Ομαλή διαδοχή ή εκτροπή;

<a href="https://infognomonpolitics.gr/wp-content/uploads/2023/05/1683320733036_ernto.jpg"><img border="0" height="432" src="https://infognomonpolitics.gr/wp-content/uploads/2023/05/1683320733036_ernto.jpg" width="726" /></a><div><br /></div><div>Η Τουρκία εισέρχεται στην τελική ευθεία μίας καθοριστικής προεδρικής αναμέτρησης εν μέσω κλίματος ακραίας πόλωσης, ανησυχίας για πιθανώς απρόβλεπτες καταστάσεις το βράδυ της 14ης Μαΐου, και με ορατό το ενδεχόμενο εκατέρωθεν αμφισβήτησης -πρωτίστως από το «στρατόπεδο» του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν- ενός οριακού εκλογικού αποτελέσματος, γεγονός που θα άνοιγε το «δρόμο» σε αλληλοκατηγορίες περί εκτροπής.<br /><br />Η ατμόσφαιρα πόλωσης και γενικευμένης καχυποψίας ήλθε να αντικατοπτριστεί στο μήνυμα που απηύθυνε ο επικεφαλής του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP), Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, προς τους υποστηρικτές του «μετώπου» κατά του Ερντογάν «να μείνουν σπίτι» των βράδυ των εκλογών, επικαλούμενος τον κίνδυνο να υπάρξουν «προκλήσεις» ή «προβοκάτσιες».<br /><br />Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν από πλευράς του έχει οδηγήσει στα άκρα την προεκλογική σύγκρουση με τον Κιλιτσντάρογλου, κατηγορώντας την κεμαλιστή ηγέτη του CHP όχι μόνο ότι είναι «όργανο» της Δύσης και έχει δώσει «υποσχέσεις» και «δεσμεύσεις» απέναντί της, αλλά ότι συνεργάζεται και ενθαρρύνει το PKK και τους γκιουλενιστές -επισείοντας επί της ουσίας τον κίνδυνο για τρομοκρατικές επιθέσεις, με δηλώσεις ότι «εκείνοι έχουν ήδη αρχίσει να γεμίζουν τα όπλα τους».<br /><br />Στελέχη της κυβέρνησης, προεξάρχοντος του υπουργού Εσωτερικών, Σουλεϊμάν Σοϊλού, επιμένουν την ίδια στιγμή να καλλιεργούν κλίμα περί ανάμειξης των ΗΠΑ και «απόπειρας πολιτικού πραξικοπήματος» στην κάλπη της 14ης Μαΐου, ενώ την οργή του Ερντογάν κατά της Δύσης και του Τύπου της έχουν επιτείνει τα δημοσιεύματα σε <a href="https://www.economist.com/leaders/2023/05/04/if-turkey-sacks-its-strongman-democrats-everywhere-should-take-heart">Economist</a> και <a href="https://www.washingtonpost.com/opinions/2023/05/04/turkey-election-erdogan-authoritarianism/?utm_campaign=wp_opinions&utm_medium=social&utm_source=twitter">Washington Post</a>, δύο εκ των πλέον έγκυρων ειδησεογραφικών μέσων παγκοσμίως, που θέτουν την αυταρχική διακυβέρνησή του στο στόχαστρο και καλούν ανοιχτά τους Τούρκους πολίτες να «σώσουν τη Δημοκρατία» τόσο για το δικό τους μέλλον, όσο και για να εμψυχώσουν τις δημοκρατικές δυνάμεις ανά τον κόσμο με το μήνυμα ότι ο δεσποτισμός και ο αυταρχισμός μπορούν να ηττηθούν.<br /><br />Ο Τούρκος πρόεδρος αντέδρασε με οργή στην ανοιχτή θέση που έλαβε υπέρ της αντιπολιτευόμενης συμμαχίας η βρετανική επιθεώρηση Economist, η οποία και έχει κρατήσει σταθερά σκληρή στάση έναντι του Τούρκου προέδρου, λέγοντας ότι δεν θα επιτραπεί σε κανέναν να «χειραγωγήσει» την εσωτερική πολιτική και τους ψηφοφόρους της Τουρκίας. «Δεν θα επιτρέψουμε να κατευθύνεται η εσωτερική μας πολιτική και να κουνάνε το δάχτυλο στην εθνική βούληση τα εξώφυλλα των περιοδικών, που αποτελούν τον επιχειρησιακό μηχανισμό των παγκόσμιων δυνάμεων», δήλωσε.<br /><br />Λαμβάνοντας τη «σκυτάλη», ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Μεβλούτ Τσαβούσογλου, κατήγγειλε επέμβαση στις εσωτερικές πολιτικές υποθέσεις της Τουρκίας, αναφέροντας ότι είναι ο λαός που θα δώσει την απάντησή του στην κάλπη. Ο διευθυντής επικοινωνίας της τουρκικής προεδρίας, Φαχρετίν Αλτούν, μίλησε ταυτόχρονα για «στόχευση» της βούλησης του έθνους συνολικά από μέσα ενημέρωσης της Δύσης, κάνοντας λόγο περί «ασύμμετρων ψυχολογικών επιχειρήσεων» και «βρώμικης προπαγάνδας».<br /><br />Ως «έργο» των Ηνωμένων Ηνωμένων Πολιτειών φαίνεται, άλλωστε, να επιχειρεί προκαταβολικά να εμφανίσει η πλευρά Ερντογάν ενδεχόμενη ήττα στην προεδρική κάλπη, με τον Σουλεϊμάν Σοϊλού να κατηγορεί ευθέως τον ίδιο τον Αμερικανό πρόεδρο, Τζο Μπάιντεν, για ανάμειξη στις εκλογές, όταν κλήθηκε να δώσει διευκρινίσεις για την προ ημερών επίμαχη δήλωση «η 15η Ιουλίου [σ.σ. 2016] ήταν η ντε φάκτο απόπειρα πραξικοπήματος, και η 14η Μαΐου 2023 είναι μία απόπειρα πολιτικού πραξικοπήματος».<br /><br />Για τον Ερντογάν είναι η ίδια η Ουάσινγκτον και ο αυξοεξόριστος στην Πενσιλβάνια ιμάμης Φετουλάχ Γκιουλέν που θέλησαν το 2016 να τον ανατρέψουν, ενώ τώρα οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν ως «εκλεκτό» τον Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου. Και με φόντο τις δηλώσεις Σοϊλού περί «πολιτικού πραξικοπήματος», το ερώτημα εάν ο Ερντογάν παραδώσει την εξουσία, εφόσον χάσει, γίνεται ακόμα πιο έντονο.<br /><br />Χρεώνοντας στον Τούρκο πρόεδρο «τυπική λογική δικτάτορα», ο αρχηγός του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP), Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, εμφανίζεται να επιχειρεί να εμποδίσει τη δημιουργία τη νύχτα των εκλογών μίας ατμόσφαιρας που θα μπορούσε να οδηγήσει, ή να χρησιμοποιηθεί, για να οδηγήσει σε απρόβλεπτες καταστάσεις.<br /><br />«Το βράδυ των εκλογών, όταν θα έχουμε νικήσει, να μη βγει κανείς στους δρόμους για να πανηγυρίσει. Να μείνουν όλοι στο σπίτι τους. Όταν ξημερώσει, θα έχουν ξεκαθαρίσει τα αποτελέσματα και το Ανώτατο Εκλογικό Συμβούλιο [YSK] θα αναγκαστεί να τα ανακοινώσει», δήλωσε ο Κιλιτσντάρογλου για να προειδοποιήσει: «Γιατί αν βγουν για να πανηγυρίσουν, μπορεί να υπάρξουν προκλήσεις, προβοκάτσιες, ίσως ένοπλοι βγουν στους δρόμους. Και δεν πρέπει να δημιουργήσουμε ένα περιβάλλον που να επιτρέπει κάτι τέτοιο».<br /><br />Την ευθύνη της δημοσιοποίησης των επίσημων αποτελεσμάτων της προεδρικής εκλογής της 14ης Μαΐου έχει το ελεγχόμενο από την κυβέρνηση Ερντογάν κρατικό πρακτορείο ειδήσεων Anadolu. Το Μάρτιο του 2019, το Anadolu είχε διακόψει προσωρινά τη ροή αποτελεσμάτων όταν άρχισε να διαφαίνεται πως ο υποψήφιος του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP), Εκρέμ Ιμάμογλου, βρισκόταν σε τροχιά νίκης για το δήμο της Κωνσταντινούπολης -γεγονός που είχε δώσει λαβή για κατηγορίες περί απόπειρας αλλοίωσης των ψήφων.<br /><br />Το «μοτίβο» που ακολούθησε ο Ερντογάν με την αμφισβήτηση της νίκης Ιμάμογλου στις δημοτικές εκλογές της Κωνσταντινούπολης που τελικά οδηγήθηκαν σε επαναληπτική αναμέτρηση -στην οποία και ο υποψήφιος του CHP θριάμβευσε- εκτιμάται ότι πιθανώς θα επαναλάβει και σε ενδεχόμενη δική του οριακή ήττα στην προεδρική κάλπη. Η Συμμαχία των «Έξι» την ίδια στιγμή βρίσκεται υπ’ ατμόν, έχοντας επιστρατεύσει άνω των 500.000 εκλογικών παρατηρητών, αριθμός ενδεικτικός των φόβων περί παρατυπιών ή απόπειρας νόθευσης των εκλογικών αποτελεσμάτων.<br /><br />Μία εβδομάδα πριν από τις εκλογές, εφαρμόζεται πλέον σειρά απαγορεύσεων όσον αφορά την προεκλογική δράση, μεταξύ των οποίων και η διεξαγωγή (επισήμως τουλάχιστον) δημοσκοπήσεων. Οι δύο τελευταίες μετρήσεις έχουν «αφήσει» αμφίρροπη εικόνα: Η δημοσκόπηση της εταιρείας ORC δίνει προβάδισμα στον Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου με 48% και ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν συγκεντρώνει 44,6%. Ακριβώς αντίθετη εικόνα δίνει η έρευνα της SONAR: Ο Ερντογάν προηγείται με 48,8%, και ο Κιλιτσντάρογλου ακολουθεί με 44,1%.<br /><br />Παρά την πρωτιά Κιλιτσντάρογλου στις περισσότερες δημοσκοπήσεις για την προεδρία, στις βουλευτικές εκλογές το κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑKP) του Ερντογάν έρχεται μονίμως πρώτο. Σύμφωνα με τη έρευνα της ORC, το AKP προβλέπεται να λάβει 33,2%, το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα 28%, το Καλό Κόμμα της Μεράλ Ακσενέρ 15,5%, το φιλοκουρδικό HDP 9,6%, το Κόμμα Εθνιστικής Δράσης (ΜΗΡ) 5,6%, το Εργατικό Κόμμα της Τουρκίας 2% και το Κόμμα της Πατρίδας του Μουχαρέμ Ιντζέ 1,9%.<br /><br />Η λεγόμενη «δημοσκόπηση των δημοσκοπήσεων», ο μέσος όρος των ερευνών 15 εταιρειών για τον Απρίλιο δίνει στον Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου 47,64% και στον Ερντογάν 44,22%. Για τον δεύτερο γύρο της 28ης Μαΐου προβλέπει νίκη Κιλιτσντάρογλου με 52,03%. Αναλυτές εκτιμούν ότι αν αθροιστικά το ποσοστό των δύο άλλων υποψηφίων για την προεδρία (Μουχαρέμ Ιντζέ και Σινάν Ογάν) μείνει κάτω από το 6%, υπάρχει πιθανότητα το αποτέλεσμα να κριθεί από τον πρώτο γύρο.<br /><br /><a href="http://liberal.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ομαλή διαδοχή ή εκτροπή;

Η Τουρκία εισέρχεται στην τελική ευθεία μίας καθοριστικής προεδρικής αναμέτρησης εν μέσω κλίματος ακραίας πόλωσης, ανησυχίας για πιθανώς απρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ξύλινα drones- Έτσι οι Ρώσοι παραπλανούν την ουκρανική αεράμυνα- Αυτό είναι το ελληνικό σχέδιο στο Αιγαίο!

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2023-05/9886453eb8745a13.jpg?itok=eoeZTk5s" width="736" /><br /><br />Το Ρωσικό σχέδιο παραπάνησης, δίνει τροφή για σκέψεις προκειμένου η χώρα μας να εφαρμόσει ανάλογο και περισσότερο διευρυμένο σχέδιο σε βάρος της Τουρκίας σε περίπτωση στρατιωτικής σύρραξης σε Έβρο και νησιά<br />Όλοι γνωρίζουμε ότι νικητής σε μια πολεμική αναμέτρηση είναι εκείνος ο οποίος ο οποίος θα κατορθώσει να επιβληθεί στον εχθρό στο πεδίο της μάχης. <br /><br />Για να φθάσει σε αυτό το σημείο μάλιστα, ο νικητής θα πρέπει να κάνει όσο το δυνατόν λιγότερα και μικρής σημασίας λάθη σε σχέση με τον ηττημένο, εφαρμόζοντας τις βασικές αρχές πολέμου.<br /><br />Πέραν των ανωτέρω επισημαίνουμε ότι βασικό συστατικό για την επίτευξη της νίκης είναι η παραπλάνηση και η εξαπάτηση του αντιπάλου.<br />Τα ξύλινα Ρωσικά drone παραπλανούν και αδυνατίζουν την Ουκρανική αεράμυνα<br /><br />Αυτό επιχειρεί η Ρωσία, προκειμένου να αδυνατίσει την Ουκρανική αεράμυνα διασπώντας την προσοχή της και πετυχαίνοντας την κατανάλωση υπερπολύτιμων αντιαεροπορικών πυραύλων της , κατασκευάζοντας ξύλινα drones και εκτοξεύοντας τα στον Ουκρανικό ουρανό, όπως αναφέρει σε <a href="https://en.defence-ua.com/weapon_and_tech/russia_manufactures_wooded_drones_for_reconnaissance_and_ukraines_air_defense_distraction-6612.html">σχετικό άρθρο του έγκριτο Διεθνές ΜΜΕ</a> επισημαίνοντας μεταξύ άλλων, τα εξής:<br /><br />"Πριν από τον πόλεμο, πίστευαν ότι η Ρωσία θα χρησιμοποιούσε τροποποιημένα αεροπλάνα An-2 για παρόμοιους σκοπούς, αλλά φαίνεται ότι βρέθηκε μια πιο απλή επιλογή<br /><br />Η υπηρεσία Τύπου της Διοίκησης των Συνδυασμένων Δυνάμεων ανέφερε στις 4 Μαΐου 2023, ο στρατός της Ουκρανίας κατέρριψε ένα άγνωστο ρωσικό drone, το οποίο πιθανότατα θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για αναγνώριση. <br /><br />Ταυτόχρονα, η δομή του ίδιου του UAV φαίνεται όσο το δυνατόν πιο απλή, αφού δεν υπάρχει επένδυση αμαξώματος, η δομή είναι κατασκευασμένη από ξύλο και πλαστικό, η μονάδα παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας αποτελείται από δύο κινητήρες χαμηλής ισχύος (πιθανώς παρόμοια με ανεμόπτερα).<br /><br />Τις τελευταίες ημέρες, διαδίδονται ισχυρισμοί στα ουκρανικά κοινωνικά δίκτυα ότι ο ρωσικός στρατός έχει αρχίσει να χρησιμοποιεί ενεργά τέτοιου είδους drones, πιθανώς για να αποσπάσει την προσοχή της αεράμυνας της Ουκρανίας.<br /><br />Μπορεί να υποδηλώνει ότι οι Ρώσοι μπορεί να έχουν ένα «τυποποιημένο» έργο για τη μαζική παραγωγή τέτοιων UAV.<br /><br />Δεν είναι ακόμη γνωστό πώς ελέγχονται τέτοια drones και ποια λειτουργικότητα μπορούν πραγματικά να επιτελέσουν. Ίσως, σε λίγο καιρό, οι ειδικοί θα μπορέσουν να δώσουν μια απάντηση σε αυτό το ερώτημα. <br />Λοιπά μέσα εξαπάτησης της Ουκρανικής αεράμυνας<br /><br />Πριν από την πλήρους κλίμακας εισβολή της Ρωσίας, πιστευόταν ότι οι Ρώσοι θα προσπαθούσαν να αντιγράψουν τις τακτικές του «Καραμπάχ», μετατρέποντας το An-2 σε drones για δόλωμα στην αεράμυνα της Ουκρανίας.<br /><br />Αλλά την άνοιξη του 2022, αποδείχτηκε ότι οι Ρώσοι χρησιμοποιούσαν ένα πολύ πιο πρωτόγονο αεροσκάφος για παρόμοιες εργασίες, που ήταν το E95M με κινητήρα βενζίνης και διάρκεια πτήσης έως και 30 λεπτά, που μπορεί να προσομοιώσει την πτήση ενός πυραύλου κρουζ.<br /><br />Το κόστος του E95M σε προπολεμικές τιμές ήταν μόνο 50 χιλιάδες δολάρια.<br /><br />Προφανώς, έγινε ένα «βήμα παραπέρα» για να δημιουργηθεί ένα ακόμη πιο απλοποιημένο φθηνό drone."<br /><br />Από τα παραπάνω προκύπτει ότι η Ρωσία πετυχαίνει με φθηνά ξύλινα drone και άλλα εξίσου φθηνά μέσα, να εξαπατήσει και να αδυνατίσει την Ουκρανική αεράμυνα, προκαλώντας υπερκατανάλωση των πολύτιμων αντιαεροπορικών πυραύλων της.<div><br />Το Ελληνικό σχέδιο παραπλανήσεως<br /><br />Το υπόψιν Ρωσικό σχέδιο δίνει τροφή για σκέψεις προκειμένου η χώρα μας να εφαρμόσει ανάλογο σχέδιο σε βάρος της Τουρκίας σε περίπτωση στρατιωτικής σύρραξης σε Έβρο και νησιά.<br /><br />Οι Τούρκοι δεν θα μπορούν να ενεργήσουν σε βάρος των νησιών μας στο Αιγαίο, εάν νωρίτερα δεν έχουν επικρατήσει αεροναυτικά στο Αρχιπέλαγος και δεν έχουν καταστρέψει σε μεγάλο βαθμό τα κύρια οπλικά μας συστήματα όπως αντιαεροπορικά, ΠΕΠ, αυτοκινούμενο και ρυμουλκούμενο πυροβολικό, άρματα, ΤΟΜΠ, ΤΟΜΑ, αντιαρματικά, τα οποία βρίσκονται σε αυτά.<br /><br />Αντιλαμβανόμαστε επίσης από τα παραπάνω ότι η επιβιωσιμότητα των κύριων οπλικών συστημάτων στα νησιά μας, είναι απόλυτης προτεραιότητας προκειμένου να επικρατήσουμε στον εχθρό ο οποίος θα επιχειρήσει ταυτόχρονα αποβατικές και αεροκίνητες επιχειρήσει σε αυτά, με αρχικό σκοπό τη δημιουργία προγεφυρώματος Π/Γ και αεροπρογεφυρωμάτων ΑΠ/Γ, τα οποία να συνενώσει στη συνέχεια και να καταλάβει το κύριο νησί ή κύρια νησιά μας στη συνέχεια.<br /><br />Ταυτόχρονα δύναται να επιχειρήσει και την κατάληψη είτε δια θαλάσσης, μόνο με φουσκωτά σκάφη λόγω εγγύτητας με τα μικρασιατικά παράλια, είτε με αεροκίνητες δυνάμεις, άλλων μικρότερων νησιών μας ή και βραχονησίδων στο Αιγαίο.<br /><br />Φουσκωτά ομοιώματα φιλίων κύριων οπλικών συστημάτων όπως αντιαεροπορικά, ΠΕΠ, αυτοκινούμενο και ρυμουλκούμενο πυροβολικό, άρματα, ΤΟΜΠ, ΤΟΜΑ, αντιαρματικά και όλμοι είναι εκείνα τα οποία θα προκαλέσουν τρομερή σύγχυση στον εχθρό αναφορικά με την μαχητική μας ισχύ σε τόπο και χρόνο.<br /><br />Αυτό που θα έχει πολύ μεγαλύτερη αξία και επίδραση στις επιχειρήσεις, θα είναι εάν τα φουσκωτά αυτά ομοιώματα κινούνται και βρίσκονται αναμεμειγμένα διάσπαρτα μαζί με τα πραγματικά οπλικά συστήματα στον ίδιο τόπο και χρόνο.<br /><br />Αναφορικά με την κίνηση των ομοιωμάτων των οπλικών συστημάτων μας, αυτό είναι κάτι το οποίο μπορεί να εφαρμοστεί στα πρότυπα αυτόνομων οχημάτων που κινούνται με αισθητήρες, όπως ακριβώς γίνεται λεωφορεία στην πόλη των Τρικάλων τα οποία κινούνται αυτόνομα και χωρίς οδηγό.<br /><br />Κλείνοντας θα λέγαμε ότι απαιτείται τάχιστα η κατασκευή τέτοιων ομοιωμάτων, καθώς και η πρόβλεψη ύπαρξης ανά Μονάδα και Σχηματισμό προσωπικού που θα ασχολείται με την προετοιμασία του ,τάξη του στο έδαφος, και κίνησή του, καθώς και με την απενεργοποίηση του και την μεταφορά του σε άλλο εδαφικό σημείο.<br /><br />Τέλος το κόστος εφαρμογής ενός τέτοιου σχεδίου είναι τέλος ασύγκριτα χαμηλότερο, σε σχέση με το επιδιωκόμενο και πιθανότατο αποτέλεσμα, αφού θα διασφαλίσει για πολύ μεγαλύτερο χρονικό διάστημα σε σχέση με τώρα, την επιβιωσιμότητα και την λειτουργία στο πεδίο της μάχης κύριων οπλικών μας συστημάτων.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div></div>

Ξύλινα drones- Έτσι οι Ρώσοι παραπλανούν την ουκρανική αεράμυνα- Αυτό είναι το ελληνικό σχέδιο στο Αιγαίο!

