ΗΠΑ-Τουρκία: Μια “ανήθικη” σχέση ανάγκης

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgyGzF2m5njZmySNLSh3Z3K2nG0en2azKLRWWZ3nkUImtRpJBNSHH3MPQiV2c5Ru7LrgQuuu8wI594hjx1TsKTd6rYrrWamaNh2Gdlm3SGcJNXWj01ArPd2v_nORbiwCi99f7brM2tD5EE/s1600/usa+toyrkia+mia+sxesi+anagkis.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgyGzF2m5njZmySNLSh3Z3K2nG0en2azKLRWWZ3nkUImtRpJBNSHH3MPQiV2c5Ru7LrgQuuu8wI594hjx1TsKTd6rYrrWamaNh2Gdlm3SGcJNXWj01ArPd2v_nORbiwCi99f7brM2tD5EE/s1600/usa+toyrkia+mia+sxesi+anagkis.jpg" /></a></div> <br /> Του <b>Nick Danforth</b>*<br /><br />Τον τελευταίο καιρό έχει καταντήσει κοινοτυπία να λέγεται πως η συμπεριφορά της Τουρκίας αντίκειται στις αξίες της Δύσης. Στο εσωτερικό η τουρκική κυβέρνηση συντρίβει την ελευθερία του Τύπου και τις αντιπολιτευτικές φωνές. Στο εξωτερικό υποστηρίζει τους ισλαμιστές στην Συρία, αντίθετα με ότι πράττουν οι Αμερικανοί. <br /><br />Στην κριτική αυτή πρέπει πάντως να αναφερθεί ότι η συμμαχία ΗΠΑ-Τουρκίας δεν βασίστηκε ποτέ στις αμερικανικές ή τις τουρκικές αξίες, τις δυτικές ή όποιες άλλες. Η Τουρκία δεν εντάχθηκε στο ΝΑΤΟ γιατί ήθελε να καταστεί μέρος του δυτικού κόσμου και οι ΗΠΑ δεν καλοδέχτηκαν την Τουρκία στην συμμαχία λόγω της προσήλωσης της Άγκυρας στη δημοκρατία.<br /><br />Στην πραγματικότητα η συμμαχία ΗΠΑ-Τουρκίας, από την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου που ξεκίνησε, βασίζεται σε κοινούς στόχους, όχι σε κοινά ιδανικά. Τις δύο χώρες ένωσε η σοβιετική απειλή. Όταν η ΕΣΣΔ κατέρρευσε η η αιτία που κρατούσε κοντά τις δύο χώρες δεν υπήρχε πια, έτσι ώστε να αρχίσουν να διαφαίνονται τα, σε ορισμένες περιπτώσεις, αντικρουόμενα συμφέροντά τους.<br /><br />Κατά ειρωνικό τρόπο, η Τουρκία, φαίνεται τώρα, η χώρα που είναι πιο κοντά στην ψυχροπολεμική γραμμή. Οι πολιτικοί των ΗΠΑ που καλοδέχτηκαν την είσοδο της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ, ίσως εκπλήσσονται σήμερα ακούγοντας φωνές που αμφισβητούν την τουρκική συμμετοχή στην συμμαχία, για το πώς επιτρέπει σε αριστερές πολιτοφυλακές να μάχονται κατά του Ισλαμικού Κράτους μόνοι τους, ή γιατί τόσο εύκολα απάντησε στις ρωσικές προκλήσεις.<br /><br />Υπάρχει πληθώρα λόγων, πρακτικών, αλλά και λόγων αρχών, για να καταδικάσει κανείς την τουρκική εσωτερική και εξωτερική πολιτική. Η Τουρκία υπήρξε απερίσκεπτη στην απάντησή της προς τη Ρωσία και στον ενθουσιασμό της στην υποστήριξη ακραίων ομάδων στην Συρία, η οποία αποδείχθηκε επικίνδυνη.<br /><br />Συζητώντας όμως αυτά τα δεδομένα με λιγότερο ηθικούς όρους θα μας επιτρέψει να επικεντρωθούμε στα πολλά κοινά συμφέροντα που Άγκυρα και Ουάσινγκτον εξακολουθούν να έχουν, ειδικά όσον αφορά την εξάπλωση της βίας στην περιοχή. Και αν η ολοένα και περισσότερο αντιδημοκρατική συμπεριφορά της τουρκικής κυβέρνησης προσφέρει υλικό για κριτική, οι Αμερικανοί θα όφειλαν να γνωρίζουν πόσο λίγο η Ουάσινγκτον ενδιαφέρεται για τη δημοκρατία στη χώρα αυτή, από την αρχή των σχέσεών της με την Άγκυρα.<br /><br />Το 1947 ο πρόεδρος Τρούμαν ανακήρυξε το ομώνυμο δόγμα που προέβλεπε οικονομική και στρατιωτική υποστήριξη της Ελλάδας και της Τουρκίας. Οι αναφορές του Τρούμαν στην ελληνική δημοκρατία δεν είχαν αντίστοιχο στις αναφορές του για την Τουρκία. Και πράγματι πολλοί Αμερικανοί αξιωματούχοι έλεγαν πως ο Τούρκος πρόεδρος Ινονού ήταν «ο σωστός ισχυρός άνδρας». Ο Ινονού ήταν ένας αντιδημοκρατικός ηγέτης, με συμπεριφορά ελαφρώς καλύτερη αυτής των Ευρωπαίων δικτατόρων της δεκαετίας του 1930, στον οποίο όμως μπορούσε να βασιστεί κανείς στον περιορισμό της σοβιετικής επιρροής.<br /><br />Οι ΗΠΑ ποτέ δεν απαίτησαν τον εκδημοκρατισμό της Τουρκίας, στις απαρχές του Ψυχρού Πολέμου. Το 1950 ο Ινονού έκανε ελεύθερες εκλογές τις οποίες έχασε και παραιτήθηκε, προς μεγάλη έκπληξη των Αμερικανών, οι οποίοι όμως αμέσως χαιρέτησαν τη δημοκρατική μεταστροφή της Τουρκίας και την έθεσαν ως θεμέλιο της αμερικανοτουρκικής σχέσης.<br /><br />Αν και το νέο καθεστώς άρχισε να καθίσταται αντιδημοκρατικό, προς τα τέλη της δεκαετίας του 1950, οι σχέσεις με τις ΗΠΑ δεν άλλαξαν, όπως και δεν άλλαξαν όταν εκτελέστηκαν τέσσερα στρατιωτικά πραξικοπήματα, στα επόμενα 50 χρόνια. Οι κοινές αξίες ήταν επιθυμητές, αλλά όχι και αναγκαίες, με τις δύο χώρες να ενδιαφέρονται πολύ περισσότερο για την ΕΣΣΔ.<br /><br />Για την Τουρκία η ένταξή της στο ΝΑΤΟ αποτέλεσε διακριτικό χαρακτηριστικό εκδυτικοποίσής της. Μετά την ένταξή της στο ΝΑΤΟ, το 1952, η Τουρκία έφτασε στο αποκορύφωμα του κεμαλικού ιδεώδους και την απόδειξη ότι η Τουρκία γίνεται δεκτή ως δυτική ευρωπαϊκή χώρα. Εξάλλου οι Αμερικανοί φοβούνταν πως αν αρνούνταν στην Τουρκία την ένταξη στο ΝΑΤΟ θα έστελναν λάθος μήνυμα σε Άγκυρα και Μόσχα.<br /><br />Με την κατάρρευση της ΕΣΣΔ χάθηκε το αντικομμουνιστικό αιτιατό που κρατούσε κοντά ΗΠΑ και Τουρκία. Όμως η σημερινή ένταση στις σχέσεις της Τουρκίας με το ΝΑΤΟ έχει την αφετηρία της στην περίοδο του Ψυχρού Πολέμου. Το 2009-10 η Άγκυρα δεν ήταν πρόθυμη να συμμετάσχει στις κυρώσεις κατά του Ιράν, με το οποίο διατηρούσε σημαντικές επιχειρηματικές σχέσεις.<br /><br />Στις ΗΠΑ ορισμένοι εξέφρασαν την έκπληξή τους για το πώς η Τουρκία προσπαθεί να διατηρήσει σχέσεις καλές σχέσεις με μια καταπιεστική θεοκρατία, μόνο και μόνο γιατί το Ιράν διαθέτει εκτεταμένα ενεργειακά αποθέματα. Κάτω από την επιφάνεια όμως υπάρχουν βασικότεροι, δομικοί λόγοι έντασης. Η Άγκυρα έχει κάθε λόγο να ανησυχεί για ένα εξοπλισμένο με πυρηνικά όπλα γείτονα, αλλά μπορεί να αντιμετωπίζει πιο αδιάφορα την απειλή καθώς η ίδια είναι προστατευμένη υπό την ομπρέλα του ΝΑΤΟ.<br /><br />Η απογοήτευση των Αμερικανών αξιωματούχων ταυτίζονται με αυτή της παλαιότερης γενιάς που ανησυχούσαν για το γεγονός ότι η προστασία που το ΝΑΤΟ παρείχε στην Τουρκία, της επέτρεψε να προωθήσει την σύγκρουσή της με την Ελλάδα στη Κύπρο σε βάρος της συμμαχίας.<br /><br />Στην πραγματικότητα οι σχέσεις ΗΠΑ-Τουρκίας δεν υπήρξαν ποτέ απολύτως ομαλές και αν οι ΗΠΑ έχουν έναν ολόκληρο κατάλογο με αιτιάσεις γιατί η Τουρκία είναι ένα προβληματικός σύμμαχος, οι Τούρκοι έχουν έναν αντίστοιχο κατάλογο εναντίον των ΗΠΑ.<br /><br />Έτσι καθίσταται ξεκάθαρο γιατί η Τουρκία έχει αναστατωθεί από την υποστήριξη των ΗΠΑ στους Κούρδους της Συρίας, οι Κούρδοι σύμμαχοι των οποίων είναι αντίπαλοι των Τούρκων. Εν μέσω των εντεινόμενων ανησυχιών ότι η βία στην Συρία επεκτείνεται στην Τουρκία, το ΝΑΤΟ αποτελεί βασικό εγγυητή της σταθερότητας της χώρας.<br /><br />Όμως, ειλικρινά, για να περιοριστεί η κρίση απαιτείται μια αποτελεσματική συνεργασία Αμερικανών και Τούρκων προς την επίτευξη διπλωματικής λύσης στην Συρία. Για να επιτύχει μια τέτοια συνεργασία Αμερικανοί και Τούρκοι σχεδιαστές πολιτικής, από κοινού, πρέπει να επιτύχουν έναν βαθμό συνεννόηση επί τη βάσει της ιστορίας των σχέσεων των δύο χωρών.<br /><br /><b><i>NICK DANFORTH is a doctoral candidate in Turkish history at Georgetown University.</i></b><br /> <a href="http://mignatiou.com/" target="_blank">πηγή</a>

ΗΠΑ-Τουρκία: Μια “ανήθικη” σχέση ανάγκης

Του Nick Danforth * Τον τελευταίο καιρό έχει καταντήσει κοινοτυπία να λέγεται πως η συμπεριφορά της Τουρκίας αντίκειται στις αξίες της Δύ...

Διαβάστε την συνέχεια

Έλληνες πιλότοι: «Για δέκατο του δευτερολέπτου δεν έριξα Τούρκο» – «Ο Τούρκος είναι μπαμπέσης»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg0CWwtS45FxxcJZoZZGDuPBvJs905EAsMuokUsB_m6IH0uotzOcwjfs8-Tp3tNGaYlVuWpwd5FXw1Hsbl2JDrFvs5nJDc-RrBAOhU1nxLNP1_zBWWuU0zwfjVqPdbNowu5VUNKRP2O3NE/s1600/anaxaitistes+aeroporoi.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg0CWwtS45FxxcJZoZZGDuPBvJs905EAsMuokUsB_m6IH0uotzOcwjfs8-Tp3tNGaYlVuWpwd5FXw1Hsbl2JDrFvs5nJDc-RrBAOhU1nxLNP1_zBWWuU0zwfjVqPdbNowu5VUNKRP2O3NE/s1600/anaxaitistes+aeroporoi.jpg" /></a></div> <br /> Κορυφώθηκε η τουρκική προκλητικότητα στο Αιγαίο με ρεκόρ παραβιάσεων το 15ήμερο μετά την κατάρριψη του ρωσικού αεροσκάφους -κατάρριψη που έχει οδηγήσει -όπως παρατηρούμε όλοι- στην ανησυχητική πολεμική διελκυνστίδα Μόσχα – Άγκυρας.<br /><br />Ως γνωστόν, η παραβίαση του Εναέριου Χώρου τους που, όπως επιμένουν οι Τούρκοι, κατέγραψαν τα ραντάρ τους στις 24 Νοεμβρίου, είχε ως αποτέλεσμα την κατάρριψη του ρωσικού SU-24 και τον θάνατο του πιλότου Konstantin Murakhtin.<br /><br />Από την επομένη και για 15 ημέρες, τα ελληνικά ραντάρ έχουν καταγράψει -ούτε λίγο ούτε πολύ- 59 παραβιάσεις του Ελληνικού Εναέριου Χώρου από τουρκικά μαχητικά. Ομως η εντολή «όπλα on» ή «ασφάλειες μέσα» που ενεργοποιεί τα όπλα και τα πυροβόλα των μαχητικών, δε δόθηκε.<br /><br />Σαράντα χρόνια τώρα, όλες οι παραβιάσεις των τουρκικών αεροσκαφών στο νότιο, βόρειο και κεντρικό Αιγαίο, αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο: «όπως προβλέπουν οι ελληνικοί κανόνες εμπλοκής: με αναχαίτιση, διακριτική αναγνώριση, αναγνώριση και πολλές φορές κλειστή αερομαχία» λένε οι πιλότοι. Μέσα σε δευτερόλεπτα από τη στιγμή που το άγνωστο ίχνος εντοπίζεται από ένα προωθημένο σταθμό ραντάρ στο ανατολικό Αιγαίο, το τηλέφωνο επιφυλακής χτυπάει. Από την άλλη άκρη της γραμμής, ο ελεγκτής αεράμυνας τους δίνει την εντολή για ταχεία απογείωση (scrabble).<br /><br /><b>«Ποτέ δεν αφήνεις τον Τούρκο να βρεθεί σε θέση βολής»</b><br /><br />Eίναι εκπαιδευμένοι να μην βρεθούν στο τουρκικό σκοπευτικό: «Ποτέ δεν αφήνεις τον Τούρκο να βρεθεί σε θέση βολής».<br /><br />«Εχουμε φτάσει στο 1/10 του δευτερολέπτου πριν από το πάτημα της σκανδάλης». ΟΓιάννης Κοπανάκης, είναι Σμήναρχος ε.α. με πολλές αναχαιτίσεις στην δεκαετία του 1980 με τα μαχητικά F-4, «σε πολύ δύσκολες καιρικές συνθήκες, ακόμα και μέσα στα σύννεφα» όπως θυμούνται οι συνάδελφοί του.<br /><br />«Τα κρίσιμα δευτερόλεπτα είναι από τη στιγμή που θα εντοπίσεις το στόχο και αποκτήσεις το πλεονέκτημα μέχρι να τον βάλεις στο σκοπευτικό» λέει ενώ αναφερόμενος στην κατάρριψη του ρωσικού τονίζει ότι «η μεγαλύτερη ντροπή για έναν αεροπόρο είναι να ρίχνει έναν άνθρωπο ο οποίος δεν αντιδρά. Θα έπρεπε να έχει πέσει όλη η αεροπορία της Τουρκίας».<br /><br />«Οι παραβιάσεις είναι η καθημερινότητα του πιλότου. Ηταν αυτό που ζούσαμε από το πρωί μέχρι το βράδυ, πολλές φορές και ολόκληρη τη νύχτα» διηγείται ο Βασίλης Βελέντζας, Αντιπτέραρχος ε.α. Από το 1982, που τοποθετήθηκε στην αεροπορική βάση της Τανάγρας μέχρι την αποστρατεία του το 2007, βρέθηκε πολλές φορές με τον Τούρκο «στα ψαλίδια». Ετσι λέγεται στην αεροπορική γλώσσα το στάδιο της αερομαχίας κατά το οποίο τα μαχητικά διασταυρώνονται με πολύ μικρές ταχύτητες σε πολύ μικρές αποστάσεις- ακόμα και στα 10 μέτρα.<br /><br /><b>«Αυτό που έγινε με τον Ρώσο έγινε και με τον Ηλιάκη»</b><br /><br />«Ποτέ δεν πέρασε από το μυαλό μου να κάνω εμπλοκή με σκοπό να αφήσω βλήμα. Αυτό συμβαίνει μόνο με εντολή από την ηγεσία. Ο Τούρκος το έκανε κατόπιν εντολής του Ερντογάν». Ο Παναγιώτης Δημητριάδης, Αντιπτέραρχος ε.α. και πρώην Αεροπορικός Ακόλουθος στην Αγκυρα, ήταν ο πρώτος πιλότος που έκανε ετοιμότητα με τα αεροσκάφη F-16, για τον χειρισμό των οποίων εκπαιδεύτηκε στο Τέξας «όπως και οι Τούρκοι. Ελληνες και Τούρκοι πιλότοι έχουμε κοινή εκπαίδευση από Αμερικανούς εκπαιδευτές. Η διαφορά βρίσκεται στις δεξιότητες, την αντίληψη και την κρίση».<br /><br />‘Οπως διηγείται, «στην εκπαίδευση για τα F-16 στο Τέξας συνάντησα πολλούς Τούρκους και συζητάγαμε για τις αναχαιτίσεις. Ελεγαν ότι δεν πιστεύουν σ’ αυτά που κάνουν, καταλαβαίνουν ότι είναι παράνομα αλλά είναι αναγκασμένοι να εκτελούν εντολές»<br /><br />Η μεγαλύτερη αγωνία του κατά την διάρκεια της αερομαχίας ήταν «στην εμπλοκή δύο εναντίον δύο όταν εκ των πραγμάτων κάποιος από τους αντιπάλους μπορεί να βρεθεί πίσω. Εχεις αγωνία μήπως πυροδοτήσει. ‘Εχω κάνει αερομαχίες γερές, μέχρι που έχει γίνει και διαμαρτυρία από την Τουρκία. Σε μία περίπτωση μεταξύ της Λήμνου και της Λέσβου είχαν μπει 2 τουρκικά F-16 και κόντεψαν να πέσουν στη θάλασσα. Θα μπορούσαν αντί να επιμείνουν και να αντιδράσουν να φύγουν αλλά δεν το έκαναν. Αποτέλεσμα να κατέβουν από 16000 πόδια στα 500 πόδια».«Οταν τους οδηγούσα προς τη θάλασσα» συνεχίζει «σκεφτόμουν μόνο ότι πρέπει να τους έχω στο σκοπευτικό- εκεί επικεντρώθηκε ο εγκέφαλός μου, στο πώς θα χρησιμοποιήσω τον κινητήρα και το αεροσκάφος.<br /><br />Επειδή ο Τούρκος είναι μπαμπέσης δεν ξέρεις ποτέ τί μπορεί να κάνει. Εγινε και με τον Ηλιάκη -μπαμπεσιά του Τούρκου ήταν. Αν για 17 δευτερόλεπτα οι Τούρκοι ρίχνουν το Ρώσο πιλότο, εμείς που τους βλέπουμε να μπαίνουν από τη Σαμοθράκη ως τη Ρόδο τι πρέπει να κάνουμε; Ποια είναι η θέση του ΝΑΤΟ;»<br /><br />Κάποιες φορές έχει θέσει τη ζωή του σε κίνδυνο. «Ζευγάρι απογειωνόμαστε από την Αγχίαλο με το πρώτο φως. Τέσσερα F-16 τουρκικά σε σχηματισμό τετράδα, box.<br /><br />Από τα 15000 πόδια κατεβήκαμε στα 8000 πόδια. Βυθίσαμε προκειμένου να κάνουμε την αναγνώριση. Ξαφνικά είδα τη θάλασσα να έρχεται κατά πάνω μου. Κοιτάζω το υψόμετρο βλέπω 3000 πόδια. Πίστευα ότι ήμουνα στα 8000. Τράβηξα μπαστουνιά 9G και το αεροπλάνο βγήκε στο ελάχιστο όριο πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.».<br /><br /><a href="http://on-news.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Έλληνες πιλότοι: «Για δέκατο του δευτερολέπτου δεν έριξα Τούρκο» – «Ο Τούρκος είναι μπαμπέσης»

Κορυφώθηκε η τουρκική προκλητικότητα στο Αιγαίο με ρεκόρ παραβιάσεων το 15ήμερο μετά την κατάρριψη του ρωσικού αεροσκάφους -κατάρριψη που...

