Αυτομόλησε Τούρκος αξιωματικός στην Κάλυμνο - Σπεύδει κλιμάκιο της ΕΥΠ - Ακριβώς όπως οι «οκτώ»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjUZyPF_iPx91Avmcgs3kI6M4Y06wBBqZQy__8IMXkZDFtzZrwhCSd1bUKMi4hmlIn1HBhWXgF45AhB3Mi91eVqNfcV8E3kwfJTLPyGZ9dO5AaIaRrIUeTpCeWPrqBdXIqpUULoFrJXxI4/s1600/129595.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="541" data-original-width="1000" height="346" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjUZyPF_iPx91Avmcgs3kI6M4Y06wBBqZQy__8IMXkZDFtzZrwhCSd1bUKMi4hmlIn1HBhWXgF45AhB3Mi91eVqNfcV8E3kwfJTLPyGZ9dO5AaIaRrIUeTpCeWPrqBdXIqpUULoFrJXxI4/s640/129595.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Γράφει: <b>Θεόφραστος Ανδρεόπουλος</b><br /> Στο Αστυνομικό Τμήμα Καλύμνου κρατείται από το απόγευμα της Δευτέρας αξιωματικός της Αεροπορίας της Τουρκίας ο οποίος αυτομόλησε στο ακριτικό νησί για να ξεφύγει από την κυβέρνηση του Ερντογάν ακριβώς όπως είχαν κάνει πριν από τρία χρόνια οι «οκτώ»<br /> <br /> Για το περιστατικό έχει ενημερωθεί και η ΕΥΠ η οποία και στέλνει επειγόντως κλιμάκιο στο νησί.<br /> <br /> Παραμένει άγνωστο –μέχρι στιγμής- το πώς έφτασε στο νησί, καθώς και η ακριβής αιτιολογία της άφιξής του αλλά το σίγουρο είναι ότι επέλεξε να έρθει σε μια στιγμή πολύ κρίσιμη για τα ελληνοτουρκικά.<br /> <br /> Μάλιστα πηγές στο <a href="https://sputniknews.gr/kosmos/201908134235602-aksiwmatikos-tourkikhs-polemikhs-aeroporias-asulo-ellada/" target="_blank"><b>sputniknews.gr </b></a>αναφέρουν πως ήδη έχει ζητήσει πολιτικό άσυλο στα χνάρια των «οκτώ»<br /> <br /> «Είναι αξιωματικός της τουρκικής Αεροπορίας. Απευθύνθηκε στο αστυνομικό τμήμα της Καλύμνου και δήλωσε ότι είχε εγκαταλείψει το καθεστώς του προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάνκαι ζήτησε άσυλο», ανέφερε χαρακτηριστικά η πηγή.<br /> <br /> Yπενθυμίζεται πως σχέδιο διαφυγής των 8 Τούρκων αξιωματικών στις ΗΠΑ εξέταζαν οι ελληνικές αρχές, σχέδιο το οποίο ανέστειλε η επικήρυξη των «8» από το καθεστώς Ερντογάν. <br /> <br /> Ωστόσο αυτό που προκαλεί προβληματισμό είναι περισσότερο τα αίτια που οδήγησαν στη σύνταξη ενός τέτοιου σχεδίου, παρά η αναστολή του.<br /> <br /> Κατά καιρούς έχουν υπάρξει απειλές από την Άγκυρα, ενώ η δράση της MIT σε χώρες εκτός Τουρκίας, έχει ωθήσει τις ελληνικές αρχές να είναι σε μόνιμο «συναγερμό» για την προστασία των φερόμενων ως πραξικοπηματιών.<br /> <br /> Το πιο πιθανό είναι ότι σε πολλές περιπτώσεις έχουν εξεταστεί ενδεχόμενα τουρκικής εισβολής για απαγωγή των «8».<br /> <br /> Ενα σχέδιο διαφυγής στις ΗΠΑ προμηνύει υποψίες για δράση ή επικείμενη δράση των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών στη χώρα μας.<br /> <br /> Η απόφαση του Ερντογάν να επικηρύξει τους «8» άλλαξε άρδην τα σχέδια των ελληνικών αρχών, οι οποίες προωθούσαν τη μετεγκατάσταση των Τούρκων αξιωματικών στις ΗΠΑ ή στον Καναδά.<br /> <br /> Σχεδόν τρία χρόνια έχουν περάσει από το πρωινό της 16ης Ιουλίου του 2016, όταν οκτώ αξιωματικοί της τουρκικής αεροπορίας — την επομένη του αποτυχημένου πραξικοπήματος — κατέφυγαν στην Ελλάδα, ζητώντας πολιτικό άσυλο και τώρα όπως φαίνεται προστίθεται ακόμα ένας.<br /> <br /> Κατόπιν μίας μαραθώνιας δικαστικής διαδικασίας, η οποία προσέλαβε πολιτικές και γεωπολιτικές διαστάσεις, ο Άρειος Πάγος απεφάνθη υπέρ του αιτήματος των Τούρκων αξιωματικών, οι οποίοι στη γειτονική χώρα κατηγορούνται ως τρομοκράτες και μέλη της τρομοκρατικής οργάνωσης του Φετχουλάχ Γκιουλέν.<br /> <br /> Παρά το αίσιο τέλος της υπόθεσης — και σε αντίθεση με τις προσδοκίες των ίδιων — η «περιπέτεια» αυτή δεν έχει τελειώσει ακόμη. Και ο λόγος δεν είναι άλλος από την απόφαση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να τους επικηρύξει με το ποσό των σχεδόν 700.000 ευρώ (4 εκατ. τουρκικές λίρες) —εξέλιξη, η οποία επέφερε τα πάνω — κάτω.<br /> <br /> Η πρόσφατη απόφαση του Άρειου Πάγου για την οριστική χορήγηση πολιτικού ασύλου, σκόρπισε — μία κατ’ αρχήν αισιοδοξία — στους αξιωματικούς της τουρκικής Αεροπορίας, κάτι το οποίο εντέλει, δεν επιβεβαιώθηκε από τις μετέπειτα εξελίξεις.<br /> <br /> Αμέσως μετά τη δικαστική απόφαση, στόχο των ίδιων αλλά και των ελληνικών αρχών αποτελούσε η μετεγκατάσταση στις ΗΠΑ ή στον Καναδά, προκειμένου οι «8» να κάνουν μία νέα αρχή.<br /> <br /> Ωστόσο, η αιφνιδιαστική κίνηση του Ερντογάν ανέστειλε επ’ αόριστον το σχέδιο «διαφυγής» στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, με τους «8» να παραμένουν «εγκλωβισμένοι» στην Ελλάδα.<br /> <br /> «Όσο είναι ο Ερντογάν στα πράγματα, δύσκολα θα γίνει κάτι τέτοιο» σπεύδει να συμπληρώσει η ανώνυμη πηγή.<br /> <br /> Μάλιστα, η διέξοδος στις ΗΠΑ ή τον Καναδά φέρεται να είχε εξεταστεί από τις ελληνικές αρχές, από την πρώτη στιγμή, δηλαδή από το 2016 —επιθυμώντας να «ξεφορτωθούν» το βάρος της ευθύνης αλλά και να αποφύγουν νέες ατραπούς στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.<br /> <br /> Τώρα που όπως φαίνεται θα προστεθεί και ένατος, ο οποίος μάλιστα έχει και δεδικασμένα από πίσω για να στηρίξει το αίτημά του για παροχή ασύλου, τι θα πράξει η κυβέρνηση Μητσοτάκη;<br /> <br /> Είναι σαφές ότι ο Ρ.Τ.Ερντογάν θα επιχειρήσει να εκμεταλλευθεί το ζήτημα για να προκαλέσει μείζονα κρίση ώστε να κερδίσει άλλα πράγματα...<br /> <br /> <a href="https://www.pronews.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Αυτομόλησε Τούρκος αξιωματικός στην Κάλυμνο - Σπεύδει κλιμάκιο της ΕΥΠ - Ακριβώς όπως οι «οκτώ»

Γράφει: Θεόφραστος Ανδρεόπουλος Στο Αστυνομικό Τμήμα Καλύμνου κρατείται από το απόγευμα της Δευτέρας αξιωματικός της Αεροπορίας της Τουρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Συρία: «Καταιγίδα» drones & ρουκετών Grad έπληξε την ρωσική βάση Hmeimim - Επιχείρησαν να καταστρέψουν Su-35 & Su-30

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhjJD_i7_RdG4amBNIsVnhz_JieC5_3Wnq9LmZnWLCXQVcvJI6Z9Uj5kigq85Zm7oOGf176VBHZZVWwZiGH2Q2CYN5llJi5AYAp-7o2dIucJ1v64wy-K8pP9Hmvw6wzXR201asH6aj2mjU/s1600/Su-30.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="1366" height="280" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhjJD_i7_RdG4amBNIsVnhz_JieC5_3Wnq9LmZnWLCXQVcvJI6Z9Uj5kigq85Zm7oOGf176VBHZZVWwZiGH2Q2CYN5llJi5AYAp-7o2dIucJ1v64wy-K8pP9Hmvw6wzXR201asH6aj2mjU/s640/Su-30.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Γράφει: <b>Θεόφραστος Ανδρεόπουλος</b><br /> Για δεύτερη φορά μέα σε 48 ώρες οι τζιχαντιστές στην Συρία επιτέθηκαν στην μεγάλη ρωσική βάση της Hmeimim στην νοτιοδυτική Λαττάκεια ως αντίποινα για τις ισοπεδωτικές επιδρομές της ρωσικής Αεροπορίας στις οποίες οφείλεται η για πρώτη φορά από το 2012 κατάληψη πόλεων της περιφέρειας της Ιντλίμπ από τον συριακό Στρατό.<br /> <br /> Αυτή την φορά επιτέθηκαν με έναν συνδυασμό drones και ρουκετών Grad.<br /> <br /> H συριακή αεράμυνα κατέρριψε έξι drones των ισλαμιστών τα οποία ήταν οπλισμένα.<br /> <br /> Η ισλαμιστική ομάδα “Rouse the Believers” ανακοίνωσε πριν από λίγο ότι οι μαχητές της εκτόξευσαν έναν αριθμό ρουκετών Grad κατά της βάσης Hmeimim κοντά στην παράκτια πόλη Jableh.<br /> <br /> Το ρωσικό ΥΠΑΜ ακόμα δεν έχει εκδώσει ανακοίνωση. Πάντως οι ρουκέτες των τζιχαντιστών απέτυχαν να πετύχουν τον στόχο τους όπως και την προηγούμενη φορά ενώ οι ρωσικές άμυνες παρέμειναν σε κατάσταση υψηλού συναγερμού.<br /> <br /> Από την αρχή του Αυγούστου οι τζιχαντιστές επιχείρησαν να κτυπήσουν την βάση της Hmeimim τρεις φορές και αυτό δείχνει το πόσο σημαντικές είναι οι ρωσικές αεροπορικές επιδρομές.<br /> <br /> Σημειώνεται ότι κύματα οπλισμένων drone έπληξαν την μεγάλη ρωσική αεροπορική βάση στην Συρία και τον Μάϊο<br /> <br /> Τότε τα συστήματα της συριακής αντιαεροπορικής άμυνας στην αεροπορική βάση Χμέιμιμ πάλι αναχαίτισαν βλήματα και μη επανδρωμένα αεροσκάφη με τα οποία έβαλλαν κατά της βάσης οι ένοπλες οργανώσεις των τζιχαντιστών.<br /> <br /> <iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="397" src="https://www.youtube.com/embed/25pb4YtiHsg" width="706"></iframe><br /> <br /> Στην νοτιοδυτική Ιντλίμπ ο συριακός Στρατός συνεχίζει να προελαύνει και να κατακτά και άλλες τοποθεσίες μετά την κατάληψη της πόλης >O συριακός Στρατός κατέλάβε μ< ια νέα πόλη μετά από την έφοδο που πραγματοποίησε το βράδυ. Πρόκειται για την Tal Tari, η οποία βρίσκεται νότια της Al-Ta’manah στον άξονα Χάμα-Ιντλίμπ.<br /> <br /> Η Al-Ta’manah είναι ο επόμενος στόχος και η απόσταση από την πρωτεύουσα της περιφέρειας... μικραίνει.<br /> <br /> <a href="https://www.pronews.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Συρία: «Καταιγίδα» drones & ρουκετών Grad έπληξε την ρωσική βάση Hmeimim - Επιχείρησαν να καταστρέψουν Su-35 & Su-30

Γράφει: Θεόφραστος Ανδρεόπουλος Για δεύτερη φορά μέα σε 48 ώρες οι τζιχαντιστές στην Συρία επιτέθηκαν στην μεγάλη ρωσική βάση της Hmeimi...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία παραιτείται για δεύτερη φορά από το Χαλιφάτο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhp7LAlXv-NsjEJb_7_5wTuEzd92CQl0ryKFLh0OgK7orZCGmeQ9lGOnNB4NPnXl64vWO1GuimMX-1kxWIkIgJDLRoRXM0lTJAELp5iOULqUY6mQfB9wHOF-htk7V-zyVvNIvCX_dlUnaY/s1600/erdogan_thisia.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="480" data-original-width="640" height="480" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhp7LAlXv-NsjEJb_7_5wTuEzd92CQl0ryKFLh0OgK7orZCGmeQ9lGOnNB4NPnXl64vWO1GuimMX-1kxWIkIgJDLRoRXM0lTJAELp5iOULqUY6mQfB9wHOF-htk7V-zyVvNIvCX_dlUnaY/s640/erdogan_thisia.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <b>Τιερί Μεϊσάν</b><br /> Στο Ισλάμ, ο ρόλος του πάπα δεν ανήκει σε θεολόγο, αλλά όπως στο Χριστιανισμό κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους, στον πιο ισχυρό αρχηγό κράτους. <br /> Η θέση του χαλίφη έγινε συνεπώς πολιτικό ζήτημα πολύ περισσότερο από πνευματικό. Αφού πίστευε ότι το Χαλιφάτο του Ντάες προσέφερε στην Τουρκία την ευκαιρία να ανακτήσει το οθωμανικό μεγαλείο της, ο πρόεδρος Ερντογάν συνειδητοποίησε ότι, αντίθετα, ωθούσε τη χώρα του προς τη βαρβαρότητα.<br /> <br /> <div style="text-align: center;"> <b>Δίκτυο Βολταίρος </b>| Δαμασκός (Συρία) | 13 Αυγούστου 2019</div> <div style="text-align: center;"> <a href="https://www.voltairenet.org/article207328.html">عربي</a> <a href="https://www.voltairenet.org/article207329.html">DEUTSCH</a> <a href="https://www.voltairenet.org/article207330.html">ΕΛΛΗΝΙΚΆ</a> <a href="https://www.voltairenet.org/article207319.html">FRANÇAIS</a> <a href="https://www.voltairenet.org/article207327.html">ITALIANO</a> <a href="https://www.voltairenet.org/article207331.html">PORTUGUÊS</a> <a href="https://www.voltairenet.org/article207324.html">РУССКИЙ</a> <a href="https://www.voltairenet.org/article207326.html">ROMÂNĂ</a> </div> <br /> Στον δέκατο όγδοο αιώνα, κατά τη διάρκεια του πολέμου της Κριμαίας, ο Τσάρος ήταν ο πρώτος αρχηγός κράτους που αναγνώρισε τον διπλό πολιτικό και πνευματικό ρόλο του χαλίφη. Η Κωνσταντινούπολη είχε χάσει στρατιωτικά, αλλά ο σουλτάνος ​​του διατηρούσε εξουσία πάνω από τις ψυχές των Τατάρων.<br /> <br /> Οι σουλτάνοι είχαν αυτο-ανακηρυχτεί διαδόχους του Μωάμεθ στο όνομα της θέσης που είχαν κατακτήσει στην Ιστορία του μουσουλμανικού κόσμου από τη δύναμη του σπαθιού τους. Ελλείψει αντιπάλων, ανέλαβαν τη πνευματική διεύθυνση αυτών των πιστών, συμπεριλαμβανομένης έξω από την αυτοκρατορία τους.<br /> <br /> Στο τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, όταν η τελευταία ηττήθηκε και διαλύθηκε μόνιμα, ο Μουσταφά Κεμάλ βρέθηκε μπλεγμένος με αυτή την κληρονομιά. Προσπάθησε να διαχωρίσει τη χρονική εξουσία που είχε αναλάβει, από την πνευματική εξουσία, την οποία προσπάθησε μάταια να μεταδώσει διαδοχικά σε μια αραβική προσωπικότητα, και στη συνέχεια σε μιαν άλλη ινδική. Τελικά, δεν βρήκε διέξοδο παρά να καταργήσει το Χαλιφάτο στις 5 Μαρτίου 1924, προκειμένου να μπορέσει να εκσυγχρονίσει την Τουρκία.<br /> <br /> Για τον βασιλιά Γιώργος Ε’ της Αγγλίας και επικεφαλής της αγγλικανικής Εκκλησίας, κατέστη δυνατή η ανάκτηση του χαλιφάτου σε μια από τις αποικίες του και έτσι να καταλάβει την πνευματική εξουσία σε όλους τους μουσουλμάνους. Το δοκίμασε μάταια ο βασιλιάς Φουάντ Α’ στην αποικισμένη Αίγυπτο.<br /> <br /> Το 1928, ο Hassan el-Banna ίδρυσε την Αδελφότητα των Αδελφών Μουσουλμάνων για την αναγέννηση της αιγυπτιακής κοινωνίας. Η δραστηριότητά της ήταν αποκλειστικά ηθική. Εντούτοις, θεώρησε από την αρχή ότι όταν ο τρόπος ζωής του λαού θα «εξισλαμιζόταν», θα έπρεπε τότε να αποκατασταθεί η ενότητα των μουσουλμάνων γύρω από τον Χαλιφάτο και στη συνέχεια να επεκταθεί σε όλο τον κόσμο. Ο βασιλιάς Φουάντ Α’ είδε σε αυτή μια ισχυρή υποστήριξη για το συνεργατικό καθεστώς του με τη Βρετανική Αυτοκρατορία. Παρουσίασε επομένως υποψηφιότητες για τις βουλευτικές εκλογές του 1942 και παράγγειλε τη δολοφονία του κοσμικού πρωθυπουργού το 1948, σύμφωνα με τις προσδοκίες του βασιλιά Φαρούκ.<br /> <br /> Ο φιλόσοφος της Αδελφότητας, Sayyed Qutb, περιέγραψε το Χαλιφάτο όχι ως ένα ιδανικό που πρέπει να επιτευχθεί στο μακρινό μέλλον, αλλά ως το ώριμο καρπό της κοινωνικής αναγέννησης. Ο Ανουάρ Σαντάτ, με τον οποίο είχε υπηρετήσει ως σύνδεσμος μεταξύ της Αδελφότητας και των «ελεύθερων αξιωματικών», έφτασε στην αιγυπτιακή προεδρία χάρη της υποστήριξης της CIA. Εξισλάμισε τη κοινωνία και προετοίμασε την ανακήρυξή του ως χαλίφη από το Κοινοβούλιο. Αλλά η Αδελφότητα, που δεν συμφωνούσε με αυτόν τον τρόπο, παράγγειλε τη δολοφονία του από την Ισλαμική Τζιχάντ του Αϊμάν αλ Ζαουαχίρι.<br /> <br /> Παρόμοια, το Ντάες μπόρεσε και θεώρησε - ενάντια στη γνώμη του Αϊμάν αλ-Ζαγκάουρι, ο οποίος έγινε εμίρης της Αλ-Κάιντα - ότι είχε επιβάλλει την "ισλαμική" τάξη και είχε φτάσει στη τέλεια κοινωνία στη Ράκκα. Κατά συνέπεια, είχε δικαίωμα να ανακηρύξει το Χαλιφάτο, στις 14 Ιουνίου 2014.<br /> <br /> Σύμφωνα με την έκθεση-αναφορά σχετικά με τη συμμετοχή των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών στην προπαρασκευαστική συνάντηση για την κατάκτηση του Ιράκ από το Ντάες (Αμάν, 27 Μαΐου έως 1 Ιουνίου 2014), που αποκαλύφθηκε από την τουρκική ημερήσια εφημερίδα Özgür Gündem, αυτή η ανακήρυξη δεν αναφέρθηκε από τους Αγγλο-Ισραηλινο-Αμερικανούς συμμετέχοντες. Είναι επομένως πιθανό ότι πρόκειται για πρωτοβουλία των μισθοφόρων του ΙΚ που υπερβαίνει την αποστολή τους. Εν πάση περιπτώσει, για την Άγκυρα, το Χαλιφάτο ήταν μια ευκαιρία να ανακτήσει την πνευματική δύναμη που χάθηκε σε ολόκληρο τον μουσουλμανικό κόσμο.<br /> <br /> Λογικά, η Ισλαμική Τουρκία υποστήριξε ανεπιφύλακτα το Ντάες. Μόνο η Ρωσία κατήγγειλε αυτή τη κατάσταση, πρώτα κατά τη διάρκεια της G20 στην Αττάλεια (Νοέμβριος 2015), και στη συνέχεια μέσω πέντε εκθέσεων πληροφοριών που υποβλήθηκαν στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών μεταξύ 29 Ιανουαρίου και 17 Μαΐου 2016.<br /> <br /> Η στρατιωτική αποτυχία του Χαλιφάτου εναντίον των συριακού και ιρακινού στρατών επέστρεψε στην Τουρκία τη χειρότερη εικόνα του ίδιου του εαυτού της που θα μπορούσε να είχε. Δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσα στις ορδές του Ταμερλάνου που προέλαυνε προς τη Βαγδάτη και έκαιγε τη βιβλιοθήκη της και στις συνοδείες των Toyota που κατάλαβαν τη Μοσούλη και οργάνωναν καύσεις βιβλίων. Ούτε καμία διαφορά μεταξύ της γενοκτονίας των μη-μουσουλμάνων -συμπεριλαμβανομένων των Χριστιανών Αρμενίων- από τον σουλτάνο Habdul Hamid Β’, μετά από τους Νεότουρκους, και εκείνης των Κούρδων Γιαζίντι και των αποκεφαλισμών κοσμικών πολιτών σε αλυσίδα. Σε ελάχιστες μήνες, καταστράφηκε όλη η δουλειά του Μουσταφά Κεμάλ για να εξέλθει από τη βαρβαρότητα των «παιδιών του λύκου της στέπας» και για να οικοδομήσει μια σύγχρονη Τουρκία.<br /> <br /> Πρέπει συνεπώς να λάβουμε πολύ σοβαρά υπόψη την αλλαγή που έλαβε χώρα στην Άγκυρα με την ευκαιρία της τρίτης επετείου της απόπειρας δολοφονίας του προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στη Μαρμαρίδα και του αυτοσχεδιασμένου πραξικοπήματος που ακολούθησε. Η πορεία των Αδελφών Μουσουλμάνων οδήγησε τη χώρα αυτή σε αδιέξοδο φρίκης και βίας. Αφού φανταζόταν τον εαυτό του ως «προστάτη» της Αδελφότητας, το ΑΚΡ αναγκάζεται να επιστρέψει σε έναν διαχωρισμό της ηθικής των ηθών και της πολιτικής, στα απόνερα του Ατατούρκ. Δεν είναι επιλογή, αλλά ζωτική αναγκαιότητα.<br /> <br /> Η προπαγάνδα σύμφωνα με την οποία η ψευδο-«Ροζάβα» δεν θα περιείχε κανένα στοιχείο του Ντάες και η ασαφής συμφωνία με τις Ηνωμένες Πολιτείες σχετικά με το Βορρά της Συρίας δεν θα αλλάξει σε τίποτα αυτή τη μεταστροφή. Δεν κάνουν τίποτα άλλο παρά μόνο να αναβάλλουν αυτή την αποσαφήνιση για λίγο αργότερα. Η Άγκυρα δεν μπορεί παρά μόνο να συνεχίσει τη διαδικασία της Αστανά-Νουρ.<br /> <br /> Για το λόγο αυτό, στο βιντεοσκοπημένο μήνυμα του για την Γιορτή της Θυσίας, ο πρόεδρος Ερντογάν υπενθύμισε τον ενιαίο χαρακτήρα αυτής της τελετουργίας στη μνήμη της ιουδαιο-χριστιανο-μουσουλμανικής αποκάλυψης του Αβραάμ, και ύστερα τις τουρκικές στρατιωτικές νίκες, μήνυμα που τελικά τελειώνει με μια ανάρμοστη έκκληση για την οδική ασφάλεια. Η Άγκυρα στρέφεται προσεκτικά προς έναν επαναπροσδιορισμό της ταυτότητάς της, που δεν είναι πλέον θρησκευτική, αλλά εθνικιστική, όχι πλέον αποκλειστική, αλλά χωρίς αποκλεισμούς.<br /> <br /> <a href="http://infognomonpolitics.blogspot.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η Τουρκία παραιτείται για δεύτερη φορά από το Χαλιφάτο

