Στη μέγγενη οι ναύαρχοι για να προτείνουν τη φρεγάτα που θέλει η κυβέρνηση

<br /><img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2019/12/polemiko-navtiko-slpress.gr_.png" width="640" /><br /><br /><b>Πουγκιάλης Χρήστος</b><br />Συνταγή αποτυχίας για οποιοδήποτε ηγέτη, είναι το να μην λαμβάνει σοβαρά υπ’ όψη του τους ειδικούς, για κάθε αντικείμενο ευθύνης του. Ιδιαίτερα όταν πρόκειται για ηγέτη χώρας ή υπουργείου, μια τέτοια στάση μπορεί να έχει καταστρεπτικές συνέπειες. Επί πλέον φθάνει στο παράλογο, όταν εν προκειμένω η κυβέρνηση πιέζει, ώστε οι ναύαρχοι να προτείνουν τη φρεγάτα που θέλει η ίδια κι όχι αυτή που έχει ανάγκη το Πολεμικό Ναυτικό.<br /><br />Δυστυχώς η αγορά φρεγατών έχει καταντήσει αντικείμενο πιέσεων και συναλλαγής με συμμάχους, αντί να εξετάζεται ως ζήτημα εθνικής επιβίωσης. Ως γνωστόν, το καλοκαίρι του 2020 σταμάτησε η υπογραφή της αγοράς των φρεγατών Belharra, που όλα δείχνουν ότι συνοδευόταν από τη σύμφωνο αμοιβαίας στρατιωτικής συνδρομής με την Γαλλία. Η μείζων αυτή υπαναχώρηση της κυβέρνησης, κάτω από την πίεση των ΗΠΑ και της Γερμανίας, είχε την αναμενόμενη συνέχεια. Δηλαδή ένα τσουνάμι νέων πιέσεων για να μας πουλήσουν φρεγάτες και μάλιστα κάποιες ακατάλληλες.<br /><br />Ουδείς θα είχε αντίρρηση και δεν θα χρειαζόταν καμία πίεση, αν οι φρεγάτες, που προσπαθεί να μας πουλήσει οποιαδήποτε χώρα, ήταν εξοπλισμένες ισοδύναμα με την “ελληνική έκδοση” των Belharra. Επί πλέον αν συνοδεύονταν από εγγυήσεις για την εθνική μας ασφάλεια, όπως –σύμφωνα με πληροφορίες που ποτέ δεν διαψεύσθηκαν– η προσφορά συμμαχίας της Γαλλίας. Ο εξελιγμένος εξοπλισμός είναι απαραίτητος, προκειμένου η φρεγάτα να έχει την ανεξάρτητη ικανότητα να υπερασπίζεται τις θαλάσσιες ζώνες του εθνικού μας ενδιαφέροντος και οπωσδήποτε την Κύπρο.<br /><br />Τέτοια υπεράσπιση είναι αδύνατη, χωρίς αυτά τα πλοία να φέρουν, πέραν των άλλων, υψηλού επιπέδου αεράμυνα περιοχής. Ιδιαίτερα οι φρεγάτες MMSC, για την αγορά των οποίων μας πιέζουν οι ΗΠΑ, έχουν σοβαρά προβλήματα που τα γνωρίζει καλά η ηγεσία του Πολεμικού Ναυτικού και τα έχουν αναλύσει πλείστοι ειδήμονες. Ένα από αυτά είναι η μη δυνατότητα αεράμυνας περιοχής.<br />Το ερώτημα για τους αξιωματικούς<br /><br />Πως λοιπόν η κυβέρνηση θα μπορούσε να απορρίψει την προσφορά συμμαχίας με την πυρηνική Γαλλία, αφού φαίνεται ότι, από το βάρος των πιέσεων, οι αντιστάσεις της έχουν εξαντληθεί; Πως θα προμηθευτεί ένα πλοίο που δεν ικανοποιεί τις επιχειρησιακές ανάγκες της Εθνικής Άμυνας; Πως θα υποκύψει στις πιέσεις αυτές, χωρίς πολιτικό κόστος και χωρίς να πάρει το ανάθεμα των μελλοντικών γενεών και της Ιστορίας; Ένας είναι ο τρόπος: Να “πείσει” το Πολεμικό Ναυτικό να δηλώσει ότι είναι δική του πρόταση η αμερικανική φρεγάτα MMSC. Και από πληροφορίες που κυκλοφορούν αυτό φαίνεται πως βρίσκεται σε εξέλιξη.<br /><br />Εδώ βεβαίως γεννώνται ερωτήματα: Πως η ηγεσία του Πολεμικού Ναυτικού θα σηκώσει το βάρος μιας λανθασμένης αγοράς; Πως θα αποδεχθεί να “φορτώσει” τον Στόλο για 40 χρόνια με πλοία που θα έχουν σαν αποτέλεσμα η Τουρκία να μην φοβάται την αποτροπή της Ελλάδας, αλλά αντιθέτως η Ελλάδα να φοβάται την Τουρκία; Πως θα πάρει την ευθύνη απόρριψης σύναψης συμμαχίας με τη Γαλλία, που θα ακύρωνε τα εις βάρος της Ελλάδας και της Κύπρου σχέδια των Τούρκων; Μπορεί να αντισταθεί;<br /><br />Η απάντηση είναι: ναι, αλλά δύσκολα. Διότι οι πολιτικοί δεν ανέχονται αντιρρήσεις από στρατιωτικούς. Ανώτατος αξιωματικός αποστρατεύθηκε, επειδή δεν έκανε το χατίρι υφυπουργού Άμυνας, που του ζήτησε να παραβλέψει το νόμο. «Εκείνο που με ενδιαφέρει είναι να εκλεγώ και να επανεκλεγεί το κόμμα μου» του είχε πει ο υφυπουργός, που υπήρξε και πρώην Αρχηγός Γενικού Επιτελείου. Η εν λόγω διακινδύνευση της επανεκλογής είναι μία αιτία που πολιτικοί δεν θέλουν να αντιμετωπίσουν σθεναρά την Τουρκία. Αν αυτό συμβαίνει με πρώην στρατιωτικούς είναι ακόμα χειρότερα τα πράγματα.<div><br />Έχουν αντιστάσεις οι ναύαρχοι;<br /><br />Δυστυχώς το πολιτικό σύστημα έχει τον τρόπο να πειθαναγκάζει τους ανώτατους αξιωματικούς, ακόμα και με την απειλή της αποστρατείας. Πρόκειται για απειλή, που μπορεί να μην λέγεται, αλλά είναι γνωστό ότι πλανάται πάνω από τα κεφάλια των ανώτατων αξιωματικών. Τυπικά οι αποστρατείες γίνονται από τα Ανώτατα Συμβούλια των Γενικών Επιτελείων. Όμως κατ’ επανάληψη έχουν βγει στη δημοσιότητα οι λίστες εκλεκτών ή μη, που έχουν στείλει υπουργοί. Τα σκάνδαλα αυτά αποτελούν μικρό δείγμα της θλιβερής πραγματικότητας.<br /><br />Επί πλέον οι ενδιαφερόμενες εταιρείες ξέρουν να προσφέρουν ή και να εκβιάζουν. Δεν υπάρχει μόνο χρηματική συναλλαγή. Υπάρχουν προσφορές εργασίας για συγγενείς, βοήθεια για σπουδές στο εξωτερικό και άλλα. Τέτοια προσφέρονται πολύ φιλικά, χωρίς να σχετίζονται εμφανώς με την αγορά που ενδιαφέρει την εταιρεία.<br /><br />Αυτές οι “φιλικές” προσφορές κάνουν έναν αξιωματικό να νιώθει “υποχρέωση”, με αποτέλεσμα να χαλαρώνουν οι αντιστάσεις του. Όσον αφορά στους εκβιασμούς, μπορεί να γίνουν για τόσα πολλά… Μια συνάντηση με κάποιον που εργάζεται σε ανταγωνιστική εταιρεία είναι αξιοποιήσιμη, ιδίως αν υπάρχουν φωτογραφίες κλπ…<br /><br />Είναι δυνατόν να υποκύπτει σε τέτοιες μεθοδεύσεις ένας ανώτατος αξιωματικός, που σε όλη του τη ζωή ήταν έτοιμος να θυσιασθεί για την πατρίδα του; Η απάντηση είναι θετική. Διότι στον πόλεμο η ψυχολογία είναι διαφορετική από την ψυχολογία της γραφειοκρατίας. Κατά την μάχη, στην πλειονότητα των περιπτώσεων, μέχρι τη στιγμή του θανάτου ο άνθρωπος πιστεύει στη δική του επικράτηση. Υπάρχουν βεβαίως και οι περιπτώσεις εγνωσμένης θυσίας, αλλά μαχόμενος.<br /><br />Με τέτοια ψυχολογία για τη μάχη γαλουχούνται οι στρατιωτικοί στις σχολές τους. Βεβαίως γαλουχούνται και για την τήρηση των νόμων, την τιμιότητα, την ακεραιότητα κλπ. Θα ήταν, όμως, παράδοξο να εκπαιδεύονται για να αντιστέκονται στις πιέσεις του έμπειρου και καταφερτζήδικου πολιτικού συστήματος ή των εταιρειών, που γίνονται με ιδιαίτερη διπλωματία. Αν όμως ο “φιλικός” χειρισμός αποτύχει, τότε χρησιμοποιείται και η “διπλωματία” των ανταλλαγμάτων και των απειλών…<br /><br />Έτσι η αντίσταση σε τέτοιες πιέσεις δεν είναι μόνο ζήτημα της μαχητικής ικανότητας, της ιδεολογίας και των αρχών κάθε αξιωματικού. Είναι και αντικείμενο χαρακτήρα και ψυχολογίας του ανθρώπου-αξιωματικού. Είναι ζήτημα της ικανότητάς του να αντιμετωπίζει τις πιέσεις, χωρίς να υποκύπτει.<br />Η φρεγάτα και το όπλο του “ΟΧΙ”<br /><br />Εν τέλει κάθε μέλος των Ανωτάτων Συμβουλίων του Στρατού, του Ναυτικού και της Αεροπορίας γνωρίζει ότι αν δεν συναινέσει, σε κάποια πράγματα, για τα οποία πιέζει αφόρητα η πολιτική ηγεσία, θα αποστρατευθεί στις επόμενες κρίσεις. Γνωρίζει επίσης ότι ο αντικαταστάτης του θα υποχρεωθεί, ακόμα και εκ των προτέρων, να είναι “συνεργάσιμος”, δηλαδή να κάνει το χατίρι των κυβερνώντων. Συνεπώς αντιλαμβάνεται ότι η προσωπική του αντίσταση τελικά δεν θα έχει αποτέλεσμα προς όφελος των Ενόπλων Δυνάμεων. Και κάπως έτσι, η “ματαιότητα” της αντίστασης χρησιμοποιείται από κάποιους για να δικαιολογήσουν στον εαυτό τους την υποχώρησή τους.<br /><br />Εν προκειμένω, το Ανώτατο Ναυτικό Συμβούλιο, που φέρει την ευθύνη για τα προγράμματα εξοπλισμών, αποτελείται από 15 μέλη. Θα ήταν πολύ δύσκολο να έχουν όλοι την ίδια δύναμη αντίστασης, αν δεχθούν πολιτικές πιέσεις ή πιέσεις από συναδέλφους που έχουν “πεισθεί”. Όμως, ακόμα και ένας να υψώσει ανάστημα μπορεί να κάνει τη διαφορά. Ένα ρήγμα μεγέθους 1/15 του καραβιού το οδηγεί σε βύθιση. Ας μην ξεχνούν οι ναύαρχοι ότι αν συναινέσουν στην αγορά μία επιχειρησιακά και εθνικά ακατάλληλης φρεγάτας, μπορούν να οδηγήσουν σε βύθιση την εθνική άμυνα, δηλαδή την Ελλάδα.<br /><br />Αυτό το γνωρίζουν οι ανώτατοι αξιωματικοί και οφείλουν να αντισταθούν για το όνομά τους, τις Ένοπλες Δυνάμεις και την πατρίδα. Το “όχι” είναι το μεγαλύτερο όπλο τους. Εκλογικευμένες δικαιολογίες δεν χωρούν. Ας αναλάβει η κυβέρνηση το πολιτικό κόστος να αγοράσει ακατάλληλες φρεγάτες κι αυτοί ας μείνουν πιστοί στον όρκο τους και ας διαμαρτυρηθούν ακόμα και με τις παραιτήσεις τους. Αν σκεφτεί κανείς το εθνικό διακύβευμα, η προσωπική θυσία δεν είναι μεγάλη.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Στη μέγγενη οι ναύαρχοι για να προτείνουν τη φρεγάτα που θέλει η κυβέρνηση

Πουγκιάλης Χρήστος Συνταγή αποτυχίας για οποιοδήποτε ηγέτη, είναι το να μην λαμβάνει σοβαρά υπ’ όψη του τους ειδικούς, για κάθε αντικείμενο ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τελικά είχε το δικαίωμα η Ελλάδα να βυθίσει το Τσεμέ, ή όχι; Τί προβλέπει το Διεθνές Δίκαιο;

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjb9nFbSw5Ue0vPcER_vU4iO7MHEgpH7bvyswDWWjMF2RG4jhdrMS5tdObxlFyF2nq_GZqLkdZ266UujKLw7UO93-F0k0mV0mE-rO5XLjegC8N6G04D8E0c4KTlwOyypqGAYXhxV4DUz60/s1040/cesme_copy_0.jpg"><img border="0" height="363" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjb9nFbSw5Ue0vPcER_vU4iO7MHEgpH7bvyswDWWjMF2RG4jhdrMS5tdObxlFyF2nq_GZqLkdZ266UujKLw7UO93-F0k0mV0mE-rO5XLjegC8N6G04D8E0c4KTlwOyypqGAYXhxV4DUz60/w640-h363/cesme_copy_0.jpg" width="640" /></a><div><br /></div><div>Η παρουσία του ωκεανογραφικού του τουρκικού πολεμικού ναυτικού Cesme στην καρδιά του Αιγαίου προκάλεσε διάσταση απόψεων ως προς την νομιμότητα της ενέργειας και τις επιλογές αντίδρασης της Ελλάδας. Το iEpikaira έθεσε το ζήτημα σε Νομικό, Διδάκτορα του Διεθνούς Δικαίου με εξειδίκευση στο Δίκαιο της Θάλασσας ο οποίος επιβεβαίωσε ότι το πρόβλημα έγκειται στην ολιγωρία της Ελλάδας να επεκτείνει την αιγιαλίτιδα ζώνη στα 12νμ και να ανακηρύξει την ΑΟΖ της, αλλά και την απροθυμία της να αντιδράσει με τα νόμιμα μέσα που διαθέτει. Συγκεκριμένα διευκρίνισε ότι:<br /><br />1) Το ζήτημα των υδρογραφικών ερευνών από πολεμικά πλοία προκαλεί διχογνωμία στη θεωρία του διεθνούς δικαίου, το οποίο επιτρέπει τη θαλάσσια επιστημονική έρευνα (ΘΕΕ) στην ΑΟΖ, κατόπιν άδειας από το παράκτιο κράτος. Η υδρογραφική έρευνα από πολεμικά σκάφη δεν φαίνεται να εμπίπτει στην έννοια της ΘΕΕ. Αφ' ης στιγμής η Ελλάς δεν έχει ανακηρύξει ΑΟΖ, δεν μπορεί να ασκήσει κάποιες αρμοδιότητες πέραν της χωρικής θάλασσας των 6νμ που διαθέτει.<br /><br />2) Δεν υπάρχει δικαίωμα βύθισης κανενός πλοίου που διεξάγει είτε έρευνες για υδρογονάνθρακες είτε υδρογραφικές. Κάτι τέτοιο θα συνιστούσε παραβίαση του άρθρου 2 παρ. 4 Χάρτη ΟΗΕ. Για να χρησιμοποιήσει ένα κράτος ένοπλη βία εναντίον κάποιου άλλου θα πρέπει να έχει προηγηθεί ένοπλη επίθεση σε βάρος του και μόνο.<br /><br />3) Η έκδοση αγγελίας προς ναυτιλλομένους μέσω NAVTEX δεν συνεπάγεται πρόσκτηση δικαιωμάτων από το εκδίδον κράτος, αλλά ούτε και απώλεια οποιωνδήποτε δικαιωμάτων από κάποιο άλλο ενδιαφερόμενο για την περιοχή κράτος. Είναι απλώς μια ειδοποίηση προς τα παραπλέοντα πλοία σε σχέση με την εκτέλεση διαφόρων δραστηριοτήτων. Δεν τίθεται θέμα παρανομίας της έκδοσης, καθώς η έκδοση δεν παραβιάζει κάποιο δικαίωμα. Παραβίαση επέρχεται με τη διενέργεια πράξεων (π.χ. έρευνες για υδρογονάνθρακες και γεωτρήσεις). Μια αγγελία προς ναυτιλλομένους από πλευράς Ελλάδος δεν "ακυρώνει" αυτήν της Τουρκίας, αλλά την επικαλύπτει, εφόσον η περιοχή εμπίπτει στην περιοχή FIR/έρευνας-διάσωσης της Ελλάδος, όπου μόνο η τελευταία έχει ευθύνη για έκδοση αγγελιών. Τονίζω ότι η έκδοση αγγελιών είναι υποχρέωση/ευθύνη ενός κράτους και όχι κυριαρχικό δικαίωμα, δηλαδή δεν υποδηλοί κυριαρχία.<br /><br />Συνοπτικά, επισημαίνεται ότι η παρουσία του τουρκικού ωκεανογραφικού σκάφους δεν αποτελεί παραβίαση κάποιου κανόνα (σε αντίθεση με την περίπτωση του Oruc Reis που αφορούσε σε έρευνες για υδρογονάνθρακες), αλλά έγινε με σκοπό την επίδειξη σημαίας. Πρόκειται για περιοχή ανοικτής θάλασσας όπου ούτε η Ελλάδα ούτε η Τουρκία έχουν αρμοδιότητα. Συνεπώς, η Ελλάς, μαζί με την καταγγελία της παράτυπης (λόγω αναρμοδιότητας) αγγελίας προς ναυτιλλομένους, θα μπορούσε να αναπτύξει ναυτική παρουσία στην περιοχή για να δείξει ότι δεν ανέχεται προκλητικές ενέργειες σε τέτοια εγγύτητα από τα νησιά της, αντί να το υποβαθμίσει σε σημείο που να ανακαλέσει ακόμη και το σκάφος του Λιμενικού που έπλεε στην περιοχή. Ακόμα καλύτερα, θα μπορούσε να επεκτείνει τη χωρική της θάλασσα στα 12 νμ για να μπορεί να ασκεί κυριαρχία σε όμοια περίπτωση και να παρεμποδίζει την είσοδο σκαφών που δεν έχουν λάβει πρότερα την απαραίτητη άδεια.<br /><br /></div><div><a href="http://i-epikaira.blogspot.com"> πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τελικά είχε το δικαίωμα η Ελλάδα να βυθίσει το Τσεμέ, ή όχι; Τί προβλέπει το Διεθνές Δίκαιο;

Η παρουσία του ωκεανογραφικού του τουρκικού πολεμικού ναυτικού Cesme στην καρδιά του Αιγαίου προκάλεσε διάσταση απόψεων ως προς την νομιμότη...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι έγινε τελικά στην Αρμενία Οι Αρμένιοι βαδίζουν σε επικίνδυνα μοναπάτια.

