ΝΑΤΟ – Το μοιραίο τηλεγράφημα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjq2P3lM6NkJE8q1tapI9xBHJsApEWQJnpLJEBtvzj3FFPIHIZnVGNfcFMocNKD4euN2_PKE1G3gMjIqbH1cw2h5C1VD65yQ1XkXyApoAPfdywW9EMZ_XAi3GdFOtStZjlLuzBrpalXSJw/s1600/kennan-teleghram-%25CE%259D%25CE%2591%25CE%25A4%25CE%259F.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="367" data-original-width="696" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjq2P3lM6NkJE8q1tapI9xBHJsApEWQJnpLJEBtvzj3FFPIHIZnVGNfcFMocNKD4euN2_PKE1G3gMjIqbH1cw2h5C1VD65yQ1XkXyApoAPfdywW9EMZ_XAi3GdFOtStZjlLuzBrpalXSJw/s640/kennan-teleghram-%25CE%259D%25CE%2591%25CE%25A4%25CE%259F.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <b>Ιωάννης Μπαλτζώης</b><br /> Στις 4 Απριλίου 1949, υπογράφηκε στην Ουάσιγκτον ο Οργανισμός του Βορειοατλαντικού Συμφώνου (North Atlantic Treaty Organization). Επρόκειτο για τη συμμαχία των ΗΠΑ και του Καναδά με χώρες της Δυτικής Ευρώπης (Βρετανία, Γαλλία, Ιταλία, Βέλγιο, Ολλανδία, Λουξεμβούργο, Νορβηγία, Δανία, Πορτογαλία, Ισλανδία), με σκοπό την προστασία της Γηραιάς Ηπείρου από ενδεχόμενη στρατιωτική επίθεση της ΕΣΣΔ. Για να φθάσουμε στην τελική πράξη είχε προηγηθεί η πρωτοβουλία των Βρετανών για συλλογική άμυνα στην Ευρώπη, με την υπογραφή της Συνθήκης των Βρυξελλών τον Μάρτιο του 1948. <br /> <br /> Στην πραγματικότητα, το Λονδίνο είχε συλλάβει τη Συνθήκη των Βρυξελλών αποκλειστικά ως το όχημα για να καταστήσει δυνατή τη συμμετοχή των ΗΠΑ στις διευθετήσεις για την ευρωπαϊκή ασφάλεια. Όλο αυτό συνέβαινε ενώ οι Σοβιετικοί προσπάθησαν να εκβιάσουν την Δύση σε ένα νέο γύρο διαπραγματεύσεων για το μέλλον της Γερμανίας, κυρίως με το να επιβάλλουν αποκλεισμό στο Δυτικό Βερολίνο – εκτός από τον αέρα. <br /> <br /> Σήμερα γνωρίζομε ότι η απόφαση του Στάλιν να μην σταματήσει την αεροπορική πρόσβαση ήταν αντίθετη προς τις συστάσεις του σοβιετικού στρατού. Ο Στάλιν, περιμένοντας ότι δεν θα ήταν σε θέση η Δύση να υποστηρίξει το Δυτικό Βερολίνο από αέρος, επέλεξε να μην προκαλέσει μια στρατιωτική σύγκρουση. <br /> <br /> Ο δεύτερος Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ, ο Βέλγος Paul-Henri Spaak, είπε κάποτε, χαριτολογώντας, ότι το ΝΑΤΟ θα έπρεπε να αναγείρει ένα άγαλμα στον Ιωσήφ Στάλιν. Ακόμη και σήμερα, κάποιος μπορεί να αναρωτηθεί: εάν ο Στάλιν δεν είχε υπερεκτιμήσει τις δυνατότητες του στην Ανατολική Ευρώπη και το Βερολίνο, θα είχε αναδυθεί το ΝΑΤΟ όπως το γνωρίζουμε; <br /> Σκοπός του ΝΑΤΟ <br /> <br /> Το 1952, ο Lord Ismay, πρώτος Γραμματέας του ΝΑΤΟ, αποκάλυψε, με το γνωστό βρετανικό φλέγμα και προβοκατόρικο τρόπο θα λέγαμε, τον σκοπό δημιουργίας του ΝΑΤΟ με την παροιμιώδη φράση: «Να κρατήσει την Σοβιετική Ένωση έξω, τους Αμερικανούς μέσα και τους Γερμανούς κάτω» . (“keep the Soviet Union out, the Americans in, and the Germans down.”). Για να φθάσουμε σε αυτό το σημείο είχαν προηγηθεί γεγονότα, εκτιμήσεις και καταστάσεις που έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον. <img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2018/10/1.png" />Lord Ismay, πρώτος Γραμματέας του ΝΑΤΟ. <br /> <br /> Στις ΗΠΑ, μετά τον πόλεμο, υπήρχε μια τάση και φωνές για απόσυρση από την Ευρώπη, αφού οι ΗΠΑ ήταν στις νικήτριες δυνάμεις, με τις λιγότερες απώλειες σε σχέση με τις κατεστραμμένες ευρωπαϊκές χώρες. Μάλιστα, η άποψη των Αμερικανών, σε ότι αφορά την ηττημένη Γερμανία που ήταν η την αιτία για δύο παγκόσμιους πολέμους με δεκάδες εκατομμύρια νεκρούς, ήταν να τη φέρουν ει δυνατόν στη λίθινη εποχή. <br /> <br /> Τι άλλαξε την αμερικανική γεωστρατηγική αντίληψη; Δύο γεγονότα: Πρώτο ήταν το πραξικόπημα της Πράγας, τον Φεβρουάριο του 1948 που έδωσε αποφασιστική ώθηση στη δημιουργία του Συμφώνου των Βρυξελλών. Ενίσχυσε δε και τις αμερικανικές τάσεις για μια συμμαχία με τη Δυτική Ευρώπη. Δεύτερον, ο αποκλεισμός του Βερολίνου από τον Ιούνιο του 1948 έπεισε τους Αμερικανούς ότι οι Σοβιετικοί θα μπορούσαν να προκαλέσουν έναν νέο πόλεμο, αν μη τι άλλο λόγω της μεγάλης ανισορροπίας ισχύος που υπήρχε στην ευρωπαϊκή ήπειρο. Μετά από αυτά, καταλυτικός παράγων απέβη τελικά το τηλεγράφημα του πρέσβη των ΗΠΑ στην Μόσχα του George Kennan το 1946, που ξαναήλθε στην επιφάνεια. <br /> Ο στρατηγικός γκουρού των ΗΠΑ<br /> <a href="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2018/10/Kennan-284x300.png" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2018/10/Kennan-284x300.png" style="cursor: move;" /></a>  Τζορτζ Κένναν <br /> <br /> Στο μακροσκελές ηλεγράφημά του (the Long Telegram) έκτασης 8.000 λέξεων, ο Τζορτζ Κένναν, γκουρού αργότερα της αμερικανικής γεωστρατηγικής αντίληψης, ανέλυε την Σοβιετική απειλή και παρότρυνε την αμερικανική ηγεσία στη λήψη σοβαρών αποφάσεων για την αντιμετώπισή της. Το τηλεγράφημα ήταν τελικά και ο καταλύτης για την αλλαγή στάσης των ΗΠΑ. <br /> <br /> Έτσι άλλαξαν την αρχική τους αντίληψη περί απομονωτισμού και αποφάσισαν αφενός τη δημιουργία μιας μοναδικής και πρωτότυπης συλλογικής πολιτικοστρατιωτικής συμμαχίας κλειστού τύπου και αφετέρου αντί της καταλυτικής τιμωρίας των Γερμανών, να δημιουργήσουν στην Δυτική Γερμανία, το απαραίτητο στρατιωτικό και οικονομικό ανάχωμα για την αντιμετώπιση της Σοβιετικής αναθεωρητικής και επεκτατικής πολιτικής. <br /> <br /> Έτσι, καταλήγοντας θα λέγαμε ότι τα αίτια της δημιουργίας του ΝΑΤΟ πρέπει να αναζητηθούν σε δύο επίπεδα: Πρώτον, την εντεινόμενη δυτικοευρωπαϊκή ανασφάλεια, και δεύτερον στη συμπεριφορά της Σοβιετικής Ένωσης το έτος 1948, που τελικά έπεισε τους Αμερικανούς για την ανάγκη δικής τους παρέμβασης. Έτσι είδαμε την τεράστια οικονομική βοήθεια που προσφέρθηκε στη Δυτική Γερμανία, ώστε να αναφέρεται η πολιτική αυτή ως δήθεν γερμανικό οικονομικό θαύμα.<br /> <br /> <a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

ΝΑΤΟ – Το μοιραίο τηλεγράφημα

Ιωάννης Μπαλτζώης Στις 4 Απριλίου 1949, υπογράφηκε στην Ουάσιγκτον ο Οργανισμός του Βορειοατλαντικού Συμφώνου (North Atlantic Treaty Org...

Διαβάστε την συνέχεια

Αλληλοσυγκρουόμενα συμφέροντα στη Μεσόγειο: Θα ενοχλήσει την Exxon Mobil ο Ταγίπ Ερντογάν;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhkJja1w-aKk0bkkYEJ7L_AgKeHS_WDEZu3yrOYKGBUjUomszxUlaupontripylJJcWwxyGli2ocUM3FFqwuKUZ_UE-PsGutTVr-i3YvvxrwDH0njg1HVaEDz1opw1sYulfToothJn3NQk/s1600/Lakkotripi%252Coctober2013.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="422" data-original-width="750" height="360" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhkJja1w-aKk0bkkYEJ7L_AgKeHS_WDEZu3yrOYKGBUjUomszxUlaupontripylJJcWwxyGli2ocUM3FFqwuKUZ_UE-PsGutTVr-i3YvvxrwDH0njg1HVaEDz1opw1sYulfToothJn3NQk/s640/Lakkotripi%252Coctober2013.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Του <b>Μιχάλη Ιγνατίου</b><br /> Ο υφυπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών, Γουές Μίτσελ, ανακοίνωσε ότι θα επισκεφθεί την Κύπρο τον Νοέμβριο, και όσοι δεν γνώριζαν το παρασκήνιο αυτού του ταξιδιού, σίγουρα δεν εντυπωσιάστηκαν. Την θεώρησαν μία επίσκεψη ρουτίνας. <br /> <br /> Τις ίδιες μέρες που θα βρίσκεται στη Λευκωσία ο κ. Μίτσελ, ο αμερικανικός ενεργειακός κολοσσός Exxon Mobil θα υλοποιεί τους σχεδιασμούς του, που θα οδηγήσουν στην πρώτη γεώτρηση της εταιρείας στο οικόπεδο 10 της κυπριακής ΑΟΖ. Η επιλογή του Αμερικανού υφυπουργού να βρίσκεται στην Ανατολική Μεσόγειο αυτή την περίοδο, έχει ιδιαίτερη σημασία. Δεν είναι μία κίνηση που αποφάσισε μόνος του. Είναι αποτέλεσμα εντατικών συσκέψεων στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ με τη συμμετοχή παραγόντων και από άλλα αμερικανικά υπουργεία και υπηρεσίες. <br /> Επειδή έχουμε την τάση στην Ελλάδα και την Κύπρο, να σκεφτόμαστε πέραν των πραγματικών γεγονότων, και να τα μεγαλοποιούμε χωρίς να χρειάζεται, διότι ομιλούν από μόνα τους, νοιώθω την ανάγκη να παραθέσω μερικές διαπιστώσεις, ως αποτέλεσμα και του ρεπορτάζ: <br /> <br /> Οι γεωτρήσεις της Exxon Mobil, αν και ιδιωτική εταιρεία, αντιμετωπίζονται από την υπερδύναμη ως μέρος της στρατηγικής της στην Μεσόγειο. Η ενέργεια βρίσκεται στην κορυφή των θεμάτων που απασχολούν και ενδιαφέρουν την Αμερική. <br /> <br /> Στο πλαίσιο αυτό, οι Ηνωμένες Πολιτείες κάνουν και σχεδιασμούς προστασίας εταιρειών, όπως η Exxon Mobil, και βεβαίως προστασίας των στρατηγικών τους συμφερόντων. <br /> Μου έλεγε καλός γνώστης της Ουάσιγκτον ότι στην προκειμένη περίπτωση ο μεγαλύτερος κίνδυνος για το γεωτρύπανο της αμερικανικής εταιρείας είναι οι διεθνείς τρομοκρατικές οργανώσεις, παρά οποιαδήποτε χώρα. Τι σημαίνει αυτό; Ότι λόγω του τρομοκρατικού κινδύνου, οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις προσφέρουν προστασία στην Exxon Mobil και στα πλοία της. Πρόκειται για κίνηση άμυνας. <br /> <br /> Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχουμε και οι οποίες επιβεβαιώθηκαν, πλοία του αμερικανικού Έκτου Στόλου θα βρίσκονται στην περιοχή της Μεσογείου, όχι αναγκαστικά λόγω των απειλών της Τουρκίας εναντίον της κυπριακής ΑΟΖ. Όμως, το γεγονός ότι θα είναι εκεί, έχει και αυτό τη σημασία του, που δυστυχώς «τρέφει» τη φαντασία των «ψεκασμένων» στην Ελλάδα και την Κύπρο. Πρέπει να πατάμε στη γη, διότι τα στρατηγικά συμφέροντα αλλάζουν χωρίς καν να το υποψιαστούμε. <br /> Το βασικό ερώτημα είναι το εξής: Θα τολμήσει ο Ταγίπ Ερντογάν να παρενοχλήσει τα πλοία της Exxon Mobil; Και αν το πράξει, ποιά θα είναι η αντίδραση της Αμερικής; Το ερώτημα θα απαντηθεί επί τόπου, όταν το γεωτρύπανο της αμερικανικής εταιρείας, “τρυπήσει” στην κυπριακή ΑΟΖ… <br /> <br /> Το πλέον σημαντικό που πολλοί άνθρωποι δεν μπορούν να το αντιληφθούν, ίσως και λόγω της χείριστης εμπειρίας μας από το 1974 μέχρι σήμερα, είναι αυτό: όταν συμπίπτουν τα συμφέροντα της Ελλάδας και της Κύπρου με αυτά της Αμερικής, δεν είναι αναγκαστικά κακό. Υπό την έννοια ότι οι δύο χώρες έχουν ταυτιστεί με τη Δύση, η οποία όμως τις «έριξε» υποστηρίζοντας την Τουρκία, η οποία και απομυζούσε πάντα την Αμερική, όπως πολύ ορθά το έθεσε ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ. <br /> Η Αμερική, και γενικά η Δύση, αδίκησαν σε απίστευτο βαθμό τους λαούς της Ελλάδας και της Κύπρου. Όμως, το τελευταίο διάστημα έχουν αλλάξει πολλά πράγματα, αν και πάντα στο μυαλό μας έρχεται η απογοήτευση που νοιώσαμε τόσες άλλες φορές. <br /> <br /> Ο κ. Μίτσελ, από τη θέση του υφυπουργού, φαίνεται ότι βλέπει τη συμμαχική σχέση με την Αθήνα και τη Λευκωσία υπό άλλη οπτική γωνία και σίγουρα όχι μέσα από τη σχέση των ΗΠΑ με την Τουρκία. Είτε βελτιωθούν οι σχέσεις με τον Ερντογάν είτε όχι, ο Αμερικανός υφυπουργός πιστεύει ότι η Ελλάδα και η Κύπρος είναι πιστοί σύμμαχοι, που δεν δημιούργησαν ποτέ προβλήματα στην υπερδύναμη, ακόμα και με αριστερές κυβερνήσεις. <br /> Ο κ. Μίτσελ δίνει μεγάλη σημασία στην πίστη και την εμπιστοσύνη μεταξύ των συμμάχων. Και αυτές οι δύο λέξεις απουσιάζουν από την Τουρκία και τους ηγέτες της, οι οποίοι δείχνουν έντονη αντιαμερικανική και αντισημιτική συμπεριφορά. <br /> <br /> Οι γνώμες των περισσοτέρων αναλυτών συγκλίνουν ότι η Τουρκία δεν θα επιστρέψει στον δυτικό «μαντρί» και ότι τα προβλήματα με τον κ. Ερντογάν είναι πολύ περισσότερα απ’ όσα οι Αμερικανοί φαντάζονται. Οι ίδιοι δεν θέλουν να χάσουν τη γειτονική χώρα. Και κατά τη γνώμη μου, δεν θα επιτρέψουν εύκολα να τη χάσουν και να την κερδίσει η Ρωσία και το Ιράν. <br /> <br /> Όμως, η νέα δοκιμασία των σχέσεων, με αφορμή τις κυρώσεις στο Ιράν και την υπόθεση της αγοράς των ρωσικών S-400, θα μπορούσε να σπάσει το σχοινί… Στην περίπτωση αυτή, η Αμερική δεν πρέπει να τα βάψει μαύρα. Έχει πολλούς και πιστούς συμμάχους στην περιοχή: Από το Κουρδιστάν, το Ισραήλ, την Αίγυπτο, την Κύπρο, μέχρι και την Ελλάδα…<br /> <br /> <a href="https://www.apopseis.com/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Αλληλοσυγκρουόμενα συμφέροντα στη Μεσόγειο: Θα ενοχλήσει την Exxon Mobil ο Ταγίπ Ερντογάν;

Του Μιχάλη Ιγνατίου Ο υφυπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών, Γουές Μίτσελ, ανακοίνωσε ότι θα επισκεφθεί την Κύπρο τον Νοέμβριο, κ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σαράντα πολεμικά πλοία μαζεύτηκαν στην Α. Μεσόγειο – Σκηνικό σύγκρουσης γύρω από το Barbaros

