WSJ: Πώς η Τουρκία κρατά ζωντανή την πολεμική μηχανή της Ρωσίας.

<br /><br /><br /><br /><br /><img height="490" src="https://infognomonpolitics.gr/wp-content/uploads/2023/02/wsj-turkish-exports.jpg.webp" width="782" /><br /><div><i>Δημοσίευμα της Wall Street Journal με τίτλο: Ο πόλεμος της Ρωσίας στην Ουκρανία είναι γεμάτος με τουρκικές εξαγωγές.</i><br /><br />Η κυβέρνηση Ερντογάν έχει «παίξει» και στις δύο πλευρές του ρωσοουκρανικού πολέμου, πωλώντας όπλα στον ουκρανικό στρατό αλλά διατηρώντας παράλληλα τους οικονομικούς δεσμούς της με τη Ρωσία<br /><br />Τουρκικές εταιρείες πραγματοποίησαν το περασμένο έτος εξαγωγές αξίας δεκάδων εκατομμυρίων δολαρίων που αφορούσαν μηχανήματα, ηλεκτρικές συσκευές, ανταλλακτικά και άλλη είδη, τα οποία η Ρωσία χρειάζεται για τον στρατό της, σύμφωνα με έρευνα, που δείχνει το πώς «τροφοδοτεί» η Μόσχα την πολεμική της προσπάθεια παρά τις διεθνείς κυρώσεις που της έχουν επιβληθεί.<br /><br />Σύμφωνα με τα εν λόγω στοιχεία, τουλάχιστον 13 τουρκικές εταιρείες εξήγαγαν προϊόντα συνολικής αξίας τουλάχιστον 18,5 εκατ. δολαρίων, όπως πλαστικά υλικά και οχήματα, σε τουλάχιστον 10 ρωσικές εταιρείες στις οποίες έχουν επιβληθεί κυρώσεις από τις ΗΠΑ για τον ρόλο τους στη ρωσική επίθεση στην Ουκρανία. Τουρκικές εταιρείες πραγματοποίησαν το λιγότερο τρεις μεταφορές αγαθών που είχαν κατασκευαστεί στις ΗΠΑ, όπως δείχνουν τα δεδομένα που εξέτασε η Wall Street Journal.<br /><br />Εταιρείες από την Τουρκία έστειλαν επίσης αμερικανικής κατασκευής ανελκυστήρες, ηλεκτρικές γεννήτριες και άλλα προϊόντα στη Ρωσία από τον Μάρτιο έως το Οκτώβριο του 2022, παραβιάζοντας τους αμερικανικούς περιορισμούς στις εξαγωγές που έχουν ως στόχο να διακόψουν την πρόσβαση της Μόσχας σε κρίσιμης σημασίας στρατιωτικό εξοπλισμό, σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία.<br /><br />Οι ΗΠΑ και 30 ακόμα χώρες επέβελαν κυρώσεις στη Ρωσία το 2022, ως απάντηση στην πλήρους κλίμακας εισβολή της στην Ουκρανία, προσπαθώντας να περιορίσουν τους πόρους τους Κρεμλίνου αλλά και τα αποθέματά του σε όπλα και τεχνολογίες που χρειάζεται προκειμένου να συνεχίσει τον πόλεμο. Η Τουρκία, η οποία είναι μέλος του ΝΑΤΟ, βρίσκεται ανάμεσα στις χώρες της Συμμαχίας που έχουν δηλώσει πως δεν θα επιβάλουν κυρώσεις στη Μόσχα.<br /><br />Πιέσεις από τις ΗΠΑ<br /><br />Σήμερα, περίπου έναν χρόνο μετά την εισβολή, οι ΗΠΑ ασκούν πιέσεις σε τρίτες χώρες όπως η Τουρκία, να συνεργαστούν σε ό,τι αφορά τις βασικές λειτουργίες των κυρώσεων. Ανώτατοι αξιωματούχοι του υπουργείου Οικονομικών των ΗΠΑ επισκέφθηκαν αυτή την εβδομάδα την Τουρκία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και την Ομάν, προκειμένου να περιορίσουν τα δίκτυα στρατιωτικών προμηθειών προς τη Ρωσία, τα οποία δραστηριοποιούνται στις χώρες αυτές.<br /><br />Η επίσκεψη αυτή έρχεται αφού ανώτατοι Αμερικανοί αξιωματούχοι προειδοποίησαν την Τουρκία στα τέλη του προηγούμενου έτους ότι φυσικά πρόσωπα στη χώρα θα μπορούσαν να βρεθούν αντιμέτωπα με πρόστιμα καθώς και ποινή φυλάκισης, για πτήσεις αεροσκαφών αμερικανικής κατασκευής από και προς τη Ρωσία, κατά παράβαση των ελέγχων στις εξαγωγές, αναφέρει η WSJ.<br /><br />Οι συγκεκριμένες προειδοποιήσεις αναμένεται να δείξουν κατά πόσο οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους μπορούν να απομονώσουν επιτυχώς την οικονομία της Ρωσίας σε μακροπρόθεσμο στάδιο, ή εάν η Μόσχα είναι σε θέση να αμβλύνει τον αντίκτυπο των κυρώσεων, μέσω εμπορικών συναλλαγών με χώρες όπως η Τουρκία, η Κίνα, η Ινδία και οι αραβικές χώρες της περιοχής του Περσικού Κόλπου.<br /><br />Το υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας και το ρωσικό υπουργείο Βιομηχανίας και Εμπορίου, δεν ανταποκρίθηκαν σε αίτημα για κάποιο σχόλιο σχετικά με τις εξαγωγές.<br /><br />Τούρκοι αξιωματούχοι αναφέρουν ότι η χώρα υιοθετεί μόνο τις κυρώσεις που έχουν επιβληθεί από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ και όχι εκείνες που επιβάλλονται από χώρες όπως οι ΗΠΑ. Το τουρκικό ΥΠΕΞ ανέφερε μάλισταν ότι δεν αγνοεί τις προσπάθειες παράκαμψης των ρωσικών κυρώσεων.<br /><br />«Δεν έχουμε δει ποτέ ξανά κυρώσεις τέτοιας κλίμακας σε μια τόσο μεγάλη οικονομία», αναφέρει ο Τόμπιας Γκέρκε, ειδικός στα γεωοικονομικά από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Διεθνών Σχέσεων.<br /><br />«Το να μπορεί κανείς να δείξει σε πρώτο στάδιο ότι κάποια από αυτά τα σημαντικά [εμπορικά] δίκτυα μπορούν να πειστούν ή και να αναγκαστούν να κλείσουν για λίγο, θα αποτελούσε ένα αρκετό δυναμικό μήνυμα», δήλωσε, αναφερόμενος στις αμερικανικές πιέσεις προς την Τουρκία.<br />Διπλό παιχνίδι από την Άγκυρα<br /><br />Μεταξύ των ρωσικών εταιρειών στις οποίες έχουν επιβληθεί κυρώσεις και οι οποίες λαμβάνουν προϊόντα από την Τουρκία, ήταν και μια θυγατρική της Tactical Missiles Corp, η οποία κατασκευάζει οπλικά συστήματα για το ρωσικό ναυτικό καθώς και η Promtekhnologiya, στην οποία επιβλήθηκαν περιορισμοί διότι κατασκεύαζε τυφέκια για τις ρωσικές ένοπλες δυνάμεις. Η πρώτη εταιρεία δεν απάντησε σε αίτημα για δηλώσεις, ενώ δεν κατέστη καν δυνατή η επικοινωνία με την Promtekhnologiya.<br /><br />Πέρα από την προσπάθειας αποκλεισμού της πρόσβασης της Ρωσίας σε όπλα, οι αξιωματούχοι των ΗΠΑ προσπαθούν επίσης να μειώσουν τις ρωσικές προμήθειες σημαντικών προϊόντων που αξιοποιούνται για την κατασκευή στρατιωτικού εξοπλισμού. Το καουτσούκ, για παράδειγμα, χρησιμοποιείται για την κατασκευή πλακών που προστατεύουν τα ρωσικά άρματα μάχης T-80. Οι αμερικανικές κυρώσεις και οι περιορισμοί στις εξαγωγές θέτουν επίσης στο στόχαστρο τα πλαστικά προϊόντα που χρειάζεται η Ρωσία για να κατασκευάσει άρματα, πλοία, κράνη και πανοπλίες.<br /><br />Μεταξύ των προϊόντων, στα οποία η Ρωσία απέκτησε πρόσβαση χάρη στην Τουρκία, είναι και αμερικανικής κατασκευής φίλτρα μηχανών καθώς και τιμόνια για φορτηγά, όπως δείχνουν τα ίδια στοιχεία. Η Ρωσία εισήγαγε αμερικανικά μηχανήματα μεταφοράς και ανελκυστήρες αξίας περίπου 8 εκατ. δολαρίων, κατά παράβαση των περιορισμών στις εξαγωγές.<br /><br />Οι αμερικανικές προσπάθειες για κλείσιμο των δικτύων στρατιωτικού εφοδιασμού της Ρωσίας έρχονται εν μέσω προειδοποιήσεων από δυτικούς και Ουκρανούς αξιωματούχους ότι η Μόσχα ετοιμάζει μια νέα μεγάλης κλίμακας επίθεση κατά της Ουκρανίας, μεγέθους ανάλογου με εκείνης που έλαβε χώρα κατά τις πρώτες ημέρες της εισβολής τον Φεβρουάριο του 2022. Ο επικεφαλής του ουκρανικού Συμβουλίου Ασφαλείας και Άμυνας είπε αυτή την εβδομάδα ότι η εν λόγω επίθεση θα μπορούσε να λάβει χώρα εντός των επόμενων εβδομάδων.<br /><br />Η τουρκική κυβέρνηση του Ερντογάν έχει «παίξει» και στις δύο πλευρές του ρωσοουκρανικού πολέμου, πωλώντας οπλισμένα drones και τεθωρακισμένα οχήματα στον ουκρανικό στρατό αλλά διατηρώντας παράλληλα τους οικονομικούς δεσμούς της με τη Ρωσία.<br /><br /></div><div><a href="https://www.kathimerini.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

WSJ: Πώς η Τουρκία κρατά ζωντανή την πολεμική μηχανή της Ρωσίας.

Δημοσίευμα της Wall Street Journal με τίτλο: Ο πόλεμος της Ρωσίας στην Ουκρανία είναι γεμάτος με τουρκικές εξαγωγές. Η κυβέρνηση Ερντογάν έχ...

Διαβάστε την συνέχεια

Στρατιωτικός Ειδικός: Αυτά τα όπλα προμηθεύεται η Ρωσία από ξένες χώρες

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2023-02/%CE%B9%CF%81%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AC%20drones.png?itok=wYpXPSQT" width="766" /><br /><br /><div>Γιώργος Μαυρίδης<br />Ισχύουν οι δυτικές αναφορές περί μεταφοράς στρατιωτικού εξοπλισμού από άλλες χώρες προς την Ρωσία; Χρησιμοποιούνται αυτά τα όπλα στον πόλεμο; Ο Ουκρανός ειδικός Κοβαλένκο δίνει την δική του απάντηση!<br /><br />Ο Αλεξάντερ Κοβαλένκο, ένας στρατιωτικός και πολιτικός αναλυτής της ουκρανικής ομάδας Αντίσταση Πληροφοριών, αναφέρει στην ουκρανική σελίδα New Voice με τι είδους ξένα όπλα μάχεται η Ρωσική Ομοσπονδία στον εν εξελίξει πόλεμο.<br /><br />Σύμφωνα με δυτικές υπηρεσίες πληροφοριών, εκτός από την Λευκορωσία και το Ιράν, η Βόρεια Κορέα εισάχθηκε και αυτή στην λίστα των χωρών που υποστηρίζει την Μόσχα με στρατιωτικό εξοπλισμό. <br /><br />Στην ερώτηση τι γνωρίζει για τα ξένα όπλα που χρησιμοποιεί η Ρωσία στον πόλεμο έναντι της Ουκρανίας, ο Κοβαλένκο απάντησε:<br /><br />"Αρχικά, πρέπει να μιλήσουμε για τα όπλα που προμηθεύει το Ιράν, αφού όσον αφορά άλλες χώρες όπως την Βόρεια Κορέα, ούτε οι δυτικοί κατάσκοποι δεν έχουν συγκεκριμένες πληροφορίες για το τι ακριβώς λαμβάνει η Ρωσία. Είναι βλήματα διαμετρήματος 122 χιλιοστών, είναι βλήματα 152 χιλιοστών; Δεν ξέρουμε καν εάν αληθεύουν οι αναφορές."<br /><br />Ξεκινώντας με το Ιράν, ανέφερε πως η Μόσχα λαμβάνει το αναγνωριστικό και επιθετικό μη επανδρωμένο αερόχημα Mohajer-6. Πρόσθεσε πως δεν χρησιμοποιείται πολύ συχνά, αλλά πως το διαθέτει. Αυτό το drone χρησιμοποιείται για την πλοήγηση των άλλων ιρανικών μη επανδρωμένων αεροχημάτων, των drones καμικάζι Shahed 131 και 136. <br /><br />"Επιπλέον, είναι πολύ πιθανό η Ρωσία να έλαβε αναγνωριστικά drones Yasir και Ababil-2 από το Ιράν. Υπήρξε μία περίοδος όπου ο ρωσικός στρατός δεν είχε αναγνωριστικά UAV, οπότε εικάζουμε ότι ο εχθρός προσπάθησε να καλύψει αυτήν την έλλειψη με αντίστοιχα ιρανικά προϊόντα," σημείωσε ο Κοβαλένκο.<br /><br />Όσο για τα πυρομαχικά, ο αναλυτής μίλησε για ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες που λένε ότι η Μόσχα έλαβε βλήματα πυροβολικού από την Τεχεράνη. Πρόσθεσε βέβαια πως οι συνεχείς πτήσεις στρατιωτικών μεταγωγική αεροσκαφών από την Ρωσία στο Ιράν και πίσω, όπως και η κίνηση φορτηγών πλοίων που διασχίζουν την Κασπία Θάλασσα, υποδεικνύει ότι η Ρωσική Ομοσπονδία μπορεί όντως να λαμβάνει βλήματα από το Ιράν.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/2023-02/%CE%A7%CE%AC%CF%81%CF%84%CE%B7%CF%82%20-%20%CE%9A%CE%B9%CE%BD%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82%20%CE%BC%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%BE%CF%8D%20%CE%A1%CF%89%CF%83%CE%AF%CE%B1%CF%82%20%CE%BA%CE%B1%CE%B9%20%CE%99%CF%81%CE%AC%CE%BD.png"><img height="639" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/default/public/2023-02/%CE%A7%CE%AC%CF%81%CF%84%CE%B7%CF%82%20-%20%CE%9A%CE%B9%CE%BD%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82%20%CE%BC%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%BE%CF%8D%20%CE%A1%CF%89%CF%83%CE%AF%CE%B1%CF%82%20%CE%BA%CE%B1%CE%B9%20%CE%99%CF%81%CE%AC%CE%BD.png?itok=jkUz5dpy" width="640" /></a><br /><br />"Είναι γνωστό πως οι Ρώσοι έλαβαν πυρομαχικά Qaem-5 για το UAV Mohajer-6, τα οποία κάνουν το αερόχημα επιθετικό. Επίσης, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως οι Ρώσοι έλαβε και συνεχίζουν να λαμβάνουν ιρανικά κράνη NIJ II και θωράκιση σώματος Rouin-3," έκλεισε την απάντησή του ο Ουκρανός.<br /><br />Κλείνοντας, να υπενθυμίσουμε πως η Μόσχα έλαβε από την Λευκορωσία περίπου 100 άρματα μάχης T-72A, έναν αριθμό BMP-1 και BMP-2, όπως και Ural-4320 και τέλος έναν σημαντικό αριθμό πυροβολικού, όπως συστήματα 2S9 Nona, D-20, D-30 κλπ.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Στρατιωτικός Ειδικός: Αυτά τα όπλα προμηθεύεται η Ρωσία από ξένες χώρες

Γιώργος Μαυρίδης Ισχύουν οι δυτικές αναφορές περί μεταφοράς στρατιωτικού εξοπλισμού από άλλες χώρες προς την Ρωσία; Χρησιμοποιούνται αυτά τα...

Διαβάστε την συνέχεια

Το τουρκικό οπλοστάσιο βαλλιστικών πυραύλων και η απειλή που συνιστά για την χώρα μας. Η αντίδραση της Ελλάδας.