Διαβάστε την συνέχεια

Η μεγαλομανία της Τουρκίας απειλεί τη διεθνή ειρήνη

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjRTRYgDkcp_C900Ev-WMhRz5ptBCjg3_2XG249wv5efUoxHaIeo5HlDq-R2W8M5gCeMZYb9KtDgQdGmw8iO2m2GTyTMaQmvva8VrVehtM4fSoXMvIDg5oxD4RQMQj6VyGOYk3Lwm0Xauc/s1600/H+megalomania+tis+toyrkias+apeili+tin+diethni+eirini.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjRTRYgDkcp_C900Ev-WMhRz5ptBCjg3_2XG249wv5efUoxHaIeo5HlDq-R2W8M5gCeMZYb9KtDgQdGmw8iO2m2GTyTMaQmvva8VrVehtM4fSoXMvIDg5oxD4RQMQj6VyGOYk3Lwm0Xauc/s1600/H+megalomania+tis+toyrkias+apeili+tin+diethni+eirini.jpg" /></a></div> <br /> <span style="color: #990000;"><span style="color: #666666; font-size: large;">Επικίνδυνα παιχνίδια πολέμου της Τουρκίας στη Μέση Ανατολή </span></span><br /> <br /> <b>Του Περικλή Νεάρχου <br /> Πρέσβυ ε.τ.</b><br /> <br /> Τα σχέδια της Άγκυρας να αρπάξει ένα μέρος της Βορειοδυτικής Συρίας, με τη δημιουργία αυτόνομης τουρκμενικής κοινότητας, «προστατευόμενης» από την ίδια και να αποτρέψει την προέκταση δυτικά του Ευφράτη της Αυτόνομης Κουρδικής Περιοχής της Συρίας, με τη δημιουργία ζώνης ασφαλείας στα συροτουρκικά σύνορα, έπεσαν στο κενό μετά την ισχυρή ρωσική αντίδραση.<br /> Οι συνασπισμένες δυνάμεις του συριακού στρατού, Ιρανών επίλεκτων, της Χεζμπολάχ, σιιτών Ιρακινών πολιτοφυλάκων και ρωσικών ειδικών δυνάμεων, υποστηριζόμενων από τη Ρωσική Αεροπορία και ρωσικές μονάδες Πυροβολικού, συνέτριψαν κυριολεκτικά τους Τουρκμένους κι άλλους ισλαμιστές και τις τουρκικές ειδικές δυνάμεις που είχαν προστρέξει σε βοήθειά τους.<br /> <br /> Για την κατάρριψη του Sukhoi Su-24 η Ρωσία περιορίσθηκε σε οικονομικά αντίποινα σε ό,τι αφορά στην ίδια την Τουρκία, για να αποφύγει την μετατροπή της κρίσεως στην Συρία σε αντιπαράθεση με το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ, όπως επιδιώκει η γείτων. Αυτό όμως δεν ισχύει για την Συρία. Ειδικά για τη Βορειοδυτική Συρία, που ενδιαφέρει ιδιαίτερα την Άγκυρα όχι μόνο για τους λόγους που αναφέρθηκαν, αλλά και για να κρατήσει ανοιχτό τον δρόμο επικοινωνίας και ανεφοδιασμού των ισλαμιστών και της μεταφοράς στην Τουρκία του πετρελαίου που λεηλατούν οι ισλαμιστές στις κατεχόμενες πετρελαιοπηγές της Συρίας και του Ιράκ.<br /> <br /> Τα συροτουρκικά σύνορα σφραγίσθηκαν και ρωσικά μεταφορικά αεροπλάνα έριξαν τόνους εφοδίων και όπλων στους Κούρδους του PYD της Συρίας που είναι στο στόχαστρο της Άγκυρας. Η τελευταία συγκεντρώνει μεγάλες δυνάμεις στα σύνορα και απειλεί ότι θα επέμβει εάν οι Κούρδοι της Συρίας διαβούν τον Ευφράτη και προελάσουν δυτικά για να ενωθούν με την άλλη κουρδική περιοχή, το Αφρίν. Προς μεγάλη ανησυχία της γείτονος, οι Κούρδοι της Συρίας αναγνωρίζονται και από τους αμερικανούς ως δύναμη του αντιισλαμικού μετώπου και απορρίπτονται οι τουρκικοί ισχυρισμοί ότι είναι δήθεν «τρομοκράτες» λόγω των στενών πολιτικών τους σχέσεων με τους Κούρδους του ΡΚΚ της Τουρκίας.<br /> <br /> Η σύγκλιση των δύο υπερδυνάμεων στο θέμα των Κούρδων της Συρίας αντιμετωπίζεται ως πραγματικός εφιάλτης από την Άγκυρα. Η τελευταία διαβλέπει σε αυτή τον κίνδυνο δημιουργίας ενιαίου κουρδικού κράτους, με ενδεχόμενη διέξοδο στη Μεσόγειο για την εξαγωγή των πετρελαίων του Κιρκούκ και της Μοσούλης. Διαβλέπει επίσης ως ιστορική ευκαιρία το σημερινό χάος στο Ιράκ για να αρπάξει τα πετρέλαια της Μοσούλης, επικαλούμενη παλαιούς τίτλους της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.<br /> <br /> <b>Η αιφνιδιαστική προέλαση</b><br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjaOmGbWjtn5Nq8yXDqCdaGdAb5c7Kqd7ag3flk35SKmGrHOBQ7wYv-x_6Q2daLGH5RyqqsIhL-VzWMRCoLCxC3rQbtKmhcq_OQvFzV7QDnCp76o_jWVUsUJMy_Jd0a-5jfp5MZHcj4SkQ/s1600/TOURKOI-IRAK.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="164" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjaOmGbWjtn5Nq8yXDqCdaGdAb5c7Kqd7ag3flk35SKmGrHOBQ7wYv-x_6Q2daLGH5RyqqsIhL-VzWMRCoLCxC3rQbtKmhcq_OQvFzV7QDnCp76o_jWVUsUJMy_Jd0a-5jfp5MZHcj4SkQ/s320/TOURKOI-IRAK.jpg" width="320" /></a></div> Τουρκική δύναμη 1.200 επίλεκτων στρατιωτών, με άρματα μάχης και τεθωρακισμένα οχήματα, εισήλθε αιφνιδίως στο Ιρακινό έδαφος, και προήλασε μέχρι τη μικρή πόλη Βάσικα, έξω από τη Μοσούλη, που εξακολουθεί να κατέχεται από τους ισλαμιστές του ISIS. Οι Τούρκοι προέβαλαν ως δικαιολογία διάφορους ισχυρισμούς περί ότι δήθεν εγκαταστάθηκαν εκεί με τη σύμφωνη γνώμη της Βαγδάτης για να εκπαιδεύσουν τον Ιρακινό στρατό. Όταν τους διέψευσε η Βαγδάτη, ισχυρίσθηκαν ότι ενήργησαν μετά από σύμφωνη γνώμη των Κούρδων του Βόρειου Ιράκ και ότι η εκεί παρουσία τους και η δημιουργία βάσεων συνδέονται με τον αγώνα κατά των Κούρδων του ΡΚΚ στο Βόρειο Ιράκ.<br /> <br /> Η Βαγδάτη, αντιδρώντας έντονα στην τουρκική εισβολή, ζήτησε την άμεση αποχώρηση των τουρκικών δυνάμεων και συνόδευσε το αίτημά της με τελεσίγραφο 48 ωρών. Εάν, δηλαδή, δεν αποσύρει η Άγκυρα τις δυνάμεις της εντός του χρονικού αυτού ορίου, η Βαγδάτη θα αντιδράσει ενόπλως. Το ερώτημα είναι με ποιες στρατιωτικές δυνάμεις θα αντιδράσει η Βαγδάτη, με δεδομένη την αδυναμία της, που επιτρέπει ακόμη στους ισλαμιστές να κατέχουν τη Μοσούλη, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του Ιράκ.<br /> <br /> Είναι προφανές ότι η Βαγδάτη μπορεί να δράσει μόνο με τη βοήθεια και την κάλυψη των συμμάχων της. Οι ΗΠΑ, που είναι επισήμως σύμμαχος του Ιράκ, επικεφαλής ενός συνασπισμού σαράντα χωρών κατά των ισλαμιστών, είναι σε αμφιλεγόμενη θέση. Στον συνασπισμό των σαράντα συμμετέχουν και οι τρεις χώρες που πρωτοστατούν υπογείως στη βοήθεια προς τους Ισλαμιστές: Η Σαουδική Αραβία, το Κατάρ και η Τουρκία. Η τελευταία είναι, μάλιστα, και ο εισβολέας στο Ιράκ.<br /> <br /> Οι ΗΠΑ διευκρίνησαν ότι η κίνηση της Άγκυρας προς τη Μοσούλη δεν εντάσσεται στις δραστηριότητες του συνασπισμού των σαράντα. Ζήτησαν επίσης από τη γείτονα να αποσύρει τις δυνάμεις της. Η Τουρκία όμως δήλωσε ότι δεν προτίθεται να το πράξει. Ισχυρίζεται, επίσης, ότι η κίνησή της έχει τη σύμφωνη γνώμη του ηγέτη των Κούρδων του Βόρειου Ιράκ, Μασούντ Μπαρζανί, ο οποίος επισκέφθηκε προσφάτως την Άγκυρα. Ο τελευταίος είναι γνωστός για τις σχέσεις του με τους Αμερικανούς. Με την προτροπή τους, άλλωστε, και υπό την πίεση της ανάγκης για την εξαγωγή των πετρελαίων του Βόρειου Ιράκ, ήλθε σε συμφωνία με την Άγκυρα για την εξαγωγή τους μέσω Τουρκίας. Η συμφωνία αυτή συνοδεύθηκε από στενές οικονομικές σχέσεις μεταξύ της Τουρκίας και της Αυτόνομης Κουρδικής περιοχής του Βόρειου Ιράκ σε όλους τους τομείς.<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhETh1Bn72eHxYUoNMwsKKqhlbonAPe6IqeSWnsdCigfIFFnacj_YyHCWL9sbxcMmQRD_ck9JnOqP-l8XC9nvtAilvGXWZRdUnnMFFLMKo798NaOFfDXpUKOrt_e2-kegMsQ1knkwgxYss/s1600/turkey-tanks-synora-syria.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="179" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhETh1Bn72eHxYUoNMwsKKqhlbonAPe6IqeSWnsdCigfIFFnacj_YyHCWL9sbxcMmQRD_ck9JnOqP-l8XC9nvtAilvGXWZRdUnnMFFLMKo798NaOFfDXpUKOrt_e2-kegMsQ1knkwgxYss/s320/turkey-tanks-synora-syria.jpg" width="320" /></a></div> Ποια είναι η πραγματική αμερικανική πολιτική απέναντι στην εισβολή; Είναι διατεθειμένη η Ουάσιγκτον να συγκρουσθεί με την Άγκυρα ενώ εξελίσσεται στην περιοχή μία γεωπολιτική κοσμογονία που αλλάζει τους συσχετισμούς μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας; Οι ΗΠΑ, ως συνέπεια της πολιτικής του υβριδικού πολέμου που ακολούθησαν κατά την προηγούμενη περίοδο, υποθάλποντας και ενισχύοντας τους ισλαμιστές και ανεχόμενες την πολιτική του Ισλαμικού ζηλωτισμού της Σαουδικής Αραβίας, του Κατάρ και της Τουρκίας, βρίσκονται τώρα αντιμέτωπες με τις αντιφάσεις της πολιτικής τους.<br /> <br /> Στο ίδιο, άλλωστε, το πολιτικό κέντρο της Ουάσιγκτον, δεν έχει αποσαφηνισθεί μία σταθερή πολιτική. Η κατάσταση στη Μέση Ανατολή διασυνδέεται με τον γενικότερο γεωπολιτικό ανταγωνισμό με τη Ρωσία και οι φωνές των διαφόρων τάσεων δεν συγκλίνουν σε μία σαφή ενιαία πολιτική, κάτω από την πυγμή, το πολιτικό όραμα και τη βούληση ενός ισχυρού προέδρου. Η τουρκική ηγεσία πιστεύει ότι μπορεί να εκμεταλλευθεί αυτή την κατάσταση για να ανοίξει ένα παράθυρο ευκαιρίας στους μεγαλομανείς στόχους της, παίζοντας κυριολεκτικά με τη φωτιά και θέτοντας σε κίνδυνο τη διεθνή ειρήνη.<br /> <br /> Οι ΗΠΑ είχαν ασκήσει έντονες πιέσεις στον πρόεδρο και την κυβέρνηση της Βαγδάτης να μην αποστείλουν πρόσκληση στην Ρωσία για να περιλάβει και το Ιράκ στους βομβαρδισμούς της κατά των Ισλαμιστών και να υπογράψουν με τη Ρωσία σχετική στρατιωτική συμφωνία. Η Βαγδάτη ενέδωσε. Ποιος διώχνει όμως σήμερα τους Τούρκους από τη Μοσούλη;<br /> <br /> Είναι απίθανο, προφανώς, να πάρουν οι αμερικανοί στρατιωτικά μέτρα κατά ενός συμμάχου του ΝΑΤΟ, ο οποίος, μάλιστα, κατέχει δεσπόζουσα θέση στον γεωπολιτικό δυναμικό αντιπαραθέσεως με τη Ρωσία. Η Άγκυρα όμως δεν παίρνει από λόγια. Η ηγεσία της Βαγδάτης, κατηγορούμενη από τη σκληρή πτέρυγά της ότι υπεχώρησε στις αμερικανικές πιέσεις και δεν προσέτρεξε εγκαίρως στη ρωσική ασπίδα, σπεύδει τώρα να διασφαλίσει τη ρωσική υποστήριξη για την αντιμετώπιση της τουρκικής εισβολής.<br /> Ο ρώσος πρέσβης στη Βαγδάτη διαβεβαίωσε την ιρακινή ηγεσία ότι η Ρωσία είναι έτοιμη να συμπαρασταθεί στο Ιράκ. Ένας πρώτος πυρήνας συντονισμού και συνεργασίας υπάρχει ήδη, με τη μορφή ενός κοινού Γραφείου Πληροφοριών για τον συντονισμό του αγώνα κατά των Ισλαμιστών στη Συρία και στο Ιράκ.<br /> <br /> Κατά δεύτερο λόγο, η σιιτική κυβέρνηση της βαγδάτης προστρέχει στο ιράν. Το τελευταίο εξέδωσε ανακοίνωσε σε υψηλούς τόνους και κάλεσε την Άγκυρα να αποσύρει τις δυνάμεις της από τη Μοσούλη και να μην ελπίζει ότι θα αφεθεί να επιτύχει τους στόχους της.<br /> <br /> <b>Η Άγκυρα εξωθεί προς διεθνή σύγκρουση</b><br /> <br /> Η ακύρωση των σχεδίων της για τη Συρία, ο φόβος της για το Κουρδικό και η νεοθωμανική μεγαλομανία της εξωθούν την Τουρκία του Ερντογάν προς μία πολιτική φυγής προς τα εμπρός, που ενέχει τον κίνδυνο μιας άμεσης συγκρούσεως με τη Ρωσία. Η κίνησή της προς τη Μοσούλη εντάσσεται σε μία στρατηγική περαιτέρω διεθνοποιήσεως της κρίσης στη Συρία και το Ιράκ, με τον υπολογισμό ότι αυτή θα εξαναγκάσει τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ να συμπαραταχθούν με την ίδια σε περίπτωση ρωσικής αντιδράσεως.<br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi-iIcdB-o-fV_kbLle_oGGx1ZhzvTnzO-Gg6yxJq3XZPcwHlbKX2uHPjFK3jzqnAG_00E1jfTvnh-yw9_DvWMBnUPhJyLSDGuPzUYVTjsovndxPV8MMv8ImgaOVyLq7SQjIw5hClw_4uk/s1600/%25CE%25A4%25CE%2591-%25CE%25A3%25CE%25A4%25CE%2595%25CE%259D%25CE%2591-2-1024x597.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="186" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi-iIcdB-o-fV_kbLle_oGGx1ZhzvTnzO-Gg6yxJq3XZPcwHlbKX2uHPjFK3jzqnAG_00E1jfTvnh-yw9_DvWMBnUPhJyLSDGuPzUYVTjsovndxPV8MMv8ImgaOVyLq7SQjIw5hClw_4uk/s320/%25CE%25A4%25CE%2591-%25CE%25A3%25CE%25A4%25CE%2595%25CE%259D%25CE%2591-2-1024x597.jpg" width="320" /></a></div> Η γείτων πιστεύει ότι έχει στα χέρια της ένα πολύ μεγάλο ατού, που είναι το κλείσιμο των Στενών. Τούρκοι ναύαρχοι και άλλοι αναλυτές και αρθρογράφοι στον τουρκικό Τύπο εκτιμούν ότι εάν η Άγκυρα κλείσει τα Στενά, οι Ρώσοι στη Συρία δεν θα μπορούν να εφοδιάζονται και να υποστηρίζονται και ότι θα βρεθούν στη θέση του γερμανού στρατηγού φον Πάουλους στο Στάλινγκραντ. Οι εναλλακτικές οδοί εφοδιασμού, μέσω Γιβραλτάρ και Σουέζ είναι πολύ πιο χρονοβόρες. Η παρουσία επίσης των Τούρκων στη Μοσούλη θα έκλεινε τον συντομότερο χερσαίο δρόμο ανεφοδιασμού μέσω Κασπίας, Ιράν και Βόρειου Ιράκ. Ο δρόμος αυτός ούτως ή άλλως δεν είναι εύκολος λόγω της παρουσίας των Ισλαμιστών και θα έπρεπε να ακολουθήσει πολύ νοτιότερη αλλά μακρύτερη χάραξη.<br /> <br /> Το παιχνίδι της Άγκυρας με το ενδεχόμενο κλείσιμο των Στενών, είναι ένα παιχνίδι με τη φωτιά, όπως αναφέρθηκε, και η Άγκυρα το γνωρίζει. Προσπαθεί όμως να εξασφαλίσει δυτικές «πλάτες», πιστεύοντας ότι αυτές θα ήταν αρκετές για να την προστατεύσουν από τη ρωσική οργή και ισχύ, εντάσσοντας τους δικούς της μεγαλομανείς στόχους στον γεωπολιτικό ανταγωνισμό ΗΠΑ – Ρωσίας. Η Τουρκία επικαλείται τη Συνθήκη του Μοντρέ και το δικαίωμά της να κλείσει τα Στενά στην περίπτωση που η ίδια βρίσκεται σε πόλεμο ή αντιμετωπίζει απειλή πολέμου. Πιστεύει ότι ο κίνδυνος κλεισίματος των Στενών λαμβάνεται πολύ σοβαρά υπ’ όψιν από τη Ρωσία και ότι η τελευταία θα έχει γι αυτό αναστολές να αναλάβει εχθροπραξίες κατά τουρκικών στρατευμάτων, ακόμη και εκτός Τουρκίας.<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEik_caI_kqGiLEkPdmOFE02DtjiAX9XR2L4oGflh9ATznr1WD3z8nfnxU0x4BgC59qjTdxuQk_L0Ts8oX1bWBOEIu3B9IuGY3MPsKb9dhr55lYYMKb48KIFwB0nrHWRm4FWsTdlzqV-ga0/s1600/BombingISIS.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="181" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEik_caI_kqGiLEkPdmOFE02DtjiAX9XR2L4oGflh9ATznr1WD3z8nfnxU0x4BgC59qjTdxuQk_L0Ts8oX1bWBOEIu3B9IuGY3MPsKb9dhr55lYYMKb48KIFwB0nrHWRm4FWsTdlzqV-ga0/s320/BombingISIS.jpg" width="320" /></a></div> Οι τουρκικοί υπολογισμοί είναι προφανώς λανθασμένοι. Η ρωσική Αεροπορία δεν είχε κανένα πρόβλημα να βομβαρδίσει τούρκους καταδρομείς και τούρκους συνοδούς εφοδιοπομπών στη Συρία. Δεν θα έχει, ασφαλώς, και για το Ιράκ. Εάν, επιπλέον, προβεί η Άγκυρα στην απονενοημένη κίνηση να κλείσει τα Στενά, αυτό θα είναι casus belli για τη Ρωσία. Η Μόσχα έχει ήδη θέσει τον στόλο της Κασπίας σε υψηλή ετοιμότητα και είναι έτοιμη να πλήξει με πυραύλους cruise όχι μόνο στόχους στη Συρία, αλλά ενδεχομένως και στο Ιράκ, εάν η κυβέρνηση του τελευταίου καταλήξει σε στρατιωτική συμφωνία με τη Ρωσία και σε επίσημη πρόσκλησή της για δράση. Εάν, μάλιστα, δεν σημειωθεί οποιαδήποτε διπλωματική πρόοδος, που δεν φαίνεται πιθανή, αναμένεται επιπλέον ότι και το Ιράν θα παρέμβει στο Ιράκ με μεγαλύτερες στρατιωτικές δυνάμεις για την αντιμετώπιση της τουρκικής εισβολής.<br /> <br /> Η τουρκική εισβολή στο Ιράκ ανοίγει νέο μέτωπο και κλιμακώνει την κρίση στη Μέση Ανατολή. Οι ΗΠΑ προσπαθούν να περισώσουν ένα μερίδιο επιρροής στη Συρία, αναλαμβάνοντας καθυστερημένα ενεργότερο ρόλο στους βομβαρδισμούς, υποτίθεται, κατά του ISIS. Τι σημαίνει, όμως, ο βομβαρδισμός θέσεων του συριακού στρατού στο Ντέιρ αλ Ζαρ, ταυτόχρονα με μία ακόμη έφοδο των ισλαμιστών κατά της στρατηγικής αυτής θέσεως του συριακού στρατού, που την υπερασπίζει ηρωική η μικρή φρουρά του εδώ και τρία χρόνια;<br /> <br /> Οι ΗΠΑ και ορισμένοι σύμμαχοί τους αρνούνται να αναγνωρίσουν το καθεστώς Άσαντ και αναλαμβάνουν αεροπορικές επιχειρήσεις χωρίς την άδεια της νόμιμης κυβερνήσεως της χώρας και χωρίς συντονισμό με τις δυνάμεις που νομίμως διεξάγουν αεροπορικές επιχειρήσεις. Θέτουν επίσης θέμα εκεχειρίας σε ορισμένες περιοχές –μεταξύ αυτών και περιοχές της Βορειοδυτικής Συρίας- όπου δρουν, όπως ισχυρίζονται, δυνάμεις της αντιπολιτεύσεως που δήθεν δεν είναι ισλαμιστές.<br /> <br /> Πρόκειται για μάχες οπισθοφυλακής, που δεν θα αλλάξουν τους συσχετισμούς που διαμορφώνονται στο έδαφος. Η μόνη χώρα που έχει ισχυρές χερσαίες δυνάμεις διαθέσιμες στην περιοχή και είναι πρόθυμη να εμπλακεί, εάν είχε αμερικανική αεροπορική ομπρέλα, είναι η Τουρκία. Έχει πάρει όμως ήδη ένα μάθημα στη βορειοδυτική Συρία και γνωρίζει ότι είναι «χαλεπόν προς κέντρον λακτίζειν».<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgZLgzGKJRuHYYmq7ocbsGJIAINcatC7pAUCwEc9MNspko4XXy5FVIItjmyIaT9Pix01bR2U9VSWONoxQWYK0b9WkpUDQGocr8hySmeqDr2VVALHiTtEBcBr9x2KeUFnVr83XouEzqVr1Q/s1600/aaa-1449296477.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="146" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgZLgzGKJRuHYYmq7ocbsGJIAINcatC7pAUCwEc9MNspko4XXy5FVIItjmyIaT9Pix01bR2U9VSWONoxQWYK0b9WkpUDQGocr8hySmeqDr2VVALHiTtEBcBr9x2KeUFnVr83XouEzqVr1Q/s320/aaa-1449296477.jpg" width="320" /></a></div> Η τουρκική επέμβαση στο Ιράκ, με στόχο τα πετρέλαια της Μοσούλης, είναι ισοδύναμος σε αξία στόχος με τα σχέδιά της στη Συρία. Ενήργησε στο κενό που υπήρχε στη στρατιωτική σχέση Ρωσίας – Ιράκ και στην πρωτοκαθεδρία που είχαν στο Ιράκ οι ΗΠΑ, στο πλαίσιο μίας άτυπης κατανομής ρόλων μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας, όπως επίσης της αμφισημίας και ταλαντεύσεως της πολιτικής της ιρακινής κυβερνήσεως.<br /> <br /> Η μεγαλομανής και τυχοδιωκτική τουρκική πολιτική ρίχνει λάδι στη φωτιά που καίει στην περιοχή και δημιουργεί κίνδυνο μεγαλύτερων περιπλοκών και επεκτάσεως της κρίσεως. Η μεγαλομανία της Άγκυρας μπορεί να γίνει μπούμερανγκ γι αυτή, όσο κι αν η βελτίωση των σχέσεών της με την Ευρώπη, με τον γνωστό εκβιασμό των προσφύγων και λαθρομεταναστών, δίνει μία εντύπωση αποκαταστάσεως του χάσματος και της δυσπιστίας που είχαν δημιουργήσει στη Δύση οι ισλαμικές πολιτικές του Ερντογάν.<br /> <br /> Οι πολιτικές αυτές δεν εγκαταλείφθησαν. Αποτελούν επίσημη ιδεολογία, που ταυτίζεται με τους σχεδιασμούς για ένα είδος οθωμανικής παλινορθώσεως με τη μορφή περιφερειακής δυνάμεως. Η Ελλάδα περιλαμβάνεται, προφανώς, στους στόχους της τουρκικής επεκτατικής πολιτικής και δεν επιτρέπονται αυταπάτες και εφησυχασμός με την άσκηση κατευναστικών πολιτικών. Οι προκλήσεις είναι συνεχείς και το ανισοζύγιο ισχύος είναι πειρασμός για δράση.<br /> <br /> Η εισβολή στη Μοσούλη είναι ενδεικτική της επιτηδειότητας και του τυχοδιωκτισμού με τους οποίους παρακολουθεί η Άγκυρα τις εξελίξεις και προσπαθεί να τις εκμεταλλευθεί. Η Ελλάδα, σε όσο δύσκολη θέση κι αν βρίσκεται λόγω της οικονομικής καταστροφής που έχει υποστεί, οφείλει να προβληματισθεί σοβαρά για τις αναγκαίες στρατηγικές σχέσεις που πρέπει επειγόντως να αναπτύξει για να κατοχυρώσει την άμυνα και την ασφάλειά της.<br /> <br /> <b> περιοδικό «Επίκαιρα»</b><br /> <br /> <a href="http://kostasxan.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Η μεγαλομανία της Τουρκίας απειλεί τη διεθνή ειρήνη