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEifVkyUdyU6Iga8pDPMT2q26SmnFK_RS1SQCRYmM7pzFmKcUeUQvA8KmW__amewZw56mE_6fXf3E8IuhlrUMoVn3g-ryER9VwDdD5DlSoHmjGyY3ywMr_tClIPZMH7DCvHtwv041ky68KU/s1600/nato-aegean-tourkia.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="507" data-original-width="958" height="338" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEifVkyUdyU6Iga8pDPMT2q26SmnFK_RS1SQCRYmM7pzFmKcUeUQvA8KmW__amewZw56mE_6fXf3E8IuhlrUMoVn3g-ryER9VwDdD5DlSoHmjGyY3ywMr_tClIPZMH7DCvHtwv041ky68KU/s640/nato-aegean-tourkia.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Eντονη η κινητικότητα στην Α. Μεσόγειο το τελευταίο 24ωρο. Τουλάχιστον 40 πολεμικά πλοία έχουν συγκεντρωθεί στην περιοχή!<br /> <br /> Σύμφωνα με πληροφορίες, στην περιοχή υπάρχουν πολεμικά πλοία από Τουρκία, Ρωσία, ΗΠΑ, Ιταλία, Γαλλία και Ελλάδα σύμφωνα <a href="https://www.star.com.tr/guncel/barbaros-hayreddin-pasa-gemisine-dev-koruma-cemberi-haber-1398639/"><b>με τουρκική εφημερίδα</b></a> . <br /> <br /> Οι ίδιες τουρκικές πληροφορίες αναφέρουν ότι το τουρκικό ναυτικό δημιούργησε έναν κύκλο προστασίας του Barbaros και το τουρκικό σεισμογραφικό θα κινηθεί στο μέσο αυτού του νοητού κύκλου για να μην δεχθεί νέα ελληνική προειδοποίηση από την Φρεγάτα Σαλαμίς. <br /> <br /> «Ο πλοίαρχος του σεισμογραφικού Barbaros Hayreddin Pasha διεξάγει έρευνα υπό την προστασία φρεγατών, κορβετών και υποβρυχίων, υπό τη διοίκηση των τουρκικών ναυτικών δυνάμεων. <br /> <br /> Η περιοχή δράσης της φρεγάτας που ανήκει στην Ελλάδα, η οποία παρενόχλησε το πλοίο του Μπαμπαρός Χαϊρετίν Πασά, περιορίστηκε από τα τουρκικά πλοία. Το ελληνικό πλοίο παρακολουθεί από πολύ μακριά το «Barbaros Hayrettin Pasha», αναφέρει το δημοσίευμα. Όπως καταλαβαίνουμε, Άγκυρα συνεχίζει να μιλάει για πρόκληση της Φ/Γ Νικηφόρος, κάτι που διέψευσε το ΓΕΕΘΑ.<br /> <br /> Οι Τούρκοι τονίζουν ότι υπάρχει «αύξηση της έντασης» στην Α. Μεσόγειο, και ότι η Άγκυρα κινείται παράλληλα και δια μέσω της διπλωματικής οδού, κατά της Ελλάδος. <br /> <br /> Σύμφωνα με πηγές, η Άγκυρα ασκεί ήδη την γνωστή πολιτική των «κανονιοφόρων» για να δείξει αποφασιστική στάση και να μην επιτρέψει στους Ελληνοκύπριους να «επιτύχουν τα σχέδια τους για τα κοιτάσματα μονομερώς». <br /> <br /> Οι Τούρκοι όπως δείχνουν τα μέχρι στιγμής δεδομένα, θα επιχειρήσουν έρευνες με το πλωτό γεωτρύπανο Φατίχ ξεκινώντας από την κυπριακή ΑΟΖ και ειδικά από τα θαλάσσια οικόπεδα 5,6,7, για τα οποία έχουν εκφράσει αξιώσεις. <br /> <br /> Στην Α.Μεσόγειο όμως, η κίνηση του BARBAROS συνοδεία «σωματοφυλάκων» εγκυμονεί τεράστιους κινδύνους για την χώρα μας, διότι πιθανή κίνηση εντός της ελληνικής ΑΟΖ θα αποτελέσει ευθεία αμφισβήτηση ελληνικών χωρικών υδάτων . <br /> <br /> Το πώς πρέπει να αντιδράσουμε είναι πλέον γνωστό, διότι δεν μπορούμε σε αυτήν την πρώτη φάση να αναμένουμε καμία βοήθεια από κανέναν. <br /> <br /> Οφείλουμε εφόσον έχουμε εξελίξεις, να στείλουμε και άλλο πολεμικό πλοίο στην περιοχή με την συνοδεία υποβρυχίου ή υποβρυχίων, δείχνοντας άτεγκτη στάση στα σχέδια Ερντογάν για οριοθέτηση τουρκικής ΑΟΖ στην Α.Μεσόγειο. <br /> <br /> Το παράδειγμα των Ιμίων πρέπει να μας είναι οδηγός για το που μπορεί να οδηγήσει μια υποχωρητικού τύπου πολιτική. <br /> <br /> Η στάση ολόκληρης της ιεραρχίας της τουρκική ηγεσίας δείχνει αποφασισμένη να προχωρήσει ταυτόχρονα σε Αιγαίο και κυπριακή ΑΟΖ και οφείλουμε να δείξουμε ότι οποιαδήποτε κίνηση τους δεν θα γίνει αποδεκτή …με όλα τα μέσα και τρόπους. <br /> <br /> Χθές αναφέραμε ότι από τις τελευταίες εξελίξεις στην Α.Μεσόγειο και ειδικά μετά την έκδοση κανόνων εμπλοκής από το τουρκικό γενικό επιτελείο ναυτικού, το γενικό συμπέρασμα είναι ότι έρχεται πιθανό ελληνοτουρκικό πολεμικό επεισόδιο. <br /> <br /> Αν όμως λάβει χώρα κάτι τέτοιο, η Ελλάδα άμεσα θα πρέπει να ανακηρύξει ΑΟΖ με ταυτόχρονη επέκταση των 12 ναυτικών μιλίων και στο Αιγαίο εκτός του Ιονίου πελάγους, χρησιμοποιώντας το δόγμα «σοκ και δέος». <br /> <br /> Κάτι τέτοιο όμως θα αποτελούσε αιτία πολέμου για την Τουρκία. Ο Ερντογάν πάντως φέρεται γενικά να είναι αποφασισμένος να επιβάλlει την θέση του και προς το παρόν εξασκεί εκφοβισμό χωρίς την χρήση όπλων προς την ελληνική πλευρά όπως βλέπουμε εδώ και δύο ημέρες.<br /> <br /> <a href="https://www.pentapostagma.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Σαράντα πολεμικά πλοία μαζεύτηκαν στην Α. Μεσόγειο – Σκηνικό σύγκρουσης γύρω από το Barbaros

Eντονη η κινητικότητα στην Α. Μεσόγειο το τελευταίο 24ωρο. Τουλάχιστον 40 πολεμικά πλοία έχουν συγκεντρωθεί στην περιοχή! Σύμφωνα με πλ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί και ποιες αλλαγές φέρνει η επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης στα 12 ναυτικά μίλια

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiq8XWBSQL6nzxyquf0rmdXFJEjMhPIyOLaOOphmpQsbhbz6Bv4o9FpN0npekV-ku3AulLeRrwutwv1moUPFg0PdNnyaYnQyLkrkOjP5Jh47rmjnIiGzqWU8AzvLP0mDGWiIrREYo5btYo/s1600/aigialitida_zon.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="345" data-original-width="630" height="350" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiq8XWBSQL6nzxyquf0rmdXFJEjMhPIyOLaOOphmpQsbhbz6Bv4o9FpN0npekV-ku3AulLeRrwutwv1moUPFg0PdNnyaYnQyLkrkOjP5Jh47rmjnIiGzqWU8AzvLP0mDGWiIrREYo5btYo/s640/aigialitida_zon.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Η ανακοίνωση που έγινε για την τμηματική επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης από τα 6 στα 12 ναυτικά μίλια, αποτελεί μια εξέλιξη η οποία αλλάζει την πάγια στάση της εξωτερικής πολιτικής στο συγκεκριμένο ζήτημα για 80 χρόνια. <br /> <br /> Τα 6 ναυτικά μίλια ισχύουν από το 1936 και έκτοτε υπάρχει μια διαρκής συζήτηση περί του αν η Ελλάδα θα πρέπει να τα επεκτείνει στα 12, βάσει του εθιμικού δικαιώματος που ορίζεται από την ίδια τη Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας. Από τον Ιούνιο του 1996 και έπειτα, το συγκεκριμένο ζήτημα κατέστη κεντρικό για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, καθώς η Εθνοσυνέλευση της Τουρκίας εξουσιοδότησε το κράτος να κηρύξει πόλεμο εναντίον της Ελλάδας σε περίπτωση επέκτασης των χωρικών υδάτων στα 12 ν.μ.<br /> <br /> Τα χωρικά ύδατα αποτελούν επέκταση στη θάλασσα της εθνικής κυριαρχίας μιας χώρας πέρα από τις ακτές της. Θεωρούνται μέρος του εθνικού εδάφους και επ' αυτών ασκείται πλήρης εξουσία από την παράκτια χώρα. Πρόκειται δηλαδή για μια ζώνη συνέχεια των ακτών, που καλύπτει ένα τέτοιο πλάτος, απόσταση από την ακτογραμμή, η οποία καθορίζεται από τους ισχύοντες κάθε φορά κανόνες του Διεθνούς Δικαίου.<br /> <br /> Τα χωρικά ύδατα της Ελλάδας εκτείνονται στα 6 ναυτικά μίλια από τη φυσική ακτογραμμή, δηλαδή από την παραλία. Σε ορισμένες περιπτώσεις, το πλάτος λόγω γεωγραφικών περιορισμών, μπορεί να είναι μικρότερο από 6 ν. μίλια. Εάν, π.χ., η απόσταση της ελληνικής ακτής από την απέναντι τουρκική ακτή είναι μικρότερη των 12 ν. μιλίων (το άθροισμα των χωρικών υδάτων των απέναντι ακτών), τότε εφαρμόζεται ο κανόνας της μέσης γραμμής, δηλαδή η μέση απόσταση των ακτών των δύο χωρών, εκτός εάν υπάρχουν άλλες σχετικές συμβατικές ρυθμίσεις.<br /> <br /> Αυτή είναι η περίπτωση των ανατολικών ακτών των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου και της Δωδεκανήσου. Ειδικά για την οριοθέτηση στην περιοχή των Δωδεκανήσων ισχύει η Συμφωνία της 4ης Γενάρη 1932 και το Πρωτόκολλο της 28ης Δεκέμβρη 1932 μεταξύ Ιταλίας και Τουρκίας. Η συμφωνία αυτή ορίζει επακριβώς τα θαλάσσια σύνορα των Δωδεκανήσων και συνοδεύεται και από σχετικούς χάρτες. Η Ελλάδα θεωρείται διάδοχο κράτος της Ιταλίας στη συμφωνία αυτή με βάση τη Συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων της 10ης Φλεβάρη 1947, που εκχωρεί την κυριαρχία των Δωδεκανήσων στην Ελλάδα.<br /> Δύο είναι τα νομοθετήματα τα σχετικά με την αιγιαλίτιδα ζώνη της Ελλάδας. Συγκεκριμένα, ο Α.Ν. 230/1936 «περί καθορισμού αιγιαλίτιδος ζώνης της Ελλάδος». Η πρόβλεψη αυτή επαναλαμβάνεται και στον ΚΔΝΔ (Ν.Δ. 187/1973», που ορίζει ότι «τα χωρικά ύδατα περιλαμβάνουν θαλάσσια ζώνη, της οποίας το πλάτος ορίζεται εις εξ ναυτικά μίλια, δυνάμενον να ορισθή και διαφόρως διά Π. Διαταγμάτων εκδιδομένων προτάσει του Υπουργικού Συμβουλίου».<br /> <br /> Εκτοτε τα δεδομένα άλλαξαν. Σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, εθιμικό και συμβατικό, η Ελλάδα έχει το δικαίωμα επέκτασης των χωρικών υδάτων στα 12 ν. μίλια. Κατά την επικύρωση της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας, η Ελλάδα προέβη σε δήλωση σύμφωνα με την οποία «ο χρόνος και ο τόπος άσκησης των εν λόγω δικαιωμάτων (...) είναι ένα ζήτημα που απορρέει από την εθνική της στρατηγική». Επιπλέον το άρθρο 2 του Ν.2321/1995, κυρωτικού της Σύμβασης του Δικαίου της Θάλασσας, προβλέπει ότι «η Ελλάδα έχει το αναφαίρετο δικαίωμα κατ' εφαρμογή του άρθρου 3 της κυρουμένης Συμβάσεως να επεκτείνει σε οποιονδήποτε χρόνο το εύρος της χωρικής θάλασσας μέχρι αποστάσεως 12 ν. μιλίων».<br /> Βέβαια, ένα δικαίωμα που δεν ασκείται, και μάλιστα υπό το βάρος της απειλής πολέμου από την Τουρκία, υποβαθμίζεται και με την πάροδο του χρόνου γίνεται ανενεργό. Η Τουρκία, με απόφαση της Εθνοσυνέλευσής της (8/6/1995), μόλις τέθηκε σε ισχύ η Σύμβαση του Δικαίου της Θάλασσας, εξέδωσε το γνωστό «casus belli». Θεωρεί ως αιτία πολέμου την επέκταση στα 12 μίλια των ελληνικών χωρικών υδάτων. Η Τουρκία έκτοτε δεν έχει ανακαλέσει την πολιτική της αυτή παρά την ...«ευρωπαϊκή» πορεία της.<br /> <br /> Αξίζει να σημειωθεί ότι το δικαίωμα επέκτασης των χωρικών υδάτων μέχρι τα 12 ν. μίλια έχει ασκηθεί ήδη από πολλά κράτη συμπεριλαμβανομένης και της Τουρκίας, η οποία από το 1964 έχει επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στον Εύξεινο Πόντο και τη Μεσόγειο στα 12 ν. μίλια. Επίσης, από την τουρκική πλευρά προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι με την επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στα νησιά του Αιγαίου στα 12 ν. μίλια θα αποκλειστούν οι τουρκικές ακτές από την πρόσβασή τους στη θάλασσα και η θαλάσσια επικοινωνία μεταξύ των τουρκικών παραλίων θα γίνεται μετά από ελληνική έγκριση.<br /> Σε καμία περίπτωση δε θα ισχύσει αυτό γιατί, σύμφωνα με τη νέα Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, το δικαίωμα της αβλαβούς διέλευσης κατοχυρώνεται απόλυτα και διευρύνεται. Επίσης, υπάρχουν ειδικές ρυθμίσεις περί θαλασσίων στενών, που διευκολύνουν τη ναυσιπλοΐα. Κάνοντας χρήση αυτών των δικαιωμάτων ακόμα και πολεμικά πλοία άλλων χωρών μπορούν να περάσουν ανενόχλητα από τα ελληνικά χωρικά ύδατα και από τα στενά περάσματα μεταξύ των νησιών, όπως εξάλλου γίνεται και σήμερα.<br /> <br /> Ενα άλλο επιχείρημα της τουρκικής πλευράς είναι ότι με την επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 μίλια, ανατρέπεται το «στάτους» που έφερε η Συνθήκη της Λοζάνης στο Αιγαίο. Εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι το πλάτος των χωρικών υδάτων δεν είναι κάτι στατικό αλλά καθορίζεται κάθε φορά με βάση το βεληνεκές των όπλων που μπορούν να προσεγγίσουν μια ακτή. Οταν υπογράφηκε, το 1923, η συγκεκριμένη συνθήκη ίσχυαν διεθνώς τα 3 ν. μίλια ως χωρικά ύδατα. Αργότερα έγιναν τα 6 ν. μίλια και σήμερα έχουν καθιερωθεί τα 12 ν. μίλια.<br /> <br /> Πρέπει να επισημάνουμε ότι από την ελληνική πλευρά το ζήτημα της επέκτασης των χωρικών υδάτων στα 12 ν. μίλια «φυλάσσεται» περισσότερο σαν διαπραγματευτικό χαρτί σε μια επικείμενη διαδικασία συζήτησης όλου του πακέτου των τουρκικών διεκδικήσεων, καθώς τυχόν επέκταση στα 12 ν. μίλια των ελληνικών χωρικών υδάτων έχει καταλυτική επίδραση και στο ζήτημα της υφαλοκρηπίδας και του εναέριου χώρου.<br /> <br /> Επίσης, δεν έχει γίνει χρήση ούτε του δικαιώματος που παρέχεται από το Διεθνές Δίκαιο για καθορισμό «ευθειών γραμμών βάσης». Πρόκειται για μια νοητή ευθεία γραμμή που συνδέει τις άκρες ενός κόλπου και η γραμμή αυτή ορίζεται ως βάση απ' όπου αρχίζει η μέτρηση του πλάτους της ζώνης των χωρικών υδάτων. Ούτε καν αυτό έχει γίνει. Ενα μέτρο που δε συνδέεται άμεσα με τις τουρκικές διεκδικήσεις και θα μεγέθυνε κατά πολύ τα ελληνικά χωρικά ύδατα και τον υπερκείμενο εναέριο χώρο. Σαν παράδειγμα ν' αναφέρουμε ότι κόλποι όπως οι Σαρωνικός, Θερμαϊκός, Λακωνικός, Στρυμονικός, κλπ. θα έκλειναν και θα αποτελούσαν περιοχή άσκησης ελληνικής κυριαρχίας. Η ίδια εγκατάλειψη ισχύει και για το δικαίωμα της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) που μπορεί να ορίσει η Ελλάδα πέρα από τα χωρικά της ύδατα.<br /> <br /> <a href="http://www.onalert.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Γιατί και ποιες αλλαγές φέρνει η επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης στα 12 ναυτικά μίλια

Η ανακοίνωση που έγινε για την τμηματική επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης από τα 6 στα 12 ναυτικά μίλια, αποτελεί μια εξέλιξη η οποία αλλά...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Ελληνισμός πρέπει να ξαναγίνει η Θαλασσοκράτειρα δύναμη

