ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΚΥΠΡΟΣ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΜΕΣΟΓΕΙΟΥ.ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.hellasontheweb.org/images/stories/news/20110917/east-Mediterranean.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="east-Mediterranean" border="0" height="266" src="http://www.hellasontheweb.org/images/stories/news/20110917/east-Mediterranean.jpg" width="400" /></a></div><br /> <br /> <br /> <center>ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ: ΤΟ ΤΡΙΓΩΝΟ: ΤΟΥΡΚΙΑ – ΕΛΛΑΔΑ - ΙΣΡΑΗΛ</center><br /> <br /> <b>Η Τουρκία. Ένας γίγαντας με πήλινα πόδια</b><br /> <br /> Ο πολιτισμός αποτελεί αποτελεσματικό όπλο της ηγεμονίας που ασκεί ένα κράτος και εντάσσεται στην γενικότερη στρατηγική του. Αξίζει να αναλύσουμε και τον παράγοντα αυτόν, που συνήθως μένει εκτός συζήτησης, όταν πρόκειται για θέματα άσκησης εξωτερικής πολιτικής, γιατί θεωρείται ως μια παράμετρος που δεν έχει σχέση με την εξωτερική πολιτική. Μια τέτοια θεώρηση είναι παντελώς λάθος<br /> <br /> Φαίνεται πως η Τουρκία κατάλαβε καλύτερα την ιδεολογική – πολιτισμική ηγεμονία, έτσι όπως την αναλύσαμε στα προηγούμενα κεφάλαια, που της δίνει προβάδισμα και στην γενικότερη πολιτική στρατηγική της. Είναι σημαντικό να παρακολουθήσουμε εν συντομία τη στρατηγική αυτή και τις διαστάσεις της και την αναλύσουμε σε βάθος".<a href="http://www.blogger.com/post-create.g?blogID=4744786448641111194#sdfootnote15sym">15</a><br /> <br /> "Πώς οι ιθύνοντες του καθεστώτος στην Άγκυρα οικειοποιούνται τον ελληνικό πολιτισμό και όχι μόνο, για να παίξουν το ρόλο της πολιτισμικής ηγεμονίας, εκμεταλλευόμενοι τον πολιτισμό αυτό, μας αποκαλύπτει η πολιτιστική στρατηγική του Νταβούτογλου.<br /> <br /> Σε πρόσφατο συνέδριο των πρέσβεων του τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών, που έγινε στο Μάρντιν της νοτιοανατολικής Τουρκίας (18 Ιανουαρίου 2010) υπό την προεδρία του ΥΠΕΞ της Τουρκίας, Νταβούτογλου, ελέχθη από τον ίδιο, ότι στη σημερινή Τουρκία, οι Τούρκοι είναι οι συνεχιστές της ιστορίας των αρχαίων πολιτισμών, οι οποίοι αναμείχθηκαν με τον τουρκικό πολιτισμό και την τουρκική κουλτούρα. <br /> <br /> Πρόκειται για την εξιδανίκευση και τη μεταφυσική δικαίωση της τουρκικής παρουσίας και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, οι οποίες παρουσιάζονται ως αναπόφευκτοι και σταθεροί ιστορικοί παράγοντες, αλλά και προτείνονται ως θετικά πρότυπα για τον μελλοντικό κόσμο.<br /> Παρουσιάζεται μία ειδυλλιακή εικόνα της Τουρκίας ως εξισορροπητικού παράγοντα, ο οποίος είναι απαραίτητος για τη συμβίωση και την ανάπτυξη των λαών της περιοχής. <br /> Αυθαίρετα, αλλά με μεγάλη σιγουριά και πειστική αυτοπεποίθηση, ο κ. Νταβούτογλου ομιλεί για ένα ιστορικό βάθος, στο οποίο η Τουρκία έχει συστατικό ρόλο. <br /> <br /> Προικίζεται έτσι η Τουρκία με μια αρχαία παράδοση, η οποία κατά τα λεγόμενα του κ. Νταβούτογλου είναι θεμελιώδης για την οθωμανική κουλτούρα. Εδώ ο κ. Νταβούτογλου δηλώνει ότι στοχεύει στο να καταστήσει την Τουρκία κεντρικό πόλο όλων των πολιτισμών της Εγγύς Ανατολής. <br /> <br /> Ο Αχμέτ Νταβούτογλου το είπε ξεκάθαρα ( πιο καθαρά δεν γίνεται) στη συνέντευξη που έδωσε στις 6/3/2011 στην εφημερίδα της Νέο - Οθωμανικής προπαγάνδας του Αλαφούζου, «Καθημερινή», επεξηγώντας τη δική του επινόηση του «στρατηγικού βάθους: «Πρόκειται για μια προσπάθεια να παρουσιαστεί το στρατηγικό όραμα και ο ρόλος που πρέπει να επιδιώξει η Τουρκία, κηρύσσοντας μια νέα προσέγγιση που ονομάζεται «στρατηγικό βάθος», με γνώμονα την ενσωμάτωση περιοχών γειτονικών με την Τουρκία, εφόσον όλοι οι λαοί που ζουν στην ευρεία αυτή περιοχή έχουν κοινά πεπρωμένα, βασισμένα στη μακρά κοινή τους ιστορία». Ο ίδιος αναφέρθηκε σε άλλη ομιλία του στην αναβίωση του Νέο – Οθωμανισμού, μιλώντας τον Οκτώβριο τους 2009 στο Σαράγιεβο: «Θέλουμε μια νέα Βαλκανική, που θα βασίζεται στον πολιτικό διάλογο, στην οικονομική αλληλεξάρτηση και συνεργασία, στην ενσωμάτωση, στην πολιτισμική αρμονία και ανοχή. Αυτά ήταν τα οθωμανικά Βαλκάνια. Θα επανεγκαθιδρύσουμε αυτά τα Βαλκάνια. Οι οθωμανικοί αιώνες των Βαλκανίων είναι μια επιτυχημένη ιστορία. Σήμερα πρέπει να την επαναφέρουμε».<a href="http://www.blogger.com/post-create.g?blogID=4744786448641111194#sdfootnote16sym">16</a> Βλ. και σχετικό άρθρο στο περιοδικό «Επίκαιρα» 10.3. – 16.3.2011, τεύχος 7.<br /> <br /> Η Νεο - Οθωμανική θεώρηση της πραγματικότητας με το δόγμα Νταβούτογλου δεν αναφέρεται μόνο στην Βαλκανική, αλλά επεκτείνεται και στις πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες της Κεντρικής Ασίας. Ο μεγαλοϊδεατισμός του, που φτάνει τα όρια της ύβρεως, δηλαδή της υπερφίαλης αλαζονείας και έπαρσης, επεκτείνεται και στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή.<br /> <br /> «Κοινωνίες με ριζικά αποδυναμωμένη και φθαρμένη εθνική συνείδηση, δεν έχουν πεδίο στρατηγικής λογικής, θέτουν σε κίνδυνο την ιστορική τους ύπαρξη, περιθωριοποιούνται στη διεθνή σκακιέρα».<br /> <br /> Ο μέντορας του πρωθυπουργού της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν, στοχοποιεί κατευθείαν και χωρίς περιστροφές τους Έλληνες, που έχουν «ριζικά αποδυναμωμένη και φθαρμένη εθνική συνείδηση».<br /> <br /> Βέβαια υπαίτιο για την παρακμιακή αυτή πορεία της ελληνικής κοινωνίας είναι το κυρίαρχο συγκρότημα εξουσίας, του οποίου τους πολιτικούς του εκφραστές συναποτελούν το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία, συνεπικουρούμενα από όλες τις αποεθνοποιητικές δυνάμεις εξ αριστερών και δεξιών. Στην Κύπρο αντίστοιχα είναι το ΑΚΕΛ και το ΔΥ.ΣΥ.<br /> <br /> Στην Ελλάδα συμβαίνει αυτό που τόνισε η Ρόζα Λούξεμπουργκ για τα διεφθαρμένα αστικά καθεστώτα: «Όταν πέσουν τα φράγματα και τα κατά συνθήκη στηρίγματα της ηθικής και του δικαίου, η αστική κοινωνία, της οποίας ο εσωτερικός νόμος είναι η πιο βαθιά ανηθικότητα, η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, βυθίζεται αμέσως και χωρίς σταματημό στη διαφθορά και στην αλητεία». Ασφαλώς αυτός ο γενικός αφορισμός ισχύει για την Ελλάδα.<br /> <br /> Θεωρώντας ο κ. Νταβούτογλου ότι, σε αντίθεση με την Ελλάδα, η Τουρκία αντιπροσωπεύει ένα έθνος που αναδύεται με συγκροτημένη και σφριγηλή εθνική συνείδηση, εγείρει αξιώσεις προτύπου και παραδείγματος σε όλους τους τομείς, οικονομικό, κοινωνικό, στρατιωτικό, πολιτικό και πολιτισμικό.<br /> <br /> Με την έννοια αυτή, προπαγανδίζει ότι είναι σε θέση και της ανήκει ο ρόλος να «επιβληθεί» «συμπατριωτικά», όπως λέει ο ίδιος, στα αποδυναμωμένα κράτη της περιοχής, λόγω της «εκ των έσω» φθαρμένης εθνικής τους συνείδησης και να τους υπαγάγει «απ’ έξω» στον αναδυόμενο Νέο – Οθωμανισμό, ως υποτελείς Νέο –Ραγιάδες.<br /> <br /> Ο εχθρός λοιπόν δεν είναι απ’ έξω, αλλά εντός των τειχών, γιατί οι κυρίαρχες δυνάμεις της παρασιτικής αστικής τάξης της πατρίδας μας και οι «αριστεροδεξιοί» κολαούζοι τους, δημιουργούν στον ελληνικό λαό, στην Ελλάδα και την Κύπρο, αλλά και στον Ελληνισμό ολόκληρο, το σύνδρομο του τρόμου και την ψυχολογία της υποταγής στον Νέο –Οθωμανό δυνάστη, προσπαθώντας να συντρίψουν το φρόνημά του. Γιατί η προκοπή και η ύπαρξη ενός λαού, όπως απέδειξε η μακραίωνη ιστορία μας, βασίζεται πρωταρχικά στο φρόνημά. Αυτό το φρόνημα υποσκάπτεται εκ των έσω<br /> <br /> <br /> Όμως ποιος είναι αυτός ο αντίπαλος, τον οποίο οι εθελόδουλοι αποεθνοποιητές θέλουν να μας παρουσιάσουν ως αήττητο μπαμπούλα, προτρέποντάς μας να σκύψουμε το κεφάλι κα να προσκυνήσουμε ως άλλοι Νέο – Ραγιάδες;<br /> <br /> <br /> Γιατί στον τίτλο αποκαλώ την Τουρκία γίγαντα με πήλινα πόδια; Θέλω τάχα τεχνηέντως να τονώσω την ψυχολογία του Έλληνα, δημιουργώντας του μια ψευδή εικόνα της γείτονος, που τελικά, αν είναι αναληθής, θα δημιουργήσει μεγαλύτερη απογοήτευση και φόβο;<br /> <br /> <br /> Ο αναγνώστης θα κρίνει από τα γεγονότα που θα του παραθέσω κι’ ας βγάλει ο ίδιος τα συμπεράσματά του, πέρα και μακριά από τον ψυχολογικό πόλεμο που του γίνεται από τα περισσότερα Μέσα Μαζικής «Αποβλάκωσης» και αποχαύνωσης, που ανήκουν στην ξενόδουλη, παρασιτική αστική τάξη της πατρίδας μας. Στην τάξη αυτή, που υπηρετώντας τα ιμπεριαλιστικά σχέδια των «άσπονδων ατλαντικών και υπερατλαντικών φίλων μας», για να καρπούται κάτι από τη λεία, θέλει να μας υπαγάγει ως δορυφόρο στον Νέο – Οθωμανισμό του Νταβούτογλου.<a href="http://www.blogger.com/post-create.g?blogID=4744786448641111194#sdfootnote22sym">22</a><br /> <br /> <br /> Ο δημοσιογράφος Σάββας Ιακωβίδης στην εφημερίδα της Κύπρου «Σημερινή», 27/12/2010, δημοσίευσε ένα άρθρο, που στην Ελλάδα πέρασε απαρατήρητο. Στο άρθρο αυτό, με τίτλο: «Αρχίζει η διχοτόμηση της Τουρκίας;», τονίζει ανάμεσα στα άλλα και τα εξής αποκαλυπτικά: «Επαναστατικά γεγονότα ενδέχεται να συντελεσθούν σύντομα στην περιοχή μας, με δραματικές και σεισμικές εκτυλίξεις σε όλη την Ευρύτερη Μέση Ανατολή και την Ευρασία». Και συνεχίζει: «Το Συνέδριο για τη Δημοκρατική Κοινωνία στο Ντιγιάρμπαρκιρ υιοθέτησε σχέδιο για τη Δημοκρατική Αυτονομία εντός των συνόρων της Τουρκίας με δικαίωμα αυτοοργάνωσης των Κούρδων. Το σχέδιο εισηγείται ένα νέο συμβόλαιο μεταξύ Τούρκων και Κούρδων, με τη λειτουργία τοπικού Κουρδικού Κοινοβουλίου, καθώς και ελεύθερα κουρδικά τοπικά συμβούλια.<br /> <br /> <br /> Η Άγκυρα πανικοβλήθηκε και ο Τούρκος πρόεδρος Γκιουλ αποφάσισε να περάσει τις δύο τελευταίες ημέρες του χρόνου στο Ντιγιάρμπακιρ για να εκτονωθεί η κατάσταση, εξαιτίας της επίσημης χρήσης της κουρδικής γλώσσας από δήμους της ΝΑ Τουρκίας, της δημιουργίας δίγλωσσων επιγραφών και του αιτήματος για δημοκρατική αυτονομία…Ο βουλευτής του κόμματος, Μπενγκί Γιλντίζ, δήλωσε στην τουρκική «Χουριέτ» (22/12/2010) πως «αν η κυβέρνηση δεν λάβει σοβαρά υπόψη τις θέσεις μας, αν μας κλείσει, τότε κάποιοι μπορεί να πουν ότι "τα όπλα θα πάρουν τη θέση του διαλόγου", όπως έγινε πριν από λίγους μήνες…. Τι επιδιώκουν οι Κούρδοι; Αν ανακηρύξουν ανεξάρτητο κράτος στο Βόρειο Ιράκ, θα διεκδικήσουν εδάφη από την Τουρκία και διέξοδο στη θάλασσα. Αυτό θα σημαίνει δύο σεισμικές και καταλυτικές εξελίξεις για ολόκληρη την περιοχή: Πρώτον, την κατάρρευση του Ιράκ και την τριχοτόμησή του, με όλα τα συνεπακόλουθα για την περιοχή. Δεύτερον, τη διχοτόμηση της Τουρκίας, που είναι ο χειρότερος εφιάλτης της».<br /> <br /> <br /> Το άρθρο αυτό επισημαίνει την πιθανή αντίδραση των ΗΠΑ: «Πώς θα αντιδράσουν σε ανακήρυξη κουρδικού κράτους και σε διχοτόμηση της Τουρκίας; Η απάντηση ίσως βρίσκεται σε ανάλυση Αμερικανού ειδικού, όπου επισημαίνεται ωμά:<br /> <br /> « Ένα ελεύθερο Κουρδιστάν, εκτεινόμενο από το Ντιγιάρμπακιρ στην Ταυρική, θα αποτελεί το πλέον φιλοδυτικό κράτος στην περιοχή μεταξύ Βουλγαρίας και Ιαπωνίας’».<a href="http://www.blogger.com/post-create.g?blogID=4744786448641111194#sdfootnote23sym">23</a><br /> <br /> <br /> Στην περίπτωση των Κούρδων μιλάμε για έναν πληθυσμό 30 -35 εκατομμυρίων το λιγότερο. Και να ήθελε ή Άγκυρα, κατά τη γνωστή της μέθοδο, να τους εξολοθρεύσει, όπως τους Έλληνες τους Αρμένιους και τους Ασσύριους, να κάνει δηλαδή γενοκτονία, είναι αδύνατο να το πετύχει.<a href="http://www.blogger.com/post-create.g?blogID=4744786448641111194#sdfootnote24sym">24</a><br /> <br /> <br /> Το καθεστώς της Άγκυρας σε σχέση με τους Κούρδους, βρίσκεται σ’ ένα τρομερό δίλλημα. Ή θα εκδημοκρατιστεί και δώσει στους Κούρδους, πιθανόν και σε άλλες εθνότητες, τη δυνατότητα να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους, που μπορούν να φθάσουν έως και την απαίτηση για αυτονομία, αυτοδιάθεση, που μπορεί να σημαίνει και απόσχιση, ή θα γυρίσει σε αυταρχικές και κατασταλτικές δράσεις απέναντί του, που θα δημιουργούν διαρκή ένταση και ανωμαλία.<br /> <br /> <br /> <b>Τελικά μέσος δρόμος δεν υπάρχει.</b><br /> <br /> <br /> Ένα δεύτερο σημαντικό γεγονός που δεν έχει εκτιμηθεί από τους διάφορους αναλυτές είναι η αυξανόμενη αντιπαλότητα ανάμεσα στην Τουρκία και το Ισραήλ. Υπάρχουν διάφορες προβλέψεις για την μελλοντική εξέλιξη αυτής της αντιπαλότητας, που οδήγησε μάλιστα και στο γνωστό επεισόδιο με το υποτιθέμενο πλοίο της ειρήνης Μαβί Μαρμαρά.<a href="http://www.blogger.com/post-create.g?blogID=4744786448641111194#sdfootnote25sym">25</a> Άλλοι πιστεύουν ότι θα βρεθεί τρόπος να διευθετηθεί το θέμα με κάποιο εύσχημο τρόπο, γιατί τα συμφέροντα των ΗΠΑ επιβάλουν τη συνεργασία των δύο κρατών, άλλοι αντιθέτως, πως αυτή η αντιπαλότητα θα πάρει μόνιμο χαρακτήρα και θα δημιουργήσει μεγαλύτερες προστριβές στο μέλλον. Η σημερινή πραγματικότητα επιβεβαιώνει την δεύτερη εκδοχή.<br /> <br /> <br /> Σε ένα άρθρο της η εφημ. "Αυγή", αναλύει την πλήρη αλλαγή των συνθηκών στην περιοχή, με τίτλο: "Τουρκία - Ισραήλ: Το διαζύγιο", 2.9.2011.<br /> <br /> <br /> <img border="0" src="http://www.hellasontheweb.org/images/stories/news/20110917/20110916_html_66c6cd00.jpg" /><br /> <br /> <br /> "Με βάση λοιπόν τα ως άνω δεδομένα, η τουρκική πολιτική ηγεσία επιδεικνύει σταθερή αδιαλλαξία μετρώντας 'φίλους κι εχθρούς' στη Μέση Ανατολή, μέσα σε ένα περιβάλλον ευμετάβλητο όσο ποτέ. Εμμένει στις νεο-οθωμανικές της φιλοδοξίες, αυτοδεσμευόμενη στις φιλοαραβικές της επιλογές όχι μόνο για να ικανοποιήσει το ισλαμιστικό αίσθημα της τουρκικής κοινής γνώμης αλλά και για να περισώσει την ενότητα της επικράτειάς της, έναντι πιθανών κουρδικών αξιώσεων αυτονομίας ή ανεξαρτησίας, στο πνεύμα 'διαμαρτυρίας και ανατροπής' που κερδίζει ολοένα και περισσότερο έδαφος όχι μόνο στην γειτονική Συρία και στον υπόλοιπο αραβικό κόσμο αλλά και στα δυτικά think-tanks, που δείχνουν να ακολουθούν τις εξελίξεις παρά να τις προβλέπουν.<br /> <br /> <br /> Έτσι, δεν θα ήταν ποτέ δυνατόν η Τουρκία να υπερασπίζεται τα δικαιώματα των αράβων πολιτών για ελευθερία και δημοκρατία από τη μια, ενώ από την άλλη να συνεχίζει την στρατιωτική της συνεργασία με το εβραϊκό κράτος.<br /> <br /> <br /> Από την άλλη, τα συγκρουόμενα συμφέροντα με το Ισραήλ στο τομέα της ενέργειας, με επίκεντρο τα κοιτάσματα φυσικού αερίου της Κυπριακής ΑΟΖ που θα εξασφαλίσουν τόσο στην Κυπριακή Δημοκρατία όσο και στο Ισραήλ ενεργειακή αυτονομία σε βάθος χρόνου 150 ετών, δεν επιτρέπουν άλλη επιλογή παρά τη διάσπαση του άξονα Άγκυρας-Ιερουσαλήμ...<br /> <br /> <br /> <img border="0" src="http://www.hellasontheweb.org/images/stories/news/20110917/20110916_html_m3ad90a6d.jpg" /><br /> <br /> Οι νεο-οθωμανικές ασκήσεις επί χάρτου ακούγονται ευχάριστα στην κοινή γνώμη της γείτονος και ιδιαίτερα δημοφιλή προς εσωτερική κατανάλωση. Άλλωστε, οι ισλαμιστικές κορώνες και οι εκδηλώσεις μουσουλμανικής αλληλεγγύης αποτελούν πρωτόγνωρα συστατικά για την μέχρι τώρα σταθερά προσανατολισμένη στα κεμαλικά ιδεώδη σύγχρονη Τουρκία.<br /> <br /> Η εφαρμογή τους όμως και η επικράτηση του σύγχρονου τουρκικού μεγαλοϊδεατισμού στη Μέση Ανατολή και στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο κατά το δόγμα Νταβούτογλου, σε καμία περίπτωση δεν αποτελούν εύκολη υπόθεση".<a href="http://www.blogger.com/post-create.g?blogID=4744786448641111194#sdfootnote26sym">26</a><br /> <br /> Η άποψή μου είναι ότι όσο η Άγκυρα θα παίζει το ρόλο του προστάτη των μωαμεθανικών κρατών και θα μένει συνεπής σ’ αυτή την πολιτική, το χάσμα ανάμεσα στην Τουρκία και το Ισραήλ θα βαθαίνει. Επιπλέον θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι το Ισραήλ είναι σε θέση να ελέγξει και να δημιουργήσει, οποτεδήποτε θέλει, προβλήματα στην Τουρκία για διάφορους λόγους από τους οποίους ο σημαντικότεροι είναι οι ακόλουθοι:<br /> <br /> 1. Το Ισραήλ διαθέτει ένα πανίσχυρο εβραϊκό λόμπι που συντάσσεται με τα συμφέροντα του ισραηλινού κράτους, εάν και εφόσον αυτά διακινδυνέψουν. Αυτό είναι δεδομένο, όσο κι’ αν στους κόλπους του τυχόν εξυφαίνονται κατά καιρούς κάποιες διαφορετικές αντιλήψεις και εκτιμήσεις. Όσο λοιπόν η Τουρκία θα προσπαθεί να αυξάνει την επιρροή της στα μουσουλμανικά κράτη, τόσο το Ισραήλ θα απομακρύνεται από την «σύμμαχο» Τουρκία και θα προειδοποιεί και το ΝΑΤΟ να είναι επιφυλακτικό στα ανοίγματα της Τουρκίας προς το Ιράν και τη Συρία, που αποτελούν τους δεδηλωμένους αντιπάλους των ΗΠΑ.<br /> <br /> 2. Το Ισραήλ εκπαιδεύει, μαζί με τους Αμερικανούς, το στρατό και τις μυστικές υπηρεσίες του ανεξάρτητου κράτους των Κούρδων στο Βόρειο Ιράκ, που δημιούργησαν βασικά οι Αμερικανοί με τη βοήθεια των Ισραηλινών. Ανά πάσα στιγμή είναι σε θέση να δημιουργήσουν εκρηκτικές καταστάσεις μέσα στην ίδια την Τουρκία, ενισχύοντας και καθοδηγώντας το εργατικό κόμμα του Κουρδιστάν PKK (τα όπλα θα πάρουν τη θέση του διαλόγου), που μπορούν να πάρουν και τη μορφή «τρομοκρατικών» δραστηριοτήτων, που είναι σε θέση να αποδιοργανώσουν τελείως το τουρκικό καθεστώς, αλλά και τα γειτονικά προς το Ισραήλ εχθρικά καθεστώτα, όπως αυτό του Ιράν και της Συρίας, που έχουν στην επικράτειά τους κουρδικούς πληθυσμούς. (Εκατομμύρια Κούρδοι ζουν στις μεγαλύτερες πόλεις της Τουρκίας). Γι’ αυτό ο Ερντογάν περιορίζεται σε ανέξοδους λεονταρισμούς ενάντια στο Ισραήλ. Γνωρίζει πολύ καλά ότι δεν μπορεί να πράξει απολύτως τίποτε εναντίον του.