<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://c.media.newsbomb.gr/stories/1204alco2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="350" src="http://c.media.newsbomb.gr/stories/1204alco2.jpg" width="600" /></a></div><b><br /> </b><br /> <b><span style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;">Oι Ελληνες δηλώνουν ξεκάθαρα ότι, μεταξύ των ισχυρών του πλανήτη, προτιμούν τους Ρώσους.</span></b><br /> <b><br /> </b><br /> <div class="itemFullText"><strong>Ενας στους τρεις Ελληνες έχει βαρεθεί να ακούει για ξένους πατρόνες. Εχει απογοητευτεί από τα μέχρι σήμερα αποτελέσματα των διεθνών συμμαχιών της χώρας μας με τους ισχυρούς του πλανήτη</strong>. Και δηλώνει  ότι θέλει να δει την Ελλάδα να ακολουθεί αυτόνομη πορεία, χωρίς εξαρτήσεις και συμμάχους.<br /> Εξίσου ενδιαφέρουσα είναι και η διαπίστωση της μεγάλης δημοσκόπησης της alco για λογαριασμό του newsbomb.gr ότι, <b>μετά την επιλογή της αυτόνομης πορείας, περισσότεροι Ελληνες θα προτιμούσαν για σύμμαχό μας τη Ρωσία</b>. Και, μάλιστα, με διαφορά. Είναι χαρακτηριστικό ότι <b>τη Ρωσία επιλέγει το 29% των ερωτηθέντων και έπονται οι ΗΠΑ με λιγότερο από το μισό ποσοστό (14%)! </b>Ευρήματα, που δηλώνουν την απογοήτευση των Ελλήνων από τις ΗΠΑ που, παραδοσιακά, έχουν προβληθεί ως ο ιδανικός εταίρος για τη χώρα μας και την αναζήτηση άλλων επιλογών, που ενδεχομένως αποδειχθούν προσφορότερες για την Ελλάδα. Βέβαια, και η προσπάθεια Καραμανλή για προσέγγιση με τη Μόσχα ουδέποτε ευδοκίμησε –και, μάλιστα, ο διάδοχός του, Γ. Παπανδρέου επέλεξε να τη ρίξει στα βράχια πριν καν ακόμη αναλάβει πρωθυπουργός- φαίνεται, όμως, ότι ο ελληνικός λαός θεωρεί ότι δεν επενδύσαμε επαρκώς στην οικοδόμηση σχέσεων με τη Ρωσία και πως υπάρχουν ακόμη περιθώρια. <b>Τελευταία επιλογή, η Γερμανία με 7%.</b></div><br /> <span style="font-weight: bold;">ΤΟΥ</span><span style="font-weight: bold;"> </span><span style="font-weight: bold;">ΓΙΩΡΓΟΥ Ε. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΙΔΗ</span> <br /> <a href="http://www.newsbomb.gr/">πηγή</a>

Oι Ελληνες δηλώνουν ξεκάθαρα ότι, μεταξύ των ισχυρών του πλανήτη, προτιμούν τους Ρώσους. Ενας στους τρεις Ελληνες έχει βαρεθεί να ακούε...

Διαβάστε την συνέχεια

Μιλιέτ Θράκης: Βρωμιάρηδες οι Έλληνες πολιτικοί!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjzbAJ1r7hyphenhyphenWNCB5GGf6r4bo1DTkgAUiVHtV4-09fqqVXexb7t0t7l6Jw_3yQHG0iA1cIitEMiIir1sZaaq9Xge4qFMgrSKNs37Tnjpm8Sos3bf7A8wIb2m3qV1yTe4tTkzFlXiRfD0GKg/s400/picthr.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="350" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjzbAJ1r7hyphenhyphenWNCB5GGf6r4bo1DTkgAUiVHtV4-09fqqVXexb7t0t7l6Jw_3yQHG0iA1cIitEMiIir1sZaaq9Xge4qFMgrSKNs37Tnjpm8Sos3bf7A8wIb2m3qV1yTe4tTkzFlXiRfD0GKg/s400/picthr.jpg" width="600" /></a></div><br /> Η ρευστή κατάσταση του πολιτικού σκηνικού αλλά και η δυσμενής οικονομική κατάσταση στην Ελλάδα φαίνεται πως έχει ανοίξει την όρεξη της Άγκυρας<br /> Η Τουρκία για μια ακόμα φορά επιχειρεί να χρησιμοποιήσει τη μουσουλμανική μειονότητα στη Θράκη για να κλιμακώσει την ήδη προκλητική στάση της απέναντι στην Ελλάδα. Μάλιστα οι «γείτονες», αυτή τη φορά προχωρούν ένα βήμα παραπέρα υποδεικνύοντας ακόμα και το τι θα πρέπει να ψηφίσουν οι Έλληνες στις επερχόμενες εκλογές.<br /> <br /> Με άρθρο του στη Μιλλέτ της Θράκης ο Τζενγκίζ Ομέρ, προσπαθεί να καταδείξει πόσο άσχημα περνούν οι Μουσουλμάνοι της Θράκης από την καταπίεση των Ελλήνων.<br /> <br /> Ο Τούρκος αρθρογράφος μάλιστα<span style="font-weight: bold;"> χαρακτηρίζει τους Έλληνες πολιτικούς βρωμιάρηδες, χωρίς καμία διάκριση</span>. Ο λόγος, επειδή οι Έλληνες δεν λαμβάνουν καμία μέριμνα για τους Μουσουλμάνους της Θράκης, ενώ αντίθετα «οι Τούρκοι προσφέρουν πολλές χαρές και φέρονται άψογα στη μειονότητα των Ρωμιών στην Κωνσταντινούπολη».<br /> <br /> Από το κείμενο του κ. Ομέρ προκύπτει ότι <span style="font-style: italic; font-weight: bold;">οι “σκληροί κύκλοι” της μειονότητας εκτελούν επιχειρήσεις… καθοδήγησης ψηφοφόρων στη Θράκη: όποιος “χαϊδεύει” τ΄ αυτιά των «Τούρκων», παίρνει ψήφους. Όποιος δεν συμμορφώνεται «μαυρίζεται».</span><br /> <br /> Διαβάστε το άρθρο του κ. Ομέρ στη Μιλιέτ Θράκης:<br /> <br /> <blockquote style="font-style: italic;">«Την περασμένη εβδομάδα ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου στα πλαίσια της διασφάλισης και συνέχισης ενός περιβάλλοντος θρησκευτικής ειρήνης στα Βαλκάνια στην Μέση Ανατολή και σε άλλες περιοχές, είχε μια σειρά από συναντήσεις με θρησκευτικούς ηγέτες στην Κωνσταντινούπολη.<br /> <br /> Βλέπετε το σημείο στο οποίο έχει φτάσει η μειονότητα των Ρωμιών στην Κωνσταντινούπολη; Το πατριαρχείο και η κοινότητα είναι τόσο καλά που προσεύχονται για τον πρωθυπουργό της Τουρκίας. Να ξέρουν καλά την αξία του. Να ξέρουν και κοιτώντας το χάλι της Τουρκικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης να ευγνωμονούν για ακόμη μια φορά. Να προσεύχονται ιδιαίτερα να μην τους ρίξει ο Αλλάχ στην δική μας την θέση.<br /> <br /> Μακάρι να προσευχόταν και για εμάς. Δεν πιστεύω όμως πως το έκανε ή θα μπορέσει να το κάνει. Αν ήταν ως τώρα θα το είχε κάνει. Μάλιστα αν ήθελε πολλά πράματα θα έκανε αλλά δεν έκανε. Για παράδειγμα για να εξασφαλίσει τα δικά του δικαιώματα, θα πρότεινε στην ελληνική κυβέρνηση να αποδώσει στην Τουρκική Μειονότητα Δυτικής Θράκης τα δικά της δικαιώματα. Διότι ο ίδιος είναι πνευματικός ηγέτης όλου του Ορθόδοξου κόσμου. Θα μπορούσε να προκαλέσει κάποια πράματα χρησιμοποιώντας την επιρροή του. Αλλά δεν το έκανε. Φαίνεται ότι είτε δεν έκανε κάτι είτε οι Ορθόδοξοι ομογενείς του δεν το εφάρμοσαν.<br /> <br /> Εμείς οι Τούρκοι της Δυτικής Θράκης προσευχόμαστε για το καλό όλης της ανθρωπότητας. Ευχόμαστε όλοι οι άνθρωποι να ζούνε μέσα σε δικαιοσύνη. Και επειδή το ευχόμαστε, ο Αλλάχ τους βοηθά με το χέρι της τουρκικής κυβέρνησης. Τους βοηθά ώστε και η ελληνική κυβέρνηση να πάρει παράδειγμα και να βοηθήσει και εκείνη την Τουρκική Μειονότητα Δυτικής Θράκης. Αλλά που…. Τέτοια πρόθεση δεν υπάρχει ! Τι περίεργο που είναι. Οι Ρωμιοί της Κωνσταντινούπολης προσεύχονται από την χαρά τους και εμείς προσευχόμαστε στον Αλλάχ να μας δώσει χαρά.<br /> <br /> Εάν αληθεύουν οι ειδήσεις το αργότερο τον Μάιο θα υπάρχουν εκλογές. Και τώρα ας σκεφτεί η μειονότητα μας απέναντι σε μια τέτοια κατάσταση ποιόν να ψηφίσει.<br /> <br /> Ας πω την γνώμη μου. Κατά την άποψη μου με αυτή την κατάσταση από κανένα από αυτά τα κόμματα δεν περιμένουμε προκοπή. Το να τους ψηφίσουμε είναι αμαρτία. Δεν έχει καμιά αξία για αυτούς που δεν μας έχουν για ανθρώπους και δεν μας υπολογίζουν. Όλοι είναι βρωμιάρηδες.<br /> <br /> Να μην ψηφίσουμε λοιπόν ; Φυσικά να ψηφίσουμε. Η διεύθυνση είναι σαφής. Οι μειονοτικοί ψήφοι μπορούν να δοθούν στο DΕB ή εκεί όπου θα υποδείξει το DEB. Σε τέτοιες καταστάσεις αυτό θα ήταν η πιο νόμιμη και φυσική κίνηση. Αυτό αποτελεί και θρησκευτικό και εθνικό μας καθήκον. Άλλωστε το κόμμα DEB είναι σε πολύ καλή θέση και συνεχώς αναπτύσσεται».</blockquote><br /> <a href="http://kostasxan.blogspot.com/">πηγή</a>

Μιλιέτ Θράκης: Βρωμιάρηδες οι Έλληνες πολιτικοί!