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiK81uN_bY3nWAYKYFoQAjpD-8ebnd6GSF7FzxY2mhAFODxk6UFdXQINDcxHOAJl8NXbwGOva3GdhCqWA1HYV8uAiU89H6ZOmqNEoGNbc33scS9TLTLqTv2j56JJdMAjSO-rbNsK4Lk6VA/s1600/meko+fregata.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="418" data-original-width="625" height="428" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiK81uN_bY3nWAYKYFoQAjpD-8ebnd6GSF7FzxY2mhAFODxk6UFdXQINDcxHOAJl8NXbwGOva3GdhCqWA1HYV8uAiU89H6ZOmqNEoGNbc33scS9TLTLqTv2j56JJdMAjSO-rbNsK4Lk6VA/s640/meko+fregata.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Του <b>Δημήτρη Τσαϊλά* </b><br /> Το Πολεμικό Ναυτικό ακολουθεί μια εξαιρετικά ισορροπημένη ναυτική στρατηγική στον ζωτικό χώρο ενδιαφέροντος μας, προσπαθώντας να διατηρήσει την ισορροπία δυνάμεων απέναντι από το τουρκικό ναυτικό. Προσελκύοντας συμμαχίες στην ευρύτερη περιοχή της νοτιοανατολικής Μεσογείου, όχι μόνο λόγω της επιθυμίας να διατηρήσει τη στρατηγική σταθερότητα με τον αντίπαλό μας, μέσω της "στρατιωτικής διπλωματίας", αλλά και για να προστατεύσει τις επερχόμενες επενδύσεις από την υπεράκτια ενέργεια που θα αντλείται από το υπέδαφος της υφαλοκρηπίδας.<br /> <br /> Τέλος αλλά και εξίσου σημαντική ενέργεια είναι η συμμετοχή στο παιχνίδι του γοήτρου που όλες οι Ναυτικές Δυνάμεις παίζουν σήμερα σε αυτό το κρίσιμο θαλάσσιο περιβάλλον.<br /> <br /> Το τουρκικό ναυτικό δεν είναι συνήθως ο πρώτος κλάδος των Ενόπλων Δυνάμεων που έρχεται στο μυαλό του αναλυτού όταν σκέφτεται για τον στρατό αυτής της χώρας, αλλά έχει ωστόσο αποκτήσει μια αυξημένη στρατηγική σημασία τα τελευταία χρόνια μετά τον εκσυγχρονισμό του και την πρόσκτηση νέων αξιόπιστων μονάδων και αμυντικών συστημάτων. Τόσο ο Πρόεδρος Ερντογάν όσο και οι τούρκοι αξιωματούχοι δεν χάνουν την ευκαιρία να ανακοινώνουν τη σημασία των αεροναυτικών μονάδων τους και τη προσφορά τους στη χαραχθείσα υψηλή στρατηγική της Τουρκίας στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο.<br /> <br /> Παρά του ότι είναι μια ηπειρωτική δύναμη η Τουρκία, διαθέτεια εροναυτικές μονάδες που σκοπό έχουν να προωθήσουν τα αμυντικά σχέδια της Άγκυρας κατά τη διάρκεια του 21ου αιώνα, όπως διαμορφώνεται πλέον το γεωπολιτικό σκηνικό. Έτσι διακρίνουμε μια έντονη αεροναυτική παρουσία την τελευταία δεκαετία στο Αιγαίο και τη Νοτιοανατολική Μεσόγειο για να υποστηρίξει την αποστολή αμφισβήτησης των κυριαρχικών δικαιωμάτων του Ελληνισμού στην περιοχή. Οι πρόσφατες εξελίξεις με το ερευνητικό πλοίο Barbaros και οι απειλές που εκτοξεύουν για γεωτρήσεις, δείχνουν μια πιο έντονη στροφή προς αυτό το εξαιρετικά στρατηγικό νότιο θαλάσσιο χώρο, όπου εκτός του ελληνισμού συνυπάρχουν οι μεγάλες δυνάμεις -ΗΠΑ και Ρωσία- καθώς και δυνάμεις του Ισραήλ και Αιγύπτου, αλλά και του Ηνωμένου Βασιλείου, της Ιταλίας και της Γαλλίας.<br /> <br /> Είναι αδιαμφισβήτητα ένα πολύ σημαντικό στοιχείο στρατηγικής του Ελληνισμού η «στρατιωτική διπλωματία», η οποία επιδιώκει να διατηρήσει την ισορροπία ισχύος μεταξύ των κρατών της περιοχής μέσω επιχειρησιακών αποστολών, τακτικών ασκήσεων και άλλων μορφών στρατιωτικής συνεργασίας. Στο σχετικό πλαίσιο, αυτό εξηγείται γιατί η Ελλάδα συνεχίζει να επεκτείνει και εμβαθύνει τη στρατιωτική της συνεργασία κυρίως με το Ισραήλ και την Αίγυπτο, αλλά και με τα υπόλοιπα συμμαχικά ναυτικά της Μεσογείου. Λαμβάνοντας υπόψη αυτήν την εκλεπτυσμένη πολιτική, δεν θα πρέπει να μας εκπλήσσει το γεγονός μιας προσφοράς της Γαλλίας για την πώληση φρεγατών και των ΗΠΑ για αναβάθμιση των αεροσκαφών μας προκειμένου να διατηρηθεί ο μέγιστος βαθμός "ισορροπίας" στη Μεσόγειο θάλασσα.<br /> <br /> Εξάλλου, τέτοιου είδους ενέργειες αποτελούν τη βάση της "ισορροπίας δυνάμεων" στη Μεσόγειο, ειδικά της στρατιωτικής μας συνιστώσας. Επίσης η «ισραηλινή αμυντική βιομηχανία» τα τελευταία χρόνια απομακρύνθηκε από την Τουρκία και την υποχρέωσε να διαφοροποιήσει το χαρτοφυλάκιο των οπλικών συστημάτων της. Αυτός είναι ένας από τους πολλούς λόγους για τους οποίους η Τουρκία προσανατολίστηκε προς τη Ρωσία συμμετέχοντας σε πρωτοφανή επίπεδα στρατιωτικής συνεργασίας, αν και μέλος του ΝΑΤΟ.<br /> <br /> Επειδή όμως δεν πρέπει να καθησυχάζουμε και επειδή εκτιμάται ότι η διεξαγωγή μιας αξιολόγησης θα είναι πιθανώς απογοητευτική και χαώδεις,είναι πραγματική η απαίτηση μιας ειλικρινούς συνομιλίας μεταξύ των βασικών φορέων άμυνας και εξωτερικής πολιτικής, συμπεριλαμβανομένων των κοινοτήτων προβληματισμού με έμπιστους συμμάχους, καθώς πιστεύεται ότι μπορεί να επιτύχει τρία πράγματα: <br /> <br /> 1. να εκτιμά με ειλικρίνεια την ορθή στρατηγική και τη διαχείριση κινδύνων, <br /> 2. την εφαρμογή των μέτρων στο βαθμό που είναι δυνατόν <br /> 3. και για να χρησιμεύει ως γραφειοκρατική βαλβίδα πίεσης για τους πόρους που σπαταλούνται. <br /> Αυτή είναι η εθνική αμυντική στρατηγική που επιθυμούμε, άλλωστε.<br /> <br /> Απ’ όσα γνωρίζουμε δεν έγινε για αρκετά μεγάλο διάστημα αξιολόγηση της τρέχουσας εθνικής στρατηγικής μας στον τομέα της άμυνας, συμπεριλαμβανομένης της αξιολόγησης της εφαρμογής της στρατηγικής από τις Ένοπλες Δυνάμεις και αξιολόγηση της ανάγκης αναθεώρησης της στρατηγικής ως αποτέλεσμα αλλαγών στις παραδοχές, την πολιτική, ή των υπολοίπων παραγόντων της διαμορφούμενης γεωπολιτικής στο ζωτικό μας θαλάσσιο χώρο.<br /> <br /> Πώς πρέπει να χρησιμοποιήσουμε αυτήν την αξιολόγηση; Με την παροχή έγκαιρης και ικανοποιητικής συνεργασίας στο ελληνικό κοινοβούλιο, με σκοπό να χρησιμοποιήσουμε αυτή την ευκαιρία για να ένα σοβαρό εσωτερικό διάλογο. Τουλάχιστον αυτός ο διάλογος αποτελεί ευκαιρία να διαπιστώσουμε εάν το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας γνωρίζει πραγματικά ποια είναι η εθνική στρατηγική της Κυβέρνησης. Όπως διαπιστώθηκε τελευταία από τις κινήσεις για εθνικά θέματα υπάρχει διχογνωμία μεταξύ ΥΕΘΑ και ΥΠΕΞ.<br /> <br /> Το ΥΕΘΑ θα πρέπει να εξετάσει λεπτομερώς τη διάγνωση της Πολιτική Εθνικής Ασφαλείας για το περιβάλλον ασφάλειας και τις βασικές υποθέσεις για να αξιολογήσει τι, αν μη τι άλλο, έχει αλλάξει. Θα πρέπει επίσης να εξετάσει τη στρατηγική προσέγγιση, επικεντρωμένη στην αξιοπιστία, των συμμάχων και των εταίρων, καθώς και τη μεταρρύθμιση των Ενόπλων Δυνάμεων, με σκοπό να επιβεβαιώσει ότι αυτοί οι τρεις παράγοντες παραμένουν ο κατάλληλος τρόπος για να εκτελεστεί μια σοβαρή στρατηγική.<br /> <br /> Τελικές Σκέψεις<br /> <br /> Δεν πρέπει να λησμονούμε ότι κανένα από τα πιθανά μακροπρόθεσμα σχέδια δεν απευθύνεται σε επιθετική ενέργεια, αλλά ότι οι εθνική στρατηγική αποσκοπεί στην υλοποίηση μιας αμοιβαίου οφέλους συνεργασίας στην αναδυόμενη πολυπολική παγκόσμια τάξη. <br /> <br /> Οι πρόσφατες προσπάθειες παρουσίας των τουρκικών ναυτικών μονάδων ως συνοδεία του ερευνητικού πλοίου Barbaros για να επιτύχουν την αμφισβήτηση κυριαρχικών δικαιωμάτων του Ελληνισμού είναι απόδειξη της επιθυμίας τους να καταργήσουν προληπτικά οποιοδήποτε χειραγωγημένο "δίλημμα ασφαλείας" μεταξύ αυτών και των εταίρων μας που θα σημάνει διαταραχή της περιφερειακής ισορροπίας.<br /> <br /> Δεδομένου του μεγάλου αριθμού ενεργειακών επενδύσεων που πραγματοποιούνται στην περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου, καθώς και τα σχέδια των αγωγών που θα επεκτείνουν τις εξαγωγικές δραστηριότητες προς την Ευρώπη, έχει νόημα ότι η προετοιμασία των Αθηνών πρέπει να ξεκινήσει πολύ νωρίτερα για να εκσυγχρονίσει τις ελληνικές αεροναυτικές μονάδες. <br /> <br /> Το παιχνίδι του μεγάλου κύρους ισχύος έχει επίσης σχέση με αυτό, έτσι ώστε να είναι όσο δυνατόν, η Ελλάς αδιαμφισβήτητη ναυτική δύναμη σ 'αυτό το στρατηγικό χώρο. <br /> <br /> <b>* Ο κ. Δημήτρης Τσαϊλάς είναι Υποναύαρχος ε.α., ΠΝ.</b><br /> <br /> <a href="https://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ο Ελληνισμός πρέπει να ξαναγίνει η Θαλασσοκράτειρα δύναμη

Του Δημήτρη Τσαϊλά* Το Πολεμικό Ναυτικό ακολουθεί μια εξαιρετικά ισορροπημένη ναυτική στρατηγική στον ζωτικό χώρο ενδιαφέροντος μας, προ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η τελευταία ζαριά του Κοτζιά

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhsvcqYZ_6AbDIH0PbaRRG2tN8fNtfnAjIe5cWYjZ4KvU16nFpdYnt35VQPWz8He_IWGGz2FuPqrnhle2npBFhjoqrvuyIfVxYMaz_UTmCDFs6OL7n_EKHGag5L0dJ43s469MFeu32xf9k/s1600/zaria.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="417" data-original-width="625" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhsvcqYZ_6AbDIH0PbaRRG2tN8fNtfnAjIe5cWYjZ4KvU16nFpdYnt35VQPWz8He_IWGGz2FuPqrnhle2npBFhjoqrvuyIfVxYMaz_UTmCDFs6OL7n_EKHGag5L0dJ43s469MFeu32xf9k/s640/zaria.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Του <b>Νίκου Μελέτη </b><br /> Το σημαντικότερο τετελεσμένο το οποίο έχει επιβάλει η Τουρκία στη χώρα μας τις τελευταίες δεκαετίες δεν είναι άλλο από την «αποχή» της χώρας μας από την άσκηση κυριαρχικών δικαιωμάτων που εκπηγάζουν από τη σύμβαση του Δικαίου της θάλασσας (Montego Bay 1982), λόγω της απόφασης της τουρκικής Εθνοσυνέλευσης του 1995 για casus belli σε περίπτωση επέκτασης των ελληνικών χωρικών υδάτων. <br /> <br /> Τριάντα έξι χρόνια μετά την υπογραφή της σύμβασης για το Δίκαιο της θάλασσας και 23 χρόνια μετά την κύρωσή της από την ελληνική Βουλή, ουδεμία κίνηση έχει γίνει από την πλευρά της Ελλάδας για άσκηση των δικαιωμάτων που της αναγνωρίζει η σύμβαση αυτή, που αποτελεί πλέον και εθιμικό δίκαιο. Και η εξαγγελία για επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης στο Ιόνιο, εφόσον φυσικά υλοποιηθεί, θα είναι η πρώτη κίνηση σε αυτή την κατεύθυνση. <br /> <br /> Η Ελλάδα δηλώνοντας διαρκώς ότι «διατηρεί το δικαίωμα άσκησης αυτών όταν το κρίνει η ίδια», ξεκίνησε παράλληλα τη γνωστή διαδικασία των διερευνητικών επαφών για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας από το 2001, η οποία συνεχίζεται χωρίς κανένα αποτέλεσμα μέχρι και σήμερα. <br /> <br /> Η διαδικασία αυτή δεν προχωρά, καθώς η Τουρκία απαιτεί βεβαίως να γίνουν δεκτές οι αξιώσεις της περί «γκρίζων ζωνών» στο Αιγαίο, οι αυθαίρετες θέσεις για μη επήρεια των νησιών σε θαλάσσιες ζώνες, η αξίωση για οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο στη μέση γραμμή μεταξύ των ηπειρωτικών ακτών Ελλάδας και Τουρκίας και φυσικά η αξίωση για μη επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων, καθώς έτσι ένα σημαντικό μέρος των διεθνών υδάτων του Αιγαίου και της υφαλοκρηπίδας θα γινόταν μέρος της ελληνικής κυριαρχίας και όχι απλώς περιοχή άσκησης κυριαρχικών δικαιωμάτων. <br /> <br /> Υποχωρητικό παζάρι <br /> <br /> Ο Γ. Παπανδρέου επιχείρησε, κάνοντας μια σημαντική διαπραγματευτική υποχώρηση, να συζητήσει με την τουρκική πλευρά τη «συμφωνημένη» τμηματική και επιλεκτική επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στο Αιγαίο, παρά το γεγονός ότι η ανακήρυξη αιγιαλίτιδας ζώνης αποτελεί μονομερή κυριαρχική πράξη του παράκτιου κράτους. Η φιλοσοφία του εγχειρήματος αυτού ήταν να υπάρξει επέκταση πέραν των 6 ν.μ. και έως τα 12 ν.μ. σε περιοχές του Αιγαίου που δεν θα δημιουργούσαν πρόβλημα στην Τουρκία, παραμονή των 6 ν.μ. σε περιοχές που είχε αντιρρήσεις η Τουρκία και ταυτόχρονα προβλεπόταν περιορισμός του εναέριου χώρου ώστε να ταυτιστεί με τα νέα όρια της αιγιαλίτιδας ζώνης. Τίποτε από αυτά δεν προχώρησε, καθώς παρά την «καλή θέληση» του Γ. Παπανδρέου, η Τουρκία στο τέλος επανερχόταν στις αρχικές αξιώσεις της. <br /> <br /> Η προαναγγελία από τον Νίκο Κοτζιά κατά την αποχώρησή του από το ΥΠΕΞ ότι είναι ήδη έτοιμο το Προεδρικό Διάταγμα για τη σταδιακή επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης στα 12 ν.μ. στο Ιόνιο, από τους Οθωνούς μέχρι τα Αντικύθηρα και το Νοτιοανατολικό άκρο της Πελοποννήσου και η υιοθέτηση της ευθείας γραμμής και του κλεισίματος των κόλπων για την διαμόρφωση των γραμμών βάσης μέτρησης των θαλάσσιων ζωνών, είναι μια σημαντική εξέλιξη, παρά τον αντίλογο που διατυπώνεται. <br /> <br /> Η επέκταση αιγιαλίτιδας ζώνης επεκτείνει το έδαφος της χώρας που ασκεί πλήρη κυριαρχία και όχι απλώς κυριαρχικά δικαιώματα επί μιας θαλάσσιας ζώνης (π.χ. υφαλοκρηπίδα, ΑΟΖ). <br /> <br /> Η επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης γίνεται σε περιοχή που δεν μπορεί η Τουρκία να εγείρει πειστικές αξιώσεις. <br /> <br /> Με τις ευθείες γραμμές βάσης (η νοητή γραμμή που ευθυγραμμίζει το ανάγλυφο των ακτών και το κλείσιμο των κόλπων με άνοιγμα έως 25 ν.μ., με τη νοητή γραμμή που συνδέει τις δύο άκρες του κόλπου), οι γραμμές μέτρησης των θαλάσσιων ζωνών, αιγιαλίτιδας ζώνης, υφαλοκρηπίδας, μετατοπίζονται προς τα διεθνή ύδατα, προσφέροντας έτσι αντίστοιχο θαλάσσιο χώρο είτε στην αιγιαλίτιδα ζώνη είτε στην υφαλοκρηπίδα (σύμφωνα με στοιχεία του καθηγητή Αγγ. Συρίγου, έτσι η Ελλάδα κερδίζει 3,3% της επικράτειάς της, σχεδόν 6.250 τ.χλμ θαλάσσιου χώρου). <br /> <br /> Συγχρόνως γίνεται η προετοιμασία για την επέκταση της αιγιαλίτιδας από Κύθηρα έως Κρήτη και το κλείσιμο Αργολικού, Σαρωνικού, Παγασητικού Κόλπου. <br /> <br /> Το «ειδικό καθεστώς» <br /> <br /> Το ερώτημα που τίθεται είναι εάν η τμηματική ή σταδιακή, όπως τη χαρακτήρισε ο κ. Τσίπρας, επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης συνιστά αποδοχή της τουρκικής θεώρησης περί «ειδικού καθεστώτος στο Αιγαίο» που δεν επιτρέπει την εφαρμογή του Δίκαιου της θάλασσας. <br /> <br /> Είναι προφανές ότι η πιο ακραία αποδοχή του casus belli της Τουρκίας είναι ότι όχι μόνο στο Αιγαίο αλλά πουθενά στην επικράτειά της η Ελλάδα δεν άσκησε τα δικαιώματά της που εκπηγάζουν από το Δίκαιο της θάλασσας. <br /> <br /> Στην τελευταία κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, ο Γ. Μανιάτης με μια εξαιρετικά σημαντική νομοθετική πρωτοβουλία, που όριζε ότι εφόσον δεν υπάρχει συμφωνία οριοθέτησης θαλάσσιων ζωνών με γειτονικές χώρες η Ελλάδα θεωρεί ως όριο τη μέση γραμμή, παρά τις οξύτατες αντιδράσεις της Τουρκίας, διευκόλυνε την άσκηση κυριαρχικών δικαιωμάτων εντός της υφαλοκρηπίδας της με την οριοθέτηση και παραχώρηση σε ξένες εταιρείες οικοπέδων σε Ιόνιο και νότια της Κρήτης για έρευνες υδρογονανθράκων. <br /> <br /> Και αυτή η κίνηση, τη σημασία της οποίας κανείς δεν αμφισβήτησε, με την ίδια λογική (αν και δεν αφορά σε αιγιαλίτιδα ζώνη) θα έπρεπε να μην είχε προχωρήσει, καθώς θα σήμαινε ότι η Ελλάδα αποδέχεται τις αξιώσεις της Τουρκίας, εφόσον δεν οριοθετεί ταυτόχρονα οικόπεδα και στην Ανατολική Μεσόγειο ή το Αιγαίο… <br /> <br /> Τουρκικές αξιώσεις <br /> <br /> Είναι επίσης λανθασμένη η αντίληψη ότι το «βέτο» της Αγκυρας στην εφαρμογή του Δικαίου της θάλασσας αφορά μόνο το Αιγαίο ή το Καστελόριζο. <br /> <br /> Τον Δεκέμβριο του 2007 όταν ο τότε ΥΠΕΞ της Τουρκίας είχε επισκεφθεί την Αθήνα, στη συνάντησή του με την ομόλογό του Ντ. Μπακογιάννη είχε εγείρει θέμα για τις συνομιλίες που ήταν τότε σε εξέλιξη μεταξύ Ελλάδας και Λιβύης για την οριοθέτηση των μεταξύ τους θαλάσσιων ζωνών, με το επιχείρημα ότι στη Μεσόγειο ως περίκλειστη θάλασσα πρέπει όλες οι παράκτιες χώρες να έχουν λόγο στην οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών. Μια αξίωση η οποία είχε απορριφθεί κατηγορηματικά τότε από το ελληνικό ΥΠΕΞ. <br /> <br /> Αλλά και στην περίπτωση της ελληνοαλβανικής συμφωνίας του 2008, είναι η Τουρκία αυτή που έβαλε το «χέρι» της για την ακύρωση της συμφωνίας από το Συνταγματικό Δικαστήριο της Αλβανίας, που υιοθέτησε στο σκεπτικό του όλη την τουρκική επιχειρηματολογία, που είναι σε πλήρη αντίθεση με το Δίκαιο της θάλασσας. <br /> <br /> Η απόφαση για την τμηματική ή σταδιακή επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης στο Ιόνιο είναι σημαντική, εφόσον δεν είναι το τελευταίο, αλλά το πρώτο βήμα για τις κινήσεις εκείνες που είναι αναγκαίες ώστε η Ελλάδα να ανατρέψει την εικόνα ότι με τη μακροχρόνια μη άσκηση κυριαρχικών δικαιωμάτων της που εκπηγάζουν από τη σύμβαση του Δικαίου της θάλασσας, αποδέχεται ότι έχουν «απονεκρωθεί». Άλλο θέμα είναι η προχειρότητα και η σοβαρότητα με την οποία τέτοια σημαντικά ζητήματα εξαγγέλλονται. Ας ελπίσουμε ότι η εφαρμογή της σημαντικής αυτής απόφασης δεν θα γίνει με τον τρόπο που εξαγγέλθηκε<br /> <br /> <a href="https://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η τελευταία ζαριά του Κοτζιά

