Ο μειλίχιος αλλά και «σαφής» Αχμέτ Νταβούτογλου και τα «Ελληνοτουρκικά»

<img height="445" src="https://media.liberal.gr/showthumb.aspx?maxsize=900&img=AP_19256359156250_1.jpg" width="640" /><br /><br />Κωνσταντίνος Λουκόπουλος<br />Ο Αχμέτ Νταβούτογλου με την συνέντευξη του στον Μανώλη Κωστίδη στην χθεσινή «Καθημερινή της Κυριακής» επανήλθε αναπόφευκτα στην κορυφή της επικαιρότητας με κάποιους «βιαστικούς» να σπεύδουν «ανακουφιστικά» και «ευσεβοποθιστικά» να τον βλέπουν σαν τον Τούρκο πολιτικό, που θα μπορούσε να ανατρέψει την με απόλυτη ευθύνη της Άγκυρας συγκρουσιακή πορεία των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Πόσο όμως γνωρίζουμε στα αλήθεια τον κ. Νταβούτογλου, τα πιστεύω του αλλά και το πώς έχει μετασχηματιστεί όλα αυτά τα χρόνια η Τουρκία του Ερντογάν ως κράτος αλλά και η ίδια η τουρκική κοινωνία, όταν αφελώς να πιστεύεται ότι θα μπορούσε ως διάδοχη κατάσταση να αναθεωρήσει τον… τουρκικό αναθεωρητισμό που δημιουργεί τα προβλήματα στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Γεννημένος το 1959 στην περιοχή της Κόνια (Ικόνιο), στην κεντρική Ανατολία, γνωστή και ως «Ζώνη του Κορανίου» λόγω του ισλαμικού συντηρητισμού εξ αιτίας του οποίου οι εκεί κοινωνίες αρνήθηκαν τον αναγκαστικό κεμαλικό εκδυτικισμό, μεγάλωσε σε μία έντονα θρησκευόμενη οικογένεια. Αυτή η «προίκα» θα τον καθοδηγήσει στην μετέπειτα ζωή του. Πηγαίνει σε γερμανό-τουρκικό Λύκειο και σπουδάζει Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις στο θεωρούμενο φιλελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βοσπόρου (Boğaziçi) όπου όπως είναι γνωστό πρόσφατα έγιναν σημαντικές διαδηλώσεις από φοιτητές και καθηγητές για τον διορισμό Πρυτάνεως από τον Πρόεδρο Ερντογάν πρώην στελέχους του ΑΚP άσχετου με τον Πανεπιστήμιο. Αραβομαθής στο Πανεπιστήμιο του Αμάν στην Ιορδανία με καθηγητική παρουσία στο Διεθνές Ισλαμικό Πανεπιστήμιο της Κουάλα Λουμπούρ στην Μαλαισία αλλά τελικά χωρίς σημαντική καθηγητική σταδιοδρομία στην ίδια την Τουρκία πλην της θητείας του στο Πανεπιστήμιο του Μαρμαρά.<br /><br />Βαθύς γνώστης της Οθωμανική Ιστορίας, το 2002 μετά την ανέλιξη του ΑΚP στην εξουσία γίνεται Σύμβουλος Διεθνών Σχέσεων του τότε Πρωθυπουργού Αμπτουλάχ Γκιούλ και παραμένει μετά το 2003 όταν αναλαμβάνει μετά την εκλογή του ως Βουλευτής ο Ταγίπ Ερντογάν λαμβάνοντας από τον Πρόεδρο Σεζέρ τον τίτλο του Πρέσβη. Το 2009 αναλαμβάνει το Υπουργείο Εξωτερικών και το 2014 γίνεται Πρωθυπουργός για να απομακρυνθεί από τον Τούρκο Πρόεδρο τον Μάιο 2016, δύο περίπου μήνες πριν το αποτυχημένο οπερετικό πραξικόπημα της 15 Ιουλίου 2016. Με μεγάλη δόση υπερβολής χαρακτηρίστηκε ως «O Κίσινγκερ της Τουρκίας» καθόσον διαμόρφωσε ένα δόγμα πάνω στο οποίο στηρίχθηκαν οι βασικοί άξονες της εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας ακόμα και σήμερα 5 χρόνια μετά την απομάκρυνση του πέρα από τις αερολογίες για μηδενικά προβλήματα με τους γείτονες. Θα μπορούσαμε να τον αποκαλέσουμε ως τον μεγάλο θεωρητικό του Νέο-Οθωμανισμού.<br /><br /><img height="457" src="https://www.liberal.gr/ckfinderIMG/userfiles/images/AP_19346515611413.jpg" width="640" /><br /><br /><div>Στην χώρα μας οι περισσότεροι τον γνώρισαν το 2009 όταν εκδόθηκε στα ελληνικά το βιβλίο του «Το Στρατηγικό Βάθος» το οποίο όμως είχε εκδοθεί πριν από 8 χρόνια, πυροδοτώντας μάλιστα και την σχετική… «νταβουτογλουλογία». Το όραμα του για να γίνει η Τουρκία μία περιφερειακή και γιατί όχι παγκόσμια δύναμη είναι εμφανές και το μοιράζεται πλέον με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Βασικός πυλώνας πραγματοποίησης του η ανάκτηση της Οθωμανικής επιρροής στα Βαλκάνια και στην Μέση Ανατολή και η εκμετάλλευση των πολλαπλών περιφερειακών ταυτοτήτων για μία πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική. Το «δόγμα Νταβούτογλου» λοιπόν εμπνέει τον ίδιο τον Ερντογάν που έχει ως στόχο να καταστήσει την Τουρκία μία αυτόνομη δύναμη στην περιοχή και στην συνέχεια σε παγκόσμιο επίπεδο και τελικά να αναζωογονήσει την δόξα της οθωμανικής εποχής, όπως εμφατικά επισημαίνει ο Τουρκοαμερικανός Αναλυτής του «Washington Institute, Σονέρ Τσαγκτάπται στο βιβλίο του «Η αυτοκρατορία του Ερντογάν» (Εκδόσεις Ι. ΣΙΔΕΡΗ) που επιμελήθηκε ο Καθηγητής Κώστας Υφαντής.<br /><br />Για να κατανοηθεί το «δόγμα Νταβούτογλου» που κάποιοι αφελώς αν όχι ανοήτως πιστεύουν ότι θα ήταν μία «βολική» για την Ελλάδα διάδοχη κατάσταση, παρατίθενται δύο αποκαλυπτικά αποσπάσματα από το βιβλίο «Το Στρατηγικό Βάθος» και τα οποία αντιπροσωπεύουν με περίσσια σαφήνεια τον διαχρονικό αναθεωρητισμό της Τουρκίας σε βάρος της Ελλάδος, είτε αυτή είναι κεμαλική, είτε νέο-οθωμανική:<br /><br />«Κανένα από τα σύνορα της Τουρκίας δεν είναι φυσιολογικό και σχεδόν όλα είναι πλασματικά. Βέβαια πρέπει να τα σεβόμαστε ως κράτη έθνη, ωστόσο ταυτόχρονα πρέπει να καταλάβουμε ότι υπάρχουν και οι φυσικές συνέχειες».<br /><br />«H συγκέντρωση των νησιών του Αιγαίου στα χέρια της Ελλάδος δημιουργεί το πιο σημαντικό αρνητικό στοιχείο στην πολιτική της Τουρκίας για τον εγγύς θαλάσσιο χώρο της. Η βασική πηγή του προβλήματος στο Αιγαίο είναι η αθεράπευτη αντίφαση μεταξύ του παρόντος καθεστώτος και της σημερινής γεωπολιτικής πραγματικότητας.<br /><br />Η μόνη λοιπόν διαφορά των απόψεων στα λεγόμενα ελληνοτουρκικά μεταξύ του «Σουλτάνου» και του πρώην «Βεζίρη» είναι το μειλίχιο ύφος του δευτέρου με το οποίο τις εκθέτει σε αντίθεση με το μονίμως θυμωμένο ύφος του πρώτου. Εδώ και ένα χρόνο ο κ. Νταβούτογλου είναι Πρόεδρος του Κόμματος του Μέλλοντος (Gelecek Partisi) που όμως δημοκοπικά δεν ξεπερνάει το 1-2% παρά το ότι ό Αντιπρόεδρος του Σελτζούκ Οζνταγ υποστήριξε σε πρόσφατη συνέντευξη του ότι κινείται στο 5-8% και απευθύνεται σε ισλαμοσυντηρητικούς που είναι για πολλούς λόγους δυσαρεστημένοι με τον Ερντογάν.<br /><br />Ο πρώην Πρωθυπουργός του Ερντογάν μπορεί να άσκησε στην συνέντευξη του δριμεία κριτική κατά του Τούρκου Προέδρου αλλά αυτό δεν πρέπει να μας οδηγεί σε ψευδαισθήσεις σχετικά με τα «ελληνοτουρκικά». Ούτε βέβαια το ευρωπαϊκό προφίλ που επιθυμεί να «κτίσει» ως ένας πιθανός αξιόπιστος συνομιλητής των ευρωπαϊκών χωρών αλλά και των ΗΠΑ. Μιας και αναντίρρητα ένας από τους λόγους απομάκρυνσης του, ήταν η αντίθεση του στο προεδρικό σύστημα είναι λογικό να στηλιτεύει την τάση να πάει η διαχρονικά καχεκτική Τουρκική Δημοκρατία και τώρα πλέον απολυταρχία σε ένα …μοντέλο Κίνας.<br /><br />Ο κ. Νταβούτογλου τα είπε μια χαρά από πλευράς Τουρκίας στην συνέντευξη του, επιπλήττοντας μάλιστα την Ελλάδα ότι τα βήματα της στην Ανατολική Μεσόγειο δεν είναι …σωστά, χρησιμοποιώντας ακριβώς τα ίδια επιχειρήματα (σημ. άλλωστε δικά του είναι) με την υφιστάμενη Τουρκική Ηγεσία σχετικά με την αποφυγή εγκλωβισμού της Τουρκίας στον κόλπο της Αττάλειας που θα χαλάσει (σημ. έμμεση απειλή) την ουσία των ελληνοτουρκικών σχέσεων κάτι που ισχύει και για το Αιγαίο. Σαν να έπαιζε …κασέτα! Υποστηρίζει ότι οι διερευνητικές επαφές πρέπει να συνεχιστούν και έτσι μπορεί να επιλυθούν τα βασικά προβλήματα (σημ. πληθυντικός!) που απασχολούν τις δύο χώρες. Δεν παρέλειψε βέβαια να μας πει ότι κάνουμε μεγάλο λάθος αν νομίζουμε ότι με τη βοήθεια της Ε.Ε. θα γονατίσουμε την Τουρκία. Μίλησε για τακτικές συναντήσεις και φυσικά για ΜΟΕ ενώ μας υπέδειξε ότι οι σχέσεις με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, που δεν έχουν σχέση με τη …Μεσόγειο δεν έχουν καμία λογική. Και φυσικά τόνισε τις γνωστές τουρκικές απόψεις περί Καστελλόριζου, την «τεράστια» τουρκική ακτογραμμή (σημ. μικρότερης της συνολικής ελληνικής) και τις γκρίζες ζώνες!<br /><br />Κλείνοντας θα λέγαμε ότι αυτό που πρέπει να κατανοήσουμε είναι ότι στην Τουρκία έχει αναπτυχθεί Στρατηγική Κουλτούρα και η τουρκική κοινωνία εμφορείται από αυτήν και δεν μπορεί να αντιστραφεί. Κανένας Νταβούτογλου και κανένας Μπαμπατζάν (Κόμμα Δημοκρατίας και Προόδου-DEVA Partisi) όσο και αν φορούν ένα δυτικόφιλο προσωπείο για να κερδίσουν την υποστήριξη της Δύσης δεν πρόκειται να αλλάξουν την μακροχρόνια τουρκική στρατηγική αναθεωρητισμού απέναντι στην Ελλάδα. Μην ξεχνάμε ότι ένας περισσότερο και ο άλλος λιγότερο ήταν για χρόνια έμπιστοι συνεργάτες του Ερντογάν.<br /><br /><b><i>* Ο Κωνσταντίνος Λουκόπουλος είναι Γεωστρατηγικός Αναλυτής</i></b></div><div><br /></div><div><a href="https://www.liberal.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο μειλίχιος αλλά και «σαφής» Αχμέτ Νταβούτογλου και τα «Ελληνοτουρκικά»

Κωνσταντίνος Λουκόπουλος Ο Αχμέτ Νταβούτογλου με την συνέντευξη του στον Μανώλη Κωστίδη στην χθεσινή «Καθημερινή της Κυριακής» επανήλθε αναπ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η προκήρυξη ερευνών από την Αίγυπτο στα όρια της «γραμμής Ερτζιγές» και οι σκέψεις για αλλαγή όδευσης του East Med προκαλούν αναταράξεις

<img src="https://newpost.gr/photo/master/202103/xkxnos1615180248114.jpg" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Κρίσιμες επαφές του υπουργού Εξωτερικών Νίκου Δένδια σε Κάιρο και Λευκωσία. Σε πλήρη εξέλιξη το ενεργειακό «σκάκι». Η δυσαρέσκεια για την κίνηση του Καΐρου και οι τοποθετήσεις των Τούρκων.</span></h3>Ένα ενεργειακό «σκάκι» βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη στην Ανατολική Μεσόγειο, ως επακόλουθο των αποφάσεων της Αιγύπτου για πιθανή αλλαγή τόσο του χάρτη των αγωγών φυσικού αερίου στην περιοχή, αλλά και της κίνησης του Καΐρου, να προκηρύξει τρεις θαλάσσιες περιοχές προς έρευνα σε ένα σημείο που το οποίο εφάπτεται τόσο με την οριοθετική γραμμή των ΑΟΖ) Ελλάδας - Αιγύπτου όσο και στην επονομαζόμενη «γραμμή Ερτζιγες» που έχει κατατεθεί στα Ηνωμένα Έθνη με ρηματική διακοίνωση ως το απώτερο όριο της τουρκικής υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο. Γι αυτό το λόγο, σήμερα μεταβαίνει στο Κάιρο και τη Λευκωσία, ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας, ο οποίος θα έχει επαφές με τους ομολόγους του.<div><br />Η κίνηση της Αιγύπτου και τουρκική αντίδραση<br /><br />Βασικό και κύριο πεδίο προβληματισμού είναι η προκήρυξη από την Εταιρεία Φυσικού Αερίου της Αιγύπτου (EGAS) τριών θαλασσίων περιοχών προς έρευνα σε μια περιοχή που εφάπτεται τόσο με την οριοθετική γραμμή των Αποκλειστικών Οικονομικών Ζωνών (ΑΟΖ) Ελλάδας - Αιγύπτου (με βάση τη συμφωνία που υπεγράφη στις 6 Αυγούστου 2020 στο Κάιρο) όσο και στην επονομαζόμενη «γραμμή Ερτζιγες» που έχει κατατεθεί στα Ηνωμένα Εθνη με ρηματική διακοίνωση ως το απώτερο όριο της τουρκικής υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Η επίμαχη περιοχή (EGY-MED-W18) εκκινεί από το τελευταίο σημείο της ελληνοαιγυπτιακής οριοθετικής γραμμής και εκτείνεται ανατολικά πέραν του 28ου μεσημβρινού (σημείο-κλειδί για τις τουρκικές διεκδικήσεις), ακολουθώντας τη «γραμμή Ερτζιγες», που με τη σειρά της αγνοεί πλήρως τα όποια δικαιώματα του συμπλέγματος του Καστελορίζου σε θαλάσσιες ζώνες και ουσιαστικά μοιράζει όλη την περιοχή μεταξύ Τουρκίας και Αιγύπτου.<br /><br />Πρόκειται για μια απόφαση η οποία έχει καταστήσει την κατάσταση στην Ανατολική Μεσόγειο ακόμη πιο περίπλοκη, καθώς έδωσε χώρο και στην Τουρκία να εκμεταλλευτεί την εν λόγω κίνηση του Καΐρου προχωρώντας σε «ανοίγματα» προς τον Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι.<br /><br />Καθ όλη την προηγούμενη εβδομάδα – με αποκορύφωμα το περασμένο Σαββατοκύριακο – κορυφαίοι τούρκοι αξιωματούχοι αναδείκνυαν την εν λόγω κίνηση της Αιγύπτου, με θετικό τρόπο. Ο υπουργός Εξωτερικών της γείτονος Μεβλούτ Τσαβούσογλου, σημείωσε πως «μπορούμε να αρχίσουμε τις διαπραγματεύσεις για τα πεδία δικαιοδοσίας θαλάσσιων ζωνών. Επειδή είμαστε υπέρ της δίκαιης μοιρασιάς, θέλουμε να μιλήσουμε με όλους».<br /><br />Στο ίδιο μοτίβο ήταν και η τοποθέτηση του Χουλουσί Ακάρ, το Σάββατο, ο οποίος εκτίμησε πως «η Αίγυπτος σεβάστηκε την υφαλοκρηπίδα της Τουρκίας». «Πρέπει να τονίσω πως η απόφαση που πήρε η Αίγυπτος σεβόμενη τη δική μας περιοχή θαλάσσιας ευθύνης, είναι σύμφωνη και με τη δική μας θέση αλλά και είναι προς το συμφέρον των δικαιωμάτων του λαού της Αιγύπτου. Εκτιμούμε πως την ερχόμενη περίοδο με την Αίγυπτο μπορούμε να υπογράψουμε συμφωνία, μνημόνιο καθορισμού θαλάσσιων ζωνών ευθύνης που να είναι σύμφωνο με τα σύνορα των περιοχών ευθύνης μας τα οποία έχουμε δηλώσει στον ΟΗΕ. To υπουργείο Εξωτερικών μας κάνει τις απαραίτητες εργασίες με τις αρμόδιες υπηρεσίες και ευχόμαστε να έχουμε θετικό αποτέλεσμα», επεσήμανε.<br /><br />Προς ώρας από την Αίγυπτο τηρείται σιγήν ιχθύος για τις συγκεκριμένες εξελίξεις. Θα πρέπει να τονιστεί πως οι σχέσεις Τουρκίας – Αιγύπτου βρίσκονται στον «πάγο» από τη στιγμή που ανέλαβε την εξουσία ο Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι. Οι λόγοι αρκετοί: Από τα παιχνίδια της Άγκυρας με τη Μουσουλμανική Αδελφότητα κατά τις αναταραχές που προκάλεσε η «Αραβική Άνοιξη», έως την τουρκική εμπλοκή στη Λιβύη, το «μαλακό υπογάστριο» δηλαδή της Αιγύπτου.<br />Δυσαρέσκεια στην Αθήνα<br /><br />Σύμφωνα με την εφημερίδα «το Βήμα της Κυριακής», η Αθήνα κινήθηκε σε όλα τα επίπεδα ζητώντας από την Αίγυπτο να αναθεωρήσει. Αρχικά, ο γενικός γραμματέας του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών ενημέρωσε τον αιγύπτιο πρεσβευτή στην Αθήνα, ακολούθως ο κ. Δένδιας επικοινώνησε με τον ομόλογό του Σαμέχ Σούκρι και, τέλος, ο κ. Μητσοτάκης συνομίλησε τηλεφωνικά με τον κ. Αλ Σίσι το βράδυ της περασμένης Τετάρτης. Σε αυτή τη συζήτηση αποφασίστηκε να μεταβεί αύριο, Δευτέρα 8 Μαρτίου, στο Κάιρο ο κ. Δένδιας ώστε να βρεθεί λύση. Δεν αποκλείεται μάλιστα να σταλεί σχετική ελληνική ρηματική διακοίνωση επί του θέματος πριν ή έπειτα από το ταξίδι Δένδια, ο οποίος θα μεταβεί ακολούθως και στη Λευκωσία.<br /><br />Η ελληνοαιγυπτιακή συμφωνία οριοθέτησης ΑΟΖ του περασμένου Αυγούστου περιλαμβάνει στο Αρθρο 1(ε) μια ρήτρα ότι εφόσον η μία από τις δύο χώρες διεξάγει διαπραγματεύσεις για οριοθέτηση ΑΟΖ με άλλο μέρος που μοιράζεται θαλάσσιες ζώνες μαζί τους, τότε θα πρέπει να ενημερώσει την άλλη και να διαβουλευτεί μαζί της. Στο παρελθόν (2012) είχε συμβεί ξανά ανάλογο περιστατικό με «αμφισβητούμενο» οικόπεδο ερευνών, αλλά το ζήτημα επιλύθηκε με διαβούλευση.</div><div><br />Τι κρύβει η σκέψη αλλαγής όδευσης του East Med<br /><br />Αναταράξεις όμως – πρωτίστως στη Λευκωσία- προκαλούν και οι αιγυπτιακές σκέψεις για αλλαγή της όδευσης του αγωγού φυσικού αερίου East Med, ώστε αυτός να ακολουθήσει την πορεία Ισραήλ (κοίτασμα «Λεβιάθαν») - Αίγυπτο (στην ξηρά ως τη μεθόριο με τη Λιβύη) - Ελλάδα (Κρήτη), παρακάμπτοντας την Κύπρο και μεταφέροντας από εκεί με LNG το αέριο προς την ηπειρωτική Ελλάδα.<br /><br />Σύμφωνα με το «Βήμα», οι εν λόγω σκέψεις, προκάλεσαν τόσο ανησυχία όσο και προβληματισμό στη Λευκωσία. Ο δε Βίκτωρας Παπαδόπουλος, διευθυντής του Γραφείου Τύπου του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, θέλησε να διαψεύσει τις πληροφορίες λέγοντας ότι «δεν ισχύει κάτι τέτοιο», ενώ κυπριακά μέσα ενημέρωσης σημείωναν ότι ο Νίκος Αναστασιάδης δεν είχε καν ενημερωθεί για όσα είχαν ήδη συζητήσει οι Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι, Κυριάκος Μητσοτάκης και Μπενιαμίν Νετανιάχου. Η πραγματικότητα όμως είναι διαφορετική, σύμφωνα με το δημοσίευμα.<br /><br />Από την πρώτη στιγμή που ο αιγύπτιος πρόεδρος παρουσίασε, κατά τη διήμερη επίσκεψή του στην Αθήνα τον περασμένο Νοέμβριο, στην οποία συνοδευόταν και από τον πανίσχυρο υπουργό Πετρελαίου και Ορυκτών Πόρων Ταρέκ ελ Μόλα, την ιδέα του για αλλαγή της όδευσης του East Med, ώστε, μεταξύ άλλων, να περιορίζεται ή και να αποτρέπεται η δυνατότητα της Τουρκίας να δημιουργήσει προσκόμματα στην κατασκευή του αγωγού, το πρώτο μέλημα της ελληνικής πλευράς ήταν να ενημερωθεί η κυπριακή ηγεσία. Σε αυτό το πλαίσιο, η επίσκεψη του έλληνα υπουργού Εξωτερικών Νίκου Δένδια (που ήταν ενήμερος για την αιγυπτιακή πρόταση) στη Λευκωσία στις 4 Δεκεμβρίου δεν περιελάμβανε απλώς τον συντονισμό με την κυπριακή κυβέρνηση εν όψει της επικείμενης τότε Συνόδου Κορυφής του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, όπου και θα συζητούνταν η στάση που θα έπρεπε να τηρήσει η ΕΕ έναντι της Τουρκίας και το ενδεχόμενο κυρώσεων. Περιελάμβανε και την ενημέρωση για το σενάριο αλλαγής της όδευσης του East Med.<br /><br />Στην αποστολή του κ. Δένδια βρίσκονταν και δύο πρόσωπα που διατηρούν άριστες σχέσεις με την κυπριακή πλευρά: ο γενικός γραμματέας του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών, πρέσβης Θεμιστοκλής Δεμίρης, αλλά και η επικεφαλής του Διπλωματικού Γραφείου του κ. Μητσοτάκη, η πρέσβης Ελένη Σουρανή. Η ελληνική αποστολή φρόντισε να ενημερώσει μέσω των αρμόδιων διαύλων το διπλωματικό επιτελείο του κύπριου Προέδρου για την ιδέα του Καΐρου, ζητώντας τις απόψεις του. Και όντως ο κ. Μητσοτάκης μετέφερε την ίδια ιδέα στον κ. Νετανιάχου όταν τον επισκέφθηκε πρόσφατα στο Ισραήλ όπου αμέσως μετά μετέβη και ο κ. Αναστασιάδης. Είναι δε σαφές ότι μετά την κρίση του περασμένου καλοκαιριού στην Ανατολική Μεσόγειο έχουν αναφυεί – και σε τριμερές επίπεδο – σοβαρές ανησυχίες για την ασφάλεια του East Med υπό τη σημερινή του χάραξη (λόγω της ακραία επιθετικής πολιτικής που ακολουθεί η Άγκυρα) που δεν μπορούν απλώς να αγνοηθούν – και για λόγους οικονομικής βιωσιμότητας του έργου. Μοιάζει λοιπόν δύσκολο να γίνει πιστευτή η κυπριακή διάψευση ότι η Λευκωσία δεν γνώριζε.</div><div><br /></div><div><a href="https://newpost.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η προκήρυξη ερευνών από την Αίγυπτο στα όρια της «γραμμής Ερτζιγές» και οι σκέψεις για αλλαγή όδευσης του East Med προκαλούν αναταράξεις