Η ρευστή κατάσταση του πολιτικού σκηνικού αλλά και η δυσμενής οικονομική κατάσταση στην Ελλάδα φαίνεται πως έχει ανοίξει την όρεξη της Άγκυ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία και Αραβική Άνοιξη

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.geostrategy.gr/images/maps/Turkey%2020120323%201000.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="355" src="http://www.geostrategy.gr/images/maps/Turkey%2020120323%201000.png" width="600" /></a></div><br /> <b>Προσαρµογή της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής</b><br /> <br /> Παρότι οι Άραβες θεωρούν ότι η Οθωµανική Αυτοκρατορία τους στέρησε τη δυνατότητα να <br /> προοδεύσουν και να αναπτυχθούν σε ανάλογο βαθµό µε τη ∆ύση, εντούτοις κατά κάποιο τρόπο η Τουρκία «γοητεύει» τον αραβικό λαό, καθότι πέρα από το ότι είναι µια µουσουλµανική χώρα, θεωρείται πιο δηµοκρατική από τα αραβικά καθεστώτα, φλερτάρει µετην ΕΕ, είναι χώρα-µέλος του ΝΑΤΟ και τα τελευταία χρόνια η οικονοµία της παρουσιάζεταιβελτιωµένη.<br /> Μάλιστα, αρκετοί αναλυτές υποστηρίζουν ότι µετά την έναρξη της Αραβικής Άνοιξης κάποια ισλαµιστικά κινήµατα κυρίως της Βόρειας Αφρικής προσπάθησαν να µιµηθούν το AKP και να το καταστήσουν ως µοντέλο για το δικό τους πολιτικό σύστηµα. Αρκετοί Άραβες «θαυµάζουν» την οικονοµική ανάπτυξη της Τουρκίας, το ρόλο της ως περιφερειακής δύναµης και την ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική που ασκείται από την Άγκυρα επί των ηµερών του Erdogan.<br /> <br /> Όπως είναι φυσικό η Άγκυρα ανησυχεί για την αλλαγή ισορροπιών που σηµειώνεται στο γειτονικό αραβικό κόσµο, διότι η εν λόγω αλλαγή είναι ανεξέλεγκτη και συνεπώς είναι πολύ πιθανόν να καταστεί επιζήµια για τα τουρκικά συµφέροντα, αλλά να προκαλέσει και την ανάδυση νέων συµβατικών ή ασύµµετρων απειλών για την Τουρκία.<br /> Για παράδειγµα, η Άγκυρα ανησυχεί ιδιαίτερα για τα όσα συµβαίνουν στα νότια σύνορά της. Τόσο εντός της Συρίας όπου το καθεστώς του Assad οδήγησε τη χώρα σε έναν εµφύλιο, όσο και εντός της ιρακινής επικράτειας όπου µετά την απόσυρση των αµερικανικών δυνάµεων συνεχίζεται η εθνο-θρησκευτική βία και η χώρα οδηγείται προς τριχοτόµηση. Επίσης, η Άγκυρα γνωρίζει πολύ καλά ότι στα βόρεια σύνορα της Συρίας και του Ιράκ «εκκολάπτεται» η κουρδική οντότητα, που συνιστά µείζονα απειλή για την ακεραιότητα της Τουρκίας. Το σενάριο που ανησυχεί ιδιαίτερα την Άγκυρα είναι η ένωση των Κούρδων της ευρύτερης περιοχής (βόρειας Συρίας, βορείου Ιράκ, βορειοδυτικού Ιράν και νοτιοανατολικής Τουρκίας) και µεσο- µακροπρόθεσµα η δηµιουργία µιας κουρδικής κρατικής οντότητας. Οι γεωπολιτικές εξελίξεις στη γειτονική Συρία εκλαµβάνονται από την Άγκυρα ως εν δυνάµει απειλή κατά της περιφερειακής ασφάλειας και ενδεχοµένως δηµιουργούν κινδύνους για τη συνέχιση της τουρκικής πολιτικής, πολιτιστικής και οικονοµικής διείσδυσης στην περιοχή. Αυτό είναι λογικό αφού είναι σχεδόν απίθανο να προβλεφθεί και να ελεγχθεί το τελικό status στα νότια σύνορά της.<br /> <br /> Για να περιορίσει το κόστος της επερχόµενης γεωπολιτικής αλλαγής στον αραβικό κόσµο, ο Τούρκος πρωθυπουργός αρχικά τάχθηκε κατά οποιασδήποτε πολιτικής αλλαγής σε περιφερειακό επίπεδο, αλλά όταν αντιλήφθηκε ότι η κατάσταση ήταν µη αναστρέψιµη, επένδυσε στη βελτίωση των σχέσεων µε τους πολιτικούς ηγέτες που αναδείχθηκαν µετά την ανατροπή των αυταρχικών καθεστώτων του αραβικού κόσµου. Στη συνέχεια, υιοθετώντας ένα λαϊκίστικο προφίλ επισκέφθηκε τις αραβικές χώρες της Βόρειας Αφρικής, που πρόσφατα είχαν ανατρέψει τα καθεστώτα τους και επιδίωξε να προωθήσει τα τουρκικά συµφέροντα.<br /> <br /> Ταυτόχρονα, αναθεώρησε τη στάση του έναντι της Ουάσιγκτον και προσπάθησε να βελτιώσει τις αµερικανο-τουρκικές σχέσεις κυρίως στον αµυντικό τοµέα, καθότι ανησυχούσε ιδιαίτερα για την αυξανόµενη απειλή του «σιιτικού άξονα Ιράν-Συρίας». Έτσι, το Σεπτέµβριο του 2011 συµφώνησε να εγκαταστήσει το αντιβαλλιστικό Radar στη βάση Kürecik δυτικά της Malatya (Μελέτη) και πέτυχε τη µεταστάθµευση στην αεροπορική βάση του Incirlik των τεσσάρων αµερικανικών µη επανδρωµένων µαχητικών αεροσκαφών (UCAVs) τύπου Predator, ετά την απόσυρση των αµερικανικών δυνάµεων από το Ιράκ. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, η Άγκυρα εξασφάλιζε την υποστήριξη της Ουάσιγκτον, έµπαινε στο παιχνίδι της αναπτυσσόµενης αντιβαλλιστικής ασπίδας, αποκτούσε ένα στρατηγικό όπλο κατά του βαλλιστικού και πιθανόν µελλοντικά του πυρηνικού οπλοστασίου του Ιράν, ενώ µε τα UCAVs αποκτούσε ένα σηµαντικό τακτικό πλεονέκτηµα παρακολούθησης και αντιµετώπισης των ανταρτών του PKK.<br /> <br /> H Τουρκία, προσπαθώντας να επιφορτισθεί έναν περιφερειακό και εν µέρει διεθνή ρόλο, προκειµένου να έχει λόγο στο σχεδιασµό του νέου διεθνούς σκηνικού, ενσωµάτωσε στον ήδη βεβαρυµµένο τοµέα εθνικής ασφαλείας της κινδύνους και απειλές που αντιµετωπίζουν τρίτες χώρες, ειδικά µετά τις εξελίξεις που ακολούθησαν την Αραβική Άνοιξη. Το γεγονός αυτό οδήγησε την Άγκυρα στην προσαρµογή της εξωτερικής της πολιτικής και στην αναθέρµανση των σχέσεών της µε την Ουάσιγκτον. Έκτοτε, διατηρεί µια φιλο-σουνιτική στάση έναντι του αραβικού κόσµου, ενώ ταυτόχρονα συνεχίζει να καλλιεργεί µια αντι-ισραηλινή στάση, απαιτώντας την απολογία του Τελ Αβίβ, την άρση του αποκλεισµού της Λωρίδας της Γάζας και την αποζηµίωση για τα θύµατα της επιχείρησης στο Mavi Marmara. Η στάση της Άγκυρας απέναντι στο Τελ Αβίβ έχει προβληµατίσει και έχει διχάσει τους Αµερικανούς. Από την πλευρά του το πεντάγωνο υποστηρίζει ότι «πάση θυσία» θα πρέπει να εξοµαλυνθούν οι τουρκο- ισραηλινές σχέσεις, ενώ αντίθετα κάποιες άλλες φωνές από το Κογκρέσο εµµένουν υπέρ του ψηφίσµατος για την αρµενική γενοκτονία.<br /> <br /> <b>Συρο-τουρκικές σχέσεις</b><br /> <br /> Πριν την έναρξη της Αραβικής Άνοιξης στη Συρία, η Άγκυρα είχε καταφέρει να βελτιώσει σε σηµαντικό βαθµό τις σχέσεις της µε τη ∆αµασκό. Σε σύντοµο χρονικό διάστηµα οι δύο χώρες πέτυχαν να µετατρέψουν τη συνεργασία τους σε «στρατηγική συνεργασία υψηλού επιπέδου», προβάλλοντας παράλληλα και τόσο τις ικανότητες του υπουργού Εξωτερικών Davutoglu όσο και τις απόψεις του για το «στρατηγικό βάθος». Συγκεκριµένα:<br /> Ο Τούρκος πρωθυπουργός µε το Σύριο πρόεδρο ανέπτυξαν στενές προσωπικές και οικογενειακές σχέσεις. Για παράδειγµα, οι σύζυγοί τους επικοινωνούσαν τακτικά µε<br /> e-mail.<br /> <br /> ∆ιευρύνθηκε η διµερής συνεργασία στους τοµείς της άµυνας και της ασφάλειας, η οποία περιελάµβανε την εκπαίδευση Σύριων στρατιωτικών στην Τουρκία, διεξαγωγή κοινών ασκήσεων στα τουρκο-συριακά σύνορα, από κοινού κατασκευή πυροµαχικών και συγκρότηση τριών επιτροπών για την παρακολούθηση θεµάτων που αφορούσαν στις επιχειρήσεις εναντίον του ΡΚΚ, τη στρατιωτική εκπαίδευση και τη λογιστική υποστήριξη των ενόπλων δυνάµεων. Ειδικότερα για το ΡΚΚ, επισηµαίνεται ότι οι συριακές αρχές συνέλαβαν δεκάδες Κούρδους αντάρτες, τους οποίους στη συνέχεια<br /> παρέδωσαν στην Τουρκία.<br /> <br /> Υπογράφηκαν συµφωνίες για την ελεύθερη διακίνηση αγαθών και την εφαρµογή της “visa-free neighborhood policy”.<br /> Η Τουρκία διαµεσολαβούσε για τη συρο-ισραηλινή συµφωνία ειρήνης<br /> Οι σχέσεις συνεργασίας των δύο χωρών κορυφώθηκαν µε την ίδρυση του Στρατηγικού Συµβουλίου Συνεργασίας.<br /> <br /> Από το Μάρτιο του 2011 οι σχέσεις των δύο χωρών παρουσίασαν σταδιακή επιδείνωση, µε την πολιτική µηδενικών προβληµάτων του Davutoglu να µετατρέπεται σε «πολιτική πολλαπλών προβληµάτων», ενώ στα µέσα του 2011 Τούρκοι αξιωµατούχοι δήλωναν ότι έπρεπε να δηµιουργηθεί µια ζώνη ασφαλείας στα σύνορα των δύο χωρών, διότι η κατάσταση στη Συρία έθετε σε κίνδυνο την εσωτερική ασφάλεια της Τουρκίας. Ήταν τόσο άµεση η ρήξη στις σχέσεις των δύο χωρών, που ανάγκασε την Άγκυρα να προσφύγει στα αιγυπτιακά λιµάνια για να εξάγουν τα προϊόντα τους στις χώρες του Κόλπου. Στη συνέχεια, αρκετές χιλιάδες Σύριοι πρόσφυγες, ηγετικά στελέχη του Συριακού Εθνικού Συµβουλίου και του Ελεύθερου Συριακού Στρατού κατέφυγαν στη γειτονική Τουρκία. Το Νοέµβριο του 2011, όταν σηµειώθηκαν επιθέσεις κατά των τουρκικών διπλωµατικών εγκαταστάσεων από Σύριους φιλοκαθεστωτικούς και κατά των λεωφορείων που µετέφεραν Τούρκους προσκυνητές από τη Μέκκα, ο Erdogan ζήτησε από τον Assad να παραιτηθεί, ενώ ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Davutoglu ανακοίνωσε µια σειρά στρατιωτικών, οικονοµικών και διπλωµατικών κυρώσεων κατά του συριακού καθεστώτος.