Του Νίκου Μελέτη Το σημαντικότερο τετελεσμένο το οποίο έχει επιβάλει η Τουρκία στη χώρα μας τις τελευταίες δεκαετίες δεν είναι άλλο από ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η επίθεση της «τρίτης Ρώμης» στο Οικουμενικό Πατριαρχείο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj674iFqhuTsM9vRkSRUkNPF5Yp52eDZgEGaclg_lUF1Iy_hfSNs4L1-6H_ZJ2UHHzY-TvdbpjqbT1qJnwmWLmsAdRe_cxFn-kfFI7AdYxBIeC5nHs4D0c-EMhVcFhe_2_HO8Ic7-5yR8g/s1600/poutin%252Calexios.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="640" data-original-width="959" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj674iFqhuTsM9vRkSRUkNPF5Yp52eDZgEGaclg_lUF1Iy_hfSNs4L1-6H_ZJ2UHHzY-TvdbpjqbT1qJnwmWLmsAdRe_cxFn-kfFI7AdYxBIeC5nHs4D0c-EMhVcFhe_2_HO8Ic7-5yR8g/s640/poutin%252Calexios.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <b>Ηλίας Κουσκουβέλης, Παύλος Σεραφείμ </b><br /> Το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, για μία ακόμη φορά στην μακραίωνη ιστορία του, δέχεται ανοίκεια και σφοδρή επίθεση. Αυτήν τη φορά, δυστυχώς, η επίθεση δεν προέρχεται από κάποια άλλη καθολική ή προτεσταντική εκκλησία ή από αλλόθρησκους, αλλά από μία άλλη Ορθόδοξη εκκλησία, την Εκκλησία της Ρωσίας, η οποία στα μάτια πολλών Ορθοδόξων, Ελλήνων και όχι μόνον, χαίρει ιδιαίτερης τιμής. Και τούτο διότι, στις 11 Οκτωβρίου 2018, το Οικουμενικό Πατριαρχείο αποφάσισε, όπως είχε δικαίωμα, να χορηγήσει αυτοκεφαλία στην Εκκλησία της Ουκρανίας, να άρει τα αναθέματα και να αποκαταστήσει στον αρχιερατικό τους βαθμό τους ιεράρχες Φιλάρετο Ντενισένκο και Μακάριο Μαλετίτς, και να άρει την ισχύ του Συνοδικού Γράμματος Εκδόσεως του έτους 1686. <br /> <br /> Το Πατριαρχείο Μόσχας, επικουρούμενο από το ρωσικό κράτος και συνεπές στις φιλοδοξίες του για αύξηση της επιρροής του επί του συνόλου της Ορθοδοξίας, αντέδρασε δυναμικά ανακοινώνοντας στις 18 Οκτωβρίου 2018 την διακοπή κοινωνίας με το Οικουμενικό Πατριαρχείο και κάλεσε τις άλλες ορθόδοξες εκκλησίες να λάβουν θέση. Παράλληλα, εξέφρασε την πλήρη υποστήριξή του στον μητροπολίτη Ονούφριο και την υπ’ αυτόν «Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία (Πατριαρχείο Μόσχας)». Αυτά βέβαια επισήμως, διότι ανεπισήμως οι διαδικτυακές επιθέσεις στο Οικουμενικό Πατριαρχείο είναι πλείστες και ανάρμοστες, όπως μπορεί εύκολα να διαπιστώσει κανείς με μία σύντομη περιήγησή του στο διαδίκτυο.<br /> <br /> Πώς όμως φθάσαμε σε αυτήν τη ρήξη;<br /> <br /> Για να γίνει αντιληπτό το τι συμβαίνει, στη συνέχεια, παρουσιάζονται εν συντομία η εκκλησιαστική κατάσταση στην Ουκρανία, οι «κανονικές» (εκκλησιαστικού δικαίου) πτυχές της διαμάχης, αλλά και το πολιτικό πλαίσιο των γεγονότων.<br /> <br /> Σήμερα στην Ουκρανία υπάρχουν τρεις ορθόδοξες εκκλησίες.Η πρώτη είναιη «Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία (Πατριαρχείο Μόσχας)», η οποία τελεί σε στενή πνευματική σχέση με το Πατριαρχείο Μόσχας και έχει ως επικεφαλής της τον μητροπολίτη Ονούφριο Μπερεζόφσκι. Η Εκκλησία αυτή ιδρύθηκε το 1990 ως μια αυτοδιοικούμενη εκκλησία και θεωρείται ότι έχει τους περισσότερους πιστούς στην Ουκρανία σήμερα.<br /> <br /> Δεύτερη κατά σειρά και σημασία είναι η «Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία – Πατριαρχείο Κιέβου», της οποίας ηγείται, από το 1995, ο (αυτοαποκαλούμενος Πατριάρχης) Φιλάρετος Ντενισένκο. Ο Φιλάρετος πρώτα ανήκε στις τάξεις της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας ως μητροπολίτης Κιέβου, όμως το 1992 εξωθήθηκε σε παραίτηση από τον θρόνο του Κιέβου, καθώς κατηγορήθηκε από την ρωσική εκκλησία ως πράκτορας της KGB∙ σημειώνεται ότι, λίγα χρόνια πριν, το 1990, ο Φιλάρετος ήταν βασικός διεκδικητής του θρόνου του Πατριαρχείου Μόσχας, αλλά δεν κατόρθωσε να αναρριχηθεί σε αυτόν, καθώς ηττήθηκε από τον Αλέξιο.<br /> <br /> Η παραίτησή του βέβαια ήταν προσωρινή, διότι σύντομα την ανακάλεσε και πρωτοστάτησε στην ίδρυση της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας (6 Ιουνίου 1992), της οποίας, έπειτα από 3 χρόνια, ανέλαβε τις τύχες. Το Πατριαρχείο Μόσχας στις 11 Ιουνίου 1992 αντέδρασε αφορίζοντας τον Φιλάρετο και κηρύσσοντάς τον σχισματικό, ενώ θεώρησε όλες του τις ενέργειες αντικανονικές. Μάλιστα, κατήγγειλε τις ενέργειές του και στις υπόλοιπες ορθόδοξες εκκλησίες, οι οποίες, θεωρώντας μέχρι πρόσφατα την Ουκρανία ως ανήκουσα από κανονικής απόψεως στο Πατριαρχείο Μόσχας, δεν είχαν αναγνωρίσει στην μεγάλη τους πλειοψηφία την εκκλησία του Φιλάρετου.<br /> <br /> Η τρίτη εκκλησία είναι η «Ουκρανική Αυτοκέφαλη Ορθόδοξη Εκκλησία» με επικεφαλής της τον μητροπολίτη Μακάριο Μαλετίτς. Η εν λόγω εκκλησία θεωρεί τον εαυτό της διάδοχο της ουκρανικής εκκλησίας που είχε ιδρυθεί στη χώρα το 1921 και ότι απλώς το 1991 επανιδρύθηκε. Το Πατριαρχείο Μόσχας και αυτήν την εκκλησία την θεωρεί σχισματική και δεν την αναγνωρίζει κανονικά.<br /> <br /> Από πολιτική άποψη, η «Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία (Πατριαρχείο Μόσχας)» έχει φιλορωσικό προσανατολισμό, ενώ αντίθετα οι άλλες δύο, και κυριότερα η «Ορθόδοξη Εκκλησία-Πατριαρχείο Κιέβου» έχουν φιλοδυτικό προσανατολισμό και υποστηρίζονται από τον Πρόεδρο της Ουκρανίας Ποροσένκο.<br /> <br /> Το τελευταίο διάστημα, ως γνωστόν, τα πράγματα οξύνθηκαν. Συγκεκριμένα, ο μητροπολίτης Φιλάρετος, έχοντας τη σαφή υποστήριξη του Ποροσένκο, απευθύνθηκε στο Οικουμενικό Πατριαρχείο για την επίλυση του εκκλησιαστικού ζητήματος, ζητώντας από αυτό αφενός την άρση του αναθέματος και της ακοινωνησίας του και αφετέρου την αναγνώριση της εκκλησίας του ως αυτοκέφαλης και ανεξάρτητης εκκλησίας. Πραγματικά το Οικουμενικό Πατριαρχείο ανταποκρίθηκε στο αίτημα και παρενέβη, καθώς θεώρησε ότι από κανονικής απόψεως είχε κάθε δικαίωμα, αλλά και υποχρέωση να πράξει κάτι τέτοιο. Η παρέμβαση όμως αυτή του Φαναρίου συνάντησε τη σφοδρή αντίθεση του Πατριαρχείου Μόσχας που κατηγόρησε το Οικουμενικό Πατριαρχείο για «εισπήδηση», εισβολή δηλαδή στα εκκλησιαστικά όρια μιας άλλης ορθόδοξης εκκλησίας.<br /> <br /> Οι ισχυρισμοί του Πατριαρχείου Μόσχας<br /> <br /> Το Πατριαρχείο Μόσχας ισχυρίζεται, από την πλευρά του, ότι για πάνω από τρεις αιώνες η εκκλησία της Ουκρανίας ανήκει στη δικαιοδοσία του, καθώς το ίδιο το Οικουμενικό Πατριαρχείο με Πράξη κατά το έτος 1686 είχε εκχωρήσει στη Μόσχα τη δικαιοδοσία της Μητρόπολης Κιέβου, που αποτελούσε την τότε Ουκρανική Εκκλησία. Έκτοτε, κατά το Πατριαρχείο Μόσχας ουδέποτε αμφισβητήθηκε η μεταβολή αυτή, ενώ δεν αποτελεί πρακτική και έθος στην ορθόδοξη παράδοση να αμφισβητούνται αρχαία εκκλησιαστικά έγγραφα τέτοιου είδους. Παράλληλα, υπενθύμισε στο Οικουμενικό Πατριαρχείο ότι, όταν κατά το παρελθόν η ρωσική εκκλησία είχε επιβάλει το επιτίμιο της ακοινωνησίας στον Φιλάρετο, το Φανάρι θεώρησε το θέμα εσωτερικό ζήτημα του Πατριαρχείου Μόσχας και είχε συμφωνήσει με την επιβαλλόμενη ποινή στον Φιλάρετο. Κατά συνέπεια, σύμφωνα με το Πατριαρχείο Μόσχας, το Οικουμενικό Πατριαρχείο δεν έχει κανένα δικαίωμα παρέμβασης στα ουκρανικά εκκλησιαστικά πράγματα.<br /> <br /> Το Οικουμενικό Πατριαρχείο αντίθετα θεωρεί ότι είχε (και έχει) κάθε δικαίωμα από εκκλησιαστικής άποψης να επέμβει, καθώς αποτελεί την «Μητέρα Εκκλησία» που εκχριστιάνισε όχι μόνο τους Ουκρανούς, αλλά και γενικά όλους τους Ρώσους. Επιπλέον, ισχυρίζεται πως η μητρόπολη Κιέβου τελούσε πάντα υπό την εποπτεία του Οικουμενικού Πατριαρχείου, ακόμη και μετά την εξύψωση της μητρόπολης Μόσχας σε Πατριαρχείο το έτος 1589. Μάλιστα, το έτος 1620 η εκκλησία της Κωνσταντινούπολης, αποδεικνύοντας το ζωηρό της ενδιαφέρον για την Ουκρανική εκκλησία, την διέσωσε από την Καθολική Ουνία, αποστέλλοντας ως εκπρόσωπό της στη χώρα τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων Θεοφάνη Γ’, ο οποίος και την ανέστησε εκκλησιαστικά.<br /> Πράξη του 1686<br /> <br /> Σε ό,τι αφορά την Πράξη του 1686, με την οποία πέρασε η μητρόπολη Κιέβου στη δικαιοδοσία του Πατριαρχείου Μόσχας, το Οικουμενικό Πατριαρχείο απαντά πως αυτή έγινε κατόπιν πολλών παρασκηνιακών πολιτικών πιέσεων. Ακόμη όμως και υπ’ αυτές τις εξαιρετικά δύσκολες για το Οικουμενικό Πατριαρχείο συνθήκες, η υπαγωγή αυτή έγινε «τρόπω συγκαταβατικώ» και «οικονομικώς», για τις ανάγκες της εποχής εκείνης. Με άλλα λόγια, η υπαγωγή αυτή έγινε προσωρινά, «επιτροπικώς έως ημέρας επισκέψεως θείας». Επιπρόσθετα, η υπαγωγή αυτή δεν ήταν πλήρης, διότι αφορούσε μόνο το δικαίωμα της χειροτονίας, και όχι εκλογής (η εκλογή θα γινόταν από τους Ουκρανούς), του μητροπολίτη Κιέβου από τον Πατριάρχη Μόσχας, ενώ η οριζόμενη σαφώς στην Πράξη υποχρέωση του εκάστοτε μητροπολίτη Κιέβου να μνημονεύει τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως πριν από το Πατριάρχη Μόσχας αποδεικνύει την πνευματική υπαγωγή της εκκλησίας του Κιέβου στο Οικουμενικό Πατριαρχείο.<br /> <br /> Τέλος, κατά πάγια πρακτική του Οικουμενικού Πατριαρχείου, η παραχώρηση κανονικού εδάφους του πατριαρχείου σε άλλη εκκλησία γίνεται με έκδοση ειδικού εγγράφου, του «Τόμου», και όχι με απλή «Πράξη» ή συνοδικού «Γράμματος Εκδόσεως», όπως έγινε στην περίπτωση της εκκλησίας του Κιέβου. Κατά συνέπεια, ποτέ το Οικουμενικό Πατριαρχείο δεν απώλεσε το κυριαρχικό του δικαίωμα στην Ουκρανία, παρά την παραβίαση από την πλευρά του Πατριαρχείου Μόσχας της ουσίας και των τύπων της Πράξης του 1686 και ουδέποτε αποκήρυξε την «προσήκουσαν μητρικήν μέριμναν περί της Εκκλησίας της Ουκρανίας».<br /> Με βάση τα παραπάνω, δύο πρώτες εκτιμήσεις μπορούν να γίνουν με ασφάλεια:<br /> <br /> Πρώτον, εκκλησιαστικά το Οικουμενικό Πατριαρχείο είχε και έχει το δικαίωμα παρέμβασης στην ουκρανική υπόθεση, καθώς τα επιχειρήματά του είναι ισχυρά τόσο από «κανονική» άποψη, όσο και από την ορθόδοξη παράδοση και πρακτική.<br /> <br /> Δεύτερον, κατά την διαχείριση της υπόθεσης αυτής το Πατριαρχείο Μόσχας μάλλον προέβη σε ορισμένες άστοχες κινήσεις. Προέβη σε μονομερείς ενέργειες, χωρίς συνεννόηση και διάλογο με τις άλλες ορθόδοξες εκκλησίες, ενώ φάνηκε να είναι αποκομμένο από το σύνολο αυτών. Επικαλέστηκε όμως τη βοήθειά τους στη δύσκολη για το ίδιο στιγμή. Κατά την ανακοίνωση της διακοπής της κοινωνίας με το Οικουμενικό Πατριαρχείο, ζήτησε, για παράδειγμα, από τις άλλες ορθόδοξες εκκλησίες να πάρουν θέση – πράγμα δύσκολο για αυτές. Εάν όμως είχε συμμετάσχει στην Πανορθόδοξη Σύνοδο που συγκάλεσε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος στο Κολυμπάρι των Χανίων (2016), και δεν απείχε επιδεικτικά απαξιώνοντας όχι μόνο τη Σύνοδο αλλά και τις συμμετέχουσες σε αυτό εκκλησίες, είναι βέβαιο πως τα πράγματα θα εξελίσσονταν διαφορετικά και το θέμα θα μπορούσε να επιλυθεί μέσω διαλόγου και ίσως πιο ανώδυνα για το Πατριαρχείο Μόσχας.<br /> <br /> Φυσικά, η εκκλησιαστική αυτή διαμάχη είναι δύσκολο να κατανοηθεί, εάν κάποιος την προσεγγίσει μόνο εκκλησιαστικά, απομονώνοντάς την από την πολιτική πραγματικότητα.<br /> <br /> Στην Ουκρανία αντιτίθενται δύο πλευρές, η μια εκκλησία προσβλέπει στην Ανατολή, στη Ρωσία, και η άλλη στη Δύση. Η κυβέρνηση της Ουκρανίας – ιδιαίτερα μετά την με στρατιωτικά μέσα προσάρτηση της Κριμαίας από την Ρωσία – αποφάσισε να ξεφύγει από την όποια επιρροή της Ρωσίας και να ακολουθήσει έναν αυτόνομο εθνικά δρόμο. Σε αυτήν την πολιτική εντάσσεται και το να καταστεί αυτοκέφαλη η εκκλησία της Ουκρανίας με προφανή στόχο να μην επιτρέπεται η διαχείριση των εκκλησιαστικών θεμάτων της από την εκκλησιαστική αρχή μιας άλλης χώρας (κατά μία έννοια η αρχή cuiusregio, eiusreligio).<br /> <br /> Η αξίωση αυτή δεν είναι ξένη προς το έθος της ορθόδοξης παράδοσης: διότι η πρακτική ήταν πως κάθε φορά που ένα ορθόδοξο έθνος κέρδιζε την πολιτική του ανεξαρτησία, αυτό με το πλήρωμα του χρόνου αποκτούσε και ανεξάρτητη εθνική εκκλησία. Υπάρχουν χαρακτηριστικά παραδείγματα: η Ελλάδα, η Σερβία, η Βουλγαρία, η Ρουμανία και σχεδόν όλες οι ορθόδοξες χώρες, απέκτησαν, αργά ή γρήγορα, μετά την ίδρυση των κρατών τους και ανεξάρτητη εθνική εκκλησία. Αυτήν την ίδια προσέγγιση υιοθετεί το Οικουμενικό Πατριαρχείο και στην περίπτωση της Ουκρανίας.<br /> <br /> Η επόμενη μέρα<br /> <br /> Τί θα γίνει από εδώ και πέρα; Ασφαλώς το κλειδί των εξελίξεων το κρατά πλέον η ρωσική πλευρά, δηλαδή το Πατριαρχείο Μόσχας και η ρωσική κυβέρνηση. Εάν αφήσουν τα πράγματα να εξελιχθούν ομαλά, τότε όπως έχει συμβεί κατ’ επανάληψη σε ανάλογες περιπτώσεις, η κατάσταση, αργά ή γρήγορα, θα ομαλοποιηθεί εκκλησιαστικά και ο ουκρανικός λαός θα ειρηνεύσει. Εάν όμως, θελήσουν να χρησιμοποιήσουν την εκκλησία ως ένα μέσο διαίρεσης του ουκρανικού ορθόδοξου ποιμνίου και κατ’ επέκταση ως ένα μέσο απόκτησης πλεονεκτημάτων στο πολιτικό πεδίο, τότε θα υπάρξουν πολλά ακόμη επεισόδια στην κρίση της ορθόδοξης εκκλησίας στην Ουκρανία. Πολύ δε περισσότερο αν θελήσουν να συνεχίσουν να υποσκάπτουν το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, ώστε η Μόσχα να αναδειχθεί – όπως για πολλούς αιώνες και διακαώς επιθυμεί – ως η «τρίτη Ρώμη» ή το Πατριαρχείο στη θέση του Οικουμενικού Πατριαρχείου.<br /> <br /> Και επειδή από τα δύο ενδεχόμενα, πιο πιθανό είναι το δεύτερο που θα συνδυασθεί και με νέες επιθέσεις κατά του Οικουμενικού Πατριαρχείου, θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί ως προς τις πληροφορίες που αναπαράγονται, τις αναλύσεις που γίνονται, αλλά, κυρίως, τις συχνά ανάρμοστες και υβριστικές επιθέσεις στο πρόσωπο του Οικουμενικού Πατριάρχη. Κανείς δεν πρέπει να ξεχνά ότι Οικουμενικό Πατριαρχείο είναι μόνο ένα, δεν υπάρχει άλλο, και θα πρέπει να διαφυλαχθεί με κάθε τρόπο ή μέσο.<br /> <br /> <a href="https://www.huffingtonpost.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η επίθεση της «τρίτης Ρώμης» στο Οικουμενικό Πατριαρχείο