Τιερί Μεϊσάν Στο Ισλάμ, ο ρόλος του πάπα δεν ανήκει σε θεολόγο, αλλά όπως στο Χριστιανισμό κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους, στον πιο ισχυρό ...

Διαβάστε την συνέχεια

Αμερικανο-τουρκικές σχέσεις. Το «διαζύγιο» είναι μακρυά

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgpFdEIOY7uIuJdDzDX7iDsYaDDzaEYUKUGapSz-c3MaKsCgniUWyYty7wDfKDGgY_SIcxN3sSAAnsJpGYqpyuxixUdrQFY2V1O04Uls1M0obCQSJ97V8htlMyUkJ0RPBII5jHelKiIuj4/s1600/%25CE%25BD%25CF%2584%25CE%25B1%25CE%25B2%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25B3%25CE%25BB%25CE%25BF%25CF%2585.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="384" data-original-width="630" height="390" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgpFdEIOY7uIuJdDzDX7iDsYaDDzaEYUKUGapSz-c3MaKsCgniUWyYty7wDfKDGgY_SIcxN3sSAAnsJpGYqpyuxixUdrQFY2V1O04Uls1M0obCQSJ97V8htlMyUkJ0RPBII5jHelKiIuj4/s640/%25CE%25BD%25CF%2584%25CE%25B1%25CE%25B2%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25B3%25CE%25BB%25CE%25BF%25CF%2585.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <b> Χρήστος Λουτράδης* </b><br />Ο Τούρκος ΥΠΕΞ χαιρέτισε τη συμφωνία που επιτεύχθηκε με τις ΗΠΑ για τη δημιουργία μιας «ασφαλούς ζώνης» στη Συρία, και είπε πως πρόκειται για μια καλή αρχή. Ωστόσο υπογράμμισε ότι η Τουρκία δεν πρόκειται να ανεχθεί καθυστερήσεις στη δημιουργία αυτής της ζώνης.<br /><br />Όσο το συζητούσαν έστω και ακροθιγώς τους κατέταξαν αυτομάτως στους γραφικούς ή στους πεσιμιστές αναλυτές των διεθνών σχέσεων. Σε αυτή την παγίδα έπεσαν και όλοι όσοι πίστευαν ότι οι σχέσεις ανάμεσα σε ΗΠΑ και Τουρκία θα καταρρεύσουν πανηγυρικώς λόγω της προσκόλλησης της γειτονικής μας χώρας στο άρμα της Μόσχας.<br /><br />Τα μέχρι στιγμής διαθέσιμα δεδομένα επιβεβαιώνουν την πολυπλοκότητα που διέπει τις Αμερικανό-Τουρκικές σχέσεις και όχι την κατάρρευση τους. Eίναι μεν σαφές ότι οι πληγές στις σχέσεις των δύο χωρών με αφορμή την αγορά των S-400 από την Άγκυρα είναι υπαρκτές και θα επιφέρουν αρνητικά αποτελέσματα στις σχέσεις των δύο χωρών. Η ανάγκη όμως των ΗΠΑ για την ύπαρξη μιας Τουρκίας που θα βρίσκεται σε ένα καθεστώς ιδιότυπου ελέγχου από τις ΗΠΑ ή τουλάχιστον δεν θα πράττει συνεχώς χωρίς να υπολογίζει τις ευαίσθητες γεωπολιτικές ισορροπίες της περιοχής, καθιστούν τις Τούρκο-Αμερικανικές σχέσεις να βρίσκονται αρκετά μακριά από σημείο μηδέν.<br /><br />Τρανταχτή απόδειξη όλων αυτών που προαναφέραμε είναι το επιτυχές αποτέλεσμα των τριήμερων διαπραγματεύσεων που έλαβαν χώρα ανάμεσα σε αξιωματούχους των δύο χώρων για τον καθορισμό μιας ζώνης ασφαλείας στην Συρία. Η δημιουργία ενός κοινού κέντρου διαχείρισης που θα ελέγχει την περιοχή στην οποία εκτείνεται η ζώνη ασφαλείας σε συνδυασμό με την κοινή δήλωση περί κατανόησης των αγωνιών που εκφράζει διαχρονικά η γειτονική μας χώρα για ζητήματα ασφαλείας, είναι ένα βήμα μακριά από τον γκρεμό στο οποίο πλησίαζαν οι σχέσεις των δύο χώρων.<br /><br />Επιπρόσθετα, η συνταύτιση των απόψεων δίνει και το πράσινο φως στην Άγκυρα για να εκδηλώσει ανενόχλητη την στρατηγική της στην περιοχή που δεν είναι άλλη από τον αφανισμό των Κούρδων της περιοχής υπό το πρόσχημα της τρομοκρατίας. Σε αυτό το πλαίσιο δεν θα πρέπει να μας ξενίζει και η δήλωση του φυλακισμένου ηγέτη των Κούρδων Οτσαλάν περί πρόθεσης τους για επίλυση του Κουρδικού ζητήματος. <br /><br />Καθίσταται σαφές ότι η Άγκυρα έχει κάνει την επιλογή να επιλύσει, όπως αυτή νομίζει και χωρίς να υπολογίζει θύματα και παράπλευρες απώλειες, το Κουρδικό, υπό τις ευλογίες του Αμερικανικού παράγοντα.<br /><br />Το ενδιαφέρον εστιάζεται τώρα το αν θα τα καταφέρει, με ποιο τίμημα και πως θα αντιδράσουν οι άλλοι παίχτες στην περιοχή.<br /><br /><b><i>*Αρθρογράφος/ πρώην συνεργάτης στη Hurriyet Daily News </i></b><br /><div> <a href="https://www.huffingtonpost.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Αμερικανο-τουρκικές σχέσεις. Το «διαζύγιο» είναι μακρυά

Χρήστος Λουτράδης*  Ο Τούρκος ΥΠΕΞ χαιρέτισε τη συμφωνία που επιτεύχθηκε με τις ΗΠΑ για τη δημιουργία μιας «ασφαλούς ζώνης» στη Συρία, κ...

Διαβάστε την συνέχεια

“Το Ελληνικό ΠΝ έχει το πολύ δυο χρόνια για να “προλάβει” την παρακμή του έναντι του τουρκικού στόλου”

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj0bno44Jmlqil5_JydnYk2K3vqHZAhZSLVQwHBBA_ZEZWKtthNh-5Y6QLfP1Ui6Gm_AU_pJhaH6-P09jaowxbsuTsFb6cTasR76zhphM3x2mdOVXSGEFFNt4XsAfJ8FoZNf95i6tIu2lM/s1600/%25CF%2580%25CE%25BF%25CE%25BB%25CE%25B5%25CE%25BC%25CE%25B9%25CE%25BA%25CF%258C+%25CE%25BD%25CE%25B1%25CF%2585%25CF%2584%25CE%25B9%25CE%25BA%25CF%258C.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="168" data-original-width="300" height="358" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj0bno44Jmlqil5_JydnYk2K3vqHZAhZSLVQwHBBA_ZEZWKtthNh-5Y6QLfP1Ui6Gm_AU_pJhaH6-P09jaowxbsuTsFb6cTasR76zhphM3x2mdOVXSGEFFNt4XsAfJ8FoZNf95i6tIu2lM/s640/%25CF%2580%25CE%25BF%25CE%25BB%25CE%25B5%25CE%25BC%25CE%25B9%25CE%25BA%25CF%258C+%25CE%25BD%25CE%25B1%25CF%2585%25CF%2584%25CE%25B9%25CE%25BA%25CF%258C.jpg" width="640" /></a></div> <br /> “Η Ελλάδα έχει ένα περιθώριο το πολύ δύο ετών για να αντιμετωπίσει τα προβλήματα που προκάλεσε στο Στόλο της η οικονομική κρίση και να προλάβει την ανάπτυξη του τουρκικού ναυτικού”. Το συμπέρασμα αυτό προκύπτει από άρθρο-ανάλυση στην ιστοσελίδα Ahval, η οποία στηρίζεται στις απόψεις ειδικών.<br /> <br /> Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της ανάλυσης είναι ότι ακόμη και με το πλήθος προβλημάτων που αντιμετωπίζει ο Στόλος μας, θεωρείται από τους αναλυτές ως εξαιρετικά αξιόπιστος, ετοιμοπόλεμος και αξιόμαχος. Αυτό που δεν επισημαίνουν οι ειδικοί που εξέφρασαν τις απόψεις τους για τη σύνταξη του άρθρου είναι ότι αυτό οφείλεται αποκλειστικά στο προσωπικό που υπηρετεί στα πλοία του Στόλου μας ,στο τεχνικό προσωπικό του Ναυστάθμου και στους εργαζόμενους στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά που έχουν αναλάβει τις συντηρήσεις των πλοίων. Η ηγεσία του ΓΕΝ που έχει άλλες αγωνίες είναι πολύ τυχερή που διαθέτουμε τέτοιο ανθρώπινο δυναμικό… <br /> <br /> Το άρθρο στην Ahval, ξεκινά με την απαρίθμηση όσων έχει επιτύχει η Τουρκία για το ναυτικό της. Είναι πάρα πολλά. Όσο στην Ελλάδα οι πολιτικοί και οι πολιτικάντηδες ασχολούνταν με οτιδήποτε άλλο εκτός από την Άμυνα, το καθεστώς Ερντογάν δαπανούσε μεγάλα ποσά για την ναυπήγηση “εθνικών πλοίων”. Μέχρι και ελικοπτεροφόρο ναυπήγησαν. Η Τουρκία εκτός από τις μονάδες επιφανείας που απέκτησε, έσπευσε να παραγγείλει υποβρύχια τύπου 214, όμοια με τα δικά μας. Χρησιμοποιεί και στη θάλασσα τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη, τα οποία επίσης κατασκευάστηκαν από την τουρκική αμυντική βιομηχανία. Στο <a href="https://ahvalnews3.com/"><b>άρθρο της Ahval</b></a> γίνεται αναλυτική αναφορά στα προγράμματα του τουρκικού ναυτικού. <br /> <br /> Και η Ελλάδα; Το άρθρο αναφέρει: <br /> <br /> “Καθώς η Τουρκία ανέπτυξε τη θαλάσσια δύναμη της, η Ελλάδα επλήγη από μια μεγάλη οικονομική κρίση που ξεκίνησε το 2008 και την ανάγκασε να παραμελήσει το ναυτικό της, αλλά τα τελευταία χρόνια έχει σημειώσει αξιοσημείωτη πρόοδο.<br /> Το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό έδωσε προτεραιότητα στην απόκτηση υποβρυχίων εξοπλισμένων με συστήματα αναερόβιας προώθησης…<br /> Πέντε υποβρύχια τέθηκαν σε επιχειρησιακή δράση μεταξύ του 2010 και του 2016, τέσσερα από τα οποία είναι τα σύγχρονα υποβρύχια κατηγορίας “Παπανικολής” που θεωρούνται σημαντική απειλή για τα σκάφη επιφανείας. <br /> <br /> Το πρώτο υποβρύχιο της Τουρκίας με αυτή την ικανότητα, το TCG Piri Reis, θα είναι έτοιμο εντός του 2019 αλλά θα χρειαστεί ακόμη χρόνο για να ενεργοποιηθεί επιχειρησιακά…<br /> Το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό καταβάλλει επίσης προσπάθειες για την ενίσχυση της ναυτικής αεροπορίας του. Τον Μάιο, επανενεργοποίησε ένα αεροσκάφος θαλάσσιας περιπολίας P-3 με τη βοήθεια της Lockheed Martin ως προσωρινή λύση. Η Lockheed Martin έχει αναλάβει επίσης το έργο του εκσυγχρονισμού των υπολοίπων αεροσκαφών του ελληνικού Στόλου. <br /> <br /> Τον περασμένο μήνα, το υπουργείο Εξωτερικών των Η.Π.Α. ενέκρινε την πώληση ελικοπτέρων MH-60R Seahawk, αξίας 600 εκατομμυρίων δολαρίων . <br /> <br /> Το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό προετοιμάζεται επίσης να παραλάβει το πρώτο από τα δύο νέα ταχέα σκάφη του , μετά από 10ετή καθυστέρηση λόγω οικονομικών προβλημάτων…<br /> Σύμφωνα με πληροφορίες, η Αθήνα διαπραγματεύεται με τη γαλλική κυβέρνηση και τη Group Naval την αγορά τεσσάρων φρεγατών κατηγορίας Belharra, μια κίνηση που θα μπορούσε να επιλύσει το 10ετές πρόβλημα του Ελληνικού ΠΝ για μια φρεγάτα πολλαπλών χρήσεων… <br /> <br /> Ο Micha’el Tanchum, ανώτερος συνεργάτης του Αυστριακού Ινστιτούτου Ευρωπαϊκών Σπουδών και Ασφάλειας και καθηγητής στο Κέντρο Στρατηγικών Μελετών του Πανεπιστημίου Başkent, δήλωσε ότι παρόλο που το Τουρκικό Ναυτικό έχει προχωρήσει σε εντυπωσιακό εκσυγχρονισμό, η Ελλάδα εξακολουθεί να κατέχει γεωγραφικό πλεονέκτημα.<br /> “Η Ελλάδα έχει πλεονέκτημα έναντι της Τουρκίας διότι η Τουρκία πρέπει να μοιράσει την προσοχή της μεταξύ της Μαύρης Θάλασσας, του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου”, αναφέρει.<br /> <br /> “Ωστόσο, η απόκτηση από την Τουρκία πλοίων αμφίβιων επιχειρήσεων θα μπορούσε να αλλάξει τους όρους του παιχνιδιού”, υποστηρίζει. Το τουρκικό ναυτικό θα είναι πιο δυνατό όταν το TCG Anadolu θα τεθεί σε επιχειρησιακή δράση το 2021.Το TCG Anadolu είναι ικανό να ταξιδεύει ασταμάτητα για 30 ημέρες και είναι σε θέση να μεταφέρει μονάδα 1.000 στρατιωτών μαζί με τα οχήματά τους, συμπεριλαμβανομένων αρμάτων μάχης.. Το TCG Anadolu θα ενισχύσει τις επιθετικές ικανότητες της Τουρκίας στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο”, ανέφερε ο Tanchum.<br /> “Από αυτή την άποψη, το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό έχει ένα χρονικό περιθώριο ενός έως δύο ετών πριν η ναυτική του δύναμη έναντι της Τουρκίας παρακμάσει. Αυτό θα ενθαρρύνει περαιτέρω την Ελλάδα να υιοθετήσει μια πιο δυναμική προσέγγιση στην ανατολική Μεσόγειο», επισημαίνει ο Tanchum.<br /> <br /> Ο εμπειρογνώμονας για την ασφάλεια στη θάλασσα Mehmet Cem Demirci σημείωσε ότι οι προσπάθειες της Ελλάδας να ενισχύσει το ναυτικό της αντιμετώπισαν σοβαρά εμπόδια που προκλήθηκαν από την οικονομική κρίση.<br /> “Αν και το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό αντιμετωπίζει μία από τις χειρότερες περιόδους από την άποψη του εκσυγχρονισμού και των νέων ναυπηγικών έργων λόγω της οικονομικής κρίσης της χώρας, η Ελλάδα διανύει διπλωματικά μία από τις καλύτερες εποχές της”, δήλωσε.<br /> “Η Ελλάδα έλαβε υποστήριξη από την ΕΕ, ενίσχυσε τις συνεργασίες της με χώρες της περιοχής και επισημοποίησε την υποστήριξη των ΗΠΑ μέσω του East Med Act 2019“, πρόσθεσε.<br /> “Αυτή η πολιτική υποστήριξη είναι πιθανό να μετατραπεί σε στρατιωτική βοήθεια, εάν χρειαστεί. Για παράδειγμα, το Ισραήλ κατασκευάζει ένα σύστημα ραντάρ μεγάλης εμβέλειας στην ανατολική Κρήτη για να παρακολουθεί τη θαλάσσια κυκλοφορία στην Ανατολική Μεσόγειο “, κατέληξε.<br /> <br /> <a href="https://www.militaire.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