<br /> <br /> <b>Τρίγωνο Τουρκίας-Ιράν-Ιράκ</b><br /> <br /> Για κάποιους Αµερικανούς αξιωµατούχους, πιθανόν η εγκατάσταση του αντιβαλλιστικού Radar στη Malatya που άρχισε να λειτουργεί στις αρχές του 2012, να συνιστά τη σηµαντικότερη αµυντική συµφωνία µεταξύ της Ουάσιγκτον και της Άγκυρας, στη διάρκεια των τελευταίων 15-20 χρόνων. Το γεγονός αυτό και µόνον αποδεικνύει την αναθέρµανση των τουρκο-αµερικανικών σχέσεων που επετεύχθη εντός του 2011. Επρόκειτο για µια στρατηγική αµυντική συµφωνία, η οποία προκάλεσε την έντονη αντίδραση της Τεχεράνης. Συγκεκριµένα, κάποιοι Ιρανοί αξιωµατούχοι δήλωσαν ότι «θα στοχοποιήσουν το Radar, εάν οι Αµερικανοί ή οι Ισραηλινοί διεξάγουν αεροπορικές επιθέσεις κατά του Ιράν»[1]. Η ρήξη πλέον στις τουρκο- ιρανικές σχέσεις άρχισε να βαθαίνει, καθώς η Άγκυρα υποστήριζε τα σχέδια της Ουάσιγκτον για διεθνή αποµόνωση του Ιράν και επιπλέον επηρέαζε τις εξελίξεις στη Συρία µε τρόπο αντίθετο προς τα ιρανικά συµφέροντα. Η αλλαγή των δεδοµένων, κυρίως λόγω των γεωπολιτικών εξελίξεων στον αραβικό κόσµο (Αραβική Άνοιξη), ανάγκασαν την Άγκυρα να αναθεωρήσει τη στάση της και να γυρίσει την πλάτη στο σιιτικό άξονα. Η τουρκική εξωτερική πολιτική άρχισε να παραλληλίζεται µε την παραδοσιακά φιλο-σουνιτική αµερικανική πολιτική. Η Άγκυρα εκτιµούσε ότι βραχυ-µεσοπρόθεσµα οι Σύριοι σουνίτες θα αναλάβουν την εξουσία και ότι το Ιράν θα έχανε το στρατηγικό του εταίρο. Ίσως, το επόµενο χρονικό διάστηµα να διεξαγόταν και µια αµερικανο-ισραηλινή επιχείρηση κατά των ιρανικών πυρηνικών εγκαταστάσεων. Εποµένως, για ποιο λόγο να συνέχιζε να παίζει το παιχνίδι της Τεχεράνης, όταν µάλιστα ενδόµυχα ανησυχούσε για τις πυρηνικές φιλοδοξίες της;<br /> <br /> Η σταθερότητα στο βόρειο Ιράκ είναι υψίστης σηµασίας για την Τουρκία, διότι οι αντάρτες του PKK έχουν δηµιουργήσει ασφαλή καταφύγια στην περιοχή, αλλά και διότι η Τουρκία θα µπορούσε να εισάγει τα πλούσια κοιτάσµατα υδρογονανθράκων του Κιρκούκ, µε αποτέλεσµα να απεξαρτηθεί από την ιρανική και ρωσική εισαγωγή ενέργειας. Επιπρόσθετα, θα µπορούσε να βελτιώσει τις ήδη σηµαντικές εµπορικές σχέσεις µε την Κουρδική Περιφερειακή Κυβέρνηση (Kurdish Regional Government – KRG). Γενικά, παρά τις συχνές διαµαρτυρίες της ιρακινής κεντρικής κυβέρνησης του Nouri al-Maliki για τη διεξαγωγή των συχνών εκκαθαριστικών επιχειρήσεων των τουρκικών ενόπλων δυνάµεων κατά του PKK στο βόρειο Ιράκ, ο ρόλος της Τουρκίας στο Ιράκ αναβαθµίζεται σηµαντικά λόγω της απόσυρσης των αµερικανικών δυνάµεων (∆εκέµβριος 2011). Αυτός είναι και ο κύριος λόγος που η Ουάσιγκτον φρόντισε να αναθερµάνει τις σχέσεις της µε την Άγκυρα, λίγους µήνες πριν αναχωρήσουν από την περιοχή οι Αµερικανοί στρατιώτες.<br /> <br /> <b>Τουρκική εµπλοκή στην κρίση της Λιβύης</b><br /> <br /> Ενώ ο Erdogan ήταν από τους πρώτους ηγέτες που ζήτησε την παραίτηση του Mubarak σε τηλεοπτική του οµιλία στο Al-Jazeera (Φεβρουάριος 2011), εντούτοις στην περίπτωση της Λιβύης τήρησε µια επαµφοτερίζουσα εξωτερική πολιτική. Στην Αίγυπτο και την Τυνησία, η Τουρκία ήταν ξεκάθαρα υπέρ της δηµοκρατίας. ∆εν υποστήριξε όµως τον αγώνα των Λίβυων αντικαθεστωτικών. Μήπως ο Τούρκος πρωθυπουργός θεωρούσε ότι ο Qaddafi κυβερνούσε δηµοκρατικά; Όχι βέβαια. Απλά, στη Λιβύη είχαν επενδυθεί τουρκικά κεφάλαια ύψους 15 δισ. δολαρίων, τα οποία κινδύνευαν να χαθούν αν έπεφτε το κανταφικό καθεστώς. Επίσης, κινδύνευε η ασφάλεια των περίπου 25.000 Τούρκων οικονοµικών µεταναστών, οι οποίοι<br /> εργάζονταν στη Λιβύη και έπρεπε να επαναπατρισθούν.<br /> <br /> Με την έναρξη των ταραχών στη Λιβύη, ο Τούρκος πρωθυπουργός επέκρινε τη βία που ασκούσαν οι κανταφικές δυνάµεις κατά του λιβυκού λαού. στόσο, αντέδρασε δηµόσια µε την υιοθέτηση της απόφασης 1973 του ΣΑ του ΟΗΕ και µε τη στρατιωτική επέµβαση του ΝΑΤΟ.<br /> Μετά την υιοθέτηση της εν λόγω απόφασης, η Τουρκία άλλαξε στάση και αποφάσισε να υποστηρίξει ενεργά την εφαρµογή της απόφασης του ΟΗΕ, ενώ στη συνέχεια πρότεινε τη διαµεσολάβηση της Άγκυρας, προκειµένου να επιτευχθεί συµφωνία µεταξύ του Λίβυου µονάρχη και των αντικαθεστωτικών της Βεγγάζης. Η αλλαγή στη στάση της Άγκυρας προήλθε µετά από επανεκτίµηση της κατάστασης και συγκεκριµένα µετά την απόρριψη των Λίβυων αντικαθεστωτικών για διαπραγµατεύσεις µε το καθεστώς της Τρίπολης. Η πιθανή ανάδυση νέων συµφερόντων και απειλών για την Τουρκία, που θα προέκυπταν από το µελλοντικό status της ευρύτερης περιοχής του αραβικού κόσµου, ήταν πλέον ορατή. <br /> <br /> Οι προθέσεις τη Άγκυρας ήταν περισσότερο από προφανείς. Αποφάσισε να συµµετάσχει στη διεξαγωγή των επιχειρήσεων προκειµένου να µην αποµονωθεί από τις υπόλοιπες χώρες- µέλη της Συµµαχίας. Παράλληλα, διατηρούσε διαύλους επικοινωνίας µε το κανταφικό καθεστώς, ενώ κατέβαλε προσπάθειες προκειµένου να δηµιουργήσει τις κατάλληλες προϋποθέσεις, οι οποίες θα της επέτρεπαν να συνάψει σχέσεις συνεργασίας µε τις δυνάµεις των αντικαθεστωτικών. Εξάλλου, οι αντικαθεστωτικοί ήσαν οι πιθανότεροι ηγέτες της χώρας στη µετά-Qaddafi εποχή. Με άλλα λόγια, επιθυµούσε «και την πίττα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο».<br /> <br /> Μετά τη κατάρρευση του Qaddafi, η Άγκυρα προώθησε τη στρατιωτική συνεργασία της µε τη Λιβύη, βάσει της οποίας οι τουρκικές ένοπλες δυνάµεις ανέλαβαν την ανασυγκρότηση του στόλου και την εκπαίδευση του λιβυκού στρατού ξηράς και του πολεµικού ναυτικού.<br /> Επιπρόσθετα, η Άγκυρα, ανέλαβε την εκπαίδευση στην Τουρκία 1.500 Λίβυων αστυνοµικών σε θέµατα ασφάλειας και καθηκόντων σε σωφρονιστικά καταστήµατα, ενώ µέσω του Τουρκικού Οργανισµού Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΤΙΚΑ), χορήγησε στο υπουργείο Εσωτερικών της Λιβύης στολές και εξοπλισµό για 6.000 αστυνοµικούς, καθώς και 30 αστυνοµικά οχήµατα[2].<br /> <br /> <br /> <b>Περαιτέρω βελτίωση των αµερικανο-τουρκικών σχέσεων</b><br /> <br /> Σύµφωνα µε Αµερικανούς αναλυτές «στην παρούσα φάση, η Τουρκία θεωρείται πιο σηµαντική σύµµαχος για τις Ηνωµένες Πολιτείες, σε σχέση µε την ψυχροπολεµική περίοδο»[3], λόγω των νέων προκλήσεων που προέρχονται από την ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής για την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ. Η γεωστρατηγική θέση της Τουρκίας πλησίον διαφόρων «θερµών σηµείων» (Ιράν, Ιράκ, Συρία, Αφγανιστάν, Κεντρική Ασία, Καύκασος, Μαύρη Θάλασσα, κτλ) την καθιστά πολύτιµο εταίρο των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ.<br /> Μάλιστα, η στρατηγική της σηµασία αναµένεται να αναβαθµιστεί, καθώς το ΝΑΤΟ σχεδιάζει να µετατρέψει το Κέντρο ∆ιοίκησης Αεροπορικών ∆υνάµεων της Σµύρνης σε Κέντρο ∆ιοίκησης Χερσαίων ∆υνάµεων, ενώ ταυτόχρονα θα τερµατισθεί η λειτουργία των χερσαίων βάσεων της Γερµανίας και της Ισπανίας. Παρόλα αυτά, η αµερικανική κυβέρνηση προβληµατίζεται για την υποβάθµιση του ρόλου των τουρκικών ενόπλων δυνάµεων στη πολιτικο-στρατιωτική ζωή της χώρας, καθώς και για την πολιτική, στρατιωτική και οικονοµική αυτοδυναµία της Τουρκίας, κατά την τελευταία δεκαετία.<br /> Η Τουρκία είναι πιθανόν να παίξει ένα σηµαντικό ρόλο και να επηρεάσει ως ένα βαθµό το αποτέλεσµα των εν εξελίξει πολιτικο-κοινωνικών αλλαγών της Αραβικής Άνοιξης, καθώς και να εµπλακεί στις µελλοντικές εξελίξεις στο Ιράκ, το Ιράν και το Αφγανιστάν. Η εκτίµηση αυτή λαµβάνεται σοβαρά υπόψη από την Ουάσιγκτον, και ως εκ τούτου αναµένεται η περαιτέρω αναθέρµανση των αµερικανο-τουρκικών σχέσεων, προκειµένου να ελεγχθεί στο βαθµό του δυνατού η συµπεριφορά και ο ρόλος της Άγκυρας στο επιθυµητό για την Ουάσιγκτον αποτέλεσµα. Μάλιστα, η αµερικανική πλευρά αναµένεται να καταλήξει σε µια σειρά πολιτικών επιλογών, οι οποίες θα λειτουργήσουν καταλυτικά στην επίτευξη της αναθέρµανσης των αµερικανο-τουρκικών σχέσεων, µε φόντο την Αραβική Άνοιξη και την προώθηση των αµερικανικών συµφερόντων στην περιοχή. Συγκεκριµένα, είναι πιθανό να επιδιώξει ή και να εντείνει τις προσπάθειές της για:<br /> <br /> <i>Την οµαλοποίηση των σχέσεων Άγκυρας-Τελ Αβίβ.</i><br /> <i><br /> </i><br /> <i>Την περαιτέρω αναβάθµιση της αµερικανο-τουρκικής συνεργασίας ανταλλαγής στρατιωτικών πληροφοριών, καθώς και της αντίστοιχης συνεργασίας στα πλαίσια του ΝΑΤΟ.</i><br /> <i><br /> </i><br /> <i>Την υπογραφή συµφωνιών για τη µεγιστοποίηση της χρήσης του τουρκικού εδάφους και των τουρκικών στρατιωτικών βάσεων, από αµερικανικές και ΝΑΤΟϊκές δυνάµεις.</i><br /> <i><br /> </i><br /> <i>Την παροχή οικονοµικής βοήθειας προς την Τουρκία καθώς και την από κοινου εκπόνηση σχεδίων, για το ρόλο που θα µπορούσε να διαδραµατίσει η Τουρκία στις</i><br /> <i>αραβικές χώρες, όπου συνεχίζεται η Αραβική Άνοιξη.</i><br /> <i><br /> </i><br /> <i>Την αναθέρµανση της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας στην ΕΕ, αν και η Άγκυρα έχει «εκτροχιασθεί» προ πολλού από την ευρωπαϊκή τροχιά.</i><br /> <i><br /> </i><br /> <i>Την πίεση προς την Άγκυρα, προκειµένου να ακολουθήσει µια πιο σκληρή πολιτική προς την Τεχεράνη, εφαρµόζοντας τις κυρώσεις που επέβαλαν οι χώρες της ∆ύσης.</i><br /> <i><br /> </i><br /> <i>Στο άµεσο µέλλον, δεν θα ήταν καθόλου απίθανο η Άγκυρα να υιοθετήσει µια διαφορετική συµπεριφορά απέναντι στην Τεχεράνη, αµφιβάλλοντας για το σκοπό της ανάπτυξης του πυρηνικού της προγράµµατος. Παράλληλα, το γεγονός αυτό θα αποτελέσει και άλλοθι ώστε η Τουρκία να αναπτύξει πυρηνικά όπλα.</i><br /> <i><br /> </i><br /> <i>Τη διαπραγµάτευση της παροχής αµερικανικής τεχνολογίας στον τοµέα της τουρκικής αµυντικής βιοµηχανίας ή και σε άλλους τοµείς για τους οποίους ενδιαφέρεται η Άγκυρα. ς γνωστόν, η Τουρκία επιδιώκει να αποκτήσει τεχνολογικά προηγµένο αµερικανικό στρατιωτικό εξοπλισµό, ενώ η αµυντική της βιοµηχανία συµµετέχει σεκοινά προγράµµατα µε τις ΗΠΑ, όπως για παράδειγµα µε το πρόγραµµα του F-35.</i><br /> <i><br /> </i><br /> <i>Την ενίσχυση και διεύρυνση των διµερών εµπορικών σχέσεων και ιδιαίτερα των αµερικανικών επενδύσεων στην Τουρκία, καθώς θεωρείται δεδοµένη η εκατέρωθεν επιθυµία. Μάλιστα, Αµερικανοί επενδυτές ενδιαφέρονται για τουρκικές ενεργειακές εταιρίες που εδρεύουν στη Σµύρνη, ενώ η αµερικανική κυβέρνηση έχει υποδείξει την Τουρκία ως µια αγορά πρώτης προτεραιότητας και έχει αναπτύξει µια στρατηγική ενίσχυσης των εξαγωγών προς αυτή (Export Enhancement Strategy for Turkey).</i><br /> <br /> <span style="font-size: x-small;">[1] USA TODAY, “Biden urges Turkey to impose new Iran sanctions”, February 12, 2012</span><br /> <span style="font-size: x-small;">[2] Χρήστος Μηνάγιας, Περιοδικό ΣΤΡΑΤΙ ΤΙΚΗ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ ΚΑΙ ΓΕ ΠΟΛΙΤΙΚΗ, «Εκβιασµοί, απειλές</span><br /> <span style="font-size: x-small;">και αυθαιρεσίες από την Άγκυρα στην Ανατολική Μεσόγειο», τεύχος 23, 2010</span><br /> <span style="font-size: x-small;">[3] Jim Zanotti (Specialist in Middle Eastern Affairs), CRS Report for Congress, “Turkey: Background</span><br /> <span style="font-size: x-small;">and U.S. Relations”, February 2, 2012</span><br /> <br /> <b>Βασίλης Γιαννακόπουλος </b><br /> <br /> <a href="http://www.geostrategy.gr/">πηγή</a>