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2023-02/tayfun.jpeg?itok=FlCvtTrn" width="766" /><br /><br /><b>Παναγιώτης Νάστος</b><br />Πώς λοιπόν απέκτησε η Τουρκία την ικανότητα να παράγει έναν πύραυλο όπως ο Tayfun SRBM;<br /><br />Είναι γνωστό ότι ο Ερντογάν μέρα με τη μέρα ανεβάζει τους επιθετικούς τόνους των ομιλιών του σε βάρος της Ελλάδας, απειλώντας ευθέως όχι μόνο να προβεί σε επιθετική ενέργεια για να καταλάβει νησιά μας στο Αιγαίο, αλλά και για να πλήξει την Αθήνα με τους βαλλιστικούς πυραύλους του Tayfun.<br /><br />Υπενθυμίζεται ότι η Τουρκία εκτόξευσε τον εν λόγω βαλλιστικό πύραυλο μικρού βεληνεκούς (SRBM), που αναπτύχθηκε πρόσφατα από τη Roketsan , πάνω από τη Μαύρη Θάλασσα στις 18 Οκτωβρίου 2022. Ο Tayfun εκτοξεύτηκε από έναν κινητό εκτοξευτή στην πόλη Rize στην ακτή της Μαύρης Θάλασσας και ταξίδεψε 561 χιλιόμετρα, ή περίπου 350 μίλια, βεληνεκές διπλάσιο από αυτό των σημερινών πυραύλων στο οπλοστάσιο της Τουρκίας, πριν συντριβεί στα ανοιχτά του λιμανιού της Μαύρης Θάλασσας της Σινώπης.<br /><br />Ο συγκεκριμένος πύραυλος έχει το μεγαλύτερο βεληνεκές από όλους τους πυραύλους που αναπτύχθηκαν από την τουρκική αμυντική βιομηχανία. Ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δεσμεύτηκε ότι η Τουρκία θα αυξήσει περαιτέρω το βεληνεκές των βαλλιστικών πυραύλων της. «Αυτή τη στιγμή, το βεληνεκές του πυραύλου μας είναι 565 χιλιόμετρα. Αυτό είναι ανεπαρκές. θα το αυξήσουμε στα 1.000 χιλιόμετρα», δήλωσε ο Ερντογάν στις 14 Ιανουαρίου.<br /><br />Ο Ερντογάν προσπαθεί να εδραιώσει την πολιτική του εξουσία επωφελούμενος από τις εξελίξεις στην αμυντική βιομηχανία, παρουσιάζοντας όλα τα επιτεύγματα των τελευταίων ετών, σαν να ήταν αποτέλεσμα δραστηριοτήτων που πραγματοποιήθηκαν υπό την κυριαρχία του.<br />Πώς λοιπόν απέκτησε η Τουρκία την ικανότητα να παράγει έναν πύραυλο όπως ο Tayfun SRBM;<br /><br />Σε αυτό επιχειρεί να δώσει απάντηση με <a href="https://www.turkishminute.com/2023/02/03/analysis-how-did-turkey-acquire-capability-produce-ballistic-missile/">άρθρο του Διεθνές ΜΜΕ</a>, του οποίου τα κυριότερα σημεία είναι τα ακόλουθα:<br /><br />"Οι προσπάθειες της Τουρκίας να αποκτήσει την τεχνολογία και την τεχνογνωσία για την κατασκευή των πυραύλων της στο εσωτερικό ξεκίνησαν τη δεκαετία του 1990, όταν η Τουρκία αποφάσισε να βελτιώσει την αμυντική συνεργασία με την Κίνα σε μια προσπάθεια διαφοροποίησης της στον αμυντικό τομέα.<br /><br />Ένας άλλος λόγος για την επιθυμία της Τουρκίας να δημιουργήσει αμυντική συνεργασία με την Κίνα ήταν η απροθυμία και μερικές φορές η άρνηση των εταίρων αμυντικής συνεργασίας της Τουρκίας, όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Γερμανία, να παράσχουν στρατιωτική τεχνολογία στην Τουρκία σε κοινά έργα.<br /><br />Με άλλα λόγια, η άρνηση των παραδοσιακών εταίρων της Τουρκίας να συνεργαστούν στην αμυντική βιομηχανία άνοιξε εν μέρει το δρόμο για τουρκο-κινεζική συνεργασία.<br /><br />Στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1990, η Τουρκία υπέγραψε δύο κοινά έργα αμυντικής βιομηχανίας με την Κίνα για την ανάπτυξη και παραγωγή κινεζικών πυραυλικών συστημάτων με άδεια στην Τουρκία.<br /><br />Δύο ήταν οι βασικοί λόγοι για την τουρκική εμπλοκή σε αυτά τα δύο έργα συνεργασίας με την Κίνα.<br /><br />Ο πρώτος ήταν η αυξανόμενη πυραυλική απειλή γύρω από την Τουρκία στα μέσα της δεκαετίας του 1990 και η συνειδητοποίηση από τις τουρκικές αρχές ότι η Τουρκία είχε σοβαρές ελλείψεις στα συστήματα αντιπυραυλικής άμυνας.<br /><br />Έτσι οι τουρκικές αρχές επέλεξαν να αναπτύξουν εγχώριους πυραύλους για να ενισχύσουν την αποτρεπτική ικανότητα των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων (TSK).<br />Ο δεύτερος λόγος ήταν η θετική απάντηση από τις κινεζικές αρχές.<br /><br />Η Τουρκία πραγματοποίησε διαβουλεύσεις με πολλές χώρες για πυραυλικά συστήματα και έλαβε θετική απάντηση από την Κίνα στις προτάσεις της, ιδίως όσον αφορά την ανάπτυξη της πυραυλικής τεχνολογίας στην Τουρκία μέσω μεταφοράς τεχνολογίας.<br />Το πρώτο έργο υπογράφηκε το 1997 για το μη κατευθυνόμενο σύστημα πυραύλων πολλαπλής εκτόξευσης (MLRS) WS -1.<br /><br />Αυτή η συμφωνία ήταν η πρώτη γνωστή εξαγωγή αυτού του συστήματος πυροβολικού από την Κίνα.<br /><br />Η πρώτη συστοιχία του WS -1 MLRS παραδόθηκε στις Τουρκικές Χερσαίες Δυνάμεις τον Δεκέμβριο του 1998 από τον κινεζική αμυντική εταιρεία Sichuan Aerospace Industry Corporation (SCAIC), μια από τις σημαντικότερες κατασκευάστριες MLRS.<br />Οι υπόλοιπες πέντε συστοιχίες παρήχθησαν μέσω μεταφοράς τεχνολογίας, με την τουρκική ονομασία Kasırga (στρόβιλος).<br /><br />Το συνολικό κόστος του έργου φέρεται να ήταν περίπου 250 εκατομμύρια δολάρια. Μια συστοιχία Kasırga μπορεί να εκτοξεύσει τέσσερις μη κατευθυνόμενους πυραύλους 302 χιλιοστών, μαζικά ή μεμονωμένα, σε εμβέλεια 100 χιλιομέτρων.<br />Το δεύτερο κοινό σχέδιο αμυντικής βιομηχανίας μεταξύ Τουρκίας και Κίνας υπογράφηκε το 1999 για το B611 SRBM.<br /><br />Σύμφωνα με τη συμφωνία, μια συστοιχία B611 και περισσότεροι από 200 πύραυλοι κατασκευάστηκαν από την Roketsan στην Τουρκία με την τουρκική ονομασία Yıldırım (Lightning) σε συνεργασία με την κινεζική αμυντική εταιρεία China Precision Machinery Import-Export Corporation (CPMIEC).<br />Σύμφωνα με πληροφορίες, το συνολικό κόστος του έργου ήταν περίπου 300 εκατομμύρια δολάρια.<br /><br />Μια συστοιχία Γιλντιρίμ μπορεί να εκτοξεύσει έναν κατευθυνόμενο πύραυλο 600 mm σε εμβέλεια 152 χιλιομέτρων.<br /><br />Ένας κινητήρας στερεού προωθητικού τροφοδοτεί έναν μόνο πύραυλο, ο οποίος μπορεί να τοποθετηθεί με συμβατική κεφαλή υψηλής εκρηκτικής ύλης (HE) και έχει μήκος 6,1 μέτρα και συνολικό βάρος 480 κιλά. Η διόρθωση πορείας βάσει συστήματος αδρανειακής πλοήγησης (INS) παρείχε ακρίβεια 150 μέτρων για τον πύραυλο Yıldırım.<br />Έτσι χάρη στη συνεργασία με την Κίνα, η τουρκική αμυντική βιομηχανία παρήγαγε το πρώτο γηγενές SRBM Yıldırım με εμβέλεια 150 χιλιομέτρων.<br /><br />Το 2009 η Προεδρία της Αμυντικής Βιομηχανίας (SSB) υπέγραψε σύμβαση με την ονομασία Project-B με τη Roketsan για την αύξηση της εμβέλειας των πυραύλων Yıldırım από 150 σε 300 χιλιόμετρα. Ο πύραυλος εκτεταμένου βεληνεκούς ονομάστηκε Bora (Καταιγίδα).<br />Η Roketsan έλαβε τεχνολογική υποστήριξη από την CPMIEC για την παραγωγή του Bora.<br />Ένα νέο σύστημα καθοδήγησης INS, κατασκευασμένο στις ΗΠΑ, βελτίωσε την ακρίβεια από 150 μέτρα σε λιγότερο από 50 μέτρα.<br /><br />Μια επιτυχημένη δοκιμαστική εκτόξευση πραγματοποιήθηκε την άνοιξη του 2014 και οι πρώτες παραδόσεις έγιναν αμέσως μετά από αυτό, πιθανώς το 2015 ή το 2016. Το Bora αντιπροσωπεύει το δεύτερο ορόσημο στο πολυετές σχέδιο ανάπτυξης πυραύλων του τουρκικού στρατού: εγχώριους βαλλιστικούς πυραύλους με βεληνεκές 300 χιλιόμετρα.<br />Η τουρκική απειλή<br /><br />Από τα παραπάνω διαπιστώνεται ότι η τρέχουσα παραγωγή του βαλλιστικού πυραύλου Tayfun βεληνεκούς 561 χιλιομέτρων από την τουρκική αμυντική βιομηχανία, είναι αποτέλεσμα ενός πολυετούς σχεδίου ανάπτυξης πυραύλων που ξεκίνησε και καθοδηγήθηκε από τις Τουρκικές ένοπλες Δυνάμεις τη δεκαετία του 1990.<br /><br />Η συνεργασία και η μεταφορά τεχνολογίας μεταξύ της Roketsan και της Κινεζικής αμυντικής εταιρείας CPMIEC έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του Bora.<br /><br />Σε αντίθεση με τους ισχυρισμούς του Ερντογάν, τα επιτεύγματα της Τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας σήμερα δεν οφείλονται μόνο στα 20 χρόνια του στην εξουσία, αλλά βασίζονται κυρίως στη στρατηγική απόφαση των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων την δεκαετία του 1990 να ανοίξουν το δρόμο για συμπαραγωγή πυραυλικών συστημάτων,με άδεια στην Τουρκία για μεταφορά τεχνολογίας.<br /><br />Η Τουρκία διαθέτει στο οπλοστάσιό της τα εξής πυραυλικά συστήματα:<br /><br />1.Kasırga, με εμβέλεια 100 χιλιομέτρων<br /><br />2.Yıldırım, με εμβέλεια 150 χιλιομέτρων και ακρίβεια 150 μέτρων<br /><br />3.Bora, με εμβέλεια 300 χιλιομέτρων και ακρίβεια 50 μέτρων (ουσιαστικά είναι ο Yıldırım με μεγαλύτερο βεληνεκές)<br /><br />4. Tayfun με εμβέλεια 561 χιλιομέτρων μέχρι στιγμής, με προπτική σύμφωνα με τα λεγόμενα του Ερντογάν να φθάσει τα 1000 χιλιόμετρα.<br /><br />Αν προβούμε σε εγκατάστασή των παραπάνω πυραυλικών συστημάτων σε υποθετικές θέσεις σε μικρή απόσταση από τα μικρασιαστικά παράλια πάνω σε έναν χάρη, με βάση τα βεληνεκή τους, προκύπτει ότι όλα τα νησιά μας ανατολικότερα του 25ου μεσημβρινού, στον οποίο η Τουρκία επιθυμεί να διχοτομήσει το Αιγαίο, βάλλονται από τα παραπάνω συστήματα.<br /><br />Συνεπώς θεωρητικά στόχοι στρατηγικής σημασίας , όπως υποδομές ηλεκτρικού ρεύματος, νερού, γέφυρες, φράγματα, λοιπά έργα κοινής ωφελείας, καθώς και στρατιωτικοί στόχοι όπως αεροδρόμια, λιμάνια, στρατόπεδα, αποθήκες πυρομαχικών και έργα οχυρώσεως, δύναται να βληθούν από τους Τούρκους.<br /><br />Και λέμε θεωρητικά, γιατι η Ελληνική επικράτεια στο σύνολό της καλύπτεται από ένα ισχυρότατο πλέγμα πολυεπίπεδης διαλειτουργικής διακλαδικής αντιαεροπορικής αμύνης, ικανής να αντιμετωπίσει σε πολύ μεγάλο βαθμό την τουρκική απειλή.<br /><br />Επίσης η προσθήκη στο τουρκικό οπλοστάσιο πολλών drones , διαφόρων αποστολών και δυνατοτήτων ,δημιούργησε νέα δεδομένα για την Ελλάδα, η οποία προέβη στην προμήθεια και εγκατάσταση υπερσύγχρονου anti-drone συστήματος στην επικράτεια της, προκειμένου να αντιμετωπίσει την νέα τουρκική απειλή.<br /><br />Διαπίστωση ωστόσο από όλα τα παραπάνω είναι ότι η Τουρκία αυξάνει διαρκώς τις επιθετικές της δυνατότητες με πυραυλικά συστήματα μεγάλου βεληνεκούς και drones, προκειμένου να επιφέρει πλήγματα σε βάθος στην Ελληνική επικράτεια χωρίς ανθρώπινες απώλειες για την ίδια, με την Ελλάδα στον αντίποδα να ενισχύει τα αμυντικά της μέσα με ενίσχυση της αντιαεροπορικής της άμυνας και εγκατάσταση anti-drone συστήματος, αλλά να στερείται την δυνατότητα να πλήξει την τουρκική ενδοχώρα σε βάθος με Στρατηγικά όπλα, πλήν της πολεμικής της Αεροπορίας και του Πολεμικού ναυτικού της και με πυραυλικά συστήματα σε μικρούς αριθμούς και μεσαίου βεληνεκούς.<br /><br />Ο πόλεμος στην Ουκρανία κατέδειξε ότι αντενδείκνυται η χρήση ακριβών Ουκρανικών αντιαεροπορικών πυραύλων για την αναχαίτιση φθηνών Ρωσικών drones, τα οποία ενεργώντας μαζικά σε συνεργασία με εκτόξευση πυραύλων εδάφους-εδάφους από τους Ρώσους , δημιουργούν υπερκορεσμό της Ουκρανικής αεράμυνας διαπερνώντας την, επιφέροντας παράλληλα εξάντληση σε πυρομαχικά των Ουκρανικών αντιαεροπορικών συστημάτων.<br /><br />Κοινώς η Ελλάδα θα πρέπει να κινηθεί στην αγορά όχι μόνο αμυντικών οπλικών συστημάτων και μέσων, αλλά και επιθετικών, που θα της δίνουν την δυνατότητα να πλήξει στόχους σε βάθος στην τουρκική ενδοχώρα, χωρίς να ρισκάρει την παραμικρή ανθρώπινη απώλεια.<br />Κατόπιν των ανωτέρω εισήγησή μας είναι η Ελλάδα :<br /><br />1.Να προμηθευθεί επιπλέον αντιαεροπορικούς πυραύλους Patriot που αποτελούν την ραχοκοκαλιά της αεράμυνάς της, λόγω υπερκαταναλώσεων τους που θα αντιμετωπίσει σε ενδεχόμενη στρατιωτική σύρραξη με την Τουρκία.<br /><br />2. Να προωθήσει από τώρα στα νησιά μας και ιδιάιτερα σε μικρονήσους στο Αιγαίο, αλλά και στην Θράκη επιπλέον φορητά αντιαεροπορικά συστήματα MANPADS και αντιαρματικά.<br /><br />3.Να προβεί στην απόκτηση σε μεγάλους αριθμούς φθηνών drones καμικάζι και UCAV, καθώς και θαλάσσιων USV.<br /><br />4. Να προβεί ΑΜΕΣΑ στην αγορά πυραυλικών συστημάτων εδάφους-εδάφους πολύ μεγάλου βεληνεκούς, ικανών να πλήξουν την τουρκική ενοχώρα ακόμη και πέραν της Άγκυρας.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το τουρκικό οπλοστάσιο βαλλιστικών πυραύλων και η απειλή που συνιστά για την χώρα μας. Η αντίδραση της Ελλάδας.

Παναγιώτης Νάστος Πώς λοιπόν απέκτησε η Τουρκία την ικανότητα να παράγει έναν πύραυλο όπως ο Tayfun SRBM; Είναι γνωστό ότι ο Ερντογάν μέρα μ...

Διαβάστε την συνέχεια

Αρρώστιες και πόλεμοι παράγουν μυθικά κέρδη!

