Παγίδευση Μητσοτάκη στο τέχνασμα Ερντογάν.

<br /><a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2023/02/DENDIAS-2.jpg"><img height="354" src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2023/02/DENDIAS-2.jpg" width="763" /></a><br /><br /><b>Aλέξανδρος Τάρκας</b><br />Ο ελληνοτουρκικός διάλογος είναι καλοδεχούμενος και επιβεβλημένος για την αποκλιμάκωση της έντασης και την αποτροπή δυσμενέστατων εξελίξεων, αλλά ο πρωθυπουργός Κυρ. Μητσοτάκης -για πολλοστή φορά- παγιδεύεται στα τεχνάσματα της Άγκυρας ως προς την ουσία και τη διαδικασία διεξαγωγής του.<br /><br />Αν και σχεδόν οι πάντες επεσήμαιναν, από την επομένη της τραγωδίας στη ΝΑ Τουρκία, ότι η ελληνική ανθρωπιστική συμπαράσταση δεν πρέπει να συγχέεται με τη «διπλωματία των σεισμών» του 1999-2000, ο Πρωθυπουργός διολίσθησε στο εύκολο λάθος. Μαζί με τις διαχυτικότητες των υπουργών Εξωτερικών Ν. Δένδια και Μ. Τσαβούσογλου, η κυβέρνηση επιτρέπει να δημιουργείται, διεθνώς, η επίπλαστη εικόνα ότι οι συνθήκες είναι ιδανικές για -άνευ όρων- επανάληψη διμερών συνομιλιών.<br /><br />Επομένως, τι πιο φυσικό -και προβλέψιμο- από το ν’ αξιοποιήσει ταχύτατα την ευκαιρία ο πρόεδρος Ρ.Τ. Ερντογάν, εγκρίνοντας την προ ημερών τηλεοπτική παρέμβαση του κ. Τσαβούσογλου. Ο Τούρκος υπουργός αποκάλυψε μέρος της άτυπης συμφωνίας των διπλωματικών συμβούλων Α.-Μ. Μπούρα και Ι. Καλίν, τον περασμένο Δεκέμβριο, για διάλογο χωρίς ασφαλιστικές δικλείδες.<br /><br />Η δε ελληνική πλευρά απάντησε, μέσω «διπλωματικών πηγών», ότι «μοναδική διαφορά είναι η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ». Προβληματική η απάντηση αφενός επειδή δόθηκε ανεπίσημα (άρα, λόγια που φεύγουν στον αέρα) και αφετέρου επειδή η πάγια -και σωστή- άποψη της ελληνικής διπλωματίας έχει υπονομευθεί από τον ίδιο τον κ. Μητσοτάκη, ο οποίος επανειλημμένα έχει αναφερθεί σε περισσότερες διαφορές.<br /><br />Όμως το κύριο πρόβλημα είναι ότι ο κ. Τσαβούσογλου δεν λέει αλήθεια ή λέει -πονηρά- μισές αλήθειες, χωρίς η κυβέρνηση να θέτει δημοσίως την κατάσταση στην πραγματική βάση σε τρία κεφάλαια:<br /><br />– Πρώτον, η Άγκυρα απαιτεί, από το Μάιο του 2021 (συναντήσεις Μητσοτάκη, Δένδια, Τσαβούσογλου στην Αθήνα) και το Μάρτιο πέρυσι (γεύμα Μητσοτάκη-Ερντογάν στην Πόλη), να εξεταστούν τα ζητήματα της ΑΟΖ και των 12 ναυτικών μιλίων. Η Αθήνα δέχεται συζήτηση στο πλαίσιο των διερευνητικών συνομιλιών, καθώς είναι άτυπες και μη δεσμευτικές. Ωστόσο οι κύριοι Τσαβούσογλου και Καλίν απαντούν πως αυτό θα είναι απλώς το προστάδιο και πρέπει να ακολουθήσει επίσημη συζήτηση. Η Ελλάδα δεν είναι δυνατόν να δεχθεί την τουρκική απαίτηση, επειδή συνοδεύεται από την αμφισβήτηση του Δικαίου της Θάλασσας και την αξίωση εφαρμογής της αρχής της ευθιδικίας.<br /><br />– Δεύτερον, η πρόταση Τσαβούσογλου για Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης, ειδικά στο πλαίσιο του «Μηχανισμού Αποκλιμάκωσης» (που συμφωνήθηκε, επί της αρχής, στο ΝΑΤΟ τον Οκτώβριο 2020), επιδιώκει να θίξει τον πυρήνα των ελληνικών δικαιωμάτων.<br /><br />Ακόμα και ο -πρόθυμος σε ανοιχτές ατζέντες- κ. Μητσοτάκης δέχθηκε, την άνοιξη του 2021, τις αντιρρήσεις του υπουργείου Εξωτερικών και του ΓΕΕΘΑ: ότι, δηλαδή, θεμιτή είναι μόνο η λειτουργία 24ωρης γραμμής επικοινωνίας των Κέντρων Επιχειρήσεων των Γενικών Επιτελείων των δύο χωρών υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις.<br /><br />Αντίθετα, απορρίφθηκαν οι ομοειδείς προτάσεις της Τουρκίας και της Στρατιωτικής Επιτροπής του ΝΑΤΟ για διάλογο επί τακτικών και επιχειρησιακών θεμάτων, καθώς και για τη συγκρότηση ομάδας εργασίας ελέγχου (ανά δίμηνο) της προόδου των διαβουλεύσεων αποκλιμάκωσης.<br /><br />Η ομάδα εργασίας θα ασκούσε, για πρώτη φορά από την ίδρυση της Συμμαχίας το 1949, επιδιαιτησία ανάμεσα σε δύο μέλη της, εξουδετερώνοντας ακόμα και το δόγμα Λουνς του 1980 περί μη εμπλοκής της Διεθνούς Γραμματείας και της Στρατιωτικής Επιτροπής στα Ελληνοτουρκικά.<br /><br />– Τρίτον, η άτυπη συμφωνία Μπούρα-Καλίν περιλαμβάνει διαδοχικά «στάδια προσέγγισης» με εκατέρωθεν κινήσεις. Εκ πρώτης (παραπλανητικής) όψεως, η διαδικασία φαίνεται ασφαλής, αλλά το πραγματικό ερώτημα είναι ποια πλευρά θα προχωρεί -πρώτη- στο κάθε «στάδιο». Η Ελλάδα που δεν έχει τίποτα να παραχωρήσει ή η Τουρκία με το πλήθος απαιτήσεων, όπως η αποστρατιωτικοποίηση των νησιών;Πέραν αυτών, είναι αυτονόητο πως σημαντικές διπλωματικές διαβουλεύσεις δεν γίνονται σε προεκλογικές περιόδους ούτε και σε μετεκλογικές, εφόσον επικρατεί κυβερνητική αστάθεια.<div><br /></div><div><a href="https://www.amynanet.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Παγίδευση Μητσοτάκη στο τέχνασμα Ερντογάν.

Aλέξανδρος Τάρκας Ο ελληνοτουρκικός διάλογος είναι καλοδεχούμενος και επιβεβλημένος για την αποκλιμάκωση της έντασης και την αποτροπή δυσμεν...

Διαβάστε την συνέχεια

Η επόμενη μέρα της αποχώρησης Καραμανλή. Οι διαρροές στα βόρεια, οι βλέψεις για τη Προεδρία και η ενεργοποίηση του ξαδέρφου.

<img height="360" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/3bfe0ec85a93a66117acc7f28a707779_XL.jpg" width="762" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η ΝΔ χάνει στη Μακεδονία από την απόσυρση Καραμανλή.</span></h3>Η αποχώρηση του Κώστα Καραμανλή σηματοδοτεί μεγάλες εξελίξεις στην παράταξη της Νέας Δημοκρατίας αλλά και στην δεξιά πολυκατοικία.<br /><br />Το κόμμα χάνει έναν παραδοσιακό πόλο που συγκρατούσε τις δεξιές ψήφους στην Μακεδονία. Για να καταλάβετε, στη Θεσσαλονίκη παρόλο που ο κ. Καραμανλης ως πρώην πρωθυπουργός δεν χρειάζεται σταυρό, εντούτοις έβγαινε πρώτος σε ψήφους καθώς του βάζανε σταυρό για να δείξουν την αγάπη τους στο πρόσωπό του. Με την αποχώρηση Καραμανλή θα κάνει πάρτι ο Κυριάκος Βελόπουλος στην Βόρεια Ελλάδα. Οι δύο τους έχουν κοινούς φίλους και κοινό περιβάλλον. Γνωρίζονται από παλιά και είναι σίγουρο ότι θα τραβήξει πολλούς από τους ψηφοφόρους του.<br /><br />Πρόβλημα στη ΝΔ το ψηφοδέλτιο της Α Θεσσαλονίκης<br /><br />Η ΝΔ στη Θεσσαλονίκη έχει πρόβλημα. Δεν είναι μόνο η αποχώρηση Καραμανλή, είναι και ότι είναι αδύνατο το ψηφοδέλτιο.<br />Αλλά και η πιθανή έξοδος της Μαρίας Σπυράκη από αυτό.<br />Γενικά, θα πρέπει να βρεθούν πρόσωπα που θα κρατήσουν την περιφέρεια γαλάζια την ώρα που βάλλεται από πολλά δεξιά κόμματα.<br />Οι βουλευτές που ήδη απαρτίζουν το ψηφοδέλτιο δεν έχουν να δώσουν κάτι παραπάνω, χρειάζονται νέα πρόσωπα.<br /><br />Πολλά καραμανλικά στελέχη χάνουν τη στήριξή τους<br /><br />Στην κοινοβουλευτική ομάδα υπάρχει μία σύγχυση. Καταρχάς, ο Νίκος Δένδιας έχασε ένα πολύ μεγάλο στήριγμα που του έδινε μεγάλο αέρα στο να εκφράσει πολλές φορές την αντίθετη άποψη.<br />Επίσης, η Όλγα Κεφαλογιάννη έχασε ένα συμπαραστάτη ενώ Ρουσόπουλος-Στυλιανίδης-Κουμουτσάκος θα συμπιεστούν αρκετά από πρόσωπα που δεν ήθελαν ή είχαν επικρίνει τον πρώην πρωθυπουργό.<br />Ήδη στην Ά Αθήνας η Κεφαλογιάννη έχει συμπιεστεί από Κικίλια-Πιερρακάκη ενώ και στο βόρειο τομέα συμβαίνει το ίδιο με Ρουσόπουλο-Κουμουτσάκο από την υπερσυγκέντρωση εξουσίας στο δίδυμο Άδωνι-Χατζηδάκη και την ένταξη του φίλου του Κ.Μητσοτάκη, Νίκου Παπαθανάση.<br />Δεν είναι μυστικό ότι η ηγεσία της ΝΔ θα προσπαθήσει να ομογενοποιήσει την επόμενη κοινοβουλευτική ομάδα, δηλαδή να την φτιάξει στα μέτρα της ώστε να απομονώσει τις αντίθετες φωνές.<br /><br />Ο Κ. Καραμανλης θα θελήσει αργότερα να προταθεί για Πρόεδρος της Δημοκρατίας<br /><br />Ο Κώστας Καραμανλής δεν θέλει να φύγει από την πολιτική καθώς θέλει να δικαιωθεί.<br />Όπως έγραψε και στην δήλωσή του «τελειώνει η κοινοβουλευτική μου διαδρομή».<br />Πλέον θα υπάρξουν νέες θέσεις που θα μπορέσει να αξιοποιηθεί στο μέλλον, εάν συντρέξουν οι συνθήκες.<br />Η μόνη θέση που θα τον ενδιέφερε είναι η προεδρία της Δημοκρατίας.<br />Δεν υπάρχει κανένα πλάνο να δημιουργήσει νέο φορέα καθώς δεν θα πήγαινε ποτέ ενάντια στο κόμμα που ίδρυσε ο θείος του, ο αείμνηστος Κωνσταντίνος Καραμανλής.<br /><br />Ανοίγει ο δρόμος για τον ξάδερφο του<br /><br />Η αποχώρηση Κώστα Καραμανλή ανοίγει το δρόμο να κινηθεί ένας άλλος Καραμανλής, ο Κώστας Καραμανλής του Αχιλλέα που είναι πρωτοκλασσάτο στέλεχος της κυβέρνησης.<br />Το πως θα κινηθεί θα το δούμε αργότερα, καθώς έχει μεγάλη υποβοήθηση από τον πατέρα του Αχιλλέα ο οποίος γνωρίζει την ανθρωπογεωγραφία της ΝΔ.<br />Είναι σίγουρο ότι αργότερα θα παίξει κάποιο ρόλο, στην μετά-Μητσοτάκη εποχή.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η επόμενη μέρα της αποχώρησης Καραμανλή. Οι διαρροές στα βόρεια, οι βλέψεις για τη Προεδρία και η ενεργοποίηση του ξαδέρφου.

Η ΝΔ χάνει στη Μακεδονία από την απόσυρση Καραμανλή. Η αποχώρηση του Κώστα Καραμανλή σηματοδοτεί μεγάλες εξελίξεις στην παράταξη της Νέας Δη...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία: Αφασία της εξουσίας και κατασκευαστικά εγκλήματα.

