Οικογένεια όπλων Spice της Rafael… αν αποφασίσουμε αληθινή στρατηγική συνεργασία Ελλάδας-Ισραήλ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgCV7dt30mTLII2NTx74R1rKN9-jCC8YhquG1hughFYj-tG0G8wvUqsm7RG3YTt3Y67Kod-3b6tbYsWalrRIzSF9z_WeHeY4EVDIuMRqsLHGEq1au_fHzrOQ1qZ_PLQTyV9bYkf4Ohwdnk/s1600/IF-16-WITH-SPICE-250.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="790" height="324" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgCV7dt30mTLII2NTx74R1rKN9-jCC8YhquG1hughFYj-tG0G8wvUqsm7RG3YTt3Y67Kod-3b6tbYsWalrRIzSF9z_WeHeY4EVDIuMRqsLHGEq1au_fHzrOQ1qZ_PLQTyV9bYkf4Ohwdnk/s640/IF-16-WITH-SPICE-250.jpg" width="640" /></a></div> <br />Στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας, 2009 – 2010, με την έναρξη της διαδικασίας παραλαβής των 30 μαχητικών F-16C/D Block 52+ Advanced, η Πολεμική Αεροπορία είχε εξετάσει – και ζητήσει – την προμήθεια κατευθυνόμενων βομβών SPICE. Ο λόγος δεν ήταν μόνο η καταστροφική ισχύς των ισραηλινών αυτών όπλων. Η επιλογή σχετίζεται και με το ότι η φιλοσοφία καθοδήγησης τους είναι διαφορετική σε σχέση με τα επικρατέστερα αμερικανικά αντίστοιχα όπλα (βόμβες καθοδήγησης λείζερ/LGB και JDAM) που είχε ήδη στη διάθεσή της. Θα της παρείχε κατά συνέπεια τη δυνατότητα να πλήττει “σκληρούς” στόχους, σταθερούς ή κινούμενους, από σαφώς μεγαλύτερες αποστάσεις και με μεγάλη ακρίβεια.<br /><br />Του <b>Στέργιου Δ. Θεοφανίδη</b><br /><br />Η Πολεμική Αεροπορία λοιπόν μέσω της απόκτησης βομβών της οικογένειας SPICE, επιδίωκε να αυξήσει την αποτελεσματικότητα των αποστολών κρούσης στις οποίες εκπαίδευε και εκπαιδεύει πληρώματα μαχητικών F-16 κυρίως, με παράλληλη αύξηση των πιθανοτήτων επιβίωσής τους. Και αυτή η επιδίωξη βέβαια… έμεινε επιδίωξη!<br /><br />Γιατί τέτοια όπλα δεν αγοράστηκαν από την Ελλάδα ακόμα; Ακόμα και όταν ήρθε η ώρα της επαναπροσέγγισης και της ενδυνάμωσης των σχέσεων στρατηγικής συνεργασίας – συμμαχίας με το Ισραήλ, από το 2015, οι Έλληνες “αρμόδιοι” περί των εξοπλιστικών απέδειξαν απουσία πολιτικής…<br /><br />Με αποτέλεσμα να επικεντρωθεί το ενδιαφέρον στην προμήθεια τυφεκίων και οχημάτων (!) από τη μικρή χώρα της Μέσης Ανατολής… λες και αυτές είναι οι προτεραιότητες τις εποχές ισχνών αγελάδων για τους εξοπλιστικούς και γενικότερα τους αμυντικούς προϋπολογισμούς. Κατευθυνόμενες επιλογές, όχι όπλα…<br /><br />Υπήρξαν και πολλές άλλες εξελίξεις βέβαια κατά την περασμένη δεκαετία. Που αν μη τι άλλο δικαιώνουν την επιλογή της Πολεμικής Αεροπορίας και εκθέτουν φυσικά ανεπανόρθωτα τους “αρμοδίους”. Οι οποίοι δεν φαίνεται ούτε να αντιλήφθηκαν (ως όφειλαν…), αλλά ούτε και να επιχείρησαν να αντιληφθούν (πάλι ως όφειλαν…) και να τις αξιοποιήσουν ως διδάγματα. Που για να είμαστε συγκεκριμένοι προήλθαν σε μεγάλο βαθμό από τον πόλεμο στη Συρία.<br /><br />Ποιες ήταν οι σημαντικότερες εξελίξεις όμως και ποια τα διδάγματά τους; Τις έχουμε επισημάνει παλαιότερα σε άλλα αφιερώματα μας. Τις επαναλαμβάνουμε και τώρα γιατί παραμένουν εξόχως χρήσιμες για την ελληνική πλευρά. Στον πόλεμο της Συρίας λοιπόν άλλαξε άρδην το επιχειρησιακό Δόγμα της Ρωσικής Αεροπορίας.<br /><br />Προσαρμοζόμενοι ταχύτατα στο περιβάλλον, κάτι που διδάχθηκαν με οδυνηρό τρόπο στις επιχειρήσεις της Νότιας Οσετίας το καλοκαίρι του 2008, οι Ρώσοι χρησιμοποίησαν βομβαρδιστικά Su-24 αρχικά και κατόπιν και τα μεγαλύτερων δυνατοτήτων Su-34 για την προσβολή επίγειων στόχων από μεγάλα ύψη.<br /><br />Σκοπός ήταν να αποφευχθεί η απώλεια αεροσκαφών (επιθετικών Su-25 και επιθετικών ελικοπτέρων Ka-52 και Mi-28/-35) από μικρής και μέσης ακτίνας αντιαεροπορικούς πυραύλους. Και πληρωμάτων φυσικά… Η ανάγκη αυτή δε, ανάγκασε το ρωσικό Υπουργείο Άμυνας να στραφεί εσπευσμένα στην προμήθεια κατευθυνόμενων όπλων (βομβών κυρίως…), που μέχρι τότε θεωρούσε ακριβά!<br /><br />Ανάγκασε επίσης το ρωσικό ΥΠΑΜ να προμηθευτεί ατρακτίδια κατάδειξης λέιζερ και εντοπισμού στόχων μέσω αισθητήρων ημέρας και υπερύθρων και – κυρίως – UAV .<br /><br />Δεν ήταν η Τουρκία άρα, μόνο αυτή που αξιοποίησε σε μεγάλο βαθμό UAV στη Συρία, αποκομίζοντας σημαντική (πολύτιμη είναι πιο κατάλληλη λέξη…) επιχειρησιακά εμπειρία. Ήταν κυρίως η Ρωσική Αεροπορία.<br /><br />Η οποία σε κάθε μία από τις δεκάδες προσβολές από μεγάλα ύψη που εκτελούσε σε εικοσιτετράωρη βάση, είχε σχεδόν μόνιμα στον αέρα UAV και drones να παρακολουθούν τους στόχους, προκειμένου οι ελεγκτές και συντονιστές των επιχειρήσεων να έχουν σαφή εικόνα των αποτελεσμάτων των προσβολών. Τις οποίες, αν κρινόταν απαραίτητο, επαναλάμβαναν εντός λίγων λεπτών καλώντας εν αναμονή αεροσκάφη να εξαπολύσουν τα όπλα τους!<br /><br />Οι εξελίξεις λοιπόν έδειξαν όχι τόσο νέα αεροσκάφη, όσο νέα όπλα, νέα συστήματα (UAV και Drones) και νέες τακτικές… Εμείς τις αγνοήσαμε επιδεικτικά και επιλέξαμε (ή επιθυμούμε να επιλέξουμε!)… τυφέκιο και οχήματα από τους Ισραηλινούς!<br /><br />Γιατί μας είναι αναγκαία η οικογένεια βομβών SPICE<br />Η αναφορά μας στα συγκεκριμένα όπλα γίνεται για έναν πολύ απλό λόγο. Δεν είναι μόνο ότι εξασφαλίζουν την προσβολή σταθερών ή κινούμενων στόχων στην ξηρά και την επιφάνεια της θάλασσας, με μεγάλη ακρίβεια και από ασφαλείς αποστάσεις. Συμβάλλοντας κατά συνέπεια στην αύξηση της επιβιωσιμότητας των μαχητικών που τα εξαπολύουν.<br /><br />Το μεγαλύτερό τους πλεονέκτημα αποδίδεται κυρίως στο ότι όπως και η οικογένεια των γαλλικών HAMMER (παλαιότερα AASM) SBU-38, -54 και -64, επιτρέπουν την προσβολή περισσότερων του ενός στόχων σε μία περιοχή μέσω μίας και μόνο επίθεσης…<br /><br />Αυτό που έγινε δηλαδή στην αεροπορική βάση Al Watiya στη βορειοδυτική Λιβύη! Τα όπλα της οικογένειας SPICE (Smart Precise Impact Cost Effective), είναι το SPICE 2000, το SPICE 1000 και το SPICE 250. Πρόκειται δηλαδή για συλλογές καθοδήγησης και πτήσης που προσαρμόζονται σε συμβατικές βόμβες των 907 κιλών (2000 λιβρών), των 453 κιλών (1000 λιβρών) και των 113 κιλών (250 λιβρών). Κάθε σύστημα καθοδήγησης περιλαμβάνει μονάδα GPS/INS, ενώ στο ρύγχος των όπλων είναι προσαρμοσμένος αισθητήρας CCD/IR. Περιλαμβάνει δηλαδή κάμερα ημέρας υψηλής ευκρίνειας και υπέρυθρη.<br /><br /><a href="https://www.defence-point.gr/news/oikogeneia-oplon-spice-otan-apofasisoyme-alithini-stratigiki-synergasia-me-to-israil/spice_1000_on_f-16"><img height="480" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2020/08/Spice_1000_on_F-16.jpg" width="640" /></a><br /><br />Στη μονάδα καθοδήγησης περιλαμβάνεται μνήμη στην οποία μπορούν να αποθηκευθούν οι φωτογραφίες (προερχόμενες από αναγνωριστική δραστηριότητα αεροσκαφών ή δορυφόρων…) και οι συντεταγμένες μέχρι 100 στόχων.<br /><br />Το πλήρωμα ενός μαχητικού μπορεί να επιλέξει έναν από αυτούς του 100 στόχους, είτε στο έδαφος κατά τη σχεδίαση της προσβολής, είτε στον αέρα. Η μονάδα καθοδήγησης τροφοδοτείται με τις συντεταγμένες του στόχου έτσι ώστε μετά την άφεση του όπλου, αυτό να κατευθυνθεί προς το σημείο που βρίσκεται αυτός, μέσω GPS/INS.<br /><br />Η ταυτότητα του στόχου επιβεβαιώνεται από τον αισθητήρα CCD/IR στο ρύγχος (τεχνική matching), καθώς γίνεται σύγκριση – αντιπαραβολή με τη φωτογραφία που είναι αποθηκευμένη στη μνήμη της μονάδας καθοδήγησης.<br /><br />Επομένως και τα τρία όπλα της οικογένειας SPICE μπορούν να λειτουργήσουν με βάση της φιλοσοφία fire and forget, πλήττοντας πολλούς στόχους ταυτόχρονα. Ένα μαχητικό δηλαδή που μεταφέρει επί παραδείγματι τέσσερις SPICE 1000, μπορεί να τις εξαπολύσει ταυτόχρονα εναντίον τεσσάρων διαφορετικών στόχων σε μία περιοχή ή σε διαφορετικές περιοχές, σε μία μόνο επίθεση.<br /><br />Εναλλακτικά το πλήρωμα του μαχητικού έχει τη δυνατότητα να επιλέξει το ίδιο τον στόχο που θα πλήξει. Παίρνοντας εικόνα από τον αισθητήρα CCD/IR στο ρύγχος του όπλου, μέσω μίας από τις οθόνες MFD στο πιλοτήριο. Οι αναρτήρες (φορείς) των όπλων της οικογένειας SPICE διαθέτουν τερματικό λήψης – μετάδοσης δεδομένων και εντολών στο σύστημα καθοδήγησης του όπλου, μέσω ραδιοζεύξης (RF).<br /><br />Έτσι καθίσταται δυνατή η μετάδοση της εικόνας του αισθητήρα CCD/IR στο πιλοτήριο, αλλά και ο έλεγχος του όπλου. Κατά συνέπεια, ακόμη και σε περίπτωση που δεν υπάρχει σήμα GPS, είναι εξασφαλισμένη η δυνατότητα καθοδήγησης του όπλου με ακρίβεια μέχρι το στόχο του.<br /><br />Το δε πλήρωμα μπορεί να επιλέξει ακόμη και την διεύθυνση και τη γωνία προσβολής του στόχου… Η κατασκευάστρια Rafael δίνει CEP (Circular Error Probable) τριών μέτρων μέσω αυτόματης πρόσκτησης (ΑΤΑ – Automatic Target Acquisition) και ενός μόλις μέτρου μέσω πρόσκτησης από το πλήρωμα του μαχητικού – φορέα (MITL – Man In The Loop).<br /><br />Τα όπλα της οικογένειας SPICE είναι κατάλληλα τόσο για την προσβολή επίγειων, όσο και πλωτών στόχων. Το μεγάλο SPICE 2000 (συλλογή προσαρμοζόμενη σε συμβατικές βόμβες MK-84, BLU-109, RAP-2000 και άλλες) έχει ακτίνα 60 χιλιομέτρων, το SPICE 1000 με τις αναπτυσσόμενες πτέρυγες (προσαρμογή σε συμβατικές βόμβες MK-83, MPR1000, BLU-110, RAP-1000 κ.α.) έχει ακτίνα 125 χιλιομέτρων και το μικρό SPICE 250 που μεταφέρεται σε τετράδες σε ειδικό αναρτήρα (SQR – Smart Quad Rack) μπορεί να προσβάλει στόχους από αποστάσεις της τάξης των 100 χιλιομέτρων.<br /><br />Το ΜΟΝΟ μειονέκτημα των όπλων SPICE είναι η υψηλότερη τιμή τους σε σχέση με τα JDAM, SDB και τις βόμβες LGB. Καθοδήγησης λέιζερ δηλαδή, που πρακτικά πρέπει να αφεθούν πάνω από το στόχο… Για την Πολεμική Αεροπορία αυτό το πρόσθετο κόστος είναι αποσβέσιμο από το γεγονός και μόνο ότι τα SPICE μπορούν χωρίς περιορισμούς να αξιοποιηθούν επάνω σε οποιαδήποτε έκδοση μαχητικών Mirage 2000 και F-16 αξιοποιεί επιχειρησιακά!<br /><br /><a href="https://www.defence-point.gr/news/oikogeneia-oplon-spice-otan-apofasisoyme-alithini-stratigiki-synergasia-me-to-israil/m2000-spice"><img height="243" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2020/08/M2000-SPICE.jpg" width="640" /></a><br /><br /><a href="https://www.defence-point.gr/news/oikogeneia-oplon-spice-otan-apofasisoyme-alithini-stratigiki-synergasia-me-to-israil/spice-2000-2"><img height="360" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2020/08/SPICE-2000.jpg" width="640" /></a><br /><br />Και αυτό γιατί, όσο παλιό και να είναι το μαχητικό – φορέας, τα SPICE λόγω της φιλοσοφίας σχεδίασης και χρήσης τους που αποδίδει τη μέγιστη έμφαση στην αυτονομία, ΔΕΝ διασυνδέονται με κανένα από τα συστήματα αποστολής του. Αναρτήρας και όπλο κάνουν όλη τη δουλειά, χωρίς να χρειάζεται να χρησιμοποιηθεί το ραντάρ του μαχητικού δηλαδή, ή κάποιο ατρακτίδιο στοχοποίησης που πιθανόν θα φέρει αυτό…<br /><br />Αυτό που δεν έγινε λοιπόν πριν από δέκα χρόνια, προτείνουμε να γίνει τώρα. Τα όπλα της οικογένειας SPICE δηλαδή ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ να αποκτηθούν το συντομότερο δυνατό. Αυτή είναι η άποψή μας και την καταθέτουμε.<br /><br />Όσο καλά σχεδιασμένη και αν είναι μία αποστολή antiship (TAΥΝΕ κατά την ελληνική ορολογία), ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ να γίνει με πυραύλους AGM-65G Maverick, για τον πολύ απλό λόγο ότι περιορίζεται δραματικά η επιβιωσιμότητα των μαχητικών που θα κάνουν την προσβολή. Και επειδή οι συνθήκες και οι καιροί το απαιτούν, θα επανέλθουμε με ειδικό αφιέρωμα στις αεροπορικές αποστολές εναντίον στόχων επιφανείας…<br /><br /><a href="https://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Οικογένεια όπλων Spice της Rafael… αν αποφασίσουμε αληθινή στρατηγική συνεργασία Ελλάδας-Ισραήλ

Στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας, 2009 – 2010, με την έναρξη της διαδικασίας παραλαβής των 30 μαχητικών F-16C/D Block 52+ Advanced, η...

Διαβάστε την συνέχεια

Η παραχώρηση στην Τουρκία βάσης για 99 χρόνια στη Μισράτα και η απαγόρευση εισόδου Ιταλών στρατιωτών…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgXhL0JoKBT-Cp_YOdO6bbxaJON64ZJXQlh1I5xpqhzJx-8rzhLIgtBbWTXne1DVa__Ep0BePIn3NLY7k_rOQcdjyRUEFGven7HkpECX7VQqsvUyq3zwGNOXpvA2U1X6isTwXnExNq9NmU/s1600/%25CE%25B9%25CF%2584%25CE%25B1%25CE%25BB%25CE%25B9%25CE%25B1%25CE%25BD.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="321" data-original-width="640" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgXhL0JoKBT-Cp_YOdO6bbxaJON64ZJXQlh1I5xpqhzJx-8rzhLIgtBbWTXne1DVa__Ep0BePIn3NLY7k_rOQcdjyRUEFGven7HkpECX7VQqsvUyq3zwGNOXpvA2U1X6isTwXnExNq9NmU/s640/%25CE%25B9%25CF%2584%25CE%25B1%25CE%25BB%25CE%25B9%25CE%25B1%25CE%25BD.JPG" width="640" /></a></div> <br />«Η Άγκυρα και το Κατάρ έχουν υπογράψει συμφωνία παραχώρησης με την παράνομη κυβέρνηση εθνικής συμφωνίας (της Τρίπολης) για τη δημιουργία τουρκικής ναυτικής βάσης στην πόλη Μισράτα, σύμφωνα με την οποία θα βρίσκεται υπό τουρκικό έλεγχο για μια περίοδο 99 ετών, ενώ το Κατάρ θα χρηματοδοτήσει την κατασκευή, επισκευή, αναδόμηση και συντήρηση της βάσης», γράφει η λιβυκή «Τζαμαχουρίγια».<br /><br />Μάλιστα, όπως σημειώνει, αυτό επιβεβαιώθηκε από την τουρκική εφημερίδα «Yeni Akit» που σημειώνει ότι η συμφωνία έγινε κατά την επίσκεψη του Τούρκου υπουργού Άμυνας Χουλουσί Ακάρ και του ομολόγου του, του Κατάρ, Μωάμεθ αλ Ατίγια, στην Τρίπολη την περασμένη Πέμπτη. Προσθέτει ακόμη ότι η συμφωνία αυτή εμπίπτει στο δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας» που υιοθετεί η Τουρκία τόσο στο Αιγαίο όσο και στη Μεσόγειο.<br /><br />Η συμφωνία περιλαμβάνει, σύμφωνα με την τουρκική εφημερίδα, την ίδρυση ενός τριμερούς κέντρου συντονισμού «Τουρκίας, Κατάρ, GNA» στη Μισράτα, καθώς και της αεροπορικής βάσης στην Αλ Ουατίγια που θα είναι διαθέσιμη στις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις.<br /><br />Διευκρινίζεται, ακόμη, ότι οι φρεγάτες του τουρκικού ναυτικού θα εξακολουθούν να επιχειρούν στις ακτές της Μισράτα εναντίον των δυνάμεων του Χαλίφα Χαφτάρ.<br /><br />Η συμφωνία προβλέπει, επίσης, τον περιορισμό της παρουσίας των Ιταλών στρατιωτών στη Μισράτα και αυτό θα γίνει με το πρόσχημα της μη παραχώρησης βίζας για είσοδο στη Λιβύη.<br /><br />Πρόσφατο παράδειγμα είναι οι ιταλικές αναφορές ότι 40 στρατιώτες, που εργάζονται εδώ και χρόνια στο ιταλικό στρατιωτικό νοσοκομείο, εμποδίστηκαν να εισέλθουν στην πόλη Μισράτα με εντολή των Τούρκων στρατιωτικών.<br /><br />Γεγονός είναι ότι οι Ιταλοί στρατιώτες που πηγαίνουν από την Ιταλία στη Μισράτα δεν θα πηγαίνουν, όπως παλιά, με υπηρεσιακό διαβατήριο και με προφορική σημείωση, αλλά κατόπιν αδείας και παραχώρησης βίζας από τη Λιβυκή πρεσβεία στη Ρώμη.<br /><br />Αυτό επιβεβαίωσε και η υφυπουργός Εξωτερικών της Ιταλίας Μαρίνα Σερένι, όπως ανέφερε ο γνωστός Ιταλός αρθρογράφος Αλεσάντρο Πεγκάνο Ντρέτο, σημειώνει το δημοσίευμα.<br /><br /><a href="https://www.echedoros-a.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η παραχώρηση στην Τουρκία βάσης για 99 χρόνια στη Μισράτα και η απαγόρευση εισόδου Ιταλών στρατιωτών…