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2023/02/Dow-Jones.jpg" /><br /><br /><b>Χρήστου Δημήτρης</b><br />Παρακολουθώντας -κυρίως- τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, έχεις την εντύπωση ότι έχουν υποταχθεί στα σχέδια των ΗΠΑ για το “νέο κόσμο” και στην κυριαρχία των πολεμικών και φαρμακευτικών βιομηχανιών, καθώς και των πετρελαϊκών. Μεγάλοι κλάδοι αφήνονται στο έλεος της παρατεταμένης ύφεσης και της περιορισμένης ζήτησης, ειδικά μετά την έναρξη του πολέμου που τελικά έχει εξελιχθεί, όπως πολλοί προέβλεπαν, σε πόλεμο Δύσης-Ρωσίας σε ουδέτερο έδαφος! Σύμφωνα μάλιστα με το ινστιτούτο Bruegel οι οικονομικές επιπτώσεις αυτού του πολέμου στο βραχυπρόθεσμο άμεσο δημοσιονομικό κόστος για την ΕΕ αναμενόταν να φτάσει τα 175 δισεκατομμύρια ευρώ ή περίπου 1,1 έως 1,4% του ΑΕΠ το 2022. Την ίδια ώρα κάποιοι μετρούν μυθικά κέρδη…<br /><br />Η επικαιρότητα του θέματος προκλήθηκε από δημοσιεύματα διεθνών μέσων ενημέρωσης και αφορά τις σχέσεις της προέδρου της Κομισιόν, Ούρσουλα Φον ντερ Λάιεν, με τον διευθύνοντα σύμβουλο της Pfizer Αλβέρτο Μπουρλά. Όλα ξεκίνησαν όταν ένα υψηλόβαθμο στέλεχος της Pfizer, ο Τζόρνταν Τρίστον Γουόκερ, διευθυντής έρευνας και ανάπτυξης για στρατηγικές επιχειρήσεις και επιστημονικό σχεδιασμό mRNA, με πρωτοφανή ελαφρότητα και εμφανή απουσία ηθικών αποχρώσεων, μιλά στο “ραντεβού” του, σε δημόσιο χώρο, για τις έρευνες της εταιρείας.<br /><br />Ο Γουόκερ σε αυτή την μαγνητοφωνημένη συνομιλία, λέει απροκάλυπτα ότι οι αρμόδιοι για τον έλεγχο των δραστηριοτήτων των φαρμακευτικών εταιρειών, όταν αποχωρούν βρίσκουν δουλειά σε φαρμακευτικές εταιρείες. Προσθέτει, μάλιστα, ότι «αυτό είναι κακό για την Αμερική αλλά καλό για τις εταιρείες». Τονίζει, δε, πως η Covid είναι «αγελάδα για άρμεγμα χρημάτων» και άλλα πολλά.<br /><br />Αφού το θέμα έλαβε μεγάλες διστάσεις, ο ρεπουμπλικάνος γερουσιαστής των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο έστειλε επιστολή προς τον διευθύνοντα σύμβουλο της Pfizer στην οποία επισημαίνει, μεταξύ άλλων, τα εξής: «Ένα ερευνητικό ρεπορτάζ αποκαλύπτει ότι η Pfizer μπορεί να διεξάγει έρευνα κέρδους λειτουργίας, την οποία ονομάζει έρευνα “κατευθυνόμενης εξέλιξης” για τη μετάλλαξη του ιού SARS-CoV-2 για τη δημιουργία πρόσθετων, πιο ισχυρών παραλλαγών και εμβολίων για την καταπολέμηση μελλοντικών παραλλαγών. Αυτός ο τύπος έρευνας, παρόμοιος με την έρευνα κέρδους λειτουργίας, είναι εδώ και πολύ καιρό αμφιλεγόμενος και υπάρχει η υποψία ότι είναι η αιτία της πανδημίας Covid-19».<br /><br />Και η Φον ντερ Λάιεν στο παιχνίδι<br /><br />Το θέμα έφτασε και στις Βρυξέλες όπου η πρόεδρος της Κομισιόν κλήθηκε να καταθέσει στην αρμόδια Επιτροπή του Ευρωκοινοβουλίου για την υπόθεση της σύμβασης αγοράς των εμβολίων Pfizer, μετά από έρευνες της Εισαγγελίας. Η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν κλήθηκε να δώσει εξηγήσεις σχετικά με το ρόλο της στη διαπραγμάτευση της τρίτης και μεγαλύτερης σύμβασης με την Pfizer, αλλά και για τα γραπτά μηνύματα που αντάλλαξε με τον διευθύνοντα σύμβουλο της εταιρείας, Μπουρλά. Πλην όμως τα μηνύματα σβήστηκαν (!) γιατί τα sms ήταν σύντομα, είχε απαντήσει η Κομισιόν!<br /><a href="https://slpress.gr/politiki/apo-tin-chrysi-aygi-sto-komma-kasidiari/"> </a><br />Η εποπτική αρχή του προϋπολογισμού διαπίστωσε ότι η επικεφαλής της Ε.Ε. παράκαμψε το πρωτόκολλο για να πετύχει μια προκαταρκτική συμφωνία με την αμερικανική πολυεθνική του φαρμάκου, ανοίγοντας τον δρόμο για την υπογραφή μιας τρίτης σύμβασης για έως και 1,8 δισεκατομμύρια δόσεις εμβολίου κατά του κορονοϊού, τον Μάιο του 2021. Το συμβόλαιο της ΕΕ με τη Pfizer ήταν σημαντικό τόσο σε ποσότητα όσο και σε τιμή προϊόντος. Σύμφωνα με λεπτομέρειες που διέρρευσαν, η κάθε δόση κόστισε 15,50 ευρώ, που σημαίνει ότι το συμβόλαιο αντιστοιχεί σε μέγιστη αγορά 30 δισεκατομμυρίων ευρώ! «Είναι η μεγαλύτερη σύμβαση εμβολίων για τον COVID-19 που υπέγραψε η Επιτροπή και θα κυριαρχήσει στο χαρτοφυλάκιο εμβολίων της ΕΕ μέχρι το τέλος του 2023», σημειώνει το Συμβούλιο. Η Pfizer δεν απάντησε σε αίτημα του Politico για σχόλιο σχετικά με την υπόθεση.<div><br />Πάρε κόσμε όπλα<br /><br />Πάμε τώρα στις χρυσοφόρες πολεμικές βιομηχανίες που έπεισαν τους πολίτες της Δύσης, ότι οι κυβερνήσεις τους πρέπει να εξοπλιστούν περισσότερο, λόγω της Ρωσίας. Και όλες έσπευσαν να αυξήσουν θεαματικά τις αγορές τους, αφήνοντας κρίσιμους κοινωνικούς τομείς όπως η Υγεία, η Παιδεία ή το Ασφαλιστικό στο έλεος της τύχης.<br /><br />Ο τζίρος των 100 κορυφαίων επιχειρήσεων παγκοσμίως έφτασε στο πρώτο εξάμηνο του 2022 τα 531 δισεκατομμύρια δολάρια, και έπεται συνέχεια. Το 54% των παραγγελιών μοιράζονται 41 αμερικανικές επιχειρήσεις. Μόνο ο τζίρος της Lockheed Martin για το “ειρηνικό” 2020 ξεπέρασε τα 58 δισ. δολάρια.<br /><br />«Η γαλλική αμυντική βιομηχανία κατόρθωσε να ενισχύσει την εικόνα της με τον πόλεμο της Ουκρανίας», έγραψε η “Le Monde”. Προηγουμένως η εικόνα της αμυντικής βιομηχανίας δεν ήταν και τόσο δημοφιλής στον πληθυσμό, προσθέτει η γαλλική εφημερίδα. Μια μυθική χρονιά» ήταν ο τίτλος των Γαλλικών επιχειρηματικών εφημερίδων για τις στρατιωτικές συμφωνίες της Γαλλίας το 2021,αξίας 28 δισ. ευρώ. Μια «μεγάλη επιτυχία που σπάει προηγούμενα ρεκόρ», γράφει η εφημερίδα La Tribune. Η Bundestag ενέκρινε την αναθεώρηση του γερμανικού Συντάγματος για τη δημιουργία ειδικού ταμείου 100 δισ. ευρώ, που θα χρησιμοποιηθεί για το εξοπλιστικό πρόγραμμα -μαμούθ της χώρας. Και οι γερμανικές βιομηχανίες όπλων αναμένεται να θησαυρίσουν πουλώντας τα περίφημα άρματα μάχης Leopard.</div><div><br />Υπάκουοι πελάτες<br /><br />Να θυμίσουμε ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη πιέστηκε από τις ΗΠΑ για την αγορά Γαλλικών φρεγατών και αεροσκαφών χωρίς αντισταθμιστικά οφέλη (!) συνολικής δαπάνης 10 δισ. ευρώ, ως αποτέλεσμα του σπασίματος της συμφωνίας Αυστραλίας – Γαλλίας για 12 πυρηνικά υποβρύχια αξίας 50 δισ. ευρώ που ανέλαβαν τσαμπουκά οι Αμερικανοί! Τώρα θα πείτε από ποιόν απειλείται η μακρινή Αυστραλία για να χρειάζεται τέτοιους επιθετικούς εξοπλισμούς; Λάθος ερώτημα. Προηγούνται τα κέρδη των αμερικανικών κολοσσών και η απειλή προς την Κίνα.<br /><br />Παρόμοια κέρδη μαμούθ είχαν και οι πετρελαϊκές βιομηχανίες. Μόνο η Exxon Mobil σημείωσε κέρδη 12,75 δισεκατομμυρίων δολαρίων το τέταρτο τρίμηνο, ανεβάζοντας τα ετήσια κέρδη στα 55,7 δισεκατομμύρια δολάρια. Αυτό το ποσό ξεπέρασε το προηγούμενο ετήσιο ρεκόρ της Exxon των 45,22 δισεκατομμυρίων δολαρίων σε ετήσια κέρδη που σημειώθηκε το 2008, όταν το βαρέλι πετρελαίου εκτινάχθηκε κοντά στα 150 δολάρια. Η Chevron έβγαλε επίσης κέρδη-ρεκόρ της τάξης των 35,5 δισ. δολαρίων, ενώ η Shell ανακοίνωσε πως η περασμένη χρονιά απέφερε κέρδη που αγγίζουν τα 40 δισ. δολάρια, τα υψηλότερα ετήσια κέρδη στην 115χρονη ιστορία της. Κάτι ανάλογο συνέβη και στα δύο ιδιωτικά διυλιστήρια της χώρας μας, Motor Oi και ΕΛΠΕ που τα κέρδη τους από 100 εκατομμύρια το 2021 εκτινάχθηκαν περί τα τρία δισ!<br /><br />Για να πραγματοποιηθούν όλα αυτά ευκολότερα και να καμφθούν πολιτικές αντιστάσεις, οι κορυφαίες επιχειρήσεις του στρατιωτικού-βιομηχανικού κλάδου, είχαν διαθέσει μετά το 2000 πάνω από 2,5 δισ. δολάρια για δραστηριότητες λόμπι μόνο στις ΗΠΑ, ανέφερε ο Μάρκους Μπάγερ, πολιτικός επιστήμονας και συνεργάτης του Center for Conflict Studies, με έδρα τη Βόνη. Λογικό αν σκεφτείς πόσα χρήματα που διέθεσε το Κατάρ στους λομπίστες των Βρυξελών για την εικόνα του.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Αρρώστιες και πόλεμοι παράγουν μυθικά κέρδη!

Χρήστου Δημήτρης Παρακολουθώντας -κυρίως- τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, έχεις την εντύπωση ότι έχουν υποταχθεί στα σχέδια των ΗΠΑ για το “νέο...

Διαβάστε την συνέχεια

«Η Δύση να μην έχει ψευδαισθήσεις για την Τουρκία του Ερντογάν».

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/02/turkey.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="533" data-original-width="800" height="426" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/02/turkey.jpg" width="765" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Λόγος με πολλαπλά μηνύματα του Τούρκου Υπουργού Εσωτερικών Σ. Σοϊλού.</span></h3><b>Λάζαρος Καμπουρίδης</b><br />Οι τελευταίες δηλώσεις του Τούρκου Υπουργού Εσωτερικών Σ. Σοϊλού προκάλεσαν μεγάλη εντύπωση, αφού για άλλη μία φορά αυτός εμφανίστηκε ως ο εκπρόσωπος της τουρκικής κυβέρνησης στην πιο ακραία έκφραση του αντιδυτικισμού και κυρίως των ΗΠΑ, καθώς κατηγόρησε την αμερικανική πλευρά ακόμη και για συνέργεια με ακραίες ισλαμικές τρομοκρατικές οργανώσεις.<br /><br />Αξίζει όμως να δούμε ένα βίντεο με δημόσια ομιλία του Σοϊλού την 17 Δεκεμβρίου 2022. ο οποίος εμφανίζει τον Ερντογάν ως τον ηγέτη και άλλων χωρών της περιοχής καθώς και το ρόλο της Τουρκίας στην «απελευθέρωση αυτών των χωρών από τις ΗΠΑ και την Ευρώπη». (Πηγή Abdullah Bozkurt).<br /><br />Ο μικρής διάρκειας δημόσιος λόγος του είναι ενδεικτικός της μεγαλομανίας του Ερντογάν, του αντιδυτικισμού που διέπει την «παρέα» του και τέλος, της πολιτικής που θα εφαρμόζει η Άγκυρα ως «κόμβος» ενέργειας αλλά και άλλων αγαθών, εκμεταλλευόμενη «την έλλειψη οράματος αλλά και αξιόλογων ηγετών από πλευράς Δύσης», όπως λέει χαρακτηριστικά ο Σοϊλού.<br /><br />Στο τέλος της ομιλίας θα πρέπει να τονιστεί ότι ο Σοϊλού δίνει το στίγμα του πρωταγωνιστικού ρόλου που έχει σχεδιάσει ο Ερντογάν να διαδραματίσει η Τουρκία με βάση το Όραμα «Αιώνας της Τουρκίας», λέγοντας χαρακτηριστικά, «Μόλις αρχίσαμε»,<br /><br />Το συμπέρασμα είναι ένα:<br /><br />Η Δύση να μην έχει ψευδαισθήσεις ότι η Τουρκία του Ερντογάν πρόκειται να επιστρέψει. Έχει «κόψει λουρί» και δεν τον ενδιαφέρει πλέον η Δύση αφού θέλει να διαδραματίσει ανεξάρτητο και πρωταγωνιστικό ηγεμονικό ρόλο. Ετοιμαστείτε για μία Τουρκία εκτός ΝΑΤΟ και εκτός προθαλάμου Ευρώπης.<br /><br />Για λόγους πρακτικούς μεταφράσαμε το λόγο του Σ. Σοϊλού για να είναι κατανοητός σε όλους, στο παρακάτω κείμενο:<br /><br />Ο Ταγίπ Ερντογάν δεν είναι ο Πρόεδρος μόνο της Τουρκίας. Θέλω να το γνωρίζετε αυτό.<br /><br />Ορκίζομαι στον Αλλάχ, Εάν η Δαμασκός, η Βαγδάτη, το Ερμπίλ, η Υεμένη, ο Λίβανος, η Λιβύη, το Αφγανιστάν και το Πακιστάν θα απελευθερωθούν από την καταπίεση των ΗΠΑ και της Ευρώπης, εάν επέλθει ειρήνη σε αυτές τις χώρες, θα είναι λόγω του (τουρκικού) έθνους,<br /><br />Δεν είμαστε πια η παλιά Τουρκία. Είναι η πρώτη φορά που έχουμε μία τέτοια ευκαιρία στα 300 χρόνια από την έναρξη της παρακμής της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.<br /><br />Είναι η πρώτη φορά που έχουμε πιάσει τη Δύση χωρίς ηγέτες και χωρίς όραμα. Για πρώτη φορά πιάσαμε τη Δύση, η οποία υποτίθεται θα έπρεπε να κάνει σχέδια εκατονταετηρίδας, να τουρτουρίζει και να τρέμει από το χειμωνιάτικο κρύο.<br /><br />Όταν άρχισε η επισιτιστική κρίση δεν ήταν αυτοί (οι ηγέτες της Δύσης) που ήρθαν παρακαλώντας τον Ερντογάν για να ανοίξει ο διάδρομος σιτηρών (από την Ουκρανία);<br /><br />Αυτοί χτυπάνε την πόρτα του Ερντογάν, την πόρτα της Τουρκίας, ώστε να επωφεληθούν από την ενέργεια, ώστε να μην κρυώσουν το χειμώνα και να δουλέψουν τα εργοστάσιά τους.<br /><br />Μόλις αρχίσαμε.<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

«Η Δύση να μην έχει ψευδαισθήσεις για την Τουρκία του Ερντογάν».

Λόγος με πολλαπλά μηνύματα του Τούρκου Υπουργού Εσωτερικών Σ. Σοϊλού. Λάζαρος Καμπουρίδης Οι τελευταίες δηλώσεις του Τούρκου Υπουργού Εσωτερ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το «δίλλημα Μαλάκκα»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2023/02/malacca.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="535" data-original-width="800" height="428" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2023/02/malacca.jpg" width="777" /></a></div><br /><div>Γράφει ο <b>Θάνος Σεραλίδης</b></div>Η Ασία, εδώ και μερικές δεκαετίες, έχει γίνει ο κόμβος της παγκόσμιας οικονομίας. Ο άξονας του παγκόσμιου εμπορίου, έχει μετατοπιστεί προς την ήπειρο που περιβάλλεται από τρεις ωκεανούς: Ινδικό, Ειρηνικό και Αρκτικό. Κατά συνέπεια, ακόμη και ο γεωπολιτικός άξονας έχει ουσιαστικά μετακινηθεί από την Ευρώπη προς την Άπω Ανατολή, η οποία μάλιστα έχει γίνει το σκηνικό πιθανής ανάφλεξης για εδαφικές διεκδικήσεις που συνδέονται άμεσα, εκτός από τα ζητήματα εθνικής ισχύος, με την οικονομική και γεωστρατηγική πτυχή. Σε αυτή την περιοχή του πλανήτη, που ονομάζεται Ινδο-Ειρηνικός, οι δύο σημερινές παγκόσμιες δυνάμεις ─οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Κίνα─ αντιπαρατίθενται μεταξύ τους όλο και πιο συχνά για περίπου τρεις δεκαετίες ─ ακριβώς λόγω της στρατηγικής σημασίας εκείνων των θαλασσών που, από τον Ειρηνικό έως τον Ινδικό, περιβάλλουν την ασιατική ήπειρο.<br /><br />ΤΑ ΣΗΜΕΙΑ ΠΝΙΓΜΟΥ<br /><br />Δεδομένων αυτών των υποθέσεων και κοιτάζοντας τον γεωγραφικό χάρτη της Ασίας, γίνεται αμέσως αντιληπτό ότι ανάμεσα στους δύο ωκεανούς υπάρχουν υποχρεωτικά περάσματα που γίνονται καθοριστικά, ακριβώς λόγω της σημασίας που έχουν οι όγκοι της εμπορικής κίνησης που τα διασχίζουν.<br /><br />Οι θαλάσσιοι δρόμοι(Sea Lines of Communication ─ SLOCs) και προς τις δύο κατευθύνσεις, μεταξύ του Ειρηνικού και του Ινδικού, περνούν ουσιαστικά από τρία «σημεία πνιγμού-Choke Points»: το στενό της Μαλάκκα, μεταξύ Μαλαισίας και Ινδονησίας, το στενό της Σούντα, μεταξύ των νησιών Ιάβα και Σουμάτρα, και το στενό του Λομπόκ, ανάμεσα στο νησί από το οποίο πήρε το όνομά του και το Μπαλί.<br /><br />Το πέρασμα της Μαλάκκα έχει επίσης μια ιδιαίτερη μορφολογία, που περιορίζει τη διέλευση μεγαλύτερων πλοίων: το ελάχιστο βάθος του, σε ορισμένες περιοχές όπου η περιοχή στενεύει ιδιαίτερα, είναι 25 μέτρα, επομένως τα πλοία που σε μέγεθος υπερβαίνουν το μήκος των 470 μέτρων, το πλάτος των 60 και ένα βύθισμα 20 μέτρων (όρια που προσδιορίζονται ως Malaccamax), πρέπει να χρησιμοποιήσουν αναγκαστικά ένα από τα άλλα δύο στενά.<br /><br />Πάνω από το ήμισυ της ετήσιας χωρητικότητας ολόκληρου του παγκόσμιου εμπορικού στόλου διέρχεται από αυτά τα τρία σημεία πνιγμού, με την πλειονότητα να συνεχίζει στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας. Η κίνηση των δεξαμενόπλοιων μέσω του Στενού της Μαλάκκα είναι περισσότερο από τρεις φορές μεγαλύτερη από την κυκλοφορία στη Διώρυγα του Σουέζ και πολύ περισσότερο από πέντε φορές μεγαλύτερη από τη Διώρυγα του Παναμά. Σχεδόν όλες οι θαλάσσιες μεταφορές μέσω του στενού της Μαλάκκα και της Σούντα πρέπει να περνούν κοντά από τα νησιά Σπράτλι, που κατέχονται από την Κίνα και διεκδικούνται από άλλα παράκτια κράτη.<br /><br />Σχεδόν το ένα τρίτο του παγκόσμιου θαλάσσιου εμπορίου, διέρχεται κάθε χρόνο στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας, έχοντας συνολική αξία περίπου $4 τρις (το 2016 ήταν $3,4 τρις). Οκτώ από τα δέκα πιο πολυσύχναστα λιμάνια μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων στον κόσμο βρίσκονται στην περιοχή Ασίας-Ειρηνικού. Πάνω από το ένα τρίτο των παγκόσμιων αποστολών πετρελαίου (περίπου 35%) διέρχονται μέσω του Ινδικού Ωκεανού στον Ειρηνικό, σε μεγάλο ποσοστό για λογαριασμό της Κίνας, από τις οποίες αποστολές, περισσότερο από το 90% που έχουν διασχίσει τη Θάλασσα της Νότιας Κίνας, έχουν περάσει από το στενό της Μαλάκκα. Πρόκειται για τη συντομότερη θαλάσσια διαδρομή μεταξύ των προμηθευτών υδρογονανθράκων της Αφρικής και του Περσικού Κόλπου και των αγορών στην Ασία, καθιστώντας την Μαλάκκα ένα από τα κύρια σημεία πνιγμού για το πετρέλαιο, σε παγκόσμια κλίμακα. Η Κίνα, η οποία, με το 80% των εισαγωγών πετρελαίου της να διέρχεται από τη Θάλασσα της Νότιας Κίνας, δεν είναι η μόνη που εξαρτάται ζωτικά από αυτά τα Στενά: περίπου τα δύο τρίτα των ενεργειακών προμηθειών της Νότιας Κορέας και σχεδόν το 60% των ενεργειακών προμηθειών συνολικά, της Νότιας Κορέας, της Ιαπωνίας και της Ταϊβάν περνούν από αυτό το αμφισβητούμενο τμήμα της θάλασσας.<br /><br />Εκτός από το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο που διακινείται, σημαντικά αποθέματα υδρογονανθράκων αξιολογούνται και αξιοποιούνται σε όλη την περιοχή της Νοτιοανατολικής Ασίας. Η USGS, η γεωλογική υπηρεσία των Ηνωμένων Πολιτειών, σε μια έκθεση του 2020 υπολόγισε ότι στην περιοχή, μεταξύ των υπεράκτιων κοιτασμάτων και στην ξηρά, υπάρχουν τεχνικά ανακτήσιμοι πόροι ίσοι με 10,5 δισεκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου και 7.700 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου που διανέμονται σε 33 γεωλογικές περιοχές. Για λόγους σύγκρισης, και πάλι σύμφωνα με το USGS, τα αποθέματα ανακτήσιμων υδρογονανθράκων στην περιοχή μεταξύ της εξωτερικής υφαλοκρηπίδας και της ηπειρωτικής πλευράς του Κόλπου του Μεξικού, μιας από τις πιο παραγωγικές περιοχές στον κόσμο, έχουν υπολογιστεί σε περίπου 2,98 δισεκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου και 1.100 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου.<br /><br />ΤΟ ΚΙΝΕΖΙΚΟ ΔΙΛΛΗΜΑ<br /><br />Το 2003, ο Κινέζος πρόεδρος Χου Τζιντάο εξέφρασε την ανησυχία του για την ευπάθεια της χώρας του από μια τόσο εύκολα αποκλειόμενη διαδρομή. Το «δίλημμα Malacca» είχε γεννηθεί, για το Πεκίνο. Προερχόμενο από τη Μέση Ανατολή και την Αφρική, το 80% των κινεζικών εισαγωγών πετρελαίου ─και κάποιων άλλων όπως το κοβάλτιο─ καθώς και ένα μεγάλο μέρος των εξαγωγών της, διέρχονται από ένα στενό από το οποίο δεν σπανίζουν και τα πειρατικά πλοία.<br /><br />Οι στόλοι που φέρουν τις σημαίες των κρατών που συμμετέχουν στη στρατηγική των ΗΠΑ για τον Ινδο-Ειρηνικό (AUKUS και QUAD), τα οποία είναι εχθρικοί προς την Κίνα, κινούνται επίσης στη περιοχή. Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν τους συμμάχους τους στην περιοχή, ξεκινώντας από τη Σιγκαπούρη, την Ινδία, την Ιαπωνία και την Αυστραλία.<br /><br />Μπαμπ ελ Μαντέμπ, Χορμούζ, Μαλάκκα. Τα στενά είναι η αχίλλειος πτέρνα του μεγαλύτερου εισαγωγέα πετρελαίου στον κόσμο. Σε περίπτωση σινο-αμερικανικού πολέμου για την Ταϊβάν, το αμερικανικό ναυτικό και το ινδικό ναυτικό, θα μπορούσαν να οργανώσουν αποκλεισμό των Στενών. Όπως έχουν τα πράγματα, η Κίνα θα είχε λίγες εναλλακτικές. Τα στενά Λομπόκ και Σούντα, στα άκρα της Ιάβας, είναι επαρκή. Για τις κινεζικές εξαγωγές στην Ευρώπη, το Βορειοανατολικό Πέρασμα, η θαλάσσια διαδρομή μέσω της ρωσικής Αρκτικής, παραμένει σε πειραματικό επίπεδο.<br /><br />Το 2013 ο Σι Τζινπίνγκ ανακοίνωσε την αναβίωση των αρχαίων Δρόμων του Μεταξιού, τόσο στη ξηρά όσο και στη θάλασσα, ένα οικονομικό έργο του οποίου η λέξη-κλειδί είναι η συνδεσιμότητα: το έργο στοχεύει στην αποτροπή της περικύκλωσης της Κίνας. Διαφοροποίηση των προμηθειών ─στην περίπτωση του πετρελαίου, από το Ιράν στη Βενεζουέλα, περνώντας και από τη Νιγηρία─ και στρατηγικές παράκαμψης μέσω χερσαίων διαδρόμων. Πολλές από τις παραλλαγές του σχετίζονται άμεσα με το «δίλημμα Μαλάκκα».<br /><br />Ο Οικονομικός Διάδρομος Κίνας-Πακιστάν, ένα δαπανηρό πρόγραμμα επενδύσεων σε υποδομές μεταφορών και ενέργειας και ειδικές οικονομικές ζώνες, με το εμβληματικό πολιτικό και στρατιωτικό λιμάνι Γκουαντάρ, που δίνει πρόσβαση στην Αραβική Θάλασσα, στην ταραγμένη δυτική περιοχή της Κίνας Σιντζιάνγκ. Ο Οικονομικός Διάδρομος Κίνας-Μυανμάρ παρέχει διέξοδο στον Κόλπο της Βεγγάλης, συνδέοντας την κινεζική επαρχία Γιουνάν μέσω Μανταλέι με το Κιαπάιγιου, ένα λιμάνι βαθέων υδάτων της Μυανμάρ που αποτελεί ειδική οικονομική ζώνη. Ωστόσο, οι αγωγοί, οι σιδηρόδρομοι και άλλα έργα του Νέου Δρόμου του Μεταξιού επιβραδύνονται από την πανδημία και το στρατιωτικό πραξικόπημα της Μυανμάρ τον Φεβρουάριο του 2021. Ένας διάδρομος Κίνας-Μυανμάρ-Μπαγκλαντές-Ινδίας εξακολουθεί να σχεδιάζεται, ο οποίος θα συνδέει την Κουνμίνγκ, την πρωτεύουσα της κινεζικής επαρχίας Γιουνάν, με την Καλκούτα μέσω Μανταλέι. Όταν ακούγεται ο «Δρόμος του Μεταξιού», χτυπάει ο συναγερμός στην Ινδία: ο Διάδρομος Κίνας-Πακιστάν διασχίζει εδάφη που διεκδικεί η κυβέρνηση του Νέου Δελχί.<br /><br />Στον αρχαίο Δρόμο του Μεταξιού που, για αιώνες, συνέδεε τη λεκάνη του Κίτρινου Ποταμού με τη Μεσόγειο, οι καμήλες έδωσαν τη θέση τους σε αγωγούς πετρελαίου και φυσικού αερίου μεταξύ Καζακστάν ή Τουρκμενιστάν και Κίνας, ενώ άλλες διαδρομές, στον Βορρά, απεικονίζουν έναν συσχετισμό Κινεζο-Ρωσικών σχέσεων «χωρίς όρια», περιμένοντας τον «Siberian Force 2», έναν μελλοντικό διαμογγολικό αγωγό φυσικού αερίου με μεγαλύτερη χωρητικότητα από τον Nord Stream 1. Αλλά αυτές οι εναλλακτικές λύσεις, καλύπτουν μόνο εν μέρει το αναντικατάστατο στενό της Μαλάκκας.<br /><br />Ωστόσο, υπάρχει μια εναλλακτική λύση για την Μαλάκκα. Το όνομά της είναι Ισθμός του Κρα. Αυτός ο στενός ισθμός, συνορεύει στα δυτικά με τη θάλασσα Ανταμάν και στα ανατολικά από τον κόλπο της Ταϊλάνδης.<br /><br />Ο Νέος Δρόμος του Μεταξιού, διά του Ισθμού Κρα αναβίωσε το όνειρο ενός ασιατικού Παναμά, ενός καναλιού μήκους 120 χιλιομέτρων που θα κόστιζε 30 δισεκατομμύρια δολάρια. Έχει πολλούς υποστηρικτές στη Μπανγκόκ (επιχειρηματίες, στρατιωτικοί) που ονειρεύονται υπέρογκα κέρδη. Άλλοι ανησυχούν για τις συνέπειες του δημοσίου χρέους μιας υποδομής, που χρηματοδοτείται και κατασκευάζεται εξ ολοκλήρου από την Κίνα. Οι περισσότεροι φοβούνται ότι θα ενισχύσει τη διαίρεση μεταξύ της Βόρειας Ταϊλάνδης και των νότιων επαρχιών της, που έχουν καταστραφεί από τη δεκαετία του 1980 από μουσουλμάνους αυτονομιστές και η εξέγερση έχει ήδη στοιχίσει χιλιάδες ζωές. Αυτή τη στιγμή, η προσοχή εστιάζεται σε ένα έργο αυτοκινητοδρόμων και σιδηροδρόμων που θα συνδέει δύο μελλοντικά λιμάνια σε κάθε μια από τις ακτές της θάλασσας του Ισθμού του Κρα.<br /><br />Τo geoeurope είναι ένας ιστότοπος που δημιουργήθηκε από επιστήμονες και ειδικούς που έχουν ασχοληθεί με τη γεωπολιτική της Ευρώπης και έχουν διαπιστώσει συγκεκριμένα κενά στη ροή των πληροφοριών που διαμορφώνουν τις γεωπολιτικές συζητήσεις στην ήπειρό μας.<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το «δίλλημα Μαλάκκα»