Κρίσιμες επαφές του υπουργού Εξωτερικών Νίκου Δένδια σε Κάιρο και Λευκωσία. Σε πλήρη εξέλιξη το ενεργειακό «σκάκι». Η δυσαρέσκεια για την κί...

Διαβάστε την συνέχεια

Από τις fake παραστάσεις της πρώτης «Γαλάζιας Πατρίδας» μέχρι τα 87 fake πλοία της Τουρκίας για την προβοκατόρικη άσκηση

<img height="392" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2021/03/210308000506_toyrkia1.jpg" width="640" /><br /><br />Η πρώτη «Γαλάζια Πατρίδα» είχε μετατραπεί σ’ ένα τηλεοπτικό και φωτογραφικό show από την Άγκυρα, όπου πάνω από 40 δημοσιογράφοι από τουρκικά και διεθνή μέσα, είχαν προσκληθεί από το τουρκικό υπουργείο άμυνας να καλύψουν την άσκηση με την προβοκατόρικη ονομασία.<br /><br />Για μια εβδομάδα το διαδίκτυο, οι τηλεοράσεις στην Τουρκία, όπως και τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων είχαν κατακλειστεί από εικόνες του τουρκικού πολεμικού ναυτικού που ασκούνταν από τη Μαύρη θάλασσα έως το κατεχόμενο κομμάτι της Κύπρου.<br />Η επιχείρηση να «ποτιστεί» η κοινή γνώμη ότι οι Τούρκοι είναι ένας ναυτικός λαός είχε περάσει τότε σε άλλο επίπεδο, ενώ και σήμερα ο ίδιος ο Τούρκος πρόεδρος επαναλαμβάνει τα ίδια περίπου τέσσερα χρόνια μετά την πρώτη «Γαλάζια Πατρίδα».<br /><br />«Είμαστε μια χώρα που περιβάλλεται από θάλασσα στις 3 πλευρές της. Βλέπουμε ότι δια μέσου της ιστορίας για την επιβίωση του έθνους μας σε αυτή τη δύσκολη γεωγραφία, η ναυτική δύναμη έχει πάντα μεγάλη σημασία. Για την χώρα μας, το να διαθέτουμε ένα ισχυρό ναυτικό είναι αναγκαιότητα και όχι επιλογή», είπε μεταξύ άλλων σ’ ένα ακόμη παραλήρημα, ο Τούρκος πρόεδρος απευθυνόμενος προς τα στελέχη που έλαβαν μέρος στη Mavi Vatan.<br /><br />Εκτός όμως από τις αιτιάσεις που ακούστηκαν από τον Ταγίπ Ερντογάν, εκκωφαντική ήταν η απουσία όλων εκείνων των 87 πολεμικών πλοίων που η Τουρκία είχε ανακοινώσει ότι θα λάμβαναν μέρος στην «Γαλάζια Πατρίδα».<br /><br />Και εδώ σημειώνονταν από αξιόπιστες πηγές ότι στην πρώτη Γαλάζια Πατρίδα και πάλι για τον ίδιο αριθμό πολεμικών πλοίων ομιλούσαν, αλλά δεν ήταν -τότε-πάνω από σαράντα, όσα δηλαδή και οι δημοσιογράφοι με τα τηλεοπτικά συνεργεία που βρίσκονταν πάνω στα καταστρώματα κι έκαναν live συνδέσεις.<br /><br />Εν έτει 2021 η Mavi Vatan ολοκληρώθηκε εδώ και λίγες ώρες με συνολική συμμετοχή πολεμικών πλοίων πολύ μικρότερη απ’ εκείνη που είχε ανακοινωθεί.<br /><br />Σχεδόν 30 μονάδες επιφανείας πήραν μέρος και υποβρύχια που δεν ξεπερνούσαν τα δάχτυλα του ενός χεριού.<br />Αυτό σίγουρα δεν σημαίνει ότι η γείτονα δεν διαθέτει αυτές τις μονάδες για την θάλασσα αλλά σίγουρα δεν τις χρησιμοποίησε.<br />Άλλωστε και από τα λάθη μαθαίνει κανείς και δεν ξεχνά ότι τον Μάρτιο που ο Covid-19 θέριζε στη γείτονα, το πολεμικό ναυτικό της πέρασε πολύ δύσκολες στιγμές σε σημείο που τα πλοία επέστρεφαν το ένα μετά το άλλο έξω από τους ναυστάθμους, αλλά τα πληρώματα έμεναν μέσα στο πλοίο περνώντας ημέρες καραντίνας.<br /><br />Από την αρχή στη σελίδα μας είχαμε επισημάνει ότι η Τουρκία για την φετινή Γαλάζια Πατρίδα σχεδίασε- όπως έλεγαν στρατιωτικές πηγές- πολύ προσεκτικά την άσκηση ώστε να μην προκαλέσει περαιτέρω την Αθήνα, αν και με τα fake news για την παρενόχληση του Cesme προσπάθησε να προβοκάρει και να σηκώσει την σκόνη της έντασης.<br /><br />Βεβαίως το κρυφτό για τον 62ο γύρο των διερευνητικών επαφών συνεχίζεται κανονικά, με πηγές από το Επιτελείο να εκτιμούν ότι οι γείτονες θα «φορέσουν» το πλατύ τους χαμόγελο πριν τη σύνοδο κορυφής της 25ης Μαρτίου, ώστε να επιχειρήσουν να ξεγλιστρήσουν και πάλι από μια πιθανή απόφαση λήψης μέτρων.<br /><br /><img height="381" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2021/03/210308001311_xartis1.jpg" width="640" /><br /><br />Την ίδια στιγμή όμως που η τριανδρία Ερντογάν- Ακάρ- Τσαβούσογλου τα τελευταία 24ωρα έβαλαν μπροστά την τέχνη της ρητορικής των εντάσεων και των απειλών, το Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας με μια μόνο κίνηση, την δημοσιοποίηση ενός μόνο χάρτη με Ελληνικές σημαίες, υπενθύμισε την στρατιωτική ισχύ και τις συμμαχίες που έχει αναπτύξει η χώρα μας σ’ όλη την περιοχή και όχι μόνο, καθώς η αμοιβαία εμπιστοσύνη των χωρών με την Ελλάδα φτάνει ακόμη και 3500 ναυτικά μίλια μακριά, στον Περσικό Κόλπο…<div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Από τις fake παραστάσεις της πρώτης «Γαλάζιας Πατρίδας» μέχρι τα 87 fake πλοία της Τουρκίας για την προβοκατόρικη άσκηση

Η πρώτη «Γαλάζια Πατρίδα» είχε μετατραπεί σ’ ένα τηλεοπτικό και φωτογραφικό show από την Άγκυρα, όπου πάνω από 40 δημοσιογράφοι από τουρκικά...

Διαβάστε την συνέχεια

Το ελληνο-αιγυπτιακό σύμφωνο και οι επιπολαιότητες μας

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/02/egypt_symfvnia.png"><img height="404" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/02/egypt_symfvnia-696x439.png" width="640" /></a><br /><br />Γράφει ο Σπύρος Λίτινας<br />Δικηγόρος Παρ ‘ Αρείω Πάγω , LLM στο διεθνές Εμπορικό Δίκαιο .<br /><br /> Διαβάζω με πολύ προσοχή όσους στέκονται κριτικά στο ελληνοαιγυπτιακό σύμφωνο και αυτό με αφορμή τα πρόσφατα δημοσιεύματα που θέλουν την Αίγυπτο να προχωρά σε προκηρύξεις οικοπέδων ανατολικά του 28ου μεσημβρινού, σε περιοχές ,δηλαδή ελληνικής δικαιοδοσίας που έμειναν εκτός οριοθέτησης . Σέβομαι τις απόψεις τους αλλά δεν τις ασπάζομαι . <br /><br />Σε άρθρο μου που δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα του Militaire στις 25.08.2020 με τίτλο <a href="https://www.militaire.gr/ellinotoyrkika-quot-krinontai-oi-exelixeis-ton-epomenon-100-eton-stin-periochi-to-choyme-katalavei-quot/">«</a>Ελληνοτουρκικά: Κρίνονται οι εξελίξεις των επόμενων 100 ετών στην περιοχή, το ΄χουμε καταλάβει;» είχα υποστηρίξει μεταξύ άλλων « … Παρόλα αυτά και κατά την προσωπική μου άποψη η συμφωνία με την Αίγυπτο ήταν αναγκαία . Προβάλλαμε σαν χώρα τον ισχυρισμό -και καλά κάναμε – ότι το τουρκολιβικό σύμφωνο ήταν αυτοδίκαια άκυρο και ως εκ τούτου ανυπόστατο . Αυτό πρακτικά σήμαινε ότι για να είχε υπόσταση ο δικός μας ισχυρισμός μας θα έπρεπε να τον υπερασπιστούμε μόνο στρατιωτικά διότι σε διαφορετική περίπτωση θα έπρεπε να καταφύγουμε σε διεθνή οργανισμό πράγμα που θα σήμαινε ότι καταρχήν αποδεχόμαστε το υποστατό της συμφωνίας , ώστε να ζητήσουμε εν συνεχεία την ακύρωσή του . Τώρα με την ελληνο-αιγυπτιακή συμφωνία κλείνουμε έστω και μερικώς ένα μέτωπο με την Αίγυπτο που είναι ηγέτιδα χώρα στον Αραβικό και μουσουλμανικό κόσμο και αφήνουμε παράθυρο ανοιχτό εφόσον υπάρχει καλή πίστη και αποδοχή των προνοιών του διεθνούς δικαίου για μια μελλοντική συμφωνία Ειρήνης με τους Τούρκους και τους Αιγυπτίους φυσικά . Καθεστώτα όπως αυτό της Αιγύπτου με μια μουσουλμανική αδελφότητα να ελλοχεύει είναι εξαιρετικά εύθραυστα και δε μας παίρνει να έχουμε ανοικτό στρατιωτικό, εκτός και από πολιτικό, μέτωπο με την Αίγυπτο. Φαντασθείτε τι θα είχε συμβεί εάν η Αίγυπτος αγνοώντας εμάς οριοθετούσε απευθείας με τους Τούρκους . Έχουμε τόση ΑΟΖ όση μπορούμε να υπερασπιστούμε πολιτικά , διπλωματικά μα πάνω απ ‘όλα στρατιωτικά ενώ όση καλή πίστη και να υπάρχει ανάμεσα στα μέρη δεν είναι αρκετή αν δεν συνδυάζεται από στρατιωτική πίστη ….»<br /><br />Σήμερα είμαι σε θέση να απαντήσω σε όσους στέκονται κριτικά απέναντι στο ελληνο-αιγυπτικό σύμφωνο , ότι ευτυχώς που υπάρχει τουλάχιστον αυτό το αναγκαίο και ‘’ελλιπές” σύμφωνο . Το διεθνές δίκαιο είναι με το μέρος της Ελλάδας αλλά αν δεν είσαι σε θέση να υπερασπίσεις την νομή επί των δικαιωμάτων που σου δίνει δεν έχει καμία αξία . Κανένα διεθνές δίκαιο δεν χαράχθηκε ανεξίτηλα σε κάποιον κομήτη που προσγειώθηκε και καρφώθηκε στέρεα πάνω στην γη ώστε να το χαζεύουμε ή να το προσκυνάμε με τις ώρες όπως ενδεχομένως έκαναν κάποτε οι άνθρωποι με κάποια μεγαλιθικά μνημεία της ανθρωπότητας . Άνθρωποι το έγραψαν και το ερμήνευσαν και σε ανθρώπους και κράτη απευθύνεται . Δυστυχώς , στο πεδίο των διεθνών σχέσεων τα πολιτικο-στρατιωτικά τετελεσμένα και συμφέροντα βαρύνουν περισσότερο από τις νομικές ή ηθικές διακηρύξεις όπως και η αποφασιστικότητα που κάθε φορά επιδεικνύεται ή δεν επιδεικνύεται . Αρκεί να κοιτάξουμε κατά Κύπρο – Συρία – Λιβύη μεριά .<br /><br /> Θα μπορούσαμε ,λοιπόν, να μην είχαμε υπογράψει καμία συμφωνία με την Αίγυπτο προσκυνώντας αέναα με θρησκευτική ευλάβεια το διεθνές δίκαιο μεταξύ μας, ευλογώντας το συνεχώς το για το πόσο καλό είναι που μας δίνει τόση μεγάλη ΑΟΖ και ευελπιστώντας σε ένα θαύμα που θα έκανε όλη τη διεθνή κοινότητα να ασπαστεί την δική μας θρησκευτική προσήλωση σε αυτό . Δυστυχώς , όμως , τέτοιου είδους θαύματα δε γίνονται . Για να υπηρετηθεί το” pacta sunt servanda” πρέπει να συνδυαστεί με το ” συν Αθηνά και χείρα κίνει” και την εξάντληση των αποδεκτών ορίων – από το δυτικό σύστημα εξουσίας – των ελιγμών της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής . Επί 45 και πλέον έτη πάντως τα όρια αυτά τα είχαμε υπερασπιστεί και ήταν αποδεκτά από την διεθνή κοινότητα .<br /><br /> Εκεί ,λοιπόν, που πρέπει να αναζητηθούν τα αίτια της στάσης της Αιγύπτου, των συμμάχων και εταίρων ακόμα και δυνητικών, είναι στις δηλώσεις που έγιναν για κόκκινες γραμμές στα 6 ν.μ ( επίσημη κυβερνητική θέση τη στι<a href="https://www.militaire.gr/">https://www.militaire.gr/</a>γμή που η κυβέρνηση δεν απέστη από αυτές ) ή τις δηλώσεις που έγιναν για το ότι δεν είναι κύρια προτεραιότητα της Ελλάδας τα ενεργειακά κοιτάσματα σε συνδυασμό με την αλλαγή της επιχειρησιακής στάσης αλλά και της θραύσης της συνεκτικής πολιτικής –νομικής –στρατιωτικής θέσης που επί 45 και πλέον έτη είχαν αλλεπάλληλες ελληνικές κυβερνήσεις . Ας ψάξουμε να βρούμε το γιατί έγιναν αυτές οι δηλώσεις και γιατί άλλαξε η επιχειρησιακή στάση της Ελλάδας στη δεύτερη φάση της κρίσης του καλοκαιριού . Ας ψάξουμε να βρούμε πώς βαραίνουν αυτές οι δηλώσεις στην συνείδηση Τούρκων – Αγυπτίων – Ισραηλινών – Γάλλων και όχι μόνο , σε συνδυασμό με την αλλαγή της επιχειρησιακής στάσης . Ας ψάξουμε να βρούμε πώς βάρυναν όλα αυτά στα σχέδια των γειτόνων και εταίρων μας . Ας ψάξουμε να βρούμε ποιοι είναι οι πραγματικοί μας σύμμαχοι και να προχωρήσουμε αποφασιστικά μαζί τους . Ας αγοράσουμε εκείνα τα οπλικά συστήματα που θα ενδυναμώσουν την χώρα στο πεδίο πρώτα απ ΄ όλα και κατ ΄επέκταση στο διπλωματικό τραπέζι και όχι το αντίστροφο .<br /><br /> Πολύ ωραία όλα αυτά αλλά τι κάνουμε από δω και μπρος θα μπορούσε να πει κανείς ; Να εξαναγκάσουμε την Τουρκία να δεχθεί τη συμβατική αναγνώριση του διεθνούς δικαίου της θάλασσας όπως έχει υποχρέωση ως υποψήφια προς ένταξη χώρα και όπως όλες οι υποψήφιες προς ένταξη χώρες έχουν κάνει, οι οποίες αποδέχονται το ευρωπαϊκό κεκτημένο και να εξαντλήσουμε όλα τα περιθώρια ως προς αυτό . Ωστόσο, κάτι τέτοιο σήμερα φαντάζει σχεδόν ουτοπικό αν το συνδέσουμε μόνο με τα ελληνοτουρκικά . Η αποδοχή , όμως , του ευρωπαϊκού κεκτημένου από την Τουρκία θα σημάνει την έναρξη του πραγματικού εκδημοκρατισμού της σε όλο το φάσμα των έννομων σχέσεων ,φυσικά, και των ανθρώπινων δικαιωμάτων . Επομένως, η επικοινωνιακή στόχευση και η δημόσια διαχείρισή της πρέπει να αλλάξει και να διευρυνθεί . Η Ε.Ε μπορεί γεωπολιτικά να είναι ακόμα μικρή αλλά νομικά και οικονομικά είναι ένας γίγαντας . Φυσικά θα πρέπει ακόμα να αναλογιστούμε και τις απαντήσεις στα ανωτέρω ερωτήματα και να δράσουμε . Από τη δική μας την πλευρά εχέγγυο σταθερότητας είναι η στρατιωτική μας ισχύς . Αν μας υπολογίζουν κάπως ακόμη είναι για αυτόν το λόγο ” .<div><br /></div><div>πηγή<br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το ελληνο-αιγυπτιακό σύμφωνο και οι επιπολαιότητες μας

Γράφει ο Σπύρος Λίτινας Δικηγόρος Παρ ‘ Αρείω Πάγω , LLM στο διεθνές Εμπορικό Δίκαιο . Διαβάζω με πολύ προσοχή όσους στέκονται κριτικά στο ...