<img height="427" src="https://img.huffingtonpost.com/asset/63f4ebef2300005f00689dd8.jpeg?ops=scalefit_720_noupscale" width="751" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Όσο φουντώνει η λαϊκή αγανάκτηση τόσο πληθαίνουν οι φωνές των διάφορων εξαπτέρυγων του συστήματος για «αναβολή των εκλογών».</span></h3><b>Λεωνίδας Κουμάκης</b><br />Οι σεισμοί της 6ης Φεβρουαρίου 2023 σε Τουρκία και Συρία έχουν προκαλέσει παγκόσμια συγκίνηση, με δεκάδες χώρες να σπεύδουν σε βοήθεια και συμπαράσταση – από τις πρώτες η Ελληνική Δημοκρατία και η Κυπριακή Δημοκρατία (η βοήθεια της οποίας όπως είναι γνωστό απορρίφθηκε).<br /><br />Για την Συρία η κατάσταση είναι περιπλεγμένη: Από τον Μάρτιο του 2011 η χώρα βρίσκεται στην δίνη εμφυλίου πολέμου, με την ανάμειξη Ρώσων, Περσών, Αμερικανών, Τούρκων, Ισλαμιστών αλλά και πολλών άλλων φατριών, από την οποία δεν έχει καταφέρει ακόμα να ξεφύγει. Οι σεισμόπληκτες περιοχές δεν βρίσκονται υπό τον απόλυτο έλεγχο της Συριακής κυβέρνησης και η παροχή βοήθειας σε αυτές παρουσιάζει μεγάλες δυσκολίες καταδικάζοντας στον θάνατο απροσδιόριστο αριθμό αβοήθητων ανθρώπων.<br /><br />Δυστυχώς το ίδιο περίπου συνέβη και στην Τουρκία για ένα εκ διαμέτρου αντίθετο λόγο: Ο ασφυκτικός έλεγχος του ενός ανθρώπου, με τις συμμορίες – εξαπτέρυγα οι οποίες δραστηριοποιούνται σε κάθε τομέα της πολιτικής και οικονομικής ζωής της σημερινής Τουρκίας, έχουν περάσει μια θηλιά θανάτου σε εκατομμύρια ανυποψίαστων πολιτών, ένα δείγμα της οποίας βλέπουμε σήμερα μετά τους σεισμούς της 6ης Φεβρουαρίου 2023.<br /><br />Για να αντιληφθούμε καλύτερα πως λειτουργεί το αόρατο δίχτυ που παγίδεψε εκατομμύρια ανθρώπων σε ολόκληρη την Τουρκία, ας γυρίσουμε πίσω στο έτος 2003.<br /><br />Σύμφωνα με τον Τούρκο (αυτοεξόριστο) δημοσιογράφο Cevheri Guven, ο εργολάβος Yusuf Korkmaz (άνθρωπος του ΑΚΡ και του στενού κύκλου Ερντογάν), έστησε μια πολυώροφη οικοδομή με σάπια υλικά στο Bingol. Για κακή του τύχη, την πρωτομαγιά του 2003 σημειώθηκε ένας σεισμός 6,4 της κλίμακας Ρίχτερ ισοπεδώνοντας την νέα, πολυώροφη οικοδομή του, στέλνοντας στον θάνατο τα 37 από τα 176 συνολικά θύματα που είχε ο σεισμός σε ολόκληρη την πόλη.<br /><br />Ο αξιότιμος κύριος εργολάβος όμως δεν παρέμεινε ούτε μια μέρα στην φυλακή. Παραπέμφθηκε στην τουρκική «δικαιοσύνη», καταδικάστηκε σε 1,5 χρόνο φυλακή, πλήρωσε το χρηματικό πρόστιμο από την μετατροπή της ποινής και αφέθηκε ελεύθερος. Σε πολιτισμένα κράτη, όταν υπάρχει ρητή παράβαση των υποχρεώσεων ενός επαγγελματία, σε περίπτωση καταδίκης, στερείται την δυνατότητα να ασκήσει το ίδιο επάγγελμα τουλάχιστον για μια δεκαετία. Στην Τουρκία όμως ο Yusuf Korkmaz δεν αντιμετώπισε κανένα απολύτως πρόβλημα, συνεχίζοντας απρόσκοπτα το «θεάρεστο» έργο του. Και όχι μόνο αυτό. Έγινε και τηλεοπτικός αστέρας στο κρατικό ΤRT σε μια προπαγανδιστική τηλεοπτική σειρά (Kurtulus Osman), φωτογραφήθηκε με πλείστες όσες «προσωπικότητες» του ΑΚΡ (από τον αρχηγό της στρατο-χωροφυλακής μέχρι πολιτικούς της εξουσίας), ώστε να γνωριστεί καλύτερα με το κοινό και να πουλάει ευκολότερα τα κατασκευαστικά του εγκλήματα. Αυτό ακριβώς είναι το «πνεύμα» της κυβερνητικής «ομάδας» γενικότερα απέναντι στον «δικό της» κατασκευαστικό κλάδο.<br /><br />Σταδιακά, ο έλεγχος για τις οικοδομές και τα σπίτια που έμεναν οι πολίτες μεταφέρθηκε στους δήμους και στα υπουργεία, δηλαδή στο έλεος της κυβερνητικής σπείρας. Η Ένωση Επιμελητηρίων Τούρκων Μηχανικών και Αρχιτεκτόνων - TMMOB (είχε προειδοποιήσει ότι η κατασκευή του αεροδρομίου Χατάι πάνω στην αποξηραμένη λίμνη Αμίκ ήταν ολέθριο λάθος και δικαιώθηκε με την αχρήστευση του αεροδρομίου από τον σεισμό) καταργήθηκε και τα διάφορα επιμελητήρια απενεργοποιήθηκαν.<br /><br />Στήθηκαν οι διάφορες συμμορίες κατασκευαστών (η συμμορία των πέντε είναι η πιο διάσημη απ΄ όλες) και η χρυσή εποχή των κατασκευών στην Τουρκία ξεκίνησε.<br /><br />Δημόσια γη και δημόσια περιουσία, ακίνητη περιουσία του δημοσίου, μεγάλα πάρκα, τεράστια άλση, δάση, ιστορικά κτίρια ακόμα και τζαμιά, μπήκαν στο στόχαστρο της «ιδιωτικοποίησης», της εμπορικής «αξιοποίησης», της δημιουργίας εμπορικών κέντρων, αεροδρομίων, δρόμων και φυσικά πολυτελών παλατιών για τις «ανάγκες» του άπληστου ψευτο-σουλτάνου και της νεόπλουτης συζύγου του.<br /><br />Η ευκολία «νομιμοποίησης» μαύρου χρήματος μέσα από τις κατασκευές και η «σύνδεση» του κλάδου απ΄ ευθείας με το παλάτι, αύξησε την ευκολία του πλιάτσικου σε δημόσιες εκτάσεις και εκτόξευσε στα ύψη τα «κέρδη» του κλάδου αλλά και του «συνεργαζόμενου» παλατιού.<br /><br />Έχοντας λοιπόν υπ΄όψη όλο το παραπάνω πλαίσιο, φθάνουμε στην 6η Φεβρουαρίου 2023.<br /><br />Σύμφωνα με τον (αυτοεξόριστο) Τούρκο δημοσιογράφο Memduh Bayraktaroğlu, στις 4.15 τα χαράματα γίνεται η πρώτη ισχυρή δόνηση στις δέκα επαρχίες της νοτιοανατολικής Τουρκίας. Οι ευρισκόμενοι σε υπηρεσία ολόκληρο το 24ωρο, στο εθνικό ίδρυμα Αντιμετώπισης Καταστροφών της Προεδρίας Διαχείρισης Καταστροφών και Έκτακτης Ανάγκης (AFAD), καταγράφουν την πολύ ισχυρή σεισμική δόνηση.<br /><br />Συντάσσουν αμέσως μια αρχική εκτίμηση της καταστροφής και την προωθούν στις 5 υπηρεσιακά στο καθ΄ ύλη αρμόδιο Υπουργείο Εσωτερικών, σύμφωνα με όσα όριζε το νέο (Σεπτέμβριος 2022 με υπογραφή Ερντογάν) σχέδιο αντιμετώπισης έκτακτων κινδύνων («Türkiye Afet Müdahale Planı») το οποίο ρύθμιζε με κάθε λεπτομέρεια τον ρόλο που αναλογούσε σε κάθε ένα από τους εμπλεκόμενους στο σχέδιο στο οποίο ο στρατός δεν είχε κανένα ρόλο, εξ αιτίας των «φόβων ανατροπής» που διατηρεί ο Ρ. Τ. Ερντογάν.<br /><br />Οι εργαζόμενοι στο Υπουργείο Εσωτερικών ειδοποιούν αμέσως τον Υπουργό στις 5.15 το πρωί. Ο Υπουργός Σουλειμάν Σοιλού επικοινωνεί με τον ΥΠΕΘΑ Χουλουσί Ακάρ και τον Υπουργό Πολιτισμού και Τουρισμού Μεχμέτ Νουρί Έρσοι. Ρυθμίζουν αμέσως μεταξύ τους μια έκτακτη σύσκεψη στις 6.30, όπου λαμβάνεται η απόφαση να δοθούν οι απαραίτητες εντολές σε διοικήσεις στρατοφυλακής και διοικητές στρατοπέδων στις σεισμόπληκτες επαρχίες, ώστε να στείλουν άμεσα προσωπικό στους τόπους καταστροφής.<br /><br />Κάπου μια ώρα αργότερα, αμέσως μετά την πρωινή προσευχή, ενημερώθηκε ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Έξαλλος, τηλεφωνεί αμέσως και στους τρεις Υπουργούς τους οποίους βρίζει με πολύ βαριές εκφράσεις και προσβλητικούς χαρακτηρισμούς, ουρλιάζοντας πως αυτό είναι πραξικόπημα (να παίρνουν δηλαδή αποφάσεις χωρίς την συγκατάθεση του και να στέλνουν στρατό και δυνάμεις ασφαλείας στο τόπο της καταστροφής).<br /><br />Ο Ρ. Τ. Ερντογάν αιφνιδιασμένος, πανικόβλητος από τις μόνιμες ανησυχίες για την ασφάλεια του, καταργεί στην πράξη το σχέδιο αντιμετώπισης έκτακτων κινδύνων που υπέγραψε ο ίδιος τον Σεπτέμβριο του 2022 και δίνει εντολή ακύρωσης όλων των αποφάσεών των τριών υπουργών του.<br /><br />Ο δημοσιογράφος Memduh Bayraktaroğlu που έκανε τις αποκαλύψεις, τόνισε ότι η «πηγή» του ήταν «σίγουρη» (πολλοί λένε πως ήταν ο ίδιος ο Σοιλού που τρέμει τις συνέπειες της αδράνειας μετά τους σεισμούς και τους χιλιάδες νεκρούς) και ότι αν υπάρξουν διαψεύσεις όσων αποκαλύπτει τόσο από τον Πρόεδρο όσο και από τους τρεις Υπουργούς, θα ζητήσει συγνώμη.<br /><br />Με τις πληροφορίες όμως αυτές συμπληρώνεται πλήρως η εικόνα που παρουσιάστηκε στην αρχή της βιβλικής καταστροφής: Επί σχεδόν 48 ώρες μετά τους σεισμούς δεν εμφανίστηκε ούτε ψυχή από το τουρκικό κράτος στον τόπο της καταστροφής και όσοι από τους καταπλακωμένους στα ερείπια, απελπισμένους πολίτες μπορούσαν, έστελναν μηνύματα περιγράφοντας το σημείο που ήταν παγιδευμένοι ελπίζοντας σε κάποια βοήθεια και βρίζοντας την κυβέρνηση για την πλήρη απουσία οποιασδήποτε κρατικής βοήθειας.<br /><br />Μετά από δύο ημέρες κατά την διάρκεια των οποίων θα μπορούσαν να είχαν διασωθεί εκατοντάδες (αν όχι χιλιάδες) ανθρώπινες ζωές και αφού εν τω μεταξύ κήρυξε για τρεις μήνες κατάσταση έκτακτης ανάγκης σε όλες τις σεισμόπληκτες επαρχίες απαγορεύοντας την λειτουργία του Twitter για να πνιγούν οι φωνές διαμαρτυρίας, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν εμφανίστηκε στον τόπο της καταστροφής.<br /><br />Μαζί του, σύσσωμη η γνωστή κουστωδία «ημετέρων» (πρώτος και καλύτερος δίπλα του ο πρώην «πρωθυπουργός - μαριονέτα» Μπιναλί Γιλντιρίμ, της οικογένειας μεγαλέμπορων ναρκωτικών και σήμερα ζάμπλουτος από άφραγκος όταν τον «παρέλαβε» ο Ερντογάν).<br /><br />Ο Τούρκος Πρόεδρος με ένα βλοσυρό ύφος έβρισε όλους τους πολίτες που εξέφραζαν αγανάκτηση για το ανύπαρκτο κράτος σαν «αισχρούς», «ανήθικους» κ.α. και απείλησε όσους διαμαρτύρονται, λέγοντας «για όλα κρατούνται σημειώσεις».<br /><br />Όλα αυτά αποκαλύπτουν την πλήρη αφασία της συμμορίας που κυβερνάει την Τουρκία, αρκεί να μην θέσει σε κίνδυνο οτιδήποτε συνδέεται με την γενικότερη ασφάλεια της και την πάση θυσία διατήρηση του «θρόνου» στο παλάτι των χιλίων δωματίων.<br /><br />Οι νεκροί που βρίσκονται κάτω από τα ερείπια στον τόπο της καταστροφής είναι περισσότεροι από τον αριθμό των θυμάτων που έχει ανακοινωθεί επισήμως (στην Τουρκία 40.000 νεκροί, 18/2/2023). Άλλωστε, οι κυβερνητικοί «υπεύθυνοι» που έχουν φτάσει στον τόπο της καταστροφής δεν προσμετρούν στους νεκρούς όσα πτώματα είναι αδύνατο να αναγνωριστούν, εφαρμόζοντας σχετικές εντολές της «κεντρικής διοίκησης».<br /><br />Ο σεισμολόγος καθηγητής Dr. Övgün Ahmet Ercan υπολογίζει ότι υπάρχουν ακόμα 90.000 έως 100.000 άνθρωποι κάτω από ερείπια στις δέκα επαρχίες της σεισμόπληκτης περιοχής.<br /><br />Όπως δήλωσε στον κρατικό τηλεοπτικό σταθμό της Ισπανίας (15/2/2023) ο Pedro Frutos από την ισπανική ομάδα διάσωσης «Η τουρκική κυβέρνηση αποφάσισε να μπει στα ερείπια με οικοδομικό εξοπλισμό…… Κάτι τέτοιο σημαίνει ότι πολλοί άνθρωποι θα πεθάνουν. Δεν θα συμμετάσχουμε σε αυτό». Μαζί με την Ισπανική ομάδα διάσωσης την Τουρκία εγκατέλειψε για τον ίδιο λόγο και η ομάδα διάσωσης της Σλοβακίας.<br /><br />Οι μεγαλοεργολάβοι ανυπομονούν να συνεχίσουν τα κατασκευαστικά τους εγκλήματα. Τα χρήματα που είχαν συγκεντρωθεί μετά το 1999 (φόρος σεισμού) έχουν εξαφανιστεί μυστηριωδώς από τα κρατικά ταμεία, αλλά όλοι οι «άνθρωποι του προέδρου» σε Τράπεζες, Ιδρύματα, Δημόσιους Οργανισμούς, Εταιρίες κλπ πρόσφεραν αμέσως το 89% των 115 δισεκατομμυρίων Τ.Λ. που συγκεντρώθηκαν σε τηλε-μαραθώνιο 200 τηλεοπτικών καναλιών και 500 ραδιοφωνικών σταθμών.<br /><br />O Sedat Savaş στο τμήμα Μηχανικής, του τομέα Κατασκευών του Πανεπιστημίου του Ευφράτη μελετώντας δείγματα των κτιρίων που κατέρρευσαν στο Ντιγιαρμπακίρ, αποκάλυψε ότι η αντοχή σκυροδέματος ήταν 3 έως 4 Megapascal έναντι 35 που θα έπρεπε να είναι για ένα σεισμό των 7,5 Ρίχτερ. Πέρα όμως από αυτό, διαπιστώθηκε ότι αντί για χαλίκι χρησιμοποιήθηκε λάσπη από κοντινό ποταμό για την οικοδόμηση του κτιρίου!<br /><br />Το ξενοδοχείο που φιλοξενούσε την μαθητική ομάδα βόλεϊ από τα κατεχόμενα εδάφη της Κυπριακής Δημοκρατίας στο Αντιγιαμάν, κατέρρευσε σαν χάρτινος πύργος θάβοντας κάτω από τα ερείπια 35 άτομα της μαθητικής αποστολής. Το ξενοδοχείο σχεδιάστηκε για πέντε ορόφους αλλά ανεγέρθηκαν επτά, τα δε υλικά που χρησιμοποιήθηκαν, σύμφωνα με την σχετική έκθεση, ήταν τα «καλύτερα»: Χαμηλή ποιότητα σκυροδέματος με χρήση βοτσάλων και άμμου ρέματος, κακή μέτρηση στην κατανομή του χαλικιού και της άμμου στο σκυρόδεμα ώστε να διασκορπίζεται εύκολα με το χέρι. Με δυο λόγια: Το ξενοδοχείο θα είχε καταρρεύσει ακόμη και σε σεισμούς πολύ χαμηλότερης έντασης!<br /><br />Συμπεράσματα: Μπροστά στις αδυσώπητες αυτές αλήθειες, ο πανικόβλητος Ερντογάν εξαπολύει διώξεις και συλλήψεις. Σύμφωνα με ανακοίνωση της Γενικής Διεύθυνσης Ασφαλείας (17/2/2023) «Εντοπίστηκαν 651 διαχειριστές λογαριασμών που θεωρήθηκε ότι έκαναν προκλητικές αναρτήσεις για να δημιουργήσουν φόβο και πανικό στους πολίτες μας» …. «Κινήθηκαν νομικές διαδικασίες κατά 330 διαχειριστών λογαριασμών, συνελήφθησαν 110 άτομα από τα οποία 21 κρατούνται».<br /><br />Οι συλλήψεις επεκτείνονται με μαζική δημοσιότητα των ελεγχόμενων ΜΜΕ και σε «ημέτερους εργολάβους» για στάχτη στα μάτια της λαϊκής αγανάκτησης για όλα τα κατασκευαστικά εγκλήματα.<br /><br />Οι έξι ηγέτες της αντιπολίτευσης σε κοινή δήλωση (18/2/2023) στηλιτεύουν την κατάσταση, υπογραμμίζοντας «την παταγώδη αποτυχία εφαρμογής του σχεδίου αντιμετώπισης έκτακτων κινδύνων με κρυστάλλινα στην μέση τα μεγάλα σφάλματα, τις ελλείψεις, τα ελαττώματα και τις παραλείψεις».<br /><br />Όσο φουντώνει η λαϊκή αγανάκτηση τόσο πληθαίνουν οι φωνές των διάφορων εξαπτέρυγων του συστήματος για «αναβολή των εκλογών», κάτι που απαγορεύεται από το τουρκικό σύνταγμα (επιτρέπεται μόνο για κήρυξη πολέμου) και ήδη προκαλεί την αντίδραση της αντιπολίτευσης.<br /><br />Τι να περιμένει όμως κανείς από μια χώρα με δεκάδες χιλιάδες νεκρούς μιας βιβλικής καταστροφής, στην οποία δεν υπάρχει ούτε μια παραίτηση κάποιου από τους εκατοντάδες «υπευθύνους»;<br /><br />Δεν συζητάμε βέβαια για τον ίδιο τον Ρ. Τ. Ερντογάν που έχει αυτό-διοριστεί αρμόδιος επί παντός θέματος, αλλά εντελώς ανεύθυνος για όλα τα εγκλήματα που κάνει…<br /><br /><a href="https://www.huffingtonpost.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Τουρκία: Αφασία της εξουσίας και κατασκευαστικά εγκλήματα.

Όσο φουντώνει η λαϊκή αγανάκτηση τόσο πληθαίνουν οι φωνές των διάφορων εξαπτέρυγων του συστήματος για «αναβολή των εκλογών». Λεωνίδας Κουμάκ...

Διαβάστε την συνέχεια

Είναι η σχέση Ελλάδας-ΗΠΑ αμοιβαία επωφελής;

<img height="336" src="https://www.economia.gr/wp-content/uploads/2022/04/-%CE%95%CE%9B%CE%9B%CE%91%CE%94%CE%91-%CE%A4%CE%9F%CE%A5%CE%A1%CE%9A%CE%99%CE%91-e1651219036313.jpg" width="777" /><br /><br />του <b>Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ</b><br /><div>Η επίσκεψη Μπλίνκεν στην Αθήνα και η συνάντηση του Αμερικανού ΥΠΕΞ με τον Έλληνα πρωθυπουργό, ανατροφοδότησε - όπως άλλωστε ήταν αναμενόμενο - και μια σειρά από υπερφίαλες προσεγγίσεις για τον «στρατηγικό χαρακτήρα» που προσλαμβάνουν οι σχέσεις των δύο χωρών…<br /><br />Αναντίρρητα το ειδικό βάρος της Ελλάδας, στο πλαίσιο του περιφερειακού στρατηγικού σχεδιασμού των ΗΠΑ, εμφανίζεται να είναι εξαιρετικά αναβαθμισμένο σε σχέση με το παρελθόν. Αυτή όμως η διαπίστωση από μόνη της δεν αρκεί εάν δεν συνοδεύεται από την σωστή και απροκατάληπτη ανάγνωση των πραγματικών δεδομένων.</div><div><br />Για την οικοδόμηση αυτής της σχέσης και για την τοποθέτησή της σε μια βάση διαφορετική από αυτήν που γνωρίσαμε καθ’ όλη την διάρκεια της μετεμφυλιακής περιόδου, η Ελλάδα προσέφερε την προθυμία της και μια συμβιβαστική στρατηγική αφωνία (και αυτό δεν συνιστά μια αισιόδοξη διαπίστωση) σε μια περίοδο που οι ΗΠΑ βρέθηκαν αντιμέτωπες με την ανάγκη να διαχειριστούν την στρατηγική τους ανασφάλεια, τους στρατηγικούς τους αναπροσανατολισμούς, αλλά και τις συνέπειες από συσσωρευμένες αστοχίες δεκαετιών στην ευρύτερη περιοχή.</div><div><br />Εάν λοιπόν θέλουμε να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, αυτή η πολυδιαφημιζόμενη «στρατηγική σχέση» και ο συνακόλουθος «στρατηγικός διάλογος» μεταξύ των δύο χωρών, που είναι διαρκής και επικαιροποιούμενος, δεν είναι τίποτε περισσότερο από μια επιθετική διαχείριση την οποία ασκεί η Ουάσιγκτον σε μια πολυδύναμη περιφερειακή επένδυση που της προσφέρθηκε αφειδώς και με εξαιρετικά συμφέροντες όρους. Ενώ την ίδια στιγμή…</div><div><br />Για την χώρα μας, όλο αυτό το βαρύγδουπο και πομπώδες αφήγημα, είναι πρωτίστως μια διαχείριση φτηνής επικοινωνίας, στο πλαίσιο της οποίας οι θριαμβολογίες και οι μεγαλοκουβέντες επιτρέπονται από την στιγμή που δεν κοστίζουν. Άλλωστε στην ατζέντα αυτής της σχέσης, ΔΕΝ ενσωματώνονται εθνικά αιτήματα… ΔΕΝ καταγράφονται εθνικά ωφελήματα… ΔΕΝ προαπαιτούνται ανατροπές ικανές να ενδυναμώσουν αυτοτελώς την περιφερειακή θέση της πατρίδας μας στο γεωπολιτικό αποτύπωμα της επόμενης μέρας.<br />Έτσι… Παρά τις επίμονες προσπάθειες όλων εκείνων που επιδιώκουν να εμφανίσουν τα συντελούμενα ως κάτι διαφορετικό από αυτό που είναι πραγματικά, η αλήθεια κατά την γνώμη μας δεν εμπνέει κανενός είδους αισιοδοξία.</div><div><br />Η σχέση της χώρας μας με τις ΗΠΑ, θα μπορούσε να είναι, αλλά δυστυχώς ΔΕΝ είναι σχέση στρατηγικά αμοιβαία επωφελής. Είναι σχέση επικαιροποιημένης και αναβαθμισμένης στρατηγικής εξάρτησης, διότι το ανίκανο και άβουλο πολιτικό της προσωπικό, ΔΕΝ αξιοποίησε την αλληλουχία των ευκαιριών που του προσεφέρθησαν, προκειμένου να αποσπάσει στρατηγικά ωφελήματα με μόνιμο αποτύπωμα στην Γεωπολιτική και στην οικονομική Γεωγραφία. Επέλεξε να «εμπορεύεται» την προθυμία του και την πλειοδοσία που επιδεικνύει, προκειμένου να τα εξαργυρώνει με φιλικά χτυπήματα στην πλάτη και να αναζητεί εκφραστικά ατού σε δηλώσεις ίσων αποστάσεων που κατά καιρούς εκπέμπουν οι Αμερικανοί επιτελείς στην προσπάθειά τους να ικανοποιήσουν όλα τα γούστα.<br />Η υπογραφή της Συμφωνίας Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας μεταξύ Ελλάδας – ΗΠΑ (MDCA) και οι συνακόλουθες επικαιροποιήσεις της, ΔΕΝ συνοδεύτηκε από ένα πρόγραμμα ευρείας ανασύνταξης της Ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας, με στοχευμένο χωροταξικό αποτύπωμα, με ευρεία γκάμα παραγωγικών δραστηριοτήτων και με προσανατολισμό σε εξειδικευμένη και πρωτοποριακή τεχνολογία.</div><div><br />Οι Αμερικανικές επενδύσεις στην Ελλάδα, ΔΕΝ επιδιώχτηκε να είναι στοχευμένες επενδύσεις ικανές να μεταμορφώσουν το παραγωγικό της προφίλ και να επαναπροσδιορίσουν το αποτύπωμα της ανθρωπογεωγραφίας της. Αρκεστήκαμε σε λύσεις με μοναδικό κριτήριο την συμβολή σε μια χωρίς ταυτότητα τόνωση του ΑΕΠ και την ανάσχεση της Κινεζικής διεισδυτικότητας.<br />Η κρατούσα Βαλκανική ρητορική, εξαντλείται σε έναν διαμεσολαβητικό ρόλο που διευκολύνει την προώθηση των Ευρωαμερικανικών σχεδιασμών, αλλά ΔΕΝ θεμελιώνει την έννοια της ισχυρής Ελλάδας που ανακτά τον έλεγχο στον Βαλκανικό Ελληνισμό, που διασφαλίζει την ισχυροποίηση της θέσης του και βάζει οριστικά την ταφόπλακα στους αλυτρωτισμούς και στην επεκτατική νεοοθωμανική παρουσία.</div><div><br />Οι ενεργειακοί σχεδιασμοί, ΔΕΝ συνδυάστηκαν με εγγυήσεις για την καθολική και απαρέγκλιτη εφαρμογή των προβλέψεων του Διεθνούς Δικαίου και του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας στο Αιγαίο και στην ΝΑ Μεσόγειο και η Υπερδύναμη των «ίσων αποστάσεων» δεν έχει αναλάβει δεσμευτικές υποχρεώσεις επί όλων αυτών. Ούτε καν την αυτονόητη δέσμευση πως η ιδιότητα της χώρας μας ως χώρα –παραγωγός, δεν θα απομειωθεί ούτε κατ’ ελάχιστον στους σχεδιασμούς της επόμενης μέρας.<br />-Το Τουρκολυβικό μνημόνιο ΔΕΝ ακυρώθηκε…-Η Ελληνική ΑΟΖ ΔΕΝ ανακηρύχτηκε…-Το δικαίωμα της πατρίδας μας στην επέκταση των Χωρικών Υδάτων στα 12νμ ΔΕΝ ασκήθηκε…-Η Κύπρος ΔΕΝ στηρίχτηκε έναντι των αυθαίρετων και πειρατικών ενεργειών της κατοχικής δύναμης…</div><div><br />Είναι λοιπόν φανερό, ότι στο πλαίσιο αυτής της αποκαλούμενης στρατηγικής σχέσης, οι Αμερικανοί μπορούν να απαριθμήσουν τα δικά τους ASSETS τα οποία διασφάλισαν με την ενισχυμένη παρουσία τους στην Ελληνική επικράτεια. Η Ελλάδα, ποια ακριβώς ASSETS μπορεί να απαριθμεί όταν πανηγυρίζει και θριαμβολογεί για την συγκεκριμένη «στρατηγική συνεργασία»;;;<br /><br /></div><div><a href=" i-epikaira.blogspot.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Είναι η σχέση Ελλάδας-ΗΠΑ αμοιβαία επωφελής;

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ Η επίσκεψη Μπλίνκεν στην Αθήνα και η συνάντηση του Αμερικανού ΥΠΕΞ με τον Έλληνα πρωθυπουργό, ανατροφοδότησε - όπως άλλ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τσίπρας σε Μπλίνκεν: Οι ΗΠΑ να στηρίξουν το διάλογο με την Τουρκία με δύο σαφείς κόκκινες γραμμές.

