει την πολιτική έκφραση του κουρδικού κινήματος με χιλιάδες φυλακίσεις, καθαιρέσεις εκλεγμένων δημάρχων κλπ». <br /> <br /> Το κράτος, προσθέτει, «καταργεί όλα τα κεκτημένα της κουρδικής κοινότητας και επιστρέφει σε μια πολιτική βίαιης αφομοίωσης και καταστολής. Το ίδιο ισχύει και για άλλες μεγάλες κοινότητες όπως οι αλεβίτες, μια πραγματική καταπιεσμένη θρησκευτική κοινότητα που αριθμεί περισσότερα από 20 εκατομμύρια μέλη. Πρόκειται για μια τραγική εξέλιξη. <br /> <br /> Το τουρκικό κράτος θα επιχειρήσει να συνεχίσει, για όσο του επιτραπεί, στρατιωτικές επιχειρήσεις εντός Συρίας και Ιράκ και θα επιδιώξει να ελέγξει αυτά τα εδάφη εγκαθιστώντας εκεί σουνίτες Άραβες. <br /> <br /> Στρατηγική επιδίωξη της Τουρκίας είναι η αλλοίωση των δημογραφικών ισορροπιών στην περιοχή εις βάρος των εκκοσμικευμένων και φιλοδυτικών Κούρδων και υπέρ των σουνιτών μουσουλμάνων, τους οποίους βέβαια πιστεύει ότι θα ελέγχει ευκολότερα». <br /> <br /> Η Οικονομία <br /> <br /> Ως προς την πορεία της οικονομίας τέλος, ο κ. Μιχαηλίδης κάνει λόγο για ύπαρξη τοξικού κλίματος, κυρίως όμως εκτιμά ότι η τουρκική οικονομία μετατρέπεται σε οικονομία πολέμου. Ειδικότερα, αναφέρει: <br /> <br /> «Η πτώση της τουρκικής λίρας, η διαρκής άνοδος του πληθωρισμού και η διαφυγή κεφαλαίων από τη χώρα δημιουργούν ένα τοξικό κλίμα που όμως δεν θεωρώ ότι θα έχει πολιτικές συνέπειες. Το αυταρχικό καθεστώς είναι σε θέση διά της βίας να αντιμετωπίσει τις όποιες κοινωνικές διαμαρτυρίες προκύψουν λόγων της οικονομικής κρίσης στην οποία εισέρχεται. <br /> <br /> Τα πράγματα δυσκολεύουν πολύ για την τουρκική οικονομία η οποία στηριζόταν στα δάνεια και στην εισροή ξένου κεφαλαίου. Επιπλέον, η οικονομία της χώρας μετατρέπεται σε σημαντικό βαθμό σε οικονομία πολέμου με τις πολεμικές βιομηχανίες και την οικονομική ενίσχυση του στρατού να έχουν κεντρικό ρόλο».<br /> <br /> <a href="https://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η εικόνα της Τουρκίας υπό τον Ερντογάν δεν θα μπορούσε να είναι χειρότερη…