Επικίνδυνα παιχνίδια πολέμου της Τουρκίας στη Μέση Ανατολή Του Περικλή Νεάρχου Πρέσβυ ε.τ. Τα σχέδια της Άγκυρας να αρπάξει ένα μέρο...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελλάδα VS Κύπρος

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh0eyVPqm3lDXTCt9pNgrvwgGcYCMYTJXjwLBU62tH-5T3rXsZzKdD4GugCXH4y7oH1rRwnJ-kFXTJNAEvLC90wyW4fzZ1zlqrFWQxDEYywPuGDkK_YyF5BWLeGfOqyLtIoblQ-6dMX_y8/s1600/koitasmata+kyproy%252C+israil%252C+rgyptoy.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh0eyVPqm3lDXTCt9pNgrvwgGcYCMYTJXjwLBU62tH-5T3rXsZzKdD4GugCXH4y7oH1rRwnJ-kFXTJNAEvLC90wyW4fzZ1zlqrFWQxDEYywPuGDkK_YyF5BWLeGfOqyLtIoblQ-6dMX_y8/s1600/koitasmata+kyproy%252C+israil%252C+rgyptoy.jpg" /></a></div> <br /><br />Στον παραπάνω χάρτη βλέπετε το μεγαλύτερο κοίτασμα φυσικού αερίου της Κύπρου (Αφροδίτη), και τα δύο μεγαλύτερα κοιτάσματα φυσικού αερίου του Ισραήλ (Leviathan και Tamar). Επειδή ο χάρτης είναι του 2014 και δεν είναι ενημερωμένος, έχω προσθέσει τον κίτρινο κύκλο που απεικονίζει το μεγαλύτερο κοίτασμα φυσικού αερίου της Ανατολικής Μεσογείου, το Αιγυπτιακό κοίτασμα Zohh, το οποίο ανακάλυψε η Ιταλική ΕΝΙ τον Αύγουστο του 2015.<br /><br />Χάρτης 2<br /><br /><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiFEAxioDc7CPTSqmHVxyKxIZiyMYqPSLrKEChMmMXjtURt5uYUMMeV7oZ4o5dzC6izVfigQbqvLSQ6sck6nfnXAfxa-HK8naEFFIxsFZ6gI6qEkCyeTyyJUPTU3Jc7g-kzSnNa9IIiBAA/s1600/%25CE%2595%25CE%25BB%25CE%25BB%25CE%25AC%25CE%25B4%25CE%25B1+%25CE%259A%25CF%258D%25CF%2581%25CE%25BF%25CF%2582+%25CE%2599%25CF%2583%25CF%2581%25CE%25B1%25CE%25AE%25CE%25BB.JPG"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiFEAxioDc7CPTSqmHVxyKxIZiyMYqPSLrKEChMmMXjtURt5uYUMMeV7oZ4o5dzC6izVfigQbqvLSQ6sck6nfnXAfxa-HK8naEFFIxsFZ6gI6qEkCyeTyyJUPTU3Jc7g-kzSnNa9IIiBAA/s640/%25CE%2595%25CE%25BB%25CE%25BB%25CE%25AC%25CE%25B4%25CE%25B1+%25CE%259A%25CF%258D%25CF%2581%25CE%25BF%25CF%2582+%25CE%2599%25CF%2583%25CF%2581%25CE%25B1%25CE%25AE%25CE%25BB.JPG" /></a><br /><br />Υπάρχουν πολλά σενάρια για το πως θα προχωρήσει η εκμετάλλευση αυτών των κοιτασμάτων, αλλά θέλω να αναφερθώ σε δύο μόνο από αυτά, επειδή φέρνουν την Ελλάδα απέναντι από την Κύπρο. Το πρώτο από αυτά τα σενάρια είναι ο αγωγός East Med (Ισραήλ-Κύπρος-Ελλάδα-Ευρώπη), στον οποίο μπορεί τώρα να προστεθεί και η Αίγυπτος με το κοίτασμα Zohr. Το δεύτερο είναι ο αγωγός Ισραήλ-Κύπρου-Τουρκίας, προκειμένου οι Ισραηλινοί και οι Κύπριοι να στείλουν το φυσικού τους αέριο στην Τουρκία, μέσω της ΑΟΖ της Κύπρου. Οι Ισραηλινοί δεν μπορούν να στείλουν το φυσικό τους αέριο στην Τουρκία αν δεν συναινέσει η Κύπρος, γιατί η Ρωσία και το Ιράν δεν θα επιτρέψουν να περάσει το φυσικό αέριο του Ισραήλ από την ΑΟΖ του Λιβάνου και της Συρίας. Οι Τούρκοι εισάγουν το μεγαλύτερο μέρος του φυσικού τους αερίου από την Ρωσία και το Ιράν, και ένας αγωγός Ισραήλ-Κύπρου-Τουρκίας θα έπληττε τα συμφέροντα αυτών των χωρών.<br /><br />Επίσης, όπως έχω ξαναπεί, μόνο η Αίγυπτος και η Τουρκία μπορούν να απορροφήσουν μεγάλες ποσότητες φυσικού αερίου στην Ανατολική Μεσόγειο. Η Ελλάδα για παράδειγμα καταναλώνει λιγότερο από 3 δις κυβικά μέτρα φυσικού αερίου ετησίως. Η Αίγυπτος και η Τουρκία όμως, με πληθυσμό 82 και 75 εκατομμύρια κατοίκων αντίστοιχα, έχουν πολύ μεγαλύτερες ανάγκες. Η τρίτη λύση είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση μέσω του Ελλάδας και του αγωγού East Med. Οι εξαγωγές στην Αίγυπτο ήταν ένα από τα βασικά σχέδια της Κύπρου και του Ισραήλ, γιατί οι εξαγωγές στην Αίγυπτο δεν ενοχλούν τους Ρώσους, και δεν ενοχλούν και ιδιαίτερα τους Τούρκους. Αυτό το σχέδιο όμως δείχνει να ναυαγεί μετά την ανακάλυψη του τεράστιου Αιγυπτιακού κοιτάσματος Zohr τον Αύγουστο του 2015.<br /><br />Οι Ισραηλινοί και οι Κύπριοι έχουν συμφέρον να στείλουν το φυσικό τους αέριο στην Τουρκία, οι πρώτοι ζητώντας ως αντάλλαγμα να σταματήσει η Τουρκία να τους χτυπάει μαζί με το Κατάρ και το Ιράν από την Γάζα, και οι δεύτεροι για να ζητήσουν ανταλλάγματα στο Κυπριακό. Βλέπετε ότι στο Κυπριακό υπάρχει μεγάλη κινητικότητα το τελευταίο διάστημα, και είχα ανεβάσει πρόσφατα ένα άρθρο της τουρκικής Χουριέτ που έγραφε ότι η Τουρκία θα πρέπει να κάνει υποχωρήσεις στο Κυπριακό, προκειμένου να διασφαλίσει τα ενεργειακά της συμφέροντα, εννοώντας αυτό ακριβώς που λέω. Το πρόβλημα είναι ότι για να δώσει η Τουρκία αυτά τα ανταλλάγματα θα θελήσει να μην την παρακάμψουν το Ισραήλ και η Κύπρος μέσω Ελλάδας με τον αγωγό East Med, ή κάποιον άλλο αντίστοιχο αγωγό. Επίσης, αν οι Ισραηλινοί και οι Κύπριοι στείλουν το φυσικό τους αέριο στην Τουρκία, θα δώσουν στην Τουρκία μία ανάσα, αφού θα μειώσουν την εξάρτηση της από το φτηνό Ρωσικό αέριο. Η Τουρκία εισάγει από την Ρωσία τα 30 από τα 50 δις κυβικά μέτρα φυσικού αερίου που καταναλώνει ετησίως.<br /><br />Την Ελλάδα φυσικά την συμφέρει να δημιουργηθεί ο αγωγός East Med, ειδικά μετά το ανανεωμένο ενδιαφέρον της ΕΕ για το έργο, λόγω της ανακάλυψης του κοιτάσματος Zohr, το οποίο έδωσε στο έργο μία άλλη προοπτική. Κακά τα ψέματα, σε θεωρητικό επίπεδο τουλάχιστον, είναι πολύ καλύτερος ο East Med από τον Ισραήλ-Κύπρος-Τουρκία για την Ελλάδα. Λέω σε θεωρητικό επίπεδο γιατί θα πρέπει να εξεταστεί και η δυνατότητα να πραγματοποιηθούν τα δύο έργα για να κρίνουμε τι είναι καλύτερο και τι είναι χειρότερο.<br /><br />Να δούμε τώρα τα προβλήματα που προκύπτουν στις δύο περιπτώσεις. Αν προχωρήσει ο East Med, θίγονται τα συμφέροντα και της Τουρκίας, και της Ρωσίας και του Ιράν και του Κατάρ. Μεγάλο πρόβλημα. Οι Ισραηλινοί προσπαθούν να θεραπεύσουν αυτό το πρόβλημα δίνοντας στους Ρώσους μεγάλα ποσοστά στα κοιτάσματα τους, ώστε να τους βγάλουν από τους πιθανούς αντιπάλους. Έχουν ήδη δώσει στους Ρώσους ένα μεγάλο ποσοστό του Τamar, και συζητούν να δώσουν και ένα μεγάλο ποσοστό του Leviathan, αν φυσικά η Ρωσία δεχτεί να μην τους χτυπάει στον Λίβανο και την Συρία. <br /><br />Οι Ισραηλινοί χρειάζονται για πολλούς λόγους τους Ρώσους, αλλά ένας βασικός λόγος είναι ότι οι Ισραηλινοί χτυπάνε στην Συρία φορτία με όπλα που στέλνει το Ιράν στην Χεζμπολάχ στον Νότιο Λίβανο. Αν οι Ισραηλινοί χαλάσουν τις καλές τους σχέσεις με τους Ρώσους, οι Ρώσοι θα χτυπάνε τα αεροπλάνα των Ισραηλινών που παραβιάζουν τον εναέριο χώρο της Συρίας, και τα όπλα του Ιράν θα φτάνουν στην Χεζμπολάχ. Επικοινωνιακά οι Ισραηλινοί θα είναι οι χαμένοι, γιατί οι Ρώσοι θα χτυπάνε τα Ισραηλινά αεροπλάνα έξω από το Ισραήλ, είτε αυτό συμβαίνει στον Λίβανο είτε στην Συρία. Επομένως ο βασικός σύμμαχος των Ισραηλινών είναι οι ΗΠΑ, αλλά οι Ισραηλινοί χρειάζονται τους Ρώσους πάρα πολύ. Για τους Κυπρίους πια δεν το συζητάμε και καθόλου γιατί η Ρωσία είναι ο βασικός τους σύμμαχος.<br /><br />Ακόμη όμως και αν βγάλουν οι Ισραηλινοί και οι Κύπριοι τους Ρώσους από την λίστα των αντιπάλων του East Med, που δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι μπορεί να επιτευχθεί, θα έχουν να αντιμετωπίσουν τους Τούρκους, τους Ιρανούς και τους Καταριανούς. Και άλλους παίκτες φυσικά, όπως οι Άραβες της Βόρειας Αφρικής, αλλά μιλάω για τους βασικούς αντιπάλους.<br /><br />Αν τώρα η Κύπρος και το Ισραήλ στείλουν το φυσικό τους αέριο στην Τουρκία, θίγονται οι Ρώσοι, οι Ιρανοί και οι Καταριανοί. Με τα ποσοστά που δίνουν στους Ρώσους οι Ισραηλινοί τους μπλέκουν πάλι στα πόδια των Τούρκων, προσπαθώντας και σε αυτήν την περίπτωση να τους βγάλουν από την λίστα των αντιπάλων του έργου. Ούτε και σε αυτήν την περίπτωση είναι σίγουρο ότι μπορούν να καταφέρουν οι Ισραηλινοί κάτι τέτοιο. Θίγεται επίσης και η Ελλάδα όπως ήδη είπα με τον αγωγό Ισραήλ-Κύπρο-Τουρκία. <br /><br />Δεν είναι τυχαίο ότι με όλη αυτήν την κινητικότητα που παρατηρούμε στο Κυπριακό ο Τσίπρας πήγε στην Τουρκία και δήλωσε ότι η Ελλάδα δέχεται να ξεπαγώσουν οι διαπραγματεύσεις για την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ, πουλώντας την Κύπρο, αφού δεν το συνέδεσε με την λύση του Κυπριακού, όπως παραδοσιακά κάνουν οι Ελληνικές κυβερνήσεις. Αυτό εξαγρίωσε τους Κυπρίους, όπως μπορείτε να διαβάσετε στο παρακάτω άρθρο του Πρώτου Θέματος με τίτλο “Οργή στην Κύπρο για τις δηλώσεις Τσίπρα που κόπηκαν από το Μαξίμου”, Νοεμβρίου 2015.<br /><br />Το σίγουρο είναι ότι και ο East Med, και ο Ισραήλ-Κύπρος-Τουρκία παρουσιάζουν πολλά προβλήματα. Όμως είναι λάθος να πουλάει η Ελλάδα την Κύπρο τόσο άκομψα. Μπορούν οι συνεννοήσεις να γίνουν με κάποιον άλλο τρόπο.<br /><br />Νομίζω πάντως ότι ο Ισραήλ-Κύπρος-Τουρκία, παρόλο που δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα της Ελλάδας, είναι λιγότερο επικίνδυνος, γιατί κρατάει τους Τούρκους ευχαριστημένους, ενώ ο East Med, εκτός από τους Τούρκους δυσαρεστεί και τους Ρώσους, ακόμη και αν οι Ισραηλινοί δώσουν στους Ρώσους ακόμη μεγαλύτερα ποσοστά. Και δεν νομίζω ότι μπορεί να προχωρήσει έργο στην Ανατολική Μεσόγειο με τους Τούρκους και τους Ρώσους απέναντι. Από την άλλη πλευρά η ΕΕ είναι διατεθειμένη να χρηματοδοτήσει ένα έργο όπως ο East Med, κάτι που θα αναβάθμιζε την Ελλάδα και την Κύπρο. Αλλά το πιο σημαντικό απ’όλα είναι να μην μπλεχτούμε σε κάποιον πόλεμο. Μόνο αν οι ΗΠΑ εγγυθηούν στρατιωτικά την κατασκευή του East Med θα πρέπει η Ελλάδα να το επιχειρήσει. Αν η Ελλάδα πάει κόντρα στους Τούρκους και τους Ρώσους μόνη θα είναι σαν να αυτοκτονεί.<br /><br />Να μην ξεχνάμε ότι το όνειρο της Τουρκίας είναι η Θράκη, προκειμένου η Τουρκία να πάρει την θέση της Ελλάδας ως το σημείο που μπορεί να συνδέσει την Ανατολική Ευρώπη με το Αιγαίο. Η ΕΕ βέβαια μέσω της Θράκης και του αγωγού ΙGB (Interconnector Greece Bulgria) φιλοδοξεί να παρακάμψει την Ρωσία και την Τουρκία, αλλά αυτό προϋποθέτει να καταφέρει η Ελλάδα να κρατήσει την Θράκη, κάτι που δεν είναι σίγουρο με τον τρόπου που ο ΣΥΡΙΖΑ παίζει την χώρα στα ζάρια. <div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"> <br /></div> <a href="http://iakovosal.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Ελλάδα VS Κύπρος

Στον παραπάνω χάρτη βλέπετε το μεγαλύτερο κοίτασμα φυσικού αερίου της Κύπρου (Αφροδίτη), και τα δύο μεγαλύτερα κοιτάσματα φυσικού αερίου τ...