<a href="http://www.blogger.com/post-create.g?blogID=4744786448641111194#sdfootnote27sym">27</a><br /> <br /> Το Ισραήλ παραμένει η μεγαλύτερη και ισχυρότερη στρατιωτική δύναμη στην περιοχή της Μέσης Ανατολής αδιαμφισβήτητα. Επιπλέον, αν απειληθεί η ύπαρξή του, διαθέτει και πυρηνικά όπλα, που δεν θα δίσταζε να τα χρησιμοποιήσει. Το Ισραήλ ενεργεί πάντοτε και αυτό δεν έχει αλλάξει στην ιστορία του: «Οφθαλμόν αντί οφθαλμού και οδόντα αντί οδόντος».<br /> <br /> Το Ισραήλ είναι πραγματικά ένα ανεξάρτητο κράτος, όπου ο πολίτης σέβεται το κράτος και το κράτος σέβεται τον πολίτη. Και αυτό σχεδόν σε «απόλυτη» μορφή. Δεν έχει καμία σχέση με το κομματικό παρακράτος του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας, που μας έφερε στο χείλος του γκρεμού. Επιπλέον είναι ένα κράτος με προχωρημένη τεχνολογία στα στρατιωτικά συστήματα και όχι μόνο. Μπορεί ανά πάσα στιγμή, σε μια κρίσιμη εμπόλεμη κατάσταση (έκτακτη), να κινητοποιήσει όλο της το λαό, που είναι εκπαιδευμένος για την αποστολή αυτή.<br /> <br /> 3. Το σχέδιο του αρχιτέκτονα της εξωτερικής πολιτικής Νταβούτογλου, να προσεταιριστεί τις μουσουλμανικές χώρες, έχει τεράστια προβλήματα, γιατί αυτός ο χώρος είναι διασπασμένος, με φοβερές αντιθέσεις και αντιπαλότητες και σκοντάφτει κυρίως σε δύο αξεπέραστα εμπόδια.<br /> <br /> Το πρώτο έχει να κάνει με αυτή την ίδια την ισλαμική θρησκεία. Υπάρχουν θανάσιμες αντιθέσεις μεταξύ των Σουνιτών και των Σιιτών. Σουνίτες είναι οι κάτοικοι του Ιράν, και στην πλειοψηφία τους, οι του Ιράκ. Υπάρχει αγεφύρωτο μίσος μεταξύ τους. Οι Ιρανοί ποτέ δεν θα επιτρέψουν στην σουνιτική Τουρκία να ασκήσει την επιρροή και την εξουσία της στον κόσμο των Σιιτών. Θα ήταν αδιανόητο να το επιτρέψει. Επιπλέον διαισθάνεται τον κίνδυνο που διατρέχει να περικυκλωθεί από καθεστώτα, που κυριαρχούν οι Σουνίτες, όπως είναι η Τουρκία και το Αφγανιστάν και Πακιστάν που ελέγχονται από τις ΗΠΑ. Ανάμεσα στο Ιράν και την Τουρκία υπάρχει μια κρυφή λυκοφιλία, γιατί επιπλέον η κάθε μια θέλει να δημιουργήσει και αυξήσει συγχρόνως τη ζώνη επιρροής της.<br /> <br /> Το δεύτερο αφορά τη Σαουδαραβία και τα εμιράτα που ελέγχονται, ή εν πάση περιπτώσει, τα συμφέροντά τους ταυτίζονται με αυτά των ΗΠΑ και συνεπώς υπόκεινται έμμεσα και στην επιρροή του εβραϊκού λόμπι, στο βαθμό που αυτό καθορίζει την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ στην περιοχή. Αυτό ισχύει πολύ περισσότερο για την Ιορδανία και την Αίγυπτο.<br /> <br /> 4. Επιπλέον και αυτό επίσης δεν είναι αμελητέο, όλα αυτά τα κράτη, που ήταν κάτω από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, δεν μπορούν να συμβιβαστούν με μια έμμεση ή άμεση τουρκική επικυριαρχία, τη στιγμή που έκαναν αγώνες ενάντια στο καταπιεστικό αυτό καθεστώς, για να απελευθερωθούν.<br /> <br /> 5. Θα προσθέσουμε ότι η ανάμειξή της Άγκυράς στα μουσουλμανικά κράτη της πρώην Σοβιετικής Ένωσης μπορούν να δημιουργήσουν προστριβές με την Ρωσία, ακόμη και με την Κίνα.<br /> <br /> 6. Ακόμη θα τόνιζα ότι ή Τουρκία με τους γείτονές της, Αρμενία, Ελλάδα, Βουλγαρία έχει ανοιχτά μέτωπα. Ακόμη και με την Συρία, παρ’ όλη την επιφανειακή φιλία, υπάρχουν προβλήματα, που έχουν να κάνουν με την ιστορική τους διαδρομή (βλ. Αλεξανδρέττα) και με τα νερά των ποταμών Τίγρη και Ευφράτη.<br /> <br /> 7. Τέλος το εβραϊκό λόμπι στην Αμερική μπορεί να ανατρέψει τις ισορροπίες στην Βουλή των Αντιπροσώπων και σε σύμπραξη με το αρμενικό και ελληνικό λόμπι να καταδικάσει την Τουρκία για την γενοκτονία των Αρμενίων και αν ενεργήσουν οι Πόντιοι και το ελληνοαμερικανικό λόμπι να καταδικάσουν και τη γενοκτονία των Ποντίων. Αυτά τα θέματα είναι ανοιχτά και καθορίζονται, όπως φαίνεται, από τη συμπεριφορά της Τουρκίας απέναντι στα γεωστρατηγικά συμφέροντας των ΗΠΑ και του Ισραήλ.<a href="http://www.blogger.com/post-create.g?blogID=4744786448641111194#sdfootnote28sym">28</a><br /> <br /> Η Τουρκία λοιπόν θα αναγκαστεί είτε να εγκαταλείψει την πολιτική Νταβούτογλου για τον εναγκαλισμό των μουσουλμανικών κρατών και να τα βρει με το Ισραήλ, είτε θα έχει πάντοτε την έχθρα του. Στην περίπτωση αυτή το Ισραήλ δεν συμπεριφέρεται σαν τους ψοφοδεείς και ριψάσπιδες Έλληνες πολιτικούς, Μπορεί να τους καταμαρτυρεί κανείς οτιδήποτε, αλλά δεν μπορεί να τους κατακρίνει, γιατί είναι πατριώτες. Στην πρώτη περίπτωση λοιπόν πάει στα σκουπίδια το στρατηγικό βάθος της πολιτικής Νταβούτογλου και στη δεύτερη θα έχει πάντοτε έναν ισχυρό αντίπαλο, που είναι αβέβαιο, τι προβλήματα μπορεί να προκαλέσει στην Τουρκία. Και στην περίπτωση αυτή δημιουργείται ένα σχεδόν άλυτο πρόβλημα.<a href="http://www.blogger.com/post-create.g?blogID=4744786448641111194#sdfootnote29sym">29</a><br /> <br /> Το πιθανότερο είναι, σε μια δεδομένη στιγμή στο μέλλον, να προωθήσει το Ισραήλ με τη συμπαράσταση των ΗΠΑ τη δημιουργία ενός ενιαίου και ανεξάρτητου Κουρδικού Κράτους, με ενοποίηση, όπως λένε οι Κούρδοι, του Νότιου και Βόρειου Κουρδιστάν.<a href="http://www.blogger.com/post-create.g?blogID=4744786448641111194#sdfootnote30sym">30</a><br /> <br /> Τέλος και οι σχέσεις της Τουρκίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι ιδανικές. Η Ευρωπαϊκές χώρες έχουν ήδη καταλάβει ότι η πλήρης ένταξη της στην ευρωπαϊκή κοινότητα, θα προκαλέσει διαλυτικά φαινόμενα έως ακύρωση της συνοχής της, που ούτως ή άλλως, όπως γνωρίζουμε και λόγω της οικονομικής κρίσης και όχι μόνο, είναι επισφαλής.<a href="http://www.blogger.com/post-create.g?blogID=4744786448641111194#sdfootnote31sym">31</a> Απλώς η εμμονή της Ελλάδας αρχίζει να γίνεται για τους ευρωπαϊκούς εταίρους ανεξήγητη έως και ενοχλητική, μαζί με την αλαζονική και ορισμένες φορές προκλητική της στάση απέναντι στους Ευρωπαίους «εταίρους». Πώς είναι δυνατό να καταλάβει ένας λογικά σκεπτόμενος άνθρωπος, ότι η Ελλάδα στηρίζει μετά πάθους ένα κράτος, που επιβουλεύεται παντοιοτρόπως την ύπαρξή του;<br /> <br /> Συνεπώς η Τουρκία δεν είναι ο γίγαντας, όπως θέλει να την εμφανίσει ο Νταβούτογλου, ούτε ο ειρηνοποιός, αλλά ο υπερφίαλος επιβουλάτορας των γειτόνων του, με τις πρόδηλες επεκτατικές διεκδικήσεις του. Οι μελλοντικές εξελίξεις στην Τουρκία καθορίζονται σε μεγάλο βαθμό από την πολιτική των ΗΠΑ. Η Τουρκία δεν έχει πολλά περιθώρια να εναντιωθεί στους Αμερικανούς και να παίξει κάποιον ανεξάρτητο ρόλο. Όταν τους απαγόρευσε να περάσουν μέσα από τη χώρα τους για την εισβολή στο Ιράκ, το πλήρωσε με τη δημιουργία του ημιαυτόνομου κουρδικού κράτους στο Βόρειο Ιράκ. Η συμπεριφορά των ΗΠΑ εντάσσεται μέσα στα γεωπολιτικά και γεωστρατηγικά σχέδιά τους στην περιοχή. Η κατεύθυνσή τους από τα πριν, δεν είναι δεδομένη. Εξαρτάται από παράγοντες που δεν είναι εμφανείς σήμερα. Οι εξελίξεις στο μέλλον θα δείξουν. Όμως ένα είναι γεγονός, ότι είναι ευάλωτη.<br /> <br /> Η τρομοκρατία που θέλουν να μας επιβάλουν παντοιοτρόπως τα υποτακτικά της Άγκυρας στην Ελλάδα και οι αποδομητές της εθνικής συνείδησης, δεν έχουν συνεπώς αντικειμενική υπόσταση.<a href="http://www.blogger.com/post-create.g?blogID=4744786448641111194#sdfootnote32sym">32</a><br /> <br /> Ο μουσουλμανικός κόσμος είναι αθεράπευτα διασπασμένος. Δεν υπάρχει ο γενικά και αόριστα λεγόμενος "Αραβικός κόσμος", τον οποίου επικαλούνται είτε από άγνοια είτε από σκοπιμότητα ορισμένοι. Οι πρίγκιπες, εμίρηδες και βασιλειάδες των αραβικών χωρών επιζητούν την αμερικάνικη ομπρέλα προστασίας (και έμμεσα την ισραηλινή, όσο παράξενο κι’ αν φαίνεται αυτό, βλ. Κουβέιτ, βλ. Σαουδαραβία).<br /> <br /> Από την άλλη οι Σιίτες του Ιράν δεν είναι διατεθειμένοι να παραχωρήσουν στην Τουρκία την ηγεμονία των ομοθρήσκων τους στους ισλαμιστές της Άγκυρας, παρά τα φαινόμενα, που όμως απατούν.<br /> <br /> Ούτε οι τουρκογενείς χώρες που συνορεύουν με τη Ρωσία είναι πρόθυμες να τα χαλάσουν με τη γείτονα για χάρη της Τουρκίας.<br /> <br /> Η περίφημη στρατηγική Νταβούτογλου στη διένεξή του με το Ισραήλ, έφθασε τα όριά της. Εξαίρεση η Ελλάδα, λόγω υποχωρητικότητας από πλευράς ελληνικών κυβερνήσεων.<br /> <br /> Εκεί δεν μπορεί να παίξει τα παιχνίδια του ο Νταβότογλου, γιατί οι Ισραηλινοί δεν είναι Νέο - Οθωμανοί ραγιάδες.<br /> <br /> Η Τουρκία είναι ευάλωτη και αποτελεί έναν γίγαντα με πήλινα πόδια. Αυτό το ξέρουν οι Ισραηλινοί, όχι δυστυχώς οι Έλληνες.<br /> Εκεί δεν μπορεί να παίξει τα παιχνίδια του ο Νταβότογλου, γιατί οι Ισραηλινοί δεν είναι Νέο - Οθωμανοί ραγιάδες.<br /> <br /> Η Τουρκία είναι ευάλωτη και αποτελεί έναν γίγαντα με πήλινα πόδια. Αυτό το ξέρουν οι Ισραηλινοί, όχι δυστυχώς οι Έλληνες.<br /> <br /> Ο ενδιαφερόμενος μπορεί να ανατρέξει στο ιστολόγιό μου: <a href="http://www.damonpontos.gr/">www.damonpontos.gr</a>, για να διαβάσειτη σχετική επιχειρηματολογία μου.προσανατολισμένα και εξαρτημένα από την Ανατολή. Χαρακτηριστικό παράδειγμα προς αποφυγή είναι και αποτελεί ο καταστροφικός εμφύλιος, 47 – 49.<br /> <br /> Όπως είναι γνωστό τα συμφέροντα των κρατών δεν παραμένουν σταθερά, αλλά καθορίζονται πάντοτε από τα νέα δεδομένα και τις νέες συνθήκες που τα εξυπηρετούν. Πρέπει συνεπώς να εκμεταλλευτεί κανείς τη συγκυρία, η οποία μπορεί αύριο να αλλάξει. Οι λόγοι είναι οι ακόλουθοι:<br /> <br /> 1. Ενώ για παράδειγμα θεωρούσαμε για δεκαετίες ότι υπήρχε μια σταθερή συμμαχία του Ισραήλ με την Τουρκία, ξαφνικά, δηλαδή σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα, η κατάσταση αυτή άλλαξε άρδην. Φαίνεται μάλιστα ότι αυτή η κατάσταση δεν<br /> <br /> πρόκειται να τροποποιηθεί, τουλάχιστον για το εγγύς μέλλον. Γιατί τα πράγματα δεν μένουν σχεδόν ποτέ σταθερά. Αλλάζουν ανάλογα με τα γεωπολιτικά και γεωστρατηγικά συμφέροντα των κρατών και των ανεξάρτητων ή εξαρτημένων κινήσεων που έχουν. Ότι ίσχυε χθες δεν ισχύει σήμερα.<br /> <br /> Η αλλαγή της εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας, που βασίζεται στην πολιτική του «στρατηγικού βάθους» του Νταβούτογλου, με την πρωτοφανή καταδίκη του Ισραήλ από τη μια και τον εναγκαλισμό των ισλαμικών κρατών από την άλλη, δημιούργησε εντελώς καινούρια και πρωτόγνωρα δεδομένα, που πρέπει να μελετηθούν με τη μεγαλύτερη δυνατή αντικειμενικότητα.<a href="http://www.blogger.com/post-create.g?blogID=4744786448641111194#sdfootnote33sym">33</a><br /> <br /> 2. Μετά τη δημιουργία της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης ανάμεσα στο Ισραήλ, την Κύπρο, την Αίγυπτο και το Λίβανο, με πρωτεργάτη τον αείμνηστο πρόεδρο Τάσο Παπαδόπουλο,<a href="http://www.blogger.com/post-create.g?blogID=4744786448641111194#sdfootnote34sym">34</a> και την ανακάλυψη στο μεταξύ τεράστιων κοιτασμάτων φυσικού αερίου στην περιοχή Λεβιάθαν, στην παρούσα φάση, αλλάζει ριζικά η κατάσταση μεταξύ Ισραήλ - Τουρκίας, όσο και Ισραήλ - Ελλάδας.<br /> <br /> Για το πρώτο θέμα αναφέρθηκα στο προηγούμενό μου άρθρο, αποκαλώντας την Τουρκία «γίγαντα με πήλινα πόδια».<br /> <br /> 3. Όσον αφορά την Ελλάδα και το Ισραήλ, θα αναφέρω τα καινούργια δεδομένα που αναγκάζουν το Ισραήλ να αναπτύξει, στον ενεργειακό τομέα τουλάχιστον και στην παρούσα φάση, μια στρατηγική συμμαχία, που αφορά την εκμετάλλευση και αξιοποίηση των δικών της κοιτασμάτων φυσικού αερίου.<br /> <br /> Ήδη μαθαίνουμε από επίσημες πηγές ότι το Ισραήλ αναγνώρισε την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της Ελλάδας και εξέδωσε χάρτες, που δείχνουν τους αγωγούς φυσικού αερίου, οι οποίοι κατευθύνονται από την περιοχή Λεβιάθαν στην Κρήτη. Το Ισραήλ έχει κάθε λόγο στις σημερινές συνθήκες που διαμορφώνονται, να συμμαχήσει με την Ελλάδα και με τις άλλες γειτονικές χώρες της Τουρκίας, που έχουν λόγους να κρατούν αποστάσεις απ’ αυτήν.<br /> Το Ισραήλ αναγνώρισε την ελληνική ΑΟΖ, πριν καν την ανακηρύξει η Ελλάδα!<br /> <br /> <img src="http://www.hellasontheweb.org/images/stories/news/20110917/20110916_html_m5fddb7c7.jpg" /><br /> <br /> Mπορεί η Ελλάδα να μην αναγνωρίζει την ΑΟΖ της, αλλά πρόλαβε και την αναγνώρισε το Ισραήλ! Στους χάρτες που έδωσε στην δημοσιότητα το Τελ Αβίβ αναγνωρίζεται 100% την ελληνική ΑΟΖ, η οποία συνεχίζεται με την ΑΟΖ της Κύπρου! Δηλαδή, αναγνωρίζεται (το έτσι ή αλλιώς γεγονός) ότι το Καστελόριζο επεκτείνει την ελληνική ΑΟΖ μέχρι το όριο της ΑΟΖ της Κύπρου. Οι χάρτες δόθηκαν και στην ελληνική πολιτική ηγεσία, περιγράφοντας την πορεία που θα έχει ο αγωγός μεταφοράς φυσικού αερίου που θα παράγεται στο κοίτασμα Λεβιάθαν από την αμερικανική εταιρεία Νoble Εnergy Ltd στην Ευρώπη μέσω υποθαλάσσιου αγωγού που θα περνά από την Ελλάδα.<br /> <br /> Για να πραγματοποιηθεί αυτός ο αγωγός, θα πρέπει να διασχίζει την θαλάσσια περιοχή που σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο αποτελεί μέρος της ελληνικής ΑΟΖ και πιο συγκεκριμένα του τμήματος της ΑΟΖ που η Ελλάδα διαθέτει στην θαλάσσια περιοχή της Αν. Μεσογείου, χάρις στην ύπαρξη του Καστελόριζου, της Ρω και της Μεγίστης.<br /> <br /> Επομένως με την πρόταση τους αυτοί, οι Ισραηλινοί με σαφή τρόπο αναγνωρίζουν την ελληνική ΑΟΖ στην περιοχή και δίνουν στην Ελλάδα ένα ακόμα διαπραγματευτικό χαρτί υποστήριξης των ελληνικών θέσεων για το συγκεκριμένο θέμα. Πρακτικά δημιουργείται ένα πολύ ισχυρό ενεργειακό μπλοκ Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ, με τις ΗΠΑ να βάζουν την ... εταιρεία εξόρυξης και εκμετάλλευσης!<br /> <br /> <img border="0" src="http://www.hellasontheweb.org/images/stories/news/20110917/20110916_html_65fec0c4.jpg" /><br /> <br /> Το ζητούμενο πια δεν είναι, αν η Ελλάδα έχει κοινά συμφέροντα με χώρες της ευρύτερης γεωγραφικής περιφέρειας, αλλά πώς θα μπορούσε η ελληνική κυβέρνηση να αξιοποιήσει τις ραγδαίες εξελίξεις στον τομέα της ενέργειας, αφού στα τέλη Απριλίου οι Ισραηλινοί θα γνωρίζουν την ποσότητα του φυσικού αερίου στο κοίτασμα Λεβιάθαν και αν θα μπορούν να εκμεταλλευτούν αυτό το κοίτασμα. Συζήτηση για το θέμα είχαν χτες ο Έλληνας πρωθυπουργός με τον Ισραηλινό υπουργό Εξωτερικών Άβιγκτορ Λίμπερμαν».<a href="http://www.blogger.com/post-create.g?blogID=4744786448641111194#sdfootnote35sym">35</a><br /> <br /> Αυτοί οι χάρτες για την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη δηλώνουν ότι το Ισραήλ επιθυμεί διακαώς να αποκλείσει την περίπτωση, να έχει η Τουρκία ΑΟΖ με την μουσουλμανική Αίγυπτο, που παρ’ όλη την ήπια στάση της απέναντι στο Ισραήλ, μπορεί ανά πάσα στιγμή να της δημιουργήσει προβλήματα.<br /> <br /> Μάλιστα, αν περικυκλωθεί από όλες τις πλευρές, δηλαδή από στεριά και θάλασσα από ισλαμικές χώρες, θα αποτελούσε στο εγγύς και απώτερο μέλλον κίνδυνο για την ύπαρξη και επιβίωση του.<br /> <br /> Συνεπώς το Ισραήλ, θέλει η Ελλάδα να έχει θαλάσσια σύνορα με την Κύπρο.<br /> <br /> Παρεμπιπτόντως θέλω να τονίσω ότι το Ισραήλ δεν θα επέτρεπε ποτέ στην Τουρκία να καταλάβει ολόκληρη την Κύπρο, γιατί θα αποτελούσε άμεση απειλή για την ασφάλειά του μια τουρκοκρατούμενη Κύπρος. Δε νομίζω ότι το θέμα αυτό χρειάζεται περεταίρω ανάλυση.<br /> <br /> Εκείνο λοιπόν που ενδιαφέρει το Ισραήλ είναι να έχει Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη με την Ελλάδα μέσω Κύπρου.<a href="http://www.blogger.com/post-create.g?blogID=4744786448641111194#sdfootnote36sym">36</a><br /> <br /> Γι’ αυτό είμαι βέβαιος ότι θα κάνει ότι περνάει από το χέρι του για να ενισχύσει ή «επιβάλλει» στην Ελλάδα μέσω του εβραϊκού λόμπι στην Αμερική την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη Ελλάδας – Κύπρου, που σημαίνει ότι το Καστελόριζο έχει και αυτό ΑΟΖ.<a href="http://www.blogger.com/post-create.g?blogID=4744786448641111194#sdfootnote37sym">37</a><br /> <br /> <img src="http://www.hellasontheweb.org/images/stories/news/20110917/20110916_html_m315c129c.jpg" />Αν το Ισραήλ «επιβάλλει» στην Ελλάδα το σχέδιο αυτό, τότε η Τουρκία δεν μπορεί να κάνει τίποτε άλλο εκτός από λεονταρισμούς, δηλαδή απολύτως τίποτε.<br /> <br /> Ούτως ή άλλως η Ελλάδα είναι κατοχυρωμένη με βάση το διεθνές δίκαιο της θάλασσας που είναι στο μεταξύ και ευρωπαϊκό δίκαιο. Απλώς η ελληνική κυβέρνηση θέλει να το παραγνωρίζει, για λόγους υποτέλειας, όπως είπα.<br /> <br /> Βρισκόμαστε με την έννοια αυτή και, εφόσον ισχύει η ανάλυσή μου, μπροστά σε ριζικές ανατροπές στις σχέσεις μας με την Τουρκία και στις σχέσεις μας με το Ισραήλ, που για δικά του καθαρά συμφέροντα θα στηρίξει την Ελλάδα. Τουλάχιστον στο θέμα αυτό.<br /> <br /> Και για να είμαι επιφυλακτικός ακόμη περισσότερο θα πω: Στην παρούσα φάση. Αυτή όμως η φάση είναι αποφασιστικής στρατηγικής σημασίας για την Ελλάδα.<br /> <br /> 4. Θα υπάρξει βέβαια και ο αντίλογος, ότι συμμαχούμε με μια χώρα, που καταπατά βάναυσα τα δίκαια του παλαιστινιακού λαού και μας φέρνει σε αντίθεση με τις αραβικές χώρες. Στο πρώτο θα ήθελα να αντιτάξω ότι η αναγνώριση από το Ισραήλ της ΑΟΖ της Ελλάδας δεν σημαίνει ότι η Έλληνες και η Ελλάδα δεν στηρίζει ή απεμπολεί τις διεκδικήσεις της Παλαιστίνης και δεύτερον ότι η λεγόμενη ελληνοαραβική φιλία, αποτελεί ήδη, αν δεν αποτελούσε και στο παρελθόν, φαντασία. Πρώτα γιατί δεν υπάρχει ενιαίος αραβικός κόσμος, δεύτερον ότι τα συμφέροντά τους δεν είναι ενιαία και τρίτον γιατί οι περισσότερες ήδη στηρίζουν την Τουρκία εναντίον των δικών μας συμφερόντων, που στο κάτω κάτω της γραφής τα συμφέροντά μας βασίζονται σε διεθνείς συνθήκες και διεθνείς κανόνες. Ακόμη και οι Παλαιστίνιοι είναι εναντίον μας, παρ’ όλες τις ευεργεσίες της Ελλάδας απέναντί τους.