<img height="373" src="https://www.ieidiseis.gr/media/k2/items/cache/c5787d00c79724af80cc355fdc18eeae_XL.jpg?t=20230221_121506" width="745" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">«Η Ελλάδα μπορεί να συνεισφέρει στην Ουκρανία, αλλά χωρίς αποστολή όπλων και μάλιστα από τα νησιά της», είπε ο Αλέξης Τσίπρας κατά τη διάρκεια της συνάντησής του με τον Άντονι Μπλίνκεν.</span></h3>Με τον Άντονι Μπλίνκεν συναντήθηκε  ο Αλέξης Τσίπρας, με τον οποίο συνομίλησαν για τις ελληνοαμερικανικές και ελληνοτουρκικές σχέσεις και τις εξελίξεις στο Ουκρανικό.<br /><br />Στο πλαίσιο αυτό, ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ τόνισε τη σημασία που έχει η ανάπτυξη της πολυεπίπεδης ελληνοαμερικανικής στρατηγικής συνεργασίας σε αμοιβαία επωφελή βάση, με τρόπο που θα ενισχύει τον ρόλο της Ελλάδας ως πυλώνα ειρήνης και σταθερότητας, αλλά και ενεργειακό και οικονομικό πυλώνα στην νέα αρχιτεκτονική της περιοχής.<br /><br />Υπογράμμισε ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία οδήγησε σε μεγαλύτερη ένταση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, με αύξηση της τουρκικής επιθετικότητας και του ανταγωνισμού στην νότια πτέρυγα του ΝΑΤΟ. Πρόσθεσε ότι ο ρόλος των ΗΠΑ δεν μπορεί να περιορίζεται στην πώληση όπλων στην Ελλάδα και στην έκδοση ανακοινώσεων στην συνέχεια των παραβιάσεων, ούτε στην αποστολή μηνυμάτων ανοχής στην τουρκική επιθετικότητα (αγωγός Εastmed, πώληση F-16).<br /><br />Επιπλέον, υπογράμμισε ότι το κλίμα αλληλεγγύης και συνεργασίας μετά τους φονικούς σεισμούς στην Τουρκία, πρέπει να αξιοποιηθεί για να δημιουργηθεί μια νέα δυναμική στον ελληνοτουρκικές σχέσεις με την προώθηση ενός ουσιαστικού διαλόγου στη βάση του διεθνούς δικαίου με ορίζοντα την προσφυγή στη Χάγη για υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ. Στο πλαίσιο αυτό τόνισε πως οι ΗΠΑ έχουν κρίσιμο ρόλο να διαδραματίσουν ασκώντας πιέσεις στην Τουρκία για να προχωρήσει αυτός ο διάλογος με δύο σαφείς κόκκινες γραμμές που συνάδουν με τις αρχές που αναδεικνύουν διεθνώς: την εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδας το δικαίωμά της να προασπίζει την εδαφική ακεραιότητα των νησιών της με στρατιωτική παρουσία.<br /><br />Παράλληλα, επεσήμανε ότι πρέπει να καταβληθεί κάθε προσπάθεια μετά τις εκλογές για επανεκκίνηση των συνομιλιών για δίκαιη και βιώσιμη λύση του Κυπριακού στη βάση των Αποφάσεων του ΟΗΕ, χωρίς εγγυήσεις και κατοχικά στρατεύματα. Στο πλαίσιο αυτό ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ αναφέρθηκε στις προτάσεις που έχει καταθέσει τόσο για τη διασύνδεση των ελληνοτουρκικών και ευρωτουρκικών σχέσεων, όσο και για την επέκταση των χωρικών υδάτων της Ελλάδας στην Ανατολική Μεσόγειο και οριοθέτηση ΑΟΖ/υφαλοκρηπίδας με γειτονικές χώρες, με την Κύπρο στο τραπέζι.<br /><br /><br /><img src="https://www.ieidiseis.gr/images/tsipras4.jpg" /><br /><br />Υπογράμμισε, παράλληλα, την ανάγκη να καταβληθεί κάθε προσπάθεια από την διεθνή κοινότητα για τερματισμό της παράνομης και αιματηρής ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία και επιστροφή της Μόσχας στην διπλωματία. Προσέθεσε ότι αποτελεί επιλογή κάθε χώρας πώς θα επιδείξει αλληλεγγύη στον ουκρανικό λαό στον αγώνα του, στη βάση των αρχών της, της γεωπολιτικής της θέσης και των απειλών που αντιμετωπίζει. Τόνισε τέλος, ότι η Ελλάδα έχει τις δυνατότητες να συνεισφέρει με τρόπους που συνάδουν με τον ρόλο του πυλώνα ειρήνης και σταθερότητας στην περιοχή, χωρίς την αποστολή πολεμικού εξοπλισμού και μάλιστα από τα νησιά της.<br /><br />Στην συνάντηση συμμετείχαν ο Τομεάρχης Εξωτερικών Γιώργος Κατρούγκαλος, ο Αναπληρωτής Τομεάρχης Άμυνας Γιώργος Τσίπρας και ο διπλωματικός σύμβουλος του Προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Βαγγέλης Καλπαδάκης.<br /><br />Γιατί επέμεινε ο Τσίπρας στο θέμα της εδαφικής ακεραιότητας;<br /><br />Στα ψιλά πέρασε η συνάντηση του Αλέξη Τσίπρα με τον Αμερικανό Υπουργό Εξωτερικών Άντονι Μπλίνκεν, στα γνωστά μέσα ενημέρωσης και τα θέματα που έθεσε στον επικεφαλής του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.<br /><br />Όμως η συνάντηση αποκτά ενδιαφέρον από την επιμονή του Προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ να θέσει το ζήτημα της εδαφικής ακεραιότητας, που το Στέιτ Ντιπάρτμεντ δεν στηρίζει όπως θα έπρεπε, αποδεχόμενο τις τουρκικές θέσεις.<br /><br />Οι ΗΠΑ δεν «αναγνωρίζουν» ως παραβιάσεις της Τουρκίας τα 4 ν.μ. της διαφοράς των χωρικών υδάτων που είναι στα 6 ν.μ. και του εναέριου χώρου που είναι στα 10 ν.μ. σύμφωνα με την έκθεση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.<br /><br />Το θέμα είχε σηκώσει το 2020 ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ όταν είχε δηλώσει ότι «Εάν επιβεβαιωθούν οι πληροφορίες σύμφωνα με τις οποίες το State Department δηλώνει αδυναμία να προσκομίσει σχετικό κατάλογο, υιοθετώντας τουρκικές θέσεις για την κυριαρχία ελληνικών νησιών, η Έκθεση αυτή αποτελεί παταγώδη αποτυχία της εξωτερικής πολιτικής της Κυβέρνησης Μητσοτάκη και σοβαρότατο πλήγμα για τη χώρα, τα εθνικά συμφέροντα και τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις».<br /><br />Σύμφωνα με ρεπορτάζ του Αποστόλη Ζουπακιώτη από το ΚΥΠΕ το 2020, «η έκθεση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ αναφέρει ότι δεν μπορεί να προσκομίσει πλήρη κατάλογο με επιβεβαιωμένες τουρκικές παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου, από την 1η Ιανουαρίου 2017, γιατί – όπως αναφέρει έκθεση του αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών – η Ελλάδα και οι ΗΠΑ δεν μοιράζονται την ίδια άποψη ως προς το εύρος του ελληνικού εναέριου χώρου.»<br /><br /><div>Πιο συγκεκριμένα η Έκθεση αναφέρει ότι «Πρώτον, η Ελλάδα διεκδικεί έναν εναέριο χώρο που εκτείνεται έως και 10 ναυτικά μίλια από την ακτογραμμή της και χωρικά ύδατα έως 6 ναυτικά μίλια. Σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, ο εναέριος χώρος μιας χώρας συμπίπτει με τα χωρικά ύδατα. Έτσι, οι Ηνωμένες Πολιτείες αναγνωρίζουν έως και 6 ναυτικά μίλια εναέριου χώρου της Ελλάδας, σύμφωνα με τα χωρικά ύδατα της Ελλάδας. Επομένως, η Ελλάδα και οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν συμμερίζονται την ίδια άποψη σχετικά με την έκταση του εναέριου χώρου της Ελλάδας».<br /><br />Δεύτερον, η Ελλάδα διεκδικεί επί του παρόντος έως και 6 ναυτικά μίλια χωρικών υδάτων στο Αιγαίο Πέλαγος, «η Ελλάδα και οι γείτονές της δεν συμφώνησαν για οριοθέτηση συνόρων στις περιοχές όπου επικαλύπτονται τα νόμιμα θαλάσσια δικαιώματά τους. Η έλλειψη τέτοιας οριοθέτησης σημαίνει ότι δεν υπάρχει σαφήνεια ως προς την έκταση των χωρικών υδάτων της Ελλάδας και του αντίστοιχου εναέριου χώρου σε αυτές τις περιοχές, καθιστώντας αδύνατη οποιαδήποτε αξιολόγηση των συνολικών παραβιάσεων του εναέριου χώρου της Ελλάδας».<br /><br />Το έθεσε το θέμα η κυβέρνηση ή κι αυτό το πέρασε στα γρήγορα για να μην τα χαλάσει με τα «αφεντικά» της;</div><div><br /><div><a href="https://www.ieidiseis.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div></div>

Τσίπρας σε Μπλίνκεν: Οι ΗΠΑ να στηρίξουν το διάλογο με την Τουρκία με δύο σαφείς κόκκινες γραμμές.

«Η Ελλάδα μπορεί να συνεισφέρει στην Ουκρανία, αλλά χωρίς αποστολή όπλων και μάλιστα από τα νησιά της», είπε ο Αλέξης Τσίπρας κατά τη διάρκε...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι Τούρκοι έβγαλαν το Πίρι Ρέις απέναντι από την Λέσβο και ζήτησαν την αποστρατικοποίησή της.

<img height="313" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2023-02/PIRI.jpg?itok=VCBnmt9K" width="744" /><br /><br /><b>Μαρίνος Γκασιάμης</b><br />HΤουρκία έχει μηδενίσει τις φραστικές επιθέσεις και τις παραβιάσεις με μαχητικά στο Αιγαίο, ωστόσο η αναθεωρητική της τακτική δεν αλλάζει. Το γεγονός αυτό αποδεικνύεται και από τις παραβιάσεις των ελληνικών χωρικών υδάτων από τουρκικά αλιευτικά που συνεχίστηκαν και σήμερα. Αυτή την φορά οι τούρκοι αλιείς επέλεξαν το Φαρμακονήσι ενώ προχθές είχαν πλευρίσει το Αγαθονήσι.<div>  <br />Σαν να μην έφτανε αυτό σήμερα το επίσημο τουρκικό κράτος μέσω του υδρογραφικού σταθμού της Σμύρνης έθεσε θέμα αποστρατικοποίησης της Λέσβου!<br /><br />Στην Λέσβο σήμερα και αύριο θα πραγματοποιηθεί άσκηση με πυρά στη νησίδα Μερσίνια. Η συγκεκριμένη νησίδα είναι στα νοτιοανατολικά της Λέσβου και απέναντι από την περιοχή που εδώ και λίγες ημέρες και μέχρι τις 28 Φεβρουαρίου θα πλέει το διαβόητο τουρκικό ερευνητικό «Πίρι Ρέις».<br />Το καθεστώς των νησιών Μυτιλήνης, Χίου, Σάμου και Ικαρίας<br /><br />Όσον αφορά στα προαναφερόμενα νησιά, πουθενά στη Συνθήκη Ειρήνης της Λωζάννης δεν προβλέπεται ότι αυτά θα τελούν υπό καθεστώς αποστρατικοποιήσεως.<br /><br />Η Ελληνική Κυβέρνηση ανέλαβε μόνον την υποχρέωση, σύμφωνα με το Aρθρο 13 της Συνθήκης Ειρήνης της Λωζάννης, να μην εγκαταστήσει εκεί ναυτικές βάσεις ή οχυρωματικά έργα. Ειδικότερα, το ανωτέρω άρθρο προβλέπει τα εξής:<br /><br />"Προς εξασφάλισιν της ειρήνης, η Ελληνική Κυβέρνησις υποχρεούται να τηρή εν ταις νήσοις Μυτιλήνη, Χίω, Σάμω και Ικαρία τα ακόλουθα μέτρα:<br /><br />• Αι ειρημέναι νήσοι δεν θα χρησιμοποιηθώσιν εις εγκατάστασιν ναυτικής βάσεως ή εις ανέργερσιν οχυρωματικού τινος έργου.<br /><br />• Θα απαγορευθεί εις την Ελληνικήν στρατιωτικήν αεροπλοίαν να υπερίπταται του εδάφους της ακτής της Ανατολίας. Αντιστοίχως, η Οθωμανική Κυβέρνησις, θα απαγορεύση εις την στρατιωτικήν αεροπλοϊαν αυτής να υπερίπταται των ρηθεισών νήσων.<br /><br />• Αι ελληνικαί στρατιωτικαί δυνάμεις εν ταις ειρημέναις νήσοις θα περιορισθώσι εις τον συνήθη αριθμόν των δια την στρατιωτικήν υπηρεσίαν καλουμένων, οίτινες δύνανται να εκγυμνάζωνται επί τόπου, ως και εις δύναμιν χωροφυλακής και αστυνομίας ανάλογον προς την εφ΄ ολοκλήρου του ελληνικού εδάφους υπάρχουσαν τοιαύτην".<br /><br />Ενώ η Ελλάδα έχει μέχρι σήμερα εφαρμόσει με συνέπεια τις παραπάνω διατάξεις, η Τουρκία, παρά το γεγονός ότι υποχρεούται σύμφωνα με το ίδιο άρθρο να μην επιτρέπει στα στρατιωτικά της α/φη να υπερίπτανται του εναερίου χώρου των εν λόγω ελληνικών νησιών, έχει επανειλημμένως παραβιάσει και συνεχίζει να παραβιάζει τις σχετικές νομικές της υποχρεώσεις.<br /><br />Από την άλλη πλευρά, το ίδιο άρθρο επιτρέπει στην Ελλάδα να διατηρεί συνήθη αριθμό καλουμένων για τη στρατιωτική θητεία στρατιωτών, οι οποίοι δύνανται να εκπαιδεύονται επί τόπου, καθώς επίσης και δυνάμεων Χωροφυλακής και Αστυνομίας.</div><div><br />Μεγάλη άσκηση του Ισραήλ στο FIR Λευκωσίας<br /><br />Το γεγονός της αγαστής συνεργασίας μεταξύ Κύπρου και Ισραήλ δεν είναι κάτι κρυφό καθώς το Τελ Αβίβ μέσω αυτής της συνεργασίας απολαμβάνει το στρατηγικό βάθος που ποτέ δεν είχε και η Λευκωσία την προστασία που παρέχει ένας πανίσχυρος σύμμαχος με τον οποίο η Κύπρος μοιράζεται κοινές αξίες.<br /><br />Το κυρίως μέρος της άσκησης θα είναι αεροπορικό και για αυτό ίσως δεν θα συμμετάσχει καθόλου η Εθνικής Φρουράς. Κοινές ασκήσεις με μεταφορά ισραηλινών μονάδων στην Κύπρο, προγραμματίζεται για τον Μάϊο και μετά!!</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/2023-02/3_9.jpg"><img height="480" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/default/public/2023-02/3_9.jpg?itok=ieBa3HK9" width="640" /></a></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/2023-02/1_18.jpg"><img height="511" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/default/public/2023-02/1_18.jpg?itok=Sus1z8Yd" width="640" /></a><br /><br /><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Οι Τούρκοι έβγαλαν το Πίρι Ρέις απέναντι από την Λέσβο και ζήτησαν την αποστρατικοποίησή της.

Μαρίνος Γκασιάμης HΤουρκία έχει μηδενίσει τις φραστικές επιθέσεις και τις παραβιάσεις με μαχητικά στο Αιγαίο, ωστόσο η αναθεωρητική της τακτ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελληνοτουρκικά: Την σκυτάλη από τον Τσαβούσογλου πήρε η Ντόρα.

<img height="360" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2023/02/Kalin-Mpoura.jpg" width="789" /><br /><br /><b>Κόλμερ Κωνσταντίνος</b><br />Ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Μελβούτ Τσαβούσογλου απεκάλυψε ότι στην πρόσφατη συνάντηση στο Βερολίνο, της διπλωματικής συμβούλου του Έλληνος πρωθυπουργού Άννας-Μαρίας Μπούρα και του εκπροσώπου της τουρκικής Προεδρίας, Ιμπραήμ Καλίν, η Τουρκία έκαμε έξι προτάσεις για τα ελληνοτουρκικά, προκειμένου να επαναληφθεί ο διάλογος με την Ελλάδα.<br /><br />Μεταξύ αυτών, η “βήμα-βήμα” διερεύνηση των ελληνοτουρκικών προβλημάτων, η συνέχιση των συνομιλιών για Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης (ΜΟΕ) στο στρατιωτικό πεδίο κι οι επαφές στο ΝΑΤΟ. Στο σημείο αυτό, η <a href="https://youtu.be/eDg5QTP1cEo">κυρία Ντόρα Μπακογιάννη</a> πήρε την σκυτάλη από τον Τσαβούσογλου και απεκάλυψε τις άλλες τρείς τουρκικές προτάσεις που περιλαμβάνουν “τη συνεκμετάλλευση των ενεργειακών πόρων του Αιγαίου, τη μη επέκταση της ελληνικής ΑΟΖ και “όχι” στα 12 μίλια” (χωρικά ύδατα της Ελλάδος). «Οδηγός μας», είπε η Ελληνίδα πολιτικός, «είναι η βενιζελική Σχολή»!…<br /><br />Η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη αποδέχθηκε ευνοϊκώς την “αλλαγή τόνου” εκ μέρους των τουρκικών δηλώσεων, αλλά δήλωσε ότι η επανέναρξη του διαλόγου, «πόρρω απέχει από μία ρεαλιστική προσέγγιση των ελληνοτουρκικών σχέσεων».<br /><br />«Δεν μπορούμε να συσχετίζουμε την βοήθεια της Ελλάδος προς τον δοκιμαζόμενο Τουρκικό λαό με οποιεσδήποτε γεωπολιτικές εξελίξεις» δήλωσε ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας, δίνοντας μία πληροφορία για την συνάντηση με τον Αμερικανό υπουργό Άντονι Μπλίνκεν, στην Αθήνα. Η επίσημος ελληνική άποψη για τις σχέσεις γειτονίας με την Τουρκία είναι ότι υπάρχει «μία μόνη διαφορά, της ρυθμίσεως των θαλασσίων ζωνών». Δηλαδή των ΑΟΖ των δύο χωρών – όλες τις άλλες ρυθμίζει η Διεθνής Συνθήκη της Λωζάννης του 1923.<br /><br />Την σκυτάλη από τον Τσαβούσογλου…<br /><br />Βεβαίως, πάντοτε υποφώσκει το Κυπριακό που δηλητηριάζει τις σχέσεις των δύο χωρών, αλλά αυτό είναι ένα “άλλο ζήτημα” ως θα έλεγε ο Κίπλινγκ. Αυτό που υπονοεί η τουρκική ηγεσία, μετά την εξάντληση των απειλών, των ύβρεων και των παραβιάσεων των ελληνικών συνόρων στον Έβρο και Αιγαίον καθημερινώς, είναι η επάνοδος στους άκαρπους διαλόγους με την Ελλάδα, για λόγους εντυπώσεων αφού είναι βέβαιον ότι καμία ελληνική κυβέρνηση δεν αποδέχεται την “συνεκμετάλλευση” προ του καθορισμού των θαλασσίων ζωνών, την παραίτηση από τα 12 μίλια χωρικών υδάτων και την εγκατάλειψη της ελληνικής ΑΟΖ, που αφορά κι’ άλλες επίδικες σχέσεις με την Λιβύη, την Αλβανία κι άλλες χώρες.<br /><br />Όσον αφορά στην “Σχολή Ελευθερίου Βενιζέλου”, η αναφορά της κυρίας Ντόρας είναι τουλάχιστον αδόκιμος, γιατί κακώς, κάκιστα, ο Βενιζέλος εγκατέλειψε την Βόρειο Ήπειρο, ενώ τα νησιά κατείχε ο ελληνικός στόλος και beatae possidentes (μακάριοι οι κατέχοντες). Η επάνοδος στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων ένα μόνο σκοπό έχει: Να κερδίσει χρόνο η Τουρκία μέχρις ότου επουλώσει τις πληγές από τους καταστρεπτικούς σεισμούς και μετά να επαναλάβει τις παράνομες κατά το Διεθνές Δίκαιον αξιώσεις της εις βάρος της Ελλάδος.<br /><br />Δυστυχώς και οι ξένοι, άσπονδοι “φίλοι” μας “αγοράζουν” την τουρκική επίθεση… φιλίας προς την Ελλάδα όταν οι ίδιοι δεν ανέχονται, ούτε ένα ξένο μπαλόνι να πετάει στην στρατόσφαιρα τους και το καταρρίπτουν.<br /><br />Ν’ ακολουθήσουμε το υπόδειγμα τους; Όχι βέβαια. Χρειαζόμαστε μάλλον την σχολή του Ιωάννου Μεταξά που προέκρινε τον επανεξοπλισμό της Λήμνου και της Σαμοθράκης κι εκ των πραγμάτων, ανάγκασε του Τούρκους να τον δεχθούν, εξ αιτίας της Συνθήκης του Μοντρέ για το κλείσιμο των Στενών, εν καιρώ πολέμου.<div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ελληνοτουρκικά: Την σκυτάλη από τον Τσαβούσογλου πήρε η Ντόρα.

Κόλμερ Κωνσταντίνος Ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Μελβούτ Τσαβούσογλου απεκάλυψε ότι στην πρόσφατη συνάντηση στο Βερολίνο, της διπλωματ...