Διαβάστε την συνέχεια

Με Ισραηλινά όπλα χτυπάμε Τουρκία: Έρχονται ενισχύσεις - Διαρροή-σοκ για Τουρκία με εικόνες από βάση με UAV

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-03/9_0.jpg?itok=KNc-cXEf" width="640" /><br /><br />Η κλιμάκωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων, μετά την κρίση σε Έβρο και Αιγαίο, έχει δώσει μί σαφή κατευθυντήρα γραμμή, προς την ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας. Την περαιτέρω ενίσχυσή της εξετάζει η Πολεμική Αεροπορία με το βλέμμα στο μέλλον, μετά την αγορά των Rafale αλλά και την ανβάθμιση τω F-16 σε Viper.<br /><br /><br />Σε αυτό το πλαίσιο η Ελλάδα εξετάζει τρόπους να αξιοποιήσει την πολύ καλή περίοδο που διανύουν οι Ελληνοϊσραηλινές σχέσης. Γι’ αυτό και η Αθήνα ετοιμάζεται για προσθήκες όπλων από το πλούσιο και σύγχρονο ισραηλινό οπλοστάσιο.<br /><br />Στο μικροσκόπιο βρίσκονται οι ρουκέτες Rampage και οι συλλογές καθοδήγησης Spice οι οποίες προσαρμόζονται σε βόμβες ελεύθερης πτώσης.<br /><br />Οι ρουκέτες Rampage EXTRA (Extended Range Artillery) ουσιαστικά αποτελούν όπλα του πυροβολικού τα οποία οι Ισραηλινοί έχουν προσαρμόσει στα μαχητικά τους. Δίνουν τη δυνατότητα βολών ακριβείας ακόμα και σε κινούμενους σε αποστάσεις άνω των 150 χιλιομέτρων με το βεληνεκές να αυξάνεται κατακόρυφα όσο μεγαλώνει το ύψος άφεσης αλλά κυρίως η ταχύτητα του μαχητικού. Και μάλιστα δεν χρειάζεται καμία παρέμβαση στο λογισμικό των F-16.<br /><br />Ταυτόχρονα, όπως αποκάλυψε η Realnews της Κυριακής, βρίσκονται σε διαπραγματεύσεις για την αγορά 5 Mobile Radars αξίας 12-15 εκατ. έκαστο. Προσφέρουν και προστασία από βαλλιστικούς πυραύλους και με αυτά κλειδώνουν τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου.<br /><br />Τέλος, τα «Israel Radar/Iron Dome» που είναι υπό διαπραγμάτευση από τον Πρωθυπουργό, θα αποτελέσουν το «κλειδί» του σφραγίσματος του ελληνικού εναέριου χώρου από κάθε απειλή.<br /><br />Οι Belharra φέρνουν τους SCALP Naval<br /><br />Την ίδια ώρα στο μέτωπο της ενίσχυσης του Πολεμικού Ναυτικού οι εξελίξεις είναι σημαντικές καθώς οι Γάλλοι επανήλθαν με νέα πρόταση για την πώληση στην Ελλάδα τεσσάρων ψηφιακών φρεγατών Belhara, δύο από τις οποίες θα έχουν τη Γαλλική διαμόρφωση FDI, ενώ οι υπόλοιπες δύο θα κατασκευαστούν όπως ακριβώς επιθυμεί το Πολεμικό Ναυτικό. Οι Γάλλοι έχουν ανάψει το «πράσινο» φως για παραχώρηση μαζί με τις Belhara και των στρατηγικών όπλων SCALP Naval.<br /><br />Αυτό που τρέμουν οι Τούρκοι είναι μήπως η Γαλλία προμηθεύσει με το συγκεκριμένο είδος πυραύλων και τους Έλληνες. Οι γαλλικοί πύραυλοι μπορούν να εκτοξευτούν από υποβρύχια, με εμβέλεια 1.000 χλμ αλλά και από πλοία με εμβέλεια άνω των 1.000 χλμ.<br /><br />Με άλλα λόγια, μία ελληνική Belhara αν εκτoξεύσει έναν πύραυλο θα μπορεί να πλήξει στόχο στην Άγκυρα. Ακόμα ένα ανταγωνιστικό στοιχείο της γαλλικής πρότασης είναι ο ηλεκτρονικός πόλεμος που μπορούν να διεξάγουν οι Belharra.<br /><br />Mε την ανάπτυξη όλο και περισσότερων τουρκικών drones οι νέες ελληνικές φρεγάτες πρέπει να διαθέτουν μέσα αντιμετώπισής τους και οι Belharra ξεχωρίζουν και σε αυτό το πεδίο.<br />Τουρκία: Εικόνες από βάση με UAV<br /><br />Ακόμη, φωτογραφίες από την τουρκική αεροπορική βάση Νταλαμαν στη ΝΔ Τουρκία κάνυν το γύρο μτου διαδικτύου. Η δορυφορική εικόνα Maxar Technologies από τις 5-2-2021 δείχνει και ένα ζεύγος Anka-S UAV.<br /><br /><a href="https://pbs.twimg.com/media/Ev5LclpWEAQQI2P?format=jpg&name=small" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="383" data-original-width="680" src="https://pbs.twimg.com/media/Ev5LclpWEAQQI2P?format=jpg&name=small" /></a><br /><br /><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />

Με Ισραηλινά όπλα χτυπάμε Τουρκία: Έρχονται ενισχύσεις - Διαρροή-σοκ για Τουρκία με εικόνες από βάση με UAV

Η κλιμάκωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων, μετά την κρίση σε Έβρο και Αιγαίο, έχει δώσει μί σαφή κατευθυντήρα γραμμή, προς την ενίσχυση των Εν...

Διαβάστε την συνέχεια

Υπάρχει άνθρωπος στην κυβέρνηση Μπάιντεν που να συμπαθεί τους Τούρκους;

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/03/biden-erdogan-slpress.gr_.jpg" width="640" /><br /><br />Αν και φειδωλός, ωστόσο οι απόψεις του και πληροφορίες σχετικά με τα όσα διαδραματίζονται στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις έχουν ενδιαφέρον. Πρώην ανώτερος αξιωματούχος των ΗΠΑ, μιλώντας στο “Foreign Policy” -και κρατώντας την ανωνυμία του- ήταν ξεκάθαρος στο αν μπορούσε να προσδιορίσει κάποιον στην κυβέρνηση Τζο Μπάιντεν ο οποίος θα μπορούσε να έχει απόψεις υπέρ της Τουρκίας: Και όμως, ο ανώτερος αξιωματούχος δεν μπόρεσε να σκεφτεί ούτε ένα όνομα στο νέο επιτελείο που να έχει συμπάθειες με την Άγκυρα!<br /><br />Τις πληροφίες ο Αμερικανός έδωσε στους <a href="https://foreignpolicy.com/2021/03/03/biden-erdogan-turkey-silent-treatment-diplomacy-middle-east-syria-crisis-nato/">δημοσιογράφους</a> Robbie Gramer, Jack Detsch, Katie Livingstone, ο οποίος όμως δεν παρέλειψε να χαρακτηρίσει την Τουρκία “φυσικό εχθρό” της Ρωσίας και πιθανό προπύργιο ενάντια στον ιρανικό επεκτατισμό στη Μέση Ανατολή. Αυτό φυσικά είναι κάτι που εξυπηρετεί τους Αμερικανούς, αλλά τα προβλήματα στους παραδοσιακούς νατοϊκούς συμμάχους είναι πολλά. Αυτή ήδη φάνηκαν έντονα από την εποχή Τραμπ.<br /><br />Ο πρώην ανώτερος αξιωματούχος είπε ότι ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου, τουλάχιστον επί Πομπέο, έδειξε να είναι ένας υπουργός Εξωτερικών “δύσκολο” για να συνεργαστεί κανείς. Αυτό εμπόδισε τους αμερικανοτουρκικούς δεσμούς. Οι τουρκικές πιέσεις στη Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, έκαναν τους Αμερικανούς αξιωματούχους της προηγούμενης κυβέρνησης να θεωρήσουν ότι η Τουρκία ήταν εκφοβιστική δύναμη στην περιοχή λόγω των δεσμών Ερντογάν-Μουσουλμανικής Αδελφότητας.<br /><br />Ανεξάρτητα εάν υπερβάλει ή όχι ο Αμερικανός αξιωματούχος, η αλήθεια είναι ότι η Τουρκία παραμένει ακόμα πολύ σημαντική για τις ΗΠΑ. Το δύσκολο για τον Μπάιντεν είναι να διατηρήσει τις πιέσεις στην Τουρκία και παράλληλα να μη διαταράξει μια ισχυρή στρατιωτική συμμαχία πολλών δεκαετιών. Όπως αναφέρεται στο αμερικανικό περιοδικό «Ορισμένοι πρώην αξιωματούχοι των ΗΠΑ είναι ανήσυχοι με τα πρώτα στάδια της στρατηγικής του Μπάιντεν, καθώς εξακολουθούν να βλέπουν την Τουρκία ως ένα κρίσιμο προπύργιο στο νότιο τμήμα του ΝΑΤΟ ενώ δεν διαβλέπουν μια τάση που θα έχει συνέχεια στο φλερτ του Ερντογάν με τη Ρωσία».<br /><br />Το αμερικανικό υπουργείο Άμυνας έχει ήδη τα πυρηνικά του όπλα στη βάση του Ιντσιρλίκ το οποίο απέχει λιγότερο από 40 μίλια από τη Μεσόγειο ενώ υπάρχει σύστημα ραντάρ έγκαιρης προειδοποίησης του ΝΑΤΟ στην Τουρκία που προστατεύει από επιθέσεις βαλλιστικών πυραύλων από την ανατολή. Η Τούρκίας, όπως φαίνεται, παραμένει σημαντικός παράγοντας στην περιοχή του Εύξεινου Πόντου, όπου οι εντάσεις Δύσης-Ρωσίας έχουν αυξηθεί από τότε που Μόσχα και Δύση έχουν βάλει χέρι στη χερσόνησο της Κριμαίας το 2014.<br /><br />Πάντως, σύμφωνα με την ερευνήτρια του φιλοϊσραηλινού <a href="https://www.fdd.org/">Foundation for Defense</a> of Democracies Merve Tahiroglu, στο παρελθόν, «ο Αμερικανικός Στρατός πάντα παρείχε υποστήριξη στην Τουρκία και ήταν ένας από τους μεγαλύτερους υπερασπιστές της Τουρκίας όταν το Κογκρέσο ή ο Λευκός Οίκος στρέφονταν ενάντια στην Τουρκία». Ωστόσο, τα πράγματα αλλάξαν και, όπως λέει η εμπειρογνώμονας, «αυτό δεν ισχύει πλέον».<div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Υπάρχει άνθρωπος στην κυβέρνηση Μπάιντεν που να συμπαθεί τους Τούρκους;

Αν και φειδωλός, ωστόσο οι απόψεις του και πληροφορίες σχετικά με τα όσα διαδραματίζονται στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις έχουν ενδιαφέρον. ...

Διαβάστε την συνέχεια

Όταν τα ελληνόπουλα δεν έκαιγαν την Σημαία, την ύψωναν στα μούτρα των εχθρών

<img height="324" src="https://www.history-point.gr/wp-content/uploads/2020/09/GREEK-FLAG-HELLAS.jpeg" width="640" /><br /><br />Κάποτε, εν μέσω μάλιστα της φρικτής γερμανικής, ιταλικής και βουλγαρικής κατοχής, τα Ελληνόπουλα δεν έκαναν καταλήψεις, δεν έκαναν διαδηλώσεις υπέρ φονιάδων, δεν έκαιγαν την Σημαία, το ιερό σύμβολο του Έθνους. Αυτή είναι μια ιστορία για εκείνα τα Ελληνόπουλα, του πολέμου και της κατοχής, τα πραγματικά γενναία και υπεύθυνα των πράξεών τους που δεν φοβήθηκαν ούτε τα όπλα των εχθρών.<br /><br />Η Φλώρινα κατελήφθη από τους Γερμανούς τον Απρίλιο του 1941. Σχεδόν αμέσως μετά την κατάληψή της άρχισαν να την διεκδικούν οι Βούλγαροι που συνεργαζόταν με τους “μακεδόνες” αυτονομιστές πριν οι τελευταίοι προσκολληθούν στον Τίτο. Οι Βούλγαροι είχαν στείλει αξιωματικό σύνδεσμο στο γερμανικό φρουραρχείο της πόλης. Τον Αύγουστο του 1941 έφτασε στην πόλη ο Βούλγαρος δήμιος Άντον Κάλτσεφ προκαλώντας τον τρόμο. Πολλοί αυτονομιστές στη Φλώρινα ύψωσαν τότε βουλγαρικές σημαίες στην πόλη με στόχο να πειστούν οι Γερμανοί για την “βουλγαρικότητα” της πόλης.<br /><br />Οι εχθροί όμως υπολόγισαν χωρίς τα παιδιά, τα Ελληνόπουλα της Φλώρινας. Τα παιδιά, με επικεφαλής τον Αβραάμ Σακαλή, συγκροτήθηκαν, τρόποι τινά, στρατιωτικά. Μια μέρα τα παιδιά πήγαν στο κρατικό φυτώριο της πόλης και ζήτησαν την άδεια να κόψουν μια νεαρή λεύκα. Ο φύλακας ρώτησε το γιατί και όταν αυτά του εξήγησαν τα βοήθησε.<br /><br />Την επομένη ο κορμός της νεαρής λεύκας είχε μετατραπεί σε ιστό και πάνω του κυμάτιζε υπερήφανη η Ελληνική σημαία! Τα παιδιά είχαν υψώσει την σημαία με κανονική στρατιωτική τελετή, με ένα από αυτά να παίζει σάλπιγγα και τα άλλα να κρατούν ξύλινα “τυφέκια”. Το γεγονός προκάλεσε τρομερή εντύπωση στην πόλη και έδωσε θάρρος στους Έλληνες, αλλά και προκάλεσε τη λύσσα των Βουλγάρων και των “μακεδόνων”.<br /><br />Τα παιδιά όμως συνέχιζαν κανονικά. Ένα απόγευμα εμφανίστηκε ένα γερμανικό όχημα. “Εμείς τη δουλειά μας παιδιά. Να δουν οι Γερμανοί ότι είμαστε Έλληνες και η Φλώρινα είναι ελληνική!”, είπαν. Από το αυτοκίνητο κατέβηκε ένας Γερμανός αξιωματικός. Ο σαλπιγκτής πιτσιρίκος την ώρα αυτή παιάνιζε το ηχητικό σήμα της υποστολής της σημαίας και τα λοιπά παιδιά στέκονταν προσοχή. Ο Γερμανός πέρασε εμπρός τους χαιρετώντας στρατιωτικά ως να επιθεωρούσε στρατιωτικό τμήμα, χάιδεψε στο κεφάλι το παιδί που κρατούσε διπλωμένη, πλέον, την σημαία και αποχώρησε.<br /><br />Κάποιες πηγές αναφέρουν ότι ήταν ο φρούραρχος της πόλης. Το συμβάν χρησιμοποιήθηκε από τους Γερμανούς ως πρόσχημα για να αποκρούσουν το βουλγαρικό αίτημα να τους παραδοθεί η Φλώρινα. Όμως και οι Ιταλοί προσπάθησαν να παρέμβουν αλλά τα παιδιά, με την ιαχή “Αέρα” και με πέτρες τους έδιωξαν!<div><br /></div><div><a href="https://www.history-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Όταν τα ελληνόπουλα δεν έκαιγαν την Σημαία, την ύψωναν στα μούτρα των εχθρών

Κάποτε, εν μέσω μάλιστα της φρικτής γερμανικής, ιταλικής και βουλγαρικής κατοχής, τα Ελληνόπουλα δεν έκαναν καταλήψεις, δεν έκαναν διαδηλώσε...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι εξηγεί την αποστολή Δένδια στο Κάιρο

<img height="360" src="https://www.capital.gr/Content/ImagesDatabase/p/1000x563/crop/both/01/01e43436d587465db3932b8f52d8ab22.jpg?quality=80&404=default&v=8" width="640" /><br /><br />Του <b>Κώστα Ράπτη</b><br />Τηλεφωνική επικοινωνία του Έλληνα πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Αιγύπτιο πρόεδρο Αμπντελφάταχ αλ Σίσι (με πρωτοβουλία του πρώτου) την προηγούμενη εβδομάδα και εσπευσμένη μετάβαση του υπουργού Εξωτερικών Νίκου Δένδια στο Κάιρο σήμερα.<br /><br />Η νευρικότητα της Αθήνας ή, κομψότερα, η ανάγκη να συζητηθούν θέματα που χρήζουν διευκρινήσεων με την κυβέρνηση η οποία βρίσκεται στο επίκεντρο των ελληνικών σχεδιασμών για την ανατολική Μεσόγειο, είναι εμφανής.<br /><br />Την άμεση αφορμή έδωσαν οι δηλώσεις του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου ότι η χώρα του είναι έτοιμη να συζητήσει με την Αίγυπτο το θέμα των θαλάσσιων δικαιοδοσιών. Ο επικεφαλής της τουρκικής διπλωματίας σημείωσε μάλιστα με ικανοποίηση (και δεν ήταν η πρώτη φορά) ότι η αιγυπτιακή πλευρά έχει αποφύγει να θίξει τα δικαιώματα της Τουρκίας, όπως η ίδια τα αντιλαμβάνεται, στην ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Αλλά βέβαια οι δηλώσεις Τσαβούσογλου μπορούν να ερμηνευθούν υπό το πρίσμα της προσπάθειας της Άγκυρας να εμφανισθεί "εποικοδομητική" στην ανατολική Μεσόγειο (όπως ακριβώς το ισχυρίσθηκε ο Ταγίπ Ερντογάν στην πρόσφατη τηλεφωνική επικοινωνία του με την καγκελάριο Μέρκελ) και να προβάλλει τις δικές της επιθυμίες σε υποψήφιους συνομιλητές, οι οποίοι σε αντίθετη περίπτωση χρεώνονται το κόστος της "αδιαλλαξίας".<br /><br />Ωστόσο, ο "σεβασμός" από την Αίγυπτο των τουρκικών θέσεων είναι ένα αντικειμενικό γεγονός, το οποίο η Αθήνα γνωρίζει καλά, εφόσον η ίδια συνομολόγησε με το Κάιρο μια μερική οριοθέτηση των θαλάσσιων δικαιοδοσιών των δύο χωρών, η οποία σταματά ακριβώς στο σημείο ανατολικότερα του οποίου ξεδιπλώνονται οι αξιώσεις της Άγκυρας.<br /><br />Οι ισορροπίες του Καΐρου<br /><br />Η αιγυπτιακή κυβέρνηση έσπευσε, μέσω δηλώσεων διπλωματικών στο Arab News σήμερα, να ξεκαθαρίσει ότι δεν προτίθεται να διαπραγματευτεί με την Τουρκία την οριοθέτηση των θαλασσίων δικαιοδοσιών τους και ότι, εν πάση περιπτώσει, δεν σκοπεύει να εγκαταλείψει την τριμερή σύμπραξή της με την Αθήνα και τη Λευκωσία.<br /><br />Είναι αυτονόητο ότι μια τέτοια σύμπραξη, για την οποία έχει δαπανηθεί σημαντικό διπλωματικό κεφάλαιο, δεν θα ακυρωθεί. Αυτό όμως δεν παρεμποδίζει διόλου την αναζήτηση από αιγυπτιακής πλευράς παράλληλων διαύλων ή μεσολαβητικών ρόλων, σε μία περιοχή όπου οι συμμαχίες αλλάζουν καλειδοσκοπικά και όπου τα διακυβεύματα είναι πολύ ευρύτερα της ατζέντας ελληνικού ενδιαφέροντος.<br /><br />Λόγου χάρη, οποιαδήποτε συνεννόηση Άγκυρας-Καΐρου για το θέμα των θαλάσσιων δικαιοδοσιών προϋποθέτει παραμερισμό του τουρκο-λιβυκού μνημονίου – εξέλιξη όχι ολότελα απίθανη στο πλαίσιο του νέου modus vivendi που αναζητούν οι προστατευόμενοι των δύο πλευρών στον λιβυκό εμφύλιο πόλεμο - και που πάντως θα εξασφάλιζε για την Τουρκία το μείζον (την αποτροπή τυχόν "αποκλεισμού" της με την αναγνώριση εφαπτόμενων θαλασσίων δικαιοδοσιών Ελλάδας και Κύπρο), θυσιάζοντας το έλλασσον, δηλ. το ευφάνταστο τουρκο-λιβυκό μνημόνιο.<br /><br />Σημειώνεται ότι την ελληνική διπλωματία ανησυχεί όχι μόνο το γεγονός ότι το αιγυπτιακό υπουργείο Πετρελαίου προκήρυξε θαλάσσιο οικόπεδο στα όρια της διεκδικούμενης τουρκικής υφαλοκρηπίδας (γεγονός που υποψιάζει για ενδεχόμενη συνεννόηση των εμπλεκομένων), αλλά και διαπραγματεύεται με το Ισραήλ, στο πλαίσιο της πρόσφατης αναθέρμανσης των σχέσεών τους, την μεταφορά φυσικού αερίου από τα υποθαλάσσια κοιτάσματα του τελευταίου σε αιγυπτιακούς σταθμούς υγροποίησης. Σενάριο το οποίο λειτουργεί ως ταφόπλακα στο σχέδιο του αγωγού EastMed προς την Ελλάδα – αν υποθέσουμε ότι αυτό είχε ποτέ ελπίδες να αναδειχθεί βιώσιμο.<div><br /></div><div><a href="https://www.capital.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τι εξηγεί την αποστολή Δένδια στο Κάιρο