<img src="https://img.huffingtonpost.com/asset/6038cc0526000097037f76c8.jpg?ops=scalefit_630_noupscale" /><br /><b><br /></b><div><b>Γιώργος Μενεσιάν</b> Διεθνολόγος<br />Στις 26/2/20121, ο πρωθυπουργός της Αρμενίας Nikol Pashinyan κατήγγειλε απόπειρα πραξικοπήματος μετά από δηλώσεις της στρατιωτικής ηγεσίας της χώρας. Πιο συγκεκριμένα, ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας ζήτησε την παραίτηση του Pashinyan και της κυβέρνησής του.<br /><br />Μετά τις δηλώσεις αυτές, ο πρωθυπουργός της Αρμενίας απαίτησε αμέσως την παραίτηση του αρχηγού των Ενόπλων Δυνάμεων Onik Gasparyan. O Gasparyan ωστόσο, αρνείται να παραιτηθεί. Κατόπιν, ο Pashinyan ζήτησε από τους υποστηρικτές του να βγουν στον δρόμο και έτσι πραγματοποιήθηκε μια μεγάλη πορεία/συγκέντρωση, στην κεντρική πλατεία του Γιερεβάν, την Πλατεία Δημορκατίας, υπό τον ίδιο τον Pashinyan.<br /><br />Παράλληλα, ο Αρμένιος πρωθυπουργός έκανε έκκληση να αποφευχθούν οι συγκρούσεις μεταξύ πολιτών λαμβάνοντας υπόψη την μεγάλη πόλωση που επικρατεί στην Αρμενία μετά την ήττα στο Ναγκόρνο Καραμπάχ (Αρτσάχ). Από την άλλη, εκατοντάδες Αρμένιοι βγήκαν στους δρόμους υποστηρίζοντας το αίτημα της στρατιωτικής ηγεσίας.<br /><br />Αυτοί διαδήλωσαν στο αρμενικό «Πεντάγωνο», την λεωφόρο Bagramyan (την κύρια δηλαδή οδική αρτηρία της πρωτεύουσας) και στην Όπερα του Γιερεβάν και τα σύνθηματά που ακούστηκαν ήταν τα «Νικόλ ο προδότης» και «Για μια Αρμενία χωρίς τον Νικόλ».<br /><br />Τα κοινοβουλευτικά κόμματα της αντιπολίτευσης τάχθηκαν υπέρ των δηλώσεων της στρατιωτικής ηγεσίας της χώρας, αλλά ζήτησαν αυτοσυγκράτηση από τους πολίτες, φοβούμενοι για αιματηρές συγκρούσεις που θα ξεσπούσαν σε περίπτωση που οι υποστηρικτές του Pashinyan συναντιόνταν με τους αντιπάλους του.<br /><br />Την στρατιωτική ηγεσία υποστήριξε επίσης και ο υπόλογος πρώην πρόεδρος της Αρμενίας (και φίλος του Βλαδίμηρου Πούτιν) Robert Kocharyan.<br /><br />Από την άλλη, ο πρόεδρος της Δημοκρατίας του Αρτσάχ, Arayik Harutyunyan, καθώς και η Εκκλησία (πυλώνας εξουσίας στην Αρμενία) τόνισαν την ανάγκη για ειρηνική επίλυση της κρίσης, ενώ το ίδιο ζήτησε και το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών σε σχετική ανακοίνωσή του.<br /><br />Η Τουρκία καταδίκασε την «απόπειρα πραξικοπήματος», ενώ ο πρόεδρος του Αζερμπαϊτζάν Ilham Aliyev χαρακτήρισε ως «μίζερη» την κατάσταση στην Αρμενία.<br /><br />Μπορούμε όμως να πούμε με σιγουριά ότι στην Αρμενία είχαμε απόπειρα πραξικοπήματος;<br /><br />Σίγουρα δεν είδαμε τις εικόνες που είδαμε στην Τουρκία το 2016.<br /><br />Οι Ένοπλες Δυνάμεις της Αρμενίας δεν τόλμησαν να βγάλουν τα άρματα μάχης στους δρόμους γιατί γνωρίζουν ότι αυτό ενέχει πολλούς κινδύνους για την ασφάλεια της Δημοκρατίας της Αρμενίας.<br /><br />Φυσικά, οι δηλώσεις του Γενικού Επιτελείου δεν θα ακούγονταν ποτέ σε μια κανονική δημοκρατία.<br /><br />Ο χαρακτηρισμός των δηλώσεων ως απόπειρα πραξικοπήματος, επομένως, δεν είναι εντελώς παράλογος, αλλά επιδεινώνει την ήδη εύθραυστη κατάσταση στην Αρμενία.<br /><br />Η ήττα της χώρας στο Ναγκόρνο Καραμπάχ και η επώδυνη συμφωνία της 9ης Νοεμβρίου ενέτειναν την πολιτική κρίση στην Αρμενία και σήμερα ο λαός της είναι διχασμένος: από τη μία, ένα μεγάλο κομμάτι (μάλλον η συγκριτική πλειοψηφία του εκλογικού σώματος) συνεχίζει και υποστηρίζει τον πρωθυπουργό, τον οποίο χαρακτηρίζει ως δημοκράτη, μεταρρυθμιστή και θύμα της δράσης των ολιγαρχών και των εκπροσώπων του παλαιού καθεστώτος στον στρατό και την γραφειοκρατία.<br /><br />Από την άλλη, έχουμε τους υποστηρικτές των κομμάτων της αντιπολίτευσης, εθνικιστικούς κύκλους και την φιλορωσική ελίτ της χώρας, οι οποίοι θεωρούν τον Pashinyan προδότη και άνθρωπο του Τζωρτζ Σόρος.<br /><br />Η προσωπική μου άποψη είναι ότι ο Pashinyan έπρεπε να προκηρύξει εκλογές μετά την ήττα στον πόλεμο και, με φρέσκια λαϊκή εντολή την οποία ενδεχομένως να λάμβανε, να συνεχίσει να κυβερνά την χώρα ή να αποσυρόταν – σε περίπτωση που θα έχανε.<br /><br />Ωστόσο ο Pashinyan ούτε παραιτήθηκε ούτε οδήγησε την χώρα σε εκλογές.<br /><br />Μάλιστα, υποστήριξε ότι για την ήττα στο Αρτσάχ φταίνε οι εκπρόσωποι του παλαιού καθεστώτος οι οποίοι υπονόμευσαν την προσπάθεια της χώρας να ανακόψει την προέλαση των Αζερμπαϊτζανών.<br /><br />Σήμερα, μετά τα χθεσινά γεγονότα η παραίτηση του Pashinyan πρέπει να αποφευχθεί διότι τότε πράγματι θα έχουμε ένα έμμεσο πραξικόπημα.<br /><br />Υπάρχουν όμως φόβοι και εκτιμήσεις ότι ο Pashinyan θα εκμεταλλευτεί πολιτικά αυτήν την «απόπειρα πραξικοπήματος» με σκοπό να παραμείνει στην εξουσία για όσο το δυνατόν περισσότερο, ενώ ορισμένοι ανησυχούν ότι θα στραφεί προς τον αυταρχισμό με πρόσχημα την αντιμετώπιση των «εχθρών της δημοκρατίας».<br /><br />Αυτή η πολιτική και θεσμική κρίση πρέπει να τερματιστεί άμεσα.<br /><br />Για να γίνει αυτό η κυβέρνηση οφείλει να συμβιβαστεί σε ορισμένα θέματα και οι ένοπλες δυνάμεις να σταματήσουν να αναμειγνύονται τα πολιτικά πράγματα της χώρας.<br /><br />Το καθήκον τους είναι να υπερασπίζονται την κυριαρχία και εδαφική ακεραιότητα της Αρμενίας, καθώς και την ασφάλεια των πολιτών της και όχι να εκφράζουν πολιτικές θέσεις και να απαιτούν την παραίτηση της οποιασδήποτε κυβέρνησης.<br /><br />Πρωταρχικός στόχος όλων των πολιτικών δυνάμεων της χώρας πρέπει να είναι η έναρξη ενός κοινού αγώνα για την προστασία των Αρμενίων του Αρτσάχ, την επιστροφή προσφύγων ώστε να διατηρηθεί η αρμενική παρουσία στην περιοχή, την περίθαλψη των τραυματιών του πολέμου και την επιστροφή των αιχμαλώτων και των πεσόντων με σκοπό την σταδιακή επιστροφή στην κανονικότητα.<br /><br />Πρέπει, επίσης, να ξεκινήσει ένας διπλωματικός μαραθώνιος για το Αρτσάχ με το βλέμμα στις μελλοντικές διαπραγματεύσεις που θα γίνουν μετά το πέρας της πενταετίας που προβλέπει η συμφωνία της 9ης Νοεμβρίου.<br /><br />Αυτό πρέπει να συνδυαστεί με τον επανεξοπλισμό και τον εκσυγχρονισμό των ενόπλων δυνάμεων.<br /><br />Ακόμη, η Αρμενία πρέπει να ξεκινήσει την εκστρατεία εμβολιασμού του πληθυσμού δεδομένου ότι τα επιδημιολογικά στοιχεία για την χώρα δεν είναι καθόλου ενθαρρυντικά, αν και δεν έχουμε καθαρή εικόνα για το τι ακριβώς συμβαίνει μετά την έναρξη του πολέμου.<br /><br />Τέλος, η κυβέρνηση πρέπει να επανεκκινήσει τις προσπάθειες οικονομικής και κοινωνικής ανάτασης της χώρας και να προσελκύσει επενδυτές, καθώς τα οικονομικά προβλήματα και η ανεργία συνεχίζουν να ταλανίζουν την μικρή αυτή χώρα του Καυκάσου οδηγώντας στην μετανάστευση των νέων Αρμενίων και στην σταδιακή δημογραφική συρρίκνωση της Αρμενίας.<br /><br />Ο διχασμός μεταξύ των Αρμενίων εξυπηρετεί τα συμφέροντα του Αζερμπαϊτζάν, καθώς αποδυναμώνεται περαιτέρω ο αντίπαλός του, αλλά και της Τουρκίας για ευνόητους λόγους. Δεν εξυπηρετεί την Αρμενία.<br /><br />Εξυπηρετεί επίσης την Ρωσία καθώς, σε περίπτωση που απομακρυνθεί ο Pashinyan, στην εξουσία θα επιστρέψουν – κατά πάσα πιθανότητα – οι φιλορώσοι οι οποίοι κυριαρχούσαν στην Αρμενία μέχρι το 2018 όταν ξέσπασε η λεγόμενη «βελούδινη επανάσταση» που έφερε τον Pashinyan στην εξουσία. Έτσι η Αρμενία θα απομακρυνθεί από την Ε.Ε., την Βρετανία και τις ΗΠΑ τις οποίες ο Pashinyan προσέγγισε.<br /><br />Οι Αρμένιοι οφείλουν να συνειδητοποιήσουν ότι σε αυτή την εξαιρετικά δύσκολη συγκυρία πρέπει να είναι ενωμένοι και ότι προτεραιότητά τους είναι η προάσπιση του εθνικού συμφέροντος και όχι τα πολιτικά και κομματικά συμφέροντα.<br /><br />Ο Pashinyan οφείλει επιτέλους να αναλάβει τις ευθύνες του και η αντιπολίτευσή να σταματήσει το επικίνδυνο παιχνίδι που παίζει δηλαδή να σιγοντάρει την εμπλοκή της στρατιωτικής ηγεσίας στα πολιτικά πράγματα της χώρας.<br /><br />Και αυτό διότι μια τέτοια ανάμειξη θα πάει πολύ πίσω την διαδικασία εκδημοκρατισμού της χώρας, θα φέρει μεγαλύτερη οικονομική κρίση και θα έχει γενικώς καταστροφικές συνέπειες για τους Αρμενίους.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.huffingtonpost.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τι έγινε τελικά στην Αρμενία Οι Αρμένιοι βαδίζουν σε επικίνδυνα μοναπάτια.

Γιώργος Μενεσιάν Διεθνολόγος Στις 26/2/20121, ο πρωθυπουργός της Αρμενίας Nikol Pashinyan κατήγγειλε απόπειρα πραξικοπήματος μετά από δηλώσ...

Διαβάστε την συνέχεια

Περί κατευνασμού και ο νοών νοείτω

<img src="https://img.huffingtonpost.com/asset/60375c973f00001701a3ef37.jpg?ops=scalefit_630_noupscale" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η Τουρκία μας δείχνει με τη στάση της ότι δεν πρόκειται να αλλάξει τακτική και θα εντείνει διαρκώς τις διεκδικήσεις της.</span></h3>Δρ. <b>Μάρκος Τρούλης </b>Διεθνολόγος<br />Η σταχυολόγηση του κατευνασμού ως μια στρατηγική προς αποφυγή έχει πραγματοποιηθεί από την ίδια την Ιστορία και με ενδεικτικότερο παράδειγμα τη Συμφωνία του Μονάχου μεταξύ Ναζιστικής Γερμανίας και Φασιστικής Ιταλίας από τη μία πλευρά και Μεγάλης Βρετανίας και Γαλλίας από την άλλη.<br /><br />Η διαρκής υποχωρητικότητα καταδικάζει το διακρατικό σύστημα σε αποσταθεροποίηση και τον κατευνάζοντα δρώντα στο θάνατο ως κράτος, το οποίο αποτελεί τη θεσμική μετουσίωση της αυτοδιάθεσης ενός έθνους. Ο JohnMearsheimer στο μνημειώδες βιβλίο του «Η τραγωδία της πολιτικής των μεγάλων δυνάμεων» σημειώνει – μεταξύ άλλων – περί κατευνασμού:<br /><br />«Η διεθνής αναρχία εξωθεί το κάθε κράτος να αναζητά ευκαιρίες απόκτησης περαιτέρω ισχύος εις βάρος των άλλων.<br /><br />Επειδή οι μεγάλες δυνάμεις είναι προγραμματισμένες για επίθεση, ένα κατευναζόμενο κράτος αναμένεται να ερμηνεύσει την οποιαδήποτε παραχώρηση ισχύος εκ μέρους άλλου κράτους ως σημάδι αδυναμίας – ως ένδειξη ότι ο κατευνάζων είναι απρόθυμος να υπερασπιστεί την ισορροπία ισχύος. Τότε, το κατευναζόμενο κράτος αναμένεται να συνεχίσει να πιέζει για περισσότερες παραχωρήσεις.<br /><br />Θα ήταν ανόητο για ένα κράτος να μην αποκτήσει όσο το δυνατόν περισσότερη ισχύ, καθώς οι προοπτικές ενός κράτους για επιβίωση αυξάνονται όσο συσσωρεύει περαιτέρω ισχύ.<br /><br />Επιπλέον, η ικανότητα του κατευναζόμενου κράτους να αποκτήσει ακόμη περισσότερη ισχύ θα ενισχυθεί – πιθανόν σημαντικά – από την επιπλέον ισχύ που του παραχώρησε ο κατευνάζων.<br /><br />Με λίγα λόγια, ο κατευνασμός αναμένεται να καταστήσει έναν επικίνδυνο αντίπαλο περισσότερο και όχι λιγότερο επικίνδυνο».<br /><br />Συνεπώς, η ανεμπόδιστη πορεία ενός επιθετικού δρώντα προς την τοπική κατίσχυση και τη στρατηγική πρωτοκαθεδρία σε έναν κρίσιμο γεωπολιτικά χώρο, όπου μέχρι πρότινος δεν υπερείχε, καλλιεργεί προοπτικές ευρύτερης αποσταθεροποίησης.<br /><br />Ο λόγος σχετίζεται με την αποθράσυνση του εν λόγω κρατικού δρώντα, ενόσω η ισχυροποίησή του καθίσταται ανεξέλεγκτη και άρα, περιορισμένου στρατηγικού κόστους.<br /><br />Ας μη λησμονείται, άλλωστε, ότι τα κράτη είναι ορθολογικοί δρώντες οι οποίοι αποζητούν διαρκώς την αύξηση της ισχύος τους, προκειμένου να διευρύνουν αντίστοιχα τις προοπτικές επιβίωσης και ευμάρειάς τους.<br /><br />Σε ένα διακρατικό σύστημα, εντός του οποίου απουσιάζει ο «πλανητικός χωροφύλακας» και ο καθείς είναι υπεύθυνος για την εξασφάλιση της αυτοβοήθειάς του, ο κατευνασμός συνιστά τη χείριστη επιλογή.<br /><br />Αντιστοίχως, η βέλτιστη επιλογή του απειλούμενου είναι η εξισορρόπηση του αντιπάλου μέσω αύξησης των συντελεστών ισχύος, σύναψης συμμαχιών και εν τέλει, αποστολής αποτρεπτικών μηνυμάτων σε κάθε φάση κατά την οποία απειλείται.<br /><br />Στην περίπτωση της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, η επιλογή του κατευνασμού έχει πολλές αιτίες και ξεκινά πριν αρκετά χρόνια.<br /><br />Το θλιβερό, ωστόσο, είναι ότι εξακολουθεί παρά την ένταση της τουρκικής απειλής, τις προϋποθέσεις σχετικής απομόνωσης της Άγκυρας, αλλά και την απόδειξη της υψηλής τρωτότητάς της λόγω της υπερεπέκτασης στην οποία έχει οδηγηθεί τα τελευταία χρόνια (βλ. Ιράκ, Συρία, Αρτσάχ, Λιβύη).<br /><br />Το σκάφος του τουρκικού Πολεμικού Ναυτικού «Τσεσμέ» εξέρχεται στο Αιγαίο για έρευνες λίγο πριν την έναρξη του νέου γύρου διερευνητικών επαφών, η Τουρκία εκδίδει παράνομη NAVTEXκαι η Αθήνα αναφέρθηκε σε «αχρείαστη ενέργεια που δε διευκολύνει την καλυτέρευση των σχέσεων Ελλάδας-Τουρκίας».<br /><br />Ούτε καν «επικίνδυνη» ή «επιθετική ενέργεια»… Όταν δε ο Τούρκος Υπουργός Άμυνας Χουλουσί Ακάρ και ΜΜΕ της χώρας του αναφέρθηκαν σε ελληνικά μαχητικά αεροσκάφη, τα οποία «παρενόχλησαν» το «Τσεσμέ», εμείς σπεύσαμε να διαψεύσουμε επιβεβαιώνοντας ότι προς Θεού ουδέποτε θα πράτταμε κάτι τέτοιο.<br /><br />Εντούτοις, το χαρακτηριστικό μήνυμα κατευνασμού αποστέλλεται στην Τουρκία μέσω της μη διακοπής των διερευνητικών επαφών.<br /><br />Αποτύχαμε να κινητοποιήσουμε την ΕΕ προς την κατεύθυνση της επιβολής κυρώσεων και στη συνέχεια αναγκαστήκαμε να ξεκινήσουμε «διερευνητικές συνομιλίες» χωρίς σαφή ατζέντα και με τον Υπουργό Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου να τις αποκαλεί «διαβουλεύσεις» (έχουσες δηλαδή προκείμενο) με το αιτιολογικό ότι δεν έπρεπε να «πάρουμε το μουτζούρη» και να κατηγορηθούμε ότι είμαστε «κατά του διαλόγου».<br /><br />Τώρα, που η Τουρκία μας δείχνει με τη στάση της ότι δεν πρόκειται να αλλάξει τακτική και θα εντείνει διαρκώς τις διεκδικήσεις της διευρύνοντας την ατζέντα εν τοις πράγμασι μέσω προβολής ισχύος στην… Εύβοια, που βρισκόμαστε ενώπιον της Συνόδου της ΕΕ και θα πρέπει να αξιολογηθεί η στάση της Άγκυρας, που έχουμε κάθε δίκαιο να αναστείλουμε τις συνομιλίες και να καταγγείλουμε την απαράδεκτη στάση της Τουρκίας η οποία θέτει σε κίνδυνο τηνειρήνη και τη σταθερότητα, εμείς τι κάνουμε;<br /><br />Είναι φανερό τι επίκειται όσο συνεχίζουμε σε αυτή την κατεύθυνση. Στις 25 Μαρτίου, ημέρα της επόμενης Συνόδου της ΕΕ, θα δώσουμε μια «περήφανη μάχη» από την οποία θα αποκομίσουμε μια «αυστηρή ανακοίνωση» κάποιου τεχνοκράτη αξιωματούχου της ΕΕ κατά της Τουρκίας με αυστηρές προειδοποιήσεις εν όψει της… επόμενης Συνόδου. Εξάλλου, δεν υπάρχει ουσιαστικό πρόβλημα ενόσω η επισπεύδουσα Ελλάδα συνεχίζει τις «διερευνητικές συνομιλίες» της.<br /><br />Είναι παρήγορο τουλάχιστον ότι η Γαλλία ως θιγόμενη μεγάλη δύναμη αντιλαμβάνεται την επαπειλούμενη αποσταθεροποίηση, η οποία θα προκληθεί από μια αποφασιστική στρατηγική εξουθένωση της Ελλάδας και φαίνεται ότι επιχειρεί, μέσω της εκ νέου αποστολής του αεροπλανοφόρου CharlesDeGaulle, να συνεισφέρει στην τήρηση της ισορροπίας ισχύος.<br /><br />Ας ελπίσουμε σε διασφάλιση κυριαρχίας και κυριαρχικών δικαιωμάτων και επίτευξη επιβίωσης… εξ αντανακλάσεως.<div><br /></div><div><a href="https://www.huffingtonpost.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Περί κατευνασμού και ο νοών νοείτω

Η Τουρκία μας δείχνει με τη στάση της ότι δεν πρόκειται να αλλάξει τακτική και θα εντείνει διαρκώς τις διεκδικήσεις της. Δρ. Μάρκος Τρούλης ...