Γράφει ο Θάνος Σεραλίδης Η Ασία, εδώ και μερικές δεκαετίες, έχει γίνει ο κόμβος της παγκόσμιας οικονομίας. Ο άξονας του παγκόσμιου εμπορίου,...

Διαβάστε την συνέχεια

Η βιομηχανία όπλων μεγάλος κερδισμένος της κλιμάκωσης του πολέμου στην Ουκρανία.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2023/02/ukraine.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="532" data-original-width="800" height="426" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2023/02/ukraine.jpg" width="776" /></a></div><div><br /></div>Tου<b> Λεωνίδα Βατικιώτη</b><br />«Η παραγωγή των πυραυλικών συστημάτων Himars διακόπηκε από το 2013 ως το 2017 όταν οι πολεμικές επιχειρήσεις στο Ιράκ και το Αφγανιστάν περιορίστηκαν ενώ η παραγωγή των φορητών αντιαρματικών πυραύλων Javelin μειώθηκε από 1.300 τον χρόνο το 2009 σε 400 το 2013» μόνο, εξηγούσαν οι Financial Times στις 31 Ιανουαρίου σε ανάλυσή τους για την αμερικανική πολεμική βιομηχανία που πλέον έχει φτάσει στα όρια της, λόγω του πολέμου στην Ουκρανία!<br /><br />Βάσει πηγών της ίδιας εφημερίδας, οι μεν Javelins πιστώνονται την αποτυχία της Ρωσίας να καταλάβει το Κίεβο, τα δε Himars την εξασθένηση του ρωσικού ποσοτικού πλεονεκτήματος στο πυροβολικό και την εξαγορά χρόνου εκ μέρους της Ουκρανίας για να οργανώσει την αντεπίθεσή της στα βορειο-ανατολικά. Αμφότερα δε, παραγωγή της πολεμικής βιομηχανίας Lockheed Martin, αγοράστηκαν χάρη στην στρατιωτική βοήθεια των ΗΠΑ προς το καθεστώς της Ουκρανίας, ύψους 18,3 δισ. δολ.! Ο πακτωλός χρημάτων από την Δύση προς την Ουκρανία έχει οδηγήσει την παραγωγή πολεμικού υλικού στις ΗΠΑ να χτυπήσει …ταβάνι, εξαντλώντας όλα τα περιθώρια των υπαρχουσών γραμμών παραγωγής. Ενδεικτικά, η Lockheed από 48 Himars το χρόνο πλέον παράγει 60, κι από 2.100 Javelin πλέον παράγει 4.000.<br /><br />Η αύξηση της παραγωγής εκ μέρους της πολεμικής βιομηχανίας, αρχικά για να αντικαταστήσει τα 8.500 Himars που έχουν ήδη σταλεί στην Ουκρανία κι αντιπροσωπεύουν το ένα τρίτο του αμερικανικού αποθέματος, αντιμετωπίζει ωστόσο ένα …ανυπέρβλητο εμπόδιο, βάσει του ίδιου ρεπορτάζ: Τον κίνδυνο να μειωθεί η ζήτηση από την αμερικανική κυβέρνηση κι έτσι η επέκταση της παραγωγικής δυναμικότητας να οδηγήσει την αμερικανική πολεμική βιομηχανία σε χρεοκοπία. «Αναλυτές του κλάδου υποστηρίζουν ότι αυτό το δίκτυο παραγωγής που εκτείνεται σε βιομηχανίες από 141 πόλεις και 16 Πολιτείες των ΗΠΑ, θα μπορούσε να δοκιμαστεί σοβαρά χωρίς μεγαλύτερη συγκεκριμένη ζήτηση από την αμερικανική κυβέρνηση», γράφει η αγγλική εφημερίδα.<br /><br />Μεθερμηνευόμενο το αίτημα της αμερικανικής πολεμικής βιομηχανίας ισοδυναμεί με μια αξίωση ή καλύτερα εκβιασμό δημιουργίας αλλεπάλληλων πολέμων στο διηνεκές, ως όρο για να καλύψει την ζήτηση της Ουκρανίας! Ένας φαύλος κύκλος αίματος των λαών!<br /><br />Αναμφισβήτητη …ανακούφιση στο αδιέξοδο που προκαλεί το βραχυπρόθεσμο φρακάρισμα των γραμμών παραγωγής της αμερικανικής πολεμικής βιομηχανίας προκάλεσε το εμπιστευτικό σημείωμα του στρατηγού της αμερικανικής Πολεμικής Αεροπορίας, που αποκάλυψε το δίκτυο NBC στις 28 Ιανουαρίου όπου προβλέπει ότι ο πόλεμος με την Κίνα θα ξεσπάσει το 2025! Κάλεσε μάλιστα τις ΗΠΑ, που έχουν προαναγγείλει ότι θα εμπλακούν άμεσα κι όχι δια αντιπροσώπων εγκαταλείποντας έτσι την γραμμή της «στρατηγικής αμφισημίας», να «στοχεύσουν στο κεφάλι»!!! Μια πρόβλεψη που δεν είναι καθόλου τυχαία αν ληφθούν υπόψη οι εκλογές στην Ταϊβάν το 2024… Οι ΗΠΑ προετοιμάζουν από τώρα τον πόλεμο με την Κίνα ενισχύοντας τις φιλοαμερικανικές μιλιταριστικές τάσεις σε μια κρίσιμες χώρες της Ασίας από την Ιαπωνία ως τις Φιλιππίνες.<br /><br />Τα συμφέροντα της πολεμικής βιομηχανίας είχαν το δικό τους ξεχωριστό βάρος και στην απόφαση στην από δω μεριά του Ατλαντικού για την αποστολή αρμάτων μάχης στην Ουκρανία. Το Βερολίνο δεν αποφάσισε εύκολα την αποστολή των Leopards εκεί που 80 χρόνια πριν ο γερμανικός στρατός υπέστη μια πανωλεθρία ιστορικών διαστάσεων από τον Κόκκινο Στρατό. Έθεσε ως όρο στις ΗΠΑ να ανακοινώσουν αυτές πρώτα την αποστολή των αμερικανικών αρμάτων Abrams για να αποδεχτούν το αίτημα της Ουκρανίας, η οποία -τώρα- επικαλείται τον κίνδυνο μιας μαζικής ρωσικής αντεπίθεσης την άνοιξη. Όπως κι έκαναν οι ΗΠΑ, μένοντας να αποδειχθεί κατά πόσο πράγματι θα στείλουν τα κατά κοινή ομολογία ακατάλληλα Abrams στις χιονισμένες ουκρανικές πεδιάδες ή προχώρησαν στην δήλωση μόνο και μόνο για να μην αναλάβει μόνη της η Γερμανία το βάρος της κλιμάκωσης του ΝΑΤΟϊκού πολέμου κατά της Ρωσίας.<br /><br />Η αποστολή των αρμάτων μάχης στην Ουκρανία από την αδιόρθωτη Γερμανία κι άλλες ευρωπαϊκές χώρες δεν πρόκειται να αντιστρέψει την πορεία νίκης της Ρωσίας. Το μόνο που θα καταφέρουν τα γερμανικά τανκς θα είναι να οδηγήσουν σε νέα, φρικτά επίπεδα την αιματοχυσία και να παρατείνουν την διάρκεια του πολέμου, όπως τόνισε ο Κροάτης πρόεδρος Ζόραν Μιλάνοβιτς δείχνοντας ότι η αμερικανο-ευρωπαϊκή συμμαχία μόνο δεδομένη δεν πρέπει να θεωρείται.<br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2023/02/ukraine_opla_Screenshot-2023-02-03-at-7.32.54-PM.png"><img height="459" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2023/02/ukraine_opla_Screenshot-2023-02-03-at-7.32.54-PM.png" width="640" /></a><br /><br />Στο ίδιο μήκος κύματος με τον Κροάτη πρόεδρο κινήθηκε και ο Βούλγαρος ομόλογός του, Ρούμεν Ραντέβ, προβλέποντας ότι η αποστολή δυτικών όπλων, που στοχεύει στη νίκη έναντι του αντιπάλου αποκλείοντας κάθε διπλωματική λύση, μπορεί να οδηγήσει σε παγκόσμια σύρραξη!<br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2023/02/ukraine_opla_Screenshot-2023-02-03-at-7.33.28-PM.png"><img height="379" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2023/02/ukraine_opla_Screenshot-2023-02-03-at-7.33.28-PM.png" width="640" /></a><br /><br />Ωστόσο, η αποστολή των γερμανικών αρμάτων μάχης Leopard στην Ουκρανία, όπως και των αμερικανικών πυραύλων, δεν ερμηνεύεται μόνο στο πλαίσιο του ανταγωνισμού με την Ρωσία ή της στήριξης του κλυδωνιζόμενου καθεστώτος Ζελένσκυ. Οι πρόσφατες παραιτήσεις κι εκδιώξεις υπουργών και ανώτερων στελεχών της ουκρανικής κυβέρνησης και η κατάρριψη του ουκρανικού ελικοπτέρου στο Κίεβο που οδήγησε στον θάνατο τον υπουργό Εσωτερικών του Ζελένσκυ βεβαιώνουν ότι η χακί στολή που φοράει μόνιμα ο ουκρανός πρόεδρος έρχεται να κρύψει μια συγκόλληση απίθανων τύπων που έχουν μαζευτεί στην κυβέρνηση του Κιέβου και περιλαμβάνει από μαφιόζους και τυχοδιώκτες μέχρι «αλεξιπτωτιστές» αμερικάνους πράκτορες…<br /><br />Η αποστολή των γερμανικών Leopards θα πλουτίσει την γερμανική πολεμική βιομηχανία, ενώ δίνει το πράσινο φως για την αποστολή εκατοντάδων άλλων γερμανικών αρμάτων που έχουν αγοραστεί από ευρωπαϊκές χώρες, πυροδοτώντας έτσι μια νέα κούρσα εξοπλισμών στο ΝΑΤΟ. Καθόλου τυχαίο δεν είναι ότι η φιλοπόλεμη και φασίζουσα Πολωνία ήδη εξήγγειλε την αύξηση των πολεμικών της δαπανών στο 4% του ΑΕΠ, από 2,4% πέρυσι.<br /><br />Κι εδώ, αυτό που δεν λέγεται το έγραψαν οι Financial Times, με αφορμή την αρχική διστακτικότητα της Γερμανίας να δώσει το πράσινο φως για την εξαγωγή των Leopard που έχει αγοράσει η Πολωνία στην Ουκρανία, μιας και στα συμβόλαια πώλησης προβλεπόταν ως όρος η σύμφωνη γνώμη του Βερολίνου στην περίπτωση της εξαγωγής τους από την αγοράστρια χώρα: «Η απροθυμία της Γερμανίας να εγκρίνει την επαν-εξαγωγή των γερμανικών αρμάτων στην Ουκρανία καταστρέφει την εμπιστοσύνη στον αμυντικό (sic) κλάδο της χώρας, οδηγώντας σε προειδοποιήσεις από Πολωνούς, Σλοβάκους και αξιωματούχους του κλάδου ότι μελλοντικές αγορές και η στρατιωτική συνεργασία βρίσκονται σε κίνδυνο».<br /><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2023/02/ukraine_opla_Screenshot-2023-02-03-at-7.33.11-PM.png"><img src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2023/02/ukraine_opla_Screenshot-2023-02-03-at-7.33.11-PM-485x1024.png" /></a><br /><br />Η πίεση προς το Βερολίνο πολλών εμμονικά αντιρωσικών καθεστώτων της ανατολικής Ευρώπης, όπως η Πολωνία, η Σλοβακία και οι Βαλτικές φιλο-ναζιστικές δημοκρατίες, λειτουργούν σαν μια επιπλέον πίεση έτσι ώστε να εγκαταλείψει και τις τελευταίες αναστολές του για να εμπλακεί βαθύτερα στον πόλεμο του ΝΑΤΟ εναντίον της Ρωσίας. Ο εκβιασμός των αμερικανόδουλων καθεστώτων προς την Γερμανία είναι απλός: Ή δίνετε το πράσινο φως για τα άρματα Leopard ή τις επόμενες παραγγελίες αρμάτων μάχης δεν θα τις πάρει η γερμανική Rheinmentall με έδρα το Ντύσελντορφ, αλλά οι ανταγωνιστές της: Η γαλλική κοινοπραξία που παράγει τα Leclerc και η βρετανική που παράγει τα Challenger 2. Σε αυτό το πλαίσιο τα οικονομικά συμφέροντα και δη αυτά της πολεμικής βιομηχανίας, με κέντρο την Ουκρανία, αποκτούν προτεραιότητα, συμπληρώνοντας τα γεωπολιτικά συμφέροντα της Δύσης που προκρίνουν αν όχι την ήττα, τουλάχιστον την εξάντληση και το κόντεμα της Ρωσίας.<br /><br />Η εμμονή δε των Ουκρανών με τα Leopard δεν μπορεί να εξηγηθεί αν δεν ληφθεί υπόψη μια ιδιαιτερότητα των γερμανικών αρμάτων μάχης: ότι αποτελούν πρωτίστως εξαγώγιμο είδος και μόνο ένα μικρό μέρος από τα 2.000 περίπου άρματα βρίσκεται στην Γερμανία. Όπως μάλιστα φαίνεται στον συνημμένο πίνακα από το γερμανικό περιοδικό Spiegel, που κρίνει ότι τα γερμανικά άρματα θα αλλάξουν τους όρους του παιχνιδιού, η Ελλάδα είναι η χώρα με τον μεγαλύτερο αριθμό Leopard! Δίνοντας επομένως το πράσινο φως η Γερμανία για την αποστολή τους, η παράδοση 14 γερμανικών αρμάτων δεν έχει καμία σημασία. Το αποφασιστικό στοιχείο είναι ότι το πράσινο φως μεταφέρεται σε όλα τα Γενικά Επιτελεία των κρατών μελών του ΝΑΤΟ να στείλουν θεωρητικά, ακόμη και τα 2.000 άρματα που έχουν αγοράσει. Τουλάχιστον οι μαριονέτες του Κιέβου θα μπορούν ελεύθερα να πιέζουν, ελπίζοντας να συγκεντρώσουν μια μεγάλη δύναμη πυρός.<br /><br />Καθοριστικό ρόλο στην αποστολή αρμάτων μάχης στην Ουκρανία διαδραμάτισε ο Εμμανουέλ Μακρόν, που ζήλωσε τη δόξα του Φιλίπ Πεταίν στην γερμανοδουλεία. Η Γαλλία ήταν η πρώτη χώρα που ανακοίνωσε την αποστολή ελαφρών αρμάτων στην Ουκρανία, αδυνατώντας ακόμη να καταπιεί την εξευτελιστική της ήττα από τους ρώσους μισθοφόρους της Βάγκνερ στο Μαλί και δευτερευόντως στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, την Μπουρκίνα Φάσου, την Ακτή Ελαφοντοστού, ακόμη και την Λιβύη.<br /><br />Η σύγκρουση Γαλλίας και Ρωσίας στην Αφρική, παρότι περνάει κάτω από τα ραντάρ, έχει λάβει ασυνήθιστες διαστάσεις με την Ρωσία να αποτυπώνει ακόμη και σε animation τον επιτυχημένο πόλεμο (δια αντιπροσώπων) που διεξάγει εναντίον της Γαλλίας η οποία επιχειρεί να επανασυστήσει τα απομεινάρια της παλιάς αποικιοκρατίας, με νέους ιμπεριαλιστικούς φυσικά όρους.<br /><br />Στην Ουκρανία επομένως η Γαλλία επιχειρεί να κερδίσει ό,τι χάνει σε κύρος από την Ρωσία στην Αφρική.<br /><br />Καμάρωνε μάλιστα στις αρχές Ιανουαρίου ότι «ήταν η πρώτη φορά που θα δοθούν στον ουκρανικό στρατό δυτικά άρματα μάχης». Πρόκειται για τα AMX 10 που την δεκαετία του ’70 χαρακτηρίζονταν και ήταν τότε «tank killer». Για την αγορά τους οι Ουκρανοί θα καταβάλουν στην Γαλλία 200 εκατ. ευρώ που προέρχονται από την «βοήθεια» της Γαλλίας. Φαίνεται κι εδώ η τεράστια χρησιμότητα της δυτικής «αλληλεγγύης» προς την Ουκρανία, καθώς επιταχύνει την πώληση πολεμικού υλικού με πόρους είτε προερχόμενους από τους ευρωπαίους φορολογούμενους, είτε από τον προϋπολογισμό της Ουκρανίας.<br /><br />Η Γαλλία συνεχίζει να λειτουργεί σαν πολιορκητικός κριός εναντίον της Ρωσίας με αφορμή το νέο αίτημα των Ουκρανών τυχοδιωκτών: να προμηθευτούν σύγχρονα μαχητικά αεροσκάφη. Ενώ ο Μπάιντεν αρνήθηκε να στείλει F-16, δηλώνοντας ένα ξερό «όχι», όπως και ο Σολτς, η Γαλλία μόλις την 1η Φεβρουαρίου δήλωσε πρόθυμη να στείλει δικά της Mirage. Ακόμη κι αν ευσταθεί ότι η κατηγορία του Politico, πώς η Γαλλία βιάζεται να ξεφορτωθεί τα Mirage στέλνοντας τα στην Ουκρανία, ώστε η πολεμική της αεροπορία να αποτελείται 100% από Rafale, το γαλλικό φιλί ζωής στην ουκρανική αεροπορία θα επιμηκύνει χρονικά τον πόλεμο και θα αυξήσει το κόστος σε ανθρώπινες ζωές. Χωρίς μάλιστα να αλλάξει το αποτέλεσμα που θα είναι η νίκη της Ρωσίας, μιας και δε χρειάζονται σπουδές στη Σχολή Πολέμου για να γίνει αντιληπτό ότι άρματα δεν δρουν μόνα τους στο πεδίο της μάχης… Επιφέρουν πλήγματα, προκαλούν απώλειες, καθυστερούν σχέδια αλλά δεν φέρνουν την νίκη.<br /><br />Το σημαντικότερο ωστόσο είναι άλλο. Αιτία του πολέμου ήταν το δίκαιο αίτημα της Ρωσίας να παραμείνει η χούντα της Ουκρανίας αποστρατιωτικοποιημένη κι εκτός του ΝΑΤΟ. Η πρώτη απάντηση των κρατών μελών του ΝΑΤΟ στην επέμβαση της Ρωσίας ήταν η αποστολή αυστηρά αμυντικού υλικού, όπως κράνη και αλεξίσφαιρα γιλέκα. Φτάνουμε ωστόσο ένα σχεδόν χρόνο μετά να αποστέλλονται πυρομαχικά απ’ όλες τις χώρες του ΝΑΤΟ, συμπεριλαμβανομένης και της <a href="https://www.datajournalists.co.uk/2023/01/25/i-mystiki-apostoli-oplon-apo-tis-stratiotikes-apothikes-stin-kozani/">Ελλάδας</a>, ενώ εξετάζεται ακόμη και η αποστολή πολεμικών αεροσκαφών, που είναι σε θέση να επιχειρήσουν βαθιά στην ρωσική ενδοχώρα!<br /><br />Η πορεία κλιμάκωσης που έχει επιλέξει το ΝΑΤΟ καθιστά θέμα χρόνου όχι μόνο την αποστολή στρατού, που θα επιχειρεί επίσημα και δημόσια με τα εθνόσημα των κρατών μελών του ΝΑΤΟ, αλλά και η εμπλοκή του ίδιου του ΝΑΤΟ. Βρισκόμαστε έτσι μπροστά σε μια κλιμάκωση την κύρια κι αποκλειστική ευθύνη της οποίας φέρουν οι Αμερικάνοι, που προκάλεσαν τον πόλεμο χρησιμοποιώντας ως μπροστάρη τον Ζελένσκυ κι έκτοτε ρίχνουν ολοένα και περισσότερο λάδι στη φωτιά. Αξίζει μάλιστα να προσέξουμε ότι όσο βλέπουν την άνευ όρων ανάμειξη των Ευρωπαίων στον πόλεμο της Ουκρανίας, τόσο οι ίδιοι μένουν απ’ έξω αφήνοντας τους Ευρωπαίους να βγάλουν τα …κάστανα από την φωτιά.<br /><br />Υπέρ της ειρήνης οι λαοί!<br /><br />Απέναντι σε αυτή την δυστοπία, ελπίδες δημιουργεί η στάση των λαών της Ευρώπης. Έρευνα που διεξήχθη σε 9 χώρες έδειξε ότι η πλειοψηφία (48%) τάσσεται υπέρ ενός γρήγορου τέλους στον πόλεμο, ακόμη κι αν η Ουκρανία χάσει εδάφη. Ενάντια στο ενδεχόμενο θυσιών που θα επισπεύσουν την ειρήνη τάσσεται εάν πολύ μικρότερο ποσοστό της τάξης του 31%. Τα υψηλότερα ποσοστά υπέρ της όσο το δυνατόν γρηγορότερης λήξης του πολέμου απαντώνται σε Αυστρία (64%), Γερμανία (60%), Ελλάδα (54%) και Ιταλία, Ισπανία (50%).<br /><br />Ελλάδα και Ιταλία επίσης αποδοκιμάζουν κατά πλειοψηφία την αποστολή πολεμικού υλικού στον Ζελένσκυ: 60% στην Ελλάδα και 50% στην Ιταλία απορρίπτουν την αποστολή πολεμικού υλικού, ενώ θετικά διάκειται μόνο το 38% σε κάθε χώρα.<br /><br />Ενδιαφέρον παρουσιάζει επίσης η στάση των Ελλήνων απέναντι στις κυρώσεις της Ρωσίας, καθώς μόνο το 29% τις εγκρίνει! Η μειοψηφία τις εγκρίνει επίσης στην Αυστρία (33%) και την Ιταλία (38%).<br /><br />Η φιλειρηνική στάση των Ευρωπαίων ισοδυναμεί με την απόρριψη της γραμμής που ακολουθούν σύσσωμες σχεδόν οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, οι οποίες στοιχίζονται πίσω από την φιλοπολεμική – εμπρηστική γραμμή του ΝΑΤΟ. Οι λαοί απορρίπτουν τον πόλεμο κι επιλέγουν την ειρήνη…<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η βιομηχανία όπλων μεγάλος κερδισμένος της κλιμάκωσης του πολέμου στην Ουκρανία.