Ηλίας Κουσκουβέλης, Παύλος Σεραφείμ Το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, για μία ακόμη φορά στην μακραίωνη ιστορία του, δέχετ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μας θέλει δορυφόρο: Απειλές Τουρκίας για χωρικά ύδατα, στο ΥΠΕΞ ο πρέσβης μας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjsKghcq1FKsrnSxRqby-E3tL0ruSfl0HqCLnvkWOYVlUE3CJQJLqqTPN6sNKwFxHw-igkqIQCirW-cKxx9N61CD6q7Xi3KxGBzfyHYjfKTvs6DfGaiVcHIfKhvoE4zaRoKp-ijmUND6Ns/s1600/CAVUSOGLOU.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjsKghcq1FKsrnSxRqby-E3tL0ruSfl0HqCLnvkWOYVlUE3CJQJLqqTPN6sNKwFxHw-igkqIQCirW-cKxx9N61CD6q7Xi3KxGBzfyHYjfKTvs6DfGaiVcHIfKhvoE4zaRoKp-ijmUND6Ns/s640/CAVUSOGLOU.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Δια στόματος του Τούρκου ΥΠΕΞ Μεβλούτ Τσαβούσογλου ήρθε η πρώτη αντίδραση της Τουρκίας στην ανακοίνωση Κοτζιά περί επέκτασης της αιγιαλίτιδας ζώνης στο Ιόνιο στα 12 μίλια. <br /> <br /> <i>«Η Ελλάδα πολλές φορές κάνει παρόμοιες δηλώσεις. Εκεί προηγείται ο λαϊκισμός. Είμαστε υπέρ να τεθεί με ειρηνικό τρόπο το θέμα. Εμείς δίνουμε κατάλληλες απαντήσεις και τους βάζουμε στη θέση τους. Γνωρίζουν πολύ καλά οι Έλληνες ότι δεν θα επιτρέψουμε τέτοια απόφαση»</i>, είπε μεταξύ άλλων σε πρωινή τουρκική εκπομπή ο κ. Τσαβούσογλου. <br /> <br /> Η αντιπολίτευση από την πρώτη στιγμή κατέκρινε την κυβέρνηση για αυτή την εξαγγελία Κοτζιά, λέγοντας αφενός ότι τέτοιες ανακοινώσεις δεν γίνονται στο πόδι, ενώ κάποιοι υποστήριξαν ότι μια τέτοια απόφαση, με αρχή εφαρμογής από το Ιόνιο είναι σαν αποδοχή από την ελληνική πλευρά του ειδικού καθεστώτος στο Αιγαίο. <br /> <br /> Στο μεταξύ, σύμφωνα με πληροφορίες, στο τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών κλήθηκε ο Έλληνας πρέσβης στην Άγκυρα Πέτρος Μαυροειδής, όπως μεταδίδουν τα τουρκικά ΜΜΕ. Εκτιμάται ότι η κλήση του Έλληνα πρέσβη έγινε μετά τις δηλώσεις του παραιτηθέντος υπουργού Εξωτερικών, Νίκου Κοτζιά για την επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων από τα 6 στα 12 μίλια στο Ιόνιο <br /> <br /> Με τις δηλώσεις αυτές ο Τσαβούσογλου ουσιαστικά ξεκαθαρίζει τις προθέσεις της Άγκυρας. Η Τουρκία θέλει μια Ελλάδα μειωμένης κυριαρχίας η οποία πριν προβεί στην παραμικρή κίνηση θα πρέπει να ρωτά την Άγκυρα! Η Τουρκία επιδιώκει την φινλανδοποίηση της Ελλάδας αρνούμενη και την τμηματική έστω επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων αν και το διαβόητο Casus belli που μας έχει επιβάλει αφορά την επέκταση στα 12 ν.μ.<br /> <br /> <a href="https://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Μας θέλει δορυφόρο: Απειλές Τουρκίας για χωρικά ύδατα, στο ΥΠΕΞ ο πρέσβης μας

Δια στόματος του Τούρκου ΥΠΕΞ Μεβλούτ Τσαβούσογλου ήρθε η πρώτη αντίδραση της Τουρκίας στην ανακοίνωση Κοτζιά περί επέκτασης της αιγιαλίτ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μετά την «Μ. Μακεδονία», βγαίνουν χάρτες για την «αυτόνομη Θράκη» – Σε εξέλιξη ύπουλο σχέδιο της Άγκυρας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh5KuMiK7N1VrTZBaLfiHuWSL66SEuiRrbMQlINtYLfXeVn7DDmQxcjh5ZBsh6IBIyWr7MGmG4iOY9z_aQIMu2UePg3G6096oxTEptZp4SuzP3q3AuiXAeAOW8mJqWmfSvsnjBwG-7mGHY/s1600/%25CF%2586%25CE%25B5%25CF%2581%25CF%2581%25CE%25BF%25CF%258D%25CF%2587.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="522" data-original-width="726" height="460" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh5KuMiK7N1VrTZBaLfiHuWSL66SEuiRrbMQlINtYLfXeVn7DDmQxcjh5ZBsh6IBIyWr7MGmG4iOY9z_aQIMu2UePg3G6096oxTEptZp4SuzP3q3AuiXAeAOW8mJqWmfSvsnjBwG-7mGHY/s640/%25CF%2586%25CE%25B5%25CF%2581%25CF%2581%25CE%25BF%25CF%258D%25CF%2587.png" width="640" /></a></div> <br /> Ούτε τα προσχήµατα δεν κρατάει πλέον η Αγκυρα σε σχέση µε τους µουσουλµάνους που ζουν στην Ελλάδα. Tα σχεδιά της, που βρίσκονται στο τραπέζι εδώ και δεκαετίες, έχουν σαν στόχο και σκοπό να δημιουργήσουν κλίμα αποσταθεροποίησης στη Θράκη μας. <br /> <br /> Αυτό αφενός λαμβάνει χώρα με την προπαγάνδα που ασκεί το προξενείο της Άγκυρας, καθώς καταπιέζει τον μουσουλμανικό πληθυσμό και αφετέρου η Τουρκία μέσω των μεγάλων κυμάτων μετανάστευσης που στέλνει στην χώρα μας, μέσω της διόδου του Έβρου, επιδιώκει να δημιουργήσει ένα πολυπληθές φανατικό κράμα μουσουλμάνων στην περιοχή. <br /> <br /> Όλα αυτά τα χρόνια, υπό την απόλυτη έως εγκληματική πολιτική ανοχή των Ελληνικών κυβερνήσεων, υφαίνει με προσοχή και υπέρμετρη στρατηγική σχεδίαση τον δικό της ιστό στην ευρύτερη περιοχή η Άγκυρα. <br /> <br /> Μετά τη «Μεγάλη Αλβανία» και την «Μεγάλη Μακεδονία», στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έκαναν την εμφάνισή τους και χάρτες της «αυτόνομης Θράκης». <br /> <br /> Ο χάρτης που εμφανίστηκε πρόσφατα περιλαμβάνει όλη την ελληνική (Δυτική) Θράκη, εδάφη της Θράκης που βρίσκονται στη Βουλγαρία, όπως και εδάφη που είναι δήθεν προσαρτημένα στην ελληνική Μακεδονία, φτάνοντας σχεδόν έως τα… προάστια της Θεσσαλονίκης! <br /> <br /> Οπως αναφέρει η ιστοσελίδα tourkikanea.gr, η συγκεκριμένη πρωτοβουλία ανήκει στον γνωστό στις Αρχές Ελληνα πολίτη Φερούχ Οζκάν, που κατά καιρούς αποτυπώνει στο διαδίκτυο τα όνειρά του. <br /> <br /> Στον χάρτη που ανέβασε σχολίασε (στα τουρκικά) «Η Ελλάδα και η Βουλγαρία πρέπει να συμβάλουν στην ειρήνη και να αφήσουν την περιοχή της αυτόνομης δυτικής Θράκης στους πραγματικούς ιδιοκτήτες της» και πρόσθεσε «Αυτή η εικόνα μπορεί να είναι η μοίρα μας» και «δεν μπορεί να είναι η μοίρα μας να ζούμε με αυτόν τον τρόπο». <br /> <br /> Συγκεκριμένα, στον χάρτη αποτυπώνεται με πράσινο χρώμα η Δυτική Θράκη, με ροζ το βουλγαρικό τμήμα της Δυτικής Θράκης, με πορτοκαλί οι περιοχές που απέδωσε στη Θράκη η Συνθήκη του Βουκουρεστίου (1913), ενώ με εκρού ανασύρει από το χρονοντούλαπο κράτος με την ονομασία «Πολιτεία της Ανατολικής Ρούμελης». <br /> <br /> <img src="https://www.pentapostagma.gr/wp-content/uploads/2018/10/%CF%86%CE%B5%CF%81%CF%81%CE%BF%CF%8D%CF%87.png" /> <br /> <br /> Σίγουρα αυτή η κίνηση δεν έγινε τυχαία, πίσω από αυτές τις πρακτικές υπάρχει δάχτυλος της Άγκυρας, που θέλει να δημιουργήσει τετελεσμένα. <br /> <br /> Πρόκειται για τις λεγόμενες ψυχολογικές επιχειρήσεις, που προετοιμάζουν το έδαφος. <br /> <br /> Μην ξεχνάμε πως πριν λίγες εβδομάδες, ο Ζόραν Ζάεφ ψήφισε για το δημοψήφισμα στα Σκόπια σε σχολική αίθουσα, έχοντας υπό την…. σκιά του, τον αλυτρωτικό χάρτη της «Μεγάλης Μακεδονίας.» <br /> <br /> <img height="324" src="https://www.pentapostagma.gr/wp-content/uploads/2018/10/zaef5-790x400.png" width="640" /> <br /> <br /> Η Τουρκία, συστηματικά, εδώ και δεκαετίες, προωθεί μέσω του Προξενείου Κομοτηνής μια ανθελληνική προπαγάνδα, που στοχεύει στην τουρκοποίηση της Θράκης, δηλαδή στον εδαφικό ακρωτηριασμό της Ελλάδας. <br /> <br /> Οι Κυβερνήσεις της Άγκυρας, είτε Κεμαλικές, είτε Ισλαμικές, είτε στρατιωτικές, πλειοδοτούν στην ανθελληνική προπαγάνδα , την οποία και αναθέτουν σε πράκτορες της ΜΙΤ που στελεχώνουν το Τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής. <br /> <br /> Ο στόχος της Τουρκίας είναι: Τουρκοποίηση του συνόλου του μουσουλμανικού πληθυσμού, δημιουργία θρακικού ζητήματος ( καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων όπως του αυτοπροσδιορισμού), αίτημα για συνδιοίκηση, ανεξαρτητοποίηση ή αυτονομία (κατά το πρότυπο του Κοσσόβου) και τελικά προσάρτηση στην «μητέρα Πατρίδα (Τουρκία). <br /> <br /> Πως θα γίνει αυτό; Καταρχήν ειρηνικά μέσω δημοψηφισμάτων. Και ποιοι θα αποτελέσουν την κρίσιμη μάζα για την εθνοτική αλλοίωση του πληθυσμού της Θράκης. <br /> <br /> Οι τουρκογενείς έλληνες πολίτες, που θα έχουν αποκτήσει γη και ακίνητα και οι ηγέτες τους, θα είναι μέλη του Ελληνικού Κοινοβουλίου, Δήμαρχοι και εκλεγμένοι εκπρόσωποι στα Δημοτικά και περιφερειακά Συμβούλια. <br /> <br /> <a href="https://www.pentapostagma.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Μετά την «Μ. Μακεδονία», βγαίνουν χάρτες για την «αυτόνομη Θράκη» – Σε εξέλιξη ύπουλο σχέδιο της Άγκυρας

Ούτε τα προσχήµατα δεν κρατάει πλέον η Αγκυρα σε σχέση µε τους µουσουλµάνους που ζουν στην Ελλάδα. Tα σχεδιά της, που βρίσκονται στο τραπ...

Διαβάστε την συνέχεια

Εκδόθηκαν οι νέοι κανόνες εμπλοκής του τουρκικού Ναυτικού με τον ελληνικό Στόλο στην Αν.Μεσόγειο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjdzxmeu_6NbDNHTsyIfaxPJeiBICt0NkT9Rx033j2C8ilz8E0S2c7rS1LvpAKfSXjl6EXacBXrPFgN0nM_zU9pTCYrAawQEJv205AGRNxg2FyM9XuGGHGKfn7U0T9Ywzl2krrfE_wtAdc/s1600/tourkikos_stolos.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="1366" height="280" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjdzxmeu_6NbDNHTsyIfaxPJeiBICt0NkT9Rx033j2C8ilz8E0S2c7rS1LvpAKfSXjl6EXacBXrPFgN0nM_zU9pTCYrAawQEJv205AGRNxg2FyM9XuGGHGKfn7U0T9Ywzl2krrfE_wtAdc/s640/tourkikos_stolos.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Διέρρευσαν από την Αγκυρα οι νέοι κανόνες εμπλοκής των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων  απέναντι στο ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό σε μία κίνηση επίδειξης της επιθετικότητας της γείτονος χώρας, ενώ ο Τούρκος πρόεδρος Ρ.Τ.Ερντογάν συγκάλεσε έκτακτο υπουργικό συμβούλιο στις 15.00 τοπική ώρα για τα τεκταινόμενα στην Α.Μεσόγειο.<br /> <br /> Σύμφωνα με τους νέους κανόνες εμπλοκής για τους οποίους είχε προϊδεάσει ο Τούρκος υπουργός Ενέργειας Φατίχ Ντονμέζ, πλέον αυτοματοποιείται η έναρξη πυρών σε βάρος των ελληνικών σκαφών και οι τοπικοί διοικητές θα έχουν την πρωτοβουλία να επιλέξουν αυτοί τον τρόπο δράσης τους.<br /> <br /> Οι νέοι κανόνες εμπλοκής:<br /> <br /> <ul> <li>Τα πλοία επιφανείας και τα υποβρύχια του τουρκικού Ναυτικού θα απαντούν ακόμη και εις διπλούν και τριπλούν στις πιθανές απειλές που θα δεχθούν από το ελληνικό Ναυτικό ή τις τις πυροβολαρχίες επακτίου αμύνης βλημάτων MM-40 της Κύπρου.</li> <li>Ο αριθμός των μέσων του τουρκικού Ναυτικού που θα εμπλέκονται θα είναι μεγαλύτερος από με το επίπεδο της απειλής.</li> <li>Ανάλογα με τον πιθανό βαθμό απειλής, θα υπάρχει η δυνατότητα η διαταγή να μπορεί να μεταβιβαστεί η αρμοδιότητα δράσης στους τοπικούς διοικητές.</li> <li>Ο Αρχηγός Στόλου θα μπορεί να επιλέγει άμεση έναρξη πυρών χωρίς να εμπλέκεται η πολιτική ηγεσία ή και ο Αρχηγός του Επιτελείου, ακόμα σε περίπτωση που υπάρξει έστω και η πιο μικρή παρενόχληση στο ερευνητικό πλοίο Barbaros, αλλά και το γεωτρύπανο Fatih, που σε λίγες ημέρες θα ξεκινήσει τις δραστηριότητές του στην ανατολική Μεσόγειο.</li> </ul> <br /> Όπως χαρακτηριστικά επισημαίνεται από τα τουρκικά Επιτελεία, με κανέναν τρόπο δεν πρέπει να σταματήσουν οι έρευνες των τουρκικών πλοίων.<br /> <br /> Ο Ρ.Τ.Ερντογάν δήλωσε σε ομιλία του στο Ίδρυμα Νεότητας Τουρκίας πως <i>"Το τουρκικό έθνος βρίσκεται παραμονές μιας νέας εποχής".</i><br /> <i><br /></i> <i>Ο ιδεαλισμός της μεγάλης Τουρκίας αφορά στη γεωγραφική περιοχή δίπλα στη χώρα,</i> δήλωσε ο Τούρκος Πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν, προσθέτοντας, ωστόσο, <i>ότι o ιδεαλισμός της μεγάλης Τουρκίας δεν είναι ιδεώδες επεκτατισμού, αλλά υπεράσπισης των καταπιεσμένων και αδικημένων.</i><br /> <i><br /></i> “Το όνομα αυτής της εποχής είναι ξανά ανάσταση, ξανά ανύψωση. Αυτή η εποχή είναι η εποχή που ο ιδεαλισμός της μεγάλης Τουρκίας θα μπει και πάλι σε εφαρμογή. Ασφαλώς αυτός ο ιδεαλισμός αφορά τη γεωγραφική περιοχή δίπλα μας. Αλλά αυτό δεν αποτελεί ποτέ ιδεώδες επεκτατισμού.<br /> Αυτοί που προσπαθούν να βρουν ψεγάδια στον ιδεαλισμό μας, γνωρίζουμε ότι από την αρχή η προσπάθειά τους είναι να επικρίνουν και να καταδικάσουν, αντί να καταλάβουν.<br /> Δεν δίνουμε σημασία σε αυτούς που η προσπάθειά τους είναι, αντί να φάνε το σταφύλι, να δείρουν τον αμπελουργό. Εμείς υπερασπιζόμαστε τον εαυτό μας μαζί με τους αδελφούς μας, καθώς και ένα παγκόσμιο σύστημα στο οποίο θα ζουν όλοι οι καταπιεσμένοι και αδικημένοι του κόσμου μέσα σε ηρεμία, ειρήνη και ασφάλεια”, ανέφερε.<br /> <br /> Ο Τούρκος υπουργός Άμυνας Χουλουσί Ακάρ προειδοποιεί την Αθήνα, λέγοντας: <br /> «Στην Κύπρο, στο Αιγαίο και στην ανατολική Μεσόγειο δεν θα επιτρέψουμε να γίνει κανένα βήμα χωρίς την Τουρκία και κανένα τετελεσμένο. Όλοι πρέπει να ξέρουν πως στο Αιγαίο και στη Μεσόγειο δεν μπορεί να επιβιώσει σχέδιο χωρίς την Τουρκία και την ῾Τουρκική δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου. Όλοι πρέπει να αποφεύγουν τις προβοκάτσιες που μπορούν να δημιουργήσουν κινδύνους στην περιοχή».<br /> <br /> Ο σύμβουλος του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, Γιγίτ Μπουλούτ, έκανε μάλιστα «προβλέψεις» για... καταστροφικό θερμό επεισόδιο στην Μεσόγειο.<br /> <br /> Σε άρθρο του στην τουρκική εφημερίδα Star, ανέφερε ότι η Τουρκία θα λάβει όλα τα «απαραίτητα μέτρα για να προστατεύσει τα δικαιώματά της στην Ανατολική Μεσόγειο, εφόσον χρειαστεί».<br /> <i>«Η Ελλάδα, η Ελληνοκυπριακή πλευρά και το Ισραήλ, έπειτα από ένα βρώμικο παιχνίδι στη Μεσόγειο νομίζουν ότι υποστηρίζονται από τους μεγάλους αδελφούς τους και να γίνουν όργανο της ιμπεριαλιστικής τάξης»,</i> σημείωσε ο Μπουλούτ, προσθέτοντας ότι αν έρθουν αντιμέτωποι με το τουρκικό ερευνητικό πλοίο «είναι κατεστραμένες» .<br /> <i><br /></i> <i>«Νομίζετε ότι ελληνική φρεγάτα μπορεί να διακινδυνεύσει να έρθει κοντά όταν βλέπει πλοία του τουρκικού Ναυτικού; Κάποιοι ελπίζουν ότι η Ελλάδα και η Τουρκία θα γίνουν καλοί φίλοι και γείτονες, αλλά αυτό δεν θα γίνει. Και όχι εξαιτίας μας, αλλά εξαιτίας τους»,</i> ανέφερε ο Μπουλούτ, απειλώντας ότι εάν οι οι στόλοι των δύο χωρών προχωρήσουν σε εκτόξευση πυρών, θα είναι μία στρατιωτική καταστροφή για την Ελλάδα<br /> <br /> «Ελπίζω η Ελλάδα να μην μπει σε αυτό το βρώμικο παιχνίδι, να μην γίνει εργαλείο, να μην αφήσει να την χρησιμοποιήσουν. Το ενδεχόμενο μίας φυσικής παρενόχλησης των τουρκικών πλοίων και ένα θερμό επεισόδιο με την Τουρκία θα τελειώσει με μια στρατιωτική καταστροφή για την Ελλάδα και θα προκαλέσει πολύ αρνητικά αποτελέσματα σε κάθε τομέα. Ελπίζω να κερδίσει η λογική και η φιλία, καθώς και να υπάρξει ανάπτυξη στην περιοχή», καταλήγει στο άρθρο του.<br /> <br /> <a href="https://www.pronews.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Εκδόθηκαν οι νέοι κανόνες εμπλοκής του τουρκικού Ναυτικού με τον ελληνικό Στόλο στην Αν.Μεσόγειο

Διέρρευσαν από την Αγκυρα οι νέοι κανόνες εμπλοκής των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων  απέναντι στο ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό σε μία κίνηση ε...