Διαβάστε την συνέχεια

Στη Σούδα F-15 της Σαουδικής Αραβίας, στο Ριάντ ελληνικοί Patriot: Η εξωστρέφεια της Ελλάδας και η επιστροφή της στον Αραβικό κόσμο

<img height="366" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2021/02/210226002256_PATRIOT1.jpg" width="640" /><br /><br />Η επιστροφή της Ελλάδας στον Αραβικό κόσμο, ο οποίος έχει ξεκινήσει σιωπηρά να «πριονίζει» τις επεκτατικές βλέψεις του Ταγίπ Ερντογάν, είναι μια από τις πλέον σημαντικές διπλωματικές νίκες της Αθήνας.<br /><br />Η πρόσφατη παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Παναγιωτόπουλου και του Αρχηγού των Ενόπλων Δυνάμεων, Στρατηγού Κωνσταντίνου Φλώρου στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, αλλά και η Γαλανόλευκη που κυματίζει ψηλά στον ιστό της φρεγάτας ΎΔΡΑ στο Άμπου Ντάμπι, έκαναν τους Άραβες να καταλάβουν ακόμη περισσότερο την αξία της Ελλάδας στη λεκάνη της Νοτιοανατολικής Μεσογείου, αλλά και την ανάγκη διεύρυνσης της αμυντικής συνεργασίας που έχει ήδη αποφασιστεί σε ανώτατο επίπεδο.<br /><br />Η πολύ πρόσφατη υπογραφή συμφωνίας συνεργασίας αμυντικής και εξωτερικής πολιτικής ανάμεσα σε Ελλάδα και ΗΑΕ που είχε λάβει χώρα κατά την επίσκεψη του Κυριάκου Μητσοτάκης στο Άμπου Ντάμπι, αντικατοπτρίζουν το κοινό όραμα των δυο κρατών, που μέσα σε αυτό είναι η ηρεμία και η διατήρηση του status quo στην ευρύτερη περιοχή, το οποίο αξίζει να σημειώσουμε ότι επιχειρεί μεγάλο χρονικό διάστημα η Τουρκία να το διαταράξει.<div><br /></div><div><img height="410" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2021/02/210226002651_PATRIOT-3.jpg" width="640" /><i>Σύμφωνα με πληροφορίες η αποστολή της συστοιχίας των Patriot, θα συνοδεύεται από περίπου 40 Αξιωματικούς και Υπαξιωματικούς της Πολεμικής Αεροπορίας. Πηγή εικόνας: Πολεμική Αεροπορία</i><br /><br />Τα πρώτα αποτελέσματα ήδη φαίνονται με την αποστολή τμήματος Ειδικών Επιχειρήσεων στο Ντουμπάι ώστε να εκπαιδευτεί στην αεροσύραγγα, ενώ πριν από αυτά είχαν προηγηθεί τα σημαντικά δείγματα γραφής στη Μεσόγειο και τη Σούδα, όπου ναυτικές και αεροπορικές δυνάμεις των δυο χωρών είχαν συνεκπαιδευτεί, στέλνοντας το μήνυμα πως αυτή η συμμαχία ήρθε όχι μόνο για να μείνει αλλά και να δείχνει την αξία της στην περιοχή ενδιαφέροντος και των δυο.<br /><br />«Η ενίσχυση των αμυντικών συνεργασιών με στόχο την αντιμετώπιση των κοινών προκλήσεων που απειλούν την περιφερειακή και παγκόσμια ειρήνη, ασφάλεια και σταθερότητα» αναφέρονταν στο κοινό ανακοινωθέν μετά την επίσκεψη του Έλληνα πρωθυπουργού. Και αυτό που είχε τονιστεί από αρμόδια χείλη είναι ότι ανάμεσα σε αυτές τις απειλές, για τα ΗΑΕ είναι και η Τουρκία.</div><div><br />Οι Patriot στο Ριάντ & τα F-15 της Σ.Α στη Σούδα<br /><br />Και επειδή η επιστροφή της Ελλάδας στον Κόλπο και τον Αραβικό κόσμο δεν σταματά στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, σύμφωνα με πληροφορίες, το επόμενο διάστημα ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Παναγιωτόπουλος πρόκειται να ταξιδέψει και στη Σαουδική Αραβία.<br /><br />Το επιτελείο του Έλληνα υπουργού ήδη έχει ξεκινήσει να προετοιμάζει αυτό το σημαντικό για την Ελληνική διπλωματία και την άμυνα ταξίδι, από το οποίο θα υπάρξουν εξελίξεις στο θέμα της παραχώρησης από την Ελλάδα συστοιχίας του αντιαεροπορικού συστήματος Patriot.</div><div><br /></div><div><img height="480" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2021/02/210226002736_panagiotopoulos1.jpg" width="640" />Ο <i>Νίκος Παναγιωτόπουλος και ο Στρατηγός Κωνσταντίνος Φλώρος στην έκθεση INDEX στο Άμπου Ντάμπι στα ΗΑΕ. Πηγή: ΓΕΕΘΑ</i><br /><br />Ο Νίκος Δένδιας μιλώντας στην επιτροπή άμυνας και εξωτερικών υποθέσεων κατά την ομιλία του την περασμένη Παρασκευή είχε σημειώσει ότι η θέση της Ελληνικής κυβέρνησης για το θέμα των Patriot είναι ξεκάθαρη.<br /><br />Η κυβέρνηση, όπως είχε πει ο κ. Δένδιας, «θα υπογράψει συμφωνία με τη Σαουδική Αραβία, καθώς πρόκειται για ένα αμυντικό όπλο κι όχι επιθετικό. Η Ελλάδα δεν εκπέμπει επιθετική δύναμη πουθενά.»<br /><br />Σύμφωνα με στρατιωτικές πηγές η Σαουδική Αραβία πρόκειται να χρηματοδοτήσει την μεταφορά και λειτουργία των Ελληνικών Patriot ενώ φέρεται ν’ αναλαμβάνει τη συντήρηση και εκσυγχρονισμό των συστοιχιών στο επίπεδο «Pac3».<br /><br />Στο Ριάντ θα μετακινηθεί και προσωπικό της Πολεμικής Αεροπορίας που υπηρετεί στο αντιαεροπορικό σύστημα.<br /><br />Η αποστολή των πυραύλων Patriot αποτελεί και ανταπόκριση στο αίτημα των Αμερικανών που θέλουν και την Ελλάδα να έχει παρουσία στον Κόλπο και με αυτό τον τρόπο η Αθήνα δείχνει την αποτρεπτική της δύναμη.<br /><br />Επιπλέον η Αθήνα σφυρηλατεί με τον καλύτερο τρόπο τις σχέσεις της με τον Αραβικό κόσμο και μάλιστα με την Σαουδική Αραβία η οποία μαζί με τα ΗΑΕ και την επίσης σύμμαχη Αίγυπτο διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στις εξελίξεις που αφορούν τη Λιβύη, την χώρα που έχει συνάψει το παράνομο μνημόνιο θαλασσίων ζωνών με την Τουρκία.</div><div><br /></div><div><img height="398" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2021/02/210226002823_YDRA-2.jpg" width="640" /><i>Είναι σημαντική η αποστολή της φρεγάτας ΥΔΡΑ στον Περσικό Κόλπο καθώς η επίδειξη σημαίας 3500 ναυτικά μίλια από τα Ελληνικά σύνορα αντικατοπτρίζει την ισχύ του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού. Πηγή: ΓΕΕΘΑ</i><br /><br />Πάντως δεν αποκλείεται το ταξίδι του Έλληνα υπουργού στο Ριάντ να συνδυαστεί και με την κοινή αεροπορική άσκηση Ελλάδας Σαουδικής Αραβίας που πρόκειται να γίνει εντός του FIR Αθηνών.<br /><br />Οι Σαουδάραβες με το Ελληνικό αεροπορικό Επιτελείο σχεδιάζουν σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές εδώ και περίπου δυο μήνες τις κοινές ασκήσεις, οι οποίες δεν αποκλείεται να λάβουν διακλαδικό χαρακτήρα, όπως θέλει το ΓΕΕΘΑ κι έτσι εκτός των F-16 & Mirage 2000-5 από την Τανάγρα, στα σενάρια των ασκήσεων να υπάρχουν γυμνάσια αντιαεροπορικής άμυνας από πλοία του Πολεμικού Ναυτικού, όσο και τμήματα Ειδικών Επιχειρήσεων (JTAC) που θα καταδεικνύουν με σύγχρονα μέσα στόχους στους πιλότους των δυο χωρών.</div><div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Στη Σούδα F-15 της Σαουδικής Αραβίας, στο Ριάντ ελληνικοί Patriot: Η εξωστρέφεια της Ελλάδας και η επιστροφή της στον Αραβικό κόσμο

Η επιστροφή της Ελλάδας στον Αραβικό κόσμο, ο οποίος έχει ξεκινήσει σιωπηρά να «πριονίζει» τις επεκτατικές βλέψεις του Ταγίπ Ερντογάν, είναι...

Διαβάστε την συνέχεια

Ερωτηματικά από το... φάλτσο του Καΐρου

<img height="387" src="https://media.liberal.gr/showthumb.aspx?maxsize=900&img=shutterstock_1395221414_2_1.jpg" width="640" /><br /><br /><b>Νίκος Μελέτης</b><br />Σοβαρό προβληματισμό στην Αθήνα προκαλεί η αμφιλεγόμενη κίνηση του Καΐρου σε ότι αφορά την στάση του σχετικά με τις οριοθετήσεις θαλασσίων ζωνών ανατολικά του 28ου μεσημβρινού, με αφορμή τον διεθνή διαγωνισμό για εκχώρηση αδειών ερευνών για υδρογονάνθρακες από την Αιγυπτιακή Κρατική Εταιρία Πετρελαίου EGAS, που δημιουργεί την εντύπωση, εφόσον επιμείνει σε αυτή, ότι κλείνει το μάτι και στην Άγκυρα.<br /><br />Η δημόσια παρουσίαση των Οικοπέδων που θα προσφέρει για έρευνες η Αίγυπτος έγινε στις 18 Φεβρουαρίου και αφορά και χερσαίες και υπεράκτιες περιοχές στην Ανατολική Μεσόγειο που εφάπτονται της γραμμής οριοθέτησης που συμφώνησαν Ελλάδα και Αίγυπτος πέρυσι το καλοκαίρι .<br /><br />Τα Οικόπεδα ακολουθούν την οριοθετική γραμμή αλλά (όπως ανέφερε και η Καθημερινή) ανατολικά του ορίου της μερικής οριοθέτησης με την Ελλάδα, (ορισμένες μοίρες δυτικά του 28ου Μεσημβρινού), τμήμα του Οικοπέδου δείχνει να ακολουθεί την γραμμή την οποία διεκδικεί στην περιοχή ως εξωτερικό όριο της ΑΟΖ της, η Τουρκία.<br /><br />Όπως αποτυπώνεται στους χάρτες πράγματι η Αίγυπτος με την συγκεκριμένη χάραξη του οικοπέδου MED-W18 ακολουθεί την γραμμή που σύμφωνα με την Τουρκία είναι η μέση γραμμή μεταξύ των ακτών της Τουρκίας και της Αιγύπτου, βάσει της οποίας απαιτεί να γίνει ο διαμοιρασμός της υφαλοκρηπίδας της Ανατολικής Μεσογείου, παραβλέποντας την επήρεια των ελληνικών νησιών αλλά και της Κύπρου.<br /><br />Η Τουρκία με επιστολή της στον ΟΗΕ στις 13 Νοεμβρίου 2019 (λίγες ημέρες πριν την υπογραφή του Τουρκολυβικού Μνημονίου) είχε καταθέσει μονομερώς στον ΟΗΕ, εξωτερικά όρια της υφαλοκρηπίδας της, τα οποία συμπεριλάμβαναν τις συντεταγμένες της μέσης γραμμής μεταξύ των τουρκικών και αιγυπτιακών ακτών . Μάλιστα η επιχειρηματολογία της Τουρκίας ήταν ότι έτσι η Αίγυπτος κερδίζει μερικές χιλιάδες τετραγωνικά χιλιόμετρα πρόσθετης υφαλοκρηπίδας που σε διαφορετική περίπτωση, εφόσον η Αίγυπτος επέλεγε να οριοθετήσει πλήρως την ΑΟΖ με την Ελλάδα (και με πλήρη επήρεια των νησιών) θα κατέληγαν στην Ελλάδα.<br /><br /><img height="438" src="https://www.liberal.gr/ckfinderIMG/userfiles/images/EGYPT%201.jpg" width="640" /><br /><br /><i>Ο χάρτης με το οικόπεδο της Αιγύπτου που ακολουθεί την γραμμη που διεκδικεί η Τουρκία ως εξωτερικό όριο της υφαλοκρηπίδας της</i><br /><br />Με την Συμφωνία μερικής οριοθέτησης Ελλάδας – Αιγύπτου, έσπασε αυτή η προσπάθεια της Τουρκίας που, σε συνδυασμό και με το Τουρκολυβικό Μνημόνιο είχε στόχο να εξαφανίσει πλήρως την ελληνική ΑΟΖ από την Ανατολική Μεσόγειο. Όμως τόσο ο πειρασμός των Αιγυπτίων για ορισμένα κέρδη δυτικά του 28ου Μεσημβρινού (που αποτελούσε το προσωρινό όριο που έθετε στις διεκδικήσεις της η Τουρκία, πριν το Τουρκολυβικό Μνημόνιο) και η βούληση της να μην έρθει σε απευθείας σύγκρουση με την Τουρκία, οδήγησαν τελικά στην «μερική» οριοθέτηση της Αιγύπτου με την Ελλάδα.<br /><br />Όμως με την τελευταία κίνηση του το Κάιρο, προκαλεί προβληματισμό και εκνευρισμό στην Αθήνα η οποία έχει στηρίξει με κάθε τρόπο την Αίγυπτο και απαιτεί τουλάχιστον ειλικρίνεια στις σχέσεις μεταξύ των δυο χωρών, όπου πάντως πρέπει να επισημανθεί ότι η γραφειοκρατία τόσο του αιγυπτιακού υπουργείου εξωτερικών όσο και του υπουργείου ενέργειας κινούνται πολύ πιο κοντά στις ιδέες και προτάσεις της Τουρκίας για διαμοιρασμό της υφαλοκρηπίδας της Ανατολικής Μεσογείου μεταξύ των δυο χωρών.<br /><br />Η Αίγυπτος εξάλλου με αρκετές ευκαιρίες έχει υποδηλώσει ότι δεν αναγνωρίζει πλήρη επήρεια στο Καστελόριζο (εξάλλου και στα υπόλοιπα νησιά, κατά την μερική οριοθέτηση, δεν αποδόθηκε πλήρης επήρεια) και επίσης είναι ένας από τους λόγους που δεν θεωρεί ότι υπάρχει τριμερές σημείο συνάντησης των ΑΟΖ της Ελλάδας – Αιγύπτου - Κύπρου και συνεπώς δεν μπορεί να υπάρξει επαφή των ΑΟΖ της Ελλάδας και της Κύπρου, προσεγγίζοντας έτσι στο σημείο αυτό την τουρκική θέση.<br /><br />Όπως φαίνεται και από τους χάρτες τα δυτικά Οικόπεδα που αδειοδοτεί η Αίγυπτος ακολουθούν την γραμμή οριοθέτησης με την Ελλάδα. Όμως από τον 28ο μεσημβρινό και ανατολικά ακολουθεί την υποτιθέμενη μέση γραμμή που έχει προτείνει η Τουρκία για οριοθέτηση της ΑΟΖ μεταξύ των δυο χωρών. Αυτή η γραμμή συνεχίζει νοητά, πάνω στις τουρκικές συντεταγμένες μέχρι του σημείου που ξεκινά το Οικόπεδο MED-E1 στα ανατολικά εκεί που είναι η οριοθέτηση με την Κύπρο.<br /><br />Πάντως η Αίγυπτος με τις οριοθετήσεις προς την πλευρά της Κύπρου ακολούθησε με συνέπεια την γραμμή οριοθέτησης, κίνηση που αποτελεί την πιο σημαντική επιβεβαίωση της Συμφωνίας Αιγύπτου-Κύπρου για οριοθέτηση της ΑΟΖ την οποία με μένος έχει πολεμήσει η Τουρκία και έχει δηλώσει ότι δεν αναγνωρίζει. Έχει μάλιστα επίσης προσφέρει στην Αίγυπτο ένα μεγάλο τμήμα της κυπριακής ΑΟΖ ως "λάφυρο" εφόσον το Κάιρο θα αποδέχονταν να ακυρώσει την Συμφωνία με την Κύπρο.<br /><br /><img src="https://www.liberal.gr/ckfinderIMG/userfiles/images/EGYPT2(1).jpg" /><br /><br /><i>Ο χάρτης με την προκήρυξη του διαγωνισμού της Αιγύπτου<br /></i><br />Η Αθήνα δια της διπλωματικής οδού έχει ζητήσει εξηγήσεις από την Αίγυπτο και είναι σε διαρκή επαφή για την αντιμετώπιση αυτού προβλήματος. Και στο παρελθόν η Αίγυπτος είχε προσφέρει για έρευνες Οικόπεδο (Οικόπεδο 12) το οποίο επικάλυπτε μέρος της ελληνικής υφαλοκρηπίδας αλλά και τότε μετά από συνεννοήσεις δια της διπλωματικής οδού, βρέθηκε λύση με τη διόρθωση των συντεταγμένων ώστε να μην καλύπτουν επίμαχες περιοχές.<br /><br />Τυπικά βάσει της συμφωνίας η Αίγυπτος είναι υποχρεωμένη να έχει διαβουλεύσεις και να ενημερώσει από πριν για ενδεχόμενες συνομιλίες οριοθέτησης με άλλη χώρα και όχι για την διεξαγωγή ερευνών. Όμως είναι προφανές ότι εάν πράγματι πρόκειται για προσπάθεια του Κάιρου να εξασφαλίσει στα μουλωχτά τα «κέρδη» που προσφέρει η Τουρκία εις βάρος των ελληνικών συμφερόντων από την εν δυνάμει ελληνική υφαλοκρηπίδα και ενώ με καλή πίστη η Ελληνική πλευρά αποδέχθηκε τον περασμένο Αύγουστο την μετατόπιση, προς όφελος της Αιγύπτου, της μέσης γραμμής προς βορρά (εις βάρος της πλήρους επήρειας των νησιών), δεν είναι κάτι που συνάδει με το επίπεδο των σχέσεων που σε πολιτικό επίπεδο έχουν εγκαθιδρυθεί μεταξύ των δυο χωρών και γεννούν σοβαρό ζήτημα αξιοπιστίας σε μια κρίσιμη στιγμή για ολόκληρη την περιοχή...<div><br /></div><div><a href="https://www.liberal.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ερωτηματικά από το... φάλτσο του Καΐρου

Νίκος Μελέτης Σοβαρό προβληματισμό στην Αθήνα προκαλεί η αμφιλεγόμενη κίνηση του Καΐρου σε ότι αφορά την στάση του σχετικά με τις οριοθετήσε...

Διαβάστε την συνέχεια

Η «Γενοκτονία των Τούρκων του Μοριά»: Η τουρκική κρατική τηλεόραση... τιμά το 1821!