Το Ρωσικό σχέδιο παραπάνησης, δίνει τροφή για σκέψεις προκειμένου η χώρα μας να εφαρμόσει ανάλογο και περισσότερο διευρυμένο σχέδιο σε βάρος...

Διαβάστε την συνέχεια

Προεκλογικά τερτίπια Τσαβούσογλου-Επαναφέρει τα θέματα των S-400, Patriot, F-35 και F-16 με τις ΗΠΑ για αλίευση ψήφων

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2023-03/s-400-750x478.jpg?itok=i8Qg9M5H" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="480" data-original-width="800" height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2023-03/s-400-750x478.jpg?itok=i8Qg9M5H" width="715" /></a></div><div><br /></div>Ο Τούρκος ΥΠΕΞ Τσαβούσογλου ανακοίνωσε πρόταση των ΗΠΑ για αποστολή των τουρκικών S-400 στην Ουκρανία, την οποία απέρριψε<br /><br />Οι Τούρκοι ακόμη και τώρα, μια μόλις εβδομάδα πριν τις Προεδρικές και βουλευτικές εκλογές στην χώρα τους βαυκαλίζονται με τους S-400 και τις ΗΠΑ.<br /><br />Η πρόταση των HΠΑ στην Τουρκία για τους S-400<br /><br />Συγκεκριμένα <a href="https://www.savunmasanayist.com/abdden-turkiyeye-ilginc-s-400-teklifi/">έγκριτο σε αμυντικά θέματα τουρκικό ΜΜΕ σε άρθρο του</a> με τίτλο "Ενδιαφέρουσα προσφορά για τους S-400 από τις ΗΠΑ στην Τουρκία", αναφέρει:<br /><br />"Οι Ηνωμένες Πολιτείες έκαναν πρόταση στην Τουρκία να στείλει τους S-400 στην Ουκρανία. Ο υπουργός Εξωτερικών Τσαβούσογλου ανακοίνωσε ότι η Τουρκία απέρριψε την προσφορά των ΗΠΑ για τους S-400.<br />Ο υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου ανακοίνωσε για πρώτη φορά την προσφορά των S-400 των ΗΠΑ στην Τουρκία.<br /><br />Σύμφωνα με τη δήλωση του Τσαβούσογλου, οιι Ηνωμένες Πολιτείες πρότειναν στην Τουρκία να στείλει το σύστημα αεράμυνας S-400, το οποίο προμηθεύτηκε από τη Ρωσία, στην Ουκρανία. Η Tουρκία από την πλευρά της, απέρριψε αυτήν την προσφορά.<br /><br />Ο Τσαβούσογλου είπε: «Δώστε μας τον έλεγχο των S-400 και θα το εξετάσουμε. Έκανε προτάσεις που αφορούν άμεσα την κυριαρχία μας, όπως η παραίτηση από τον έλεγχο. Πού είναι η ανεξαρτησία μας, η κυριαρχία μας;». είπε.<br />"Δεν λέμε να επιστρέψουμε στo πρόγραμμα των F-35"<br /><br />Αναφερόμενος στα προγράμματα F-35 και F-16 της Τουρκίας, ο Τσαβούσογλου είπε: «Δεν λέμε ας πάμε πίσω στα F-35 αυτή τη στιγμή, λέμε δώστε μας τα χρήματά μας. Επειδή κατασκευάζουμε τα δικά μας μαχητικά αεροσκάφη. Επιπλέον, θέλουμε να αγοράσουμε τα F-16, αλλά η σιωπή στο Κογκρέσο δεν έχει σπάσει.<br /><br />Αν και όλες οι διαπραγματεύσεις για το F-16 έχουν τελειώσει, δεν έχει γίνει ακόμη επίσημη ειδοποίηση στο Κογκρέσο από το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ. Έκανε ανεπίσημη ειδοποίηση, περιμένουμε.<br /><br /><div>Δεν βγήκαμε από το πρόγραμμα F-35, οι ΗΠΑ επέβαλαν κυρώσεις CAATSA λόγω των S-400».<br /><br />Είπαμε κάντε μια προσφορά για τους Patriot.<br /><br />Επίσης, αναφέροντας ότι η Τουρκία χρειάζεται ένα σύστημα αεράμυνας, ο Τσαβούσογλου είπε: «Εμείς λέμε να κάντε μια προσφορά Patriot, μερικές φορές την αποκαλούν τελειωμένη, αλλά δεν είναι επίσημο. Λένε ότι δεν μπορούμε να λάβουμε την έγκριση του Κογκρέσου».<br /> Η διαδικασία προμήθειας των S-400 από την Τουρκία<br /><br />Τον Σεπτέμβριο του 2017, η Τουρκία υπέγραψε συμφωνία ύψους 2,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων με τη Ρωσική Ομοσπονδία για την προμήθεια 4 συστοιχιών του συστήματος αεράμυνας S-400 (HSS) στο πλαίσιο «επείγουσας ανάγκης». Με αυτή τη συμφωνία, η Τουρκία έγινε η πρώτη χώρα του ΝΑΤΟ που αγόρασε τους S-400 από τη Ρωσία.<br /><br />Οι παραδόσεις εξαρτημάτων, συμπεριλαμβανομένου του πρώτου στόλου S-400 αξίας 1,3 δισεκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ, παραδόθηκαν στην τουρκική Πολεμική Αεροπορία από τον Ιούλιο του 2019.<br /><br />Ως αποτέλεσμα της αγοράς S-400 από την Τουρκία από τη Ρωσία, οι Ηνωμένες Πολιτείες επέβαλαν εμπάργκο στην παράδοση πολεμικών αεροσκαφών F-35 Lightning II στην Τουρκία τον Δεκέμβριο του 2020, επικαλούμενες αυτή την αγορά.</div><div><br />Προεκλογικά τερτίπια από τον Τσαβούσογλου<br /><br />Εκτίμησή μας είναι ότι τα παραπάνω αποτελούν προεκλογικά τερτίπια του Τσαβούσογλου στερούμενα οποιασδήποτε βάσης, μια μόλις εβδομάδα πρί τις τουρκικές εκλογές, ως μέρος μιας υποτιθέμενης προσπάθειας αφενός επαναπροσέγγισης με τις ΗΠΑ επιχειρώντας να δικαιολογήσει η κυβέρνηση Ερντογάν την στάση της στο ζήτημα των S-400, "δείχνοντας" την Ουάσιγκτον ως αδιάλλακτη και υπεύθυνη , ενώ από την άλλη επιχειρεί να επαναφέρει το θέμα των Ρωσικών πυραύλων στο προσκήνιο, για αλίευση ψήφων.<br /><br />Τίποτε δεν πρόκειται να αλλάξει αυτήν την εβδομάδα στο θέμα των S-400, αφού οι ΗΠΑ θέλουν να απαλλαγούν από τον Ερντογάν και ο τελευταίος προσεγγίζει ολοένα και περισσότερο την Ρωσία και τον φίλο του Πούτιν.<br /><br /><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Προεκλογικά τερτίπια Τσαβούσογλου-Επαναφέρει τα θέματα των S-400, Patriot, F-35 και F-16 με τις ΗΠΑ για αλίευση ψήφων

Ο Τούρκος ΥΠΕΞ Τσαβούσογλου ανακοίνωσε πρόταση των ΗΠΑ για αποστολή των τουρκικών S-400 στην Ουκρανία, την οποία απέρριψε Οι Τούρκοι ακόμη κ...

Διαβάστε την συνέχεια

Αυτή τη χώρα θέλουμε; Πόσο Ευρώπη είμαστε με τον Μητσοτάκη;

<img height="360" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2023/05/Mitsotakis-1.jpg" width="768" /><br /><b><br /></b><div><b>Χρήστου Δημήτρης</b><br />Οι αξιολογήσεις της Ελλάδας από την οργάνωση RSF (Ρεπόρτερ χωρίς Σύνορα) σε σύνολο 180 χωρών για το 2022, θα έπρεπε να προκαλούν τον θυμό των πολιτών για την κατάσταση στη «γενέτειρα της Δημοκρατίας», όπως είχαν χαρακτηρίσει την Ελλάδα οι New York Times. Η Ελλάδα λοιπόν, σε ότι αφορά την ελευθερία του Τύπου βρίσκεται στην 107 θέση! Αυτή τη χώρα θέλουμε;<br /><br />Να σημειωθεί ότι οι περισσότερες χώρες της Ευρώπης κινούνται μέχρι τη θέση 55, όπου βρίσκεται η Κύπρος. Συγκεκριμένα, η Γερμανία βρίσκεται στην 21η θέση, η Γαλλία στην 24η, η Βρετανία στην 26η, το Βέλγιο στην 31η και Βόρεια Μακεδονία στην 38η. Οι ΗΠΑ καταλαμβάνουν φέτος την 45η θέση. Η Ουγγαρία του Βίκτορ Όρμπαν, με την οποία η Ελλάδα έχει συγκριθεί πολλές φορές τα τελευταία χρόνια βρίσκεται στην 72η θέση.<br /><br />Σε ότι δε αφορά άλλους τομείς η κατάσταση έχει ως εξής: Στον οικονομικό δείκτη στη θέση 134, στον κοινωνικό δείκτη στη θέση 130, στον πολιτικό δείκτη στη θέση 100, στο νομικό δείκτη στη θέση 92, και στον δείκτη ασφαλείας στη θέση 91. «Μη δίνετε σημασία» είπε ο νέος κυβερνητικός εκπρόσωπος Άκης Σκέρτσος, υποστηρίζοντας πως δεν είναι σοβαρή οργάνωση οι Ρεπόρτερ χωρίς Σύνορα. Μόνο που στη συζήτηση που οργάνωσε η εφημερίδα Washington Post για την ετήσια έκθεση της οργάνωσης, παραβρέθηκε και ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Άντονι Μπλίκεν. Ούτε αυτός φαίνεται πως είναι σοβαρός!<br /><br />Είναι όμως σοβαρός ο Κυριάκος Μητσοτάκης που έκανε κάτι που κανένας Ευρωπαίος πρωθυπουργός δεν διανοήθηκε να κάνει. Ανέλαβε προσωπικά την ευθύνη όχι μόνο για την ΕΥΠ με τις γνωστές τραγικές για τη δημοκρατία συνέπειες, αλλά και την ευθύνη της Κρατικής Τηλεόρασης και του Κρατικού Πρακτορείου Ειδήσεων!<br /><br />Η κυρίαρχη προπαγάνδα<br /><br />Ουσιαστικά, μέσω των παρεμβάσεων του κράτους με επιλεκτικές χρηματοδοτήσεις ΜΜΕ, αλλά κυρίως μέσα από τον έλεγχο των συστημικών Μέσων, ιδιοκτησίας των επιχειρηματικών ελίτ που τον προστατεύουν, καταφέρνει να στέκεται στην εξουσία παρά τα διαδοχικά σκάνδαλα. Και αυτό συνεχίζεται χωρίς τις αντίστοιχες συνέπειες, διότι η κυρίαρχη προπαγάνδα θεωρεί την Δημοκρατία πολυτέλεια έως και εμπόδιο στα σχέδια των ελίτ να θησαυρίζουν χωρίς κανένα έλεγχο. Θεωρούν μάλιστα πως η τραγωδία των Τεμπών δεν τους πλήττει, γιατί σχεδόν έχει ξεχαστεί!<br /><br />Έτσι ένα μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας με περιορισμένη πολιτική αγωγή, δεν κάνει χρήση της δημοκρατίας χωρίς να αναλαμβάνει υποχρεώσεις και να ασκεί τα καθήκοντά του. Η φτώχεια προκαλεί απελπισία και η πελατειακή εξάρτηση από το κόμμα που κυβερνά, υποταγή. Αν όλα αυτά που καταγράφονται στην έρευνα της οργάνωσης RSF ήταν καθοριστικής σημασίας κριτήρια για να αποφασίσουν οι πολίτες τι θα ψηφίσουν, η ΝΔ που έχει μετατραπεί σε ιδιωτικό πολιτικό σχήμα, απόλυτα ελεγχόμενο από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, οι εκλογές θα είχαν ήδη κριθεί. Δεν είναι όμως. Ακόμα και οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα απειλούνται, όπως είδαμε, πως θα χάσουν τη δουλειά τους αν δεν ψηφίσουν τη ΝΔ που ευεργετεί με δεκάδες αναθέσεις τα αφεντικά τους.<br /><a href="https://slpress.gr/politiki/mitsotakis-kai-tsipras-ef-olis-tis-ylis-ti-deichnei-nea-dimoskopisi/"> </a><br /></div><div>Το τερμάτισε στο Επικρατείας<br /><br />Όμως η αλαζονεία του Κυριάκου Μητσοτάκη ξεπέρασε κάθε προηγούμενο προκαλώντας την οργή και τη θλίψη φιλελευθέρων υποστηρικτών του κόμματος, όταν ανακοίνωσε το ψηφοδέλτιο Επικρατείας. Όλοι πλέον κατάλαβαν πως η ΝΔ που ήξεραν ή θα ήθελαν, δεν υπάρχει πιά. Η κοινοβουλευτική ομάδα έχει μετατραπεί σε μια αγέλη που υπηρετεί τυφλά τα συμφέροντα του αφέντη και των επιχειρηματικών ελίτ που τον στηρίζουν. Και αυτό είναι νέο στοιχείο που δεν έχει ακόμα μετρηθεί στο προεκλογικό φίνις.<br /><br />Όλα αυτά δεν ξέφυγαν από παραδοσιακούς Νεοδημοκράτες. Ο ναύαρχος ε.α. Χρ. Καραδήμας για παράδειγμα σε ανάρτησή του αναφέρει: «Τα μηνύματα αυτής της επιλογής για αρκετούς αναλυτές κρίνονται σαν ιδιαίτερα σοβαρά, επισημαίνοντας ταυτόχρονα ότι δεν είναι σε καμία περίπτωση προς την κατεύθυνση της διεύρυνσης και προς την κατεύθυνση της συσπείρωσης της βάσης του κόμματος, αλλά αντίθετα έχουν το άρωμα της επιδίωξης του πρωθυπουργού για ένα ακραιφνές “μητσοτακικό” κόμμα». Ίδωμεν…</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Αυτή τη χώρα θέλουμε; Πόσο Ευρώπη είμαστε με τον Μητσοτάκη;

Χρήστου Δημήτρης Οι αξιολογήσεις της Ελλάδας από την οργάνωση RSF (Ρεπόρτερ χωρίς Σύνορα) σε σύνολο 180 χωρών για το 2022, θα έπρεπε να προκ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πόσο δημοκρατικές είναι οι εκλογές με μονομερή ΜΜΕ; Ιταλία και Ελλάδα.