“Το Ελληνικό ΠΝ έχει το πολύ δυο χρόνια για να “προλάβει” την παρακμή του έναντι του τουρκικού στόλου”

“Η Ελλάδα έχει ένα περιθώριο το πολύ δύο ετών για να αντιμετωπίσει τα προβλήματα που προκάλεσε στο Στόλο της η οικονομική κρίση και να πρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Εάν η Αμερική χάσει τους Κούρδους θα κόψει το ένα της χέρι: Τα παρακάλια του Ταγίπ στον Τραμπ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjh00Sz7MKl4P0Qqnt6ajG57FNqWc4awjW_STpYd-ehsnkqYuyhcFp2m3ui3nkg0Qku3A-136kx8GxvFdEEQKYQWoxq6dg6J_EkN9OOXfQCZlu3C-sMGWn43XsaLj_hE4B7PANhIE1BuuQ/s1600/images.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="177" data-original-width="284" height="398" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjh00Sz7MKl4P0Qqnt6ajG57FNqWc4awjW_STpYd-ehsnkqYuyhcFp2m3ui3nkg0Qku3A-136kx8GxvFdEEQKYQWoxq6dg6J_EkN9OOXfQCZlu3C-sMGWn43XsaLj_hE4B7PANhIE1BuuQ/s640/images.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Του <b>Μιχάλη Ιγνατίου</b><br /> Από το 2003, όταν τους αρνήθηκε να περάσουν μέσω της Τουρκίας στο ιρακινό έδαφος για να ξεκινήσουν την επίθεση εναντίον του Σαντάμ Χουσεϊν και να σχηματίσουν το «βόρειο μέτωπο» εναντίον του Ιράκ, ο Ταγίπ Ερντογάν παίζει ένα βρώμικο παιγνίδι με τους Αμερικανούς και στις πλείστες των περιπτώσεων θα έλεγα, ανεπιφύλακτα μάλιστα, ότι του «βγαίνει». <br /> Ποια άλλη χώρα τόλμησε να επιδείξει τόσο κακή και ανάρμοστη συμπεριφορά στην αμερικανική υπερδύναμη και αυτή αντί να την τιμωρεί, τη χαϊδεύει. Πάντα, και σε όλες τις περιπτώσεις, οι Ηνωμένες Πολιτείες απαντούν σκληρά και με καταλυτικά. Η Τουρκία είναι η μοναδική χώρα στην οποία η Αμερική έχει χαριστεί. Και αυτή η συμπεριφορά εκ μέρους των Αμερικανών είναι απαράδεκτη και αντισυμμαχική στους υπόλοιπους συμμάχους τους. <br /> <br /> Τείνω να καταλήξω στο συμπέρασμα ότι ο μοναδικός λόγος γι’ αυτό είναι τα φοβικά σύνδρομα της αμερικανικής γραφειοκρατίας, που ο Τούρκος πρόεδρος έχει μελετήσει και τα χρησιμοποιεί με ένα μοναδικό τρόπο. Δεν μπορώ να πιστέψω, ακόμα και αν δω αποδείξεις, ότι οι Αμερικανοί γραφειοκράτες χρηματίζονται ή εκβιάζονται. Αποκλείεται… Αρκετοί στην Ουάσιγκτον εικάζουν -και μπορεί να μην έχουν άδικο- ότι ο Ταγίπ Ερντογάν συνδυάζει το «αντάρτικό» του με ένα «τσαμπουκά», αλλά και με παρακάλια προς τον πρόεδρο των ΗΠΑ, καθώς λέγεται πως συμπεριφέρεται στον Ντόναλντ Τραμπ, με τον γνωστό δουλοπρεπή τουρκικό τρόπο, και του λέει βασικά αυτά που του αρέσουν να ακούει: <br /> Ότι π.χ. είναι ο καλύτερος πρόεδρος της Αμερικής. Πέραν των άλλων, τον έπεισε πως είναι ο πιο γνήσιος φίλος του. Δεν το λέμε εμείς, εξάγεται από όσα λέει ο κ. Τραμπ για τον Τούρκο ομόλογό του, αλλά περισσότερο απ’ όσα κάνει για να τον διασώσει. <br /> <br /> Οι πράξεις του κ. Τραμπ βασικά αντιτίθενται στα αμερικανικά γεωπολιτικά και στρατηγικά συμφέροντα της Αμερικής. Την ίδια στιγμή βοηθά και εξυπηρετεί τον ηγέτη μίας χώρας που εργάζεται για τα συμφέροντα της Ρωσίας, και ο οποίος αποτελεί τον μεγαλύτερο εχθρό της Αμερικής. Και εδώ υπεισέρχεται η “λογική” των εραστών της συνωμοσιολογίας. Και τι δεν λένε… Όμως, που ξεκινά η αλήθεια και αρχίζει το ψέμα; Δεν μπορεί να γνωρίζει κανείς τους λόγους για τους οποίους ο κ. Τραμπ δεν αντιδρά εναντίον του Ερντογάν όπως κάνει με κάθε άλλο ξένο ηγέτη και δεν είναι αρκετή η δικαιολογία που προβάλλεται ότι έλκεται από τους αυταρχικούς ηγέτες επειδή θα ήθελε να είναι ένας εξ αυτών. <br /> <br /> Αποδεκτή μεν η δικαιολογία, διότι έχουμε να κάνουμε με τον Ντόναλντ Τραμπ, που δεν έχει σταθερές θέσεις. Αλλά κάτι άλλο, πολύ πιο σοβαρό συμβαίνει, και αυτό το μυστήριο απασχολεί έντονα, ιδιαίτερα το Κογκρέσο, όπου κυριαρχεί ο «φόβος» της Ρωσίας. Όταν ακούει κανείς βουλευτές και γερουσιαστές νιώθει ότι πάει τρεις δεκαετίες πίσω, στην εποχή των συγκρούσεων με την τότε Σοβιετική Ένωση. Είναι αυτός ο λόγος για τον οποίο στη Βουλή και τη Γερουσία κυριαρχεί η εχθρότητα για την Τουρκία και τον ηγέτη της. Τον τελευταίο καιρό, όχι μόνο σε ότι αφορά τα θέματα της κατοχικής δύναμης, το Κογκρέσο και μερικοί αξιωματούχοι σώζουν την αξιοπρέπεια της Αμερικής. <br /> <br /> Τι θα συμβεί με το θέμα των S-400; Και θα εγκαταλείψει ο κ. Τραμπ τους Κούρδους της Συρίας (YPG), όπως διέδωσαν τα ρωσικά ΜΜΕ αξιοποιώντας μία «ατάκα» του Μεβλούτ Τσαβούσογλου; Με τη λογική του Κογκρέσου οι κυρώσεις είναι μονόδρομος. Πιστεύουν ότι ο κ. Τραμπ σύντομα δεν θα έχει καμία άλλη επιλογή, παρά να τιμωρήσει την Τουρκία για την αγορά του ρωσικού συστήματος. Θα τα καταφέρουν; Έτσι λένε και απομένει να το αποδείξουν. Διότι έχουμε να κάνουμε με τους πιο απρόβλεπτους πολιτικούς του κόσμου. <br /> <br /> Εκεί που βρίζουν τον Ερντογάν, μπορεί να παρέμβουν τα διάφορα “λόμπις” και να αλλάξουν γνώμη. Αναφορικά με τους Κούρδους του YPG τα πράγματα είναι ξεκαθαρισμένα, διότι επικρατούν οι θέσεις του Πενταγώνου και του Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Εάν τους χάσει, η Αμερική θα κόψει το ένα της χέρι… Είναι τόσο ισχυροί σύμμαχοι για την Αμερική, που οι ίδιοι οι Αμερικανοί δεν μπορούν να φανταστούν να τους έχουν απέναντι τους. Εάν η Ουάσιγκτον προδώσει ξανά τους Κούρδους, είναι ως να προδίδει τα ιδανικά της ίδιας της Αμερικής…<br /> <br /> <a href="https://www.apopseis.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Εάν η Αμερική χάσει τους Κούρδους θα κόψει το ένα της χέρι: Τα παρακάλια του Ταγίπ στον Τραμπ

Του Μιχάλη Ιγνατίου Από το 2003, όταν τους αρνήθηκε να περάσουν μέσω της Τουρκίας στο ιρακινό έδαφος για να ξεκινήσουν την επίθεση εναντ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η αλήθεια για την ισχύ της Τουρκίας και τι συμφωνήθηκε για τη "Ζώνη Ασφαλείας" με τις ΗΠΑ - Κούρδους

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgw9uGZWxnHi-V5HP_rBFzxDytTQDYEcTm8DJhhc7iPYyfUj0rmevnzsmWa7PLnwZQHeY8KZrp9BcE_wUyS6tSgm_0fkgZHXJvkpRSWq-QPfAVgOAPhALcoNTr_MKlQp-Q6_tdLIDelc8w/s1600/gn_map.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="501" data-original-width="820" height="390" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgw9uGZWxnHi-V5HP_rBFzxDytTQDYEcTm8DJhhc7iPYyfUj0rmevnzsmWa7PLnwZQHeY8KZrp9BcE_wUyS6tSgm_0fkgZHXJvkpRSWq-QPfAVgOAPhALcoNTr_MKlQp-Q6_tdLIDelc8w/s640/gn_map.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <b>Σάββας Καλεντερίδης</b><br /> Τη στιγμή που όλοι μας σε Λευκωσία και Αθήνα είμαστε απασχολημένοι με τα δικά μας, δηλαδή με την επιθετικότητα της Τουρκίας στην υφαλοκρηπίδα-ΑΟΖ της Κύπρου και της Ελλάδας, ίσως διέφυγε στους περισσοτέρους από μας ότι για την Τουρκία –άρα και για μας– το σημαντικότερο ζήτημα είναι η ίδρυση και λειτουργία de facto από το 2012 του αυτόνομου κουρδικού κράτους στη Β. Συρία, με την φανερή υποστήριξη των ΗΠΑ.<br /> <br /> Είναι σοβαρό για την Τουρκία γιατί αν τελικά αναγνωριστεί και de jure στην επικείμενη συνταγματική αναθεώρηση της Συρίας, τότε η ίδια γνωρίζει καλύτερα από τον καθέναν ότι το τρίτο αυτόνομο κουρδικό κράτος –το πρώτο ιδρύθηκε από το 1992 στο Β. Ιράκ και πάλι με την υποστήριξη των ΗΠΑ– αμέσως μετά θα ιδρυθεί στην τουρκική επικράτεια, με ό,τι σημαίνει αυτό για την περιβόητη «αδιάσπαστη ενότητα του τουρκικού έθνους και κράτους». <br /> <br /> Αυτός είναι και ο κύριος λόγος που η Τουρκία εκβίασε τις ΗΠΑ να αλλάξουν πολιτική και να εγκαταλείψουν τους Κούρδους, και όταν ο εκβιασμός δεν έπιασε, στράφηκε προς τη Ρωσία. <br /> Το τελευταίο διάστημα για άλλη μια φορά ο τουρκικός στρατός έκανε σχέδια για εισβολή στην περιοχή ανατολικά του Ευφράτη, όπου λειτουργεί το αυτόνομο κουρδικό κράτος, ενώ ο ίδιος ο Ερντογάν δήλωνε μόλις πριν λίγες ημέρες ότι θα εισβάλει στη Β. Συρία και δεν θα ρωτήσει κανέναν. <br /> <br /> Μάλιστα όλη αυτή η επιχείρηση συνοδεύτηκε από ορυμαγδό πρωτοσέλιδων δημοσιευμάτων, μια επιχείρηση προετοιμασίας της τουρκικής κοινής γνώμης και άσκησης ψυχολογικού πολέμου σε Κούρδους και Αμερικανούς, μια επιχείρηση που αξίζει πλήρους ανάλυσης από τους Έλληνες επιτελείς για να ξέρουμε τι θα αντιμετωπίσουμε όταν έλθει η σειρά μας. <br /> <br /> Μάλιστα, ο τουρκικός Τύπος έγραψε ότι στρατιωτικές πηγές δήλωναν ότι η επιχείρηση θα αρχίσει αμέσως μετά τις 11 Αυγούστου, που αρχίζει η Γιορτή της Θυσίας (Κουρμπάν Μπαϊραμί). <br /> Αμέσως μετά από αυτές τις δηλώσεις του Ερντογάν αλλά και του τουρκικού ΥΠΕΞ, οι ΗΠΑ ζήτησαν επείγουσα σύσκεψη στρατιωτικών αντιπροσωπειών των δύο χωρών στην Άγκυρα, για να συζητήσουν το θέμα της «Ζώνης Ασφαλείας». <br /> <br /> Την πρώτη μέρα, Δευτέρα 5 Αυγούστου, οι συζητήσεις απέβησαν άκαρπες, όπως έγραψε ο τουρκικός Τύπος. Έμενε η επόμενη ημέρα. <br /> Την Τρίτη το πρωί, ακριβώς την ώρα που ξεκινούσε ο δεύτερος γύρος των συζητήσεων, ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ δήλωσε από την Ιαπωνία όπου βρισκόταν ότι μια μονομερής επιχείρηση της Τουρκίας στη Β. Συρία είναι απαράδεκτη, και αν τελικά η Τουρκία αποπειραθεί να το πράξει, οι ΗΠΑ θα την εμποδίσουν. <br /> <br /> Αυτό ήταν. Η λέξη κλειδί ήταν «θα εμποδίσουν» την επιχείρηση, που σημαίνει άσκηση βίας. <br /> Την επομένη, Τετάρτη 7 Αυγούστου, αν και ο τουρκικός Τύπος έγραψε ότι οι συνομιλίες απέβησαν άκαρπες, ανακοινώθηκε ότι ΗΠΑ και Τουρκία συμφώνησαν στην ίδρυση κοινού κέντρου επιχειρήσεων, από το οποίο θα συντονίζονται οι ενέργειες που αφορούν τη δημιουργία ζώνης ασφαλείας, ενώ ο Ερντογάν κατέβασε τους τόνους σαν να μην ήταν αυτός που κομπορρημονούσε λίγες μέρες πριν ότι «θα εισβάλουμε και δεν θα ρωτήσουμε κανέναν». <br /> <br /> Πολλές τουρκικές εφημερίδες, των φιλοκυβερνητικών συμπεριλαμβανομένων, μιλούν για άλλη μια επιχείρηση εξαπάτησης της Τουρκίας από τις ΗΠΑ, ενώ οι πολιτικοί του κυβερνητικού σχήματος δηλώνουν ότι «ελπίζουν να μην είναι έτσι». <br /> Όμως καλό είναι να δούμε τι λέει για το θέμα ένας Τούρκος ανώτατος αξιωματικός, που εκτέλεσε κρίσιμα καθήκοντα στη Συρία: <br /> <br /> «Η Ζώνη Ασφαλείας είναι ένα όνειρο» – Εφ. Cumhuriyet<br /> Ο ταξίαρχος ε.α. Ερντάλ Σενέρ, που διατέλεσε διοικητής Διακλαδικής Δύναμης Ειδικής Αποστολής στις επιχειρήσεις κατάληψης της Αλ Μπαμπ και του Αφρίν, στη ΒΔ Συρία, και αποστρατεύθηκε αναιτίως πριν από μία εβδομάδα, είπε: <i>«Οι ΗΠΑ δεν πρόκειται ποτέ να επιτρέψουν την καταστροφή του PKK/PYD. Πίσω από κλειστές πόρτες κατάφεραν να ακυρώσουν την επιχείρηση των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων ανατολικά του Ευφράτη. Η ανακοίνωση για το κοινό κέντρο επιχειρήσεων και τη ζώνη ασφαλείας, έγινε για να ρίξουν τους τόνους στην κοινή γνώμη». </i><br /> <br /> Ο Σενέρ μίλησε στην Cumhuriyet για το θέμα και είπε: <i>«Μιλάμε με τις ΗΠΑ εδώ και έναν χρόνο για την επιχείρηση αυτήν. Οι ΗΠΑ έδωσαν στο PKK/PYD 10.000-15.000 φορτηγά TIR γεμάτα με όπλα και πυρομαχικά. Με αυτά εξοπλίστηκε ένας κανονικός στρατός. Από τη μια μιλούσε μαζί μας και από την άλλη ενίσχυε το PKK/PYD. Εμείς είπαμε να εξαλείψουμε μόνοι μας το πρόβλημα και μετακινήσαμε στην περιοχή 5-10 ταξιαρχίες κομάντο. Από τον Δεκέμβριο άρχισε να γίνεται αυτό.</i><br /> <i><br /></i> <i> Προχθές μας είπαν ότι αποφασίστηκε να ιδρυθεί κοινό κέντρο επιχειρήσεων, για τη ζώνη ασφαλείας που θα δημιουργηθεί. Αυτό σημαίνει ότι δεν μας επέτρεψαν να κάνουμε την επιχείρηση που εμείς σχεδιάσαμε και αποφασίσαμε. Τα άλλα είναι για να πέσει η πίεση στην κοινή γνώμη. Δεν μας άφησαν να κάνουμε την επιχείρηση, επειδή θέλουν να προστατέψουν το PKK/PYD». </i><br /> <br /> Συνεχίζοντας ο Σενέρ είπε: <br /> <i>«Οι ΗΠΑ δεν το έχουν χωνέψει ότι κάναμε τις επιχειρήσεις “Ασπίδα του Ευφράτη” στην Αλ Μπαμπ και “Κλάδος Ελαίας” στο Αφρίν χωρίς να τους ρωτήσουμε. Τώρα μας λένε δεν έχετε δικαίωμα να κάνετε εδώ επιχείρηση, και δίνουν και ένα μήνυμα στη Ρωσία. Μας ξεγελάνε με το κοινό κέντρο επιχειρήσεων. Αυτή η συμφωνία δεν εξυπηρετεί τα δικά μας συμφέροντα, αλλά των ΗΠΑ. Μας λένε ότι θα κάνουμε κοινή επιχείρηση και κοινές περιπολίες. Τα ίδια μας είπαν για την Ιεράπολη/Μένπετζ και δεν μας άφησαν να μπούμε ούτε μια φορά στην πόλη. Τώρα μας λένε για μια ζώνη ασφαλείας 30-40 km. Παραμύθια. Ο δρόμος το PKK/PYD και την ίδρυση κουρδικού έχει ανοίξει». </i><br /> <i><br /></i> Ο Σενέρ είπε ότι είναι δύσκολο να εκτιμήσει κανείς ποια θα είναι η απάντηση της Ρωσίας σε όλα αυτά, και συνέχισε: <br /> <i>«Η Ρωσία κέρδισε πολλά στη Συρία. Απέκτησε αεροπορική και ναυτική βάση και έκανε πράξη ένα όνειρο αιώνων να κατέβει στις θερμές θάλασσες. Η Ρωσία θεωρεί τις ΗΠΑ και την Τουρκία ως δυνάμεις κατοχής στη Συρία. Η Τουρκία στην πραγματικότητα έχει παγιδευτεί στο βάλτο της Συρίας». </i><br /> <br /> Αυτά είπε ο ταξίαρχος, αυτά έγιναν μεταξύ ΗΠΑ-Τουρκίας, αυτή είναι η πρακτική που ακολουθεί η Τουρκία και αυτή είναι η διαπραγματευτική της ισχύς. <br /> Τροφή για ανάλυση, αξιολόγηση και σκέψη για τα στρατηγικά μυαλά της Ελλάδας.<br /> <br /> <a href="http://infognomonpolitics.blogspot.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η αλήθεια για την ισχύ της Τουρκίας και τι συμφωνήθηκε για τη "Ζώνη Ασφαλείας" με τις ΗΠΑ - Κούρδους

Σάββας Καλεντερίδης Τη στιγμή που όλοι μας σε Λευκωσία και Αθήνα είμαστε απασχολημένοι με τα δικά μας, δηλαδή με την επιθετικότητα της Τ...