Διαβάστε την συνέχεια

"Άλλος για το Αιγαίο"; Όποια οργάνωση θέλει έρχεται για να κάνει ...έρευνα και διάσωση!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiPyG8hmz7A1gHeZmGWUrekfnpl8k7bwnqxgqQpPGZJqnKnxguG63ngNoDOgQZEhKBM498Vy6jzj9crrzWGJ8mB6fSdJK2sZw6XI22-Xm1xWocY4ZNY173RPApQVH5S-npknrnzlvFmfNY/s1600/ereyna+sto+aigaio.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiPyG8hmz7A1gHeZmGWUrekfnpl8k7bwnqxgqQpPGZJqnKnxguG63ngNoDOgQZEhKBM498Vy6jzj9crrzWGJ8mB6fSdJK2sZw6XI22-Xm1xWocY4ZNY173RPApQVH5S-npknrnzlvFmfNY/s1600/ereyna+sto+aigaio.jpg" /></a></div> <br /> Όποιος θέλει κάνει έρευνα-διάσωση στο Αιγαίο.Δεν είναι μόνο οι ΜΚΟ ισλαμιστών που ήδη δρουν στη Μυτιλήνη . Άλλη ΜΚΟ ανακοινώνει ότι στις 18 Δεκεμβρίου να κάνει επιχειρήσεις διάσωσης στο Αιγαίο.<br /> <br /> Η ΜΚΟ moas.eu ανακοίνωσε ότι στις 18 Δεκεμβρίου έρχεται με δύο ταχύπλοες λέμβους για να προσφέρουν βοήθεια. Η οποία βεβαίως καλοδεχούμενη είναι. Το ερώτημα όμως είναι τι είναι όλες αυτές οι ΜΚΟ που σχεδόν κάθε μέρα εμφανίζοναι στην περιοχή. Τις ελέγχει κάποιος; Ζητάμε εμείς τη βοήθειά τους; Τι επιχειρούν να κάνουν και που στοχεύουν;<br /> <br /> Και βέβαια το μόνιμο ερώτημα που θέτουμε: τα επίσημα ευρωπαϊκά κράτη εκτός από το να μας κουνάνε το δάχτυλο, δεν θα έπρεπε να έχουν σπεύσει ήδη με πραγματικά χρήσιμα μέσα και ανθρώπινο δυναμικό για να βοηθήσουν; <br /> <br /> Στον χάρτη που δημοσιεύεται στην <a href="http://www.moas.eu/aegean-sea/"><strong><span style="color: blue;">ιστοσελίδα της moas.eu</span></strong></a> φαίνονται οι περιοχές όπου σκοπεύουν να κάνουν “έρευνα και διάσωση”. Η ιστοσελίδα της έχει ενδιαφέρον .Υπάρχει ολόκληρη κατηγορία για την “αποστολή στο Αιγαίο”.<br /> <br /> <strong>Όπως αναφέρει η moas.eu ,έχει ξεκινήσει μια διεθνή εκστρατεία με τίτλο #OneMore. Έχει ως στόχο να συγκεντρώσει χρήματα για την αντιμετώπιση του προσφυγικού προβλήματος.Πως; Καλεί τους πολίτες των χωρών που δραστηριοποιείται να δωρίσουν…ένα ακόμη σωσίβιο για τους πρόσφυγες που περνούν το Αιγαίο! Μα το ζήτημα είναι να μην φθάνουν εκεί οι άνθρωποι.<br /> </strong>Το πιο περίεργο όμως είναι ότι η συγκεκριμένη ΜΚΟ εμφανίζεται να διαθέτει πανάκριβο και υπερσύγχρονο εξοπλισμό. Ακόμη και υπερσύγρχονα drones! Όλα αυτά προκαλούν εντύπωση και καχυποψία.<br /> <br /> <strong>Τα ερωτήματα: οι ελληνικές αρχές γνωρίζουν για όλες αυτές τις αποστολές; Τις εγκρίνουν; Κι αν όχι τι σκοπεύουν να κάνουν;<br /> <br /> <img alt="" height="369" src="http://www.onalert.gr/files/Image/ONALERTPHOTOS/METANASTES/moas1.jpg" width="473" /></strong> <br /> <br /> <img alt="" height="309" src="http://www.onalert.gr/files/Image/ONALERTPHOTOS/METANASTES/moas2.jpg" width="462" /><br /> <br /> <a href="http://www.onalert.gr/" target="_blank">πηγή</a>

"Άλλος για το Αιγαίο"; Όποια οργάνωση θέλει έρχεται για να κάνει ...έρευνα και διάσωση!

Όποιος θέλει κάνει έρευνα-διάσωση στο Αιγαίο.Δεν είναι μόνο οι ΜΚΟ ισλαμιστών που ήδη δρουν στη Μυτιλήνη . Άλλη ΜΚΟ ανακοινώνει ότι στις ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ποιο το πεπρωμένο της Τουρκίας;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhsRpU0fSj6si8LaAV2yzJDRqFB_7WfV4dsK3Brty38ACaK9B1KWkuhpvhZqutMzDGLNy6uEzNMWBUuxE7YToWtRbBfz6hbdtU2In7t_iT6otu-7G_GZSZpp_fvce4JuwawvuimDJhsC4U/s1600/pio+to+peprwmeno+tis+toyrkias.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhsRpU0fSj6si8LaAV2yzJDRqFB_7WfV4dsK3Brty38ACaK9B1KWkuhpvhZqutMzDGLNy6uEzNMWBUuxE7YToWtRbBfz6hbdtU2In7t_iT6otu-7G_GZSZpp_fvce4JuwawvuimDJhsC4U/s1600/pio+to+peprwmeno+tis+toyrkias.jpg" /></a></div> <br /> <b>Peter Lvov</b>, <i>Réseau International</i> (Γαλλία) <br /> Είναι πλέον σαφές ότι η πολιτική καριέρα του Ταγίπ Ερντογάν φτάνει αργά αλλά σταθερά στο τέλος της. Μετά τη κατάρριψη του ρωσικού βομβαρδιστικού Su-24 πάνω από τη Συρία, ενώ στην πραγματικότητα απομακρυνόταν και δεν όδευε προς την Τουρκία, αν ο Ερντογάν είχε το θάρρος να ζητήσει αμέσως συγγνώμη από τη Μόσχα θα είχε την ευκαιρία να σώσει την καριέρα του.<br /> <br /> Αντ 'αυτού, μπερδεύτηκε σε ένα κουβάρι από ψέματα και γελοίες εξηγήσεις, ενώ ήταν αγενής με τη Ρωσία. Πάνω από όλα, προσπαθώντας να δικαιολογήσει τις ενέργειες της τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας ισχυριζόμενος ότι είχε λάβει προσωπικά εντολές από τον Μπαράκ Ομπάμα κατά τη διάρκεια της συνόδου κορυφής της G20 που πραγματοποιήθηκε στην Αττάλεια, σκηνοθέτησε μια κατηγορία εναντίον της Ουάσιγκτον. <br /> Η Μόσχα υποχρεώθηκε επομένως να δώσει την κατάλληλη απάντηση αποδυναμώνοντας τους πιο ευαίσθητους τομείς της τουρκικής οικονομίας: τον τουρισμό και τη γεωργία. <br /> Αυτό σημαίνει ότι ο προϋπολογισμός της Τουρκίας θα στερηθεί σύντομα δισεκατομμυρίων δολαρίων. <br /> Αλλά ακόμα και με τη πλάτη στον τοίχο, ο πρόεδρος της Τουρκίας έδειξε την εμμονική απερισκεψία του. <br /> Αυτό ανάγκασε τη Ρωσία να προχωρήσει ακόμη περισσότερο, αποκαλύπτοντας το ρόλο της Τουρκίας και της οικογένειας Ερντογάν στο λαθρεμπόριο συριακού κλεμμένου πετρελαίου, σε άμεση παραβίαση του ψηφίσματος του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών που εγκρίθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2015. Όλα αυτά σημαίνουν ότι το τουρκικό κράτος είναι άμεσα υπεύθυνο για τη χορηγία της διεθνούς τρομοκρατίας, η οποία, σύμφωνα με τον ΟΗΕ, θα έπρεπε να τιμωρείται με ιδιαίτερα σοβαρό τρόπο.<br /> <br /> Αυτή η τροπή των γεγονότων έχει ωθήσει τον Ερντογάν να απομακρυνθεί από τους συμμάχους του, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ. Όντως, να συνεργαστείς με έναν ηγέτη που βοηθά τους Ντάες αντί να τους πολεμήσει, σημαίνει να αμαυρώσεις τη φήμη σου, ιδίως στο πλαίσιο της σφαγής του Παρισιού που εκτελέστηκε από ισλαμιστές τρομοκράτες που μπήκαν στην Ευρώπη διασχίζοντας την τουρκική επικράτεια. <br /> <br /> Είναι πλέον ευρέως γνωστό το γεγονός ότι νωρίτερα αυτό το έτος, με την οικονομική βοήθεια της Σαουδικής Αραβίας και του Κατάρ, η Άγκυρα οργάνωσε την μαζική «έξοδο» προσφύγων προς την Ευρώπη και ανοίγοντας πρακτικά την πόρτα σε εκατοντάδες πολιτοφύλακες του Ισλαμικού Κράτους, για να διεισδύσουν στην ΕΕ. <br /> Είναι αμφίβολο αν το ΝΑΤΟ θα μπορέσει ποτέ πια να εμπιστεύεται έναν τέτοιο «σύμμαχο».<br /> Αυτό που έκανε ο Ερντογάν έθεσε σαφώς σε κίνδυνο όλες τις προσπάθειες της Τουρκίας να ενταχθεί στην ΕΕ, το όνειρο, εδώ και χρόνια, πολλών Τούρκων πολιτικών και απλών Τούρκων, ιδιαίτερα εκείνων του Εμπορικού Επιμελητήριου.<br /> <br /> Ακόμη πιο σοβαρό γεγονός, ο ίδιος ο πρόεδρος ντροπιάστηκε δημοσίως ενώπιον της χώρας. Έχανε ήδη αισθητά τη φήμη του, αλλά μόλις σήκωσε τη μάσκα, η δημοτικότητα του άρχισε να πέσει κατακόρυφα. <br /> Δείχνοντας όχι μόνο απλό ισλαμιστή, ο ηγέτης του τουρκικού έθνους είναι υποστηρικτής της διεθνούς τρομοκρατίας. Αλλά οι Τούρκοι, ειδικά εκείνοι που είναι καλά εκπαιδευμένοι, δεν θέλουν να επιστρέψουν στην σαρία, και προτιμούν να υποστηρίξουν τη μετάβαση προς τις ευρωπαϊκές αξίες που βασίζονται σε κοσμικές αρχές. Η δημόσια κατακραυγή που συγκλόνισε πριν από λίγα χρόνια τη πλατεία Ταξίμ στη Κωνσταντινούπολη και σε όλες τις μεγάλες πόλεις της Τουρκίας, ενθαρρυνθήκαν από αυτή τη σιωπηλή μετάβαση προς τον ισλαμισμό που θέλει ο Ερντογάν. Όσο για τους Κούρδους, οι οποίοι αποτελούν το ένα τρίτο του πληθυσμού της χώρας, λυπήθηκαν επίσης κάπως από την απροθυμία του Ερντογάν να τηρήσει την υπόσχεσή του να επεκτείνει τα δικαιώματα και τις ελευθερίες τους.<br /> <br /> Συνέπεια αυτών των πολιτικών του κυβερνώντος κόμματος, του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ), που ιδρύθηκε το 2001 από πρώην μέλη ενός απαγορευμένου ισλαμιστικού κινήματος, αντιμετώπισε παρά λίγο μια ταπεινωτική ήττα στις γενικές εκλογές του Ιουνίου 2015. Για να ανακτήσει την πλειοψηφία στο τουρκικό κοινοβούλιο, ο Ερντογάν αναγκάστηκε να προκηρύξει πρόωρες εκλογές το Νοέμβριο. Οι ειδικοί ήταν πεπεισμένοι ότι το ΑΚΡ θα αντιμετώπιζε μια πικρή ήττα, αλλά ξαφνικά, στις παραμονές των εκλογών, ένα κύμα τρομοκρατικών επιθέσεων άλλαξε απότομα την κατάσταση. Ο πληθυσμός φοβήθηκε ότι τρομοκράτες από τη γειτονική Συρία και το Ιράκ θα εισέβαλαν στη τουρκική επικράτεια, και ψήφισαν υπέρ του ΑΚΡ, με την ελπίδα ότι ο Ερντογάν και οι υποστηρικτές του θα ενίσχυαν την εξουσία τους, προκειμένου να αντιδράσουν κατάλληλα στην απειλή της τρομοκρατίας.<br /> <br /> Ταυτόχρονα, επιδιώκοντας να αυξήσει τον αριθμό των εδρών του στο Κοινοβούλιο, το κύριο κουρδικό κόμμα, που σχηματίστηκε από τη συγχώνευση των κουρδικών και αριστερών κινημάτων, βρέθηκε ξαφνικά αντιμέτωπο με την ήττα. Το AKP, το οποίο ήθελε φυσικά το 50% των ψήφων, πήρε μόνο 49,1%. Όμως, λόγω των ιδιαιτεροτήτων του συστήματος καταμέτρησης των ψήφων, έλαβε πάνω από 50% των εδρών με το δικαίωμα να σχηματίσει μόνο του νέα κυβέρνηση. Όμως, αυτό το αποτέλεσμα δεν επιτρέπει στον Ερντογάν να πραγματοποιήσει συνταγματικές μεταρρυθμίσεις που θα μετέτρεπαν τη χώρα σε μια αμιγώς προεδρική δημοκρατία με επικεφαλής τον ίδιο, «τον Σουλτάνο της Τουρκίας».<br /> <br /> Είμαστε τώρα αντιμέτωποι με την κατάσταση στην οποία ο Αχμέτ Νταβούτογλου, αρχηγός του ΑΚΡ και νυν Πρωθυπουργός, ο οποίος ενισχύθηκε σε μεγάλο βαθμό από τη νίκη του κυβερνώντος κόμματος, είναι τόσο ανερχόμενος όσο και ο πρόεδρος. Και μετά την επίθεση εναντίον του ρωσικού βομβαρδιστικού, ενίσχυσε περισσότερο τη θέση του, αν και δεν έχει αποφασίσει να αποστασιοποιηθεί δημοσίως από τον πρόεδρο. Μπορούμε με σιγουριά να υποθέσουμε ότι περιμένει ήσυχα την τέλεια ευκαιρία για να χτυπήσει μ'ένα θανάσιμο πλήγμα. Δεν είναι τίποτα λιγότερο από ένα επικίνδυνο ανταγωνιστή που ετοιμάζεται να αντικαταστήσει τον Ερντογάν στη δεδομένη στιγμή. <br /> <br /> Σε αντίθεση με τον Ερντογάν που μεγάλωσε στις φτωχογειτονιές της Κωνσταντινούπολης, και έμαθε να κάνει το δρόμο του μέσα από τη πονηριά και την εξαπάτηση, ο Νταβούτογλου μεγάλωσε σε μια καλά εκπαιδευμένη οικογένεια. Για χρόνια, εργάστηκε στο Τμήμα Διεθνών Σχέσεων στο Πανεπιστήμιο του Μαρμαρά και ήταν επισκέπτης καθηγητής σε στρατιωτικές σχολές της Τουρκίας. Το 2003 προήχθη στο βαθμό του Έκτακτου και Πληρεξούσιου Πρέσβη. Στη συνέχεια, το 2009 διορίστηκε Υπουργός Εξωτερικών της Δημοκρατίας της Τουρκίας, και κατείχε τη θέση αυτή μέχρι το 2014, όταν εξελέγη αρχηγός του κόμματος της Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης, του κόμματος στην εξουσία.<br /> Ο Αχμέτ Νταβούτογλου έκανε δήλωση λέγοντας ότι οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις έχουν συμμορφωθεί απευθείας με τις διαταγές του στην επίθεση εναντίον του Su-24, αλλά είναι πιο πιθανό παρά απίθανο ότι απλά προσπάθησε να καλύψει τον πρόεδρο. Ένα πράγμα είναι σαφές: σήμερα δεν είναι μόνο απλά ένας παλιός καθηγητής, είναι ένας σκληρυμένος πολιτικός, ένας ισλαμιστής που κοιτάζει προς τη Δύση.<br /> <br /> Άλλο σοβαρός ανταγωνιστής του Ερντογάν, ο Αμπντουλάχ Γκιούλ, πρώην πρόεδρος της Τουρκίας. Υπηρέτησε, επίσης, ως πρωθυπουργός της Τουρκίας, 1ος Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και Υπουργός Εξωτερικών. Ένθερμος υποστηρικτής της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, εργάστηκε σκληρά κατά την έναρξη των διαπραγματεύσεων για την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ. Θεωρείται ταυτόχρονα ως υποστηρικτής των ισλαμικών αξιών, αν και πολύ λιγότερο ριζοσπαστικός από τον Ερντογάν και το περιβάλλον του. Είναι επίσης γνωστός για τους στενούς δεσμούς του με την Ουάσιγκτον. <br /> <br /> Γιατί ο εν ενεργεία πρόεδρος αποφάσισε να τον ξεφορτωθεί παραμένει πάντα ένα πολιτικά αναπάντητο ερώτημα. Φαίνεται μάλλον ότι ο Γκιούλ είχε κουραστεί από τις παρανοϊκές ιδέες του πρώην προϊσταμένου του, ιδίως στον τομέα της συνεργασίας με τον ισλαμικό κράτος. Δεν είναι τυχαίο εξάλλου ότι ο Αμπντουλάχ Γκιουλ έκανε πρόσφατα μια επίσκεψη στην Ουάσιγκτον. Οι Αμερικανοί πολιτικοί προφανώς ενδιαφέρονται για την ενθρόνιση αυτού του παλιού πολιτικού ως νέο πρόεδρο, επειδή σαφώς κουράστηκαν από τον απρόβλεπτο Ερντογάν.<br /> <br /> Όλ’ αυτά δεν σημαίνουν βέβαια ότι η Τουρκία θα άρει τον εν ενεργεία πρόεδρο ή ότι θα φύγει αύριο. Η πραγματική επίδραση των οικονομικών μέτρων που έλαβε η Ρωσική Ομοσπονδία κατά της Άγκυρας θα είναι εμφανής τον Απρίλιο-Μάιο, όταν οι Τούρκοι αγρότες δεν θα έχουν αγορά για να πουλήσουν τα λαχανικά τους, ενώ η τουριστική περίοδος θα είναι μια πικρή αποτυχία για τους τοπικούς επιχειρηματίες, οι 3,5 εκατομμύρια Ρώσοι τουρίστες δεν είναι έτοιμοι να επιστρέψουν σύντομα. <br /> Οι αντίπαλες δυνάμεις, τόσο εντός του AKP και των άλλων κομμάτων, φυσικά, θα επωφεληθούν από την κατάσταση. Θα υποστηριχτούν από την πλειοψηφία των τουρκικών επιχειρηματικών κύκλων, οι οποίοι εξαρτόνται από το επίπεδο της συνεργασίας μεταξύ της Τουρκίας και της Ρωσίας.<br /> <br /> Αλλά η εκθρόνιση του Ερντογάν είναι ένα σχετικά θετικό σενάριο. <br /> Όσοι θυμούνται την τουρκική ιστορία γνωρίζουν ότι είναι μισητός από τη στρατιωτική διοίκηση των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων, η οποία διαδραματίζει παραδοσιακά έναν κρίσιμο ρόλο στη διατήρηση της σταθερότητας της χώρας. Για υποτιθέμενη προδοσία, ο ίδιος έβαλε στα μπουντρούμια ένα μεγάλο πακέτο στρατηγών και ανώτερων αξιωματικών. Η πλειοψηφία από αυτούς αναμένεται να απελευθερωθεί τώρα. <br /> Και αυτοί οι στρατηγοί, όπως εκείνοι που επέζησαν από την καταστολή του Ερντογάν, ονειρεύονται να τον εκδιώξουν, να σταματήσει η ισλαμοποίηση της Τουρκίας. Ο στρατός μη λαμβάνοντας κανένα εισόδημα από το λαθρεμπόριο πετρελαίου, άν θα διατηρηθούν οι δεσμοί μεταξύ του ΙΚ και της Άγκυρας, η στρατιωτική διοίκηση, με την υποστήριξη των συμμάχων της στο ΝΑΤΟ, θα μπορούσε να ξεκινήσει ένα πραξικόπημα και να επανακτήσει τη δύναμη που είχε πριν από τριάντα χρόνια. <br /> Αλλά αυτό το σενάριο δεν θα ικανοποιήσει τους τοπικούς Κούρδους και τις άλλες εθνοτικές και θρησκευτικές μειονότητες, οι οποίοι υπέστησαν τη βαναυσότητα του στρατού κατά την αφαίρεση των προσωπικών τους δικαιωμάτων.<br /> <br /> Επομένως, είναι πολύ πιθανό ότι βρισκόμαστε αντιμέτωποι με το δεύτερο σενάριο -το χειρότερο για τη χώρα.<br /> Όταν το κυβερνών ΑΚΡ θα βρεθεί αντιμέτωπο τόσο με το στρατό όσο και με τη νόμιμη αντιπολίτευση, με 22 εκατομμύρια Κούρδους υπό την ηγεσία του απαγορευμένου Κουρδικού Εργατικού Κόμματος (ΡΚΚ), η Τουρκία θα βυθιστεί σε πολιτικό χάος. Η εμφύλια σύρραξη στη συνέχεια θα οδηγήσει στην κατάρρευση του τουρκικού κράτους, με τις κουρδικές περιοχές (τα νοτιοανατολικά ολόκληρης της Ανατολίας) να χωρίσουν, αναζητώντας τρόπους για να δημιουργήσουν ένα ανεξάρτητο Κουρδιστάν που θα προσαρτήσει ορισμένα συριακά και ιρακινά εδάφη, αλλάζοντας την ισορροπία των δυνάμεων σε όλη τη Μέση Ανατολή.<br /> <br /> Ό, τι και θα συμβεί, ένα πράγμα είναι σαφές: ο Ταγίπ Ερντογάν θα αναγκαστεί να λογοδοτήσει για το πείσμα του, την αδυναμία του να σέβεται τους άλλους, για τη δικτατορία του, τη διαφθορά και τις σχέσεις του με το ΙΚ. <br /> Και προπαντός, θα είναι υπόλογος προς το τουρκικό λαό. <br /> Και, επίσης, προς τη Ρωσία για τις άνανδρες επιθέσεις που σκότωσαν δύο Ρώσους στρατιώτες που πολεμούσαν γενναία κατά της τρομοκρατίας.<br /> <br /> Peter Lvov, διδάκτωρ πολιτικής επιστήμης, αποκλειστικά για το online περιοδικό « New Eastern Outlook ».<br /> <a href="http://journal-neo.org/2015/12/07/what-fate-awaits-turkey/"><b><span style="color: #990000;">journal-neo.org/2015/12/07/what-fate-awaits-turkey/</span></b></a><br /> <div class="post-body entry-content" id="post-body-7825074806511796693" itemprop="description articleBody"> <div dir="ltr" trbidi="on"> <div class="MsoNoSpacing"> <br /><span style="color: #222222; font-family: "bookman old style" , "serif"; font-size: 13pt; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-font-family: Arial; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;"></span> <a href="http://infognomonpolitics.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a></div> </div> </div>