<img height="479" src="https://media.liberal.gr/showthumb.aspx?maxsize=900&img=epan_2.jpg" width="640" /><br /><br /><b>Βασίλης Γαλούπης</b><br />Με ένα παραληρηματικό ρεπορτάζ αφιερωμένο στα 200 χρόνια από την «Σφαγή του Μοριά» η τουρκική κρατική τηλεόραση… τιμάει με τον τρόπο της την επέτειο της Ελληνικής Επανάστασης και της Ελληνικής Ανεξαρτησίας θέλοντας να αμαυρώσει την επέτειο αυτή και σπέρνοντας τον σπόρο του μίσους στην τουρκική κοινή γνώμη.<br /><br />Σε ένα εκτενές <a href="https://www.trthaber.com/haber/turkiye/200-yillik-aci-mora-katliami-558416.html">ρεπορτάζ στην ιστοσελίδα του TRT Haber</a> λίγο πολύ περιγράφεται ως «γενοκτονία» εις βάρος των Τούρκων του Μοριά η εξέγερση των Ελλήνων, που εκ των πραγμάτων στράφηκαν εναντίον των Οθωμανών σε έναν σκληρό πόλεμο εναντίον μιας ολόκληρης αυτοκρατορίας, από τον οποίο, βεβαίως, δεν έλειψαν οι αγριότητες από όλες τις πλευρές.<br /><br />Το ρεπορτάζ, στηριγμένο κυρίως στον καθηγητή Ιστορίας, Αλή Φουάντ Ορέντς, προχωρά όμως σε ακόμη πιο επικίνδυνα συμπεράσματα με τα οποία δηλητηριάζει την τουρκική κοινή γνώμη, καθώς εντοπίζει στο 1821, δηλαδή στην Ελληνική Ανεξαρτησία, την... πηγή των σημερινών ελληνοτουρκικών προβλημάτων:<br /><br />«Θα μπορούσαμε να επισημάνουμε ότι ένα σημαντικό μέρος των κρίσεων στις σημερινές ελληνοτουρκικές σχέσεις χρονολογούνται από αυτές τις σκοτεινές περιόδους της ιστορίας και ασκούν καθοριστική επίδραση στη διαμόρφωση των μελλοντικών σχέσεων των δύο χωρών. Συνεπώς, δεν είναι δυνατόν να αντιληφθούμε τις συζητήσεις στις ελληνοτουρκικές σχέσεις λαμβάνοντας μόνο υπόψη τις τρέχουσες νομικές, πολιτικές, οικονομικές, στρατιωτικές και στρατηγικές εξελίξεις» ανέφερε ο τούρκος καθηγητής, ο οποίος σπεύδει να επισημάνει, ταυτιζόμενος με τη ρητορική Ερντογάν ότι «η Ελλάδα που ιδρύθηκε από ξένες δυνάμεις, προσπάθησε και πάλι να εισβάλει στην Ανατολία κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο με την υποστήριξη και την ενθάρρυνση των ξένων δυνάμεων και σήμερα η δραστηριοποίηση της στηρίζεται στην εξωτερική υποστήριξη στην οποία στηρίζονται και οι ελληνικές φιλοδοξίες».<br /><br />Και βεβαίως το ρεπορτάζ θέλει να στείλει το μήνυμα ότι «η σφαγή των Τούρκων του Μοριά, που γίνεται προσπάθεια να ξεχαστεί στα βάθη του παρελθόντος, είναι ένα μελανό σημείο για την Ελλάδα, η οποία υπερηφανεύεται ότι είναι το λίκνο του πολιτισμού».<br /><br />Ο καθηγητής Αλή Φουατ Ορέντς παρουσίασε τα αποτελέσματα της έρευνας που διεξάγει εδώ και χρόνια στο TRT.<br /><br />Με περιγραφές της «γεωγραφίας» του Μοριά γίνεται αναφορά πως ο Μωάμεθ ο Πορθητής προσέθεσε τον Μοριά στα οθωμανικά εδάφη το 1460 και τότε εγκαταστάθηκαν και οι μουσουλμάνοι στην περιοχή. Όπως αναφέρει το ρεπορτάζ κατά την περίοδο της οθωμανικής κυριαρχίας κανείς δεν αντιμετωπίστηκε δυσμενώς λόγω της θρησκείας, της εθνικότητας, της φυλής του. Και ενώ κατασκευάσθηκαν σπουδαία έργα, ελάχιστα επιβιώνουν σήμερα γιατί «καταστράφηκαν και πυρπολήθηκαν, επειδή αποτελούσαν το τουρκικό σημάδι, που έπρεπε να σβηστεί».<br /><br />Το ρεπορτάζ αναφέρει ότι η έναρξη της ελληνικής επανάστασης είχε ως μεγαλύτερο θύμα τους Τούρκους του Μοριά, οι οποίοι κατείχαν τη γη επί 361 έτη και ζούσαν εκεί για ολόκληρες γενεές. Οι Τούρκοι σφαγιάστηκαν εκείνη την εποχή. Με τη συμφωνία των Ευρωπαίων η εξέγερση του 1821 μετετράπη σε σύντομο χρονικό διάστημα σε έναν βάναυσο πόλεμο θρησκείας και φυλής…» και ότι με την ελληνική Ανεξαρτησία «ξεριζώθηκαν 90.000 μουσουλμάνοι και όσοι δεν σφαγιάστηκαν άφησαν πίσω τους τα σπίτια τα εδάφη και τους τάφους των προγόνων τους».<br /><br />Το TRT Haber παρουσιάζει μια εξωραϊσμένη εικόνα για την ομαλή συμβίωση των Ελλήνων και Εβραίων με τους Τούρκους, μέχρι που -όπως ισχυρίζεται ο τούρκος καθηγητής- «ομάδες χριστιανών κλεφτών από την Πίνδο και τον Όλυμπο ήρθαν στον Μοριά και αρχίσαν να σφάζουν τους Τούρκους...» και χαρακτηρίζει την μάχη της Τριπολιτσάς μια από τις μεγαλύτερες σφαγές στην ιστορία, με θύματα 40.000 Τούρκους νεκρούς σε 3 ημέρες... Οι Έλληνες ξέθαψαν ακόμη και τα κοκάλα από τα μουσουλμανικά νεκροταφεία και έκαψαν τον διοικητή της Τριπολιτσάς ρίχνοντας του λάδι...» περιγράφει ο τούρκος καθηγητής.<br /><br />Ο Αλή Φουαντ Oρέντς με ιδιαίτερη γλαφυρότητα παραθέτει αποσπάσματα από κείμενο ευρωπαίου που ήταν τότε στον Μοριά: «Σε δύο μέρες, δεν υπήρχε ούτε ένας ζωντανός στην πόλη των δεκάδων χιλιάδων Τούρκων. Στους περισσότερους από αυτούς είχαν κόψει το κεφάλι, τα χέρια και τα πόδια και τους είχαν σκοτώσει...» και αποδίδει ότι οι ευρωπαϊκές χώρες δεν γνώριζαν τι είχε συμβεί στην Ελλάδα στο ότι δεν υπήρχαν πολλοί ευρωπαίοι στο ελληνικό έδαφος παρά μόνο «πεφωτισμένοι ρομαντικοί» που βρίσκονταν στην Αθήνα και όχι στα πεδία των μαχών. Και έτσι «καταδίκασαν τους Τούρκους, μια και δεν γνώριζαν ότι ήταν οι Έλληνες που διέπραξαν τη βαρβαρότητα και τις σφαγές».<br /><br />Άλλη μαρτυρία που επικαλείται το ρεπορτάζ κατεβάζει στους 20.000 τους νεκρούς και με επίκληση της μαρτυρίας του… Lufti Efendi προσδίδεται ο χαρακτηρισμός της «σφαγής» αυτής ως «γενοκτονίας».Ο κ. Αλη Φουατ Ορέντς αποφαίνεται μάλιστα ότι η οθωμανική αυτοκρατορία δεν μπόρεσε να καταστείλει την ελληνική εξέγερση λόγω της υποστήριξης που είχαν από την Ευρώπη και τη Ρωσία και καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η Ανεξαρτησία της Ελλάδας δεν μπορεί να υπάρχει χωρίς την Ευρώπη. Και το ρεπορτάζ ολοκληρώνεται με τον ελληνικό Εθνικό Ύμνο που όπως αναφέρεται «επαινεί την σφαγή των Τούρκων του Μοριά» μια και ο Διονύσιος Σολωμός, όπως υποστηρίζει η δημοσιογράφος του κρατικού TRTHaber «με το ποίημα του προσπαθεί να αιτιολογήσει τη σφαγή των Τούρκων, και περιγράφει τους Τούρκους ως ένα άδικο έθνος και υποστηρίζει ότι πρέπει να σκοτωθούν…».<div><br /></div><div><a href="https://www.liberal.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η «Γενοκτονία των Τούρκων του Μοριά»: Η τουρκική κρατική τηλεόραση... τιμά το 1821!

Βασίλης Γαλούπης Με ένα παραληρηματικό ρεπορτάζ αφιερωμένο στα 200 χρόνια από την «Σφαγή του Μοριά» η τουρκική κρατική τηλεόραση… τιμάει με ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μπορούμε να γίνουμε Ισραήλ;