Δυσοίωνες εκτιμήσεις για τον ρόλο της Τουρκίας στην περιοχή, τις σχέσεις της με την Ελλάδα και τον δυτικό κόσμο γενικότερα, αλλά και για ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι Ρώσοι, ο Ελληνικός στόλος και τα Δαρδανέλια!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhZ71LkAbKrROC_sqxqISPBs1CnCf9jCGoE-EziryjFqO00vn1xOc1_uIajhVQ_beC47yC4vfaTj9m6k0aCDjGJ7s0mhN7xq8di7W6kE0X6C0fUzY3AWrsHJS8sYD9TLXqtde9aPkisCuE/s1600/%25CE%259F%25CE%25B9+%25CE%25A1%25CF%258E%25CF%2583%25CE%25BF%25CE%25B9%252C+%25CE%25BF+%25CE%25B5%25CE%25BB%25CE%25BB%25CE%25B7%25CE%25BD%25CE%25B9%25CE%25BA%25CF%258C%25CF%2582+%25CF%2583%25CF%2584%25CF%258C%25CE%25BB%25CE%25BF%25CF%2582+%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25B9+%25CF%2584%25CE%25B1+%25CE%2594%25CE%25B1%25CF%2581%25CE%25B4%25CE%25B1%25CE%25BD%25CE%25AD%25CE%25BB%25CE%25B9%25CE%25B1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="488" data-original-width="650" height="480" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhZ71LkAbKrROC_sqxqISPBs1CnCf9jCGoE-EziryjFqO00vn1xOc1_uIajhVQ_beC47yC4vfaTj9m6k0aCDjGJ7s0mhN7xq8di7W6kE0X6C0fUzY3AWrsHJS8sYD9TLXqtde9aPkisCuE/s640/%25CE%259F%25CE%25B9+%25CE%25A1%25CF%258E%25CF%2583%25CE%25BF%25CE%25B9%252C+%25CE%25BF+%25CE%25B5%25CE%25BB%25CE%25BB%25CE%25B7%25CE%25BD%25CE%25B9%25CE%25BA%25CF%258C%25CF%2582+%25CF%2583%25CF%2584%25CF%258C%25CE%25BB%25CE%25BF%25CF%2582+%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25B9+%25CF%2584%25CE%25B1+%25CE%2594%25CE%25B1%25CF%2581%25CE%25B4%25CE%25B1%25CE%25BD%25CE%25AD%25CE%25BB%25CE%25B9%25CE%25B1.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <b>Δημήτρης Απόκης</b><br /> Εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και με σημαντική ουρά η χθεσινή διαρροή του Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών, αναφορικά με το θέμα της απέλασης Ρώσων διπλωματών και τις αμερικανικές πιέσεις που επικαλείται η Μόσχα. Ειδικά το σημείο που αναφέρει, “Δυσκολεύτηκαν να αντιληφθούν τον ιδιαίτερο ρόλο που έχει ο εμπορικός μας στόλος στη διεθνή οικονομία και τα συμφέροντα που έχει η χώρα για να υπερασπιστεί αυτόν τον ρόλο.” <br /> <br /> Είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα επισήμανση και έχει να κάνει με το σχέδιο της Ρωσίας να δημιουργήσει σοβαρό πρόβλημα στο δίαυλο Ερυθρά Θάλασσα, Δαρδανέλια, Μεσόγειος, ο οποίος είναι κομβικός για το διεθνές εμπόριο της Δύσης, στο Νότιο Διάδρομο. Σε αυτό το Νότιο Διάδρομο το σύνολο σχεδόν της Δύσης και οι Ηνωμένες Πολιτείες, στηρίζονται, σχεδόν αποκλειστικά, στον Ελληνικό Εμπορικό Στόλο, για διακίνηση εμπορευμάτων, ενέργειας, και κάθε λογής αγαθών. <br /> <br /> Την ίδια στιγμή η Μόσχα θέλοντας να ελέγξει τις μελλοντικές εξελίξεις και να κυριαρχήσει στην Αρκτική, ναυπηγεί εντατικά πυρηνοκίνητα παγοθραυστικά, τάνκερ, και πλοία μεταφοράς κοντέινερ, με στόχο να είναι αυτή που θα έχει το έλεγχο διακίνησης εμπορίου στον Βόρειο Διάδρομο. Σε αυτή την κούρσα οι ΗΠΑ και η Δύση γενικότερα έχουν μείνει πίσω, με αποτέλεσμα ο Βλαντιμίρ Πούτιν να τρέχει να βγει μπροστά, και το να πλήξει τα συμφέροντα του Ελληνικού Εμπορικού Στόλου, είναι ένα από τα κομβικά κομμάτια του πάζλ. <br /> <br /> Δεν είναι καθόλου άσχετο, επίσης, το δημοσίευμα της Financial Times, το οποίο αναφέρει ότι η Αλεξανδρούπολη αποτέλεσε την πόλη στην οποία εξελίχθηκε η παρέμβαση των Ρώσων διπλωματών που απελάθηκαν από την Ελλάδα. <br /> <br /> Η ιστορία αυτή είναι πολύ σοβαρή και απαιτεί στρατηγική και λεπτούς χειρισμούς, και μέχρι αυτή τη στιγμή μόνο στρατηγική και λεπτοί χειρισμοί δεν υπάρχουν. <br /> <br /> <a href="http://thepresident.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Οι Ρώσοι, ο Ελληνικός στόλος και τα Δαρδανέλια!