Τουρκία και Αραβική Άνοιξη

Προσαρµογή της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής Παρότι οι Άραβες θεωρούν ότι η Οθωµανική Αυτοκρατορία τους στέρησε τη δυνατότητα να προοδε...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι ΗΠΑ σπρώχνουν την Τουρκία στο ενεργειακό παιχνίδι

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.elkeda.gr/images/stories/barack_obama_thumb.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="350" src="http://www.elkeda.gr/images/stories/barack_obama_thumb.jpg" width="500" /></a></div><br /> Τελικά τι συμβαίνει στην αμερικανική εξωτερική πολιτική στο τρίγωνο Αθήνα-Λευκωσία-Άγκυρα; Τι οδήγησε στην ματαίωση της υπογραφής του μνημονίου Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ; Τι είδους ρόλο επιτελεί ο Ρίτσαρντ Μόρνινγκσταρ για τα ελληνικά ενεργειακά και, διασταλτικά, εθνικά συμφέροντα; <br /> Στο συνέδριο του ''Economist'' στην Αθήνα πάντως, είδαμε την Τουρκία να εισέρχεται, με αμερικανικό διαβατήριο, στο παιχνίδι. Είναι μόνο η αβελτηρία της Λευκωσίας λοιπόν που ματαιώθηκαν συγκεκριμένες κινήσεις; <br /> Σύμφωνα με την οπτική της Ουάσινγκτον, οι πρόσφατες ανακαλύψεις φυσικού αερίου στις ΑΟΖ Κύπρου και Ισραήλ αποτελούν μία θετική εξέλιξη, καθώς προσφέρουν μείωση της ενεργειακής εξάρτησης της Ευρώπης από την Ρωσία. Σε ό,τι αφορά στους αγωγούς, η μεταφορά μη ρωσικού αερίου στις χώρες της Βαλκανικής, είναι προαφανώς επιθυμητή από τις ΗΠΑ. Ο Μόρνινγκσταρ, εμμέσως πλην σαφώς κάλεσε τους εμπλεκόμενους και κυρίως την Κύπρο, να αποφύγει την είσοδο στην εξίσωση ρωσικών ενεργειακών συμφερόντων.<br /> Ο Αμερικανός αξιωματούχος ωστόσο δεν έμεινε σε αυτά. Δήλωσε ότι υπάρχουν νομικά και πολιτικά ζητήματα που πρέπει να επιλυθούν. Δέχθηκε έτσι εμμέσως τις τουρκικές θέσεις και αυτό αξίζει ιδιαίτερης προσοχής, αφού ο Αμερικανός αξιωματούχος παρατήρησε ότι "από τις εξελίξεις πρέπει να κερδίσουν όλοι, αφού οι ανακαλύψεις ενεργειακών πόρων στην ανατολική Μεσόγειο υπερβαίνουν τις άμεσα εμπλεκόμενες χώρες όπως την Κύπρο, το Ισραήλ και ενδεχομένως αργότερα και την Ελλάδα". Σύμφωνα με τον Ρίτσαρντ Μόρνινγκσταρ, πρέπει να μπούμε στη λογική της γενικότερης ωφέλειας, φωτογραφίζοντας έτσι την Τουρκία.<br /> Ως ΕΛ.Κ.Ε.Δ.Α. καιρό τώρα υποστηρίζουμε πως Ισραήλ και ΗΠΑ δεν αντιλαμβάνονται με τον ίδιο τρόπο τα νέα δεδομένα στην ανατολική Μεσόγειο. Υποστηρίζαμε -και δικαιωνόμαστε- πως οι ΗΠΑ θα κρατήσουν ''ζωντανή'' πάση θυσία την Τουρκία, παρά τις ισραηλινές εοιφυλάξεις. Αρχίζουμε να πιστεύουμε βάσιμα, πως οι Αμερικανοί προωθούν χρήση των δικαιωμάτων των εμπλεκομένων όχι με βάση το διεθνές δίκαιο, αλλά στη λογική να μην στενοχωρηθούν οι Τούρκοι. Τους Αμερικανούς ενδιαφέρει η συνεργασία Ελλάδος - Τουρκίας όχι στη βάση του τι πραγματικά δικαιούται ο καθένας, αλλά απλώς να υπάρξει μια κερδοφόρα για τους ίδιους συνεκμετάλλευση του ενεργειακού πλούτου, προσφέροντας στην Τουρκία πολύ περισσότερο μερίδιο από όσο δικαιούται. Η αγωνία των ΗΠΑ είναι να μην τους προκύψει ο Ερντογάν, στην πορεία, Χομεινί. Η Τουρκία τους ενδιαφέρει, όχι η δεδομένη και παθητική Ελλάδα.<br /> Η διατυπωθείσα θέση Μόρνιγκσταρ θέλει μια ανέφελη και απρόσκοπτη συνεργασία όχι τριγωνική (Ελλάδος - Κύπρου - Ισραήλ) αλλά τετραγώνου (οι τρεις συν η Τουρκία). Με τις ΗΠΑ σε ρόλο συντονιστή και συν-εκμεταλλευτή. Η Αθήνα τι πράττει; Θα δεχθεί την Τουρκία συνεταίρο σε περιουσία που δεν δικαιούται; Και στη βάση ποιάς λογικής;<br /> <a href="http://www.elkeda.gr/">πηγή</a>