<img height="323" src="https://infognomonpolitics.gr/wp-content/uploads/2021/02/%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF-%CE%BB%CE%AE%CF%88%CE%B7%CF%82-62.jpg" width="640" /><br /><br />Τα τελευταία χρόνια κερδίζει έδαφος στην ελληνική κοινωνία η πεποίθηση πως η Ελλάδα προκειμένου να επιβιώσει στη γεωγραφική ζώνη στην οποία βρίσκεται, μεταξύ τριών ηπείρων και περισσότερων πολιτισμών, πρέπει να γίνει σαν το Ισραήλ.<br />Τούτο βέβαια ο καθένας το εκλαμβάνει όπως του αρέσει ανάλογα με τις προκαταλήψεις και τις επιθυμίες του…<br /><br />Οι “μιλιταρίζοντες” το εκλαμβάνουν ως μια κατάσταση όπου ο μισός πληθυσμός θα κυκλοφορεί με βαρύ φορητό οπλισμό στα σούπερ-μάρκετ και τις καφετέριες καθώς πιστεύουν πως αυτό θα ενδυναμώσει το σθένος μας ως κοινωνία…<br /><br />Οι “ηδονοβλεψίες” ως μια ευκαιρία για εμπλουτισμό της καθημερινότητας με εικόνες σφριγηλών νεανικών κορμιών με εξαρτήσεις ειδικών δυνάμεων…<br /><br />Οι “θρησκόληπτοι” τον αντιλαμβάνονται σαν μια ευκαιρία επανόδου του κατηχητικού στα σχολεία γιατί έχουν τη στρεβλή πεποίθηση πως το σθένος που επιδεικνύει η κοινωνία του Ισραήλ προέρχεται από την αταλάντευτη προσήλωση στις παραδόσεις και τη θρησκεία… Κάτι που ουδόλως συμβαίνει…<br /><br />Οι στρατιωτικοί, οι μυστικές υπηρεσίες και οι διπλωμάτες το αντιλαμβάνονται ως αναβάθμιση των δικών τους ρόλων προκειμένου το υψηλό επίπεδο απόδοσης των υπηρεσιών τους να μην επηρεάζεται από τις συχνές κυβερνητικές αλλαγές και τις κομματικές επιλογές σε βάρος της αξιοκρατίας…<br /><br />Οι κρατικιστές (δεξιοί και αριστεροί) το αντιλαμβάνονται ως μια ευκαιρία ο οικονομικός σχεδιασμός να περάσει από την άναρχη ιδιωτική πρωτοβουλία στο κράτος όπως συνήθως γίνεται σε συνθήκες πολέμου.<br /><br />Οι θιασώτες των αγορών και της ιδιωτικής πρωτοβουλίας εστιάζουν στην ευκολία με την οποία πολλές ιδιαίτερα ανταγωνιστικές και καινοτόμες επιχειρηματικές ιδέες έχουν βρει φιλικό και πρόσφορο έδαφος να αναπτυχθούν στο Ισραήλ…<br /><br />Τέλος, οι “επιδοματολάγνοι” Έλληνες αγρότες εντυπωσιάζονται με τη στρεμματική απόδοση των γεωργικών καλλιεργειών που στο Ισραήλ φτάνει τα 1.290 ευρώ και στην Ελλάδα δεν ξεπερνά τα 190 ευρώ.<br /><br />Η “καραμέλα” πως φταίει το ευρώ είναι παντελώς ανυπόστατη καθώς η Ολλανδία με ευρώ μια χαρά έχει καταφέρει να έχει στρεμματική απόδοση περί τα 1.700 ευρώ…<br /><br />Φυσικά την αύξηση της στρεμματικής απόδοσης την φαντάζονται πως την πετυχαίνει κάποιος υπουργός Γεωργίας ο οποίος συνήθως δεν έχει εργαστεί ποτέ ούτε ως αγρότης ούτε ως κάτι άλλο και όχι με μια στρεμματική συσσώρευση ανά επιχειρηματική μονάδα που θα καταστήσει τους 999 στους 1.000 από τους ίδιους ανέργους ή έστω εργατικό δυναμικό αντί μικροϊδιοκτήτες…<br /><br />Η αλήθεια είναι πως οι περισσότεροι από τους παραπάνω εν μέρει έχουν κάποιο δίκιο αλλά στο σύνολο έχουν άδικο.<br /><br />Το Ισραήλ όπως όλοι μας είναι αποτέλεσμα των ιστορικών συγκυριών και των βιωμάτων και το σθένος της κοινωνίας του πηγάζει κυρίως από το εύρος των απειλών που αντιμετωπίζει εδώ και δεκαετίες.<br /><br />Οι απειλές που αντιμετωπίζει το Ισραήλ δεν συγκρίνονται με το “γκριζάρισμα” κάποιων βραχονησίδων τις οποίες ούτε οι γεωγραφικές υπηρεσίες των δυο χωρών, που τις διεκδικούν δεν γνωρίζουν καλά-καλά πού βρίσκονται αλλά είναι βαθύτερα υπαρξιακές.<br /><br />Σχηματικά, από τους πρώτους μ.Χ αιώνες πολλοί Εβραίοι εγκατέλειψαν τη γη του Ισραήλ μετά από αλλεπάλληλες αποτυχημένες εναντίον των Ρωμαίων εξεγέρσεις και μετακόμισαν σε διάφορες ρωμαϊκές επαρχίες, οι οποίες αργότερα εξελίχθηκαν σε εθνικά κράτη που επιζητούσαν ομογενοποίηση…<br /><br />Μετά το Ολοκαύτωμα, το 1948 ιδρύεται το Ισραήλ στις περιοχές της ιστορικής κοιτίδας των εβραίων με τις περισσότερες από τις μεγάλες δυνάμεις της εποχής να βλέπουν εχθρικά ή αδιάφορα την πρωτοβουλία διαφόρων ανά τον κόσμο εβραϊκών κοινοτήτων.<br />Κάτι ανάλογο συνέβη και στην ελληνική επανάσταση το ’21 όπως και αργότερα όταν οι μεγάλες δυνάμεις για τους δικούς τους λόγους προβολής επιρροής στην περιοχή ανέλαβαν ρόλους προστασίας του ελληνικού κράτους.<br />Κανέναν δεν απειλεί το ελληνικό κράτος με εξαφάνιση ή υποδούλωση για να προκύψουν και τα ανάλογα αντανακλαστικά στην ελληνική Κοινωνία.<br /><br />Μια ειδοποιός διαφορά τις τελευταίες δεκαετίες μεταξύ Ελλάδας και Ισραήλ είναι πως ο πληθυσμός του Ισραήλ αυξάνεται συνεχώς καθώς εβραίοι από όλο τον κόσμο επιστρέφουν σε αυτό.<br /><br />Στην Ελλάδα συμβαίνει το αντίθετο. Τα δυναμικότερα τμήματα του ελληνικού πληθυσμού, αν τους δοθεί ευκαιρία, φεύγουν από την Ελλάδα.<br /><br />Το κράτος του Ισραήλ πολλές φορές έχει αναλάβει τη μεταφορά ολόκληρων πληθυσμών εβραϊκής καταγωγής που αντιμετωπίζουν κινδύνους σε άλλες χώρες εντός της επικράτειάς του.<br /><br />Η μεταφορά π.χ. το 1990-91 των εβραίων της Αιθιοπίας με κυβερνητικό σχέδιο στο Ισραήλ, θα έμοιαζε σαν η Ελλάδα να έπραττε κάτι ανάλογο π.χ. για τους χριστιανούς της Συρίας, του Ιράκ ή της Αιγύπτου όταν κινδύνευαν από τον θρησκευτικό εξτρεμισμό…<br /><br />Στους περισσότερους Έλληνες “εθνικιστές” οι λέξεις μετανάστης ή πρόσφυγας εξομοιώνονται και προκαλούν αλλεργία ενώ οι “διεθνιστές” δείχνουν προτίμηση στους ισλαμιστές και ιδίως αυτούς που θέλουν να κηρύξουν θρησκευτικό πόλεμο και να καταστρέψουν τις χώρες τους και τη Δύση.<br /><br />Εν αντιθέσει με το Ισραήλ, που σαν χώρα μοιάζει σαν κουκίδα δυτικής δημοκρατίας σε μια περιοχή με αυταρχικά καθεστώτα και φανατικούς ισλαμικούς πληθυσμούς, η Ελλάδα έχει σύνορα με χώρες της Ευρώπης και απολαμβάνει σε γενικές γραμμές κάποια εγγύηση των συνόρων της, ως συνόρων της Ευρώπης, τουλάχιστον όπου αυτά έχουν οριοθετηθεί…<br /><br />Δύσκολα η ελληνική κοινωνία θα αποκτήσει το σθένος της κοινωνίας του Ισραήλ γιατί οι απειλές που αντιμετωπίζουμε δεν είναι υπαρξιακής σημασίας και οι σημαντικότερες αυτών πηγάζουν κυρίως από την εσωτερική μας φθορά…<br /><br /><b>Κώστας Στούπας</b><br /><br /><br />Ακολουθεί σχόλιο του αναγνώστη Stirlitz<br /><br />Η άποψη ότι “μπορούμε να γίνουμε Ισραήλ” ή “πρέπει να γίνουμε Ισραήλ” που ακούμε και διαβάζουμε πολύ συχνά είναι εντελώς άτοπη και αγνοεί βασικές παραμέτρους της πραγματικότητας.<br /><br />Τα βασικά χαρακτηριστικά που διακρίνουν το Ισραήλ και του επέτρεψαν να επιβιώσει ως έθνος μέχρι σήμερα είναι η ομοψυχία, η πίστη σε έναν κοινό σκοπό και σε ένα κοινό πεπρωμένο, η τυφλή πειθαρχία στην εξυπηρέτηση του εθνικού συμφέροντος, η χειραγώγηση των ξένων κρατών, και η αδίστακτη αποφασιστικότητα στη χρήση ωμής βίας κατά το “οφθαλμόν αντί οφθαλμού”. Θα συνοψίσω στη συνέχεια όσο μπορώ πιο επιγραμματικά τους λόγους που όχι μόνο δεν μπορούμε, αλλά κυρίως ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ στην πραγματικότητα να γίνουμε Ισραήλ παρά τα όσα γράφονται κατά καιρούς περί του αντιθέτου:<br /><br />– Επί 1900 χρόνια μετά την έναρξη της Διασποράς του εβραϊκού έθνους λόγω της συντριπτικής καταστολής της εξέγερσής του από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Τίτο, οι Εβραίοι εύχονταν μεταξύ τους “και του χρόνου στην Ιερουσαλήμ”, μέχρι που το 1967 εκπληρώθηκε το συλλογικό όνειρό τους. Αν στην Ελλάδα τολμήσει να πει κανείς “και του χρόνου στην Κωνσταντινούπολη” θα τον στείλουν όλοι στο πυρ το εξώτερον ως “φασίστα”, “μεγαλοϊδεατιστή” και “προγονόπληκτο”.<br /><br />– Αυτό που ξεχωρίζει τον εβραϊκό λαό από τους άλλους είναι κατά πρώτο λόγο η θρησκεία του και κατά δεύτερο λόγο η γλώσσα του. Δεν είναι τυχαίο που όταν οι Αμερικανοί πρόεδροι αναφέρονται στη δέσμευση που έχουν αναλάβει δια νόμου οι ΗΠΑ για την εξασφάλιση της “στρατιωτικής υπεροχής του Ισραήλ έναντι όλων των γειτόνων του” κάνουν λόγο και για “εξασφάλιση της ύπαρξης του εβραϊκού κράτους” και όχι “του ισραηλινού κράτους”. Ισραηλινοί πολίτες είναι και πολλοί Άραβες μουσουλμάνοι. Αυτό που λένε όμως οι Αμερικανοί πρόεδροι είναι ότι εγγυώνται ότι θα υπάρχει πάντα “εβραϊκό κράτος”, δηλαδή ένα κράτος που θα έχει σαφή θρησκευτικό και φυλετικό χαρακτήρα ο οποίος δεν πρέπει να αλλοιωθεί. Είναι σαν να βγει ένας Αμερικανός πρόεδρος και να πει ότι οι ΗΠΑ εγγυώνται την ύπαρξη ενός “ελληνορθόδοξου κράτους” στον γεωγραφικό χώρο μας. Δεν νομίζω ότι θα το άκουγαν αυτό με πολύ ευχαρίστηση οι κάθε είδους “προοδευτικοί” υπέρμαχοι του πολυπολιτισμού στην πατρίδα μας. Μάλλον για “φασιστικού” και “ρατσιστικού” τύπου δήλωση θα τη χαρακτήριζαν και θα αναθεμάτιζαν τον Αμερικανό που τόλμησε να την εκστομίσει.<br /><br />– Οι Εβραίοι στηρίζουν ο ένας τον άλλον όπου κι αν βρίσκονται και όποια εθνικότητα κι αν γράφει το διαβατήριό τους. Στηρίζουν πάνω απ’ όλα το έθνος τους και την πατρίδα τους από τον πιο πλούσιο μέχρι τον πιο φτωχό και από τον πιο σπουδαγμένο μέχρι τον πιο αμόρφωτο. Δεν πουλάνε διεθνιστικές εξυπνάδες μεταξύ τους, ούτε κάνουν τους αυτόκλητους συνήγορους και προπαγανδιστές των εχθρών τους. Ομονοούν πάντα απέναντι στα κάθε είδους εθνικά προβλήματα και ιδίως απέναντι στους εθνικούς κινδύνους. Απεναντίας, εμείς οι Έλληνες έχουμε βεβαρημένο ιστορικό διχόνοιας, προδοσίας και ασυνεννοησίας οι οποίες ανέκαθεν κηλίδωναν ακόμη και τις πιο λαμπρές σελίδες της Ιστορίας μας από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα.<br /><br />– Οι Ισραηλινοί ως λαός είναι εξαιρετικά ρεαλιστές σε βαθμό παρεξηγήσιμο. Έχουν εμπεδώσει το αξίωμα ότι “τα έθνη δεν έχουν μόνιμους φίλους αλλά μόνιμα συμφέροντα” και γι’ αυτό ούτε πιάνονται φίλοι, ούτε συνάπτουν συμμαχίες, παρά μόνο εξυπηρετούν με τυφλή προσήλωση το δικό τους εθνικό συμφέρον κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Οι σχέσεις που συνάπτουν με άλλα κράτη είναι πάντα ΚΑΙ ΜΟΝΟ σχέσεις συμφέροντος. Είτε θα χειραγωγούν ένα ξένο κράτος, είτε θα το πολεμούν. Ακόμη και από τους υποτιθέμενους φίλους τους, επιδιώκουν πάντα να παίρνουν πολύ περισσότερα από όσα δίνουν, ενώ απέναντι στους εχθρούς τους είναι αμείλικτοι. Αν πρότεινε κανείς στην Ελλάδα να τηρήσουμε τέτοια στάση έναντι των γειτόνων μας ή των εταίρων μας, θα τον είχαν πάρει όλοι με τις λεμονόκουπες και θα τον είχαν κλείσει στο ψυχιατρείο ως “διαταραγμένη προσωπικότητα”. <br /><br />– Οι Ισραηλινοί δεν επιδιώκουν να κλείνουν τα προβλήματά τους άρον-άρον, ακόμα και σε βάρος του εθνικού τους συμφέροντος, δήθεν για να “μην δαπανούν διπλωματικό κεφάλαιο”. Αν σε ένα πρόβλημα δεν μπορούν να βρουν εθνικά συμφέρουσα λύση, η αντίληψή τους είναι “μην σώσει και λυθεί ποτέ” (βλέπε Παλαιστινιακό). Αντιθέτως, εμείς είμαστε πολύ άνετοι στο να χαρίζουμε στους άλλους τα εθνικά μας δίκαια, να υποχωρούμε πριν καν μας το ζητήσει κανείς και χωρίς να ρίξουμε ούτε τουφεκιά, και ακόμη και να αυτοεξευτελιζόμαστε βάζοντας την υπογραφή μας κάτω από ντροπιαστικές για την Ιστορία μας και την εθνική μας αξιοπρέπεια συμφωνίες, όπως εκείνη των Πρεσπών πρόσφατα.<br /><br />– Οι Ισραηλινοί δεν έχουν ηθικές αναστολές σε ό,τι έχει να κάνει με την εξυπηρέτηση του εθνικού τους συμφέροντος, και ενεργούν πάντα με ωμό ρεαλισμό. Για αυτό φρόντισαν να αποκτήσουν πυρηνικά όπλα από το 1966 ώστε να έχουν την απόλυτη στρατηγική αποτροπή σε περίπτωση που απειληθεί η ίδια η ύπαρξη του κράτους τους. Ξέρουν όμως ότι η πυρηνική επιλογή είναι “ένα τεράστιο σφυρί, αλλά δεν είναι όλα τα προβλήματα καρφιά”, γι’ αυτό και διατηρούν παράλληλα ισχυρότατες συμβατικές στρατιωτικές δυνάμεις. Η χρήση πυρηνικών όπλων είναι για τους Ισραηλινούς η περίφημη “επιλογή του Σαμψών”, δηλαδή “αποθανέτω η ψυχή μου μετά των αλλοφύλων” – να πάρουν δηλαδή μαζί τους στον πυρηνικό όλεθρο τον εχθρό αν αυτός φτάσει στο σημείο να θελήσει να τους αφανίσει από προσώπου γης με όπλα μαζικής καταστροφής. <br /><br />– Οι Ισραηλινοί, λαός, στρατός και πολιτική ηγεσία, έχουν εμπεδώσει απολύτως τις αρχές της στρατηγικής και ξέρουν την τεράστια σημασία που έχει η ύπαρξη της πολιτικής βούλησης για τη χρήση της στρατιωτικής ισχύος. Δεν έχουν τον στρατό τους μόνο για παρελάσεις (δεν κάνουν άλλωστε παρελάσεις με την έννοια που κάνουμε εμείς). Ακόμη και οι στολές των αξιωματικών τους είναι εντελώς λιτές και όχι φορτωμένες στολίδια σαν των δικών μας άκαπνων αξιωματικών που κέρδισαν τα παράσημά τους υπηρετώντας στα… γραφεία με πολιτικό “βύσμα”. Οι Ισραηλινοί δεν ενδιαφέρονται να “φαίνονται” αξιόμαχοι και ετοιμοπόλεμοι, αλλά να είναι πραγματικά. Γι’ αυτό και φροντίζουν να στέλνουν προς κάθε ενδιαφερόμενο το μήνυμα πως δεν αστειεύονται, και πως όποιος τολμήσει να τους προκαλέσει θα υποστεί τις συνέπειες χωρίς δεύτερη κουβέντα. Δηλαδή, πρώτα πυροβολούν και μετά συζητούν. Εμείς αντιθέτως μόνο συζητάμε και δεν πυροβολούμε ποτέ. Όπως λένε πολιτικοί μας φωστήρες όπως ο Αβραμόπουλους, η Μπακογιάννη και άλλοι, “υπάρχει είτε ο δρόμος του διαλόγου είτε ο δρόμος της στρατιωτικής σύγκρουσης” και ακολουθούμε πάντα τον πρώτο δρόμο ό,τι κι αν αυτό μας στοιχίζει.<br /><br />– Ο μέσος Ισραηλινός έχει γαλουχηθεί από μικρός με πατριωτικά πρότυπα και θεωρεί τιμή του το να υπηρετήσει την πατρίδα του. Οι Ισραηλινοί νεοσύλλεκτοι βάζουν μέσον για να υπηρετήσουν στα τεθωρακισμένα και στις ειδικές δυνάμεις και όχι για να βγουν Ι4 και να “λουφάρουν” δίπλα στο σπίτι τους. Επίσης, αρκετοί Ισραηλινοί πρωθυπουργοί ήταν στρατιωτικοί, όπως ο Αριέλ Σαρόν, ο Γιτζάκ Ράμπιν και ο Εχούντ Μπαράκ. Ο αδελφός του σημερινού Ισραηλινού πρωθυπουργού Μπέντζαμιν Νετανιάχου ήταν ήρωας πολέμου που σκοτώθηκε στην περίφημη επιδρομή των Ισραηλινών κομάντος στο αεροδρόμιο Έντεμπε της Ουγκάντας το 1976. Αντιθέτως όλοι οι Έλληνες πρωθυπουργοί είναι εντελώς άκαπνοι και ανίδεοι περί τα στρατιωτικά, και συχνά έχουν ως συμβούλους τους αρνητές στράτευσης (βλέπε Τσίπρα και Καρανίκα).<br /><br />– Η νοοτροπία των Ισραηλινών αξιωματικών είναι εντελώς διαφορετική από των Ελλήνων. Έτυχε κατά το παρελθόν να συζητήσω με πιλότους μας οι οποίοι συμμετείχαν σε κοινές ασκήσεις με την ισραηλινή πολεμική αεροπορία, και μου έκανε εντύπωση το γεγονός ότι στην ερώτησή μου “ποια θεωρείτε τη βασικότερη διαφορά που έχει η ισραηλινή αεροπορία σε σχέση με τη δική μας”, η απάντησή τους ήταν πάντα: “Η ισραηλινή αεροπορία είναι ανά πάσα στιγμή έτοιμη να πολεμήσει”. Ο Ισραηλινός αξιωματικός και στρατιώτης προετοιμάζεται πραγματικά για πόλεμο, όχι για να παριστάνει τον ετοιμοπόλεμο. Η στρατιωτική υπηρεσία του είναι ουσιαστική και αποσκοπεί στο να μπορεί να κερδίζει μάχες, όχι να είναι “ποιμένας της ειρήνης” όπως έλεγε ένας ανεκδιήγητος Έλληνας πρώην Αρχηγός του ΓΕΝ για τους αξιωματικούς του.<br /><br />– Η στρατιωτική θητεία των γυναικών στον ισραηλινό στρατό είναι πολύ παρεξηγημένη έννοια. Το Ισραήλ θέλει να υπηρετούν όσες γυναίκες το επιθυμούν όχι για να αυξήσει την αριθμητική σύνθεση του στρατού του αλλά:<br /><br />1) για να γνωρίζει ο μισός πληθυσμός της χώρας τις ευθύνες και τα βάρη που επωμίζεται ο άλλος μισός για την εθνική ασφάλεια,<br /><br />2) για να είναι στοιχειωδώς εκπαιδευμένοι οι πάντες στη χρήση όπλων και στη χρήση μεθόδων πολιτικής ασφάλειας ώστε να μπορούν να υπερασπιστούν τον εαυτό τους και τους γύρω τους σε μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης (π.χ. ομηρία, τρομοκρατική επίθεση, εχθρική επίθεση κ.λπ), και<br /><br />3) για να δίνουν έξτρα ηθικά κίνητρα στους άρρενες στρατευμένους.<br /><br />Οι Ισραηλινοί δεν στέλνουν ΠΟΤΕ στη μάχη γυναίκες, διότι ξέρουν πως κάτι τέτοιο δεν είναι απλώς ανοησία αλλά έγκλημα. Αν δεν διανοούμαστε καν να διοργανώσουμε έναν αγώνα ποδοσφαίρου όπου μία γυναικεία ομάδα θα αντιμετωπίσει μία ανδρική, τότε πόση λογική έχει να βάλουμε τις γυναίκες να ανταγωνιστούν άνδρες σε έναν στίβο απείρως πιο σκληρό ως προς τις απαιτήσεις σωματικής και ψυχολογικής φόρτισης όπως είναι ο πόλεμος; Οι Ισραηλινοί το ξέρουν καλά αυτό, αλλά φροντίζουν να βάζουν γυναίκες ως εκπαιδεύτριες σε θέσεις όπως οι αλεξιπτωτιστές ή οι πυροβολητές των αρμάτων μάχης, ώστε να παίρνουν τους άνδρες στο φιλότιμο και να ντρέπονται να φανούν ανίκανοι να κάνουν αυτά που κάνει και μία γυναίκα.<br /><br />Από όλα τα παραπάνω νομίζω πως είναι σαφές ότι με τους Ισραηλινούς μας χωρίζει άβυσσος κυρίως σε ό,τι έχει να κάνει με τη νοοτροπία και την ψυχοσύνθεση. Γι’ αυτό και εύκολες λύσεις του τύπου “να γίνουμε Ισραήλ” δεν έχουν κανένα πρακτικό νόημα.<br /><br />Φυσικά και πρέπει να διδασκόμαστε από την εμπειρία των άλλων λαών, αλλά κάθε λαός θα πρέπει να χαράξει τον δικό του δρόμο και να βρει τις δικές του λύσεις στα προβλήματά του οι οποίες να λαμβάνουν υπ’ όψιν τις εθνικές ιδιαιτερότητές του.<div><br /></div><div><a href="https://infognomonpolitics.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Μπορούμε να γίνουμε Ισραήλ;

Τα τελευταία χρόνια κερδίζει έδαφος στην ελληνική κοινωνία η πεποίθηση πως η Ελλάδα προκειμένου να επιβιώσει στη γεωγραφική ζώνη στην οποία ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο παραγκωνισμός της Τουρκίας...