Δημήτρης Απόκης Εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και με σημαντική ουρά η χθεσινή διαρροή του Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών, αναφορικά με το θέμ...

Διαβάστε την συνέχεια

FT: Στην Αλεξανδρούπολη η δράση των απελαθέντων Ρώσων διπλωματών

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiz2gWbDc27E3_9Lz8RpAu6TyDFCIxGIKCKg73IxWAk5e48loTT27NLV8p70mlsm0Hk81yqClUz0hKylXcE0n7W0eMPqVQvti9C4ejJryFFn49PUAcu-8lzq_1kKpWRbhzNbU0Qyp7doHU/s1600/alexandroypolis.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="786" data-original-width="1300" height="386" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiz2gWbDc27E3_9Lz8RpAu6TyDFCIxGIKCKg73IxWAk5e48loTT27NLV8p70mlsm0Hk81yqClUz0hKylXcE0n7W0eMPqVQvti9C4ejJryFFn49PUAcu-8lzq_1kKpWRbhzNbU0Qyp7doHU/s640/alexandroypolis.jpg" width="640" /></a></div> <h3> <span style="font-weight: normal;">Κατηγορούνται ότι συνέπραξαν με επιχειρηματίες για να χρηματίσουν κληρικούς-φορείς με στόχο να εντείνουν τη δημόσια αντίδραση στη συμφωνία των Πρεσπών </span></h3> Στην Αλεξανδρούπολη εκτυλίχθηκε η δράση των δύο Ρώσων διπλωματών που απελάθηκαν από την ελληνική κυβέρνηση, όπως αποκαλύπτει ρεπορτάζ της ανταποκρίτριας των Financial Times στην Ελλάδα, το οποίο επικαλείται δύο άτομα με γνώση των δραστηριοτήτων τους.<br /> <br /> Το δημοσίευμα σημειώνει ότι οι δύο απελαθέντες ήταν καλά γνωστοί στην πόλη, όπου υπάρχει μικρή κοινότητα Ρώσων και όπου έχει ιδρυθεί το «Σπίτι της Ρωσίας» ως πολιτιστικό κέντρο, με χρηματοδότηση από τη Μόσχα και με Ρώσους χορηγούς που έχουν διασυνδέσεις με την Αγία Πετρούπολη να πληρώνουν για την ανέγερση νέου ναού με τις ευλογίες του τοπικού μητροπολίτη Άνθιμου.<br /> <br /> Η εφημερίδα αναφέρει ότι οι διπλωμάτες κατηγορούνται ότι συνέπραξαν με επιχειρηματίες για να χρηματίσουν τοπικούς άρχοντες, κληρικούς, μέλη πολιτιστικών ενώσεων και ακροδεξιές ομάδες στη βόρεια Ελλάδα με στόχο να εντείνουν τη δημόσια αντίδραση στη συμφωνία των Πρεσπών για το όνομα της ΠΓΔΜ.<br /> <br />  Ανώτερος Έλληνας διπλωμάτης δηλώνει στην εφημερίδα ότι «οι Ρώσοι θέλουν να επιφέρουν την κατάρρευση των συνομιλιών. Ενέτειναν την κανονική ανάμιξή τους στη Μακεδονία και στη Θράκη».