Διαβάστε την συνέχεια

“Αναλύουμε” την Τουρκία, αναμένουμε την κρίση αλλά τι κάνουμε για να την αντιμετωπίσουμε αν έρθει;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj7EecUvaWxSTtUp4A2fwuIpi_mqb8CtyMwmAVZSCF97WTsHZ41_7DVvD7NbMD1F70FLFDjCshcVcHhYJyw1Z4YDVUQ0FdB2S4MUXQjfkCkZdwzmV-_ZRsv5hqMlrZ4d_toCjePf2sydRU/s1600/%25CE%25B1%25CF%2581%25CF%2587%25CE%25B5%25CE%25AF%25CE%25BF.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="183" data-original-width="275" height="425" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj7EecUvaWxSTtUp4A2fwuIpi_mqb8CtyMwmAVZSCF97WTsHZ41_7DVvD7NbMD1F70FLFDjCshcVcHhYJyw1Z4YDVUQ0FdB2S4MUXQjfkCkZdwzmV-_ZRsv5hqMlrZ4d_toCjePf2sydRU/s640/%25CE%25B1%25CF%2581%25CF%2587%25CE%25B5%25CE%25AF%25CE%25BF.jpg" width="640" /></a></div> <br />Τους τελευταίους μήνες, πολιτικοί, στρατιωτικοί δημοσιογράφοι, αναλυτές, όλοι προβλέπουν κρίση με την Τουρκία. “Θερμό επεισόδιο”, “γενικευμένη κρίση” και άλλα σενάρια αναλύονται μέσω των ΜΜΕ. Εσχάτως υπάρχει και η υποψία ότι κάποιοι στα Γενικά Επιτελεία, ίσως και να “φουσκώνουν” λίγο δεδομένα και πληροφορίες…Η αγωνία των πιθανών έκτακτων κρίσεων τους οδηγεί σ΄ αυτή τη φαιδρότητα, θέλοντας να πείσουν ότι είναι απαραίτητοι και ότι “δεν είνα τώρα ώρα για αλλαγές”.<br /><br />Αναλύουμε όλοι την Τουρκία, κι όπως απέδειξαν τα γεγονότα των τελευταίων εβδομάδων ,όχι πάντα με επιτυχία! Για παράδειγμα ο Ερντογάν άρχισε να παραλαμβάνει τα S-400, δεν είναι “τελειωμένος” στην υπόθεση των F-35, κυρώσεις δεν έρχονται από πουθενά και γενικώς παρά το “πολιτικό κούρεμα” που υπέστη στις τοπικές εκλογές της Κωνσταντινούπολης, είναι ακόμη ισχυρός, όπως και η Τουρκία. Η “καραμέλα” της “διάλυσης” των τουρκικών ΕΔ και ειδικά της αεροπορίας της έχει πια λιώσει. <br /><br />Εμείς τι κάνουμε εκτός από αναλύσεις; <br /><br />Αναμένοντας την τουρκική κίνηση που μπορεί να γίνει ανά πάσα ώρα και στιγμή κι όχι μόνο τον Δεκαπενταύγουστο, όπως πολλοί προβλέπουν και προαναγγέλουν, τι έχουμε κάνει για να θωρακιστούμε όσο μας επιτρέπει η οικονομική μας κατάσταση αλλά και ο χρόνος που πιέζει αφόρητα; <br /><br />Υπάρχει κάποιο σχέδιο “αστραπιαίας ανασύνταξης” των Ενόπλων Δυνάμεων και δεν το ΄χουμε αντιληφθεί; <br /><br />Υπάρχουν κάποιες κινήσεις που δείχνουν ότι έχουμε πάρει στα σοβαρά τη δήλωση του πρώην ΥΕΘΑ και Α/ΓΕΕΘΑ Ευάγγελου Αποστολάκη ότι θα ΄μαστε μόνοι αν προκύψει κρίση με την Τουρκία; Όλοι αποδέχτηκαν την ορθότητα της δήλωσης, αλλά ποιος έχει κάνει κάτι γι΄ αυτό; Δεν εξαιρούμε ούτε τον ίδιο ο οποίος προεκλογικά δέχτηκε την απόφαση της προηγούμενης κυβέρνησης για το “πάγωμα” της μεταφοράς των Πεζοναυτών από το Βόλο στον Σκαραμαγκά για να ΄ναι δίπλα στα αρματαγωγά. <br /><br />Διαπιστώσεις πολλές και από την προηγούμενη κυβέρνηση και από τη σημερινή. Το τι χρειάζονται οι ΕΔ για να καλύψουν άμεσες ανάγκες τους είναι γνωστό ακόμη και στο μέσο πολίτη που παρακολουθεί τα θέματα της Άμυνας. Ωστόσο τίποτα απ΄ αυτά -παράταση ζωής κρίσιμων όπλων της ΠΑ, συμφωνίες υποστήριξης αεροσκαφών και πρώτα απ΄ όλα άμεσο “συμμάζεμα” του Στόλου- δεν έχει προχωρήσει. <br /><br />Στον ένα μήνα της κυβέρνησης Μητσοτάκη δεν έχουμε επίσης διαπιστώσει να υπάρχει κάποια πρόθεση να γίνει στην Εθνική Άμυνα το…”βζζζζν” που προς το παρόν έχει προαναγγελθεί για την …ανάπτυξη.<br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

“Αναλύουμε” την Τουρκία, αναμένουμε την κρίση αλλά τι κάνουμε για να την αντιμετωπίσουμε αν έρθει;

Τους τελευταίους μήνες, πολιτικοί, στρατιωτικοί δημοσιογράφοι, αναλυτές, όλοι προβλέπουν κρίση με την Τουρκία. “Θερμό επεισόδιο”, “γενικευ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πρόπλασμα κουρδικού κράτους από PKK στο μαλακό υπογάστριο της Τουρκίας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEha1fB5-BlVQDw2wvxKLqOa-OFsfFkFHjvp6ITpPqqZ1Y88VDaaHMHzgwUcrFgyI-Afuwleu0CeMq0Y7SZVgRkPB5NA1uvP10K8w0wixGkIl6IJ8zq914G49Ww7NMaD2Y-D_9F2JmYBffo/s1600/xartis_syria.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEha1fB5-BlVQDw2wvxKLqOa-OFsfFkFHjvp6ITpPqqZ1Y88VDaaHMHzgwUcrFgyI-Afuwleu0CeMq0Y7SZVgRkPB5NA1uvP10K8w0wixGkIl6IJ8zq914G49Ww7NMaD2Y-D_9F2JmYBffo/s640/xartis_syria.png" width="640" /></a></div> <br /><b> Σταύρος Λυγερός</b><br />Από τα πρώτα βήματά τους στην κυβέρνηση το 2002, οι νεοοθωμανοί του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης είχαν επιχειρήσει να προσεταιρισθούν το κουρδικό στοιχείο με δύο τρόπους: Πρώτον, μέσω του πολιτικού Ισλάμ και πιο συγκεκριμένα με το ιδεολόγημα "Τούρκοι και Κούρδοι είμαστε και οι δύο παιδιά των Οθωμανών". Δεύτερον, με την πρωτοβουλία του Ερντογάν για πολιτική λύση του Κουρδικού στο πλαίσιο του τουρκικού κράτους. Στο πλαίσιο αυτό είχαν πραγματοποιηθεί και άτυπες διαπραγματεύσεις του αρχηγού των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών Χακάν Φιντάν με τον φυλακισμένο Αμπντουλάχ Οτσαλάν. <br /><br />Με αυτόν τον τρόπο, το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης είχε καταφέρει στο εκλογικό επίπεδο να προσελκύσει την πλειονότητα των Κούρδων, οι οποίοι είχαν υποφέρει τα πάνδεινα από το μετακεμαλικό καθεστώς. Όπου το κουρδικό κόμμα δεν είχε ελπίδα να εκλέξει δικό του υποψήφιο, οι Κούρδοι ψήφιζαν το κόμμα του Ερντογάν. Όταν, όμως, οι διαπραγματεύσεις για πολιτική λύση κατέρρευσαν και αναζωπυρώθηκε το κουρδικό αντάρτικο, οι νεοοθωμανοί επέστρεψαν στον αδιέξοδο δρόμο των κεμαλιστών: προσπάθησαν κι αυτοί ανεπιτυχώς να λύσουν το πρόβλημα με στρατιωτικά μέσα. Το αποτέλεσμα είναι το βαθύ ρήγμα που χώριζε το κουρδικό στοιχείο από τους κεμαλιστές να τους χωρίζει πλέον και από τους νεοοθωμανούς.<br /><br />Για δεκαετίες η Δύση είχε επιδείξει μια περισσότερο ή λιγότερο σκανδαλώδη ανοχή, δίνοντας στην Άγκυρα τον χρόνο να λύσει στρατιωτικά το πρόβλημα. Οι σταυροφόροι των ανθρωπίνων δικαιωμάτων έκλειναν τα μάτια τους στο όνομα των γεωπολιτικών σκοπιμοτήτων. Από ένα σημείο και πέρα, όμως, άρχισαν να υποδεικνύουν την ανάγκη μιας πολιτικής λύσης.<br /><br />Από τη στιγμή, μάλιστα, που η Τουρκία τέθηκε σε τροχιά ένταξης, βρέθηκε αντιμέτωπη και με τις θεσμικές πιέσεις της ΕΕ για την τήρηση των δημοκρατικών κανόνων και τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Το κλίμα είχε αρχίσει να αλλάζει αφενός λόγω των ακραίων κατασταλτικών μεθόδων, αφετέρου λόγω του γεγονότος ότι η Τουρκία είχε προσπαθήσει εμμέσως να εξαγάγει το πρόβλημά της, διοχετεύοντας εκατοντάδες χιλιάδες εξαθλιωμένους Κούρδους στην Ευρώπη. <br /><br />Για την τουρκική κρατική ιδεολογία, οι Κούρδοι ήταν "ορεινοί Tούρκοι"! Ο ισχυρισμός αυτός σήμερα έχει τόσο πολύ καταρρεύσει, που τον έχουν εγκαταλείψει ακόμα και οι σκληροπυρηνικοί Τούρκοι εθνικιστές. Η πάγια στρατηγική του κεμαλισμού να αφομοιώσει τους Κούρδους στο τουρκικό έθνος έχει ναυαγήσει οριστικά. Κι αυτό, παρά το γεγονός ότι την διευκόλυναν παρά πολύ η κοινή μουσουλμανική θρησκεία και η σε μεγάλο βαθμό επικράτηση της τουρκικής γλώσσας και στους κουρδικούς πληθυσμούς.<br /> <br />Η πρώιμη εξέγερση <br /><br />Το κουρδικό πρόβλημα, λοιπόν, είναι κατ’ εξοχήν πολιτικό και δεν επιδέχεται πλέον στρατιωτική λύση. Ακόμα και στην περίπτωση που ο τουρκικός στρατός κατάφερνε να συντρίψει τους αντάρτες, η Τουρκία δεν θα έπαυε ως κράτος να αντιμετωπίζει το αίτημα των Κούρδων για εθνική χειραφέτηση και απελευθέρωση. Ας σημειωθεί ότι, σύμφωνα με την τουρκική στατιστική υπηρεσία, από τα 75 εκατομμύρια Τούρκων πολιτών πάνω από 20 είναι κουρδικής καταγωγής. <br /><br />Η δημογραφική ανάπτυξη του κουρδικού στοιχείου, μάλιστα, είναι πολύ μεγαλύτερη της δημογραφικής ανάπτυξης του τουρκικού στοιχείου, γεγονός που αργά αλλά σταθερά διαφοροποιεί υπέρ των Κούρδων την πληθυσμιακή αναλογία. Σύντομα ο ένας στους τρεις πολίτες της Τουρκίας θα είναι Κούρδος και μάλιστα Κούρδος με διακριτή εθνική συνείδηση, ακόμα κι αν είναι νομιμόφρων στο τουρκικό κράτος. <br /><br />Η πολιτική της αφομοίωσης των Κούρδων άρχισε όταν το κεμαλικό καθεστώς ένιωσε ότι είχε σταθεροποιηθεί στην Ανατολή, μετά την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάννης (1923). Στα συνέδρια του Ερζερούμ (Αύγουστος του 1919) και της Σεβάστειας (Σεπτέμβριος του 1919) ο Κεμάλ είχε υποσχεθεί στους Κούρδους ισότιμη συμμετοχή στο νέο κράτος, για να επιτύχει συμμαχία και τη συμμετοχή τους στον πόλεμο για την εκδίωξη των "απίστων" (Ελλήνων) από την Ανατολή. <br /><br />Μετά τη συνθήκη της Λωζάννης ξέχασε τις υποσχέσεις και άρχισε να απαγορεύει τη χρήση της κουρδικής γλώσσας και τη δράση των κουρδικών οργανώσεων. Η πολιτική αυτή προκάλεσε την κουρδική εξέγερση του Σεΐχη Σαΐντ το 1925. Σποραδικές εξεγέρσεις σημειώθηκαν μέχρι το 1938, αλλά πάντα πνίγονταν στο αίμα. Ανάμεσα σ’ εκείνες τις εξεγέρσεις και στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα του ΡΚΚ υπάρχει μια ειδοποιός διαφορά. <br />Ξεχωριστή εθνική συνείδηση <br /><br />Οι παλαιότερες κουρδικές εξεγέρσεις ήταν φυλετικές, ή είχαν θρησκευτικό χαρακτήρα, ήταν αντίδραση στην κατάργηση του Χαλιφάτου. Ακριβώς γι’ αυτό άφηναν περιθώρια στην κεμαλική εξουσία να συνοδεύει την καταστολή με πολιτικές αναγκαστικών εκτοπισμών και ενσωμάτωσης του κουρδικού στοιχείου στην τουρκική κοινωνία. Από τη στιγμή, όμως, που με το σύγχρονο εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα οι Kούρδοι απέκτησαν ξεχωριστή εθνική συνείδηση, βιώνουν την τουρκική κυριαρχία ως κατάκτηση. <br /><br />Γι’ αυτό έχουν κατά κανόνα μετατραπεί σε ενεργούς ή παθητικούς, σε εμφανείς ή αφανείς αντιπάλους του τουρκικού κράτους. Αυτός είναι ο λόγος που έχουν συρρικνωθεί οι πιθανότητες επίτευξης μιας ήπιας πολιτικής λύσης, η οποία μακροπρόθεσμα να μην αμφισβητεί την ενότητα της σημερινής Τουρκίας. Το κουρδικό κίνημα είναι εθνικο-απελευθερωτικό και ως εκ τούτου έχει στόχο την ίδρυση κουρδικού κράτους. <br /><br />Προ ημερών, ο φυλακισμένος ιστορικός ηγέτης του PKK Οτσαλάν, επανέφερε μέσω των δικηγόρων του, την πρόταση για πολιτική λύση, η οποία θα δίνει στους Κούρδους αυτονομία εντός του τουρκικού κράτους. Ας σημειωθεί ότι η πρόταση έγινε αμέσως μετά την άρση της διετούς απομόνωσής του από τους δικηγόρους του. Ο Ερντογάν μπορεί να κάνει ελιγμούς σ' αυτό το μέτωπο, αλλά δεν είναι σε θέση να βαδίσει αυτόν τον δρόμο. <br /><br />Οι Κούρδοι και στη Συρία και στην Τουρκία (PKK) έχουν υιοθετήσει το αίτημα της αυτονομίας (αντιστοίχως από τη Δαμασκό και την Άγκυρα). Πρότυπό τους είναι το αυτόνομο κρατίδιο των Κούρδων στο βόρειο Ιράκ, το οποίο στην πραγματικότητα λειτουργεί σαν ημιανεξάρτητο κράτος. Προς αυτή την κατεύθυνση επιδιώκουν να σπρώξουν τα πράγματα, αλλά όπως το μετακεμαλικό καθεστώς παλαιότερα, έτσι και το ερντογανικό καθεστώς τώρα δεν είναι διατεθειμένο ούτε να συζητήσει μία τέτοια λύση. <div> <br />Πρόπλασμα κουρδικού κράτους στη Συρία <br /><br />Το ένοπλο κουρδικό εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα λειτούργησε σαν καταλύτης μιας ευρύτερης διεργασίας αποσταθεροποίησης και διάβρωσης του μετακεμαλικού καθεστώτος. Πέρα απ’ αυτό, όμως, όσο το ΡΚΚ μένει όρθιο σ' αυτό τον αντάρτικο πόλεμο τόσο οι Κούρδοι θα είναι οι νικητές στο πολιτικό επίπεδο. Αν και οι αντάρτες στη νοτιοανατολική Τουρκία έχουν υποστεί σοβαρά πλήγματα, που τους δυσκολεύουν στο επιχειρησιακό επίπεδο, παραμένουν ικανοί να προκαλούν στρατιωτικές απώλειες, οικονομική αιμορραγία, πολιτικό κόστος και κυρίως να αμφισβητούν εμπράκτως την κυριαρχία του τουρκικού κράτους. <br /><br />Το αντάρτικο δεν επεδίωξε ποτέ να επιβληθεί στρατιωτικά στο τουρκικό κράτος. Αυτό είναι αδύνατον. Προκαλώντας του αιμορραγία σ’ όλα τα επίπεδα, όμως, προσπάθησε να διαμορφώσει τους όρους μιας πολιτικής λύσης του Κουρδικού. Είναι προφανές ότι εάν συνέβαινε αυτό θα άλλαζε τις γεωπολιτικές ισορροπίες στην ευρύτερη περιοχή. Ας μην ξεχνάμε ότι από τη μία πλευρά η Τουρκία είναι περιφερειακή δύναμη κι από την άλλη είναι χώρα με ένα καρκίνωμα στο εσωτερικό της. <br /><br />Αυτή την περίοδο, πάντως, το στοίχημα για το εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα των Κούρδων είναι πολιτικό κι αφορά την επιβίωση και εδραίωση του προπλάσματος κράτους που έχει στηθεί με τις ευλογίες των Αμερικανών στη βορειοανατολική Συρία. Εκεί έχει εστιασθεί όλη η προσπάθεια κι όχι στο επίπεδο των αντάρτικων επιχειρήσεων. Την προσπάθεια στηρίζει και η Δύση, η οποία δεν έχει άλλο γεωπολιτικό έρεισμα στη Συρία. Γι' αυτό και το βαθύ αμερικανικό κράτος είχε αντιδράσει όταν προ καιρού ο πρόεδρος Τραμπ είχε ανακοινώσει, μετά από συνεννόηση με τον Ερντογάν, την αποχώρηση των Αμερικανών στρατιωτών από τη βορειοανατολική Συρία. Είναι ενδεικτικό ότι τελικώς οι εκεί αμερικανικές δυνάμεις όχι μόνο δεν αποσύρθηκαν, αλλά και ενισχύθηκαν. <br /><br />Για τον ίδιο λόγο προ ημερών, η Ουάσιγκτον --υπό την πίεση του Πενταγώνου-- συμφώνησε με την Άγκυρα την από κοινού διοίκηση μίας "ζώνης ασφαλείας", προκειμένου να αποτρέψει την τουρκική στρατιωτική εισβολή που είχε προαναγγείλει ο Ερντογάνμε σκοπό να καταλύσει το πρόπλασμα κουρδικού κράτους στη βορειοανατολική Συρία. Ρόλο για να συμβεί αυτό έπαιξε και το Ισραήλ, το οποίο ναι μεν δεν αναμιγνύεται επισήμως, αλλά στην πραγματικότητα θεωρεί ζωτική για τα συμφέροντά του την ίδρυση κουρδικού κράτους.<br /><br /><a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Πρόπλασμα κουρδικού κράτους από PKK στο μαλακό υπογάστριο της Τουρκίας