«Η Άγκυρα και το Κατάρ έχουν υπογράψει συμφωνία παραχώρησης με την παράνομη κυβέρνηση εθνικής συμφωνίας (της Τρίπολης) για τη δημιουργία τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πληροφορίες Al Arabiya: Η Τουρκία στέλνει όπλα στο Λίβανο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjgeJ0mHafxrxl0fcAEGdKUhVxKbT3DcgfezzGOeIpVMFpA_sohasWfcSu6OxgmcoV1mb_ltWYM7m0VLxwlE4l7ilYVhswaMLsr0J0uDpyCZ31JD5e6UzD0lmp7Q8PaB7HUucQcusHJbzU/s1600/3147775.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="348" data-original-width="512" height="434" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjgeJ0mHafxrxl0fcAEGdKUhVxKbT3DcgfezzGOeIpVMFpA_sohasWfcSu6OxgmcoV1mb_ltWYM7m0VLxwlE4l7ilYVhswaMLsr0J0uDpyCZ31JD5e6UzD0lmp7Q8PaB7HUucQcusHJbzU/s640/3147775.jpg" width="640" /></a></div> <br />Φορτία με όπλα στον Λίβανο φέρεται να στέλνει η Τουρκία μέσω της Συρίας, με στόχο να ενισχύσει την επιρροή της, αναφέρει το Al Arabiya English επικαλούμενο πηγές ασφαλείας.<br /><br />Πολιτικά, υποστηρίζει μέλη του μικρού, αλλά ενεργού στη χώρα, παρακλαδιού της Μουσουλμανικής Αδελφότητας. «Ανησυχούμε πολύ για το τι συμβαίνει. Οι Τούρκοι στέλνουν απίστευτη ποσότητα όπλων», δήλωσε στο Al Arabiya μια πηγή πληροφοριών του στρατού του Λιβάνου.<br /><br />Όταν ρωτήθηκε για τη ροή των τουρκικών όπλων, ένας ανώτερος Λιβανέζος διπλωμάτης είπε στο αραβικό σάιτ ότι δεν υπάρχουν συγκεκριμένες λεπτομέρειες, αλλά «γνωρίζουμε ότι (οι Τούρκοι) είναι ενεργοί». «Παρακολουθούμε το θέμα και παραμένουμε σε επαφή με την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών», δήλωσε ο διπλωμάτης.<br /><br />Ο Φιράς Μακσάντ, αναπληρωτής καθηγητής στο Πανεπιστήμιο George Washington, δήλωσε στο Al Arabiya ότι η Τουρκία μπορεί να θεωρεί τον Λίβανο μια σχετικά εύκολη χώρα για να επεκτείνει τη σφαίρα επιρροής της.<br /><br />«Μπορεί να υπάρχει αυξανόμενη ανάμειξη των Τούρκων στο Λίβανο και ίσως είναι μια φθηνή ‘’αρένα’’ για να κάνουν οι Τούρκοι παιχνίδι. Είναι εύκολο να γίνει και δεν κοστίζει πολύ», είπε ο Μακσάντ.<br /><br />Ο αντιπρόεδρος της Τουρκίας Φουάτ Οκτάι και ο υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου επισκέφτηκαν τη Βηρυτό μετά τις καταστροφικές εκρήξεις της 4ης Αυγούστου στη Βηρυτό και ανακοίνωσαν ότι η Άγκυρα προσφέρθηκε να ανοικοδομήσει το λιμάνι.<br /><br />Ο Τσαβούσογλου πρόσθεσε ότι η Τουρκία θα χορηγήσει «υπηκοότητα στους αδελφούς μας που λένε “Είμαι Τούρκος, είμαι Τουρκμενός” και εκφράζουν την επιθυμία τους να γίνουν πολίτες. Αυτές είναι οι οδηγίες του προέδρου μας Ερντογάν».<br /><br /><a href="https://infognomonpolitics.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Πληροφορίες Al Arabiya: Η Τουρκία στέλνει όπλα στο Λίβανο

Φορτία με όπλα στον Λίβανο φέρεται να στέλνει η Τουρκία μέσω της Συρίας, με στόχο να ενισχύσει την επιρροή της, αναφέρει το Al Arabiya Eng...

Διαβάστε την συνέχεια

Η κυοφορούμενη μυστική συμφωνία με την Τουρκία που προβλέπει ουδέτερη ζώνη για 28 νησιά του Αιγαίου!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgdOKHo2_GNSQFpZmuU9EO7H1R0uQL02QMF4dxGgxfsGEMZALdJEnl-ScpoJxrtSIG9KLz3-Ok2axgVLOuWpPd5vPZs-h8HNV6BpLryRyOtXeUvLvFGfcBKt4T7hDzluc9DNWxOqpx85mI/s1600/33254781200.webp" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="700" data-original-width="1200" height="372" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgdOKHo2_GNSQFpZmuU9EO7H1R0uQL02QMF4dxGgxfsGEMZALdJEnl-ScpoJxrtSIG9KLz3-Ok2axgVLOuWpPd5vPZs-h8HNV6BpLryRyOtXeUvLvFGfcBKt4T7hDzluc9DNWxOqpx85mI/s640/33254781200.webp" width="640" /></a></div> <br /> Πριν από περίπου έναν μήνα, έγκυρη πηγή μου από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού με ενημέρωσε σε χρόνο ανύποπτο -δεν είχε καν υπογραφεί η συμφωνία τμηματικής οριοθέτησης ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδος – Αιγύπτου- για την εμπιστευτική συνομιλία της με υψηλόβαθμο μέλος του Κογκρέσου των ΗΠΑ.<br /> <div> <br /> Από τον<b> Μανώλη Κοττάκη</b><br /> <br /> Η δοκιμασμένη για την αξιοπιστία της πηγή μού ανέφερε ότι ο congressman συνομιλητής τής μετέφερε την εκτίμηση πως κυοφορείται μια συμφωνία «ειρήνης» μεταξύ Ελλάδος – Τουρκίας με την οποία η Ελλάς θα κληθεί:<br /> <br /> 1. Να εγκαταλείψει ρητώς με διεθνή συνθήκη το δικαίωμά της για επέκταση των χωρικών της υδάτων στα 12 μίλια στο Αιγαίο.<br /> <br /> Η διακήρυξη της Μαδρίτης, που οδήγησε στην αδρανοποίηση της άσκησης του ελληνικού κυριαρχικού δικαιώματος επί 23 χρόνια, δεν αρκεί πλέον. Ζητείται η θεσμοποίησή της.<br /> <br /> Οι Αμερικανοί υποστηρίζουν μάλιστα πως, και να ήταν δυνατή η επέκτασή μας στα 12 μίλια, η Ελλάς δεν διαθέτει ικανό αριθμό δυνάμεων για να πραγματοποιεί νηοψίες είτε σε πολεμικά είτε σε εμπορικά πλοία (υποβρύχια, πολεμικά). Αρα, ας συμβιβαστεί με την «επιλεκτική επέκταση» κατά Σημίτη. Αλλού 10, αλλού 8, αλλού 6.<br /> <br /> 2. Θα κληθεί με διμερή συμφωνία ή διαιτησία να αποσύρει τα στρατεύματά της από τα νησιά του Αιγαίου, με ταυτόχρονη υποχώρηση και της Γ’ Στρατιάς από τη Σμύρνη στα εγγύτερα της τουρκικής ενδοχώρας.<br /> <br /> Στόχος μιας τέτοιας συμφωνίας θα είναι, σύμφωνα με το μέλος του Κογκρέσου, η δημιουργία μιας «ουδέτερης ζώνης» δυτικά των 28 αφοπλισμένων -υποτίθεται- νησιών μας. Ουδέτερης για την εξυπηρέτηση της διεθνούς ναυσιπλοΐας μεταξύ Σουέζ και Δαρδανελίων. Στην πραγματικότητα, αν είναι ακριβή όσα μας μεταφέρονται, το Αιγαίο δεν συνιστά απλώς ελληνοτουρκική διαφορά.<br /> <br /> Αποτελεί πρωτίστως διεθνές γεωπολιτικό ζήτημα, εντασσόμενο στη μάχη για τη διαμόρφωση νέων παγκόσμιων συσχετισμών. Μια νέα θαλάσσια οδός, στην οποία θα πάψουν διά βίου να συμπλέκονται πολεμικά πλοία στη θάλασσα και μαχητικά αεροσκάφη στον αέρα, θα είναι ασφαλής οδός για τη μεταφορά δυτικών φορτίων προς Βορρά.<br /> <br /> Είτε νόμιμων (υγροποιημένο φυσικό αέριο για να σπάσει το ρωσικό μονοπώλιο) είτε παράνομων (εξοπλισμοί, ναρκωτικά κ.λπ.). Ήμουν εξαιρετικά σκεπτικός αν πρέπει να δημοσιεύσω αυτή την εκτίμηση και αποφάσισα να περιμένω για να τη συνεκτιμήσω με βάση τα δεδομένα.<br /> <br /> Το σενάριο να γίνουν 28 ελληνικά νησιά ουδέτερη ζώνη (green area), δυστυχώς, άρχισε να «κουμπώνει» με στοιχεία τόσο από το παρελθόν όσο και από το παρόν. Από το παρελθόν, γιατί υπάρχουν και άλλα ντοκουμέντα που δείχνουν πως η κυβέρνηση Σημίτη συζητούσε ευθέως τον αφοπλισμό των νησιών του Αιγαίου, με το επιχείρημα πως δεν χρειαζόμαστε στρατό στα νησιά αν συμφωνήσουμε με τους Τούρκους στο εύρος χωρικών υδάτων και στην έκταση εναέριου χώρου! (Προσεχώς τα λοιπά.)<br /> <br /> Από το παρόν, γιατί ο Ακάρ μάς έδειξε προχθές σε χάρτη, επισήμως, τα 28 νησιά των οποίων αιτείται αφοπλισμό, ακόμη και τη Θάσο! Γιατί από τα στοιχεία στη μεγάλη εικόνα διαφαίνεται πως η αρχική προσέγγιση Τραμπ για συμμαχία ΗΠΑ – Ρωσίας – Αγγλίας – Τουρκίας κατά του άξονα Ευρώπης – Κίνας εγκαταλείπεται εν τη γενέσει της.<br /> <br /> Ακόμη και ορθόδοξοι εκκλησιαστικοί ηγέτες που έδειξαν συμπάθεια στον Αμερικανό πρόεδρο, ποντάροντας στο σενάριο αυτό, τώρα εκτίθενται ανοιχτά υπέρ του Μπάιντεν, παριστάμενοι στο συνέδριο των Δημοκρατικών.<br /> <br /> Η έκτακτη σύνοδος κορυφής της Ε.Ε. για τη Λευκορωσία, η οποία προηγείται της ελληνοτουρκικής, δείχνει πως η Δύση διά της ατλαντίστριας Μέρκελ επιθυμεί την ανατροπή του φιλορώσου Λουκασένκο και την εγκατάσταση δυνάμεων του ΝΑΤΟ στην αυλή του Πούτιν. Οπως στην Ουκρανία.<br /> Το ίδιο σχέδιο εφαρμόζεται και στον Νότο. Αν δημιουργηθεί ουδέτερη ζώνη στο Αιγαίο και κατασκευαστεί το νέο κανάλι της Κωνσταντινούπολης, με το οποίο παρακάμπτεται η Συνθήκη του Μοντρέ, τα αμερικανικά πλοία, εμπορικά και πολεμικά, θα φθάνουν στη Μαύρη Θάλασσα. Εξ ου και οι ΗΠΑ διεκδικούν τον στρατηγικό λιμένα της Αλεξανδρούπολης. Θέλουν να κλείσουν πάλι τον Πούτιν, ο οποίος έφθασε στη Μέση Ανατολή στην αυλή του. Το αιώνιο ζήτημα από την εποχή του Καποδίστρια.<br /> <br /> Η Ελλάδα έκανε ήδη μια τεράστια αβαρία προς τη Δύση με τη Συμφωνία των Πρεσπών, εντάσσοντας τη βάση Bonsteel στο ΝΑΤΟ.<br /> <br /> Τώρα, τι; Για να ανακοπεί η περαιτέρω ρωσική κάθοδος στη Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή θα πρέπει να δεχθούμε να γίνουν «γκρίζο» το Καστελόριζο, ουδέτερο το Αιγαίο -όπως προέβλεψε ο καθηγητής Μάζης το 1997, σε άλλες συνθήκες-, αχνό το γαλάζιο χρώμα της κυριαρχίας μας και να τεθεί σε κίνδυνο με τον αφοπλισμό η εδαφική ακεραιότητα των νησιών-αεροπλανοφόρων;<br /> <br /> Πολύ βαρύ τίμημα για μια πρόσκαιρη ειρήνη! Ας το έχουν υπόψη όσοι θέλουν να μας επιβάλουν Ελσίνκι 2.<br /> <a href="https://www.newsbreak.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η κυοφορούμενη μυστική συμφωνία με την Τουρκία που προβλέπει ουδέτερη ζώνη για 28 νησιά του Αιγαίου!