<a href="https://infognomonpolitics.gr/wp-content/uploads/2021/02/%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF-%CE%BB%CE%AE%CF%88%CE%B7%CF%82-86.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="673" data-original-width="800" height="538" src="https://infognomonpolitics.gr/wp-content/uploads/2021/02/%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF-%CE%BB%CE%AE%CF%88%CE%B7%CF%82-86.jpg" width="640" /></a><br /><br />Πριν λίγες μέρες το Ισραήλ με την Αίγυπτο υπέγραψαν συμφωνία για τη δημιουργία υποθαλάσσιου αγωγού φυσικού αερίου από το γιγαντιαίο κοίτασμα Λεβιάθαν στους δυο σταθμούς στην Αίγυπτο. Εκεί το φυσικό αέριο θα υγροποιείται και με τη μορφή LNG θα μεταφέρεται στην Ευρώπη μέσω κυρίως της Ελλάδας.<br /><br />Για τον σκοπό αυτό ο Υπουργός Ενέργειας της Αιγύπτου Ταρέκ Αλ Μόλλα την περασμένη Κυριακή επισκέφθηκε το Ισραήλ όπου ανακοίνωσε τη συμφωνία από κοινού με τον ισραηλινό ομόλογό του Γιουβάλ Στάινιτς. Αμέσως μετά ο Αιγύπτιος Υπουργός επισκέφθηκε την Παλαιστινιακή αρχή όπου υπέγραψε άλλη συμφωνία για τη χρηματοδότηση της ανάπτυξης του κοιτάσματος που έχει βρεθεί περί τα 30 μίλια ανοιχτά της λωρίδας της Γάζας...<br /><br />Οι εξελίξεις αυτές αν και πέρασαν στα ψιλά του ελληνικού τύπου έχουν ιδιαίτερη σημασία για την Ελλάδα και τις ισορροπίες στην Ευρώπη και την έκρυθμη κατάσταση που έχει δημιουργήσει στη Ν.Α. Μεσόγειο η επιθετικότητα της Τουρκίας η οποία προσπαθούσε ακριβώς να προλάβει μια τέτοια εξέλιξη.<br /><br />Η Τουρκία με τις επιθετικές κινήσεις στην περιοχή, πέραν της διεκδίκησης πιθανών κοιτασμάτων υδρογοναθράκων, προσπαθούσε να εμποδίσει τη μεταφορά από τα κοιτάσματα που έχουν βρεθεί μέσω της Ελλάδας στην Ευρώπη.<br /><br />Οι τρόποι μεταφοράς μέσω της Ελλάδας ήταν δυο. Ο πρώτος με την υγροποίηση του φυσικού αερίου στην Κύπρο ή την Αίγυπτο και με πλοία η μεταφορά στις μονάδες της Ψυττάλειας ή της Αλεξανδρούπολης όπου θα διοχετεύεται στα δίκτυα αγωγών που συνδέονται με τις βαλκανικές χώρες και την Ιταλία.<br /><br />Ο δεύτερος αφορούσε την κατασκευή του αγωγού East-Med από την Κύπρο στην Κρήτη και από εκεί στην ηπειρωτική Ελλάδα όπου θα συναντούσε τα υπάρχοντα δίκτυα που ενώνονται με τα δίκτυα των Βαλκανίων και της Ιταλίας.<br /><br />Η δεύτερη λύση εμφανίζει τεχνικές και οικονομικές δυσκολίες αλλά δεν έχει απορριφθεί. Η υλοποίηση θα εξαρτηθεί από τα κοιτάσματα που ενδέχεται να βρεθούν στην ευρύτερη περιοχή η οποία θα μπορούσε να διασυνδεθεί μέσω Ιορδανίας με τη Σαουδική Αραβία και τα Εμιράτα.<br /><br />Οι διασυνδέσεις αυτές παρακάμπτουν εντελώς την Τουρκία η οποία φαίνεται να βιάστηκε να παίξει το παιγνίδι ανασύστασης της οθωμανικής επικράτειας πριν τα κοιτάσματα της περιοχής διασυνδεθούν με τις ευρωπαϊκές αγορές με αγωγούς μέσω Τουρκίας που είναι και η οικονομικότερη λύση.<br /><br />Χαρακτηριστικό δείγμα της ήττας της πολιτικής της Τουρκίας στην περιοχή είναι η συνεργασία της "προστατευόμενης" από την Τουρκία Παλαιστινιακής Αρχής με την Αίγυπτο για την ανάπτυξη των κοιτασμάτων της...<br /><br />Η Τουρκία φαίνεται να μένει με το κόστος του ασύλου και της συνεργασίας με τα στελέχη της Χαμάς και των παρυφών του Ισλαμικού κράτους στους οποίους έχει προσφέρει άσυλο.<br /><br />Οι ποσότητες που μπορούν να μεταφερθούν μέσω των εγκαταστάσεων της Ψυττάλειας και της Αλεξανδρούπολης υπερβαίνουν τα 10 εκατ. κυβικά μέτρα τον χρόνο, ποσότητα που είναι διπλάσια από την εγχώρια κατανάλωση φυσικού αερίου.<br /><br />Χωρητικότητα άλλων 10 εκατ. υπόσχεται ο EastMed αν ποτέ ολοκληρωθεί. Τα μεγέθη αυτά είναι μικρά σε σχέση με τα 500 εκατ. κυβικά μέτρα που είναι περίπου οι ετήσιες ανάγκες της Ε.Ε. αλλά είναι αρκετά για να απομακρύνουν τις βαλκανικές χώρες από την ενεργειακή εξάρτηση και επιρροή της Ρωσίας αλλά και της Τουρκίας.<br /><br />Η διεκπεραίωση των υδρογοναθράκων της Κύπρου, του Ισραήλ και της Αιγύπτου μέσω Ελλάδας (αν πετύχει το σχέδιο μπορεί και άλλες χώρες της περιοχής να αναζητήσουν την ίδια διέξοδο) καθιστά την ασφάλεια της Ελλάδας απαραίτητη προϋπόθεση για τις χώρες αυτές.<br /><br />Υπό το πρίσμα αυτό οι κοινές στρατιωτικές ασκήσεις όπως και οι συντονισμένες διπλωματικές κινήσεις των χωρών της περιοχής (Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ, Αιγύπτου, Σ. Αραβίας, ΗΑΕ) με τη στήριξη της Γαλλίας και των ΗΠΑ που έχουν σαν στόχο την Τουρκία αποκτούν ουσιαστικό οικονομικό υπόβαθρο.<br /><br />Τούτο αυξάνει τον εκνευρισμό και την απόγνωση της Τουρκίας και αυτό την καθιστά επικίνδυνη για κάποια σπασμωδική κίνηση επίδειξη στρατιωτικής ισχύος...<div><br /></div>Σχόλιο<div>  <br />Ακόμη και έγκριτοι αναλυτές (όπως ο Ιωάννης Μάζης) δείχνουν να βρίσκονται σε κάποια σύγχυση τις τελευταίες μέρες σε ό,τι έχει να κάνει με την ενδεδειγμένη αντίδραση της Ελλάδας στην έξοδο του «Τσεσμέ» στο Αιγαίο. Οφείλουμε λοιπόν κατ’ αρχάς να βάλουμε τα πράγματα σε μία σειρά.<br /><br />Το «Ορούτς Ρέις» είναι πλοίο πολιτικής χρήσης που ψάχνει για κοιτάσματα υδρογονανθράκων κάνοντας σεισμικές έρευνες. Επομένως όταν αυτό το πλοίο πλέει μέσα στη δική μας υφαλοκρηπίδα παραβιάζει κατάφωρα τα κυριαρχικά μας δικαιώματα. Πολύ απλά, αν δεν το διώξουμε, απεμπολούμε κυριαρχικά μας δικαιώματα – και αυτό δυστυχώς συνέβη επί 4,5 μήνες στα τέλη του 2020.<br /><br />Το «Τσεσμέ», από την άλλη πλευρά, είναι πλοίο του τουρκικού πολεμικού ναυτικού το οποίο κάνει υδρογραφικές έρευνες, δηλαδή συλλέγει πληροφορίες για τη θάλασσα και τον βυθό οι οποίες χρησιμεύουν αποκλειστικά στις ένοπλες δυνάμεις της Τουρκίας – π.χ. στον ανθυποβρυχιακό πόλεμο. Επομένως το «Τσεσμέ» δεν ασχολείται με την υφαλοκρηπίδα, και έχει νόμιμο δικαίωμα να πλέει σε διεθνή ύδατα, όπως έχει και κάθε τουρκικό πολεμικό πλοίο. Η περιοχή που έχουν δεσμεύσει με NAVTEX οι Τούρκοι για τις έρευνες του «Τσεσμέ» είναι διεθνή ύδατα, έξω δηλαδή από την αιγιαλίτιδα ζώνη των 6 ναυτικών μιλίων που έχουν τα πλησιέστερα ελληνικά νησιά.</div><div><br />Άρα η Ελλάδα δεν έχει κανένα δικαίωμα να χτυπήσει στρατιωτικά αυτό το πλοίο ή τα πολεμικά που το συνοδεύουν όπως προτείνει ο κ. Μάζης. Μπορεί όμως κάλλιστα να παρενοχλήσει τον πλου του στέλνοντας π.χ. ένα δικό της ωκεανογραφικό πλοίο στην ίδια περιοχή κατόπιν έκδοσης αντίστοιχης NAVTEX που να ακυρώνει την τουρκική.<br /> <br />Τα μηνύματα που μας στέλνουν οι Τούρκοι με το «Ορούτς Ρέις» και με το «Τσεσμέ» είναι εντελώς διαφορετικά μεταξύ τους.<br /><br />Με τον πλου του «Ορούτς Ρέις» οι Τούρκοι μας λένε<br /><br /><i>«γράφουμε στα παλιά μας τα παπούτσια το διεθνές δίκαιο και την UNCLOS και ορίζουμε μόνοι μας μέχρι πού φτάνει η υφαλοκρηπίδα μας διότι έτσι γουστάρουμε, και όποιος διαφωνεί ας έρθει να μας διώξει».</i></div><div><i><br /></i>Στο μήνυμα αυτό –το οποίο, να θυμίσω, εκπεμπόταν εμμέσως καθημερινά επί 4,5 μήνες– η κυβέρνηση Μητσοτάκη απάντησε όχι μόνο με πλήρη αδράνεια, αλλά και με έναν ακατάσχετο χείμαρρο ψευδολογίας προς το εσωτερικό της ακροατήριο μέσω των ΜΜΕ αλλά και υπουργών που δεν ντρέπονταν να κοροϊδεύουν τον κόσμο πότε λέγοντάς του πως το «Ορούτς Ρέις» το παρέσυρε ο άνεμος, και πότε λέγοντάς του ότι πλέει μεν εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας αλλά δεν κάνει έρευνες. Μην ξεχνάμε ότι για την αποκάλυψη αυτών των τερατωδών ψεμάτων υποχρεώθηκε σε παραίτηση ο τότε Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας του Μητσοτάκη, ναύαρχος ε.α. Αλέξανδρος Διακόπουλος.<br /> <br />Με τον πλου του «Τσεσμέ» οι Τούρκοι μας στέλνουν διαφορετικό μήνυμα.<br /><br />Μας λένε ουσιαστικά <i>«μην τολμήσετε να επεκτείνετε τα χωρικά σας ύδατα στο Αιγαίο πέρα από τα 6 ναυτικά μίλια διότι δεν θα αναγνωρίσουμε μια τέτοια κίνηση, θα στείλουμε μέσα στη ζώνη μεταξύ 6 και 12 ναυτικών μιλίων τα ερευνητικά μας σκάφη και τα πολεμικά μας πλοία και τότε ή θα εξευτελιστείτε αν δεν αντιδράσετε, ή θα σας σύρουμε σε πόλεμο».</i><br /><br />Αυτό δεν σημαίνει βέβαια πως είναι έτοιμοι και διατεθειμένοι να κάνουν αυτό που απειλούν. Απλώς θέλουν να φαίνονται πειστικοί, αν και το πιθανότερο είναι πως αν η Ελλάδα όντως προχωρούσε σε επέκταση των χωρικών της υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια, οι Τούρκοι θα έκαναν γαργάρα τις απειλές τους και το casus belli διότι δεν θα είχαν καμία διεθνή στήριξη.<br />Όσο όμως εμείς καθυστερούμε να ασκήσουμε το καθ’ όλα νόμιμο δικαίωμά μας για επέκταση των χωρικών μας υδάτων και του εναέριου χώρου στα 12 ναυτικά μίλια, τόσο δίνουμε στους Τούρκους τη δυνατότητα να υπονομεύουν την εθνική μας άμυνα. Με κινήσεις όπως οι υδρογραφικές έρευνες που διεξάγει τώρα το «Τσεσμέ», οι Τούρκοι αποτυπώνουν λεπτομερώς έναν υποθαλάσσιο χώρο επιχειρήσεων στον οποίο δεν θα είχαν καμία πρόσβαση αν τα χωρικά μας ύδατα ήταν στα 12 ναυτικά μίλια. <br /> <br />Άρα πώς θα έπρεπε να απαντήσει η Ελλάδα στα δύο είδη προκλήσεων των Τούρκων;<br /><br />Στη μεν πρόκληση του «Ορούτς Ρέις» θα έπρεπε να απομακρύνει το τουρκικό ερευνητικό πλοίο από την υφαλοκρηπίδα μας και όχι απλώς να το παρακολουθεί από απόσταση δεκάδων μιλίων, ενώ στην πρόκληση του «Τσεσμέ» θα έπρεπε να κηρύξει την επέκταση των χωρικών μας υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια χωρίς να προβεί, προς το παρόν, σε δυναμική ενέργεια κατά του τουρκικού στολίσκου παρά μόνο σε παρακολούθησή του. Εννοείται βέβαια πως από τη στιγμή που η επέκταση των χωρικών μας υδάτων γινόταν νόμος του κράτους, όπως έγινε πρόσφατα για την περιοχή του Ιονίου, οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις θα έπρεπε να βυθίσουν χωρίς προειδοποίηση οποιοδήποτε τουρκικό πλοίο μπει χωρίς άδεια στην αιγιαλίτιδα ζώνη μας. Αν πάλι τα τουρκικά πλοία κινούνται εκτός των 12 ναυτικών μιλίων, δηλαδή εντός των διεθνών υδάτων, τότε ισχύουν αυτά που ανέφερα στην πρώτη παράγραφο.<br /> <br />Θα πει κανείς, «είναι τόσο σημαντικό να επεκτείνουμε τα χωρικά μας ύδατα στο Αιγαίο; Δεν θα προκαλέσει αυτό αντίδραση άλλων ενδιαφερόμενων χωρών, όπως π.χ. η Ρωσία;».<br /><br />Πρώτον, η επέκταση των χωρικών μας υδάτων στο Αιγαίο μπορεί να γίνει με τέτοιον τρόπο που να μην θιγούν στο παραμικρό τα δικαιώματα άλλων χωρών όπως η Ρωσία, των οποίων τα πλοία διέρχονται σε τακτική βάση από το Αιγαίο. Άλλωστε και η ίδια η Ρωσία επαναλαμβάνει συχνά τον τελευταίο καιρό πως δεν έχει καμία αντίρρηση σε μια τέτοια κίνηση εκ μέρους της Ελλάδας. Δεύτερον, η επέκταση των χωρικών μας υδάτων στο Αιγαίο είναι για εμάς ζήτημα εθνικής ασφάλειας. Έτσι όπως είναι η γεωγραφική κατανομή των νησιών μας αν δεν έχουμε τον έλεγχο ολόκληρου του Αιγαίου δεν μπορούμε να τα υπερασπιστούμε αποτελεσματικά.<br /><br />Σε περίπτωση που η Τουρκία απειλήσει κάποιο από τα νησιά μας στο Ανατολικό Αιγαίο, η πρώτη της μέριμνα θα είναι να το αποκόψει από θαλάσσης από τον ηπειρωτικό ελληνικό κορμό, και σε μια τέτοια επιχείρηση χρησιμεύουν τα υδρογραφικά στοιχεία που συλλέγει τώρα το «Τσεσμέ». Επομένως ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ να κλείσουμε τελείως το Αιγαίο στο πολεμικό ναυτικό της Τουρκίας μέσω της επέκτασης των χωρικών μας υδάτων, να του απαγορεύσουμε δηλαδή να κάνει ακόμη και ασκήσεις και να εξοικειώνεται με αυτό το περιβάλλον επιχειρήσεων από τον καιρό της ειρήνης, ενώ την ίδια ώρα θα διευκολύνουμε τη διέλευση οποιουδήποτε εμπορικού ή πολεμικού πλοίου άλλης χώρας η οποία δεν μας απειλεί.<br />Είναι θέμα ζωτικής σημασίας για εμάς να αποκτήσουμε στρατηγικό βάθος στο Αιγαίο και να διασφαλίσουμε τις θαλάσσιες συγκοινωνίες μας.<br /><br />Αντιμετωπίζουμε ένα επιχειρησιακό πρόβλημα παρόμοιο με εκείνο που είχε το Ισραήλ μέχρι το 1967, όταν στον κεντρικό τομέα του, απέναντι από την υπό ιορδανικό έλεγχο Δυτική Όχθη, το βάθος του περιοριζόταν σε μόνο 10 χιλιόμετρα στο ύψος της Νατάνια, και συνεπώς μπορούσε ένας εχθρός να το κόψει στα δύο ανά πάσα στιγμή. Όπως λοιπόν η κατοχή της Δυτικής Όχθης είναι ζήτημα εθνικής ασφάλειας για το Ισραήλ διότι του εξασφαλίζει το αναγκαίο στρατηγικό βάθος, έτσι και ο πλήρης έλεγχος του Αιγαίου είναι ζήτημα εθνικής ασφάλειας για εμάς. <br /> <br />Θα ρωτήσει κανείς, «πώς μπορούμε εμείς να προβούμε σε επέκταση των χωρικών μας υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια, όταν και η Τουρκία έχει αποφύγει να κάνει κάτι αντίστοιχο στο Αιγαίο; Δεν θα φανεί κάτι τέτοιο ως μονομερής ενέργεια της Ελλάδας;».<br /><br />Η απάντηση είναι πως η Τουρκία δεν έχει επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια στο Αιγαίο διότι ξέρει πως αν το κάνει το όφελος για αυτή θα είναι μηδαμινό, ενώ αν το κάνει η Ελλάδα το όφελος θα είναι κολοσσιαίο για εμάς. Έχουν σταθμίσει δηλαδή οι Τούρκοι τι θα χάσουν και τι θα κερδίσουν και είδαν ότι τους συμφέρει να κρατάνε τα δικά τους χωρικά ύδατα στα 6 ναυτικά μίλια στο Αιγαίο, ενώ τα έχουν επεκτείνει στα 12 ναυτικά μίλια στη Μαύρη Θάλασσα.<br />Ακριβώς για τον ίδιο λόγο δεν έχουν προσαρτήσει επί 47 χρόνια το κατεχόμενο κομμάτι της βόρειας Κύπρου, διότι αν η Ελλάδα προβεί σε αντίστοιχη ενέργεια και ενωθεί με την Κυπριακή Δημοκρατία σε ένα κράτος, αυτό θα αποτελέσει γεωπολιτικό Βατερλώ για την Τουρκία. Το ότι οι Τούρκοι έχουν όμως χωρικά ύδατα 6 ναυτικά μίλια στο Αιγαίο δεν σημαίνει ότι συμφέρει κι εμάς να μένουμε στα 6 ναυτικά μίλια. Για την ακρίβεια, όχι μόνο δεν μας συμφέρει αλλά μας δημιουργεί ΤΕΡΑΣΤΙΟ πρόβλημα εθνικής ασφάλειας όπως εξήγησα πιο πάνω.<br /> <br />Και μια τελευταία παρατήρηση.<br /><br />Κάποιοι συγχέουν το προληπτικό «πρώτο πλήγμα» κατά της Τουρκίας με τη δυναμική αντίδραση σε όσα κάνει η Τουρκία. Αυτά τα δύο πράγματα είναι ΕΝΤΕΛΩΣ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ. Για παράδειγμα, «πρώτο πλήγμα» ήταν αυτό που κατέφερε το Ισραήλ κατά της Αιγύπτου, της Συρίας και της Ιορδανίας τον Ιούνιο του 1967 κατά την έναρξη του Πολέμου των Έξι Ημερών, με σκοπό να κερδίσει σε πρώτη φάση το επιχειρησιακό πλεονέκτημα και τελικά τον πόλεμο. Αντιθέτως, η επέμβαση των Ισραηλινών κομάντος στο τουρκικό πλοίο «Μαβί Μαρμαρά» το 2010 που είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο 10 Τούρκων επιβαινόντων, ΔΕΝ θεωρείται «πρώτο πλήγμα» αλλά δυναμική αντίδραση εντός λελογισμένων ορίων.<br /><br />Αυτό αποδείχθηκε άλλωστε και από τον τρόπο που η Τουρκία «κατάπιε» την πρόκληση και απέφυγε να κλιμακώσει την αντιπαράθεση. Όταν λέω λοιπόν ότι οφείλουμε να αντιδράσουμε δυναμικά στην κατάφωρη καταπάτηση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων από τους Τούρκους, δεν εννοώ να τους καταφέρουμε «πρώτο πλήγμα» αλλά να τους σοκάρουμε με μία δυναμική αντίδραση λελογισμένης κλίμακας την οποία δεν αναμένουν. Το γιατί δεν είναι τεχνικά εφικτό ένα «πρώτο πλήγμα» από την πλευρά μας, ακόμη κι αν υπήρχε η πολιτική βούληση για κάτι τέτοιο (που σαφέστατα δεν υπάρχει), είναι κάτι που απαιτεί αρκετή ανάλυση και δοθείσης της ευκαιρίας θα το αναπτύξω κάποια άλλη φορά.</div><div><br /><div><a href="https://infognomonpolitics.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /></div>

Ο παραγκωνισμός της Τουρκίας...

Πριν λίγες μέρες το Ισραήλ με την Αίγυπτο υπέγραψαν συμφωνία για τη δημιουργία υποθαλάσσιου αγωγού φυσικού αερίου από το γιγαντιαίο κοίτασμα...

Διαβάστε την συνέχεια

Η ξεχασμένη ΑΟΖ της Κύπρου: Γιατί η Αθήνα αρνείται την οριοθέτηση που εισηγείται η Λευκωσία;

<a href="https://simerini-live-2ef083b48b0048fea3f61faa6-eaa9570.divio-media.com/images/AOZ_VmdoHch.original.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="503" data-original-width="800" height="402" src="https://simerini-live-2ef083b48b0048fea3f61faa6-eaa9570.divio-media.com/images/AOZ_VmdoHch.original.jpg" width="640" /></a><br /><br />Του ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΚΑΡΥΩΤΗ <br />Η Κύπρος ανακήρυξε Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) το 2004 και ακολούθησαν τρεις από τις έξι οριοθετήσεις με τα γειτονικά της παράκτια κράτη, την Αίγυπτο, το Ισραήλ και το Λίβανο.<br /><br />Δεν έχει έκτοτε οριοθετήσει την ΑΟΖ της με την Συρία, την Τουρκία και την Ελλάδα. Όλοι αντιλαμβάνονται την απουσία οριοθέτησης με την Συρία και την Τουρκία, αλλά γιατί όχι με την Ελλάδα; Αυτή είναι μια μεγάλη απορία που με κατατρέχει για 17 ολόκληρα χρόνια.<br /><br />Είναι γνωστό ότι οι ελληνικές κυβερνήσεις διακατατέχονται από «φοβικό σύνδρομο» και δεν είδαν με καλό μάτι την ανακήρυξη ΑΟΖ από τον αείμνηστο πρόεδρο της Κύπρου Τάσσο Παπαδόπουλο. Οι πρώτοι που τον αντιμετώπισαν αρνητικά ήταν ο τότε πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης και ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Παπανδρέου. Και για να είμαστε ακριβείς, η πρώτη αντίδρασή τους εκδηλώθηκε με την οριοθέτηση ΑΟΖ Κύπρου και Αιγύπτου επί προεδρίας Γλαύκου Κληρίδη.<br />Τότε συνέστησαν να μη γίνει η ορθή οριοθέτηση με την Αίγυπτο, με το σκεπτικό ότι έτσι θα φαινόταν ότι η Τουρκία δεν διαθέτει θαλάσσια σύνορα με την Αίγυπτο και η Κυπριακή Δημοκρατία δυστυχώς αποδέχτηκε αυτή τη σύσταση Η Αίγυπτος φυσικά δεν αντέδρασε, διότι και αυτή δεν ήθελε να φαίνεται ότι δεν έχει θαλάσσια σύνορα με την Τουρκία.<br /><br />Η επόμενη ελληνική κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Κώστα Καραμανλή και υπουργό Εξωτερικών την Ντόρα Μπακογιάννη συνέχισε την ίδια αδιαφορία για την κυπριακή ΑΟΖ.<br /><br />Έτσι όταν η Αίγυπτος, στις 6 Αυγούστου 2020, συμφώνησε σε μια τμηματική οριοθέτηση ΑΟΖ με την Ελλάδα (με κυβέρνηση Κυριάκου Μητσοτάκη), απαίτησε η οριοθέτηση αυτή να σταματήσει στο 28ο Μεσημβρινό, ώστε να μην αποκλείεται η δυνατότητα να έχει στο μέλλον θαλάσσια σύνορα με την Τουρκία.<br /><br />Από το 1995 οι Τούρκοι μας είχαν προειδοποιήσει ότι ενδεχόμενη επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης μας στο 12 ν.μ. θα αποτελούσε αιτία πολέμου (casus belli). Εκείνο που δεν είναι γνωστό είναι ότι οι Αμερικανοί, τότε, μας διαβεβαίωσαν ότι οι προθέσεις της Τουρκίας είναι απολύτως σοβαρές και μας συνέστησαν να ξεχάσουμε την επέκταση στα 12 ν.μ., παρότι αποτελεί αναφαίρετο δικαίωμα μας, που θεμελιώνεται στο διεθνές δίκαιο.<br /><br />Έτσι το «φοβικό σύνδρομο» συνεχίζει να επηρεάζει και την πολιτική του σημερινού πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη αναφορικά με την Κύπρο. Έχουν γίνει, από το 2004, πολλές συναντήσεις ελληνικών και κυπριακών κυβερνήσεων, αλλά όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις αρνούνται σταθερά να οριοθετήσουν την ΑΟΖ μας με αυτή της Κυπριακής Δημοκρατίας.<br /><br />Εκείνο που δεν γνωρίζει ο ελληνικός λαός, αλλά γνωρίζουν οι σύμμαχοί μας, είναι ότι το casus belli των Τούρκων ισχύει και για την οριοθέτηση ΑΟΖ Ελλάδας-Κύπρου. Έτσι εξηγείται η άρνηση της Αθήνας να συνεννοηθεί με την Λευκωσία για την οριοθέτηση των ΑΟΖ τους.<br /><br />Φαντασθείτε την τραγωδία του κυπριακού Ελληνισμού όταν σε πρόσφατη συνάντηση των Υπουργών Εξωτερικών Ελλάδας και Κύπρου, ο Έλληνας Υπουργός Εξωτερικών εξηγούσε στον Κύπριο ομόλογό του τις προσπάθειες της Ελλάδας να οριοθετήσει ΑΟΖ με την Αλβανία, αλλά απέφυγε να αναφερθεί στην αντίστοιχη οριοθέτηση με την Κύπρο.<br />O ακαδημαϊκός κι ο δημοσιογραφικός κόσμος, σήμερα στην Ελλάδα, επιδίδεται σε μια ατέρμονη συζήτηση για τα 12 ν.μ. και την προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, αλλά δεν ασχολείται με την επείγουσα ανάγκη της οριοθέτησης των ΑΟΖ των δυο κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης βάσει της Σύμβασης του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS).<br />Δεν αντιλαμβάνονται ότι η οριοθέτηση ΑΟΖ ανάμεσα στην Ελλάδα και την Κύπρο θα ακυρώσει στην πράξη το σχέδιο της « Γαλάζιας Πατρίδας», με το οποίο ο Ερντογάν προωθεί τις νεο-οθωμανικές διεκδικήσεις του στην Ανατολή Μεσόγειο.<br /><br />Η Αθήνα, από το 1974, διακήρυττε ότι το Κυπριακό αποτελεί το ύψιστο εθνικό θέμα, αλλά με την πάροδο του χρόνου το αποσυνέδεσε από τις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Ο μόνος τρόπος να διορθωθεί η κατάσταση είναι να προχωρήσει η Αθήνα, εδώ και τώρα, στην οριοθέτηση της ΑΟΖ με την Κύπρο.<br /><br />Η Κύπρος τελικά κείται μακριά για πολλούς Ελλαδίτες. Η άρνηση όμως να οριοθετήσουμε ΑΟΖ με την Κύπρο θα καταγραφεί ως μια από τις μεγαλύτερες ντροπές στην ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας.<br /><br />Σε δημοσκόπηση, που πραγματοποιήθηκε στο νησί 9 στους 10 Κυπρίους επιθυμούν την οριοθέτηση της ΑΟΖ τους με αυτή της Ελλάδας, αλλά η Ελλάδα εξακολουθεί να μην συγκινείται. Το ερώτημα είναι γιατί;<div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /></div>