Διαβάστε την συνέχεια

Stratfor. Το επικίνδυνο στοίχημα Ερντογάν για τη «Νέα Τουρκία»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiRdLOPwGXb4gpK_nkh1aWg-d6jitKscYF-SCqW4K1k8n7Q17XiMSe0_GUD3yl9mkEZtsoaBcW2YJd9tO5VttnUgu8mDavw0DuGbIcZCDun96nIbECgGXnDvRdApF8N_wziG3vxEIGQtpU/s1600/tzami.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="486" data-original-width="864" height="360" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiRdLOPwGXb4gpK_nkh1aWg-d6jitKscYF-SCqW4K1k8n7Q17XiMSe0_GUD3yl9mkEZtsoaBcW2YJd9tO5VttnUgu8mDavw0DuGbIcZCDun96nIbECgGXnDvRdApF8N_wziG3vxEIGQtpU/s640/tzami.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Η προσπάθεια να δημιουργηθεί μια Τουρκία κατ' εικόνα Ερντογάν μετατρέπει τη χώρα σε κάτι που μοιάζει με πρώην αυταρχικά καθεστώτα της Ανατολικής Ευρώπης. Το αναγκαστικό brain drain, τα πλήγματα στην Παιδεία και τα απόνερα του πραξικοπήματος.<br /> <br /> του <b>Sinan Ciddi </b><br /> <br /> Μετά την εξασφάλιση της δεύτερης θητείας του στον προεδρικό θώκο τον Ιούνιο και έχοντας αναλάβει ισχυρές εκτελεστικές εξουσίες που εγκρίθηκαν από τους ψηφοφόρους στο δημοψήφισμα του 2017, ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν εδραίωσε αυτό που επιζητούσε από καιρό: τη δημιουργία ενός νέου πολιτικού καθεστώτος, ενός καθεστώτος που διαμορφώνεται όλο και περισσότερο κατ’ εικόνα του.<br /> <br /> Η «νέα Τουρκία», όπως την αποκαλεί ο Ερντογάν, μετατρέπεται γρήγορα σε μια κλειστή και εσωστρεφή χώρα. Από την άποψη του Ερντογάν, η ελίτ της δεκαετίας του 1920 δημιούργησε ένα κράτος, μια κοινωνία και έναν πολιτισμό σύμφωνα με τις προτιμήσεις ενός άνδρα, του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ. Άρα, γιατί να μην προσπαθήσει να κάνει και αυτός το ίδιο, και να διαμορφώσει μια νέα Τουρκία σύμφωνα με τις δικές του προτιμήσεις; Η κρίσιμη διαφορά μεταξύ των οραμάτων του Ερντογάν και του Ατατούρκ, ωστόσο, είναι έντονη και θα έχει εξαιρετικά αποκλίνουσες συνέπειες για τη διεθνή θέση της χώρας και την ανάπτυξη της κοινωνίας.<br /> <br /> Η νέα Τουρκία του Ερντογάν έχει αποκλειστικό στόχο τη διαιώνιση της εξουσίας του προέδρου και, με αυτήν την επιδίωξη, οι αρχιτέκτονές της έχουν καταστρατηγήσει τις νόρμες και τις απαιτήσεις της δημοκρατικής διακυβέρνησης. Η Τουρκία του Ατατούρκ εφάρμοσε τη μονοκομματική διακυβέρνηση για την ανάπτυξη της δημοκρατικής διακυβέρνησης, και σκόπευε να θέσει τη χώρα στην ιεραρχία των αναπτυγμένων κρατών. Η χώρα ενστερνίστηκε την πολυμέρεια όσο μπορούσε, προώθησε ισχυρούς μηχανισμούς θεσμικής διακυβέρνησης και ενθάρρυνε τη λαϊκή συμμετοχή.<br /> <br /> Η Τουρκία του Ερντογάν επιδιώκει μια διαφορετική πορεία. Ακολουθώντας το μονοπάτι της αποθεσμοποιημένης μονοπρόσωπης διακυβέρνησης, μπορούμε να διακρίνουμε πώς μπορεί να μοιάζει η Τουρκία σε μια δεκαετία από τώρα.<br /> Διώξεις και Brain Drain<br /> <br /> Οι διώξεις μετά την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος τον Ιούλιο του 2016 αρχικά στοχοποίησαν τον στρατό και το δημόσιο, γρήγορα όμως εξαπλώθηκαν σε άλλους τομείς της κοινωνίας καθώς η κυβέρνηση κινήθηκε για να σιωπήσει τους επικριτές του Ερντογάν. Παράδειγμα η Ανώτατη Παιδεία.<br /> <br /> Η απόλυση χιλιάδων ακαδημαϊκών από τα πανεπιστήμια δημιούργησε brain drain, καθώς πανεπιστημιακοί από όλου στους τομείς αναζήτησαν εργασία εκτός Τουρκίας, όπου υπάρχει μεγαλύτερη εκτίμηση για την ακαδημαϊκή ελευθερία. Η εκροή επεκτάθηκε και πέραν της Ανώτατης Παιδείας. Μόνο το 2017-2018, περισσότεροι από 250.000 τούρκοι πολίτες αναζήτησαν μόνιμη κατοικία στις ΗΠΑ και περίπου 20.000 στο Ηνωμένο Βασίλειο.<br /> <br /> Ένας από τους δηλωμένους στόχους του Ερντογάν για την εκατονταετηρίδα από την ίδρυσης της Τουρκικής Δημοκρατίας το 2023 είναι να καταστήσει τη χώρα μια από τις κορυφαίες δέκα οικονομίες του κόσμου. Είναι δύσκολο να δει κανείς πώς θα μπορούσε να επιτύχει τον στόχο αυτό, αν τα καλύτερα μυαλά έχουν φύγει από τη χώρα και έχουν αντικατασταθεί από εκπαιδευτικούς που έχουν διοριστεί πρωτίστως λόγω της αφοσίωσής τους στον Ερντογάν. Μέσα σε μια δεκαετία, η Τουρκία πιθανότατα δεν θα διαθέτει την ακαδημαϊκή ικανότητα που απαιτείται για να εκπαιδεύσει και να αναπτύξει τις νέες γενιές των καινοτόμων και επιστημόνων που βοηθούν στη στήριξη των οικονομιών προστιθέμενης αξίας. Όσο υπάρχει δυνατότητα τα άτομα να αποκτήσουν πτυχία στο εξωτερικό, η επιθυμία τους να επιστρέψουν και να εργαστούν στην Τουρκία πιθανότατα θα ελαττωθεί σημαντικά.<br /> <br /> Πιο προβληματικό σημείο είναι το γεγονός ότι η Τουρκία θέλει να εδραιώσει ένα σύστημα πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης που αγνοεί την κριτική σκέψη. Από το 2016, στο εθνικό πρόγραμμα σπουδών στο κρατικό σύστημα πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης έχει καταργηθεί η διδασκαλία της θεωρίας της εξέλιξης, για να αναφέρουμε ένα παράδειγμα των αλλαγών που συντελούνται, ενώ σε όλο το διαμορφούμενο πρόγραμμα της νέας Τουρκίας βρίσκονται ξεκάθαρες αναφορές σε προκαθορισμένους ρόλους των φύλων. Επιπλέον, οι μαθητές καλούνται να σέβονται το κράτος και τις αρχές πρώτα και πάνω απ’ όλα.<br /> <br /> Μέσα σε μια δεκαετία, τέτοιες χειραγωγήσεις του εκπαιδευτικού συστήματος πιθανότατα θα δημιουργήσουν την πρώτη γενιά 18ρηδων-24ρηδων της Τουρκίας που θα έχουν διδαχθεί να είναι καχύποπτοι έναντι της επιστημονικής επιχειρηματολογίας και έναντι των ξένων και η οποία θα προσβλέπει στην εξουσία του Ερντογάν και των εκπροσώπων του για να καθορίσουν το τι είναι σωστό και τι λάθος.<br /> <br /> Τα μέσα ενημέρωσης θα διαιωνίζουν αυτόν τον μετασχηματισμό, καθώς οι αναγνώστες και οι θεατές θα αποτρέπονται από το να έχουν πρόσβαση σε ανεξάρτητες και επικριτικές πηγές πληροφόρησης. Επιπλέον, από το περιεχόμενο της τηλεόρασης και των εφημερίδων θα απουσιάζει όλο και περισσότερο η διεθνής επιρροή τόσο σε πολιτιστικούς όσο και σε πολιτικούς όρους, βοηθώντας έτσι ώστε να καλλιεργηθεί και να διαιωνιστεί μιας κλειστόμυαλης κοινωνίας.<br /> Πού βρίσκεται τώρα το μέλλον<br /> <br /> Κάποιες από τις προαναφερθείσες προβλέψεις είναι ήδη ορατές στην Τουρκία, κυρίως στην οικονομική αρένα της χώρας. Ο Ερντογάν επιρρίπτει ευθύνες για την πτώση της τουρκικής λίρας στους «σπεκουλαδόρους» και των «αποθησαυριστών» σκληρού νομίσματος και λέει πως η λύση είναι να σταματήσουν οι αγορές δολαρίων και ευρώ και η χρήση αποκλειστικά του εθνικού νομίσματος.<br /> <br /> Τα λόγια του έχουν απήχηση στους υποστηρικτές του, όμως έχουν αφήσει τους ειδήμονες να απορούν αν κατανοεί το πώς μπορούν να χρησιμοποιηθούν τα επιτόκια για να ελεγχθεί ο ρυθμός του πληθωρισμού, που πρόσφατα άγγιξε το 25%. Εν τω μεταξύ, ο γαμπρός του Ερντογάν, Μπεράτ Αλμπαϊράκ, ο οποίος ως υπουργός Οικονομικών είναι υπεύθυνος για την επίβλεψη της οικονομίας, έχει ζητήσει από τους εμπόρους να μην αυξάνουν τις τιμές τους· έχει επίσης ζητήσει από τις αρχές επιβολής του νόμου και τους καταναλωτές να αναφέρουν «αυθαίρετες αυξήσεις τιμών» από τους εμπόρους.<br /> <br /> Η οικονομία της Τουρκίας έχει αποσταθεροποιηθεί, όμως το ίδιο έχει συμβεί και στην τουρκική κοινωνία και τις θεμελιώδεις αρχές που τη διέπουν. Μια κοινωνία που είναι απομακρυσμένη από την εμπειρογνωσία και τη βλέπει με καχυποψία, βοηθά ώστε να δημιουργηθεί ένα περιβάλλον που είναι πρόσφορο για μια αυταρχική διακυβέρνηση, που ωφελεί μόνο τους λίγους και διασφαλίζει τη συνέχεια του Ερντογάν. Καθώς μέλη της κοινωνίας σταματούν να κάνουν δύσκολες ερωτήσεις και εγκαταλείπουν την ανάγκη για αλλαγή, θα αναγνωρίσουν τον ηγέτη τους ως τη μοναδική λύση για τα προβλήματα της χώρας. Αν και ελάχιστοι στην Τουρκία έχουν αποδεχθεί αυτή την τάση που πλησιάζει, η χώρα όλο και περισσότερο θυμίζει σε ορισμένους παρατηρητές τα αυταρχικά καθεστώτα της Ανατολικής Ευρώπης κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου.<br /> <br /> Δεδομένης της πρόσφατης πορείας της Τουρκίας, δεν θα αργήσει η μέρα που θα αρχίσει να επιδεικνύει όλο και περισσότερα από τα χαρακτηριστικά των χωρών αυτών.<br /> <br /> <a href="https://www.euro2day.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Stratfor. Το επικίνδυνο στοίχημα Ερντογάν για τη «Νέα Τουρκία»

Η προσπάθεια να δημιουργηθεί μια Τουρκία κατ' εικόνα Ερντογάν μετατρέπει τη χώρα σε κάτι που μοιάζει με πρώην αυταρχικά καθεστώτα της...

Διαβάστε την συνέχεια

Ψυχολογικές επιχειρήσεις των Τούρκων με στόχο τον εκφοβισμό για την “μίνι κρίση” στην Κύπρο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEidPsmlxM-Mnj2CW7tXDDfVgJo0khYwdNaPAPjXWwEbL3pQlrpVcT0Yb5-P093k0eMhzCk4O_Roh44LdoW63lkPqBGkyq4RhIsP9ktlAYLfdVtimVVkil_cCJQnnjQSDN6r6JsjlTti0bw/s1600/submarines.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="480" data-original-width="900" height="340" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEidPsmlxM-Mnj2CW7tXDDfVgJo0khYwdNaPAPjXWwEbL3pQlrpVcT0Yb5-P093k0eMhzCk4O_Roh44LdoW63lkPqBGkyq4RhIsP9ktlAYLfdVtimVVkil_cCJQnnjQSDN6r6JsjlTti0bw/s640/submarines.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Με μια ανακοίνωση στην επίσημη ιστοσελίδα του το τουρκικό ΠΝ (αριθμός ανακοίνωσης ΒΝ-1487/2018-21 Οκτωβρίου 2018), χθες Κυριακή γνωστοποίησε ότι, στο πλαίσιο ασκήσεως των υποβρυχίων παροπλισμένο πλοίο βλήθηκε με τορπίλη και βυθίστηκε. Η Τουρκία δείχνει ότι ξέρει να παίζει πολύ καλά πλέον το παιχνίδι των “ψυχολογικών επιχειρήσεων”. <br /> <br /> <iframe allow="autoplay; encrypted-media" allowfullscreen="" frameborder="0" height="343" src="https://www.youtube.com/embed/UU6vfft0ToY" width="656"></iframe><br /> <br /> Ειδικότερα το κείμενο της ανακοίνωσης αναφέρει ότι: «Στο πλαίσιο εκπαίδευσης τα ηρωικά πληρώματα των υποβρύχιων μας έβαλαν επιτυχώς με τορπίλη εναντίον παροπλισμένου πλοίου και το βύθισαν». <br /> <br /> Bέβαια η ανακοίνωση δεν αναφέρει καμία λεπτομέρεια, όπως τις χρονικές λεπτομέρειες, την περιοχή και κατά τη διάρκεια ποιας άσκησης έλαβε χώρα το υπόψη γεγονός. Αξίζει να σημειωθεί ότι σε παρόμοιες ασκήσεις τα βίντεο που δημοσιεύονται, αναφέρουν την ημερομηνία και την επωνυμία της άσκησης. <br /> <br /> Η λιτή αυτή ανακοίνωση συνοδεύεται από 3 φωτογραφίες και από βίντεο διάρκειας 47 δευτερολέπτων που αναρτήθηκε στο «κανάλι» των τουρκικών ΕΔ, στο YouTube. <br /> <br /> Λαμβάνοντας υπόψη ότι το τουρκικό ΠΝ αλλά ούτε και το τουρκικό Γενικό Επιτελείο ΕΔ δεν αρέσκονται στις ανακοινώσεις τις ημέρες Σάββατο και Κυριακή και με δεδομένη την χαμηλής έντασης κρίση που υπάρχει στο ΝΑ του FIR Αθηνών όπου βρίσκεται το τουρκικό ερευνητικό BARBAROS H. PASA και αριθμός ελληνικών και τουρκικών πολεμικών πλοίων και υποβρυχίων, οδηγούμαστε στο συμπέρασμα ότι η συγκεκριμένη ενέργεια εντάσσεται στο πλαίσιο των ψυχολογικών επιχειρήσεων της Τουρκίας (στο στρατηγικό επίπεδο), με σκοπό αφενός να προβάλλει την ικανότητα του στόλου της και αφετέρου να εκφοβίσει την χώρα μας, η οποία στο πλαίσιο της υπεράσπισης των κυριαρχικών της δικαιωμάτων απαγορεύει την διενέργεια ερευνών από το BARBAROS σε περιοχές που ανήκουν στην δικαιοδοσία της Ελληνικής Δημοκρατίας. <br /> <br /> <a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2018/10/10/toprili_turkey_1-2.jpg"> <img src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2018/10/10/toprili_turkey_1-2-630x420.jpg" /> </a><br /> <div> <br /> <a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2018/10/10/toprili_turkey_2-5.jpg"> <img src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2018/10/10/toprili_turkey_2-5-630x420.jpg" /> </a> <br /> <a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2018/10/10/toprili_turkey_3-5.jpg"> <img src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2018/10/10/toprili_turkey_3-5-630x420.jpg" /> </a> <br /> <br /> Το κάνει μάλιστα σ΄ ένα πεδίο όπου η Τουρκία σε σχέση με την Ελλάδα είναι θεωρητικά τουλάχιστον πιο αδύναμη! Το ελληνικό ΠΝ με τα τέσσερα υποβρύχια τύπου ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ υπερέχει. Κάποιοι βέβαια που το Σαββατοκύριακο ζητούσαν να ανακηρύξουμε ΑΟΖ και στο Αιγαίο συμμετείχαν στις κυβερνήσεις που φρόντισαν να μην έχουν τις σύγχρονες τορπίλες που πρέπει να ΄χουν αυτά τα υποβρύχια! Όπως μαθαίνουμε όμως κάτι κινείται αυτή τη περίοδο…<br /> <br /> <b>Που έκαναν τη βολή τορπίλης οι Τούρκοι; Φωτογραφίες που αποκαλύπτουν ότι έγινε πολύ μακριά από την Κύπρο! </b><br /><br />Το <a href="https://www.militaire.gr/psychologikes-epicheiriseis-ton-toyrkon-me-stocho-ton-ekfovismo-gia-tin-quot-mini-krisi-quot-stin-kypro/">βίντεο που ανέβασε χθες το τουρκικό ναυτικό</a> στην επίσημη ιστοσελίδα του, με την βολή τορπίλης από υποβρύχιο, άφηνε πολλά αναπάντητα ερωτήματα. Μάλλον …σκόπιμα. Σε ποια άσκηση έγινε η βολή; Που έγινε αυτή η άσκηση; Το γεγονός ότιοι φωτογραφίες και το βίντεο δεν συνοδεύονταν από κάποιες βασικές πληροφορίες άφηνε τον καθένα να υποθέτει ότι θα μπορούσε η βολή να έχει γίνει κάπου στη …Μεσόγειο και ειδικότερα στην περιοχή πέριξ της Κύπρου. <br /><br />Τίποτα απ΄ όλα αυτά δεν ισχύει! Οι Τούρκοι έκαναν βολή σε μια περιοχή πολύ μακριά από την επίμαχη. Όπως αναφέρουν πληροφορίες του Militaire.gr από πηγές του ΠΝ, η βολή έγινε …στη Μαύρη Θάλασσα. Από που προκύπτει αυτή η εκτίμηση; Από τις φωτογραφίες που δείχνουν το πλοίο-στόχο να ρυμουλκείται στον Βόσπορο με προορισμό τη Μαύρη Θάλασσα, από τις 10 ως τις 15 Οκτωβρίου. <br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2018/10/11/ploio_stoxos_Dpn1DZmXgAEhNXL.jpg"><img src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2018/10/11/ploio_stoxos_Dpn1DZmXgAEhNXL.jpg" /></a> <br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Ψυχολογικές επιχειρήσεις των Τούρκων με στόχο τον εκφοβισμό για την “μίνι κρίση” στην Κύπρο

Με μια ανακοίνωση στην επίσημη ιστοσελίδα του το τουρκικό ΠΝ (αριθμός ανακοίνωσης ΒΝ-1487/2018-21 Οκτωβρίου 2018), χθες Κυριακή γνωστοποί...