Του Κώστα Ράπτη Τηλεφωνική επικοινωνία του Έλληνα πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Αιγύπτιο πρόεδρο Αμπντελφάταχ αλ Σίσι (με πρωτοβουλ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία επιδιώκει πράγματι μια λύση με την Αίγυπτο και το Ισραήλ; Ποια είναι η πραγματική κατάσταση;

<img height="293" src="https://infognomonpolitics.gr/wp-content/uploads/2021/03/SISI-Erdogan.jpg" width="640" /><br /><br />Γράφει ο <b>Φεχμί Κορού</b><br />Η Τουρκία θέλει να προσεγγίσει ξανά την Αίγυπτο, μετά από ένα μεγάλο χρονικό διάστημα τεταμένων και κακών σχέσεων μεταξύ τους …<br /><br />Τα διεθνή μέσα ενημέρωσης, που παρακολουθούν στενά τη Μέση Ανατολή, ερμηνεύουν τα μηνύματα της Άγκυρας με αυτόν τον τρόπο.<br /><br />Ο υπουργός Εξωτερικών Mevlüt Çavuşoğlu έκανε μια δήλωση που άξιζε αυτό το σχόλιο την περασμένη εβδομάδα. Ο Υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας δήλωσε ότι η Αίγυπτος το τελευταίο διάστημα υιοθετεί μια διαφορετική προσέγγιση για τα όρια της ΑΟΖ στην Αν. Μεσόγειο από την Ελλάδα. Δηλαδή αναγνωρίζει την ηπειρωτική υφαλοκρηπίδα της Τουρκίας και δεν δίνει επήρεια στο Καστελλόριζο, κάτι που το ερμηνεύει ως πρόθεση του Καΐρου να εξομαλύνει τις σχέσεις με την Άγκυρα.<br /><br />Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Χουλούσι Ακάρ, έκανε άλλα πιο προχωρημένες δηλώσεις κατά τη διάρκειας ομιλίας που έκανε στην ναυτική άσκηση που παρακολούθησε με ανώτερους διοικητές.<br /><br />Ας διαβάσουμε τι είπε:<br /><br />«Έχουμε πολλές κοινές ιστορικές και πολιτιστικές αξίες με την Αίγυπτο. Με την ενεργοποίηση αυτών των κοινών αξιών, θεωρούμε ότι ενδέχεται να υπάρξουν κάποιες εξελίξεις τις επόμενες ημέρες. Θέλω να γίνει γνωστό ότι αυτή η απόφαση που ελήφθη από την Αίγυπτο, με την οποία δείχνει σεβασμό των θαλάσσιων δικαιοδοσιών μας, εξυπηρετεί τόσο τα δικά μας συμφέροντα, όσο και στα συμφέροντα του αιγυπτιακού λαού.<br /><br />Ο υπουργός Akar αποκάλυψε επίσης ότι τα στελέχη των υπουργείων Εξωτερικών των δύο χωρών συναντιούνται για να φέρουν τις σχέσεις σε θετικό σημείο.<br /><br />Επίσης μάθαμε ότι οι επαφές μεταξύ των υπηρεσιών πληροφοριών της Αιγύπτου και της Τουρκίας, δεν διακόπηκε ποτέ.<br /><br />[Η συνεργασία πληροφοριών Αιγύπτου-Τουρκίας είναι παλιά ιστορία. Στη δεκαετία του 1970 έξι χώρες, συμπεριλαμβανομένων των υπηρεσιών πληροφοριών της Αιγύπτου και της Τουρκίας, είχαν δημιουργήσει μια εταιρική σχέση για την ανταλλαγή πληροφοριών. Το πνευματικό τέκνο αυτού του σχηματισμού με την ονομασία “Safari Club” ήταν ο Kemal Adham, τουρκικής καταγωγής, που ήταν επικεφαλής της μυστικής υπηρεσίας της Σαουδικής Αραβίας. Τις υποδομές ασφάλειας και επικοινωνιών παρείχε επίσης ο Count Alexandre de Marenches, επικεφαλής της γαλλικής υπηρεσίας πληροφοριών.]<br /><br />Άντε με το καλό…<br /><br />Μάθαμε επίσης από ελληνική εφημερίδα ότι η Ελλάδα ενοχλείται από την πιθανότητα προσέγγισης της Τουρκίας με την Αίγυπτο. Ο Έλληνας πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης κάλεσε τηλεφωνικώς τον Πρόεδρο της Αιγύπτου Σίσι και στέλνει τον Υπουργό Εξωτερικών στο Κάιρο για να μάθει τι συμβαίνει.<br /><br />Η συνεργασία μεταξύ Αιγύπτου και Ελλάδας δεν είναι διμερής. Η Γαλλία και το Ισραήλ είναι οι χώρες που έχουν γίνει μέρος της ίδιας συνεργασίας σε διάφορους τομείς… Και οι τέσσερις αυτοί προσπαθούν να προσελκύσουν και την Ιταλία.<br /><br />Η κίνηση της Τουρκίας να γκρεμίσει το τείχος που την χωρίζει από την Αίγυπτο, είναι μια πολύ σωστή κίνηση που μπορεί να δρομολογήσει πολύ θετικά αποτελέσματα.<br /><br />Εάν επιτύχει η προσέγγιση, όχι μόνο θα εξαλείψει την απομόνωση που έχει περιέλθει η Τουρκία στον τομέα των διεθνών σχέσεων, αλλά αυτή η σύγκλιση θα κάνει τη χώρα μας μέρος μιας νέας ισορροπίας στον τομέα της ενέργειας.<br /><br />Θα πρέπει να έχετε παρατηρήσει ήδη ότι αμφιβάλλω για την επιτυχία του εγχειρήματος.<br /><br />Ο λόγος: Ο λόγος για τον οποίον επιδεινώθηκαν οι σχέσεις της Τουρκίας με την Αίγυπτο, δεν ήταν η παρουσία της Αιγύπτου σε κοινό μέτωπο με την Ελλάδα, το Ισραήλ και τη Γαλλία, ούτε οι κινήσεις που έκανε ως μέλος αυτής της τετραμερούς. Υπάρχουν βαθύτεροι λόγοι που κατέστρεψαν τις σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών.<br /><br />Στο στρατιωτικό πραξικόπημα του Abdülfettah el-Sisi με το οποίο κατέλαβε την εξουσία στην Αίγυπτο το 2013, η Τουρκία έδειξε την ισχυρότερη αντίδραση. Ακόμα και την περασμένη εβδομάδα, ο Πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν εκδήλωσε την ενόχλησή του στον Σίσι, κάνοντας το σήμα της “Ραμπία” (Μουσουλμανική Αδελφότητα).<br /><br />Άρα, πίσω από την επιδείνωση των διμερών σχέσεων βρίσκεται η αντίδραση της Τουρκίας στο στρατιωτικό πραξικόπημα …<br /><br />Εκτός αυτού, η Αίγυπτος λαμβάνει σοβαρά υπ’ όψιν της το γεγονός ότι η Τουρκία και το ΑΚΡ φιλοξενεί τα στελέχη της Μουσουλμανικής Αδελφότητας που εκδιώχθηκαν από την Αίγυπτο, αλλά και τα δημοσιεύματα που στρέφονται εναντίον του καθεστώτος Σίσι.<br /><br />Η Σαουδική Αραβία και άλλες χώρες του Κόλπου μένουν μακριά από την Τουρκία για τους ίδιους λόγους.<br /><br />[Η Μουσουλμανική Αδελφότητα αντιμετωπίζεται ως «τρομοκρατική οργάνωση» στις περισσότερες αραβικές χώρες.]<br /><br />Στο Ισραήλ, επίσης, δεν βλέπει με καλό μάτι την υποστήριξη που παρέχει η Τουρκία στη Χαμάς, παρακλάδι της Μουσουλμανικής Αδελφότητας.<br /><br />Το Κατάρ είναι η μόνη χώρα στην περιοχή με την οποία διατηρεί καλές σχέσεις η Τουρκία …<br /><br />Το Κατάρ προσπαθεί επίσης να διευθετήσει τις σχέσεις του με τις χώρες της περιοχής που έχουν επιβάλει εμπάργκο για ένα διάστημα. Μετά από τις προσπάθειες αυτές το εμπάργκο άρθηκε.<br /><br />Ισραηλινές εφημερίδες αναφέρουν ότι το Κατάρ μπορεί να ενταχθεί στις αραβικές χώρες που συνάπτουν διπλωματικές σχέσεις με το Ισραήλ.<br /><br />Η προσέγγιση του Κατάρ με τη Σαουδική Αραβία και τις άλλες χώρες του Κόλπου, αλλά και με την Αίγυπτο και το Ισραήλ, μπορεί να απομονώσουν ακόμα περισσότερο την Τουρκία στην περιοχή.<br /><br />Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι προσπάθειες για τη βελτίωση των σχέσεων με την Αίγυπτο είναι σημαντικές.<br /><br />Ένα παρόμοιο πρόβλημα μεταξύ της χώρας μας και της Αιγύπτου σημειώθηκε επίσης στη δεκαετία του 1950.<br /><br />Όταν ο Αιγυπτιακός στρατός, υπό τον στρατηγό Necip, με ένα στρατιωτικό πραξικόπημα ανέτρεψε την ηγεσία του Βασιλιά Φαρούκ (1952) η Τουρκία είχε ως πρέσβη στο Κάιρο τον Dr. Hulusi Fuad Tugay. Η σύζυγος του πρέσβη είχε συγγενική σχέση με τον ανατραπέντα βασιλιά. Όταν η πραγματική δύναμη πίσω από τον στρατηγό Necip, ο Gamal Abdel Nasser, ανέλαβε την εξουσία και εφάρμοσε την πολιτική των εθνικοποιήσεων, μαζί με την Αγγλία στοχοποίησαν την Τουρκία. Τότε άρχισε μια επίθεση δια του τύπου, στον πρέσβη της Τουρκίας, Hulusi Fuad Tugay και τη σύζυγό του.<br /><br />Δεν είναι ξεκάθαρο εάν ο Νάσερ χαρακτήρισε τον πρέσβη της Τουρκίας ‘persona non-grata’ ή εάν η Τουρκία απέσυρε μόνη της τον πρέσβη. Ωστόσο, σε μια δεξίωση που συμμετείχε ο πρέσβης μας, μίλησε προσβλητικά για τον Νάσερ, με αποτέλεσμα την επόμενη ημέρα ο πρέσβης μας να δεχτεί επίθεση στο αεροδρόμιο κατά την αναχώρησή του (1954). Μετά από αυτό πάγωσαν οι σχέσεις της Τουρκίας με την Αίγυπτο.<br /><br />Η Τουρκία, κατά την εθνικοποίηση της διώρυγας του Σουέζ, αποφάσισε να υποστηρίξει την επίθεση της Βρετανίας, του Ισραήλ και της Γαλλίας εναντίον της Αιγύπτου (1956). [Η τριπλή επίθεση δεν έφερε αποτέλεσμα όταν οι ΗΠΑ αρνήθηκαν την υποστήριξή τους.]<br /><br />Ο Νάσερ πήρε το μέρος της Ελλάδας όταν το Κυπριακό ήταν στην ημερήσια διάταξη.<br /><br />Υπάρχει επίσης μια άλλη περίπτωση ενός πρέσβη της Τουρκίας που χαρακτηρίζεται ως persona non grata από τον Nasir.<br /><br />Οι σχέσεις που επιδεινώθηκαν κατά το πρώτο μισό της δεκαετίας του 1950 συνέχισαν να είναι ψυχρές μέχρι το 1988. Κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης συνασπισμού του Refahyol, ο Πρωθυπουργός Νετζμέτνιν Ερμπακάν επισκέφθηκε το Κάιρο για να βελτιώσει τις σχέσεις των δύο χωρών (1996).<br /><br />[Ο Amr Musa, που ήταν τότε υπουργός εξωτερικών της Αιγύπτου, στα απομνημονεύματά του που δημοσιεύθηκαν με το όνομα “Kitabiyye”, εξηγεί ότι οι σχέσεις με τον Erbakan ήταν επίσης προβληματικές. Ο Amr Musa αναφέρει ότι όταν ο Χόσνι Μουμπάρακ ήρθε στην Άγκυρα για να προειδοποιήσει τον Ερμπακάν για τις σχέσεις με το Ισραήλ, όταν ο Ερμπακάν τον συμβούλεψε να απελευθερώσει τους ηγέτες της Μουσουλμανικής Αδελφότητας που φυλακίστηκαν, ο Μουμπάρακ τερμάτισε τη συνάντηση λέγοντας “Αυτή είναι η εσωτερική μας υπόθεση, μην ανακατεύεσαι”.]<br /><br />Οι σχέσεις που έστω και με δυσκολία διατήρησε το κόμμα του Ερμπακάν (Refah Partisi) με την Αίγυπτο, έπεσαν και πάλι στα επίπεδα της δεκαετίας του 1950 κατά την περίοδο του Κόμματος του Ερντογάν (ΑΚΡ).<br /><br />Αυτό που βλέπω είναι το εξής: Για να ανανεωθούν οι σχέσεις με την Αίγυπτο, είναι απαραίτητο να βελτιωθούν οι σχέσεις με το Ισραήλ ταυτόχρονα και για να επιτευχθεί αυτό, η Άγκυρα πρέπει να αλλάξει την προσέγγισή της για τη Μουσουλμανική Αδελφότητα.<div><br /></div><div><a href="https://infognomonpolitics.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η Τουρκία επιδιώκει πράγματι μια λύση με την Αίγυπτο και το Ισραήλ; Ποια είναι η πραγματική κατάσταση;

Γράφει ο Φεχμί Κορού Η Τουρκία θέλει να προσεγγίσει ξανά την Αίγυπτο, μετά από ένα μεγάλο χρονικό διάστημα τεταμένων και κακών σχέσεων μεταξ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η βρώμικη πολιτική της Αγγλίας στο Κυπριακό συνεχίζεται