Διαβάστε την συνέχεια

“Ψήνονται” για μετά τις εκλογές “Πρέσπες του Αιγαίου”…

<img height="360" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2023/02/erdogan-aigaio-symbibasmos-SLpress.jpg" width="789" /><br /><br /><b>Γρίβας Κώστας</b><br />Τον τελευταίο καιρό πληθαίνει η φημολογία για μια συμφωνία με την Τουρκία μετεκλογικά, η οποία αναφέρεται ως “Πρέσπες του Αιγαίου”. Η συμφωνία αυτή υποτίθεται πως θα ρυθμίζει τις “διαφορές” μεταξύ των δύο χωρών με κάποιο είδος “συμβιβασμού”, δηλαδή δια της αποδοχής τουλάχιστον κάποιων εκ των αυθαίρετων τουρκικών επεκτατικών αξιώσεων.<br /><br />Αυτός ο “συμβιβασμός” –σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες, αλλά επίμονες πληροφορίες– θα περιλαμβάνει τη συνεκμετάλλευση των όποιων ενεργειακών αποθεμάτων στο αρχιπέλαγος και την απεμπόληση της επέκτασης των χωρικών υδάτων στα δώδεκα μίλια από πλευράς της Ελλάδας, τουλάχιστον στο Αιγαίο “για να μην μεταβληθεί σε ελληνική λίμνη”, όπως είναι το κωμικοτραγικό επιχείρημα των εν Ελλάδι υποστηρικτών του τουρκικού επεκτατισμού.<br /><br />Ο γράφων θέλει να πιστεύει ότι τα αυτά τα σενάρια για “Πρέσπες του Αιγαίου” αποτελούν αποκυήματα φαντασίας, τα οποία προωθούνται για μικροπολιτικούς λόγους. Ωστόσο, το γεγονός παραμένει ότι ένα ισχυρό και διακομματικό κομμάτι του ελληνικού πολιτικού συστήματος, αλλά και του ευρύτερου συστήματος εξουσίας, θεωρεί πως η επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στα δώδεκα ναυτικά μίλια είναι “μη ρεαλιστική” και θα πρέπει να την ξεχάσουμε.<br /><br />Ο γράφων έχει επανειλημμένως υποστηρίξει ότι η επέκταση των χωρικών υδάτων στα δώδεκα μίλια αποτελεί υποχρέωση και όχι δικαίωμα της Ελλάδας, αν θέλει να λειτουργεί στοιχειωδώς ως κανονική χώρα. Το διεθνές δίκαιο είναι τόσο απόλυτα ξεκάθαρο, που δεν αφήνει περιθώρια για υποχωρήσεις. Για να το πούμε όσο πιο απλά γίνεται, η Ελλάδα δεν μπορεί να είναι η μόνη χώρα στον πλανήτη που δεν επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα δώδεκα μίλια. Πολλώ δε μάλλον εάν αυτό συμβαίνει γιατί μια άλλη χώρα την απειλεί με πόλεμο, αν το πράξει.<br /><br />Με άλλα λόγια, το περιβόητο casus belli της Τουρκίας αποτελεί έναν ακόμη παράγοντα που μας υποχρεώνει να προβούμε σε αυτήν την (αυτονόητη) κίνηση. Αν μία χώρα επιλέξει να προχωρήσει σε ακρωτηριασμό της εθνικής της κυριαρχίας γιατί μια άλλη χώρα την απειλεί με πόλεμο, τότε αυτή η χώρα παύει να έχει εθνική υπόσταση. Τόσο απλά. Σε κάθε περίπτωση, η άρνηση της Ελλάδας να εφαρμόσει το διεθνές δίκαιο στο συγκεκριμένο ζήτημα θα ήταν κίνηση εθνικού αυτοχειριασμού επικών διαστάσεων. Η χώρα ουσιαστικά θα εμφανιζόταν ως αρνητής του διεθνούς δικαίου κι αυτό θα την μετέτρεπε σε απόβλητο του διεθνούς συστήματος. Με άλλα λόγια θα έθετε άτυπα, πλην όμως ουσιαστικά, εαυτόν εκτός διεθνούς κοινότητας ως κυρίαρχο κράτος.<br /><a href="https://slpress.gr/politiki/ektos-psifodeltioy-o-karamanlis-pligma-gia-ton-mitsotaki/"> </a><br /><div>Χώρα-αρνητής του διεθνούς δικαίου!<br /><br />Όμως, η κατάσταση ενδέχεται να είναι ακόμη χειρότερη. Όπως μου επισημάνθηκε από το Μελέτη Μελετόπουλο, σε μια συζήτησή μας, η άρνηση της Ελλάδας να εφαρμόσει το διεθνές δίκαιο για τον εαυτό της, επηρεάζει όλο το διεθνές σύστημα. Επειδή δεν υπάρχει κάποια ανώτατη αρχή για να νομοθετεί και να επιβάλλει την εφαρμογή του διεθνούς δικαίου, οι αρμοδιότητες αυτές αποτελούν προνόμιο και υποχρέωση των επιμέρους χωρών.<br /><br />Το διεθνές δίκαιο εκπορεύεται από τις χώρες και επιβάλλεται από αυτές. Το δε διεθνές σύστημα είναι ένα και ενιαίο. Τοπικές αλλοιώσεις του διεθνούς δικαίου δεν νοούνται. Κάθε αλλαγή σε οποιοδήποτε σημείο του πλανήτη επηρεάζει το διεθνές δίκαιο –συνακόλουθα και τις γεωπολιτικές σχέσεις– σε ολόκληρο τον κόσμο. Με άλλα λόγια, οι επιλογές των χωρών παράγουν δίκαιο.<br /><br />Άρα λοιπόν, η άρνηση της Ελλάδας να εφαρμόσει το διεθνές δίκαιο προς όφελος της Τουρκίας θα έχει παγκόσμιες συνέπειες. Και το ενδιαφέρον της υπόθεσης είναι ότι οι συνέπειες αυτές μάλλον θα στρέφονται ενάντια στα συμφέροντα της Δύσης. Μεταξύ των άλλων, αν η Ελλάδα αποδεχθεί τη θέση της Τουρκίας ότι το Αιγαίο είναι “ειδική περίπτωση”, αυτό σημαίνει ότι ανοίγει ο δρόμος και για χώρες όπως η Κίνα και η Ρωσία, που υποστηρίζουν ότι η Νότιος Σινική Θάλασσα και ο Αρκτικός Ωκεανός είναι “ειδικές περιπτώσεις”.<br /><br />Επιπροσθέτως, η θέση της Τουρκίας είναι ότι οι ηπειρωτικές ακτές έχουν περισσότερα δικαιώματα από τα νησιά. Για την ακρίβεια, η Τουρκία θεωρεί τα ελληνικά νησιά ως “προέκταση” της μικρασιατικής ακτής. Γι’ αυτό δεν δέχεται ότι τα ελληνικά νησιά έχουν υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ. Αν λοιπόν η Ελλάδα αποδεχθεί μείωση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων, αυτομάτως προωθεί τη θέση ότι τα ηπειρωτικά κράτη έχουν αυξημένα δικαιώματα στη θάλασσα έναντι των νησιωτικών, ενώ γενικότερα ενισχύεται η θέση της στεριάς έναντι της θάλασσας στον παμπάλαιο ανταγωνισμό των ναυτικών Δυνάμεων με τις χερσαίες Δυνάμεις στην ανθρώπινη ιστορία.<br /><br />Και όπως είπαμε πριν, αυτή η ενίσχυση δεν είναι κάτι το θεωρητικό. Πρόκειται περί μετάλλαξης του διεθνούς δικαίου με παγκόσμιες συνέπειες. Αυτή η θέση φυσικά ευνοεί τις μεγάλες χερσαίες ευρασιατικές Δυνάμεις, πρωτίστως την Κίνα και τη Ρωσία και στρέφεται ενάντια στα συμφέροντα των θαλάσσιων Δυνάμεων της ευρωατλαντικής Δύσης. Συνολικότερα, η άρνηση της Ελλάδας να εφαρμόσει το διεθνές δίκαιο για τον εαυτό της απειλεί να προκαλέσει αποδιοργάνωση του διεθνούς συστήματος.<br /><br />Τι φέρνουν οι “Πρέσπες του Αιγαίου”<br /><br />Έτσι λοιπόν, η υπόλοιπη διεθνής κοινότητα μπορεί να θέσει την Ελλάδα σε έναν θύλακο απομόνωσης, θεωρώντας την ίδια τη χώρα και όχι το Αιγαίο ως “ειδική περίπτωση”. Με άλλα λόγια, η Ελλάδα κινδυνεύει να μεταβληθεί σε ένα ιδιότυπο Rogue State, ένα κράτος-παρίας, ακριβώς γιατί απειλεί να αλλοιώσει το διεθνές δίκαιο, να αλλάξει τις παγκόσμιες ισορροπίες και να διασαλεύσει την σταθερότητα του διεθνούς συστήματος. Το αν αυτό συμβαίνει, όχι λόγω επιθετικότητας, αλλά λόγω απροθυμίας υπεράσπισης της ίδιας της εθνικής της υπόστασης, είναι κάτι που αφήνει αδιάφορο το διεθνές σύστημα.<br /><br />Όπως αδιάφορες θα αφήσει και τις Δυνάμεις της Δύσης που θα σπεύσουν να τιμωρήσουν την Ελλάδα για τις επιλογές της αυτές, αν αντιληφθούν ότι θίγονται συμφέροντά τους σε άλλα μέρη του πλανήτη, ανεξαρτήτως αν είναι οι ίδιες που την πιέζουν σήμερα να προχωρήσει σε “συμβιβασμούς” με την Τουρκία, σε μια απελπισμένη όσο και κοντόθωρη προσπάθεια να επαναφέρουν την Τουρκία στη δυτική αρχιτεκτονική.<br /><br />Οι ηγετικές ελίτ της χώρας πρέπει κάποια στιγμή να καταλάβουν ότι κανείς δεν ανταμείφθηκε γιατί υποχώρησε σε πιέσεις που έθιγαν κρίσιμα εθνικά συμφέροντα. Πρέπει επίσης να κατανοήσουν ότι υπάρχουν πολλά αντιφατικά στοιχεία στις πολιτικές των μεγάλων Δυνάμεων και οφείλουν να επιλέγουν ποια θα στηρίζουν και σε ποια θα ανθίστανται. Κυρίως οφείλουν να κατανοήσουν ότι η Ελλάδα δεν είναι απομονωμένη σε έναν μικρό πλανήτη που περιλαμβάνει τη χώρα μας και την Τουρκία, αλλά ότι λειτουργούμε σε ένα ενιαίο και αδιαίρετο διεθνές σύστημα, το οποίο επηρεάζεται από τις επιλογές μας. Και επιλογές σαν αυτές που συζητούνται, χάριν του “συμβιβασμού” με την Τουρκία, ενδέχεται να προκαλέσουν σοβαρές αναταράξεις στην ομαλή λειτουργία του διεθνούς συστήματος, για τις οποίες η χώρα μας ενδέχεται να κληθεί, αργά ή γρήγορα, να λογοδοτήσει. Και θα λογοδοτήσει πρωτίστως στους “φίλους” και “προστάτες” της!</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

“Ψήνονται” για μετά τις εκλογές “Πρέσπες του Αιγαίου”…

Γρίβας Κώστας Τον τελευταίο καιρό πληθαίνει η φημολογία για μια συμφωνία με την Τουρκία μετεκλογικά, η οποία αναφέρεται ως “Πρέσπες του Αιγα...

Διαβάστε την συνέχεια

Στην Τουρκία των θρήνων, των ευθυνών και των “Συριάδων Αθηνών”.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/03/erdogan.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="452" data-original-width="800" height="362" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/03/erdogan.jpeg" width="716" /></a></div><div><br /></div>Όλοι εναντίον όλων στην Τουρκία. Ο Ταγίπ Ερντογάν αγωνίζεται να διασώσει τον (πολιτικό) εαυτό του και το 15,7 του συνόλου του τουρκικού πληθυσμού (που έχει βιώσει την ”Αποκάλυψη” της 6ης Φεβρουαρίου λόγω του φονικού μεγασεισμού των 7,8 ρίχτερ) να επιβιώσει εν μέσω υπαρξιακής, κοινωνικής, πολιτικής και οικονομικής θυέλλης.<br /><br />Γράφει η <b>Κρινιώ Καλογερίδου <br /></b><br />Να επιβιώσει όχι στον υπέρλαμπρο ”Αιώνα της Τουρκίας” των ονειρώξεων του Ταγίπ Ερντογάν, αλλά, στον ”καταστροφικό”, όπως υπαινίχθηκε ο αρχηγός της Αξιωματικής αντιπολίτευσης Κεμάλ Κιλιντσάρογλου (ηγέτης του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος, CHP) αποκαλώντας ”καταστροφή της Τουρκίας” τον Τούρκο Πρόεδρο.<br /><br />Και έχει δίκιο στο θέμα της υπαιτιότητας, γιατί επί μια εικοσαετία (την εικοσαετία διακυβέρνησης του πρωθυπουργού και μετέπειτα ΠτΤΔ Ταγίπ Ερντογάν) έδιναν κι έπαιρναν οι παράνομες κατασκευές στην Τουρκία.<br /><br />Έδιναν κι έπαιρναν οι παραβιάσεις των αντισεισμικών κανονισμών απ’ τις κατασκευαστικές εταιρίες που έχτιζαν παράνομους ορόφους σε μαλακό έδαφος με σιδερένιες αντί χαλύβδινες δοκούς. Έδινε και έπαιρνε το όργιο διαφθοράς των ημετέρων με αποκορύφωμα την προεκλογική παροχή ”οικοδομικής αμνηστίας” (για ψηφοθηρικούς λόγους) απ’ την Ομοσπονδία Μηχανικών και Αρχιτεκτόνων Τουρκίας στους 113 απατεώνες κατασκευαστές.<br /><br />Τους κρατικοδίαιτους και τους ιδιώτες εργολάβους (τους προσκείμενους, κατά πλειοψηφία, στο κόμμα του Ταγίπ Ερντογάν AKP) οι οποίοι έχουν συλληφθεί ήδη απ’ την Τουρκική Αστυνομία και αντιμετωπίζουν βαρύτατες κατηγορίες ως υπεύθυνοι για τον θάνατο χιλιάδων Τούρκων ενοίκων των ”χάρτινων” πολυκατοικιών που κατέρρευσαν.<br /><br />Αψευδής, ‘επώνυμος’ μάρτυρας των τεκμηρίων πολεοδομικής διαφθοράς — μεταξύ πλήθους άλλων ‘ανώνυμων’ μαρτύρων απ’ τις νοτιοανατολικές επαρχίες της Τουρκίας που ισοπεδώθηκαν — είναι ο Οκές Ελμάογλου, δήμαρχος της Ερζίν (επαρχία Χατάι), η οποία στάθηκε όρθια χωρίς κανέναν νεκρό σαν από θαύμα!.<br /><br />Το θαύμα της πιστής εφαρμογής από τον εν λόγω (καθυβριζόμενο προ σεισμού) δήμαρχο, ο οποίος — εν μέσω παρανομιών — έμεινε πιστός στους αντισεισμικούς κανονισμούς κερδίζοντας το στοίχημα σωτηρίας της πόλης του, όπως δήλωσε πρόσφατα σε συνέντευξή του στο Euronews και σε άλλα ξένα κανάλια (αμερικανικά, βρετανικά και γερμανικά, όπως αυτό της Deutsche Welle).<br /><br />Όλα αυτά φυσικά επιβεβαιώνουν κάθε μέρα και περισσότερο την πρόβλεψη των Ηνωμένων Εθνών ότι οι νεκροί σε Τουρκία-Συρία θα ξεπεράσουν τους 50.000 (ήδη είναι πάνω από 42 στην Τουρκία, ενώ κάτω από τα ερείπια βρίσκονται χιλιάδες άλλοι ακόμη). Επιβεβαιώνουν και τα λόγια του Ερκάν Μπας (του ηγέτη του μικρού αριστερού Εργατικού Κόμματος Τουρκίας, που είπε ότι ”Αν γινόταν κάτι παρόμοιο στην Ιαπωνία, όλη η κυβέρνησή της θα έκανε χαρακίρι”…<br /><br />Ωστόσο η τουρκική κυβέρνηση δεν ξέρει απ’ αυτά και αγωνίζεται να επιπλεύσει εν μέσω κατακραυγής του λαού, με εξαίρεση τα ΜΜΕ της Τουρκίας τα οποία έγιναν κυριολεκτικά ασπίδα προστασίας για τον Ερντογάν και επιτίθενται κατά των επικριτών του, αλλά όχι κατά των υπουργών του που έγιναν καταγέλαστοι με όσα προπαγανδιστικά υποστήριζαν πριν από τον σεισμό της 6ης Φεβρουαρίου.<br /><br />Ενδεικτικό παράδειγμα ο υπουργός Εσωτερικών Σουλεϊμάν Σοϊλού ο οποίος, λίγες μέρες πριν εκδηλωθεί αυτός, έλεγε σε κομματική ομήγυρη ότι — ενώ κατά το παρελθόν οι Τούρκοι παραπονιούνταν επί ματαίω για την απουσία του κράτους μετά από κάθε σεισμό, πλημμύρα ή φυσική καταστροφή — η κυβέρνηση Ερντογάν πέτυχε να μην ακούγονται αυτά…<br /><br />Τι ήθελε να το πει; Μετά τον άνευ προηγουμένου μεγασεισμό που μετέτρεψε πόλεις και χωριά της ΝΑ Τουρκίας σε νεκροταφεία, τρέχουν και δεν φτάνουν οι εκεί κυβερνώντες, οι οποίοι δέχονται πυρ ομαδόν επιθέσεις απ’ τον λαό και την αντιπολίτευση για την αντισεισμική γύμνια της χώρας και την εκτεταμένη διαφθορά.<br /><br />”Εισηγητής” της τελευταίας ήταν ο ίδιος ο Τούρκος Πρόεδρος που από το ’18 ακόμα διακήρυσσε ότι έλυσε το πρόβλημα στέγασης 140.000 και πλέον ανθρώπων με το μέτρο της ”οικοδομικής αμνηστίας”, για να μην κατεδαφίζονται κτίρια τα οποία δεν πληρούσαν τις πολεοδομικές προδιαγραφές.<br /><br />Δικαιολογημένα λοιπόν σήμερα τρέχει και δε φτάνει ο Ταγίπ Ερντογάν, τα πρώτα μέτρα του οποίου (οικονομική βοήθεια 10.000 λιρών – 493 ευρώ – σε κάθε πληγείσα οικογένεια, ανοικοδόμηση νέων σπιτιών μέσα σε ένα χρόνο και ανάληψη από το κράτος της υποχρέωσης πληρωμής ενοικίου σε όσους δεν θέλουν να μείνουν σε σκηνές, μέχρι να φτιαχτούν οι νέες κατοικίες) δεν φαίνονται αρκετά για να κάνουν τις φωνές αγανάκτησης των σεισμοπλήκτων να σιγήσουν, καθώς η ανεπάρκεια του κρατικού μηχανισμού γίνεται όλο και πιο εμφανής προϊόντος του χρόνου.<br /><br />Πέραν αυτού, ο σεισμός της 6ης Φεβρουαρίου (που ταρακούνησε γερά τον ενεργειακό και πολιτικό χάρτη στη Μέση Ανατολή) έδωσε χαριστική βολή στην τουρκική οικονομία, η οποία πλέον απειλείται με απώλεια του 1 % του ΑΕΠ της, αφού — κατά τον Τούρκο πανεπιστημιακό Soli Özel (του πανεπιστημίου Kadir Has της Κωνσταντινούπολης) — ”χρειάζονται περίπου 84 δισ. δολάρια για ανοικοδόμηση και 15 δισ. δολάρια για να στεγαστούν προσωρινά οι διασωθέντες ένοικοι των κτιρίων που καταστράφηκαν, τα περισσότερα από τα οποία ήταν κατοικίες”.<br /><br />Τα υπάρχοντα δεδομένα ως τώρα (πάνω από 46.000 νεκροί και 82.000 ισοπεδωμένα ή ακατάλληλα προς κατοίκηση κτίρια) εξηγούν με το παραπάνω το λεχθέν απ’ τον πολιτικό αναλυτή Σολί Οζέλ ότι ο ”Ερντογάν βρίσκεται σε λειτουργία επιβίωσης”. Και δεν είδαμε, ίσως, όλο το ”έργο” σε εξέλιξη. Την πλήρη εικόνα, δηλαδή, της ”βιβλικής καταστροφής”, η οποία δεν αποκλείεται να έχει και συνέχεια.<br /><br />Κι αυτό γιατί ακούγονται φήμες από κέντρα του Εξωτερικού, που δεν αποκλείουν νέο σεισμό με επίκεντρο αυτήν τη φορά την Κωνσταντινούπολη, αν υπάρξει αλληλεπίδραση του ρήγματος της Βόρειας Ανατολίας με εκείνο της Ανατολικής Ανατολίας πάνω στα οποία στέκεται η Τουρκία,<br /><br />Δεν μπορούμε να φανταστούμε επίσης τις επιπτώσεις που θα έχει στην Ανατολική Μεσόγειο (με την Κύπρο στο μάτι του κυκλώνα) το ενδεχόμενο νέου μεγασεισμού ή μετασεισμού με επίκεντρο το Ακούγιου της Τουρκίας (έδρα του πυρηνικού σταθμού ενέργειας), αν και η ρωσική κρατική εταιρεία Rosatom που τον κατασκεύασε λέει ότι έχει σχεδιαστεί για να αντέχει σε ακραίες εξωτερικές επιρροές, ακόμα και σεισμό μεγέθους 9 Ρίχτερ.<br /><br />Καθησυχαστικός στο θέμα αυτό είναι και ο καθηγητής πολιτικός μηχανικού στο Πανεπιστήμιο του Buffalo των ΗΠΑ Andrew Whittaker (ειδικός στη σεισμική μηχανική και τις πυρηνικές κατασκευές), ο οποίος υποστηρίζει ότι οι πυρηνικές εγκαταστάσεις γενικά ”είναι κατασκευασμένες από βαρύ οπλισμένο σκυρόδεμα, πολύ πιο στιβαρό από αυτό των εμπορικών κτιρίων, έτσι ώστε να αντέχουν σε μεγάλους σεισμούς”.<br /><br />Παρ’ όλα αυτά, τα πυρηνικά παιχνίδια της Άγκυρας κρατάνε ανάστατους μετά τον σεισμό τους κατοίκους των τουρκικών των περιοχών κοντά στο Ακούγιου, όπως και εκείνους της Κύπρου και της σεισμόπληκτης Συρίας, στην εμπόλεμη ζώνη της οποίας άρχισαν ήδη να επιστρέφουν χιλιάδες Σύριοι οι οποίοι είχαν καταφύγει μετά τον σεισμό στην γειτονική Τουρκία.<br /><br />Είχαν καταφύγει εκεί για λόγους ασφάλειας (κάτι που δεν εξασφάλισαν, φυσικά), αλλά και για να επωφεληθούν από την υπόσχεση των τουρκικών Αρχών ότι μπορούν να μείνουν μέχρι και έξι μήνες στις ανταρτοκρατούμενες περιοχές της βορειοδυτικής Συρίας. χωρίς να χάσουν το δικαίωμα επιστροφής στην Τουρκία.<br /><br />Σημειωτέον ότι στα μέρη αυτά είχε εισβάλει η Τουρκία (βλ. “Πηγή Ειρήνης”, ως κωδική ονομασία) τον Οκτώβριο του ’19, με το πρόσχημα ότι τα υπερασπίζονται Κούρδοι ”τρομοκράτες” του PKK, ενώ στην πραγματικότητα οι αμυνόμενοι ανήκαν στις κουρδικές Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF) οι οποίες δεν είχαν οργανικούς δεσμούς με την εκτός νόμου κουρδική οργάνωση. Κι αυτή ήταν η τρίτη εισβολή της γείτονος εξ Ανατολών μας σε συριακό έδαφος μετά την ”Ασπίδα του Ευφράτη” του 2016 και τον ”Κλάδο Ελαίας” του 2018.<br /><br />Εννοείται ότι τον αέρα της εισβολής η… εν πολλαίς αμαρτίες περιπεσούσα Τουρκία δεν τον πήρε μόνο από το κλείσιμο του ματιού των ”Μεγάλων” του ΝΑΤΟ (με προεξάρχουσα την Τραμπική Αμερική), αλλά κυρίως απ’ το γεγονός ότι μένει ατιμώρητη από το 1936 [άρα τα 49 της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο… ορρωδούν μπροστά στα ’87 στη Συρία], οπότε απέσπασε (”έκλεψε”) και προσάρτησε στο τουρκικό κράτος την Αντιόχεια.<br /><br />Την ”Αντάκια”(Antakya, τουρκιστί) την οποία έκανε έδρα της επαρχίας Χατάι. Σ’ αυτήν, εκτός απ’ την Αντιόχεια, υπάρχουν και άλλες πόλεις που κατοικούνται από χριστιανούς Έλληνες και Άραβες, όπως η Αλεξανδρέττα, η Μερσίνη και πολλά χωριά με δώδεκα έως δέκα πέντε χιλιάδες Χριστιανούς Ορθόδοξους.<br /><br />Οι εκκλησίες των περιοχών αυτών (από κοινού με τους κληρικούς και τις κοινότητες των Rum Orthodox) παραμένουν απ’ το ’36 στο κράτος της Τουρκίας υπό τη διοίκηση και τη σκέπη του Οικουμενικού Πατριαρχείου Αντιοχείας και περιμένουν (βιώνοντας το δικό τους δράμα) την αρωγή του ελληνικού κράτους για να μη σβήσουν μετά το σεισμό που τους ισοπέδωσε.<br /><br />Για να μη σβήσει απ’ τον χάρτη, στην πραγματικότητα, ο Ελληνισμός που ανάγεται στο 300 π.Χ (έτος ίδρυσης της Αντιόχειας — όπως την αποκαλούσαν Έλληνες, Ρωμαίοι και Βυζαντινοί — από τον στρατηγό Σέλευκο του Μεγάλου Αλεξάνδρου (βλ. Σέλευκος Α’ Νικάτωρ).<br /><br />Έκτοτε βέβαια, η νυν ισοπεδωμένη από τον σεισμό Αντιόχεια, καταστράφηκε και ανοικοδομήθηκε πολλές φορές, αλλά άκμασε μόνο στα χρόνια της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, όταν ήταν η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της. Κι αυτό είναι ο λόγος που η Αντιόχεια κουβαλούσε διαχρονικά σημάδια της ελληνιστικής, ρωμαϊκής και πρωτοχριστιανικής της ιστορίας…<br /><br />Φευ! Κουβαλούσε, αλλά δεν κουβαλά πια. Και εμείς, ως φορείς του Ελληνισμού με μητροπολιτική κοιτίδα την Ελλάδα, έχουμε χρέος ανθρωπιστικό και εθνικό να ανταποκριθούμε στην έκκληση για βοήθεια του Πατριαρχείου Αντιοχείας και των κατοίκων της αλλοτινής πρωτεύουσας της Συρίας.<br /><br />Των νυν σεισμόπληκτων Αντιοχέων, τους οποίους ο Ρωμαίος κατακτητής της Συρίας (πιθανόν ο γνωστός από το Ευαγγέλιο κατά Λουκά διορισμένος εκεί έπαρχος Publius Sulpicius Quirinius), τιμούσε και αντιμετώπιζε ”ως εκ γένους Αθηναίων όντας” (βλ. Χρονογραφία Βυζαντινού χρονογράφου Ιωάννη Μαλάλα [5ου-6ου αι.], σελ. 211).<br /><br />Με δεδομένα αυτά (στα οποία πρέπει να προσθέσουμε δύο ακόμα στοιχεία: 1. Ότι στην Αντιόχεια άκμαζαν κάποτε τα ελληνικά γράμματα σε τέτοιο βαθμό, ώστε να της έχουν προσδώσει την προσωνυμία “Συριάδες Αθήναι” και 2. Ότι οι Αντιοχείς, οι Σύριοι γενικότερα άνοιξαν την αγκαλιά και τα σπίτια τους το 1923 σε 17.000 Έλληνες πρόσφυγες που κατέφυγαν στη Συρία), έχουμε χρέος ανθρωπιστικό και εθνικό — ως Ελλάδα και ως Έλληνες — να συμβάλλουμε στην αναστήλωση των ερειπίων Αντιόχειας, της πόλης- λίκνο του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας στην αρχαία και βυζαντινή Συρία.<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Στην Τουρκία των θρήνων, των ευθυνών και των “Συριάδων Αθηνών”.