<img height="360" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2023/05/italia9.jpg" width="737" /><br /><br /><b>Δεληολάνης Δημήτρης</b><br />Τον Ιανουάριο του 1994 η επιχείρηση «Καθαρά Χέρια» των Ιταλών εισαγγελέων είχε εξαρθρώσει δύο από τα τρία μεγαλύτερα κόμματα της Ιταλίας, τη Χριστιανοκρατία και το Σοσιαλιστικό Κόμμα, με το πρώην Κομμουνιστικό Κόμμα να υφίσταται πολύ περιορισμένες απώλειες. Τα δύο κυβερνητικά κόμματα, οι χριστιανοδημοκράτες και οι σοσιαλιστές στην Ιταλία είχαν αποδειχτεί πρωταθλητές στη διαφθορά. Πολλοί υπουργοί και ηγετικά στελέχη τους είχαν φυλακιστεί, ενώ ο ίδιος ο σοσιαλιστής ηγέτης Μπετίνο Κραξι για να αποφύγει τη σύλληψη επέλεξε να αυτοεξοριστεί στην έπαυλη του στο Χαμαμέτ της Τυνησίας, όπου και απεβίωσε λίγα χρόνια αργότερα.<br /><br />Όλα αυτά για τον Μπερλουσκόνι σήμαιναν πως έχασε ξαφνικά και πολύ γρήγορα την πολιτική προστασία χάρη στην οποία είχε πλουτίσει και δημιουργήσει την τηλεοπτική αυτοκρατορία του. Χωρίς αυτή την πολιτική κάλυψη που του προσέφεραν οι χριστιανοδημοκράτες και οι σοσιαλιστές υπήρχε κίνδυνος να βγουν στην επιφάνεια σοβαρότατες παρανομίες του επιχειρηματικού ομίλου του, αρχής γενομένης της στενής σχέσης ορισμένων στενών συνεργατών του με τη σικελική Κόζα Νόστρα.<br /><br />Ο κίνδυνος δεν ήταν λοιπόν μόνο να πληγεί στις επιχειρηματικές του δραστηριότητες αλλά και να οδηγηθεί ο ίδιος στη φυλακή. Ήταν θέμα λίγων εβδομάδων, καθώς τα απανωτά σκάνδαλα είχαν παρασύρει την κυβέρνηση συνασπισμού και η χώρα πήγαινε προς πρόωρες εκλογές. Ο πιο πιθανός νικητής των εκλογών ήταν το μόνο κόμμα που είχε βγει καθαρό από τη θύελλα των τεράστιων σκανδάλων: οι πρώην κομμουνιστές του Δημοκρατικού Κόμματος τη Αριστεράς.<br />Δεν έμενε στον Μπερλουσκόνι παρά μόνο μια λύση, προς την οποία τον εξωθούσαν όλοι οι πιο στενοί συνεργάτες του αλλά και ο ίδιος ο Κράξι. Η λύση αυτή ήταν να κατέβει στον πολιτικό στίβο ως ηγέτης ενός δικού του κόμματος, το οποίο θα στηριζόταν στην τηλεοπτική αυτοκρατορία του και θα λειτουργούσε ως «φράγμα» απέναντι στον «κομμουνιστικό κίνδυνο».<br /><br />Έτσι ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι πήρε τη μεγάλη απόφαση. Την πήρε αργά το βράδυ σε μια δραματική σύσκεψη στην πολυτελή βίλλα του, παρουσία του Κράξι και ορισμένων χριστιανοδημοκρατών πρώην υπουργών. Το νέο κόμμα έλαβε την ποδοσφαιρική ονομασία Forza Italia και συγκροτήθηκε από τη διαφημιστική εταιρεία του μέσα σε λίγες ημέρες, περιλαμβάνοντας στελέχη του τηλεοπτικού του ομίλου Fininvest καθώς και πολιτικές προσωπικότητες που προέρχονταν από το Σοσιαλιστικό Κόμμα, τη Χριστιανοδημοκρατία και μικρότερα κεντροδεξιά κόμματα.<br /><br />Ακαριαία αντίδραση<br /><br />Εκείνο όμως που μας ενδιαφέρει σε αυτό το άρθρο είναι πως ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας Τζώρτζο Ναπολιτάνο, ένας πρώην κομμουνιστής που την εποχή εκείνη είχε ήδη μετατραπεί σε σκληρό νεοφιλελεύθερο, αντέδρασε ακαριαία. Έκανε αμέσως χρήση του συνταγματικού δικαιώματος να απευθύνει μηνύματα, υποδείξεις και εκκλήσεις απευθυνόμενος όχι μόνο στους θεσμούς αλλά και απευθείας στους πολίτες.<br /><br />Σε μια σύντομη αλλά αιχμηρή τηλεοπτική ομιλία του πρόβαλε με αποφασιστικότητα την άποψη πως δεν ήταν δυνατόν να οδηγηθεί η χώρα σε εκλογές στις οποίες θα συμμετέχει και ένας καναλάρχης με δικό του κόμμα. Η προεκλογική διαμάχη μέσω της TV ήταν πολύ σημαντική, τόνισε ο Ιταλός πρόεδρος, αναφερόμενος έμμεσα στην μέχρι τότε ισχύουσα κατάσταση: η τηλεοπτική παρουσία των κομμάτων και των υποψηφίων ρυθμιζόταν θεσμικά από την κρατική RAI, που προσέφερε σε όλους τον απολύτως ίδιο χρόνο προκειμένου να αναπτύξουν τις απόψεις τους. Οι ιδιωτικές τηλεοράσεις περιορίζονταν στο να αναφερθούν στην προεκλογική δραστηριότητα των κομμάτων στα πενιχρά και συνήθως μη πολιτικά δελτία ειδήσεων και μετέδιδαν τα επί πληρωμή διαφημιστικά σποτ κομμάτων και υποψηφίων.<br /><br />Ο Ναπολιτάνο πρόβλεψε μια κατάσταση που θα ανέτρεπε πλήρως την μέχρι τότε τηλεοπτική ισορροπία και την οποία χαρακτήρισε θεσμικά απαράδεκτη: ο ιδιοκτήτης των μισών σχεδόν τηλεοπτικών σταθμών της χώρας θα τα χρησιμοποιούσε αποκλειστικά και μόνο για να εξασφαλίσει ψήφους για τον εαυτό του, χωρίς κανέναν έλεγχο και κανέναν περιορισμό.<br />Η εκλογική διαμάχη δεν μπορούσε να γίνει επί ίσοις όροις, πρόσθεσε ο Ναπολιτάνο αν και, ως νομομαθής, επανέλαβε τη συνθήκη ίσοις όροις στα λατινικά: par condicio. Καταλήγοντας, ο Ιταλός Πρόεδρος απαίτησε από τις πολιτικές δυνάμεις να θεσπίσουν νομικά ώστε να εξασφαλιστεί η προεκλογική par condicio στην τηλεόραση προκειμένου να μην νοθευτεί το αποτέλεσμα και μην ακυρωθεί de facto η δημοκρατική νομιμοποίηση των εκλογών.<br /><br />Θεματοφύλακας<br /><br />Στο ιταλικό πολιτικό σύστημα αυτού του είδους τα προεδρικά μηνύματα λαμβάνονται σοβαρά υπ΄όψη. Εάν στην κυβέρνηση ή το κοινοβούλιο κάποια πολιτική δύναμη δεν συμμορφωθεί με τις προεδρικές υποδείξεις, κινδυνεύει να έρθει σε κατά μέτωπο σύγκρουση με τον «θεματοφύλακα του Συντάγματος» και εν τέλει να κατηγορηθεί για αντισυνταγματική δραστηριότητα και η συμμετοχή του στις εκλογές να περάσει από τις εξετάσεις του Συνταγματικού Δικαστηρίου. Ο Μπερλουσκόνι, που αρχικά δεν είχε ιδέα ούτε για το Σύνταγμα ούτε για τη λειτουργία του πολιτικού συστήματος, διαμαρτυρήθηκε για την παρέμβαση του «κομμουνιστή Προέδρου» και είπε κάτι περί «σοβιετικής λογοκρισίας». Τελικά αναγκάστηκε να συμμορφωθεί.<br /><br />Οι εκλογές του 1994 διεξήχθησαν λοιπόν σε συνθήκες par condicio με τον ίσο καταμερισμό του χρόνου που αφιερωνόταν σε κάθε κόμμα και σε κάθε υποψήφιο τόσο στις προεκλογικές εκπομπές όσο (και κυρίως) στα δελτία ειδήσεων. Αυτό βεβαίως δεν εμπόδισε τον Μπερλουσκόνι να βγει νικητής και να κυβερνήσει από τότε για σχεδόν μια εικοσαετία. Προφανώς οι Ιταλοί ψηφοφόροι τον επέλεξαν όχι διότι τον προπαγάνδιζαν τα τρία κανάλια του αλλά διότι αποδέχονταν τον πολιτικό του μήνυμα.<br /><br />Βεβαίως, όλα αυτά τα χρόνια που ηγείται του Forza Italia ο Μπερλουσκόνι έκανε μεγάλες προσπάθειες για να μετατρέψει τα τρία τηλεοπτικά κανάλια του σε φερέφωνα του ιδιωτικού του κόμματος. Στο Canale 5, που έχει το πιο σοβαρό δελτίο ειδήσεων, όλοι οι διευθυντές αρνήθηκαν και παραιτήθηκαν όταν ασκήθηκαν πιέσεις, ώσπου οι διαφημιζόμενοι απείλησαν να περιορίσουν τα σποτ τους και ο Μπερλουσκόνι αναγκάστηκε να παραιτηθεί από την προσπάθεια. Του έμειναν τα άλλα δυο κανάλια, όπου ξανθές τηλεπαρουσιάστριες και δημοσιογράφοι δεύτερης κατηγορίας ανέλαβαν να εξυμνούν τον εργοδότη και κομματάρχη τους. Πολλοί από αυτούς αργότερα θα καταδικαστούν για συμμετοχή στα πάρτυ μπούνγκα μπούνγκα.<br /><br />Εντούτοις, η αρχή του par condicio και η σχετική νομοθεσία εξακολουθούν να ισχύουν μετά από τόσα χρόνια και ούτε ο Μπερλουσκόνι ούτε κανείς άλλος ζητούν πλέον να αλλάξει. Η τηλεόραση, με άλλα λόγια, στην Ιταλία παίζει ρόλο στη διαμόρφωση της ψήφου, τόσο σε επίπεδο ενημέρωσης όσο και σε επίπεδο εικόνας των πολιτικών. Διαπιστώνεται όμως ότι δεν είναι καθοριστικής σημασίας αφού δεν είναι το μέσο που περισσότερο επηρεάζει τον Ιταλό ψηφοφόρο. Το αποτέλεσμα είναι πως οι πιο αξιόπιστες και σημαντικές πηγές πληροφόρησης για τους ψηφοφόρους εξακολουθούν να παραμένουν οι εφημερίδες, χάρτινες και ηλεκτρονικές, για τις οποίες δεν ισχύει κανένας περιορισμός, παρά μόνον η νομοθεσία περί Τύπου.<div><br />Τι συμβαίνει στην Ελλάδα<br /><br />Ας τολμήσουμε να συγκρίνουμε τη σύντομη ιστορία που μόλις αφηγήθηκα με όσα συμβαίνουν στη χώρα μας. Όπου οδηγούμαστε προς τις εκλογές με τις ιδιωτικές τηλεοράσεις όχι μόνον να είναι όλες σταθερά και ομόφωνα με το μέρος μιας συγκεκριμένης πλευράς αλλά στο παρελθόν να έχουν διαδραματίσει καθοριστικής σημασίας ρόλο στην ανάδειξη πρωθυπουργού. Σε μια χώρα όπως η Ελλάδα όπου το μεγαλύτερο μέρος των πολιτών διαμορφώνει την άποψη του για πολιτικούς και κόμματα στη βάση όσων είδε και άκουσε στην τηλεόραση. Τα οποία που άκουσε και είδε δεν υπόκεινται ούτε de facto ούτε de jure σε κανενός είδους έλεγχος αφού το Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο δεν φαίνεται να είναι λειτουργικό και αποτελεσματικό.<br /><br />Πόσο δημοκρατικές είναι εκλογές όπου ένα κόμμα ελέγχει πλήρως την τηλεοπτική ενημέρωση και προβολή; Ιδιαίτερα σε μια χώρα σαν τη δική μας όπου η ενημέρωση μέσω του Τύπου μειώνεται δραματικά και η μόνη πηγή πληροφόρησης εναλλακτική στις ανυπόφορες φλυαρίες της TV είναι το διαδίκτυο. Όπου οι ιστοσελίδες πραγματικά δημοσιογραφικές, σαν αυτή που ευγενικά φιλοξενεί αυτό το άρθρο, είναι σπάνιες. Και δεν υπάρχει κανένας θεσμός να κατευθύνει τον αναγνώστη του Διαδικτύου προς τη σωστή κατεύθυνση, αποφεύγοντας τα συνεχή fake news που αναπαράγονται από την TV στο Διαδίκτυο και αντιστρόφως.<br /><br />Παραμένει λοιπόν η ερώτηση: Πόσο δημοκρατικές είναι εκλογές όπου ο πολίτης ψηφοφόρος είναι, στην καλύτερη των περιπτώσεων, ανεπαρκώς ενημερωμένος; Για να μην πούμε πως είναι εντελώς απληροφόρητος για τις θέσεις των πολιτικών και των κομμάτων που δεν κυβερνούν ή δεν αρέσουν στους καναλάρχες; Και σαν να μην έφτανε αυτή απαράδεκτη τηλεοπτική παραπληροφόρηση και πλύση εγκεφάλου, οδηγούμαστε στις εκλογές χωρίς να έχει ξεκαθαριστεί πλήρως η κατάσταση με το σύστημα κατασκοπίας μέσω του προγράμματος Predator. Ποιος μας εγγυάται πως τα αντιπολιτευόμενα κόμματα και η ηγεσία τους δεν παρακολουθούνται από την ΕΥΠ ή από κάποιον ιδιώτη που συνεργάζεται με την κυβέρνηση;<br />Και, τέλος, ας μου επιτραπεί να προσθέσω την προσωπική πικρία μου διότι φαίνεται πως είμαι ο μόνος σε αυτή τη χώρα που ενδιαφέρεται για θέματα δημοκρατίας και ελευθερίας, όπως το περιεχόμενο του τηλεοπτικού προγράμματος, η πληροφόρηση του πολίτη, ο έλεγχος της εξουσίας.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Πόσο δημοκρατικές είναι οι εκλογές με μονομερή ΜΜΕ; Ιταλία και Ελλάδα.

Δεληολάνης Δημήτρης Τον Ιανουάριο του 1994 η επιχείρηση «Καθαρά Χέρια» των Ιταλών εισαγγελέων είχε εξαρθρώσει δύο από τα τρία μεγαλύτερα κόμ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Ο Ερντογάν έστω και εάν ηττηθεί, δεν είναι διατεθειμένος να χάσει»

<img height="426" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2018/05/erdogan-2.jpg" width="758" /><br /><br />Του <b>Δημ. Σταθακόπουλου </b><br />Δρα Παντείου Πανεπιστημίου Οθωμανολόγου/ Τουρκολόγου <br />Δικηγόρου παρ’Αρείω Πάγω <br />Συνεργάτη του Εργαστηρίου Τουρκικών & Ευρασιατικών Μελετών του Πα.Πει.<br /><br /> Ουδείς μελετητής της Τουρκίας ( κι εγώ ανάμεσα σ’ αυτούς ) ανέμενε στις αρχές Μαρτίου που ανακοινώθηκε η υποστήριξη του 75χρονου Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου ως υποψηφίου Προέδρου της αντιπολιτευτικής συμμαχίας των έξι, πως θα προλάβαινε να αναστρέψει υπέρ του και κατά του Προέδρου Ερντογάν, το κλίμα μέσα σε δύο μήνες ( Μάρτιος – Μάιος 2023 ).<br /><br /> Σαφώς οι σεισμοί του Φεβρουαρίου , με την κακή κατάσταση της ιδιωτικής οικονομίας της καθημερινότητας , βάρυναν πολύ το πολιτικό περιβάλλον στη Γείτονα. Είναι εξόφθαλμα ορατό το αίτημα της Τουρκικής κοινωνίας για αλλαγή στην πολιτική σκηνή της χώρας, αλλά και για σταθερότητα.<br /><br /> Την αλλαγή δείχνει να την φέρνει μετά από 20 χρόνια Ερντογανικής διακυβέρνησης, η ενωμένη αντιπολίτευση με τον Κιλιτσντάρογλου. Όμως δεν μπορεί να εγγυηθεί την άμεση ορθοπόδηση της οικονομίας και τη σταθερότητα, αφού το derin devlet/ βαθύ κράτος, έχει και θα έχει τα ηνία. Από την άλλη, ο Πρόεδρος Ερντογάν, υπόσχεται πως θα φέρει την αλλαγή, ανταποκρινόμενος στο κοινωνικό αίτημα , ενώ εγγυάται τη σταθερότητα και την ολοκλήρωση του Mega project , δηλ. της ανάκαμψης της οικονομίας μέσω των διεθνών επενδύσεων, της πυρηνικής ενέργειας και της γεωπολιτικής παρουσίας της Τουρκίας, ως κεντρικής και όχι απλά περιφερειακής δύναμης. Ο μέσος Τούρκος πολίτης , έστω και εάν τα ακούει όλα αυτά , εν αμφιβολία τα ενστερνίζεται , αφού ο μισθός του δεν αρκεί για περισσότερες από 10 ημέρες το μήνα.<br /><br /> Εν τούτοις δεν πρέπει να μας διαφεύγει το γεγονός πως η Τουρκία ως χώρα, πολιτικό σύστημα και κοινωνία, είναι sui generis και επ’ουδενί ερμηνεύσιμη κατά τα δυτικά πρότυπα . Υπάρχει γεωγραφική, εθνοτική, θρησκευτική, οικονομική, πολιτιστική, γλωσσική πολυεπίπεδη διαστρωμάτωση και συνύπαρξη – όχι υποχρεωτικά αγαστή – , ενώ κατά 70% οι Τούρκοι ( ασχέτως κόμματος ) δηλώνουν αντιΗΠΑ και αντιΕ.Ε, κάτι που κάνει τον Ερντογάν – εδώ και χρόνια – να δηλώνει πως το μέλλον της Τουρκίας είναι στην Ευρασία και όχι στην «παρηκμασμένη δύση» ( sic). Δεν πρέπει να μας διαφεύγει το γεγονός πως τα παραπάνω πρεσβεύουν και οι, Ακσενέρ ( πρώην υπουργός της Τανσού Τσιλέρ/Ιμια ) , ο Νταβούτογλου ( πρώην συνοδοιπόρος του Τούρκου Προέδρου και συντάκτης του «στρατηγικού βάθους» ) , ο Μπαμπαζτάν ( πρώην υπουργός Οικονομίας και Υπ.Εξ του Τούρκου Προέδρου ) , ενώ και ο Κιλιτσντάρογλου ήταν πνευματικό τέκνο του Ετζεβίτ ( εισβολή στην Κύπρο ) και του Μπαϊκάλ, έχοντας ως αφήγημά του πως , τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου είναι υπό «Ελληνική κατοχή και πρέπει να τ’ απελευθερώσει, πάρει πίσω η Τουρκία» ( sic).<br /><br /> Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ποσοστά με μεγάλες αποκλίσεις . Σταθερά προηγείται ο Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου με ποσοστά που κυμαίνονται μεταξύ 1,5% έως και 10%, ενώ κάποιες δημοσκοπήσεις τον φέρνουν νικητή από την πρώτη Κυριακή 14 Μαΐου , χωρίς να χρειάζονται επαναληπτικές εκλογές την 28η Μαΐου. ( σημ.: Την 14η Μαΐου διεξάγονται παράλληλα με τις Προεδρικές εκλογές και οι Βουλευτικές ). Ο Πρόεδρος Ερντογάν παρότι χάνει δημοσκοπικά, δεν δείχνει εκνευρισμό, αν και τόσον αυτός , όσο και υπουργοί του, ανέφεραν πως η Δύση ( κυρίως ΗΠΑ – Γερμανία ) στηρίζει τον Κιλιτσντάρογλου ετοιμάζοντας μέχρι και «πολιτικό πραξικόπημα» εις βάρος του ( sic). Μάλιστα τα πρόσφατα δημοσιεύματα της Washington Post, του Economist και του Der Spiegel που βάλουν κατά του Τούρκου Προέδρου , αποτελούν «βούτυρο στο ψωμί του», προκειμένου να επιβεβαιώσει πως δεν κινδυνολογεί , αλλά πως όντως πασίδηλα και μεγαλόφωνα η Δύση είναι εναντίον του, άρα κατά της Τουρκίας και του λαού της ο οποίος λαός, όπως προαναφέρθηκε , σε ποσοστό 70% είναι αντιδυτικός.<br /><br /> Η Προεδρική ομάδα αξιωματούχων προεξάρχοντος του Ερντογάν , αντιλαμβάνεται πως υπό φυσιολογικές συνθήκες χάνει τις εκλογές , γι’ αυτό προφανώς ετοιμάζει την αιτιολογική βάση της επόμενης μέρας , που μάλλον θα είναι «αντίσταση στο πολιτικό πραξικόπημα της αντιπολίτευσης και της Δύσης» , κάτι που μας φέρνει μνήμες του Ιουλίου 2016.<br /><br /> Η ενωμένη αντιπολίτευση , αναμένει νοθεία στις εκλογές, κάτι που ήδη καταγγέλλεται αναφορικά με τις ήδη διεξαχθείσες εκλογές των Τούρκων του εξωτερικού στα Προξενεία ( έως 7 Μαΐου ), πιθανολογώντας πως θα υπάρξει ένα σύγχρονο αλά τούρκα , «ελληνικό 1961» των εκλογών της βίας και νοθείας.<br /><br /> 500.000 στελέχη της αντιπολίτευσης έχουν μεταβεί σε όλη την τουρκική επικράτεια για να ελέγχουν τυχόν νοθεία.<br /><br /> Επομένως , εάν κερδίσει ο Πρόεδρος Ερντογάν ( στο β’ γύρο της 28ης Μαΐου ) , η επανεκλογή του θα καταγγελθεί ως απότοκος βίας και νοθείας. Αν εκλεγεί τυπικά ο Κιλιτσντάρογλου ( στον Α’ ή στον Β’ γύρο ) , η εκλογή του θα θεωρηθεί αποτέλεσμα «πραξικοπήματος» και μεσολάβησης του ξένου ( Δυτικού ) παράγοντα , άρα ουσιαστικά θα αμφισβητηθεί , με ό,τι και εάν σημαίνει αυτό στην πράξη, Νομικά ή δυναμικά στους δρόμους.<br /><br />Εκτιμώ πως , ο Πρόεδρος Ερντογάν, έστω και εάν ηττηθεί δεν θα αφήσει να χάσει την εξουσία.<br /><br />Κάθε φυσιολογική εξέλιξη θα με ξαφνιάσει.<br /><br />Αντιθέτως δεν θα με ξαφνιάσει η όποια εκτροπή.<br /><br />Μεταξύ Σκύλλας και Χάρυβδης , προτιμώ το νυν Πρόεδρο με δημόσιες θέσεις μου εδώ και χρόνια. Σε κάθε περίπτωση όποιος και εάν εκλεγεί, η Τουρκία ήταν , είναι και θα είναι αναθεωρητική. Αυτό το ξέρω. Εκείνο που δεν ξέρω είναι η στάση του δικού μας εν γένει πολιτικού συστήματος.<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

«Ο Ερντογάν έστω και εάν ηττηθεί, δεν είναι διατεθειμένος να χάσει»

Του Δημ. Σταθακόπουλου Δρα Παντείου Πανεπιστημίου Οθωμανολόγου/ Τουρκολόγου ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελληνικές εκλογές-τουρκικές εκλογές… Ψήφος αποδήμων εκατέρωθεν.