Οι ΗΠΑ σπρώχνουν την Τουρκία στο ενεργειακό παιχνίδι

Τελικά τι συμβαίνει στην αμερικανική εξωτερική πολιτική στο τρίγωνο Αθήνα-Λευκωσία-Άγκυρα; Τι οδήγησε στην ματαίωση της υπογραφής του μν...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί ακυρώθηκε η τριμερής συμφωνια

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.elkeda.gr/images/stories/cyprus_map-580x367.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="350" src="http://www.elkeda.gr/images/stories/cyprus_map-580x367.jpg" width="600" /></a></div><br /> Στο συνέδριο για την ενέργεια, που έγινε αυτές τις ημέρες στην Αθήνα, δόθηκε η ευκαιρία σε σημαντικούς «παίκτες» του χώρου να εμφανιστούν και να κάνουν τις «επίσημες» προσφορές τους. Κι εννοώ «επίσημες», όχι αυτές που κατέθεσαν εγγράφως αλλά τις «άλλες» που περιλαμβάνουν τα πραγματικά μεικτά οικονομικά και γεωστρατηγικά στοιχεία. Ωστόσο, έγινε σαφές στους ασχολούμενος με τα θέματα ενέργειας ότι, ενώ είχε προγραμματιστεί η υπογραφή μιας τριμερούς συμφωνίας ανάμεσα στην Ελλάδα, Κύπρο και Ισραήλ για την από κοινού έρευνα και διάθεση υδρογονανθράκων, κάτι στράβωσε.<br /> <br /> Και τελικά η συμφωνία έμεινε πίσω, προκαλώντας ερωτηματικά σε εταιρείες και ειδικούς, καθώς δεν υπήρξε σαφής πολιτική, κυβερνητική ανακοίνωση από καμία πλευρά. Η Αθήνα ειδικότερα, αρνείται πεισματικά να αποκαλύψει την πραγματικότητα, αλλά ορισμένες διαρροές αποδίδουν την αρνητική αυτή εξέλιξη, στην «σχεδόν βίαιη», όπως συνομιλητής μας είπε, παρέμβαση των ΗΠΑ.<br /> Η ξαφνική εμφάνιση στην Αθήνα, με μικρή χρονική προειδοποίηση του ελληνικού υπ. Εξωτερικών, του Αμερικανού υφυπουργού Εξωτερικών για θέματα ενέργειας, κ. Μόρνινγκσταρ, προκάλεσε ενόχληση. Αυτός μετέφερε την άποψη στην Αθήνα ότι «δεν πρέπει να καταλήξει η ό,ποια συμφωνία σε υπογραφή και επισημοποίηση στη φάση αυτή». Δηλαδή, ότι η Ουάσιγκτον δεν είναι εναντίον της κοινής λύσης Ισραήλ, Αθήνας, Λευκωσίας αλλά δεν επιθυμεί αυτή η δέσμευση να επισημοποιηθεί τώρα. Ο λόγος απλός: η Τουρκία…<br /> Η Ουάσιγκτον στην παρούσα φάση, έχει, όπως όλα δείχνουν, την αμέριστη ανάγκη της Άγκυρας για το σχεδιασμό της «επέμβασης» στη Συρία αλλά και την επιχειρούμενη απόσπασή της από την διμερή συνεργασία της με το Ιράν. Φοβήθηκαν λοιπόν ότι η υπογραφή της συμφωνίας, θα έκανε την Τουρκία να σκληρύνει έναντι του Ισραήλ και της Κύπρου και αυτό θα μπορούσε να σημάνει συνέχιση της τουρκικής ενίσχυσης στις ακραίες ισλαμικές παλαιστινιακές οργανώσεις, αλλά και αύξηση του ενδιαφέροντός της στην ΝΑ Μεσόγειο αντί στη Μ. Ανατολή. Άφησε εκτός την Ελλάδα, καθώς η Άγκυρα φέρεται να επιμένει ότι καθορισμός ΑΟΖ Ελλάδας –Κύπρου θα σημάνει εντάσεις. Αλλά χωρίς την ενιαία ΑΟΖ Ελλάδας – Κύπρου, δεν μπορεί να λειτουργήσει η τριμερής συμφωνία εύκολα.<br /> Ο Μόρνινγκσταρ λοιπόν, αλλά και κάποιοι άλλοι συνάδελφοί του, που μετέφεραν τα ίδιο μήνυμα σε Τελ Αβίβ και Λευκωσία, «έπεισαν» τους αρμόδιους υπουργούς να μην υπογράψουν τη τριμερή. Εκείνο που δεν κατάφεραν, είναι να πεισθούν οι εταιρίες (που έχουν τις δικές τους προτεραιότητες) να σταματήσουν την εξέλιξη αυτού του σχεδίου, που βασίζεται στην τριμερή συνεργασία…<br /> Ενδεχομένως σαν αποτέλεσμα της αμερικάνικης πολιτικής, να δούμε στις προσεχείς εβδομάδες κάποιες εξελίξεις που θα φαντάζουν ανησυχητικές. Αλλά για αυτό απαιτείται στην Αθήνα μια ισχυρή κυβέρνηση μετεκλογικά, για να μπορέσει ν’ αντισταθεί στις ό,ποιες πολιτικές καθυστέρησης ή εγκατάλειψης των σχεδίων εκμετάλλευσης των Ελληνικών υδρογονανθράκων και καθορισμού συνεπώς ελληνικής ΑΟΖ.<br /> <a href="http://www.elkeda.gr/">πηγή</a>

Γιατί ακυρώθηκε η τριμερής συμφωνια

Στο συνέδριο για την ενέργεια, που έγινε αυτές τις ημέρες στην Αθήνα, δόθηκε η ευκαιρία σε σημαντικούς «παίκτες» του χώρου να εμφανιστούν...

Διαβάστε την συνέχεια

Βαριές «καμπάνες» και δράματα για «πασάδες»…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/03/Ataturk-statue.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-42325" height="350" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/03/Ataturk-statue.jpg" title="Ataturk statue" width="600" /></a></div><br /> Τούρκοι εισαγγελείς αιτούνται τη επιβολή συντριπτικών ποινών στην πάλαι ποτέ κεμαλική στρατιωτική ελίτ. Ζήτησαν συγκεκριμένα να επιβληθούν ποινές κάθειρξης 15-20 ετών σε 364 εν ενεργεία και απόστρατους αξιωματικούς των ένοπλων δυνάμεων στο πλαίσιο της μακράς έρευνας για τις καταγγελίες της κυβέρνησης Ερντογάν για συνωμοτικές δραστηριότητες του στρατού εναντίον της.<br /> Ο στρατηγός Τσετίν Ντογάν σηκώθηκε έξαλλος από το εδώλιο του κατηγορουμένου και μιμήθηκε τον πρώην αρχηγό, Ιλκέρ Μπάσμπουγ, ο οποίος την Τετάρτη είχε βγει από την δικαστική αίθουσα μέσα στο κτιριακό συγκρότημα της φυλακής υψίστης ασφαλείας στη Σηλυβρία. Τόσο ο Μπάσμπουγ όσο και ο Ντογάν κατηγορούνται ότι είχαν ηγετικούς ρόλους σε διαφορετικές συνωμοσίες με στόχο την πραξικοπηματική ανατροπή της κυβέρνησης, τις υποθέσεις Βαριοπούλα και Εργκενεκόν.<br /> <br /> Οι αξιωματικοί αρνούνται τις κατηγορίες και κάνουν λόγο περί απόπειρας κατασυκοφάντησης των ένοπλων δυνάμεων από την κυβέρνηση του πρωθυπουργού Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, μετά την άνοδο της οποίας στην εξουσία σταδιακά η δύναμη του στρατού άρχισε να υποχωρεί. Κατά την επανέναρξη της δίκης του Μπάσμπουγ την Πέμπτη ένας οικογενειακός του φίλος αρχικά κατέρρευσε μέσα στην δικαστική αίθουσα και όταν ανέκτησε τις αισθήσεις του άρχισε να φωνάζει «ο Πασάς πρέπει να ελευθερωθεί!» ενώ ήταν ακόμη πεσμένος στο πάτωμα…<br /> «Πώς μπορεί να γίνεται αυτό σ’ έναν αρχηγό ΓΕΕΘΑ; Αυτά τα δικαστήρια θα ζητήσουν συγγνώμη στο τέλος, θα ‘πρεπε να ντρέπονται!», φώναξε ο άνδρας, με αποτέλεσμα να δεχθεί την επίπληξη από τη σύζυγο του απόστρατου στρατηγού για τη σκηνή. Ο Μπάσμπουγ, φορώντας σκουρόχρωμο σακάκι με την τουρκική σημαία καρφιτσωμένη στο πέτο, φάνηκε να δακρύζει καθώς κοιτούσε όσα συνέβαιναν ενώ ένας γιατρός πρόσφερε τις πρώτες βοήθειες στο φίλο του, ο οποίος στη συνέχεια μεταφέρθηκε με φορείο σε ασθενοφόρο…<br /> <br /> <a href="http://www.defence-point.gr/">πηγή</a>

Βαριές «καμπάνες» και δράματα για «πασάδες»…

Τούρκοι εισαγγελείς αιτούνται τη επιβολή συντριπτικών ποινών στην πάλαι ποτέ κεμαλική στρατιωτική ελίτ. Ζήτησαν συγκεκριμένα να επιβληθού...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ισραηλινή Αεροπορία έφθασε στα σύνορα του Ιράν!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.onalert.gr/files/Image/NewOnAlert/IRAK-IRAN-ISRAIL-SOMALIA/ISRAEL/ISRAELARMY/cache/iaf-240x170.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="356" src="http://www.onalert.gr/files/Image/NewOnAlert/IRAK-IRAN-ISRAIL-SOMALIA/ISRAEL/ISRAELARMY/cache/iaf-240x170.jpg" width="600" /></a></div><br /> Το Ισραήλ θα χρησιμοποιεί αεροπορική βάση του Αζερμπαϊτζάν κοντά στα σύνορα με το Ιράν.Ο στρατιωτικός κλοιός σφίγγει και όλα δείχνουν ότι το Ισραήλ ετοιμάζεται για στρατιωτικό χτύπημα ανά πάσα στιγμή.<br /> <br /> Στην ιστοσελίδα του περιοδικού Foreign Policy σε άρθρο με τίτλο “Ο πόλεμος με το Ιράν θα αρχίσει από τον Καύκασο ;” αναφέρεται πως ο πρόεδρος του Αζερμπαϊτζάν Ιλχάμ Αλίεφ παραχώρησε μια αεροπορική βάση στο Ισραήλ σε περιοχή κοντά στα βόρεια σύνορα του Ιράν.<br /> Ανώτατος Αμερικανός διπλωμάτης μιλώντας στον Μάρκ Πέρι του περιοδικού Foreign Policy, ανέφερε πως η βάση που παραχωρήθηκε από το Μπακού στο Ισραήλ ονομάστηκε “Αζερμπαϊτζάν”.<br /> <br /> Ο συντάκτης του άρθρου επικαλείται απόψεις αναλυτών σύμφωνα με τις οποίες είναι βέβαιο πως σε περίπτωση που το Ισραήλ χτυπήσει τις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν, ο πόλεμος δεν θα περιοριστεί στον Περσικό Κόλπο, αλλά θα εξαπλωθεί και στον Καύκασο.<br /> <br /> Τον περασμένο Φεβρουάριο Ισραήλ και Αζερμπαϊτζάν υπέγραψαν στρατιωτική συμφωνία ύψους 1,6 δις $ για τη πώληση Heron και αντιαεροπορικών πυραύλων στο Μπακού. Η συμφωνία είχε προκαλέσει τις έντονες αντιδράσεις Άγκυρας και Τεχεράνης. <br /> <br /> <a href="http://www.onalert.gr/">πηγή</a>

Η Ισραηλινή Αεροπορία έφθασε στα σύνορα του Ιράν!