<br /> <br /> Πρόσφατα παραδείγματα της Συρίας που αναγνώρισε τα Σκόπια ως Μακεδονία και δημιούργησε γραμμή με τα κατεχόμενα και την άρνηση της Αιγύπτου να οριοθετήσουν την ΑΟΖ. Να μην παραγνωρίσουμε και την σύνοδο των ισλαμικών χωρών που τάχτηκαν υπέρ των τουρκικών διεκδικήσεων απέναντι στην Κύπρο και την Ελλάδα.<br /> <br /> «Επομένως», όπως λέει ο καθηγητής Κ. Καρυώτης, «σύντομα, η Ελλάδα θα πρέπει να προβεί στην ίδια ενέργεια στην οποία προέβησαν οι ΗΠΑ, η Ρωσία και οι περισσότερες χώρες της ΕΕ, δηλαδή να διακηρύξει την κυριαρχία της σε ΑΟΖ, με βάση το εθιμικό δίκαιο της θάλασσας, όπως αυτό εκφράζεται στη Σύμβαση του Δίκαιου της Θάλασσας. Φυσικά, μια τέτοια ΑΟΖ δεν θα διαθέτει μόνο η ηπειρωτική χώρα, αλλά και όλα τα ελληνικά νησιά. Χρησιμοποιώντας τις αρχές της ΑΟΖ, το μεγαλύτερο ποσοστό του Αιγαίου και οι φυσικοί του πόροι θα ανήκουν στην Ελλάδα και με αυτό τον τρόπο δεν θα χρειαστεί ούτε να γίνει κάποια επέκταση των χωρικών μας υδάτων ούτε να συζητάμε με τους Τούρκους, αν τα νησιά μας έχουν υφαλοκρηπίδα ή όχι».<br /> <br /> Εν κατακλείδι η ελληνική κυβέρνηση πρέπει, όπως έκανε ο Τάσσος Παπαδόπουλος, το γρηγορότερο δυνατό, να συντάξει σε δύο κόλλες χαρτί την ΑΟΖ της Ελλάδας και να την αναγγείλει στον ΟΗΕ και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Από κει και πέρα να συζητήσει με όλες τις όμορες χώρες για τον καθορισμό της. Αυτό θα έκανε κάθε χώρα, που σέβεται και τον εαυτό της, την ανεξαρτησία της και το Διεθνές Δίκαιο!<br /> <br /> <b>ΙV. Το δίλημμα του Γιώργου Παπανδρέου: Υποταγή στην Τουρκία ή στο Ισραήλ;</b><br /> <br /> Θα ξεκινήσουμε την ανάλυσή μας με μια εμπεριστατωμένη ανάλυση, που έκανε στην Κύπρο μια ισραηλινή επιστήμονας, που περιγράφει το πρόβλημα που αφορά την τουρκική πολιτική προς τους γείτονές της Ελλάδα και Κύπρος καθώς και Τουρκίας - Ισραήλ. Ορισμένα αποσπάσματα από τη σημαντική της διάλεξη, που έδωσε στο Κυπριακό Κέντρο για Ευρωπαϊκές και Διεθνείς Υποθέσεις του Πανεπιστημίου Λευκωσίας με θέμα "Η τουρκική εξωτερική πολιτική και το Ισραήλ". είναι αποκαλυπτικά: Στην ανάλυσή της η κ. Ανάτ Λαπιντότ-Φιρίλα, ανώτερη ερευνήτρια στο Ινστιτούτο Van Leer της Ιερουσαλήμ και Λέκτορα στο Τμήμα Διεθνών Σχέσεων του Εβραϊκού Πανεπιστημίου της Ιερουσαλήμ αναφέρει δύο κυρίως λόγους που πυροδότησαν αλυσιδωτές εξελίξεις, ώστε η συμμαχία των δύο χωρών να έχει διαρραγεί: Πρώτον η άνοδος στην εξουσία το 2002 του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης, του Ταγίπ Ερντογάν και η εμφάνιση στο προσκήνιο του αρχιτέκτονα της νέας τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, Αχμέτ Νταβούτογλου. "Η κυρία Ανάτ Λαπιντότ-Φιρίλα θεωρεί ως εξίσου σημαντική μιαν άλλη ημερομηνία, το 1996, όταν το Ισραήλ πρότεινε και η Τουρκία δέχτηκε τη σύναψη μιας συμφωνίας αμυντικής συνεργασίας. <br /> <br /> Το Ισραήλ είχε απευθυνθεί πρώτα στην Ελλάδα, η οποία για ακατανόητους λόγους, που είχαν να κάνουν περισσότερο με φιλοαραβικά σύνδρομα παρά με ορθολογιστική εκτίμηση του διεθνούς και περιφερειακού περιβάλλοντος, απέφυγε να ανταποκριθεί. Το Ισραήλ θεωρεί την Κύπρο και την Ελλάδα ως φυσικούς συμμάχους του σε μια περιοχή που κατακλύζεται από έναν ωκεανό εχθρικών Αράβων και φανατικών μουσουλμάνων. Η Ισραηλινή καθηγήτρια, όπως και άλλοι Ισραηλινοί στρατηγικοί και άλλοι αναλυτές, εκτιμούν σήμερα, 13 χρόνια μετά τη σύναψη της συμφωνίας, ότι οι σχέσεις μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας απέχουν πάρα πολύ από του ν’ αποτελούν πια μια στρατηγική συμμαχία.<br /> <br /> <b>Η Τουρκία υπονομεύει τη διεθνή νομιμότητα του Ισραήλ</b><br /> <br /> Η κυρία Ανάτ Λαπιντότ-Φιρίλα υποστηρίζει ότι η Τουρκία έχει αναδειχθεί σε μιαν από τις πιο δύσκολες στρατηγικές προκλήσεις για τη χώρα της επειδή η Τουρκία αποφάσισε να αντιμετωπίζει το Ισραήλ ως ανταγωνιστή και όχι ως σύμμαχο. Ως αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής, η Τουρκία επιχειρεί να υπονομεύσει τη διεθνή νομιμότητα του Ισραήλ, πράγμα, ασφαλώς, που το Ισραήλ δεν πρόκειται να ανεχθεί. Η αντίστροφη μέτρηση για την αποκαθήλωση των τουρκοϊσραηλινών σχέσεων άρχισε με την άνοδο στην εξουσία του ΑΚΡ και του διορισμού του Αχμέτ Νταβούτογλου, ακαδημαϊκού, ως συμβούλου επί εξωτερικών υποθέσεων. <br /> <br /> Η κατάρρευση των σχέσεων Ισραήλ-Τουρκίας, παρατηρεί η κυρία Ανάτ Λαπιντότ-Φιρίλα, δεν ήταν αποτέλεσμα αντιδράσεων ή απογοήτευσης της Άγκυρας εξαιτίας της ισραηλινής πολιτικής έναντι της Παλαιστινιακής Αρχής ή της Γάζας, αλλ’ η συνέπεια μιας νέας στρατηγικής αντίληψης της Τουρκίας για την εξωτερική πολιτική, όπως την κωδικοποίησε ο Νταβούτογλου. Έτσι, ενώ οι δύο χώρες αντιμετωπίζουν σχεδόν παρόμοια προβλήματα, μπορεί να λεχθεί, επισημαίνει η Ισραηλινή καθηγήτρια σχεδόν με βεβαιότητα, ότι η συμμαχία με την Τουρκία έχει πεθάνει. Ποιοι είναι οι βαθύτεροι λόγοι; <br /> <br /> Πρώτον, είναι οι εσωτερικές αλλαγές στην Τουρκία. Η κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης προσέδωσε νομιμοποίηση στα θρησκευτικά στοιχεία με θετική διάδραση έναντι των δυνάμεων της αγοράς. Το ΑΚΡ απέφυγε εξ αρχής να υιοθετήσει ανοικτά την ισλαμική ατζέντα, χωρίς να μειώνει τις διεκδικήσεις του με στόχο, εκτός των άλλων, τον επαναπροσδιορισμό της ταυτότητας της Τουρκίας. Η εξωτερική πολιτική είναι το πεδίο στο οποίο αυτή η ισλαμική ατζέντα βρήκε έδαφος έκφρασης και εφαρμογής. Η Ισραηλο-Παλαιστινιακή σύγκρουση έγινε η αιχμή του δόρατος αυτής της πολιτικής, η οποία επιδιώκεται να αποτυπωθεί στα Βαλκάνια, στην Κύπρο, στο Ισραήλ και στην Παλαιστίνη, περιοχές όπου, κατά την έκφραση του Νταβούτογλου, «κάθε τζαμί που καταστρέφεται, υπονομεύει εν δυνάμει τουρκική επιρροή στην περιοχή».<br /> <br /> Δεύτερον, η άνοδος νέων πολιτικών δυνάμεων από την τουρκική περιφέρεια διά του ΑΚΡ επέβαλε τον καθορισμό μιας ατζέντας εξωτερικής πολιτικής. Ο Αχμέτ Νταβούτογλου, θρησκευόμενος μουσουλμάνος και αποκληθείς ως ο Τούρκος Κίσινγκερ, ανέλαβε να την προσδιορίσει. Αυτή προβλέπει ότι η Τουρκία πρέπει να αναγνωρισθεί διεθνώς ως η μόνη χώρα ικανή να αποτρέπει μια σύγκρουση πολιτισμών. Όμως απαραίτητη προϋπόθεση για να επανασυμφιλιωθεί με τον ισλαμικό κόσμο είναι η απαγκίστρωσή της από τη στρατηγική συμμαχία της με το Ισραήλ. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τον επαναπροσδιορισμό των στόχων της εξωτερικής πολιτικής της, που δεν έχουν σχέση πια με την εποχή του Κεμάλ Ατατούρκ.<br /> <br /> <b>Pax Ottomanica</b><br /> <br /> Το κομβικό σημείο στην αλλαγή της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, σημειώνει η κυρία Ανάτ Λαπιντότ-Φιρίλα, είναι ο Νοέμβριος 2002, με την άνοδο στην εξουσία τού ΑΚΡ, του οποίου η ηγεσία τηρεί σκληρή και επικριτική στάση έναντι του Ισραήλ. Η πολιτική της στόχευε στην ακύρωση της συμμαχίας με το Ισραήλ. (Μέσα σε αυτό το πλαίσιο πρέπει να αναλυθεί και η τουρκική πολιτική στο Κυπριακό, που άλλαξε άρδην αμέσως μετά την υποβολή του σχεδίου Ανάν [11.11.2002] και κατέλαβε εξ απήνης και τη Λευκωσία και την Αθήνα). Η Άγκυρα θεωρούσε πια το Ισραήλ όχι μόνο ως ένα εμπόδιο στην εξακτίνωση της νέας εξωτερικής πολιτικής της αλλά και ως μια προσωρινή παρουσία, με την έννοια ότι το Ισραήλ έπρεπε να επιστρέψει στα φυσικά του όρια, εκείνα της πάλαι ποτέ Παλαιστίνης στο πλαίσιο μιας Pax Ottomanica. <br /> <br /> Η κυρία Ανάτ Λαπιντότ-Φιρίλα επισημαίνει ότι, μεταξύ άλλων στοιχείων, που συνέβαλαν στη νέα τουρκική πολιτική πραγματικότητα, ήταν ο πόλεμος στο Ιράκ (να θυμίσουμε την άρνηση της Τουρκίας να επιτρέψει διέλευση αμερικανικών στρατευμάτων), η εγκαθίδρυση αυτόνομης Κουρδικής Αρχής στην πετρελαιοφόρα περιοχή της Μοσούλης και του Κιρκούκ, η ένταξη της Κύπρου στην Ε.Ε. και η συνεχής ταύτιση της τρομοκρατίας και βίας με τους μουσουλμάνους.<br /> <br /> <b>Αρχές πολιτικής</b><br /> <br /> Ο Νταβούτογλου πρότεινε μια διέξοδο στον εκνευρισμό της Τουρκίας, περιλαμβανομένης και μιας ψευδαίσθησης δύναμης, κατά την Ισραηλινή καθηγήτρια. Δύο είναι οι αρχές της εξωτερικής πολιτικής, όπως τις καθόρισε ο Νταβούτογλου:<br /> <br /> Πρώτον, η Τουρκία πρέπει να αποκτήσει δύναμη εάν επιθυμεί να υπερασπίσει τον εαυτό της.<br /> <br /> Δεύτερον, η ανάγκη η Τουρκία να επανεύρει την πραγματική ταυτότητά της, στηριγμένη στην Ισλαμική και Οθωμανική κληρονομιά της. <br /> <br /> Κατά τον Νταβούτογλου, η Τουρκία είναι ο καθαρός εκπρόσωπος του μουσουλμανικού κόσμου, γι’ αυτό και πρέπει να της αποδοθεί διεθνής αναγνώριση, με σεβαστή θέση σε Διεθνείς Οργανισμούς και μια μόνιμη θέση στο Συμβούλιο Ασφαλείας. Στο βιβλίο του «Στρατηγικό Βάθος. Η διεθνής θέση της Τουρκίας», ο Νταβούτογλου, παρατηρεί η κυρία Ανάτ Λαπιντότ-Φιρίλα, συνδυάζει σταθερές αξίες (Ιστορία, Γεωγραφία, πληθυσμό, πολιτισμό), εν δυνάμει δεξιότητες (οικονομικές, στρατιωτικές, τεχνολογικές) και τις σχέσεις μεταξύ στρατηγικής αντίληψης, τακτικού σχεδιασμού και πολιτικής βούλησης.<br /> <br /> Όλα αυτά, συν γεωπολιτικές, γεωπολιτισμικές και γεωοικονομικές εκτιμήσεις πρέπει να συμβάλλουν στη μεγαλοσύνη του κράτους και στην ανάπτυξη δύναμης. Κατά τον Νταβούτογλου, η Τουρκία δεν είναι μια συνήθης χώρα αλλά μια χώρα-κλειδί, που βρίσκεται στο κέντρο ενός πολιτισμού. Γι’ αυτό και πρέπει ν’ αναπτύξει μια νέα εξωτερική πολιτική στα Βαλκάνια, στον Καύκασο και στη Μέση Ανατολή. Το πιο σημαντικό είναι η αξιοποίηση του ισλαμικού παράγοντα ως μέσου, που θα ενισχύσει την επιρροή της Τουρκίας στην περιοχή.<br /> <br /> <b>Paradigm shift και Ελληνισμός</b><br /> <br /> Η ανάγκη, εξηγεί η κυρία Ανάτ Λαπιντότ-Φιρίλα, για δημιουργία ενός ψυχολογικού κλίματος δύναμης ασφάλειας και στρατηγικής υπεροχής απαιτούσε την επανεκτίμηση της συμμαχίας με το Ισραήλ, που πλέον κατάντησε μια μη φυσιολογική δύναμη στην περιοχή και γι’ αυτό πρέπει να επαναφερθεί, σύμφωνα με την οπτική γωνία της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, στη θέση του - όπως παλαιότερα πολλοί άλλοι υπό Τουρκο-Οθωμανική κυριαρχία.<br /> <br /> Κατά τη διάρκεια της συζήτησης που ακολούθησε, στην παρουσία και ξένων πρέσβεων αλλ’ ουδενός εκπροσώπου του κυπριακού Υπουργείου Εξωτερικών ή του προεδρικού Γραφείου Τουρκικής Πολιτικής, η κυρία Ανάτ Λαπιντότ-Φιρίλα εξήγησε ότι η νέα τουρκική πολιτική δεν είναι περιστασιακή αλλά θα διαρκέσει στο χρόνο, γι’ αυτό και ενδιαφέρει αμεσότατα και την Κύπρο. Ιδιαίτερα οι φιλόδοξες βλέψεις της Τουρκίας να αναδειχθεί όχι μόνο σε περιφερειακή αλλά και σε παγκόσμια δύναμη, μέχρι το 2023, σύμφωνα με τις προβλέψεις Νταβούτογλου. <br /> <br /> Η Τουρκία έκαμε αυτό που στις διεθνείς σχέσεις αποκαλείται paradigm shift, δηλ. πλήρη αλλαγή και ανατροπή εξωτερικής πολιτικής με συγκεκριμένους στόχους και επιδιώξεις. Ο καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας, Ανδρέας Θεοφάνους, που παρουσίασε την κυρία Ανάτ Λαπιντότ-Φιρίλα, διερωτήθηκε αν υπάρχει και ποιο είναι το paradigm shift της ελληνικής πλευράς, ιδιαίτερα μετά τη δυναμική, που αναπτύχθηκε εξαιτίας της ένταξής μας στην ΕΕ. Η απάντηση ήταν απελπιστική: Δεν υπάρχει τέτοια προοπτική, αφού η ελληνική πλευρά έμεινε αγκιστρωμένη σε συμφωνίες, που ήδη ανατρέπονται από τα γεγονότα και τις εξελίξεις που συντελούνται ή αναμένεται να συντελεστούν στην περιοχή μας".<a href="http://www.blogger.com/post-create.g?blogID=4744786448641111194#sdfootnote38sym">38</a><br /> <br /> <br /> Πολλοί αναλυτές, αναφερόμενοι στην ακατανόητη πολιτική της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ μιλούν για ανεπάρκεια, για λάθη, για παραλήψεις, για ανικανότητα κ.λπ., θεωρώντας ότι η πολιτική που ακολουθεί ο Γεώργιος Παπανδρέου δεν έχει σχέση με μια συνειδητή πολιτική σχεδιασμένης υποτέλειας και εξυπηρέτησης συμφερόντων που αποφασίζονται από εξωθεσμικά κέντρα εντός και εκτός Ελλάδας και κυρίως από την «φίλη και σύμμαχο» Αμερική.<br /> <br /> <br /> Βασικά πρόκειται για την εφαρμογή συγκεκριμένων εντολών που στο παρόν στάδιο αλληλοσυγκρούονται μεταξύ τους. Εξ’ ου και το δίλημμα του πρωθυπουργού.<br /> <br /> <br /> Για να το διατυπώσουμε απλά και κατανοητά. Ο Γιώργος Παπανδρέου έχει αναλάβει τη διακυβέρνηση, εξαπατώντας συνειδητά τον ελληνικό λαό, για να εφαρμόσει τα γεωστρατηγικά σχέδια των ΗΠΑ, με στόχο τον πλήρη έλεγχό της. Ο έλεγχος αυτός είναι δυνατός μόνο, αν η Ελλάδα καταστραφεί οικονομικά, κοινωνικά, πολιτικά, πολιτιστικά και υπαχθεί ως προτεκτοράτο στην περιφερειακή ιμπεριαλιστική δύναμη, που ακούει στο όνομα Νέο – Οθωμανική Τουρκία. Στο σχέδιο αυτό εντάσσεται και η αφαίρεση επαρχιών της, όπως η Θράκη, η Μακεδονία και η Ήπειρος.<br /> <br /> <br /> Η πολιτική που ασκεί η κυβέρνηση στην οικονομία, την παιδεία, τον πολιτισμό, την άμυνα, το μεταναστευτικό, την εξωτερική πολιτική και σε οποιοδήποτε άλλο τομέα, κυρίως απέναντι στην Τουρκία, υπηρετεί αυτόν τον στρατηγικό στόχο. Το σχέδιο αυτό υλοποιείται σταδιακά και μελετημένα ώστε να μη γίνει απόλυτα συνείδηση από τους Έλληνες «Νεοραγιάδες», που η διαφθορά, που εφάρμοσαν οι κυβερνήσεις της μεταπολίτευσης, έχει αλλοτριώσει. Στην εξέλιξη αυτή δεν ήταν καθόλου άμοιρα και τα κόμματα της Αριστεράς. Κάθε άλλο.<br /> <br /> <br /> Η αλλοτρίωση αυτή οφείλεται φυσικά στην καταναλωτική μανία και «αποκτήνωση» του Έλληνα που προώθησαν οι μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις με δανεικά. Είναι το μοντέλο στο οποίο εντάχθηκαν όλες οι πολιτικές παρατάξεις. Χωρίς τη σκόπιμη και σχεδιασμένη διαφθορά του ελληνικού λαού, τα σχέδια αυτά δεν θα μπορούσαν να ευοδωθούν.<br /> <br /> <br /> Προέκυψε ωστόσο στο μεταξύ ένα πρόβλημα που αφορά τις σχέσεις μας με το Ισραήλ. Φαίνεται ότι το εβραϊκό λόμπι, που διαμορφώνει την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ, δεν είναι απόλυτα σύμφωνο με αυτήν την εξέλιξη, ύστερα από τη διένεξη του Ισραήλ με την Τουρκία και κυρίως με την ανακάλυψη σημαντικών κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου στην ΑΟΖ που συνορεύει με αυτήν της Κύπρου.<br /> <br /> <br /> Το Ισραήλ, δεν είναι διατεθειμένο να αποκλειστεί τελείως από ισλαμικές χώρες, όπως το επιδιώκει η Τουρκία. Είναι επιπλέον σε θέση να επιβάλει τη θέλησή του, γιατί αποτελεί την μεγαλύτερη περιφερειακή δύναμη στην Ανατολική Μεσόγειο.<a href="http://www.blogger.com/post-create.g?blogID=4744786448641111194#sdfootnote39sym">39</a><br /> <br /> <br /> Αν η Ελλάδα δεν εξασφαλίσει θαλάσσια σύνορα με την Κύπρο και κατ’ επέκταση με το Ισραήλ, ο κίνδυνος να αποκοπεί το Ισραήλ από την Δύση γίνεται πραγματικότητα. Εκτός από την Ελλάδα, το Ισραήλ είναι κυκλωμένο από ισλαμικά κράτη. Γι’ αυτό και εξέφρασε σαφώς την πρόθεση να αναγνωρίσει την ΑΟΖ της Ελλάδας, που σημαίνει ότι έμπρακτα αναγνωρίζει ΑΟΖ και στο Καστελόριζο.<br /> <br /> <br /> Εδώ λοιπόν εντοπίζεται το δίλημμα του Γιώργου Παπανδρέου, που προς το παρόν παραμένει σε εκκρεμότητα, απ’ ότι δείχνουν τα γεγονότα. Σε ποιον αφέντη να υποκύψει και ποιον από τους δυο να ικανοποιήσει;<br /> <br /> <br /> Ποια πολιτική θα ακολουθήσει ο ίδιος; Θα υποταχθεί πλήρως στις εντολές της Τουρκίας κάτω από την πίεση της Αμερικής ή θα ενδώσει στις εντολές του εβραϊκού λόμπι, που δεν θέλει με κανένα τρόπο να αποκοπεί το Ισραήλ από την επαφή του με την Ευρώπη; Η τελικά θα γίνει συνδυασμός και των δύο;<br /> <br /> <br /> Η προσωπική μου άποψη είναι ότι τελικά θα γίνει κάποιος συγκερασμός. Η πολιτική υπαγωγής μας στην επιτήρηση της Άγκυρας και του φίλου του Γιώργου Ερντογάν θα συνεχιστεί, εκτός ίσως από την περίπτωση της ΑΟΖ που εξυπηρετεί τα συμφέροντα του Ισραήλ.<br /> <br /> <br /> Το Ισραήλ δεν θα έχει αντίρρηση στη στρατηγική των ΗΠΑ, εκτός από το θέμα της ΑΟΖ Ισραήλ – Κύπρου – Ελλάδας, που θα κατοχυρώνει την εξυπηρέτηση της δικής του πολιτικής.<br /> <br /> <br /> Οι ΗΠΑ ενδιαφέρονται μέσω του ελέγχου της Ελλάδας από την Τουρκία, να αποκλείσουν οποιανδήποτε προσέγγιση της με τη Ρωσία, όπως επιχειρήθηκε π.χ. από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή με τον αγωγό Νοβοροσίσκ – Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη, με τα ήδη γνωστά αποτελέσματα. Η μισή Ελλάδα κάηκε για το λόγο αυτό.<br /> <br /> <br /> Τελικά είμαι της γνώμης ότι το Ισραήλ, δηλαδή το εβραϊκό λόμπι, σ’ αυτό αποκλειστικά το θέμα θα επιβάλει τη θέλησή του στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ και φυσικά έμμεσα ή άμεσα και στην Ελλάδα. Οι ενδείξεις με την επίσκεψη του Υπουργού Εξωτερικών Μπεγλίτη και τις αμυντικές συμφωνίες που έχουν συναφθεί στο Ισραήλ πρόσφατα είναι ενθαρρυντικές προς αυτή την κατεύθυνση.<br /> <br /> <br /> <a href="http://www.hellasontheweb.org/">ΠΗΓΗ</a>

ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΚΥΠΡΟΣ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΜΕΣΟΓΕΙΟΥ.ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ: ΤΟ ΤΡΙΓΩΝΟ: ΤΟΥΡΚΙΑ – ΕΛΛΑΔΑ - ΙΣΡΑΗΛ Η Τουρκία. Ένας γίγαντας με πήλινα πόδια Ο πολιτισμός αποτελεί αποτελεσματικό...

Διαβάστε την συνέχεια

<h1 class="entry_title">Ο παράγοντας γεωγραφία οδηγεί σε πόλεμο Ελλάδα και Τουρκία;</h1><div class="metasingle"> <span class="postDate">20/09/2011 17:45 | </span> <span class="postCategory">Κατηγορίες: <a href="http://www.defence-point.gr/news/?cat=29" rel="category" title="View all posts in Main">Main</a>,<a href="http://www.defence-point.gr/news/?cat=5" rel="category" title="View all posts in Άμυνα & Ασφάλεια">Άμυνα & Ασφάλεια</a> </span> <a href="http://www.defence-point.gr/news/?p=20329&emailpopup=1" rel="nofollow" title="Αποστολή με email"><img alt="Αποστολή με email" class="WP-EmailIcon" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/plugins/wp-email/images/email_famfamfam.png" style="border: 0px;" title="Αποστολή με email" /></a> <a href="http://www.defence-point.gr/news/?p=20329&emailpopup=1" rel="nofollow" title="Αποστολή με email">Αποστολή με email</a> | </div><div style="margin: 0px 5px 0px 0px; text-align: right;"><a href="" style="color: #3357db; outline: none; text-decoration: none;"><img alt="Print Friendly" class="printfriendly" src="http://cdn.printfriendly.com/pf-print-icon.gif" style="border: none; padding: 0;" /><span class="printandpdf" style="color: #3357db; font-size: 14; margin-left: 3px;"> Print <img alt="Get a PDF version of this webpage" src="http://cdn.printfriendly.com/pf-pdf-icon.gif" style="border: none;" /> PDF </span></a></div><div class="dd_post_share dd_post_share_right"><div class="dd_buttons"><div class="dd_button_v"><span></span></div></div></div>«Η Τουρκία θα πρέπει να αποφασίσει εάν θα δεχθεί τον εγκλωβισμό της στον Κόλπο της Αττάλειας, ή θα επιδιώξει να ελέγξει την υφαλοκρηπίδα έκτασης 145.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων».<br /> Αυτό είναι σε τρεις γραμμές η ουσία της έρευνας που διενήργησε το τουρκικό Γενικό Επιτελείο για το θέμα της ύπαρξης πλούσιων αποθεμάτων υδρογονανθράκων στην Ανατολική Μεσόγειο, για την ακρίβεια στην περιοχή που εκτείνεται ανατολικά της Ρόδου και συμπεριλαμβάνει την τόσο σημαντική νήσο του Καστελορίζου.<br /> <strong>Του Μιχαήλ Βασιλείου</strong><br /> <strong>(Συνεργάτης του περιοδικού ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ & ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ)</strong><br /> <strong>Η Τουρκία δεν κρύβει ότι ασφυκτιά εντός των χωρικών υδάτων και της ΑΟΖ που της επιφυλάσσουν οι κανόνες του διεθνούς δικαίου</strong>, προβάλλοντας ως επιχείρημα ότι έχει ατελείωτη ακτογραμμή και μικρές νήσοι με τη στοιχειώδη οικονομική δραστηριότητα, όπως το Καστελόριζο, στερούν από ένα κράτος τεράστιο την πρόσβαση σε πλουτοπαραγωγικούς πόρους κρίσιμους για την ανάπτυξή του. Σε αυτό το σημείο η Τουρκία σταματά για να επιχειρήσει να θεμελιώσει την άποψη ότι το διεθνές δίκαιο στη σημερινή του μορφή… δεν είναι δίκαιο. Εκεί ακριβώς υπεισέρχεται και η θεωρία που παρουσιάζεται με γενικό τίτλο «<strong>ειδικές περιστάσεις</strong>», (οι οποίες δεν αντιμετωπίζονται ακόμα από το διεθνές νομικό καθεστώς) στην οποία έχουν εντάξει και το Αιγαίο.<br /> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2011/06/Hellenic_Navy.jpg"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-11801" height="421" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2011/06/Hellenic_Navy.jpg" title="Hellenic_Navy" width="600" /></a><br /> Στη μελέτη που έχει συντάξει το τουρκικό Γενικό Επιτελείο, όπως αυτή παρουσιάζεται σε αποκαλυπτικό δημοσίευμα της εφημερίδας Sabah, αναφέρεται ότι «έτσι όπως έχει υπολογιστεί από την Ελλάδα και την ελληνοκυπριακή πλευρά, η ΑΟΖ που αντιστοιχεί στην Τουρκία έχει έκταση μόνο 41.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων, ενώ οι εκτάσεις 71.000 και 33.000 τετραγωνικών που υπολείπονται από τη συνολική έκταση των 145.000 τετραγωνικών μοιράστηκαν μεταξύ της Ελλάδας και της ελληνοκυπριακής διοίκησης. Εάν η Τουρκία δεν ελέγχει την υφαλοκρηπίδα αυτή έκτασης 145.000 τετραγωνικών, αυτό <strong>σημαίνει ότι δεν ελέγχει το ένα τρίτο των θαλασσών της και του πλούτου</strong> που υπάρχει σε αυτές».<br /> Στο σημείο αυτό προκύπτει και το τουρκικό δίλημμα που ισοδυναμεί με την απόλυτη αποσταθεροποίηση: Δεδομένης της έναρξης των σεισμικών ερευνών από την ελληνική – ελλαδική και κυπριακή – πλευρά, πρακτικά σημαίνει ότι <strong>τα περιθώρια στην Τουρκία για να κινηθεί έχουν στενέψει αφόρητα και ότι καλείται να λάβει μέτρα για να αποφύγει κάποιο τετελεσμένο. Οι Τούρκοι στρατηγοί γνωρίζουν πολύ καλά ότι ένας πόλεμος με την Ελλάδα από μόνος του δεν έχει δεδομένο αποτέλεσμα, ανεξαρτήτως των λεονταρισμών στους οποίους μας έχει συνηθίσει, πολύ περισσότερο τώρα που στην εξίσωση εισέρχονται και άλλοι παράγοντες οι οποίοι δεν ευνοούν την Τουρκία</strong> (ΗΠΑ, Ισραήλ, σε συνδυασμό με την «προβληματική διεθνή συμπεριφορά» της κυβέρνησης Ερντογάν). <br /> Για το λόγο αυτό, όπως αποκαλύπτεται από τη Sabah <strong>το Γενικό Επιτελείο κάλεσε ειδικούς σε θέματα διεθνών σχέσεων και στρατηγικής και έθεσε το ερώτημα εάν και κατά πόσο με δεδομένο τον υποθαλάσσιο πλούτο της περιοχής θα δικαιολογούσε την ανάληψη του κόστους και του ρίσκου μιας στρατιωτικής σύγκρουσης</strong>. Οι στρατηγοί άσκησαν κριτική – και στον εαυτό τους – για το γεγονός ότι η Τουρκία δεν είχε κάνει τις απαραίτητες έρευνες για να γνωρίζει εγκαίρως το ακριβές – κατά προσέγγιση πάντα – μέγεθος των αποθεμάτων της περιοχής. <strong>Αυτό που έχει όμως ενδιαφέρον είναι ότι η απάντηση και των προσκεκλημένων ήταν θετική. Δηλαδή ότι αξίζει το ρίσκο…</strong><br /> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2011/09/Turkish_Navy1.jpg"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-19726" height="450" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2011/09/Turkish_Navy1.jpg" title="Turkish_Navy" width="600" /></a><br /> <strong>Ηθικόν δίδαγμα</strong>: Δεν θέλει ιδιαίτερες αναλυτικές ικανότητες για να αντιληφθεί κανείς ότι η χώρα μας εισέρχεται σε μια πολύ κρίσιμη περίοδο κατά την οποία θα κριθούν πολλά, ενώ το ενδεχόμενο πολεμικής σύρραξης δεν μπορεί να αποκλειστεί. Τα ερωτήματα για την ελληνική πλευρά είναι απλά:<br /> <strong>Κατά πόσον η Αθήνα αντιμετωπίζει με «συμπάθεια» το τουρκικό επιχείρημα περί άδικου αποκλεισμού της από την εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών πόρων μιας θαλάσσιας περιοχής από ένα μικρό νησάκι, μια «αδικία» που προκύπτει μέσα από την εφαρμογή του διεθνούς δικαίου;</strong> <br /> <strong>Το ερώτημα οφείλει να τεθεί για δύο λόγους: Εάν η απάντηση είναι θετική (με βάση την προτέρα εμπειρία…) τότε στην επιφάνεια θα έλθουν σενάρια που θα προβλέπουν λύσεις «συνεκμετάλλευσης», κάτι το οποίο βέβαια θα δημιουργούσε κατά κάποιον τρόπο και νομικό προηγούμενο (συμφωνία δυο χωρών περί του «αδίκου χαρακτήρα» υφιστάμενου νομικού κανόνα, οπότε είναι θέμα χρόνου να τεθεί ζήτημα).</strong><br /> Εάν η απάντηση είναι αρνητική τότε απλούστατα <strong>οδεύουμε για σύρραξη στην περιοχή</strong>, αφού το να παραιτηθεί η Τουρκία από τη νομή μιας τόσο «χορταστικής πίτας» είναι τουλάχιστον με βάση την προτέρα συμπεριφορά της Άγκυρας αδιανόητο. Αυτό έχει συγκεκριμένες επιπτώσεις για τον επιχειρησιακό σχεδιασμό, τις δαπάνες για την εξασφάλίση ετοιμότητας, αλλά και γενικότερα για την εξωτερική πολιτική της Ελλάδας.<br /> <strong>Τα σύννεφα στην ευρύτερη περιοχή συνεχίζουν και μαζεύονται. Η φημολογία δίνει και παίρνει. Από το ότι τη στιγμή που μιλάμε η περιοχή κοντά σε Ρόδο και Καστελόριζο έχει γεμίσει με τουρκικά πλοία (διαψεύδεται από το ΓΕΕΘΑ), μέχρι ότι ακυρώθηκε ο απόπλους του πλοίου το οποίο θα εντασσόταν στη δύναμη που περιπολεί στον Ινδικό για την καταπολέμηση της πειρατείας. Το ΓΕΕΘΑ επίσης διαψεύδει, θυμίζοντας την απόφαση του περασμένου Ιουνίου για ακύρωση των αποστολών λόγω των οικονομικών προβλημάτων, ενώ άλλες φήμες κάνουν λόγο για ένα πλήρωμα απολύτως έτοιμο για να αναχωρήσει με περίπου 170 άτομα να έχουν εμβολιαστεί.</strong><br /> <strong> Το μπάχαλο στην ενημέρωση που επικρατεί είναι απαράδεκτο. Και ο λόγος που αναφέρουμε τη φημολογία που κυκλοφορεί είναι μπας και φιλοτιμηθεί κανείς και εκδώσει επίσημη ανακοίνωση, τονίζουμε το επίσημη ώστε να δεσμεύεται η αξιοπιστία όλων, για να μπούνε τα πράγματα σε τάξη.<br /> </strong><strong>Το μόνο βέβαιο είναι ότι εάν η κατάσταση είναι πιο δύσκολη από όσο φαίνεται, καλό θα ήταν να ενημερώσουν τον ελληνικό λαό μια ώρα νωρίτερα. Η παρελθούσα εμπειρία δείχνει ότι το κόστος απόκρυψης πληροφοριών τέτοιας σημασίας καταβάλλεται διπλό και τριπλό αν οι ευσεβείς μας πόθοι δεν επαληθευτούν…</strong><br /> <a href="http://www.defence-point.gr/">ΠΗΓΗ</a>