<img height="324" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2019/05/GREECE-ELECTIONS-EKLOGES-BALLOT-BOX-790x400.jpg" width="742" /><br /><br /><div>ΤΟΥ <b>ΑΝΤΩΝΗ ΔΙΑΜΑΤΑΡΗ</b></div><div>Καθώς μας χωρίζουν σχεδόν δύο εβδομάδες μέχρι τις εκλογές της 21ης Μαΐου στην Ελλάδα τα πολιτικά κόμματα έχουν αποσαφηνίσει την στρατηγική τους βάσει της οποίας διεκδικούν την ψήφο του λαού. Η εικόνα είναι θλιβερή. Οι περισσότεροι αρχηγοί τους, με πρώτο τον κύριο Αλέξη Τσίπρα επιχειρούν να πείσουν τους ψηφοφόρους ότι το μέλλον της Ελλάδας ανήκει στο αποδεδειγμένα αποτυχημένο… παρελθόν.<br /><br />Συνεχίζουν να υπόσχονται έναν κόσμο που πια δεν υπάρχει. Έναν κόσμο που, όπου έχει ριζώσει, έφερε μόνο μιζέρια και φτώχεια. Και έτσι, η απόσταση που χωρίζει τον Κυριάκο Μητσοτάκη από τους άλλους γίνεται όλο και πιο μεγάλη. Αντικειμενικά, ο μόνος υποψήφιος που κοιτάζει μπροστά, ο μόνος -που όχι μόνο γνωρίζει αλλά και έχει υλοποιήσει μερικά από όσα χρειάζονται να γίνουν για να πάρει μπροστά η Ελλάδα- είναι ο Μητσοτάκης.<br /><br /></div><div>Αυτό το γνωρίζει ένα σημαντικό ποσοστό του λαού, που κυριολεκτικά τρέμει στην ιδέα ότι μπορεί η χώρα να γυρίσει πάλι πίσω. Ότι μπορεί να χαθεί η ευκαιρία να κάνει ένα σταθερό άλμα μπροστά. Γιατί κακά τα ψέματα, ο κάθε καλοπροαίρετος αντιλαμβάνεται ότι τέσσερα χρόνια δεν είναι αρκετά για να γίνει η δουλειά που χρειάζεται.<br /><br />Εν τω μεταξύ, οι εκλογές αυτές, οι εκλογές της 21ης Μαΐου 2023, όπως έχω γράψει αρκετές φορές, είναι ιστορικές για τον Απόδημο Ελληνισμό. Και είναι ιστορικές γιατί είναι η πρώτη φορά που μας δίνεται το (κουτσουρεμένο) δικαίωμα να ψηφίσουμε. Ήδη τα κόμματα έχουν επιλέξει τους υποψήφιους βουλευτές Επικρατείας που θα μας εκπροσωπούν και έχει επίσης οριστεί η 20ή Μαΐου ως η ημερομηνία που θα μπορούμε να ψηφίζουμε.<br /><br />Δυσκολεύομαι να καταλάβω γιατί δεν ορίστηκε μια ημερομηνία νωρίτερα, για να αποφευχθούν ορισμένα πρακτικά προβλήματα, όπως το μέτρημα και η μεταφορά των ψήφων στην Αθήνα. Πιθανόν να επιλέχθηκε η ημερομηνία αυτή με την σκέψη ότι ο αριθμός των αποδήμων που έχουν μπει στην οδύσσεια να εγγραφούν είναι μικρός.<br /><br />Ωστόσο, αντίθετα με εμάς, ένας μεγάλος αριθμός Τούρκων αποδήμων αναμένεται να ψηφίσουν για τις εκεί εκλογές της 14ης Μαΐου, που σημειωτέον ήδη έχουν αρχίσει να ψηφίζουν. 800.000 έχουν ήδη ψηφίσει τις τελευταίες 6 μέρες. Συγκεκριμένα, περισσότεροι από 3,4 εκατομμύρια έχουν το δικαίωμα να ψηφίσουν σε 156 σημεία σε 73 χώρες!!! Απίστευτο!<br /><br />Κι αφού συγκεντρωθούν οι ψήφοι τους θα ναυλώσουν 3 αεροπλάνα, που με την συνοδεία εκπροσώπων των κομμάτων, θα τις μεταφέρουν στην Τουρκία. Να λοιπόν σε κάτι που υστερούμε αισθητά από τους Τούρκους… Εν τω μεταξύ, το «The Economist» -δες πρώτη σελίδα- δημοσίευσε ένα δριμύτατα καταδικαστικό σχόλιο σε βάρος του Ερντογάν, με το οποίο υποστηρίζει ότι θα πρέπει να ηττηθεί.<br /><br />Γράφει: Οι εκλογές στην Τουρκία αποτελούν τις πιο σημαντικές εκλογές του 2023 στον Κόσμο, και ότι η καταψήφιση του Ερντογάν θα δείξει και στις άλλες χώρες με αυταρχικά καθεστώτα ότι μπορεί να ανατραπεί αυτή η πορεία και να επαναφέρουν την δημοκρατία. Και προσθέτει: Η νίκη της αντιπολίτευσης θα είναι επίσης καλή για τους γείτονες της Τουρκίας και τεράστιας γεωπολιτικής αξίας για την Δύση.<br /><br /><a href="https://www.ekirikas.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ελληνικές εκλογές-τουρκικές εκλογές… Ψήφος αποδήμων εκατέρωθεν.

ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΗ ΔΙΑΜΑΤΑΡΗ Καθώς μας χωρίζουν σχεδόν δύο εβδομάδες μέχρι τις εκλογές της 21ης Μαΐου στην Ελλάδα τα πολιτικά κόμματα έχουν αποσαφην...

Διαβάστε την συνέχεια

Αποκάλυψη: Σχέδιο εκλογικής νοθείας από ΝΔ με «δούρειο ίππο» κόμμα της ακροδεξιάς που... πέρασε αλώβητο από τον Άρειο Πάγο.

<img height="360" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/566dfcdfe47ebbc88fe516ed78988588_XL.jpg" width="709" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Σκοτεινό σχέδιο πίσω από το πρωτοφανές εκλογικό μπλόκο σε μία σειρά κομμάτων - Στόχος να κατευθυνθούν οι δυσαρεστημένοι της ΝΔ σε... βολικό ακροδεξιό «μαξιλάρι»</span></h3>Σχέδιο νόθευσης της εκλογικής βούλησης από τη ΝΔ έρχεται στο φως της δημοσιότητας με δούρειο ίππο, κόμμα της ακροδεξιάς.<br />Η εφημερίδα «Documento» αναφέρεται σε σκοτεινό σχέδιο του πρωθυπουργού πίσω από το εκλογικό μπλόκο του Αρείου Πάγου σε μία σειρά κομμάτων, όπως οι «Έλληνες» του Ηλία Κασιδιάρη, οι Χριστιανοδημοκράτες του Νίκου Νικολόπουλου και το κόμμα Εμφιετζόγλου με σκοπό την πριμοδότηση συγκεκριμένου μορφώματος, αλλοιώνοντας με αυτόν τον τρόπο την επικείμενη εκλογική διαδικασία.<br />Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ήδη από τα τέλη του 2019, ακροδεξιός – «συνωμότης» κόμματος που όλως τυχαίως πέρασε αλώβητο από το εκλογικό «λεπίδι» του Ανωτάτου Δικαστηρίου είχε ανοίξει διαύλους επικοινωνίας με «δημοσιογράφο», ο οποίος βρίσκεται σε άμεση επαφή με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, προκειμένου να δώσει διαπιστευτήρια στήριξης στον πρωθυπουργό.<br /><br />Μηχανορραφίες<br /><br />Ο πρωθυπουργός από κοινού με ανώτατους δικαστικούς λειτουργούς άφησαν εκτός εκλογικής μάχης συνδυασμούς, που θα ψαλίδιζαν τα ποσοστά της ΝΔ και θα καθιστούν ανέφικτο τον στόχο της αυτοδυναμίας.<br />Όπως έχει γράψει πολλάκις το Bankingnews, απώτερος στόχος του Μαξίμου ήταν το ποσοστό των κομμάτων, που θα έμεναν εκτός Βουλής να υπερβούν το 8% - 9%, ώστε να εξυπηρετηθούν οι επιδιώξεις της ΝΔ.<br />Πρόκειται για μηχανορραφίες που έχουν προκαλέσει έκπληξη σε συνταγματολόγους και εκλογολόγους, οι οποίοι τονίζουν πως πρώτη φορά στα μεταπολιτευτικά χρονικά συμβαίνει κάτι τέτοιο.<br />Το κρυφό σχέδιο Μητσοτάκη δεν τελειώνει εκεί.<br />Απώτερος σκοπός είναι η διοχέτευση των δυσαρεστημένων από τη «γαλάζια» παράταξη ψηφοφόρων στο βολικό ακροδεξιό «μαξιλάρι», το οποίο την κρίσιμη στιγμή θα βάλει πλάτη για να βγουν τα κοινοβουλευτικά κουκιά.<br /><br />Ο χειριστής<br /><br />Σύμφωνα με την κυριακάτικη εφημερίδα, υπάρχουν ατράνταχτα στοιχεία που αποδεικνύουν του λόγου το αληθές και -κυρίως- πώς δομήθηκε ο συνωμοτικός σχεδιασμός λιθαράκι, λιθαράκι.<br />Μέσω του «δημοσιογράφου» – «χειριστή», ο συνωμότης έδινε επικοινωνιακές συμβουλές στον «απρόσεκτο» Κυριάκο Μητσοτάκη, ο οποίος -λόγου χάρη- μιλούσε σε μέλη των Ενόπλων Δυνάμεων με το χέρι στην τσέπη.<br />Πιο συγκεκριμένα, στις 15 Σεπτεμβρίου του 2021, ο «δημοσιογράφος» με την απευθείας πρόσβαση στον πρωθυπουργό έθεσε το εξής ερώτημα στο ακροδεξιό στέλεχος: «Για να είναι ακριβής η μεταφορά, εκτός από την ευρύτερη διάθεση “συμπόρευσης” τι άλλο είναι το ζητούμενο;». Η απάντηση που πήρε από τον συνωμότη ήταν: «Αν συμπίπτουμε, να οριστεί ένας χειριστής – επαφή για αυτή τη σχέση. Κατά προτίμηση εσύ. Όπου να απευθυνόμαστε για κάθε θέμα».<br /><br />«Την κρίσιμη ώρα θα στηρίξουμε»<br /><br />Επίσης, σε «γαλάζιο» στέλεχος με πλούσια δράση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ο συνωμότης είχε πει: «Την κρίσιμη ώρα θα στηρίξουμε.<br />Είναι απόφαση που δεν θα επιτρέψω σε κανέναν να αποστεί αυτής».<br />Ο συνωμότης -μεταξύ πολλών άλλων- καταφερόταν με χυδαίο τρόπο ενάντια σε μεγαλόσχημη επιχειρηματία που αναλαμβάνει εθνικά project παγκόσμιου βεληνεκούς, ενώ βιτριολικά ήταν τα σχόλια τόσο κατά του Βαρδή Βαρδινογιάννη όσο και κατά προέδρου κόμματος που αφορούν περιστατικά της ιδιωτικής του ζωής, γεγονός που θα μπορούσε να προκαλέσει εισαγγελική παρέμβαση.<br />Η εφημερίδα, όπως αναφέρει, επιλέγει να μη δημοσιοποιήσει τα ονόματα των πρωταγωνιστών, υποστηρίζοντας πως το διακύβευμα δεν άπτεται των προσώπων αλλά των επικίνδυνων διαστάσεων που ενέχουν αυτές οι υπόγειες μεθοδεύσεις για τις επικείμενες εκλογές και τη Δημοκρατία εν γένει.<br /><br />Μπανανία η ελληνική Δημοκρατία – Φωτογραφικοί νόμοι για να κοπούν κόμματα, εξαγοράζουν βουλευτές, δικαστές, νοθεία ενόψει<br /><br />Η δημοκρατία στην Ελλάδα είναι μπανανία…η χώρα παραμένει επίκεντρο διαφθοράς, πολιτικής σήψης και παρακμής, έγραφε εξάλλου το Bankingnews στις 24/4.<br />Πλησιάζουν οι εκλογές στις 21 Μαΐου 2023 και μόλις ένα μήνα πριν έχουν συμβεί τα εξής<br /><br />1)Φωτογραφικοί νόμοι για να μπλοκάρουν ένα κόμμα που θα ελάμβανε το 5% των ψηφοφόρων ή 300.000 πολίτες με πρόσχημα ότι κινδυνεύει η Δημοκρατία.<br /><br />Το πρόσχημα αυτό αποτελεί προσβολή σε 300.000 έλληνες που κινούνται δημοκρατικά ενώ νοθεύεται το εκλογικό αποτέλεσμα.<br />Σε αυτή την αθλιότητα πρωτοστατεί η ΝΔ με αρχηγό τον Μητσοτάκη.<br />Ο νόμος είναι αντισυνταγματικός αλλά ο Άρειος Πάγος… ο θεματοφύλακας του Συντάγματος χορεύει στα κελεύσματα των υπουργών της κυβέρνησης…<br />Ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου ο Ντογιάκος είναι ο παναθηναικάκιας όπως τον ονόμαζε ο Σαμαράς, ο λειτουργός της δικαιοσύνης που έφθασε σε αυτό το αξίωμα γιατί έκανε όλες τις βρώμικες δουλειές των πολιτικών.<br /><br />2)Οργιάζουν οι φήμες ότι εξαγόρασαν ή σχεδιάζουν να εξαγοράσουν βουλευτές άλλων κομμάτων ειδικά συγγενικών πολιτικών χώρων όπως της Ελληνικής Λύσης του Βελόπουλου.<br />Ήδη το κόμμα αυτό ένα μήνα πριν τις εκλογές βρίσκεται σε χάος, στελέχη αποχωρούν με αλληλοκατηγορίες.<br /><br />3)Ανώτατοι δικαστικοί λειτουργοί αποκαλύπτουν πως επιχειρηματίες και πολιτικοί επιχείρησαν να τους δωροδοκήσουν για να υλοποιήσουν το βρώμικο σχέδιο να μπλοκάρουν ένα κόμμα.<br />Δικαστές συναντώνται σε σπίτια… για να πάρουν γραμμή πως θα κινηθούν και τι θα πράξουν.<br /><br />4)Έχει προηγηθεί η παρακολούθηση 5.500 ελλήνων με πρόσχημα την εθνική ασφάλεια… πρόκειται για μια ατιμωτική πράξη, παράνομη που έχουν καταδικάσει εντός και εκτός Ελλάδος…<br /><br />Αυτά είναι τα χαρακτηριστικά της σύγχρονης Ελλάδος, μια ωραία μπανανία κατ΄ επίφαση συνταγματικής δημοκρατίας…<br />Στην Ελλάδα εδώ και πολλά χρόνια διαιωνίζεται η φαυλότητα, η παρανομία αλλά με μεθόδους ωραιοποίησης και προπαγάνδας… αποσιωπούνται τα εγκλήματα που συντελούνται.<br /><br />To εκλογικό αποτέλεσμα είναι νοθευμένο αλλά η νοθεία λαμβάνει νόμιμα χαρακτηριστικά… στην Ελλάδα δια μεθόδων απαγορεύσεων τύπου Βορείου Κορέας... η δημοκρατία και το Σύνταγμα έχουν καταρρεύσει…<br /><br /><img height="422" src="https://www.bankingnews.gr/image/mystiki.JPG" width="674" /><br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Αποκάλυψη: Σχέδιο εκλογικής νοθείας από ΝΔ με «δούρειο ίππο» κόμμα της ακροδεξιάς που... πέρασε αλώβητο από τον Άρειο Πάγο.

Σκοτεινό σχέδιο πίσω από το πρωτοφανές εκλογικό μπλόκο σε μία σειρά κομμάτων - Στόχος να κατευθυνθούν οι δυσαρεστημένοι της ΝΔ σε... βολικό ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι σημαίνει η “επανάσταση” Πριγκόζιν της Wagner;

<img height="407" src="https://infognomonpolitics.gr/wp-content/uploads/2023/05/polemos-oukrania-5-696x443-1.webp" width="748" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Πιθανότατα το Μπαχμούτ δεν αποτελεί πλέον προτεραιότητα για το ρωσικό υπουργείο Άμυνας.</span></h3>Η οργή του επικεφαλής της ρωσικής ομάδας μισθοφόρων Wagner, Γεβγκένι Πριγκόζιν, ο οποίος απείλησε χθες να αποσύρει τις δυνάμεις του στο Μπαχμούτ στις 10 Μαΐου, εκτοξεύοντας παράλληλα ύβρεις κατά του υπουργού Άμυνας Σεργκέι Σοϊγκού και του αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Βαλέρι Γκερασίμοφ, κλιμακώνει την αντιπαράθεση ανάμεσα στο Κρεμλίνο και την μισθοφορική εταιρείακαι θέτει εμπόδια στον Ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν.<br /><br />Όμως τι σημαίνουν στην πράξη οι δηλώσεις θυμού και απόγνωσης του Πριγκόζιν; Πιθανότατα ότι το Μπαχμούτ δεν αποτελεί πλέον προτεραιότητα για το ρωσικό υπουργείο Άμυνας, απαντάει το Ινστιτούτο για τη Μελέτη του Πολέμου (ISW).<br /><br />Κάνοντας λόγο για «απτή απόγνωση» από την πλευρά του Πριγκόζιν, οι αναλυτές του αμερικανικού think tank εκτιμούν ότι οι χθεσινές δηλώσεις του αποτελούν ένα σημάδι ότι το ρωσικό υπουργείο Άμυνας «έχει υποβαθμίσει την επίθεση στο Μπαχμούτ, δίνοντας προτεραιότητα στην προετοιμασία της άμυνας έναντι της αναμενόμενης ουκρανικής αντεπίθεσης».<br /><br />«Η απτή απόγνωση του Πριγκόζιν στα βίντεο, ένα από τα οποία δείχνει τα πτώματα των νεκρών μαχητών της Wagner, σηματοδοτεί μια σημαντική αλλαγή τόνου στις συνεχείς εκκλήσεις του για περισσότερη υποστήριξη από το ρωσικό υπουργείο Άμυνας στη Wagner στο Μπαχμούτ», αναφέρεται στην εκτίμηση του ISW. «Ο ορατός και σπλαχνικός θυμός του υποδηλώνει ότι το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών πιθανότατα έχει υποβαθμίσει το Μπαχμούτ και έχει μετατοπίσει την επιχειρησιακή εστίαση αλλού στο πεδίο, με τρόπους που μπορεί να θέσουν σε σοβαρό κίνδυνο την ικανότητα της Wagner να λειτουργεί αποτελεσματικά».<br /><br />Το think tank πρόσθεσε ότι παρά τον αγώνα για στρατιωτική βοήθεια, ο Πριγκόζιν δεν έχει δείξει «προθυμία» να υποχωρήσει από τις προσπάθειές του να καταλάβει το Μπαχμούτ. Το ISW είχε εκτιμήσει προηγουμένως ότι οι ρωσικές δυνάμεις σημειώνουν σταδιακά κέρδη στην περιοχή, αλλά η πρόοδος έχει αρχίσει να επιβραδύνεται.<br /><br />Οι δυνάμεις του Πριγκόζιν έχουν διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στην προσπάθεια της Ρωσίας από το περασμένο καλοκαίρι να καταλάβει την βιομηχανική πόλη της ανατολικής Ουκρανίας, όπου δίνεται η μεγαλύτερη και πιο αιματηρή μάχη του πολέμου στην Ουκρανία, μέχρι τώρα. Οι συγκρούσεις για την πόλη έχουν συνδεθεί με τις βαριές απώλειες και τις μικρές προόδους στο έδαφος.<br /><br />Ο άλλοτε στενός σύμμαχος του Πούτιν άρχισε πρόσφατα να διακόπτει τους δεσμούς του και με την ηγεσία του Κρεμλίνου, συχνά επικρίνοντας δημόσια τις πολιτικές του στρατού και επαινώντας την επιτυχία της Wagner συγκριτικά με των στρατευμάτων της Μόσχας στην 14μηνη εισβολή στην Ουκρανία.<div><br /></div><div><a href="https://infognomonpolitics.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τι σημαίνει η “επανάσταση” Πριγκόζιν της Wagner;

Πιθανότατα το Μπαχμούτ δεν αποτελεί πλέον προτεραιότητα για το ρωσικό υπουργείο Άμυνας. Η οργή του επικεφαλής της ρωσικής ομάδας μισθοφόρων ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί οι Γάλλοι θέλουν μόνιμη ναυτική παρουσία στην Κύπρο