Ποιο το πεπρωμένο της Τουρκίας;

Peter Lvov , Réseau International (Γαλλία) Είναι πλέον σαφές ότι η πολιτική καριέρα του Ταγίπ Ερντογάν φτάνει αργά αλλά σταθερά στο τέλ...

Διαβάστε την συνέχεια

ΗΠΑ-Κούρδοι-Ιράν

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhkTKFVF4eLMIPP1mruNjSKLUrhksPCMghG82_J9RLk02b04KnA73e_ZsIrYw7b6gQxxPSUkl89bQp2-F0apFk8YEVp5uD5-SoH2Z1HCM6i_tIqUDG9TLvPHJpi2JXKBUKcg36fzO16BzI/s1600/usa%252C+koyrdoi%252C+iran.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhkTKFVF4eLMIPP1mruNjSKLUrhksPCMghG82_J9RLk02b04KnA73e_ZsIrYw7b6gQxxPSUkl89bQp2-F0apFk8YEVp5uD5-SoH2Z1HCM6i_tIqUDG9TLvPHJpi2JXKBUKcg36fzO16BzI/s1600/usa%252C+koyrdoi%252C+iran.jpg" /></a></div> <br /><br />Οι ΗΠΑ θέλουν να περάσουν έναν νόμο που θα άρει την υποχρέωση που έχουν αναλάβει να εξοπλίζουν τους Κούρδους του Βορείου Ιράκ μέσω της επίσημης Ιρακινής κυβέρνησης της Βαγδάτης, δηλαδή της κυβέρνησης των Ιρακινών Σιιτών. Οι Κούρδοι έχουν αποκτήσει την αυτονομία τους αλλά δεν είναι ανεξάρτητο κράτος, και η κεντρική κυβέρνηση του Ιράκ (Σιίτες Άραβες του Ιράκ) βλέπει πολύ εχθρικά τις εξαγωγές πετρελαίου των Κούρδων του Ιράκ προς την Τουρκία. Οι Τούρκοι και οι Κούρδοι του Ιράκ σχεδιάζουν επίσης αγωγούς φυσικού αερίου. Η κεντρική Ιρακινή κυβέρνηση θεωρεί ότι οι Κούρδοι θα πρέπει να εξάγουν το πετρέλαιο μόνο σε συνεννόηση με την κεντρική Ιρακινή κυβέρνηση, καταβάλλοντας ταυτόχρονα και τις ανάλογες προμήθειες.<div> <br />Ωστόσο οι Ιρακινοί Σιίτες και οι Κούρδοι, παρά την κόντρα τους για το πετρέλαιο του Ιρακινού Κουρδιστάν, πολεμούν μαζί στο Ιράκ τους Ιρακινούς Σουνίτες που υποστηρίζονται από την Τουρκία και την Σαουδική Αραβία. Οι Ιρακινοί Σιίτες υποστηρίζονται και από τους Ιρανούς, οι οποίοι επίσης δεν βλέπουν με καλό μάτι τους Κούρδους του Ιράκ, αφού ένα κομμάτι του Κουρδιστάν βρίσκεται στο Ιράν. Επίσης, οι Κούρδοι του Ιράκ είναι και για τους Ιρανούς αντίπαλοι στις αγορές πετρελαίου και αερίου.<br /><br />Οι ΗΠΑ είναι σύμμαχοι με τους Ιρακινούς Σιίτες, γιατί οι Ιρακινοί Σιίτες κατάφεραν να πάρουν την εξουσία χάρη στην ανατροπή από τις ΗΠΑ του Σαντάμ Χουσέιν το 2003. Ο Σαντάμ Χουσέιν ανήκε στην μειοψηφία των Ιρακινών Αράβων Σουνιτών. Στα πλαίσια της συμμαχίας τους με τους Σιίτες του Ιράκ, οι ΗΠΑ πρέπει να είναι προσεκτικές όταν υποστηρίζουν τους Κούρδους του Ιράκ, και προφανώς έχουν αναλάβει την δέσμευση να τους εξοπλίζουν μέσω των Ιρακινών Σιιτών (κεντρική κυβέρνηση Βαγδάτης). Παραδόξως όταν οι ΗΠΑ υποστηρίζουν τους Κούρδους του Ιράκ δεν έχουν τόσο μεγάλο πρόβλημα με τους Τούρκους, αφού οι Τούρκοι συνεργάζονται με τους Κούρδους του Ιράκ στον τομέα του πετρελαίου, σε αντίθεση με τους φτωχούς σε πετρέλαιο και αέριο Κούρδους της Συρίας και της Τουρκίας με τους οποίους οι Τούρκοι σφάζονται. Οι ΗΠΑ όμως έχουν όπως είπα πρόβλημα με τους Ιρακινούς Σιίτες και τους Ιρανούς όταν εξοπλίζουν τους Κούρδους του Ιράκ, περισσότερο τουλάχιστον απ’όσο επιθυμούν οι Ιρακινοί Σιίτες και οι Ιρανοί.<br /><br />Οι ΗΠΑ θέλουν προφανώς να βεβαιωθούν ότι οι Κούρδοι του Ιράκ θα μπορούν να αντιμετωπίσουν και τον ISIS και τους Ιρακινούς Σιίτες και τους Ιρανούς αν χρειαστεί, και θέλουν να τους δώσουν περισσότερα όπλα, παρακάμπτοντας τους Ιρακινούς Σιίτες με τον νόμο που θέλουν να ψηφίσουν.</div> <div> <br />Το άρθρο γράφει ότι οι μαχητές που υποστηρίζονται από το Ιράν στο Ιράκ απειλούν ότι θα επιτεθούν σε στρατιωτικές βάσεις των ΗΠΑ στο Ιράκ, αν οι ΗΠΑ προχωρήσουν σε μία τέτοια ενέργεια. Το ενδιαφέρον είναι ότι και οι Ιρακινοί Σιίτες και οι Ιρανοί και οι Κούρδοι είναι σύμμαχοι των ΗΠΑ. Η διαφορά είναι ότι οι Κούρδοι του Ιράκ είναι φυσικός σύμμαχος των ΗΠΑ, γιατί είναι περικυκλωμένοι από εχθρούς, ενώ οι Ιρακινοί Σιίτες θεωρούν τους Ιρανούς πιο αξιόπιστους συμμάχους από τις ΗΠΑ, γιατί φοβούνται ότι οι ΗΠΑ, αν τα βρουν σκούρα, μπορεί να σηκωθούν να φύγουν και να τους αφήσουν στα κρύα του λουτρού, όπως έχουν ξανακάνει στο παρελθόν. Ενώ γνωρίζουν ότι οι Ιρανοί θα είναι εκεί για πάντα.<br /><br />Οι Ιρανοί είναι επίσης πλέον σύμμαχοι των ΗΠΑ, στα χαρτιά τουλάχιστον, αλλά χρειάζονται τους Ρώσους, από τους οποίους αγοράζουν όπλα, αφού οι ΗΠΑ δεν πουλάνε όπλα στο Ιράν, αλλά και γιατί χρειάζονται την Κίνα για να εξάγουν το πετρέλαιο και το αέριο τους μέσω του Πακιστάν. Επομένως ο πιο φυσικός σύμμαχος από τους τρεις για τις ΗΠΑ είναι οι πλούσιοι σε πετρέλαιο και αέριο Κούρδοι, αφού μόνο στην Δύση μπορούν να στραφούν.<br /><br />Έχει ενδιαφέρον να δούμε πως θα χειριστούν οι ΗΠΑ αυτό το τρίγωνο, αφού και με τους τρεις έχουν κάποια μορφή συμμαχίας. <br /><br />Ιράκ - Σιίτες Άραβες (πράσινο), Σουνίτες Άραβες (ροζ) και Κούρδοι (καφέ)<br /><br /><br /><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEge7E7C0EqXxDpammhHRr9IacgIpU3bU_MI6E9y1xEuDb7f1LgMZtoajWCFnfbE3lBitBoY49UUzFaOE_jKX2nskv3M7aKKcEKX3jXwY7aEIMRTy-gFjbrk0Ly491ssraTwcqbhZEyjtCA/s1600/Map+of+Shiites+and+Sunnis+of+Iraq.JPG"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEge7E7C0EqXxDpammhHRr9IacgIpU3bU_MI6E9y1xEuDb7f1LgMZtoajWCFnfbE3lBitBoY49UUzFaOE_jKX2nskv3M7aKKcEKX3jXwY7aEIMRTy-gFjbrk0Ly491ssraTwcqbhZEyjtCA/s640/Map+of+Shiites+and+Sunnis+of+Iraq.JPG" /></a><br /><br /><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhxNsr0m42GW13cFBTZu729tL7VYvNEWZQSqrU3IKRbVhD7fJlQ_MxXZo34F5jSx8ZVT7heCao7Sd-d2GC0tVfC2ZQYj8FqJ0fxgICF9KXw7OcxAOryA4F5gUY5pq-Uch2J62Ill-ByUTE/s1600/%25CE%25A7%25CE%25AC%25CF%2581%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%25A0%25CE%25B5%25CF%2584%25CF%2581%25CE%25B5%25CE%25BB%25CE%25B1%25CE%25AF%25CE%25BF%25CF%2585+%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25B9+%25CE%25A6%25CF%2585%25CF%2583%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25BF%25CF%258D+%25CE%2591%25CE%25B5%25CF%2581%25CE%25AF%25CE%25BF%25CF%2585+%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%259C%25CE%25AD%25CF%2583%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%2591%25CE%25BD%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25BB%25CE%25AE%25CF%2582.JPG"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhxNsr0m42GW13cFBTZu729tL7VYvNEWZQSqrU3IKRbVhD7fJlQ_MxXZo34F5jSx8ZVT7heCao7Sd-d2GC0tVfC2ZQYj8FqJ0fxgICF9KXw7OcxAOryA4F5gUY5pq-Uch2J62Ill-ByUTE/s640/%25CE%25A7%25CE%25AC%25CF%2581%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%25A0%25CE%25B5%25CF%2584%25CF%2581%25CE%25B5%25CE%25BB%25CE%25B1%25CE%25AF%25CE%25BF%25CF%2585+%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25B9+%25CE%25A6%25CF%2585%25CF%2583%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25BF%25CF%258D+%25CE%2591%25CE%25B5%25CF%2581%25CE%25AF%25CE%25BF%25CF%2585+%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%259C%25CE%25AD%25CF%2583%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%2591%25CE%25BD%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25BB%25CE%25AE%25CF%2582.JPG" /></a><br /><br /><br /><a href="http://iakovosal.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a></div>

ΗΠΑ-Κούρδοι-Ιράν

Οι ΗΠΑ θέλουν να περάσουν έναν νόμο που θα άρει την υποχρέωση που έχουν αναλάβει να εξοπλίζουν τους Κούρδους του Βορείου Ιράκ μέσω της επί...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελληνοτουρκική συνδιαχείριση του Aιγαίου με "αφεντικό" την Frontex