<img height="400" src="https://infognomonpolitics.gr/wp-content/uploads/2021/03/%CE%9D%CE%99%CE%A7%CE%91%CE%A4-%CE%95%CE%A1%CE%99%CE%9C-copy.jpg" width="640" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Οι προφητικές προειδοποιήσεις του Λόρδου Radcliffe για «πολιτική ισότητα» τα θεμέλια της «ομοσπονδίας» και η συνεχιζόμενη απεχθής βρετανική πολιτική.</span></h3>γράφει η <b>Φανούλα Αργυρού*</b><br /><br />Ο Στρατάρχης Harding 1955<br /><br />Το 1984 το βρετανικό ανεξάρτητο τηλεοπτικό κανάλι ITV πρόβαλε μια παραγωγή της εταιρείας Granada Television, ένα ντοκιμαντέρ για την Κύπρο με τίτλο «Cyprus Britain’s Grim Legacy».<br /><br />Ο Στρατάρχης Harding στο πρόγραμμα εκείνο παραδέχθηκε πως η Βρετανία δεν εννοούσε τα περί αναγνωρίσεως του δικαιώματος της αυτοδιαθέσεως (όπως την εννοούσαν οι Έλληνες και όπως αυτή έπρεπε να εννοείται βάση του Διεθνούς Δικαίου και των αναγνωρισμένων δημοκρατικών αρχών και δικαιωμάτων). Δηλαδή ούτε η Βρετανία ούτε ο ίδιος ήσαν ειλικρινείς όταν ο ίδιος το χειμώνα του 1955/57 παρουσίαζε τις περιβόητες «Προτάσεις» του στον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο, στις οποίες γινόταν αναφορά για «αναγνώριση» της αρχής της αυτοδιαθέσεως.<br /><br />Σημειώνω ότι κάποιοι μάλιστα έγραψαν και επικαλούνταν ότι οι «Προτάσεις Harding» ήσαν μια «χαμένη ευκαιρία»…<br /><br />Είπε ο Harding στο ντοκιμαντέρ: «Ήταν δόλωμα η αναφορά εκείνη, για να δελεάσουμε τον Μακάριο να δεχθεί την αυτοκυβέρνηση».<br /><br />Ακριβώς όπως είχε ο τότε Πρωθυπουργός (και προηγουμένως Υπ. Εξωτερικών) Anthony Eden ειδοποιήσει προκαταβολικά τον Τούρκο ομόλογό του Menderes στις 10.11.1955, μερικές εβδομάδες μετά την «Τριμερή» στο Λονδίνο, όταν οι Βρετανοί έδωσαν στην Τουρκία το locusstandi, που είχαν παραδώσει στη Συνθήκη της Λωζάνης το 1923: Να μην ανησυχούσε η Τουρκία, και η Βρετανία είχε κανονίσει την εξυπηρέτηση των τουρκικών συμφερόντων. Το μήνυμα προς τον Τούρκο Πρωθυπουργό μεταξύ άλλων έλεγε:<br /><br />«Η αναφορά στις προτάσεις προς το Μακάριο για την αυτοδιάθεση, δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια διαφορετική τοποθέτηση της θέσεως που διατύπωσε ο Υπ. Εξωτερικών Macmillan στα πλαίσια της Τριμερούς Διάσκεψης, ότι δηλαδή η Βρετανία αναγνωρίζει την αρχή της αυτοδιάθεσης άλλα αυτή δεν εφαρμόζεται όταν υπάρχουν γεωγραφικοί, στρατηγικοί και άλλοι λόγοι».<br /><br />Οι βοηθοί «μετριοπαθείς Ελληνοκύπριοι» – και η «καλύτερη ευκαιρία»<br /><br />Στο ίδιο μήνυμα, το οποίο μεταβιβάστηκε μέσω του βρετανού Πρέσβη στην Άγκυρα γινόταν λόγος, όμως, και για τους (βοηθούς των Βρετανών στην Κύπρο), λεγόμενους «μετριοπαθείς». Έλεγε σχετικά:<br /><br />« Να μεταβιβάσετε στον Τούρκο Πρωθυπουργό πως ίσως να μην υπάρξει καλύτερη ευκαιρία στο μέλλον να ενισχύσουμε τους μετριοπαθείς Κύπριους έναντι των εξτρεμιστών και ότι η σημερινή Ελληνική κυβέρνηση ανυπομονεί να συμφωνηθεί μια λύση».<br /><br />(Σημ. Παρεμπιπτόντως χρόνια αργότερα, να θυμίσω ότι και με τη «λύση» που επιδίωκε ο Πρόεδρος Γιώργος Βασιλείου, υποσχόταν ότι θα εξασφάλισε και τα τουρκικά συμφέροντα. Όταν δέχθηκε δίχως εξουσιοδότηση από το λαό το 99% των τουρκικών αξιώσεων, την βρετανο-τουρκική απαρτχάιντ δι-κοινοτική, δι-ζωνική ομοσπονδία και έκανε ότι του ζητούσαν οι Βρετανοί. Και έτσι κατάφεραν οι «κηδεμόνες» Βρετανοί, να εκδώσουν τα ψηφίσματα 649/90, 716/91, 750/92 που καθόρισαν την πολιτική ισότητα που ζητούσαν οι Τούρκοι και τη διζωνική.)<div><br /></div><div><img height="640" src="https://i2.wp.com/www.onisilos.gr/wp-content/uploads/2021/03/%CE%9D%CE%99%CE%A7%CE%91%CE%A4-%CE%95%CE%A1%CE%99%CE%9C.jpg?resize=229%2C305&ssl=1" width="481" /> </div><div><i>O Δρ. Nihat Erim (και 13ος Πρωθυπουργός της Τουρκίας για ένα χρόνο 26.3.1971 – 22.5.1972).<br /></i><br /> Τον Αύγουστο του 1956 η βρετανική κυβέρνηση κάλεσε τον δικαστή Λόρδο Radcliffe (γνωστό ως Sir Cyril John Radcliffe και ένα από τους συν-αρχιτέκτονες της διχοτόμησης των Ινδιών το 1947 βλέπε πιο κάτω – πέθανε 1.4.1977) να ετοιμάσει συνταγματικές προτάσεις για την βρετανική αποικία Κύπρο. Οι προτάσεις παραδόθηκαν στην βρετανική κυβέρνηση στις 12 Νοεμβρίου 1956 και κυκλοφόρησαν από τον Υπουργό Αποικιών Alan Lennox-Boyd στους συναδέλφους του στις 13 Νοεμβρίου 1956. Παράλληλα στην ΄Αγκυρα ο Δρ.Nihat Erim παρέδιδε στις 24.11.1956 την δική του έκθεση για διχοτόμηση της Κύπρου, στον Πρωθυπουργό Menderes.<br /><br />Αριστούργημα<br /><img height="640" src="https://i0.wp.com/www.onisilos.gr/wp-content/uploads/2021/03/Sir-Cyril-John-Radcliffe.jpg?resize=243%2C326&ssl=1" width="477" /><br /><i>Ο Λόρδος Radcliffe</i><br /><br />Παρόλο που ο Λόρδος Radcliffe σε δημόσιες συζητήσεις κράτησε χαμηλούς τόνους στην ιδέα ομόσπονδου Συντάγματος και πως στην πραγματικότητα πίστευε ότι αυτό ήταν ακατόρθωτο στην Κύπρο, πείστηκε να «προσαρμόσει» τις προτάσεις του σε σημείο που ο Τούρκος καθηγητής Δρ. Nihat Erim και σύμβουλος του Τούρκου Πρωθυπουργού Menderes, τις αποκάλεσε «αριστούργημα». Παρόλα ταύτα στις παραγράφους 27-29 της έκθεσής του ο Λόρδος Radcliffeδεν απέφυγε να καταγράφει:<br /><br />«΄Εχω μελετήσει πολύ καλά το αίτημα εκ μέρους της Τουρκοκυπριακής κοινότητας ότι πρέπει να τους παραχωρηθεί πολιτική ίση αντιπροσώπευση με εκείνη στην Ελληνοκυπριακή κοινότητα. Αν δεν το δέχομαι αυτό (αίτημα), δεν νομίζω είναι από έλλειψη σεβασμού για τις αμφιβολίες που βρίσκονται πίσω από αυτό. ΄Όμως αυτό είναι ένα αίτημα από το 18% ενός πληθυσμού να μοιραστεί πολιτική εξουσία εξίσου με το 80%. Και αν είναι να γίνει κάτι τέτοιο πρέπει να γίνει στη βάση δύο πιθανοτήτων. Είτε να είναι συμβατό με τις αρχές ενός συντάγματος βασισμένο στις φιλελεύθερες και δημοκρατικές αντιλήψεις ότι πολιτική εξουσία πρέπει να είναι ισορροπημένη με αυτό τον τρόπο, ή με τη δημιουργία μιας πολιτικής ισορροπίας που να είναι εποικοδομητική στο να προστατεύσει τα αναγκαία συμφέροντα μιας κοινότητας από καταπίεση από την πλειοψηφία. Δεν πιστεύω ότι μπορώ να υποστηρίζω αμφότερες τις προτάσεις.<br /><br />«Η πρώτη εμπεριέχει την ιδέα μιας ομοσπονδίας παρά ενός ενιαίου Κράτους. Θα είναι φυσικό να παραχωρηθεί σε μέλη της μιας ομοσπονδίας ίση αντιπροσώπευση στο ομόσπονδο σώμα, ανεξάρτητα από την αριθμητική αναλογία του πληθυσμού των περιοχών που αντιπροσωπεύουν. ΄Όμως μπορεί η Κύπρος να οργανωθεί σε μια ομοσπονδία με αυτό το τρόπο; Δεν το νομίζω…<br /><br />«Μήπως η δεύτερη πρόταση φθάνει σε διαφορετικό αποτέλεσμα; Δεν το νομίζω. Το να δώσεις ίση πολιτική δύναμη σε ένα ενιαίο Κράτος δύο κοινοτήτων που έχουν τέτοια αριθμητική ανισότητα – μια ανισότητα η οποία έχει την πιθανότητα αύξησης όσο και μείωσης – σημαίνει να αρνείσαι στην πλειοψηφία του πληθυσμού σε όλα τα επίπεδα της αυτό-κυβέρνησης, να κατοπτρίζει την απόφασή της εποικοδομητικά…»<br /><br />Οι τύψεις Radcliffe<br /><br />Ο Λόρδος Radcliffe, όμως ήταν επίσης, o εκτελεστής της αποικιοκρατίας που είχε ετοιμάσει τον διχοτομικό χάρτη των Ινδιών. Τον οποίο κατάθεσε στις 9 Αυγούστου 1947, μοιράζοντας την Ινδία και δημιουργώντας το νέο κράτος του Πακιστάν. Τα νέα σύνορα ανακοινώθηκαν επίσημα στις 14 Αυγούστου 1947 την ημέρα που ανακοινώθηκε η ανεξαρτησία του Πακιστάν (για τους Μουσουλμάνους) και μία ημέρα πριν την ανεξαρτησία των Ινδιών (για τους HindusandSikhs). Όταν ο Radcliffe είδε το αποτέλεσμα του διαχωρισμού και την διχοτόμηση που επήλθε, δηλαδή, 14 εκατομμύρια άνθρωποι, 7 εκ σε κάθε πλευρά να γίνονται πρόσφυγες, 500,000 να σκοτώνονται σε βιαιότητες και όλη την τραγωδία που προκάλεσε σε αμφότερες τις πλευρές των συνόρων που διαμόρφωσε, αρνήθηκε να εισπράξει το μισθό των 40,000 ρουβλιών (τότε 3,000 λίρες). Το 1948 τιμήθηκε με τον Μεγαλόσταυρο της Βρετανικής Αυτοκρατορίας. O Βρετανός ποιητής, που αργότερα πήρε αμερικανική υπηκοότητα W. H. Auden, στο σατιρικό ποίημά του «Διχοτόμηση» το 1966 αναφέρθηκε στο πρωταρχικό ρόλο του Radcliffe στη διχοτόμηση των Ινδιών και του Πακιστάν.<br /><br />Έγραψε στο ποίημά του: «Εμείς (βρετανική κυβέρνηση) μπορούμε να σας δώσουμε (τον Radcliffe) τέσσερεις δικαστές, δύο Μουσουλμάνους και δύο Hindu, να διαβουλεύεστε, αλλά το τελευταίο λόγο πρέπει να τον έχετε εσείς». Αυτό εικονογραφεί τα στοιχεία της «πολιτικής ισότητας» που βρίσκονται στην βρετανική πολιτική διαχωρισμού και διχοτόμησης των Ινδιών. Και αυτό θέτει το ερώτημα ως προ το γιατί η βρετανική επιλογή του Λόρδου Radcliffe μεταξύ τόσων άλλων, για την Κύπρο, η φήμη του οποίου είχε λερωθεί με τη διχοτόμηση…<br /><br />΄Ισως αυτή η εμπειρία του, όμως, να τον έκανε πιο σοφό όταν καλέστηκε να ετοιμάσει Συνταγματικές Προτάσεις για την Κύπρο και θεώρησε, σωστά, ότι δεν υπήρχε η υποδομή για διχοτόμηση ή ομοσπονδία στο νησί μας…<br /><br />Και όμως η βρετανική κυβέρνηση δεν πτοήθηκε να ανακοινώσει στις 19 Δεκεμβρίου 1956 παράλληλα με την ανακοίνωση των Συνταγματικών Προτάσεων Radcliffe– την υπόσχεσή της – προς την τουρκική κυβέρνηση και το 18% των Τουρκοκυπρίων στο νησί, ότι σε τελική λύση του Κυπριακού δεν θα αποκλείεται η ξεχωριστή αυτοδιάθεση του 18% και η διχοτόμηση. Την οποία υπόσχεση είχε ήδη συμφωνήσει ότι θα ανακοίνωνε ο Υπουργός Αποικιών στην συνάντησή του με τον Τούρκο Πρωθυπουργό στις 16 Δεκεμβρίου 1956.<br /><br />Ομοσπονδιακές υποδομές<br /><br />Ο αντικαταστάτης του Στρατάρχη Harding Sir Hugh Foot έφθανε στο Λονδίνο τον Ιανουάριο του 1958 για διαπραγματεύσεις για το Σχέδιο του με Βρετανούς αξιωματούχους και μεγάλη τουρκική αντιπροσωπεία μεταξύ των οποίων και ο Δρ. NihatErim. Σημειώνω ότι α) το «Σχέδιο Foot» βασιζόταν στις απαιτήσεις του Δρ. Nihat Erim και β) ήταν εκείνο το σχέδιο που τροποποιήθηκε και επανεμφανίστηκε το καλοκαίρι του 1958 ως το τριχοτομικό «Σχέδιο Μacmillan»!<br /><br />Τελικά στις διαβουλεύσεις εκείνες, οι Βρετανοί αναγκάστηκαν να καθοδηγήσουν τους Τούρκους στο ότι έπρεπε να ήσαν υπομονετικοί και να δεχόντουσαν σταδιακές συνταγματικές ρυθμίσεις γιατί μια τέτοια λύση δεν μπορούσε να επιβληθεί. Ουσιαστικά ήταν διχοτόμηση και δεν μπορούσε να γίνει δεκτή από το βρετανικό κοινό, από τη διεθνή κοινότητα, από τους Αμερικανούς και το ΝΑΤΟ. Ο Δρ. Erimήταν έξυπνος άνθρωπος και κατάλαβε, όμως αυτό δεν τον σταμάτησε στην συνάντηση της 25ηςΙανουαρίου (1958) από το να απαιτήσει, η επίσημη γλώσσα στην Κύπρο, σε ένα μελλοντικό Σύνταγμα, να είναι η αγγλική και να μην επιτρέπεται ιερωμένοι να διεκδικούν θέσεις στην κυβέρνηση.<br /><br />Στις 22 Ιανουαρίου 1958 είχε γράψει προνοητικά το Γραφείο Αποικιών για τις επικείμενες διαβουλεύσεις:<br /><br />«Πρέπει να προχωρήσουμε πολύ προσεκτικά με την ιδέα ομοσπονδίας. Αν φανούμε ότι δεσμευόμαστε με τους Τούρκους, θα ερμηνευθεί ως να ετοιμάζουμε το έδαφος για ενδεχόμενη διχοτόμηση. Τότε πιθανό να καταστρέψουμε οποιαδήποτε περίπτωση να καταφέρουμε τους Ελληνοκύπριους να δεχθούν το σχέδιο Foot και να δουλέψουμε για ένα Σύνταγμα αυτό-κυβέρνησης. Εν πάση περιπτώσει δεν βλέπω να έχει νόημα ένα ομόσπονδο σύνταγμα στην Κύπρο…» Και εισηγείτο το Γραφείο Αποικιών να ζητείτο στον κατάλληλο χρόνο από τον Λόρδο Radcliffeνα εξηγήσει περαιτέρω αυτά που έγραψε στις παραγράφους 27-29 της Έκθεσής του». <br /><br />Οι Τούρκοι πίεζαν, καθ΄όλη την διάρκεια του 1958 απαιτώντας ότι οποιοδήποτε σχέδιο αυτό-κυβέρνησης στην Κύπρο πριν τη διχοτόμηση, έπρεπε να είναι ένα είδος ομόσπονδης αυτό-κυβέρνησης. Όπως έγινε με τις Συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου…<br /><br />Στις 8 Ιανουαρίου 1958 το Φόρειν Οφις ενημέρωσε τον Αμερικανό υπ. Εξωτερικών, John Foster Dulles, ότι δεν μπορούσαν να εγκαταλείψουν τις διαβεβαιώσεις που έδωσαν στους Τούρκους. Η Τουρκοκυπριακή κοινότητα θα έχει το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης όπως και η Ελληνοκυπριακή, γιατί δέσμευσαν τους εαυτούς τους δημόσια (με την δήλωση της 19ηςΔεκεμβρίου 1956)…<br /><br />Η βρετανική δολιότητα δυστυχώς προχωρεί με την ίδια τακτική. Για έβδομη δεκαετία ακάθεκτη προσπαθεί με κάθε τρόπο να εξασφαλίσει τα τουρκικά (και βρετανικά) συμφέροντα, όπως τα είχε απαιτήσει ο Δρ. NihatErim, χρησιμοποιώντας τους εκάστοτε «μετριοπαθείς Ελληνοκύπριους»για δεκανίκια, όπως καλή ώρα, κάνει και τώρα… Και ας είχε αποκαλέσει το 1958 την πολιτική τους ο συνάδελφος τους στο Υπουργείο Εξωτερικών J. M. Addis, ως «odiouspolicy». Επικρίνοντας μαστιγωτικά τα όσα διαβουλεύονταν για την Κύπρο. <br /><br />Οdiouspolicy– Απεχθής πολιτική<br /><br />Έγραψε o J. M. Addis μεταξύ άλλων:<br /><br />«Η γενική πολιτική μας για τις μη αυτό-κυβερνούμενες περιοχές, είναι να τις οδηγήσουμε προς το δρόμο της αυτοκυβέρνησης και στα επίπεδα εκείνα που θα μπορούν να αποφασίσουν μόνες τους για το μέλλον τους. Είναι σφόδρα ενάντια στις παραδόσεις μας να περιορίζουμε την ελευθερία επιλογής όταν έρχεται η ώρα της ανεξαρτησίας… Η αρχή της ‘ΔΙΚΟΙΝΟΤΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΑΘΕΣΗΣ΄ την οποία περιγράφει η δήλωση της 19ηςΔεκεμβρίου 1956 είναι απεχθής (odious) γιατί αρνείται την ενότητα σε μια μικτή κοινότητα… Ο διαχωρισμός είναι ιδιαίτερα αρνητικός σε μια περιοχή τόσο μικρή όσο η Κύπρος και μάλιστα σε μεσογειακό περιβάλλον.<br /><br />Γι΄αυτούς τους λόγους η δική μου άποψη είναι πως η μόνη σωστή λύση για την Κύπρο είναι η αυτοδιάθεση που οδηγεί στην ένωση. Αντιλαμβάνομαι, βέβαια ότι είναι εντελώς αδύνατο για τη σημερινή κυβέρνηση (Macmillan) να διακηρύξει αυτή τη λύση ως τον σωστό στόχο, αν όχι για τίποτε άλλο από τη δήλωσή μας της 19ηςΔεκεμβρίου 1956…Δεν πιστεύω ότι οι δυσκολίες αυτές θα είναι μεγαλύτερες από εκείνες που θα δημιουργηθούν αν εγκριθούν τα σχέδια που έχουμε ετοιμάσει. Αν δεν τα εφαρμόσουμε, τουλάχιστον θα βρισκόμαστε στο δρόμο για μια μόνιμη και σταθερή λύση, η οποία θα βασίζεται στις βασικές αρχές της γενικής μας πολιτικής». (Οι υπογραμμίσεις της συγγραφέως.)<br /><br />Ποίος άραγε μπορεί να αμφισβητήσει τα όσα προνοητικά έγραψε ο κ. Addisτο 1958 και ότι οι δυσκολίες που τόσο σοφά προέβλεψε, ακόμα βασανίζουν αυτό το νησί με τη μισητή δι-κοινοτική αυτοδιάθεση, που δεν είναι άλλη από την αντιδημοκρατική ρατσιστική δι-κοινοτική δι-ζωνική ομοσπονδία; Κατά τον Addis, και η ντε φάκτο διχοτόμηση, είναι εξίσου μεσίτη.<br /><br />Και η πατρότητα της «δικοινοτικής κυριαρχίας» ανήκει στους Βρετανούς.</div><div><br /></div><b><i>*Ερευνήτρια/δημοσιογράφος</i></b><div><br /></div><div><a href="https://infognomonpolitics.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η βρώμικη πολιτική της Αγγλίας στο Κυπριακό συνεχίζεται

Οι προφητικές προειδοποιήσεις του Λόρδου Radcliffe για «πολιτική ισότητα» τα θεμέλια της «ομοσπονδίας» και η συνεχιζόμενη απεχθής βρετανική ...

Διαβάστε την συνέχεια

Καραβίδας: "Υπάρχει ισορροπία ισχύος με την Τουρκία"

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-03/5555.png?itok=_25v_9dR" width="640" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">"Η Ελλάδα διαθέτει πραγματική ισχύ" τονίζει χαρακτηριστικά</span></h3>Σφοδρή και ολομέτωπη επίθεση στα φοβικά σύνδρομα εξαπέλυσε ο επισμηναγός ιπτάμενος ε.α. Στέφανος Καραβίδας, εκπαιδευτής πτήσεων στο Αεροπορικό Κολλέγιο των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων (ΗΑΕ), μιλώντας σε ανοιχτή τηλεδιάσκεψη που διοργάνωσε η AHEPA (AHEPA HJ – 10 PERICLES). Ο κ. Καραβίδας εξήγησε ότι δεν υπάρχει τουρκική υπεροπλία, ότι η Κύπρος δεν είναι ένα ανυπεράσπιστο νησί, τόνισε ότι «η προβαλλόμενη ισχύς της Τουρκίας είναι υποθετική και όχι πραγματική» και μίλησε εκτενώς για τη σημασία της συμμαχίας της Ελλάδας με τα Εμιράτα.<br /><br />Αναφερόμενος εισαγωγικά στη σημαντικότητα της συμμαχίας Ελλάδας – Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, ο κ. Καραβίδας επεσήμανε ότι στη χώρα μας δεν έχουμε ακόμα κατανοήσει τη σημασία των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και τις ιδιαίτερες δυνατότητες που έχουν αναπτύξει και θα αναπτύξουν βάσει των σχεδιασμών τους.<br /><br />Εάν δούμε, είπε, τα επιτεύγματα αυτής της χώρας στον στρατιωτικό τομέα, στον πολιτικό, οικονομικό, τεχνολογικό και πολιτισμικό, θα δούμε -όπως το έχει αντιληφθεί και η μεγάλη δύναμη πέρα του Ατλαντικού- ότι τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα στις επόμενες δεκαετίες θα αναδειχθούν στην ηγέτιδα δύναμη του αραβικού κόσμου.<br /><br />Σε σχέση με τη στρατιωτική ισχύ, τα ΗΑΕ έχουν ανακοινώσει ένα τεράστιο εξοπλιστικό πρόγραμμα ύψους 25 δισ. και αναφορικά με την πολιτική ισχύ έχει πολιτική σταθερότητα, δεδομένου του πολιτεύματος απόλυτης μοναρχίας.<br /><br />Τα ΗΑΕ, τόνισε ο κ. Καραβίδας, θα κυριαρχήσουν στον Κόλπο ως ηγέτιδα δύναμη και μάλιστα έχουν ήδη αρχίσει να υποσκελίζουν τη Σαουδική Αραβία.<br /><br />Αναφορικά με τη στρατιωτική συμμαχία που έχουμε συνάψει, έχει ιδιαίτερη βαρύτητα διότι έχουμε κοινά οπλικά συστήματα και σε ενδεχόμενο ελληνοτουρκικής σύρραξης αυτά τα κοινά οπλικά συστήματα και τα όπλα των συστημάτων θα είναι η στρατηγική μας εφεδρεία και χορηγία.<br /><br />Και όπως σημείωσε, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα είναι η μοναδική χώρα που «πονάνε» την Τουρκία και τη «ματώνουν» σε όλα τα μέτωπα.<br /><br />«Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα μπορούν να γίνουν για την Ελλάδα ο βατήρας στη Μέση Ανατολή», είπε χαρακτηριστικά.<br /><br />Μετέφερε ακόμα την πολύ σημαντική είδηση ότι, υπάρχουν αρκετά δημοσιεύματα στον ηλεκτρονικό και έντυπο Τύπο στις χώρες του Κόλπου αναφορικά με το ενδεχόμενο στρατιωτικής συμμαχίας με ρήτρα αμυντικής συνδρομής μεταξύ Ισραήλ, Σαουδική Αραβία, Αιγύπτου, Μπαχρέιν και Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων με τη δυνατότητα σε αυτό να προσκληθεί και η Ελλάδα.<br /><br />Στη συνέχεια εξήγησε ότι οι «Συμφωνίες του Αβραάμ», που εξομάλυναν τις σχέσεις του Ισραήλ με μια σειρά χώρες του Κόλπου, αποσκοπούν την ενοποίηση των κοιτασμάτων του Κόλπου με αυτών της Ανατολικής Μεσογείου με κόμβο το Ισραήλ.<br /><br />«Αυτό θα στερήσει σημαντικές πηγές ενέργειας από την Κίνα και θα καταργήσει το ενεργειακό μονοπώλιο της Ρωσίας στην Ευρώπη», τόνισε.<br />Άρα, συνέχισε, ο EastMed, ο οποίος έχει γίνει οργανισμός, είναι ένα γεωπολιτικό όραμα,<br /><br />Σε αυτό το σημείο επεσήμανε ότι, «το πρόβλημα σε αυτό το ζήτημα είναι οι σταθερές μας παθογένειες του ετεροπροσδιορισμού και της αναβλητικότητας».<div><br />Ελληνοτουρκικά<br /><br />Υπάρχει ένα ζήτημα μεταξύ της πραγματικής και προβαλλόμενης ισχύος, είπε, αναφερόμενος στην τουρκική επιθετικότητα προς τη χώρα μας.<br />Η Ελλάδα διαθέτει πραγματική ισχύ, αυτή τη στιγμή υπάρχει ισορροπία δυνάμεων και το μόνο ζήτημα είναι η προβαλλόμενη ισχύς.<br />Η φύση αντιμάχεται τα κενά και δεδομένου ότι δημιουργούμε κενό προβαλλόμενης ισχύος η Τουρκία το καλύπτει.<br /><br />Επί του πεδίου, βάσει και την επαγγελματική μου πρότερη ιδιότητα, το περιβάλλον και η γεωγραφία ευνοούν εμάς.<br /><br />Αναφορικά με τον Έβρο, τις Θερμοπύλες της Βόρειας Ελλάδας, εκεί είναι ένα στενό, έχουμε ποιοτικό και ποσοτικό πλεονέκτημα.<br /><br />Η Τουρκία στις επιχειρήσεις στη Συρία αναγκάστηκε να αποσύρει δυνάμεις από τον Έβρο και την Κύπρο και αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία για την προβαλλόμενη ισχύ της Τουρκίας η οποία είναι υποθετική και δεν είναι πραγματική, για αυτό δεν πρέπει να φοβόμαστε και πρέπει να αποτινάξουμε τα φοβικά μας σύνδρομα.<br /><br />Το Αιγαίο αποτελεί κλειστή θάλασσα ντε φάκτο με βάση τη στρατιωτική πραγματικότητα.<br /><br />Σε καθαρά επιχειρησιακό και τακτικό περιβάλλον τα οπλικά συστήματα και των τριών κλάδων είναι αυτά τα οποία κλείνουν το Αιγαίο ντε φάκτο και το κάνουν ελληνική θάλασσα.<br />Εξ ου και όλος ο προβληματισμός της Τουρκίας αναφορικά με την αποστρατικοποίηση των νήσων του Αιγαίου.<br /><br />Σε σχέση με τον αέρα διαθέτουμε το πυκνότερο αντιαεροπορικό σύστημα της Ευρώπης με συστήματα Patriot, συστήματα S-300, Κροτάλ, TOR M1 και άλλα…<br /><br />Η Ελλάδα διαθέτει 230 μαχητικά και η Τουρκία 240, δεν βλέπω λοιπόν κάποιο κενό σε σχέση με το φοβικό σύνδρομο που καλύπτει συγκεκριμένο θινκ τανκ στην Ελλάδα».</div><div><br />Τουρκική Πολεμική Αεροπορία<br /><br />Η τουρκική πολεμική αεροπορία αντιμετωπίζει προβλήματα με τα ανταλλακτικά και σοβαρό πρόβλημα στις σχέσεις μεταξύ των στελεχών», είπε και συνέχισε:<br />Για αυτό και έχουνε Πακιστανούς πιλότους στην τουρκική πολεμική αεροπορία.<br />Το σημαντικότερο είναι ο φόβος. Δεν έχουν αλληλεγγύη και αμοιβαία υποστήριξη.<br />Αυτοί οι άνθρωποι δεν μπορούν να πολεμήσουν μαζί», τόνισε.<br /><br /></div><div>Κύπρος<br /><br />Αναφερόμενος στην άμυνα της Κύπρου διέλυσε τις εντυπώσεις ενός ανυπεράσπιστου νησιού.<br />Είναι ψέμα ότι υστερούμε στρατιωτικά στην Κύπρο.<br />Η κυπριακή Εθνική Φρουρά έχει κάνει σημαντικά βήματα και δεν είμαστε στο στόμα του λύκου σε σχέση με την Τουρκία<br /><br />Η Κύπρος είναι μία λαβίδα στο μαλακό υπογάστριο της Τουρκίας», είπε εμφατικά.</div><div><br /><iframe allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="365" src="https://www.youtube.com/embed/YDXv7d2-U6w" width="700"></iframe><br /><br /><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Καραβίδας: "Υπάρχει ισορροπία ισχύος με την Τουρκία"