<img height="426" src="https://www.tovima.gr/wp-content/uploads/2023/05/04/navy.jpg" width="640" /><br /><br /><b>Νίκος Χασαπόπουλος</b><br />Οι Γάλλοι έχουν έναν ιδιαίτερο λόγο να θέλουν ναυτική παρουσία στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και η Κύπρος ήταν ιδανικός τόπος για αυτόν τον σκοπό.<br /><br />Το τελευταίο διάστημα τα έργα διεύρυνσης και εμβάθυνσης της ναυτικής βάσης «Ευάγγελος Φλωράκης», στο Μαρί, κοντά στη Λεμεσό, άρχισαν να έχουν διεθνές ενδιαφέρον. Είχε μάλιστα σταλεί από την Αθήνα ένας ταξίαρχος, ειδικός για τη δημιουργία ναυτικών βάσεων (είναι ο ίδιος που σχεδιάζει το ναύσταθμο στην Κρήτη και το ναυτικό σταθμό στον Βόλο) για να επιβλέπει τις εργασίες, κάτι σαν τεχνική στρατιωτική βοήθεια από την Ελλάδα στην Κύπρο.<br /><br />Η αλήθεια είναι ότι η βάση αυτή έγινε εδώ και χρόνια, προτού ακόμα εκσυγχρονιστεί περιζήτητη. Πρώτα (πριν από τον πόλεμο της Ουκρανίας) την ζητούσαν οι Ρώσοι, θέλοντας να αγκυροβολούν εκεί τα μεγαθήρια θωρηκτά τους, πλην όμως το αίτημά τους δεν έγινε αποδεκτό από την κυπριακή κυβέρνηση. Η Λευκωσία περίμενε τότε άρση του εμπάργκο όπλων από την Ουάσιγκτον και κάθε κίνηση προς την Ρωσία ίσως να απόβαινε μοιραία. Άλλωστε στην περιοχή αυτή, όπως είχε αποκαλύψει ο πρώην βοηθός υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάθιου Πάλμερ «στην περιοχή βρίσκονται 10 αμερικανικά πολεμικά πλοία, 130 πολεμικά αεροπλάνα και περίπου 9.000 Αμερικανοί στρατιώτες. Τελευταίως εμφανίστηκε εκεί ένα αμερικανικό υποβρύχιο που τόσο πολύ χαροποίησε τους Κύπριους που πήγε να το επισκεφθεί και ο Πρόεδρος Νίκος Χριστοδουλίδης.<br /><br />Οι Γάλλοι ωστόσο έχουν έναν ιδιαίτερο λόγο να θέλουν ναυτική παρουσία στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και η Κύπρος ήταν ιδανικός τόπος για αυτόν τον σκοπό. Θέλουν στην πραγματικότητα ένα λιμάνι για να μπορούν να αγκυροβολούν και να ανεφοδιάζουν τα πλοία τους ανά πάσα στιγμή, . Άλλωστε πολλές φορές γαλλικές φρεγάτες αγκυροβόλησαν εκεί, ακόμα και το πυρηνοκίνητο αεροπλανοφόρο, Charles de Gaulle, η ναυαρχίδα του γαλλικού στόλου.<br /><br />Εκείνο όμως που μετράει για τους Γάλλους περισσότερο είναι η παρουσία της γαλλικής εταιρείας πετρελαιοειδών TOTAL στην κυπριακή ΑΟΖ, αλλά και ο κίνδυνος από τις τουρκικές απειλές που αναμένεται να ξαναρχίσουν μετά τις τουρκικές εκλογές. Η Γαλλία επιθυμεί να διαφυλάξει τα δικαιώματά της στην κυπριακή ΑΟΖ (τα οποία άλλωστε πλήρωσε για να πάρει άδεια εξορύξεως ) και θεωρεί ότι μια γαλλική ναυτική παρουσία στην Κύπρο, θα διαφυλάξει επαρκώς τα συμφέροντά της.<br /><br />Άλλωστε δεν είναι η πρώτη φορά που Κύπρος και Γαλλία συνεργάζονται στρατιωτικά. Όχι μόνον σε κοινές ασκήσεις, (στη διάρκεια της κρίσης του Oruc Reis πέταξαν στην Κύπρο γαλλικά Rafale, ενώ την επισκέφθηκε η τότε υποουργός Άμυνας Φλοράνς Παρλί ) αλλά και σε εξοπλιστικά προγράμματα. Ακόμα και κατά την περίοδο που βρισκόταν σε πλήρη ισχύ το αμερικανικό εμπάργκο όπλων, η Γαλλία προμήθευε οπλισμό καθώς και άρματα μάχης στην Κύπρο. Μάλιστα τώρα τελευταίως η Κύπρος αποφάσισε να πουλήσει τα ρωσικής κατασκευής επιθετικά ελικόπτερα της Εθνικής Φρουράς και να τα αντικαταστήσει με γαλλικά επιθετικά ελικόπτερα , ενώ συζητεί και για την αγορά δύο πλοίων ανοικτής θαλάσσης. Η στενή συνεργασία άλλωστε και το σύμφωνο αμοιβαίας στρατιωτικής συνδρομής που έχουν υπογράψει Ελλάδα και Γαλλία, μπορεί να μη δεσμεύει ή να μην αφορά ευθέως τη Κύπρο, αλλά δημιουργεί συνθήκες πιο στενής συνεργασίας.<br /><br />Το ζήτημα αυτό συζητήθηκε, (όπως ήταν αναμενόμενο) στη συνάντηση (και το γεύμα) που είχε το μεσημέρι της Τετάρτης ο Κύπριος Πρόεδρος με τον Γάλλο Πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν. Ο Γάλλος πρόεδρος είχε συζητήσει αυτό το θέμα (αλλά δεν προχώρησε) και παλαιότερα με τον προηγούμενο Πρόεδρο της Κύπρου Νίκο Αναστασιάδη λέγοντας ότι «η Κύπρος αποτελεί έναν ενδιάμεσο σταθμό για το γαλλικό ναυτικό και ιδιαίτερα για το αεροναυτικό συγκρότημα που σχηματίστηκε γύρω από το αεροπλανοφόρο ’Charles de Gaulle’.» και ευχαρίστησε τις κυπριακές αρχές για τη συνεργασία που απεικονίζει όπως είπε «τη φιλοδοξία μιας κυρίαρχης Ευρώπης»..<br /><br />Να σημειωθεί ότι στη συνάντηση Μακρόν- Χριστοδουλίδη συζητήθηκε και η πρόταση ου Κυπρίου προέδρου για ειδικό αντιπρόσωπο από την ΕΕ στο Κυπριακό, μια πρόταση που στηρίζει η Γαλλία φτάνει να μη έρχεται σε σύγκρουση με τις προσπάθειες που καταβάλλουν τα Ηνωμένα Έθνη.<div><br /></div><div><a href="https://www.tovima.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Γιατί οι Γάλλοι θέλουν μόνιμη ναυτική παρουσία στην Κύπρο

Νίκος Χασαπόπουλος Οι Γάλλοι έχουν έναν ιδιαίτερο λόγο να θέλουν ναυτική παρουσία στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και η Κύπρος ήταν ιδ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι τρεις εθνικές απειλές που απουσιάζουν από την προεκλογική ατζέντα.

<img height="360" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2023/05/theo1.jpg" width="736" /><br /><br /><b>Ελέας Δημήτρης</b><br />Προσωπικά, ας μου επιτραπεί να πω, πως διάβαζα και σκεφτόμουν να γράψω κάτι για τις τρεις υπαρξιακές απειλές που αντιμετωπίζει η Ελλάδα σήμερα και όχι για τις εκλογές. Οι εκλογές είναι πεδίο δόξης λαμπρό και αρένα ανικανότητας για τους κομματικούς ιπποκόμους. Δεν υποτιμώ τις εκλογές ως ένα απαραίτητο στοιχείο της ομαλής δημοκρατικής λειτουργίας. Δυστυχώς όμως, οι Έλληνες τα τελευταία χρόνια έχουν φτωχοποιηθεί και ζουν με κουπόνια σοβιετικού στυλ. Κάτι που είναι απαράδεκτο και κανείς για αυτό δεν έχει τιμωρηθεί. Άρα, θα ήταν προτιμότερο να ξεσηκωθούν και να κάνουν κάτι οι πολίτες εκτός από τις εκλογές στις οποίες “έχουν προαποφασιστεί” οι υποψήφιοι.<br /><br />Οι Έλληνες σαφώς έχουν αναδείξει ανά τους αιώνες μεγάλες προσωπικότητες και ευτυχώς δηλαδή. Οι Γυναίκες του Ζαλόγγου, οι Εθνικοί Ευεργέτες και ο Άγνωστος Στρατιώτης δεν θα έπρεπε να αφήνουν κανέναν Έλληνα με αξίες, στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό, να κοιμάται καλά το βράδυ. Πρέπει και εμείς με τη σειρά μας να ξεπληρώσουμε αυτό το χρέος απέναντι σε όσους προηγήθηκαν και τίμησαν όχι με λόγια, αλλά με πράξεις την πατρίδα μας.<br /><br />Οι τρεις απειλές σήμερα είναι: το δημογραφικό, η οικονομική κρίση, και η τουρκική απειλή. Το δημογραφικό, ως η πρώτη απειλή, είναι αποτέλεσμα του γεγονότος ότι οι Έλληνες δεν κάνουν πολλά παιδιά. Το φλέγον ζήτημα της υπογεννητικότητας δεν απασχολεί κανέναν πολιτικό σοβαρά. Το επίδομα που δίδεται για κάθε παιδί είναι αστείο και αποτρεπτικό για να δημιουργηθεί μια πολυμελής οικογένεια. Έτσι, η Ελλάς φθίνει. Τι πρέπει να κάνουμε οι Έλληνες για να μην χαθούμε όπως οι<a href="https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%85%CF%84%CE%BF%CE%BA%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1_%CF%84%CF%89%CE%BD_%CE%8A%CE%BD%CE%BA%CE%B1%CF%82"> Ίνκας</a> και οι Μάγια; Είναι απλό, πως μόνο με πολλά παιδιά ανανεώνεται ο πληθυσμός…<br /><br />Τι μας μένει πλέον; Να δοθούν σοβαρά επιδόματα για κάθε παιδί, να νομοθετηθούν φορολογικές ελαφρύνσεις, και να ξαναδούμε την εμπιστοσύνη μας προς τους “άλλους” και δη, τους νέους μετανάστες που έρχονται στην Ελλάδα. Ίσως βοηθήσει, αν είμαστε αρκετά σοφοί, να αποδεχτούμε τους πολιτισμικά συμβατούς μετανάστες σε εμάς, ώστε να διατηρηθεί και να συνεχιστεί η ελληνικότητα.<br /><br />Η οικονομική κρίση, ως η δεύτερη απειλή, καλά κρατεί. Μετά την κρίση του 2009-19, ήρθε και η πανδημία Covid-19. Σήμερα έχουν γονατίσει οι πάντες και έχει χαθεί η χαρά της οικονομικής ευρωστίας. Οι Έλληνες σαν να έχουν χάσει το άγγιγμα του Μίδα, που πάντα είχαν. Αυξήθηκε η τιμή του κρέατος κατά 19,9% και του ψωμιού κατά 22,8%, σύμφωνα με την Eurostat κατά τον τελευταίο χρόνο. Οι άνθρωποι παραμιλάνε από την ακρίβεια!<br /><a href="https://slpress.gr/politismos/ti-seferis-kai-elytis-mas-efage-to-transition/"> </a><br />Έτσι, η κρίση συνεχίζεται και πολλοί φεύγουν λαντζέρηδες στη Γερμανία ή για να στελεχώσουν ξένα πανεπιστήμια. Είναι γεγονός πως θα παντρευτούν και θα μείνουν εκτός συνόρων, θα είναι οικονομικά ενεργοί, θα γεράσουν και θα πεθάνουν εκεί. Για να χτυπηθεί το αέναο brain drain πρέπει να υποχωρήσει η μεγάλη φτώχεια και να δημιουργηθούν καινούργιες θέσεις εργασίας, που ίσως τότε φέρουν και το πολυπόθητο brain gain.<br />Τουρκία, η τρίτη απειλή<br /><br />Η Τουρκία (=στρατικοποίηση, Ισλάμ, ισχύς) και η τουρκική επεκτατικότητα, ως τρίτη απειλή δεν μπορεί να υποτιμηθεί περαιτέρω από την αθηναϊκή ελίτ, όπως είδαμε και σε προηγούμενο άρθρο, εδώ στο SLpress. Oι Τούρκοι εποφθαλμιούν το Αιγαίο και τα νησιά του. Ήδη, αλλάζουν ή προσπαθούν να κλέψουν την ιστορία μας. Έχουν αρχίσει να μιλάνε για αρχαίους Τούρκους. Αρχαίος Τούρκος βαφτίζεται και ο Όμηρος, όπως είδαμε και σε άλλο διαφορετικό άρθρο, πάλι εδώ στο SLpress. Ταυτόχρονα, ακόμα και αν φύγει ο Ερντογάν από το προσκήνιο και αναλάβουν οι Κεμαλικοί, δεν θα είναι λιγότερο επικίνδυνοι. Είναι αυτοί που εισέβαλαν στην Κύπρο και είναι αυτοί που από το 1995 μιλάνε για casus belli.<br /><br />Οι Τούρκοι επιδιώκουν την εθνική μας εξαφάνιση, και ο αμερικανοτραφής αρχιπροπαγανδιστής Ιμπραήμ Καλίν, θεωρεί Οθωμανούς τους σημερινούς Έλληνες. Η διπλωματία των σεισμών και, οι ιδέες για συνεκμετάλλευση του Αιγαίου, δείχνουν ότι η χώρα στερείται εθνικής στρατηγικής, όταν η Τουρκία αντίθετα, πιστεύει, αυτό που δήλωσε κάποτε ο Mehmet A. Kanci ότι «αυτός που κυριαρχεί στη Μεσόγειο, κυριαρχεί σε τρεις ηπείρους».<div><br />Ο Κολοκοτρώνης και ο Καποδίστριας<br /><br />Οι απειλές είναι πραγματικές, άσε που δεν υπάρχουν σήμερα στη χώρα –χωρίς να υποτιμούμε φωτεινές εξαιρέσεις σε στρατιωτικό και πολιτικό προσωπικό– άνθρωποι όπως ο Κολοκοτρώνης και ο Καποδίστριας. Σημαντικότατοι ηγέτες, σε σημείο που κάποιος μπορεί να ισχυριστεί πως δεν θα ξαναγεννήσει Ελληνίδα μάνα τέτοιο γιο, τέτοιους γιους. Και ο Κολοκοτρώνης και ο Καποδίστριας ήταν μεγάλοι γιατί είχανε αρχές και αξίες που εμείς δεν τις έχουμε πλέον. Αυτός είναι ο λόγος που τους αποκαλώ Μέγα Κολοκοτρώνη και Μέγα Καποδίστρια. Είναι η διατύπωση του Παναγιώτη Λίτσα σε ένα video που έφτιαξε για τους Έλληνες και τις Ελληνίδες που ξεχώρισαν, από τα αρχαία χρόνια μέχρι σήμερα. Και το video κλείνει χαρμόσυνα λέγοντας «είναι η σειρά μας τώρα».<br /><br />Αυτό είναι το video για όποιον θα ήθελε να το δει:<br /><br /><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="358" src="https://www.youtube.com/embed/jZXQe43lfBw" width="679" youtube-src-id="jZXQe43lfBw"></iframe><br /><br />Η σειρά μας για να κάνουμε κάτι, ο καθένας ξεχωριστά ή και όλοι μαζί ενωμένοι για τις τρεις υπαρξιακές απειλές που αντιμετωπίζει ο τόπος, αλλά και το ιστορικό έθνος των Ελλήνων. Η “απαθής και ανήμπορη” χώρα που δεν παράγει ούτε πινέζα, πρέπει να πάψει να εθελοτυφλεί. Οι εκλογές είναι μία ευκαιρία. Πολιτικοί που δεν κατάφεραν τίποτα για είκοσι και πλέον χρόνια να πάνε σπίτι τους. Να αναδειχθεί ηγεσία που θα μπορέσει να αντιμετωπίσει με ικανότητα τις τρεις αυτές απειλές και συνάμα όλοι μαζί, το συντομότερο, να ξανασυναντηθούμε πάλι με τις αξίες και τις αρχές του είχαν ο Μέγας Κολοκοτρώνης και ο Μέγας Καποδίστριας.<br /><br />Έτσι, η Ελλάδα να αναγεννηθεί και πολιτισμικά. Επιπροσθέτως, οι Έλληνες έχουν χρέος να σταματήσουν και με το ξίφος αν χρειαστεί τους Τούρκους, που πορεύονται και μέσα στον 21ο αιώνα σαν να είναι οι αρχές του 19ου. Είναι σχεδόν σίγουρο πως στα επόμενα χρόνια, θα δοθεί στους Έλληνες η ευκαιρία να το κάνουν εμπράκτως, ειδάλλως η αυλαία θα πέσει για όλους μας.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />

Οι τρεις εθνικές απειλές που απουσιάζουν από την προεκλογική ατζέντα.

Ελέας Δημήτρης Προσωπικά, ας μου επιτραπεί να πω, πως διάβαζα και σκεφτόμουν να γράψω κάτι για τις τρεις υπαρξιακές απειλές που αντιμετωπίζε...