Πριν από περίπου έναν μήνα, έγκυρη πηγή μου από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού με ενημέρωσε σε χρόνο ανύποπτο -δεν είχε καν υπογραφεί η σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Με τέτοιους εταίρους τι να τους κάνεις τους εχθρούς! – Πρακτικά από τη σύνοδο των ΥΠΕΞ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg5BJqPjrI4EGAxkn1_fqf6Xj4RaPGzlzYe85DdoLdid8AUpi-OBRdHcGwqRwz5rOw_SDE7iXcnbKSXeg_xU26bR71T4rUzZ45SMlSAMQhb6Hvmwzn4dKHlwwUEsxYb6VI74_5x_yhQTlg/s1600/borell.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg5BJqPjrI4EGAxkn1_fqf6Xj4RaPGzlzYe85DdoLdid8AUpi-OBRdHcGwqRwz5rOw_SDE7iXcnbKSXeg_xU26bR71T4rUzZ45SMlSAMQhb6Hvmwzn4dKHlwwUEsxYb6VI74_5x_yhQTlg/s640/borell.jpg" width="640" /></a></div> <br /><b>Λυγερός Σταύρος</b><br />Δεν υπάρχει σχεδόν κανένα κράτος-μέλος που δημοσίως να μην εκφράζει τη φραστική αλληλεγγύη του προς την Κυπριακή Δημοκρατία και την Ελλάδα, αλλά όταν "κλείνουν οι πόρτες" η εικόνα αλλάζει και μάλιστα κατά τρόπο απογοητευτικό για τα δύο κράτη-μέλη που υφίστανται τις τουρκικές επιθετικές-επεκτατικές πιέσεις. Αυτό δείχνουν τα πρακτικά από τη σύνοδο των ΥΠΕΞ της ΕΕ στις 14 Αυγούστου.<br /><br />Τα όσα ειπώθηκαν, λοιπόν, στο έκτακτο Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων της ΕΕ (συμμετέχουν οι υπουργοί Εξωτερικών) που πραγματοποιήθηκε στις 14 Αυγούστου με τηλεδιάσκεψη, δείχνουν ότι τα πράγματα δεν είναι καθόλου ευχάριστα. Ο Έλληνας υπουργός μίλησε πρώτος. Αναφέρθηκε στο ιστορικό της κρίσης, τονίζοντας τον κίνδυνο ατυχήματος, λόγω της υπερσυγκέντρωσης πολεμικών πλοίων στη θαλάσσια περιοχή που πλέει το Oruc Reis.<br /><br />Κατέθεσε, μάλιστα, φωτογραφίες και σχεδιαγράμματα από την προσπάθεια της τουρκικής φρεγάτα Κemal Reis να εμβολίσει την ελληνική "Λήμνος". Το υλικό προκάλεσε αίσθηση στους ομολόγους του, αλλά, όπως αποδείχθηκε στη συνέχεια, λίγο επηρέασε τη στάση τους στο Συμβούλιο, αφού ο κάθε υπουργός συμμετείχε στην τηλεσύνοδο με καθορισμένη πολιτική γραμμή.<br /><br />Ο Δένδιας, έχοντας εκ των προτέρων υπόψη του τη δυσαρέσκεια του Βερολίνου, ανέφερε ότι η ελληνοαιγυπτιακή συμφωνία για τη μερική οριοθέτηση της ΑΟΖ (δυτικά του 28ου μεσημβρινού) είναι αποτέλεσμα διμερών διαπραγματεύσεων που έχουν αρχίσει πριν από περίπου 15 χρόνια. Υπογράμμισε, μάλιστα, ότι η συμφωνία έγινε επί τη βάσει του Διεθνούς Δικαίου, γεγονός που επιβεβαιώνει για μία ακόμα φορά ότι η Ελλάδα δρα πάντα με γνώμονα το Διεθνές Δίκαιο, αποτελώντας υπόδειγμα ευρωπαϊκής χώρας.<br /><br />Στο πλευρό της Τουρκίας η Γερμανία <br /><br />Μετά τον Έλληνα υπουργό, πήρε τον λόγο ο Γερμανός, ο οποίος και επιχείρησε να προσγειώσει ανωμάλως την ελληνική πλευρά. Χαρακτήρισε «έντονα απογοητευτική εμπειρία» (frustrated experience) την ανακοίνωση υπογραφής της ελληνοαιγυπτιακής συμφωνίας «ένα 24ωρο πριν αρχίσουν οι συνομιλίες μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, που η γερμανική προεδρία είχε επιτύχει»<br /><br />Δεν παρέλειψε να μιλήσει για «πλήρη αλληλεγγύη» προς την Ελλάδα και την Κυπριακή Δημοκρατία, αλλά έσπευσε να πάει "στο ψητό", ζητώντας να λήξει «ο φαύλος κύκλος κλιμάκωσης και στρατιωτικοποίησης». Στο σημείο αυτό έχει κρίσιμη σημασία να αποκωδικοποιήσουμε τη φράση του επικεφαλής της γερμανικής διπλωματίας Μάας. Όπως έχει καταστήσει σαφές, με τον όρο "κλιμάκωση" αναφέρεται στις ενέργειες της Τουρκίας και με τον όρο "στρατιωτικοποίηση" στις ενέργειες της Ελλάδας.<br /><br />Με τον τρόπο αυτό το Βερολίνο επιχειρεί ουσιαστικά να εξισώσει το θύτη με το θύμα, θεωρώντας και τις δύο πλευρές συνυπεύθυνες για την ένταση. Με άλλα λόγια, η προσπάθεια της Ελλάδας να αποτρέψει την παραβίαση των δυνάμει (επειδή δεν υφίσταται ακόμα οριοθέτηση της ΑΟΖ) κυριαρχικών δικαιωμάτων της εξισώνεται με τις τουρκικές πειρατικές ενέργειες.<br /><br />Δεν πρόκειται ούτε για λάθος προσέγγιση, ούτε για επιδερμικό φιλοτουρκισμό. Η εξίσωση θύτη και θύματος στο πολιτικό επίπεδο είναι απολύτως αναγκαία για τη γερμανική διπλωματία, επειδή έτσι νομιμοποιεί και ενισχύει την πολιτική της να οδηγήσει Ελλάδα και Τουρκία σε απευθείας εφ' όλης της ύλης διαπραγμάτευση, όπως παγίως επιδιώκει η Άγκυρα. Η κατάληξη του Μάας ήταν ότι η κατάσταση στην Ανατολική Μεσόγειο «είναι εξαιρετικά εύθραυστη» κι ότι η χώρα του θα προσπαθήσει και πάλι να καταστήσει εφικτή αυτή τη διαπραγμάτευση, η οποία ακυρώθηκε –όπως είχε αναφέρει στην αρχή της ομιλίας του– με ευθύνη της Αθήνας.<br /><br />Σε αντιτουρκικό μήκος κύματος η Γαλλία<br /><br />Σε πολύ διαφορετικό μήκος κύματος κινήθηκε ο Γάλλος υπουργός Εξωτερικών. Ζήτησε να διασφαλισθεί ο σεβασμός του Διεθνούς Δικαίου, "φωτογραφίζοντας" την Τουρκία. Πρόσθεσε, μάλιστα, ότι γι' αυτόν τον σκοπό στάλθηκαν στην Ανατολική Μεσόγειο γαλλικά πολεμικά πλοία και αεροσκάφη. Επίσης, υποστήριξε σαφώς την έκδοση κοινής ανακοίνωσης, με την οποία να εκφράζεται αλληλεγγύη σε Ελλάδα και Κυπριακή Δημοκρατία. Όπως είναι γνωστό, τέτοια ανακοίνωση τελικώς δεν εκδόθηκε και γι' αυτό ο Δένδιας εμπόδισε την έκδοση ανακοίνωσης για τη Λευκορωσία, όπως επιθυμούσε η Γερμανία και οι δορυφόροι της.<br /><br />Και για να μην αφήσει καμία αμφιβολία για την πρόθεση της Γαλλίας, ο Λε Ντριάν ζήτησε από τον ύπατο εκπρόσωπο της ΕΕ για την εξωτερική πολιτική Μπορέλ να ετοιμάσει option paper κυρώσεων κατά της Τουρκίας. Σκοπός της γαλλικής πλευράς είναι το option paper κυρώσεων να συζητηθεί στο Άτυπο Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων (τύπου Γκύμνιχ) που έχει προγραμματισθεί να συνέλθει στο Βερολίνο στις 25-27 Αυγούστου.<br /><br />Μπορεί το Άτυπο Συμβούλιο να μην λαμβάνει οριστικές αποφάσεις (δεν τηρούνται καν πρακτικά), αλλά είναι εξαιρετικά σημαντικό ποια θα είναι η λίστα με τις κυρώσεις που θα σταλεί στο τέλος Σεπτεμβρίου στη Σύνοδο Κορυφής. Οι κυρώσεις που θα περιέχονται πρέπει να μην αφήνουν περιθώριο υπεκφυγής στους ηγέτες, οι οποίοι θέλουν να τορπιλίσουν την επιβολή κυρώσεων ή να επιβάλουν κάποιες ανώδυνες, όπως είχαν κάνει για τις πειρατικές τουρκικές γεωτρήσεις στην κυπριακή ΑΟΖ.<div> <br />Οι κατά, οι υπέρ, οι ενδιάμεσοι και ο ειδικός ρόλος της Μάλτας<br /><br />Αξίζει να σημειωθεί ότι όπως φάνηκε από τις παρεμβάσεις των άλλων υπουργών Εξωτερικών, η ΕΕ είναι διχασμένη στο πρόβλημα "Τουρκία". Το Βέλγιο, το Λουξεμβούργο, η Ιρλανδία, η Ρουμανία, η Εσθονία, η Σλοβακία και η Αυστρία επέκριναν με σφοδρότητα την Άγκυρα, χωρίς, ωστόσο, να φανεί καθαρά εάν θα ψηφίσουν την επιβολή κυρώσεων.<br /><br />Στον αντίποδα κινήθηκαν η Σουηδία, η Ισπανία, η Ουγγαρία, η Πολωνία και η Φινλανδία. Οι υπουργοί Εξωτερικών αυτών των χωρών υπερτόνισαν τη γεωπολιτική σημασία που έχει η Τουρκία για την ΕΕ, χαρακτηρίζοντάς την μεγάλη και ισχυρή χώρα, με την οποία πρέπει να βρεθεί τρόπος συνεργασίας. Στην πραγματικότητα, υποβάθμισαν σε προκλητικό βαθμό τις επιθετικές ενέργειες της Άγκυρας.<br /><br />Κάπου ανάμεσα στις θέσεις των δύο παραπάνω ομάδων κρατών-μελών κινήθηκαν η Ιταλία, η Πορτογαλία, η Ολλανδία, η Λιθουανία, η Βουλγαρία, η Τσεχία και η Κροατία. Εξέφρασαν τη φραστική αλληλεγγύη τους προς την Ελλάδα και την Κυπριακή Δημοκρατία, συστήνοντας, όμως, διάλογο ως λύση αντί της στρατιωτικοποίησης! Ουσιαστικά έκαναν υποδείξεις-παραινέσεις προς την Αθήνα να διαπραγματευθεί τις μονομερείς τουρκικές επεκτατικές διεκδικήσεις.<br /><br />Άφησα για το τέλος τη μικρή Μάλτα, η οποία, όπως αποδείχθηκε, είχε αναλάβει ειδικό ρόλο. Πρότεινε ευθέως να «κηρυχθούν ουδέτερες οι αμφισβητούμενες περιοχές, δίχως γεωλογικές έρευνες ή εκμεταλλεύσεις μέχρι να υπάρξει συμφωνία (Ελλάδας και Τουρκίας)». Στην πραγματικότητα, η Μάλτα πρότεινε το "γκριζάρισμα" κάθε θαλάσσιας περιοχής, για την οποία η Τουρκία θα εγείρει διεκδίκηση, ανεξαρτήτως εάν αυτή η διεκδίκηση είναι παντελώς αυθαίρετη.</div> <div> <br />Ο αντιθεσμικός ρόλος του Μπορέλ στη σύνοδο των ΥΠΕΞ<br /><br />Ο Έλληνας υπουργός ζήτησε να εκδοθεί από το Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων (κοινή θέση των υπουργών Εξωτερικών της ΕΕ) μία δημόσια ανακοίνωση καταδίκης των παράνομων ενεργειών της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο. Στην προσπάθειά του, μάλιστα, να αποσπάσει μία κοινή θέση, ο Δένδιας απέφυγε να προσδιορίσει τη μορφή αυτής της κοινής θέσης. Τη θέση του υποστήριξε, όπως ήταν αναμενόμενο και ο Κύπριος υπουργός Εξωτερικών, ο οποίος ζήτησε ευθέως την επιβολή κυρώσεων στην Τουρκία, τονίζοντας ότι διαφορετικά θα ενθαρρυνθεί η τουρκική επιθετικότητα.<br /><br />Το αίτημα Αθήνας-Λευκωσίας απέκρουσαν έντονα η Γερμανία και η Ισπανία, με το επιχείρημα ότι θα απομακρύνει την προοπτική έναρξης ελληνοτουρκικών διαπραγματεύσεων (για προφανείς λόγους τις αποκαλούν διάλογο). Αυτός ήταν και ο λόγος που ο Δένδιας εμπόδισε την έκδοση ανακοίνωσης για τη Λευκορωσία.<br /><br />Με Βερολίνο και Μαδρίτη τάχθηκε και ο ύπατος εκπρόσωπος Μπορέλ. Αυτός, μάλιστα, ξεπέρασε τα όρια. Επικαλέσθηκε τη θέση Δένδια και Χριστοδουλίδη ότι οι τουρκικές έρευνες στην ελληνική και κυπριακή ΑΟΖ προσβάλλουν και την ΕΕ, για να ισχυρισθεί ότι το ζητούμενο δεν είναι η επίδειξη αλληλεγγύης προς τα θιγόμενα κράτη-μέλη, αλλά η αποκλιμάκωση και η διαπραγμάτευση των θεσμικών οργάνων της ΕΕ (δηλαδή του ίδιου και της γερμανικής προεδρίας) με την Τουρκία!<br /><br />Για τον σκοπό αυτό –ισχυρίσθηκε– «απαιτούνται χαμηλοί τόνοι και λεπτοί χειρισμοί έναντι της Άγκυρας». Συνεπώς, Ελλάδα και Κύπρος «οφείλουν να υπηρετήσουν την προσπάθεια των θεσμικών οργάνων της ΕΕ», απομειώνοντας τη στρατιωτική αντιπαράθεση και την ένταση. Κατέληξε ότι θα εκδώσει δική του ανακοίνωση με έμφαση στο σχήμα: αλληλεγγύη, αποκλιμάκωση κι αποστρατωτικοποίηση, ώστε να καταστεί εφικτός ο ελληνοτουρκικός διάλογος!<br /><br />Ουσιαστικά, ο Μπορέλ είχε το θράσος να πει σε Ελλάδα και Κύπρο ότι οφείλουν να υπηρετούν τα συμφέροντα της ΕΕ (όπως βεβαίως τα ορίζουν η γερμανική προεδρία και ο ίδιος ως "υπάκουος υπάλληλος") κι όχι τα κρατικά τους συμφέροντα! Με τη λογική του, εάν αυτός και το Βερολίνο θεωρούσαν πως θα ήταν προς το συμφέρον της ΕΕ η Ελλάδα και η Κύπρος να παραχωρήσουν κυριαρχικά τους δικαιώματα στην Τουρκία, θα έπρεπε να το πράξουν! Η εξωφρενική στάση του Μπορέλ να μετατρέψει τις δύο χώρες-μέλη σε "Ιφιγένειες" έρχεται σε κατάφωρη αντίθεση με τις ευρωπαϊκές συνθήκες και θα έπρεπε να είχε άμεσα καταγγελθεί.<br /><br /><a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Με τέτοιους εταίρους τι να τους κάνεις τους εχθρούς! – Πρακτικά από τη σύνοδο των ΥΠΕΞ

Λυγερός Σταύρος Δεν υπάρχει σχεδόν κανένα κράτος-μέλος που δημοσίως να μην εκφράζει τη φραστική αλληλεγγύη του προς την Κυπριακή Δημοκρατί...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Επιτάφιος της Κυπριακής ΑΟΖ: Άραγε, για ποιό λόγο πήγε εκτάκτως στη Λευκωσία ο κ.Δένδιας;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhXryy9vd_WPilWkgphbrJ9E4CB5LmqND2tfcPlUX7XaOGHdlUmZaTI2dES5SDMMfXmzsI64dUZYbkhsljeI08TryyNYmMveyZ79eZ5VgzQgD696aovyFAmX_7cXCDYEs6J7_PNdov41oc/s1600/POLEMIKO-NAYTIKO-AIGAIO.webp" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="840" data-original-width="1268" height="422" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhXryy9vd_WPilWkgphbrJ9E4CB5LmqND2tfcPlUX7XaOGHdlUmZaTI2dES5SDMMfXmzsI64dUZYbkhsljeI08TryyNYmMveyZ79eZ5VgzQgD696aovyFAmX_7cXCDYEs6J7_PNdov41oc/s640/POLEMIKO-NAYTIKO-AIGAIO.webp" width="640" /></a></div> <br />Του <b>ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΚΑΡΥΩΤΗ</b><br /><br />Η αθηναϊκή εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ έγραψε πρόσφατα:<br /><br />«Σε αλλαγή στρατηγικής έχει περάσει η ελληνική διπλωματία, μετά την υπογραφή δύο συμφωνιών οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών, με την Ιταλία και με την Αίγυπτο. Αυτή η αλλαγή σελίδας από την Αθήνα αναμένεται να συνεχιστεί με επιδίωξη συμφωνίας με την Αλβανία, που είναι από τους πρώτους στόχους στη λίστα.»<br /><br />Δηλαδή η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη ετοιμάζεται να θάψει το όνειρο του Τάσσου Παπαδόπουλου για μια Ένωση των θαλασσών μας, μια και η άλλη Ένωση δεν υπάρχει πλέον ούτε στα όνειρα της παράνομης ΕΟΚΑ Β’. Αντί η ελληνική κυβέρνηση να ανακοινώσει ότι ήρθε η ώρα της οριοθέτησης με την Κύπρο, δηλώνει ότι η επόμενη οριοθέτηση ΑΟΖ θα αφορά την Αλβανία!<br /><br />Η παρουσία του Κυριάκου Μητσοτάκη από τα πρώτα του βήματα μου έδωσε την εντύπωση ότι θα εκπροσωπούσε κάτι διαφορετικό και φρέσκο στην ελληνική πολιτική σκηνή. Αλλά η στάση του στο Κυπριακό με έχει οδηγήσει σε δεύτερες σκέψεις. Βέβαια δεν θα είναι ο πρώτος Έλληνας πολιτικός.<br />Πριν από αυτόν υπήρξαν η Ντόρα Μπακογιάννη, ο Κώστας Σημίτης και ο Γιώργος Παπανδρέου, που πολέμησαν μετά μανίας τις προσπάθειες του Κύπριου ηγέτη για την ανακήρυξη ΑΟΖ. Το τραγικό είναι ότι ο κύριος αντίπαλος τους ήταν η ΑΟΖ και όχι ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας.<br /><br />Όπως έγραψε ο Κύπριος Ευρωβουλευτής Κώστας Μαυρίδης:<br /><br />«Για δεκαετίες η Αθήνα «επένδυε» στην πολιτική του κατευνασμού με παραχωρήσεις στην τουρκική επεκτατικότητα ενώ η προάσπιση εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων θεωρείτο «μάταιη αντιπαράθεση για μερικές βραχονησίδες». Χαρακτηριστικά, όταν ο Πρόεδρος της Κύπρου Τ. Παπαδόπουλος πρότεινε διορατικά την οριοθέτηση ΑΟΖ Κύπρου-Ελλάδας καθώς το τουρκικό θηρίο ακόμη «κοιμόταν», οι ελίτ στην Αθήνα σε ευθυγράμμιση με θαυμαστές του Ερντογάν στην Λευκωσία, προσδοκούσαν σε διάλογο και ρύθμιση ΑΟΖ με την Τουρκία.»<br /><br />Δεν κατάλαβα γιατί ο Νίκος Δένδιας επισκέφθηκε στη Λευκωσία τον Νίκο Χριστοδουλίδη. Πήγε για να τον ενημερώσει για την επόμενη οριοθέτηση ΑΟΖ της Ελλάδας με την Αλβανία;<br /><br />Ο υπουργός εξωτερικών της Ελλάδας μετά τις συνομιλίες του με τον πρόεδρο Νίκο Αναστασιάδη και τον Νίκο Χριστοδουλίδη δήλωσε:<br /><br />«Συζητήσαμε», για τις διμερείς σχέσεις και για τη συνεργασία μας στο πλαίσιο της κοινής αντίληψης που διατηρούμε και καλλιεργούμε με τις χώρες της περιοχής που μοιράζονται τις ίδιες αξίες και αντιλήψεις με εμάς. Συνεργασίες, οι οποίες κατά κοινή αναγνώριση, συμβάλλουν στη διατήρηση της ειρήνης και της σταθερότητας στην περιοχή μας.»<br />Ούτε μια λέξη για την οριοθέτηση των ΑΟΖ μας!<br /><br />Ήταν σοφά τα λόγια του Άγγελου Συρίγου όταν έγραψε:<br /><br />«Πρέπει να αναρωτηθούμε ως Ελλάδα για τον ρόλο που επιθυμούμε να παίξουμε στην ευρύτερη περιοχή. Ένα κράτος αναβαθμίζεται γεωπολιτικά, όταν μπορεί να ασκεί επιρροή πέραν των συνόρων του. Εάν η επιρροή του φθάνει στο σημείο να επηρεάζει τους γεωπολιτικούς συσχετισμούς της περιοχής καθίσταται υπολογίσιμος ως παίκτης και επιθυμητός ως σύμμαχος. Η Ελλάδα επιδιώκει αυτόν τον ρόλο;<br /><br />Ο κυπριακός Ελληνισμός επιτρέπει στην Ελλάδα να προεκταθεί στην καρδιά της Ανατολικής Μεσογείου, σε μία θαλάσσια περιοχή κρίσιμης σημασίας και από γεωπολιτικής και από γεωοικονομικής θεώρησης. Εκτός αυτού, η γεωπολιτική αναβάθμιση της Ελλάδας θα ήταν χρήσιμη και στην προσπάθειά της να εξισορροπήσουμε την διεθνή απαξίωση που υπέστη η χώρα τα τελευταία χρόνια. Μοναδική περίπτωση που μας είδε διαφορετικά το διεθνές σύστημα ήταν όταν προσπαθήσαμε να αποκτήσουμε κάποιον περιφερειακό ρόλο σε συνδυασμό με την Κύπρο: Αναφέρομαι στα τρίγωνα: Ελλάδα-Κύπρος με Ισραήλ, Ελλάδα-Κύπρος με Αίγυπτο και τελευταία Ελλάδα-Κύπρος με Ιορδανία.»<br /><br />Εάν η σημερινή κυβέρνηση πάσχει από «φοβικό σύνδρομο» όπως και οι προηγούμενες, τότε θα βλέπουμε τον επόμενο χάρτη και θα αναφωνούμε «πάλι με χρόνια με καιρούς, πάλι δικά μας θα’ ναι».<br />Οριοθέτηση ΑΟΖ κρατών Ανατολικής Μεσογείου βάσει UNCLOS<br /><br /><img height="467" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2020/08/200819203554_AOZ-FOUR-extra.jpg" width="640" /><br /><br />Όσον αφορά στα ελληνοτουρκικά βρισκόμαστε σε κινούμενη άμμο.<br /><br />Τα μήνυμα ελήφθη, όταν οι Πρόεδροι Τραμπ και Μακρόν σε ένα απόσπασμα του πρόσφατου κοινού του ανακοινωθέντος αναφέρουν:<br /><br />«Οι δύο ηγέτες εξέφρασαν επίσης ανησυχία για την αυξημένη ένταση μεταξύ των συμμάχων του ΝΑΤΟ, την Ελλάδα και την Τουρκία στην Ανατολική Μεσόγειο. Ο Πρόεδρος Τραμπ και ο Πρόεδρος Μακρόν συμφώνησαν ότι η Ελλάδα και η Τουρκία πρέπει να δεσμευτούν για διάλογο, ο οποίος είναι ο μόνος δρόμος για την επίλυση των διαφορών τους.»<br /><br />Ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, για καιρό τώρα επιθυμεί να ικανοποιήσει τον στενό του φίλο Ταγίπ Ερντογάν επιδιώκοντας να λυθεί η ελληνοτουρκική διαφορά πριν τις προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ.<br /><br />Από ό,τι γνωρίζουμε, στην συνάντηση που θα προγραμματίζεται να πραγματοποιηθεί στην Άγκυρα, η ελληνική κυβέρνηση θα φέρει στο τραπέζι για συζήτηση αυτό που αποκαλεί την μοναδική διαφορά της με την Τουρκία, δηλαδή την οριοθέτηση ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας.<br /><br />Από την άλλη μεριά η Τουρκία, όπως μας εξηγεί ο Άγγελος Συρίγος, θα θέσει στο τραπέζι:<br /><br />1.Οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου. Ήταν (και μάλλον παραμένει) το μοναδικό θέμα που και η Ελλάδα αναγνωρίζει ως διαφορά μεταξύ των δύο χωρών (ετέθη το 1973-74).<br />Επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων. Συνοδεύεται από την απειλή χρήσεως βίας εκ μέρους της Τουρκίας σε περίπτωση ασκήσεως των νομίμων δικαιωμάτων της Ελλάδος στο Αιγαίο (ετέθη το 1974).<br /><br />2.Καθεστώς αποστρατιωτικοποιήσεως των ανατολικών νησιών του Αιγαίου (ετέθη μεταξύ 1964-74).<br /><br />3.Διαφορετικό εύρος του εναερίου χώρου, 10 ν.μ. εν σχέσει προς το εύρος των χωρικών υδάτων, 6 ν. μ. (ετέθη το 1975).<br /><br />4.Όρια της Περιοχής Πληροφοριών Πτήσεων (FIR) Αθηνών (ετέθη το 1974).<br /><br />5.Όρια της Ζώνης Έρευνας και Διασώσεως στο Αιγαίο (ετέθη το 1979).<br /><br />6.Επιχειρησιακά όρια στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ (ετέθη το 1974).<br /><br />7. Η αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας επί απροσδιόριστου αριθμού μικρών νησιών στο Αιγαίο. Επρόκειτο για τις λεγόμενες «γκρίζες ζώνες» (ετέθη το 1996).<br /><br />8.Αμφισβήτηση της υπάρξεως ελληνικής υφαλοκρηπίδας στην Ανατολική Μεσόγειο που σχηματίζουν το Καστελόριζο, η Ρόδος, η Κάρπαθος, η Κάσος και η Κρήτη καθώς και αμφισβήτηση του συνόλου της κυπριακής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) (ετέθη το 2011).<br />Ο Εφιάλτης του Τραμπ<br /><br />Η μοιραία φιγούρα του Τραμπ θα παίξει σημαντικό ρόλο στην ελληνοτουρκική διαφορά. Τρέφει τέτοια εκτίμηση προς τον παρανοϊκό Ερντογάν και δεν θα τον αφήσει αβοήθητο.<br /><br />Υποθέτω διαβάσατε τις υπερφίαλες δηλώσεις του, όταν καυχόμενος, ως συνήθως, για τις διπλωματικές του ικανότητες, ξεστόμισε τα παρακάτω :<br />«Την περασμένη εβδομάδα, επικεφαλής κρατών επικοινώνησαν μαζί μου και μου είπαν ‘Μήπως μπορείς να τηλεφωνήσεις στον Ερντογάν’;»<br />«Είσαι ο μόνος που θα ακούσει. Εμάς δεν μας ακούει. Μόνο εσένα».<br />«Δεν μου αρέσει να το λέω δημόσια, αλλά συμβαίνει να ισχύει. Τα πάω καλά μαζί του και με ακούει».<br />«Αντιμετωπίζουμε ανθρώπους που είναι πολύ έξυπνοι. Με τους ηγέτες αυτών των χωρών, αντιμετωπίζουμε σκακιστές παγκόσμιας κλάσης. Τους ξέρω όλους. Τα πάμε πολύ καλά με όλους, και τον Ερντογάν της Τουρκίας.»<br /><br />Εάν τελικά συρθούμε σε διάλογο με την Τουρκία, θα βρεθούμε ξυπόλυτοι στ’ αγκάθια. Θα υπάρξει μια αφάνταστη πίεση από τον Τραμπ να δεχθούμε να προσφύγουμε στη Χάγη δεχόμενοι δύο από τα παραπάνω που ζητά η Τουρκία.<br /><br />Παρακολουθώντας για τέσσερα χρόνια τον αλλοπρόσαλλο πρόεδρο των ΗΠΑ, φαντάζομαι τις πονηρές σκέψεις του. Θα πεί ο dealmaker στον Μητσοτάκη: «Εσείς δεν μπορείτε να παίζετε ένα unfair παιχνίδι. Φέρνετε στο τραπέζι δυο θέματα, την ΑΟΖ και την υφαλοκρηπίδα. Είναι εντελώς άδικο να μη φέρει και η Τουρκία δύο από τα θέματα που επιθυμεί να μπουν στη συζήτηση».<br />Οι Αμερικανοί πιστεύουν ότι η Χάγη δεν μπορεί να λύσει την ελληνοτουρκική διαφορά, με βάση το προηγούμενο που δημιουργεί η συμπεριφορά της Κίνας. Οι Αμερικανοί πιστεύουν ότι όποια να είναι η απόφαση της Χάγης, οι Τούρκοι, παριστάνοντας τους Κινέζους, δεν θα αποδεχθούν την απόφαση ακόμα και ευνοϊκή να είναι για αυτούς.<br /><br />Έτσι, από την δεκαετία του 1960, προωθούν την ιδέα συνεκμετάλλευσης, ή καλύτερα της συνδιαχείρισης των ενεργειακών πόρων της Ανατολικής Μεσογείου. Σήμερα ο πρόεδρος Τραμπ είναι θερμός θιασώτης αυτής της λύσης και κρυφός οπαδός της «Γαλάζιας Πατρίδας».<br /><br />Έτσι επιθυμεί ένα ελληνοτουρκικό διάλογο που θα φέρει μια λύση, που στη δίκη μας περίπτωση όμως θα συνίσταται στη συνδιαχείριση των υδρογονανθράκων της Ανατολικής Μεσογείου που ανήκουν στην Ελλάδα!<br /><br />Φαίνεται πάντως ότι ο χρόνος τώρα κυλάει εις βάρος μας.<br /><br />Έχω την εντύπωση ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά και η παγκόσμια κοινότητα έχει κουραστεί με αυτή την διαμάχη, που μπορεί να καταλήξει σε πολεμική σύγκρουση.<br /><br />Φαίνεται ότι ο Τραμπ θέλει επίσης να εξυπηρετήσει τον φίλο του Νετανιάχου, που επιθυμεί το Ισραήλ να ζήσει σε μια πιο ήσυχη γειτονιά και πιστεύει ότι αυτό θα επιτευχθεί με μια ελληνοτουρκική συμφωνία.<br /><br />Από την άλλη πλευρά, δεν είμαι βέβαιος τι είδους διάλογο επιθυμεί η ελληνική κυβέρνηση, όταν η αναπληρώτρια κυβερνητική εκπρόσωπος Αριστοτελία Πελώνη δήλωσε στο ΣΚΑΪ:<br />«Επιθυμούμε τον διάλογο, αλλά θέλουμε να υπάρχουν και οι προϋποθέσεις (…) Διάλογος, όταν κι εφόσον υπάρξει, θα υπάρξει μόνο για οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας – ΑΟΖ».<br /><br />Εάν έτσι σκέφτεται ο Κυριάκος Μητσοτάκης, δεν νομίζω ότι ο Παύλος Αποστολίδης, που θα ηγηθεί των διμερών διερευνητικών επαφών, θα φτάσει ποτέ στην Άγκυρα.<br /><br /><a href="https://hellasjournal.com/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ο Επιτάφιος της Κυπριακής ΑΟΖ: Άραγε, για ποιό λόγο πήγε εκτάκτως στη Λευκωσία ο κ.Δένδιας;