"Η Ελλάδα διαθέτει πραγματική ισχύ" τονίζει χαρακτηριστικά Σφοδρή και ολομέτωπη επίθεση στα φοβικά σύνδρομα εξαπέλυσε ο επισμηναγό...

Διαβάστε την συνέχεια

O Ερντογάν έχει πετρελαιοπηγές στη Λιβύη – Τι αποκαλύπτει τουρκική έκθεση

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2020/06/erdogan-libya-slpress.gr_.jpg" /><br /><br /><b>Αδαλής Γιώργος</b><br />Σύμφωνα με στοιχεία η διείσδυση της Τουρκίας στη Λιβύη μετράει ήδη πολλά χρόνια. Μεγάλο μέρος των ελληνικών ελίτ θεωρούν τον Ερντογάν κυκλοθυμικό που κάνει σπασμωδικές κινήσεις. Η αλήθεια όμως είναι διαφορετική. Ξεκίνησε την στρατιωτική-οικονομική του διείσδυση στη Λιβύη πριν 16 χρόνια, αποκτώντας την πρώτη του στρατηγικής σημασίας πετρελαιοπηγή, μετά από διαγωνισμό, το 2005! Μπορεί κανείς να δει τη συμφωνία στην <a href="https://docplayer.net/48057365-Turkish-petroleum-corporation.html#show_full_text">ετήσια έκθεση της Turkish Petroleum</a> του 2008.<br /><br />Κι ενώ αυτό θα έπρεπε να προβληματίσει από τότε, στην Αθήνα επικρατούσε άγνοια. Και φυσικά δεν πρόκειται για μια πετρελαιοπηγή, αλλά για πολύ σοβαρή υπόθεση. Μετά την ανάληψη της εξουσίας από τον Ερντογάν, το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών άρχισε να μεταβάλλεται από γραφειοκρατική υπηρεσία, σε “γραφείο” ευρέσεως επενδύσεων. Ενώ αυτός προσποιείτο στη Δύση το “περιστέρι της ειρήνης”, ξεκινούσε στο παρασκήνιο, την δημιουργία μιας ισλαμικής συμμαχίας με χώρες που μέχρι τότε είχαν περιορισμένες σχέσεις με την Τουρκία.<br /><br />Πρωταγωνιστικό ρόλο σε όλο αυτό το στρατηγικό σχέδιο, διαδραμάτισε η τουρκική δημόσια εταιρία πετρελαίου Turkiye Petrolleri Anonim Ortakligi (TPAO) που ασχολείται με την έρευνα, εξόρυξη κι εκμετάλλευση υδρογονανθράκων. Ωστόσο, η εν λόγω εταιρεία έχει μια θυγατρική (κατά 100%), την λιγότερο γνωστή στην Ελλάδα Turkish Petroleum Overseas Company (TPOC) που έχει σκοπό την αναζήτηση υδρογονανθράκων εκτός Τουρκίας.<br /><br />Όταν εμείς κάναμε την Ολυμπιάδα κι αναζητούσαμε που φαγώθηκαν τα τεράστια κονδύλια, η TPOC είχε δείξει ενδιαφέρον για την εξόρυξη πετρελαίου σε διάφορες χώρες, μεταξύ αυτών και η Λιβύη. Έτσι, μετά από έναν διαγωνισμό το 2005, η TPOC κατάφερε να πάρει το συμβόλαιο στην περιοχή 147 και συγκεκριμένα σε δύο πεδία (3 και 4) τα οποία βρίσκονται στην λεκάνη Murzuq.<br />Η πρώτη ανακάλυψη κοιτάσματος<br /><br />Επρόκειτο για τον δεύτερο γύρο ενός διεθνούς διαγωνισμού, στον οποίο συμμετείχαν πολλές εταιρείες και είχε προκαλέσει διεθνές ενδιαφέρον το ποιος κέρδισε τα οικόπεδα. Η Ελλάδα δεν συμμετείχε σε εκείνον τον διαγωνισμό παρά την γειτνίαση με τη Λιβύη. Αντίθετα, η Τουρκία ενίσχυε την παρουσία της και τους λομπίστες της στη Λιβύη σε τέτοιο βαθμό που κυριολεκτικά δεν την προλάβαιναν οι ανταγωνιστές. Αρκετοί Λίβυοι, εξάλλου, αισθάνονταν μία συγγένεια με τους Τούρκους.<br /><br />Το πρώτο οικόπεδο που “κέρδισε” ήταν από τα πιο δύσκολα διεθνώς για έρευνες υδρογονανθράκων, μιας και βρισκόταν μέσα στην έρημο. Παρά ταύτα, το 2009, είχε πετύχει θετικά αποτελέσματα με την ερευνητική του δραστηριότητα και είχε αποκτήσει τεχνογνωσία. Το κραχ στις χρηματαγορές που είχε προηγηθεί, είχε βοηθήσει τον Ερντογάν να απαλλαγεί από κάποιους ανταγωνιστές του.<br /><br />Η έρευνα τελικά στο πεδίο 147/3-4 στη Λεκάνη Murzuq απέδωσε την πρώτη πετυχημένη γεώτρηση του φρεατίου Α1-147/3 και κατέληξε σε ανακάλυψη κοιτάσματος. Αυτό εντατικοποίησε την έρευνα σε άλλα 11 πηγάδια, με αποτέλεσμα σε επτά από αυτά να υπάρξουν νέες ανακαλύψεις πετρελαίου το 2010. Πρόκειται για τα πηγάδια A1-, B1-, C1-, D1-, E1-, F1-, I1- 147/3. Η TPOC, αντιμετώπισε σοβαρές δυσκολίες κατά τη διάρκεια των εργασιών γεώτρησης στη λεκάνη του Murzuq εξαιτίας της χαλαρής και ενεργού άμμου στην επιφάνεια της ερήμου που έφτανε και στα 500 πόδια βάθος. Ωστόσο, απέκτησε τεχνογνωσία και κάλυψε τις δυσκολίες της.<div><br />Η παρακαταθήκη Ατατούρκ<br /><br />Στην ετήσια έκθεση της TPAO (31-12-2008), στο εξώφυλλο, εμφανίζεται ο Κεμάλ με ένα απόφθεγμα που φέρεται να είχε πει το 1926 σε μια ομιλία του σε Άγγλους επιχειρηματίες πετρελαίου και στην Τουρκική Εθνοσυνέλευση: «Όταν προσπαθήσουμε να ολοκληρώσουμε τα μεγάλα μας καθήκοντα, ο κύριος οδηγός μας καθώς και πηγή της επιτυχίας μας, θα είναι η ευγενική κοινή λογική και η ικανότητα του Έθνους μας».<br /><br />Ωστόσο, η ρήση σταματά εκεί, δίχως να αναφέρει τη συνέχεια της φράσης του Κεμάλ, που είχε διατυπώσει το 1926, απευθυνόμενος στις αποικιοκρατικές δυνάμεις τις εποχής. Η συνέχεια έλεγε: «Αυτό το μεγάλο έθνος εκτιμά πάντα και υποστηρίζει τους γιους του που προσπαθούν και βλέπουν τις κατευθύνσεις που οδηγεί η επιθυμία και η ικανότητά του». Και οι γιοι του Έθνους ήταν οι Τούρκοι που κατοικούσαν εκτός Τουρκίας. Η TPAO, χρησιμοποιώντας την λέξη του Κεμάλ “noble” (ευγενής), δίνει το στίγμα της από τότε. Την πρόθεση να εκμεταλλευτεί τους εκτός Τουρκίας Τούρκους με σκοπό την κατάκτηση πόρων απαραίτητων για την βιομηχανική ανάπτυξη.<br /><br />Στην ίδια έκθεση, η Τουρκία δεν κρύβει τους στόχους της. Στην παράγραφο 7 αναφέρει: «Η στρατηγική της TPAO και η φιλοδοξία της είναι να καλύψει ολοκληρωτικά την ζήτηση υδρογονανθράκων στην Τουρκία, στο κοντινό μέλλον, αυξάνοντας την εθνική παραγωγή εσωτερικά, αλλά κυρίως αυξάνοντας τα μερίδια της Τουρκίας με συμμετοχή σε γεωτρήσεις εκτός Τουρκίας, μεγιστοποιώντας το διεθνές της πορτοφόλιο και κερδίζοντας έναν ηγετικό ρόλο ως παίκτης, σε χώρες που βρίσκονται κοντά στα σύνορα της Τουρκίας. Με επενδύσεις σε στεριά και θάλασσα, είτε ως στρατηγικός εταίρος σε κονσόρτσιουμ πολυεθνικών είτε μόνη της ως operator σε κοιτάσματα άλλων κρατών».<br /><br /></div><div>Οι πετρελαιοπηγές της Τουρκίας<br /><br />Κατόπιν, στο φυλλάδιο αναφέρονται 90 διαφορετικές καμπάνιες της εταιρείας σε έρευνες και εξόρυξη υδρογονανθράκων ως τότε. Στην παράγραφο 70, η TPAO αναφέρεται και στις δραστηριότητές της στη Λιβύη, από όπου προκύπτει άλλο ένα άγνωστο στοιχείο. Αναφέρει ότι η θυγατρική TPOC εργάζεται ως operator σε ερευνητικά projects στη Λιβύη.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2020/06/1-1.jpg"><img height="462" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2020/06/1-1.jpg" width="640" /></a><br /><br />Εκτός του γνωστού block 147/3-4 που αναφέραμε πιο πάνω, λέει ότι κατέχει το 51% στο NC-Block-188 στην Λεκάνη Ghadames και το 51% του NC-Block-189 στη Λεκάνη της Σύρτης! Στο χάρτη φαίνεται ξεκάθαρα πως οι δύο λεκάνες υδρογονανθράκων (Ghadames και Murzuk) βρίσκονται στη δυτική Λιβύη. Ας συγκρίνουμε τις περιοχές που ελέγχουν σήμερα οι δύο αντιμαχόμενες παρατάξεις στον λιβυκό εμφύλιο.<br /><br />Ακόμα κι όταν η κυβέρνηση Σάρατζ έλεγχε μόνο ένα μικρό τμήμα του λιβυκού εδάφους γύρω από την Τρίπολη, έλεγχε και νησίδες εδάφους νοτιοδυτικά στα σύνορα με την Αλγερία. Ποιο είναι το κοινό στοιχείο που συνδέει τα μικρά αυτά τμήματα γης που αν και είναι πολύ απομακρυσμένα, εντούτοις ελέγχονται από τον Σάρατζ; Πρόκειται για δύο σημεία στα οποία η τουρκική TPAO έχει προχωρήσει σε γεωτρήσεις και επενδύσεις όλα αυτά τα χρόνια.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2020/06/2-1.jpg"><img height="280" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2020/06/2-1.jpg" width="640" /></a><br /><br /></div><div>Ουδείς ασχολήθηκε στην Ελλάδα<br /><br />Ενώ όλα αυτά θα έπρεπε να απασχολούν την Αθήνα από το 2005, εντούτοις, ουδείς αναφερόταν και το χειρότερο ουδείς γνώριζε τις τουρκικές κινήσεις στην Λιβύη. Από τις πηγές της Διεθνούς Υπηρεσίας Ενέργειας καθώς και από πρακτικά 10 συνεδρίων στην Τουρκία, που έχουν περιέλθει στην κατοχή μας, προκύπτει ότι ο Ερντογάν είχε θέσει ως στρατηγικό στόχο την Λιβύη από το 2005 και έχει επενδύσει τεράστια ποσά εκεί, εξαγοράζοντας πρόσωπα και καταστάσεις.<br /><br />Είναι ηλίου φαεινότερο ότι ο Ερντογάν χρηματοδοτούσε τον τουρκικής καταγωγής Σάρατζ (και όχι μόνο), προκειμένου να καταστήσει τη Λιβύη δορυφόρο της Τουρκίας. Έτσι φτάσαμε και στο μνημόνιο Άγκυρας-Τρίπολης, που αρπάζει ελληνική υφαλοκρηπίδα-ΑΟΖ. Η μία πετρελαιοπηγή του Ερντογάν στην λεκάνη της Σύρτης ελέγχεται από τον Χάφταρ και είναι αυτή που θέλει να ξανακερδίσει πίσω για να την “συνδέσει” με την θαλάσσια περιοχή, η οποία οριοθετείται με το μνημόνιο, “σβήνοντας” την ελληνική ΑΟΖ. Οι άλλες δύο πετρελαιοπηγές στις Λεκάνες Ghadames και Murzuq, αν και μακριά η μία από την άλλη, ελέγχονταν από την κυβέρνηση Σάρατζ και από τα τουρκικά drones Bayraktar.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

O Ερντογάν έχει πετρελαιοπηγές στη Λιβύη – Τι αποκαλύπτει τουρκική έκθεση

Αδαλής Γιώργος Σύμφωνα με στοιχεία η διείσδυση της Τουρκίας στη Λιβύη μετράει ήδη πολλά χρόνια. Μεγάλο μέρος των ελληνικών ελίτ θεωρούν τον ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο νέος εκλεκτός της Άγκυρας στη Λιβύη βρίσκει εμπόδια από τον παλιό…