Διαβάστε την συνέχεια

Το (Μεσαιωνικό) Βασίλειο της Σαουδικής Αραβίας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhZCfzWhl9MWaeC32ufgWe0SC3Cl_IakEFWzHggcbWVBsMEO75Od4UB5KUlCngA31N8SA3OrnZ8IPrbPYKvibpGUZuLXobExLqYC5SN4EluGwChJWcl3neeJo5-04s4esMz4kVZDgT-OrY/s1600/saudiki+arabia.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="416" data-original-width="630" height="422" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhZCfzWhl9MWaeC32ufgWe0SC3Cl_IakEFWzHggcbWVBsMEO75Od4UB5KUlCngA31N8SA3OrnZ8IPrbPYKvibpGUZuLXobExLqYC5SN4EluGwChJWcl3neeJo5-04s4esMz4kVZDgT-OrY/s640/saudiki+arabia.jpg" width="640" /></a></div> <i>   Sean Gallup via Getty Images</i><br /> <br /> <b>Αχιλλέας Σωτηρέλλος*</b> <br /> Αν και εκατοντάδες Αμερικανικά έγγραφα σχετικά με την ανάμιξη της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας στα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου παραμένουν απόρρητα οι σποραδικές διαρροές επαρκούν ώστε να τεκμηριώσουν τον ενεργό ρόλο της. Οι προσπάθειες των οικογενειών των θυμάτων να αποχαρακτηριστούν σκοντάφτουν σε νομικές και συνταγματικές διατάξεις καθώς κάτι τέτοιο θα έφερνε σε αμηχανία όχι μόνο το (Μεσαιωνικό) βασίλειο της συγκεκριμένης χώρας αλλά πολύ περισσότερο τις ίδιες τις Αμερικάνικες κυβερνήσεις.<br /> <br /> Η εκτεταμένη κρατική χρηματοδότηση τζιχαντιστικών κύκλων αλλά και τζαμιών όπου κηρύσσεται απροκάλυπτα ο σαλαφικός φανατισμός, ωστόσο, δεν αποτελεί κοινό μυστικό. Καμία άλλη μουσουλμανική χώρα δεν έχει συμβάλλει τόσο καίρια στο καρκίνωμα που ονομάζεται ισλαμικός εξτρεμισμός και έχει απλώσει τα πλοκάμια του στην Ευρώπη. Στο Βέλγιο, ήδη από τις δεκαετίες του ’70 και του ’80 ο σπόρος του μίσους φυτεύτηκε με την ανέγερση «λατρευτικών χώρων» στα υποβαθμισμένα προάστια των Βρυξελλών και άλλων πόλεων αλλά και την αποστολή ιμάμηδων από το Ριάντ και την Τζέντα με βασικό μέλημα το κήρυγμα για την εξόντωση των απίστων. Χρειάστηκαν μόνο λίγες δεκαετίες ώστε οι πρωτεργάτες να δρέψουν τους καρπούς τους… Παρόλα αυτά το (Μεσαιωνικό) Βασίλειο εξακολουθεί, ως νευραλγικός στρατηγικός σύμμαχος των ΗΠΑ, να απολαμβάνει ασυλίας. Έστω και αν, στην ουσία, πρόκειται για έναν οικουμενικό παρία, μια κοινωνία όχι απλώς οπισθοδρομική αλλά εναρμονισμένη με τις χειρότερες μεσαιωνικές πρακτικές όπου τα ανθρώπινα δικαιώματα καταστρατηγούνται σε καθημερινή βάση και η γυναίκα παραμένει αόρατη και απρόσωπη. Εδώ ασφαλώς βαρύτατη ευθύνη φέρει και η Δύση τόσο για την σκανδαλώδη ανοχή της αλλά πολύ περισσότερο για τον επικοινωνιακό στρουθοκαμηλισμό της που από τη μια εξακολουθεί να κανακεύει τους κρατικούς τρομοκράτες και από την άλλη δαιμονοποιεί φτωχές Μουσουλμανικές χώρες (βλέπε Υεμένη) ως την απόλυτη πηγή του κακού.<br /> <br /> Το επιστέγασμα της βαρβαρότητας ήρθε λίγες μέρες νωρίτερα, σε ένα πρωτοφανές διπλωματικό επεισόδιο όπου αυτοεξόριστος, αντικυβερνητικός Σαουδάραβας δημοσιογράφος τεμαχίστηκε ζωντανός- σύμφωνα με κάποιες πληροφορίες- στο προξενείο της Κων/πολης. Είναι δύσκολο να συλλάβει ανθρώπινος νους όχι μόνο το αποτρόπαιο της πράξης αλλά κυρίως την θρασύτητα με την οποία συντελέστηκε σε ξένο, μάλιστα, έδαφος. Το μεγαλύτερο ωστόσο «επίτευγμα» του Μεσαιωνικού αυτού Βασίλειου είναι το πλήγμα στο ίδιο το Ισλαμ, έχοντας καταφέρει να το ταυτίσει με την πιο οπισθοδρομική και αιμοσταγή υποδιαίρεση του και να το καταστήσει την πιο αποκρουστική θρησκεία στον κόσμο. Δυστυχώς, παρά τις όποιες δειλές μεταρρυθμίσεις για τα μάτια της διεθνούς κοινότητας, αποδεικνύεται ότι ο διαφωτισμός δεν απέχει απλά αιώνες αλλά έτη φωτός από την συγκεκριμένη χώρα. Αφού ναι μεν τα πετρέλαια και η οικονομική ανάπτυξη μπορούν να βελτιώσουν το βιοτικό επίπεδο, αλλά σε καμία περίπτωση να εκπολιτίσουν τα πλήθη.<br /> <br /> <b><i>*Συγγραφέας, Αρθρογράφος</i></b><br /> <br /> <a href="https://www.huffingtonpost.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Το (Μεσαιωνικό) Βασίλειο της Σαουδικής Αραβίας

   Sean Gallup via Getty Images Αχιλλέας Σωτηρέλλος*   Αν και εκατοντάδες Αμερικανικά έγγραφα σχετικά με την ανάμιξη της κυβέρνησης της...

Διαβάστε την συνέχεια

Η σταδιακή επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiiIDkTAUxxSPu8W7W95kaPoc2Fu90aLqFFd12XHMt6tPNGQlJFIsorh40JCKNL78gup27LyeUGlGyjQpzQRX7VQR20fnmj2PUtyLW9pQQ3OWa3DRFxhJiaXOdwEjcd2Ov7_QZ4S6r1Vqo/s1600/stolos.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="420" data-original-width="630" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiiIDkTAUxxSPu8W7W95kaPoc2Fu90aLqFFd12XHMt6tPNGQlJFIsorh40JCKNL78gup27LyeUGlGyjQpzQRX7VQR20fnmj2PUtyLW9pQQ3OWa3DRFxhJiaXOdwEjcd2Ov7_QZ4S6r1Vqo/s640/stolos.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <b> Ιπποκράτης Δασκαλάκης*</b><br /> Η εβδομάδα που πέρασε εστίασε την προσοχή της κοινής γνώμης και των ΜΜΕ σε «αριθμούς». Ενώ δεν είχαμε προλάβει να συνέλθουμε από την έκπληξη (ευχάριστη ή δυσάρεστη για άλλους) της εξασφάλισης 80 θετικών ψήφων από το Ζάεφ, υπέρ της τροποποίησης του Συντάγματος της ΠΓΔΜ και πληροφορηθήκαμε τη σχεδιαζόμενη δρομολόγηση ενεργειών σταδιακής επέκτασης της ελληνικής αιγιαλίτιδος ζώνης από τα 6 στα 12 ναυτικά μίλια.<br /> <br /> Η επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων (αιγιαλίτιδος ζώνης) από τα 6 στα 12 ναυτικά μίλια απορρέει από το υφιστάμενο διεθνές συμβατικό και εθιμικό δίκαιο. Οι τουρκικές θέσεις, κατά της ελληνικής επέκτασης, είναι αδύναμες. Προφανώς η Άγκυρα αναγνωρίζουσα αυτό το γεγονός, έχει προσφύγει εδώ και χρόνια (1994) στην απειλή ότι οποιαδήποτε επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στο Αιγαίο θα αποτελέσει «casusbelli».<br /> <br /> Σημειώνεται ότι η Τουρκία έχει επιλέξει την ακραία αυτή μορφή αντίδρασης (απειλής) έναντι του ζητήματος της επεκτάσεως των χωρικών υδάτων όχι μόνο ένεκα του σχετικού αδύναμου των επιχειρημάτων της αλλά κυρίως του γεγονότος ότι η επέκταση της ελληνικής αιγιαλίτιδος ζώνης θα συμπαρασύρει υπέρ της Ελλάδος και σωρεία άλλων χρονιζόντων προβλημάτων (εύρος εναερίου χώρου, υφαλοκρηπίδα στο Αιγαίο, όρια FIR, όρια Ζώνης Έρευνας και Διάσωσης στο Αιγαίο).<br /> <br /> Βεβαίως και η Άγκυρα, μη αναγνωρίζουσα τυχόν επέκταση, εξυπακούεται ότι θα συνεχίσει να δημιουργεί προσκόμματα και στα υπόλοιπα ζητήματα αλλά πλέον τα νομικά της επιχειρήματα θα είναι ασθενικά έως ανύπαρκτα. Ως εκ τούτου η επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων θα πρέπει να αποτελεί έναν από τους μέγιστους εθνικούς στόχους καθώς προωθεί αναμφίβολα τα εθνικά μας συμφέροντα αλλά αναντίρρητα δημιουργεί και ρίσκο (όπως κάθε ενέργεια με θετικό πρόσημο). Ενώ η επέκταση των χωρικών υδάτων αποτελεί αναφαίρετο δικαίωμα και σημαντική πολιτική απόφαση υπάρχουν και τεχνικά ζητήματα (αντιμετώπιση κόλπων και μέθοδοι υπολογισμού των γραμμών βάσεως) που ειδικά σε περιορισμένους χώρους με πληθώρα νήσων, παράγουν όχι ευκαταφρόνητα αποτελέσματα ακόμη και με τη χρήση χωρικών υδάτων 6 ναυτικών μιλίων.<br /> <br /> Η αναγγελθείσα σταδιακή, εκ δυσμών, έναρξη της επέκτασης της αιγιαλίτιδος ζώνης μας στα 12 ναυτικά μίλια κρίνεται θετικά με υπαρκτό και δικαιολογημένο και τον αντίλογο.Ο αντίλογος, κατά της σταδιακής επέκτασης, εστιάζεται στην ενδεχόμενη επιβεβαίωση (λόγω της μη συμπεριλήψεως της περιοχής του Αιγαίου) των τουρκικών ισχυρισμών περί «ιδιαιτερότητας των συνθηκών του Αιγαίου Πελάγους». Η σταδιακή όμως επέκταση, με ταυτόχρονη δήλωση των προθέσεων της εν καιρώ ολοκλήρωσης της, εκτιμώ ότι εξασφαλίζει περισσότερα πλεονεκτήματα (και διαπραγματευτικά οφέλη προς πολλαπλές κατευθύνσεις) έναντι της μέχρι σήμερα αδράνειας (συνοδευόμενης με δηλώσεις μελλοντικής εξάσκησης του δικαιώματος) που προέρχεται από τα φοβικά μας σύνδρομα. Ενδεχομένως, η συμπερίληψη στη σχεδιαζόμενη επέκταση και περιορισμένων ηπειρωτικών και νησιωτικών εδαφών που βρέχονται από το Αιγαίο Πέλαγος (ίσως και μακράν των μικρασιατικών ακτών) θα ήταν θετική για τις εθνικές θέσεις φέρουσα σε δύσκολη θέση την Άγκυρα και «ροκανίζουσα» το αξιόπιστο (της μάλλον προβληματικής) απειλής του «casusbelli».<br /> <br /> Δικαιολογημένη και η ανησυχία της χρονικής συγκυρίας (οικονομική κρίση, ένταση στην Ανατολική Μεσόγειο) της ανακοίνωσης της ελληνικής πρόθεσης. Όμως οι οικονομικές δυσκολίες και δημοσιονομικοί περιορισμοί (ανεξαρτήτως ονομασίας) θα παραμείνουν στη ζωή μας για τις επόμενες δεκαετίες και ως εκ τούτου θα πρέπει να σταματήσουν να θεωρούνται λόγος απεμπόλησης κυριαρχικών δικαιωμάτων. Είναι υποχρέωση της πολιτείας αλλά και όλων ημών, να βρούμε την χρυσή τομή της επίτευξης των εθνικών στόχων μας μέσα στο υπάρχον δυσμενές οικονομικό περιβάλλον.<br /> <br /> Αναφορικά με το δεύτερο επιχείρημα, της παράλληλης έντασης στην Ανατολική Μεσόγειο, η ταυτόχρονη σταδιακή επέκταση των χωρικών μας υδάτων μάλλον αποτελεί μια κατάλληλη κίνηση χαμηλού ρίσκου που δρομολογεί μια δυναμική (ανάλογη της κυπριακής προσπάθειας εκμετάλλευσης των υδρογονανθράκων προ ετών). Σε κάθε περίπτωση, στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου θα πρέπει να αποφύγουμε να ανεβάσουμε την ένταση, αφενός λόγω της σχετικά πλεονεκτικής θέσης μας -την παρούσα στιγμή- στις διεθνείς ισορροπίες και συμφέροντα αλλά αφετέρου λόγω και των αντικειμενικών δυσκολιών στο συγκεκριμένο θέατρο επιχειρήσεων. Θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί, ότι η τεταμένη κατάσταση στην Ανατολική Μεσόγειο, δημιουργεί ευκαιρίες αντιπερισπασμού σε άλλα σημεία και θέματα, αρκεί βέβαια να έχουμε ορθά ζυγίσει συνέπειες-κινδύνους-συμμάχους και ενδεχόμενα σενάρια.<br /> <br /> Η έναρξη και κυρίως η ολοκλήρωση αυτής της διαδικασίας επέκτασης, σε όλα τα μήκη και πλάτη, των ελληνικών ηπειρωτικών και νησιωτικών ακτογραμμών πρέπει να αποτελεί πάγιο εθνικό στόχο και να συνοδεύεται από την ανάλογη προετοιμασία καθώς πρέπει να αναμένεται η έντονη αντίδραση της Άγκυρας που δύσκολα όμως θα καταφύγει στην υλοποίηση της απειλής της. Φυσικά και θα αντιδράσει αμφισβητώντας στην πράξη, ίσως και προκλητικά, τις δικές μας ενέργειες. Σίγουρα επί σειρά ετών, μετά την επέκταση, θα αντιμετωπίζουμε σωρεία προκλήσεων κρίσεων εξ αφορμής κατασκευασμένων και τυχαίων περιστατικών. Αυτή όμως η κατάσταση δεν επικρατεί και σήμερα χωρίς όμως να έχουμε διεκδικήσει τα δικαιώματα μας που καταφανώς απορρέουν από το διεθνές δίκαιο. Επιπρόσθετα η ελληνική πολιτεία πρέπει από τώρα να διαθέτει σε ετοιμότητα προεδρικό διάταγμα άμεσης επέκτασης των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια για όλη την επικράτεια. Τα παράθυρα ευκαιρίας στη διεθνή πολιτική συχνά διαρκούν ακόμη και ώρες!<br /> <br /> Η επέκταση των χωρικών υδάτων προσφέρει στη χώρα μας την ευκαιρία (που φυσικά και συνοδεύεται με ανάλογο ρίσκο) της υπέρβασης σωρείας ελληνοτουρκικών προβλημάτων υπέρ αυτής. Σε κάθε περίπτωση το θέμα είναι εθνικά ευαίσθητο και με πολλαπλούς παραμέτρους. Για αυτό το λόγο θα πρέπει να υπάρξει μεθοδική προετοιμασία και σχεδιασμός. Θα πρέπει να εξεταστούν σε βάθος προϋπάρχουσες αποφάσεις διεθνών οργάνων επί θεμάτων χωρικών υδάτων, νομολογία και διεθνής πρακτική σε περιπτώσεις σταδιακής επέκτασης, να διεξαχθούν διπλωματικές επαφές και να υπάρξει εξασφάλιση διεθνούς υποστήριξης σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερη έκταση (η χρήση ανταλλαγμάτων να θεωρείται βεβαία), να επιλεγούν οι κατάλληλοι χρόνοι υλοποίησης των ενεργειών και να ληφθούν σοβαρά υπόψη οι ενδεχόμενοι αντιπερισπασμοί Τουρκίας και άλλων δυνάμεων. Θεμέλιος λίθος, η ετοιμότητα έμπρακτης αντιμετώπισης κάθε είδους κρίσεως (χειρισμός κρίσεων δηλαδή) με ποικιλία επιλογών και μέσων (στρατιωτικών και μη) και κυρίως η ύπαρξη ξεκάθαρων κυβερνητικών επιλογών και εναλλακτικών δράσεων με εθνική συναίνεση και αποφασιστικότητα. Συγχρόνως, αναρωτιέμαι εάν η ελληνική κυβέρνηση, όταν αποδέχθηκε τις αμερικανικές παραινέσεις-συμβουλές για διευθέτηση του σκοπιανού ζητήματος με πλήθος ελληνικών υποχωρήσεων (καθώς και άλλες παραχωρήσεις προς την Ουάσιγκτον), κατόρθωσε να εξασφαλίσει την αμερικανική υποστήριξη για τη συνολική επέκταση των χωρικών υδάτων. Βέβαια ανάλογες διαβεβαιώσεις συνήθως δεν ανακοινώνονται δημοσίως αλλά οι συμφωνηθείσες ενέργειες υλοποιούνται την κατάλληλη χρονική στιγμή. Ας είμαστε αισιόδοξοι!<br /> <br /> Πάντως, το βασικότερο σημείο είναι να αντιληφθούμε όλοι ότι το θέμα της αιγιαλίτιδος ζώνης (και γενικότερα των ελληνοτουρκικών σχέσεων) δεν προσφέρεται για κομματική εκμετάλλευση. Δυστυχώς θα πρέπει να επισημάνω ότι ο τρόπος και χρόνος της προβολής της πρόθεσης επέκτασης, δημιουργεί βάσιμες αμφιβολίες για το συνολικό χειρισμό του θέματος, για την ύπαρξη ολοκληρωμένης εθνικής στρατηγικής και κυρίως συναίνεσης για την επίτευξη του κοινά αποδεκτού στόχου. Για άλλη μια φορά διακρίνω ερασιτεχνικούς χειρισμούς, προεκλογικές σκοπιμότητες, ενδοκυβερνητικές έριδες, έλλειψη διακομματικής συνεννόησης και ελλιπείς προετοιμασίες. Εύχομαι ολόψυχα να διαψευστώ.<br /> <br /> <b><i>*Υποστράτηγος εα, Διευθυντής Μελετών ΕΛΙΣΜΕ.</i></b><br /> <div> <br /> <a href="https://www.huffingtonpost.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Η σταδιακή επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων

Ιπποκράτης Δασκαλάκης* Η εβδομάδα που πέρασε εστίασε την προσοχή της κοινής γνώμης και των ΜΜΕ σε «αριθμούς». Ενώ δεν είχαμε προλάβει ν...