Ο παράγοντας γεωγραφία οδηγεί σε πόλεμο Ελλάδα και Τουρκία; 20/09/2011 17:45 | Κατηγορίες: Main , Άμυνα & Ασφάλεια   Απο...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία, εκπλήξεις και η ελληνική στρατηγική αναθεώρηση

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2011/09/AIGAIO-drillships.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="alignleft size-medium wp-image-20309" height="300" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2011/09/AIGAIO-drillships-300x225.jpg" title="AIGAIO-drillships" width="400" /></a></div><br /> Δυο δυσάρεστες εκπλήξεις περίμεναν τις τελευταίες ώρες τον Ερντογάν και το «πρωτοπαλίκαρό του», τον υπερφίαλο – αν και αναμφισβήτητα ευφυή – υπουργό Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου.<br /> Το πρώτο και πιθανώς λιγότερο επώδυνο, είναι η δήλωση της Γερμανίδας καγκελαρίου, Άγκελα Μέρκελ, ότι η χώρα της τάσσεται εναντίον κάθε προοπτικής πλήρους ένταξης της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Για λόγους ουσίας αλλά και πολιτικής ορθότητας, η Μέρκελ πρόσθεσε ότι η Ευρώπη δεν θέλει να απολέσει έναν σημαντικό φίλο και ότι πρέπει να εξευρεθούν τρόποι συνεργασίας.<br /> Χωρίς να αποτελεί καινούργια θέση, πρόκειται για μια δήλωση ειδικής σημασίας στη συγκεκριμένη συγκυρία, η οποία αντανακλά και την έμμεση δυσφορία της Ευρώπης για το είδος της «πολιτικής πυγμής» την οποία ασκεί η Τουρκία, μη διστάζοντας να προβεί σε ευθείς απειλές εναντίον ενός κράτους-μέλους, όπως η Κυπριακή Δημοκρατία.<br /> Και αυτό, τη στιγμή που οι υδρογονάνθρακες της Ανατολικής Μεσογείου, εντός της κυπριακής ΑΟΖ, έχουν ειδική σημασία για την ενεργειακή ασφάλεια της Γηραιάς Ηπείρου.<br /> Στο πλαίσιο αυτό, τις τελευταίες ώρες παρατηρείται μεταστροφή του κλίματος στις Ηνωμένες Πολιτείες, με τον Λευκό Οίκο να ξεκαθαρίζει ότι η αμερικανική εταιρία Noble Energy η οποία εμπλέκεται στην εκμετάλλευση των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην Ανατολική Μεσόγειο, δεν θα μείνει απροστάτευτη ενώπιον των τουρκικών απειλών.<br /> Η σημασία αυτής της παραμέτρου είναι τεράστια, αφού εμπλέκει με θετικό τρόπο ευθέως την ασφάλεια της μεγαλονήσου, οπότε πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη και από την ελληνική πλευρά. Δηλαδή, η κυβέρνηση Παπανδρέου μπορεί και οφείλει να συζητήσει επέκταση των εγγυήσεων ασφαλείας και στην περιοχή δυτικότερα της κυπριακής ΑΟΖ, δηλαδή εντός του ελλαδικού «οικοπέδου».<br /> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2011/09/papandreou.jpg"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-20310" height="436" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2011/09/papandreou.jpg" title="papandreou" width="610" /></a><br /> <b>Η χώρα μας έχει η ώρα να συζητήσει σοβαρά ζητήματα που άπτονται του ευρύτερου προσανατολισμού της στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής. Οι ισορροπίες έχουν διαφοροποιηθεί, καθώς επίσης και τα συμφέροντα. Ενδεχομένως, στο τραπέζι των συζητήσεων θα έπρεπε να τεθεί και οι προοπτική «αναπροσανατολισμού» της ελληνικής εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής, πάντα υπό προϋποθέσεις.</b><br /> <b> Και για να μη μιλάμε με μισόλογα, στην παρούσα συγκυρία τα συμφέροντα Ελλάδας και Ηνωμένων Πολιτειών είναι τουλάχιστον συμπληρωματικά, αν όχι ταυτόσημα. Η στάση του Αμερικανού υπουργού Οικονομικών, Τίμοθι Γκάιτνερ, ο οποίος αποτέλεσε άπλωσε ασπίδα προστασίας στον υπουργό Οικονομικών, Ευάγγελο Βενιζέλο, τη στιγμή που δεχόταν το σφυροκόπημα των «εταίρων» στη Σύνοδο της Πολωνίας, έχει εκτιμηθεί δεόντως από την Αθήνα και έχει οδηγήσει σε περίσκεψη.<br /> Η μονότονη και στρατηγικά μυωπική προσκόλληση της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το τραγικό λάθος δεκαετιών της αρχής και του τέλους κάθε πολιτικής της χώρας σε αυτήν, θα πρέπει να διορθωθεί. Και η συγκυρία φαντάζει ιδανική για κάτι τέτοιο: <br /> Αφενός λόγω της μη φιλικής συμπεριφοράς «εταίρων» απέναντι στην Ελλάδα, όχι διότι η Ελλάδα και οι Έλληνες δεν φέρουν ευθύνη, αλλά διότι όλοι οι υπόλοιποι συνεχίζουν να κρύβουν τα προβλήματά τους αλλά και το ευρωπαϊκό πολιτικό και δημοκρατικό έλλειμμα, πίσω από τα οικονομικό δράμα μιας χώρας, η οποία όμως αντιστοιχεί σε ποσοστό μικρότερο του 2% του ευρωπαϊκού ΑΕΠ.<br /> Αφετέρου, διότι η νέα κατάσταση έχει οδηγήσει σε σοβαρές και ιδιαιτέρως χρήσιμες ανατροπές. Όχι μόνο η χώρα έχει υποχρεωθεί σε βίαια προσαρμογή ώστε να συνέλθει υιοθετώντας μια πιο ορθολογική οικονομική συμπεριφορά, αλλά και διότι παράγοντες οι οποίοι ήταν απολύτως δαιμονοποιημένοι στο συλλογικό ελληνικό θυμικό («εργαλειακός» και στερεοτυπικός αντιαμερικανισμός και αντιεβραϊκός φιλοαραβισμός), εμφανίζονται να στέκονται δυναμικά στο πλάι της δοκιμαζόμενης χώρας, τη στιγμή κατά την οποία αυτή αδειάζεται από τους φύσει και θέσει συμμάχους και εταίρους. <br /> </b><b>Η συζήτηση πρέπει να γίνει, καθώς επίσης και οι απαραίτητες κρούσεις προς κάθε κατεύθυνση. Και ποτέ να μην ξεχάσουν οι κρατούντες, ότι στη διεθνή πολιτική ισχύει το παιχνίδι του δούναι και λαβείν…</b><br /> <a href="http://www.defence-point.gr/">ΠΗΓΗ</a>

Τουρκία, εκπλήξεις και η ελληνική στρατηγική αναθεώρηση

Δυο δυσάρεστες εκπλήξεις περίμεναν τις τελευταίες ώρες τον Ερντογάν και το «πρωτοπαλίκαρό του», τον υπερφίαλο – αν και αναμφισβήτητα ευφυ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πρώτη αναμέτρηση ισραηλινών & τουρκικών F-16 στο "Οικόπεδο 12"

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.defencetalk.com/pictures/data/4020/medium/iaf-F-15i-DT-13.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://www.defencetalk.com/pictures/data/4020/medium/iaf-F-15i-DT-13.jpg" /></a></div><br /> <b>Ισραηλινά και τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη έφτασαν σήμερα αρκετά κοντά για τα δεδομένα αεροπορικών επιχειρήσεων στην Ανατολική Μεσόγειο, σε απόσταση βολής βλήματος AIM-120 AMRAAM που και οι δύο χρησιμοποιούν, περίπου 70 μίλια τα μεν από τα δε, καθώς η μεν τουρκική Αεροπορία συμμετείχε σε ΤASMO στην περιοχή κοντά στην εξέδρα της γεώτρησης (50 μίλια), τα δε ισραηλινά F-16 βρέθηκαν σε απόσταση περίπου 20 μιλίων από αυτή προτατεύοντας τις εργασίες. 'Ηταν η πρώτη φορά που ισραηλινά και τουρκικά αεροσκάφη βρέθηκαν τα μεν στα ραντάρ των δε.</b> <br /> Οι Τούρκοι χρησιμοποίησαν εναέρια τάνκερ KC-135 για να φτάσουν μέχρι την θαλάσσια περιοχή του Οικοπέδου 12, ενώ τα ισραηλινα μαχητικά επικοινωνούσαν με Link με τα UAV που περιπολούν γύρω από την εξέδρα, ενώ είχαν και την υποστήριξη αεροσκάφους ηλεκτρονικού πολέμου. <br /> Από πλευράς Τούρκων στην άσκηση πήραν μέρος μία κορβέτα Α69 που ήδη προϋπήρχε στην περιοχή, μία φρεγάτα O.H.Perry και οκτώ F-16. Ασκήθηκαν για δύο ώρες σε διάφορα σενάρια με έμφαση στο σενάριο προσβολής των σκαφών επιφανείας από μαχητικά αεροσκάφη και αποχώρησαν ... ησύχως!<br /> <a href="http://www.defencenet.gr/">ΠΗΓΗ</a>

Πρώτη αναμέτρηση ισραηλινών & τουρκικών F-16 στο "Οικόπεδο 12"

Ισραηλινά και τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη έφτασαν σήμερα αρκετά κοντά για τα δεδομένα αεροπορικών επιχειρήσεων στην Ανατολική Μεσόγειο, σε...

Διαβάστε την συνέχεια

Sabah: “Η Τουρκία υποσχέθηκε μυστικά στις ΗΠΑ πως δεν θα επέμβει στις έρευνες της Κύπρου”

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="aligncenter size-large wp-image-25091" height="202" src="http://gdailynews.files.wordpress.com/2011/09/sabah.gif?w=700&h=354" title="sabah" width="400" /></div><br /> <div style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"></div><br /> <br /> <b>«Όχι» ήταν η απάντηση της Άγκυρας σε ερώτημα της Ουάσιγκτον πριν από μια εβδομάδα για το αν η Τουρκία προτίθεται να επέμβει στις έρευνες της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ανατολική Μεσόγειο, αναφέρει σε σημερινό της δημοσίευμα η τουρκική εφημερίδα «Σαμπάχ» και κάνει λόγο για επίσημες εκθέσεις και σημειώματα στην Άγκυρα που κάνουν λόγο για «πολύ σοβαρή κατάσταση».</b><br /> Η «Σαμπάχ» αναφέρει ότι «σε συσκέψεις που έχουν πραγματοποιηθεί στην Άγκυρα υπό το συντονισμό του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών διαπιστώθηκε ότι τα αποθέματα φυσικού αερίου στις περιοχές, όπου θα πραγματοποιήσει έρευνες η Κυπριακή Δημοκρατία, ξεπερνούν τα 15 τρισ. κυβικά μέτρα, πράγμα που χρηματικά μεταφράζεται στο ποσό των 7 τρισ. δολαρίων». Το θέμα θα συζητηθεί, γράφει η εφημερίδα, στην τακτική συνεδρίαση του τουρκικού Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας τον προσεχή Οκτώβριο.<br /> <span id="more-25090"></span><br /> Σύμφωνα με τη «Σαμπάχ» «η έλλειψη επαρκών μελετών στο θέμα της ενέργειας στην Ανατολική Μεσόγειο, ήταν κάτι που διατυπώθηκε ως αυτοκριτική στην κορυφή του κράτους» και ότι «η πρώτη εκτίμηση της κατάστασης έγινε εκ μέρους του γενικού επιτελείου ενόπλων δυνάμεων, το οποίο κάλεσε το 2010 ακαδημαϊκούς στο επιτελείο, για να απευθύνει το ερώτημα αν τα κοιτάσματα στην Ανατολική Μεσόγειο αξίζουν να ληφθεί υπόψη το ρίσκο πολέμου». Η εφημερίδα αναφέρει ότι η απάντηση των ακαδημαϊκών ήταν θετική, με αποτέλεσμα το επιτελείο να αρχίζει να συντάσσει λεπτομερείς εκθέσεις.<br /> Η «Σαμπάχ» αναφέρει επίσης ότι με δεδομένη την κρίση γύρω από τις έρευνες, «την προηγούμενη εβδομάδα οι ΗΠΑ απηύθυναν προς την Τουρκία ένα σημαντικό ερώτημα». Πιο συγκεκριμένα, «οι ΗΠΑ ρώτησαν στη Διεύθυνση Θαλάσσιων Ζητημάτων του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών αν η Τουρκία προτίθεται να επέμβει, αλλά δεν αρκέστηκαν από την απάντηση «όχι» που έλαβαν και απηύθυναν το ίδιο ερώτημα και σε άλλες διευθύνσεις του τουρκικού κράτους».<br /> Σύμφωνα με τη «Σαμπάχ» στα σχετικά επίσημα σημειώματα της Άγκυρας σχετικά με την Ανατολική Μεσόγειο αναφέρονται τα εξής: «Η ελληνοκυπριακή πλευρά βρίσκεται σε άμεση επαφή με την Ελλάδα. Ακολουθεί μία πολιτική που θα φυλακίσει στον κόλπο της Αττάλειας την Τουρκία η οποία διαθέτει τις μεγαλύτερες ακτές στην Ανατολική Μεσόγειο. Αρχικά, το 2003 υπέγραψε με την Αίγυπτο, το 2007 με το Λίβανο και αμέσως μετά το επεισόδιο στο πλοίο Μαβί Μαρμαρά το 2010 με το Ισραήλ, συμφωνίες οριοθέτησης. Το 2004, είχε οριοθετήσει μονομερώς την δήθεν Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) της, με τρόπο που συνιστά παραβίαση των δικαιωμάτων της Τουρκίας και της ΤΔΒΚ».<br /> Στο ίδιο σημείωμα αναφέρεται επίσης ότι «έτσι όπως έχει υπολογιστεί από την Ελλάδα και την Ελληνοκυπριακή πλευρά, η ΑΟΖ που αντιστοιχεί στην Τουρκία έχει έκταση μόνο 41.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων, ενώ οι εκτάσεις 71.000 και 33.000 τετραγωνικών που υπολείπονται από τη συνολική έκταση των 145.000 τετραγωνικών μοιράστηκαν μεταξύ της Ελλάδας και της ελληνοκυπριακής διοίκησης. Εάν η Τουρκία δεν ελέγχει την υφαλοκρηπίδα αυτή έκτασης 145.000 τετραγωνικών, αυτό σημαίνει ότι δεν ελέγχει το ένα τρίτο των θαλασσών της και του πλούτου που υπάρχει σε αυτές».<br /> Στο ίδιο σημείωμα αναφέρεται ότι «σε περίπτωση που δεν εμποδιστούν οι γεωτρήσεις στο οικόπεδο 12 της δήθεν ΑΟΖ της Ελληνοκυπριακής πλευράς που έχει ανακοινωθεί ότι θα ξεκινήσουν προς τα τέλη Σεπτεμβρίου και τις αρχές Οκτωβρίου, τότε πολύ σύντομα, προς τα τέλη του 2011, η Ελληνοκυπριακή πλευρά θα έχει αποκτήσει τη δυνατότητα να καταβάλλει διεθνή προσπάθεια με σκοπό να αποκτήσει το δικαίωμα γεώτρησης και στα υπόλοιπα οικόπεδα. Συνεπώς η κατάσταση είναι πολύ σοβαρή. Οδεύουμε ολοταχώς προς ένα σημείο καμπής όπου θα δοκιμαστεί η αποφασιστικότητα της Τουρκίας».<br /> <b><i>www.kathimerini.gr</i></b><i> με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ</i><br /> <br /> <a href="http://gdailynews.wordpress.com/">ΠΗΓΗ</a>

Sabah: “Η Τουρκία υποσχέθηκε μυστικά στις ΗΠΑ πως δεν θα επέμβει στις έρευνες της Κύπρου”

«Όχι» ήταν η απάντηση της Άγκυρας σε ερώτημα της Ουάσιγκτον πριν από μια εβδομάδα για το αν η Τουρκία προτίθεται να επέμβει στις έρευνες...

Διαβάστε την συνέχεια

Ellas Never Die: Εξοφλούμε το χρέος της Ελλάδας!