Του ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΚΑΡΥΩΤΗ Η αθηναϊκή εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ έγραψε πρόσφατα: «Σε αλλαγή στρατηγικής έχει περάσει η ελληνική διπλωματία, μετά την υπογ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ρω, Στρογγυλή και 150 νησιά στην «θάλασσα των νήσων» η Τουρκία τα βαφτίζει Τουρκικά

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiMY6O3JKGIfsLPa4ZVsACJFVqeY62uNIGa5FK1Y7z6tgWAKPLJ_OB5fwgKr2zoKPueA9oqEqm0rYy4ml7jGYsOan7vtLm4L1WVjWxpCL3Aic7XBfkuvXrVBizABSgfMg_rYXI1pQqvfmk/s1600/555471230000.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="603" data-original-width="900" height="428" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiMY6O3JKGIfsLPa4ZVsACJFVqeY62uNIGa5FK1Y7z6tgWAKPLJ_OB5fwgKr2zoKPueA9oqEqm0rYy4ml7jGYsOan7vtLm4L1WVjWxpCL3Aic7XBfkuvXrVBizABSgfMg_rYXI1pQqvfmk/s640/555471230000.jpg" width="640" /></a></div> <h3> <span style="font-weight: normal;"> Δύο ελληνικές ΑΟΖ με διαφορετικό καθεστώς<br />Με την Ελλάδα, μπορούμε να διαπραγματευτούμε μόνο στη Θάλασσα των Νήσων, όχι την Μεσόγειο</span>.</h3> Στην θάλασσα των νήσων (έτσι αποκαλούν οι τούρκοι το Αιγαίο Πέλαγος), περίπου 150 νησιά, νησίδες και βραχονησίδες ανήκουν στην Δημοκρατία της Τουρκίας.<br /> Αυτά τα 150 νησιά, νησίδες και βράχοι εξαιρούνται από τη Συνθήκη Ειρήνης της Λωζάνης αναφέρει το τουρκικό Docu Acdeniz Politik που υιοθετεί μια εθνικιστική ρητορική<br /> <div>   <br /> Από την άλλη πλευρά, η Ελλάδα ισχυρίζεται ότι οι Συνθήκες της Λωζάνης και του Παρισιού, τα 150 νησιά και βραχονησίδες δόθηκαν στην Ιταλία η οποία εν συνεχεία τα μεταβίβασε στην Ελλάδα.<br /> Ωστόσο αυτοί οι ισχυρισμοί είναι ανεπαρκείς, η Ελλάδα επικαλείται την συνθήκη UNCLOS του 1982, ισχυριζόμενη ότι έχει τα νησιά έχουν "δικαίωμα ΑΟΖ" .</div> <div> <br /> Η Ελλάδα με μονομερή μέτρα που έχει λάβει καταρρίπτει αυτό το δικαίωμα .<br /> Λόγω του 15ου άρθρου της Συνθήκης της Λωζάνης, η Ελλάδα πήρε το νησί Καστελόριζο ή Μεγίστη στα τουρκικά Meis.<br /> Επίσης τα νησιά Ρω στα τουρκικά Καρά και Στρογγυλή στα τουρκικά Fener Island, που βρίσκονται δίπλα στο Καστελόριζο, μετρήθηκαν και μεταφέρθηκαν στην Ιταλία σύμφωνα με το 3ο άρθρο της σύμβασης της 4ης Ιανουαρίου 1932, το οποίο συνδέεται με το 16ο άρθρο της συνθήκης της Λωζάνης.</div> <div> <br /> Η Τουρκία δεν ήταν συμβαλλόμενο μέρος στην ειρηνευτική συνθήκη του Παρισιού του 1947 με το 14ο άρθρο που αφορούσε την θάλασσα των νήσων και ειδικά του Καστελόριζου από την Ιταλία στην Ελλάδα.<br /> Στο 15ο άρθρο της Συνθήκης της Λωζάνης, το νησί Καστελόριζο μεταφέρεται στην Ιταλία, αλλά το νησί, το νησάκι και οι βραχονησίδες δίπλα στο Καστελόριζο δεν αναφέρονται.<br /> Ωστόσο, σύμφωνα με το 14ο άρθρο της Συνθήκης Ειρήνης του Παρισιού, το νησί, το νησάκι και οι βράχοι του Καστελόριζου μεταφέρονται στην Ελλάδα από την Ιταλία.<br /> Επιπλέον, μια διάταξη σχετικά με τη μεταφορά άλλων νησίδων, συμπεριλαμβανομένης της Ρω και του νησιού Στρογγυλή, που βρίσκονται πλησίον του Καστελόριζου, δεν περιλαμβάνεται στη συνθήκη ειρήνης του Παρισιού.</div> <div> <br /> Δεν υπάρχει επίσης αναφορά στη Σύμβαση του Ιανουαρίου 1932 Αυτή η κατάσταση τι δείχνει;<br /> Ανέφερε ότι τα νησιά που παραχωρήθηκαν στην Ιταλία από την Τουρκία, δεν μεταφέρονται στην Ελλάδα από την Ιταλία.<br /> Το άρθρο 15 της Λωζάνης αναφέρεται σε αυτό το ζήτημα.</div> <div> <br /> Στο 15ο άρθρο της Συνθήκης της Λωζάνης, μόνο το Καστελόριζο έμεινε στην Ιταλία.<br /> Άλλα νησάκια, όπως Ρω και Στρογγυλή εξαρτώνται από αυτό.<br /> Το άρθρο 14 της Συνθήκης Ειρήνης του Παρισιού, αναφέρει τι θα συμβεί εάν καταργηθεί η κυριαρχία της Ιταλίας.<br /> Στη σύμβαση της 4ης Ιανουαρίου 1932, η οποία συντάχθηκε με βάση το 16ο άρθρο της συνθήκης της Λωζάνης, η κυριαρχία της Ρω και Στρογγυλή μεταφέρθηκε στην Ιταλία, αλλά η Ιταλία δεν μπόρεσε να εδραιώσει κυριαρχία σε αυτά τα νησιά.<br /> <img height="594" src="https://doguakdenizpolitik.com/wp-content/uploads/2020/08/3.jpg" width="640" /><br /> <br /> Η αντίφαση της Ελλάδας στις συμφωνίες ΑΟΖ<br /> <br /> Στη συμφωνία ΑΟΖ αποκλειστικής οικονομικής ζώνης που υπογράφηκε μεταξύ Ελλάδας και Ιταλίας στις 9 Ιουνίου 2020, η Ελλάδα δεν ανέφερε τη δικαιοδοσία των νησιών της περιοχής και δεν συζήτησε τα δικαιώματα ΑΟΖ των νησιών του Ιουνίου Πελάγους.<br /> Επιπλέον, η συμφωνία ΑΟΖ μεταξύ των δύο χωρών επιτεύχθηκε με βάση την ηπειρωτική χώρα.<br /> Η συμφωνία ΑΟΖ υπεγράφη μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου στις 6 Ιουνίου 2020 έλαβε υπόψη τα νησιά της Ρόδου, της Κρήτης και της Καρπάθου, χωρίς να βασίζεται στην ηπειρωτική χώρα.<br /> Η συμφωνία ΑΟΖ βάσει της ηπειρωτικής γης στα νησιά δεν είναι ούτε νομικά εφικτή ούτε ηθική.<br /> Επιπλέον, η συμφωνία μεταξύ Αιγύπτου και Ελλάδας έρχεται σε αντίθεση με την συμφωνία Τουρκίας και Λιβύης που υπεγράφη στις 27 Νοεμβρίου 2019, η ΑΟΖ της Ελλάδος με βάση τα νησιά παραβιάζει τις συνθήκες για τις θαλάσσιες περιοχές.<br /> Αυτό δεν είναι νομικά αποδεκτό.</div> <div> <br /> Η κατάσταση έχει ως εξής.<br /> Στη Συνθήκη ΑΟΖ Ελλάδας-Ιταλίας, κατέρρευσε η επιχειρηματολογία της Ελλάδας στη Θάλασσα των Νήσων και στο Νησί Καστελόριζο καθώς υπάρχει ακραία αντίφαση.<br /> Ο στόχος της συμφωνίας ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδος και Αιγύπτου είχε στόχο να σφετεριστεί την συμφωνία Τουρκίας και Λιβύης.<br /> Η Ελλάδα αγνόησε το δικαίωμα ΑΟΖ των νησιών στη συμφωνία της με την Ιταλία, ενώ θεώρησε τα νησιά ως ηπειρωτική χώρα στη συμφωνία που σύναψε με την Αίγυπτο και ισχυρίστηκε ότι η Ρόδος, η Κρήτη και Κάρπαθος είχαν δικαιώματα ΑΟΖ.<br /> Οι δύο συμφωνίες ΑΟΖ που υπέγραψε η Ελλάδα με τις δύο χώρες στέλνουν ένα μήνυμα ότι «η Ελλάδα θα κάνει ότι θέλει στη Μεσόγειο».<br /> Για την Τουρκία αυτή η κατάσταση είναι απαράδεκτη.</div> <div> <br /> Η Ελλάδα σκοπεύει να υπογράψει μια συμφωνία ΑΟΖ με την Ελληνοκυπριακή Διοίκηση λίαν συντόμως.<br /> Στην νέα ΑΟΖ θα περιλαμβάνονται Καστελόριζο και Κρήτη.<br /> Όπως δήλωσε ο Εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών, Hami Aksoy, το Καστελόριζο, το οποίο απέχει 2,02 χιλιόμετρα από την ηπειρωτική Τουρκία και 580 χλμ. από την ηπειρωτική Ελλάδα, δημιουργεί μια υφαλοκρηπίδα έκτασης 40 χιλιάδων χιλιομέτρων που δεν είναι λογική, δεν είναι σύμφωνη με τις διατάξεις του διεθνούς δικαίου.<br /> Παρόλα αυτά, η συμφωνία ΑΟΖ που σχεδιάστηκε να υπογραφεί μεταξύ της Ελλάδας και της Ελληνοκυπριακής Διοίκησης της Νότιας Κύπρου δεν έχει νομική υπόσταση.<br /> Η σημασία της συμφωνίας Τουρκίας-Λιβύης για ΑΟΖ είναι σημαντική γιατί θέτει τα θεμέλια για να κυριαρχήσει στη Μεσόγειο η Τουρκία.<br /> Σύμφωνα με την σύμβαση UNCLOS του 1982, φυσικά, τα νησιά έχουν δικαιώματα όπως η υφαλοκρηπίδα.</div> <div> <br /> Ωστόσο, τα δικαιώματα δεν αναγνωρίζουν την ισχύ υπό όλες τις προϋποθέσεις και δεν επιτρέπουν ΑΟΖ ειδικά στο νησί Καστελόριζο η οποία δυνητικά θα έχει εύρος 40 χιλιάδες χιλιόμετρα.<br /> Εάν εξεταστεί η έκβαση των υποθέσεων του ICJ (1977 / Γαλλία-Αγγλία, 1984-Μάλτα / Λιβύη, 2012 / Νικαράγουα-Κολομβία), αγνοήθηκε η υφαλοκρηπίδα των νησιών και τα δικαιώματα της ΑΟΖ.<br /> Σύμφωνα με το άρθρο, εάν η Ρω και το νησί Στρογγυλή δεν μπορούν να διαθέτουν ΑΟΖ.<br /> Σε περίπτωση που οι αξιολογήσεις που έγιναν από το Δικαστήριο Διαιτησίας του ICJ στην υπόθεση της Θάλασσα της Νότιας Κίνας εφαρμόζονταν στα νησιά Ρω και Στρογγυλή δεν θα δικαιούνται ΑΟΖ.<br /> <img height="460" src="https://doguakdenizpolitik.com/wp-content/uploads/2020/08/adalarinfo00-1-scaled.jpg" width="640" /><br /> Επίσης οι πρωτοβουλίες για την πολιτική επανεγκατάστασης που ξεκίνησε η Ελλάδα στα συγκεκριμένα νησιά το 1995 δεν υποστηρίζουν τον ισχυρισμό «δικαίωμα στην ΑΟΖ».<br /> Αν και τα κυρίαρχα δικαιώματα της Ελλάδας αμφισβητούνται στην Ρω και στην Στρογγυλή το αίτημα για αξίωση ΑΟΖ για τα αναφερόμενα νησιά δεν είναι έγκυρο.<br /> Ο κανόνας «μη στρατιωτική κατάσταση», που περιλαμβάνεται στο 14ο άρθρο της Συνθήκης Ειρήνης του Παρισιού του 1947, έχασε την σημασία του σε αυτά τα νησιά.<br /> Η Ελλάδα πραγματοποίησε οχυρωματικά έργα σε αυτά τα νησιά, συγκέντρωσε στρατεύματα στα νησιά και οργάνωσε στρατιωτικές ασκήσεις.<br /> Σε αυτό το πλαίσιο, όπως στη Συνθήκη Ειρήνης της Λωζάνης του 1923, στη Συνθήκη Ειρήνης του Παρισιού του 1947, η Ελλάδα κατάργησε το μη στρατιωτικό καθεστώς στα νησιά και κατάργησε τους όρους μεταφοράς και κυριαρχίας των νησιών.</div> <div> <br /> <img height="340" src="https://doguakdenizpolitik.com/wp-content/uploads/2020/08/Meissitekapak-1-scaled.jpg" width="640" /></div> <div> Η Τουρκία δεν δέχεται τα επιχειρήματα της Ελλάδος για το Καστελόριζο οπότε δεν έχει σημασία να ξεκινήσουμε διάλογο για αυτό το θέμα.<br /> Η Ελλάδα παραβίασε τις συνθήκες που έγιναν στην ιστορία και έπειτα ρίχνει ευθύνες στην Τουρκία η στρατηγική αυτή είναι ασταθής και αστεία.<br /> Οι αντιφατικές αποφάσεις που έλαβε η Ελλάδα άλλα με την Ιταλία και άλλα με την Αίγυπτο, είναι υπόδειξη της ανομίας της στη Μεσόγειο.<br /> Κάθε βήμα που πραγματοποιεί η Ελλάδα και το θεωρεί ως τετελεσμένο γεγονός θα έχει συνέπειες.<br /> Συγκεκριμένα, ο οπλισμός σε 16 από τα 23 νησιά θα έχει νομικές συνέπειες, καθώς και οι στρατιωτικές συνέπειες είναι αναπόφευκτες.<br /> Η Δημοκρατία της Τουρκίας, αντιλαμβάνεται την κινητικότητα στα νησιά, έχει αναγνωρίσει τη σοβαρότητα της κατάστασης.<br /> Με την Ελλάδα, μπορούμε να διαπραγματευτούμε μόνο στη Θάλασσα των Νήσων, όχι την Μεσόγειο.</div> <div> <br /> Η τρέχουσα περιοχή ΑΟΖ στη Μεσόγειο είναι ξεκάθαρη και ενδέχεται να αμφισβητηθούν οι διαπραγματεύσεις για την ΑΟΖ στη Θάλασσα των Νήσων.<br /> Δεν πρέπει να γίνουν παραχωρήσεις στην Ελλάδα για το θέμα αυτό.<br /> Τυχόν παραχωρήσεις που θα γίνουν θα προκαλέσουν την καταστροφή της Γαλάζιας Πατρίδας.<br /> Η Ελλάδα ονειρεύτηκε τη Μεγάλη Ιδέα που ήθελε να πραγματοποιήσει στην Ανατολία, και ως αποτέλεσμα των βημάτων που έκανε και των στρατηγικών που ακολούθησε, οδηγήθηκε στην αυτοκτονία τόσο στη Μεσόγειο όσο και στη Θάλασσα των Νήσων.<br /> <img height="446" src="https://doguakdenizpolitik.com/wp-content/uploads/2020/08/78-1.jpg" width="640" /><br /> <img height="448" src="https://doguakdenizpolitik.com/wp-content/uploads/2020/08/my-visual_48158358-6.png" width="640" /><br /> <br /> <br /> <a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ρω, Στρογγυλή και 150 νησιά στην «θάλασσα των νήσων» η Τουρκία τα βαφτίζει Τουρκικά

 Δύο ελληνικές ΑΟΖ με διαφορετικό καθεστώς Με την Ελλάδα, μπορούμε να διαπραγματευτούμε μόνο στη Θάλασσα των Νήσων, όχι την Μεσόγειο . Σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Αυτά θα κάνει η Τουρκία μετά την 23η Αυγούστου