Tου Λεωνίδα Βατικιώτη «Η παραγωγή των πυραυλικών συστημάτων Himars διακόπηκε από το 2013 ως το 2017 όταν οι πολεμικές επιχειρήσεις στο Ιράκ...

Διαβάστε την συνέχεια

Δυστυχώς τα διδάγματα της κρίσης των Ιμίων δεν έχουν γίνει αντιληπτά…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="380" src="https://www.youtube.com/embed/ANebEyXson4" width="746" youtube-src-id="ANebEyXson4"></iframe></div><div><br /></div>Στις “Αντιθέσεις” μια μεγάλη συζήτηση σε γεωπολιτική εικόνα πάνω στα εθνικά θέματα και τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, με αφορμή τα 27 χρόνια από την κρίση των Ιμίων και τις συνέπειες της μέχρι και σήμερα.<br /><ul style="text-align: left;"><li> Γιατί η κρίση των Ιμίων άλλαξε ταχύτητες και την ατζέντα των ελληνοτουρκικών σχέσεων, από την κούρσα των εξοπλισμών και τις καταστάσεις που αυτή δημιούργησε, μέχρι τα αφηγήματα, της “γαλάζιας πατρίδας”, της διχοτόμησης του Αιγαίου στον 25ο μεσημβρινό και της αμφισβήτησης στο πεδίο της κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων</li><li>Η στρατηγική της “γκριζοποίησης” στο Αιγαίο και οι προεκτάσεις από τον πόλεμο στην Ουκρανία, μέχρι την Ανατολική Μεσόγειο</li><li>Ο ρόλος της Κύπρου, η αντίληψη του στρατηγικού της βάθους, το “κλειδί” της οριοθέτησης ΑΟΖ, μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου, η ατολμία και οι εξηγήσεις της</li><li> Η στρατηγική της αποτροπής, η διαφορά της λεκτικής αναφοράς και της εφαρμογής στο πεδίο τα υπέρ και κατά.</li><li>Μήπως τα Ίμια οδηγούν σε “Ιμιοποίηση” της επιλογής που επιλέγει διαχρονικά η ελληνική πολιτική ελίτ;</li><li>Οι νέοι συσχετισμοί ισχύος και ο ρόλος των μεγάλων παικτών στην ευρύτερη περιοχή, οδηγεί σε ανατροπή και ευκαιρίες ή επώδυνους συμβιβασμούς</li><li>Ο ρόλος στις εξελίξεις των ενεργειακών πηγών της Ανατολικής Μεσογείου</li></ul><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Δυστυχώς τα διδάγματα της κρίσης των Ιμίων δεν έχουν γίνει αντιληπτά…

Στις “Αντιθέσεις” μια μεγάλη συζήτηση σε γεωπολιτική εικόνα πάνω στα εθνικά θέματα και τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, με αφορμή τα 27 χρόνια α...

Διαβάστε την συνέχεια

Μεγαλύτερη απειλή η Κίνα του Xi από τον Putin. Στόχος η παγκόσμια κυριαρχία. Η προειδοποίηση Pompeo.

<img height="427" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/29a5c41b140ffbc531d2f6b3a1b8799c_XL.jpg" width="753" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η προειδοποίηση Pompeo για τις προθέσεις του Κινέζου ηγέτη Xi Jinping</span></h3>Η Κίνα και ο πρόεδρός της Xi Jinping αποτελούν μεγαλύτερη απειλή για τον πλανήτη από ότι η Ρωσία του Vladimir Putin, σύμφωνα με τον πρώην υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, Mike Pompeo.<br />Μιλώντας στο βρετανικό Skynews, o Pompeo δήλωσε ότι ο πρόεδρος Xi έχει πρόθεση να κυριαρχήσει στον κόσμο.<br /><br />"Θέλει να του ανήκετε", προειδοποίησε ο Αμερικανός πολιτικός.<br />"Θέλει ηγεμονική θέση σε όλο τον κόσμο με το μαρξιστικό-λενινιστικό του όραμα και κινεζική οικονομική και πολιτική κυριαρχία σε κάθε γωνιά του κόσμου.<br />"Αυτός είναι ο φαύλος στόχος του. Έχουμε υποχρέωση απέναντι στην επόμενη γενιά να τον αποκρούσουμε", τόνισε.<br /><br />Πιο επικίνδυνος ο Xi από τον Putin<br /><br />Ερωτηθείς εάν ο Κινέζος ηγέτης είναι πιο επικίνδυνος από τον Ρώσο ομόλογό του - ο οποίος εισέβαλε στην Ουκρανία σχεδόν πριν από ένα χρόνο σήμερα - ο Pompeo απάντησε: "Απολύτως. [Είναι] ούτε καν κοντά.<br />"Ο Vladimir Putin έχει ένα πολύ ικανό πυρηνικό πρόγραμμα και μια οικονομία που εξαρτάται από έναν μόνο κλάδο. Και αν παράγουμε ενέργεια στην Αμερική, αυτή η βιομηχανία θα είναι πολύ λιγότερο πολύτιμη γι' αυτόν", είπε.<br />"Ο Xi είναι ένα διαφορετικό πλάσμα.<br />"Ο πλανήτης εξαρτάται από αυτόν οικονομικά, έχει 1,4 δισεκατομμύρια ανθρώπους.<br />"Έχει μια οικονομία που ανταγωνίζεται το μέγεθος της οικονομίας των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, ένα εξαιρετικά ικανό διαστημικό και στρατιωτικό πρόγραμμα και πρόγραμμα στον κυβερνοχώρο. Και αυτές είναι οι δυνατότητες. Και τώρα έχουμε δει και την πρόθεσή του".<br />Ο Pompeo είπε επίσης ότι ενώ ο Putin πιστεύει στη μεγαλύτερη Ρωσία "δεν έχει ψευδαισθήσεις σχετικά με την ικανότητά του να κυριαρχήσει στον κόσμο".<br />Ενώ είπε ότι ο Xi Jinping "πιστεύει ότι πρόκειται να κυριαρχήσει στον κόσμο.<br />"Αυτοί είναι δύο θεμελιωδώς διαφορετικοί κίνδυνοι για τον τρόπο ζωής μας στην Ευρώπη, στις Ηνωμένες Πολιτείες, στην Ασία, στη Μέση Ανατολή, παντού.<br />Ο Pompeo διετέλεσε υπουργός Εξωτερικών υπό τον Donald Trump μεταξύ 2018 και 2021 και πριν από αυτό ήταν διευθυντής της CIA.<br />Διηγήθηκε μια συνάντηση με τον Putin κατά την οποία "κοίταξε στα μάτια του" και "είδε το κακό".<br />"Μην γελιέστε, είναι κακός άνθρωπος".<br /><br />H αδυναμία του Biden επέτρεψε να γίνει πόλεμος στην Ουκρανία<br /><br />Ο Pompeo κατηγόρησε τον πρόεδρο Biden ότι ήταν αδύναμος και "επέτρεψε να συμβεί ο πόλεμος".<br />"Τι άλλαξε την τελευταία δεκαετία; Το 2014, ο πρόεδρος Obama επιτρέπει στον Putin να καταλάβει την Κριμαία - το ένα πέμπτο της Ουκρανίας. Πάντα σκεφτόμαστε ότι αυτός ο πόλεμος ξεκίνησε στις 24 Φεβρουαρίου, τώρα σχεδόν ακριβώς πριν από ένα χρόνο. Στην πραγματικότητα ξεκίνησε το 2014. Στη συνέχεια, για τέσσερα χρόνια, ο Putin δεν εισβάλλει στην Ευρώπη. Δεν παίρνει ούτε μια σπιθαμή. Και μετά, φεύγουμε από την εξουσία και ξαναρχίζει. Πιστεύω ότι αυτό δεν είναι σύμπτωση".<br />Ο Pompeo απέρριψε τους υπαινιγμούς ότι ο πρόεδρος Biden ενεργεί ως ηγέτης εκ μέρους της Δύσης στην απάντησή της στην εισβολή στην Ουκρανία και επέκρινε τον τρόπο με τον οποίο οι χώρες αντέδρασαν στον πόλεμο.<br />"Η Δύση ήταν αργή, και καθυστερημένη, και φοβισμένη για κλιμάκωση, και αυτό ήταν λάθος. Και γι' αυτό θα πρέπει να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να το διορθώσουμε αυτό σήμερα. Θα πρέπει να τους παρέχουμε τα πράγματα που χρειάζονται και να θέσουμε την Ουκρανία και τη Δύση σε μια θέση όπου ο Putin θα δει τα μελλούμενα.<br />Έτσι αποκαθιστάς την αποτροπή".<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Μεγαλύτερη απειλή η Κίνα του Xi από τον Putin. Στόχος η παγκόσμια κυριαρχία. Η προειδοποίηση Pompeo.

Η προειδοποίηση Pompeo για τις προθέσεις του Κινέζου ηγέτη Xi Jinping Η Κίνα και ο πρόεδρός της Xi Jinping αποτελούν μεγαλύτερη απειλή για τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ένα βήμα πριν την κατάρρευση το Πακιστάν. Καταρρέει το νόμισμα, χωρίς ρεύμα πολλές περιοχές.