Σταύρος Λυγερός Από τα πρώτα βήματά τους στην κυβέρνηση το 2002, οι νεοοθωμανοί του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης είχαν επιχειρήσει ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο κουρδικός εφιάλτης της Τουρκίας - Αναδύεται το κράτος-κουρελού

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjSLqgR1U8iSh50csCZZt-N7CldlDw90nFkF01TUtYOH4n2Ny5g9bRV43XOLCer3OzBtK3uEgEV5hNmOMrX4pPoGu6BmJBgj62G3ksowGQo5tOMiYi89Cx277MlvZR5SMseutfaufOSojg/s1600/kourdiko.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="757" height="338" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjSLqgR1U8iSh50csCZZt-N7CldlDw90nFkF01TUtYOH4n2Ny5g9bRV43XOLCer3OzBtK3uEgEV5hNmOMrX4pPoGu6BmJBgj62G3ksowGQo5tOMiYi89Cx277MlvZR5SMseutfaufOSojg/s640/kourdiko.jpg" width="640" /></a></div> <br /><b> Σταύρος Λυγερός</b><br />Η δια στόματος Ερντογάν ευθεία απειλή ότι η Τουρκία ετοιμάζεται να επιτεθεί εναντίον των Κούρδων της Συρίας στα ανατολικά του Ευφράτη, υποχρέωσε την Ουάσιγκτον να παρέμβει αποτρεπτικά. Το αποτέλεσμα είναι η προ ημερών αμερικανοτουρκική συμφωνία για κοινό έλεγχο σε μία "ζώνη ασφαλείας" που θα εκτείνεται κατά μήκος των συνόρων της Τουρκίας με τη βορειοανατολική Συρία. Υπενθυμίζουμε ότι σε εκείνη την περιοχή, από τη στρατηγικής σημασίας πόλη Μανμπίτζ (Ιεράπολη) μέχρι τα σύνορα με το Ιράκ, οι κουρδικές δυνάμεις έχουν εδώ και πολύ καιρό εδραιώσει ένα πρόπλασμα κρατικής δομής. <br /><br />Την εν λόγω περιοχή οι Κούρδοι του YPG έχουν απελευθερώσει από το Ισλαμικό Κράτος με μεγάλο κόστος σε ανθρώπινες ζωές, γεγονός που οι Αμερικανοί και οι Γάλλοι αναγνωρίζουν. Γι' αυτούς, άλλωστε, το κουρδικό πρόπλασμα κράτους είναι και το μόνο έρεισμά τους σε μία Συρία, όπου οι δυνάμεις του καθεστώτος Άσαντ, με τη βοήθεια του Ιράν και της Χεζμπολάχ και βεβαίως με την αεροπορική υποστήριξη της Ρωσίας, έχουν πλέον κυριαρχήσει. Εξαιρέσεις είναι η περιοχή του Ιντλίμπ, η οποία συνεχίζει να ελέγχεται από τζιχαντιστές, και τα εδάφη που έχει καταλάβει η Τουρκία σε δύο φάσεις.<br /><br />Η ύπαρξη του προπλάσματος κουρδικού κράτους στη βορειοανατολική Συρία είναι εφιάλτης για την Άγκυρα. Πολύ περισσότερο που στους Κούρδους της Συρίας κυριαρχεί και οργανωτικά και πολιτικά το τοπικό παρακλάδι του PKK, το οποίο είναι σύμμαχος των Αμερικανών και υποστηρίζεται-εξοπλίζεται από αυτούς, όπως, επίσης, και από τους Ισραηλινούς.<br /><br />Η πρόσφατη συμφωνία Ουάσιγκτον-Άγκυρας μπορεί προς το παρόν να απέτρεψε την τουρκική εισβολή, αλλά σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί οριστική διευθέτηση. Το μέλλον της εν λόγω περιοχής θα καθορισθεί στο πλαίσιο της ευρύτερης διευθέτησης που κάποια στιγμή θα επιβληθεί για το μελλοντικό καθεστώς σε ολόκληρη τη Συρία. Διευθέτηση, η οποία και θα κρίνει το μέλλον και των υπό τουρκική κατοχή συριακών εδαφών. <br />Το ναυάγιο της στρατιωτικής λύσης <br /><br />Όταν στις αρχές της δεκαετίας 1990 ο Οζάλ με ανατολίτικη κομπορρημοσύνη μιλούσε για την αναδυόμενη τουρκική ζώνη επιρροής, που θα εκτεινόταν από την Αδριατική μέχρι το Σινικό Τείχος, η Τουρκία ήταν ήδη καρκινοπαθής. Το εθνικοαπελευθερωτικό αντάρτικο του ΡΚΚ, που ξεκίνησε το 1984, δεν κατάφερε μόνο να αποσταθεροποιήσει την τουρκική κυριαρχία στις νοτιοανατολικές επαρχίες. Άσκησε και διαβρωτική επιρροή συνολικά στο μετακεμαλικό καθεστώς.<br /><br />Για χρόνια το Γενικό Επιτελείο έδινε στον εαυτό του διαδοχικές διορίες για να επιτύχει στρατιωτική λύση. Παρότι σ' αυτό το μέτωπο χρησιμοποίησε ό,τι καλύτερο διέθετε στο στρατιωτικό επίπεδο, παρότι δεν τσιγκουνεύτηκε ανθρώπινους και οικονομικούς πόρους, δεν κατάφερε να συντρίψει τη ραχοκοκαλιά του αντάρτικου, όπως επανειλημμένως είχε εξαγγείλει. <br /><br />Δεν το κατάφεραν ούτε οι αλλεπάλληλες εισβολές του τουρκικού στρατού στο βόρειο Ιράκ κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990. Ας σημειωθεί ότι το 1994 είχαν εισβάλει 40.000 Τούρκοι στρατιώτες υπό τον στρατηγό Τσεβίκ Μπιρ (επιχείρηση Ατσάλι), χωρίς και πάλι να επιτύχουν τον αντικειμενικό σκοπό τους. Παρά τις σημαντικές απώλειες που κατά καιρούς έχει υποστεί, το ΡΚΚ έχει αποδείξει ότι μπορεί να επιβιώνει ως αντάρτικο και να προκαλεί σημαντικά πλήγματα στις τουρκικές δυνάμεις. Τα θύματα αυτού του ασύμμετρου πολέμου ξεπερνούν τις 40.000. Ένα σημαντικό ποσοστό είναι Τούρκοι στρατιώτες, ενώ πολλαπλάσιοι είναι οι τραυματίες. Τεράστιο είναι και το οικονομικό κόστος. <br /><br />Το κόστος αυτού του ασύμμετρου πολέμου για την Τουρκία έχει υπολογισθεί αθροιστικά από τουρκικές πηγές σε πολύ πάνω από 300 δισεκατομμύρια δολάρια. Σ’ αυτά θα πρέπει να προστεθούν το μεγάλο κόστος των καταστροφών που προκαλούσαν τόσο οι επιθέσεις των ανταρτών όσο και η δράση των δυνάμεων ασφαλείας, καθώς και το κόστος από την παρακώλυση της οικονομικής δραστηριότητας στις νοτιοανατολικές επαρχίες. <br />Μωσαϊκό εθνοτήτων ή κράτος-κουρελού <br /><br />Η Τουρκία έχει εγκλωβισθεί σ’ έναν φαύλο κύκλο. Η εμμονή στην επιδίωξη στρατιωτικής λύσης και η καλλιέργεια της αντίληψης του κράτους-οχυρού αποδείχθηκαν εξόχως αντιπαραγωγικές. Η κεμαλική στρατογραφειοκρατία θεωρούσε την αναζήτηση πολιτικής λύσης παραδοχή ήττας, που εκ των πραγμάτων θα άνοιγε τον ασκό του Αιόλου, με ανεξέλεγκτες συνέπειες για την ίδια την ακεραιότητα του τουρκικού κράτους. <br /><br />Θεωρούσε ότι, εάν σπάσει ο κουρδικός κρίκος, αργά ή γρήγορα θα ακυρωθεί συνολικά το δόγμα "ένα έθνος, ένα κράτος, μία γλώσσα, μία θρησκεία". Το πουλόβερ θα αρχίσει να ξηλώνεται και μέσα από την κρίση θα αναδυθεί σιγά σιγά το μωσαϊκό των μικρασιατικών εθνοτήτων που ισοπεδώθηκαν από τον κεμαλισμό. Για την ακρίβεια, αυτό έχει ήδη αρχίσει να γίνεται. Εάν ξύσουμε την επιφάνεια, η Τουρκία είναι ένα πολυεθνικό κράτος που δηλώνει ότι είναι μονοεθνικό. <br /><br />Στην πραγματικότητα, οι Τούρκοι αδυνατούν να συμβιβασθούν με την ιστορία τους. Σύμφωνα με εκτεταμένη επιστημονική έρευνα του πανεπιστημίου του Τίμπιγκεν (Γερμανία) με τίτλο Εθνικές Ομάδες στην Τουρκική Δημοκρατία, στη χώρα αυτή υπάρχουν τουλάχιστον 52 εθνικές ομάδες, με ξεχωριστά γλωσσικά, θρησκευτικά και εθνολογικά χαρακτηριστικά. Το κουρδικό αντάρτικο δεν έφερε στην επιφάνεια μόνο το Κουρδικό Ζήτημα. Ρηγμάτωσε πολλαπλά την τουρκική κρατική ιδεολογία. Οι συμπιεσμένες μικρασιατικές εθνικές και θρησκευτικές ομάδες (όπως οι αλεβίτες) επαναδιεκδικούν την αναγνώριση και προβάλλουν την ιδιαίτερη ταυτότητά τους. <br />Η ανάδυση του κουρδικού εθνισμού <br /><br />Οι εκκαθαριστικές επιχειρήσεις της στρατοχωροφυλακής, η χωρίς κανόνες δράση των παρακρατικών αντι-αντάρτικων ομάδων στις νοτιοανατολικές επαρχίες και οι βρόμικες επιχειρήσεις δημιούργησαν με το χυμένο αίμα βαθύ χάσμα ανάμεσα στη μεγάλη πλειονότητα των Κούρδων και στο τουρκικό κράτος. Προκαλώντας με τη δράση του τη βίαιη και συχνά τυφλή κατασταλτική αντίδραση των κρατικών και παρακρατικών μηχανισμών, το κουρδικό αντάρτικο λειτούργησε σαν καταλύτης για τη δυναμική ανάδυση του κουρδικού εθνισμού στην επικράτεια της Τουρκίας. Πρόκειται για μια διαδικασία που δεν έχει επιστροφή. <br /><br />Απ’ αυτή την άποψη, το PKK έχει επιτελέσει το σημαντικότερο σκέλος της ιστορικής αποστολής του. Μέσα από τον πολυετή ένοπλο αγώνα του σφυρηλατήθηκε οριστικά και αμετάκλητα η ξεχωριστή εθνική συνείδηση των Κούρδων. Ο κουρδικός εθνισμός αναπτύσσεται δυναμικά όχι μόνο στις νοτιοανατολικές επαρχίες, αλλά και στις φτωχογειτονιές των μεγάλων πόλεων όλης της Τουρκίας. <br /><br />Εκεί έχουν καταφύγει εκατομμύρια Κούρδων όχι μόνο λόγω της αστυφιλίας, αλλά και λόγω της πρακτικής του βίαιου ξεριζωμού αγροτικών κουρδικών πληθυσμών της νοτιοανατολικής Τουρκίας μέσω των εκκαθαριστικών επιχειρήσεων. Ας σημειωθεί ότι κατά τη διάρκειά τους έχουν καταστραφεί 4.500 κουρδικά χωριά και οικισμοί. Με άλλα λόγια, ακόμα και η απόσχιση εδαφών δεν θα έλυνε οριστικά το κουρδικό πρόβλημα. Το κουρδικό καρκίνωμα έχει κάνει μετάσταση. <br /><br />Το ΡΚΚ προσπαθεί να κατευθύνει τους Κούρδους εσωτερικούς πρόσφυγες να εγκατασταθούν στο τρίγωνο Μερσίνα-Άδανα-Αλεξανδρέττα. Στόχος του είναι η δημιουργία πολυάριθμων κουρδικών κοινοτήτων στην περιοχή αυτή, ώστε να δημιουργηθούν οι πληθυσμιακές προϋποθέσεις για μελλοντική κουρδική έξοδο στην Ανατολική Μεσόγειο. Με βάση επίσημα στοιχεία, ήδη η πλειονότητα του πληθυσμού της Μερσίνας (λιμάνι) είναι Κούρδοι.<br /><br /><a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ο κουρδικός εφιάλτης της Τουρκίας - Αναδύεται το κράτος-κουρελού

Σταύρος Λυγερός Η δια στόματος Ερντογάν ευθεία απειλή ότι η Τουρκία ετοιμάζεται να επιτεθεί εναντίον των Κούρδων της Συρίας στα ανατολικά...

Διαβάστε την συνέχεια

Στην ατζέντα της Ισλαμικής Διάσκεψης η «τουρκική μειονότητα»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiYzPYe1gi8Yt9TNHLhUCSEoncxWie01BoM8hpmIop-9HsMjsknjr5-nPUWiii9yTn-1TCGSNR2aYcr1asacSiZDoNcS1y2m7vdfDaakmicjSGP9kNJacQ4Sfxesd-SJv15nelm3LHPi30/s1600/imiselinos.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="426" data-original-width="650" height="418" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiYzPYe1gi8Yt9TNHLhUCSEoncxWie01BoM8hpmIop-9HsMjsknjr5-nPUWiii9yTn-1TCGSNR2aYcr1asacSiZDoNcS1y2m7vdfDaakmicjSGP9kNJacQ4Sfxesd-SJv15nelm3LHPi30/s640/imiselinos.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Του <b>Νίκου Μελέτη </b><br /> Όλη την ακραία ατζέντα της τουρκικής πολιτικής στην Θράκη και των διεκδικήσεων των ακραίων ριζοσπαστικών κύκλων της μειονότητας έχει υιοθετήσει σε ψήφισμα του ο Οργανισμός Ισλαμικής Διάσκεψης (OIC) με τίτλο «Η Κατάσταση της Τουρκικής Μουσουλμανικής Μειονότητας στην Δυτική Θράκη και του Μουσουλμανικού πληθυσμού στα Δωδεκάνησα».<br /> <br /> Το ψήφισμα εκδόθηκε στην Υπουργική Συνάντηση του OIC τον Μάρτιο και επιβεβαιώνεται σε κάθε συνάντηση του σημαντικού αυτού οργανισμού, και αναθέτει μάλιστα στον Γ.Γ. του να παρακολουθεί τις εξελίξεις και να υποβάλει τακτικές Εκθέσεις.<br /> <br /> Εντύπωση προκαλεί ότι δεν έχει υπάρξει αποτελεσματική αντίδραση της Αθήνας ώστε στις επαφές που έχουν υπάρξει με τον OIC να δοθούν απαντήσεις και να συμπεριληφθούν έστω και ως παράρτημα οι ελληνικές θέσεις για τα ζητήματα που εγείρονται και<a href="https://www.oic-oci.org/docdown/?docID=4447&refID=1250"> <b>αποτελούν απλή αντιγραφή και αναπαραγωγή των τουρκικών θέσεων.</b></a><br /> <br /> Στο ψήφισμα επισημαίνεται ότι οι « Μουσουλμάνοι στην Ελλάδα γενικώς και ειδικά η Τουρκική Μουσουλμανική Μειονότητα στην Θράκη και ο μουσουλμανικός πληθυσμός στα Δωδεκάνησα είναι αναπόσπαστο μέρος του Μουσουλμανικού κόσμου» και γίνεται επίκληση του καταστατικού χάρτη του OIC των διεθνών συμφωνιών για ανθρώπινα δικαιώματα και «κυρίως της Συνθήκης της Λοζάνης, η οποία εγγυάται τα δικαιώματα της τουρκικής μουσουλμανικής μειονότητας στη Δυτική Θράκη της Ελλάδας, βάσει της οποίας έχουν το δικαίωμα να χρησιμοποιούν μητρική τους γλώσσα, δηλαδή Τουρκικά, και να εξασκήσουν τις θρησκευτικές τους λειτουργίες».<br /> <br /> Με την επίκληση και των πολυμερών συμφωνιών και συμβάσεων που η Ελλάδα είναι μέρος η OIC:<br /> <br /> <ul> <li> καλεί την Ελλάδα να λάβει τα κατάλληλα μέτρα για την προάσπιση των βασικών δικαιωμάτων και ελευθεριών, καθώς και της ταυτότητας της τουρκικής μουσουλμανικής μειονότητας που απορρέει από τις διμερείς και διεθνείς συμφωνίες </li> </ul> <br /> <br /> <ul> <li> ζητεί ξανά από την Ελλάδα να αναγνωρίσει τον αιρετό Μουφτή της Ξάνθης και της Κομοτηνή ως τον επίσημο Μουφτή·</li> </ul> <br /> <br /> <ul> <li>καλεί την Ελλάδα να λάβει τα αναγκαία μέτρα για την εκλογή των διοικητικών συμβουλίων των Βακουφίων από την τουρκική μουσουλμανική μειονότητα, με στόχο τη διασφάλιση της αυτοκυβέρνησής τους.</li> </ul> <br /> <br /> <ul> <li>τονίζει την ανησυχία του για την πρακτική της Ελλάδας όσον αφορά τον διορισμό 240 ιεροδιδασκάλων παρά τις αντιδράσεις της τουρκικής μουσουλμανικής μειονότητας. </li> </ul> <br /> <br /> <ul> <li>προτρέπει την Ελλάδα να εφαρμόσει τις αποφάσεις που εκδίδονται από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο ανθρωπίνων δικαιωμάτων (ΕΣΔΑ) σχετικά με τις μη κυβερνητικές οργανώσεις (ΜΚΟ) της τουρκικής μουσουλμανικής μειονότητας</li> </ul> <br /> <br /> <ul> <li>παροτρύνει για άλλη μια φορά την Ελλάδα να αποκαταστήσει τα δικαιώματα της ιθαγένειας δεκάδων χιλιάδων μελών της τουρκικής μειονότητας, τα οποία αφαιρέθηκαν από την ιθαγένεια του άρθρου 19 του νόμου περί ελληνικής ιθαγένειας αριθ. 3370/1955 </li> </ul> <br /> <br /> <ul> <li>επαναλαμβάνει την έκκλησή του προς την Ελλάδα να λάβει τα απαραίτητα και επείγοντα μέτρα, σε συνεννόηση με την τουρκική μουσουλμανική μειονότητα, για να αντιμετωπίσει τα εκπαιδευτικά τους ζητήματα τα οποία συνδέονται επίσης άμεσα με την κοινωνικοοικονομική ανάπτυξη της περιοχής στην οποία ζουν</li> </ul> <br /> <br /> <ul> <li>χαιρετίζει τη συνάντηση μεταξύ του Γενικού Γραμματέα και του Έλληνα υπουργού Εξωτερικών στη Νέα Υόρκη τον Οκτώβριο του 2015 και ενθαρρύνει τις πρωτοβουλίες της ελληνικής κυβέρνησης με στόχο την ενίσχυση της ευημερίας και της ευμάρειας της μουσουλμανικής μειονότητας στην Ελλάδα</li> </ul> <br /> <br /> <ul> <li>χαιρετίζει το άνοιγμα για το ακαδημαϊκό έτος 2016-2017 ενός «προγράμματος ισλαμικών μελετών» στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. </li> </ul> <br /> <br /> <ul> <li>λαμβάνει υπόψη τη στήριξη που παρέχεται από το Πανεπιστήμιο Al-Azhar σε θρησκευτικά θέματα και θρησκευτικές σχολές μουσουλμάνων στην Ελλάδα. </li> </ul> <br /> <br /> <ul> <li>καλεί τον Γενικό Γραμματέα να επαναλάβει το διάλογο και τη συνεργασία με την κυβέρνηση της Ελλάδας, με στόχο την ενίσχυση της ευημερίας των μουσουλμάνων στην Ελλάδα, ιδίως της τουρκικής μουσουλμανικής μειονότητας και του μουσουλμανικού πληθυσμού στα Δωδεκάνησα</li> </ul> <br /> <br /> <ul> <li>ζητεί από τον Γενικό Γραμματέα να παρακολουθήσει την εφαρμογή του παρόντος ψηφίσματος και να υποβάλει σχετική έκθεση στην 47 η σύνοδο του Συμβουλίου Υπουργών Εξωτερικών.</li> </ul> <br /> Η Ελλάδα παρουσιάζεται έτσι με μελανά χρώματα σε επίσημα κείμενα ενός σημαντικού οργανισμού με 57 κράτη μέλη και είναι χαρακτηριστικό ότι το ψήφισμα για την Ελλάδα είναι στην ίδια ενότητα με τα ψηφίσματα για την κατάσταση των μουσουλμανικών κοινοτήτων σε Νότιες Φιλιππίνες και Μυανμάρ και των Τατάρων στην Κριμαία…<br /> <br /> <a href="https://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Στην ατζέντα της Ισλαμικής Διάσκεψης η «τουρκική μειονότητα»

Του Νίκου Μελέτη Όλη την ακραία ατζέντα της τουρκικής πολιτικής στην Θράκη και των διεκδικήσεων των ακραίων ριζοσπαστικών κύκλων της μει...