Όλοι εναντίον όλων στην Τουρκία. Ο Ταγίπ Ερντογάν αγωνίζεται να διασώσει τον (πολιτικό) εαυτό του και το 15,7 του συνόλου του τουρκικού πληθ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Καζάν-καζάν» ή συνεκμετάλλευση, τα δικά τους δικά τους τα δικά μας μισά – μισά.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/03/erdogan_mitsotakis_vosporos.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="447" data-original-width="800" height="390" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/03/erdogan_mitsotakis_vosporos.jpeg" width="736" /></a></div><div><br /></div>Μετά τους πρόσφατους σεισμούς στην Τουρκία και την παροχή βοήθειας από τη χώρα μας διατυπώθηκαν απόψεις περί εύρεσης τρόπου εξομάλυνσης των ελληνοτουρκικών σχέσεων, αλλά και για συνεκμετάλλευση των ενεργειακών κοιτασμάτων που ενδεχομένως υπάρχουν στο Αιγαίο ή στην Αν. Μεσόγειο.<br /><br />Γράφει ο<b> ΛΑΜΠΡΟΣ ΤΖΟΥΜΗΣ</b><br />Αντιστράτηγος ε.α<br /><br />Σύμφωνα με την Ντ. Μπακογιάννη το θέμα της συνεκμετάλλευσης με την Τουρκία δεν είναι ταμπού. Παρόμοιες απόψεις περί συνεκμετάλλευσης που θα προκύψει μέσα από μια συμφωνία ανάμεσα στις δύο χώρες έχουν υιοθετηθεί και διατυπώνονται με άμεσο ή έμμεσο τρόπο στην Ελλάδα από μέρος του πολιτικού κόσμου, της ακαδημαϊκής ελίτ, ινστιτούτων, θεσμικών οργάνων, κ.λπ. Τούρκοι αξιωματούχοι αλλά και ο Ερντογάν έχει δηλώσει ότι η λύση για τις ελληνοτουρκικές διαφορές είναι το «καζάν-καζάν» δηλ. θα μας δώσετε τα μισά από αυτά που σας ανήκουν ή δεν θα πάρετε τίποτα.<br /><br />Μετά την κρίση των Ιμίων, στα πλαίσια της συνόδου του ΝΑΤΟ στη Μαδρίτη το 1997, ο τότε πρωθυπουργός Κ. Σημίτης συνυπέγραψε σχέδιο αρχών με τον Τούρκο πρόεδρο Σ. Ντεμιρέλ, στο οποίο για πρώτη φορά «η Ελλάδα αναγνώριζε στην Τουρκία ότι έχει ζωτικά συμφέροντα στο Αιγαίο». Επί κυβερνήσεως Γ. Παπανδρέου το 2010, ο υπουργός επικρατείας της Τουρκίας Εγκ. Μπαγίς είχε αναφέρει ότι «στις διερευνητικές επαφές που διεξάγονταν είχε σημειωθεί σημαντική πρόοδος και πρότεινε στις διαφιλονικούμενες περιοχές να φτιάξουμε πλατφόρμες άντλησης πετρελαίου και αυτές να γίνουν πλατφόρμες επίλυσης των διαφορών». Στο πρόσφατο παρελθόν ο πρώην ΥΠΕΞ Ν. Κοτζιάς είχε δηλώσει «Εάν αρχίσεις και γίνεσαι στις διεθνείς σχέσεις μοναχοφάης λέγοντας όλα δικά μου, όλα στον έλεγχό μου, όλα μόνος μου, τότε είσαι και εσύ μέρος του προβλήματος». Ο σημερινός σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας Θ. Ντόκος είχε επισημάνει: «Ιδέες περί συνεκμετάλλευσης μπορούν να συζητηθούν υπό την προϋπόθεση της προηγούμενης οριοθέτησης (υφαλοκρηπίδας), μέσω προσφυγής σε διεθνές δικαιοδοτικό όργανο».<br /><br />Σε ότι αφορά το θέμα της συνεκμετάλλευσης και της διαφοράς για την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών να επισημάνουμε επιγραμματικά τα εξής:Η Τουρκία την 1η Νοεμβρίου 1973, χορήγησε δικαιώματα έρευνας στην τουρκική εταιρία πετρελαίων σε περιοχές εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο. Η Ελλάδα προέβη σε διάβημα διαμαρτυρίας και η Άγκυρα σε απάντηση πρότεινε να πραγματοποιηθούν διαπραγματεύσεις μεταξύ των δύο χωρών.<div><br />Στις 29 Μαΐου 1974, ημερομηνία συμβολική που παρέπεμπε στην άλωση της Κωνσταντινούπολης το τουρκικό σεισμογραφικό πλοίο «Chandarli» εξήλθε στο Αιγαίο για έρευνες συνοδευόμενο από το σύνολο του τουρκικού πολεμικού ναυτικού (32 πολεμικές ναυτικές μονάδες).</div><div><br />Με την ευκαιρία της συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλες στις 26 Ιουνίου 1974, συναντήθηκαν οι πρωθυπουργοί της Ελλάδας και της Τουρκίας, Αδ. Ανδρουτσόπουλος και Μπ. Ετσεβίτ, αλλά η συνάντηση κατέληξε σε αποτυχία λόγω διαφωνιών. Ακολούθησε η τουρκική εισβολή στην Κύπρο και οποιαδήποτε συζήτηση για το θέμα της υφαλοκρηπίδας πέρασε σε δεύτερη μοίρα.</div><div><br />Τον Μάιο του 1975 συναντήθηκαν στις Βρυξέλλες ο K. Καραμανλής με τον Τούρκο ομόλογό του Σ. Ντεμιρέλ και συμφώνησαν για την παραπομπή του θέματος της υφαλοκρηπίδας στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης μέσω συνυποσχετικού. Η Τουρκία στη συνέχεια όμως υπαναχώρησε και πρότεινε την ιδέα της εκμετάλλευσης από κάθε χώρα των ενεργειακών πόρων που βρίσκονταν μέσα στα χωρικά της ύδατα δηλ. έως 6 μίλια. Εκτός των χωρικών υδάτων η διανομή θα γινόταν πενήντα – πενήντα. Δηλαδή από μια περιοχή στο μεγαλύτερο μέρος ελληνικής δικαιοδοσίας η Τουρκία θα έπαιρνε τα μισά.<br /><br />Η τουρκική πρόταση συζητήθηκε στη Βουλή των Ελλήνων τον Σεπ. 1976 και ετέθησαν οι εξής προϋποθέσεις για οποιαδήποτε περαιτέρω συζήτηση:</div><div><br />Πρώτον θα έπρεπε να οριοθετηθεί η υφαλοκρηπίδα.<br />Στη συνέχεια, να καθοριστεί μιας ζώνη κοινής εκμεταλλεύσεως που θα περιορίζεται σε περιοχές εκατέρωθεν του ορίου γειτνιάσεως της υφαλοκρηπίδας των δύο χωρών.<br />Τα ενεργειακά κοιτάσματα που θα ανακαλύπτονταν στις περιοχές αυτές θα μοιράζονταν βάσει συγκεκριμένων ποσοστών.<br /><br />Από τότε μέχρι σήμερα μεσολάβησαν :Οι κρίσεις του 1976 και 1987 με τις οποίες η Τουρκία αμφισβήτησε την ελληνική υφαλοκρηπίδα στο Αιγαίο και σταμάτησαν οι έρευνες μέχρι να επιλυθεί το θέμα της υφαλοκρηπίδας που παραμένει μέχρι σήμερα έωλο.<br />Η απειλή πολέμου το 1995 από την Τουρκία σε περίπτωση που η Ελλάδα ασκήσει το νόμιμο κυριαρχικό της δικαίωμα και επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα.<br />Η κρίση των Ιμίων που η Τουρκία έφερε στην επιφάνεια την θεωρία των γκρίζων ζωνών, σύμφωνα με την οποία θεωρεί ότι ένας μεγάλος αριθμός, νησιών, νησίδων και βραχονησίδων είναι απροσδιορίστου κυριότητας.</div><div><br />Το ιδεολόγημα της γαλάζιας πατρίδας, σύμφωνα με το οποίο η τουρκική θαλάσσια δικαιοδοσία μετακινείται στον 25ο μεσημβρινό δηλ. στη μέση του Αιγαίου και ότι της ανήκει όλη η Υφαλοκρηπίδα – ΑΟΖ της Ελλάδας και της Κύπρου στη Μεσόγειο, με τη θεωρία ότι τα νησιά δεν έχουν επήρεια σε θαλάσσιες ζώνες, πέραν των χωρικών τους υδάτων, παρά το ότι αυτό προβλέπει το δίκαιο της θάλασσας.<br />Το τουρκολιβυκό μνημόνιο με το οποίο οριοθετείται παράνομα η ΑΟΖ μεταξύ Τουρκίας – Λιβύης από τις ηπειρωτικές ακτές των δύο χωρών και αγνοούνται νησιά όπως η Κρήτη, η Ρόδος, η Κάρπαθος, κ.λπ.<br /><br />Όσοι λοιπόν στην Ελλάδα προτείνουν τη συνεκμετάλλευση γνωρίζουν ότι η Τουρκία έχει αποσύρει ή σκοπεύει να αποσύρει τις παραπάνω παράνομες θέσεις – διεκδικήσεις της καθόσον από δηλώσεις που γίνονται από τουρκικής πλευράς δεν φαίνεται κάτι τέτοιο ή συμφωνούν και υιοθετούν το καζάν – καζάν του Τούρκου προέδρου ;</div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

«Καζάν-καζάν» ή συνεκμετάλλευση, τα δικά τους δικά τους τα δικά μας μισά – μισά.

Μετά τους πρόσφατους σεισμούς στην Τουρκία και την παροχή βοήθειας από τη χώρα μας διατυπώθηκαν απόψεις περί εύρεσης τρόπου εξομάλυνσης των ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Αλεξανδρούπολη δεν είναι ΜΟΝΟ Ασπίδα της Θράκης και νέα Σούδα…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2021/07/usa-alexandroupoli-limani-evros-news.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="800" height="400" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2021/07/usa-alexandroupoli-limani-evros-news.jpg" width="800" /></a></div><div><br /></div><b>Γιώργος Φιντικάκης</b><br />Αν δει κανείς μεμονωμένα τα ενεργειακά έργα στην Αλεξανδρούπολη, βλέπει μόνο το δέντρο. Αν τα δει συνδυαστικά με τις υπόλοιπες υποδομές που δρομολογούνται, την αναβάθμιση του λιμανιού, το νέο σιδηροδρομικό δίκτυο, το κέντρο logistics, και φυσικά τη σημασία της για την ανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ, τότε βλέπει όλο το δάσος. Δηλαδή τη μεγάλη εικόνα που είδαν πριν από μερικά χρόνια και οι Αμερικανοί όταν έβαλαν για πρώτη φορά στο δικό τους μικροσκόπιο την πρωτεύουσα του νομού Έβρου.<br /><br />Σε αυτή τη γεωστρατηγική σημασία του λιμανιού της Αλεξανδρούπολης, ο οποίος έχει μετατραπεί σε ζωτικό κόμβο εφοδιασμού για την άμυνα της Συμμαχίας, παρέχοντας κρίσιμη ενεργειακή ασφάλεια στην περιοχή, κάνει εκτενή αναφορά το χθεσινό κοινό ανακοινωθέν του 4ου Στρατηγικού Διαλόγου Ελλάδας- ΗΠΑ.<br /><br />Στις συναντήσεις μεταξύ υψηλόβαθμων στελεχών των δύο χωρών, οι Αμερικανοί εξέφρασαν την ικανοποίησή τους για την επιτάχυνση σειράς ελληνικών έργων που ενισχύουν την περιφερειακή ασφάλεια, όπως ο ελληνοβουλγαρικός αγωγός, ο υπό σχεδίαση αγωγός Β. Μακεδονίας - Ελλάδας και οι προσπάθειες της ελληνικής πλευράς, η πλωτή δεξαμενή επαναεριοποίησης LNG στην Αλεξανδρούπολη, να είναι έτοιμη για να λειτουργήσει μέχρι το τέλος του 2023.<br /><br />Αυτά είναι και τα ζητήματα που ενοχλούν πραγματικά τη Μόσχα και την Άγκυρα που ανησυχεί για την αναβάθμιση της πόλης, αφού υποβαθμίζεται η σημασία των Στενών του Βοσπόρου.<br /><br />Στην ουσία, η Αλεξανδρούπολη αποτελεί την αφετηρία ενός χερσαίου και σιδηροδρομικού άξονα Νότου - Βορρά, χιλιάδων χιλιομέτρων, που ξεκινά από το Αιγαίο και καταλήγει στην Ουκρανία. Η μεταφορά εξοπλισμού προς την Ουκρανία μέσω του βορειοελλαδίτικου λιμένα είναι χαρακτηριστική της σημασίας της. Τώρα στον άξονα αυτό μπαίνουν η ενέργεια και μετά η σιδηροδρομική σύνδεση με την Αν. Ευρώπη.<br /><br />Εντός του πρώτου εξαμήνου του 2023 αναμένεται να υποβληθούν οι προσφορές για το έργο - μαμούθ του 1 δισ ευρώ, της αναβάθμισης της γραμμής Αλεξανδρούπολη – Ορμένιο, τμήμα της λεγόμενης «Ανατολικής Σιδηροδρομικής Εγνατίας». Το ανακοίνωσε μόλις χθες η ΕΡΓΟΣΕ.<br /><br />Ακόμη δεν έχουμε δει τίποτα. Σταδιακά μέχρι τα τέλη της δεκαετίας, το σιδηροδρομικό δίκτυο, θα μπορεί να συνδέει τα λιμάνια της Αλεξανδρούπολης, της Θεσσαλονίκης και της Καβάλας, με αντίστοιχα λιμάνια της Μαύρης Θάλασσας, για τη μεταφορά χύδην ξηρού φορτίου, παρακάμπτοντας τα Στενά του Βοσπόρου.<br /><br />Ένα δίκτυο θα τη συνδέει με το Σβίλεγκραντ στη Βουλγαρία και από εκεί με Ρουμανία, Μολδαβία και Ουκρανία, με ενδιάμεσες διακλαδώσεις. Από τη στιγμή που θα αναβαθμιστεί το τρένο θα μπουν στο παιχνίδι και οι μεταφορές, τα logistics και τα εμπορευματοκιβώτια, μετατρέποντας την πόλη στο πιο σημαντικό hub μεταφορών της Αν.Μεσογείου και κυρίως ενέργειας.<br /><br />Αθροίζοντας όλες τις ποσότητες φυσικού αερίου που θα διέρχονται μελλοντικά από την περιοχή, δηλαδή τα 11 δισ κυβικά μέτρα από τους δύο πλωτούς σταθμούς επαναεριοποίησης (FSRU) στα ανοικτά του λιμανιού, τον γειτνιάζοντα αγωγό αέριου IGB που συνδέει Ελλάδα με Βουλγαρία, και τη στόχευση για μελλοντικό διπλασιασμό του όγκου που διέρχεται μέσω TAP, προκύπτουν ποσότητες ίσες με το 20% των ρωσικών εισαγωγών στην Ευρώπη!<br /><br />Από τα 155 περίπου δισ κ.μ. που εισήγαγε το 2021 η Ευρώπη από τη Ρωσία, μέρος των οποίων καλύφθηκαν πέρυσι από άλλες πηγές, η Αλεξανδρούπολη δείχνει ικανή να εισφέρει κοντά στα 30 δισ κυβικά. Δίπλα στον πρώτο πλωτό σταθμό που θα λειτουργήσει στα τέλη του 2023 για να στέλνει αέριο σε Βουλγαρία, Β.Μακεδονία, Σερβία, Ρουμανία και Μολδαβία δρομολογείται ένας δεύτερος δίδυμος σταθμός, προκειμένου να εξάγει ποσότητες μέχρι την Ουκρανία.<br /><br />Τα νούμερα εξηγούν τη σημασία που αρχίζει να αποκτά, γιατί βρίσκεται στο επίκεντρο της επικαιρότητας, πόσο μάλλον όταν αυτή τη στιγμή είναι το μοναδικό hub, εμπορικών συναλλαγών στην ΝΑ Ευρώπη και ένα από τα λιγοστά στην ευρύτερη Αν.Μεσόγειο, όπου η Τουρκία φιλοδοξεί να ανταγωνιστεί το βορειοελλαδίτικο λιμάνι, εγκαινιάζοντας το τρίτο της FSRU στον Κόλπο του Ξηρού, 30 ναυτικά μίλια από την ελληνική πόλη.<br /><br />Την περασμένη εβδομάδα, η πλωτή μονάδα, η τρίτη που διαθέτει η Τουρκία, ελλιμενίστηκε στην τουρκική εγκατάσταση, προκειμένου να ξεκινήσει να εξυπηρετεί τις εγκαταστάσεις στις βορειοανατολικές ακτές της χώρας.<div><br /></div><div><a href="https://www.liberal.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η Αλεξανδρούπολη δεν είναι ΜΟΝΟ Ασπίδα της Θράκης και νέα Σούδα…

Γιώργος Φιντικάκης Αν δει κανείς μεμονωμένα τα ενεργειακά έργα στην Αλεξανδρούπολη, βλέπει μόνο το δέντρο. Αν τα δει συνδυαστικά με τις υπόλ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο γρίφος της αποχώρησης Καραμανλή και οι συνέπειες για τον Μητσοτάκη.