<img height="336" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/1b208d5c4442da4efb8ade823aaac293_XL.jpg" width="769" /><br /><br /><div>Η κυβερνητική διαφθορά, τα εξαντλημένα συναλλαγματικά αποθέματα και το εξουθενωτικό χρέος έχουν στείλει την οικονομία του Πακιστάν στα τάρταρα<br /><br />Η οικονομία του Πακιστάν βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού.<br />Η χώρα της Νότιας Ασίας υπέστη αυτή την εβδομάδα μια φρικτή βομβιστική επίθεση σε τζαμί που στοίχισε τη ζωή σε τουλάχιστον 100 ανθρώπους.<br />Στις 24 Ιανουαρίου, τα 230 εκατομμύρια κάτοικοι της χώρας επλήγησαν από ένα πανεθνικό μπλακ άουτ.<br />Και σήμερα, η πακιστανική ρουπία βρίσκεται σε χαμηλό ρεκόρ έναντι του δολαρίου.<br /><br />Αυτά είναι μόνο τα πιο πρόσφατα σοκ εν μέσω πολύμηνης κρίσης, καθώς η κυβερνητική διαφθορά, τα εξαντλημένα συναλλαγματικά αποθέματα και το εξουθενωτικό χρέος έχουν στείλει την οικονομία του Πακιστάν στα τάρταρα.<br /><br />Σε εξέλιξη η αποστολή του ΔΝΤ<br /><br />Οι αξιωματούχοι του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου προσγειώθηκαν στο Ισλαμαμπάντ την Τρίτη 31 Ιανουαρίου 2023 για συνομιλίες με την πακιστανική κυβέρνηση.<br />Στόχος των συνομιλιών;<br />Να ξεκλειδώσουν τα κεφάλαια που χρειάζονται απεγνωσμένα από ένα πακέτο διάσωσης ύψους 7 δισεκατομμυρίων δολαρίων.<br />Και δεν θα μπορούσε να έρθει σε πιο κρίσιμη στιγμή: Το Πακιστάν έχει συναλλαγματικά αποθέματα μόνο για να πληρώσει περίπου τρεις εβδομάδες εισαγωγών.</div><div><br />Το Πακιστάν έλαβε ένα πρόγραμμα διάσωσης ύψους 6 δισεκατομμυρίων δολαρίων από το ΔΝΤ το 2019, στο οποίο προστέθηκε άλλο ένα δισεκατομμύριο δολάρια τον Αύγουστο του 2022, στο 23ο πρόγραμμα χρηματοδότησης του ΔΝΤ για τη χώρα στα 75 χρόνια της ύπαρξής του.<br />Αλλά τα χρήματα δεν θα ξεκλειδωθούν τόσο εύκολα αυτή τη φορά, καθώς οι αξιωματούχοι του ΔΝΤ θέλουν να δουν την κυβέρνηση του Πακιστάν να εφαρμόζει δημοσιονομικές μεταρρυθμίσεις.<br />Αυτές περιλαμβάνουν την έγκριση μιας συναλλαγματικής ισοτιμίας που καθορίζεται από την αγορά για το νόμισμα της χώρας, τη ρουπία, και τη μείωση των επιδοτήσεων καυσίμων, οι οποίες έχουν γίνει πιο δαπανηρές εν μέσω της παγκόσμιας αύξησης των τιμών της ενέργειας.</div><div><br />Ο Πακιστανός πρωθυπουργός Shehbaz Sharif αρνιόταν επί μήνες να προβεί σε τέτοιες αλλαγές, φοβούμενος λαϊκές αντιδράσεις.<br />Αλλά η προοπτική της εθνικής χρεοκοπίας τον ανάγκασε τελικά να υποκύψει - στα τέλη Ιανουαρίου, το Πακιστάν ήρε το τεχνητό ανώτατο όριο στο νόμισμά του, με αποτέλεσμα η ρουπία να καταρρεύσει κατά 20% έναντι του δολαρίου μέσα σε λίγες ημέρες.<br />Η κυβέρνηση αύξησε τις τιμές των καυσίμων κατά 16%.<br />Και η κεντρική τράπεζα του Πακιστάν αύξησε το επιτόκιό της κατά 100 μονάδες βάσης για να καταπολεμήσει τον υψηλότερο πληθωρισμό της χώρας εδώ και δεκαετίες, ο οποίος αναμένεται να φθάσει το 26% τον Ιανουάριο.<br /><br />Πώς έφτασε το Πακιστάν ως εδώ;<br /><br />Η κρίση στην οποία βρίσκεται το Πακιστάν σοβούσε εδώ και πολύ καιρό και ξεπερνά κατά πολύ την εκλογική πολιτική, λένε άνθρωποι που μελετούν τη χώρα.<br />"Η οικονομική κατάσταση του Πακιστάν είναι άμεση αντανάκλαση των λανθασμένων προτεραιοτήτων της χώρας εδώ και δεκαετίες", δήλωσε ο Kamal Madishetty, ερευνητής στο Ινστιτούτο Ειρήνης και Μελετών Συγκρούσεων στο Νέο Δελχί.<br />Επισήμανε τον συντριπτικό έλεγχο του στρατού επί όλων των άλλων θεσμών ως βασικό παράγοντα.<br />"Το στρατιωτικό κατεστημένο της χώρας συνεχίζει να στριμώχνει ένα δυσανάλογο μερίδιο των πόρων για τον εαυτό του, εις βάρος των απλών πολιτών", είπε, εξηγώντας ότι το 2022, καθώς το Πακιστάν περιέκοψε τις δαπάνες σε τομείς όπως οι υποδομές και η εκπαίδευση, οι στρατιωτικές δαπάνες διογκώθηκαν κατά 11%.</div><div><br />"Ο δημόσιος λόγος μπορεί να φορτώνει τις οικονομικές δυσκολίες στη μία κυβέρνηση μετά την άλλη, αλλά οι πραγματικά υπεύθυνοι είναι η τάξη των ανθρώπων που βρίσκονται μόνιμα στην εξουσία".<br />Ο Kamal Alam, μη μόνιμος ανώτερος συνεργάτης του Atlantic Council, περιέγραψε μια δυσλειτουργική άρχουσα τάξη που επί δεκαετίες καταχράστηκε κεφάλαια και εμπόδισε ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις.<br />"Βυθισμένο στην πολιτική, στρατιωτική, φεουδαρχική διαφθορά, το Πακιστάν υφίσταται πλέον ως ένα κράτος που επιβιώνει μόνο χάρη στη γενναιοδωρία των Σαουδαράβων, της Κίνας, των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και των ΗΠΑ με αυτή τη σειρά", είπε.<br />"Αλλά τελικά και οι προστάτες του έχουν εξαντλήσει την υπομονή τους λόγω της έλλειψης διαφάνειας ως προς τον αντίκτυπο των πραγματικών δωρεών τους".<br />Η πλούσια σε πετρέλαιο Σαουδική Αραβία είναι μακροχρόνιος σύμμαχος του Πακιστάν, βοηθώντας το οικονομικά πολλές φορές.<br />Αλλά τώρα ακόμη και οι Σαουδάραβες απαιτούν να δουν σοβαρή βελτίωση όσον αφορά τη διακυβέρνηση και τη διαφθορά προτού ανοίξουν και πάλι τα πορτοφόλια τους.<br /><br />Μεγάλο χρέος προς την Κίνα<br /><br />Το Πακιστάν είναι επίσης κοντά στην Κίνα - και βαθιά μέσα στο χρέος της.<br />Περισσότερο από το 30% του συνολικού εξωτερικού χρέους του Πακιστάν οφείλεται στην Κίνα, σύμφωνα με το ΔΝΤ.<br />Αυτό είναι τρεις φορές περισσότερο από ό,τι χρωστάει το Πακιστάν στο ΔΝΤ και περισσότερο από τα δάνειά του από την Παγκόσμια Τράπεζα και την Ασιατική Τράπεζα Ανάπτυξης μαζί, λέει ο Madishetty.<br />Αυτά τα κινεζικά δάνεια, είπε, "συνοδεύονται από αδιαφανείς όρους, παραβλέπουν τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα των έργων, αγνοούν το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος και έχουν επιτόκια που είναι συνήθως 1-2% υψηλότερα από αυτά που προσφέρουν οι δανειστές του ΟΟΣΑ".<br />Παρά όλα αυτά και την τρέχουσα οικονομική του κατάσταση, το Πακιστάν συνεχίζει να δανείζεται από την Κίνα.<br />"Πιο πρόσφατα, ζήτησε δάνειο ύψους 10 δισεκατομμυρίων δολαρίων από την Κίνα για ένα μεγάλο σιδηροδρομικό έργο, αγνοώντας τις ανησυχίες για το χρέος.<br />Τέτοιες αποφάσεις σίγουρα ωθούν τη χώρα προς την αθέτηση της πληρωμής του χρέους της, μάλλον νωρίτερα παρά αργότερα", δήλωσε ο Madishetty.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ένα βήμα πριν την κατάρρευση το Πακιστάν. Καταρρέει το νόμισμα, χωρίς ρεύμα πολλές περιοχές.

Η κυβερνητική διαφθορά, τα εξαντλημένα συναλλαγματικά αποθέματα και το εξουθενωτικό χρέος έχουν στείλει την οικονομία του Πακιστάν στα τάρτα...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Συριακό ως ανοιχτή πληγή… και οι φίλοι της Τουρκίας στις ΗΠΑ.

<a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2023/02/AIr1ow-scaled.jpeg"><img height="406" src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2023/02/AIr1ow-scaled.jpeg" width="796" /></a><br /><br /><b>Γιώργος Σκαφιδάς</b><br />Δώδεκα χρόνια έπειτα από την έναρξη του πολέμου στη Σύρια (που δεν είναι ακριβώς εμφύλιος αλλά ούτε και proxy πόλεμος δια αντιπροσώπων), το Συριακό αποτελεί πια σε γενικές γραμμές… υποσημείωση στη διεθνή ειδησεογραφία. Είναι και αυτό, πλέον, ένα από εκείνα τα μέτωπα που έχουν πολυκαιρίσει τόσο ώστε να μην αποτελούν πρώτη είδηση… εν αναμονή βέβαια της πρώτης επόμενης μεγάλης εξέλιξης ή ανατροπής που θα τα επαναφέρει (πρόσκαιρα;) στο επίκεντρο του (ταχέως εναλλασσόμενου) ενδιαφέροντος.<br /><br />Το Συριακό, ωστόσο, ως ανοιχτή πληγή είναι κομβικό για μια σειρά από πολύ πρακτικούς λόγους, καθώς επηρεάζει:<br /><br />Τη θέση της Ρωσίας στην Ανατολική Μεσόγειο (η Μόσχα διατηρεί στρατιωτικές βάσεις σε Χμεϊμίμ – Λατάκια)<br /><br />Τις σχέσεις Ρωσίας – Ισραήλ (οι Ισραηλινοί έχουν ανάγκη την «ανοχή» της Ρωσίας για να πλήττουν θέσεις Ιρανών και φιλο-ιρανών εντός της Συρίας)<br /><br />Την επιρροή του Ιράν και τα ανοίγματα της Τεχεράνης προς τη Μεσόγειο<br /><br />Το Κουρδικό στον πυρήνα του<br /><br />Την εξωτερική πολιτική της Τουρκίας<br /><br />Τη θέση των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή (και, σε έναν βαθμό, τις σχέσεις Ουάσιγκτον – Άγκυρας)<br /><br />Τον αγώνα ενάντια στους τζιχαντιστές που δεν έχει τελειώσει<br /><br />Ο «συριακός λαβύρινθος» ρίχνει, με άλλα λόγια, τη σκιά του πάνω από τις εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου αλλά και βαθύτερα εντός της Μέσης Ανατολής, λειτουργώντας ως βαρίδι αλλά και ως παράγοντας καθοριστικός των εξελίξεων.<br /><br />Παράλληλα ωστόσο, ρίχνει βαριά τη σκιά του πάνω και από τις αμερικανοτουρκικές εξελίξεις, κυρίως μέσα από το πρίσμα της στήριξης που έχουν παράσχει οι ΗΠΑ στις κουρδικές μονάδες προστασίας του λαού (YPG – YPJ) τις οποίες η τουρκική πλευρά επιμένει να αντιμετωπίζει ως παρακλάδι του PKK.<br /><br />Σε ό,τι έχει να κάνει, ειδικότερα, με τον ρόλο της Τουρκίας του Ερντογάν στο Συριακό, ένα σενάριο που κυκλοφορεί τελευταία είναι εκείνο που θέλει την Άγκυρα να τα «ξαναβρίσκει» με τον καθεστώς του Μπασάρ αλ Άσαντ, με τις ευλογίες μεν της Μόσχας αλλά σε βάρος των Κούρδων. Μόλις τον περασμένο Δεκέμβριο οι κ.κ. Χουλουσί Ακάρ και Χακάν Φιντάν είχαν συνάντηση με τους ομολόγους τους της Συρίας στη… Μόσχα.<br /><br />Με αφορμή αυτήν την επιχειρούμενη επαναπροσέγγιση Άγκυρας – Δαμασκού, τουρκόφιλοι κύκλοι στις ΗΠΑ σπεύδουν τώρα να προωθήσουν ως προτιμητέα επιλογή πολιτικής την πλήρη ευθυγράμμιση των αμερικανικών θέσεων με τις τουρκικές αξιώσεις στο Συριακό, σε βάρος των Κούρδων.<br /><br />Πρόσφατο policy memo του αμερικανικού Hudson Institute, που δημοσιεύτηκε τον Ιανουάριο του 2023, έρχεται να παρουσιάσει «έναν οδικό χάρτη απόδρασης από τον συριακό λαβύριθνο» («Escape from the Syrian Labyrinth: A Road Map») που μοιάζει όμως σαν να έχει γραφτεί από την ίδια την τουρκική ηγεσία.<br /><br />Τι διαβάζουμε στο εν λόγω policy memo;<br /><br />Ότι η Τουρκία είναι «απαραίτητη» («indispensable») για τις ΗΠΑ «ως αντίβαρο στη Ρωσία» (Ποια; Η Τουρκία των S-400 που απέχει από τις κυρώσεις που έχουν επιβληθεί στη Ρωσία λόγω της εισβολής στην Ουκρανία και μπλοκάρει τη νατοϊκή πορεία Σουηδών και Φινλανδών, διερωτόμαστε εμείς).<br /><br />Ότι η ύπαρξη της Ροτζάβα κοντά στα τουρκικά σύνορα είναι συγκρίσιμη ως κατάσταση με τη δυνητική ύπαρξη ενός τζιχαντιστικού κρατικού μορφώματος ελεγχόμενου από την αλ-Κάιντα κοντά στα σύνορα των ΗΠΑ με το Μεξικό (σε μια «λογική» τύπου: όπως οι Αμερικανοί δεν θα δέχονταν τζιχαντιστές κοντά στα σύνορά τους, έτσι και οι Τούρκοι δεν μπορούν να δεχθούν Κούρδους…).<br /><br />Ότι η υποστήριξη που έχουν παράσχει οι ΗΠΑ στις δυνάμεις των YPG (την περίοδο που οι Τούρκοι στήριζαν τζιχαντιστές στη Συρία, σημειώνουμε εμείς) ήταν εκείνη που οδήγησε τον Ερντογάν στις αγκάλες του Πούτιν (εάν βρίσκεται όμως ο Ερντογάν στις αγκάλες του Πούτιν, τότε δεν είναι αντίβαρο στη Ρωσία αλλά εταίρος της…).<br /><br />Οι συντάκτες (Μάικλ Ντόραν και Ομέρ Οζκιζιλτζίκ) της σχετικής έκθεσης του Hudson Institute καλούν την Ουάσιγκτον να ευθυγραμμιστεί πλήρως, μέσω Συρίας, με τις επιλογές της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής του Ερντογάν, υποστηρίζοντας μάλιστα ότι κάτι τέτοιο θα εξυπηρετούσε παράλληλα και το Ισραήλ ενάντια στο Ιράν.<br /><br />Από την εν λόγω ανάλυση, βέβαια, λείπουν πολλά: ο ολοένα οξύτερος αντιδυτικισμός του Ερντογάν, οι στενές σχέσεις της τουρκικής ηγεσίας με τον Πούτιν, η μέσω Τουρκίας παράκαμψη των αμερικανικών κυρώσεων που έχουν επιβληθεί στο Ιράν (βλ. Halkbank κ.ά.)…<br /><br />Αν και ελλιπής, η εν λόγω ανάλυση αν μη τι άλλο φανερώνει διαθέσεις… Και αυτό σε μια κρίσιμη περίοδο.<br /><br />«Η (σ.σ. συριακή) κρίση απέχει ακόμη πολύ από το να τελειώσει», γράφει χαρακτηριστικά ο Τσαρλς Λίστερ του Middle East Institute στο περιοδικό Foreign Policy, υποστηρίζοντας μάλιστα ότι το 2023 θα είναι μια χρονιά game-changing αστάθειας στο μέτωπο της Συρίας…<div><br /></div><div><a href="https://www.amynanet.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το Συριακό ως ανοιχτή πληγή… και οι φίλοι της Τουρκίας στις ΗΠΑ.

Γιώργος Σκαφιδάς Δώδεκα χρόνια έπειτα από την έναρξη του πολέμου στη Σύρια (που δεν είναι ακριβώς εμφύλιος αλλά ούτε και proxy πόλεμος δια α...

Διαβάστε την συνέχεια

Πρόβλημα οι συμφωνίες Ρώμης – Τρίπολης.

<a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2023/02/00888dcfbf63b8481a1104231a70decc_2023-01-28T105029Z_1908302309_RC2MZY9U5O74_RTRMADP_5_LIBYA-ITALY-1-960x600-1.jpg"><img height="400" src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2023/02/00888dcfbf63b8481a1104231a70decc_2023-01-28T105029Z_1908302309_RC2MZY9U5O74_RTRMADP_5_LIBYA-ITALY-1-960x600-1.jpg" width="770" /></a><br /><br />Του <b>ΒΑΣΙΛΗ ΝΕΔΟΥ</b><br />Τις επιπλοκές που δημιουργούν οι συμφωνίες μεταξύ της Ιταλίας και της κυβέρνησης της Τρίπολης στην –ούτως ή άλλως– περίπλοκη και άβολη κατάσταση των σχεδόν ανύπαρκτων σχέσεων ανάμεσα στην Ελλάδα και στην κυβέρνηση της Τρίπολης εξετάζει η Αθήνα. Οι δύο συμφωνίες που υπεγράφησαν στην Τρίπολη παρουσία της πρωθυπουργού της Ιταλίας Τζόρτζια Μελόνι και του Αμπντουλχαμίντ Ντμπέιμπα, για το φυσικό αέριο και το μεταναστευτικό, εξυπηρετούν βεβαίως τα συμφέροντα της Ρώμης, την ίδια στιγμή όμως αναδεικνύουν ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής.<br /><br />Η κυβέρνηση της Τρίπολης μπορεί να είναι παράτυπη ως προς την εντολή που έλαβε προκειμένου να οδηγήσει τη Λιβύη σε εκλογές, ωστόσο η διαιώνισή της στην εξουσία αναγκάζει τους διεθνείς παράγοντες που επιθυμούν να δραστηριοποιηθούν καθ’ οιονδήποτε τρόπο στην –πλούσια σε υδρογονάνθρακες– χώρα να έλθουν σε συνεννόηση και με την κυβέρνηση Ντμπέιμπα.<br /><br />Παρά το γεγονός ότι η κυβέρνηση της Τρίπολης έχει πολύ κακές σχέσεις με την Αίγυπτο, γεγονός το οποίο την οδηγεί και σε συνολικότερη απομόνωση στον αραβικό κόσμο, δεν ήταν κρυφό ότι οι Ιταλοί τα τελευταία δύο χρόνια επιχειρούσαν να οικοδομήσουν ξανά διαύλους σε μια χώρα που θεωρούν εκ των πραγμάτων περιοχή άμεσης επιρροής.<br /><br />Είναι εξίσου γνωστή στους διπλωματικούς κύκλους η απροθυμία της Αθήνας να συμπλεύσει με τη Ρώμη σε όλα τα ζητήματα που ετίθεντο επί τάπητος. Το δεύτερο τουρκολιβυκό μνημόνιο, τον περασμένο Οκτώβριο, λειτούργησε διαλυτικά για τη στάση της Αθήνας έναντι της Τρίπολης, ιδίως καθότι είχε προηγηθεί μια διπλωματική εκστρατεία οικοδόμησης λειτουργικών σχέσεων.<br /><br />Δεδομένου ότι κάθε χώρα κινείται με βάση τα συμφέροντά της, οι συμφωνίες Μελόνι με την κυβέρνηση της Τρίπολης δεν εκπλήσσουν όλους όσοι γνωρίζουν το «μεγάλο ενεργειακό παιχνίδι» στη βόρεια και δυτική Αφρική. Αποτελεί κατά κύριο λόγο πλήγμα στη θέση της Αθήνας ότι η κυβέρνηση της Τρίπολης δεν δύναται να υπογράφει διεθνείς συμφωνίες, περιγράφοντας τα τουρκολιβυκά μνημόνια ως παρέκκλιση από αυτόν τον κανόνα.<br /><br />Η υπογραφή δύο συμφωνιών από μια κυβέρνηση κράτους-μέλους της Ε.Ε. συνιστά μια έμμεση παραδοχή ότι ελλείψει εκλογικά νομιμοποιημένης κυβέρνησης στην Τρίπολη, ακόμη και αυτή του Ντμπέιμπα είναι αποδεκτή.<br /><br />Κατά μία άποψη, πάντως, η υπογραφή συμφωνίας ύψους 8 δισ. ευρώ ανάμεσα στην κυβέρνηση της Τρίπολης και στην ιταλική ΕΝΙ συνιστά και μια αναγνώριση της πρωτοκαθεδρίας στον ενεργειακό τομέα μιας σοβαρής εταιρείας έναντι του πολιτικού τουρκολιβυκού σκαριφήματος. Εν τω μεταξύ, κατατέθηκε χθες στην τουρκική εθνοσυνέλευση το δεύτερο τουρκολιβυκό μνημόνιο περί υδρογονανθράκων και αναμένεται να τεθεί σε ισχύ αφού εγκριθεί από την Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων του Κοινοβουλίου.<br /><br />Χθες, πάντως, το υπουργείο Πετρελαίου της Λιβύης επέκρινε τη συμφωνία Ιταλίας με την κυβέρνηση της Τρίπολης, με το επιχείρημα ότι παραβιάζει τον ιδρυτικό νόμο της Εθνικής Εταιρείας Πετρελαίου της Λιβύης, καθώς αυξάνει το ποσοστό των ξένων επενδυτών (ΕΝΙ) από το 30% στο 37%.’<div><br /></div><div><a href="https://www.amynanet.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Πρόβλημα οι συμφωνίες Ρώμης – Τρίπολης.