Διαβάστε την συνέχεια

Επόμενο βήμα της Τουρκίας η περιοχή ανάμεσα σε Ρόδο-Καστελόριζο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgM5UmbTmWbGnfgSq2MLEaZxH283ZNWa0iJ4MgvydW6yvxtef_q3Ms3PJ2OOI25rKCEtLdx0HzJvXUlqLj9Pj15CN7drMnI62A2x9tp_V9JNGRtuPXG_HDGwwQ7l3M-JfR1qzwM_IxiBzk/s1600/D5E.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="435" data-original-width="650" height="428" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgM5UmbTmWbGnfgSq2MLEaZxH283ZNWa0iJ4MgvydW6yvxtef_q3Ms3PJ2OOI25rKCEtLdx0HzJvXUlqLj9Pj15CN7drMnI62A2x9tp_V9JNGRtuPXG_HDGwwQ7l3M-JfR1qzwM_IxiBzk/s640/D5E.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Έρχεται νέα ένταση το φθινόπωρο με την Τουρκία, που θα συνεχίσει τις παράνομες γεωτρήσεις στην Κυπριακή ΑΟΖ, αλλά και θα επιχειρήσει να δει κατά πόσο μπορεί να κάνει σεισμογραφικές έρευνες στην ελληνική υφαλοκρηπίδα, μεταξύ Ρόδου και Καστελόριζου, εκτιμά ο αν. καθηγητής στο Πάντειο και βουλευτής της ΝΔ Άγγελος Συρίγος, προσθέτοντας ότι τα «θολά» μηνύματα της Ουάσινγκτον προς την Άγκυρα δεν διευκολύνουν την κατάσταση. <br /> <br /> «Το γεγονός ότι οι ΗΠΑ δεν στέλνουν καθαρά μηνύματα στην Τουρκία, την κάνει να πιστεύει ότι έχει το περιθώριο να αλλάξει τα δεδομένα της περιοχής», όπως λέει, φέρνοντας ως παράδειγμα, την προ ημερών συμφωνία Ουάσινγκτον-Άγκυρας για δημιουργία «ασφαλούς ζώνης» στη βορειοανατολική Συρία, αλλά και την μη επιβολή άμεσων κυρώσεων για την αγορά των S-400, οι οποίες έχουν πάρει παράταση για την Άνοιξη του 2020. Και εξηγεί ότι αυτή η επαμφοτερίζουσα στάση των ΗΠΑ κάνει τον Ερντογάν να πιστεύει πως έχει περιθώριο χειρισμού του θέματος, δίχως να υπάρξουν υποχρεωτικά επιπτώσεις για την χώρα του. <br /> <br /> Ερωτηθείς αν βλέπει πιθανότητες εξεύρεσης λύσης για το Κυπριακό μέσα από ένα νέο γύρο συνομιλιών Αναστασιάδη-Ακιντζί τον Σεπτέμβριο, απαντά αρνητικά, καθώς, όπως λέει, όλ’ αυτά γίνονται μέσα σε ένα κλίμα απειλών, προκλήσεων, και παράνομων γεωτρήσεων, κατά την προσφιλή τακτική της Τουρκίας, που επιχειρεί να σφραγίσει τις συζητήσεις μεταξύ Κυπριακής Δημοκρατίας και τουρκοκυπρίων. <br /> <br /> Όσο για την πρόσφατη τετραμερή συνάντηση Ελλλαδας-Κύπρου-Ισραηλ-ΗΠΑ, τονίζει ότι ασφαλώς και ενόχλησε την Άγκυρα, ωστόσο τέτοιες πρωτοβουλίες δεν πρόκειται να αλλάξουν το σχεδιασμό της : "Η Τουρκία είναι αποφασισμένη να βρει τρόπο να επέμβει στην Αν.Μεσόγειο στην περιοχή της Κυπριακής ΑΟΖ και της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, ψάχνει λοιπόν και θα συνεχίσει να ψάχνει, να βρει αυτό τον τρόπο". <br /> <br /> Συνέντευξη στον Γιώργο Φιντικάκη <br /> <br /> <b><i> Κάντε μας καταρχήν μια αποτίμηση της συνάντησης Αναστασιάδη- Ακιντζί. Πάμε σε ένα νέο γύρο συνομιλιών από το φθινόπωρο με προοπτικές για εξεύρεση λύσης στο Κυπριακό;</i></b><br /> <br /> <img src="https://media.liberal.gr/images5/650/0/Syrigos_2.jpeg" />Τρία σημεία προκύπτουν με βάση τα όσα γνωρίζουμε μέχρι στιγμής για την συνάντηση. Το πρώτο αφορά το πλαίσιο, το οποίο παραμένει αυτό της διζωνικής ομοσπονδίας. Το λέω αυτό καθώς την τελευταία διετία είχαν κυκλοφορήσει πληροφορίες ότι τα δύο μέρη εγκαταλείπουν την ιδέα της διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας. Κάτι τέτοιο δεν φαίνεται να ισχύει.<br /> <br /> Το δεύτερο σημείο είναι ότι η Κυπριακή Δημοκρατία δεν δέχεται τις προτάσεις των τουρκοκυπρίων ως προς την συνεκμετάλλευση των υδρογονανθράκων που βρίσκονται πέριξ της νήσου, και κυρίως στο νότιο τμήμα του. Απ’ ότι φαίνεται ο Αναστασιάδης έχει καταθέσει συγκεκριμένη πρόταση για ενημέρωση των τουρκοκυπριών, όσον αφορά τόσο στην έρευνα, όσο και στην εκμετάλλευση των φυσικών αυτών πόρων. <br /> <br /> <b><i> Ξέρουμε κάτι παραπάνω ως προς αυτή τη πρόταση; </i></b><br /> <br /> Όχι. Και επίσης δεν γνωρίζουμε κατά πόσο αυτή συνδέεται με την προϋπόθεση να σταματήσουν οι τουρκικές γεωτρήσεις στα ανατολικά και δυτικά του νησιού. <br /> <br /> Το τρίτο σημείο που προκύπτει από την συνάντηση Αναστασιάδη- Ακιντζί της Παρασκευής είναι ότι συμφωνήσαν να συζητήσουν ξανά περί τα τέλη Αυγούστου πάνω σε κάποιες προτάσεις, των οποίων το περιεχόμενο δεν έγινε γνωστό. Σίγουρα επίσης θα υπάρξει μια μεταξύ τους συνάντηση στο περιθώριο της έναρξης της ετήσιας συνόδου του ΟΗΕ στις ΗΠΑ, περί τα τέλη Σεπτεμβρίου. <br /> <br /> <b><i>Βλέπετε σε κάθε περίπτωση να υπάρχουν κάποιες προϋποθέσεις ώστε να δρομολογηθεί από το φθινόπωρο μια προσπάθεια εξεύρεσης λύσης; </i></b><br /> <br /> Όχι. Σκεφθείτε ότι χθες, μόλις δύο 24ωρα μετά την συνάντηση Αναστασιάδη-Ακιντζί, ο Τούρκος υπ. Άμυνας Χ. Ακάρ επισκέφθηκε την τουρκική φρεγάτα που συνοδεύει το γεωτρύπανο Γιαβούζ, το ένα από τα δύο που κάνει παράνομες έρευνες στην κυπριακή ΑΟΖ, και πέρασε το μήνυμα ότι «εμείς θα συνεχίσουμε τις έρευνες». <br /> <br /> Είπε μάλιστα ότι «πρέπει οι γείτονές μας να μαζέψουν τα μυαλά τους και να δουν τα γεγονότα αντικειμενικά γιατί εμείς δεν επιτρέπουμε τετελεσμένα», καθώς και ότι οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις θα παραμείνουν στο νησί. <br /> <br /> Σας το λέω αυτό, γιατί πρέπει να καταλάβουμε το πλαίσιο μέσα στο οποίο έγινε η συνάντηση Αναστασιάδη-Ακιντζί. Έγινε ενώ συνεχίζονται παράνομες γεωτρήσεις ανατολικά και δυτικά του νησιού, και ενώ η Τουρκία εξακολουθεί να απειλεί. Είναι η γνωστή Τουρκία η οποία επιχειρεί να σφραγίσει την κατεύθυνση την οποία θα έχουν οι συζητήσεις μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας με τους τουρκοκύπριους. <br /> <br /> Είναι κλασσική αυτή η μέθοδος των Τούρκων. Από την μια συζητούν και από την άλλη συνεχίζουν να απειλούν, άρα αυτός που πηγαίνει στη συνάντηση, το κάνει υπό τη δαμόκλειο σπάθη των παράνομων γεωτρήσεων, της επιθετικότητας. <br /> <br /> <b><i>Το εύλογο ερώτημα είναι γιατί να πάει κάποιος σε μια τέτοια συνάντηση, πολλώ δε μάλλον όταν επρόκειτο για πρωτοβουλία που έλαβε η τουρκοκυπριακή πλευρά, όχι η Κυπριακή Δημοκρατία… </i></b><br /> <br /> Κι όμως, υπάρχουν πολλοί λόγοι για να πάει κανείς σε μια τέτοια συνάντηση. Ένας λόγος, είναι γιατί η ελληνοκυριακή πλευρά μπορεί να θέλει να κερδίσει χρόνο, να ροκανίσει το χρόνο. Ένας δεύτερος είναι γιατί εδώ και μήνες υπάρχει μια πολύ έντονη πίεση, και πρέπει αυτή να διοχετευτεί κάπως, μήπως και εκτονωθεί, αλλιώς απομένει μόνο η συγκρουσιακή κατάσταση. <br /> <br /> Ένας τρίτος λόγος είναι προκειμένου να διαπιστώσει η Κυπριακή Δημοκρατία αν πράγματι υπάρχουν ελπίδες εξεύρεσης μιας βιώσιμης λύσης για το Κυπριακό. Βλέπω ότι αυτές είναι εξαιρετικά περιορισμένες, τα μέχρι σήμερα δεδομένα δεν έχουν αλλάξει. <br /> <br /> <b><i>Επομένως, σε συνδυασμό και με όσα είπαμε, ποια εκτιμάτε ότι θα είναι η τακτική της Τουρκίας τους επόμενους μήνες; </i></b><br /> <br /> Η Τουρκία θα συνεχίσει τις γεωτρήσεις της στην ΑΟΖ της Κύπρου, και θα επιχειρήσει να δει, κατά πόσο μπορεί να κάνει, από το Σεπτέμβριο και μετά, σεισμογραφικές έρευνες σε περιοχές της ελληνικής υφαλοκρηπίδας. Σε οποιαδήποτε περίπτωση, η ένταση θα αυξηθεί από το φθινόπωρο και μετά. <br /> <br /> <b><i> Σε ποιες περιοχές της ελληνικής υφαλοκρηπίδας εντοπίζετε την επιθυμία της Τουρκίας να κάνει έρευνες; </i></b><br /> <br /> Η περιοχή στην οποία επιθυμούν να δημιουργήσουν πρόβλημα, είναι αυτή ανάμεσα στην Ρόδο και στο Καστελόριζο. <br /> <br /> <b><i>Τι όφελος όμως θα έχει κάτι τέτοιο για την Τουρκία, σε μια στιγμή που αυτή παραμένει διεθνώς απομονωμένη, και ενώ ο Ερντογάν βρίσκεται σε μια εφ’ όλης της ύλης διαπραγμάτευση με την Ουάσινγκτον για πάρα πολλά ανοικτά θέματα (Αν.Μεσόγειο, Συρία, S-400, κ.ά.); </i></b><br /> <br /> Η Άγκυρα θεωρεί ότι είναι η μεγάλη δύναμη στην περιοχή, την οποία οι ΗΠΑ οφείλουν να σέβονται. Την ίδια στιγμή, τα μηνύματα από πλευράς των ΗΠΑ προς την Τουρκία δεν είναι καθαρά. Το γεγονός αυτό δημιουργεί την εντύπωση στην Τουρκία ότι μπορεί να «παίξει», ότι μπορεί να κάνει κάτι για να αλλάξει την εικόνα. <br /> <br /> Χαρακτηριστικό παράδειγμα των θολών μηνυμάτων που στέλνει η Ουάσινγκτον στην Άγκυρα είναι ότι οι επιπτώσεις για την αγορά των S-400 έχουν αναβληθεί μέχρι την Άνοιξη του 2020. Η μη επιβολή άμεσα κυρώσεων εκ μέρους του προέδρου Τραμπ, δίνει την εντύπωση στον Ερντογάν ότι έχει περιθώριο χειρισμού του θέματος χωρίς να υπάρχουν υποχρεωτικά επιπτώσεις για τη χώρα του. <br /> <br /> Επίσης, μόλις προ ημερών ανακοινώθηκε συμφωνία μεταξύ Τουρκίας και ΗΠΑ για τη δημιουργία «ασφαλούς ζώνης» στη βορειοανατολική Συρία, η οποία θα ελέγχεται από τους Τούρκους. Αυτό είναι μια πολύ σημαντική εξέλιξη, έστω και αν δεν γνωρίζουμε τις λεπτομέρειες, και πολλά πράγματα παραμένουν ακόμη ασαφή. Επομένως η Τουρκία πιστεύει ότι έχει το περιθώριο να αλλάξει τα δεδομένα της περιοχής. <br /> <br /> <b><i>Ενοχλήθηκε αλήθεια η Άγκυρα από την τετραμερή συνάντηση των Αθηνών την περασμένη εβδομάδα; </i></b><br /> <br /> Σίγουρα ενοχλήθηκε, αλλά δεν είναι ικανές τέτοιες συναντήσεις να την αποτρέψουν από το να συνεχίσει τον σχεδιασμό της στην Αν.Μεσόγειο. Ακόμη και αν το κοινό ανακοινωθέν της τετραμερούς των Αθηνών χρησιμοποιούσε πιο επιθετική γλώσσα σε βάρος της Τουρκίας, και πάλι η στάση της θα παρέμενε η ίδια. <br /> <br /> Η Τουρκία είναι αποφασισμένη να βρει τρόπο να επέμβει στην Αν.Μεσόγειο στην περιοχή της Κυπριακής ΑΟΖ και της ελληνικής υφαλοκρηπίδας. Ψάχνει λοιπόν και θα συνεχίσει να ψάχνει, να βρει αυτό τον τρόπο. <br /> <br /> <a href="https://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Επόμενο βήμα της Τουρκίας η περιοχή ανάμεσα σε Ρόδο-Καστελόριζο

Έρχεται νέα ένταση το φθινόπωρο με την Τουρκία, που θα συνεχίσει τις παράνομες γεωτρήσεις στην Κυπριακή ΑΟΖ, αλλά και θα επιχειρήσει να δ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πολεμικό Ναυτικό: Οπτικοποιώντας την ανάγκη αεράμυνας περιοχής στην Ανατολική Μεσόγειο, τα δεδομένα των επιλογών