<center><a href="http://gdailynews.files.wordpress.com/2011/09/end.jpg?w=700&h=248" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" border="0" class="aligncenter size-large wp-image-25080" height="141" src="http://gdailynews.files.wordpress.com/2011/09/end.jpg?w=700&h=248" title="end" width="400" /></a></center><br /> <b><br /> </b><br /> <b>Σχετική ανάρτηση:<a href="http://elladasimera.blogspot.com/2011/09/670.html">«Τράπεζα της Ανατολής» Δωρεά μετοχής 670 δισ. ευρώ</a></b><br /> <b>Είμαστε η <a href="http://www.ellasneverdie.org/about">Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία «E.N.D.»</a>, με αριθμό Δημοσίευσης 166/2011 και ΑΦΜ 998037980. </b><b>Η αμύθητη περιουσία των <a href="http://www.ellasneverdie.org/2-7-trillion-for-greece.html">2,7 τρις ευρώ</a>, που είναι περιουσία της «E.N.D.», προέρχεται από δωρεά και θα διατεθεί για την εξαγορά του συνολικού χρέους της Πατρίδας μας.</b><br /> Η Δήλωση Φόρου Δωρεάς έχει υποβληθεί στην αρμόδια Δ.Ο.Υ. με αριθμό πρωτοκ.20459/25-08-2011.<br /> <b>Έπεται συνέχεια…</b><br /> <br /> <ul><li><b><a href="http://www.ellasneverdie.org/2-7-trillion-for-greece.html" title="2,7 τρις ευρώ για την ΕΛΛΑΔΑ και τους ΕΛΛΗΝΕΣ, είναι αλήθεια: 2.714.591.915.942 ευρώ !!!">2,7 τρις ευρώ για την ΕΛΛΑΔΑ και τους ΕΛΛΗΝΕΣ, είναι αλήθεια: 2.714.591.915.942 ευρώ !!!</a></b></li> <li><b><a href="http://www.ellasneverdie.org/history-of-bdorient.html" title="Ιστορικό χρονικό - Συγχώνευση της Τράπεζας της Ανατολής με την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος">Ιστορικό χρονικό – Συγχώνευση της Τράπεζας της Ανατολής με την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος</a></b></li> <li><b><a href="http://www.ellasneverdie.org/legal-analysis-and-documentation.html" title="Νομική Ανάλυση και Τεκμηρίωση">Νομική Ανάλυση και Τεκμηρίωση</a></b></li> <li><b><a href="http://www.ellasneverdie.org/irresponsibility-of-ethniki-from-management.html" title="Το «ανεύθυνον της Εθνικής Τραπέζης της Ελλάδος εκ διαχειρίσεως»">Το «ανεύθυνον της Εθνικής Τραπέζης της Ελλάδος εκ διαχειρίσεως»</a></b></li> <li><b><a href="http://www.ellasneverdie.org/the-course-of-actions-of-the-bestower.html" title="Το οδοιπορικό του δωρητή των μετοχών">Το οδοιπορικό του δωρητή των μετοχών</a></b></li> <li><b><a href="http://www.ellasneverdie.org/questions.html" title="Εύλογα Ερωτήματα">Εύλογα Ερωτήματα</a></b></li> <li><b><a href="http://www.ellasneverdie.org/to-the-point.html" title="Δια ταύτα">Δια ταύτα</a></b></li> </ul><br /> <br /> <section> <h1><b>Τεκμήρια</b></h1></section> <br /> <ul><li><b><a href="http://ellasneverdie.org/sites/default/files/277-7-12-1904_0.pdf" target="_blank" title="ΦΕΚ αρ. 277-7-12-1904">ΦΕΚ αρ. 277-7-12-1904</a></b></li> <li><b><a href="http://ellasneverdie.org/sites/default/files/301-31-12-1932.pdf" target="_blank" title="ΦΕΚ αρ 301-31-12-1932">ΦΕΚ αρ 301-31-12-1932</a></b></li> <li><b><a href="http://ellasneverdie.org/sites/default/files/%CE%99%CF%83%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82%20%CE%91%CE%BD%CE%B1%CF%84%CE%BF%CE%BB%CE%AE%CF%82.pdf" target="_blank" title="Ισολογισμός Ανατολής">Ισολογισμός Ανατολής</a></b></li> <li><b><a href="http://ellasneverdie.org/sites/default/files/%CE%91%CF%80%CE%BF%CF%84%CE%AF%CE%BC%CE%B7%CF%83%CE%B7%20%CE%9A%CE%B1%CE%B8%CE%B7%CE%B3%CE%B7%CF%84%CE%AE%20%CE%9A%CE%B1%CF%81%CF%85%CF%8E%CF%84%CE%B7.pdf" target="_blank" title="Αποτίμηση Καθηγητή Καρυώτη">Αποτίμηση Καθηγητή Καρυώτη</a></b></li> <li><b><a href="http://ellasneverdie.org/sites/default/files/%CE%91%CF%80%CE%BF%CF%84%CE%AF%CE%BC%CE%B7%CF%83%CE%B7%20%CE%93%CE%B5%CF%89%CF%81%CE%B3%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B6%CE%AC.pdf" target="_blank" title="Αποτίμηση Καθηγητή Γεωργαντζά">Αποτίμηση Καθηγητή Γεωργαντζά</a></b></li> <li><b><a href="http://ellasneverdie.org/sites/default/files/%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BB%CE%AE%20%CE%95%CE%B9%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CF%8E%CE%BD%20%CE%95%CE%BA%CE%BA%CE%B1%CE%B8%CE%B1%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CF%8E%CE%BD.pdf" target="_blank" title="Επιστολή Ειδικών Εκκαθαριστών">Επιστολή Ειδικών Εκκαθαριστών</a></b></li> <li><b><a href="http://ellasneverdie.org/sites/default/files/%CE%9B%CE%AE%CE%BE%CE%B7%20%CE%95%CE%BA%CE%BA%CE%B1%CE%B8%CE%B1%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CF%8E%CE%BD%20%CF%83%CE%B5%CE%BB%2089.pdf" target="_blank" title="Λήξη Εκκαθαριστών σελ 89">Λήξη Εκκαθαριστών σελ 89</a></b></li> <li><b><a href="http://ellasneverdie.org/sites/default/files/%CE%91%CF%80%CE%AC%CE%BD%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B7%20%CE%95%CE%B8%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE%CF%82.pdf" target="_blank" title="Απάντηση Εθνικής">Απάντηση Εθνικής</a></b></li> <li><b><a href="http://ellasneverdie.org/sites/default/files/%CE%9D%CF%8C%CE%BC%CE%BF%CF%82-18-1944.pdf" target="_blank" title="Νόμος 18/1944">Νόμος 18/1944</a></b></li> <li><b><a href="http://ellasneverdie.org/sites/default/files/%CE%95%CE%BE%CF%8E%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%BF.pdf" target="_blank" title="Εξώδικο">Εξώδικο</a></b></li> <li><b><a href="http://ellasneverdie.org/sites/default/files/%CE%95%CF%80%CE%AF%CE%B4%CE%BF%CF%83%CE%B7%20%CE%A0%CE%B1%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%B4%CF%81%CE%AD%CE%BF%CF%85.pdf" target="_blank" title="Επίδοση Παπανδρέου">Επίδοση Παπανδρέου</a></b></li> <li><b><a href="http://ellasneverdie.org/sites/default/files/%CE%95%CF%80%CE%AF%CE%B4%CE%BF%CF%83%CE%B7%20%CE%A3%CE%B1%CE%BC%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%82.pdf" target="_blank" title="Επίδοση Σαμαράς">Επίδοση Σαμαράς</a></b></li> <li><b><a href="http://ellasneverdie.org/sites/default/files/%CE%95%CF%80%CE%AF%CE%B4%CE%BF%CF%83%CE%B7%20%CE%A0%CF%81%CE%BF%CE%B2%CF%8C%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%BF%CF%82.pdf" target="_blank" title="Επίδοση Προβόπουλος">Επίδοση Προβόπουλος</a></b></li> <li><b><a href="http://ellasneverdie.org/sites/default/files/%CE%91%CE%AF%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B7%20%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%82%20%CE%A4%CF%81%CE%AC%CF%80%CE%B5%CE%B6%CE%B1%20%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%BF%CF%82.pdf" target="_blank" title="Αίτηση προς Τράπεζα Ελλάδος">Αίτηση προς Τράπεζα Ελλάδος</a></b></li> </ul><strong> <a href="http://www.ellasneverdie.org/">http://www.ellasneverdie.org/</a></strong><br /> <br /> <a href="http://gdailynews.wordpress.com/">ΠΗΓΗ</a>

Ellas Never Die: Εξοφλούμε το χρέος της Ελλάδας!

Σχετική ανάρτηση: «Τράπεζα της Ανατολής» Δωρεά μετοχής 670 δισ. ευρώ Είμαστε η  Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία «E.N.D.» , με αριθμό Δημ...