Η ξεχασμένη ΑΟΖ της Κύπρου: Γιατί η Αθήνα αρνείται την οριοθέτηση που εισηγείται η Λευκωσία;

Του ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΚΑΡΥΩΤΗ Η Κύπρος ανακήρυξε Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) το 2004 και ακολούθησαν τρεις από τις έξι οριοθετήσεις με τα γειτ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τελικά τί προτίθεται να πράξει η κυβέρνηση εάν η Τουρκία σπάσει το όριο των 6νμ;

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjCF8AazLz763WxNT62l2EWne6mg0ZChTmV84_OzRWEbR2gn6DOicI98ptqxOhifMFEpu3sUKHW60oFJo6q5Spd_xNGBEu6_7Q7Z_ja848Feog3lfaKJgRFnzWjgW-TPzK2Xt48hkWZS9g/s1178/%25CE%25A4%25CF%2583%25CE%25B5%25CF%2583%25CE%25BC%25CE%25AD+%25CF%2587%25CE%25AC%25CF%2581%25CE%25B1%25CE%25BA%25CE%25B1+5.png"><img border="0" height="418" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjCF8AazLz763WxNT62l2EWne6mg0ZChTmV84_OzRWEbR2gn6DOicI98ptqxOhifMFEpu3sUKHW60oFJo6q5Spd_xNGBEu6_7Q7Z_ja848Feog3lfaKJgRFnzWjgW-TPzK2Xt48hkWZS9g/w640-h418/%25CE%25A4%25CF%2583%25CE%25B5%25CF%2583%25CE%25BC%25CE%25AD+%25CF%2587%25CE%25AC%25CF%2581%25CE%25B1%25CE%25BA%25CE%25B1+5.png" width="640" /></a><br /><br /><div>Το ωκεανογραφικό του τουρκικού πολεμικού ναυτικού Cesme αποχώρησε, αφού έκανε επίδειξη σημαίας. Η παράνομα δεσμευμένη περιοχή για έρευνες έφτασε σε απόσταση 6,35 νμ από τον Αη Στράτη και αυτήν την φορά, όμοια με το Oruc Reis, δεν παραβίασε την νέα "κόκκινη γραμμή" της κυβέρνησης η οποία μετά από αλλεπάλληλες υπαναχωρήσεις πλέον έχει πέσει στα 6νμ. Είναι πρόδηλο ότι η πρόκληση του Cesme, καίτοι χρονικά βραχύτερη, είναι ένα σκαλί πιο πάνω από το Oruc Reis αφού γεωγραφικά βρίσκεται στην καρδιά του Αιγαίου, δυτικά του 25ου παραλλήλου και -όχι τυχαία- διχοτομεί το Αιγαίο σύμφωνα με την από το 1973 διεκδίκηση περί υποτιθέμενης τουρκικής υφαλοκρηπίδας μέχρι τη μέση του Αιγαίου. </div><div><br /></div><div>Η επιλογή της κυβέρνησης να υποβαθμίσει την πρόκληση δίνοντας εντολή αποχώρησης στο μοναδικό σκάφος του Λιμενικού Σώματος που βρισκόταν στην περιοχή, μετά την δήθεν "παρενόχληση" του Cesme από ελληνικά αεροσκάφη που πραγματοποιούσαν προγραμματισμένη άσκηση (με NOTAM μια εβδομάδα πρίν την παράνομη τουρκική NAVTEX), είναι χαρακτηριστική της φοβικότητας και υποχωρητικότητας που διαπνέει την πολιτική ηγεσία.</div><div><br /><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh70KO-6MrFMqyNlOC9ztZAT3V0LStHKBqm703UHGHDpjqYBCAP3KI9Z8Lb1DJtjWrjk2TdiSa2aOEh-Ayll7ipH4L_-H1oBwgU-qpDZMsBhN9kdSZNUZXIGyVlGnZqDrcdqUBp-5YrttA/s1178/%25CE%25A4%25CF%2583%25CE%25B5%25CF%2583%25CE%25BC%25CE%25AD+%25CF%2587%25CE%25AC%25CF%2581%25CE%25B1%25CE%25BA%25CE%25B1+3.png"><img border="0" height="417" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh70KO-6MrFMqyNlOC9ztZAT3V0LStHKBqm703UHGHDpjqYBCAP3KI9Z8Lb1DJtjWrjk2TdiSa2aOEh-Ayll7ipH4L_-H1oBwgU-qpDZMsBhN9kdSZNUZXIGyVlGnZqDrcdqUBp-5YrttA/w640-h417/%25CE%25A4%25CF%2583%25CE%25B5%25CF%2583%25CE%25BC%25CE%25AD+%25CF%2587%25CE%25AC%25CF%2581%25CE%25B1%25CE%25BA%25CE%25B1+3.png" width="640" /></a><br /><br /></div><div>Όλα αυτά ενώ η κυβέρνηση έχει στείλει ήδη αίτημα για τον 62ο γύρο διερευνητικών επαφών χωρίς να έχει λάβει ακόμα απάντηση για την τελική ημερομηνία. Επιπροσθέτως, τη Δευτέρα 1 Μαρτίου ξεκινά η επόμενη προκλητική κίνηση της Τουρκίας με την άσκηση "Γαλάζια Πατρίδα" στην οποία θα συμμετέχουν 87 πλοία 27 αεροσκάφη και 20 ελικόπτερα σε 8 περιοχές στο Αιγαίο και την ΝΑ Μεσόγειο.<br /><br />Αυτό που προσφανώς δεν αντιλαμβάνονται αυτοί που χαράσσουν την εθνική μας στρατηγική -εάν τελικά υπάρχει- είναι ότι εφόσον η γείτονα επιβεβαίωσε την παθητικότητα της ελληνικής πολιτικής ηγεσίας, το μόνο σίγουρο είναι ότι σύντομα θα ανέβει στην κλίμακα των προσκλήσεων και αργά ή γρήγορα θα επιχειρήσει να διαβεί και την υποτιθέμενη "κόκκινη γραμμή" των 6νμ. Ακριβώς επειδή εμείς επιλέξαμε να μην αντιδράσουμε στις εξόφθαλμα παράνομες ενέργειές της. Και διευκρινίζουμε προς απάντηση όσων προβάλλουν τις νομιμοφανείς δικαιολογίες για το αντίθετο (αυτούς που διατείνονται ότι η Τουρκία μπορεί να κάνει σεισμογραφικές έρευνες οπουδήποτε πέραν των 6νμ εφόσον δεν αγγίζει την υφαλοκρηπίδα και ενεργεί στην υπερκείμενη στήλη ύδατος) ότι, η παρανομία έγκειται στην έκδοση NAVTEX από το σταθμό της Σμύρνης που προφανώς και δεν έχει την ανάλογη δικαιοδοσία και επιπλέον αφορά σε πλοίο του τουρκικού πολεμικού ναυτικού για το οποίο δεν υφίσταται η πρόβλεψη της αβλαβούς διελεύσεως με τον πομπό του κλειστό. <br /><br />Επανερχόμενοι όμως στην πρόβλεψη για περαιτέρω κλιμάκωση με πρόκληση εντός της ανακηρυγμένης αιγιαλίτιδας ζώνης των 6νμ, το ζήτημα είναι τί ακριβώς προτίθεται να πράξει η κυβέρνηση εν τοιαύτη περιπτώσει. Γιατί πέραν των δημοσίων δηλώσεων περί "κόκκινης γραμμής" ουδείς έχει διευκρινίσει στην γείτονα -αλλά και στους συμμάχους- τις επιπτώσεις μιας τέτοιας πρόκλησης. Το γεγονός αυτό από μόνο του αρκεί για να μας βάλει σε υποψίες για περαιτέρω υπαναχωρήσεις οι οποίες οδηγούν τη χώρα βαθμηδόν σε εκούσια φινλανδοποίηση...<br /><br /></div><div><a href=" i-epikaira.blogspot.com">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τελικά τί προτίθεται να πράξει η κυβέρνηση εάν η Τουρκία σπάσει το όριο των 6νμ;

Το ωκεανογραφικό του τουρκικού πολεμικού ναυτικού Cesme αποχώρησε, αφού έκανε επίδειξη σημαίας. Η παράνομα δεσμευμένη περιοχή για έρευνες έφ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι τεχνητές «ξέρες» που επιχειρεί να στήσει η Τουρκία στο Αρχιπέλαγος, στην άσκηση «Mavi Vatan»

<img height="427" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2021/02/210225001235_POLEMIKO-NAYTIKO-1024x683.jpg" width="640" /><br /><i>Μια ιδιαίτερα σημειολογική εικόνα έδωσε στη δημοσιότητα το Γαλλικό Πολεμικό Ναυτικό (Marine Nationale) με την Ελληνική φρεγάτα ΑΙΓΑΙΟΝ να “πρωταγωνιστεί” στην Ευρωπαϊκή ναυτική αρμάδα που είναι στη Μεσόγειο, ενώ διακρίνεται και το ελικοπτεροφόρο TONERE, τύπου Mistral.</i> <br /><br />Οι τεχνητές «ξέρες» που θέλει να στήσει η Τουρκία στο Αιγαίο, ιδίως από την ερχόμενη Δευτέρα όπου θα έχει αναπτυχθεί ο τουρκικός στόλος στο πλαίσιο της άσκησης «Mavi Vatan», αρχίζουν να φαίνονται και η Αθήνα λαμβάνει όλα εκείνα τα μέτρα που είναι απαραίτητα.<br /><br />Η Τουρκία επιδιώκει ξανά να υπάρξει ένταση σημειώνεται από στρατιωτικούς κύκλους, σε μια ακόμη προσπάθεια να δυναμιτίσει το τραπέζι του 62ου γύρου των διερευνητικών επαφών στις οποίες δεν πήγε με την καλύτερη διάθεση για επίλυση της μοναδικής διαφωνίας που υπάρχει.<br /><br />Η πιο σοβαρή απόπειρα προβοκάτσιας ήταν αυτή του Χουλουσί Ακάρ ο οποίος αναφέρθηκε σε δήθεν παρενόχληση από Ελληνικά μαχητικά του υδρογραφικού Τσεσμέ.<br /><br />Οι ρητορικές προκλήσεις καταγράφονται πλέον σε καθημερινό επίπεδο, με πρώτο τον Τούρκο πρόεδρο Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος πλην της Γερμανίας, τα έχει βάλει ανοιχτά με τη Δύση.<br /><br />Και επειδή όλα δείχνουν ότι η γείτονα έχει αποφασίσει να ανέβει ξανά τα σκαλοπάτια της κλιμάκωσης, οι Επιτελείς έχουν κάνει σχεδιασμό με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, που τους επιτρέπει να έχουν πλήρη την εικόνα για οποιαδήποτε κίνηση θελήσουν να κάνουν οι Τούρκοι.<br /><br />Η πρώτη απόπειρα προβοκάτσιας με την εκ φαντασίας παρενόχληση του Τσεσμέ δεν έπιασε κι αυτό κάνει στρατιωτικούς κύκλους να εκτιμούν ότι γρήγορα η γείτονα θα επανέλθει με παρόμοιο τρόπο. Η ηγεσία έχει ζητήσει και πάλι την αύξηση των αντανακλαστικών- άλλωστε ξεκινά και η «Γαλάζια Πατρίδα»- ώστε η οποιασδήποτε νέα απόπειρα που οδηγεί σε προβοκατόρικη ενέργεια να τελειώσει εν τη γένεσή της.<br /><br />Άλλωστε κύκλοι του Ελληνικού Επιτελείου αυτό ακριβώς έκαναν με τη συνολική και αληθινή εικόνα που μετέφεραν ως απάντηση για τον τούρκο υπουργό άμυνας, τον οποίο και αποστόμωσαν.<br /><br />Το βέβαιο είναι ότι ουδείς στην Αθήνα επιθυμεί αυτή την ώρα, που βρισκόμαστε ακριβώς έναν μήνα πριν το Συμβούλιο των ηγετών της Ευρώπης, να πέσει στην παγίδα που πάει να στήσει στο Αιγαίο η Άγκυρα. Αντιθέτως ο διπλωματικός Μαραθώνιος έχει αναδείξει το πόσο δίκαιες ήταν και είναι οι θέσεις που εκφράζει η Αθήνα κι αυτός είναι ο λόγος που φέρνει στο πλευρό της ολοένα και περισσότερους συμμάχους.<br /><br />Τα μηνύματα προς την Τουρκία δεν αρέσουν στην ηγεσία της… <br /><br />Και τα μηνύματα που εκπέμπονται, δεν αρέσουν στη γείτονα μιας και γνωρίζει ότι ήδη η Ελληνική φρεγάτα ΚΑΝΑΡΗΣ στην Κορσική εντάχθηκε στη δύναμη ασφαλείας του Γαλλικού αεροπλανοφόρου που έχει κατεύθυνση προς τη Μεσόγειο.<br />Την ίδια στιγμή και άλλες φρεγάτες του Ελληνικού στόλου είναι στα ζεστά- παρά τον χειμώνα- νερά της Μεσογείου κάνοντας προβολή σημαίας και ναυτικής ισχύος, ενώ οι σύμμαχες χώρες αναγνωρίζουν τον μεγάλο αγώνα που δίνουν οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις όλο το τελευταίο διάστημα, τόσο για την υπεράσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων όσο και για την διατήρηση της αμυντικής ισχύος μέσω των προγραμμάτων που έχουν ανακοινωθεί.<br /><br />Παράλληλα το καθημερινό πρόγραμμα των εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων που έχει εκπονηθεί να συνεχιστεί κανονικά, τόσο σε Εθνικό, όσο και σε συμμαχικό επίπεδο, με στόχο η παρουσία των Ενόπλων Δυνάμεων σε όλες τις περιοχές ενδιαφέροντος να είναι διαρκής.<br /><br />Όλα τα δεδομένα που καταγράφει καθημερινά το Επιτελείο και αναλύονται διεξοδικά από αξιωματικούς που είναι επικεντρωμένοι στην τουρκική προκλητικότητα, λένε ότι η γείτονα αναζητά τη δική της διέξοδο από το τραπέζι των διερευνητικών όπου κάθισε ύστερα από μεγάλη προσπάθεια.<div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Οι τεχνητές «ξέρες» που επιχειρεί να στήσει η Τουρκία στο Αρχιπέλαγος, στην άσκηση «Mavi Vatan»

Μια ιδιαίτερα σημειολογική εικόνα έδωσε στη δημοσιότητα το Γαλλικό Πολεμικό Ναυτικό (Marine Nationale) με την Ελληνική φρεγάτα ΑΙΓΑΙΟΝ να “π...