Το Ισραήλ θα χρησιμοποιεί αεροπορική βάση του Αζερμπαϊτζάν κοντά στα σύνορα με το Ιράν.Ο στρατιωτικός κλοιός σφίγγει και όλα δείχνουν ότι ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Πούτιν στην Ελλάδα;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img height="356" src="http://nationalpride.files.wordpress.com/2012/03/42480918_a337e35aae.jpg" width="600" /></div><br /> <div style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"></div><br /> <br /> Πληθαίνουν οι φήμες για ενδεχόμενη επίσκεψη του ρώσου προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν το Πάσχα στην Ελλάδα, στο Άγιο Όρος...<br /> <br /> Κατά ασφαλείς πληροφορίες, είναι πολύ πιθανόν να έλθει ο Βλαντιμίρ Πούτιν στην Ελλάδα το Πάσχα. Λέγεται ότι θα επισκεφθεί το Άγιο Όρος.<br /> <br /> Είναι άγνωστο εάν η επίσκεψή του θα έχει ιδιωτικό χαρακτήρα ή επίσημο. Προς το παρόν, οι πληροφορίες συγκλίνουν στην εκτίμηση ότι θα είναι προσωπική.<br /> <br /> Τελευταία φορά είχε επισκεφθεί, και πάλι ως πρόεδρος της Ρωσίας, το Άγιο Όρος το Σεπτέμβριο του 2006.<br /> <br /> Τώρα, με την επανεκλογή του σχεδιάζει να κάνει το ίδιο.<br /> <br /> Να σημειωθεί ότι το Κρεμλίνο ρίχνει ιδιαίτερο βάρος στο Άγιο Όρος.<br /> <br /> Πρόσφατα μάλιστα, με αφορμή τη σύλληψη και φυλάκιση του ηγούμενου Βατοπεδίου, Εφραίμ, σε μια σπάνια κίνηση στην ιστορία των διπλωματικών σχέσεων Ελλάδας-Ρωσίας, η Μόσχα είχε στείλει πολύ σκληρό μήνυμα στην Αθήνα.<br /> <br /> Προηγουμένως ο Εφραίμ είχε μεταφέρει στη Μόσχα, όπου έγινε παλλαϊκό προσκύνημα την “Τίμια Ζώνη”, και είχε συναντηθεί με τον Ρώσο Πατριάρχη, τον Πούτιν και τον απερχόμενο Ρώσο πρόεδρο, Μεντβέντεφ.<br /> <br /> Στη Μόσχα συνδέουν την επίθεση που δέχτηκε η μονή Βατοπαιδίου και προσωπικά ο ηγούμενος Εφραίμ με την πολιτική που είχε ακολουθήσει η κυβέρνηση Παπανδρέου να υποβαθμίσει το ρόλο της Ορθοδοξίας και νε εμποδίσει το ορθόδοξο τόξο που επιχειρούσε να στήσει η Μόσχα με το Άγιο Όρος.<br /> <br /> Το επίσης ενδιαφέρον είναι ότι η επίσκεψη του Ρώσου προέδρου θα πραγματοποιηθεί σε μια χρονική στιγμή που θα έχει ξεκινήσει και επίσημα ο προεκλογικός αγώνας στην Ελλάδα.<br /> <br /> <br /> <br /> <a href="http://ellinilatris.blogspot.com/2">πηγή</a>

Ο Πούτιν στην Ελλάδα;

Πληθαίνουν οι φήμες για ενδεχόμενη επίσκεψη του ρώσου προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν το Πάσχα στην Ελλάδα, στο Άγιο Όρος... Κατά ασφαλείς πλ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ασκήσεις ισορροπίας μεταξύ Ανατολής και Δύσης