Διαβάστε την συνέχεια

Πότε ψήφισαν για πρώτη φορά οι Ελληνίδες στις εκλογές

<img height="360" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2018/09/16/kalpi.jpg" width="755" /><br /><br />Στην Ελλάδα, καθιερώθηκε η καθολική ψηφοφορία από άνδρες από το Σύνταγμα του 1864. Αλλά πότε τελικά ψήφισαν για πρώτη φορά οι Ελληνίδες σε εθνικές εκλογές; Κοντά 100 χρόνια αργότερα! Μάλιστα όταν συνέβη, οι άντρες έμειναν σπίτια τους σε ένδειξη διαμαρτυρίας.<br /><br />Ούτε το πρώτο μεταπολεμικό Σύνταγμα της Ελλάδας, τον Ιανουάριο του 1952, δεν κατοχύρωσε άμεσα την ισοπολιτεία των γυναικών. Όπως δηλαδή είχε γίνει για τους άνδρες δηλαδή με το Σύνταγμα του 1864. Ωστόσο, λίγους μήνες μετά, τον Ιούνιο του 1952, ψηφίστηκε ο Νόμος 2159. Με αυτόν τον νόμο απονεμήθηκε τελικά και στις Ελληνίδες το δικαίωμα ψήφου στις βουλευτικές εκλογές.<br /><br />Αυτό έφερε αναταραχή στο πολιτικό σκηνικό και κωμικοτραγικές καταστάσεις. Τελικά, κρίθηκε προτιμητέο να συμμορφωθεί η Ελλάδα με τις διεθνείς συμβάσεις που ως χώρα είχε υπογράψει.<br /><br />Οι βουλευτικές εκλογές είχαν οριστεί για τον Νοέμβριο του 1952. Αλλά δεν έμελλε να ψηφίσουν οι γυναίκες σε κείνες τις εκλογές, λόγω της γραφειοκρατίας. Αυτής που είχαμε και έχουμε ως χώρα. Ο λόγος; Δεν προλάβαιναν, όπως είπαν, να εγγράψουν τις γυναίκες στους εκλογικούς καταλόγους.<br /><br />Σημειώνεται, πάντως, ότι οι Ελληνίδες ψήφιζαν στις δημοτικές εκλογές από το 1934. Η πρώτη φορά ήταν στις 11 Φεβρουαρίου 1934. Τότε, που Βενιζελικοί και αντιβενιζελικοί τα έδωσαν όλα, αλλά τις εντυπώσεις κέρδισε το κυβερνών Λαϊκό Κόμμα του Παναγή Τσαλδάρη. Κατάφερε να επικρατήσει στους τρεις μεγάλους δήμους της χώρας.<br /><br />Ήταν η πρώτη φορά που πήρε μέρος η γυναίκα στην κάλπη, αλλά και η πρώτη φορά που το ΚΚΕ είχε τόσο ενισχυμένη παρουσία στα δημοτικά πράγματα, εκλέγοντας δύο δημάρχους (σε Καβάλα και Σέρρες) και βγάζοντας αντιπροσώπους σε περισσότερα από 60 δημοτικά συμβούλια ανά την επικράτεια.<br /><br />Όσο για τις γυναίκες, εκλογικό δικαίωμα δεν είχαν όλες: Μόνο όσες είχαν κλείσει το 30ό έτος και είχαν κάποιο έγγραφο εκπαίδευσης, έστω και απολυτήριο Δημοτικού. Έτσι αποκλείονταν πολλές και τα ποσοστά συμμετοχής των γυναικών ήταν πολύ χαμηλά. Παράδειγμα; Οι εκλογικοί κατάλογοι του δήμου Αθηναίων είχαν μόλις 2.655 γυναίκες. Από αυτές, έφτασαν στα εκλογικά κέντρα για να ψηφίσουν μόνο 439.<br /><br />Η Ελληνίδα με δικαίωμα ψήφου και υποψηφιότητας<br /><br />Το 1952, η υπηρεσιακή κυβέρνηση του δικαστικού Δημήτριου Κιουσόπουλου ανέστειλε το δικαίωμα ψήφου στις γυναίκες, παρά τη συνταγματική κατοχύρωσή του!<br /><br />Ωστόσο, στις αναπληρωματικές εκλογές του Νομού Θεσσαλονίκης στις 18 Ιανουαρίου 1953, ήταν η πρώτη φορά που οι γυναίκες στην Ελλάδα μπορούσε να ψηφίσει αλλά και να βάλει υποψηφιότητα για να εκλεγεί.<br /><br />Υποψήφιες ήταν η Βιργινία Ζάννα (ΕΠΕΚ-Κόμμα των Φιλελευθέρων), η Ελένη Σκούρα του Ελληνικού Συναγερμού και οι τρεις ανεξάρτητες υποψήφιες Μερόπη Βασιλικού, Σταυρούλα Κωστοπούλου και Αγγελική Τσάκωνα. Στις 2 Φεβρουαρίου 1953 η Ελένη Σκούρα έγινε η πρώτη Ελληνίδα που περνούσε το κατώφλι της Βουλής: Ήταν η πρώτη γυναίκα βουλευτής στην Ελλάδα.<br /><br />«Οι Θεσσαλονικείς, και γενικώτερον οι ψηφοφόροι του Νομού Θεσσαλονίκης, είχαν πρώτοι χθες εξ όλων των Ελλήνων την τιμήν να ψηφίσουν και να αγωνισθούν διά την ανάδειξιν γυναικός εις το βουλευτικόν αξίωμα, κατόπιν της υποδείξεως γυναικών, ως επισήμων υποψηφίων υπό του Ελληνικού Συναγερμού και των συνεργαζομένων κομμάτων ΕΠΕΚ-Φιλελευθέρων», έγραφε η εφημερίδα «Τα Νέα» την επομένη ημέρα (19 Ιανουαρίου 1953).<br /><br />«Η υπόδειξις γυναικών είχε βεβαίως δυσαρεστήσει μίαν μερίδα ανδρών οι οποίοι, μολονότι εδέχθησαν την χορήγησιν του δικαιώματος ψήφου εις τας γυναίκας, πάντως εθεώρουν υπερβολικήν την ταυτόχρονον παραχώρησιν εις το ασθενές φύλον και του δικαιώματος του εκλέγεσθαι. Τούτο άλλως τε κατεφάνη και εκ της σημαντικής αποχής των ανδρών από την ψηφοφορίαν. […] Εις τα τμήματα των ανδρών δεν υπήρχε σειρά λόγω της επιδειχθείσης απροθυμίας προσελεύσεως ανδρών ψηφοφόρων. Εις τα γυναικεία όμως τμήματα αντιθέτως η προσέλευσις ήτο πυκνοτέρα και η κίνησις ζωηροτέρα, παρατηρηθέντος σχετικού φανατισμού», όπως αναφέρεται στο ίδιο δημοσίευμα.<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2023/05/ekloges_gynaikes_ellada.jpg"><img height="310" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2023/05/ekloges_gynaikes_ellada.jpg" width="674" /></a><i>Το δημοσίευμα της εφημερίδας «ΤΑ ΝΕΑ» – 19 Ιανουαρίου 1953</i><br /><br />«Θα προσπαθήσω να πράξω παν το δυνατόν διά να φανώ ανταξία της εμπιστοσύνης των ψηφοφόρων μου, τους οποίους θερμώς ευχαριστώ. Γνωρίζω ότι ως πρώτη και μοναδική γυναίκα εις την Βουλήν έχω μεγάλας ευθύνας και πολλά καθήκοντα. Είναι πολλά εκείνα που πρέπει να πράξωμεν υπέρ των Ελληνίδων, ιδίως εις τον τομέα της κοινωνικής μερίμνης», δήλωσε η βουλευτίνα Ελένη Σκούρα μετά την ιστορική εκλογή της.<br /><br />Οι πρώτες κανονικές βουλευτικές εκλογές που πήραν μέρος οι γυναίκες όλης της ελληνικής επικράτειας ήταν οι εθνικές του 1956 (19 Φεβρουαρίου) με εκείνο το περίπλοκο εκλογικό σύστημα που έδωσε τη νίκη στον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Ήταν όταν η αντιπολίτευση πλειοψήφησε στην κάλπη με ποσοστό 48,15% (1.620.007 ψήφοι), αλλά συγκέντρωσε πολύ λιγότερες έδρες (132) από την ΕΡΕ του Καραμανλή. Τελικά, ο Καραμανλής έκανε κυβέρνηση με άνετη κοινοβουλευτική πλειοψηφία 165 εδρών και εκλογικό ποσοστό 47,38% (1.594.112 ψήφοι).<br /><br />Στο κυβερνητικό σχήμαέσπευσε να συμπεριλάβει και την εκλεγμένη Λίνα Τσαλδάρη, χήρα του ιστορικού αρχηγού του Λαϊκού Κόμματος, Παναγή Τσαλδάρη. Την έβαλε στο υπουργείο Κοινωνικής Πρόνοιας.<br /><br />Την ίδια χρονιά, στις δημοτικές εκλογές, εκλέγεται η πρώτη γυναίκα δήμαρχος. Ήταν η Μαρία Δεσύλλα-Καποδίστρια, δισέγγονη του αδερφού του Ιωάννη Καποδίστρια και σύζυγος του κερκυραίου βιομηχάνου και δημάρχου Σταμάτιου Δεσύλλα, η οποία βγήκε πανηγυρικά στις αναπληρωματικές εκλογές του νησιού.<br />Πώς τελικά έφτασαν να ψηφίζουν οι γυναίκες<br /><br />Οι πρώτες σοβαρές συζητήσεις στο ελληνικό Κοινοβούλιο περί γυναικείας ψήφου έγιναν το 1921. Ήταν όταν ο τρεις φορές πρωθυπουργός Δημήτριος Γούναρης έφερε στη Βουλή το θέμα για το δικαίωμα ψήφου των γυναικών. Τι περιμένετε ότι έγινε; Βίαιες αντιδράσεις όχι μόνο από την αντιπολίτευσης, αλλά και από τμήμα της συμπολίτευσης. Η συζήτηση ματαιώθηκε προτού αρχίσει.<br /><br />Η πρόταση επέστρεψε το 1924. Ξανά, όμως, είχε αντιδράσεις. Αλλά στις 5 Φεβρουαρίου 1930, επί Ελευθέριου Βενιζέλου και Κόμματος των Φιλελευθέρων, υπερψηφίστηκε το δικαίωμα ψήφου των γυναικών και κατοχυρώθηκε με προεδρικό διάταγμα. Η ψήφος αφορούσε στο δικαίωμα του εκλέγειν και όχι του εκλέγεσθαι. Και μόνο σε δημοτικές και κοινοτικές εκλογές. Και μόνο αν ήταν πάνω από 30 χρονών και εγγράμματες. Αυτό, σε μια εποχή που ο αναλφαβητισμός σαρώνει και οι προκαταλήψεις έδιναν και έπαιρναν.<br /><br />Μόλις στο μεταπολιτευτικό Σύνταγμα του 1975, που ψήφισε στις 7 Ιουνίου η Ε’ Αναθεωρητική Βουλή και καθιέρωνε την προεδρευόμενη κοινοβουλευτική δημοκρατία, ορίζεται επιτέλους ότι «οι Έλληνες και οι Ελληνίδες είναι ίσοι», έχοντας ίσα πολιτικά δικαιώματα και υποχρεώσεις. Ναι, σωστά διαβάσατε, το 1975!<br /><br />Δεκαετίες ολόκληρες κοινωνικών αγώνων και διαμαρτυριών του φεμινιστικού κινήματος χρειάστηκαν για να αποκτήσει η Ελληνίδα την ίδια συνταγματική θέση με τον Έλληνα. Για να πάρουμε μια ιδέα πόσο πίσω ήταν η Ελλάδα: Η ψήφος κατά την περίοδο της εμμηνόρροιας τη χαρακτήριζαν ως «επικίνδυνη και αποκρουστέα»!<br /><br />Έγραφε η εφημερίδα «Νέα Ημέρα» στις 20 Μαρτίου 1928: «Παν θήλυ διατελεί εις ανισόρροπον και έξαλλον πνευματικήν κατάστασιν ωρισμένας ημέρας εκάστου μηνός… Νεώτεραι και ακριβέστεραι έρευναι καταδείκνυσιν ότι ου μόνον ωρισμένας ημέρας, αλλά δι’ όλου του μηνός τελούσιν άπαντα τα θήλεα εις πνευματικήν και συναισθηματικήν ανισορροπίαν… Η γυναικεία συνεπώς ψήφος είναι πράγμα επικίνδυνον, άρα αποκρουστέον».<br /><br />Ας σημειωθεί ότι πίσω από την πρόταση του Γούναρη το 1921 περί γυναικείας ψήφου ήταν η εκπαιδευτικός, δημοσιογράφος και εκδότρια της «Εφημερίδας των Κυριών», την οποία εξέδιδε για 30 ολόκληρα χρόνια, βάζοντάς τα με το ανδρικό κατεστημένο.<br /><br />Η Παρρέν πρωτοστάτησε συγκεντρώνοντας υπογραφές από γνωστές Ελληνίδες, ασκώντας πίεση στον Γούναρη. Τελικά, τον ανάγκασε να τοποθετηθεί θετικά. Το ίδιο έκανε και σε κάθε άλλη κυβέρνηση, ενοχλώντας και τον Χαρίλαο Τρικούπη από το 1890.<br /><br />Στην ιστορική ημέρα της 11ης Φεβρουαρίου 1934, όταν ψήφισαν σε εκλογές πρώτη φορά οι γυναίκες στην Ελλάδα, το σύνθημα που κυριάρχησε ήταν: «Ψήφος στη γυναίκα». Το μότο που πρωτοέγραψε η Παρέν στην «Εφημερίδα των Κυριών» από το 1887.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Πότε ψήφισαν για πρώτη φορά οι Ελληνίδες στις εκλογές

Στην Ελλάδα, καθιερώθηκε η καθολική ψηφοφορία από άνδρες από το Σύνταγμα του 1864. Αλλά πότε τελικά ψήφισαν για πρώτη φορά οι Ελληνίδες σε ε...

Διαβάστε την συνέχεια

Εν Ελλάδι εμμονικοί οπαδοί του “διαλόγου” με Τουρκία και έξωθεν πρόθυμοι.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2022/06/ATEXNOS.GR_Greece_Turkey_USA-790x400.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="790" height="324" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2022/06/ATEXNOS.GR_Greece_Turkey_USA-790x400.jpg" width="729" /></a></div><div><br /></div>του <b>Νίκου Μελέτη</b><div>Οι δηλώσεις του Αμερικανού πρεσβευτή Τ. Τσούνη και του Γερμανού διπλωμάτη Γ. Πλέτνερ πρώην πρεσβευτή στην Αθήνα και νυν διπλωματικού συμβούλου του Καγκελαρίου Σολτς στους Δελφούς που προβλέπουν εξελίξεις στα ελληνοτουρκικά μετά τις εκλογές, δεν θα εξέπλητταν, καθώς εκφράζουν την πάγια και σταθερή θέση των κυβερνήσεών τους.<br /><br />Όμως η συγκυρία των δηλώσεων των δυο ξένων αξιωματούχων, με τον κ. Τσούνη να τηρεί πολιτική ίσων αποστάσεων μεταξύ Άγκυρας και Αθήνας και τον κ. Πλέτνερ μάλιστα να μην κρύβει τη διάθεση νέας διαμεσολάβησης από το Βερολίνο, συμπίπτει με τις συνεχείς δηλώσεις του υπουργού Εξωτερικών Ν. Δένδια, ο οποίος διαβλέπει «παράθυρο ευκαιρίας» στα ελληνοτουρκικά μετά τις εκλογές και μάλιστα δημοσίως υποστηρίζει ότι η αλλαγή μεθοδολογίας των διαπραγματεύσεων μπορεί να οδηγήσει σε πρόοδο.<br /><br />Τα γεγονότα αυτά δημιουργούν την εντύπωση ότι παρασκηνιακά υπάρχει, αν μη τι άλλο, στοιχειώδης συνεννόηση με Ουάσιγκτον και Βερολίνο ώστε εφόσον διατηρηθεί το ήπιο κλίμα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, να εκδηλωθεί με τη στήριξη των συμμάχων και εταίρων, ακόμα μια προσπάθεια για αντιμετώπιση των προβλημάτων στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Η αναγκαία διευκρίνηση για τη χρήση πληθυντικού σε «προβλήματα» είναι ότι σαφώς η Ελλάδα αναγνωρίζει μια νομική διαφορά την οριοθέτησης υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ, όμως για τους τρίτους ο επιθυμητός στόχος είναι η επίλυση όλων των θεμάτων που δημιουργούν θρυαλλίδες έντασης μεταξύ των δυο χωρών και συνεπώς σε αυτά περιλαμβάνονται και ζητήματα που η Τουρκία θεωρεί αντικείμενο του διαλόγου και αφορούν αποκλειστικά μονομερείς διεκδικήσεις εις βάρος της χώρας μας.<br /><br />Και αυτό θα είναι διαρκώς ένα σημαντικό εμπόδιο για έναν ειλικρινή και αποτελεσματικό διάλογο μεταξύ των δυο χωρών, καθώς καμιά ελληνική κυβέρνηση δεν πρόκειται να δεχθεί, τουλάχιστον επίσημα και σε έναν δομημένο διάλογο, να διαπραγματευτεί ζητήματα που άπτονται της κυριαρχίας, των κυριαρχικών δικαιωμάτων και της άμυνάς της. Και αυτός είναι ο γόρδιος δεσμός που δεν έχει επιτρέψει τουλάχιστον μετά το 1976 να υπάρξει πρόοδος στον ελληνοτουρκικό διάλογο, που δοκιμάσθηκαν κάθε είδους μέθοδοι: απευθείας διάλογος, μεσολάβηση τρίτων, συναντήσεις κορυφής, διερευνητικές επαφές.<br /><br />Όπως όμως έχει επισημανθεί από πολλές πλευρές το ερώτημα είναι, ποιες είναι οι προϋποθέσεις ώστε να ξεκινήσει μια ακόμη διαδικασία διαλόγου έστω και με τη διαμεσολάβηση του Βερολίνου και η οποία δεν θα οδηγηθεί αυτομάτως σε αδιέξοδο προκαλώντας νέο κύκλο έντασης. Οι δηλώσεις των τελευταίων ημερών από τουρκικής πλευράς επιβεβαιώνουν το προφανές, ότι η αλλαγή ύφους και διακοπή της παράνομης δραστηριότητας της τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας, δεν σημαίνει ότι υπάρχει βελτίωση των προϋποθέσεων για έναρξη διαλόγου, καθώς ουδεμία αλλαγή έχει επέλθει στις τουρκικές θέσεις.<br /><br />Η διατήρηση του ήπιου κλίματος είναι σαφές ότι έχει ημερομηνία λήξης και αυτό έχει φροντίσει να το υπενθυμίσει αρκετές φορές ο κ. Τσαβουσογλου. Και προφανώς δεν μπορεί να συντηρηθεί αυτό το κλίμα με μια ετεροβαρή «ισορροπία», που η μεν Τουρκία θα απέχει από παραβιάσεις της διεθνούς νομιμότητας και των σχέσεων καλής γειτονίας με τα τουρκικά αεροσκάφη να μένουν εκτός ελληνικού Εναέριου Χώρου, η δε Ελλάδα θα απέχει από την άσκηση κυριαρχικών δικαιωμάτων της.<br /><br />Διότι μια τέτοια διαδικασία δεν θα είναι τίποτε περισσότερο από γενίκευση και διεύρυνση του casus belli, όπου η Τουρκία με την απειλή επαναφοράς της έντασης, θα περιορίζει την άσκηση της ελληνικής κυριαρχίας και αυτό δεν θα αφορά μόνο στην επέκταση των χωρικών υδάτων έως τα 12 ν.μ., αλλά τη δυνατότητα επισκέψεων αξιωματούχων του ΥΕΘΑ στα νησιά και στις νησίδες, την πραγματοποίηση ερευνών σε μη οριοθετημένη ελληνική υφαλοκρηπίδα, την Έρευνα και Διάσωση, ντε φάκτο αποδοχή των τουρκικών διεκδικήσεων σε Ελληνικό Εναέριο Χώρο και FIR Αθηνών κ.ά. Με το πρόσχημα της διατήρησης του «θετικού κλίματος».<br /><br />Ο Ν. Δένδιας ο οποίος έχει αναλάβει και προσωπικά την ευθύνη των χειρισμών από την ημέρα των σεισμών στην Τουρκία, περιγράφει σε κάθε συνέντευξή του με δόση υπερβολικής αισιοδοξίας την εικόνα στα ελληνοτουρκικά προκειμένου να μην ξεθωριάσει και να διατηρηθεί τουλάχιστον μέχρι και τις εκλογές. Αναρωτήθηκε στο Φόρουμ των Δελφών ο κ. Δένδιας «γιατί μπορούμε να λύνουμε θέματα με την Αίγυπτο, την Ιταλία, με την Αλβανία και δεν μπορούμε με τη γειτονική μας Τουρκία...» προσθέτοντας ότι ο ίδιος πιστεύει ότι «θα μπορέσει να δοθεί ένα παράθυρο ευκαιρίας για να συζητήσουμε καθαρά, τίμια, ξάστερα τη διαφορά μας και ειλικρινά πιστεύω να τη λύσουμε...».<br /><br />Προφανώς ο υπουργός Εξωτερικών γνωρίζει περισσότερα από εμάς και σε αυτά πιθανόν βασίζει τις εκτιμήσεις του. Όμως σε ό,τι αφορά το ερώτημα που έθεσε είναι προφανές ότι με την Τουρκία δεν μπορούμε να προχωρήσουμε όπως με την Ιταλία και την Αίγυπτο (γιατί η Αλβανία είναι ειδική περίπτωση, που πάντως εδώ και τρία σχεδόν χρόνια ο κ. Ράμα δεν έχει υλοποιήσει τη δέσμευση για παραπομπή της διαφοράς στη Χάγη) γιατί ακριβώς η Τουρκία δεν περιορίζει τη διαφορά στο θέμα της υφαλοκρηπίδας αλλά επιδιώκει αντιμετώπιση όλου του πακέτου που θεωρεί ελληνοτουρκικές διαφορές θίγοντας ακόμη και ζητήματα ελληνικής κυριαρχίας, που δεν τέθηκαν ποτέ από τις άλλες χώρες με τις οποίες επήλθε Συμφωνία.<br /><br />Αλλά ακόμη και στο θέμα της οριοθέτησης επιχειρεί είτε για λόγους ουσιαστικούς είτε για διαπραγματευτικούς, να εμπλέξει ζητήματα που αφορούν την ελληνική κυριαρχία. Πιθανότατα ζητήματα όπως ο εναέριος χώρος, οι αμφισβητήσεις ζωνών ευθύνης SAR η διαφωνίες για τις πτήσεις κρατικών αεροσκαφών εντός FIR Αθηνών, οι λύσεις θα είναι εύκολες μετά από μια συμφωνία οριοθέτησης υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ.<br /><br />Όμως για να φθάσουμε μέχρι εκεί θα πρέπει να γνωρίζουμε που ακριβώς οριοθετούμε και εάν η Τουρκία αποδέχεται ότι η οριοθέτηση θα περιλαμβάνει π.χ. τα Ίμια. Όπου ακόμη κι αν η νομολογία του Δικαστηρίου μπορεί να προσδώσει περιορισμένη ή και καθόλου επήρεια στα Ίμια, θα τους αναγνωρίσει τουλάχιστον χωρικά ύδατα… Και έτσι θα πρέπει και η κάθε κυβέρνηση πριν καταλήξει σε μια συμφωνία για συνυποσχετικό να έχει καθορίσει τα χωρικά ύδατα της ειδικά σε περιοχές που υπάρχει γεωγραφική εγγύτητα (έστω και με κλιμακωτή επέκταση) και το πιο σημαντικό να έχει εξαφανίσει από το τραπέζι κάθε είδους αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας που επιχειρεί η Τουρκία μέσω των «γκρίζων ζωνών».<br /><br />Επίσης θα πρέπει εγκαίρως να διευκρινισθεί ποιες και σε ποια έκταση «εκπτώσεις» είναι διατεθειμένη να αποδεχθεί η Αθήνα προκειμένου να υπάρξει πρόοδος σε μια διαδικασία διαλόγου. Με την Ιταλία και την Αίγυπτο έγινε έστω και αποσπασματικά αποδεκτή η αρχή της μειωμένης επήρειας νησιών με κορυφαίο δείγμα τη μερική Ελληνοαιγυπτιακή Συμφωνία που αποδέχθηκε μειωμένη επήρεια ακόμη και της Κρήτης (λόγω της πίεσης που υπήρξε τότε από την ανάγκη επιβολής ενός αντιμέτρου στο τετελεσμένο του Τουρκολυβικού Μνημονίου).<br /><br />Συνεπώς διάλογος, όποια μορφή κι εάν επιλεγεί δεν θα μπορέσει να οδηγήσει πουθενά όσο διατηρείται το casus belli (με απόλυτο τρόπο και αρκεί να θυμίσουμε ότι η Τουρκία είχε αντιδράσει σε δηλώσεις πρόθεσης ακόμη και τμηματικής και κλιμακωτής επέκτασης των ελληνικών χωρικών υδάτων) και όσο παραμένει στο τραπέζι από την τουρκική πλευρά θέμα «νησιών με ακαθόριστη κυριαρχία».<br /><br />Εάν υπάρχει αντίλογος σε αυτό και εάν έχει βρεθεί μια άλλη θαυματουργή λύση για τη διαδικασία, θα είμαστε ευτυχείς να την υποδεχθούμε και να την πανηγυρίσουμε…<div><br /></div><div><a href="https://www.liberal.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div></div>

Εν Ελλάδι εμμονικοί οπαδοί του “διαλόγου” με Τουρκία και έξωθεν πρόθυμοι.