Του ΒΑΣΙΛΗ ΝΕΔΟΥ Τις επιπλοκές που δημιουργούν οι συμφωνίες μεταξύ της Ιταλίας και της κυβέρνησης της Τρίπολης στην –ούτως ή άλλως– περίπλοκ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι νεκροί ήρωες πιλότοι ενός ακήρυχτου πολέμου.

<img height="400" src="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2023/01/shutterstock_1986009851-1-960x600.jpg" width="776" /><br /><br /><div><b>Κωνσταντίνος Ιατρίδης*</b><br />Το να είσαι πιλότος σε μαχητικά αεροσκάφη είναι ένα πολύ ωραίο επάγγελμα, λειτούργημα θα το έλεγα, αλλά με μεγάλο βαθμό επικινδυνότητας. Το αεροπλάνο βέβαια σαν μέσο είναι ασφαλέστατο αλλά πάντοτε υπάρχουν οι αστάθμητοι εκείνοι παράγοντες οι οποίοι μπορούν να προκαλέσουν το ατύχημα. Είτε από μηχανική βλάβη, είτε από ανθρώπινο λάθος, είτε από άσχημες καιρικές συνθήκες (περιορισμένη ορατότητα, νέφωση κλπ.), είτε από τις ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες που αγγίζουν τα όρια της ανθρώπινης φύσης και τα όρια του Αεροσκάφους. Όπως οι ασκήσεις σε ιδιαίτερα χαμηλά ύψη με μεγάλες ταχύτητες, με σκληρές στροφές με 5-6 Gs, που είναι ασκήσεις σκληρές, δύσκολες και απαιτητικές, αλλά και οι σκληρές αερομαχίες με μεγάλες ή και μικρές ταχύτητες σε περιορισμένες ορατότητες και πολλά G’s.</div><div><br />Οι απώλειες δυστυχώς είναι αναπόφευκτες όσο τέλεια και αν είναι τα αεροσκάφη που χρησιμοποιούνται, όσο και αν οι πιλότοι είναι καθ’ όλα άριστοι. Σίγουρα όμως μπορούν να μειωθούν με την πολύ καλή τεχνική συντήρηση και επίβλεψη αλλά και με την πολύ καλή και σκληρή εκπαίδευση.</div><div><br />Αυτό όμως που μετρά περισσότερο είναι η απώλεια των πιλότων. Των νεαρών εκείνων που αφιερώνονται σε μια ιδέα και σε ένα όνειρο που το υπηρετούν μέχρι να αποστρατευτούν.<br />Ένας αριθμός από τους πιλότους που κάθε χρόνο αποφοιτά από τη ΣΧΟΛΗ ΙΚΑΡΩΝ, είναι μαθηματικά αποδεδειγμένο ότι δεν θα πάρει σύνταξη. Δεν θα απολαύσει δυστυχώς τις ομορφιές της ζωής. Όλα αυτά βέβαια είναι γνωστά στους Αεροπόρους και αποδεκτά από τη στιγμή που υπογράφουν την αίτηση καταταγής τους στη Σχολή Ικάρων. Όμως όλοι τρέφουν την ελπίδα ότι δεν θα συμβεί σε αυτούς το κακό!</div><div><br />Το F-4 Phantom της Πολεμικής Αεροπορίας που συνετρίβη πριν τρεις ημέρες, πετούσε στα 300 πόδια σε μια εκπαιδευτική πτήση υψηλότατου ρίσκου. Δεν έχει σημασία αν οι πιλότοι μας το κάνουν συχνά. Το ρίσκο είναι πάντα μεγάλο όταν πετάς στα κύματα, με ταχύτητες που ξεπερνούν τα 450 μίλια. Αρκεί μια μοίρα προς τα κάτω για να συντριβεί το αεροσκάφος σε χρόνο από 3 έως 4 δευτερόλεπτα. Ότι κι αν πάει στραβά εκείνες τις στιγμές οι επιλογές είναι ελάχιστες έως ανύπαρκτες. Το εκτινασσόμενο κάθισμα χρειάζεται κι αυτό μερικά δευτερόλεπτα για να ενεργοποιηθεί, όπως και το αλεξίπτωτο για να ανοίξει. Και τότε δυστυχώς συμβαίνει το μοιραίο!!</div><div><br />Είναι οι θάνατοι, ανθρώπων που πολεμούν καθημερινά σε ειρηνική περίοδο, για να μη γίνει πόλεμος. Που σκοτώνονται για να διατηρηθεί η πολυπόθητη ειρήνη. Είναι ήρωες χωρίς δόξα, θύματα μιας αμείλικτης στατιστικής, πεσόντες μιας γεωπολιτικής ιδιαιτερότητας. Το ότι τα ήξεραν όλα αυτά από πριν, αυτό τους κάνει περισσότερο ήρωες.</div><div><br />Κανείς δεν πάει να γίνει πιλότος στα μαχητικά, αν δεν αγαπά το αεροπλάνο, αν δεν είναι ερωτευμένος με την αποστολή, και όχι επειδή έβλεπε το Top Gun μικρός. Μαθαίνουν στην εκπαίδευση τι είναι αυτό που πάνε να κάνουν, τρώγοντας τα G με το κουτάλι, χύνοντας πολύ ιδρώτα για να πετάξουν πιο χαμηλά, πιο επικίνδυνα, πιο γρήγορα, χάνοντας συχνά οι ίδιοι την αίσθηση της λεπτής γραμμής που χωρίζει την ασφάλεια από το ανέφικτο.</div><div><br />Το γνωρίζουν επειδή το έχουν δει να συμβαίνει σε συναδέλφους τους. Επειδή υπάρχει μια διαρκής και συνεχής πολεμική ένταση (εξαιτίας της Τουρκικής απειλής) ανάμεσα στην ειρήνη και τον πόλεμο, σε μια κατάσταση στην οποία τα μαχητικά είναι σε διαρκή ετοιμότητα, οι πιλότοι το ίδιο και οι ώρες στον αέρα ατελείωτες. Η εκπαίδευση είναι συνεχής και σκληρότερη.</div><div><br />Το μόνο βέβαιο είναι ότι δυο ακόμη νέοι άνθρωποι, άξιοι χειριστές της Πολεμικής Αεροπορίας χάθηκαν, πληρώνοντας το τίμημα μιας δύσκολης, επικίνδυνης αλλά αναγκαίας εκπαίδευσης.<br />Από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 μέχρι σήμερα είχαμε 127 νεκρούς (63 με την πτώση του C-130H στο Όρος Όθρυς) και 93 απώλειες αεροσκαφών. Αυτό είναι δυστυχώς το τίμημα της ειρήνης.<br />Είναι βαρύς ο φόρος αίματος της Πολεμικής Αεροπορίας. Στους 127 νεκρούς, μετράμε και άλλους δύο, την ώρα που προσπαθούσαν να γίνουν καλύτεροι. Αυτό είναι το τίμημα όταν θες να είσαι καλύτερος.</div><div><br /><b><i>* Ο Κωνσταντίνος Ιατρίδης είναι Αντιπτέραρχος (Ι) , Επίτιμος Διοικητής ΔΑΥ , Επίτιμος Πρόεδρος Ένωσης Αποστράτων Αξιωματικών Αεροπορίας , Αμυντικός Αναλυτής</i></b><br /><br /></div><div><a href="http://liberal.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Οι νεκροί ήρωες πιλότοι ενός ακήρυχτου πολέμου.

Κωνσταντίνος Ιατρίδης* Το να είσαι πιλότος σε μαχητικά αεροσκάφη είναι ένα πολύ ωραίο επάγγελμα, λειτούργημα θα το έλεγα, αλλά με μεγάλο βαθ...

Διαβάστε την συνέχεια

Eurasia Daily: Ο Ερντογάν θα ανακοινώσει προεκλογικά την προσάρτηση της Κατεχόμενης Κύπρου.

<img height="454" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjl41Kgc9CYTvVeOalj6rVhrsNrtYpiKaEGOf5p7Cbg1PDBNjKG4Ov07yDn-pkE3rXuACZcxC6ZAuwfSAoLcQW7gzYXrUtYZ59lWcQwkmrdPSp-hvUYm-hzfSiTsxOiEmYVpZwDa5N5a5McE1eWTSVap90HViiTUOu6MqRcYADoihT9mulQxhdipYf_/w798-h454/1.JPG" width="798" /><br /><br /><div>«Η Τουρκία πρόκειται να προσαρτήσει ‘εντελώς και οριστικά’ τη Βόρεια Κύπρο», γράφει το ρωσικό δημοσίευμα<br />Η Τουρκία πρόκειται να προσαρτήσει «εντελώς και οριστικά» την κατεχόμενη από τουρκικό στρατό βόρειο τμήμα της Κύπρου.Ο βραβευμένος με Νόμπελ Ειρήνης 2007, καθηγητής Οικονομικών και Ηθικής και διευθυντής του Διεθνούς Ινστιτούτου Κύπρου, Θεόδωρος Παναγιώτου, δήλωσε ότι η Τουρκία πρόκειται να προσαρτήσει πλήρως και οριστικά την Κατεχόμενη Κύπρο τους επόμενους μήνες. Αυτό αναφέρει το ειδησεογραφικό portal «RusCyprus».</div><div><br />Σύμφωνα με τον καθηγητή, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν το χρειάζεται για να κερδίσει τις προεδρικές εκλογές, που θα διεξαχθούν στις 14 Μαΐου.<br />Η ένταξη του βόρειου τμήματος της Κύπρου στην Τουρκία θα επεκτείνει την επικράτειά της για πρώτη φορά μετά από 100 χρόνια:</div><div><br />«Το αναφέρω τώρα γιατί προβλέπω ότι η μισή πατρίδα μου θα χαθεί για πάντα και νιώθω την ίδια ηθική υποχρέωση να προειδοποιήσω τους συμπολίτες που μπορεί να μην αντιληφθούν ότι η προσάρτηση των κατεχόμενων από την Τουρκία αναμένεται σε λίγους μήνες, στο μεσοδιάστημα κυπριακών και τουρκικών εκλογών».</div><div><br />Το γεγονός ότι είναι πιθανή η προσάρτηση της βόρειας Κύπρου είχε προειδοποιήσει τον Νοέμβριο του 2022 η εφημερίδα Καθημερινή, επικαλούμενη πηγές από το αρχηγείο του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες.<br /><br /></div><div><a href="https://www.echedoros-a.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Eurasia Daily: Ο Ερντογάν θα ανακοινώσει προεκλογικά την προσάρτηση της Κατεχόμενης Κύπρου.

«Η Τουρκία πρόκειται να προσαρτήσει ‘εντελώς και οριστικά’ τη Βόρεια Κύπρο», γράφει το ρωσικό δημοσίευμα Η Τουρκία πρόκειται να προσαρτήσει ...

Διαβάστε την συνέχεια

Απόφαση της Γερμανίας να παραδώσει και Leopard 1 στην Ουκρανία. Πρόκριμα και για τα ελληνικά Leopard.

<img height="325" src="https://www.pronews.gr/wp-content/uploads/2023/02/03/LEOPARD1.jpg" width="759" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Γερμανικό «κόλπο» για να αποσπάσει άρματα μάχης από τον Ελληνικό Στρατό</span></h3><b>Θεόφραστος Ανδρεόπουλος </b><br />Με μία απόφαση που θεωρείται πρόκριμα και για τα ελληνικά Leopard 1, η Γερμανία έδωσε το «πράσινο φως» στην εξαγωγή αρμάτων μάχης Leopard 1 προς την Ουκρανία όπως ανακοίνωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, σύμφωνα με την Süddeutsche Zeitung.<br /><br />Η απόφαση αυτή «ανοίγει» την πόρτα και για την Ελλάδα να στείλει Leopard 1 στην Ουκρανία καθώς για τα Leopard 2 υπάρχουν σοβαρές αντιρρήσεις ειδικά τώρα που η Ελλάδα βρίσκεται υπό καθεστώς προεκλογικής περιόδου.<br />Τα Leopard 1 υπηρετούν στον Ελληνικό Στρατό από το 1980.<br /><br />Ακόμα διαθέτει ο ΕΣ 501 Leopard 1A5 και 19 Leopard 1GR τα οποία απομένουν από 103 (Τα 8 μετατράπηκαν σε γεφυροφόρα Leguan και τα δύο είναι στατικά εκθέματα όλα τα υπόλοιπα έχουν καταστραφεί στο 304 ΠΕΒ).<br /><br />Tα Leopard 1Α5 έχουν σχετικά σύγχρονα ηλεκτροπτικά και διαθέτουν πυροβόλο των 105 χλστ.<br /><br />Ο βασικός λόγος για τον οποίο οι Γερμανοί αποδεσμεύον τα συγκεκριμένα άρματα είναι για να «απελευθερώσουν» παρτίδες Leopard 1 χώρες που τα διαθέτουν όπως η Ελλάδα και ο Καναδάς.<br /><br />Η κυβέρνηση στην Ελλάδα «φρέναρε» το ζήτημα με τα Leopard 2 αλλά για τα Leopard 1 δεν υπάρχουν αντιρρήσεις καθώς θα ισχυριστεί ότι υπάρχουν «αρκετά» και είναι «παλιά».<br /><br />Το συγκεκριμένο άρμα είναι συγκρίσιμο με το ρωσικό Τ-64 το οποίο έχει πυροβόλο των 125 χλστ.<br /><br />Τα Leopard 1 δεν έχουν το ίδιο επίπεδο θωράκισης με τα Leopard 2 αλλά το πυροβόλο τους μπορεί να διατρήσει όλους τους θώρακες των ρωσικών αρμάτων πλην του Τ-90, ενώ το Leopard 1A5 είναι ο πολυπληθέστερος τύπος άρματος μάχης που υπηρετεί σε Μονάδες Τεθωρακισμένων του Ελληνικού Στρατού<br /><br />«Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση εξέδωσε άδεια εξαγωγής για άρματα μάχης Leopard 1 στην Ουκρανία», δήλωσε ο Γερμανός κυβερνητικός εκπρόσωπος Στέφεν Χέμπεστραϊτ. Τα άρματα θα προέλθουν από την αμυντική βιομηχανία. Λεπτομέρειες σχετικά με τον αριθμό των αρμάτων και τον χρόνο παράδοσής τους στις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις, θα δοθούν «τις επόμενες ημέρες και εβδομάδες», ανέφερε.<br /><br />Σύμφωνα με το δημοσίευμα της SZ, οι εταιρίες Rheinmetall και Flensburger Fahrzeugbau Gesellschaft (FFG) προτίθενται να επισκευάσουν δεκάδες άρματα Leopard 1, προκειμένου να παραδοθούν στην Ουκρανία. Η πρώτη ανακοίνωσε ότι θα μπορούσε να παραδώσει συνολικά 139 άρματα μάχης Leopard 1 και 2, εκ των οποίων τα 22 Leopard 2 εντός του έτους, από το δικό της απόθεμα.<br /><br />Ωστόσο προβλήματα διαπιστώνονται στην εξασφάλιση των απαιτούμενων πυρομαχικών 105 χιλιοστών. Η κυβέρνηση της Βραζιλίας, η οποία έχει προμηθευτεί 250 Leopard από τη Γερμανία, μέχρι τώρα έχει αρνηθεί να παραδώσει τα αντίστοιχα πυρομαχικά, όπως και στην περίπτωση των αρμάτων Gepard.<br /><br />Την περασμένη εβδομάδα η γερμανική κυβέρνηση ανακοίνωσε την αποστολή 14 αρμάτων μάχης Leopard 2.<div><br /></div><div><a href="https://www.pronews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Απόφαση της Γερμανίας να παραδώσει και Leopard 1 στην Ουκρανία. Πρόκριμα και για τα ελληνικά Leopard.

Γερμανικό «κόλπο» για να αποσπάσει άρματα μάχης από τον Ελληνικό Στρατό Θεόφραστος Ανδρεόπουλος  Με μία απόφαση που θεωρείται πρόκριμα και γ...