<br /> <br /> Μία απόπειρα δωροδοκίας απέτυχε, αποκαλύπτει η βρετανική εφημερίδα, όταν ένας Έλληνας στρατιωτικός ανέφερε το περιστατικό στο διοικητή του. Οι FT σχολιάζουν ότι το να απελάσει η Ελλάδα Ρώσους διπλωμάτες είναι εντυπωσιακό όχι μόνο λόγω των στενών πολιτιστικών και θρησκευτικών σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών, αλλά και επειδή στην ηγεσία είναι ένα αριστερό κόμμα που κάποτε απολάμβανε θερμούς δεσμούς με το Κρεμλίνο.<br /> <br /> «Νομίζω ότι είναι πρωτοφανές», συνεχίζει ο Έλληνας διπλωμάτης. «Ακόμα και στο απόγειο του Ψυχρού Πολέμου, όταν ήμασταν ένα κράτος αντιμέτωπο με το Σύμφωνο της Βαρσοβίας, η Ελλάδα απέφυγε να απελάσει Ανατολικοευρωπαίους διπλωμάτες». Οι Ρώσοι διπλωμάτες, συνεχίζει το δημοσίευμα, πιστεύεται ότι πλήρωσαν ακροδεξιές ομάδες μέσω τοπικού Έλληνα επιχειρηματία.<br /> <br /> «Μπορείς να αγοράσεις πολλή υποστήριξη με 20-30 χιλιάδες ευρώ σε μέρη όπως η Αλεξανδρούπολη, όπου η ανεργία είναι υψηλή και οι νέοι έχουν μπουχτίσει με τα υπάρχοντα πολιτικά κόμματα», δηλώνει μία πηγή της εφημερίδας.<br /> <br /> Δυτικός διπλωμάτης σχολιάζει: «Είναι μία αρκετά εκλεπτυσμένη επιχείρηση που διεξάγεται υπό το προπέτασμα προώθησης των μακρόχρονων πολιτιστικών δεσμών μεταξύ Ελλάδας και Ρωσίας και της κοινή ορθόδοξης θρησκευτικής τους κληρονομιάς».<br /> <br /> Αφού αναφέρεται στις μέχρι τώρα θερμές σχέσεις του Έλληνα πρωθυπουργού με τη Μόσχα και στη μη απέλαση Ρώσων διπλωματών από την Ελλάδα μετά από την υπόθεση Σκριπάλ, σε αντίθεση με άλλες δυτικές χώρες, οι FT αναφέρουν ότι υπάρχουν συζητήσεις στους ακροδεξιούς κύκλους της χώρας για ένα νέο κόμμα με βάση στη Μακεδονία.<br /> <br />  Θα λειτουργούσε με εθνικιστική πλατφόρμα και θα επιδίωκε να δυναμώσει τους δεσμούς με τη Μόσχα. Ένα τέτοιο κόμμα, καταλήγει το δημοσίευμα, θα αναμενόταν να έχει ισχυρή στήριξη από τον ποντιακό πληθυσμό της χώρας, ο οποίος αισθάνεται πολύ κοντά στην ορθόδοξη Εκκλησία και διατηρεί κάποια νοσταλγία για την πρώην Σοβιετική Ένωση.<br /> <br /> Πολιτικός αναλυτής χαρακτηρίζει τους Πόντιους «φυσικό στόχο για τον ρωσικό ακτιβισμό». <br /> <br /> <a href="http://politis.com.cy/">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

FT: Στην Αλεξανδρούπολη η δράση των απελαθέντων Ρώσων διπλωματών

Κατηγορούνται ότι συνέπραξαν με επιχειρηματίες για να χρηματίσουν κληρικούς-φορείς με στόχο να εντείνουν τη δημόσια αντίδραση στη συμφωνί...

Διαβάστε την συνέχεια