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjXJjYpzfecqGuJx3pLk99ogS_7P7WRoq6xUub229T23oj6QeJC1R05mkg4piOFbQgmFKUXYnUBMl2axBUKkcNxgYP5VGdGdjj5erVZsNtTpYa2CnLbGCNwVCsVaSqCldh2_ztLrh6sGUk/s1600/ororoor.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="1000" height="384" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjXJjYpzfecqGuJx3pLk99ogS_7P7WRoq6xUub229T23oj6QeJC1R05mkg4piOFbQgmFKUXYnUBMl2axBUKkcNxgYP5VGdGdjj5erVZsNtTpYa2CnLbGCNwVCsVaSqCldh2_ztLrh6sGUk/s640/ororoor.jpg" width="640" /></a></div> <h3>   <span style="font-weight: normal;"> Τα πράγματα δεν δείχνουν να χαλαρώνουν</span></h3> Στην Αθήνα κυρίως αναμένουν κάποιοι ότι με τη λήξη της ΝAVTΕX νότια του συμπλέγματος Μεγίστης/Καστελλόριζου στις 23 Αυγούστου θα υπάρξει μία σχετική περισυλλογή στην τουρκική πλευρά αναφορικά με επόμενα βήματα και ενέργειες της Αγκυρας στο φως της άτυπης Συνόδου των υπουργών Εξωτερικών της Ε.Ε. την επόμενη εβδομάδα, αλλά και του Συμβουλίου Κορυφής της Ε.Ε. προς τα τέλη Σεπτεμβρίου.<br /><br />Γράφει ο <b>Αθανάσιος Ε. Δρούγος </b><br /><br />Τα πράγματα όμως δεν δείχνουν να χαλαρώνουν ενώ η συγκεκριμενοποίηση και επιβολή κυρώσεων στην Αγκυρα δεν τυγχάνουν ιδιαίτερης ανησυχίας και προβληματισμού, γιατί μέσα στους κύκλους της Ε.Ε. αλλά και σε πολλές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες το να επιβληθούν κυρώσεις και περιορισμοί στην Τουρκία (για τις προκλητικές της κινήσεις και ενέργειες) εκλαμβάνονται από το τουρκικό κατεστημένο πολύ χαλαρά. Είναι εντελώς διαφορετική περίπτωση η επιβολή κυρώσεων (και μάλιστα σκληρών) σε Ρωσία, Λευκορωσία, Ιράν, Μιανμάρ, Βόρεια Κορέα, Βενεζουέλα κ.α., από το να επιβληθούν κυρώσεις σε χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ, που διαθέτει τον δεύτερο στρατό στην Ατλαντική Συμμαχία και φιλοξενεί πολυεθνικά στρατηγεία, βάσεις των ΗΠΑ, πυρηνικές βόμβες κ.ά.<br /><br />Αν ληφθεί υπόψη ο εκκεντρικός παράγοντας που αφορά τον πρόεδρο των ΗΠΑ (που εκτιμά πολύ τον Ερντογάν!), ακόμα και αν κάποιες κυρώσεις υιοθετηθούν είναι άγνωστο αν θα υλοποιηθούν ενώ μπορεί στο βάθος να είναι «πολύ χαλαρές».<br /><br />Υπάρχουν πολλοί λόγοι που συγκλίνουν προς αυτή την κατεύθυνση, δηλαδή της αλληλεξάρτησης των πραγμάτων στην ευρύτερη περιοχή και της διατήρησης της έντασης από τη μεριά της Αγκυρας:<br /><br />*Οι εξελίξεις στη Λιβύη, όπου ο παράγοντας Τουρκία είναι υπολογίσιμος στην προώθηση μίας οριακότατης πολιτικής λύσης, αλλά και της περίπτωσης αποδοχής των αμερικανικών «ιδεών» για αποστρατιωτικοποίηση της περιοχής από την πόλη της Σύρτης μέχρι την Αζνταμπίγια (ανατολική Λιβύη).<br /><br />*Οι συνεχείς επισκέψεις του υπουργού Αμυνας της Τουρκίας στη Λιβύη, σε συνδυασμό με παράλληλες επισκέψεις πολιτικών και στρατιωτικών συμμάχων της Αγκυρας (όπως του Κατάρ και της Μάλτας) προβληματίζουν πολλούς κύκλους. Επίσης οι αρκετά συχνές τηλεφωνικές επικοινωνίες του Ερντογάν με τους πρωθυπουργούς της Ιταλίας και Ισπανίας για τη Μεσόγειο στέλνουν τα δικά τους μηνύματα.<br /><br />*Μέχρι τα τέλη Αυγούστου (με τις τωρινές συνθήκες) η κρατική εταιρεία πετρελαίων TRΑO θα λάβει την έγκριση για έρευνες και γεωτρήσεις σε περιοχές του μνημονίου Σάρατζ-Ερντογάν (κυρίως από την πλευρά της Λιβύης, που ήδη έχει συμφωνήσει) ή και σε περιοχές μεταξύ 27ου και 28ου μεσημβρινού, δηλαδή νότια της Κάσου ή Καρπάθου, προφανώς αμφισβητώντας την Ελληνο-Αιγυπτιακή συμφωνία περί θαλάσσιων ζωνών (αναφέρομαι πιο δυτικά από την ισχύουσα NAVTEX).<br /><br />*Η επικείμενη ενεργοποίηση του τρίτου πλωτού γεωτρύπανου «Κανούνι» δείχνει τάσεις προς περαιτέρω κλιμακούμενες ενέργειες, ενώ και σε άλλα μέτωπα η Τουρκία είναι αρκετά ενεργός (βομβαρδισμοί στο ιρακινό Κουρδιστάν, ισχυροποίηση τακτικών θέσεων σε Ιντλίμπ και Ταλ Αμπιάντ στη βόρεια Συρία, ευρύτερες δραστηριότητες σε Αζερμπαϊτζάν-Κατάρ-Σομαλία ως και μονιμοποίηση της τουρκικής παρουσίας στην Τριπολιτάνα με όπλα και συμβούλους).<br /><br />*Είναι συνεχώς στην επικαιρότητα η Γαλάζια Πατρίδα/MAVI VATAN, ενώ οι γνωστοί αναθεωρητικοί ναύαρχοι του KU MARITIMΕ FORUM του Πανεπιστημίου Κοτς αναφέρονται συνέχεια σε Αιγαίο, Μεσόγειο, Ερυθρά, Μαύρη, Αραβική Θάλασσα και Κόλπο των πετρελαίων. Ετοιμάζεται -όπως μου ανέφεραν-επιπλέον έκδοση του βιβλίου του ναυάρχου Ραμαζάν Τσεμ Γκουρντενίζ «WRITINGS ABOUT BLUΕ HOMELAND» με επικαιροποιημένες προσθήκες (η πρώτη έκδοση ήταν 528 σελίδων). Παρατηρώ συγγραφή αρκετών νέων άρθρων και επιλογών ως και όπως πληροφόρησαν πρόσφατα είχαν συναντήσεις με Ερντογάν-Ακάρ-Γενικά Επιτελεία.<br /><br />*Η πρόσφατη συμφωνία για σύναψη διπλωματικών σχέσεων μεταξύ Ισραήλ και Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων «τεντώνει» κι ακονίζει τα ευρύτερα συμφέροντα της Τουρκίας. Υπάρχουν σκέψεις μέσα στο πρώτο τρίμηνο του 2021 να καταπλεύσουν πακιστανικά πλοία σε τουρκικά λιμάνια και να πραγματοποιηθούν κοινές ασκήσεις με διάφορα κράτη στην ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />*Η πρωτοφανής εμμονή της Αγκυρας στα εν εξελίξει ναυτικά εξοπλιστικά προγράμματα, με ορισμένα από αυτά να έχουν χρονικό ορίζοντα το 2023 και προφανώς την πάγια θέση της Τουρκίας για τροποποιήσεις στο καθεστώς της Συνθήκης της Λωζάννης του 1923 (την οποία οι Τούρκοι θεωρούν ως «θαλάσσια Συνθήκη των Σεβρών» και κατ’ επέκταση «άδικη για αυτούς»).<br /><br />Βάσει των ανωτέρω η Τουρκία θα συνεχίσει να προκαλεί τη χώρα μας σε όλα τα μήκη και πλάτη. Θα απαιτεί διάλογο με πολλά «ζητήματα». Αν δεν υποχωρήσουμε θα συνεχίσει με όλα τα μέσα να προκαλεί ασύστολα. Αν δεχθούμε διάλογο θα θέτει συνέχεια θέματα, και επειδή προφανώς δεν μπορούμε να τα αποδεχθούμε τότε θα αποχωρήσουμε και η συστηματική παραπληροφόρηση ως και ο υβριδισμός τους θα υποστηρίζουν στη διεθνή κοινότητα ότι η Αθήνα είναι απορριπτική δύναμη. Εχουμε να δούμε πολλά πράγματα μπροστά μας και κλιμακωτά τα οποία θα χαρακτηρίζουν απύθμενες προκλήσεις και οι κίνδυνοι υποτροπής πάρα πολύ ορατοί.<br /><br /><b><i>*Ο Δρ Αθανάσιος Ε. Δρούγος είναι Διεθνολόγος-Γεωστρατηγικός Αναλυτής</i></b><br /><br /><a href="https://www.pentapostagma.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Αυτά θα κάνει η Τουρκία μετά την 23η Αυγούστου

   Τα πράγματα δεν δείχνουν να χαλαρώνουν Στην Αθήνα κυρίως αναμένουν κάποιοι ότι με τη λήξη της ΝAVTΕX νότια του συμπλέγματος Μεγίστης/...

Διαβάστε την συνέχεια

Το στρατιωτικό “πάρτι” αυτών των ημερών δεν έχει προηγούμενο… και μάλιστα για όλους τους Κλάδους

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiBjxETy4KBFOd7Gpfh0TDw2XgHkOX32oW7iSW_R4jcz_NU8HTa4_u29WH0J1gxxf8I47ZJqKfVR5rvZ5V_DEzCtxGUQx5CCEviXoYax5qYih2iri5XvBOe-GwJX9eclyxPhE5HCcB16VI/s1600/HELLENIC-ARMED-FORCES.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="790" height="324" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiBjxETy4KBFOd7Gpfh0TDw2XgHkOX32oW7iSW_R4jcz_NU8HTa4_u29WH0J1gxxf8I47ZJqKfVR5rvZ5V_DEzCtxGUQx5CCEviXoYax5qYih2iri5XvBOe-GwJX9eclyxPhE5HCcB16VI/s640/HELLENIC-ARMED-FORCES.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Το Πολεμικό Ναυτικό κέρδισε επανειλημμένως και δικαίως τα εύσημα και τον θαυμασμό μας για την αντιμετώπιση των τουρκικών προκλήσεων στη Μεσόγειο.<br /> <br /> Γράφει ο <b><a href="https://belisarius21.wordpress.com/">ΒΕΛΙΣΣΑΡΙΟΣ</a></b><br /> Η φρεγάτα Λήμνος, όταν παρενοχλήθηκε από τη φρεγάτα Κεμάλ Ρέις, της έκανε… την πρύμνη φινιστρίνι – ενώ οι «σύμμαχοί» μας, σε μία στάση που θύμιζε χαρακτηριστικά Monty Pythons παρίσταναν ότι δεν συνέβη τίποτα. (Παρεμπιπτόντως, για όποιον είχε την παραμικρή αμφιβολία για την έκβαση της αερομαχίας των Δινόπουλου και Σκαμπαρδώνη το 1974, το περιστατικό των τελευταίων ημερών πρέπει να του τη διέλυσε).<br /> <br /> Όταν τουρκικό υποβρύχιο επιχείρησε να εισέλθει στην περιοχή του Σαρωνικού, προφανώς για να δημιουργήσει εντυπώσεις, εντοπίστηκε και στρώθηκε στο κυνήγι από τα ελικόπτερα του Πολεμικού Ναυτικού. Ο κυβερνήτης και το πλήρωμα του τουρκικού υποβρυχίου πέρασαν μερικές ευχάριστες ώρες ως νομιστεράκια για τη Διοίκηση Ελικοπτέρων.<br /> <br /> Η Τουρκική Ανεμοπορία<br /> Μετά το Τουρκικό Ναυτικό, και η Τουρκική Αεροπορία αποφάσισε να δοκιμάσει την τύχη της. Η επιλογή ήταν λίγο της απελπισίας, μιας και το Τουρκικό Ναυτικό είχε δικαιολογημένη άγνοια κι αισιοδοξία, ενώ η Τουρκική Αεροπορία είχε τόσο πλούσια εμπειρία από το Αιγαίο που κανονικά δεν θα επέτρεπε τέτοια λάθη. Δεδομένου, όμως, ότι το ηθικό του τουρκικού στόλου δεν είναι στα καλύτερά του, ο κλήρος έπεσε στην THK.<br /> <br /> Ζεύγος τουρκικών F-16 επιχείρησε να παρέμβει σε άσκηση συνεργασίας Στρατού Ξηράς – Πολεμικής Αεροπορίας που διεξαγόταν στην περιοχή της Ρόδου (εκτέλεση EAY από αεροσκάφη F-4EPI2K). Η Τακτική Αεροπορία επέτρεψε στο τουρκικό ζεύγος να πλησιάσει επαρκώς, κι εν συνεχεία αεροσκάφη F-16 από τον βορρά και από τον νότο εκτέλεσαν «τανάλια», «εγκλωβίζοντας» τα τουρκικά αεροσκάφη στον χώρο.<br /> <br /> Ακολούθησαν σκηνές απείρου κάλλους, με τους χειριστές της Τουρκικής Αεροπορίας να χάνουν την ψυχραιμία τους (ειδικά ο Νο 2 του ζεύγους), και τα ελληνικά αεροσκάφη να διασκεδάζουν γύρω τους. Η κατάσταση κατέληξε με το τουρκικό ζεύγος να προσγειώνεται στο Νταλαμάν με κατολίσθηση.<br /> <br /> Σε παρόμοιο περιστατικό στη Λέσβο, η ΠΑ έστρωσε πάλι τα τουρκικά F-16 στο κυνήγι. Η τρυφερή οικογενειακή στιγμή τελείωσε με τους τουρκικούς ασυρμάτους να ουρλιάζουν «Βρίσκεστε πάνω από τουρκική επικράτεια! Βρίσκεστε πάνω από τουρκική επικράτεια!» Κανείς δεν μπορεί υπεύθυνα να αποκλείσει το ενδεχόμενο οι τουρκικοί ασύρματοι είχαν δίκιο.<br /> <br /> Το οπτικό υλικό από τις τελευταίες ημέρες στον αέρα, χαρακτηρίζεται πάντως, (υπευθύνως) ως «ακατάλληλο δι’ ανηλίκους».<br /> <br /> Και υποβρυχίως…<br /> Δυστυχώς, τα πιο ενδιαφέροντα πράγματα είναι αυτά που δεν φαίνονται και δεν… ακούγονται. Ενώ στον αέρα και στην επιφάνεια τα πράγματα είναι γνωστά (και στις δύο πλευρές), ό,τι συμβαίνει κάτω από την επιφάνεια είναι γνωστό μόνο στη μία πλευρά.<br /> <br /> Δυστυχώς, στο πάρτυ που διαδραματίζεται τις τελευταίες ημέρες υποβρυχίως δεν μπορούμε να αναφερθούμε, αν και θα έκανε όλες τις παραπάνω αναφορές να φαντάζουν βαρετές…<br /> <br /> Το «δια ταύτα»<br /> Η μέχρι τώρα εξέλιξη της κρίσης αποτελεί μία μικρή αλλά σημαντική πολιτική στροφή στη διαχείριση της τουρκικής επιθετικότητας από ελληνικής πλευράς. Η φοβία της πολιτικής ηγεσίας για τη χρήση πολεμικής βίας εκ μέρους της Τουρκίας φαίνεται σταδιακά -τονίζεται: «φαίνεται» και «σταδιακά» να υποχωρεί.<br /> <br /> Για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια, οι οδηγίες προς τις Ένοπλες Δυνάμεις είναι πολύ λιγότερο επιφυλακτικές και φοβικές απ’ ότι στο παρελθόν. Η ανταπόκριση των Ενόπλων Δυνάμεων είναι υποδειγματική: ενώ σε κάθε περίπτωση το κρίσιμο πλεονέκτημα της πρωτοβουλίας ήταν στην πλευρά της Τουρκίας, αυτοί έχουν κατορθώσει να αποτύχουν οικτρά σε κάθε μία απόπειρα περιστατικού που έχουν επιχειρήσει.<br /> <br /> Οι διαδοχικές στρατιωτικές αποτυχίες, έστω και πολύ μικρής πρακτικής αλλά μεγάλης συμβολικής και ψυχολογικής σημασίας, σε συνδυασμό με τη συνολικά δύσκολη πολιτική θέση στην οποία έχει περιέλθει, θα τον ωθήσουν πιθανότατα σε κλιμάκωση της έντασης στο προσεχές μέλλον.<br /> <br /> Είναι στο χέρι της πολιτικής ηγεσίας να δώσει ένα μάθημα στον Ερντογάν, και ενδεχομένως να βοηθήσει στην αποκατάσταση της δημοκρατίας στην Τουρκία. Μην κάνουμε πίσω τώρα!<br /> <br /> <a href="https://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Το στρατιωτικό “πάρτι” αυτών των ημερών δεν έχει προηγούμενο… και μάλιστα για όλους τους Κλάδους