Διαβάστε την συνέχεια

Η “έκπληξη” για τη βάση ελικοπτέρων: Οι Αμερικανοί βρίσκονται στην Κύπρο από το 1947

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiJkPnWmHQ-5hsOwzudJQsJO1ZBuERbir-mzZhjHM3wl-DLlZdBmf-EqKsSW53O5sgaxxU5M9FSQndfvYU7bDlNgk6C2Q-EDTdn_n46EzyTcm2nOueealHRAcYJK-GTTpWIh48vLrnTzx0/s1600/map_cyprus_basis.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="399" data-original-width="640" height="398" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiJkPnWmHQ-5hsOwzudJQsJO1ZBuERbir-mzZhjHM3wl-DLlZdBmf-EqKsSW53O5sgaxxU5M9FSQndfvYU7bDlNgk6C2Q-EDTdn_n46EzyTcm2nOueealHRAcYJK-GTTpWIh48vLrnTzx0/s640/map_cyprus_basis.jpg" width="640" /></a></div> <div> <br /></div>  Του ΜΑΡΙΟΥ ΕΥΡΥΒΙΑΔΗ<div>  Oι Αμερικανοί δεν βρέθηκαν στην Κύπρο ξαφνικά και μυστικά, από το 2012 μέχρι το 2017 – με “βάση” ελικοπτέρων στο Ακρωτήρι- όπως με εντυπωσιακές “αποκαλύψεις” πληροφορήθηκε ο κόσμος πριν λίγες μέρες. </div> <div> <br /></div> <div> Η φυσική στρατιωτική παρουσία των Αμερικανών στη Κύπρο χρονολογείται από το 1947 και ίσως, ακόμη, από το 1943. Πριν την ανεξαρτησία αυτό το γνώριζαν μόνο οι αποικιοκράτες. Από το 1960 το γνώριζαν και συναινούσαν όλες οι κυπριακές κυβερνήσεις. Μάλιστα λάμβαναν και μια “ιδιόρρυθμη” οικονομική βοήθεια για το γεγονός αυτό. </div> <div> <br /></div> <div> Η Κύπρος ήταν- λόγω ιδιαίτερων (unique) συνθηκών στη ιονόσφαιρά της- σε όλη τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, ένα από τα πιο σημαντικά γεωγραφικά σημεία παγκόσμιας παρακολούθησης και συλλογής πληροφοριών της Ατλαντικής Συμμαχίας (global intelligence monitoring) στον κόσμο. </div> <div> <br /></div> <div> Ήταν ανάμεσα στα τρία πιο σημαντικά γεωγραφικά σημεία παγκοσμίως. Οι Αμερικανοί δεν βρίσκονταν μόνο πάνω στην Κύπρο. Βρίσκονταν και κάτω από την Κύπρο. Κάτω και γύρω από τις θάλασσές της. (Αυτό ποτέ δεν το έμαθαν οι αρχές του κυπριακού κράτους, αν και θα μπορούσαν με επισταμένη έρευνα). </div> <div> <br /></div> <div> Είναι οι περιοχές που σήμερα αντιλαμβανόμαστε ως ΑΟΖ. Και για ένα χρονικό διάστημα, τη δεκαετία 1958-1968, η Κύπρος και οι θάλασσες της θεωρούνταν “το πιο στρατηγικό σημείο” του πλανήτη. Αυτή ήταν η στρατηγική εκτίμηση του Ναυάρχου Gorshkov, Ήρωα της Σοβιετικής Ένωσης και πατέρα του Σοβιετικού πυρηνικού στόλου. Την διατύπωσε δημόσια. </div> <div> <br /></div> <div> Αλλά γιατί; Διότι από εκεί, και για 10 χρόνια, προέρχονταν η μεγαλύτερη στρατηγική απειλή για την αυτή καθαυτή ύπαρξη του Σοβιετικού λαού και της Μητέρας Ρωσίας. Την δεκαετία 1958-1968, ειδικά, οι Αμερικανοί ανέπτυξαν στη Ανατολική Μεσογείο – από τη βάση Ρότα της Ισπανίας- την πρώτη γενιά πυρηνικών υποβρυχίων με τους πυραύλους Πολάρις. </div> <div> <br /></div> <div> Η πρώτη αυτή γενιά είχε βεληνεκές μόνο 800 ναυτικά μίλια. Όσα δηλαδή χρειάζονταν για να κτυπηθούν η Μόσχα και οι βιομηχανικές περιοχές της στην Ουκρανία. Υπήρχε ακόμη μια περιοχή στον κόσμο- εκτός από την Ανατολική Μεσόγειο- από τη οποία οι Αμερικανοί μπορούσαν να κτυπήσουν με Πολάρις τη Μόσχα. Ήταν η Βόρεια Θάλασσα. Και εκεί αναπτύχθηκαν τα υποβρύχια Πολάρις. Στη βάση Λόχ Νές της Σκωτίας. Μόνο που εκεί η πρώτη γενιά πυραύλων δεν μπορούσε να κτυπήσει παρά μόνο τους καλοκαιρινούς μήνες, λόγω των πάγων. Στην Ανατολική Μεσόγειο μπορούσε ολόχρονα. Και αυτή ήταν η στρατηγική ιδιαιτερότητα γύρω από την Κύπρο. </div> <div> <br /></div> <div> Για να αντιμετωπισθεί ο θανάσιμος για αυτούς κίνδυνος, οι Σοβιετικοί ανάπτυξαν “υποβρύχια δολοφόνους” (hunter submarines) στη Ανατολική Μεσόγειο μαζί με τον Ρωσικό στόλο- την Eskandra. Από το 1958 μέχρι το 1968 υπήρχαν πάνω από 160 πολεμικά πλοία (Ανατολή εναντίον Δύσης) σε διάταξη πολέμου στην Ανατολική Μεσόγειο, δηλ. γύρω από την Κύπρο. Και για όσους πιθανό να αναρωτιούνται, ναι, ήταν από τότε που οι Αμερικανοί γνώριζαν για τον πλούτο της περιοχής σε υδρογονάνθρακες. Διότι χαρτογράφησαν τη Μεσόγειο από την μια άκρη στη άλλη. </div> <div> <br /></div> <div> Οι άκρως απόρρητες συμφωνίες </div> <div> <br /></div> <div> Η φυσική παρουσία των Αμερικανών πάνω στην Κύπρο – όχι από κάτω- προκύπτει από δυο άκρως απόρρητες συμφωνίες μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ηνωμένου Βασίλειου που συνομολογήθηκαν η μια τον Μάρτη του 1947, δηλαδή στις απαρχές του Ψυχρού Πολέμου και η άλλη τον Μάη του 1943, στη διάρκεια του Β’ ΠΠ. Και οι δυο συμφωνίες αφορούσαν στη συνεργασία των υπηρεσιών των δυο κρατών σε ζητήματα συλλογής και ανταλλαγής πληροφοριών. </div> <div> <br /></div> <div> Η συμφωνία του 1943 ονομάστηκε BRUSA (BRITAIN/USA). Η βασική ανταλλαγή που έγινε τότε ήταν οι Εγγλέζοι να μοιράζονται με τους Αμερικανούς πληροφορίες από το “Ultra”-που αφορούσε στη αποκωδικοποίηση του Γερμανικού μυστικού κώδικα- οι δε Αμερικανοί να μοιράζονται μαζί τους πληροφορίες από την “Purple machine”, που ήταν ο αντίστοιχα αποκωδικοποιημένος κώδικας των Γιαπωνέζων. Η συμφωνία του 1947 ήταν η μετεξέλιξη αυτής του 1943, ενημερωμένη με τα δεδομένα του Ψυχρού Πολέμου.</div> <div> <br /></div> <div>  Άρχισε διμερώς το 1946, ονομάσθηκε UKASA και μετεξελίχθηκε σε πολυμερή το 1947. Συμπεριλάμβανε πλέον τον Καναδά, την Αυστραλία , τη Νέα Ζηλανδία, και απέκτησε το προσωνύμιο “Five Eyes”. Είναι η πολυμέρης αυτή απόρρητη συμφωνία η οποία, μετά από δεκαετίες, έγινε γνωστή ως ECHELON, δηλαδή το Δυτικό σύστημα παγκόσμιας παρακολούθησης. </div> <div> <br /></div> <div> Με τις συμφωνίες του 1943 και 1947, η Αμερική απέκτησε πρόσβαση και στην Κύπρο η οποία ήταν αποικία των Εγγλέζων. Δεν γνωρίζω αν υπήρχε φυσική παρουσία των Αμερικανών από το 1943- μάλλον όχι- αλλά σίγουρα υπήρχε από το 1947 και μετά, μέχρι και σήμερα. Η κύρια επίγεια στρατιωτική παρουσία των Αμερικανών στην Κύπρο- σε συνεργασία με τους Εγγλέζους και πριν την εισβολή των Τούρκων το 1974- ήταν στον Καραβά, στον Γερόλακκο, στον Άγιο Νικόλαο και στη χιονίστρα του Τροόδους. </div> <div> <br /></div> <div> Και ήταν εντυπωσιακή για την εποχή. Για παράδειγμα οι εγκαταστάσεις στον Καραβά τους κόστιζαν 350 χιλιάδες τον χρόνο, το 1960. Και πριν την εισβολή, μόνο στον Καραβά εργοδοτούσαν τουλάχιστον 150 Κύπριους. Καθημερινά δυο λεωφορεία τους μετέφεραν από την Κερύνεια και τη Λευκωσία. Πολύ λίγοι ήταν Τούρκοι εργαζόμενοι. Οι περισσότεροι ήταν Έλληνες. Υπήρχε όμως και ένας πολύ μεγάλος αριθμός Αρμενίων. </div> <div> <br /></div> <div> Μετά την εισβολή οι σταθμοί στον Καραβά και τον Γερόλακκο καταργήθηκαν και τώρα λειτουργεί υπερσταθμός παρακολούθησης στη Μακεδονίτισσα με πάνω από 350 υπαλλήλους που δουλεύουν με βάρδιες όλο το εικοσιτετράωρο. Συνεχίζουν να λειτουργούν ο Άγιος Νικόλαος, το Τρόοδος και πάντοτε, βέβαια, η Πρεσβεία, όπως συμβαίνει με όλες τις πρεσβείες των μεγάλων κρατών στη Λευκωσία. Είναι όλες κατασκοπευτικά κέντρα.</div> <div> <br /></div> <div>  Λόγω των ιδιαίτερων γεωγραφικών συνθηκών της Κύπρου, οι αμερικανικοί σταθμοί παρακολουθούν και καταγράφουν τα πάντα στην ευρύτερη περιοχή αλλά και πέραν από τον ορίζοντα (over the horizon). Παλαιότερα υπήρχαν κάποιες τεχνικές δυσκολίες και η καταγραφή ήταν επιλεκτική, εκτός εάν γίνονταν στοχοποίηση. Σήμερα δεν υπάρχει τέτοιο ζήτημα. Είναι θέμα αλγορίθμων. Θα σας δώσω ένα παλιό παράδειγμα. Καταγράφτηκε στην Κύπρο η στιγμή της δολοφονίας του ΓΓ του ΟΗΕ Doug Hammarskjöld στο Κόνκγο τα μεσάνυχτα της 17 Σεπτεμβρίου 1961. Η δολοφονία του έγινε με τη κατάρριψη του αεροπλάνου στο οποία επέβαινε μαζί με τους συνεργάτες του.</div> <div> <br /></div> <div>  Είναι μαγνητοφωνημένος ο πιλότος- δολοφόνος του πολεμικού αεροπλάνου που τους κτύπησε να λέει, ουσιαστικά, “σκοπεύω και πυροβολώ”. Καταγράφθηκε στην Κύπρο. Και μάλιστα υπάρχει μαρτυρία Αμερικάνου-ο οποίος δούλευε στους σταθμούς στην Κύπρο- να λέει πως τους δόθηκαν οδηγίες να βρίσκονται επιφυλακή από την προηγούμενη μέρα διότι κάτι σημαντικό θα συνέβαινε το βράδυ στο μακρινό Κόνγκο. Μετά το 1960, η κυβέρνηση συναίνεσε στη συνέχιση των αμερικανικών δραστηριοτήτων και έπαιρνε ως αντάλλαγμα ένα ποσό πάνω του ενός εκ. δολάρια ετησίως που ήταν λεφτά “εκτός προϋπολογισμού” τα οποία ο Μακάριος και άλλοι πρόεδροι χρησιμοποιούσαν “κατά βούληση”. Όμως ποτέ η Κύπρος δεν πήρε σοβαρά πολιτικά ανταλλάγματα.</div> <div> <br /></div> <div>  Στο Τρόοδος η αμερικανική φυσική παρουσία μπορεί να τεκμηριωθεί από το τέλος του 1960. Με το χρόνο, τα εγγλέζικα ραντάρ εκεί – που βρίσκονται σε κυπριακό έδαφος- έγιναν αμερικανικά. Ήταν ραντάρ “πέραν του οριζόντος”, βρίσκονταν στη κόψη της τεχνολογίας και παρακολουθούσαν επισταμένα τη Σοβιετική Ένωση. Μάλιστα το 1974 το Πεντάγωνο έδωσε εντολή να βομβαρδιστούν από δικά τους πολεμικά, φοβούμενοι πως οι Έλληνες θα τα καταλάμβαναν και θα τα παρέδιδαν στους Σοβιετικούς από εκδίκηση, για την Νατοϊκή, στην ουσία, εισβολή. </div> <div> Οι διαταγές ακυρώθηκαν την τελευταία στιγμή. </div> <div> <br /></div> <div> Αμερικανικά ελικόπτερα από Ακρωτήρι στην ανατροπή Καντάφι</div> <div>  Ολοκληρώνοντας αναφέρω πως από το 1982 και για λίγα χρόνια λειτουργούσε στο αεροδρόμιο Λάρνακας μεγάλη βάση ελικοπτέρων που πηγαινοέρχονταν στο Λίβανο προσφέροντας πάσης μορφής βοήθεια προς τους Αμερικανούς. Εκατοντάδες πεζοναύτες έχασαν τη ζωή τους τότε από τρομοκρατικές επιθέσεις στο αεροδρόμιο της Βυρητού που είχαν αναπτυχθεί. Όμως η Τουρκία του Οζάλ αρνήθηκε επιδεικτικά να επιστρέψει στους Αμερικανούς τη χρήση της βάσης του Ίνσιρλικ. Η Κύπρος προσφέρθηκε – οι διευθετήσεις τότε άρχισαν με πρωτοβουλίες της πρεσβείας μας στην Ουάσινγκτον- και ως αποτέλεσμα είχαμε επίσημες επισκέψεις του Υπουργού Άμυνας και του Προέδρου στη αμερικανική πρωτεύουσα, όπου τους έγινε θερμή υποδοχή στο υψηλότερο επίπεδο.</div> <div> <br /></div> <div>  Δυστυχώς μέχρι εκεί. Μόνο φιλοφρονήσεις. Αμερικανικά ελικόπτερα από Ακρωτήρι στην ανατροπή Καντάφι Τέλος ως προς την “αμερικανική βάση” στο Ακρωτήρι. Και οι δυο κυβερνήσεις γνώριζαν την ύπαρξή της, όπως και οι Εγγλέζοι. Οι Αμερικανοί όμως δεν λένε αλήθεια όταν αναφέρουν πως η βάση λειτουργούσε για να βοηθήσει την Πρεσβεία τους και τους Αμερικανούς στο Λίβανο. Αν υπήρχε τέτοια ανάγκη, υπήρχε το προηγούμενο της Λάρνακας. </div> <div> <br /></div> <div> Τα αμερικανικά ελικόπτερα, και όχι μόνο, πήγαν στο Ακρωτήρι το 2012 για να βοηθήσουν στην ανατροπή του Καντάφι. Και είναι οι Αμερικανοί και οι Εγγλέζοι, μέσω Κύπρου, που τον εντόπισαν όταν προσπαθούσε να δραπετεύσει και έδωσαν τις πληροφορίες σε γαλλικά ελικόπτερα που τον καταδίωξαν …. γεγονός που κατέληξε στο λιντσάρισμά του από τους προστατευόμενους των Δυτικών. Και από τότε Αμερικανοί, Εγγλέζοι, Τούρκοι, Γάλλοι, κλπ, – όλοι σε αγαστή συνεργασία- συνέχιζαν, μέχρι πρόσφατα, να τροφοδοτούν μέσω Τουρκίας, τους τρομοκράτες στη Συρία με όπλα του Καντάφι, για να ανατρέψουν τον Άσαντ της Συρίας. Και με παράπλευρη απώλεια τη δολοφονία του Αμερικάνου πρέσβη στη Λιβύη το 2013. Αυτή όμως είναι μια άλλη μεγάλη ιστορία … Είναι και αυτή μέρος της παράλληλης ή αθέατης ιστορίας που δεν γνωρίζουμε ή την οποία μαθαίνουμε (ή που ακόμη δεν θέλουμε να μάθουμε γιατί δεν συνάδει με τους ιδεολογικούς μας στραβισμούς), όταν είναι πλέον πολύ αργά.</div> <div> <br /></div> <div> <a href="https://hellasjournal.com/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Η “έκπληξη” για τη βάση ελικοπτέρων: Οι Αμερικανοί βρίσκονται στην Κύπρο από το 1947

 Του ΜΑΡΙΟΥ ΕΥΡΥΒΙΑΔΗ  Oι Αμερικανοί δεν βρέθηκαν στην Κύπρο ξαφνικά και μυστικά, από το 2012 μέχρι το 2017 – με “βάση” ελικοπτέρων στο...

Διαβάστε την συνέχεια