Διαβάστε την συνέχεια

“Το ΝΑΤΟ θα μας επιβάλει κράτος του Κουρδιστάν και θα διώξει τον τουρκικό Στρατό από την Κύπρο”.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2023-02/cb222036-d41a-4d95-b55d-513de5ac5dc1.jpg?itok=lPAUW2nz" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="480" data-original-width="800" height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2023-02/cb222036-d41a-4d95-b55d-513de5ac5dc1.jpg?itok=lPAUW2nz" width="737" /></a></div><div><br /></div>“Η συμμαχία είναι μια οχυρωμένη στρατιωτική δομή που έχει ολοκληρώσει την εξάπλωσή της με τη μορφή ιστού αράχνης σε όλους τους τομείς από τον κοινωνικό τομέα μέχρι την πολιτική, τα μέσα ενημέρωσης, τον ακαδημαϊκό χώρο και τις επιχειρήσεις”, εκτιμούν οι Τούρκοι<br /><br />Πυρ και μανία οι Τούρκοι με την συμμαχία και την δυνατότητα διάλυσης των Νεο-Οθωμανικών σχεδίων τους.<br /><br />Για σχέδιο <a href="https://www.veryansintv.com/turmarfor-nato-ve-milli-menfaatler/">διάλυσης της Τουρκίας</a> και δημιουργία Κουρδικού κράτους και εκδίωξης των τουρκικών κατοχικών δυνάμεων από την Κύπρο κάνει λόγο μεγάλη τουρκική εφημερίδα, ακολουθώντας το κλίμα των ημερών κατά της δύσης.<br /><br />“Οι δυτικοί αγνοούν το γεγονός ότι οι αγγλοσαξονικές και ευρωπαϊκές δυνάμεις εντός του ΝΑΤΟ επιβάλλουν τρεις χάρτες στην Τουρκία.<br />Ο πρώτος από αυτούς τους χάρτες είναι το Κουρδιστάν, ο δεύτερος είναι ο χάρτης της Σεβίλλης και ο τρίτος είναι η Κύπρος.<br />Η Τουρκία πρέπει να αντισταθεί σε αυτούς τους τρεις χάρτες για την ανεξαρτησία, την ασφάλεια και την ευημερία των μελλοντικών της γενεών.<br />Ενώ αυτή η αντίσταση συνεχίζεται, η παρουσία της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ δεν μπορεί να διατηρηθεί.<br /><br />Αυτοί που λένε ότι όλο αυτό είναι βιώσιμο εξαπατούν τον εαυτό τους. Το 1964, όταν η Τουρκία, μέλος του ΝΑΤΟ, προσπάθησε να επέμβει στην Κύπρο, τέθηκε βέτο με μια βαριά απειλητική επιστολή του Προέδρου των ΗΠΑ.<br /><br />Πολεμώντας το PKK/YPG στη Συρία το 2019, η Τουρκία προειδοποιήθηκε αυτή τη φορά από την απειλητική επιστολή του Προέδρου των ΗΠΑ Τραμπ, η οποία μπορεί να θεωρηθεί ως νέα πρόκληση.<br /><br />Η Άγκυρα δεν μπορούσε καν να απαντήσει σε αυτή την επιστολή.<br /><br />Το πρωί της 22ης Νοεμβρίου 2020, οι καταδρομείς πολεμικού πλοίου συμμάχου μας στο ΝΑΤΟ, της Γερμανίας, αποβιβάστηκαν στο υπό τουρκική σημαία εμπορικό πλοίο στην ανοιχτή θαλάσσια περιοχή της Μεσογείου, χωρίς τουρκική άδεια και χωρίς την έγκριση του Καπετάνιου.<br />Συνέλαβαν τον καπετάνιο και το πλήρωμα και τους ανέκριναν.<br /><br />Αυτό το γεγονός, που ήταν μια επαίσχυντη σελίδα στην τουρκική ναυτική μας ιστορία, ήταν μια δεύτερη πρόκληση επίσης.<br />Ακόμα κι αν οι κυβερνήσεις της δύσης αλλάξουν πολιτική, το τουρκικό έθνος δεν μπορεί να χωνέψει και να ξεχάσει αυτές τις προσβολές.<div><br />Αποστολή του ΝΑΤΟ και η Τουρκία<br /><br />Υπό κανονικές συνθήκες, η αποστολή του ΝΑΤΟ ολοκληρώθηκε το 1990, όταν τελείωσε ο ψυχρός πόλεμος.<br />Τότε οι ΗΠΑ θα έπρεπε να είχαν αποσυρθεί στη δική τους ήπειρο και να είχαν παραδώσει την ευρωπαϊκή ασφάλεια στις ευρωπαϊκές χώρες.<br /><br />Αντίθετα, οι ΗΠΑ στοχεύοντας στην παγκόσμια κυριαρχία, επέκτειναν το ΝΑΤΟ τόσο στην ευρύτερη περιοχή της Ευρώπης όσο και στο φάσμα των δραστηριοτήτων του.<br />Ως εκ τούτου, από τότε τροφοδοτούν αστάθεια που αντανακλάται μέχρι σήμερα.Το ερώτημα δεν είναι αν το ΝΑΤΟ είναι συμβατό με τα εθνικά συμφέροντα της Τουρκίας.<br /><br />Το ερώτημα είναι αν το ΝΑΤΟ είναι συμβατό με τα συμφέροντα της ανθρωπότητας.Η Τουρκία δεν μπορεί να δαμάσει το ΝΑΤΟ μόνο με το δικαίωμα αρνησικυρίας της.<br /><br />Για παράδειγμα, ενώ ο Γενικός Γραμματέας Στόλτενμπεργκ δίνει μεγάλες υποσχέσεις στην Ουκρανία εκ μέρους του ΝΑΤΟ, ρωτάμε αν παίρνει έγκριση από τον Μόνιμο Αντιπρόσωπο της Τουρκίας;<br /><br />Παίρνει έγκριση από την Άγκυρα; Οχι. Είναι απλά εγκεκριμένο από τις Η.Π.Α.<br /><br />Μπορεί ένας εκπρόσωπος 30 χωρών μελών, εξαιρουμένων των ΗΠΑ, να βγει και να πει στον Στόλτενμπεργκ ότι υπερβαίνετε τις εξουσίες σας; Οχι.<br /><br />Σήμερα, μπορούμε να πούμε ότι το ΝΑΤΟ έχει εισέλθει σε μια πολύ επικίνδυνη διαδικασία που δεν έχει ξαναζήσει στην ιστορία του, η οποία μπορεί να περιλαμβάνει ακόμη και πυρηνική απειλή.<br />Από την άλλη πλευρά, είναι εξαιρετικά λάθος να βλέπουμε το ΝΑΤΟ ως έναν καθαρά διεθνή στρατιωτικό οργανισμό συμμαχίας.<br /><br />Το ΝΑΤΟ είναι μια δύναμη διανοητικής επιρροής/επιρροής τόσο με την ήπια όσο και με τη σκληρή του δύναμη.<br />Πρόκειται για μια οχυρωμένη στρατιωτική δομή που έχει ολοκληρώσει την εξάπλωσή της με τη μορφή ιστού αράχνης σε όλους τους τομείς από τον κοινωνικό τομέα μέχρι την πολιτική, τα μέσα ενημέρωσης, τον ακαδημαϊκό χώρο και τις επιχειρήσεις.<br /><br />Σήμερα, τα τουρκικά συμφέροντα απαιτούν τη διατήρηση της γεωπολιτικής ισορροπίας κέρδους-απώλειας στον πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας.<br /><br />Ωστόσο, η συνείδηση ​​του ΝΑΤΟ και της Δύσης των τελευταίων 71 ετών είναι αρκετά ισχυρή ώστε να βάλει τα τουρκικά εθνικά συμφέροντα σε δεύτερο πλάνο.<br /><br />Ο κόσμος των μέσων ενημέρωσης και της ακαδημαϊκής κοινότητας, που ενημερώνει το κοινό, βρίσκεται υπό τον έλεγχο της δυτικής εξουσίας.<br /><br />Έχουμε μια αντιπολίτευση που βλέπει την διεύρυνση του ΝΑΤΟ ως εθνικό μας συμφέρον.<br /><br />Για παράδειγμα, η ένταξη της Γεωργίας και της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ θα ολοκληρώσει την περικύκλωση της Τουρκίας στη Μαύρη Θάλασσα από τον Βορρά και θα ανοίξει εντελώς και αμετάκλητα το δρόμο για τις ΗΠΑ να αλλάξουν τα σύνορα της Τουρκίας, σύμφωνα με τις δικές τους επιθυμίες.<br /><br />Παρά το γεγονός αυτό, η Τουρκία εξακολουθεί να είναι σε θέση να υποστηρίξει την ένταξη της Ουκρανίας και της Γεωργίας στο ΝΑΤΟ, αλλά με τους δικούς της όρους”, καταλήγει το ίδιο μεταξύ άλλων.<br /><br />Οι Τούρκοι στο πλαίσιο της εμπέδωσης των Νεο-Οθωμανικών σχεδίων της, θεωρεί ως “ βαρίδι” την παρουσία της στο ΝΑΤΟ, και για αυτό άσχετα από την υπόθεση των F-16, θα επιδιώξει με κάθε τρόπο την απόσυρση της από αυτό, και την ανεξάρτητη πορεία της έχοντας ταυτόχρονα σχέσεις με Ανατολή και Δύση, ή έτσι νομίζουν τουλάχιστον. </div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/"> πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

“Το ΝΑΤΟ θα μας επιβάλει κράτος του Κουρδιστάν και θα διώξει τον τουρκικό Στρατό από την Κύπρο”.

“Η συμμαχία είναι μια οχυρωμένη στρατιωτική δομή που έχει ολοκληρώσει την εξάπλωσή της με τη μορφή ιστού αράχνης σε όλους τους τομείς από το...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία μετά το Αζερμπαϊτζάν αγκαλιάζει στρατιωτικά και τη Γεωργία.

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2023-02/a158107a-dad4-3676-8ece-cb5e9698b5f2_850.jpg?itok=6fLHYEiS" width="796" /><br /><div><br /></div><div><b>Παναγιώτης Νάστος</b><br />Η στρατιωτική συνεργασία Τουρκίας-Αζερμπαϊτζάν είναι γνωστό ότι έχει ως πρόβλεψη σύμφωνα με την διακήρυξη της Σούσα, την από κοινού στρατιωτική εμπλοκή των δύο χωρών έναντι τρίτης χώρας που θα βρεθεί σε πολεμική αντιπαράθεση με μια εκ των δύο<br /><br />Ολοκληρώθηκε σήμερα στην Τουρκία η μεγάλης κλίμακας διεθνή χειμερινή στρατιωτική άσκηση δύο εβδομάδων στην ανατολική επαρχία της Καρς.<br /><br />Ξεκινώντας στις 18 Ιανουαρίου, η "Χειμερινή Άσκηση-2023" είχε στρατιωτική εκπροσώπηση από 16 φιλικές και συμμαχικές χώρες, συμπεριλαμβανομένων του Αζερμπαϊτζάν, της Γεωργίας, της Γερμανίας και του Ηνωμένου Βασιλείου.<br /><br />Την Πέμπτη, ο Τούρκος υπουργός Εθνικής Άμυνας Χουλουσί Ακάρ, μαζί με τον ομόλογό του από το Αζερμπαϊτζάν Ζακίρ Χασάνοφ και τον Γεωργιανό ομόλογό του Τζουάνσερ Μπουρτσουλάντζε, παρευρέθηκαν στην ημέρα διακεκριμένου παρατηρητή της άσκησης.<br /><br />Συνολικά στην άσκηση συμμετείχαν 2.113 άτομα και χρησιμοποιήθηκαν πάνω από 650 οχήματα και 860 οπλικά συστήματα και μέσα. Στόχος της άσκησης ήταν να εξασφαλιστεί η συνεργασία και ο συντονισμός στην εκτέλεση συνδυασμένων και κοινών επιχειρήσεων, να δοκιμαστούν οι μαχητικές δυνατότητες των μονάδων, συμπεριλαμβανομένης της βολής σε βαθύ χιόνι και έντονο κρύο, και να βελτιωθεί ο συγχρονισμός βολής και ελιγμών με προσομοίωση του πεδίου μάχης σε όλες τις διαστάσεις του.<br /><br />Άλλοι σκοποί περιελάμβαναν τη βελτίωση του επιπέδου εκπαίδευσης σε κατοικημένες περιοχές, τις δραστηριότητες στέγασης, διαβίωσης, προμήθειας και συντήρησης στο πεδίο και την ενίσχυση της ικανότητας επιβίωσης σε χειμερινές συνθήκες, καθώς και την διασφάλιση της λειτουργίας συστημάτων διοίκησης και ελέγχου σε χειμερινές συνθήκες.<br /><br />Η άσκηση είχε στόχο να αναπτύξει ατομική και συλλογική εκπαίδευση, να δώσει στους διοικητές την ευκαιρία να ηγούνται και να διαχειρίζονται τις μονάδες τους σε χειμερινές συνθήκες και να βελτιώσει την κοινή εκπαίδευση των στρατευμάτων με τις δυνάμεις.<br /><br />H Χειμερινή Άσκηση στο Καρς διεξάγεται κάθε δύο χρόνια<br /><br />Ένας Διοικητής Υπομονάδος αρμάτων του Αζερμπαϊτζάν είπε στο κρατικό τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων Anadolu, ότι η συμμετοχή στις ασκήσεις με τους Τούρκους αδελφούς του τον είχε γεμίσει «υπερηφάνεια». "Ο καιρός ήταν κρύος εδώ, αλλά δεν είναι σημαντικό για εμάς. Η αγάπη και ο δεσμός μας με την Τουρκία μας ζεσταίνει", είπε ο υπολοχαγός Nicat Isgenderli.<br /><br />Πρόσθεσε ότι έμαθαν πώς να ελίσσονται τα τανκς σε δύσκολες συνθήκες, όπως σε καιρό με ομίχλη και καπνό, λέγοντας: «Η άσκηση ήταν πολύ ωφέλιμη για εμάς».<br /><br />Την 1η Φεβρουαρίου 2023, ο Υπουργός Άμυνας του Αζερμπαϊτζάν, Στρατηγός Ζακίρ Χασάνοφ επισκέφθηκε την Τουρκία μετά από πρόσκληση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας της Τουρκίας Hulusi Akar την Ημέρα Διακεκριμένων Επισκεπτών στο πλαίσιο των "Χειμερινών Ασκήσεων - 2023" που πραγματοποιήθηκαν στην Τουρκία.<br /><br />Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας της Τουρκίας Χουλουσί Ακάρ υποδέχθηκε τον Ζακίρ Χασάνοφ στο αεροδρόμιο. Συγκεκριμένα, ο υπουργός Άμυνας της Γεωργίας Juansher Burchuladze συμμετείχε επίσης στην Ημέρα Διακεκριμένων Επισκεπτών.<br /><br />Αργότερα, πραγματοποιήθηκε τριμερής συνάντηση με τους υπουργούς Άμυνας του Αζερμπαϊτζάν, της Τουρκίας και της Γεωργίας. Στη συνάντηση ανταλλάχθηκαν απόψεις για την στρατιωτική εκπαίδευση και συνεργασία και τις περιφερειακές εξελίξεις. Οι υπουργοί Άμυνας των τριών χωρών είχαν προηγουμένως συναντηθεί στο Καϊσέρι, στις 21 Δεκεμβρίου, στο πλαίσιο της συνάντησης των υπουργών Άμυνας Τουρκίας-Γεωργίας-Αζερμπαϊτζάν.<br /><br />Τέλος ο Τούρκος ΥΠΑΜ σε δηλώσεις του μετά το πέρας της άσκησης ανέφερε: "H Χειμερινή άσκηση-2023, ολοκληρώθηκε με επιτυχία. Αυτή η άσκηση δείχνει το επίπεδο του τουρκικού στρατού. Είμαι περήφανος που η άσκηση πραγματοποιήθηκε με επιτυχία σε τέτοιες συνθήκες. Αυτό έδειξε πώς ο τουρκικός στρατός είναι έτοιμος σε κάθε συνθήκη. Συγχαίρω τις φιλικές και αδερφικές χώρες που παρακολούθησαν την άσκηση".</div><div><br />Η Τουρκία "αγκαλιάζει" στρατιωτικά την Γεωργία<br /><br />Οι 2 συναντήσεις των ΥΠΑΜ Τουρκίας-Αζερμπαϊτζάν-Γεωργίας σε διάστημα 40 ημερών και μάλιστα σε τουρκικό έδαφος και η συμμετοχή των 2 τελευταίων στην "Χειμερινή άσκηση 2023", φανερώνει την τουρκική προσπάθεια εναγγαλισμού και της Γεωργίας μετά το Αζερμπαϊτζάν.<br /><br />Η στρατηγική θέση της Γεωργίας σε σχέση με την Αρμενία , εχθρό της Τουρκίας και του Αζερμπαϊτζάν, προσδίδει άλλη διάσταση στην προσπάθεια εναγγαλισμού της Τιφλίδας από την Άγκυρα<br /><br />Η Τουρκία εκμεταλλευόμενη την εμπλοκή της Ρωσίας στον πόλεμο στην Ουκρανία, επιδιώκει να ενισχύσει την επιρροή της στην "νότια αυλή" της Μόσχας στην οποία ανήκει η Γεωργία, προκειμένου μέσω του "Οργανισμού τουρκικών κρατών" του οποίου ηγείται, να καταστεί ενεργειακός κόμβος φυσικού αερίου και εξαγωγής του στην ΕΕ.</div><div><br />Τα επακόλουθα για την Ελλάδα<br /><br />Η στρατιωτική συνεργασία Τουρκίας-Αζερμπαϊτζάν είναι γνωστό ότι έχει ως πρόβλεψη σύμφωνα με την διακήρυξη της Σούσα, την από κοινού στρατιωτική εμπλοκή των δύο χωρών έναντι τρίτης χώρας που θα βρεθεί σε πολεμική αντιπαράθεση με μια εκ των δύο.<br /><br />Αυτή η διάταξη είναι φωτογραφική για την Ελλάδα και με βάση αυτήν θα πρέπει σε περίπτωση στρατιωτικής εμπλοκής της χώρας μας με την Τουρκία να υπολογίζουμε ότι αυτή θα ενισχυθεί από τις Ένοπλες Δυνάμεις του Αζερμπαϊτζάν.<br /><br />Σε αυτό κατατείνει άλλωστε και το γεγονός των πολλών κοινών ασκήσεων των δύο χωρών, με αποκορύφωμα την εκπαίδευση στο Αιγαίο στα πλαίσια της τουρκικής διακλαδικής άσκησης "EFES-2022", Μονάδας των Ειδικών Δυνάμεων του Αζερμπαϊτζάν η οποία σύμφωνα με το σενάριο της άσκησης προέβη σε κατάληψη μικρονήσου.<br /><br /></div><div>Τώρα βλέπουμε ότι αργά αλλά σταθερά η Τουρκία εμβαθύνει τις στρατιωτικές σχέσεις της με την Γεωργία, έχοντας κατά την εκτίμησή μας κατά νου, να προβεί σε υπογραφή συμφωνίας ανάλογης με αυτής με το Αζερμπαϊτζάν. Αυτή η εξέλιξη θα ήταν εξίσου αρνητική για την Ελλάδα, αφού η Τουρκία θα αύξανε εκτός των άλλων και το στρατηγικό της βάθος.<br /><br />Εδώ αποκαλύπτεται μια σοβαρή κατά την άποψή μας έλλειψη, που παρουσιάζει το οπλοστάσιο της χώρας μας, που είναι τα Στρατηγικά όπλα, όπως οι πύραυλοι εδάφους-εδάφους, θαλάσσης-εδάφους και αέρος εδάφους πολύ μεγάλου βεληνεκούς.<br /><br />Ιδιαίτερα η απόκτηση των πρώτων κρίνεται ως άμεσα επιβεβλημένη από την Ελλάδα, μετά τις απειλές Ερντογάν ότι θα πλήξει την Αθήνα με τον πύραυλο Ταϊφούν μεγάλου βεληνεκούς που διαφημίζει ότι έχει η Τουρκία.<br /><br />Η Τουρκία έχει πολύ μεγαλύτερη έκταση από την Ελλάδα και το στρατηγικό της βάθος επεκτείνεται ακόμη περισσότερο με την διακήρυξη της Σούσα περιλαμβάνοντας και την επικράτεια του Αζερμπαϊτζάν ήδη, γεγονός που θα προσλάβει ακόμη μεγαλύτερες διαστάσεις σε περίπτωση ανάλογης συμφωνίας στο μέλλον και με την Γεωργία.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η Τουρκία μετά το Αζερμπαϊτζάν αγκαλιάζει στρατιωτικά και τη Γεωργία.

Παναγιώτης Νάστος Η στρατιωτική συνεργασία Τουρκίας-Αζερμπαϊτζάν είναι γνωστό ότι έχει ως πρόβλεψη σύμφωνα με την διακήρυξη της Σούσα, την α...

Διαβάστε την συνέχεια