<div style="text-align: center;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjbP9cjBRGvGbYjYqQ6uXTpKjlR0Mt3d0tD-IYBMAvCEXBkQ-PWN-_QUjaq6zlw8mX8NGcN19S903b-Es92mRjcxxV6kg8IL8hQe2u2UTolAqgM8CDOzPJ9KM6MUBhbk1ZzSTW23rdFlyE/s640/nato_-russia.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="359" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjbP9cjBRGvGbYjYqQ6uXTpKjlR0Mt3d0tD-IYBMAvCEXBkQ-PWN-_QUjaq6zlw8mX8NGcN19S903b-Es92mRjcxxV6kg8IL8hQe2u2UTolAqgM8CDOzPJ9KM6MUBhbk1ZzSTW23rdFlyE/s640/nato_-russia.jpg" width="600" /></a></div><br /> Η κεντρική πρόκληση των ΗΠΑ τις επόμενες δεκαετίες είναι να εκσυγχρονιστεί, προωθώντας παράλληλα μία ευρύτερη Δύση και ενισχύοντας μια σύνθετη ισορροπία στην Ανατολή, η οποία θα συνάδει με το αυξανόμενο παγκόσμιο status της Κίνας. Η επιτυχία των ΗΠΑ στην προσπάθεια επέκτασης της Δύσης, καθιστώντας την τήν πιο σταθερή και δημοκρατική ζώνη του κόσμου, θα έχει ως αποτέλεσμα την αναζήτηση ενός συνδυασμού ισχύος αλλά με αρχές και αξίες. Μια συνεργατική, ευρύτερη Δύση - που θα επεκτείνεται από την Βόρειο Αμερική και την Ευρώπη μέσω της Ευρασίας (βάζοντας στους κύκλους της περιστασιακά τη Ρωσία και την Τουρκία), ως την Ιαπωνία και τη Νότιο Κορέα - θα ενισχύσει την ελκυστικότητα των βασικών αρχών της Δύσης και σε άλλες χώρες, ενθαρρύνοντας έτσι τη σταδιακή ανάδειξη μιας παγκόσμιας δημοκρατικής πολιτικής κουλτούρας.<a href="http://www.blogger.com/post-create.g?blogID=4744786448641111194" name="more"></a></div><div style="background-color: white; font-family: inherit; line-height: 20px; margin-bottom: 1.5385em;"></div><span style="font-size: x-small;"><a href="http://logioshermes.blogspot.com/2012/03/blog-post_2426.html" name="more" style="font-family: inherit;"></a><span style="font-family: inherit; font-size: small;">Ταυτόχρονα, οι ΗΠΑ θα συνεχίσουν να εμπλέκονται συνεργατικά στην οικονομικά δυναμική αλλά πιθανότατα και γεμάτη αναταραχές Ανατολή. Αν οι ΗΠΑ και η Κίνα μπορούν να αλληλοβοηθηθούν σε πολλά ζητήματα, οι προοπτικές σταθεροποίησης στην Ασία θα αυξηθούν κατά πολύ. Αυτό είναι ακόμα πιο πιθανό αν οι ΗΠΑ μπορούν να ενθαρρύνουν μια αυθεντική αποκατάσταση σχέσεων ανάμεσα στην Κίνα και την Ιαπωνία, μετριάζοντας παράλληλα τον ανταγωνισμό ανάμεσα σε Κίνα και Ινδία.</span></span><br /> <div style="font-family: inherit; text-align: left;"><span style="font-size: small;"><span style="font-family: inherit;"> </span><br style="font-family: inherit;" /><span style="font-family: inherit;"> </span></span><br /> <div style="background-color: white; font-family: inherit; line-height: 20px; margin-bottom: 1.5385em;"><span style="font-size: small;">Οι ΗΠΑ πρέπει να παίξουν ένα διπλό ρόλο για να ανταπεξέλθουν αποτελεσματικά και στα δυτικά και στα ανατολικά κομμάτια της Ευρασίας. Θα πρέπει να είναι η χώρα που προωθεί και εγγυάται μια μεγαλύτερη και ευρύτερη ενότητα στη Δύση, αλλά και αυτή που θα εξισορροπήσει και θα αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη ανάμεσα στις μεγάλες δυνάμεις της Ανατολής. Και οι δύο ρόλοι είναι ουσιαστικοί και ο ένας θα πρέπει να στηρίζει τον άλλο. Για να έχουν όμως τη φερεγγυότητα και την ικανότητα ώστε να επιτευχθούν και οι δύο στόχοι, οι ΗΠΑ πρέπει να δείξουν στον κόσμο ότι έχουν τη θέληση να ανανεώσουν τον εαυτό τους. Οι Αμερικανοί πρέπει να δώσουν μεγαλύτερη έμφαση στα πιο λεπτά ζητήματα της εθνικής ισχύος τους, όπως είναι η καινοτομία, η εκπαίδευση, η ισορροπία στρατιωτικής δύναμης και διπλωματίας και η ποιότητα της πολιτικής ηγεσίας.</span></div><div style="background-color: white; font-family: inherit; line-height: 20px; margin-bottom: 1.5385em;"><span style="font-size: small;">ΜΙΑ ΕΥΡΥΤΕΡΗ ΔΥΣΗ</span></div><div style="background-color: white; font-family: inherit; line-height: 20px; margin-bottom: 1.5385em;"><span style="font-size: small;">Για να επιτύχουν οι ΗΠΑ στο ρόλο της χώρας που προωθεί και εγγυάται μια ανανεωμένη Δύση, θα πρέπει να διατηρήσουν στενές σχέσεις με την Ευρώπη, να συνεχίσουν τη δέσμευσή τους στο ΝΑΤΟ και να καταφέρουν μαζί με την Ευρώπη μια σταδιακή διαδικασία καλωσορίσματος της Τουρκίας και μιας πραγματικά εκδημοκρατισμένης Ρωσίας στη Δύση. Για να εγγυηθεί τους γεωπολιτικούς δεσμούς της Δύσης, η Ουάσινγκτον πρέπει να παραμείνει δραστήρια στην ευρωπαϊκή ασφάλεια. Πρέπει επίσης να ενθαρρύνει την εμβάθυνση της ενότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η στενότερη συνεργασία ανάμεσα σε Γαλλία, Γερμανία και Ηνωμένο Βασίλειο - την κεντρική πολιτική, οικονομική και στρατιωτική ευθυγράμμιση - θα πρέπει να συνεχιστεί και να επεκταθεί.</span></div><div style="background-color: white; font-family: inherit; line-height: 20px; margin-bottom: 1.5385em;"><span style="font-size: small;">Για να συμμετάσχει η Ρωσία ενώ διαφυλάσσεται η δυτική ενότητα, ένα συμβουλευτικό τρίγωνο Γαλλίας -Γερμανίας- Πολωνίας θα πρέπει να παίξει έναν δημιουργικό ρόλο στην προώθηση της διαρκούς αλλά παρόλα αυτά λεπτής συμφιλίωσης ανάμεσα στην Πολωνία και τη Ρωσία. Η ευρωπαϊκή στήριξη θα συμβάλει στην ρωσο-πολωνική συμφιλίωση πιο διεξοδικά, όπως έγινε ήδη μια φορά με τη Γερμανία και την Πολωνία, ενώ και οι δύο συμφιλιώσεις θα συμβάλουν στη μεγαλύτερη σταθερότητα στην Ευρώπη. Για να διαρκέσει όμως η ρωσο-πολωνική συμφιλίωση θα πρέπει να μεταφερθεί από το κυβερνητικό επίπεδο στο κοινωνικό επίπεδο, μέσω εκτενών επαφών με ανθρώπους και κοινών εκπαιδευτικών πρωτοβουλιών. Οι προσωρινές διευθετήσεις που έγιναν από τις κυβερνήσεις και δεν στηρίζονται σε βασικές αλλαγές στη συμπεριφορά των πληθυσμών δεν θα διαρκέσουν. Το μοντέλο πρέπει να είναι αυτό της γαλλο- γερμανικής φιλίας μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, το οποίο είχε εισαχθεί στα υψηλότερα πολιτικά κλιμάκια από το Παρίσι και τη Βόνη και προωθήθηκε επιτυχώς τόσο σε κοινωνικό όσο και σε πολιτιστικό επίπεδο.</span></div><div style="background-color: white; font-family: inherit; line-height: 20px; margin-bottom: 1.5385em;"><span style="font-size: small;">Καθώς οι ΗΠΑ και η Ευρώπη αναζητούν τρόπους για να διευρύνουν τη Δύση, η Ρωσία θα πρέπει να εξελιχθεί με σκοπό να σχετιστεί πιο στενά με την Ευρώπη. Η ηγεσία της θα πρέπει να αντιμετωπίσει το γεγονός ότι το μέλλον της Ρωσίας θα είναι αβέβαιο αν παραμείνει ένας σχετικά κενός και υπανάπτυκτος χώρος ανάμεσα στην πλούσια Δύση και τη δυναμική Ανατολή. Αυτό δεν θα αλλάξει ακόμα και αν η Ρωσία δελεάσει κάποιες χώρες της Κεντρικής Ασίας να συμπράξουν στην γραφική ιδέα του Vladimir Putin για μια Ευρασιατική Ένωση. Επίσης, παρότι μια σημαντική μερίδα του ρώσικου λαού προηγείται της κυβέρνησής του για μια είσοδο στην ΕΕ, οι περισσότεροι Ρώσοι αγνοούν πόσο απαιτητικές είναι πολλές προϋποθέσεις για να γίνεις μέλος της ΕΕ, ειδικά όσον αφορά την δημοκρατική μεταρρύθμιση.</span></div><div style="background-color: white; font-family: inherit; line-height: 20px; margin-bottom: 1.5385em;"><span style="font-size: small;">Η διαδικασία προσέγγισης της Ευρώπης με τη Ρωσία είναι πιθανόν να καθυστερήσει σε ορισμένες περιπτώσεις και μετά να συνεχίσει να προχωρά παραπαίοντας, εξελισσόμενη κατά στάδια και περιλαμβάνοντας πολλές μεταβατικές ρυθμίσεις. Όσο είναι δυνατόν, θα πρέπει γίνει ταυτόχρονα σε κοινωνικό, οικονομικό, πολιτικό επίπεδο, αλλά και σε επίπεδο ασφάλειας. Κάποιος μπορεί να οραματιστεί όλο και περισσότερες ευκαιρίες για κοινωνικές αλληλεπιδράσεις, αυξανόμενη εναρμόνιση συνταγματικών και νομικών ρυθμίσεων, κοινές ασκήσεις ασφάλειας ανάμεσα στο ΝΑΤΟ και το ρώσικο στρατό και νέους οργανισμούς για την προώθηση της πολιτικής συνεργασίας μέσα σε μια συνεχώς επεκτεινόμενη Δύση, που όλα θα συνεισφέρουν στη μεγαλύτερη προετοιμασία της Ρωσίας για να γίνει τελικά μέλος της ΕΕ.</span></div><div style="background-color: white; font-family: inherit; line-height: 20px; margin-bottom: 1.5385em;"><span style="font-size: small;">Είναι ρεαλιστικό το να φανταστούμε μια μεγαλύτερη διαμόρφωση της Δύσης να αναδύεται μετά το 2025. Κατά τις επόμενες δεκαετίες, η Ρωσία μπορεί να ξεκινήσει μια σφαιρική και πιο νομοταγή δημοκρατική μεταρρύθμιση που θα είναι συμβατή με τα πρότυπα της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, ενώ η Τουρκία μπορεί να γίνει πλήρες μέλος της ΕΕ, δρομολογώντας και για τις δύο χώρες την ενσωμάτωση στην διατλαντική κοινότητα. Αλλά ακόμα και πριν να συμβεί αυτό, μια βαθύτερη γεωπολιτική κοινότητα συμφερόντων μπορεί να δημιουργηθεί ανάμεσα σε ΗΠΑ, Ευρώπη (συμπεριλαμβανόμενης και της Τουρκίας) και Ρωσία. Καθώς κάθε δυτικότροπη έλξη από τη Ρωσία θα γινόταν και θα ενθαρρυνόταν πιθανότατα από τις στενότερες σχέσεις Ουκρανίας και ΕΕ, η θεσμική έδρα ενός συλλογικού συμβουλευτικού οργάνου (ή ίσως αρχικά για ένα εκτεταμένο Συμβούλιο της Ευρώπης) θα μπορούσε να τοποθετηθεί στο Κίεβο, την αρχαία πρωτεύουσα του κράτους των Ρως, κάτι που θα ήταν συμβολικό για την ανανεωμένη ζωτικότητα και το μεγεθυμένο πεδίο της Δύσης.</span></div><div style="background-color: white; font-family: inherit; line-height: 20px; margin-bottom: 1.5385em;"><span style="font-size: small;">Αν οι ΗΠΑ δεν προωθήσουν την ανάδυση μια διευρυμένης Δύσης, μπορεί να ακολουθήσουν τρομερές συνέπειες: μπορεί να αναβιώσουν ιστορικές έχθρες, μπορεί να δημιουργηθούν νέες διαμάχες συμφερόντων και μπορεί να σχηματιστούν κοντόφθαλμες ανταγωνιστικές συμμαχίες. Η Ρωσία θα μπορούσε να εκμεταλλευτεί τους ενεργειακούς πόρους της και, ενθαρρυμένη από την δυτική δυσαρμονία, να αναζητήσει τη γρήγορη αφομοίωση της Ουκρανίας, ξυπνώντας ξανά τις δικές της ιμπεριαλιστικές φιλοδοξίες και συνεισφέροντας στη μεγαλύτερη διεθνή αποδιοργάνωση. Με την ΕΕ απαθή, τα ανεξάρτητα ευρωπαϊκά κράτη που θα ψάχνουν μεγαλύτερες εμπορικές ευκαιρίες, μπορεί να αναζητήσουν και δικές τους διευθετήσεις με τη Ρωσία. Μπορεί κάποιος να οραματιστεί ένα σενάριο στο οποίο το οικονομικό, ίδιο συμφέρον να οδηγήσει τη Γερμανία ή την Ιταλία, για παράδειγμα, να αναπτύξουν μια ειδική σχέση με τη Ρωσία. Σε αυτή την περίπτωση, βλέποντας ότι η Γερμανία λοξοκοιτάζει, η Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο θα μπορούσαν να έρθουν πιο κοντά, ενώ η Πολωνία και οι Βαλτικές χώρες θα εκλιπαρούσαν απεγνωσμένα για επιπλέον εγγυήσεις ασφάλειας από τις ΗΠΑ. Το αποτέλεσμα δεν θα ήταν μια νέα και πιο ζωτική Δύση αλλά μάλλον μια σταδιακά θρυμματισμένη και πιο πεσιμιστική Δύση.