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjEWyUJhOSnl8Y3FKm5Gdd4RjnT5m3h-f1XLJBoUzdpCpxUF2Z-A6ReABsYDUQERto4oG1xGLfBP1uAy41fCdPVk1BNrmomY8OwdgQKx3972l7LcVm0isX0BeMkZaz_JBxs08uScN0yBAM/s1600/frontex.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjEWyUJhOSnl8Y3FKm5Gdd4RjnT5m3h-f1XLJBoUzdpCpxUF2Z-A6ReABsYDUQERto4oG1xGLfBP1uAy41fCdPVk1BNrmomY8OwdgQKx3972l7LcVm0isX0BeMkZaz_JBxs08uScN0yBAM/s1600/frontex.jpg" /></a></div> <br /> <br /> Με μία εξαιρετικά ασυνήθιστη, για τα διμερή και διεθνή δεδομένα, κίνηση, η Ελλάδα και η Τουρκία με τρόπο ξαφνικό, ταυτόχρονο και απολύτως συντονισμένο, απέσυραν στα μουλωχτά προχθές από τη διεθνή κυκλοφορία τις πλήρως αντιτιθέμενες διεθνείς αγγελίες τους (ΝΟΤΑΜ) που είχαν εκδώσει στις 3 Δεκεμβρίου για την τουρκική θαλάσσια Έρευνα και Διάσωση στο Αιγαίο, χωρίς να εκδώσουν νέες ΝΟΤΑΜ, ακυρωτικές των προηγουμένων, και χωρίς να εξηγήσουν δημοσίως την αναγκαιότητα αυτών των κινήσεων.<br /> <br /> Της<b> Κύρας Αδάμ</b><br /> Οι σιωπηλές αποσύρσεις της ελληνικής και τουρκικής ΝΟΤΑΜ για το επίμαχο θέμα της θαλάσσιας έρευνας και Διάσωσης στο Αιγαίο,(SAR), καθώς οι προσφυγικές ροές από την Τουρκία στα ελληνικά νησιά του Αν. Αιγαίου συνεχίζονται, συμπίπτουν χρονικώς με τη δημοσίευση της κοινής γαλλογερμανικής επιστολής προς τον αρμόδιο Επίτροπο Δ. Αβραμόπουλο και δι’ αυτού στον πρόεδρο της Κομισιόν, κ Γιούνκερ, με την οποία ζητούν να διευρυνθούν οι αρμοδιότητες της FRONTEX ώστε αυτή να αναλαμβάνει αυτοβούλως πρωτοβουλίες για τη φύλαξη των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ, χωρίς προηγούμενο αίτημα κράτους μέλους.<br /> <br /> Είναι προφανές ότι το θέμα αφορά σχεδόν αποκλειστικώς στα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ στα ελληνικά νησιά του Αν. Αιγαίου, που αποτελούν και την πύλη εισόδου των προσφύγων από την Τουρκία, η οποία μόλις πριν από 10 ημέρες ήρθε σε Συμφωνία Κορυφής με την ΕΕ για το προσφυγικό.<br /> <br /> Το θέμα της ενίσχυσης των αρμοδιοτήτων της FRONTEX στα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ αναμένεται να συζητηθεί στη Σύνοδο Κορυφής της 15ης Δεκεμβρίου, και είναι προφανές ότι η Κομισιόν, αλλά και η πλειοψηφία των εταίρων, θέλουν να προλάβουν και, στην καλύτερη περίπτωση, να συντονίσουν, τις αντιτιθέμενες θέσεις της Ελλάδας και της Τουρκίας σε ό,τι αφορά στην Έρευνα και Διάσωση στην θαλάσσια περιοχή των ελληνικών νήσων του Αν. Αιγαίου, ύστερα μάλιστα από τις πολλαπλές αλλά αποτυχημένες προσπάθειες Μέρκελ – Γιούνκερ να συμφωνηθούν κοινές ελληνοτουρκικές περιπολίες στο Αιγαίο…<br /> <br /> Μέχρι στιγμής τουλάχιστον δεν έχει γίνει δημοσίως γνωστό, αν οι ξαφνικές και σιωπηλές κινήσεις Αθήνας και Άγκυρας για τις επιχειρήσεις SAR στο Αιγαίο είναι αποτέλεσμα συντονισμένων ευρωπαϊκών κινήσεων και παραινέσεων προς τις δύο πλευρές, έτσι ώστε η μεν Ελλάδα να μην επιμείνει, όλες οι κινήσεις της FRONTEX να τεθούν υπό τον αποκλειστικό ελληνικό έλεγχο, η δε Τουρκία, να μην εκβιάζει την FRONTEX απαιτώντας τον έλεγχο των επιχειρήσεων SAR από τη μέση του Αιγαίου και ανατολικά.<br /> <br /> <a href="http://www.liberal.gr/admin/uploads/1_4.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img height="240" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEiQQNMqymjozmb2S_oUEld5NY8P2PrwTvG-cYrpR-mJd_7ih3DBHOimirVqV1hCPNfE0Wz2xwqyzAiyMXxiumxre8IBM_mZZ7cf3FNbnzV5mdvs8X0iEtGC_ofwlSA1Q2DrSQX8Scj-Z4ju4g=" width="320" /></a><br /> <div> Η πρωτοφανής και… πρωτότυπη μουγκή απόσυρση της ελληνικής και τουρκικής ΝΟΤΑΜ για SAR στο Αιγαίο ξεκίνησε στις 3 Δεκεμβρίου όταν η ΥΠΑ Ελλάδας εξέδωσε τη διεθνή αγγελία Α2500/15 για εκτέλεση τουρκικών δραστηριοτήτων Έρευνας και Διάσωσης στο Αιγαίο.<br /> <br /> Στη ΝΟΤΑΜ αυτή η ΥΠΑ επεσήμανε ότι επειδή η τουρκική Έρευνα και Διάσωση θα διεξαχθεί εντός του FIR Αθηνών, τα τουρκικά μέσα SAR οφείλουν να συντονίζονται με το συντονιστικό κέντρο ΕΚΣΕΔ του Πειραιά, που είναι υπεύθυνο για την περιοχή στο FIR Αθηνών.<br /> <br /> Όμως λίγες ώρες αργότερα, ήλθε η τουρκική απάντηση με την έκδοση διεθνούς ΝΟΤΑΜ Α5576/15.<br /> <br /> Με τη ΝΟΤΑΜ αυτή η Τουρκία δηλώνει διεθνώς ότι η περιοχή στο Αιγαίο ανήκει στην Τουρκία, σύμφωνα με τη Σύμβαση του Αμβούργου 1979 του ΙΜΟ (Διεθνούς Οργανισμού Ναυσιπλοΐας) και τα τουρκικά μέσα θα συντονίζονται μόνον με τις τουρκικές αρχές.<br /> <br /> Έτσι στην πράξη, η Τουρκία αναγγέλλει διεθνώς την ενεργοποίηση και εφαρμογή του τουρκικού νόμου 24611/12 Δεκεμβρίου 2001, σύμφωνα με τον οποίο SAR από τη μέση του Αιγαίου και ανατολικά εκτελεί μόνον η Τουρκία...<br /> <br /> <img height="480" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEiDFtD500lewwQOHC3rrnrfHlnEkmDhCFtPfUz0quZGeXlkAhN7elcR__S7K5ybJXJeeqopBqVyvDsFbehtByznp9Mmn_a8IQAvuC5loBD3aYwdpUyJ36640rzEELUMptZg6Gn94K18BbkT=" width="640" /><br /> <br /> (Ο χάρτης που αναρτάται είναι ο επίσημος τουρκικός χάρτης του ν 24611/12 και με την κόκκινη γραμμή φαίνεται ευκρινέστατα ότι η Τουρκία έχει μοιράσει το Αιγαίο ακριβώς στη μέση για την Έρευνα και Διάσωση)<br /> <br /> <img height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEhTJn2LZGRROkb8v_8b_AmiTTv4jQ6DbH644jHsHrDthxJX03WfG9v-W5w2jI5N2tFsVSAd_KTXYAqWt4FzIIq2z99iYdHxAsDpD1EYY1fhkQSxk75t6fik4QKOqr2uNmo63fiSMSuP9489TA=" width="300" /><br /> <br /> <b>Ο Χουντίνι των ΝΟΤΑΜ</b><br /> <br /> Στις 3 Δεκεμβρίου, όπως φαίνεται στο παραπάνω έγγραφο, η τουρκική ΝΟΤΑΜ Α5576/15 εγγράφεται στις διεθνείς αναγγελίες του FIR Kωνσταντινούπολης, με την οποία αναγγέλλει ότι η τουρκική περιοχή Έρευνας και Διάσωσης είναι το μισό Αιγαίο.<br /> <br /> Στις 7 Δεκεμβρίου η ΝΟΤΑΜ αυτή έχει ως δια μαγείας εξαφανιστεί από τον ίδιο πίνακα.<br /> <br /> Το ίδιο ακριβώς έχει συμβεί και στον πίνακα των ΝΟΤΑΜ του FIR Αθηνών για την ελληνική ΝΟΤΑΜ Α2500/15.<br /> <b><br /></b> <b>Η ιστορία των ειχειρήσεων SAR στο Αιγαίο</b><br /> <br /> Σημειώνεται ότι η προκλητική κίνηση της Τουρκίας για το μοίρασμα του Αιγαίου, που είναι και μόνιμος στόχος της, σημειώθηκε στις 3 Δεκεμβρίου, δηλαδή μόλις 5 ημέρες μετά τη Σύνοδο Κορυφής ΕΕ-Τουρκίας, με τα πολλαπλά πολιτικά δώρα των ευρωπαίων στην Άγκυρα, αλλά και την ενεργοποίηση του Σχεδίου Δράσης ΕΕ – Τουρκίας, με τα πολλά και ασαφή σημεία για την τουρκική συνεισφορά και συνεργασία στη διάσωση των προσφύγων από τις τουρκικές στις ελληνικές ακτές.<br /> <br /> Η Αθήνα, ως γνωστόν τα αποδέχθηκε όλα χωρίς καμία ανάμειξη της στη διαπραγμάτευση ώστε να υπενθυμίσει και καταγράψει εκ νέου την διεθνή αρμοδιότητα της Ελλάδας για τον έλεγχο και συντονισμό των επιχειρήσεων μέσα στην περιοχή του FIR Αθηνών, δηλαδή μέχρι τα δυτικά σύνορα της Τουρκίας.<br /> <br /> Ο γρίφος των θαλασσίων επιχειρήσεων Έρευνας και Διάσωσης στο Αιγαίο έχει την μικρή αλλά πολύ σοβαρή ιστορία του. Εν ολίγοις, στη Σύμβαση του Αμβούργου για τον ΙΜΟ, το 1979, το άρθρο 214 επιβάλλει-υποχρεώνει την Ελλάδα και την Τουρκία να διαπραγματευθούν και συμφωνήσουν την οριοθέτηση των θαλασσίων περιοχών τους εντός των οποίων η κάθε χώρα θα είναι αποκλειστικά αρμόδια και υπεύθυνη για τη θαλάσσια Έρευνα Διάσωση (SAR) στο Αιγαίο. Μέχρι σήμερα δεν έχει υπάρξει τέτοια συμφωνία ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία.<br /> <br /> Ωστόσο το άρθρο 215 ορίζει ότι σε περίπτωση μη ύπαρξης συμφωνίας, κάθε χώρα μπορεί να ορίσει τη δική της περιοχή, με τρόπο που να εξυπηρετείται κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο η Θαλάσσια Έρευνα – Διάσωση των θαλασσίων ατυχημάτων και να ενημερώνει τον ΙΜΟ, υπεύθυνο Οργανισμό για τη διεθνή ναυσιπλοΐα και τη Θαλάσσια Έρευνα και Διάσωση.<br /> <br /> Από την άλλη, ο ICAO, διεθνής οργανισμός Αεροναυτιλίας, με τη σύμφωνη γνώμη της Τουρκίας, έχει καθορίσει τα όρια του FIR Αθηνών ως περιοχή Έρευνας και Διάσωσης της Αθήνας για τα αεροπορικά ατυχήματα, η οποία ασκείται και ενεργοποιείται από το Ενιαίο Κέντρο Συντονισμού Έρευνας – Διάσωσης ( ΕΚΣΕΔ) με έδρα τον Πειραιά, υπαγόμενο στο ΛΣ και το ΓΕΑ.<br /> <br /> Η Τουρκία ζήτησε από τον ΙΜΟ το 1980 να εγκρίνει το μισό Αιγαίο ως περιοχή Έρευνας και Διάσωσης της Άγκυρας, ζητώντας ακόμα τη δημιουργία και 11 θαλασσίων πεδίων βολής. Το τουρκικό αίτημα απορρίφθηκε.<br /> <br /> Η Άγκυρα επανήλθε όμως δριμύτερη και ξαφνικά το 2001 η τουρκική Εθνοσυνέλευση ψήφισε τον τουρκικό νόμο 24611 με τον οποίο ορίζει μονομερώς το μισό Αιγαίο και το βόρειο τμήμα του FIR Λευκωσίας ως περιοχή της Άγκυρας για θαλάσσια Έρευνα και Διάσωση (σ.σ. βλέπε τουρκικό χάρτη). Ο ΙΜΟ δυστυχώς, χωρίς να υπάρξει τότε αντίδραση της Αθήνας, συμπεριέλαβε τον τουρκικό νόμο στο διεθνές εγχειρίδιο του που αφορά σε θαλάσσια Έρευνα και Διάσωση.<br /> <br /> Έτσι, το χρόνιο αυτό πρόβλημα ανακυκλώνεται και μεγεθύνεται τώρα με την ευρωπαϊκή ανάγκη έλεγχου και περιορισμών των προσφυγικών ροών από την Τουρκία στην Ελλάδα.<br /> <br /> Η προχθεσινή απόσυρση -ύστερα από ευρωπαϊκές παρεμβάσεις- των σχετικών διεθνών ΝΟΤΑΜ Αθήνας και Άγκυρας για SAR στο Αιγαίο, κατ’ ουσίαν δεν δρα υπέρ των ελληνικών συμφερόντων και αρμοδιοτήτων στο Αιγαίο. Και αυτό γιατί η απόσυρση της ελληνικής ΝΟΤΑΜ για την ελληνική αρμοδιότητα επιχειρήσεων SAR στο Αιγαίο, δεν είχε ως προϋπόθεση την απόσυρση του τουρκικού νόμου 24611, αλλά ούτε συνοδεύτηκε με αίτημα στον ΙΜΟ για την ακύρωση της τουρκικής ΝΟΤΑΜ που στην ουσία διχοτομεί το Αιγαίο, αλλά και την Κύπρο, τουλάχιστον μέχρι ότου επέλθει συμφωνία καθορισμού των ναυτικών περιοχών Έρευνας και Διάσωσης.<br /> <br /> Με την ταχυδακτυλουργική εξαφάνιση των δυο ΝΟΤΑΜ για την θαλάσσια έρευνα και Διάσωση στην περιοχή, το μισό Αιγαίο μετατρέπεται σε μια αλληλεπικαλυπτόμενη περιοχή αρμοδιοτήτων μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, με άγνωστες για την ώρα μελλοντικές συνέπειες…<br /> <br /> <a href="http://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a></div> <!-- Blogger automated replacement: "https://images-blogger-opensocial.googleusercontent.com/gadgets/proxy?url=http%3A%2F%2Fwww.liberal.gr%2Fadmin%2Fuploads%2F333.jpg&container=blogger&gadget=a&rewriteMime=image%2F*" with "https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEhTJn2LZGRROkb8v_8b_AmiTTv4jQ6DbH644jHsHrDthxJX03WfG9v-W5w2jI5N2tFsVSAd_KTXYAqWt4FzIIq2z99iYdHxAsDpD1EYY1fhkQSxk75t6fik4QKOqr2uNmo63fiSMSuP9489TA=" --><!-- Blogger automated replacement: "https://images-blogger-opensocial.googleusercontent.com/gadgets/proxy?url=http%3A%2F%2Fwww.liberal.gr%2Fadmin%2Fuploads%2F1_4.jpg&container=blogger&gadget=a&rewriteMime=image%2F*" with "https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEiQQNMqymjozmb2S_oUEld5NY8P2PrwTvG-cYrpR-mJd_7ih3DBHOimirVqV1hCPNfE0Wz2xwqyzAiyMXxiumxre8IBM_mZZ7cf3FNbnzV5mdvs8X0iEtGC_ofwlSA1Q2DrSQX8Scj-Z4ju4g=" --><!-- Blogger automated replacement: "https://images-blogger-opensocial.googleusercontent.com/gadgets/proxy?url=http%3A%2F%2Fwww.liberal.gr%2Fadmin%2Fuploads%2F11.jpg&container=blogger&gadget=a&rewriteMime=image%2F*" with "https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEiDFtD500lewwQOHC3rrnrfHlnEkmDhCFtPfUz0quZGeXlkAhN7elcR__S7K5ybJXJeeqopBqVyvDsFbehtByznp9Mmn_a8IQAvuC5loBD3aYwdpUyJ36640rzEELUMptZg6Gn94K18BbkT=" -->

Ελληνοτουρκική συνδιαχείριση του Aιγαίου με "αφεντικό" την Frontex

Με μία εξαιρετικά ασυνήθιστη, για τα διμερή και διεθνή δεδομένα, κίνηση, η Ελλάδα και η Τουρκία με τρόπο ξαφνικό, ταυτόχρονο και απολύτω...

Διαβάστε την συνέχεια

Η γεωπολιτική προσέγγιση της επίσκεψης του Αιγύπτιου Προέδρου στην Ελλάδα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEioQvkzbFBuIwSEkVPxbg-uFp7JYsTeUEBxQL7aEOwTv3yZ8im2_xuyuPHCEbGC5dGtdTwbTbGZsIoBoV8x9FZhRZMvLR9zzpbgxC4nAEbnP5OWKYqR_CpQh8JD81CjXAs-Dx3JzhWNNaw/s1600/tsipras+%252Canastasiadis%252C+al+sisi.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEioQvkzbFBuIwSEkVPxbg-uFp7JYsTeUEBxQL7aEOwTv3yZ8im2_xuyuPHCEbGC5dGtdTwbTbGZsIoBoV8x9FZhRZMvLR9zzpbgxC4nAEbnP5OWKYqR_CpQh8JD81CjXAs-Dx3JzhWNNaw/s1600/tsipras+%252Canastasiadis%252C+al+sisi.jpg" /></a></div> <br /> <strong>Του Δημήτρη Τσαϊλά *</strong><br /> <div style="text-align: justify;"> Στις Διεθνείς Σχέσεις υποστηρίζεται ότι τα δημιουργούμενα κενά ασφαλείας καλύπτονται άμεσα με νέες συμμαχίες. Εξάλλου είναι φυσικό επακόλουθο, καθώς τα εθνικά συμφέροντα πιέζουν τα έθνη να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους, καθώς η πρότερη κατάσταση ασφαλείας φαίνεται ότι αποδυναμώθηκε.</div> <div style="text-align: justify;"> Έτσι η Αίγυπτος, το Ισραήλ, η Κύπρος και η Ελλάδα έχουν κατανοήσει πλήρως την αναγκαιότητα συνεργασίας μεταξύ τους και ενεργούν αναλόγως. Γι’ αυτόν τον λόγο, έχουν αυξήσει τις προσπάθειες συνεργασίας τόσο στην ενεργειακή ασφάλεια, όσο και σε αμυντικά θέματα. Η σημαντική πρόοδος σε αυτήν την περιφερειακή συνεργασία συνέπεσε με τη νεοοθωμανική πολιτική της Τουρκίας του Ερντογάν και τη γενικότερη αστάθεια στην ευρύτερη Μέση Ανατολή.</div> <div style="text-align: justify;"> Τα σημαντικά στρατηγικά ζητήματα περιλαμβάνουν αφενός το κενό ασφαλείας που προκλήθηκε από την επιδείνωση των σχέσεων μεταξύ του Ισραήλ – Τουρκίας και Αιγύπτου – Τουρκίας και αφετέρου Τη μετατόπιση της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, η οποία σηματοδοτεί μια σημαντική αλλαγή στη στρατηγική ισορροπία. Όχι μόνο από τη μεριά του Τελ Αβίβ και Καΐρου, αλλά και η Αθήνα έχει θορυβηθεί από αυτήν τη μετατόπιση της εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας, καθώς και τις επιπτώσεις από την αλλαγή αυτή και τις πρόσφατες ατυχείς διεθνείς στρατιωτκο-πολιτικές διεργασίες της Τουρκίας με τη ρίψη του ρωσικού αεροσκάφους στη Συρία και την είσοδο τουρκικών στρατευμάτων στο Ιράκ.</div> <div style="text-align: justify;"> Βέβαια δεν ζούμε με ψευδαισθήσεις ότι η Ελλάδα από μόνη της μπορεί να αντισταθμίσει εξ ολοκλήρου το κενό ασφαλείας που προκλήθηκε από την ανατροπή στις σχέσεις Ισραήλ-Τουρκίας και Αιγύπτου, όμως οι κοινές στρατιωτικές ασκήσεις είναι ένα σημαντικό βήμα που εξισορροπεί την απώλεια της Τουρκίας ως εταίρου για κοινές ασκήσεις. Ωστόσο, είναι δύσκολο να βρεθεί μια εναλλακτική λύση για τη μέχρι πρότινος συνεργασία με την τουρκική αντικατασκοπεία, όσον αφορά το Ισραήλ. Επιπλέον, μέχρι πριν λίγο καιρό η ισραηλινή υπηρεσία πληροφοριών δεν συμπεριέλαβε την Τουρκία στα κράτη στόχους, ενώ τώρα έχουν αλλάξει τα πράγματα. Επίσης κατά τα προηγούμενα έτη το μέγεθος της Τουρκίας και η γεωπολιτική της θέση την έφερνε ως ένα μεγάλο πελάτη αμυντικής βιομηχανίας του Ισραήλ. Αντίθετα η Ελλάδα κυριαρχείται από τις αμερικανικές και ευρωπαϊκές αμυντικές βιομηχανίες.</div> <br /> <strong>Η ενεργειακή συνεργασία ως αντίβαρο</strong><br /> <br /> <div style="text-align: justify;"> Υπάρχει όμως η σημαντική στρατηγική συνεργασία στον τομέα της ενέργειας που μπορεί να υποκαταστήσει τις παραπάνω αδυναμίες. Η ανακάλυψη μεγάλων ποσοτήτων φυσικού αερίου στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ της Κύπρου και Ισραήλ μετατρέπει αυτά τα κράτη, μέλη δυνητικών προμηθευτών. Ισραήλ και Κύπρος έχουν συμφέρον να παρακάμψουν την Τουρκία και να μειώσουν την απόσταση μεταξύ των πεδίων του φυσικού αερίου και του Ευρωπαίου καταναλωτή, όπως η Αίγυπτος και Κύπρος για τη μεταφορά στην Αφρική. Τόσο οι σχέσεις όσο και η θέση της Κύπρου ισχυροποιούν τον ρόλο της Ελλάδας ως καθοριστικό διαμετακομιστικό κρίκο στη διαδρομή του φυσικού αερίου προς την Ευρώπη.</div> <div style="text-align: justify;"> Από το 2010, η Ελλάδα, η Κύπρος και το Ισραήλ έχουν καθιερώσει τη νέα πολιτικο-στρατηγική σχέση, βάσει της κοινής ασφάλειας και των ενεργειακών συμφερόντων τους. Σε αυτό το γεωπολιτικό «σύμπλοκο» έχει εγκαινιασθεί μια νέα τριμερής μεταξύ Ελλάδος, Κύπρου και Αιγύπτου, μετά την πολιτική αλλαγή με την ηγεσία του Αλ-Σίσι. Σκοπός όλων είναι η προστασία των τεραστίων ποσοτήτων φυσικού αερίου που έχουν ανακαλυφθεί στις αποκλειστικές οικονομικές ζώνες (ΑΟΖ) των κρατών και η ασφαλής μεταφορά τους στη διεθνή αγορά. Γι’ αυτό ο κάθε ένας έχει υπογράψει σύμφωνο άμυνας και συμφωνίες αποκλειστικής οικονομικής ζώνης, ώστε να διασφαλίσουν τα συμφέροντά τους.</div> <br /> <strong>Οι ΗΠΑ δεν «μπορούν»</strong><br /> <strong><br /></strong> <div style="text-align: justify;"> Στην περίοδο της μονοκρατορίας των ΗΠΑ, ήταν η χώρα η οποία κατείχε την πολιτική, οικονομική και στρατιωτική εξουσία για να επηρεάσει την περιοχή και τη διεθνή τάξη σύμφωνα με τις αξίες και τα συμφέροντα της. Σήμερα για την υλοποίηση μιας πραγματικής στρατηγικής εταιρικής σχέσης απαιτείται μια ισχυρή, αποτελεσματική και διαρκής παρουσία που οι ΗΠΑ δεν έχουν πλέον τη δυνατότητα να παράσχουν. Η αποτελεσματική εμπλοκή των χωρών του γεωπολιτικού «συμπλόκου» της Νοτιοανατολικής Μεσογείου συμπλέει με την πολιτική των ΗΠΑ, που προσπαθεί και πάλι να διαμορφώσει σημαντικά αποτελέσματα στην αναφερόμενη περιοχή.</div> <div style="text-align: justify;"> Η συνεργασία μεταξύ Ελλάδας, Ισραήλ, Κύπρου και Αιγύπτου μπορεί να οδηγήσει σε μια μεγάλη προσθήκη στην παγκόσμια προμήθεια υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) που κατέχει όχι μόνο η Κύπρος και το Ισραήλ, αλλά ίσως ο Λίβανος και η Ελλάδα στο μέλλον. Μετά τα θετικά αποτελέσματα από την Κύπρο και το Ισραήλ, η Ανατολική Μεσόγειος έχει μετατραπεί σε ένα νέο σύνορο για την ανάπτυξη του αερίου. Ακριβώς όπως το πετρέλαιο εθεωρείτο ζωτικής σημασίας για την ισορροπία στη Μέση Ανατολή, το φυσικό αέριο είναι για την Ανατολική Μεσόγειο.</div> <br /> <strong>Η τουρκική πολιτική αδιαλλαξία απειλή για την ενεργειακή ασφάλεια</strong><br /> <strong><br /></strong> <div style="text-align: justify;"> Εκτιμάται ότι οι νέοι πόροι, θα οδηγούνται στη διεθνή αγορά της Αφρικής, της Ευρώπης, των ΗΠΑ και της Αυστραλίας. Αυτό είναι μια κατάσταση αμοιβαίου οφέλους (win-win). Βέβαια οι συνθήκες της περιοχής παραμένουν ασταθής και η αμυντική ικανότητα της Κύπρου για την ασφάλεια των εξαγωγών πετρελαίου και φυσικού αερίου είναι αβέβαιη, όσο η τρέχουσα τουρκική πολιτική αδιαλλαξία παραμένει σε ισχύ. Η κλιμάκωση της έντασης θα αυξήσει τη δυσκολία της προσέλκυσης κεφαλαίων στην Ανατολική Μεσόγειο και ως εκ τούτου διαφαίνεται μια άσκηση πίεσης για να βρεθεί άμεση λύση στο Κυπριακό. Επίθεση κατά της Κύπρου ή του Ισραήλ βάζει σε κίνδυνο τουλάχιστον την περιφερειακή και, κατά πάσα πιθανότητα, παγκόσμια ενεργειακή ασφάλεια. Θα πρέπει να θεωρηθεί ως απειλή για τις αμερικανικές αξίες και τα ζωτικά συμφέροντα όλων.</div> <div style="text-align: justify;"> Συγκεκριμένα, μια ισραηλινή αλλά και αιγυπτιακή πολιτικο-στρατιωτική προσέγγιση, πιο ισχυρή και συμπαγής σε διπλωματικό επίπεδο με την Ελλάδα, θα προσφέρουν στρατηγικό βάθος, πέρα από το παραδοσιακό περιορισμένο χώρο που κατέχουν αυτές οι χώρες. Επίσης, η Ελλάδα και η Κύπρος, ως πλήρη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μπορούν να αποτελέσουν έναν πολύ αποτελεσματικό δεσμό μιας σοβαρής και σημαντικής ζεύξης του Ισραήλ και της Αιγύπτου στις διπλωματικές, οικονομικές και εμπορικές σχέσεις με την υπόλοιπη Ευρώπη.</div> <div style="text-align: justify;"> Η ενεργειακή ασφάλεια της Μεσογείου έχει πλέον γίνει ένα παγκόσμιο ζήτημα. Μεταξύ των ΗΠΑ, Ισραήλ, Αιγύπτου, Κύπρου, Ελλάδας και Ευρώπης ώστε να εγγυάται ότι τα αποθέματα αυτά είναι προστατευμένα και παραμένουν αυτόνομα, ρέοντας ελεύθερα ως νέες πηγές ενέργειας που θα υποστηρίξουν την ενεργειακή ανάγκη της Δύσης που θα έχει εξάρτηση από φιλικά της κράτη.</div> <br /> <em><strong>* Ο Δημήτρης Τσαϊλάς είναι Υποναύαρχος ΠΝ ε.α.</strong></em><br /> <a href="http://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Η γεωπολιτική προσέγγιση της επίσκεψης του Αιγύπτιου Προέδρου στην Ελλάδα