<img height="373" src="https://www.ieidiseis.gr/media/k2/items/cache/2bf7a1fc5d612b0e574a9212e40cf8eb_XL.jpg" width="747" /><br /><br /><i>«Εγώ φεύγω, εσείς να δούμε τώρα…»</i><br />Οδυσσέας Ελύτης.<div><br /><div>Τα τελευταία χρόνια που η παραταξιακή βάση δοκιμάσθηκε από τις ακρότητες Σαμαρά και Μητσοτάκη οι συντηρητικοί πολίτες κατέφευγαν στην παράφραση της θρυλικής ατάκας από την «Καζανμπλάνκα»: «Εμείς θα έχουμε πάντα τον Καραμανλή».</div><div><br /></div><div>Γράφει ο  <b>Γιώργος Λακόπουλος</b><div>Με μόλις 68 λέξεις ο πρώην Πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής ανακοίνωσε τον τέλος της κοινοβουλευτικής του διαδρομής. Η δήλωσή του έχει δυο χαρακτηριστικά. Πρώτο: αποτελεί γρίφο. Δεύτερο: η αποκωδικοποίησή του είναι πανεύκολη.<br /><br />Κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι η απουσία του Καραμανλή από το προεκλογικό προσκήνιο και από την επόμενη Βουλή, είναι απόφαση που έγινε δεκτή με ικανοποίηση από τον Μητσοτάκη - τον οποίο ο Καραμανλής έβαλε στη Βουλή το 2004.<br /><br />Εκανε την ανάγκη φιλοτιμία, αλλά μια τρομάρα πρέπει να την έχει πάρει: και τώρα τι γίνεται;<br /><br />Εκ των πραγμάτων μια νέα Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΝΔ θα είναι πιο αδύναμη χωρίς τον πρώην Πρωθυπουργό. Αλλά ο ίδιος θα είναι ισχυρότερος: θα μπορεί να μιλάει, χωρίς τους αυτοπεριορισμούς του - χάριν της ενότητας.<br /><br />Αν χαρακτήριζε κάτι τη 12ετή αποχή του από τα εσωκομματικά -και τον ευρύτερο δημόσιο βίο- ήταν ο σεβασμός που είχε στην ιδιότητα του βουλευτή του κόμματος που διοίκησε για δώδεκα χρόνια και του οποίου την ηγεσία εγκατέλειψε οικειοθελώς - και ίσως μετανιωμένος που την ανέλαβε.<br /><br />Στην πράξη μεταφραζόταν σε σεβασμό στη βούληση του κομματικής βάσης της ΝΔ που ανέδειξε στην ηγεσία τον μόνο άνθρωπο στον οποίο δεν θα ήθελε να περιέλθει το κόμμα. «Αυτός βγήκε με αυτόν θα πάμε» απαντούσε με εντιμότητα, σε όσους επιχείρησαν να οργανώνουν αμέσως την… υπονόμευση του Μητσοτάκη.<br /><br />Με τον ίδιο σεβασμό αντιμετώπισε τη λαϊκή ετυμηγορία υπέρ του μόνου από τους επικεφαλής της ΝΔ για τον οποίο η οικογενειακή κουλτούρα -και η γνώση προσώπων και πραγμάτων- τον καθιστούσε επιφυλακτικό για τρία θέματα: τη διαχείριση του δημοσίου χρήματος, των θεσμών και των εθνικών θεμάτων.<br /><br />Για τα δυο τελευταία έδωσε δημοσίως το στίγμα του από το «Βελλίδειο» και από τα Ανώγεια. Θέτοντας τα όρια της ανοχής του απέναντι στον Μητσοτάκη στη διαχείριση των ελληνοτουρκικών και στην παραβίαση του Συντάγματος και των αρχών της ΝΔ, με τις -«νοσηρής φαντασίας και πολιτικής ανοησίας»- υποκλοπές.<br /><br />Από αυτήν την άποψη η πιο αρνητική συνέπεια για τον Μητσοτάκη προκύπτει με τις απαντήσεις που προκύπτουν από την απλή ερώτηση του μέσου πολίτη: «γιατί τελικά δεν επιθυμεί να παραμείνει στην Κ.Ο. της ΝΔ ο Καραμανλής;».<br /><br />Απλούστατα: δεν προτίθεται να δώσει άλλοθι σε όσα ακολουθήσουν - είτε κερδίσει, είτε χάσει τις εκλογές ο Μητσοτάκης.<br /><br />Αλλωστε για όποιον διαβάζει προσεκτικά «στηρίζει πάντα» τη σημερινή -δηλαδή την απερχόμενη- κυβέρνηση της ΝΔ και μόνο σε συνδυασμό με τον διατήρηση της «καραμανλικής» της ταυτότητας, που ήδη ξεθωριάζει.<br /><br />Από πουθενά δεν προκύπτει ότι προτίθεται να εργαστεί για την αναπαραγωγή της - εκτός από τη σπουδή του Πρωθυπουργού να προεξοφλήσει ότι «θα είναι παρών».<br /><br />Τι να πει; Συνιστά ιστορικό και πολιτικό εμπαιγμό να λέει ο Μητσοτάκης για τον Καραμανλή: «Θέλω να ευχαριστήσω τον Κώστα Καραμανλή για τη διαχρονική προσφορά του στην παράταξη και στον τόπο»…<br /><br />Απίστευτο: υποδύεται τον… παραταξιάρχη, έναντι του εγγυητή της παράταξης!<br /><br />Πάντως ροπή στην ιστορική αυτοκτονία, δια της ταύτισης με την οικογένεια Μητσοτάκη, τα ήθη, τις πρακτικές της και το -σκοτεινό- μέλλον της, δεν έχει ο πρώην Πρωθυπουργός. Οπότε ας επιδιώξουν τον «παράδεισο» της δεύτερης τετραετίας, χωρίς αυτόν.<br /><br />Ως πολιτικός με ακλόνητη πίστη στα θεμελιώδη χαρακτηριστικά της Γ΄ Ελληνικής Δημοκρατίας- από τη θεμελίωση της οποίας ο Κωνσταντίνος Καραμανλής είχε εξαιρέσει τον πατέρα Μητσοτάκη-και απολύτως κοινοβουλευτικός ο Καραμανλής – σε συνδυασμό με τη βιωματική σχέση του με τη ΝΔ- προτιμάει να έχει ελεύθερα τα χέρια του εφεξής.<br /><br />Είτε με νίκη προεκταθεί η οργιώδης διακυβέρνηση Μητσοτάκη, είτε ως ηττημένος οργανώσει τη διάσπαση της ΝΔ.<br /><br />Κοντολογίς η αληθής έννοια της αποχώρησης Καραμανλή και το πραγματικό περιεχόμενο της δήλωσής του, θα κριθεί από εδώ και πέρα. Είναι προφανές όμως ότι η «καληνύχτα» του δεν συμπληρώνεται με την ευχή «και καλή τύχη».<br /><br />Η επικοινωνία με τον απερχόμενο Πρωθυπουργό διαβάζεται ως πράξη αστικής ευπρέπειας, όχι ως πολιτική συμφωνία στήριξης.<br /><br />Βεβαίως για όλα αυτά θα ήταν αρκετή μια δήλωση τεσσάρων λέξεων-«δεν θα είμαι υποψήφιος»- για αρχίσει να τρέμει το έδαφος κάτω από τον Μητσοτάκη. Γνωρίζει καλά-και προφανώς εφεξής θα τον στοιχειώνει- ότι ο Καραμανλής φεύγει από τον Νεομητσοτακισμό και τον ζόφο του, δεν φεύγει από την παράταξη του και το μέλλον της.<br /><br />Όμως ο πρώην Πρωθυπουργός , μόνο άπειρος και αφελής δεν είναι, ώστε να μη γνωρίζει δυο πράγματα.<br /><br />Πρώτο: Η πράξη της αποχώρησης είναι, αυτή καθ εαυτή, απείρως μεγαλύτερου πολιτικού βάρους από τη δήλωση που τη συνοδεύει και θα λειτουργήσει μόνη της ως προς την επίδρασή της στην παράταξη..<br /><br />Δεύτερο: Οφείλει καλύψει τα νώτα του απέναντι στους γελωτοποιούς του βασιλέως που θα σπεύσουν να αποδυναμώσουν την πολιτική αξία της κίνησής του και τον ίδιο<br /><br />Αν δεν το κάνουν τόσο το χειρότερο γι αυτούς: επιθέσεις στον Καραμανλή μετά την ζυγισμένη δήλωση του, σημαίνει πόλεμος με τον Καραμανλή και δεν θα το ήθελαν.<br /><br />Ετσι προέκυψε η φάση «προφανώς, στηρίζω πάντα την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, την παράταξη που ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και υπηρετώ αδιαλείπτως επί μισό σχεδόν αιώνα»<br /><br />Ο λεπτός διαχωρισμός ανάμεσα στις διατυπώσεις «στηρίζω την κυβέρνηση της ΝΔ» και «στηρίζω την κυβέρνηση Μητσοτάκη» προκύπτει από τη συνέχεια με τις διευκρινίσεις: «που ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και υπηρετώ αδιαλείπτως επί μισό σχεδόν αιώνα». Μαζί με την επισήμανση «Πιστός στην ιστορία της, την ιδεολογία, τις αρχές και τις αξίες της».<br /><br />Αυτά τα τρία σημεία- η αναφορά στον Καραμανλή, την προσωπική του θητεία και την ιδρυτική ταυτότητα-δείχνουν το χάσμα ανάμεσα στον ίδιο από τη μια πλευρά και τον Μητσοτάκη με την ακροδεξιά κομπανία του, από τη άλλη.<br /><br />Με τις αναφορές του, ο Καραμανλής υπενθυμίζει, εμμέσως τη θέση του «Η ΝΔ δεν συνεργάζεται με τα άκρα» - και στιγματίζει με τον τρόπο του την περίοδο Μητσοτάκη – και εν μέρει του Σαμαρά- για τις παραβιάσεις όσων δεν συνάδουν με το κόμμα των Καραμανλήδων.<br /><br />Ισως το μόνο αποχαιρετιστήριο δώρο που έκανε στον Μητσοτάκη είναι ευχέρεια για επιδερμική ανάγνωση της δήλωσης, ώστε μηχανισμός του να ισχυριστεί ότι… δεν στρέφεται εναντίον των έργων και των ημερών του σημερινού Πρωθυπουργού. Και ήδη αυτό κάνουν…<br /><br />Τα υπόλοιπα θα κριθούν στην πράξη, καθώς αυτό που αρχίζει είναι η τέταρτη περίοδος του Καραμανλή. Μετά την βουλευτική αδράνεια, την δυναμική ηγεσία που οδήγησε το κόμμα στη εξουσία και την υπεύθυνη σιωπή που επακολούθησε την ήττα του 2009, αρχίσει η περίοδος της απελευθέρωσης, από κάθε καταναγκασμό.<br /><br />Η αναφορά του στο «σεβασμό» και την «αγάπη για τον κόσμο της και όλους τους Έλληνες πολίτες», υποδηλώνει ότι έφυγε, αλλά θα είναι εδώ. Αν μη τι άλλο αφήνει το παράδειγμα του: η πρωθυπουργία ασκείται από αυτόν που έχει τη λαϊκή εντολή, όχι από τους «νταβατζήδες».<br /><br />Τα τελευταία χρόνια που η παραταξιακή βάση δοκιμάσθηκε από τις ακρότητες των δυο επικεφαλής του πολιτικού φορέα της – Σαμαρά και Μητσοτάκη- οι συντηρητικοί πολίτες κατέφευγαν στη παράφραση της θρυλικής ατάκας από την «Καζανμπλάνκα»: «Εμείς θα έχουμε πάντα τον Καραμανλή».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.ieidiseis.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div></div></div>

Ο γρίφος της αποχώρησης Καραμανλή και οι συνέπειες για τον Μητσοτάκη.

«Εγώ φεύγω, εσείς να δούμε τώρα…» Οδυσσέας Ελύτης. Τα τελευταία χρόνια που η παραταξιακή βάση δοκιμάσθηκε από τις ακρότητες Σαμαρά και Μητσο...

Διαβάστε την συνέχεια

Τέλος εποχής για Κ. Καραμανλή . Δεν θα είναι υποψήφιος στις εκλογές - Μητσοτάκης: Τον ευχαριστώ για τη διαχρονική προσφορά.

<img height="360" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/7b2980fee7dcb7d40918b1119265a42a_XL.jpg" width="765" /><br /><br /><div>Ο Κώστας Καραμανλής ανακοίνωσε την απόφαση του να μην είναι υποψήφιος στις εκλογές<br />«Παγωμάρα» επικρατεί στην πολιτική σκηνή, από τη στιγμή που ο Κώστας Καραμανλής επιβεβαίωσε τα σενάρια των τελευταίων ημερών και ανακοίνωσε την απόφαση του να μην «κατέβει» στις επόμενες εκλογές.<br />Με μια λιτή ανακοίνωση 68 λέξεων, ο Κώστας Καραμανλής έβαλε την... ταφόπλακα στις σχέσεις του με την ηγεσία της ΝΔ, καθώς η άρνηση του Κώστα Καραμανλή να περιλαμβάνεται στα «γαλάζια» ψηφοδέλτια στις επικείμενες εκλογές, αποτελεί -σύμφωνα με πολιτικούς αναλυτές- ένα σαφές μήνυμα προς τον Κυριάκο Μητσοτάκη.<br /><br />«Αποφάσισα ότι ήρθε η ώρα να ολοκληρωθεί η κοινοβουλευτική μου διαδρομή. Ως εκ τούτου δεν θα είμαι υποψήφιος στις προσεχείς εκλογές» αναφέρει ο Κώστας Καραμανλής στη γραπτή δήλωση. Έπειτα από σχεδόν μία ώρα, ακολούθησε η δήλωση του Κυριάκου Μητσοτάκη, ο οποίος ευχαρίστησε τον πρώην πρωθυπουργό «για τη διαχρονική προσφορά του στην παράταξη και τον τόπο», ενώ εξέφρασε την πεποίθηση ότι ο κ. Καραμανλής «θα είναι παρών στη μεγάλη εκλογική μάχη που ξεκινά».<br />Σε κάθε περίπτωση, η αποχώρηση του Κώστα Καραμανλή εκτιμάται πως θα επιφέρει πλήγμα στη ΝΔ, καθώς πρόκειται για ένα πρόσωπο, που χαίρει ιδιαίτερης εκτίμησης από τους ψηφοφόρους της ΝΔ. Χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι στις εκλογές του 2019, ο Κώστας Καραμανλής είχε κόψει πρώτος το νήμα στην Α' Θεσσαλονίκης με 107.429 ψήφους, ενώ ακολούθησε ο Κωνσταντίνος Γκιουλέκας με 36.596 ψήφους.<br /><br />Ακόμα και μία μονάδα κάτω μπορεί να κοστίσει η φυγή Καραμανλή<br /><br />Όπως έγραφε στις 16 Φεβρουαρίου, το bankingnews.gr, «το Μέγαρο Μαξίμου έχει μεγάλο πρόβλημα στην Θεσσαλονίκη και ευρύτερα στη Μακεδονία.<br />Είδαμε με τι τρόπο ο Πρωθυπουργός υποσχόταν κονδύλια για ανάπτυξη στην περιοχή ενώ δεν πέρασε απαρατήρητο το γεγονός ότι στη Κοζάνη φτιάχτηκε το πιο σύγχρονο πανεπιστήμιο και campus όλης της Ελλάδας. Παρ’ όλα αυτά, η ΝΔ έχει μεγάλο πρόβλημα.<br />Η φυγή του Κώστα Καραμανλή από τις λίστες της ΝΔ θα μπορούσε να κοστίσει ακόμα και 1 μονάδα, λένε γνώστες της περιοχής, στο τελικό εκλογικό ποσοστό, αφού ο πρώην πρωθυπουργός έχει πολύ πιστούς ψηφοφόρους που ψηφίζουν ΝΔ λόγω αυτού και μόνο».<br /><br />Οι σχέσεις Καραμανλή - Μητσοτάκη και το σκάνδαλο των υποκλοπών<br /><br />Το σκάνδαλο των υποκλοπών προκάλεσε τριγμούς μεταξύ Κώστα Καραμανλή και Κυριάκου Μητσοτάκη, μετά την πρωτοβουλία του πρώτου να διαφοροποιηθεί. Υπενθυμίζεται ότι σε ομιλία του στα Ανώγεια, ο πρώην πρωθυπουργός, επικαλούμενος αναφορές αλλά και πεποιθήσεις του Ι. Κεφαλογιάννη ζήτησε να πέσει άπλετο φως στην υπόθεση των παρακολουθήσεων: «Το να προκλήθηκαν τα γεγονότα αυτά από κυβερνητική πρωτοβουλία είναι εκτός από αντιδημοκρατικό και παράνομο, τόσο πέρα από κάθε όριο νοσηρής φαντασίας και πολιτικής ανοησίας που είναι αδιανόητο. Παραμένει όμως επιτακτική η ανάγκη να ξεκαθαριστεί ποιοι και με ποια δικαιολογία ζήτησαν κάτι τέτοιο και ποιοι και πώς το ενέκριναν. Η επίκληση του απορρήτου σε τέτοιες περιπτώσεις υποτάσσεται στην ανάγκη κάθαρσης του δημόσιου βίου» είχε επισημάνει.<br /><br />Η ανακοίνωση του Κώστα Καραμανλή<br /><br />Πιο αναλυτικά, ο πρώην πρωθυπουργός αναφέρει στη δήλωση του:<br />«Αποφάσισα ότι ήρθε η ώρα να ολοκληρωθεί η κοινοβουλευτική μου διαδρομή. Ως εκ τούτου δεν θα είμαι υποψήφιος στις προσεχείς εκλογές.<br />Προφανώς, στηρίζω πάντα την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, την παράταξη που ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και υπηρετώ αδιαλείπτως επί μισό σχεδόν αιώνα.<br />Πιστός στην ιστορία της, την ιδεολογία, τις αρχές και τις αξίες της. Με σεβασμό και αγάπη για τον κόσμο της και όλους τους Έλληνες πολίτες».<br /><br />Η... απάντηση από Κυριάκο Μητσοτάκη<br /><br />Λίγα λεπτά αργότερα, ακολούθησε η δήλωση του πρωθυπουργού, όπου αναφέρει: «Θέλω να ευχαριστήσω τον Κώστα Καραμανλή για τη διαχρονική προσφορά του στην παράταξη και τον τόπο. Προσωπικά, μάλιστα, δεν ξεχνώ ότι υπό τη δική του κομματική ηγεσία εντάχθηκα στην πολιτική.<br />Γνωρίζω ότι έχει πάντα στην καρδιά του τη Νέα Δημοκρατία. Πολύ περισσότερο σήμερα, που η καμπή στη δική του πολυετή διαδρομή συμπίπτει με το άνοιγμα νέων και αισιόδοξων οριζόντων για την πατριδα και το κόμμα μας.<br />Γι’ αυτό και είμαι σίγουρος ότι, απ’ όπου και αν βρίσκεται, θα συνεχίσει να αφιερώνει όλες του τις δυνάμεις για το καλό της Ελλάδας και της μεγάλης μας παράταξης. Και θα είναι παρών στη μεγάλη εκλογική μάχη που ξεκινά».<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τέλος εποχής για Κ. Καραμανλή . Δεν θα είναι υποψήφιος στις εκλογές - Μητσοτάκης: Τον ευχαριστώ για τη διαχρονική προσφορά.