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/03/dbeibah-erdogan.jpg" width="640" /><br /><br />Τσιλιόπουλος Ευθύμιος<br />Ο ορισθείς πρωθυπουργός της Λιβύης Αμπντουλάχ Χαμίντ Ντμπεϊμπά πραγματοποίησε ιδιωτική επίσκεψη στην Άγκυρα για να συναντηθεί με τον Ερντογάν τον περασμένο μήνα, λίγες μέρες μετά την επιλογή του στο πλαίσιο της ειρηνευτικής διαδικασίας υπό τον ΟΗΕ. Ταυτόχρονα ο απερχόμενο πρωθυπουργός Σάρατζ κωλυσιεργεί αρνούμενος να συνεργαστεί με τη νέα κυβέρνηση.<br /><br />Ο Ντμπεϊμπά πήγε στην Άγκυρα στις 11 Φεβρουαρίου. Για κάποιο λόγο η επίσκεψη κρατήθηκε μυστική. Ο Ερντογάν επιδιώκει να επιβεβαιώσει τις δεσμεύσεις που είχε αναλάβει ο Σάρατζ έναντι της Τουρκίας. Μετά την υπογραφή του μνημονίου Άγκυρας-Τρίπολης το 2019, η Τουρκία επένδυσε σημαντικούς πόρους στη Λιβύη: drones, μισθοφόρους τζιχαντιστές και τουρκικές ειδικές δυνάμεις, οι οποίες βοήθησαν την κυβέρνηση της Τρίπολης να αντιμετωπίσει την επίθεση του Χαφτάρ. «Η εντύπωση ή η πραγματικότητα είναι ότι ο Ντμπεϊμπά συνδέεται στενά με την Άγκυρα σε διάφορα επίπεδα και ότι πολλά από τα επιχειρηματικά του συμφέροντα περνούν από την Τουρκία», ανέφερε ο αναλυτής Μοχάμεντ Ελτζάρ.<br /><br />Η Τουρκία έχει διμερή συμφωνία στρατιωτικής βοήθειας με τη Λιβύη, η οποία φιλοξενεί de facto τουρκικές στρατιωτικές βάσεις. Ο Ιμπραήμ Καλίν δήλωσε στη τουρκική εφημερίδα Sabah τη Δευτέρα: «Ο Πρόεδρος [Ερντογάν] αντάλλαξε απόψεις με τους Λιβύους ηγέτες. Έκανε τηλεφωνήματα για να τους συγχαρεί και υπήρξαν κάποιες επισκέψεις. Οι διμερείς δεσμεύσεις θα συνεχιστούν».<br /><br />Οι δεσμοί του Ντμπεϊμπά με την Τουρκία είναι γνωστοί. Ο Λίβυος δισεκατομμυριούχος είχε παραχωρήσει κρατικές συμβάσεις σε τουρκικές εταιρείες πριν από την ανατροπή του Καντάφι. Ο Ελτζάρ που αποκάλυψε την επίσκεψη του νέου Λίβυου πρωθυπουργού τον περασμένο μήνα, δήλωσε ότι ο Ντμπεϊμπά, με τα εκτεταμένα επιχειρηματικά του ενδιαφέροντα, αναμένεται να εμβαθύνει τους δεσμούς του με την Άγκυρα. «Έχει ενδιαφέρον η προσπάθεια να κρατηθεί η επίσκεψη μυστική. Ο λόγος είναι ότι ο Ντμπεϊμπά και οι βοηθοί του ανησυχούσαν για το μήνυμα που θα έστελνε η επίσκεψη στην κοινή γνώμη της Λιβύης».<br />Συνεργάτης της Άγκυρας<br /><br />Ο Ντμπεϊμπά έδωσε επίσης την πρώτη του συνέντευξη ως πρωθυπουργός στο τουρκικό πρακτορείο Anadolu εκλογή του στη θέση. Δήλωσε ότι η Τουρκία είναι σύμμαχος και αδελφικό κράτος. «Έχει τεράστιες δυνατότητες για να βοηθήσει τους Λίβυους να επιτύχουν τους πραγματικούς τους στόχους. Η Τουρκία θεωρείται πραγματικός εταίρος στη Λιβύη. Ελπίζουμε να ενισχύσουμε αυτήν τη συνεργασία και να ενισχύσουμε το διμερές εμπόριο στο υψηλότερο επίπεδο».<br /><br />Ο Μουράτ Γιεσίλτας, διευθυντής μελετών ασφαλείας στο ινστιτούτο SETA στην Άγκυρα, δήλωσε ότι και οι δύο πλευρές είχαν μεγάλο ενδιαφέρον να διατηρήσουν τις στενές σχέσεις που υπήρχαν επί Σάρατζ. «Η Τουρκία είναι πρόθυμη να διατηρήσει το μνημόνιο για την οριοθέτηση ΑΟΖ, η οποία ενισχύει την οπτική της Άγκυρας στην Ανατολική Μεσόγειο. Ο Ντμπεϊμπά θέλει επίσης να συνεχιστεί η παρουσία του τουρκικού στρατού στη Λιβύη ως προστασία έναντι μελλοντικών κινδύνων, σε περίπτωση ανανέωσης των εχθροπραξιών».<br /><br />Ο Ντμπεϊμπά είπε την περασμένη εβδομάδα ότι η κυβέρνησή του θα διατηρήσει το μνημόνιο Άγκυρας-Τρίπολης και θα αναζητήσει περισσότερους τρόπους συνεργασίας σε άλλους τομείς, όπως το εμπόριο. Η Τουρκία έχει εκδηλώσει την επιθυμία της να πάρει συμβάσεις αφενός στο πλαίσιο της ανοικοδόμησης, αφετέρου στην εκμετάλλευση πετρελαιοπηγών, ώστε να επωφεληθεί η τουρκική οικονομία. «Ο Ερντογάν θέλει να επωφεληθεί από την επιλογή του Ντμπεϊμπά για να μεταφράσει τις διπλωματικές και στρατιωτικές επενδύσεις της Άγκυρας από το 2019 στη Λιβύη σε επιχειρηματικές ευκαιρίες και πολιτική επιρροή», είπε ο Ελτζάρ.<br /><br />Την περασμένη εβδομάδα, ο νέος πρωθυπουργός παρουσίασε την κυβέρνησή του, η οποία πρέπει εγκριθεί από το Κοινοβούλιο της Λιβύης τις επόμενες ημέρες. Είναι ενδεικτικό του κλίματος, πάντως, πως διατυπώθηκαν καταγγελίες ότι στους εκλέκτορες προσφέρθηκαν έως και 500.000 δολάρια για να ψηφίσουν τον Ντμπεϊμπά. Έτσι και προέκυψε η απροσδόκητη νίκη του εναντίον του προέδρου του Κοινοβουλίου Αγκίλα Σάλεχ και του υπουργού Εσωτερικών Φάθι Μπασάγκα.<br /><br />Εάν το Κοινοβούλιο απορρίψει την κυβέρνηση Ντμπεϊμπά, το ζήτημα θα επιστρέψει στο “φόρουμ διαλόγου” υπό την εποπτεία του ΟΗΕ, το οποίο έχει τη δυνατότητα να νομιμοποιήσει με ψηφοφορία τη νέα κυβέρνηση. Οι καταγγελίες για διαφθορά, όμως, έχουν δημιουργήσει ερωτήματα για το εάν το “φόρουμ διαλόγου” θα υποστηρίξει και πάλι την υποψηφιότητα Ντμπεϊμπά.<br />Ο Σάρατζ υπονομεύει τη διαδικασία<br /><br />Και εν μέσω όλων αυτών, ο απερχόμενος πρωθυπουργός Σάρατζ δεν φαίνεται να παραδίδει στη νέα μεταβατική κυβέρνηση υπό τον Ντμπεϊμπά, η οποία υποτίθεται ότι θα οδηγήσει τη Λιβύη στις εκλογές της 24ης Δεκεμβρίου 2021. Ο Σάρατζ έδωσε επίσημη εντολή (δημοσιεύθηκε στις 3 Μαρτίου) στους απερχόμενους υπουργούς να μην παραδώσουν ούτε καν επικοινωνήσουν με τους αντικαταστάτες τους πριν η κυβέρνηση Ντμπεϊμπά αποκτήσει πλήρη νομιμότητα.<br /><br />Ο Σάρατζ βασίστηκε στο γεγονός ότι η νέα κυβέρνηση δεν έχει ακόμη λάβει ψήφο εμπιστοσύνης από το Κοινοβούλιο. Στην απόφασή του, ο Σάρατζ τόνισε ότι οι επικεφαλής των κρατικών υπηρεσιών δεν πρέπει να συναντηθούν με μέλη του εκλεγμένου Προεδρικού Συμβουλίου (επικεφαλής ο Μουχάμεντ Αλ Μένφι) και την κυβέρνηση ΝτμπεΪμπά, χωρίς προηγούμενη άδεια από τους ηγέτες του “φόρουμ διαλόγου”.<br /><br />Οι παρατηρητές συνδέουν αυτήν την απόφαση με τις συναντήσεις που πραγματοποίησαν τις τελευταίες ημέρες μέλη της νέας κυβέρνησης με αξιωματούχους της απερχόμενης, καθώς και με συνδεδεμένους στρατιωτικούς ηγέτες. Ο Ντμπεϊμπά, μάλιστα, συναντήθηκε με τον απερχόμενο υπουργό Οικονομικών Φάρατζ Μπουμτάρι υποτίθεται για τον προϋπολογισμό.<br /><br />Ο Ντμπεϊμπά συναντήθηκε επίσης με τον πρόεδρο της Εταιρείας Ηλεκτρισμού Γουιάμ Αλ Αμπντάλι, ενώ ο Μένφι συναντήθηκε με τους διοικητές των στρατιωτικών περιοχών και τα μέλη της στρατιωτικής επιτροπής που στήριζε την κυβέρνηση Σάρατζ. Η απόφαση Σάρατζ, ωστόσο, προκάλεσε αντιφατικές αντιδράσεις. Κάποιοι την θεωρούν ελιγμό με στόχο την καθυστέρηση της αποχώρησής του από την πολιτική σκηνή.<div><br />Τι ζήτησε ο Ντμπεϊμπά από την Άγκυρα<br /><br />Σε δηλώσεις του στο The Arab Weekly από την Βεγγάζη, ο Λίβυος βουλευτής Ιμπραήμ αλ-Ντόρσι είπε ότι η απόφαση του Σάρατζ «σαμποτάρει τη διαδικασία και αυξάνει την πίεση στην κυβέρνηση εθνικής ενότητας με επικεφαλής τον Ντμπεϊμπά, η οποία βρίσκεται υπό περαιτέρω πίεση από άλλους βουλευτές που διαπραγματεύονται για υπουργικά χαρτοφυλάκια και κυβερνητικές θέσεις. Αυτή η απόφαση δείχνει ότι ο Σάρατζ και οι άνθρωποι γύρω του, ειδικά οι πολιτοφυλακές που είναι πιστές στην κυβέρνησή του, δεν θέλουν να φύγουν από τη σκηνή ή να ανοίξουν το δρόμο για τον Ντμπεϊμπά».<br /><br />Ο βουλευτής Τζιμπρίλ Ουχαΐντα, μιλώντας από τη δυτική Λιβύη, δήλωσε ότι η κίνηση του απερχόμενου «δεν θα έχει καμία σχέση με τη διαδικασία έγκρισης της νέας κυβέρνησης, η οποία θα διαδεχθεί επίσημα την κυβέρνηση και το Προεδρικό Συμβούλιο του Σάρατζ, αφού λάβει την ψήφο εμπιστοσύνης της Βουλής τις επόμενες ημέρες». Πρόσθεσε, όμως: «Αυτές οι ενέργειες δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια παρενόχληση ή προειδοποίηση από την κυβέρνηση Σάρατζ προς τη νέα κυβέρνηση πριν εγκριθεί».<br /><br />Ο πρώην υφυπουργός Εξωτερικών Χασάν αλ-Σαγκίρ κατήγγειλε την απόφαση Σάρατζ: «ο Σάρατζ, από τον Οκτώβριο του 2015 έως τις αρχές του 2016, συναντήθηκε στην Τυνησία, την Αίγυπτο και το Μαρόκο με δεκάδες υπουργούς και αξιωματούχους της Λιβύης στην προσωρινή κυβέρνηση και την εθνική κυβέρνηση σωτηρίας και περίεργα τώρα ζητά από τα μέλη της κυβέρνησής του να μην συναντήσουν αυτούς που θα τους διαδεχτούν».<br /><br />Η απόφαση Σάρατζ δείχνει, πάντως, ότι δεν υπάρχει κλίμα συναίνεσης στη Λιβύη που να γεφυρώνει τις διαφορές μεταξύ των φατριών και να διευκολύνει την ομαλή μεταβίβαση της εξουσίας στην κυβέρνηση Ντμπεϊμπά. Ίσως, υπό αυτό το πρίσμα, οι επισκέψεις του Ντμπεϊμπά στην Άγκυρα μπορούν να ερμηνευτούν ως εκκλήσεις προς τον Ερντογάν να χαλιναγωγήσει τον πρώην προστατευόμενό του Σάρατζ, ώστε να αναλάβει την εξουσία ο νέος προστατευόμενος, δεσμευόμενος βέβαια ότι θα υπακούει στις τουρκικές εντολές.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο νέος εκλεκτός της Άγκυρας στη Λιβύη βρίσκει εμπόδια από τον παλιό…

Τσιλιόπουλος Ευθύμιος Ο ορισθείς πρωθυπουργός της Λιβύης Αμπντουλάχ Χαμίντ Ντμπεϊμπά πραγματοποίησε ιδιωτική επίσκεψη στην Άγκυρα για να συν...

Διαβάστε την συνέχεια

Στο «ρελαντί» τα ελληνοτουρκικά

<div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2020-01/%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%BF%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BA%CE%B9%CE%BA%CE%AC.jpg?itok=1_8SUXF_" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="480" data-original-width="800" height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2020-01/%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%BF%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BA%CE%B9%CE%BA%CE%AC.jpg?itok=1_8SUXF_" width="640" /></a></div><b><br /></b></div><b>ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΛAΚΑΣ</b><br />Δημοκρατικό προσωπείο από Ερντογάν ενόψει της Συνόδου της Ε.Ε. στις 25 Μαρτίου<br /><br />Χρόνο για παρασκηνιακές διαβουλεύσεις με στόχο τον έλεγχο της έντασης στη νοτιοανατολική Μεσόγειο φαίνεται πως «ατύπως» έχει δώσει η ελληνική κυβέρνηση σε διαμεσολαβούντες εταίρους και συμμάχους. Την ίδια στιγμή ο Ταγίπ Ερντογάν «προβάλλει» μελλοντικές «φωτογραφίες» ενός τουρκικού κράτους, το οποίο θα είναι απόλυτα συμβατό με τα ευρωπαϊκά - δυτικά πρότυπα στον τομέα του σεβασμού ατομικών δικαιωμάτων και ελευθεριών.<br /><br />Ως προς το «φιλόδοξο» πρόγραμμα εκδημοκρατισμού που ανακοίνωσε ο Ερντογάν η σκοπιμότητα είναι σαφέστατη: Στις 25 Μαρτίου είναι προγραμματισμένη ευρωπαϊκή Σύνοδος με θέμα την Τουρκία και γενικότερα την εξέλιξη των ευρωτουρκικών σχέσεων. Αξίζει, παρενθετικά, να σημειωθεί ότι οι ελληνικές «απαιτήσεις» για την επιβολή κυρώσεων στην Τουρκία λόγω της πειρατικής συμπεριφοράς της στην ανατολική Μεσόγειο το προηγούμενο εξάμηνο έχουν εκ των πραγμάτων εκτονωθεί, καθότι η Τουρκία ό,τι ήταν να ερευνήσει στην ανατολική Μεσόγειο το ερεύνησε, φτάνοντας μέχρι και 6,5 μίλια από τις ακτές της Ρόδου και του συμπλέγματος του Καστελλόριζου.<br /><br />Η «ηρεμία», λοιπόν στην ανατολική Μεσόγειο, αλλά και η ελληνική «αφωνία» για την πραγματοποίηση ερευνών στο κεντρικό Αιγαίο από το τουρκικό «Τσεσμέ», έχουν βγάλει από το κάδρο το θέμα των ευρωπαϊκών κυρώσεων κατά της Τουρκίας, από τη στιγμή μάλιστα που, σύμφωνα με τις ανακοινώσεις του Ερντογάν, σκοπεύει να κινηθεί σύμφωνα με τα ευρωπαϊκά στάνταρ.<div><br />Ο… δημοκράτης Ερντογάν<br /><br />Ενόψει, λοιπόν, της ευρωπαϊκής Συνόδου στις 25 Μαρτίου ο Πρόεδρος Ερντογάν, σε ένα σόου στο προεδρικό του μέγαρο, είπε (χωρίς ίχνος δέσμευσης) όσα θα ήθελαν να ακούσουν οι Ευρωπαίοι προκειμένου να «νομιμοποιούν» τις αποφάσεις τους που έχουν να κάνουν με την προώθηση των οικονομικών τους σχέσεων με την Τουρκία. Υποσχέθηκε, λοιπόν ο Ταγίπ Ερντογάν ότι:<br /> Η δικαιοσύνη θα απονέμεται χωρίς τις πολύχρονες συνηθισμένες στην Τουρκία καθυστερήσεις και οι δικαστές θα εκπαιδεύονται τακτικά, ώστε να γίνονται σεβαστά τα ανθρώπινα δικαιώματα.<br /> Θα ληφθούν μέτρα για τη διευκόλυνση των επαγγελματικών δραστηριοτήτων των δημοσιογράφων.<br /> Θα δίδονται άδειες στους δημόσιους υπάλληλους και τους σπουδαστές, ανεξάρτητα από τη θρησκεία τους, για τις θρησκευτικές τους εορτές.<br /> Θα τηρούνται διαφανείς διαδικασίες σε περιπτώσεις που αφορούν σε συλλήψεις και φυλακίσεις.<br /> Θα συσταθεί επιτροπή για την παρακολούθηση της κατάστασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στις φυλακές και θα δημοσιοποιεί το πόρισμά της κάθε χρόνο.<br /> Θα υπάρξει εναρμόνιση του τουρκικού με το ευρωπαϊκό δίκαιο στον τομέα των επενδύσεων.<br /><br />Αν και όλα αυτά τα «θα» του Ερντογάν ακούγονται αρκετά για τις ανάγκες της δημιουργίας ενός «καλού» ευρωτουρκικού κλίματος ενόψει της ευρωπαϊκής Συνόδου στις 25 Μαρτίου, επί της ουσίας όλοι γνωρίζουν πως:<br /> Ο ηγέτης του φιλοκουρδικού κόμματος HDP Σελαχατίν Ντεμιρτάς παραμένει φυλακισμένος, ενώ το ίδιο το κόμμα βρίσκεται μισό βήμα πριν οι αρχές άρουν τη νομιμότητα της πολιτικής του δράσης.<br /> Χιλιάδες πολιτικοί κρατούμενοι (εκατοντάδες δημοσιογράφοι ανάμεσά τους) σαπίζουν σε φυλακές.<br /> Καμία απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα δεν πρόκειται να γίνει σεβαστή από τη στιγμή που θίγεται ο πυρήνας της ύπαρξης του καθεστώτος.</div><div><br />Οι Αμερικανοί<br /><br />Αν με τους Ευρωπαίους ο Ερντογάν έχει καταφέρει να διαμορφώσει το απαραίτητο πλαίσιο αποδοχής του, δεν ισχύει, προς το παρόν τουλάχιστον, το ίδιο με τους Αμερικανούς και τη νέα διοίκηση του Τζο Μπάιντεν. Οι Αμερικανοί δεν «ψήνονται» με τις δημοκρατικές διακηρύξεις του Ερντογάν, όχι γιατί είναι περισσότερο καχύποπτοι από τους Ευρωπαίους, αλλά γιατί το αμερικανοτουρκικό παζάρι για τις διευθετήσεις και τις διανομές στην περιοχή δεν έχει τελειώσει. Μάλλον τώρα ξεκινά…<br /><br />Η κυβέρνηση Μπάιντεν αναγνωρίζει τη σημασία της Τουρκίας ως βασικού κρίκου στην αμερικανική αλυσίδα που είναι περασμένη στην περιοχή. Και γι' αυτόν τον λόγο επιθυμεί να την εξευμενίσει και να την κρατήσει στη δυτική σφαίρα επιρροής, ως κρίκο όμως και όχι ως ανεξάρτητο και με αχαλίνωτες φιλοδοξίες παίκτη.<br /><br />Στο πλαίσιο αυτό οι Αμερικανοί κρατούν και χρησιμοποιούν όπως πολύ καλά γνωρίζουν καρότο και μαστίγιο. Αυτός είναι και ο λόγος που, όπως λένε καλά πληροφορημένες πηγές, η νέα αμερικανική ηγεσία επιθυμεί να έχει τον απόλυτο έλεγχο των εξελίξεων στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, μέσω των οποίων μπορεί να αυξάνει ή να μειώνει την πίεση στην Άγκυρα. Δεν είναι μυστικό άλλωστε ότι οι ουσιαστικές ελληνοτουρκικές συζητήσεις εξελίσσονται στο ΝΑΤΟ, στο πλαίσιο του μηχανισμού αποσυμπίεσης που έχει συμφωνηθεί, και βρίσκονται υπό τον απόλυτο έλεγχο Αμερικανών αξιωματούχων.<br /><br />Αυτός, πιθανότατα, είναι ο λόγος για τον οποίο η ελληνική κυβέρνηση αποδέχτηκε σιωπηρά το τουρκικό «δικαίωμα» να στείλει ερευνητικό σκάφος στο κεντρικό Αιγαίο…<br /><br />Με την ίδια «αφωνία» παρακολουθεί η Αθήνα και την τεραστίων διαστάσεων τουρκική αεροναυτική άσκηση «Γαλάζια Πατρίδα», στην οποία συμμετέχουν πάνω από 80 πολεμικά πλοία, δεκάδες αεροσκάφη, ελικόπτερα και drones. Η εν λόγω άσκηση θα εξελιχθεί μέχρι τις 7 Μαρτίου σ' όλο το μήκος της ελληνοτουρκικής μεθορίου, από το βόρειο Αιγαίο μέχρι και το Καστελλόριζο.<br /><br />Η ελληνική κυβέρνηση, όπως επισημαίνουν διπλωματικοί κύκλοι, έχει επενδύσει στην αλλαγή της ατμόσφαιρας που έχει δημιουργήσει η νέα αμερικανική ηγεσία και αναμένει απτή υποστήριξη από την Ουάσιγκτον. Ωστόσο, όπως υπογραμμίζουν οι ίδιες πηγές, η ελληνική κυβέρνηση παραγνωρίζει πως βασική στρατηγική επιδίωξη της Ουάσιγκτον εξακολουθεί να είναι η διατήρηση της Τουρκίας ως κρίκου στην αμερικανική αλυσίδα που δένει την περιοχή…</div><div><br /></div><div><a href="http://www.topontiki.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Στο «ρελαντί» τα ελληνοτουρκικά

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΛAΚΑΣ Δημοκρατικό προσωπείο από Ερντογάν ενόψει της Συνόδου της Ε.Ε. στις 25 Μαρτίου Χρόνο για παρασκηνιακές διαβουλεύσεις με στό...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο τρόμος των νεο-Οθωμανών για την Ελληνική Γλώσσα: Απεχθάνονται την αλήθεια της Ιστορίας