του Νίκου Μελέτη Οι δηλώσεις του Αμερικανού πρεσβευτή Τ. Τσούνη και του Γερμανού διπλωμάτη Γ. Πλέτνερ πρώην πρεσβευτή στην Αθήνα και νυν διπ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η πληρέστερη ακτινογραφία της Τουρκίας… είναι από Έλληνα διπλωμάτη το 1957

<img height="333" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2021/04/GREECE-TURKEY-chess-768x400.jpg" width="748" /><br /><br />Το 1957, ο διπλωμάτης και διανοούμενος, σύμβουλος του Κωνσταντίνου Καραμανλή κατά την πρώτη περίοδο της πρωθυπουργίας του, Δημήτριος Πουλάκος (1922-2006) κυκλοφορεί, από τις εκδόσεις της «Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών του Ιδρύματος Μελετών της Χερσονήσου του Αίμου», το αρτιότερο, ίσως, βιβλίο του, που είναι αφιερωμένο στην Τουρκία. Ο τίτλος του ήταν «Η Σύγχρονος Τουρκία -Κοινωνικά και Οικονομικά Θέματα». Πρόκειται για μια ολοκληρωμένη και περιεκτική μελέτη, η οποία αναδεικνύει όλες τις διαστάσεις της κοινωνικής, οικονομικής, θρησκευτικής, εθνοτικής, πολιτισμικής και εκπαιδευτικής πραγματικότητας της Τουρκίας, ενταγμένης εντός του σύγχρονού της διεθνούς πλαισίου, αλλά, ταυτόχρονα, στην πλέον βαθιά διαχρονικότητά του, χωρίς να περιορίζεται από μεθοδολογικά σχήματα που κατακερματίζουν τα φαινόμενα, υποκειμενοποιώντας έτσι τα συμπεράσματα.<div><br />Η λεπτομερέστατη ακτινογραφία των εθνολογικών και κοινωνικών υποστρωμάτων της τουρκικής κοινωνίας, με την παράλληλη αντανάκλασή τους στα πολιτικά δρώμενα συνιστά έναν ανεκτίμητο οδηγό για την κατανόηση της «εσωτερικής» Τουρκίας. Η βασιμότητα της ανάλυσής του αποδεικνύεται, άλλωστε, από την επιβεβαίωση μέσα στον χρόνο των οξυδερκών προβλέψεών του. Το βιβλίο εκδίδεται την εποχή ακριβώς που το «Δημοκρατικό Κόμμα» του Αντνάν Μεντερές έχει εκτοπίσει τους Κεμαλικούς Ρεπουμπλικάνους, σε μια πρώτη απόπειρα της Ανατολής να επιβάλει την δική της ταυτότητα στην χώρα.<br /><br />Η διελκυστίνδα αυτή θα εξακολουθήσει, περνώντας από διάφορες φάσεις, για όλες τις επόμενες δεκαετίες. Σήμερα, όπως είχε προβλέψει ο Πουλάκος, οι ισλαμιστές της Ανατολίας κατέχουν την εξουσία επί πάνω από δύο δεκαετίες, έπειτα από μια μακρά πολιορκία που διεξήγαγαν κατά του κεμαλικού κατεστημένου της δυτικής Τουρκίας, υποβοηθούμενοι από την ραγδαία δημογραφική αύξηση των πληθυσμών των περιοχών αυτών. Ταυτόχρονα, ωστόσο, αυτή η βαθιά εθνοτική και πολιτική αντίθεση, με αντίστοιχη διαφοροποίηση των γεωστρατηγικών και πολιτισμικών προσανατολισμών της κάθε ομάδας, επικαλύπτεται από τη σύγκλισή τους επί ενός εθνικιστικού πολιτικού εφαλτηρίου τόσο στο εσωτερικό, κατά του αποσχιστικού κουρδικού παράγοντα, όσο και στο εξωτερικό, για την ανακατάληψη του πρώην οθωμανικού χώρου.<br /><br />Σημαντικές θα είναι, επίσης, οι επισημάνσεις και τα στοιχεία που παρατίθενται για τις σχέσεις της Τουρκίας με την Σοβιετική Ένωση -ζήτημα που ήταν ιδιαίτερα επίκαιρο στο απόγειο του ψυχρού πολέμου. Αυτές ξεκινούν με τη περιβόητη στήριξη που δόθηκε από τον Λένιν και το Κομμουνιστικό Κόμμα προς το στρατό του Κεμάλ, σε χρήμα, στρατιωτικό υλικό και συμβούλους. Η σοβιετική αρωγή θα αποκτήσει και ιδεολογικό περίβλημα, καθώς θα ενταχθεί στην παγκόσμια πάλη κατά του ιμπεριαλισμού, ιδιαίτερα από τους λαούς της Ανατολής, στους οποίους θα στραφεί εξ ανάγκης η Μόσχα, μετά την αποτυχία της κομμουνιστικής επανάστασης, κυρίως, στην Γερμανία. Η φιλοκεμαλική-φιλοτουρκική πολιτική των μπολσεβίκων προέκυψε από τη ζωτική ανάγκη εξασφάλισης των νοτίων συνόρων του νέου σοβιετικού κράτους, στην περιοχή της Υπερκαυκασίας, αλλά και των στενών του Βοσπόρου, ώστε να μην επαναληφθούν πιθανές εισβολές από τους δυτικούς μέσω αυτών των περιοχών.<br /><br />Το τουρκικό état tampon αποτελούσε συνθήκη επιβίωσης τη δεδομένη στιγμή για τους ενοίκους του Κρεμλίνου, ακόμη και αν είχε ως αποτέλεσμα την εξόντωση των Ελλήνων και Αρμενίων της Μικράς Ασίας. Παράλληλα, η συνεργασία με τους Τούρκους είχε και εσωτερικές συνέπειες, καθώς έτσι επιδιώχθηκε η υπακοή στο νέο καθεστώς των πολυπληθών ανυπότακτων μουσουλμανικών και τουρκογενών λαών της Σοβιετικής Ρωσίας σε Κριμαία, Καύκασο, Βόλγα και Κεντρική Ασία. Η σχέση Μόσχας-Άγκυρας θα συνεχιστεί, όπως αναφέρει ο Πουλάκος, και στην κατάρτιση και εκτέλεση πεντάχρονων πλάνων, αντιγραμμένων από τη σοβιετική εμπειρία, για τη δημιουργία κρατικής βιομηχανίας μεγάλης κλίμακος.<br /><br />Η σημαντική, ωστόσο, εξάρτηση του κεμαλισμού από τους σοβιετικούς γείτονές του, αλλά σε κάποιο βαθμό και το αντίστροφο, δεν εξάλειψε τις κρίσιμες και διαχρονικές αντιθέσεις μεταξύ τους. Τα διαφορετικά συμφέροντα που επέβαλαν στις δύο χώρες οι γεωπολιτικές και εθνολογικές πραγματικότητες, κληρονομιά της μακράς εχθρικής παράδοσης των δύο αυτοκρατοριών που αντικατέστησαν, εξακολουθούν να υφίστανται διατηρώντας την αμοιβαία καχυποψία, τις υπονομευτικές πολιτικές και, αναλόγως της διεθνούς συγκυρίας, την όξυνση των σχέσεων που φθάνει στα πρόθυρα της στρατιωτικής αναμέτρησης -όπως για παράδειγμα, κατά τη λήξη του β΄ παγκοσμίου πολέμου, όταν ο Στάλιν διεκδίκησε από την Τουρκία ακριβώς τα όμοια τα οποία η Ρωσία διεκδικούσε από την εποχή ήδη του Μ. Πέτρου από την Οθωμανική αυτοκρατορία.<br /><br />Η εμβριθής μελέτη της τουρκικής κοινωνίας, όσον αφορά στη διασύνδεση των εθνολογικών, πρωτίστως των υποεθνοτικών, στοιχείων με τα θρησκευτικά και κοινωνικά φαινόμενα, εμπλούτισε και το θεωρητικό σχήμα του Πουλάκου, που είχε ήδη αρχίσει να διαμορφώνει, για την εθνική διάσταση των κοινωνικών κινημάτων. Όσον αφορά στην περίπτωση της Ελλάδας μετά το 1922, η τουρκική εμπειρία πρόσδωσε και νέες όψεις στην άποψή του για την βαθιά πολιτισμική διαφοροποίηση μεταξύ του αιολικοϊωνικού και του παλαιοελλαδικού κόσμου, που εκδηλώθηκε σε μια εσωτερική αντιπαράθεση πολλών δεκαετιών τον περασμένο αιώνα.<br /><br />Η εργασία του Πουλάκου ήλθε στο φως σε μια κρίσιμη για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις περίοδο. Δύο, μόλις, χρόνια πριν, το 1955, είχαν προηγηθεί τα «Σεπτεμβριανά», το οργανωμένο πογκρόμ που υπέστην ο ελληνικός πληθυσμός στην Κωνσταντινούπολη από τον τουρκικό όχλο, ενώ, ταυτοχρόνως, έχει ξεκινήσει ο ενωτικός αντιβρετανικός αγώνας της ΕΟΚΑ στην Κύπρο. Ο Πουλάκος ασχολείται ήδη επί μακρύ χρονικό διάστημα με τις βαλκανικές υποθέσεις, και ιδιαίτερα με την Τουρκία. Συμπτωματικά, θα είναι παρών στα «Σεπτεμβριανά», ως εκπρόσωπος της Ελλάδος στο Τριμερές Σύμφωνο Ελλάδος-Γιουγκοσλαβίας-Τουρκίας.<br /><br />Όπως περιγράφει ο ίδιος τα γεγονότα: «Το 1955 είχα συμμετάσχει με τους καθηγητές Ζέπο και Ευρυγένη στο Συνέδριο της Ενοποίησης του Βαλκανικού Δικαίου, τα πρακτικά της οποίας πήρα μαζί μου για δημοσίευση και έζησα την νύχτα του Αγίου Βαρθολομαίου στις 5 Σεπτεμβρίου. Στους αλλόφρονες δρόμους επιχειρούσα να καταφύγω σε κάποιο ξένο προξενείο για να σώσω τα πρακτικά». Η αντικειμενικότητά του αντανακλάται σε όλες τις σελίδες της πραγματείας του, που διακρίνεται, εκτός από τη διεισδυτικότητά της, και από τη ψυχρή εξέταση των στοιχείων, χωρίς να επηρεάζεται από τα αισθήματα του συγγραφέα.<br /><br />Αξίζει να σημειωθεί ότι μόλις το 2005, ο Π. θα αποκαλύψει ότι ένα μέρος των στοιχείων που χρησιμοποίησε ήταν αποτέλεσμα μιας «κατασκοπευτικής» εργασίας που έκανε ο Έλληνας καθηγητής στις ΗΠΑ Αλέξανδρος Ζαχαράτος, τον οποίο ο ίδιος γνώριζε από τα χρόνια της κατοχής, καθώς είχαν κοινή αντιστασιακή δράση. Όπως περιγράφει, ακόμη ήταν δύσκολη η πρόσβαση στις περισσότερες επαρχίες της Ανατολίας, αλλά έπρεπε να λυθεί το ερώτημα για ποιο λόγο η στρατιωτική τάξη, που μέχρι τότε διεύθυνε τις κρατικές επιχειρήσεις, επέτρεπε να συμμετάσχει στις εκλογές ένα άλλο κόμμα, το ρεπουμπλικανικό:<br /><br />«Σε μια επίσκεψή μου στην Ερζερούμ, την οποία επισκέφθηκα ως υπάλληλος της Γραμματείας του τριμερούς Βαλκανικού Συμφώνου του Μπλεντ, συνάντησα τον Α. Ζαχαράτο, που με το όνομα Αλεξάντερ διεξήγαγε μια έρευνα που στηριζόταν σε δελτία που ταχυδρομούσε με μεγάλο κίνδυνο στους επιχειρηματίες της Κιλικίας, αποδεικνύοντας στατιστικά, από τις απαντήσεις, ότι η νεοπαγής αστικής τάξη που νομοτελειακά θα υποκαθιστούσε οικονομικά την στρατιωτική, ήταν δημιούργημα των συνθηκών που επικράτησαν στην Μικρά Ασία κατά την περίοδο της ουδετερότητας στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η οποία επέτρεψε τον πλουτισμό της ιδιωτικής εμπορικής τάξης. Στο βιβλίο που εξέδωσα για την Τουρκία το 1957, αναφέρομαι γενικά στα αποτελέσματα της έρευνας του Α. Ζαχαράτου που δημοσιεύθηκαν στις ΗΠΑ και στην οποία στηρίχθηκε η μεταπολεμική παντουρκική και αμερικανική μεταστροφή».<br /><br />Ο Πουλάκος σημειώνει ότι η άνοδος στην εξουσία του Δημοκρατικού Κόμματος του Μεντερές το 1950, και η δυνατότητα επίσκεψης των αλλοδαπών, απεκάλυψε μια Τουρκία με υποεθνικά δεδομένα υποστρώματα που διαιωνίζονταν σταθερά, με εξαίρεση, βεβαίως, την απουσία που προκάλεσε η, σχεδόν ολοκληρωτική, εξαφάνιση του χριστιανικού στοιχείου – Ελλήνων, Αρμενίων και Ασσυρίων. Από την πρώτη σελίδα του βιβλίου του, ο συγγραφέας επιμένει στην μόνιμη παρουσία των υποεθνικών ομάδων κάθε περιοχής, ανεξαρτήτως της πολιτικο-κρατικής οντότητας στην οποία υπάγονται κάθε φορά, ή της ονομασίας με την οποία προσδιορίζονται σε κάθε ιστορική εποχή οι συγκεκριμένοι πληθυσμοί.<br /><br />«Ανεκαλύψαμεν τότε ότι η αρχέγονος μορφή της Μικράς Ασίας όχι μόνον δεν είχεν σημαντικώς μεταβληθή δια μέσου των αιώνων αλλ’ απεναντίας διετηρείτο, υπό τα ερείπια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, με αρκετήν ιστορικήν πιστότητα. Οι πληθυσμοί της Ιωνίας διαφυλάσσουν εισέτι τα χαρακτηριστικά της αιγαιατικής φυλετικής καταγωγής των και η λοφώδης Φρυγία, με ανέπαφον την πρωτόγονον ποιμενικήν της οικονομίαν, παραμένει το στεγανόν διάφραγμα μεταξύ ενός κόσμου διασώζοντος ίχνη του Ελληνικού πολιτισμού και του υψιπέδου της κεντρικής Ανατολίας, κοιτίδος των απογόνων των Χετταίων, των Καππαδοκών, των σύγχρονων Κιζιλμπάσηδων, Τροκμηνών και Αφσάρων. Έπεται η παρθένος σχεδόν περιοχή των πηγών του Τίγρεως και του Ευφράτου, με τας τούντρας πλήρεις αγρίων θηρίων και τα όρη κατοικούμενα υπό νομάδων Κούρδων».<br /><br />Ο Πουλάκος διαχωρίζει γενικώς τρεις βασικές ομάδες ή ομοιογενείς υποεθνοτικές κατηγορίες: η πρώτη είναι αυτή των παραλίων της Μικράς Ασίας, με κατοίκους «αιγαιατικής φυλετικής καταγωγής», η δεύτερη της Ανατολίας, με μεταξύ τους διαχωριστική ζώνη την «λοφώδη» και «ποιμενική» Φρυγία, και, τέλος, αυτή των Κούρδων. Οι οριοθετημένες αυτές ζώνες συνιστούν μια πραγματικότητα, που ξεπερνά την οθωμανική αλλά και βυζαντινή περίοδο, και ανάγεται, σύμφωνα με την άποψη του συγγραφέα, στην μακρινή αρχαιότητα.<br /><br />Υπ’ αυτό το πρίσμα επιβάλλεται να γίνει και η ανάγνωση του παρελθόντος, των συνθέσεων και των συγκρούσεων, συχνά με θρησκευτικό περικάλυμμα. Σύμφωνα με τον Πουλάκο «η βαθυτέρα μελέτη του θρησκευτικού προβλήματος εν Ανατολία δίδει, εν τινι μέτρω, την κλείδα δια την ερμηνείαν των συνεχιζομένων απροσδοκήτων εν Τουρκία εσωτερικών μεταβολών». Αναμφισβήτητα το κλειδί αυτό συνεχίζει να είναι λειτουργικό και για τη σημερινή Τουρκία, όπως αποτυπώνεται επαναλαμβανόμενα στους χάρτες με τα αποτελέσματα των εκλογικών αναμετρήσεων των τελευταίων δεκαετιών.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η πληρέστερη ακτινογραφία της Τουρκίας… είναι από Έλληνα διπλωμάτη το 1957

Το 1957, ο διπλωμάτης και διανοούμενος, σύμβουλος του Κωνσταντίνου Καραμανλή κατά την πρώτη περίοδο της πρωθυπουργίας του, Δημήτριος Πουλάκο...

Διαβάστε την συνέχεια

O Μητσοτάκης με παρανομίες τα κατάφερε. Έχει δύο επιλογές, συγκυβέρνηση 21/5 με 156 έδρες, αυτοδυναμία 2/7 με 155 έδρες.

<img height="360" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/522089e4ccaa59af1011d96a4f35d9bf_XL.jpg" width="730" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Συγκυβέρνηση με ΠΑΣΟΚ στις εκλογές στις 21 Μαίου και αυτοδυναμία στις εκλογές στις 2 Ιουλίου υπό προϋποθέσεις…</span></h3>Ο Μητσοτάκης, ο έλληνας πρωθυπουργός τα κατάφερε…<br />Ναι μην αυταπατάστε… το παιχνίδι είναι στημένο….<br />Άπαξ και κατάφερε τον στόχο του που ήταν τα κόμματα εκτός Βουλής να αθροίζουν 9%... έχει και τις δύο επιλογές στο τραπέζι.<br /><br />Η πρώτη επιλογή στις 21 Μαίου.<br />Η ΝΔ θα εκλέξει 121 με 122 βουλευτές.<br />Το ΠΑΣΟΚ θα εκλέξει 35 με 36 βουλευτές.<br />Το άθροισμα των δύο κομμάτων 156 με 157 βουλευτές.<br />Ο Μητσοτάκης θα λάβει την διερευνητική εντολή και θα αποταθεί στον Ανδρουλάκη του ΠΑΣΟΚ που θα λάβει ποσοστό πέριξ του 11%.<br />Εκεί θα φανεί η πραγματικότητα εάν η συγκυβέρνηση έχει προαποφασιστεί.<br />Εάν ο Μητσοτάκης διαπιστώσει ότι μπορεί να πετύχει τον στόχο της αυτοδυναμίας – σενάριο πλέον υπαρκτό – και ο Ανδρουλάκης στην πρώτη διερευνητική εντολή επιμείνει στα veto που κατά καιρούς έχει εκφράσει… τότε θα αφήσει να κυλήσουν οι διερευνητικές εντολές ατελέσφορα και θα προκηρύξει ξανά εκλογές στις 2 Ιουλίου με στόχο την αυτοδυναμία που υπάρχει ως σενάριο… δεν είναι φαντασία η ΝΔ να ξανακερδίσει αυτοδυναμία…<br />Στην περίπτωση της αυτοδυναμίας στις 2 Ιουλίου η ΝΔ θα μπορούσε να εκλέξει έως 155 έδρες ή και υψηλότερα ανάλογα με το πόσα κόμματα θα μείνουν εκτός Βουλής.<br /><br />Βέβαια στην περίπτωση αυτή παίρνει το ρίσκο πως θα κινηθούν τα κομμένα δεξιά κόμματα και το Εθνικό κόμμα Έλληνες που σίγουρα θα προετοιμάζουν την αντεπίθεση τους.<br /><br />Ωστόσο φθάσαμε στο σημείο, με παρανομίες, νοθευμένες εκλογές δια της απαγόρευσης κομμάτων, Άρειο Πάγο κομματικό όργανο περίγελο, που προσβάλει το πολίτευμα και αντί θεματοφύλακας του Συντάγματος εμφανίζεται θεματοφύλακας του Μητσοτάκη… τελικά ο Μητσοτάκης να ελέγχει ξανά το πολιτικό παιχνίδι και να έχει στο τραπέζι και τις δύο επιλογές…<br />Συγκυβέρνηση με ΠΑΣΟΚ στις εκλογές στις 21 Μαίου και αυτοδυναμία στις εκλογές στις 2 Ιουλίου υπό προϋποθέσεις…<br /><br />Ο Μητσοτάκης λοιπόν όχι από μαεστρία αλλά με μηχανορραφίες, παρανομίες, συνταγματικές εκτροπές και χρησιμοποιώντας μαριονέτες δικαστές… θα κυβερνήσει ξανά…<br />Μην ξεγελιέστε το πολιτικό αποτέλεσμα, νοθευμένο μη αντιπροσωπευτικό είναι στημένο, προειλημμένο…<br />Ο Μητσοτάκης παίζει με δύο σενάρια, δύο επιλογές συγκυβέρνηση και αυτοδυναμία… αλλά η κλεψύδρα της πολιτικής του τύχης… έχει γυρίσει ανάποδα…<br />Η δημοκρατία ξέρει να επιβραβεύει, ξέρει και να τιμωρεί όσους την διαπομπεύουν και την γελοιοποιούν.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

O Μητσοτάκης με παρανομίες τα κατάφερε. Έχει δύο επιλογές, συγκυβέρνηση 21/5 με 156 έδρες, αυτοδυναμία 2/7 με 155 έδρες.