Ο Κώστας Καραμανλής ανακοίνωσε την απόφαση του να μην είναι υποψήφιος στις εκλογές «Παγωμάρα» επικρατεί στην πολιτική σκηνή, από τη στιγμή π...

Διαβάστε την συνέχεια

Πόσο έδαφος της Ουκρανίας ελέγχουν έναν χρόνο μετά την εισβολή τους οι Ρώσοι - Τι δείχνουν οι χάρτες

<img height="363" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/9712d8033a4a0d43af7db697965b76ec_XL.jpg" width="762" /><br /><br /><div>Υπό τον έλεγχο των Ρώσων η πλειοψηφία των εδαφών στις τέσσερις επαρχίες που έχει προσαρτήσει<br />Ένας χρόνος συμπληρώνεται σε τρεις ημέρες – στις 24 Φεβρουαρίου – από την έναρξη της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης της Ρωσίας στην Ουκρανία και ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον ερώτημα είναι πόσο έδαφος της Ουκρανίας έχουν καταφέρει να καταλάβουν οι ρωσικές στρατιωτικές δυνάμεις.<br />Με τις δύο πλευρές να μετρούν δεκάδες χιλιάδες νεκρούς στρατιώτες και με τις συγκρούσεις να έχουν περιέλθει σε ένα τέλμα, χωρίς να διαφαίνεται κάποια διέξοδος, παραμένουν αναπάντητα τα ερωτήματα για το ποιο θα μπορούσε να είναι το τέλος του πολέμου και για το τι θα μπορούσε να είναι αυτό που θα σηματοδοτούσε το νικητή της στρατιωτικής σύγκρουσης.<br /><br />Έκταση όση μια Ελλάδα<br /><br />Σύμφωνα με την βρετανική εφημερίδα Guardian που επικαλείται μετρήσεις και αναλύσεις του Ινστιτούτου για τη Μελέτη του Πολέμου, οι ρωσικές στρατιωτικές δυνάμεις κατά την πρώτη φάση των επιχειρήσεων τους, είχαν καταφέρει να καταλάβουν μια έκταση περίπου 132.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων - όσο είναι δηλαδή η έκταση της Ελλάδας -, αν και στη συνέχεια και εξαιτίας της αντεπίθεσης των Ουκρανών, έχασαν το ένα πέμπτο αυτής της έκτασης.<br />Συνεπώς, εκτιμάται πως τώρα οι Ρώσοι ελέγχουν περίπου 103.600 τετραγωνικά χιλιόμετρα κυρίως στα νότια και ανατολικά, έκταση που αποτελεί το 17% της συνολικής επικράτειας της Ουκρανίας.<br /><br />Διατηρεί την πλειοψηφία<br /><br />Επιπλέον, οι Ρώσοι εξακολουθούν να διατηρούν τον έλεγχο της πλειοψηφίας των εδαφών των τεσσάρων επαρχιών που έχουν προσαρτήσει μετά τα δημοψηφίσματα του περασμένου Σεπτεμβρίου, παρά το γεγονός ότι στις τρεις από αυτές – με εξαίρεση τη Zaporizhia – έχασαν εδάφη.<br />Συγκεκριμένα, οι Ρώσοι ελέγχουν το 94% της επαρχίας του Luhansk, το 73% της Kherson (από 93% που είχαν υπό τον έλεγχο τους τον περασμένο Ιούνιο), το 72% της Zaporizhia και το 54% του Donetsk, όπου τους τελευταίους δύο μήνες, οι ρωσικές δυνάμεις καταγραφούν συνεχείς νίκες και κερδίζουν έδαφος (στα μέσα Δεκεμβρίου έλεγχαν το 51,5% του Donetsk).<br />Όπως αναφέρεται, οι ρωσικές δυνάμεις είχαν υπό τον έλεγχο τους τα περισσότερα ουκρανικά εδάφη τον περασμένο Μάρτιο, μια και είχαν βρεθεί μια ανάσα από το Κίεβο ενώ ήταν κοντά και στην κατάληψη του Kharkiv.<br />Πλέον ο ρωσικός στρατός έχει αποχωρήσει πλήρως από την περιοχή του Κιέβου αλλά και από το Kharkiv, όπου και ελέγχουν μόλις το 1% του εδάφους της επαρχίας.<br /><br />Τι δείχνουν οι χάρτες<br /><br />Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι χάρτες με τα ρωσικά εδαφικά κέρδη ανάλογα με την εξέλιξη της επιχείρησης:<br /><img height="330" src="https://www.bankingnews.gr/image/111.JPG" width="640" /><br /><img height="333" src="https://www.bankingnews.gr/image/12_4.JPG" width="640" /><br /><img height="321" src="https://www.bankingnews.gr/image/13_4.JPG" width="640" /><br /><img height="336" src="https://www.bankingnews.gr/image/14_2.JPG" width="640" /><br /><img height="341" src="https://www.bankingnews.gr/image/15_1.JPG" width="640" /><br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.<div><h1 class="news-title" style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #212529; font-family: proxima-nova; font-size: 2.5rem; line-height: 1.2; margin: 0px 0px 0.5rem; padding: 0px;"></h1></div></div>

Πόσο έδαφος της Ουκρανίας ελέγχουν έναν χρόνο μετά την εισβολή τους οι Ρώσοι - Τι δείχνουν οι χάρτες

Υπό τον έλεγχο των Ρώσων η πλειοψηφία των εδαφών στις τέσσερις επαρχίες που έχει προσαρτήσει Ένας χρόνος συμπληρώνεται σε τρεις ημέρες – στι...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι τεράστιοι σεισμοί θα μπορούσαν να αναδιαμορφώσουν την τουρκική και τη συριακή πολιτική.

<img height="360" src="https://www.capital.gr/Content/ImagesDatabase/p/1000x563/crop/both/94/94e696a9feac4821b9c0ec6922ef523a.jpg?quality=85&404=default&v=8" width="766" /><br /><br /><b>Του Henri J. Barkey</b><br />Ποιος ήταν ο αντίκτυπος του ισχυρού σεισμού της περασμένης εβδομάδας στην Τουρκία και τη Συρία;<br /><br />Ο συνδυασμένος απολογισμός των νεκρών ανέρχεται σε περισσότερους από 40.000 τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, αλλά είναι πολύ νωρίς για να εξακριβωθεί ο πλήρης αντίκτυπος. Στη Συρία, ο σεισμός και οι μετασεισμοί του έπληξαν την Ιντλίμπ, την περιοχή που έχει καταστραφεί περισσότερο από τον εμφύλιο πόλεμο της χώρας και ένα από τα τελευταία εδάφη που ελέγχονται από τους αντάρτες. Αυτό προσθέτει περισσότερη δυστυχία, ειδικά επειδή το καθεστώς θα δώσει προτεραιότητα στα δικά του συμφέροντα σε βάρος των πληγέντων πληθυσμών. Παραδόξως, η Τουρκία, η οποία βρίσκεται στις ίδιες γεωλογικές γραμμές ρηγμάτων με τη Συρία, είναι ο κύριος ανταγωνιστής της Δαμασκού στην ίδια την περιοχή που επλήγη από τον σεισμό. Ωστόσο, η Τουρκία τον τελευταίο καιρό κάνει ελιγμούς για να βελτιώσει τις σχέσεις της με τη Συρία. Η κοινή καταστροφή θα μπορούσε να προσφέρει το απαραίτητο πρόσχημα για να επιταχυνθεί αυτή η διαδικασία.<br /><br />Τα άλλα κράτη και οι διεθνείς οργανισμοί έχουν να διαδραματίσουν κρίσιμο ρόλο στην ανακούφιση και την ανάκαμψη, ειδικά στη Συρία. Υπάρχει κίνδυνος οι εσωτερικές εντάσεις να θέσουν σε κίνδυνο την ανταπόκρισή τους;<br /><br />Η Ιντλίμπ έχει υποστεί το μεγαλύτερο βάρος της καταστροφής. Μέχρι στιγμής, με τη βοήθεια του ΟΗΕ να περιορίζεται σε μία μόνο συνοριακή διέλευση, η ροή των προμηθειών βοήθειας στις πληγείσες περιοχές της Συρίας ήταν πενιχρή ή ανύπαρκτη. Τα Λευκά Κράνη, η κύρια μη κυβερνητική οργάνωση (ΜΚΟ) που δραστηριοποιείται στην περιοχή, έχουν κατηγορήσει τα Ηνωμένα Έθνη ότι δεν παρέχουν αρκετή βοήθεια. Το καθεστώς του Μπασάρ αλ Άσαντ θα μπει στον πειρασμό να χρησιμοποιήσει αυτή την καταστροφή για να επανενώσει τη χώρα υπό τον έλεγχό του. Έχει ήδη επισημάνει ότι θέλει να συντονιστεί όλη η ανακούφιση με την κεντρική κυβέρνηση της Δαμασκού, παρά το γεγονός ότι δεν ελέγχει τους περισσότερο πληγέντες πληθυσμούς. Για να διευκολυνθούν οι προσπάθειες ανακούφισης, αξιωματούχοι του καθεστώτος και του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας διεξάγουν συζητήσεις για το άνοιγμα εκ νέου συνοριακής διέλευσης που ήταν κλειστή από το 2013.<br />Έχουν γίνει συγκρίσεις με τον καταστροφικό σεισμό της Τουρκίας το 1999 όσο αφορά την ελλιπή ετοιμότητα. Θα μπορούσε η Τουρκία να έχει ελαχιστοποιήσει τα θύματα σε αυτή την καταστροφή;<br /><br />Παρά τις επανειλημμένες διαβεβαιώσεις ότι η χώρα είχε μάθει τα μαθήματά της από τον σεισμό του 1999, η κλίμακα της τρέχουσας καταστροφής δείχνει ότι οι αρχές ήταν αρκετά αδιάφορες στις προετοιμασίες τους. Τα δισεκατομμύρια τουρκικές λίρες που συγκέντρωσε η κυβέρνηση μέσω ενός ειδικού φόρου για τους σεισμούς δεν χρησιμοποιήθηκαν σαφώς για την ενίσχυση των υποδομών της πληγείσας περιοχής ή των δυνατοτήτων του συστήματος αντιμετώπισης καταστάσεων έκτακτης ανάγκης της χώρας. Στην πραγματικότητα, ο προϋπολογισμός της Αρχής Διαχείρισης Καταστροφών και Έκτακτης Ανάγκης (AFAD), της κύριας οργάνωσης διάσωσης, μειώθηκε κατά 33% στον εθνικό προϋπολογισμό του 2023.<br /><br />Χειρότερη ήταν η απόφαση του 2018 να προωθηθεί μια αμνηστία που νομιμοποιεί το καθεστώς χιλιάδων κτηρίων που είχαν κατασκευαστεί παράνομα χωρίς την κατάλληλη τεκμηρίωση και επιθεωρήσεις. Το μόνο που έπρεπε να κάνουν οι κάτοικοι ήταν να πληρώσουν ένα πρόστιμο που απλώς ενίσχυε τα κρατικά ταμεία. Μάλιστα, σε μια επίσκεψη του 2019 στο Καχραμανμάρας, το επίκεντρο του σεισμού, ο πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε περήφανα ότι με την αμνηστία, η κυβέρνηση είχε "λύσει το πρόβλημα 144.556 πολιτών του Καχαμανμαράς". Στην πραγματικότητα, γι' αυτόν το "πρόβλημα" δεν ήταν ότι οι πολίτες ζούσαν σε κακοχτισμένες, επισφαλείς κατοικίες, ήταν η αδυναμία τους να αποκτήσουν έγγραφα ιδιοκτησίας για κτήρια που είχαν χαρακτηριστεί "παράνομα". Με μια απλή κίνηση του στυλό, αυτές οι κατασκευές έγιναν αποτελεσματικά ασφαλείς. Σαφώς, ο "σεισμός" δεν φαινόταν να συμφωνεί.<br /><br />Η ανταπόκριση των τουρκικών αρχών ήταν ανεπαρκώς συντονισμένη και αφίχθη με καθυστέρηση. Υπάρχουν ακόμη πολλές πληγείσες περιοχές που περιμένουν προμήθειες και εθελοντές. Αντίθετα, η ανταπόκριση της κοινωνίας των πολιτών ήταν αξιοθαύμαστη: εθελοντές και δέματα βοήθειας από κάθε μέρος της χώρας ξεχύθηκαν καθώς οι ντόπιοι ανέλαβαν την πρωτοβουλία για τη διάσωση των θυμάτων. Όπως απλώς συνόψισε η αναπληρώτρια καθηγήτρια του Πανεπιστημίου του Κουρδιστάν, Arzu Yilmaz, "Δεν υπάρχει κράτος αλλά υπάρχει λαός".<br /><br /><a href="https://www.capital.gr/Content/ImagesDatabase/cf/cf09130aaba44e70a0afdc9e0e122c47.jpg"><img src="https://www.capital.gr/Content/ImagesDatabase/cf/cf09130aaba44e70a0afdc9e0e122c47.jpg?v=1&maxwidth=650&&watermark=magnify" /></a><div><i>Οι περιοχές που επλήγησαν από τους δύο σεισμούς των 7,8 και 7,7 Ρίχτερ</i></div><div><br />Πώς έχει ανταποκριθεί ο Ερντογάν μέχρι στιγμής και ποιες συνέπειες μπορεί να έχει ο σεισμός για τις γενικές εκλογές της 14ης Μαΐου στην Τουρκία;<br /><br />Η απεραντοσύνη της συμφοράς έχει ταράξει ξεκάθαρα τον Ερντογάν. Του πήρε λίγο χρόνο για να εμφανιστεί δημοσίως και πολλές από τις δηλώσεις του και τα ταξίδια του στις πληγείσες περιοχές επικεντρώθηκαν στην προστασία του κράτους και της διοίκησής του. Όπως ήταν αναμενόμενο, άρχισε να ψάχνει για "τους υπαίτιους", δηλ. κακούς οικοδόμους και ανθρώπους που επιδίδονται σε πλιάτσικο που μπορεί να κατηγορήσει και έτσι να αποδιώξει την ευθύνη.<br /><br />Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι η περιοχή μπορεί να ανακάμψει επαρκώς για τη διεξαγωγή εκλογών. Δεν είναι μόνο η καταστροφή περιουσίας και η απώλεια ζωών που είναι πρόκληση, αλλά και το γεγονός ότι πολλοί κάτοικοι είναι πιθανό να διασκορπιστούν σε όλη την Τουρκία αναζητώντας καταφύγιο με την οικογένεια και τους φίλους τους. Από τις τέσσερις επαρχίες που επλήγησαν - Αντίγιαμαν, Γκαζιαντέπ, Χατάι και Καχραμανμαράρ - μόνο στο Χατάι το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) του Ερντογάν δεν κέρδισε την πλειοψηφία των ψήφων στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2018. (Ήταν ακόμα το νούμερο ένα κόμμα.) Αυτές τις ψήφους έχει να χάσει στις επόμενες εκλογές.<br /><br />Το πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο Ερντογάν είναι ότι μπορεί να αναβάλει τις εκλογές μόνο μέχρι τις 18 Ιουνίου, την απολύτως τελευταία δυνατή ημερομηνία. Ένας επιπλέον μήνας δεν θα βελτιώσει σημαντικά τις συνθήκες στο έδαφος. Το σύνταγμα ορίζει ότι μόνο σε κατάσταση πολέμου μπορούν να αναβληθούν οι εκλογές, έως και ένα έτος. Ωστόσο, ο Ερντογάν άφησε να εννοηθεί ότι αυτές οι εκλογές θα μπορούσαν να γίνουν σε ένα χρόνο από τώρα μαζί με τις προγραμματισμένες δημοτικές. Έχει τον απόλυτο έλεγχο του κράτους και των θεσμών της κοινωνίας, ιδιαίτερα του δικαστικού σώματος. Επομένως, θα μπορούσε να επινοήσει μια λύση υπέρ του.<br /><br />Ωστόσο, είναι δύσκολο να εκτιμηθεί η πορεία των πολιτικών μετασεισμών αυτού του σεισμού· θα ακολουθήσουν πολλά περισσότερα και είναι απίθανο να είναι γραμμικά και προβλέψιμα. Με μυριάδες οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα, ο Ερντογάν βρισκόταν ήδη στη μέση της πιο σκληρής μάχης επανεκλογής της ζωής του πριν από τον σεισμό, αν και φαινόταν να κρατά τη θέση του χειραγωγώντας το νομικό σύστημα και εξαλείφοντας αντιπάλους, πολιτικούς και κόμματα. Ο σεισμός σίγουρα και δραματικά θα ανατρέψει τους υπολογισμούς των ψηφοφόρων. Παρά τις πολιτικές του ικανότητες, ο Ερντογάν αντιμετωπίζει ένα αδυσώπητο τσουνάμι δυσαρέσκειας.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.capital.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Οι τεράστιοι σεισμοί θα μπορούσαν να αναδιαμορφώσουν την τουρκική και τη συριακή πολιτική.

Του Henri J. Barkey Ποιος ήταν ο αντίκτυπος του ισχυρού σεισμού της περασμένης εβδομάδας στην Τουρκία και τη Συρία; Ο συνδυασμένος απολογισμ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μήπως εξελίσσεται στην Ευρώπη ένα «ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΕΙΡΑΜΑ»;

<img height="480" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhR74R617l1TToKSXlvKUBpzk31UDo4cujeJ5B0w9jXFQycaPv2a24bSst6eHWsdPQDhOUjP1AXIYhnP3SbGm0E_AtlHI0UpjwKbYjSQZTNCLfhVn-lmNQhtXnjc9Vl18mAEzXnFJdosFzpn3Lyw3CrGIe21t_Us98GxYV3EwbDlTsWlaD09v6D8Khh/w773-h480/%CE%B7-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B1%CE%B4%CE%B1-%CF%80%CE%B5%CE%B8%CE%B1%CE%B9%CE%BD%CE%B5%CE%B9.jpg" width="773" /><br /><br /><b>Κρεσέντσιο Σαντζίλιο</b>, Ελληνιστής<br /><div>Όσο κι αν φαίνεται εξωφρενικό, είναι φαντασία ή αληθινή (όχι εικονική) πραγματικότητα;<br />Αλήθεια, υπάρχει ένα εν εξελίξει λεγόμενο «ελληνικό πείραμα»; Ένα «πείραμα» το οποίο από κάποια ημερομηνία άρχισε να τίθεται σε πρακτική εφαρμογή και συνεχίζεται μέσα από τις πράξεις των διαφόρων κατά το μάλλον ή ήττον «ενδοτικών» ελληνικών κυβερνήσεων έως τον σημερινό πρωθυπουργό Κ. Μητσοτάκη και την τελευταία του «εφεύρεση», αυτή των ανεκδιήγητων αλλά εξόχως ύποπτων ελληνικών «νατοϊκών νησιών», δηλαδή νησιά που ανήκουν στις χώρες του ΝΑΤΟ!!<br />Βεβαίως, πριν από οποιαδήποτε άλλη συζήτηση, είναι οφθαλμοφανές και αυτονόητο πως το ενδεχόμενο αυτό «πείραμα» πρέπει άρρηκτα να συνδέεται με τις «δράσεις», «αντιδράσεις» «παραλήψεις» εκείνων των κυβερνητικών θεσμών που κατά περιόδους διαθέτουν την διαμορφωμένη, απαιτούμενη και ικανή εξουσία.</div><div><br />Ως εκ τούτου και κατά συνέπεια στην Ελλάδα οι άρχοντες της εκτελεστικής εξουσίας παρατηρείται πως, μετά από κάθε εκλογή, οργανώνουν νομοθετικά ένα τέτοιο πλαίσιο επιβολής που τους δίνει συνέχεια όλο και περισσότερη ισχύ εφαρμογής και των πλέον αυθαίρετων, συχνά ανθελληνικών ιδεών τους, τόση ώστε να πλησιάζουν επικίνδυνα τα χαρακτηριστικά μιας δικτατορικής εξουσίας.<br />Έχοντας λοιπόν υπόψη την εμπειρία απτών γεγονότων που ο καθένας μπορεί να γνωρίζει, διερωτόμαστε τότε εάν υπήρξε ποτέ Έλληνας πρωθυπουργός (ή και βασιλιάς. στο παρελθόν) ο οποίος να μην έχει βλάψει «ιστορικά» τη χώρα του, υπό την έννοια να μην έχει προκαλέσει ζημιές εθνικής εμβέλειας που έγιναν «ιστορικές» και «ιστορικά σέρνονται» μέσα στις δεκαετίες με απεριόριστες συνέπειες όχι μόνο στα πλαίσια των διεθνών συμφραζόμενων, αλλά και στον ίδιο τον εσωτερικό κοινωνικό ιστό του πληθυσμού.</div><div><br />Θαρρείς και αυτοί οι πρωθυπουργοί ήταν (είναι) δεόντως «μιλημένοι» για να προβούν σε ενέργειες βλαβερές για τα συμφέροντα της Ελλάδας, διότι είναι εντελώς αδύνατον να σκεφτεί κανείς ότι τη στιγμή που αυτοί οι ίδιοι δημιουργούσαν την ζημιογόνο πράξη δεν το αντιλαμβανόντουσαν ή δεν το γνώριζαν, οπότε και η σκέψη πως αυτοί εκτελούσαν εκείνη τη πράξη βάση ενός επιβεβλημένου σχεδίου στο οποίο δεν ήθελαν να αντισταθούν ευσταθεί εξ ολοκλήρου. Επ’ αυτού, προσβάλλει την νοημοσύνη μας η όποια δήθεν «δικαιολογία» τους ότι «δήθεν δεν μπορούσαν να αντέξουν στις δήθεν ‘αφόρητες’ πιέσεις» που τους ασκούσαν οι «φίλοι και σύμμαχοι»!</div><div><br />Δυστυχώς είναι αναμφισβήτητο – και κάτι που δεν παρατηρείται σε καμία άλλη ευρωπαϊκή χώρα – πως ο κάθε κυβερνών (κάποιος περισσότερο, κάποιος λιγότερο) είτε παραχώρησε σε ξένους παράγοντες (χώρες) μέρος της ελληνικής εθνικής κυριαρχίας/εξουσίας και των ελληνικών εθνικών δικαιωμάτων, είτε αρνήθηκε πράξεις/συμπεριφορές δυνητικά/ουσιαστικά ικανές να αυξήσουν ή να επικυρώσουν διεθνώς ελληνικά εθνικά δικαιώματα/συμφέροντα.<br />Υπάρχει η δυνατότητα να διακρίνει κανείς κάποια, αρκετά έντονα ενδεικτική, απαρχή αυτού του ονομαζόμενου «πειράματος» την τελευταία πενταετία του 20ού αιώνα/τη πρώτη πενταετία του 2000, μια απαρχή που ήταν σαν μια ώθηση προς τα επόμενα συμβάντα εθνικής σημασίας και συγκεκριμένη αφετηρία για τη μείωση ως και εξαφάνιση ελληνικών εθνικών δικαιωμάτων έως τότε ισχυρών και αναγνωρισμένων.</div><div><br />Πιο αναλυτικά, νομίζουμε πως οι δύο τετραετίες του Κωνσταντίνου Σημίτη υπήρξαν διεθνώς αξιοσημείωτα σημαδιακές και μάλλον καταλυτικές ως προς την εμπέδωση της «διαδικασίας» της ελληνικής εθνικής υποβάθμισης, κατρακύλας θα λέγαμε. Από εκεί και πέρα και σχεδόν σε τακτά διαστήματα 4-5 ετών χρονικών «διαλειμμάτων» η απαξίωση και ουσιαστικά κατάργηση της ελληνικής κυριαρχικής ταυτότητας και οντότητας έφερε οικτρά αποτελέσματα επί Γιώργου Α. Παπανδρέου και Αλέξη Τσίπρα έως την σημερινή κυβερνητική κατάσταση όπου, πώς να το κάνουμε; η Ελλάδα «τα έδωσε όλα», στη κυριολεξία, και σε αντάλλαγμα, «δεν πήρε απολύτως τίποτα».<br />Η αρχική εξάλειψη/ακύρωση βασικών εδαφικών ελληνικών δικαιωμάτων κυριαρχίας (συνέπειες: οι τουρκικές «γκρίζες ζώνες») είχε σαν συνέχεια και την απώλεια ιδιοκτησίας αμέτρητων εξίσου βασικών υποδομών και περιουσιών (σε όλη την Ελλάδα).</div><div><br />Τώρα, αν όλες αυτές οι «διαδικασίες» αποδόμησης και αποσταθεροποίησης της Ελλάδας (προσοχή: μόνο της Ελλάδας σε όλη την Ευρώπη!) είναι «κρυμμένο» μέρος ενός «πειραματικού σχεδίου» που σταδιακά οι «ξένοι» εφαρμόζουν τις συνέπειες του οποίου έχουμε καθημερινά κάτω από τα μάτια μας, τότε δεν είναι ούτε φαντασία, ούτε ψέμα, ούτε αδικία, ούτε παραπληροφόρηση το να επισημάνουμε πως η Ελλάδα «δεν έχει πια ασημικά», το ελληνικό «κράτος», δηλαδή η ελληνική κρατική περιουσία δεν υπάρχει σχεδόν πια: λιμάνια, αεροδρόμια, όλες οι χιλιάδες περιουσίες του ΤΑΙΠΕΔ(κινητές αξίες, δικαιώματα διαχείρισης, οικονομικής φύσης, παραχώρησης σε τρίτους, άσκησης ψήφου, ακίνητα ελληνικού δημοσίου), ποιος ξέρει επίσης και πόσες επιχειρήσεις ορυχείων (και όπως ξέρουμε, η Ελλάδα είναι πλουσιότατη σε ορυκτά πάσης φύσης, ως και πολύτιμες σπάνιες γαίες που οι ξένοι εποφθαλμιούν πώς και πώς) βρίσκονται σε ξένα χέρια. Φτάνει να θυμηθούμε τί έγινε με την περίφημη Σύμβαση Cooper, για την οποία βλ. ειδικά το εκτενές κείμενο του υπογράφοντος "Η Σύμβαση Cooper, οι σπάνιες γαίες και η πτώχευση της Ελλάδας – Ένα οδοιπορικό προς την ανυπαρξία", <a href="http://www.infognomonpolitics.gr/">www.infognomonpolitics.gr</a> 2.6.2020, μια ακόμη Σύμβαση για την οποία οι Έλληνες πολίτες δεν έμαθαν ποτέ τίποτα.</div><div><br />Ας πάρουμε ένα τρανό, τραγικότατο και άκρως εγκληματικό παράδειγμα της καταστροφής τεράστιων ελληνικών παραγωγικών μονάδων: η εταιρεία ΧΡΩΠΕΙ, μοναδική στο είδος της, απέραντη πηγή ελληνικών καινοτομιών, για την εξάλειψη της οποίας θα έπρεπε να λογοδοτήσουν δεκάδες Έλληνες κυβερνητικοί αν πραγματικά υπήρχε κάποια σωστή δικαιοσύνη. Και ίσα-ίσα τώρα τελευταία, παρακολουθούμε την τραγική «εκτέλεση» και της ΛΑΡΚΟ!</div><div><br />Από το 2009 και μετά έχουμε την εντύπωση πως η Ελλάδα μεταβλήθηκε σε μια χώρα-κράτος περιορισμένης (πολύ περιορισμένης) εθνικής ευθύνης και δεν ξέρουμε κατά πόσο σήμερα συνεχίζει αυτός ο περιορισμός και σε ποιο βαθμό, ειδικά δεν ξέρουμε πόσο η ελληνική νομοθετική εξουσία είναι εθνικά ανεξάρτητη ή ακόμη, και σε ποιο βαθμό, νομοθετεί ξένες «εμπνεύσεις».<br />Επομένως δεν ξέρουμε κατά πόσο η Ελλάδα έπαψε να είναι ένα «κράτος-πολιτών» και έγινε ένα «κράτος-εμπορικό» («μια χώρα που πωλείται σαν εμπόρευμα») όπου οι πολίτες έπαψαν να είναι η βάση ύπαρξης του κράτους και αντικαταστάθηκαν από ένα σύστημα αγορών που ορίζει κάθε εξέλιξη ή μη των πολιτών και της κοινωνικής συμβίωσης, όπως και των πολιτικών στρατηγικών. Απ’ ό, τι συμβαίνει, πρέπει να συμπεραίνουμε πως δεν υπάρχει πια «κράτος πολιτών»: οι πολίτες όλο και περισσότερο θεωρούνται «εχθροί του κράτους», ωθούνται μέσα σε έναν φαύλο κύκλο αλλοτρίωσης που καταργεί την όποια εποικοδομητική συλλογικότητα και προωθεί την απελπιστική ατομική απομόνωση προς απόλυτο συμφέρον των διαφόρων κυβερνητικών εξουσιών.</div><div><br />Η Ελλάδα, με τις πράξεις/παραλείψεις των κυβερνητών της απεμπόλησε όλα τα οικονομικά προνόμια ανεξαρτησίας, από την άποψη ότι είναι υποχρεωμένη να συνάπτει οικονομικο-δημοσιονομικές συμφωνίες μόνο με χώρες αρεστές και «εγκεκριμένες» από τους Αμερικανούς και Γερμανούς «οδηγούς» μην έχοντας ταυτόχρονα κανένα δικαίωμα να κάνει το ίδιο με άλλες χώρες που δεν είναι αρεστές σε Αμερικανούς και Γερμανούς, αν και οικονομικά πολύ πιο συμφέρουσες.<br />Με «αρωγούς» τα ανυπέρβλητα γερμανο-αμερικανικά συμφέροντα η Ελλάδα κιόλας από την Μεταπολίτευση (1974) είχε αρχίσει να γκρεμίζει και να εξαρθρώνει όλες τις πιο ανθούσες βιομηχανίες της. Πολύ πρόσφατα το ίδιο τέλος επιβλήθηκε με διάφορες «κομπίνες» και στη βιομηχανία ζάχαρης, και έτσι τώρα η Ελλάδα αγοράζει ως και την «απλή» αλλά απαραίτητη ζάχαρη από τα εξωτερικό(Γερμανία!), όταν πρώτα όχι μόνο ήταν αυτάρκης, αλλά έκανε και εξαγωγές.<br />Η επιβολή στην Ελλάδα του συστήματος των «πανωτοκίων»(ως το 1998) επέφερε την εξόντωση εκατοντάδων παραγωγικών μονάδων και την εκτόξευση του χρέους. Στην γεωργία η επί ΠΑΣΟΚ μείωση των αγροτών από 2,5 εκατομμύρια σε 700.000 υπήρξε άκρως ζημιογόνο για τις ελληνικές εξαγωγές</div><div><br />Ούτε και χρειάζεται να υπενθυμίσουμε την σχεδόν διάλυση της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας – όλο το αντίθετο έγινε στην Τουρκία! – η οποία σήμερα βρίσκεται στην ελάχιστη, σχεδόν ασήμαντη παραγωγικότητά της, έτσι ώστε η Ελλάδα να χρειάζεται να αγοράζει από τους ξένους (Αμερικανούς, Γερμανούς, Γάλλους, Ιταλούς, κλπ) τουλάχιστον το 90% του οπλοστασίου της (χερσαίου, ναυτικού, αεροπορικού).</div><div><br />Όπως δεν χρειάζεται να υπενθυμίσουμε («και διηγώντας τα να κλαίς») σε ποια δεινή αν όχι απελπιστική κατάσταση οι διάφοροι κυβερνώντες διαχρονικά κατάντησαν τα ελληνικά ναυπηγεία, μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας θα ‘λεγε κάποιος «αισιόδοξος», μια παραγωγική κατηγορία που ήταν το καμάρι της βαριάς ελληνικής βιομηχανίας.</div><div><br />Φαίνεται επίσης πως στο ίδιο πλαίσιο διάβρωσης της ελληνικής χωρικής κυριαρχίας εντάσσεται και η απώλεια κυριαρχικού εδάφους στη περίπτωση του αγωγού φυσικού αερίου Trans Adriatic Pipeline (TAP) όπου (ελπίζουμε να μην ισχύει αυτό) προβλέπεται μια λωρίδα ελληνικού εδάφους φάρδους επτά χιλιομέτρων επί ολόκληρου του μήκους του αγωγού Αλεξανδρούπολη-Αδριατική (547 χιλιόμετρα) να δοθεί στην αποκλειστική κυριότητα των εταιρειών διαχείρισης: περίπου 4.000 τ.χ. εδάφους που αφαιρούνται από το ελληνικό κράτος που παύει εκεί να έχει την παραμικρή δικαιοδοσία.<br />Και δεν θα αναφερθούμε εδώ σε ένα «πρόγραμμα» Ειδικών Οικονομικών Ζωνών το οποίο κιόλας πριν από το 2015 επεξεργαζόταν η ΕΕ για την Ελλάδα (και Ιταλία) με γερμανική πρωτοβουλία που είχε κάνει τον τότε πρόεδρο των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών Martin Schulz να πει: «Το ελληνικό κράτος θα πρέπει να δεχθεί ώστε ευρωπαϊκοί θεσμοί να εφαρμόσουν μεταρρυθμίσεις σε ελληνικό έδαφος» με σχετικό περιορισμό της ελληνικής κυριαρχίας, ενώ ο ίδιος ο πρωθυπουργός εκείνη την εποχή (2014) πρωθυπουργός Α. Σαμαράς φαίνεται πως είχε συμφωνήσει και πού θα «οργανώνονταν» αυτές οι Ε.Ο.Ζ.: σε Κρήτη, Νότια Πελοπόννησο, Θράκη, Ανατολική Μακεδονία και Πειραιά: συνολικά σε ένα έδαφος περίπου 15.000 τ.χ. τελείως αποκομμένο από την ελληνική εθνική επικράτεια.</div><div><br />Το «πρόγραμμα» σήμερα φαίνεται να είναι «εν υπνώσει» αναμένοντας «καλύτερες μέρες».<br />Με λίγα λόγια λοιπόν το ‘παμε: η Ελλάδα έδωσε τα πάντα όσα είχε στο παρελθόν, έχει στο παρόν και θα είχε στο μέλλον και σε αντάλλαγμα, όπως δικαιούταν, δεν πήρε απολύτως τίποτα, εκτός από μια θλιβερή, κενή δυνατότητα επιβίωσης με βάση δεδομένα καθορισμένα από τρίτους «φίλους και συμμάχους». Ένα «φωτεινό» παράδειγμα; Η τελευταία, «μεγάλη» διατυμπανισμένη ελληνο-αμερικανική δήθεν «αμυντική» συμφωνία με την οποία η Ελλάδα γέμισε με αμερικανικές μικρές και μεγάλες βάσεις, οι ΗΠΑ πήραν ολόκληρη την Ελλάδα και δεν της έδωσαν ούτε καν μερικά ψίχουλα, ούτε καν μια τόσο δα δέσμευση «πραγματικής» προστασίας της από τουρκικές επιθέσεις, καλή ώρα η Ιταλία την οποία οι διάφορες χριστιανο-δημοκρατικές και «σοσιαλιστικές» κυβερνήσεις γέμισαν με περίπου 80 καθεαυτού αμερικανικές βάσεις και μικρότερα «στρατιωτικά γραφεία» (και με πυρηνικές βόμβες!), μια τεράστια εκ των οποίων (Aviano) πολεμικό κέντρο και ορμητήριο των αμερικανο-βρετανικών αεροπλάνων τότε, το 1999, που ισοπέδωναν την Σερβία και σκορπούσαν τον όλεθρο και θάνατο με τις κατά εκατοντάδες βόμβες (απαγορευμένου) απεμπλουτισμένου ουρανίου – υπό τις διαταγές των «ημέτερων» προέδρων και πρωθυπουργών, εγκληματίες πολέμου που κανένα Διεθνές Δικαστήριο δεν συγκροτήθηκε ποτέ για να τους τιμωρήσει όπως θα έπρεπε(!!), ενώ είναι πάντα πρόθυμοι να το κάνουν για τους… «άλλους υμέτερους»!</div><div><br />Κατά τα άλλα, οι κάθε τόσο παραπλανητικές «κοινές ελληνο-αμερικανικές ασκήσεις», αληθινή στάχτη στα μάτια, καλά κρατούν.<br />Ως εδώ, και εν μέρει πάντως, το «υλικό» σκέλος της πλήρους «στείρωσης» και εμπορευματοποίησης της χώρας Ελλάδας διεθνώς και στο εσωτερικό της, μιας Ελλάδας που προορίζουν ως αποκλειστικό, τεράστιο, «ανώδυνο» και (τελευταία βρήκαν πως οι Λειψοί είναι ο παράδεισος επί γης!) συμφέρον «θέρετρο» διακοπών και διαμονής των υπεροπτών Δυτικών πατρώνων της, χωρίς σχεδόν τίποτα το σημαντικό παραγόμενο από την ίδια εκτός από μια εκτεταμένη και πρόθυμη «τουριστική βιομηχανία» και με σχεδόν τα πάντα εισαγόμενα από τις μεγάλες «αγορές» αυτών των πατρώνων. Δηλαδή απλώς μια υπάκουη Ελλάδα του Τουρισμού και των Υπηρεσιών και τίποτα άλλο!!</div><div><br />Αυτά όμως για τους πάτρωνες δεν αρκούν για να εξουδετερώσουν μια χώρα με πολιτισμό 7000 χιλιάδων χρόνων τον οποίο όλοι φθονούν. Πρέπει να αφαιρεθούν ή τουλάχιστον να αλλοιωθούν ή να περιοριστούν όσο γίνεται περισσότερο μέσα στον ιστό του λαού της τα δύο θεμελιώδη στοιχεία ύπαρξης του: η γλώσσα του και η ιστορία του και μαζί η σχετική «μνήμη»! Μια προσπάθεια που παρατηρείται ήδη πως γίνεται εδώ και αρκετά χρόνια τώρα.</div><div><br />Με την συνδρομή Πολιτισμικών Quisling και ανούσιες δικαιολογίες οι Έλληνες υπεύθυνοι για την Παιδεία (που κατάντησε να είναι αμάθεια και παραπαιδεία) φαίνεται πως έθεσαν σε λειτουργία ένα συνολικό πρόγραμμα αφελληνισμού της διδασκόμενης πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας παιδείας συνεχώς μειώνοντας την ισχύ της ίδιας της ελληνικής γλώσσας (αρχαίας, και νέας) και ταυτόχρονα συστηματικής απαξίωσης ή αφαίρεσης σημαντικότατων εθνικών ιστορικών περιόδων κουτσουρεύοντας έτσι δραματικά τον αέναο ρου της χιλιόχρονης ελληνικής γλώσσας και ιστορίας με γενικό αποτέλεσμα τη δημιουργία τρομερών οργανικών κενών στην εκπαίδευση αλλά και στη ζωή των μαθητών: μια τραγική απώλεια γλωσσικής και ιστορικής μνήμης!</div><div><br />Απ’ την άλλη μεριά η μπασταρδοποίηση της ελληνικής γλώσσας με την σπαστική προώθηση των εγκληματικών greeklish αποσυντονίζει βαριά κα βαθιά την ελληνική νεολαία σε όλες τις τηλεφωνικές και ιντερνετικές (κυρίαρχες τώρα) συναλλαγές της, δηλαδή στην ίδια την καθημερινότητά τους, ενώ δεν γίνεται να μην αναφέρουμε και την ταυτόχρονη ακραία και εξαντλητική κατάχρηση της αγγλικής γλώσσας με τη παραμικρή «ευκαιρία», όχι μόνο στην κενότητα του ψεύτικου κοσμοπολίτικου life style, αλλά προπαντός στις πιο κοινές, καθημερινές κοινωνικές εκφάνσεις, τα ΜΜΕ και το εμπόριο – μια εξουθενωτική εισβολή των αγγλικών που αντικαθιστούν και τις πιο απλές λεκτικές ελληνικές μορφές υποβαθμίζοντας τα μέγιστα την αξία της ελληνικής γλώσσας.</div><div><br />Επ’ αυτού ας θυμηθούμε την ηλιθιοειδώς αυτοσχέδια πρόταση της βουλευτίνας ΠΑΣΟΚ Α. Διαμαντοπούλου εν έτει 2001, να καθιερωθούν τα αγγλικά ως «δεύτερη επίσημη γλώσσα του ελληνικού κράτους»! Μήπως και ήξερε κάτι για κάποιο πρόγραμμα μελλοντικής μετατροπής της Ελλάδας στην 51η Πολιτεία των ΗΠΑ στην Ευρώπη;<br />Πού να κοιτάξουμε λοιπόν και να μη φρίξουμε; Πολλά δεινά έγιναν και γίνονται ώστε να μη σκεφτεί κανείς πως δεν είναι τυχαία και δεν είναι μέρη/φάσεις ενός καλά επεξεργασμένου αλλότριου σκοπού για το «μέλλον» της Ελλάδας, του ελληνικού λαού και γενικά για τον Ελληνισμό του οποίου μεγάλη είναι η έγνοια μας.</div><div><br />Σε όσους το συνειδητοποιούν πλανάται ο φόβος αυτού του «μέλλοντος» αφού δεν φαίνεται να υπάρχει καμία παραμικρή αντίσταση/αντίδραση όπως θα έπρεπε.<br />Αλλιώς τί; «χαιρέτα μου τον πλάτανο», που λένε;!<br /><br /></div><div><br /><a href=" i-epikaira.blogspot.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Μήπως εξελίσσεται στην Ευρώπη ένα «ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΕΙΡΑΜΑ»;

Κρεσέντσιο Σαντζίλιο , Ελληνιστής Όσο κι αν φαίνεται εξωφρενικό, είναι φαντασία ή αληθινή (όχι εικονική) πραγματικότητα; Αλήθεια, υπάρχει έν...

Διαβάστε την συνέχεια