<img height="421" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2021/03/210306044048_ERDOGAN-AKP-TURKEY389-1024x673.jpg" width="640" /><br /><br /><b>Γράφει ο Κωνσταντίνος Παΐδας*</b><br />Η πρόσφατη πρόταση του R.T. Erdoğan να μετονομαστεί το Αιγαίο πέλαγος σε «Θάλασσα των νησιών» θα μπορούσε να ερμηνευτεί ως ατυχέστατο αστείο εκ μέρους ενός ανθρώπου που απεχθάνεται την αλήθεια της Ιστορίας, γιατί αυταπατάται ότι θα μπορέσει να επιβάλει ως «αλήθεια» τα ουτοπικά του όνειρα.<br /><br />Η επίσης πρόσφατη πρόταση του D. Bahçeli να αντικατασταθεί στο τουρκικό λεξιλόγιο η ελληνικής προέλευσης λέξη «astronot” (=αστροναύτης) από τη λέξη «τζατζάμπεης» (Cacabey) θα μπορούσε να εκληφθεί ως φαιδρολόγημα ενός «μεγάλου παιδιού» που αρνείται πεισματικά να μεγαλώσει, για να μην αναγνωρίσει τις οφειλές του.<br /><br />Η ακύρωση, όμως, της διαδικτυακής εκδήλωσης για την «Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας» που συνδιοργάνωναν την 9η/2/2021 τα Πανεπιστήμια της Άγκυρας, της Κωνσταντινουπόλεως και της Θράκης, με την αρωγή της ελληνικής πρεσβείας στην Άγκυρα, είναι κάτι πολύ πιο σοβαρό, μολονότι δεν προκάλεσε έκπληξη σε όσους παρακολουθούν τα τεκταινόμενα στην Τουρκία.<br />Το πανεπιστήμιο της Άγκυρας, το οποίο είχε επωμιστεί και την κύρια ευθύνη για τη διοργάνωση, αναγκάστηκε να ακυρώσει τη συγκεκριμένη, αμιγώς επιστημονική, εκδήλωση με το αιτιολογικό ότι «δημιουργήθηκε γι’ αυτήν μία εντύπωση που ήταν πέρα από τον στόχο της».<br /><br />Της ακύρωσης είχαν προηγηθεί έντονες αντιδράσεις από ΜΜΕ της Τουρκίας, όπως η Yeni Akit, η Diriliş Postasi, που κραύγαζαν ότι «αυτά δεν μπορεί να είναι τουρκικά πανεπιστήμια» (ενν. το πανεπιστήμιο της Άγκυρας και της Κωνσταντινουπόλεως) και ότι «ενώ οι Έλληνες καταπιέζουν τους Τούρκους της Δυτικής Θράκης και επιχειρούν να τους εξαφανίσουν, κάποιοι διοργανώνουν Ημέρες Ελληνικής Γλώσσας».<br /><br />Αφήνοντας κατά μέρος το ανιστόρητο (και αντίθετο προς ό, τι ορίζεται με τη Συνθήκη της Λωζάννης) επιχείρημα περί της ύπαρξης Τούρκων στη Δυτική Θράκη και παραβλέποντας τον παραληρηματικό συμψηφισμό της υποτιθέμενης καταπίεσης μιας ανύπαρκτης εθνικής μειονότητας με την παντελή έλλειψη ακαδημαϊκής ελευθερίας στην Τουρκία, δεν μπορούμε παρά να επισημάνουμε τον τρόμο που προκαλεί στους κυβερνητικούς και παρα-κυβερνητικούς κύκλους της Τουρκίας η Ελληνική Γλώσσα, το παγκόσμιο αυτό «υπερ-όπλο» της Ελευθερίας του πνεύματος.<br /><br />Η απέχθεια των Τούρκων εθνικιστών για την Ελληνική Γλώσσα και Λογοτεχνία οφείλεται ακριβώς στο ότι αποτέλεσαν το όργανο, διά του οποίου το ελληνικό πνεύμα γέννησε το ιδεώδες της Δημοκρατίας και το κληροδότησε στην ανθρωπότητα.<br />Οφείλεται στο ότι η Ελληνική Γλώσσα και Λογοτεχνία αποτελούν το αποτελεσματικότερο μέσο άσκησης πολιτιστικής διπλωματίας, όπως προκύπτει από το πλήθος των πανεπιστημιακών τμημάτων ανά τον κόσμο που θεραπεύουν την Ελληνική Γλώσσα και Λογοτεχνία και διαχέουν στην υφήλιο τα μεθυστικά αρώματα της ελληνικής διανόησης.<br />Οφείλεται όμως και στο ότι οι μελιχροί καρποί της Ελληνικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας γονιμοποίησαν τον στοχασμό σημαντικών Τούρκων ανθρώπων του πνεύματος, οι οποίοι οραματίστηκαν τον μετασχηματισμό της Τουρκίας σε μία χώρα ελεύθερη, πραγματικά δημοκρατική, όπου όλοι θα έχουν ισότιμη θέση κάτω από το φως του Ηλίου.<br /><br />Ωστόσο, επειδή η Γλώσσα και η Λογοτεχνία διαχρονικά ενώνουν τους ανθρώπους σε όλα τα μήκη και πλάτη του κόσμου, θα μπορούσαμε να προτείνουμε στο τουρκικό υπουργείο πολιτισμού και στα τουρκικά πανεπιστήμια τη διοργάνωση την 9η Φεβρουαρίου 2022 στην Κωνσταντινούπολη μιας εκδήλωσης αφιερωμένης στις μεταφράσεις στην Ελληνική Γλώσσα έργων Τούρκων λογοτεχνών παγκόσμιας εμβέλειας. Έτσι, στο επίκεντρο δεν θα βρεθεί η Ελληνική Γλώσσα και Λογοτεχνία που τόσο φοβούνται και απεχθάνονται ορισμένοι στην Τουρκία, αλλά η Τουρκική Λογοτεχνία, για την οποία όλοι οι Τούρκοι (οφείλουν να) αισθάνονται υπερήφανοι!<br /><br />Στο πλαίσιο μίας τέτοιας εκδήλωσης πολλοί Έλληνες και Τούρκοι καθηγητές Φιλολογίας, Ιστορίας αλλά και Νομικής, αφορμώμενοι από τις νεοελληνικές μεταφράσεις που κυκλοφορούν στην Ελλάδα, θα μπορέσουν να αναδείξουν την αξία του έργου του Αζίζ Νεσίν, του Γιασάρ Κεμάλ, του Καντίρ Μισίρογλου, του Ορχάν Παμούκ, της Ελίφ Σαφάκ και αρκετών άλλων για την κατανόηση της τουρκικής κοινωνίας και των ιδεολογικο-πολιτικο-κοινωνικών ζυμώσεων στην Τουρκία κατά τον 20ο και τον 21ο αιώνα.<br /><br />Βεβαίως, ο Αζίζ Νεσίν, πρώην πρόεδρος της «Ένωσης Συγγραφέων Τουρκίας», αποκάλυψε με το έργο του την έκταση της λογοκρισίας και της καταπάτησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Τουρκία. Ο Γιασάρ Κεμάλ, πολυβραβευμένος και υποψήφιος για το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1973, επέκρινε στο έργο του την τουρκική κοινωνία για τη βίαιη εκρίζωση των Ελλήνων της Μικράς Ασίας.<br /><br />Ο Καντίρ Μισίρογλου, ευθέως στοχοποιημένος από τον Ντ. Μπαχτσελί, ευχήθηκε δημοσίως «να είχαν νικήσει οι Έλληνες το 1922, γιατί έτσι κανένα κακό δεν θα είχε συμβεί». Ο Ορχάν Παμούκ, στον οποίον απενεμήθη το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 2006, αναγνώρισε στο έργο του την τραγική αλήθεια της γενοκτονίας των Αρμενίων και της καταπάτησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Κούρδων.<br /><br />Η Ελίφ Σαφάκ, βραβευμένη από την «Ένωση Τούρκων Συγγραφέων», κατηγορήθηκε για «προσβολή της τουρκικότητας» διά του έργου της με βάση το άρθρο 301 του τουρκικού ποινικού κώδικα, επειδή ουσιαστικά ανέδειξε τον κοινωνικό αποκλεισμό, τη θρησκευτική καταπίεση και τον φυλετικό ρατσισμό που ταλανίζουν την τουρκική κοινωνία.<br /><br />Το «βαθύ» τουρκικό κράτος φοβάται, όπως αποδείχθηκε, την Ελληνική Γλώσσα και Λογοτεχνία. Αντιθέτως, οι Έλληνες διανοούμενοι, μακριά από κάθε προκατάληψη και πολιτική σκοπιμότητα, λατρεύουν τη Λογοτεχνία, ανεξαρτήτως της γλώσσας, στην οποίαν αυτή γράφεται. Απομένει λοιπόν να οργανωθεί με πρωτοβουλία του τουρκικού υπουργείου πολιτισμού και των τουρκικών πανεπιστημίων στη Βασιλεύουσα μία τέτοια εκδήλωση ελληνοτουρκικής φιλίας την 9η Φεβρουαρίου 2022, οπότε και οι δύο λαοί θα έχουμε έρθει «πιο κοντά» μέσω και των διερευνητικών επαφών…<br /><br /><b><i>*Αναπληρωτή Καθηγητή του Ε.Κ.Π.Α.</i></b><div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο τρόμος των νεο-Οθωμανών για την Ελληνική Γλώσσα: Απεχθάνονται την αλήθεια της Ιστορίας

Γράφει ο Κωνσταντίνος Παΐδας* Η πρόσφατη πρόταση του R.T. Erdoğan να μετονομαστεί το Αιγαίο πέλαγος σε «Θάλασσα των νησιών» θα μπορούσε να ε...

Διαβάστε την συνέχεια

Το «λαϊκό ψωμί» του Ιμάμογλου θα ανατρέψει τον Ερντογάν; Ο «ακριβότερος» πρόεδρος του κόσμου

<img height="436" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2021/03/210306045341_IMAMOGLOU-TURKEY-POLH02.jpg" width="640" /><br /><br /><br />Του <b>ΜΙΧΑΛΗ ΨΥΛΟΥ</b><br />«Το ξέρετε ότι οι νοικοκυρές πηγαίνουν στο μπακάλικο για να αγοράσουν ένα φλυτζάνι …λάδι; Γνωρίζετε ότι οι συνταξιούχοι σκύβουν το κεφάλι από ντροπή και ζητάνε στον χασάπη πέντε λίρες (λιγότερο από ευρώ) κρέας;»<br /><br />Ο βουλευτής της τουρκικής αξιωματικής αντιπολίτευσης Αλί Μαχίρ Μπασαρίρ από την Μερσίνα, απευθύνει τα ερωτήματα αυτά από το βήμα της Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης στους συναδέλφους του κυβερνώντος κόμματος ΑΚΡ του προέδρου Ερντογάν, αναφερόμενος στις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει ο τουρκικός λαός.<br /><br />«Ξέρετε ότι ενώ κάποιοι ζητάνε από τον χασάπη κοτόπουλο χωρίς κόκαλα ,κάποιοι άλλοι παίρνουν τα κόκκαλα για να φιάξουν σούπα για το παιδί του; Εχετε περάσει ποτέ από τους φούρνους να δείτε τις ουρές των ανθρώπων για να αγοράσουν μπαγιάτικο ψωμί επειδή κοστίζει μισή λίρα μόνο; Κοιτάξτε επιτέλους αυτούς τους απελπισμένους ανθρώπους», είπε ο βουλευτής του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP), κλείνοντας την ομιλία του.<br /><br />Ποια ήταν η απάντηση των «χορτασμένων» βουλευτών του κυβερνώντος κόμματος του Ερντογάν; «Μην κλαίς, μην κλαίς» φώναζαν ομαδικά, απευθυνόμενοι στον συνάδελφό τους της αντιπολίτευσης. Σαν να ήταν στο γήπεδο…<br /><br />Όπως γράφει η εφημερίδα Karar, που πρόσκειται στον πρώην πρωθυπουργό και νυν αντίπαλο του Ερντογάν, Αχμέτ Νταβούτογλου, «τα προβλήματα των πολιτών δεν είναι τα ίδια με εκείνα του Παλατιού, του Προέδρου, των παιδιών του Προέδρου και των γραφειοκρατών των Ανακτόρων. Η ανησυχία των πολιτών είναι η πείνα, η δυστυχία, το άδειο ντουλάπι τροφίμων».<br /><br />Φωνή βοώντος για τον Ερντογάν και τους βουλευτές του. Ο Τούρκος πρόεδρος δυσαρεστήθηκε μάλιστα γιατί ο δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης Εκρέμ Ιμάμογλου διαθέτει στους φτωχούς δημότες επιδοτούμενο ψωμί…<br />Το «λαϊκό ψωμί» του Ιμάμογλου<br /><br />Ο δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης έχει στήσει στις φτωχότερες συνοικίες της Πόλης εκατοντάδες κιόσκια με την επιγραφή: «Istanbul Halk Ekmek»- “Λαϊκό ψωμί της Κωνσταντινούπολης”. Κάθε πρωί, οι ουρές μπροστά από τα κιόσκια είναι απίστευτες.<br /><br />Εδώ, η φρατζόλα των 250 γραμμαρίων κοστίζει μία τουρκική λίρα. Στα κανονικά αρτοποιεία κοστίζει δύο φορές περισσότερο, καθώς τον περασμένο Δεκέμβριο, η τιμή του ψωμιού αυξήθηκε κατά 20%.<br /><br />Ο Ιμάμογλου έχει ενισχύσει τη Δημοτική Επιχείρηση ΙΗΕ που παρασκευάζει το «λαϊκό ψωμί». Η δημοτική επιχείρηση έχει ήδη αυξήσει την καθημερινή παραγωγή από 890.000 σε 1,5 εκατομμύρια φραντζόλες.<br />«Στην πραγματικότητα, θα πρέπει να ψήνουμε 2,5 εκατομμύρια φρατζόλες», λέει ο Εζκέν Νάμα, αντιπρόεδρος της δημοτικής εταιρείας παρασκευής ψωμιού. Με τη φτώχεια να έχει φτάσει στα ύψη, την επίσημη ανεργία στο 13% ,τον πληθωρισμό να έχει ξεπεράσει το 15% και με δεδομένο ότι κατά μέσο κάθε Τούρκος πολίτης καταναλώνει 100 κιλά ψωμί το χρόνο, είναι φανερό γιατί οι ουρές στα κιόσκια είναι ατελείωτες…<br /><br />«Είναι μια θλιβερή εικόνα», λέει ο δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης. «Για πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας μας, οι άνθρωποι πρέπει να περιμένουν ώρες στην ουρά για ψωμί».<br /><br />Δημοτικά περίπτερα ψωμιού υπήρχαν βέβαια, στην Κωνσταντινούπολη από τα τέλη της δεκαετίας του 1970,αλλά σήμερα είναι πιο πολλά και κυρίως πιο αναγκαία και χρήσιμα από ποτέ… Ο Ιμάμογλου προσπάθησε μάλιστα να περάσει από το δημοτικό συμβούλιο του Μητροπολιτικού Δήμου της Πόλης απόφαση για να ανοίξει άλλα 142 στέκια διάθεσης φθηνού ψωμιού.<br /><br />Οι Δημοτικοί Σύμβουλοι όμως του Ερντογάν μπλόκαραν την απόφαση σε συνεργασία με τους ακροδεξιούς συναδέλφους τους του υπερεθνικιστικού MHP του Ντεβλέτ Μπαχτσελί . Στη συνέχεια, ο Ιμάμογλου σχεδίασε να νοικιάσει 40 φορτηγά για να φέρει το «λαϊκό ψωμί» στα φτωχότερα μέρη της Πόλης. Αλλά το Υπουργείο Γεωργίας το απαγόρευσε, επίσης…. «Δεν κάνει καλό στην εικόνα της Τουρκίας» ήταν η αρχική απάντηση της κυβέρνησης.<div><br />Ο τρόμος του Ερντογάν μπροστά στον Ιμάμογλου<br /><br />Υπό την πίεση όμως των κομμάτων της αντιπολίτευσης και του σάλου που ξέσπασε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, η κυβέρνηση Ερντογάν υποχώρησε και ενέκριναν την εγκατάσταση των νέων περιπτέρων πώλησης «λαϊκού ψωμιού» στο Δημοτικό Συμβούλιο.<br /><br />Αλλά και το Υπουργείο Γεωργίας ήρε την απαγόρευση πώλησης με τα φορτηγά του Δήμου. «Η αντίσταση έχει εξαλειφθεί, τίποτα δεν μπορεί να μας σταματήσει», τόνισε ο δήμαρχος Ιμαμόγλου. Αφήνοντας ανοικτό αν η σιβυλλική αυτή απάντηση αναφερόταν στην πώληση του «λαϊκού ψωμιού» ή στην υποψηφιότητά για τις επόμενες προεδρικές εκλογές του 2023, απέναντι στον Ερντογάν.<br />Γιατί είναι σαφές πλέον και από όλες τις δημοσκοπήσεις: Αν ο δημοφιλής δήμαρχος της Πόλης βάλει υποψηφιότητα για Πρόεδρος της Τουρκίας ο Ερντογάν δεν θα έχει τύχη. Γι` αυτό και ο Τούρκος πρόεδρος απεργάζεται διάφορα εκλογικά τερτίπια, αλλά κυρίως προσπαθεί να υπονομεύσει όσο μπορεί το έργο του Ιμάμογλου ως δημάρχου.<br /><br />Οι φιλο-ερντογανικές εφημερίδες συκοφαντούν με κάθε ευκαιρία τον Ιμάμογλου ,ακόμη και όταν ο Δήμαρχος της Πόλης απένειμε υποτροφίες σε μαθητές, διένειμε δωρεάν σχολικό γάλα στους μαθητές και μείωσε την τιμή των φοιτητικών εισιτηρίων στις τοπικές συγκοινωνίες.<br /><br />«Ο Ερντογάν δεν θέλει να βλέπει τον Ιμαμόγλου να ξεχωρίζει ως υπέρμαχος των «μικρών ανθρώπων», γράφει η γερμανική RND σε ανταπόκρισή της από την Πόλη. Πέρυσι, η κυβέρνηση απαγόρευσε μια εκστρατεία δωρεάς από την πόλη της Κωνσταντινούπολης.<br /><br />Το κρατικό ελεγκτικό γραφείο επέκρινε επίσης ότι ο Ιμάμογλου απονέμει υποτροφίες σε μαθητές, διανέμει δωρεάν σχολικό γάλα και μείωσε την τιμή των φοιτητικών εισιτηρίων στις τοπικές μεταφορές.<br /><br />Ο ακριβότερος πρόεδρος στον κόσμο.<br /><br />Αλλωστε, ο Ερντογάν τι σχέση μπορεί να έχει με τις λαϊκές ανάγκες όταν ζει ως Σουλτάνος στο μεγαλοπρεπές Παλάτι του στην περιοχή Μπέστεπε της Αγκυρας!<br /><br />Ο βουλευτής του CHP , Ενγκίν Αλτάι χαρακτήρισε μάλιστα τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ως τον «πιο ακριβό πρόεδρο στον κόσμο», καθώς κοστίζει πολλά εκατομμύρια λίρες κάθε χρόνο στους φορολογούμενους. Σε κάθε μετακίνησή του Προέδρου από το Παλάτι στη Βουλή-μια απόσταση έξι χιλιομέτρων -τον συνοδεύουν 110 οχήματα και δύο ελικόπτερα.<br /><br />«Γνωρίζετε πόσο κόστισε μόνο το προσωπικό ασφαλείας της Προεδρίας για το 2020; Πάνω από 263 εκατομμύρια λίρες», δήλωσε ο Αλτάι κατά τη διάρκεια συνέντευξης τύπου στο κοινοβούλιο στις 3 Μαρτίου. Ο Αλτάι κατηγόρησε τον Ερντογάν για υπερβολικά έξοδα, λέγοντας ότι τα έξοδα του Παλατιού είναι πάνω από 10 εκατομμύρια λίρες την ημέρα. Μέχρι τώρα, η τουρκική κυβέρνηση έχει αρνηθεί να αποκαλύψει το κόστος κατασκευής του προεδρικού παλατιού το 2014 αλλά και πόσα χρήματα δαπανώνται για τη συντήρησή του σήμερα.</div><div><br />Τον Μάρτιο του περασμένου έτους, έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου της Τουρκίας έδειξε πάντως ότι το 2018 οι ημερήσιες δαπάνες για το Παλάτι του Ερντογάν ξεπερνούσαν τα 4,5 εκατομμύρια λίρες. Το Προεδρικό Μέγαρο της Αγκυρας διαθέτει κάπου 1150 δωμάτια και είναι μεγαλύτερο από τον Λευκό Οίκο, το Κρεμλίνο, ακόμη και το Παλάτι των Βερσαλλιών.<br /><br />Ο Αλτάι παρομοίασε την Τουρκία με «βυθισμένο πλοίο» λόγω των κυβερνητικών πολιτικών, λέγοντας ότι η χώρα «δεν μπορεί να σωθεί» με το νέο «παραμύθι» για τα ανθρώπινα δικαιώματα.<br /><br />«Δεν μπορείτε να σώσετε ένα βυθισμένο πλοίο με την ιστορία του Σχεδίου Δράσης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, το τραγούδι του διαστήματος, το αφήγημα ενός τοπικά κατασκευασμένου αεροπλάνου, το αστείο περί νέου Συντάγματος και ένα τουρκικό άρμα μάχης» τόνισε ο βουλευτής της αξιωματικής αντιπολίτευσης.<br /><br />«Ο Πρόεδρος Ερντογάν πρέπει πρώτα να ζητήσει συγγνώμη από τους φοιτητές του Πανεπιστημίου του Βοσπόρου, που τους χαρακτηρίζει ως «τρομοκράτες» γιατί δεν θέλουν δοτό Πρύτανη, να αφήσει ελεύθερο τον φιλάνθρωπο επιχειρηματία Οσμάν Καβαλά που βρίσκεται στη φυλακή εδώ και 1200 ημέρες, αλλά και να σταματήσει να ασκεί διώξεις σε 900 ανήλικους που βρέθηκαν στο εδώλιο για “προσβολή“ του Προέδρου» πρόσθεσε ο Αλτάι και αναρωτήθηκε:<br /><br />«Είναι δυνατόν να ομιλεί ο Πρόεδρος για ανθρώπινα δικαιώματα;»Όπως γράφει στην εφημερίδα Karar ο δημοσιογράφος Ακίφ Μπέκι «ο Ερντογάν και το κόμμα του ΑΚΡ δεν μπορούν να επιστρέψουν στο …1994, όταν ο σημερινός Πρόεδρος κατακτούσε τον δήμο της Κωνσταντινούπολης. Δεν υπάρχει πλέον ο παλιός ενθουσιασμός, το πάθος και ο δυναμισμός που τον έκαναν δήμαρχο της Κωνσταντινούπολης. Το AKP δεν είναι πλέον το θύμα, αλλά ο θύτης και το μοναδικό μέλημά του είναι να παραμείνει στην εξουσία ,θωρακίζοντας το καθεστώς απέναντι σε όσους αγωνίζονται για δικαιώματα και ελευθερίες…»</div><div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το «λαϊκό ψωμί» του Ιμάμογλου θα ανατρέψει τον Ερντογάν; Ο «ακριβότερος» πρόεδρος του κόσμου

Του ΜΙΧΑΛΗ ΨΥΛΟΥ «Το ξέρετε ότι οι νοικοκυρές πηγαίνουν στο μπακάλικο για να αγοράσουν ένα φλυτζάνι …λάδι; Γνωρίζετε ότι οι συνταξιούχοι σκύ...

Διαβάστε την συνέχεια