Το Πολεμικό Ναυτικό κέρδισε επανειλημμένως και δικαίως τα εύσημα και τον θαυμασμό μας για την αντιμετώπιση των τουρκικών προκλήσεων στη Μ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μην κάνουμε πίσω τώρα!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhrc7fZRFd5bI_i2bSYsHGWWAmjsyZ4QInd6PbgKJbDfhMuzjIS3jHxGrwcbTCYSW8W1Iw52QkWeGOPppT0i72izDMkNrSXXyP4kSGbYDuc2UQPpvQKd5jt2pPAeyAbwAR7dRC_zUml2IY/s1600/ellada-tourkia-aigaio.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="422" data-original-width="803" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhrc7fZRFd5bI_i2bSYsHGWWAmjsyZ4QInd6PbgKJbDfhMuzjIS3jHxGrwcbTCYSW8W1Iw52QkWeGOPppT0i72izDMkNrSXXyP4kSGbYDuc2UQPpvQKd5jt2pPAeyAbwAR7dRC_zUml2IY/s640/ellada-tourkia-aigaio.jpg" width="640" /></a></div> <br />Τώρα που υπήρξε προσωρινή αποκλιμάκωση της τουρκικής πρόκλησης στην Ανατολική Μεσόγειο, άρχισαν πάλι οι ψίθυροι για «διάλογο» με την Τουρκία…<br />Μερικοί δεν βάζουν μυαλό, έτσι;<br /><br />Να ξεκαθαρίσουμε λοιπόν, μερικά πράγματα:<br /><br />Την κρίσιμη στιγμή, όταν απέπλεε ο τουρκικός στόλος και εξαγγέλλονταν επίσημα γεωτρήσεις από το Oruc Reis στην Ελληνική ΑΟΖ, έγιναν πέντε κινήσεις που υποχρέωσαν τον Ερντογάν να αλλάξει τα σχέδια του:<br /><br />* Πρώτον, η Ελλάδα δήλωσε ευθέως ότι δεν θα ανεχθεί παραβίαση των κυριαρχικών των δικαιωμάτων, και εξέφρασε την αποφασιστικότητά της να εμπλακεί σε θερμό επεισόδιο, αν το τουρκικό γεωτρύπανο επιχειρήσει στο βυθό της ελληνικής ΑΟΖ νοτίως του Καστελόριζου…<br /><br />* Δεύτερον, η Γαλλία μπήκε δυναμικά στο παιγνίδι. Ιδιαίτερα στη Λιβύη, βέβαια, όπου όχι μόνο συμμάχησε ανοικτά με την Αίγυπτο που ετοιμάζεται να αντιμετωπίσει με τα όπλα την τουρκική πρόκληση εκεί, αλλά έδωσε και ένα «προειδοποιητικό χτύπημα» στην τουρκική βάση της Αλ Βατίγια, στη δυτική Λιβύη – την οποία κατέστρεψε. Και εξήγγειλε κοινά αεροναυτικά γυμνάσια με το Αιγυπτιακό ναυτικό στην Ανατολική Μεσόγειο. Με σαφή αντί-τουρκική αιχμή.<br /><br />* Τρίτον, οι ΗΠΑ έστειλαν στην περιοχή στόλο με ένα αεροπλανοφόρο και δέκα σκάφη συνοδείας, για να διεξαχθούν κοινά γυμνάσια με την Ελληνική πολεμική αεροπορία νοτίως της Κρήτης. Κι εδώ η αιχμή, πιο διακριτικά ίσως, αλλά εξ ίσου σαφής: κατά της Τουρκίας.<br /><br />* Τέταρτον, η Γερμανίδα Καγκελάριος Μέρκελ, ειδοποίησε τον Ερντογάν, ότι πρώτον οι Έλληνες δεν αστειεύονται και θα χτυπήσουν αν προχωρήσει η Τουρκία σε ανοικτή πρόκληση. Και δεύτερον, ότι σε μια τέτοια περίπτωση οι κυρώσεις κατά της Τουρκίας θα είναι αναπόφευκτες και πολύ αυστηρές…<br /><br />* Πέμπτον, το Ελληνικό ΓΕΕΘΑ έδωσε στη δημοσιότητα φωτογραφίες από ελληνικά αεροσκάφη γαλλικής κατασκευής (Μιραζ 2000), που φέρουν πυραύλους Scalp, όπως εκείνοι που έπληξαν από μεγάλή απόσταση (άνω των 100 μιλίων) την τουρκική βάση της Αλ Βατίγια στη Λιβύη. Μετά απ’ αυτό οι Τούρκοι μπορούν να θεωρούν βέβαιο, ότι αν προχωρήσει το γεωτρύπανο τους στην Ελληνική ΑΟΖ θα βρεθεί στον πάτο της θάλασσας, μαζί με το μισό στόλο της Τουρκίας που το συνοδεύει…<br /><br />Τόσο απλά!<br /><br />Η Ελληνική «Αποτροπή» ξεδιπλώθηκε αμέσως, και λειτούργησε πλήρως!<br /><br />Η Τουρκία μάζεψε το στόλο της και αποχώρησε…<br /><br />–Η Ελλάδα έπεισε τους πάντες ότι θα χτυπήσει…<br /><br />–Όλοι οι σύμμαχοι και οι γείτονες πήραν, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, το μέρος της…<br /><br />–Η Τουρκία βρέθηκε σε δύσκολη θέση.<br /><br />Για δύο λόγους μάλιστα:<br /><br />–Πρώτον, βρέθηκε σε δύσκολη θέση γιατί φοβάται πλέον κλιμάκωση στη Λιβύη, όπου μπορεί να υποστεί ταπείνωση χωρίς προηγούμενο.<br /><br />Δεν αντιμετωπίζει πια εκεί τους «ατάκτους» του στρατηγού Χαφτάρ. Αντιμετωπίζει και την άμεση προοπτική επέμβασης του Αιγυπτιακού στρατού με όλες τους τις δυνάμεις, αλλά και τα «αόρατα» χτυπήματα της Γαλλικής αεροπορίας από μεγάλη απόσταση, απέναντι στα οποία δεν μπορεί να αμυνθεί. Ο συνδυασμός αυτών των δύο είναι ήδη συντριπτικός σε βάρος της τουρκικής επέμβασης στη Λιβύη.<br /><br />–Δεύτερον, αντιμετωπίζει τη πιθανότητα για συνολικό πλήγμα από την Ελλάδα, αν κλιμακώσει.<br /><br />Οι Ελληνικής Ένοπλες Δυνάμεις δεν είναι ούτε Κούρδοι μαχητές, στο Ιράκ ή στο Βόρεια Συρία, ούτε συνονθύλευμα πολιτιφυλάκων, όπως αυτά που αντιμετώπισε στη Λιβύη ή στο Ιντλίμπ.<br /><br />Για πρώτη φορά η Τουρκία αντιμετωπίζει ένα πλήρως εξοπλισμένο σύγχρονο στρατό που μπορεί να της καταφέρει, σε πολύ σύντομο χρόνο, συντριπτικό πρώτο πλήγμα. Κι αυτό αλλάζει τα πάντα…<br /><br />Η Τουρκία δεν αντέχει συντριπτικό πρώτο πλήγμα από την Ελλάδα!<br /><br />Γιατί δεν το αντέχει;<br /><br />Για τους εξής λόγους:<br /><br />–Πρώτον, για το λόγο που επισημαίνουμε εδώ και πολύ καιρό. Γιατί γνωρίζει ότι δεν μπορεί να κλιμακώσει κατά της Ελλάδας σε πλήρη πολεμική σύρραξη. Τόσο οι Αμερικανοί όσο και οι Γάλλοι με τις πρόσφατες κινήσεις τους έχουν στείλει το «μήνυμα» ότι δεν θα αφήσουν τέτοια κλιμάκωση. Θα σταματήσουν την Τουρκία – κι έχουν τα μέσα να το κάνουν…<br /><br />–Δεύτερον, και σπουδαιότερο: Φυσικά η Τουρκία μπορεί να ανταποδώσει ένα συντριπτικό πλήγμα κατά της Ελλάδας. Μέχρις εκεί, όμως…<br /><br />Στη συνέχεια, αν τόσο η Ελλάδα όσο και η Τουρκία έχουν χάσει ένα σημαντικό μέρος του ναυτικού και της αεροπορίας τους, σε δύσκολη θέση θα είναι κυρίως η Τουρκία, όχι η Ελλάδα!<br /><br />Διότι η Τουρκία είναι ανοιχτή σε πέντε μέτωπα:<br /><br />Στο Βόρειο Ιράκ (απέναντι των Κούρδων, που έχουν κηρύξει των αυτονομία τους).<br /><br />Στη Βόρειο Συρία (επίσης απέναντι των τοπικών Κούρδων, που εξοπλίζονται συνεχώς και ψάχνουν την ευκαιρία να αντεπιτεθούν και να απωθήσουν τις φιλοτουρκικές δυνάμεις από εκεί).<br /><br />Στον τελευταίο θύλακα του Ιντλίμπ, όπου οι δυνάμεις του Άσαντ και οι τοπικοί του σύμμαχοι καραδοκούν να πετάξουν έξω τους τζιχαντιστές που προστατεύει η Άγκυρα εκεί.<br /><br />Στην ανατολική Λιβύη, όπου οι τζιχαντιστές τους οποίους απέστειλε ο Ερντογάν εκεί, θα σαρωθούν από τους Αιγυπτίους (και τα πυρά της Γαλλικής αεροπορίας).<br /><br />Και βεβαίως στο Αιγαίο απέναντι στην Ελλάδα.<br /><br />Η Τουρκία είναι ανοικτή σε πέντε μέτωπα. Αν σε ένα από αυτό υποστεί συντριπτικό πλήγμα, ακόμα κι αν το ανταποδώσει, είναι αδύνατο να μπορέσει να κρατήσει ταυτόχρονα τα άλλα τέσσερα μέτωπα. Στα οποία θα υποστεί ταυτόχρονη επίθεση απ’ όλους τους εχθρούς, που έχει δημιουργήσει ως τώρα.<br /><br />Η Ελλάδα, αντίθετα, δεν είναι ανοικτή σε κανένα άλλο μέτωπο.<br /><br />Στις σημερινές συνθήκες, μια «σύρραξη» Ελλάδας-Τουρκίας θα κρατήσει μερικές ώρες – το πολύ ένα δύο 24ωρα. Η Ελλάδα έχει πλήρως τη δυνατότητα να κάνει πολύ μεγάλη ζημιά στην Τουρκία! Και η Τουρκία έχει τη δυνατότητα να κάνει ζημιά στην Ελλάδα. Με μία διαφορά, ωστόσο: Ότι η ζημιά που θα υποστεί η Τουρκία, θα της κοστίσει πολύ ακριβότερα, γιατί είναι ανοικτή σε τέσσερα άλλα μέτωπα. Ενώ η ζημιά της Ελλάδας δεν θα της «στοιχίσει» γεωπολιτικά, γιατί δεν έχει άλλο μέτωπο ανοικτό…<br /><br />Επίσης, η Τουρκία δεν αντέχει πλήγμα ταπείνωσης ούτε στη Λιβύη. Διότι εκεί δεν θα είναι τόσο συντριπτικό από επιχειρησιακή άποψη (δεν έχει στείλει τακτικές δυνάμεις εκεί), αλλά η ταπείνωσή θα είναι ακόμα μεγαλύτερη.<br /><br />Ακόμα κι αν ανταποδώσει το συντριπτικό πλήγμα κατά της Ελλάδας, η Τουρκία στη Λιβύη θα έχει χάσει ήδη! Η Γαλλία και η Αίγυπτος θα έχουν φροντίσει γι’ αυτό για δικούς τους λόγους η καθεμία…<br /><br />Αν κλιμακώσει την επίθεσή της στη Λιβύη, χωρίς να έχει εμπλακεί με την Ελλάδα, η Τουρκία θα ηττηθεί στη Λιβύη. Τελεία!<br /><br />Αν κλιμακώσει τις προκλήσεις κατά της Ελλάδας, η Τουρκία θα έχει υποστεί συντριπτικό πλήγμα από την Ελλάδα, θα το έχει ανταποδώσει, αλλά θα έχει ήδη συντριβεί στη Λιβύη, μπορεί και στο Ιντλίμπ, μπορεί και στη Βόρειο Συρία. Τελεία και παύλα…<br /><br />Συμπέρασμα: αν η Τουρκία κλιμακώσει οπουδήποτε πλέον, κινδυνεύει να υποστεί συντριπτικά πλήγματα σε πολλά μέτωπα ταυτόχρονα!<br /><br />Και κάτι ακόμα – ίσως το πιο σημαντικό: Η τουρκική διπλωματία και η διεθνής διπλωματία δεν μπορούν να εξασφαλίσουν εύσχημα υποχώρηση για την Τουρκία σε οποιοδήποτε άλλο μέτωπο. Κυρίως δεν μπορούν να την «απεμπλέξουν» από τη Λιβύη.<br /><br />Διότι εκεί η Γαλλία και η Αίγυπτος (και μαζί με αυτές τις δύο κι όλος ο Αραβικός κόσμος πλην Κατάρ – δηλαδή και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, και η Ιορδανία και η Σαουδαραβία), αλλά και το Ισραήλ, θέλουν για διαφορετικούς λόγους να ξεριζωθεί πλήρως η Τουρκική επιρροή από τη Λιβύη!<br /><br />Όχι μεσοβέζικα πράγματα! Να ξεριζωθεί πλήρως…<br /><br />Ιδιαίτερα για τη Γαλλία και την Αίγυπτο αυτό είναι πια αδιαπραγμάτευτο. Και οι δύο αυτές μεγάλες χώρες έχουν μόνο να κερδίσουν, αν συντριβεί η Τουρκία στη Λιβύη ολοσχερώς κι έχουν μόνο να χάσουν, αν «συμβιβαστούν» μαζί της. Χώρια που μπορούν εύκολα και ανέξοδα πια, να την πετάξουν έξω…<br /><br />Η Γαλλία πραγματοποιεί το μεγάλο όνειρό της για «Μεσογειακή ηγεμονία», που προσπάθησε κάποτε και απέτυχε ο ίδιος ο Ναπολέοντας (1798-1801)! Μόνο που αυτή τη φορά μπορεί να το επιτύχει δίχως κόστος και δίχως ρίσκο. Χώρια που μπαίνει για τα καλά στη Λιβύη (εκτοπίζοντας πλήρως την Ιταλία, τη Βρετανία και περιορίζοντας τη Ρωσική παρέμβαση).<br /><br />Η δε Αίγυπτος, όπως και όλα τα κοσμικά καθεστώτα του Αραβικού κόσμου, πετυχαίνουν μια μεγάλη νίκη κατά του σουνιτικού φοντεμαντελισμού που υποστηρίζεται από το καθεστώς Ερντογάν και αποτελεί θανάσιμη απειλή για αυτά…<br /><br />Άρα, κανείς τους δεν θα διευκολύνει την Τουρκία, να απεμπλακεί «ευσχήμως». Όλοι τους έχουν μεγάλη συμφέροντα να την ξεπατώσουν στη Λιβύη…<br /><br />Το κρίσιμο είναι να μην βοηθήσουμε… εμείς την Τουρκία, να απεμπλακεί από την Ανατολική Μεσόγειο…<br /><br />Να με δεχθούμε, για παράδειγμα, πρόωρα – και υπό τον ένοπλο εκβιασμό της Άγκυρας – «διάλογο» παραχώρησης κυριαρχικών μας δικαιωμάτων!<br /><br />–Πρώτον, γιατί ποτέ δεν διευκολύνεις τον εχθρό σου, όταν βρίσκεται σε δύσκολη θέση.<br /><br />–Δεύτερον, γιατί ποτέ δεν πας να κάνεις παραχωρήσεις εθνικής κυριαρχίας, απέναντι σε εχθρό που έχει πολλά μέτωπα ανοικτά και κινδυνεύει να συντριβεί σε κάποια απ’ αυτά. Ή σε όλα μαζί…<br /><br />–Τρίτον, γιατί αν πρόκειται να γίνει «διάλογος» με την Τουρκία, είναι προτιμότερο να γίνει αφού η Τουρκία έχει πάρει το μάθημά της κι αφού έχει τιμωρηθεί για την νέο-οθωμανική προκλητικότητά της σε κάποιο μέτωπο. Παρά όσο ακόμα νοιώθει και θέλει να δείχνει «ισχυρή». Που δεν είναι (με τόσους αφυπνισμένους εχθρούς τριγύρω της).<br /><br />–Τέταρτον, γιατί ένα χοντρό ταρακούνημα της Τουρκίας μπορεί να προκαλέσει και εσωτερικούς τριγμούς, με πιθανή ανατροπή (ή εσωτερική αποσταθεροποίηση) του Ερντογάν. Η καλύτερη στιγμή για κάποιου είδους «διάλογο» με την Τουρκία είναι ότι είναι η ίδια εσωτερικά αποδυναμωμένη και νοιώθει εξωτερικά απειλούμενη. Όχι πιο πριν…<br /><br />–Πέμπτο: το χειρότερο που μπορεί να κάνουμε ή να υποχωρήσουμε σε αυτά που ζητάει η Τουρκία, αμαχητί. Όταν έχουν για πρώτη φορά συσπειρωθεί τόσες δυνάμεις γύρω της που εύχονται και απεργάζονται την καταστροφή του καθεστώτος Ερντογάν.<br /><br />Συνεπώς, διάλογο τώρα με την Τουρκία ξεχάστε τον!<br /><br />Η «Αποτροπή» της Ελλάδας λειτούργησε, όχι μόνο έναντι της Τουρκίας, αλλά και ως game changer σε όλη την γεωπολιτική δυναμική της περιοχής.<br /><br />Μην καταστρέψουμε ότι μόνοι μας πετύχαμε!<br /><br />ΥΓ. Στο λογαριασμό και στους σχεδιασμούς μας πρέπει επειγόντως να βάλουμε και το πως θα αντιμετωπίσουμε τη εσωτερική «Πέμπτη φάλαγγα» που έχει δημιουργήσει ο Ερντογάν με τους εργαλειοποιημένους λαθρομετανάστες που βρίσκονται ήδη μέσα στον Ελληνικό χώρο.<br /><br />Δεν χρειάζεται να πούμε τίποτε άλλο. Συνεννοηθήκαμε…<div> <br /><a href="https://belisarius21.wordpress.com/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Μην κάνουμε πίσω τώρα!

Τώρα που υπήρξε προσωρινή αποκλιμάκωση της τουρκικής πρόκλησης στην Ανατολική Μεσόγειο, άρχισαν πάλι οι ψίθυροι για «διάλογο» με την Τουρκ...

Διαβάστε την συνέχεια

"Σίγουρα έχουμε αντιληφθεί την ατζέντα των "άλλων" για τα ελληνοτουρκικά;"

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiQAUbwfyd2V2cGOtC6fIGorLb9WVl4fM26yuibfSE_SS0XmWkL1CKIv3DcSEhV23Mb5rkMyGSnXG0a58Qmgc9r9YoA1c-U6tyx88Vx6LPRpUVpEl0_u8EHFdRmLhwK8-nBsmfpfTbny8o/s1600/NATO-Erdogan..jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="245" data-original-width="400" height="392" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiQAUbwfyd2V2cGOtC6fIGorLb9WVl4fM26yuibfSE_SS0XmWkL1CKIv3DcSEhV23Mb5rkMyGSnXG0a58Qmgc9r9YoA1c-U6tyx88Vx6LPRpUVpEl0_u8EHFdRmLhwK8-nBsmfpfTbny8o/s640/NATO-Erdogan..jpg" width="640" /></a></div> <h3> <span style="font-weight: normal;">Σίγουρα έχουμε αντιληφθεί την ατζέντα των "άλλων" για τα ελληνοτουρκικά;<br />Τελικά που οδηγείται η ελληνο-τουρκική αντιπαράθεση; Ή αλλιώς πού σπρώχνουν τα πράγματα οι... σύμμαχοι;</span></h3> Του <b>Δημήτρη Παπακωνσταντίνου</b><br /> Υπάρχει η αίσθηση ότι όλη αυτή την περίοδο της κλιμακούμενης έντασης λόγω της τουρκικής προκλητικότητας έχουν γίνει διπλωματικοί χειρισμοί που βεβαίως το τελικό τους αποτύπωμα μένει να φανεί, ωστόσο δεν φαίνεται να έχουν δώσει το ξεκάθαρο πλεονέκτημα που προσδοκούσε η ελληνική πλευρά. Δεν έχει υπάρξει κάποια κατηγορηματική διατύπωση ή δράση που να κατοχυρώνει τις ελληνικές θέσεις, αλλά κυρίως μεσολαβητικές προσπάθειες, στη λογική κυρίως των ίσων αποστάσεων ή περίπου εκεί και με στόχο την εκτόνωση της έντασης μέσω ενός διαλόγου. Ενός διαλόγου όμως που υπάρχει ο κίνδυνος να "κλείνει το μάτι" στην τουρκική ατζέντα...<br /> <br /> Αποτελεί όμως και ένα σημείο προς αξιολόγηση το πώς έχει κινηθεί η ελληνική διπλωματία σε αυτή την κρίση, που ακόμη βεβαίως δεν έχει αμβλυνθεί. Υπάρχουν επιλογές που φέρονται, όπως προέκυψε στη συνέχεια από τα ρεπορτάζ, να έχουν έναν χαρακτήρα αιφνιδιασμού και διαφορετικής προσέγγισης σε σχέση με την μέχρι εκείνη τη στιγμή ακολουθούμενη στρατηγική. Ή που παρήγαγαν αμφισβητούμενης αξίας αποτελέσματα. Ας δούμε μερικά συμβάντα και εξελίξεις, ενδεικτικά και σχεδόν επιγραμματικά...<br /> <ul> <li> Ενώ ζητούμε σύνοδο υπουργών Εξωτερικών της ΕΕ για επιβολή κυρώσεων στην Τουρκία (13.7.2020), την ίδια μέρα πραγματοποιούμε μυστική συνάντηση στο Βερολίνο - που την αποκάλεσε ο κ. Διακόπουλος "σωτήρια" - μεταξύ των διπλωματικών συμβούλων των ηγετών Ελλάδας - Τουρκίας με τη μεσολάβηση της Γερμανίας όπου και συμφωνείται η επανάληψη των διερευνητικών επαφών.</li> </ul> <ul> <li>Τη μέρα που πρόκειται να ανακοινωθεί επανάληψη των διερευνητικών επαφών Ελλάδας - Τουρκίας, συνάπτουμε τη συμφωνία μερικής οριοθέτησης της ΑΟΖ με την Αίγυπτο, αφήνοντας εκτός την περιοχή ανατολικά του 28ου μεσημβρινού δηλ. το σύμπλεγμα Καστελλόριζου, χωρίς να ενημερώσουμε τη Γερμανία, από την οποία και ζητήσαμε βοήθεια για τη διαμεσολάβηση. Και εκφράζεται μέσω διαρροών η γερμανική δυσαρέσκεια.</li> </ul> <ul> <li> Κάνουμε μερική οριοθέτηση της ΑΟΖ με την Αίγυπτο δυτικά του 28ου μεσημβρινού, αφήνοντας δηλαδή εκτός οριοθέτησης το νησιωτικό συγκρότημα Καστελλόριζου, και άρα αποδεχόμαστε εκπτώσεις της αρχής της ίσης απόστασης/ μέσης γραμμής και της πλήρους επήρειας των νησιών, αλλά θεωρούμε ότι και το Καστελλόριζο και η Στρογγύλη έχουν πλήρη επήρεια που δεν μειώνεται καθόλου από την τουρκική ηπειρωτική ακτή, και δηλώνουμε έτοιμοι να την υπερασπιστούμε με τον στόλο και την αεροπορία μας.</li> </ul> <ul> <li>Έχουμε μεν λάβαρο μας το διεθνές δίκαιο που επιβάλλει διαπραγματεύσεις και συμφωνία ή προσφυγή σε διεθνές δικαστήριο για την οριοθέτηση της ΑΟΖ και της υφαλοκρηπίδας, αλλά είμαστε έτοιμοι να υπαινιχθούμε ότι η Τουρκία θέλει να μας σύρει σε διάλογο για την οριοθέτηση (όχι προφανώς για άλλα θέματα)...</li> </ul> <ul> <li>Ζητήσαμε πάλι τη σύγκληση του συμβουλίου εξωτερικών υποθέσεων της ΕΕ (14.8.2020) το οποίο εξελίχθηκε σε σύγκρουση Ελλάδας - Γερμανίας με αποτέλεσμα να μην υπάρχει κοινό ανακοινωθέν που να χαιρετίζει την ελληνοαιγυπτιακή συμφωνία ούτε φυσικά να αποφασιστούν κυρώσεις κατά της Τουρκίας. Όλοι οι εταίροι μας μιλούν γενικά για ένταση στην ανατολική μεσόγειο και ζητούν διάλογο. Συμπαρίστανται στην Ελλάδα και Κύπρο αλλά η κατάληξη είναι να ζητείται η αποφυγή εντάσεων και ο διάλογος.</li> </ul> <ul> <li>Μετά τη συνάντηση Δένδια – Πομπέο ακολούθησε συνάντηση Τσαβούσογλου- Πομπέο και οι αμερικανικές δηλώσεις ήταν πάλι η ανησυχία για εντάσεις στην ανατ. Μεσόγειο και η ανάγκη διαλόγου.</li> </ul> Είναι φορές που δημιουργούνται ερωτηματικά ως προς το ποιο είναι εν τέλει το σχέδιό μας. Πού θέλουμε να την πάμε την υπόθεση; Και έχουμε αντιληφθεί πού θέλουν να την οδηγήσουν οι σύμμαχοί μας και οι έχοντες κομβικό και καθοριστικό ρόλο στις μεσολαβητικές προσπάθειες; Δεν γίνεται να έχουμε περισσότερες της μίας, θέσεις στην υπόθεση αυτή. Πόσο έτοιμοι είμαστε να διασφαλίσουμε ότι δεν θα χρειαστεί να την μετακινήσουμε; Γιατί δεν φαίνεται ξεκάθαρα ότι οι μεσολαβητές έχουν την ίδια ατζέντα με τη δική μας...<br /> <br /> <a href="https://www.capital.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

"Σίγουρα έχουμε αντιληφθεί την ατζέντα των "άλλων" για τα ελληνοτουρκικά;"

Σίγουρα έχουμε αντιληφθεί την ατζέντα των "άλλων" για τα ελληνοτουρκικά; Τελικά που οδηγείται η ελληνο-τουρκική αντιπαράθεση; Ή...