Του Δημήτρη Τσαϊλά * Στις Διεθνείς Σχέσεις υποστηρίζεται ότι τα δημιουργούμενα κενά ασφαλείας καλύπτονται άμεσα με νέες συμμαχίες. Εξάλ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πώς η Άγκυρα καταστρέφει τους σχεδιασμούς των ΗΠΑ στο Ιράκ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgr-qecIJqocB9LtkJQqukA9UuKT60zxAs7knB9zVDzihHmbmz0VlBMldSehHaeoClNPH_EnuAovzNhkaRypoBklt-jQJAj1RBR58EwdS4M16iU6b36n6kNQTWX71jlG78I76gm7MGFj-U/s1600/pws+h+agkyra+katastrefei+toys+sxediasmoys+twn+USA.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgr-qecIJqocB9LtkJQqukA9UuKT60zxAs7knB9zVDzihHmbmz0VlBMldSehHaeoClNPH_EnuAovzNhkaRypoBklt-jQJAj1RBR58EwdS4M16iU6b36n6kNQTWX71jlG78I76gm7MGFj-U/s1600/pws+h+agkyra+katastrefei+toys+sxediasmoys+twn+USA.jpg" /></a></div> <br /> Του Γεωργίου Κ. Φίλη Ph.D.*<br /><br />Σε μείζονα περιφερειακή κρίση φαίνεται να εξελίσσεται σταδιακά η διαμορφωθείσα κατάσταση αναφορικά με την εισβολή των τουρκικών δυνάμεων στην ευρύτερη περιοχή της Μοσούλης. Τις τελευταίες ώρες το θέμα φαίνεται να περιπλέκεται όλο και περισσότερο, με τις εμπλεκόμενες πλευρές να αυξάνονται, ενώ οι πρωτοβουλίες της Άγκυρας δείχνουν πως φέρνουν σε πολύ δύσκολη θέση την Ουάσιγκτον, σε σημείο που να αναρωτιέται κανείς εάν η συγκεκριμένη κίνηση της Τουρκίας είχε ως σκοπό να τορπιλίσει την ίδια την πολιτική του Λευκού Οίκου, όπως έχει αυτή εκφραστεί με τον πλέον επίσημο τρόπο στις δηλώσεις του υπουργού άμυνας της χώρας, Ας Κάρτερ, από την 1η Δεκεμβρίου. Εξηγούμαστε.<br /><br />Υπενθυμίζεται πως σε προηγούμενη ανάλυση με τίτλο<b> <span style="color: black;"><a href="http://elladasimera.blogspot.gr/2015/12/blog-post_55.html" target="_blank">«Τουρκικά στρατεύματα στη Μοσούλη: Κυνηγώντας νεοθωμανικές χίμαιρες»</a> </span></b>για τις βασικές παραμέτρους του θέματος, το οποίο θέτει μία ακόμα μεταβλητή στη δύσκολη εξίσωση της ζητήματος του Ιράκ και της Συρίας.<br /><br />Όπως αναφέρθηκε, οι αντιδράσεις τόσο της Βαγδάτης όσο και της Μόσχας αλλά και της Τεχεράνης αναμένεται να φέρουν την Τουρκία σε δύσκολη θέση, ενώ οι ΗΠΑ, με την αρχική τοποθέτησή τους, δεν προσφέρουν πλήρη κάλυψη στις ενέργειες της Άγκυρας. Έτσι, «πριν ο αλέκτωρ λαλήσει τρεις», η Άγκυρα έχει αρχίσει να γίνεται κοινωνός των πρώτων αντιδράσεων, οι οποίες είναι άκρως αρνητικές για την ίδια και ανησυχητικές για την τροπή που μπορεί να λάβουν τα γεγονότα.<br /><br />Επιγραμματικά, η Ρωσία έχει θέσει το θέμα στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, ενώ υπογραμμίζει την υποστήριξή της στο Ιράκ και στην προσπάθειά του να εκδιώξει τις τουρκικές δυνάμεις από το έδαφός του. Την ίδια στάση κρατάει και η Τεχεράνη, ενώ δεν είναι τυχαίο πως ακόμα και o Αραβικός Σύνδεσμος (Arab League) καταδίκασε με τον πλέον εμφατικό τρόπο την κίνηση της Τουρκίας.<br /><b><br />Αμετακίνητη η Άγκυρα</b><br /><br />Από την πλευρά της, η Άγκυρα, όπως αναμενόταν, δεν δείχνει σημάδια κάμψης, ενώ ανακοίνωσε πως δεν πρόκειται να «αποσύρει» τις -υποτίθεται- υπό αντικατάσταση δυνάμεις της από την περιοχή, έτσι η μονάδα που εισήλθε στο Ιράκ στην ουσία δεν πρόκειται να αντικαταστήσει κάποια αποχωρούσα δύναμη, αλλά θα την ενισχύσει. Κατά τα άλλα, η Άγκυρα δεσμεύτηκε πως δεν πρόκειται να στείλει άλλες δυνάμεις στην περιοχή, «σεβόμενη την εδαφική κυριαρχία του Ιράκ».<br /><br />Από την πλευρά του, και όπως αναμενόταν, ο ηγέτης των Κούρδων του Βορείου Ιράκ, Μασούντ Μπαρζανί, κάλυψε την τουρκική κίνηση, υπογραμμίζοντας πως ήταν μία συνηθισμένη κίνηση-ρουτίνας της Τουρκίας με μικρές δυνάμεις η οποία έλαβε αδικαιολόγητες διαστάσεις αφού η Βαγδάτη έχει συμφωνήσει με την Άγκυρα στην αποστολή εκπαιδευτών για τις δυνάμεις που αγωνίζονται κατά του Ισλαμικού Κράτους.<br /><br /><b>Κοινός τόπος Ιράκ - Κούρδων</b><br /><br />Κατά τα άλλα, σε χθεσινή συνομιλία του Ιρακινού πρωθυπουργού, Χαϊντάρ Αλ-Αμπάντι, με τον ηγέτη των Κούρδων φαίνεται να υπήρξε ένας «κοινός τόπος» αναφορικά με τη σημασία της εδαφικής κυριαρχίας της χώρας, η οποία αποτελεί «κόκκινη γραμμή» και για τους δύο, ενώ ο Μ. Μπαρζανί φέρεται να απορρίπτει κάθε κίνηση ξένων στρατευμάτων στο εσωτερικό της χώρας χωρίς τη συγκατάθεση της κεντρικής διοίκησης. Η θέση τόσο του Ερμπίλ όσο και της Βαγδάτης είναι λεπτή και για την ώρα κανείς από τους δύο δεν έχει την πολυτέλεια να θέσει σε κίνδυνο τη συνεργασία τους. Για τον λόγο αυτό, η ανακοίνωση αναφορικά με τη συνομιλία ήταν ισορροπημένη και διπλωματική, αλλά είναι προφανές πως το Ερμπίλ έχει εγκρίνει την τουρκική κίνηση.<br /><br />Η Βαγδάτη, όπως αναμενόταν, κρατάει την πλέον σκληρή στάση, η οποία συνίσταται στην απαίτησή της να αποχωρήσουν οι τουρκικές δυνάμεις από το έδαφός της, ενώ προχωράει και σε αντίμετρα κατά της Τουρκίας στον οικονομικό τομέα. Επιπροσθέτως είναι εμφανής η πρόθεση της κυβέρνησης Αμπάντι να εμπλέξει σε επίπεδο στρατιωτικό τη Μόσχα αλλά και την Τεχεράνη, η οποία έχει θέσει τους Σιίτες του Ιράκ υπό την προστασία της. Δεν είναι τυχαίο πως οι ιρακινές δυνάμεις προχώρησαν σε από αέρος καταγραφή και στοχοποίηση των θέσεων των τουρκικών δυνάμεων στην περιοχή, ανεβάζοντας τον πολεμικό πυρετό περαιτέρω.<br /><br />Πέραν όλων των παραπάνω, η πλέον ενδιαφέρουσα εξέλιξη, η οποία συνδέεται άμεσα με τους σχεδιασμούς των ΗΠΑ στην περιοχή, είναι πως η Βαγδάτη εξαγγέλλει σε κάθε τόνο και με κάθε τρόπο πως δεν δέχεται πλέον καμία ένοπλη δύναμη στο έδαφός της, δεν έχει ζητήσει καμία στρατιωτική βοήθεια από κανέναν, ενώ αυτό που επιθυμεί είναι να της παρασχεθεί εξοπλισμός, εκπαίδευση και αεροπορική υποστήριξη στις επιχειρήσεις της κατά του Ισλαμικού Κράτους.<br /><br /><b>Η αποστολή στο Ιράκ που ετοιμάζουν οι ΗΠΑ...</b><br /><br />Δεν είναι τυχαίο πως την 1η Δεκεμβρίου ο υπουργός άμυνας των ΗΠΑ, Ας Κάρτερ, με τον πλέον επίσημο τρόπο, ανακοίνωσε τα επόμενα βήματα της Ουάσιγκτον στον πόλεμο κατά του Ισλαμικού Κράτους, μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνεται και η αποστολή στο Ιράκ «ειδικής δύναμης» η οποία «θα βοηθήσει τις δυνάμεις των Ιρακινών και τους Πεσμεργκά στο να πιέσουν ακόμα περισσότερο το ISIL». Οι συγκεκριμένες μονάδες αποστολή θα έχουν να «διενεργήσουν επιδρομές, να ελευθερώσουν ομήρους, να συλλέξουν πληροφορίες, και να αιχμαλωτίσουν ηγετικά στελέχη του ISIL». Σύμφωνα με τον υπουργό άμυνας, «οι επιδρομές στο Ιράκ θα λάβουν χώρα μετά από πρόσκληση της κυβέρνησης του Ιράκ, και θα επικεντρωθούν στο να υπερασπιστούν τα σύνορα της χώρας και να ενδυναμώσουν τις δυνατότητες των Ιρακινών ενόπλων δυνάμεων».<br /><br /><b>...σαμποτάρεται από την Τουρκία</b><br /><br />Είναι προφανές πως η κίνηση της Τουρκίας στην ουσία «αδειάζει», εάν όχι σαμποτάρει, τα σχέδια των ΗΠΑ για την αποστολή δυνάμεων εδάφους στο Ιράκ, αφού η Βαγδάτη θα έχει πλέον έναν λόγο παραπάνω να απαιτήσει την αποχώρηση όλων των δυνάμεων που βρίσκονται στο έδαφός της και στην ανάληψη όλων των επιχειρήσεων από τις ιρακινές δυνάμεις και τους Πεσμεργκά. Είναι ενδεικτικό πως την ημέρα των δηλώσεων του Αμερικανού υπουργού, δελτίο Τύπου από το γραφείου του πρωθυπουργού του Ιράκ εξέφρασε την κάθετη διαφωνία του για κάθε τέτοιο σχεδιασμό. Πόσο μάλλον μετά την κίνηση της Τουρκίας, η οποία, εάν μείνει χωρίς αντίδραση ή εάν συνοδευτεί και από την αποδοχή των αμερικανικών χερσαίων δυνάμεων, θα οδηγήσει στην κατάρρευση της κυβέρνησης, αφού οι σιιτικές οργανώσεις και τα κόμματα θα αποσύρουν την εμπιστοσύνη τους από το πρόσωπο του πρωθυπουργού.<br /><br />Με βάση τα παραπάνω, καθίσταται σαφές πως η πρωτοβουλία της Τουρκίας, πέραν της κλιμάκωσης που δημιουργεί και της εχθρότητας και της αντίδρασης που έχει καταφέρει να συσσωρεύσει εναντίον της, στην πραγματικότητα εμποδίζει τους σχεδιασμούς των ΗΠΑ, αφού θα είναι πολύ δύσκολο πλέον να στείλουν στρατεύματα στη χώρα με τη συγκατάθεση της Βαγδάτης. Ταυτοχρόνως με την κίνησή της αυτή, η Τουρκία στέλνει τη Βαγδάτη κατευθείαν στις αγκάλες της Ρωσίας και του Ιράν, αφού το να εκλάβουν οι Ιρακινοί την τουρκική κίνηση ως υποκινούμενη από τις ΗΠΑ αυτήν την περίοδο θα ήταν το πιο εύκολο πράγμα του κόσμου. Τέλος, με το να μην αφιχθούν αμερικανικές δυνάμεις στο έδαφος για να χτυπήσουν του τζιχαντιστές, το Ισλαμικό Κράτος στην πραγματικότητα ενισχύεται και παίρνει «ανάσες», με άλλα λόγια η Άγκυρα ενισχύει εμμέσως την πολεμική προσπάθεια των εξτρεμιστών.<br /><br />Η προσωπική ατζέντα της Τουρκίας και ειδικά αυτή της νεοθωμανικής της ηγεσίας θέτει σε κίνδυνο την ίδια τη στρατηγική των ΗΠΑ στο Ιράκ, ενώ ταυτοχρόνως αυξάνει τον κίνδυνο μίας γενικής και ανεξέλεγκτης ανάφλεξης στην περιοχή η οποία, υπό ορισμένες συνθήκες, θα μπορούσε να λάβει αποκαλυπτικές διαστάσεις. Για ακόμα μία φορά αποδεικνύεται η εκτίμηση πως η Τουρκία, μπροστά στον κίνδυνο της συμμαχίας Ανατολής-Δύσης στο θέμα του Ισλαμικού Κράτους, δεν θα διστάσει να τινάξει ολόκληρη την περιοχή στον αέρα μόνο και μόνο για να εξυπηρετήσει τις νεοθωμανικές της χίμαιρες.<br /><br />* Ο κ. Γεώργιος Φίλης είναι διδάκτωρ Γεωπολιτικής (Durham University, UK), Επισκέπτης καθηγητής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων στο τμήμα Διεθνών Επιχειρήσεων του DEREE – The American College of Greece και μέλος του Institute of Diplomacy & Global Affairs (DEREE) καθώς και του Ινστιτούτου Αναλύσεων Ασφάλειας & Άμυνας<br /><br /><div style="text-align: justify;"> <a href="http://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a></div>

Πώς η Άγκυρα καταστρέφει τους σχεδιασμούς των ΗΠΑ στο Ιράκ

Του Γεωργίου Κ. Φίλη Ph.D.* Σε μείζονα περιφερειακή κρίση φαίνεται να εξελίσσεται σταδιακά η διαμορφωθείσα κατάσταση αναφορικά με την εισ...

Διαβάστε την συνέχεια

H Τουρκία, το «σύνδρομο των Σεβρών» και η Ρωσία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhw23AJ9yuccbwsNRkzssgvCpCqj67WOnmuf02L1BoFvHSRHYtw5E7STTsvdLmt1vBgmmuFEaincHxy-NEDVqeXQfSEhyphenhyphenwgljAXWbNYBK2myJ3F0wUR1gHrokC1btc2bFeJ9eLZGsLfZQs/s1600/synthiki+sebrwn.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhw23AJ9yuccbwsNRkzssgvCpCqj67WOnmuf02L1BoFvHSRHYtw5E7STTsvdLmt1vBgmmuFEaincHxy-NEDVqeXQfSEhyphenhyphenwgljAXWbNYBK2myJ3F0wUR1gHrokC1btc2bFeJ9eLZGsLfZQs/s1600/synthiki+sebrwn.jpg" /></a></div> <br /> Μια πολύ σημαντική μεταβλητή που αφορά τόσο την εσωτερική όσο και την εξωτερική πολιτική του τουρκικού κράτους είναι η αναταραχή που επικρατεί εδώ και δεκαετίες στη νοτιoανατολική Τουρκία όπου διαβιούν περίπου 20 εκατομμύρια Κούρδοι με ξεχωριστή εθνική ταυτότητα. Η ανασφάλεια του τουρκικού κράτους είναι σύμφυτη στις δομές του, καθώς από τη γένεση του κεμαλικού κράτους ενυπήρχε ο φόβος του διαμελισμού του στα εξ ων συνετέθη, αφού ένα 25% του πληθυσμού του αρνούνταν και αρνείται να αποδεχτεί τις μεθόδους ηγεμονικής ολοκλήρωσης που επιβάλλονταν από τις ολοκληρωτικές δομές του τουρκικού κράτους.<br /> <blockquote> <i>Πρέπει να σημειωθεί ότι η Συνθήκη των Σεβρών (Αύγουστος 1920) προέβλεπε τη δημιουργία ανεξάρτητου Κουρδιστάν, ενώ αποστερούσε από την κυριαρχία της σουλτανικής κυβέρνησης το μεγαλύτερο μέρος της Ευρωπαϊκής Τουρκίας παραχωρώντας το στην Ελλάδα.</i></blockquote> Ωστόσο η άνοδος του κεμαλικού εθνικισμού σε συνδυασμό με τα λάθη των μετανοεμβριανών κυβερνήσεων, τόσο σε πολιτικό επίπεδο όσο και σε επιχειρησιακό-στρατιωτικό, οδήγησαν σε παταγώδη αποτυχία την ελληνική μικρασιατική υψηλή στρατηγική. Συνεπακόλουθα, η αποτυχία επιβολής της ελληνικής πολιτικής βούλησης στους κεμαλιστές οδήγησε στην αναθεώρηση της Συνθήκης των Σεβρών και στη δημιουργία του τουρκικού κράτους όπως το γνωρίζουμε σήμερα με τη Συνθήκη της Λοζάνης το 1923.<br /> Η ένοπλη δράση του κουρδικού κινήματος PKK και η προσπάθειά του να πετύχει μια μορφή αυτοδιάθεσης στις περιοχές όπου πλειοψηφούν οι κουρδικοί πληθυσμοί περιέπλεκε τις σχέσεις της Άγκυρας με γειτονικά κράτη που παρείχαν βοήθεια στους Κούρδους, δρώντας επί τη βάσει της θουκιδίδειας αρχής «O εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου».<br /> <blockquote> <i>Αυτή η γεωπολιτική σταθερά ισχύει και σήμερα όπου παρατηρείται μεγάλη στρατηγική αστάθεια στη Μέση Ανατολή, και συγκεκριμένα στη Βόρεια Συρία.</i></blockquote> Εκεί, στην περιοχή της Ροζάβας (ή Δυτικό Κουρδιστάν) υπάρχει μια αναδυόμενη διοικητική αυτονομία στη βάση του ελβετικού μοντέλου με τρία καντόνια (Αφρίν, Κομπάνι, Τζιζίρε). Οι Κούρδοι που διαβιούν στη Βόρεια Συρία έχουν κάνει άλματα όσον αφορά τη διαχείριση των τοπικών τους υποθέσεων, αφού εφαρμόζουν μοντέλα άμεσης δημοκρατίας. Η δράση τους έχει φοβίσει την Άγκυρα, η οποία θέλει πάση θυσία να τερματίσει τη διαδικασία εκδημοκρατισμού και συνένωσης των καντονιών. Με άλλα λόγια, η δράση των Κούρδων της Βόρειας Συρίας, οι οποίοι έχουν πολύ στενές σχέσεις με τους Κούρδους της Τουρκίας, ενεργοποιεί τα φοβικά σύνδρομα της Άγκυρας.<br /> Η ένταση στις σχέσεις Άγκυρας-Μόσχας με την κατάρριψη του ρωσικού μαχητικού σχετίζεται με τα προαναφερθέντα και αναδεικνύει τα βαθύτερα γεωστρατηγικά κίνητρα της Τουρκίας:<br /> <ul> <li>Η Άγκυρα ενοχλείται τα μέγιστα από τη ρωσική εμπλοκή στον συριακό εμφύλιο, ο οποίος ανατρέπει την τοπική ισορροπία δυνάμεων εις βάρος των τζιχαντιστών και υπέρ του Άσαντ.</li> <li>Ο ρωσικός αεροπορικός βομβαρδισμός παρέχει προστασία στους Κούρδους να συνεχίσουν το «πείραμα δημοκρατίας» που εφαρμόζουν, στέλνοντας μηνύματα εκδημοκρατισμού στους ομοεθνείς τους στην Τουρκία.</li> <li>Αυτό, σε συνδυασμό με την αναζωπύρωση της έντασης με το PKK, θεωρείται μείζων απειλή για την κοινωνική συνοχή και την εθνική ασφάλεια του τουρκικού κράτους.</li> <li>Τα προαναφερθέντα φέρνουν σε ευθεία σύγκρουση δύο γεωστρατηγικές, τη ρωσική με την τουρκική.</li> <li>Η εναέρια εμπλοκή της Ρωσίας, που δρα ως γεωπολιτικός προφυλακτήρας για τις χερσαίες δυνάμεις του Άσαντ, έχει δώσει τη χαριστική βολή σε κάθε προσπάθεια ανατροπής του Άσαντ και εγκαθίδρυσης ενός σουνιτικού χαλιφάτου υπό την ηγεμονική επικυριαρχία της Τουρκίας.</li> <li>Συνεπώς η ρωσική παρέμβαση στον συριακό εμφύλιο αποτελεί την ταφόπλακα στην διακηρυγμένη πολιτική της Τουρκίας για ανατροπή του Άσαντ.</li> </ul> Από τούδε και στο εξής οι σχέσεις Άγκυρας-Μόσχας θα βαδίζουν σε τεντωμένο σχοινί, ωστόσο δεν προβλέπουμε ότι θα οδηγηθούν σε περαιτέρω κλιμάκωση για μια σειρά από λόγους, οι οποίοι θα αποτελέσουν αντικείμενο σχολιασμού σε επόμενο άρθρο μας.<br /> <br /> <a href="http://www.pontos-news.gr/">πηγή</a>

H Τουρκία, το «σύνδρομο των Σεβρών» και η Ρωσία

Μια πολύ σημαντική μεταβλητή που αφορά τόσο την εσωτερική όσο και την εξωτερική πολιτική του τουρκικού κράτους είναι η αναταραχή που επικ...