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgiwUUhvd2nraOCn47E00s1S9kKeqhkOVrUnICetR74wrWGlayH-Vxix_PTRPGIuVFh4Utnn6zygXAXiyAfFrcziOrTmIBTjEE8tWoCZNAdhX9wZdt8Cv4F5Yj6U4_QEtm-y2zUvdBHHFA/s1600/Aster+30.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="360" data-original-width="640" height="360" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgiwUUhvd2nraOCn47E00s1S9kKeqhkOVrUnICetR74wrWGlayH-Vxix_PTRPGIuVFh4Utnn6zygXAXiyAfFrcziOrTmIBTjEE8tWoCZNAdhX9wZdt8Cv4F5Yj6U4_QEtm-y2zUvdBHHFA/s640/Aster+30.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Σε αυτό το άρθρο θα προσπαθήσουμε να «οπτικοποιήσουμε» τα μέγιστα βεληνεκή των τωρινών, καθώς και των μελλοντικών όπλων επιφανείας-επιφανείας και επιφανείας-αέρος του Ναυτικού. Σκοπός αυτού του άρθρου δεν είναι να συγκριθούν οι δυνατότητες του κάθε όπλου, αλλά να καταλάβει ο καθένας, ακόμα κι αυτός που δεν ασχολείται με θέματα άμυνας, τη σημασία της ένταξης νέων σύγχρονων πλοίων στο ΠΝ, ή μεταχειρισμένων πλοίων αλλά με πιο σύγχρονα όπλα. <br /> <br /> Βέβαια όσοι ασχολούνται με τα αμυντικά θέματα, ξέρουν πως καίριο λόγο για την επίδοση ενός οπλικού συτήματος δεν παίζει μόνο το μέγιστο βεληνεκές, αλλά και ο τρόπος καθοδήγησης προς τον στόχο, η αποτελεσματικότητα μιας βολής Ε-Ε ή Ε-Α, καθώς και το κόστος πρόκτησης και συντήρησης ενός οπλικού συτήματος. <br /> <br /> 1η Εικόνα <br /> <br /> Στην πρώτη εικόνα επιλέξαμε να βάλουμε τα μέγιστα βεληνεκή όλων των τωρινών και μελλοντικών Α/Α όπλων των Ναυτικών της Ελλάδας, αλλά και της Τουρκίας, για να διαπιστώσουμε «ιδίοις όμασοι», πως όποιο σύγχρονο Α/Α σύστημα μακρού βεληνεκούς κι αν επιλεγεί από το ΠΝ (SM-2, Aster-30), αποτελεί τεράστια αναβάθμιση σε σχέση με το παρόν. <br /> <br /> Tα μέγιστα βεληνεκή των Α/Α έχουν ως εξής: <br /> RIM-67D/ RIM 156A (SM-2ER) με βεληνεκές 185 χλμ.<br /> Aster-30, με βεληνεκές 110-120 χλμ.<br /> RIM-66M (SM-2), με βεληνεκές 75-167 χλμ. Στην εικόνα απεικονίζεται με 100χλμ, που είναι και το πιο πιθανό «πραγματικό» βεληνεκές.<br /> ESSM με 50-55χλμ.<br /> SM-1 με 45 χλμ.<br /> Aster-15 με 30-35 χλμ. <br /> <br /> Όπως προείπαμε όμως, ο τρόπος καθοδήγησης του πυραύλου καθώς και η δυνατότητα ελιγμών του, παίζουν καθοριστικό ρόλο. Σε αυτόν τον τομέα, οι πύραυλοι RIM-156A, ASTER και ο ESSM (Block2) κυριαρχούν, διότι έχουν ενεργή καθοδήγηση ρανταρ, και δεν απαιτούν την ύπαρξη ραντάρ καταύγασης στόχου επί του πλοίου. Ειδικά δε ο ESSM Block 2, θα διαθέτει δύο τρόπους τερματικής καθοδήγησης (ημιενεργής και ενεργής), κάτι που επιτρέπει και την δυνατότητα επιλογής στο πλοίο που θα τους διαθέτει. Διότι υπάρχουν περιπτώσεις (ελάχιστες), όπου η ημιενεργή καθοδήγηση είναι προτιμότερη. <br /> <br /> Από την άλλη, στον τομέα των ελιγμών, οι ASTER πιστεύουμε πως έχουν το πάνω χέρι, διότι η σύγχρονη πιο «compact» κατασκευή τους, τους επιτρέπει μεγαλύτερους σε «G» ελιγμούς.<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhJCZUoVQlRc7zFY0snZan8mth7vPNRPnjGroE9axpEeScE-NMvh_-rpdE_nioDg9FaKeLLgI6tDKOJJipoomy8OrtlMY5mm5xLpwjLHlB1g2rATb9yXquyE09tLbk47zGyG32i7DxPm74/s1600/Screenshot_3-8.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="660" data-original-width="781" height="540" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhJCZUoVQlRc7zFY0snZan8mth7vPNRPnjGroE9axpEeScE-NMvh_-rpdE_nioDg9FaKeLLgI6tDKOJJipoomy8OrtlMY5mm5xLpwjLHlB1g2rATb9yXquyE09tLbk47zGyG32i7DxPm74/s640/Screenshot_3-8.jpg" width="640" /></a></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <br /> Τέλος, στα θετικά στοιχεία του SM-2, είναι η δυνατότητα να χρησιμοποιείται και ως όπλο Επιφανείας-Επιφανείας (δευτερευόντως), κάτι που σε καταστάσεις ανάγκης, είναι σωτήριο για την ασφάλεια του πλοίου. Μέγιστα βεληνεκή των υπαρχόντων Α/Α όπλων (Sea Sparrow, ΕSSM), των μελλοντικών (ASTER15/30, SM-2/ER), καθώς και των Τουρκικών (SM-1, ESSM). Σημειώνεται ότι το μέγιστο βεληνεκές του Sea Sparrow είναι παρόμοιο με αυτό του Aster-15.<br /> Πηγή εικόνας: CMANO Simulator. <br /> <br /> 2η Εικόνα <br /> <br /> Στην 2η εικόνα επιλέξαμε την απεικόνιση των βεληνεκών των όπλων Επιφανείας-Επιφανείας. Στην παρακάτω εικόνα θα δείτε την χαοτική διαφορά βεληνεκούς ανάμεσα στον ήδη υπηρετούντα Harpoon Block 1C που εξοπλίζει τις Φρεγάτες του ΠΝ, του Exocet MM40 BlockIII που εξοπλίζει τις ΤΠΚ Super Vita, καθώς και τον Naval Strike Missile, που θα αποτελεί επιλογή του ΠΝ σε περίπτωση προτίμησης Αμερικανικών πλοίων. <br /> <br /> Είναι παραπάνω από εμφανές, ότι οι σύγχρονοι πύραλυλοι Επιφανείας-Επιφανείας, αλλάζουν το επίπεδο στον ναυτικό αγώνα επιφανείας. Επίσης, η περιορισμένη δυνατότητα παράκτιας κρούσης που διαθέτουν τόσο ο Exocet MM40, όσο και ο NSM, επιτρέπουν στο ΠΝ να εκτελεί χειρουργικά πλήγματα σε παράκτιους στόχους (λιμάνια, υποδομές κοκ).<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiSKw50X83FH9xobOax3AOYjMm4LfxqvSVZ98MB_hufgSe2yaVjWyOAuXUwOBuBnR58Y3qleg9b981Kl7INPZSzAQeOgQjG5xKiDHYH3ZPwm3EyKoYYyCNyd6qE30cQX-gM8I4Z-aQTJ2E/s1600/Screenshot_4-4.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="662" data-original-width="700" height="604" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiSKw50X83FH9xobOax3AOYjMm4LfxqvSVZ98MB_hufgSe2yaVjWyOAuXUwOBuBnR58Y3qleg9b981Kl7INPZSzAQeOgQjG5xKiDHYH3ZPwm3EyKoYYyCNyd6qE30cQX-gM8I4Z-aQTJ2E/s640/Screenshot_4-4.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Μέγιστα βεληνεκή των αντιπλοϊκών πυραύλων Harpoon 1C, και των σύγχρονων Exocet MM40 BlockIII, και NSM. <br /> <br /> 3η Εικόνα <br /> <br /> Στην 3η εικόνα, τοποθετούμε μια (υποθετική) Ομάδα Μάχης του ΠΝ στην Ανατολική Μεσόγειο, νοτίως του συμπλέγματος της Μεγίστης. Η Ομάδα χωρίστηκε σε δύο υποομάδες, με την κάθε μία να αποτελείται από μια Φρεγάτα Αεράμυνας, μία ΜΕΚΟ 2000ΗΝ, και μία ΤΠΚ τύπου Super Vita. <br /> <br /> Είναι φανερό, πως το μεγάλο βεληνεκές των Aster30 (ή SM-2), επιτρέπει στο ΠΝ να «απομονώσει» τον εναέριο χώρο πέριξ του συμπλέγματος, από 50 έως και 90 χλμ μακρυά. <br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiZrLMa-9uQ4WmhE6Y7rKMY85FV5_zMjNt1n9CowBfDjHKM2UDDlF-qZMkVPgDasz0U3layyFzqBPvgW-MTXq_xww7i9xaGC3c6Hy_4T_ZXHW9ycxHG-CB5FQ_WvhLRAevsCS6ThLICKyc/s1600/Screenshot_5-3.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="727" data-original-width="974" height="476" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiZrLMa-9uQ4WmhE6Y7rKMY85FV5_zMjNt1n9CowBfDjHKM2UDDlF-qZMkVPgDasz0U3layyFzqBPvgW-MTXq_xww7i9xaGC3c6Hy_4T_ZXHW9ycxHG-CB5FQ_WvhLRAevsCS6ThLICKyc/s640/Screenshot_5-3.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Για την ασφάλεια του Στόλου, θα χρησιμοποιηθούν οι υπόλοιποι πύραυλοι μικρότερου βεληνεκούς, όπως οι ESSM (ή Aster-15), καθώς και οι RAM των Super Vita. Είναι αδύνατο συνεπώς να «κορεστεί» η αεράμυνα μιας τέτοιας ισχυρής Ομάδας μάχης, ειδικά όταν αυτή υποστηρίζεται από φίλια αεροσκάφη που εκτελούν περιπολίες CAS.<br /> <br /> Υποθετική Ομάδα Μάχης του ΠΝ, νοτίως του συμπλέγματος της Μεγίστης. Η πικοιλία των Α/Α όπλων, καθώς και οι εξαιρετικές τους επιδόσεις, καθιστούν αδύνατη την όποια προσπάθεια κορεσμού της, ειδικά αν επιχειρούν και φίλια μαχητικά με καθήκοντα CAS.<br /> <br /> Συμπέρασμα <br /> <br /> Όπως είπαμε κι εξαρχής, σκοπός του άρθρου είναι να καταλάβει κι ο πιο αδαής, την σημασία απόκτησης σύγχρονων πλοίων Αεράμυνας Περιοχής. Κι ο μόνος τρόπος για να επιτευχθεί αυτό, είναι με την παράθεση εικόνων. <br /> <br /> Αν και ο καλύτερος συνδυασμός Α/Α όπλων μακρού/βραχέως βεληνεκούς είναι κατα την άποψη του γραφόντος, ο συνδυασμός Aster-30 και ESSM Block2, εντούτοις όλοι οι πιθανοί συνδυασμοί μπορούν να προσφέρουν την πολυπόθητη «αεράμυνα περιοχής». Διότι και ο SM-2 έχει ορισμένα πλεονεκτήματα, όπως αυτό της περιορισμένης συμμετοχής του ως όπλο επιφανείας-επιφανείας. <br /> <br /> Στον τομέα των αντιπλοϊκών όπλων, πιστεύουμε πως και όποιο όπλο κι αν επιλεγεί, θα προσφέρει στο ΠΝ πρωτόγνωρες δυνατότητες τόσο στον ναυτικό αγώνα, όσο και στην παράκτια κρούση. Η είσοδος των Exocet Block III έχει επιφέρει σημαντική αναβάθμιση των ικανοτήτων. <br /> <br /> Επίλογος <br /> <br /> Το ΠΝ χρειάζεται άμεσα (χθες), πλοία με Α/Α συστήματα μεγάλου βεληνεκούς. Ευτυχώς, το γνωρίζουν και το αποδέχονται οι πάντες. Εμείς από την μεριά μας, θα γράφουμε συνέχεια γι’αυτό το θέμα, έως ότου παρθεί η όποια απόφαση. Ως εκ τούτων, η παρουσία του ΠΝ στην Ανατολική Μεσόγειο με μονάδες επιφάνειας κρίνεται περιορισμένη και ανεπαρκής. <br /> <br /> <a href="https://defencereview.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Πολεμικό Ναυτικό: Οπτικοποιώντας την ανάγκη αεράμυνας περιοχής στην Ανατολική Μεσόγειο, τα δεδομένα των επιλογών

Σε αυτό το άρθρο θα προσπαθήσουμε να «οπτικοποιήσουμε» τα μέγιστα βεληνεκή των τωρινών, καθώς και των μελλοντικών όπλων επιφανείας-επιφαν...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκική στρατηγική: Κρίσεις χαμηλής έντασης για επιβολή "μικρών" τετελεσμένων

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjkJKL51JPJiLZxuRhyJqIVqQg65tdd20__IgeQZqTPFgZfdcvpa1PrkNnk-PRV8G687ecxT4Ddjk32nN0NyTPLtwTSFGXJvbk7jIk6ID3trUmMBg-9acymRNR5oaXcVn1JvrTJ8qseHek/s1600/erdogan.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjkJKL51JPJiLZxuRhyJqIVqQg65tdd20__IgeQZqTPFgZfdcvpa1PrkNnk-PRV8G687ecxT4Ddjk32nN0NyTPLtwTSFGXJvbk7jIk6ID3trUmMBg-9acymRNR5oaXcVn1JvrTJ8qseHek/s640/erdogan.png" width="640" /></a></div> <br /> <b>Παναγιώτης Ήφαιστος</b><br />Οι κρίσεις στο Αιγαίο και στην κυπριακή ΑΟΖ καταμαρτυρούν τα ελλείμματα της εθνικής στρατηγικής όσον αφορά την διελκυστίνδα των τουρκικών απειλών, των αναθεωρητικών δηλώσεων και προκλήσεων. Απαιτείται στρατηγική για να αντιμετωπιστούν οι κρίσεις χαμηλής έντασης, όπως έγινε το 1996 στα Ίμια, αλλά και αργότερα στο Αιγαίο και στην Κύπρο. Η Άγκυρα επιδιώκει μέσω αυτών να δημιουργεί "μικρά" υπέρ της τετελεσμένα, αποφεύγοντας τη γενικευμένη πολεμική σύρραξη. <br /><br />Ανεξάρτητα των χειρισμών ή των ανεύθυνων λαϊκίστικων δηλώσεων στην Αθήνα, λόγω λανθασμένων χειρισμών και αποφάσεων, η Τουρκία τελικά κατορθώνει με διαρκείς κρίσεις χαμηλής έντασης να κερδίζει τακτικές νίκες, χωρίς ένοπλη αναμέτρηση. Στην στρατηγική ανάλυση αυτό θεωρείται άριστη στρατηγική δεξιοτεχνία. Κύρια αιτία των ελλειμμάτων της αποτρεπτικής στρατηγικής της Ελλάδας, εκτός από τα ευρέως διαδεδομένα κατευναστικά σύνδρομα, είναι η άγνοια της διαλεκτικής σχέσης των επεισοδίων μικρής έντασης και των επόμενων σταδίων, μέχρι και ένα πιθανό μεγάλο πόλεμο.<br /><br />Σε πρώτο στάδιο πέραν της ανάγκης να εκπέμπονται έγκαιρα και αδιάλειπτα ορθολογιστικές αποτρεπτικές παραστάσεις κατά κάθε απειλής, απαιτούνται λεπτοί διπλωματικοί και στρατιωτικοί χειρισμοί, επαρκής στρατιωτική ικανότητα και επιτελικά στρατηγικά σχέδια για όλα τα επίπεδα μιας πιθανής κρίσης. Επίσης, επίδειξη ακλόνητης αποφασιστικότητας ανατροπής τυχόν τετελεσμένων και βεβαιότητα για επιτυχή έλεγχο της κλιμάκωσης εάν ο επιτιθέμενος υλοποιήσει τις απειλές του και αρνηθεί να αποσυρθεί.<br /><br />Εάν μεταδοθεί αποφασιστικά και αποτελεσματικά μια τέτοια παράσταση, ο επιτιθέμενος δεν θα υλοποιήσει καμιά απειλή του. Εάν υπάρξει εμπλοκή και "μικρά" τετελεσμένα, εάν ο επιτιθέμενος δεν υποχωρήσει, ή εάν αποθρασυνθεί και εκτελέσει επιθετικές ενέργειες, όπως στην περίπτωση του εμβολισμού της ελληνικής ακταιωρού στα Ίμια το 2018, η κλιμάκωση της εμπλοκής είναι αναπόφευκτη. Αυτό βέβαια, εάν είμαστε ανυποχώρητα ακλόνητοι όσον αφορά την ανάγκη να υπερασπίσουμε την ακεραιότητα της ελληνικής επικράτειας. <div> <br />Αποτρεπτική ικανότητα, αλλά και αποφασιστικότητα <br /><br />Πρωτίστως, όπως ήδη υπαινιχθήκαμε, ο αμυνόμενος θα πρέπει να είναι έτοιμος να επιτύχει νίκη σε κάθε στάδιο της κλιμάκωσης. Αυτό απαιτεί ο αμυνόμενος να είναι από καιρό έτοιμος τόσο τακτικά όσο και στρατηγικά για να αναπτύξει επαρκείς δυνάμεις και μέσα που θα καταστήσουν απαγορευτικό για τον επιτιθέμενο να στερεώσει οποιοδήποτε έρεισμα ή αξίωση. Τέτοιες αξιώσεις είναι η αμφισβήτηση της κυριαρχίας στα Ίμια (και όχι μόνο) και στην κυπριακή ΑΟΖ πριν με τις σεισμικές έρευνες του "Μπαρμπαρός" και τον τελευταίο καιρό με την παράνομη γεώτρηση του "Πορθητή".<br /><br />Να θυμίσουμε ότι η Ελλάδα έχει δηλώσει από την εποχή του Ανδρέα Παπανδρέου πως συνιστούν casus belli κινήσεις πέραν της γραμμής του 1974. Η θέση αυτή είχε επικυρωθεί και αναπτυχθεί με τον δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου. Όπως γίνεται φανερό οι στρατιωτικές ικανότητες, η διπλωματική προετοιμασία και τα τακτικά και στρατηγικά σενάρια στόχο έχουν, εάν ο επιτιθέμενος δεν συμμορφωθεί, ο αμυνόμενος να επιτύχει να τον εκδιώξει από την επικράτειά του, ή από το κράτος που καλύπτει αμυντικά (εδώ η Κύπρος με τον Ενιαίο Αμυντικό Χώρο). <br /><br />Επιπλέον, η προετοιμασία και τα σχέδια προβλέπουν κάθε πιθανή αντίδραση του αντιπάλου και αποσκοπούν ο αμυνόμενος να επικρατεί νικηφόρα σε όλα τα στάδια της διένεξης. Για να αντιμετωπιστεί η κλιμάκωση, ή για να μην υπάρξει κλιμάκωση με υποχώρηση του αμυνόμενου αντί του επιτιθέμενου, ο αποτρέπων απαιτείται να εκπέμπει ισχυρές και αξιόπιστες παραστάσεις νικηφόρας έκβασης σε όλα τα στάδια και επίπεδα της διένεξης, συμπεριλαμβανομένου ενός γενικευμένου πολέμου. Ο μεγάλος πόλεμος δεν είναι επιθυμητός. Σκοπός της αποτρεπτικής στρατηγικής του αμυνόμενου, άλλωστε, είναι να μην υπάρξει πόλεμος. Η παράσταση νίκης και αποφασιστικότητας για αντεπίθεση και πρόκληση μεγάλων ζημιών, όμως, είναι προϋπόθεση επιτυχούς έκβασης της αναμέτρησης υπέρ του αμυνόμενου. </div> <div> <br />Ο κατευνασμός φέρνει τον πόλεμο πιο κοντά <br /><br />Συνοψίζουμε, λοιπόν, αυτό το μείζον ζήτημα της αποτρεπτικής στρατηγικής ενός αμυνόμενου κράτους: Οι εμπλοκές μικρής έντασης και ο έλεγχος της κλιμάκωσης είναι προϋποθέσεις μιας αποτρεπτικής στρατηγικής. Αυτό που σε έσχατη περίπτωση αποτρέπει, όμως, είναι η παράσταση νίκης σε μεγάλο πόλεμο, εάν ο επιτιθέμενος δεν υποχωρήσει από τα τετελεσμένα και εάν αντί αυτού συνεχίζει να προσπαθεί να δημιουργήσει νέα τετελεσμένα. <br /><br />Ας κάνουμε σαφές ότι τα πιο πάνω είναι εδραιωμένες τυπολογίες, εάν όχι αξιώματα της στρατηγικής ανάλυσης. Αφορούν τον πόλεμο, ο οποίος δεν εξορκίζεται, αλλά αντιμετωπίζεται με αποτρεπτική στρατηγική. Οτιδήποτε άλλο είναι ανορθολογικό και θανατηφόρο. Ιδιαίτερα εάν πολλοί πιστέψουν ότι ο κατευνασμός μπορεί να επιτύχει κατιτί. Ο κατευνασμός οδηγεί σε ήττα χωρίς πόλεμο, ή το πιθανότερο σε μεγάλη πολεμική σύρραξη. Η ιστορική εμπειρία διδάσκει ότι οι οπαδοί του κατευνασμού είναι βασικά ανεπίγνωστα και ασυνείδητα δράστες πρόκλησης πολέμου, καταστροφών και κακουχιών. <br /><br />Καταμαρτυρούμενα και ολοφάνερα, παρά την δέσμευση πολύτιμων και μεγάλων πόρων για την ελλαδική άμυνα, το έλλειμμα στρατηγικής είναι μεγάλο. Η Τουρκία σταθερά κερδίζει "πόντους" χωρίς μάχη, με το να εμποδίζει την Ελλάδα και την Κύπρο να κινηθούν στην βάση της διεθνούς νομιμότητας. Να κινηθούν π.χ. σε πεδία, όπου εάν αξιοποιούνταν οι πλουτοπαραγωγικοί πόροι η κατάσταση των Ελλήνων θα ήταν πολύ-πολύ καλύτερη.<br /><br /><a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Τουρκική στρατηγική: Κρίσεις χαμηλής έντασης για επιβολή "μικρών" τετελεσμένων