Διαβάστε την συνέχεια

ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΚΥΠΡΟΣ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΜΕΣΟΓΕΙΟΥ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.hellasontheweb.org/images/stories/news/20110917/east-Mediterranean.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="east-Mediterranean" border="0" height="266" src="http://www.hellasontheweb.org/images/stories/news/20110917/east-Mediterranean.jpg" width="400" /></a></div><br /> <b>Ποια πρέπει να είναι η στρατηγική της εξωτερικής πολιτικής της Ελλάδας σε αντιπαράθεση με το στρατηγικό βάθος της εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας</b><br /> <h4><span style="font-size: x-small;">ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ: Ο ΧΩΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ ΜΕΣΟΓΕΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΕΣΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ </span></h4><b>Εισαγωγή</b><br /> <div style="text-align: justify;">Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η ενέργεια αποτελεί την κινητήρια δύναμη της παγκόσμιας οικονομίας και ότι το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο στο κοντινό και το απώτερο μέλλον συνιστούν τις βασικές ενεργειακές πηγές, από τις οποίες εξαρτάται η παγκόσμια οικονομία. Ασφαλώς και οι άλλες μορφές ενέργειας, όπως η ατομική και υδροηλεκτρική, καθώς και οι ανανεώσιμες, παίζουν σημαντικό ρόλο.<br /> Όμως τον κυρίαρχο και καθοριστικό έχουν έως τώρα οι πρώτες.^{<a class="sdfootnoteanc" href="http://www.blogger.com/post-create.g?blogID=4744786448641111194#sdfootnote1sym" name="sdfootnote1anc">¹</a>}</div><div style="text-align: justify;">Χωρίς ενέργεια δεν υπάρχει παραγωγή, χωρίς παραγωγή δεν υπάρχουν προϊόντα, χωρίς προϊόντα δεν μπορεί να επιβιώσει η ανθρώπινη κοινωνία, πόσο μάλλον οι καπιταλιστικές χώρες με την προηγμένη τεχνολογία. Μπορεί, αν και φαίνεται ανέφικτο, να γυρίσουμε στην πρωτόγονη κοινωνία. Τόσο απλά είναι τα πράγματα. Και συνήθως τα πιο απλά πράγματα είναι τα πιο σύνθετα και τα πιο σύνθετα τα πιο απλά.</div><div style="text-align: justify;">Συνεπώς ο έλεγχος τόσο των ενεργειακών πηγών πετρελαίου και φυσικού αερίου, όσο και η ασφάλεια της διακίνησής τους από τους παραγωγούς στους καταναλωτές μέσω των αγωγών για την απρόσκοπτη ροή του, έχει καθοριστική γεωστρατηγική και γεωπολιτική σημασία.</div>Η παγκοσμιοποίηση, δηλαδή η διεθνοποίηση της διακίνησης κεφαλαίων, αγαθών (εμπορευμάτων) και υπηρεσιών θα είχε πάθει έμφραγμα και τα μονοπώλια θα είχαν καταρρεύσει, χωρίς το πολύτιμο αγαθό της ενέργειας.<br /> <div style="text-align: justify;">Όποιος κατέχει ή ελέγχει τα αποθέματα και την διακίνηση του μαύρου χρυσού καθορίζει σε μεγάλο βαθμό και την παγκόσμια αγορά.</div><div style="text-align: justify;">Οι ενδοϊμπεριαλιστικές διενέξεις και οι πόλεμοι για την εξασφάλιση ενεργειακών πηγών, καθώς και των χερσαίων ή θαλασσίων οδών και ο άμεσος ή έμμεσος έλεγχος τους, αποτελούν τον προσδιοριστικό παράγοντα για τη στρατηγική των μεγάλων δυνάμεων σε παγκόσμια κλίμακα. Καθορίζουν συνάμα, σ’ ένα μικρό ή μεγάλο βαθμό, και την τύχη των μικρών κρατών που εμπλέκονται λόγω στρατηγικής θέσης στο παιχνίδι των ζωνών επιρροής.</div><div style="text-align: justify;">Μπορεί να ισχυριστεί κανείς ότι, όποιος ελέγχει την ενέργεια, ελέγχει και τον κόσμον όλο^{<a class="sdfootnoteanc" href="http://www.blogger.com/post-create.g?blogID=4744786448641111194#sdfootnote2sym" name="sdfootnote2anc">²</a>}.</div><div style="text-align: justify;">Η κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού και των καθεστώτων του Ανατολικού μπλ<span lang="en-US">o</span>κ οδήγησε, σε πρώτη φάση, στην επικράτηση των ΗΠΑ ως την πρώτη πλανητική υπερδύναμη. Η ξαφνική πλεονεκτική της θέση την οδήγησε στην αλαζονική στάση να διεξαγάγει πολέμους σε πολλά μέτωπα, για να αποκλείσει εγκαίρως άλλες δυνάμεις από τον έλεγχο των στρατηγικών ορυκτών και κατοχυρώσει γεωστρατηγικά πλεονεκτήματα για μελλοντικές εξελίξεις. Τα γεωστρατηγικά και γεωπολιτικά της συμφέροντα με αυτά των άλλων δυτικοευρωπαϊκών χωρών, βασικά των χωρών του ΝΑΤΟ, τις αναγκάζουν σε αποκλεισμό των άλλων ανταγωνιστικών δυνάμεων, όπως είναι η Ρωσία και η Κίνα, από τις πηγές και τη διακίνηση του μαύρου χρυσού.^{<a class="sdfootnoteanc" href="http://www.blogger.com/post-create.g?blogID=4744786448641111194#sdfootnote3sym" name="sdfootnote3anc">³</a>}</div><div style="text-align: justify;">Έτσι εξηγείται η εισβολή στο Ιράκ,^{<a class="sdfootnoteanc" href="http://www.blogger.com/post-create.g?blogID=4744786448641111194#sdfootnote4sym" name="sdfootnote4anc">⁴</a>} η διάλυση και ο βομβαρδισμός της Γιουγκοσλαβίας, ο πόλεμος στο Αφγανιστάν, η προσπάθεια επέκτασης του ΝΑΤΟ, ως του στρατιωτικού βραχίονα της ιμπεριαλιστικής αυτής πολιτικής, στις πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες, που διατηρούν άσβεστο το μίσος τους απέναντι στους Ρώσους, για την καταπίεση και εκμετάλλευση των χωρών τους κατά την σταλινική περίοδο και όχι μόνο. Έτσι εξηγείται η πρόσδεση των λεγόμενων Νέων Χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο άρμα της Αμερικής και η δημιουργία μιας σειράς κρατών προτεκτοράτων για την εξυπηρέτηση αυτής της στρατηγικής.^{<a class="sdfootnoteanc" href="http://www.blogger.com/post-create.g?blogID=4744786448641111194#sdfootnote5sym" name="sdfootnote5anc">⁵</a>} Έτσι εξηγούνται κατά βάση και οι εξελίξεις στη Βόρειο Αφρική και οι εξελίξεις που θα ακολουθήσουν στην ευαίσθητη περιοχή της Μέσης Ανατολής.</div><div style="text-align: justify;">Παρ’ όλη την παγκόσμια οικονομική κρίση και τις αρνητικές συνέπειες που είχε αυτή η κρίση στην ίδια την Αμερική, οι ΗΠΑ, αλλά και οι ισχυρές χώρες της Δύσης, δεν απόσχουν από τον στρατηγικό τους στόχο, δηλαδή τον έλεγχο των πηγών και των αγωγών πετρελαίου και φυσικού αερίου.</div><div style="text-align: justify;">Η ενέργεια με βάση το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο είναι το π α γ κ ό σ μ ι ο σ τ ρ α τ η γ ι κ ό ό π λ ο, που η κατοχή του καθορίζει σε ύψιστο βαθμό την γεωστρατηγική, γεωπολιτική και γενικότερη πολιτική των μεγάλων δυνάμεων και προσδιορίζει τις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις και αντιπαραθέσεις.</div><div style="text-align: justify;">Κάτω από αυτό το πρίσμα θα πρέπει να αναλύσουμε την συνολική κατάσταση που διαμορφώνεται με ραγδαίο ρυθμό στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής και που ανατρέπει άρδην τα έως τώρα δεδομένα της διεθνούς πολιτικής.</div><div style="text-align: justify;">Αυτά που έως τώρα ξέραμε, καλό είναι να τα ξεχάσουμε και καθαρίσουμε τις σκέψεις μας από τις ιδεολογικές σκουριές, που έχουν δημιουργήσει αρτηριοσκλήρωση στην ανεξάρτητη κριτική μας σκέψη, με μόνο κριτήριο τα δίκαια της πατρίδας μας. Δεν υπάρχουν πια στο διεθνές περιβάλλον αυτό που λέγαμε «παραδοσιακές σχέσεις». Το μόνο κριτήριο ήταν, είναι και θα είναι το συμφέρον.</div><div style="text-align: justify;">Τίποτε σήμερα δεν είναι πια όπως χθες και ότι ίσχυε έως τώρα ανατρέπεται από την νέα πραγματικότητα, που χωρίς παρωπίδες, κλισέ και στερεότυπα και προπάντων ιδεοληψίες, θα πρέπει να λάβουμε υπόψη μας, εάν θέλουμε να προασπίσουμε τα καλώς εννοούμενα συμφέροντα του Ελληνισμού. Και όταν λέμε «Ελληνισμού» ασφαλώς εννοούμε και συμπεριλαμβάνουμε την Ελλάδα και την Κύπρο.</div><div style="text-align: justify;">Οι ελληνικές κυβερνήσεις και τα ελληνικά κόμματα ήταν ανέκαθεν υπό εξάρτηση. Η ελληνική πολιτική ποτέ δεν ήταν ελληνοκεντρική. Υπηρετούσε πάντοτε είτε τα συμφέροντας της Δύσης (οι συντηρητικές δυνάμεις), είτε της Ανατολής (οι αριστερές δυνάμεις). Πολιτική των κυβερνήσεων και των κομμάτων που να αποβλέπει τουλάχιστον πρωταρχικά και με γνώμονα στην εξυπηρέτηση των ελληνικών συμφερόντων, δεν υπήρξε μετά την απελευθέρωση από τον τουρκικό ζυγό ποτέ. Ήταν πάντοτε ετεροπροσδιοριζόμενη.^{<a class="sdfootnoteanc" href="http://www.blogger.com/post-create.g?blogID=4744786448641111194#sdfootnote6sym" name="sdfootnote6anc">⁶</a>}</div><div style="text-align: justify;">Αυτή η πολιτική ακολουθείται έως σήμερα απαράγραπτα τόσο από τις κυβερνήσεις, όσο και από τα κόμματα της Ελλάδας και της Κύπρου. Η εξάρτηση από τα εξωθεσμικά κέντρα εντός και εκτός Ελλάδας είναι ο καθοριστικός παράγοντας της πολιτικής στην Ελλάδα.</div><div style="text-align: justify;">Την πραγματικότητα αυτή τονίζουμε εκ προοιμίου, γιατί στα ακόλουθα θα αναδείξουμε τα καταστρεπτικά της αποτελέσματα για την πατρίδα μας.</div><div style="text-align: justify;">Ποια είναι ωστόσο η γεωστρατηγική κατάσταση της περιοχής και ποιοι "παίκτες" καθορίζουν τις εξελίξεις σ’ αυτήν;</div><div style="text-align: justify;">Είναι ένα θέμα που πρέπει να αναλύσουμε, πρώτ’ απ’ όλα για να το καταλάβουμε και κατά δεύτερο λόγο μετά τη διάγνωση να καθορίσουμε τη στρατηγική μας που υπηρετεί επιτέλους - για να δώσουμε τη δέουσα έμφαση - αποκλειστικά τα δικά μας συμφέροντα. Γιατί όπως απ’ όλους αναγνωρίζεται και αποτελεί αξίωμα, δεν υπάρχουν φιλίες ανάμεσα στους λαούς, αλλά μόνο συμφέροντα.</div><div style="text-align: justify;">Με την έννοια αυτή θα προβούμε πρώτον στην ανάλυση των ενδοϊμπεριαλιστικών συμφερόντων στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής σε συσχέτιση με την πολιτική των κρατών που εμπλέκονται σ’ αυτήν. Δεύτερον στις γεωστρατηγικές και γεωπολιτικές επιδιώξεις στο χώρο της Βορείου Αφρικής, της Εγγύς και της Μέσης Ανατολής<b>. </b></div><b>Ι. Τα κριτήρια ανάλυσης</b><br /> <div style="text-align: justify;">Πριν όμως από την όποια ανάλυση απαραίτητη προϋπόθεση, για να είναι αυτή η ανάλυση έγκυρη και να έχει τα επιστημονικά κατά προσέγγιση εχέγγυα της αλήθειας και της αντικειμενικότητας, να προσδιορίσουμε τα κριτήρια με βάση τα οποία θα κρίνουμε και θα αποφανθούμε για τα τεκταινόμενα στην προαναφερθείσα περιοχή.</div><div style="text-align: justify;">Τα κριτήρια είναι απαραίτητα, για έναν κυρίως λόγο, τον εξής: Στο βαθμό που τα κριτήριά μας ευσταθούν, μπορεί να ευσταθεί και η ανάλυσή μας. Αν δηλαδή π.χ. τα κριτήρια είναι λάθος, τότε είναι λάθος και η ανάλυσή μας ή εν πάση περιπτώσει τυχαία ή περιπτωσιολογική. Από την άλλη γνωρίζοντας ο μελετητής τα δικά μας κριτήρια μπορεί να αντιπαραθέσει τα δικά του ή να συμφωνήσει με τα δικά μας.</div><div style="text-align: justify;">Οπότε τίθεται το ερώτημα: Ποια είναι αυτά τα κριτήρια; Ήδη στην εισαγωγή αυτή τα έχουμε αναφέρει, αλλά τα συγκεκρινοποιούμε καλύτερα.</div><div style="text-align: justify;">1. Η ενέργεια με βάση την εξασφάλιση των πηγών και αγωγών πετρελαίου και φυσικού αερίου, αποτελεί τον ύψιστο στρατηγικό στόχο των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων που καθορίζει την πολιτική τους και επικαθορίζει και τους άλλους επί μέρους στόχους.</div><div style="text-align: justify;">2. Το πρώτο κριτήριο καθορίζει τις σχέσεις των κρατών και την ανάπτυξη συμμαχιών ή αντιπαλοτήτων. Δεν υπάρχουν φιλίες, όπως τονίσαμε και πιο πάνω με σαφήνεια, παρά μόνο συμφέροντα που καθορίζουν τις σχέσεις αυτές. Με την έννοια αυτή καμία σχέση ανάμεσα στα κράτη δεν είναι μόνιμη και σταθερή. Αυτό μας το επιβεβαιώνει η ιστορία και δε χρήζει απόδειξης.</div><div style="text-align: justify;">3. Όπως είπε και ο Κλαούζεβιτς «Τα μικρά κράτη έχουν τόση δύναμη, όση η ταύτισή τους με τα συμφέροντα των μεγάλων». Η αναφορά στα μικρά κράτη έχει τη σημασία της, όταν ασχοληθούμε με την Ελλάδα και την Κύπρο.</div><div style="text-align: justify;">4. Παρ' όλη τη συχνή αντιφατικότητα της εξωτερικής πολιτικής της Αμερικής, ως της κατ' εξοχήν ηγεμονικής δύναμης της υφηλίου, η εξωτερική της πολιτική καθορίζεται, σ ε τ ε λ ευ τ α ί α α ν ά λ υ σ η από το εβραϊκό λόμπι.</div><div style="text-align: justify;">5. Το εβραϊκό λόμπι στηρίζει και καθορίζει με τη σειρά του την ύπαρξη και πολιτική του Ισραήλ.</div><div style="text-align: justify;">.Αυτά είναι τα κύρια κριτήρια που καθορίζουν, τρόπον τινά, και τα εργαλεία ανάλυσης.</div><div style="text-align: justify;">Ο καθορισμός κριτηρίων είναι ο γενικός κανόνας κάθε επιστημονικής ανάλυσης, που έχει αξιώσεις προσέγγισης της αλήθειας.</div><div style="text-align: justify;">Για να υπάρξει διάλογος και αντίλογος με ουσιαστικό περιεχόμενο ο κάθε συζητητής πρέπει να τοποθετηθεί πάνω σ' αυτά τα κριτήρια και να δηλώσει, αν συμφωνεί ή διαφωνεί, και αν διαφωνεί, να καταθέσει τα δικά του κριτήρια, έως ότου υπάρξει συμφωνία ή ασυμφωνία κριτηρίων. Στη δεύτερη περίπτωση έχουμε μια διαφορετική ανάλυση της πραγματικότητας, που καταλήγει αναγκαστικά σε διαφορετικά συμπεράσματα καθ' όλα ή εν μέρει.</div><div style="text-align: justify;">Τελικό κριτήριο της αλήθειας η πράξη, που θα επαληθεύσει ή θα διαψεύσει τις αναλύσεις και της προβλέψεις μας.</div><div style="text-align: justify;">Τέλος με βάση την ανάλυση πρέπει να καθοριστεί και η ανάλογη πολιτική. Δεν μπορεί ένας πολιτικός φορέας, πολλώ μάλλον μια κυβέρνηση, να αναμένει τις εξελίξεις και μετά να καθορίζει την πολιτική της.</div><div style="text-align: justify;">Θα πρέπει να διαθέτει διορατικότητα και να διαμορφώνει και αναπτύσσει σχέδια δράσης για όλες τις εξελίξεις, με κύριο άξονα, όπως είπαμε, το εθνικό συμφέρον. Αλλιώς η αποτυχία της είναι εκ προοιμίου δεδομένη.</div><div style="text-align: justify;">Με βάση όλα τα ανωτέρω θα ξεκινήσουμε την ανάλυσή μας, που κεντρικό της άξονας είναι αυτό που οφείλει να ενδιαφέρει εμάς ως Έλληνες, δηλαδή η ενδεδειγμένη πολιτική της Ελλάδας και της Κύπρου, για την εξυπηρέτηση των πρωταρχικά δικών μας συμφερόντων, μέσα στο άμεσο και διεθνές πολιτικό περιβάλλον.</div><br /> <b>ΙΙ. Η πολιτική των ΗΠΑ στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης και Άπω Ανατολής.</b><br /> <div style="text-align: justify;">Εάν πάρουμε λοιπόν ως βασικό άξονα της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ και των λοιπών χωρών της Δύσης, που κατά τον ένα ή τον άλλο τρόπο και για την εξυπηρέτηση των δικών τους συμφερόντων ταυτίζονται εν μέρει ή εν όλω με τις ΗΠΑ, τον έλεγχο των ενεργειακών πηγών πετρελαίου και φυσικού αερίου και την ασφάλεια των αγωγών κατά προτεραιότητα, θα πρέπει να δούμε πως αυτές οι δύο συνθήκες κατοχυρώνονται και από που υπάρχει ο κίνδυνος αμφισβήτησης αυτού του γεωστρατηγικού στόχου.</div><div style="text-align: justify;">Οι έως τώρα ενδείξεις από την πολιτική της Αμερικής και των άλλων δυτικών χωρών, με την επέμβαση στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ, την πρώην Γιουγκοσλαβία, την ανοιχτή ή καλυμμένη επέμβαση στις χώρες της Βορείου Αφρικής και τελευταία την απροκάλυπτη και ωμή επέμβαση στη Λιβύη, αλλά και έμμεσα ή άμεσα σε άλλες χώρες, όπως στην Ουκρανία και Γεωργία, τότε μπορούμε αβίαστα να βγάλουμε το συμπέρασμα ότι η προσπάθειά τους επικεντρώνεται στην με κάθε τρόπο αποκλεισμό της παρέμβασης ή του κινδύνου παρέμβασης των άλλων μεγάλων δυνάμεων και συγκεκριμένα της Ρωσίας και Κίνας και εν μέρει του Ιράν στις προαναφερόμενες περιοχές, με κίνδυνο να χάσουν το στρατηγικό πλεονέκτημα του ελέγχου και της ασφάλειας του μαύρου χρυσού, από το οποίο εξαρτάται η επιβίωση του δυτικού κόσμου.^{<a class="sdfootnoteanc" href="http://www.blogger.com/post-create.g?blogID=4744786448641111194#sdfootnote7sym" name="sdfootnote7anc">⁷</a>}</div><div style="text-align: justify;">Σ' αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η εκμετάλλευση των ενεργειακών πηγών, κυρίως φυσικού αερίου στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, που περιπλέκει επιπλέον το όλο πρόβλημα, γιατί ανατρέπει άρδην τις σχέσεις των άμεσα εμπλεκομένων στο πρόβλημα της αξιοποίησης και εκμετάλλευσης αυτού του πολύτιμου αγαθού, που φέρει το όνομα πετρέλαιο κα φυσικό αέριο.</div><div style="text-align: justify;">Τίποτε πια δεν είναι όπως χθες. Μιλάμε για ριζικές αλλαγές στις διακρατικές σχέσεις στην περιοχή, που παίρνουν τη μορφή χιονοστιβάδας και ανατρέπουν όλες τις μέχρι τώρα σταθερές, που αλλάζουν ραγδαία από τη μία μέρα στην άλλη. Αναφερόμαστε βασικά στις τεταμένες έως εχθρικές σχέσεις των έως τώρα στενών συμμάχων Τουρκία - Ισραήλ, και την πλήρη αναδιάταξη σε νέες και απρόβλεπτες βάσεις των σχέσεων αυτών και των σχέσεων των άλλων εμπλεκομένων κρατών, όπως είναι η Ελλάδα και η Κύπρος. Το ερώτημα που τίθεται στην περίπτωση αυτή είναι:</div><div style="text-align: justify;">Είναι συγκυριακή αυτή η αντιπαλότητα ή θα αποκτήσει κατά το ήττον ή μάλλον μόνιμο χαρακτήρα, όσο τα συμφέροντα των δύο κρατών θα είναι εκ διαμέτρου αντίθετα; Πρόκειται για μόνιμο διαζύγιο, όπως συνηθίζεται να λέγεται με τρόπο εκφραστικό ή υπάρχει δυνατότητα επαναπροσέγγισης; Είναι ένα θεμελιώδες ερώτημα.</div><div style="text-align: justify;">Στο ερώτημα αυτό μπορούμε με άνεση να απαντήσουμε ότι όσο δεν αλλάζει και παραμένει εν ισχύει το δόγμα του στρατηγικού βάθους του Αχμέτ Νταβούτογλου, οι μεταξύ τους σχέσεις χωρίς καμιά αμφιβολία θα βαθαίνουν και μπορούν να πάρουν ακόμη, πέρα από διπλωματικές, οικονομικές και άλλες μορφές εντάσεων και την ακραία μορφή στρατιωτικής σύρραξης, ανάμεσα στις δύο χώρες. Τίποτε δεν αποκλείεται, όταν διακυβεύονται κυρίως από μέρους του Ισραήλ στη κυριολεξία υπαρξιακά του προβλήματα.</div><div style="text-align: justify;">Αναμφίβολα η στρατηγική της Αμερικής στην περιοχή που προαναφέραμε βασίζεται στον σταθερό σύμμαχο που καλείται Ισραήλ, που παραμένει μια σταθερά στο χρόνο, γιατί τα συμφέροντα της Αμερικής και του Ισραήλ ταυτίζονται απόλυτα, έστω κι' αν καμιά φορά λόγω εκτιμήσεων υπάρχει διάσταση απόψεων.^{<a class="sdfootnoteanc" href="http://www.blogger.com/post-create.g?blogID=4744786448641111194#sdfootnote8sym" name="sdfootnote8anc">⁸</a>} Ένα όμως παραμένει σταθερό. Η στήριξη του Ισραήλ από μέρους των ΗΠΑ εναντίον οποιασδήποτε απειλής της ύπαρξής του. Αυτό δεν αλλάζει στο χρόνο όσο παραμένουν οι ΗΠΑ αυτές που είναι, διαθέτουν προς το σκοπό αυτό την απαραίτητη ισχύ και όσο στην εξωτερική πολιτική τους επικρατεί το εβραϊκό λόμπι. Το οποίο μάλιστα σ' αυτή τη φάση μπορεί να συμπαραταχθεί με το ελληνικό λόμπι, ή μάλλον το τελευταίο με το εβραϊκό.^{<a class="sdfootnoteanc" href="http://www.blogger.com/post-create.g?blogID=4744786448641111194#sdfootnote9sym" name="sdfootnote9anc">⁹</a>}</div><div style="text-align: justify;">Όλες οι άλλοι παράμετροι είναι μεταβλητοί που πρακτικά σημαίνει ότι οι ΗΠΑ, εάν είναι να αποφασίσουν - και εφόσον φτάσει ο κόμπος στο χτένι - θα αποφασίσουν υπέρ του Ισραήλ. Εννοούμε φυσικά τη διένεξη Ισραήλ -Τουρκίας, εφόσον αυτή πάρει διαστάσεις αγεφύρωτης σύγκρουσης. Οι ΗΠΑ δεν έχουν στην περίπτωση αυτή καμία άλλη επιλογή. Η μόνη δυνατότητα που τους απομένει είναι να προσπαθήσουν να αποτρέψουν με όποιο τρόπο μπορούν, εφόσον μπορούν, μια τέτοια ή παρόμοια εξέλιξη. Τα πράγματα, έτσι όπως τώρα εξελίσσονται δεν προοιωνίζουν καμία αισιοδοξία προς αυτή την κατεύθυνση και θα εξηγήσουμε το λόγο κατωτέρω.</div><div style="text-align: justify;">Στο σημείο αυτό θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι τα γεωστρατηγικά συμφέροντα των ΗΠΑ και της Δύσης γενικότερα δεν εξυπηρετούνται όσο δεν τακτοποιούνται δύο αστάθμητοι παράγοντες. Ο πρώτος είναι το Ιράν, με την πολιτική που ακολουθεί εναντίον του Ισραήλ και ο δεύτερος εδώ και μερικά χρόνια η Τουρκία. Ενδιάμεσα παρεμβάλλεται η Συρία και εν μέρει και το Λίβανο και η Ιορδανία, που συνορεύουν με το Ισραήλ.^{<a class="sdfootnoteanc" href="http://www.blogger.com/post-create.g?blogID=4744786448641111194#sdfootnote10sym" name="sdfootnote10anc">¹⁰</a>}</div><div style="text-align: justify;">Η Αμερική είναι αποφασισμένη να άρει κάθε εμπόδιο στον κύριό της στόχο που είναι βασικά το Ιράν. Θέλει συνεπώς να ξεκαθαρίσει, όπως ξεκαθαρίζει ήδη όλη την περιοχή, που της δημιουργεί ή μπορεί στο μέλλον να της δημιουργήσει προβλήματα. Λίγο ως πολύ με την δεδομένη εξόντωση του δικτάτορα Καντάφι και τον έλεγχο όλης της περιοχής προχωρεί προγραμματισμένα, θα λέγαμε, στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής. Ο επόμενος στόχος είναι η Συρία, που κι' αυτή συνορεύει με το Ισραήλ και είναι ο αστάθμητος παράγοντας λόγω και του προβλήματος της κατοχής από το Ισραήλ των υψιπέδων του Γκολάν.</div><div style="text-align: justify;">Αν προκύψει μια άλλη κυβέρνηση στη Συρία, όπως είναι το σχέδιο των ΗΠΑ και υπάρξει συμφωνία για τα υψίπεδα του Γκολάν με το Ισραήλ, ίσως δημιουργηθούν ομαλές Σύρο - Ισραηλινές σχέσεις που θα βασίζονται στο αμοιβαίο συμφέρον.</div><div style="text-align: justify;">Πολύ πιθανόν να διοχετευτούν τα πλούσια κοιτάσματα πετρελαίου της Μοσούλης, του Κιρκούκ και του Ιράκ γενικότερα μέσω Συρίας ή Ισραήλ στη Μεσόγειο και αργότερα του Ιράν, όταν και εφόσον αλλάξει η πολιτική κατάσταση στη χώρα αυτή και δεν υπάρξει πρόβλημα μεταφοράς τους στη Μεσόγειο.^{<a class="sdfootnoteanc" href="http://www.blogger.com/post-create.g?blogID=4744786448641111194#sdfootnote11sym" name="sdfootnote11anc">¹¹</a>}</div><div style="text-align: justify;">Με αυτή την έννοια μπορεί η αυτόνομη περιοχή του Βορείου Ιράκ (Νοτίου Κουρδιστάν, όπως λένε οι ίδιοι οι Κούρδοι) να μετατραπεί σε ενεργειακό κέντρο της Δύσης, όπως ίσως στο μέλλον και το Ισραήλ.^{<a class="sdfootnoteanc" href="http://www.blogger.com/post-create.g?blogID=4744786448641111194#sdfootnote12sym" name="sdfootnote12anc">¹²</a>}</div><div style="text-align: justify;">Σήμερα η αυτόνομη αυτή περιοχή των Κούρδων αποτελεί την ασπίδα προστασίας του Ισραήλ στα σχέδια της αμυντικής του πολιτικής, αλλά στο μέλλον μπορεί να αποτελέσει και την αιχμή του δόρατος, όταν το Ισραήλ αποφασίσει να εφαρμόσει μια επιθετική πολιτική απέναντι στο Ιράν και γιατί όχι και απέναντι της Τουρκίας.</div><div style="text-align: justify;">Φυσικά στο σημείο αυτό μιλάμε για σενάρια και για προβλέψεις του μέλλοντος, που μπορεί να συμβούν και μπορεί και όχι. Αν όμως λάβουμε υπόψη μας τον βασικό στρατηγικό στόχο των ΗΠΑ για τον έλεγχο των πηγών πετρελαίου και φυσικού αερίου όλης της περιοχής από τη Μεσόγειο έως τη Μέση Ανατολή, τότε το σενάριο αυτό δεν είναι εκτός πραγματικότητας και ας φαντάζει προς το παρόν ως σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Δεν είναι καθόλου απορίας άξιο, γιατί η τουρκική κυβέρνηση αναπτύσσει μια συμπεριφορά απέναντι στο Ισραήλ, που μπορεί να φαίνεται λογικοφανής ή παράλογη, όμως έχει πολύ βαθύτερα αίτια, απ' ότι δείχνει η πραγματικότητα επιφανειακά.</div><div style="text-align: justify;">Το όλο σχέδιο, απ' ότι φαίνεται, στόχο έχει την παράκαμψη της Τουρκίας, που προσπαθεί να αναδειχτεί ως ανεξάρτητη υπερδύναμη στην περιοχή, ελέγχοντας αυτή, αντί των ΗΠΑ τα στρατηγικά αυτά όπλα, που προκύπτουν από το πετρέλαιο και φυσικό αέριο. Με αυτό τον τρόπο θα μπορούσε να ασκήσει πίεση ή κάποιον εξαναγκασμό. Αυτή τη δυνατότητα έχουν σκοπό οι ΗΠΑ και το Ισραήλ να αλλάξουν ριζικά, ώστε η δύση να μην είναι εκβιάσιμη από μέρους της.</div><div style="text-align: justify;">Οι ΗΠΑ στην στρατηγική τους αυτή δεν έχουν μόνο σύμμαχο το Ισραήλ, αλλά και έναν καινούργιο που φέρει το όνομα κουρδικός παράγοντας. Χωρίς τους Κούρδους είναι δύσκολο να πετύχουν τους στόχους τους μόνο με τη συμμαχία τους με το Ισραήλ που είναι δεδομένη. Στο Ιράκ ζούνε 7, 5 εκατ. Κούρδοι. Άλλοι τόσοι στο Ιράν. Στη Συρία και κυρίως στα σύνορα προς την Τουρκία 1,5 εκατ. και φυσικά μέσα στην Τουρκία 30 με 35 εκατ. Και όλος αυτός ο πληθυσμός είναι κατανεμημένος στην περιοχή των τεσσάρων κρατών: Τουρκία, Ιράκ, Ιράν, Συρία.</div><div style="text-align: justify;">Αυτόν τον παράγοντα δεν πρέπει με τίποτε να τον παραβλέψουμε, γιατί έχει τεράστια χρησιμότητα στην πολιτική των ΗΠΑ σε σχέση με τα όμορα κράτη και κυρίως σε σχέση με την Τουρκία. Και ο λόγος είναι απλός: Μέσω του κουρδικού παράγοντα τόσο η ΗΠΑ όσο και το Ισραήλ ή μάλλον οι ΗΠΑ με την συμπαράσταση του Ισραήλ, είναι σε θέση οποιαδήποτε στιγμή να ελέγξουν τις εξελίξεις που έχουν σχέση με την Τουρκία και γενικότερα. Η Τουρκία μπορεί να φαίνεται ότι μπορεί να παίξει ανεξάρτητη πολιτική ακόμη και απέναντι στην Αμερική, όμως είναι ευάλωτη, γιατί έχει μια αχίλλειο πτέρνα, το κουρδικό πρόβλημα, που ανά πάσα στιγμή είναι σε θέση το Ισραήλ και κατ' επέκταση το εβραϊκό λόμπι να το θέσει σε εφαρμογή, εάν και εφόσον οδηγηθούν τα πράγματα σε κρίσιμα αδιέξοδα.^{<a class="sdfootnoteanc" href="http://www.blogger.com/post-create.g?blogID=4744786448641111194#sdfootnote13sym" name="sdfootnote13anc">¹³</a>}</div><div style="text-align: justify;">Επί πλέον και αυτό είναι πρόσφατο, το Ισραήλ επαναφέρει στο προσκήνιο το θέμα της αναγνώρισης της γενοκτονίας των Αρμενίων από την ισραηλινή βουλή.^{<a class="sdfootnoteanc" href="http://www.blogger.com/post-create.g?blogID=4744786448641111194#sdfootnote14sym" name="sdfootnote14anc">¹⁴</a>}</div><div style="text-align: justify;">Μπορεί να φαντάζει μια τέτοια εξέλιξη, όπως είπαμε, σενάριο επιστημονικής φαντασίας, αλλά ένα ενιαίο, ανεξάρτητο Κουρδιστάν, που είναι πιστός σύμμαχος των ΗΠΑ απέναντι στην εχθρότητα των κρατών της περιοχής, και έχουν φυσικά λόγο γι' αυτό, γιατί απειλείται η εδαφική τους ακεραιότητα πρωταρχικά, είναι σε θέση να ελέγχει την περιοχή της Μέσης Ανατολής μαζί με το Ισραήλ.</div><div style="text-align: justify;">Οι Κούρδοι δεν έχουν στην περίπτωση αυτή κανένα λόγο να έρθουν σε καμία αντιπαλότητα τόσο με το Ισραήλ, όσο και με τις ΗΠΑ, μιας και τα δικά τους συμφέροντα εξυπηρετούνται και τελικά εξαρτώνται από τις ανωτέρω δυνάμεις.</div>Αυτό όσον αφορά την Μέση Ανατολή.<br /> <div style="text-align: justify;">Στην Ανατολική Μεσόγειο το Ισραήλ που περιβάλλεται από αραβικά κράτη, κατά βάση εχθρικά, η μόνη διαφαινόμενη διέξοδος του Ισραήλ είναι η Κύπρος και η Ελλάδα. Δεν υπάρχουν άλλα κράτη στην περιοχή που θα μπορούν να συμμαχήσουν με το Ισραήλ, για κοινά συμφέροντα.</div><div style="text-align: justify;">Συνεπώς θα πρέπει να δούμε τις σχέσεις τόσο των ΗΠΑ όσο και του Ισραήλ με τα κράτη της περιοχής, μέσα σ' αυτό το πλέγμα των σκοπιμοτήτων τα οποία βασίζονται ή μπορούν δυνητικά να βασιστούν σ' αυτά τα δεδομένα, που βρίσκονται σε εξέλιξη και απ' ότι φαίνεται στην αρχή υλοποίησής τους. Εξάλλου πλησιάζει η ώρα της αλήθειας (της κρίσης).</div><div style="text-align: justify;">Με βάση αυτή την ανάλυση θα προχωρήσουμε στην περιγραφή της κάθε περίπτωσης ξεχωριστά, για να δούμε πώς συμπλέκονται ή αποσυμπλέκονται τα συμφέροντα των λαών και κρατών της περιοχής και τι προοπτικές μπορούμε να διαπιστώσουμε στη δυνητική τους εξέλιξη, για να καταλήξουμε και στα ανάλογα συμπεράσματα, που θα βοηθήσουν Ελλάδα και Κύπρο να διαμορφώσουν τη δική τους στρατηγική στο εύθραυστο και εναλλασσόμενο με καταιγιστικούς ρυθμός γεωστρατηγικό περιβάλλον, με μόνο άξονα, όπως επανειλημμένα τονίσαμε, τα καλώς εννοούμενα συμφέροντά τους.</div><div style="text-align: justify;">Οι ανωτέρω εκτιμήσεις προσπαθούν να ανταποκριθούν στο βασικό κριτήριο που εξ αρχής θέσαμε.</div><div style="text-align: justify;">Βέβαια άλλο είναι τα κριτήρια και άλλο η ανάλυση, η οποία μπορεί να είναι και ελλιπής και ενδεχομένως σε ορισμένα σημεία ανακριβής. Υπάρχουν συνεπώς αρκετοί αστάθμητοι παράγοντες, που θα τους επιβεβαιώσει ή διαψεύσει η πραγματικότητα. Δεν μπορεί να γνωρίζει κανείς απόλυτα, τι εισηγήσεις ετοιμάζουν τα περίφημα ινστιτούτα ανάλυσης ή οι γνωστές δεξαμενές σκέψεις, τα γνωστά <span lang="de-DE">think</span> <span lang="de-DE">tanks</span> το Στέϊτ Ντιπάρτμεντ των ΗΠΑ. Όπως και να έχει ωστόσο το πράγμα, οι αναλύσεις υποχρεωτικά θα έχουν ως κριτήριο την εξυπηρέτηση του κύριου στρατηγικού στόχου με τον καλύτερο και αποτελεσματικότερο από κάθε άποψη τρόπο.</div><div style="text-align: justify;">Η διαπίστωση αυτή συνιστά αίσθημα αυτογνωσίας και παραδοχής κάποιων ορίων στην σύλληψη της αλήθειας των πραγμάτων και των γεγονότων. Όμως τις απόψεις μας τις καταθέτουμε έχοντας γνώμονα την ανεξάρτητη κριτική μας σκέψη, που δεν έχει σχέση με κανένα συμφέρον ένθεν κακείθεν.</div> ΔΑΜΙΑΝΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ<br /> <a href="http://www.hellasontheweb.org/">ΠΗΓΗ</a>

ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΚΥΠΡΟΣ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΜΕΣΟΓΕΙΟΥ

Ποια πρέπει να είναι η στρατηγική της εξωτερικής πολιτικής της Ελλάδας σε αντιπαράθεση με το στρατηγικό βάθος της εξωτερικής πολιτικής της ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο πόλεμος Τουρκίας – Ισραήλ θα είναι ασύμμετρος

<img alt="" class="size-full wp-image-123095" height="388" src="http://www.antinews.gr/wp-content/uploads/2011/09/heli-cyprus-ring.jpeg" title="heli cyprus ring" width="600" /><br /> <br /> Ενδεχομένως ο πόλεμος Τουρκίας – Ισραήλ να έχει ήδη αρχίσει, με το «κλείσιμο» της στρόφιγγας των Ισραηλινών πληροφοριών για τις κινήσεις των ανταρτών του ΡΚΚ, ευθύς μετά την υπόθεση “Mavi Marmara”. Έγκυρες ειδικές πηγές αιτιολογούν με τον τρόπο αυτό την θεαματική αύξηση αφενός των επιθέσεων του ΡΚΚ αφετέρου την αυξημένη αποτελεσματικότητα τους.<br /> Πράγματι, τις «καλές ημέρες» του ειδυλλίου μεταξύ των δυο χωρών η εμπειρία του Ισραήλ στην ηλεκτρονική συλλογή πληροφοριών (ELINT) και η χρήση προηγμένων τεχνικών και συστημάτων στα Τουρκο – Ιρακινά σύνορα παρείχε πολύτιμες πληροφορίες στον Τουρκικό στρατό σχετικά με τις κινήσεις και τις ροές μαχητών και όπλων από την Κουρδική βάση του Καντίλ. (χάρτης 1)<br /> <a class="highslide thickbox no_icon" href="http://www.antinews.gr/wp-content/uploads/2011/09/parsif-map-1-1.jpg" rel="gallery-123094" title="parsif map 1 1"><img alt="" class="alignnone size-full wp-image-123096" height="226" src="http://www.antinews.gr/wp-content/uploads/2011/09/parsif-map-1-1.jpg" title="parsif map 1 1" width="600" /></a><br /> Οι Ισραηλινοί πλαισίωναν με ειδικό προσωπικό και παρείχαν τεχνολογική υποστήριξη στις δραστηριότητες αυτές και ένας εντυπωσιακός όγκος πληροφοριών από υποκλοπές κινητών τηλεφώνων και ασυρμάτων του ΡΚΚ επέτρεπαν στην  ΜΙΤ και τις Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις να έχουν σαφή εικόνα των κουρδικών δραστηριοτήτων στις διακεκαυμένες ζώνες του Hakari και των Τουρκο-Ιρακινών συνόρων.<br /> Εάν αξιολογήσουμε δε και τις πληροφορίες για «αναγκαστική προσγείωση» στο Ισραήλ των UAV (ανεπάνδρωτων αεροχημάτων αναγνωρίσεως) ‘’Heron” του Τουρκικού στρατού  υπό το πρόσχημα της συντηρήσεως <b>δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι τώρα οι Τούρκοι ευρίσκονται στο «σκοτάδι» και αναγκάζονται να βασισθούν σε ίδιες δυνάμεις και παραδοσιακές τεχνικές κατά τα φαινόμενα αναποτελεσματικές</b>. Θα θυμίσω ότι πρίν από μερικούς μήνες σημειώθηκε τρομοκρατική ενέργεια του ΡΚΚ στην Σαμψούντα, στην ΒΑ Τουρκία όπου δεν υπάρχει τοπικό Κουρδικό στοιχείο και άρα επρόκειτο για « βαθεία διείσδυση» μαχητών που πέρασε απαρατήρητη.<br /> <b>Οι δυο χώρες γνωρίζουν άριστα εκάστη το «μαλακό υπογάστριο» της άλλης και η φαεινή ιδέα των Ερντογάν – Νατβούτογλου να παίξουν το χαρτί της Γάζας για την προώθηση των Τουρκικών</b> <b>συμφερόντων στην Α. Μεσόγειο και στο εν εξελίξει παίγνιο με τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων  οδηγεί μοιραία σε «κτύπημα κάτω από την ζώνη» του Ισραήλ στο Κουρδικό</b><i>.</i><br /> <span style="text-decoration: underline;">Έτσι το παίγνιο για το Ισραήλ είναι η πάσει θυσία διατήρηση του ομφάλιου λώρου με την Δ. Ευρώπη που περνά απο τις ΑΟΖ Κύπρου και Ελλάδος, με δυνατότητες υποστηρίξεως αγωγών, τηλεπικοινωνιακών κυκλωμάτων, σταθμού υγροποιήσεως αερίου κ.α. ΧΩΡΙΣ την παρεμβολή ασταθών «δυτικόφιλων» αραβικών καθεστώτων όπως η Αίγυπτος η καθαρά εχθρικών πρός το Εβραϊκό κράτος όπως ο Λίβανος και η Συρία. </span><br /> <span style="text-decoration: underline;">Για την Τουρκία πάλι, η γνωστή λαθροχειρία με την ΑΟΖ του Καστελόριζου, η «ένωση» των ορίων ΑΟΖ Τουρκίας – Αιγύπτου και η μέσω της «ανταλλαγής» τμημάτων ΑΟΖ μεταξύ «ΤΔΒΚ», Αιγύπτου, Λιβάνου και Τουρκίας  επαφή με την ΑΟΖ της λωρίδος της Γάζας επιτρέπει την πλήρη αποκοπή του ελληνο-κυπριακού χώρου, τον ενεργειακό στραγγαλισμό του Ισραήλ και την οριστική εμφάνιση της Τουρκίας ως τοπικού παράγοντος Ισχύος στην Μ. Ανατολή – Α. Μεσόγειο και «προστάτη» των αραβικών δικαιωμάτων, όπως μαρτυρά η Τουρκική υποστήριξη στις αιτιάσεις του Λιβάνου για την <i>ΑΟΖ του</i>. Ας σημειωθεί, πως όλα αυτά τα Κράτη, ΔΕΝ έχουν προσυπογράψει το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας και οι αναφορές στην ΑΟΖ είναι καθαροί τακτικισμοί και προσπάθειες προσπορισμού οφελών από μια συγκεχυμένη κατάσταση.</span><br /> Να πούμε εδώ ότι μολονότι τα κατεχόμενα της Παλαιστίνης δεν είναι πλήρες μέλος του ΟΗΕ, «έχουν» ΑΟΖ, η οποία εμφαίνεται στον χάρτη 2 και ο κύριος λόγος που Τουρκία ξεκίνησε την εκστρατεία κατά του αποκλεισμού της Γάζας, τους «στολίσκους ελευθερίας» (τους οποίους έσπευσαν να υποστηρίξουν διάφοροι ημέτεροι ανεγκέφαλοι) είναι η εμφάνιση της ως «προστάτου» των δικαιωμάτων των κατεχομένων, με το αζημίωτο : <b>Όπως είπαμε παραπάνω, η Τουρκία επιθυμεί να φθάσει την ολίγιστη ΑΟΖ της έως το</b> <b>…Σουέζ !</b> Στον Τουρκικό χάρτη 3, του 2008, που παρουσιάζει τις Τουρκικές απόψεις για την ΑΟΖ της χώρας <b>ΔΕΝ υπάρχει πρόβλεψη για ΑΟΖ της Γάζας</b>. Το «φρούτο» αυτό ανακάλυψαν οι Τούρκοι κατά  την «νέα εποχή Νταβούτογλου», που υιοθέτησε ασμένως την θέση «<a href="http://gazafreedommarch.org/cms/en/news/view/09-09-08/Israel_s_Rape_of_Gaza_s_Natural_Resources_What_the_Conflict_was_Really_About.aspx">Πώς το Ισραήλ  λεηλάτησε τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της Παλαιστίνης</a>»<br /> <a class="highslide thickbox no_icon" href="http://www.antinews.gr/wp-content/uploads/2011/09/pars-map-2.jpg" rel="gallery-123094" title="pars map 2"><img alt="" class="alignnone size-full wp-image-123097" height="409" src="http://www.antinews.gr/wp-content/uploads/2011/09/pars-map-2.jpg" title="pars map 2" width="600" /></a><br /> Το Ισραήλ μπορεί να «παίξει» πολύ πιο εύκολα, αφού στο Κουρδικό χάος μεταξύ Συρίας, Τουρκίας και Ιράκ η όποια ανάμειξη με ειδικές δυνάμεις θα περάσει τυπικά απαρατήρητη ενώ η αντίστοιχη Τουρκική ανάμειξη απαιτεί θεαματικές κινήσεις με πλοία και αεροσκάφη. Να σημειωθεί εδώ ότι το Ισραήλ διαθέτει τεράστιο στόκ Σοβιετικών όπλων ιδανικό για συγκεκαλυμμένες δραστηριότητες.<br /> Όσον αφορά στην χρήση «κλασικών» στρατιωτικών μέσων όπως το Ναυτικό, η Τουρκία κινδυνεύει με την λεγόμενη «υπερέκταση».  Μια παρουσία έστω και συνοδευτική σε απόσταση 250- 300 ν.μ. από τις Τουρκικές ακτές απαιτεί πλοία μεγέθους φρεγάτας, πλοία ανεφοδιασμού και βεβαίως αεροπορική κάλυψη. Πόσα πλοία μπορεί να διαθέσει η Τουρκία; Από τις 16 – 17 φρεγάτες τουλάχιστον τρεις η τέσσερις επιχειρούν στην Λιβύη η τελούν υπό συντήρηση μετά τις επιχειρήσεις του embargo, τουλάχιστον  δυο περιπολούν στον Περσικό και την Σομαλία και <b>βεβαίως υπάρχει και</b> <b>το Αιγαίο</b>. Πιθανολογείται ότι στην Α. Μεσόγειο θα επιχειρήσουν οι τύπου Gaziantepe (αμερικανική κλάσση OH Perry), θεωρητικώς οκτώ εκ των οποίων κάποιες έχουν εκσυγχρονισθεί η τελούν υπό εκσυγχρονισμό στα πλαίσια του προγράμματος GENESIS. Ο τύπος αυτός κρίνεται καταλληλότερος λόγω  αναβαθμισμένων αισθητήρων και ηλεκτρονικών και της ικανότητος αντιαεροπορικής αμυνας περιοχής που διαθέτει με την παρουσία του ΑΑ βλήματος Standard SM – 1MR βεληνεκούς 90 ν.μ.,  εκτός των Evolved Sea Sparrow βεληνεκούς 40 ν.μ.<br /> <b>Φυσικά στην περίπτωση αυτή το Τουρκικό ΠΝ στερείται της ικανότητος αυτής στο Αιγαίο</b> και στην παρουσία του σε άλλα θέατρα επιχειρήσεων όπως στην Λιβύη και την Σομαλία.<br /> Οι πεπαλαιωμένες κορβέτες κλάσεως Estienne d’Orves, κατάλληλες για παράκτια επιτήρηση και αστυνόμευση ακτών, δεν κρίνονται ικανές για μια αποστολή στο «στόμα του Ισραηλινού λύκου», όπου ούτως η άλλως όλα τα συμμετέχοντα πλοία θα έχουν να αντιμετωπίσουν τα ηλεκτρονικά αντίμετρα της Raphael και της ELBIT, τις αντιαεροπορικές – αντιβληματικές συστοιχίες, τα αντιπλοϊκά βλήματα GABRIEL όλων των εκδόσεων (εως και 105 ν.μ. βεληνεκές) των Ισραηλινών , ενώ τα βλήματα επιφανείας – επιφανείας HARPOON που διαθέτουν τα τουρκικά πλοία είναι μάλλον «ελαφρά».<br /> Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Νετανιάχου το έθεσε ακριβέστερα : Όποιος πλησιάσει στην ζώνη αποκλεισμού θα έχει να αντιμετωπίσει τα δυο «μακριά χέρια» του Ισραήλ. Την Πολεμική Αεροπορία και το Ναυτικό. Το τελευταίο, σίγουρα υστερεί σε σύγκριση με το Τουρκικό σε επίπεδο μεγάλων ναυτικών μονάδων,  αλλά δεν θέλω να βάλω στην ζυγαριά την παρουσία τριών ΥΒ Dolphin οπλισμένων με βλήματα cruise με συμβατική ή  πυρηνική γόμωση…<br /> <a class="highslide thickbox no_icon" href="http://www.antinews.gr/wp-content/uploads/2011/09/pars-map3-3.jpg.jpg" rel="gallery-123094" title="pars map3 3.jpg"><img alt="" class="alignnone size-full wp-image-123098" height="388" src="http://www.antinews.gr/wp-content/uploads/2011/09/pars-map3-3.jpg.jpg" title="pars map3 3.jpg" width="600" /></a><br /> Εκείνο βέβαια το «μακρύ χέρι» που κάνει την διαφορά είναι η Ισραηλινή Αεροπορία που με περίπου 90 F-15 και 250 F-16 διαφόρων τύπων (σύν άλλους τύπους αεροσκαφών αλλά αναφέρομαι στον «κορμό») αποτελεί μια δύναμη κρούσεως που η Τουρκία απλώς δεν μπορεί να σκεφθεί να αντιμετωπίσει και εάν προσθέσουμε την διαφορά σε εκπαίδευση, εμπειρία και ηλεκτρονικά οι Τούρκοι θα πρέπει να αλλάξουν γειτονιά…<br /> Σε όλα αυτά θα πρέπει να προστεθεί η παρασάγγας Ισραηλινή υπεροχή στον τομέα “Situation Awareness” (“επίγνωση τακτικής καταστάσεως”) με κάθε είδους αισθητήρα επιφανείας και αέρος και εξελιγμένα συστήματα ELINT – SIGINT (συλλογή πληροφοριών από εκπομπές κάθε είδους και υποκλοπές επικοινωνιών) ενώ το Ισραήλ κατέχει μια επίζηλη θέση διεθνώς στον τομέα του Ηλεκτρονικού Πολέμου (μέτρα ηλεκτρονικής υποστηρίξεως – παρεμβολές).<br /> Αναφέρθηκα παραπάνω στο φαινόμενο της «υπερεκτάσεως» και είναι προφανές πως μια «αξιοπρεπής» Τουρκική αεροναυτική παρουσία στα ανοικτά της Γάζας, ή νότια της Κύπρου πλησίον των εξεδρών γεωτρήσεων, απαιτεί μια αντίστοιχη αποψίλωση της Τουρκικής παρουσίας στο Αιγαίο, ακόμη και στην «ενδιάμεση» περιοχή του Καστελορίζου.<br /> Για τους λόγους αυτούς, πιστεύω πως η εξέλιξη της Τουρκο –Ισραηλινής διαμάχης θα έχει έντονα «ασύμμετρο» χαρακτήρα, με εκατέρωθεν «ειδικές επιχειρήσεις» και πλήγματα που θα επιδιώκουν να «κρεμάσουν στα μανταλάκια» της διεθνούς κοινότητος τον αντίπαλο για υποστήριξη της τρομοκρατίας, παραβίαση διεθνών συνθηκών, την «ατιμωρητί» ανάπτυξη πυρηνικού οπλοστασίου από το Ισραήλ κ.α. έως και την αναγκαστική παρέμβαση των ΗΠΑ.<br /> Αυτό ασφαλώς και δεν πρέπει να σημάνει εφησυχασμό για την ελληνική πλευρά, αφού οι συνθήκες για πρόκληση  θερμού επεισοδίου στην περιοχή του Καστελορίζου η των «μικρών Δωδεκανήσων» ευνοούν την Τουρκία η οποία θα προτιμήσει μια «λογική» κίνηση από την «υπερέκταση» στην Γάζα και στα Κυπριακά κοιτάσματα και είναι πολύ πιθανό να επιλεγεί ένα «αδύνατο σημείο» για να προβάλλει τις παράλογες αξιώσεις της.<br /> Έχω ξαναγράψει εδώ πως ο «τσαμπουκάς» με το Ισραήλ έχει σαφή όρια, εκτός από την περίπτωση του ατυχήματος, πιθανού όταν συγκεντρώνονται εκνευρισμένοι άνθρωποι με πλοία, αεροσκάφη και πυραύλους σε μια μικρή θαλάσσια ζώνη, σε απόσταση βολής από ανεξέλεγκτες δυνάμεις όπως π.χ. η Χεζμπολά στις Λιβανικές ακτές.<br /> Στην αστάθμητη αυτή εξέλιξη  συμβάλλει και η πρόσφατη αναταραχή στην Αίγυπτο, με την πυρπόληση της Ισραηλινής πρεσβείας και τις ενδείξεις ότι το στρατιωτικό καθεστώς ΔΕΝ είναι πια δεδομένο στον φιλοδυτικό και έστω  ουδέτερο προσανατολισμό του ως πρός το Ισραήλ. Με την παρότρυνση της «φίλης» Τουρκίας, <b>πόσο μπορούν να ελεγχθούν οι Αιγυπτιακές ριζοσπαστικοποιημένες πια μάζες</b>  <b>και</b> <b>ποιός θέλει να τις ελέγξει και όχι να τις «εξαπολύσει» σε μια παναραβική περιπέτεια</b> ;<br /> Σε κάθε  περίπτωση η  έμπρακτη αμφισβήτηση της ΑΟΖ του Καστελορίζου με κάποιο «θερμό επεισόδιο», <i>π.χ. με «δημοσιογράφους» της ΜΙΤ, με παροχή βοήθειας σε …επι τούτοις κινδυνεύον</i> <i>σκάφος εντός ελληνικών χωρικών υδάτων, με αναχαίτιση πλοίου   α λα EXPLORA</i> κ.α. φαίνεται πιο πιθανή, την στιγμή μάλιστα που το «Τουρκο- Αιγυπτιακό» ειδύλλιο (σε προηγούμενη ανάρτηση μου αναφέρθηκα  στον Ιμπραήμ !) μας στριμώχνει και από τα Νότια : Ποιά θα είναι η τοποθέτηση της Αιγύπτου ως πρός την ΑΟΖ του νησιού μας και την Τουρκική επιδίωξη «Οθωμανικού lebensraum» στα ορια των ΑΟΖ Ελλάδος – Κύπρου – Αιγύπτου ;<br /> <br /> <a href="http://www.antinews.gr/">ΠΗΓΗ</a>

Ο πόλεμος Τουρκίας – Ισραήλ θα είναι ασύμμετρος

Ενδεχομένως ο πόλεμος Τουρκίας – Ισραήλ να έχει ήδη αρχίσει, με το «κλείσιμο» της στρόφιγγας των Ισραηλινών πληροφοριών για τις κινήσεις ...

Διαβάστε την συνέχεια