Διαβάστε την συνέχεια

Στο κατώφλι ενός νέου ηγεμονικού πολέμου;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhiN2Wyts8iAOMAiiAgQlSezptWXMNMxGquyFSR4sApsABNcQsOat8XK4ncdhFCzlLZ2yvBnqPBdKoUIbGTKIe1feangLj9FTb3HzFQ26ThUEduGy2bSiYgzv76oknZhSZqrGKUkRbwq5I/s1600/sto+katwfli+enos+neoy+hgemonikoy+polemoy.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="368" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhiN2Wyts8iAOMAiiAgQlSezptWXMNMxGquyFSR4sApsABNcQsOat8XK4ncdhFCzlLZ2yvBnqPBdKoUIbGTKIe1feangLj9FTb3HzFQ26ThUEduGy2bSiYgzv76oknZhSZqrGKUkRbwq5I/s400/sto+katwfli+enos+neoy+hgemonikoy+polemoy.jpg" width="400" /></a></div> <br /> Νίκος Παναγιωτίδης<br /> Το παρόν μονοπολυπολικό διεθνές σύστημα χαρακτηρίζεται από σημαντικές ανακατανομές ισχύος, κυρίως μεταξύ των Μεγάλων Δυνάμεων οι οποίες αναπόφευκτα οδηγούν σε στρατηγική αστάθεια. H προσπάθεια του Βλαντιμίρ Πούτιν τα τελευταία 16 χρόνια να αναβιώσει τη ρωσική ισχύ σε πλανητική κλίμακα από τη μια, και οι μειωμένες δυνατότητες ή η έλλειψη βούλησης από την αμερικανική ηγεσία από την άλλη για ηγεμονικές παρεμβάσεις σε διάφορα μέρη του πλανήτη, δημιουργούν μια ανισορροπία στο διεθνές σύστημα.<br /> <blockquote> <i>Αν αυτή η ανισορροπία δεν ξεπεραστεί με μεθόδους ειρηνικής αλλαγής, τότε κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει το ξέσπασμα ενός νέου ηγεμονικού πολέμου.</i></blockquote> Ο ηγεμονικός πόλεμος στις διεθνείς σχέσεις είναι κατ’ ουσίαν ένας πόλεμος που έχει ως κίνητρο την ηγεμονία του συστήματος, ή αυτή προκύπτει ως αναπόφευκτή συνέπεια της επικράτησης του ενός ή της ομάδας κρατών που επικρατούν επί των άλλων. Ποιοι είναι όμως οι δομικοί παράγοντες που οδηγούν στην πυροδότηση ενός ηγεμονικού ή παγκόσμιου πολέμου;<br /> Εν συντομία, είναι οι βαθιές μεταβολές που συμβαίνουν στις στρατηγικές, οικονομικές και πολιτικές σχέσεις μεταξύ των Μεγάλων Δυνάμεων και κυρίως μεταξύ της ηγεμονικής ή κυρίαρχης δύναμης και του δεύτερου ισχυρότερου κράτους στον κόσμο, το οποίο απειλεί την ηγεμονική θέση της υπερδύναμης.<br /> Τέτοια παραδείγματα ήταν οι πόλεμοι της Γαλλικής Επανάστασης (1792-1814), ο Α΄ και ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. Επικρατούν όμως στο παρόν διεθνές σύστημα οι συνθήκες για το ξέσπασμα ενός τέτοιου πολέμου; Θα λέγαμε πως όχι. Παρά την ψυχροπολεμική διάσταση της ουκρανικής κρίσης, τα άλλα χαρακτηριστικά του διεθνούς συστήματος στην παρούσα χρονική συγκυρία οδηγούν τις Μεγάλες Δυνάμεις σε ένα συνασπισμό εναντίον της κοινής απειλής που αντιμετωπίζουν, και ακούει στο όνομα παγκόσμια ή διεθνική τρομοκρατία.<br /> Άρα λοιπόν δημιουργείται ένα κοντσέρτο Μεγάλων Δυνάμεων το οποίο, παρά τα διιστάμενα συμφέροντά του στη Συρία και στην Ουκρανία, έχει ως κοινό συμφέρον τη συντριβή των τζιχαντιστών, οι οποίοι απειλούν άμεσα τους Ευρωπαίους και Αμερικανούς πολίτες, αλλά και το σύστημα αξιών της Δύσης εν γένει.<br /> <blockquote> <i>Η δική μας στρατηγική πρόβλεψη είναι πως όταν εκριζωθεί το «Χαλιφάτο» από τη Μέση Ανατολή, τότε θα διαφανεί ξεκάθαρα σε ποια κατεύθυνση θα οδηγηθεί το παρόν διεθνές σύστημα, το οποίο ομολογουμένως βρίσκεται σε μια κρίσιμη καμπή</i>.</blockquote> Αυτό θα συναρτηθεί με μια σειρά παράγοντες, όπως η μεγέθυνση της κινεζικής οικονομίας, η στάση του Πεκίνου σε σχέση με διάφορά διαφιλονικούμενα ζητήματα στην Άπω Ανατολή, η επίλυση ή όχι του ουκρανικού ζητήματος, η αλλαγή ηγεσίας στις ΗΠΑ κ.α.<br /> Πάντως οι ΗΠΑ παραμένουν η ισχυρότερη δύναμη του μεταψυχροπολεμικού διεθνούς συστήματος, με στρατό που ξεπερνά το 1.400.000, 13.683 μαχητικά αεροσκάφη, 7.506 πυρηνικές κεφαλές και 10 αεροπλανοφόρα που της παρέχουν τη δυνατότητα να προβάλλει την ισχύ της σε πλανητική κλίμακα.<br /> Ακολουθεί η Ρωσία με το υπό τα όπλα προσωπικό να ανέρχεται στις 766.000, 8.484 πυρηνικές κεφαλές και 15.500 άρματα μάχης – η μεγαλύτερη δύναμη αρμάτων στον κόσμο. Στην τρίτη θέση η Κίνα με τον μεγαλύτερο στρατό ξηράς (2.285.000), 2.788 μαχητικά αεροσκάφη και 80-100 πυρηνικές κεφαλές.<br /> Πρέπει να σημειωθεί ότι η συμβατική στρατιωτική ισχύς δεν είναι ο μόνος ενδείκτης σε μια σύρραξη. Άλλοι παράγοντες όπως η γεωγραφία, η οργάνωση του στρατού και το ηθικό του, η ποιότητα των οπλικών συστημάτων του, οι έξυπνες στρατηγικές που θα υιοθετηθούν από τα αντιτιθέμενα στρατόπεδα διαδραματίζουν επίσης σπουδαίο ρόλο.<br /> Καταληκτικά, επισημαίνουμε ότι το διεθνές σύστημα χαρακτηρίζεται από έντονη περιφερειακή αστάθεια στις παρυφές του, η οποία όταν εκλείψει θα καταδείξει προς ποια κατεύθυνση οδηγούνται οι διεθνείς σχέσεις. Μια συμμαχία μεταξύ της Ρωσία και της Κίνας εναντίον των ΗΠΑ και των συμμάχων τους φαντάζει ένα πιθανό σενάριο σε περίπτωση που οι σχέσεις μεταξύ Ρωσίας και Δύσης παραμείνουν συγκρουσιακές και η λεγόμενη πολιτική της ανάσχεσης της Κίνας από τις ΗΠΑ στην Άπω Ανατολή αποτύχει. Τότε τα υπόλοιπα κράτη του διεθνούς συστήματος θα πρέπει να επιλέξουν πλευρά και συμμάχους όπως ακριβώς έγινε στον Α΄ και Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.<br /> <br /> <a href="http://infognomonpolitics.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Στο κατώφλι ενός νέου ηγεμονικού πολέμου;

Νίκος Παναγιωτίδης Το παρόν μονοπολυπολικό διεθνές σύστημα χαρακτηρίζεται από σημαντικές ανακατανομές ισχύος, κυρίως μεταξύ των Μεγάλων ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σενάρια πολέμου Ρωσίας-Τουρκίας από Ρώσους εμπειρογνώμονες.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi-QEafJ8W5g4dn6hTG-OQRTAzLCnP3-11NRWzHFDiV4ZiglFZD1CJ-1Pv-ctrkk9Qn-6GCSIAsxzPx2ovypfGQLKggmsgj7Lxf60xE6D8rfFf11gyjsJEZ0hetDsLMCWIjww4NkPkIrxI/s1600/russia+vs+turkey.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi-QEafJ8W5g4dn6hTG-OQRTAzLCnP3-11NRWzHFDiV4ZiglFZD1CJ-1Pv-ctrkk9Qn-6GCSIAsxzPx2ovypfGQLKggmsgj7Lxf60xE6D8rfFf11gyjsJEZ0hetDsLMCWIjww4NkPkIrxI/s1600/russia+vs+turkey.jpg" /></a></div> <br /> To θέμα της έντασης μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας συζητείται μεταξύ των αναλυτών,οι οποίοι δίνουν διάφορα σενάρια περί πολέμου,μεταξύ των δύο χωρών.<br /> <br /> Το Politonline.ru συζήτησε το θέμα με κορυφαίους στρατιωτικούς εμπειρογνώμονες που ακολουθούν διαφορετικές προσεγγίσεις για τις διεθνείς ένοπλες συγκρούσεις.<br /> <br /> Ο Mikhail Αλεξαντρώφ, είναι πεπεισμένος ότι σε μια πραγματική εμπόλεμη κατάσταση, η Ρωσία θα πρέπει να χρησιμοποιήσει πυρηνικά όπλα αμέσως, γιατί η ύπαρξη του έθνους θα διακυβεύεται.Θα ήταν λάθος για τη Ρωσία να μην χρησιμοποιήσει πυρηνικά όπλα σε αυτήν την περίπτωση.<br /> <br /> Η Δύση και η Τουρκία θα προσπαθήσουν να μας παρασύρουν σε ένα Πόλεμο όπως ο Κριμαϊκός Πόλεμος, όπου η κλιμάκωση θα είναι αργή,και θα εμπλέξουν και τον Καύκασο ώστε να καταστραφεί η ρωσική ομάδα στη Συρία<br /> .<br /> <iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="340" src="https://www.youtube.com/embed/4TY1cACxebk" width="600"></iframe><br /> <br /> Η Δύση θα βοηθήσει την Τουρκία.<br /> <br /> Θα είναι ένας πόλεμος στρατηγικής.Εμείς πρέπει να πάμε σε γρήγορο πόλεμο ώστε να αιφνιδιάσουμε τους Δυτικούς,γι αυτό πρέπει να χρησιμοποιήσουμε τα πυρηνικά όπλα αμέσως για να κτυπήσουμε τις υποδομές και τους στρατιωτικούς στόχους μέσα στην Τουρκία.<br /> <br /> Τα κέντρα επικοινωνίας,οι αποθήκες πυρομαχικών,τα αεροδρόμια και τα λιμάνια πρέπει να καταστραφούν αμέσως.<br /> <br /> Κατά τις πρώτες ώρες αυτού του πολέμου, η Ρωσία πρέπει να καταστρέψει το σύνολο της στρατιωτικής υποδομής της Τουρκίας,»δήλωσε ο Mikhail Αλεξαντρώφ.<br /> <br /> «Δεν χρειάζεται καν να χρησιμοποιήσουμε βαλλιστικούς πυραύλους σε αυτά τα κτυπήματα-Οι Iskander-M με πυρηνικές κεφαλές θα αρκούσαν. Μόλις η στρατιωτική υποδομή καταστραφεί, τα ρωσικά στρατεύματα θα πάνε και θα πάρουν την περιοχή από τα στενά,», πρόσθεσε.<br /> <br /> Η Δύση δεν θα έχει καν τον χρόνο να κάνει τίποτα. Οι Ευρωπαϊκές χώρες θα τρομάξουν έτσι αυτοί δεν θα τολμήσουν καν να παρέμβουν. Οι Αμερικανοί θα αντιμετωπίσουν μια επιλογή – είτε να αρχίσουν ένα στρατηγικό πυρηνικό πόλεμο εναντίον της Ρωσίας ή όχι. Ως εκ τούτου, η Ρωσία θα λάβει την περιοχή από τα στενά, και το υπόλοιπο θα μείνει στην Τουρκία,»δήλωσε ο εμπειρογνώμονας, εξηγώντας ότι»αυτό δεν είναι ένα πονηρό σχέδιο του επιτιθέμενου, αλλά το απαιτούμενο σενάριο του «τι να κάνετε εάν ο πόλεμος ξεσπάσει.»<br /> <br /> <a href="http://www.triklopodia.gr/wp-content/uploads/2015/12/56897.jpeg"><img src="https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEhHSPPnioujp7yW6uelvB60qYktzw2eoNL9lrqpxDUmd6FfKzSokRNyXdLFt6G-8yBnH5wIAJhGXiTRX_e9sIOPob2PyxR6BQa_sN5sG_RBf6KPlTSoYzzFg-2eCALthJPbqYbnT7eSM-zrepahrpd2ga_rLksEBN0cXddFvXNy=" /></a><br /> <br /> Ο Σεργκέι Ermakov, πρότεινε ένα μη πυρηνική σενάριο.Ας ελπίσουμε ότι, η πραγματική σύγκρουση<br /> δεν θα συμβεί. Η Χρήση των πυρηνικών όπλων είναι μια ακραία επιλογή. Όσο για ένα περιφερειακό πόλεμο, υπάρχουν μη στρατιωτικά εργαλεία στην περιοχή. Υπάρχουν πολλοί παίκτες πολέμιοι των Τούρκων στην περιοχή.<br /> <br /> Στην περίπτωση μιας στρατιωτικής σύγκρουσης, οι Κούρδοι θα σχίσουν την περιοχή σε κομμάτια,έτσι η Τουρκία θα διαλυθεί.<br /> <br /> Η Τουρκία είναι μια ισχυρή δύναμη με στρατιωτικά μέσα, αλλά η κομητεία δεν είναι αρκετά ισχυρή για να αμφισβητήσει τη Ρωσία. Ο στόλος μας μπορεί να κάνει κτυπήματα μεγάλου βεληνεκούς χωρίς να χρειαστεί να βρίσκεται στη Μαύρη Θάλασσα.<br /> <br /> Ο νικητής σε έναν πόλεμο σύγχρονο-μιας ημέρας -είναι αυτός που χρησιμοποιεί διάφορες δυνάμεις και ένα πιο ανεπτυγμένο σύστημα μάχης ελέγχου.<br /> <br /> Η Ρωσία έχει ένα πλεονέκτημα σε αυτό το σημείο – έχουμε το δορυφορικό σύστημα και το σύστημα μάχης κατεύθυνσης, που δίνουν σαφή εικόνα στο θέατρο των στρατιωτικών επιχειρήσεων σε πραγματικό χρόνο,»είπε ο εμπειρογνώμονας.<br /> <br /> Φυσικά, η Αεροπορία θα χρησιμοποιηθεί. Η Αεροπορική βάση της Ρωσίας στη Συρία θα μειώσει τους χρόνους πτήσεως για βομβαρδισμούς στην Τουρκία.Ως εκ τούτου, η Τουρκία θα δεί απειλές από διαφορετικές πλευρές,»είπε ο Sergei Ermakov καταλήγοντας στο συμπέρασμα.Όσο για το ΝΑΤΟ, η Τουρκία είναι μέλος του ΝΑΤΟ, και η χώρα εμπίπτει σίγουρα το πέμπτο άρθρο.Ακόμα κι αν το ΝΑΤΟ πάρει ομόφωνη απόφαση-όπως κάνει συνήθως-να βοηθήσει την Τουρκία,η σφοδρή άμμεση επιθετικότητα της Ρωσίας θα τους φέρει σε σημείο να μην μπορέσουν να αντιδράσουν.<br /> <br /> Σε περίπτωση που η Τουρκία προκαλέσει τον πόλεμο δεν μπορεί να καταφύγει στο άρθρο 5.Αν η Τουρκία προκαλέσει την σύγκρουση για να αναμίξει το ΝΑΤΟ στον πόλεμο,τότε σε αυτή την περίπτωση το ΝΑΤΟ απλά δεν θα αναμιχτεί,είπε ο Sergei Ermakov.«Κανείς δεν θέλει να εμπλακεί σε μια άμεση στρατιωτική αντιπαράθεση με τη Ρωσία. Αυτή η σύγκρουση είναι γεμάτη με ένα πυρηνικό πόλεμο και μια παγκόσμια τραγωδία,», πρόσθεσε.<br /> <div> <br /> <b><span style="color: #990000;">http://www.pravdareport.com/russia/politics/08-12-2015/132796-war_russia_turkey-0/</span></b><br /> <br /> <a href="http://www.triklopodia.gr/" target="_blank">πηγή</a></div> <!-- Blogger automated replacement: "https://images-blogger-opensocial.googleusercontent.com/gadgets/proxy?url=http%3A%2F%2Fwww.triklopodia.gr%2Fwp-content%2Fuploads%2F2015%2F12%2F56897.jpeg&container=blogger&gadget=a&rewriteMime=image%2F*" with "https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEhHSPPnioujp7yW6uelvB60qYktzw2eoNL9lrqpxDUmd6FfKzSokRNyXdLFt6G-8yBnH5wIAJhGXiTRX_e9sIOPob2PyxR6BQa_sN5sG_RBf6KPlTSoYzzFg-2eCALthJPbqYbnT7eSM-zrepahrpd2ga_rLksEBN0cXddFvXNy=" -->

Σενάρια πολέμου Ρωσίας-Τουρκίας από Ρώσους εμπειρογνώμονες.

To θέμα της έντασης μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας συζητείται μεταξύ των αναλυτών,οι οποίοι δίνουν διάφορα σενάρια περί πολέμου,μεταξύ των δύ...

Διαβάστε την συνέχεια