Διαβάστε την συνέχεια

Περίεργα παιχνίδια της Άγκυρας στο Αιγαίο: Αποχωρεί το "ΤΣΕΣΜΕ" από την παράνομα δεσμευμένη περιοχή

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-02/cesme_1.jpg?itok=v4OtdH3s" width="640" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Συλλήψεις υπόπτων στην Τουρκία που ήθελαν να περάσουν στην Ελλάδα</span></h3>Την ώρα που η μεγάλη άσκηση "Γαλάζια Πατρίδα" των Τούρκων, φαίνεται πως το ερευνητικό σκάφος "ΤΣΕΣΜΕ" αποχώρησε από την παράνομα δεσμευμένη περιοχή, που θα πραγματοποιούσε έρευνες.<br /><br /><br />Σύμφωνα με την παράτυπη Navtex της Άγκυρας, το σκάφος θα βρισκόταν στην περιοχή, μεταξύ της Λήμνου, της Σκύρου και της Λέσβου μέχρι και τις 2 Μαρτίου -εφόσον το επιτρέψουν οι καιρικές συνθήκες.<br /><br />Το Τσεσμέ, πραγματοποίησε έρευνες επί στήλης ύδατος και το χρησιμοποίησαν οι Τούρκοι και για fake news, ότι δήθεν το παρενόχλησαν ελληνικά F-16. Η εκτίμηση των επιτελών από τη συμπεριφορά του «Τσεσμέ», η παλαιότητα του πλοίου καθώς και μικρή διάρκεια παραμονής του στο Αιγαίο, εντός μιας περιοχής που δεσμεύτηκε με παράνομη και άτυπη NAVTEX, δείχνουν ότι στην πραγματικότητα δεν πραγματοποίησε επισταμένες επιστημονικές έρευνες, αλλά μάλλον έκανε επίδειξη προκλητικότητας και επίδειξη σημαίας.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες του enikos.gr αυτό έγινε τις πρώτες πρωινές ώρες κι αυτή τη στιγμή το ερευνητικό βρίσκεται στον κόλπο της Σμύρνης.<br /><br />Τις προκλήσεις με το ΤΣΕΣΜΕ, διαδέχηκε η άσκηση "Γαλάζια Πατρίδα" με την οποία η Άγκυρα βρήκε την ευκαιρία, εν μέσω διερευνητικών επαφών να βγάλει όλο της το στόλο στο Αιγαίο.<br /><br />Όπως φαίνεται, η κρίση σε Αιγαιό και Μεσόγειο δε σταμάτησε πότε, και κάπου εδώ να σας υπενθιμήσουμε, πως στις αρχές Μαρτίου, την περίοδο δηλαδή που θα βρίσκεται σε εξέλιξη η τουρκική άσκηση, αναμένεται στην Ανατολική Μεσόγειο η ναυαρχίδα του γαλλικού πολεμικού ναυτικού, το πυρηνοκίνητο αεροπλανοφόρο «Σαρλς Ντε Γκωλ», το οποίο θα συνοδεύεται από ελληνική φρεγάτα για συνεκπαίδευση με ελληνικά μαχητικά και πολεμικά πλοία.<br /><br />Συλλήψεις υπόπτων στην Τουρκία που ήθελαν να περάσουν στην Ελλάδα<br /><br />Το υπουργείο Άμυνας της Τουρκίας ανακοίνωσε τη σύλληψη 3 μελών της τρομοκρατικής οργάνωσης FETO που προσπάθησαν να διαφύγουν στην Ελλάδα.<br /><br />Τρία άτομα που κρίθηκαν ως ύποπτα μέλη της τρομοκρατικής οργάνωσης FETO, συνελήφθησαν όταν προσπάθησαν να διαφύγουν στην Ελλάδα. Εντοπίστηκαν κατά μήκος των συνόρων στη βορειοδυτική Τουρκία, δήλωσε το υπουργείο Εθνικής Άμυνας.<br /><br />Οι ύποπτοι συνελήφθησαν ενώ προσπάθησαν να διασχίσουν τα σύνορα στην επαρχία Edirne, ανέφερε το υπουργείο σε ανακοίνωσή του.<br /><br />Οι ομάδες ασφαλείας τους χαρακτήρισαν ως απολυμένους δημόσιους υπαλλήλους με συνδέσμους στη FETO, πρόσθεσε.<br /><br />Η FETO και ο ηγέτης του με έδρα τις ΗΠΑ, Fetullah Gulen, ενορχήστρωσαν σύμφωνα με την Άγκυρα το αποτυχημένο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 2016, στο οποίο 251 άτομα έχασαν τη ζωή τους και 2.734 τραυματίστηκαν.<br /><br />Η Τουρκία κατηγορεί τη FETO ότι βρίσκεται πίσω από μια μακροχρόνια εκστρατεία για την ανατροπή του κράτους μέσω της διείσδυσης των τουρκικών θεσμών, ιδίως του στρατού, της αστυνομίας και του δικαστικού σώματος.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Περίεργα παιχνίδια της Άγκυρας στο Αιγαίο: Αποχωρεί το "ΤΣΕΣΜΕ" από την παράνομα δεσμευμένη περιοχή

Συλλήψεις υπόπτων στην Τουρκία που ήθελαν να περάσουν στην Ελλάδα Την ώρα που η μεγάλη άσκηση "Γαλάζια Πατρίδα" των Τούρκων, φαίνε...

Διαβάστε την συνέχεια

Η μαζική δολοφονία “Monster” απειλεί να ξαναρίξει τα Σκόπια στο χάος

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/02/diki-monster-skopia.jpg" /><br /><br /><b>Τσιλιόπουλος Ευθύμιος</b><br />Μια πολιτικά αμφισβητούμενη δίκη έξι Αλβανών για την δολοφονία πέντε Σλαβομακεδόνων το 2012 αναμενόταν να ρίξει νέο φως στη υπόθεση. Καθώς εκκρεμεί η ετυμηγορία, όμως, δεν υπάρχει τίποτα καινούργιο, παρά τα προεκλογικά πυροτεχνήματα του Ζάεφ. Η ετυμηγορία στην δίκη, η οποία αποκαλείται από τα ΜΜΕ “Monster” αναμένεται να προκαλέσει νέες τριβές μεταξύ Αλβανών και Σλάβων.<br /><br />Σχεδόν εννέα χρόνια μετά τη δολοφονία και δύο χρόνια από την έναρξη της δίκης, η έντονα προβεβλημένη από τα ΜΜΕ υπόθεση, που προκάλεσε πολιτικές εικασίες σχετικά με τα κίνητρα των δολοφονιών, κλείνει. Παρά τις προσδοκίες, τα νέα στοιχεία στην δίκη, με τη μορφή 25 συνομιλιών μεταξύ πρώην υψηλόβαθμων πολιτικών και αστυνομικών, δεν προσέφεραν ενδείξεις που να τεκμηριώνουν την αναφερόμενη πολιτική ή αστυνομική ανάμιξη, όπως ισχυριζόταν η υπεράσπιση. Εξίσου ανούσιες ήταν και όσα κατέθεσαν οι νέοι μάρτυρες, αλλά και ο πρωθυπουργός Ζάεφ, ο οποίος είχε εκφράσει εικασίες για πολιτική σκευωρία.<br /><br />Πρωτόδικα, οι έξι κατηγορούμενοι είχαν καταδικαστεί σε ισόβια κάθειρξη. Στο εφετείο, η εισαγγελία ζήτησε ισόβια κάθειρξη μόνο για τρεις που πιστεύεται ότι είναι οι φυσικοί αυτουργοί, για τους Αλίλ Ντεμίρι, Αφρίμ Ισμαήλοβιτς (δικάζεται ερήμην) και Άγκυ Ιμαμάμοβιτς. Ζήτησε χαμηλότερες ποινές για τους Χακί Αζίρι και Φέτζι Αζίρι, οι οποίοι κατηγορούνται για συνέργεια και την αθώωση του έκτου κατηγορούμενου Σάμι Λούτζα, λόγω έλλειψης αποδεικτικών στοιχείων.<br /><br />Ο εισαγγελέας υποστήριξε ότι οι κατηγορούμενοι δεν ήταν τρομοκράτες, αλλά έχουν διαπράξει τρομοκρατική πράξη. Η πρόκληση εθνοτικής σύγκρουσης και η αποσταθεροποίηση της χώρας ήταν το πιο πιθανό κίνητρο, κατ’ αυτόν, αφού τα θύματα επιλέχθηκαν σκόπιμα να είναι Σλάβοι. «Αυτό θα μπορούσε εύκολα να προκαλέσει μια επανειλημμένη σύγκρουση με αθώα θύματα. Είναι ένα γεγονός που αύξησε τη δυσπιστία και το μίσος μεταξύ των εθνοτικών κοινοτήτων της Βόρειας Μακεδονίας και της Αλβανίας», επεσήμανε ο εισαγγελέας, προσθέτοντας ότι «αυτή η πράξη δεν αξίζει τίποτα λιγότερο από ισόβια κάθειρξη». Η υπεράσπιση επέμεινε ότι υπάρχουν αξιόπιστες υποψίες ότι η αστυνομία είχε φυτέψει όχι μόνο προστατευμένο μάρτυρα, αλλά και ψευδείς εγκληματολογικές αποδείξεις. Επέμεινε ότι οι κατηγορούμενοι είναι αποδιοπομπαίοι τράγοι.<br />Η υπόθεση που συγκλόνισε τα Σκόπια<br /><br />Τα πτώματα των Φιλίπ Σλάβκοβσκι, Αλεξάνταρ Νακγιέφσκι, Τσβετάνκο Ασέβσκι και Κίρ Τρίκοφσκι, όλοι ηλικίας 18-20 ετών, ανακαλύφθηκαν το Πάσχα στις 12 Απριλίου 2012. Τα πτώματά τους ήταν παραταγμένα στη λίμνη Σμιλκόβσκο κοντά στα Σκόπια και είχαν εκτελεστεί. Η σορός του 45χρονου Μπόρτσε Στεβκόφσκι βρέθηκε λίγο πιο πέρα.<br /><br />Οι δολοφονίες προκάλεσαν εθνοτικές εντάσεις, όταν Σλαβομακεδόνες πραγματοποίησαν διαμαρτυρίες, μερικές από τις οποίες έγιναν βίαιες, καταλογίζοντας ευθύνη στην αλβανική κοινότητα (περίπου 25% του πληθυσμού). Η τότε υπουργός Εσωτερικών ισχυρίστηκε ότι οι ύποπτοι είχαν διαπράξει τρομοκρατική ενέργεια με σκοπό να πυροδοτήσουν θρησκευτικές και εθνοτικές εντάσεις. Οι έρευνες σε σπίτια κατηγορουμένων απέφερε άφθονα όπλα και πυρομαχικά, καθώς και προπαγανδιστικό υλικό. Επίσης αναφέρθηκε ότι δύο από τους τότε προσαχθέντες είχαν πολεμήσει ως τζιχαντιστές σε Αφγανιστάν και Πακιστάν.<br /><br />Τον Ιούνιο 2014, το Δικαστήριο τους καταδίκασε σε ισόβια, γεγονός που πυροδότησε διαμαρτυρίες Αλβανών και βίαιες συγκρούσεις διαδηλωτών και αστυνομίας. Οι Αλβανοί ισχυρίζονταν ότι οι έξι ομοεθνείς τους είχαν θυματοποιηθεί από την τότε κυβέρνηση Γκρουέφσκι. Το 2015, η τότε αντιπολίτευση, υπό τον Ζάεφ, άρχισε να δίνει στη δημοσιότητα κρυφές τηλεφωνικές συνομιλίες ανωτέρων αξιωματούχων, κατηγορώντας τον Γκρουέφσκι και τον ξάδελφό του, αρχηγό της μυστικής αστυνομίας Σάσο Μιτζάλκοφ ότι βρίσκονται πίσω από ένα σκάνδαλο τηλεφωνικών υποκλοπών.<div><br />Η δίκη Monster ξεκινά υπό νέα κυβέρνηση<br /><br />Ο Ζάεφ υπαινίχθηκε ότι ορισμένες συνομιλίες μπορούσαν να περιέχουν στοιχεία για την υπόθεση Monster. Τον Μάιο 2015, είπε ότι «θα αποκαλυφθεί μια επώδυνη αλήθεια» όταν δημοσιοποιηθεί υλικό για την υπόθεση. Οι υποκλαπείσες συνομιλίες παραδόθηκαν στην Ειδική Εισαγγελία, η οποία διερεύνησε την υπόθεση. Το 2017, μετά από μακροχρόνια πολιτική κρίση η κυβέρνηση Γκρουέφσκι έπεσε και οι Σοσιαλδημοκράτες του Ζάεφ ανέβηκαν στην εξουσία. Η δίκη επανεκκίνησε τον Μάιο 2018, αφού η εισαγγελία ζήτησε από το Ανώτατο Δικαστήριο (Οκτώβριος 2017) να καταργηθούν οι ισόβιες ποινές, επικαλούμενη αμφισβητήσιμα αποδεικτικά στοιχεία. Σε μια συμβολική χειρονομία, η υπόθεση δόθηκε στον εισαγγελέα Φατιμέ Φετάι, επιφανή νομικό αλβανικής καταγωγής.<br /><br />Πραγματογνώμονας της αστυνομίας δήλωσε στο δικαστήριο ότι τα θύματα σκοτώθηκαν από τρία ξεχωριστά πυροβόλα όπλα, δύο τουφέκια Καλάσνικωφ και ένα πιστόλι 9 mm. Είπε ότι συνολικά 21 σφαίρες κατέληξαν στα σώματα των θυμάτων, ενώ βρέθηκαν οκτώ κάλυκες στη σκηνή του εγκλήματος. Η ανάλυση έδειξε ότι ένας από τους κάλυκες ταιριάζει με κάλυκα που χρησιμοποιήθηκε σαν αποδεικτικό στοιχείο σε άλλη δίκη εναντίον του κατηγορούμενου Φέιζι Αζίρι.<br /><br />Προστατευόμενος μάρτυρας, στην πρώτη δίκη κατέθεσε ότι λίγες μέρες πριν τη δολοφονία, είδε τρεις κατηγορούμενους στη λίμνη αρκετές φορές, πιθανώς εξερευνούσαν την τοποθεσία. Η υπεράσπιση ισχυρίστηκε ότι ο μάρτυρας ήταν αστυνομικό κατασκεύασμα και ότι δεν ήταν αξιόπιστος, επειδή είχε δώσει αντιφατικές καταθέσεις σχετικά με την εμφάνιση των κατηγορουμένων, ισχυριζόμενος ότι είχαν γενειάδες, πράγμα που αντέκρουσε ο κουρέας τους.<br /><br />Ανάμεσα στα αποδεικτικά στοιχεία υπήρχε επίσης χώμα από τους μασπιέδες ενός κόκκινου Opel Omega, το οποίο βρέθηκε τέσσερις ημέρες μετά τη δολοφονία, δέκα χιλιόμετρα από τον τόπο της δολοφονίας και το οποίο πιστεύει η εισαγγελία ήταν το αυτοκίνητο απόδρασης. Η υπεράσπιση ανέφερε ότι είναι παράλογο το αυτοκίνητο να μην καταστραφεί, αν ήταν όχημα διαφυγής. Αμφισβήτησε επίσης τα ευρήματα DNA, επιμένοντας ότι είχαν φυτευτεί από την αστυνομία μαζί με το αυτοκίνητο.</div><div><br />Ψαράδες Ρομά<br /><br />Τέσσερις ψαράδες Ρομά που βρίσκονταν στη λίμνη εκείνη την εποχή, είδαν έναν κατηγορούμενο και άκουσαν τους πυροβολισμούς. Είπαν ότι τους πλησίασε κρατώντας όπλο και ζήτησε τα ονόματά τους, τα οποία αποκάλυψαν ότι οι Ρομά ήταν μουσουλμάνοι. Ο ένοπλος τους έδιωξε χωρίς να τους βλάψει.<br /><br />Ο κατηγορούμενος Χάκι Αζίρι, ισχυρίστηκε ότι βρισκόταν σπίτι του την ημέρα των δολοφονιών, αλλά στην πρώτη δίκη είχε παραδεχθεί ότι είχε βοηθήσει τους δράστες να φτάσουν και να φύγουν από τον τόπο της δολοφονίας. Ο Αλβανός εισαγγελέας Φετάι υποστήριξε ότι επειδή δεν υπήρχαν στοιχεία ότι η αρχική κατάθεση του Αζίρι δόθηκε υπό πίεση, πρέπει να ληφθεί υπόψη από το εφετείο.</div><div><br />Οι υποκλοπές δεν απέδειξαν πολιτικές παρεμβάσεις<br /><br />Πολλοί ανάμεναν με αγωνία τις 25 συνομιλίες κρατικών αξιωματούχων που είχε υποδείξει ο Ζάεφ όταν ήταν ηγέτης της αντιπολίτευσης. Όμως, όταν οι συνομιλίες πρώην ανώτερων αξιωματούχων ακούστηκαν τον Σεπτέμβριο 2019, καμία δεν προσέφερε τίποτα νέο. Σε άλλες συνομιλίες, εκπρόσωποι του τότε κυβερνώντος κόμματος VMRO παραπονούνταν ότι το αλβανικό κόμμα που συμμετείχε στον κυβερνητικό συνασπισμό, καθυστέρησε το αίτημα έκδοσης δύο κατηγορουμένων από το Κοσσυφοπέδιο. Οι Αφρίμ Ιμασάμοβιτς και Άλι Ντεμίρι στην πρώτη δίκη ήταν φυλακισμένοι στο Κοσσυφοπέδιο για διακίνηση όπλων. Παρόλο που απελευθερώθηκαν, δεν εκδόθηκαν ποτέ.<br /><br />Καμία από τις υποκλαπείσες συνομιλίες δεν τεκμηριώνει τον ισχυρισμό ότι η κυβέρνηση Γκρουέφσκι έστησε συνωμοσία για πολιτικούς λόγους. Σε ακροάσεις στις αρχές του 2020, ο πρώην υπουργός Εσωτερικών και ο πρώην μυστικός αρχηγός της αστυνομίας Σάσο Μιτζάλκοφ επέμειναν και οι δύο ότι δεν είχαν καμία προηγούμενη γνώση ότι θα γίνουν οι δολοφονίες και είπαν ότι η αστυνομία διερεύνησαν σθεναρά την υπόθεση σύμφωνα με το νόμο.</div><div><br />Η ανώφελη μαρτυρία Ζάεφ<br /><br />Ο Ζάεφ εμφανίστηκε τελικά ως μάρτυρας τον Φεβρουάριο, αλλά η κατάθεσή του θεωρήθηκε επίσης σε μεγάλο βαθμό απογοητευτική. Ο Ζάεφ είπε ότι δεν έλαβε πλήρη εικόνα για την υπόθεση από τις τηλεφωνικές συνομιλίες που είχε ακούσει. Αρνήθηκε ότι είχε άμεσες αποδείξεις ή γνώσεις σχετικά με την πιθανή συμμετοχή πρώην ανώτερων αξιωματούχων ή για πιθανή πολιτική ή αστυνομική εμπλοκή. Είπε ότι από τα τηλεοπτικά δίκτυα που είχε ακούσει, πρώην πολιτικοί του κυβερνώντος κόμματος «εξέφρασαν ενδιαφέρον» για την υπόθεση, αλλά δεν μπορούσε να εντοπίσει πιθανό αδίκημα.<br /><br />Κατά τη λήξη της παρουσίασης επιχειρημάτων τον Ιανουάριο, ο εισαγγελέας Φατίμ Φετάι κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι μαγνητοφωνήσεις απέτυχαν να αποκαλύψουν «κάποια νέα αλήθεια» για την υπόθεση, όπως και οι νέες μαρτυρίες.<br /><br />Εν τω μεταξύ, η δικηγόρος των οικογενειών των θυμάτων, δήλωσε ότι οι υποκλοπές και η μαρτυρία του Ζάεφ ήταν πρακτικά χάσιμο χρόνου. Ωστόσο, ο επικεφαλής εισαγγελέας της χώρας Λιούμμπομιρ Γιοβέβσκι είπε στη Deutsche Welle, πριν μερικές μέρες ότι διαφωνεί με την ιδέα ότι η δίκη δεν έχει προσφέρει κάτι νέο «επειδή αποσύρθηκαν οι κατηγορίες για έναν από τους κατηγορούμενους και οι ενέργειες άλλων κατηγορουμένων έχουν καταστεί πιο σαφείς».<br /><br />Όποια και αν είναι η ετυμηγορία στις 23 Φεβρουαρίου, είναι ήδη ασφαλές να υποθέσουμε ότι θα τροφοδοτήσει ξανά τους φυλετικούς και κοινωννικούς διχασμούς. Ότι η υπόθεση εξακολουθεί να είναι εστία ανάφλεξης, φάνηκε στα τέλη Ιανουαρίου όταν μια διαμαρτυρία μπροστά από την εισαγγελία στα Σκόπια, που διοργανώθηκε από συγγενείς των κατηγορουμένων που ζητούσαν την απόλυση του εισαγγελέα Φετάι, έληξε με συμπλοκές και καταστροφές.<br /><br />Επιπλέον οι αρχές τη Δευτέρα εξέδωσαν ένταλμα σύλληψης για τον πρώην αρχηγό της μυστικής αστυνομίας Σάσο Μιτζάλκοφ για την υπόθεση υποκλοπών τηλεφωνίας στην οποία οείναι ο κύριος ύποπτος και κατηγορούμενος. Η ετυμηγορία στην υπόθεση στοιχεία της οποίας δόθηκαν στην δικαστική έρευνα για την υπόθεση των δολοφονημένων ψαράδων, αναμένεται την Παρασκευή, αλλά ο Μιτζάλκοφ μάλλον διέφυγε στο εξωτερικό όπως παλαιότερα ο ξάδερφος του πρώην πρωθυπουργός Γκρούεφσκι.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η μαζική δολοφονία “Monster” απειλεί να ξαναρίξει τα Σκόπια στο χάος

Τσιλιόπουλος Ευθύμιος Μια πολιτικά αμφισβητούμενη δίκη έξι Αλβανών για την δολοφονία πέντε Σλαβομακεδόνων το 2012 αναμενόταν να ρίξει νέο φω...

Διαβάστε την συνέχεια