Διαβάστε την συνέχεια

Ανατολική Μεσόγειος: Η Κρήτη θα καθορίσει εάν Τουρκία και Ελλάδα συγκρουστούν – Ο ρόλος της Γερμανίας ανάμεσα στα 2 στρατόπεδα της ΕΕ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhd6CEowQy9MLohLyWAElnq7G30988idUR0x3u7NydhY4CqlWTjL_JpThqcpuVY6PrmElKIfPvMpRLz8iL7-M0kECsz_4s4iAlDmxl1cyeTKhq8oU7ezxM5JUQ2TYCM9WwseRX8RblLARs/s1600/anatoliki_mesogeios.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="1000" height="384" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhd6CEowQy9MLohLyWAElnq7G30988idUR0x3u7NydhY4CqlWTjL_JpThqcpuVY6PrmElKIfPvMpRLz8iL7-M0kECsz_4s4iAlDmxl1cyeTKhq8oU7ezxM5JUQ2TYCM9WwseRX8RblLARs/s640/anatoliki_mesogeios.jpg" width="640" /></a></div> <h3>   <span style="font-weight: normal;"> Πώς έγινε η Ανατολική Μεσόγειος το μάτι μιας γεωπολιτικής καταιγίδας;</span></h3> Στα μέσα Αυγούστου, ένα τουρκικό και ένα ελληνικό πολεμικό πλοίο συγκρούστηκαν στην Ανατολική Μεσόγειο, αυξάνοντας τις εντάσεις στην πιο εύφλεκτη στιγμή της περιοχής που παρατηρείται εδώ και 20 χρόνια.<br />Η κρίση είχε ξεκινήσει δύο ημέρες πριν, όταν η Τουρκία έστειλε ένα ερευνητικό πλοίο μαζί με τη ναυτική του συνοδεία για να αναζητήσει πετρέλαιο και φυσικό αέριο σε ύδατα κοντά στο ελληνικό νησί Καστελόριζο - την περιοχή που η Αθήνα ισχυρίζεται ως δική της θαλάσσια επικράτεια.<br />Περισσότερο από ποτέ, ο τελευταίος κύκλος κλιμάκωσης κινδυνεύει να μετατραπεί σε πολυεθνική σύγκρουση, αναφέρει το Foreign Policy.<div> <br />Σε μια ένδειξη ένθερμης υποστήριξης για την Ελλάδα εναντίον της Τουρκίας, η Γαλλία έστειλε πολεμικά πλοία στα αμφισβητούμενα ύδατα και υποσχέθηκε περισσότερα.<br />Η Αίγυπτος και το Ισραήλ, που πραγματοποιούν τακτικές κοινές στρατιωτικές ασκήσεις με την Ελλάδα, έχουν επίσης εκφράσει την αλληλεγγύη τους προς την Αθήνα.<br />Με τη Γαλλία και την Αίγυπτο να βρίσκονται ήδη σε ανοιχτή σύγκρουση με την Τουρκία στη Λιβύη, παρατηρητές σε όλο τον κόσμο φοβούνται ότι οποιαδήποτε περαιτέρω κλιμάκωση στην Ανατολική Μεσόγειο θα μπορούσε να πυροδοτήσει μία ευρω... Μέση Ανατολή.<br /><br />Πώς έγινε η Ανατολική Μεσόγειος το μάτι μιας γεωπολιτικής καταιγίδας;<br /><br />Για δεκαετίες, οι διαφορές στα θαλάσσια σύνορα της Ανατολικής Μεσογείου αποτελούσαν τοπική υπόθεση, ενώ περιοριζόνταν σε αξιώσεις κυριαρχίας μεταξύ Κύπρου, Ελλάδας και Τουρκίας.<br />Ωστόσο, τα τελευταία πέντε χρόνια, οι υπεράκτιοι πόροι φυσικού αερίου της περιοχής έχουν μετατρέψει την Ανατολική Μεσόγειο σε βασικό στρατηγικό χώρο μέσω του οποίου συγκλίνουν μεγαλύτερες γεωπολιτικές γραμμές μεταξύ ΕΕ και Μέσης Ανατολής/Βόρειας Αφρικής (MENA).<br />Η Ιταλία και η Γαλλία έχουν διαδραματίσει αναπόσπαστο ρόλο στην καθοδήγηση αυτής της αλλαγής, η οποία έχει θέσει την ήδη περίπλοκη σχέση ΕΕ και Τουρκίας σε πιο εχθρική βάση.<br />Η αλλαγή παιχνιδιού ήταν η ανακάλυψη του πεδίου φυσικού αερίου Zohr τον Αύγουστο του 2015 στην θαλάσσια επικράτεια της Αιγύπτου από την ιταλική ενεργειακή εταιρεία Eni.</div> <div> <br />Το μεγαλύτερο εύρημα φυσικού αερίου της Ανατολικής Μεσογείου μέχρι σήμερα, του Zohr, σήμαινε ότι η περιοχή είχε ξαφνικά συλλογικά εμπορεύσιμους όγκους φυσικού αερίου.<br />Η Eni, η οποία είναι επίσης ο κύριος φορέας στην ανάπτυξη φυσικού αερίου της Κύπρου, άρχισε να προωθεί ένα σχέδιο συγκέντρωσης του κυπριακού, του αιγυπτιακού και του ισραηλινού αερίου και να χρησιμοποιεί τις εγκαταστάσεις υγροποίησης της Αιγύπτου για την μεταφορά του φυσικού αερίου της περιοχής στην Ευρώπη ως υγροποιημένο φυσικό αέριο (ΥΦΑ).<br />Η ιταλική εταιρεία τυχαίνει επίσης να είναι ο κύριος μέτοχος σε ένα από τα δύο εργοστάσια ΥΦΑ της Αιγύπτου.</div> <div> <br />Παρόλο που είναι εμπορικά λογικό, υπήρχε μια γεωπολιτική δυσλειτουργία στο σύστημα ΥΦΑ με έδρα την Αίγυπτο: Δεν άφησε κανένα ρόλο στην Τουρκία και στην υποδομή αγωγών της στην Ευρώπη, ακυρώνοντας τα σχέδια της Άγκυρας που βρίσκονται σε εξέλιξη για να γίνει η χώρα περιφερειακός ενεργειακός κόμβος.<br />Το 2018, ο γαλλικός ενεργειακός γίγαντας Total, η τρίτη μεγαλύτερη εταιρεία της ΕΕ σε έσοδα, επέφερε ένα ακόμη πλήγμα στην Τουρκία, συνεργαζόμενη με την Eni σε όλες τις επιχειρήσεις ανάπτυξης φυσικού αερίου της ιταλικής εταιρείας στην Κύπρο, τοποθετώντας τη Γαλλία στη μέση της ενεργειακής αγοράς της ανατολικής Μεσογείου.</div> <div> <br />Την ίδια στιγμή, η Κύπρος συμφώνησε επίσημα να προμηθεύσει τα εργοστάσια ΥΦΑ της Αιγύπτου.<br />Αφού η Κύπρος υπέγραψε αυτή τη συμφωνία, το Ισραήλ, το οποίο στο παρελθόν είχε σκεφτεί να κατασκευάσει έναν υποθαλάσσιο αγωγό φυσικού αερίου Ισραήλ-Τουρκίας, ακολούθησε το παράδειγμά της και συμφώνησε να πουλήσει το αέριο του στην Αίγυπτο επίσης.<br />Η Τουρκία εξέφρασε τη δυσαρέσκειά της για αυτές τις εξελίξεις συμμετέχοντας σε μια σειρά ασκήσεων διπλωματίας, στέλνοντας για εξερεύνηση και ασκήσεις πλοία σε κυπριακά ύδατα, με ναυτική συνοδεία μάλιστα.<br />Μάλιστα, εξακολουθεί να αρνείται να αναγνωρίσει τα θαλάσσια σύνορα της Κύπρου.<br />Με αυτόν τον τρόπο, ισχυρίζεται ότι υπερασπίζεται τα δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων στο βόρειο μισό του εθνοτικά διχασμένου νησιού, οι οποίοι έχουν μείνει εκτός της ανάπτυξης των υπεράκτιων αποθεμάτων φυσικού αερίου της Κύπρου παρά το γεγονός ότι είναι οι νόμιμοι συνιδιοκτήτες των φυσικών πόρων της Κύπρου.</div> <div> <br />Έτσι, με κάθε τουρκική δράση, το μέτωπο Αίγυπτος-Ισραήλ-Κύπρος-Ελλάδα κέρδισε όλο και περισσότερο στρατιωτική υποστήριξη από τη Γαλλία, την Ιταλία και τις Ηνωμένες Πολιτείες, καθεμία από τις οποίες έχει σημαντικές οικονομικές επενδύσεις στο φυσικό αέριο της Ανατολικής Μεσογείου.<br />Για την Τουρκία, η υποστήριξη των συμμάχων της από το ΝΑΤΟ σε αυτήν την ομάδα αποτελούσε προδοσία και ισοδυναμεί με μια πολιτική την οποία δεν μπορεί να ανεχθεί.<br /><br />Ο ρόλος της Λιβύης στην Ανατολική Μεσόγειο<br /><br />Σε μια προσπάθεια να ξεφύγει από την περιφερειακή της απομόνωση, τον Νοέμβριο του 2019 η Τουρκία υπέγραψε τη δική της συμφωνία θαλάσσιας οριοθέτησης με την Κυβέρνηση Εθνικής Συμφωνίας (GNA) που εδρεύει στην Τρίπολη στη Λιβύη, αλλά βρίσκεται σε πόλεμο.<br />Η συμφωνία ήταν μια προσπάθεια να αποκτήσει μεγαλύτερη νομική θέση για να αμφισβητήσει τα θαλάσσια σύνορα που είχε δημιουργήσει η Ελλάδα με την Κύπρο και την Αίγυπτο, από τα οποία εξαρτώνται τα σχέδια ανάπτυξης φυσικού αερίου της ανατολικής Μεσογείου.<br />Η συμφωνία θαλάσσιων συνόρων Άγκυρας-Τρίπολης συνοδεύτηκε από σύμφωνο στρατιωτικής συνεργασίας που παρέχει στη GNA εγγύηση ασφάλειας έναντι των προσπαθειών των δυνάμεων του Στρατηγού Khalifa Haftar, με την υποστήριξη της Γαλλίας και της Αιγύπτου, να ανατρέψει την κυβέρνηση της Τρίπολης.</div> <div> <br />Η GNA ενεργοποίησε επίσημα το στρατιωτικό σύμφωνο με την Άγκυρα τον Δεκέμβριο, συνδέοντας την ήδη τεταμένη ναυτική αντιπαράθεση στην Ανατολική Μεσόγειο με τον εμφύλιο πόλεμο της Λιβύης.<br />Έχοντας καταφέρει να συνεργαστεί με την GNA, η μεγάλη στρατιωτική παρουσία της Τουρκίας στη Λιβύη παρέχει τώρα στην Άγκυρα μια πλατφόρμα από την οποία θα προκαλέσει την Κύπρο, την Αίγυπτο και την Ελλάδα στα θαλάσσια σύνορα της Ανατολικής Μεσογείου.<br />Εκμεταλλευόμενος την πρόσφατα ενισχυμένη περιφερειακή της θέση, η Τουρκία προσπάθησε να αναδείξει τις αξιώσεις της εναντίον της Ελλάδας στέλνοντας το ερευνητικό πλοίο Oruç Reis, συνοδευόμενο από μια ομάδα πέντε ναυτικών πλοίων, στα αμφισβητούμενα ύδατα κοντά στο Καστελόριζο.<br />Σύμφωνα με την Τουρκία, τα de facto θαλάσσια σύνορα της Ανατολικής Μεσογείου είναι άδικα και παράνομα, ενώ αποτελούν μέρος της νόμιμης θαλάσσιας επικράτειάς της.</div> <div> <br />Επομένως, οι ρυθμίσεις της περιοχής για υπεράκτια ανάπτυξη φυσικού αερίου, οι οποίες εξαρτώνται από αυτά τα de facto όρια, είναι επίσης παράνομες.<br />Έτσι, η Τουρκία θεωρεί τις ενέργειές της ως υπεράσπιση του διεθνούς δικαίου.<br />Το χάσμα επιστρέφει στον λεγόμενο χάρτη της Σεβίλλης που ενημερώνει τα κοινά αποδεκτά θαλάσσια σύνορα της περιοχής.<br />Αυτός ο χάρτης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο οποίος εκπονήθηκε από το Πανεπιστήμιο της Σεβίλλης στις αρχές της δεκαετίας του 2000, αποφάσισε να καθορίσει τα μέγιστα όρια για την Ελλάδα και την Κύπρο, χρησιμοποιώντας την ακτή κάθε κατοικημένου ελληνικού νησιού - ανεξάρτητα από το πόσο μικρό είναι και ανεξάρτητα από το πόσο κοντά στις ακτές της Τουρκίας είναι.</div> <div> <br />Η Τουρκία υποστηρίζει ότι οι οριοθετήσεις είναι άδικες.</div> <div> <br />Η μεσογειακή ακτή της Τουρκίας είναι μεγαλύτερη από τα σύνορα ΗΠΑ-Μεξικού.<br />Σύμφωνα με την αρχή της δικαιοσύνης των Ηνωμένων Εθνών για το δίκαιο της θάλασσας (UNCLOS) και τη διεθνή νομολογία που βασίζεται σε αυτήν, η Τουρκία είναι πιθανό να έχει μεγαλύτερη θαλάσσια ζώνη από ό,τι έχει λάβει λόγω αυτής της εκτεταμένης ακτογραμμής.<br />Ωστόσο, η Τουρκία αρνείται να υπογράψει την UNCLOS, κλείνοντας τον δρόμο της νομικής προσφυγής.<br />Αντ 'αυτού, η Τουρκία βρήκε έναν συνεργάτη με τον οποίο να δημιουργήσει τον δικό της χάρτη.<br />Έτσι, σε αντιδιαστολή από τον χάρτη της Σεβίλλης, ο χάρτης της συμφωνίας θαλάσσιων συνόρων Τουρκίας-Λιβύης καθορίζει μια μέγιστη θαλάσσια ζώνη για την Τουρκία, αρνούμενη σε οποιοδήποτε από τα νησιά της Ελλάδας κάποια θαλάσσια ή αποκλειστική οικονομική ζώνη (ΑΟΖ), η οποία παρέχει κυρίαρχα δικαιώματα στους υπεράκτιους ενεργειακούς πόρους.<br />Η συμφωνία δημιουργεί τμήμα ορίου 18,6 ναυτικών μιλίων μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης και, στη συνέχεια, προβάλλοντας από αυτήν τη γραμμή, ο χάρτης Άγκυρας-Τρίπολης χωρίζει αποκλειστικά ολόκληρη τη θαλάσσια ζώνη μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης, μια περιοχή που εκτείνεται από τη νοτιοδυτική γωνία της Τουρκίας έως την αντίθετη ακτή στην ανατολική Λιβύη.</div> <div> <br />Όλα τα νησιά της Ελλάδας αγνοούνται...</div> <div> <br />Η μέθοδος της Τουρκίας για την κατάρτιση του χάρτη της Άγκυρας-Τρίπολης προκάλεσε αντιδράσεις.<br />Και αυτό διότι ο χάρτης αγνοεί την παρουσία της Κρήτης, η οποία είναι 3.219 τετραγωνικά μίλια και μεταξύ αυτών των ακτών.<br />Άλλωστε, η Κρήτη, με πληθυσμό περίπου 650.000 κατοίκους, θα δημιουργούσε αναμφισβήτητα ΑΟΖ.<br />Στις 6 Αυγούστου φέτος, η Ελλάδα αποφάσισε να απαντήσει στην Τουρκία υπογράφοντας παρόμοια συμφωνία θαλάσσιας οριοθέτησης με την Αίγυπτο.<br />Μέρες αργότερα, το ερευνητικό πλοίο Oruç Reis και η ναυτική του συνοδεία βρέθηκαν σε ύδατα εντός των θαλάσσιων συνόρων της Ελλάδας.<br /><br />Τι έπεται;<br /><br />Υπάρχουν ισχυρά κίνητρα για τους περισσότερους δρώντες στην περιοχή και την Ευρωπαϊκή Ένωση προκειμένου να περιορίσουν την τρέχουσα κλιμάκωση και να βρουν μια λύση στην κρίση.<br />Παρά την υποστήριξη της Ελλάδας, ούτε η Αίγυπτος ούτε το Ισραήλ δεν μπορούν να εμπλακούν σε πόλεμο με την Τουρκία στην Ανατολική Μεσόγειο.<br />Η ΕΕ έχει εκφράσει τη σαφή υποστήριξή της στα μέλη της, Ελλάδα και Κύπρο, αλλά το μπλοκ διαιρείται σχετικά με τον τρόπο αντιμετώπισης της τρέχουσας κρίσης.</div> <div> <br />Οι έξι χώρες της ΕΕ της Μεσογείου χωρίζονται ομοιόμορφα:<br />Η Ελλάδα, η Κύπρος και η Γαλλία υποστηρίζουν την έντονη δράση εναντίον της Τουρκίας, ενώ η Ιταλία, η Μάλτα και η Ισπανία - που όλοι έχουν σημαντικά εμπορικά συμφέροντα με την Τουρκία στην Κεντρική και Δυτική Μεσόγειο - θέλουν να το αποφύγουν.</div> <div> <br />Η Γερμανία, που ασκεί την προεδρία της ΕΕ από τον Ιούλιο, θα μπορούσε να σπάσει το αδιέξοδο.<br />Αν και το Βερολίνο συνήθως αντιστέκεται στο Παρίσι για τη μεσογειακή πολιτική, είναι πρόθυμο να διατηρήσει την Άγκυρα όσο το δυνατόν πιο κοντά στην ΕΕ.<br />Ωστόσο, η Τουρκία παίζει κοντά στα άκρα.<br />Εάν προχωρήσει πολύ, η Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς και οι Ηνωμένες Πολιτείες, θα στραφούν πλήρως προς την πλευρά της Ελλάδας.</div> <div> <br />Η κόκκινη γραμμή που δεν μπορεί να διασχίσει η Τουρκία είναι η Κρήτη, της οποίας τα νότια νερά θεωρείται ότι περιέχουν σημαντικούς όγκους πετρελαίου ή φυσικού αερίου.<br />Αν και αναγνωρίζεται διεθνώς ως ελληνικά χωρικά ύδατα, ο χάρτης της Άγκυρας-Τρίπολης εκχωρεί την περιοχή στη Λιβύη.<br />Εάν η Τουρκία στείλει το πλοίο εξερεύνησης κοντά στις νότιες ακτές της Κρήτης, τότε η κατάσταση μπορεί να τεθεί εκτός ελέγχου.<br />Μέχρι στιγμής, η Τουρκία δεν έχει ξεπεράσει αυτό το όριο.</div> <div> <br />Η Άγκυρα μπορεί να πραγματοποιεί έρευνες στα νερά της Κρήτης ως διαπραγματευτική κάρτα.<br />Οποιαδήποτε σοβαρή διαδικασία αποκλιμάκωσης μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας απαιτεί τρίτο μέρος με επαρκή επιρροή για να ωθήσει την Άγκυρα και την Αθήνα σε σοβαρές συνομιλίες.<br />Από αυτή την άποψη, ίσως το πιο ελπιδοφόρο σημάδι για την περιοχή είναι οι πρόσφατες εποικοδομητικές προσπάθειες των Ηνωμένων Πολιτειών για επίτευξη εκεχειρίας και τη δημιουργία μιας προστατευτικής ζώνης στη Λιβύη.<br />Η αποσύνδεση των διαφόρων περιφερειακών συγκρούσεων δημιουργεί ένα άνοιγμα για έναν πραγματιστικό διάλογο για τα θαλάσσια σύνορα της Μεσογείου.<br />Αυτή η ευκαιρία θα απαιτήσει από τις Ηνωμένες Πολιτείες, ίσως σε συνεργασία με τη Γερμανία, να ενεργήσουν με διπλωματική ικανότητα και δέσμευση, καταλήγει η ανάλυση του Foreign Policy.<br /><br /><a href="https://bankingnews.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ανατολική Μεσόγειος: Η Κρήτη θα καθορίσει εάν Τουρκία και Ελλάδα συγκρουστούν – Ο ρόλος της Γερμανίας ανάμεσα στα 2 στρατόπεδα της ΕΕ

   Πώς έγινε η Ανατολική Μεσόγειος το μάτι μιας γεωπολιτικής καταιγίδας; Στα μέσα Αυγούστου, ένα τουρκικό και ένα ελληνικό πολεμικό πλοί...