Παναγιώτης Ήφαιστος Οι κρίσεις στο Αιγαίο και στην κυπριακή ΑΟΖ καταμαρτυρούν τα ελλείμματα της εθνικής στρατηγικής όσον αφορά την διελκυ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το εκρηκτικό τρίγωνο Τούρκων-Κούρδων-Αμερικανών - Πως αυτή η σχέση επηρεάζει άμεσα την Ελλάδα!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh0IUp9uM5jlJbNJW6QS9YfZChDrv25EjOw4M465cAj5kNwhk0-fZxlLwZV8rwjnGlLegcXl8SEW_WlzAcajkTSAoc5SQiC8IonTYrxANeA_q5BUI3bBL2iqKFtOL03ojD9e_G4GfEzoYM/s1600/USA_KOYRDI.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="133" data-original-width="379" height="280" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh0IUp9uM5jlJbNJW6QS9YfZChDrv25EjOw4M465cAj5kNwhk0-fZxlLwZV8rwjnGlLegcXl8SEW_WlzAcajkTSAoc5SQiC8IonTYrxANeA_q5BUI3bBL2iqKFtOL03ojD9e_G4GfEzoYM/s640/USA_KOYRDI.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Η κρίση μεταξύ της Τουρκίας και των Ηνωμένων Πολιτειών για τους Κούρδους μαχητές της Συρίας αποσοβήθηκε την τελευταία στιγμή, αλλά η αίσθηση που υπάρχει σε όσους συνομιλούν με αξιωματούχους του Πενταγώνου είναι ότι ανά πάσα στιγμή μπορεί να επανέλθει και μάλιστα δριμύτερη.<br /> <br /> Διότι οι Αμερικανοί έχουν να κάνουν με μία ανυπόμονη και νευρική Τουρκία, η οποία έχασε τη ψυχραιμία της και δείχνει να φοβάται τους μαχητές του YPG για τον εξής βασικό λόγο: Πέραν του ότι απέδειξαν στα πεδία των μαχών ότι είναι πρώτης τάξης πολεμιστές, διαθέτουν τώρα σύγχρονο αμερικανικό εξοπλισμό, που τους παραχωρήθηκε από τις ΗΠΑ στο πλαίσιο της συμμαχίας για την καταπολέμηση του Ισλαμικού Κράτους. Οι Τούρκοι κάλεσαν επανειλημμένα τους Αμερικανούς να αποσύρουν τον οπλισμό τους από τη Βόρεια Συρία, αλλά το Πεντάγωνο αρνήθηκε να συζητήσει καν το θέμα.<br /> <br /> Η προχθεσινή έκθεση του Πενταγώνου που περιγράφει με καταθλιπτικό τρόπο την κατάσταση της οργάνωσης των τζιχαντιστών και την επιστροφή της στην ενεργό δράση -αναγεννάται κυριολεκτικά από την τέφρα της-, θα αναγκάσει τους Αμερικανούς να στείλουν περισσότερα όπλα και πυρομαχικά στους Κούρδους, μία κίνηση που θα θυμώσει τον Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος και θα αντιδράσει με τον γνωστό τρόπο. Των απειλών για εισβολή στη Βόρεια Συρία.<br /> <br /> Μόνο που αυτή τη φορά θα επιχειρήσει να υλοποιήσει την απειλή. Και στο σημείο αυτό η Ουάσιγκτον θα αναγκαστεί να δείξει τα δόντια της, διότι είναι παγιδευμένη στην απόφασή της να προστατεύσει τους μεγαλύτερους εχθρούς της Τουρκίας: Τους Κούρδους του YPG. Η Τουρκία τους θεωρεί «τρομοκράτες» και επέκταση του αντάρτικου του PKK, το οποίο έχει υποστεί ήττες από τους Τούρκους, αν και οι μαχητές του δείχνουν να αντέχουν.<br /> <br /> Η έκθεση -στην ουσία και ως τελική ανάλυση- δείχνει τον λάθος τρόπο με τον οποίο αντιμετώπισε ο Ντόναλντ Τραμπ την υπόθεση της Συρίας και ειδικά τα ήξεις-αφίξεις μετά από το μοιραίο τηλεφώνημα με τον Ερντογάν, πριν από τα Χριστούγεννα. Ο τελευταίος είχε παρασύρει τον Αμερικανό πρόεδρο στην πιο βλακώδη απόφαση του: να αποχωρήσει από τη Συρία. Την υπόθεση αυτή ξέθαψαν χθες οι Ρώσοι και δια του πρακτορείου “Σπούτνικ” άφησαν να εννοηθεί ότι δόθηκε νέα υπόσχεση από τον Τραμπ στον Ερντογάν για εγκατάλειψη των Κούρδων. Ενώ η αναφορά γινόταν σίγουρα για την προ Χριστουγέννων δήλωση.<br /> <br /> Το πρόβλημα της Άγκυρας αποδεικνύεται ότι είναι οι Αμερικανοί στρατιωτικοί. Όπως είπε ο Τούρκος αναλυτής <a href="https://nationalinterest.org/feature/turkey%E2%80%99s-demands-meet-reality-when-it-comes-syria-72181">Soner Cagaptay</a>, του Ινστιτούτου της Ουάσιγκτον, που πελαγοδρομεί μεταξύ του Ερντογάν και του Ιμάμη Γκιουλέν, όταν πήγε στην αμερικανική πρωτεύουσα, πριν από δύο δεκαετίες, οι Αμερικανοί στρατιωτικοί ήταν οι μεγαλύτεροι φίλοι της Τουρκίας. Τώρα ο αμερικανικός στρατός είναι ο μεγαλύτερος εχθρός της, υποστήριξε…<br /> <br /> Σίγουρα κάτι γνωρίζει περισσότερο από εμάς… Και έχει ιδιαίτερη σημασία ότι κάνει αυτή τη δήλωση ο συγκεκριμένος αναλυτής, ο οποίος διακρίθηκε στο παρελθόν για την υποστήριξή του στην κατοχική δύναμη.<br /> Αλλά είναι ενδιαφέρουσα και η άποψη του <a href="https://nationalinterest.org/feature/turkey%E2%80%99s-demands-meet-reality-when-it-comes-syria-72181">Nicholas Heras</a>, αναλυτή στο Κέντρο για τη Νέα Αμερικανική Ασφάλεια.<br /> <br /> “Στις συζητήσεις με την Τουρκία, οι ΗΠΑ κατέστησαν σαφές ότι οι δυνάμεις του SDF (την πλειοψηφία ελέγχουν οι Κούρδοι) θα διαχειριστούν τη βόρεια και την ανατολική Συρία για το προσεχές μέλλον”. Είναι μία πραγματικότητα που αρνείται η Τουρκία. <br /> Ο καθένας μπορεί να υποθέσει, με βάση όχι μόνο αυτές τις αναλύσεις, ότι οι Τούρκοι, εκτός της διπλωματικής γραφειοκρατίας έχασαν και την υποστήριξη του στρατιωτικού κατεστημένου. Η αμερικανική πολιτική, ως γνωστό, δεν αλλάζει εύκολα. Αυτοί που την εκπονούν είναι εξαιρετικά δυσκίνητοι γραφειοκράτες και η πολιτική μπορεί, σε αρκετές περιπτώσεις, να μείνει αναλλοίωτη για δεκαετίες.<br /> <br /> Εάν στο Πεντάγωνο πιστεύουν πραγματικά ότι οι Κούρδοι της Συρίας διέσωσαν την Αμερική απέναντι στους τζιχαντιστές, δεν θα τους εγκαταλείψουν. Και αυτό φαίνεται μέχρι στιγμής ότι αποφασίστηκε, αν και μετά τη νέα έκθεση του αμερικανικού υπουργείου Άμυνας, για την αναγέννηση του Ισλαμικού Κράτους, η νέα στρατιωτική ενίσχυση των μαχητών του PKK φαίνεται πλέον στον ορίζοντα.<br /> <br /> Υπό τις σημερινές συνθήκες, η εγκατάλειψη των Κούρδων θα ήταν αυτοκτονία για την Αμερική, διότι θα απολέσει τη στρατηγική της θέση στη Συρία και θα παραδώσει τη χώρα στη Ρωσία και το Ιράν. Αυτό, θα θέσει σε άμεσο κίνδυνο και το Ισραήλ. <br /> Από την άλλη πλευρά, η απώλεια της Τουρκίας είναι δεδομένη, όπως και η συμμαχία της με τη Μόσχα, η οποία είναι ισχυρή και κτίστηκε σε γερές βάσεις.<br /> <br /> Είναι από τις ελάχιστες φορές που οι Αμερικανοί βρέθηκαν στη δυσάρεστη θέση να πρέπει να λάβουν οδυνηρές αποφάσεις. Όλοι οι αναλυτές -εκτός των πληρωμένων από την Τουρκία- συμφωνούν ότι το συμφέρον της Αμερικής εξυπηρετείται και στο άμεσο μέλλον και μακροχρόνια μόνο από τους Κούρδους.<br /> <br /> <a href="https://i-epikaira.blogspot.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Το εκρηκτικό τρίγωνο Τούρκων-Κούρδων-Αμερικανών - Πως αυτή η σχέση επηρεάζει άμεσα την Ελλάδα!

Η κρίση μεταξύ της Τουρκίας και των Ηνωμένων Πολιτειών για τους Κούρδους μαχητές της Συρίας αποσοβήθηκε την τελευταία στιγμή, αλλά η αίσθ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το τεράστιο σχέδιο επέκτασης της Τουρκίας: Εμμονή για αλλαγή της συνθήκης της Λωζάνης

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhxVKz_5RJate8lKQ1ZPfszteskls4wy5pvb0gAlkNn0Wfr9bvGwHuj1E4EEAPOWm2OC7ug4CfWQAsrIH6L_umtBgPgI13CltGkeVA5cCj8C1smvOcDXO5l_3oJxyebJaBaUUkocpjip4A/s1600/ellada_tourkia.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="359" data-original-width="640" height="358" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhxVKz_5RJate8lKQ1ZPfszteskls4wy5pvb0gAlkNn0Wfr9bvGwHuj1E4EEAPOWm2OC7ug4CfWQAsrIH6L_umtBgPgI13CltGkeVA5cCj8C1smvOcDXO5l_3oJxyebJaBaUUkocpjip4A/s640/ellada_tourkia.jpg" width="640" /></a></div> <h3> <span style="font-weight: normal;">Στόχος της Άγκυρας το Καστελόριζο</span></h3> Εκτενή άρθρα εμφανίστηκαν στον τουρκικό τύπο με την ευκαιρία της 96ης επετείου της υπογραφής της συνθήκης της Λωζάννης, αλλά και του πώς δόθηκαν αργότερα τα Δωδεκάνησα από την Ιταλία στην Ελλάδα. Αυτό εξετάστηκε σε βάθος στο τεύχος Ιουλίου του περιοδικού Derin Tarih.<br /> <br /> Εκεί οι Τούρκοι εμπειρογνώμονες, όπως οι Δρ Necdet Hayta, Δρ Μουσταφά Μπουντάκ, Δρ Cemalettin Taşkıran, Ph.D. A. Γιλμάζ, παρουσίασαν τα αρχεία που συνέβαλαν να ριχθεί φως για πρώτη φορά για το θέμα που καίει πραγματικά τους Τούρκους και αφορά το Καστελόριζο.<br /> <br /> Ο Δρ Mustafa Armağan, σε άρθρο του παρουσιάζει το πώς χάθηκαν τα Δωδεκάνησα για την Τουρκία.<br /> <br /> «Περίπου 10 χιλιάδες των στρατευμάτων μας, χιλιάδες μάρτυρες πολίτες μας, δεκάδες χιλιάδες βετεράνοι μας, αγέννητα μωρά μας, δολοφονημένα νεαρά κορίτσια και γυναίκες μας μαζί με δεκάδες πόλεις μας κάηκαν (1919-1922) για να οδηγηθούμε στην κατάπτυστη συμφωνία κατοχής των νησιών αυτών από τον Έλληνα πρωθυπουργό Ελευθέριο Βενιζέλο, ο οποίος μάλιστα είχε προσκληθεί επισήμως στην Τουρκία το 1930.<br /> <br /> Η διαδικασία επέκτασης του ορίου των θαλάσσιων συνόρων από 3 έως 10 μίλια υπογράφηκε μονομερώς από την Ελλάδα, και οδηγούσε σε απομόνωση της Τουρκίας από τα ύδατα αυτά.<br /> <br /> Ωστόσο, ο πρόεδρος Μουσταφά Κεμάλ και ο Πρωθυπουργός Ίσμετ Ινονού δεν αντέδρασαν σε αυτό το σκληρό διάταγμα του Σεπτεμβρίου 1931 και μάλιστα επέμεναν να το αγνοήσουν.<br /> <br /> Στη συνέχεια, η Τουρκία ανέλαβε δράση με την συμμετοχή της στο βαλκανικό σύμφωνο, αλλά και εκεί ουσιαστικά η Άγκυρα υπηρετούσε τα ελληνικά συμφέροντα και άλλους στόχους που αφορούσαν την Αντάντ.<br /> <br /> Το βαλκανικό σύμφωνο το οποίο οι Κεμαλιστές δεν μπορούσαν να αλλάξουν, είναι μια επίδειξη προσήλωσης στην Ελλάδα.<br /> <br /> Το σύμφωνο αυτό εξυπηρετούσε πιο πολύ τα συμφέροντα του ελληνικού ιμπεριαλισμού, σύμφωνα με Τούρκο καθηγητή της Σχολής Πολιτικών Επιστημών.<br /> <br /> Ο Ahmet Şükrü Esmer δήλωσε για το Βαλκανικό Σύμφωνο των «Τεσσάρων» ότι αυτό ευνοούσε περισσότερο την Ελλάδα. Ο στόχος του συμφώνου ήταν η Τουρκία να υπηρετεί τον ελληνικό ιμπεριαλισμό».<br /> <br /> Το ίδιο μπορεί να ειπωθεί εύκολα για τη σύμβαση περί εμπορίου και ναυτιλίας που υπογράφηκε από τον Κεμάλ και τον πρωθυπουργό Βενιζέλο τον Οκτώβριο του 1930 στην Άγκυρα.<br /> <br /> Οι Έλληνες που έφυγαν από την Μικρά Ασία έκαψαν και έκλεψαν, για αυτό και δεν έλαβαν αποζημίωση στην Λωζάνη, για το λόγο ότι «είχαν χρήματα για να πληρώσουν».<br /> <br /> Ωστόσο, θα έπρεπε να είχαν λάβει οι Τούρκοι αποζημίωση. Η καταδίκη τους ακόμη και για μια τουρκική λίρα θα ήταν αρκετή για να καταστήσει την Ελλάδα ως εγκληματία πολέμου.<br /> <br /> Η Βουλγαρία έχασε και αυτή από την συνθήκη της Λωζάνης, καθώς πήρε ένα μικρό κομμάτι από την Θράκη, ενώ η Ελλάδα ήταν η κερδισμένη της υπόθεσης.<br /> <br /> Μετά η σύμβαση της Άγκυρας του 1930 έδωσε στην Ελλάδα μεγάλα πλεονεκτήματα.<br /> <br /> Έλληνες πολίτες μπορούν να έρχονται και να φεύγουν ελεύθερα στην Τουρκία, ενώ οι Τούρκοι πολίτες δεν έχουν τα ίδια δικαιώματα. Ήταν η λεγόμενη αμοιβαιότητα, αλλά η Ελλάδα επωφελήθηκε πιο πολύ τελικά από αυτήν.<br /> <br /> Με λίγα λόγια, όλα υπέρ της Ελλάδας και χίλια λάθη που έγιναν εναντίον μας από το 1930 και μετά.<br /> <br /> Το 1933, μετά τη θέσπιση του διατάγματος, ο Βενιζέλος δεν ήταν πλέον στην εξουσία, ούτε καν ο Πρωθυπουργός, αλλά κλήθηκε να γιορτάσει την 10η επέτειο της τουρκικής Δημοκρατίας ως ειδικός προσκεκλημένος.<br /> <br /> Το επόμενο έτος, η επιτυχία της Τουρκίας ήταν να δημιουργήσει την Βαλκανική Συνεννόηση.<br /> <br /> Ωστόσο, το 1936, η Ελλάδα, την οποία περιθάλψαμε κάνοντας παραχωρήσεις και παραχωρήσεις, θα προχωρήσει στην επέκταση των χωρικών της υδάτων.<br /> <br /> Οι ημερομηνίες δείχνουν την 17 Σεπτεμβρίου 1936, κατά την οποία η Ελλάδα προέβη στην επέκταση των χωρικών της υδάτων από τα 3 ναυτικά μίλια στα 6 μίλια.<br /> <br /> «Ελάτε, δεν είδαμε ή παραλείψαμε το διάταγμα σχετικά με τον εναέριο χώρο το 1931, πώς θα μπορούσαμε να αγνοήσουμε τον νόμο που δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα το 1936;<br /> <br /> Από τότε 28 χρόνια μετά φτάσαμε στο 1964, όταν σκεφτήκαμε να θεσπίσουμε τον πρώτο νόμο περί χωρικών υδάτων! 18 χρόνια αργότερα το 1982, τον νόμο 2674 που εξέδωσε το καθεστώς της 12ης Σεπτεμβρίου, με το οποίο τελικά αυξήσαμε το εύρος των χωρικών μας υδάτων στα 6 μίλια.<br /> <br /> Δεν ξέρω αν απαντήσαμε στο διάταγμα που εξέδωσε η Ελλάδα το 1931 ακριβώς 51 χρόνια αργότερα, αλλά η αδυναμία μας να αφιερώσουμε χρόνο στους ελληνικούς νόμους, θεωρήθηκε ως αποδοχή ή συναίνεση από την Ελλάδα και τον υπόλοιπο κόσμο.<br /> <br /> Αν υπάρχει όμως ένα πράγμα που γνωρίζουμε καλά, είναι το ότι η Τουρκία κυριολεκτικά έχασε από την Ιταλία το 1947, τα νησιά του Αιγαίου περισσότερο, και όχι τόσο από την συνθήκη της Λωζάνης», καταλήγει το τουρκικό άρθρο.<br /> <br /> Οι Τούρκοι όπως φαίνεται λοιπόν από πλήθος δημοσιευμάτων εδώ και μεγάλο διάστημα, ετοιμάζουν τα σχέδια τους για ανακήρυξη τουρκικής ΑΟΖ συμπεριλαμβάνοντας το ΝΑ Αιγαίο, και για αυτό θα ψάξουν όχι μόνο στην συνθήκη της Λωζάνης, αλλά θα φτάσουν και στην συνθήκη του Κιουτσούκ-Καϊναρτζή το 1774, και ακόμα στην περίοδο πριν την άλωση της Κων/πολεως, τόσο μεγάλη απόγνωση έχουν. <br /> <br /> <a href="https://www.pentapostagma.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Το τεράστιο σχέδιο επέκτασης της Τουρκίας: Εμμονή για αλλαγή της συνθήκης της Λωζάνης

Στόχος της Άγκυρας το Καστελόριζο Εκτενή άρθρα εμφανίστηκαν στον τουρκικό τύπο με την ευκαιρία της 96ης επετείου της υπογραφής της συνθή...

Διαβάστε την συνέχεια