Συγκυβέρνηση με ΠΑΣΟΚ στις εκλογές στις 21 Μαίου και αυτοδυναμία στις εκλογές στις 2 Ιουλίου υπό προϋποθέσεις… Ο Μητσοτάκης, ο έλληνας πρωθυ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία και Ισραήλ διαγκωνίζονται τεχνολογικά στα drones, Bayraktar TB3 εναντίον BlueWhale. Άφαντη η Ελλάδα.

<img height="418" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/81ec5c83d58ff2daeba216b76a727b92_XL.jpg" width="710" /><br /><br /><div>Η Τουρκία είναι η πρώτη χώρα στον κόσμο που θα έχει και αεροπλανοφόρο μεταφοράς drones<br /><br />Ενώ η Ελλάδα παραμένει άφαντη στην κούρσα των εξοπλισμών και των νέων τεχνολογιών δύο μεσογειακές χώρες η Τουρκία και το Ισραήλ διαγκωνίζονται για το ποια θα κατασκευάσει το πιο σύγχρονο drones.<br />Αντί η Ελλάδα να έχει εθνικό στόχο να πρωταγωνιστήσει σε ένα τομέα… ο εθνικός στόχος είναι η επενδυτική βαθμίδα.<br />Η Ελλάδα της μετριότητας έχει καταστεί μια αναχρονιστική οικονομία υπηρεσιών που δεν παράγει τίποτε αιχμής πρόκειται για εθνική τραγωδία.<br />Αντιθέτως η Τουρκία παρουσίασε το Bayraktar TB3 την μετεξέλιξη του Bayraktar TB2 το οποίο μάλιστα θα λειτουργεί σε σμήνος στο τουρκικό αεροπλανοφόρο.<br />Το Ισραήλ παρουσίασε ένα από τα πιο εξελιγμένα υποβρύχια drones το BlueWhale το οποίο έχει πραγματοποιήσει πλήθος πειραματικών αποστολών.<br /><br />Το νέο τουρκικό Bayraktar TB3 με δυνατότητα μεταφοράς από αεροπλανοφόρο<br /><br />Ένα πρωτότυπο του μαχητικού drone Bayraktar TB3 παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο κοινό στην έκθεση Teknofest 2023, που πραγματοποιήθηκε στην Κωνσταντινούπολη από τις 27 Απριλίου έως την 1η Μαΐου.<br />Ο κορυφαίος κατασκευαστής drone της Τουρκίας Baykar άρχισε να αναπτύσσει το TB3, μια μεγαλύτερη τροποποιημένη έκδοση του Bayraktar TB2, το 2021 για χρήση στο TCG Anadolu του Τουρκικού Ναυτικού.<br />Το drone, το οποίο έχει μήκος 8,35 μέτρα, ύψος 2,6 μέτρα, άνοιγμα φτερών 14 μέτρα, διαθέτει αναδιπλούμενα φτερά και αναδιπλούμενο εξοπλισμό προσγείωσης για το σκοπό αυτό.<br /><br />Σύμφωνα με τα αρχικά σχέδια, το TCG Anadolu αναμενόταν να φέρει τα μαχητικά αεροσκάφη Lockheed Martin F-35B Lightning II, αλλά μετά το ναυάγιο, το τουρκικό αεροπλανοφόρο τροποποιήθηκε για να μπορέσει να φιλοξενεί drones.<br />Η Τουρκία είναι η πρώτη χώρα στον κόσμο που θα έχει και αεροπλανοφόρο μεταφοράς drones.<br /><br />Το TCG Anadolu, το οποίο τέθηκε σε λειτουργία τον περασμένο Απρίλιο, μπορεί να μεταφέρει από 30 έως 50 μη επανδρωμένα αεροσκάφη μάχης Bayraktar TB3.<br />Το TB3 μπορεί να μεταφέρει ωφέλιμο φορτίο 280 κιλών και είναι εξοπλισμένο με 6 πυραύλους.<br />Το μαχητικό drone μπορεί να οπλιστεί με μια ποικιλία από πυρομαχικά με καθοδήγηση ακριβείας.<br />Η μέγιστη ταχύτητα του drone είναι 150 κόμβοι και η ταχύτητα πτήσης είναι 125 κόμβοι.<br />Το μέγιστο υψόμετρο είναι 30.000 πόδια, ενώ η μέγιστη ακτίνα αποστολής του είναι 2.200 χιλιόμετρα στα 20.000 πόδια.<br /><br />Το TB3 θα είναι εξοπλισμένο με το CATS, ένα ηλεκτρο-οπτικό σύστημα αναγνώρισης, επιτήρησης και στόχευσης που σχεδιάστηκε από την τουρκική Aselsan.<br />Άλλα ωφέλιμα φορτία, συμπεριλαμβανομένου ενός ενεργού ηλεκτρονικά σαρωμένου ραντάρ συστοιχίας πολλαπλών λειτουργιών, βρίσκεται υπό ανάπτυξη.<br />Τα τελευταία χρόνια, η Τουρκία έγινε ένας από τους κορυφαίους κατασκευαστές μη επανδρωμένων αεροσκαφών αναγνώρισης και μάχης παγκοσμίως.<br />Η Τουρκία αναπτύσσει τώρα πιο προηγμένα drones, με στόχο την ενίσχυση των στρατιωτικών της δυνατοτήτων καθώς και των αμυντικών εξαγωγών της.<br /><br />Το Ισραήλ παρουσιάζει ένα υποβρύχιο Drone<br /><br />Στις 4 Μαΐου, η Israeli Aerospace Industries (IAI) αποκάλυψε ότι ανέπτυξε ένα νέο μεγάλο μη επανδρωμένο υποβρύχιο, που ονομάστηκε BlueWhale.<br />Σε ανακοίνωσή της η Israeli Aerospace Industries, τόνισε ότι το υποβρύχιο πραγματοποίησε χιλιάδες ώρες αυτόνομης λειτουργίας, συμπεριλαμβανομένης της συλλογής πληροφοριών τόσο για θαλάσσιους όσο και για παράκτιους στόχους, ακουστικών πληροφοριών και εντοπισμού της παρουσίας ναρκών.<br /><br />Το BlueWhale είναι εξοπλισμένο με τηλεσκοπικό ιστό, ύψους πολλών μέτρων, στον οποίο είναι τοποθετημένα ραντάρ και ηλεκτροοπτικά συστήματα για την ανίχνευση θαλάσσιων και παράκτιων στόχων.<br />Μια δορυφορική κεραία επικοινωνιών εγκατεστημένη στον ιστό επιτρέπει τη μεταφορά των συγκεντρωμένων δεδομένων σε πραγματικό χρόνο σε θέσεις διοίκησης, οπουδήποτε στον κόσμο, στη θάλασσα ή στη στεριά.<br /><br />Η ανίχνευση υποβρυχίων και τα δεδομένα συλλογής ακουστικής νοημοσύνης γίνονται με τη χρήση σόναρ ρυμουλκούμενης συστοιχίας μήκους πολλών δεκάδων μέτρων καθώς και μέσω σόναρ πλευρικής διάταξης με δέκτη εγκατεστημένο και στις δύο πλευρές του μη επανδρωμένου υποβρυχίου.<br /><br />Ένα αποκλειστικό συνθετικό σόναρ με άνοιγμα που είναι εγκατεστημένο στις πλευρές του μη επανδρωμένου υποβρυχίου χρησιμοποιείται για την ανίχνευση ναυτικών ναρκών.<br /><br />Επιπλέον, το BlueWhale μήκους 12 μέτρων είναι εξοπλισμένο με μια σουίτα αισθητήρων που διασφαλίζει την ασφαλή αυτόνομη διέλευση του υποβρύχια ή κοντά στην επιφάνεια.<br />«Με βάση τις προηγμένες μηχανολογικές του ικανότητες, ο Όμιλος Elta της IAI κατάφερε για πρώτη φορά στον κόσμο να κατασκευάσει ένα αυτόνομο υποβρύχιο ικανό να εκτελεί ένα ευρύ φάσμα εργασιών».<br />Το υποβρύχιο BlueWhale είναι σημαντικό μέλος της οικογένειας ναυτιλιακών προϊόντων της IAI, που περιλαμβάνουν λύσεις για χρήση σε ζώνες Οικονομικού Αποκλεισμού, εργαλεία διαχείρισης αυτόνομων σκαφών και την ενσωμάτωσή τους στην παρακολούθηση της θαλάσσιας αρένας».<br /><br />Το BlueWhale μπορεί να εκτελέσει ένα σημαντικό μέρος των λειτουργιών ενός επανδρωμένου υποβρυχίου, για περιόδους αρκετών εβδομάδων, με ελάχιστο κόστος και συντήρηση.<br /><br />Το Ισραήλ αναπτύσσει μη επανδρωμένα στρατιωτικά συστήματα όπως drones από τη δεκαετία του 1970.<br />Ενώ θεωρείται παγκόσμιος ηγέτης στα μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα, εξακολουθεί να καταβάλλει προσπάθειες για τη βελτίωση των αυτόνομων ναυτικών και χερσαίων οχημάτων της.<br />Το νέο μη επανδρωμένο υποβρύχιο BlueWhale θα αποτελέσει πραγματική απειλή για τους περιφερειακούς εχθρούς του Ισραήλ, ιδιαίτερα τη Συρία και το Ιράν.<br /><br />Το τουρκικό drone Bayraktar TB3</div><div><br /><img height="336" src="https://www.bankingnews.gr/image/3_XCMf5fd.jpg" width="640" /><br /><br /><img height="360" src="https://www.bankingnews.gr/image/maxresdefault_3.jpg" width="640" /><br /><br /><img height="418" src="https://www.bankingnews.gr/image/Togo-acquires-bayraktar-tb2-drone-from-turkey_1.jpg" width="640" /><br /><br />Το ισραηλινό υποβρύχιο BlueWhale<br /><img height="360" src="https://www.bankingnews.gr/image/image_2023-05-05_115833994-e1683277155476.jpg" width="640" /><br /><br /></div><div><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τουρκία και Ισραήλ διαγκωνίζονται τεχνολογικά στα drones, Bayraktar TB3 εναντίον BlueWhale. Άφαντη η Ελλάδα.

Η Τουρκία είναι η πρώτη χώρα στον κόσμο που θα έχει και αεροπλανοφόρο μεταφοράς drones Ενώ η Ελλάδα παραμένει άφαντη στην κούρσα των εξοπλισ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η μπλόφα της ψήφου ανοχής.Πως το ΠΑΣΟΚ παγίδεψε τη ΝΔ σε ένα σχέδιο απεμπλοκής από την συγκυβέρνηση.

<img height="360" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/814e0aaa803c5b9690c17d7c427c0f82_XL.jpg" width="741" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Το σενάριο που διακινήθηκε το τελευταίο διάστημα είναι να υπάρξει κυβέρνηση από την πρώτη Κυριακή και να μην μπει στην κυβέρνηση το ΠΑΣΟΚ αλλά να δώσει ψήφο ανοχής στην κυβέρνηση ΝΔ.</span></h3><div><b>Μαξιμιλιανός</b><br />Δεν ήταν τυχαίο που ο Πρωθυπουργός εχθές δήλωσε κατηγορηματικά στην συνέντευξή του στο Star ότι «δεν θα δεχτεί καμία ψήφος ανοχής από μη εκλεγμένο βουλευτή της ΝΔ».<br />Και μάλιστα τα συστημικά ΜΜΕ το έκαναν και πρώτο θέμα εχθές το βράδυ.<br />Η ιστορία έχει ως εξής: Το σενάριο που διακινήθηκε το τελευταίο διάστημα, κυρίως από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ, είναι να υπάρξει κυβέρνηση από την πρώτη Κυριακή, δηλαδή από την 22 Μαΐου και να μην μπει στην κυβέρνηση το ΠΑΣΟΚ αλλά να δώσει ψήφο ανοχής στην κυβέρνηση ΝΔ.<br /><br />Το απέρριψε το Μαξίμου<br /><br />Όπως ήταν φυσικό αυτό το σενάριο κλόνισε το Μέγαρο Μαξίμου καθώς ναι μεν μπορεί να μην έχει να μοιραστεί υπουργικές καρέκλες με το ΠΑΣΟΚ αλλά η ψήφος ανοχής είναι ουσιαστικά ένα μέτρο πίεσης και εξάρτησης από το μικρότερο στο μεγαλύτερο κόμμα. Όποτε θέλει το ΠΑΣΟΚ άρει τη ψήφο εμπιστοσύνης και ρίχνει την κυβέρνηση. Από την άλλη, το ΠΑΣΟΚ θα έθετε την νομοθετική ατζέντα. Όποιο νομοθέτημα δεν συνέφερε, θα το απέρριπτε.<br /><br />Συμφέρει το ΠΑΣΟΚ<br /><br />Το σενάριο τέθηκε στο τραπέζι της συζήτησης ως ένα μέσο για να αποφευχθεί η δεύτερη εκλογική αναμέτρηση. Για το ΠΑΣΟΚ υπάρχει ο κίνδυνος να πιεστεί πολύ και να πέσει σε μονοψήφιο αριθμό. Για τη ΝΔ υπάρχει ακόμα ο κίνδυνος- έστω και σε μικρότερο βαθμό- να υπάρξει αναδιάταξη δυνάμεων από το κόμμα Κασιδιάρη και να έχουμε είσοδο 7ου κόμματος στη Βουλή.<br />Δεν θα είχε κόστος<br />Σύμφωνα με τις πληροφορίες μας, υπήρχαν κύκλοι στο ΠΑΣΟΚ που υποστήριζαν θερμά αυτό το σενάριο. Με τη ψήφο ανοχής το ΠΑΣΟΚ θα μπορούσε να συμμετέχει στις αποφάσεις της κυβέρνησης χωρίς να εισπράττει το κόστος τους, θα μπορούσε να διαμορφώνει την ατζέντα χωρίς την καθημερινή φθορά. Ουσιαστικά, θα ήταν όπως είναι ένας ομόρυθμος εταίρος σε μία εταιρεία. Θα εισέπραττε τα οφέλη αλλά στις ζημιές θα έμενε εκτός.<br /><br />Διαπραγματευτικό χαρτί<br /><br />Το σενάριο της ψήφου εμπιστοσύνης παραμένει στο συρτάρι και αποτελεί ένα διαπραγματευτικό χαρτί εάν έρθουν οι συνθήκες στο μη παρέκει. Δηλαδή εάν η ΝΔ επιμείνει να θέλει για Πρωθυπουργό τον Κ. Μητσοτάκη και το ΠΑΣΟΚ, εμμένοντας στην αρχική του θέση για το όνομα του Πρωθυπουργού, να αντιπροτείνει τη ψήφο ανοχής.<br />Πως μπορεί να ενεργοποιηθεί και στις δεύτερες εκλογές;<br />Μάλιστα, μπορεί να ενεργοποιηθεί και στις δεύτερες εκλογές. Η ΝΔ μπορεί να πάρει ένα μεγάλο ποσοστό στις πρώτες εκλογές, αλλά στις δεύτερες να μην καταφέρει να πάρει την αυτοδυναμία. Είτε από την είσοδο 7ου κόμματος είτε από μειωμένη συσπείρωση, ο κίνδυνος η ΝΔ να αγγίζει την αυτοδυναμία υπάρχει, δηλαδή να πιάσει ένα ποσοστό που να της δίνει 145-150 βουλευτές αλλά όχι την απόλυτη πλειοψηφία. Και μπορεί να ισχυρίζονται πολλοί ότι μπορεί να βρεθούν «πρόθυμοι» από το ΠΑΣΟΚ ή την Ελληνική Λύση αλλά δεν είναι σίγουρο.<br /><br />Οι στόχοι του ΠΑΣΟΚ<br /><br />Πάντως, αντικειμενικά η ψήφος εμπιστοσύνης σε μία κυβέρνηση ΝΔ από το ΠΑΣΟΚ ευνοεί τους μακρόπνοους σχεδιασμούς του ΠΑΣΟΚ. Το ΠΑΣΟΚ θα ήθελε – αν ήταν δυνατόν από την πρώτη Κυριακή που θα έχει 36+ βουλευτές- να ρυθμίζει κατά το δοκούν την ατζέντα της κυβέρνησης, να παρεμβαίνει με σκοπό να τονώνει το προφίλ του και να συνεχίζει χωρίς φθορά μέχρι την έλευση των αυτοδιοικητικών εκλογών όπου διαθέτει μία ισχυρή βάση υποψηφίων.<br /><br />Το σενάριο ψήφου ανοχής ΠΑΣΟΚ σε ΣΥΡΙΖΑ-ΜΕΡΑ25<br /><br />Στο πρωθυπουργικό γραφείο κατάλαβαν την «μπλόφα» της ψήφου ανοχής. Αυτό που προβληματίζει, μάλιστα, είναι το -ισχνό αλλά υπαρκτό- σενάριο το ΠΑΣΟΚ να παίξει τον ίδιο ρόλο σε κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΜΕΡΑ25. Δηλαδή να δώσει ψήφο ανοχή σε σύμπραξη ΣΥΡΙΖΑ-ΜΕΡΑ 25. Τα δύο κόμματα, παρόλες τις θεμελιώδες διαφορές τους, βρίσκονται σε μία συνεννόηση για την επόμενη μέρα. Τσίπρας και Βαρουφάκης συναντήθηκαν στο Σούνιο και μίλησαν για αυτό το ζήτημα. Το ΠΑΣΟΚ θα το εξυπηρετούσε αυτό το σενάριο. ΣΥΡΙΖΑ-ΜΕΡΑ25 θα εισέπρατταν κόστος και επειδή οι δεξαμενές των κομμάτων συνδέονται, το ΠΑΣΟΚ θα μπορούσε να είχε μεγάλα οφέλη. Το σενάριο εξυπηρετεί, όμως, και τον Αλέξη Τσίπρα που θέλει να δει τον Κ. Μητσοτάκη να φεύγει από την πρωθυπουργία της χώρας έστω και μέσω αυτού του θνησιγενούς σχήματος.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η μπλόφα της ψήφου ανοχής.Πως το ΠΑΣΟΚ παγίδεψε τη ΝΔ σε ένα σχέδιο απεμπλοκής από την συγκυβέρνηση.

Το σενάριο που διακινήθηκε το τελευταίο διάστημα είναι να υπάρξει κυβέρνηση από την πρώτη Κυριακή και να μην μπει στην κυβέρνηση το ΠΑΣΟΚ αλ...

Διαβάστε την συνέχεια