Διαβάστε την συνέχεια

Η αντιπαλότητα Γαλλίας – Τουρκίας για τα ενεργειακά αποθέματα Β.Αφρικής, Μεσογείου και Μ.Ανατολής

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiNP-zRyWTu_FrzvGd25cz6uc0vaBpQI-JQ58AWEuJD4zwI6UPF249LKYYS33PHZqMyLc_vUXXKavSXUrkpuQuo6MKNvGG54zXXfy-10xcXJG3oJXPtA3HEuKT9mfabL18tyMzQ8vQYkq0/s1600/macron_erdogan1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="157" data-original-width="321" height="312" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiNP-zRyWTu_FrzvGd25cz6uc0vaBpQI-JQ58AWEuJD4zwI6UPF249LKYYS33PHZqMyLc_vUXXKavSXUrkpuQuo6MKNvGG54zXXfy-10xcXJG3oJXPtA3HEuKT9mfabL18tyMzQ8vQYkq0/s640/macron_erdogan1.jpg" width="640" /></a></div> <h3> <span style="font-weight: normal;">Ποιο είναι το πιο σημαντικό «σημείο τριβής» που προκαλεί «αναφλέξεις» και φέρνει αντιμέτωπες τη Γαλλία με την Τουρκία;</span></h3> Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα επικεντρώνεται κυρίως στα τεράστια συμφέροντα που έχουν και οι δύο χώρες – Γαλλία και Τουρκία – να διασφαλίσουν το μακροχρόνιο εφοδιασμό τους με ενεργειακές πρώτες ύλες. Συνεπώς, είναι αναπόφευκτο και οι δύο χώρες να έχουν μπει σε μια «κούρσα δέσμευσης ενεργειακών αποθεμάτων» και συνεργασιών με χώρες εξαγωγείς πετρελαίου και φυσικού αέριο.<br /><br />Γράφει ο <b>δρ ΚΙΜΩΝ Π. ΣΤΕΡΙΩΤΗΣ (*)</b><br />Η «μεγάλη στροφή» της εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας συνδέεται άμεσα με τις τεράστιες ανάγκες της να μειώσει την «εξάρτησή» της από τις εισαγωγές ενεργειακών πρώτων υλών και να καλύψει την πρωτοφανή αύξηση της κατανάλωσης της:<br />• Μεταξύ 1998 και 2018, μέσα σε μια 20ετία, υπερδιπλασιάσθηκε το ενεργειακό ισοζύγιο της Τουρκίας και έφθασε σχεδον τους 149.044 χιλ. τόννους ισοδυνάμου πετρελαίου (KTOE).<br />• Η Τουρκία κατέλαβε πλέον την 4η θέση μεταξύ των χωρών της Ευρώπης με βάση τα ενεργειακά ισοζύγια των χωρών της Ευρώπης.<br />• Αν και οι χώρες πέραν της Τουρκίας ελέγχουν πάνω από το 70% των παγκοσμίων αποθεμάτων ενεργειακών πρώτων υλών, η ίδια η Τουρκία ειναι πτωχή σε εγχώρια ενεργειακά αποθέματα.<br /><br />ΑΡΑΒΙΚΗ ΑΝΟΙΞΗ ΚΑΙ ΕΝΕΡΓΕΙΑ<br /><br />Οι τεράστιες ετήσιες ανάγκες της Τουρκίας για «ενεργειακή ανεξαρτησία» εξηγούν την «επιθετική πολιτική» της να αποκτήσει τον έλεγχο ενεργειακών πηγών στη Μεσόγειο ή σε τρίτες χώρες.<br />Η ενεργός ανάμειξη της Τουρκίας στα εσωτερικά των αραβικών χωρών καταγράφεται πριν από το 2011, όταν ισχυροποιούνται οι δεσμοί του νέου υπό το AKP «επιχειρηματικού κατεστημένου» της Τουρκίας με το Κίνημα των Αδελφών Μουσουλμάνων. Με το ξέσπασμα<br />της «Αραβικής Άνοιξης» η Τουρκία κατάφερε να «αγκιστρωθεί» καλλίτερα σε χώρες με έντονη πολιτική ρευστότητα και εσωτερικές πολιτικές ανατροπές, αλλά και ενεργειακά αποθέματα:<br /><ul> <li> Η Τουρκία απέκτησε ισχυρά ερείσματα στις χώρες του Μαχρέμπ (Αλγερία, Τυνησία, Μαρόκο), χώρες που παραδοσιακά ήσαν υπό γαλλική επιρροή. Το υγροποιημένο φυσικό αέριο της Αλγερίας, άλλωστε, αποτέλεσε, βασική πηγή τροφοδοσίας των μεγάλων γαλλικών βιομηχανιών.</li> <li> Η ανατροπή του Καντάφι εξασφάλισε στην Τουρκία σημαντικό στρατιωτικό έλεγχο της δυτικής Λιβύης και των εξαιρετικής ποιότητας πετρελαίων της. Η Γαλλία που βρέθηκε περιθωριοποιημένη από την κυβέρνηση της Τρίπολης συμμάχησε με τις δυνάμεις του Χαφτάρ στην ανατολική Λιβύη.</li> <li> Τα υποθαλάσσια ενεργειακά κοιτάσματα της Ανατολικής Μεσογείου βρέθηκαν στο στόχαστρο της ενεργειακής στρατηγικής της Άγκυρας. Όμως, τα ίδια κοιτάσματα διεκδικούνται από το Ισραήλ και την Αίγυπτο, που λόγω ανταγωνισμού στην περιοχή τις καθιστούν συμμάχους της Γαλλίας απέναντι στην επεκτατική πολιτική της Τουρκίας.</li> <li>Τουρκία και Ιράν, μαζί με το Κατάρ, εποφθαλμιούν τα ενεργειακά κοιτάσματα των χωρών του Αραβικού Κόλπου. Όμως αυτές οι ενεργειακές βλέψεις – που συνδέονται και κινδύνους στρατιωτικής ανατροπής στη Μέση Ανατολή – βρίσκουν απέναντί τους αφενός τη συμμαχία Αιγύπτου και Σαουδικής Αραβίας και αφετέρου το Ισραήλ, που τώρα πλέον μπαίνει και αυτό στην επιτυχημένη εξόρυξη φυσικού αερίου.</li> <li>Η Γαλλία είναι σύμμαχος των Κούρδων του βόρειου Ιράκ σε περιοχές με πετρελαϊκά κοιτάσματα. Όμως, τα ίδια κοιτάσματα διεκδικεί και η Τουρκία, η οποία επιπρόσθετα φοβάται μια σημαντική αύξηση της οικονομικής επιρροής του κουρδικού Ιράκ στους Κούρδους γειτονικών χωρών, με αρνητικές συνέπειες για την ασφάλεια του τουρκικού κράτους.</li> </ul> ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΜΕ ΡΩΣΣΙΑ ΚΑΙ ΙΡΑΝ<br />Το μπλοκάρισμα των ρωσσικών αγωγών φυσικού αερίου ,με διέλεθση μέσω Ουκρανίας δημιουργεί μεγάλες ευκαιρίες για την Τουρκία να διευκολύνει την κατασκευή αγωγών που θα μπορούν να διοχετεύουν φυσικό αέριο και πετρέλαιο από τις χώρες της Μέσης Ανατολής και της Κασπίας Θάλασσας.<br /><ul> <li> Η Τουρκία αποκτά στενή συνεργασία με τη Ρωσσία και το Ιράν, χώρες με τεράστιο ενεργειακό δυναμικό, αλλά οι οποίες βρίσκονται στο στόχαστρο των ΗΠΑ, που επιδιώκει τον ενεργειακό αποκλεισμό τους από την Ευρώπη. Περίπου προς την ίδια κατεύθυνση με αυτά των ΗΠΑ κινούνται και τα ενεργειακά συμφέροντα της Γαλλίας.</li> <li>Η εξωτερική πολτική της Άγκυρας μεταβάλλεται καθώς η κατασκευή ενεργειακών αγωγών από Ρωσσία και Ιράν μέσω Τουρκίας με έξοδό τους στη Μεσόγειο θα καταστήσει την Τουρκία το μεγαλύτερο διεθνή ενεργειακό κόμβο. Όμως μια τέτοια πολιτική αφενός δημιουργεί μεγάλους κινδύνους ανατροπής ενεργειακών ισορροπιών σε βάρος των ΗΠΑ, αλλά και της Γαλλίας.</li> <li>Η κατασκευή αγωγών μεταφοράς ρωσσσικών και ιρανικών ενεργειακών πρώτων υλών μέσω Τουρκίας εγκυμονεί κινδύνους για το Ισραήλ και την Αίγυπτο, καθώς θα αντιμετωπίσουν ισχυρό ανταγωνισμό τα εν εξελίξει επενδυτικά ενεργειακά σχέδιά τους γιαα εξόρυξη φυσικού αερίου.</li> <li> Η Σαουδική Αραβία και άλλα κράτη του Κόλπου φοβούνται ότι μπορεί να χάσουν μεγάλες αγορές της Ευρώπης εάν αποκλεισθούν από τους τουρκικούς αγωγούς μεταφοράς που θα καταλήγουν σε τουρκικά λιμάνια.</li> </ul> <br />ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΙΣ ΗΠΑ<br /><br />Οι επικείμενες εκλογές στις ΗΠΑ μπορεί να αποτελέσουν ενα ντόμινο εξελίξεων για τις ενεργειακές προοπτικές σε Βόρεια Αφρική, Ανατολική Μεσόγειο και Μέση Ανατολή. Προς το παρόν η αμερικανική πολιτική ως προς την Τουρκία παραμένει επαμφοτερίζουσα, με την αμερικανική διοίκηση πάντως να προκρίνει ως πλέον σύμφορη τη διατήρηση ισχυρών συμμαχικών δεσμών αμυντικής συνεργασίας.<br />Όμως, αυτή η πολιτική της αμερικανικής διοίκησης ενισχύει τα «νεο-οθωμανικά οράματα» του προέδρου Ερντογάν και των ισλαμιστών της γειτονικής χώρας.<br />Από την άλλη πλευρά είναι έντονη η δυσαρέσκεια του αραβικού κόσμου για τις άκρατες ενεργειακές και πολτικές φιλοδοξίες της Άγκυρας που επιδιώκει να μετατραπεί η Τουρκία σε «ηγέτιδα» του μουσουλμανικού κόσμου.<br />Τη «συγκυριακή αδράνεια» (;;;) της αμερικανικής κυβέρνησης να ελέγξει αποτελεσματικά τις εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή, που συγκεντρώνονται μεγάλα ενεργειακά αποθέματα, αναγκαστικά έρχεται και καλύπτει η Γαλλία.<br />Η εξαιρετικά ισχυρή πολεμική βιομηχανία της Γαλλίας αλλά και τα πολύ μεγάλα ενεργειακά συμφέροντα που έχει, από τις χώρες του Μαχρέμπ έως και τον Αραβικό Κόλπο, καθιστούν τη Γαλλία έναν αντικειμενικά πολύ ισχυρό πολιτικό και στρατιωτικό αντίπαλο του νεο-οθωμανικού επεκτατισμού.<br /><br /><b><i>*δρ οικονομολόγος, τέως διευθυντής Επικοινωνίας Ομίλου ΔΕΗ και διευθυντής σύνταξης εφημ. ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ</i></b><br /><a href="https://www.thepresident.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η αντιπαλότητα Γαλλίας – Τουρκίας για τα ενεργειακά αποθέματα Β.Αφρικής, Μεσογείου και Μ.Ανατολής

Ποιο είναι το πιο σημαντικό «σημείο τριβής» που προκαλεί «αναφλέξεις» και φέρνει αντιμέτωπες τη Γαλλία με την Τουρκία; Η απάντηση σε αυτ...

Διαβάστε την συνέχεια

Στην Κρήτη οι «παίκτες» που ενδιαφέρονται για την Μεσόγειο: Θα έρθουν κι άλλοι για να δουν από κοντά τον παραβάτη της περιοχής;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg8PqpJUTr5oP2Y1g1nitg07ps5f7jIzFocZmG1kGRqH1glWyVrbUt4rpgZtjpw4V5tLOpJ_ab-SN_IBuk57Y-Z8vykNcRw13ffczE21Y6F6970vpAEo6eEB-YKRioRva6xTyEWYtMmQ44/s1600/oruc-reis-turkey.webp" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="768" data-original-width="1024" height="480" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg8PqpJUTr5oP2Y1g1nitg07ps5f7jIzFocZmG1kGRqH1glWyVrbUt4rpgZtjpw4V5tLOpJ_ab-SN_IBuk57Y-Z8vykNcRw13ffczE21Y6F6970vpAEo6eEB-YKRioRva6xTyEWYtMmQ44/s640/oruc-reis-turkey.webp" width="640" /></a></div> <br />Το γεγονός της συγκέντρωσης στο νοτιοανατολικό Αιγαίο και τη Μεσόγειο των στρατηγικών «παικτών» που ενδιαφέρονται για την περιοχή αναδεικνύει την κρισιμότητα της κατάστασης, με την Ελλάδα να διατηρεί την ψυχραιμία της αλλά και να επιδίδεται σ’ ένα διπλωματικό μαραθώνιο.<br /><br />Το πλοίο Ειδικών Επιχειρήσεων του 6ου αμερικανικού στόλου έχει καταπλεύσει στη Σούδα.<br /><br />Στο εσωτερικό του βρίσκονται ελικόπτερα, αμφίβια αποβατικά σκάφη και εκατοντάδες Αμερικανοί πεζοναύτες.<br /><br />Ρωσικό πολεμικό πλοίο ηλεκτρονικού πολέμου, ικανό για υποκλοπές και παρακολούθηση εκατοντάδων ναυτικών μιλίων βρίσκεται κι αυτό νότια της Κρήτης.<br />Η Γαλλική φρεγάτα που πήρε μέρος στην Ελληνογαλλική άσκηση, εντός της περιοχή της navtex της Τουρκίας, έχει δέσει και εκείνη στην Κύπρο, ενώ το ελικοπτεροφόρο είναι στο Λίβανο που μετέφερε ανθρωπιστική βοήθεια.<br /><br />Παρ’ όλα αυτά η Γαλλία διατηρεί την παρουσία της και με αυτό στα ταραγμένα από τις έκνομες ενέργειες της Τουρκίας νερά της Αν. Μεσογείου.<br /><br />Και οι τρεις αυτές δυνάμεις, Αμερική, Ρωσία και Γαλλία, έχουμε δει τις πρωτοβουλίες που έχουν πάρει σε επίπεδο κορυφής με συνομιλίες για τις έκνομες ενέργειες της Άγκυρας, εντός της Ελληνικής υφαλοκρηπίδας και στην Κυπριακή ΑΟΖ.<br /><br />Επιτελείς μάλιστα έλεγαν ότι δεν αποκλείεται το επόμενο διάστημα πιθανότητα να δούμε ακόμη μεγαλύτερη συγκέντρωση ναυτικών δυνάμεων από σύμμαχες χώρες οι οποίες έχουν δηλώσει με πολλούς τρόπους την στήριξή τους στις Ελληνικές θέσεις.<br /><br />Άλλωστε η Αίγυπτος έχει δηλώσει την προθυμία να αποστείλει και εκείνη φρεγάτα ως μια ένδειξη στήριξης της χώρας μας και να κάνει άσκηση με τις Ελληνικές μονάδες επιφανείας.<br /><br />Παράλληλα, σημείωναν Επιτελείς ότι είναι σημαντικοί οι σύμμαχοι που έχουν σπεύσει να δηλώσουν την στήριξή τους στην Ελλάδα κι αυτό μένει να φανεί και στο τακτικό πεδίο, στο οποίο άλλωστε η χώρα μας έχει δώσει τα δείγματα γραφής και ναυτικής υπεροχής.<br />Η «βόλτα» του σεισμογραφικού<br /><br />Πάντως το σεργιάνι του Oruc Reis συνεχίζεται, εντός της θαλάσσιες περιοχής όπου έχει κλειδώσει παράνομα η Τουρκία. Μάλιστα πηγές εξηγούν ότι το ερευνητικό που έχει ποντισμένα τα καλώδιά του, αυτά δεν έχουν την ίδια εμφάνιση με εκείνα του δεύτερου σεισμογραφικού Barbaros που πραγματοποιεί έρευνες νοτιοανατολικά της Κύπρου.<br /><br />Οι αναλύσεις που γίνονται δεν είναι λίγες και οι πληροφορίες που φτάνουν στο Επιτελείο από την περιοχή αναφέρουν ότι ναι μεν επιχειρείται η πραγματοποίηση ερευνών αλλά από την άλλη πλευρά έχει σταθεί στις περισσότερες των περιπτώσεων μη εφικτό.<br /><br />Τα καλώδια, εξηγούν οι ίδιες πηγές στο μεν Barbaros φαίνονται στην επιφάνεια ενώ στο Oruc Reis όχι. Αυτό το γεγονός που είναι μια σοβαρή ένδειξη για την επιχείρηση «βόλτας» του ερευνητικού εντός της Ελληνικής υφαλοκρηπίδας.<br />Παράλληλα οι καταγραφές από τις Ελληνικές φρεγάτες που πλέον στην περιοχή και επιτηρούν σε στενό κλοιό τον Τουρκικό στολίσκο και το ερευνητικό αναφέρουν ότι τα Τουρκικά πολεμικά πλοία που παρατάσσονται δεξιά και αριστερά του Oruc Reis, δεν είναι λίγες οι φορές που άλλαξαν θέσεις πλέοντας πίσω από το σεισμογραφικό.<br /><br />Και αυτό είναι μια ακόμη ένδειξη των λίγων εκατοντάδων μέτρων καλωδίων που έχει ποντίσει το Oruc Reis σε μια προσπάθεια να δημιουργήσει εντυπώσεις αλλά και να αμφισβητήσει εμπράκτως- πράγμα που κάνει τόσες ημέρες- την Ελληνική κυριαρχία.<br /><br />Το αδιαμφισβήτητο γεγονός είναι το τετελεσμένο που έχει δημιουργήσει εννέα ημέρες η Άγκυρα, εντός της Ελληνικής υφαλοκρηπίδας.<br /><br />Στο Ελληνικό Επιτελείο είναι εν αναμονή τυχόν εντολών ώστε να αλλάξει η στάση επιτήρησης που διατηρούν όλο αυτό το διάστημα.<br /><br />Ωστόσο τα όπλα της διπλωματικής φαρέτρας δεν έχουν εξαντληθεί έλεγαν οι ίδιες πηγές, αφήνοντας να εννοηθεί ότι μέχρι τις 23 Αυγούστου, ημέρα λήξης της navtex, αλλά και στη συνέχεια έως τα τέλη του μήνα ο διπλωματικός μαραθώνιος της Αθήνας είναι μακρύς.<br /><br /><a href="https://hellasjournal.com/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Στην Κρήτη οι «παίκτες» που ενδιαφέρονται για την Μεσόγειο: Θα έρθουν κι άλλοι για να δουν από κοντά τον παραβάτη της περιοχής;

Το γεγονός της συγκέντρωσης στο νοτιοανατολικό Αιγαίο και τη Μεσόγειο των στρατηγικών «παικτών» που ενδιαφέρονται για την περιοχή αναδεικν...

Διαβάστε την συνέχεια