</span></div><div style="background-color: white; font-family: inherit; line-height: 20px; margin-bottom: 1.5385em;"><span style="font-size: small;">Η ΠΟΛΥΠΛΟΚΗ ΑΝΑΤΟΛΗ</span></div><div style="background-color: white; font-family: inherit; line-height: 20px; margin-bottom: 1.5385em;"><span style="font-size: small;">Μια τόσο ασύμφωνη Δύση δεν θα μπορούσε να ανταγωνιστεί την Κίνα στις παγκόσμιες σχέσεις. Μέχρι τώρα, η Κίνα δεν έχει διατυπώσει ένα ιδεολογικό δόγμα που θα έκανε την πρόσφατη απόδοσή της να μοιάζει εφαρμόσιμη διεθνώς και οι ΗΠΑ ήταν πολύ προσεκτικές στο να μην φέρουν την ιδεολογία στο επίκεντρο της σχέσης τους με την Κίνα. Πολύ σοφά, Ουάσινγκτον και Πεκίνο ενστερνίστηκαν την ιδέα μιας «εποικοδομητικής συνεργασίας» στις παγκόσμιες σχέσεις και οι ΗΠΑ, παρότι κατέκριναν τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από την Κίνα, υπήρξαν προσεκτικές ώστε να μην στιγματίσουν το κινέζικο κοινωνικο-οικονομικό σύστημα στο σύνολό του.</span></div><div style="background-color: white; font-family: inherit; line-height: 20px; margin-bottom: 1.5385em;"><span style="font-size: small;">Εάν όμως οι ανήσυχες ΗΠΑ και η υπερβολικά σίγουρη Κίνα διολίσθαιναν σε μια αυξανόμενη πολιτική εχθρότητα, είναι περισσότερο από πιθανό ότι και οι δύο χώρες θα συγκρούονταν σε μια αμοιβαία καταστροφική ιδεολογική σύγκρουση. Η Ουάσινγκτον θα υποστήριζε ότι η επιτυχία του Πεκίνου βασίζεται στην τυραννία και είναι επιζήμια για την οικονομική ευημερία των Ηνωμένων Πολιτειών. Το Πεκίνο, στο μεταξύ, θα ερμήνευε το μήνυμα των ΗΠΑ ως μια προσπάθεια υπονόμευσης και ενδεχομένως ακόμη και κατακερματισμού του κινέζικου συστήματος. Την ίδια στιγμή, η Κίνα θα υπογράμμιζε την επιτυχή απόρριψη της Δυτικής κυριαρχίας, προσελκύοντας στον αναπτυσσόμενο κόσμο αυτούς οι οποίοι έχουν ήδη καταγραφεί ιστορικά ως εξαιρετικά εχθρικοί προς τη Δύση γενικότερα και τις Ηνωμένες Πολιτείες ειδικότερα. Ένα τέτοιο σενάριο θα ήταν καταστροφικό και αντιπαραγωγικό και για τις δύο χώρες. Ως εκ τούτου, ένα ευφυές ίδιο συμφέρον θα έπρεπε να παροτρύνει τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Κίνα να ακολουθήσουν ιδεολογική αυτοσυγκράτηση και να αντισταθούν στον πειρασμό της διεθνοποίησης των διακριτικών χαρακτηριστικών στα αντίστοιχα κοινωνικο-οικονομικά συστήματά τους και της μεταξύ τους δαιμονοποίησης.</span></div><div style="background-color: white; font-family: inherit; line-height: 20px; margin-bottom: 1.5385em;"><span style="font-size: small;">Ο ρόλος των ΗΠΑ στην Ασία θα πρέπει να είναι εκείνος του περιφερειακού εξισορροπιστή, επαναλαμβάνοντας το ρόλο που διαδραμάτισε το Ηνωμένο Βασίλειο στην ενδο-ευρωπαϊκή πολιτική κατά τον 19ο και στις αρχές του 20ου αιώνα. Οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν και πρέπει να βοηθήσουν τα ασιατικά κράτη να αποφύγουν έναν αγώνα περιφερειακής κυριαρχίας, διαμεσολαβώντας στις συγκρούσεις και αντισταθμίζοντας τις ανισορροπίες δυνάμεων ανάμεσα στους δυνητικούς ανταγωνιστές. Πράττοντας αυτό τον τρόπο, οι ΗΠΑ θα πρέπει να σέβονται τον ειδικό ιστορικό και γεωπολιτικό ρόλο της Κίνας στη διατήρηση της σταθερότητας στην Άπω Ανατολή. Η συμμετοχή σε διάλογο με την Κίνα όσον αφορά την περιφερειακή σταθερότητα, όχι μόνο θα βοηθήσει να μειωθεί η πιθανότητα διαμάχης ΗΠΑ-Κίνας, αλλά και θα μειώσει την πιθανότητα εσφαλμένων υπολογισμών ανάμεσα στην Κίνα και την Ιαπωνία, ή την Κίνα και την Ινδία, και επιπλέον σε κάποιο σημείο ανάμεσα στην Κίνα και τη Ρωσία για τους πόρους και την ανεξαρτησία των χωρών της Κεντρικής Ασίας. Έτσι, η εμπλοκή των Ηνωμένων Πολιτειών για τη εξισορρόπηση στην Ασία αποτελεί τελικά συμφέρον και της Κίνας.</span></div><div style="background-color: white; font-family: inherit; line-height: 20px; margin-bottom: 1.5385em;"><span style="font-size: small;">Την ίδια στιγμή, οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να αναγνωρίσουν ότι η σταθερότητα στην Ασία δεν μπορεί πλέον να επιβληθεί από μια μη-ασιατική δύναμη, πόσω μάλλον από την άμεση εφαρμογή της αμερικανικής στρατιωτικής δύναμης. Πράγματι, οι προσπάθειες των ΗΠΑ να στηρίξουν τη σταθερότητα της Ασίας θα μπορούσαν να αποδειχθούν αυτοκαταστροφικές, ωθώντας την Ουάσινγκτον σε μια δαπανηρή επανάληψη των πρόσφατων πολέμων της, έχοντας ενδεχομένως ως αποτέλεσμα ακόμα και την επανάληψη των τραγικών γεγονότων της Ευρώπης στον 20ο αιώνα. Εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες διαμόρφωναν μια αντι-κινεζική συμμαχία με την Ινδία (ή, κάτι λιγότερο πιθανό, με το Βιετνάμ), ή αν προωθούσαν μια αντι-κινεζική στρατιωτικοποίηση στην Ιαπωνία, θα μπορούσε να δημιουργηθεί μια επικίνδυνη αμοιβαία δυσαρέσκεια. Στον 21ο αιώνα, η γεωπολιτική ισορροπία στην ασιατική ηπειρωτική χώρα δεν μπορεί να εξαρτάται από εξωτερικές στρατιωτικές συμμαχίες με μη ασιατικές δυνάμεις.</span></div><div style="background-color: white; font-family: inherit; line-height: 20px; margin-bottom: 1.5385em;"><span style="font-size: small;">Η κατευθυντήρια αρχή της εξωτερικής πολιτικής των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ασία θα πρέπει να είναι η υποστήριξη των αμερικανικών υποχρεώσεις προς την Ιαπωνία και τη Νότια Κορέα, χωρίς να επιτρέψουν παράλληλα στον εαυτό τους να παρασυρθούν σε έναν πόλεμο μεταξύ ασιατικών δυνάμεων στην ηπειρωτική χώρα. Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν εδραιωθεί στην Ιαπωνία και τη Νότια Κορέα για περισσότερα από 50 χρόνια και η ανεξαρτησία και η αυτοπεποίθηση των χωρών αυτών θα συντριβεί - μαζί με το ρόλο των ΗΠΑ στον Ειρηνικό - εάν υπήρχαν αμφιβολίες σχετικά με την ανθεκτικότητα των μακροχρόνιων δεσμεύσεων των ΗΠΑ στις Συνθήκες που έχουν υπογραφεί.</span></div><div style="background-color: white; font-family: inherit; line-height: 20px; margin-bottom: 1.5385em;"><span style="font-size: small;">Η σχέση ΗΠΑ-Ιαπωνίας είναι ιδιαίτερα ζωτική και θα πρέπει να είναι το εφαλτήριο για μια συντονισμένη προσπάθεια στην ανάπτυξη ενός συνεργατικού τριγώνου ΗΠΑ-Ιαπωνίας-Κίνας. Ένα τέτοιο τρίγωνο θα παρείχε μια δομή που θα μπορούσε να ασχοληθεί με τις στρατηγικές ανησυχίες που απορρέουν από την αυξανόμενη τοπική παρουσία της Κίνας. Ακριβώς όπως η πολιτική σταθερότητα στην Ευρώπη μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο δεν θα είχε αναπτυχθεί χωρίς την προοδευτική επέκταση της γαλλο-γερμανικής συμφιλίωσης προς τη γερμανο-πολωνική συμφιλίωση, έτσι, επίσης, η σκόπιμη καλλιέργεια μια βαθιάς σχέσης Κίνας-Ιαπωνίας θα μπορούσε να χρησιμεύσει ως σημείο εκκίνησης για μεγαλύτερη σταθερότητα στην Άπω Ανατολή.</span></div><div style="background-color: white; font-family: inherit; line-height: 20px; margin-bottom: 1.5385em;"><span style="font-size: small;">Στο πλαίσιο αυτής της τριγωνικής σχέσης, μια κινεζο-ιαπωνική συμφιλίωση θα συνέβαλε στην ενίσχυση και σταθεροποίηση μιας πιο ολοκληρωμένης συνεργασίας ΗΠΑ-Κίνας. Η Κίνα γνωρίζει ότι η δέσμευση των Ηνωμένων Πολιτειών προς την Ιαπωνία είναι ακλόνητη, ότι ο δεσμός μεταξύ των δύο χωρών είναι βαθύς και γνήσιος και ότι η ασφάλεια της Ιαπωνίας εξαρτάται άμεσα από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Και γνωρίζοντας ότι μια σύγκρουση με την Κίνα θα είναι αμοιβαία καταστρεπτική, το Τόκιο αντιλαμβάνεται ότι η προσέγγιση των ΗΠΑ με την Κίνα είναι έμμεση συμβολή στην ασφάλεια της Ιαπωνίας. Στο πλαίσιο αυτό, η Κίνα δεν θα πρέπει να βλέπει την υποστήριξη των ΗΠΑ για την ασφάλεια της Ιαπωνίας ως απειλή, ούτε η Ιαπωνία θα πρέπει να θεωρεί την επιδίωξη μιας στενότερης και πιο εκτεταμένης συνεργασίας ΗΠΑ-Κίνας απειλή για τα δικά της συμφέροντα. Μια βαθιά τριγωνική σχέση θα μπορούσε επίσης να μειώσει τις ιαπωνικές ανησυχίες σχετικά με το γουάν που γίνεται τελικά το τρίτο αποθεματικό νόμισμα στον κόσμο, εδραιώνοντας έτσι περεταίρω το μερίδιο της Κίνας στο υπάρχον διεθνές σύστημα και περιορίζοντας τις ανησυχίες των ΗΠΑ για τον μελλοντικό ρόλο της Κίνας.</span></div><div style="background-color: white; font-family: inherit; line-height: 20px; margin-bottom: 1.5385em;"><span style="font-size: small;">Με δεδομένη μια τέτοια ενισχυμένη περιφερειακή διευθέτηση και υποθέτοντας ότι επεκτείνονται οι διμερείς σχέσεις ΗΠΑ-Κίνας, τρία ευαίσθητα θέματα μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας θα πρέπει να επιλυθούν ειρηνικά: το πρώτο στο εγγύς μέλλον, το δεύτερο κατά τη διάρκεια των επόμενων χρόνων και το τρίτο πιθανότατα μέσα σε περίπου μια δεκαετία. Πρώτον, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πρέπει να επανεκτιμήσουν τις αναγνωριστικές επιχειρήσεις στα όρια των κινεζικών χωρικών υδάτων, καθώς και τις αμερικανικές περιοδικές ναυτικές περιπολίες σε διεθνή ύδατα που αποτελούν επίσης μέρος της κινεζικής αποκλειστικής οικονομικής ζώνης (ΑΟΖ). Είναι τόσο προκλητικές για το Πεκίνο, όπως θα ήταν η αντίστροφη κατάσταση για την Ουάσινγκτον. Επιπλέον, οι εναέριες αναγνωριστικές αποστολές του αμερικανικού στρατού δημιουργούν σοβαρούς κινδύνους αθέλητων συγκρούσεων, καθώς η κινεζική πολεμική αεροπορία απαντά συνήθως σε αυτές τις αποστολές με την αποστολή μαχητικών αεροσκαφών για επιθεώρηση από κοντά και μερικές φορές την παρενόχληση των αεροσκαφών των ΗΠΑ.</span></div><div style="background-color: white; font-family: inherit; line-height: 20px; margin-bottom: 1.5385em;"><span style="font-size: small;">Δεύτερον, δεδομένου ότι ο συνεχής εκσυγχρονισμός των στρατιωτικών δυνατοτήτων της Κίνας θα μπορούσε να δημιουργήσει τελικά θεμιτές ανησυχίες για την ασφάλεια των ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένων των αμερικανικών δεσμεύσεων για την Ιαπωνία και τη Νότια Κορέα, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Κίνα θα πρέπει να προβαίνουν σε τακτικές διαβουλεύσεις σχετικά με τον μακροπρόθεσμο στρατιωτικό σχεδιασμό τους και να επιδιώκουν την επεξεργασία μέτρων αμοιβαίας εξασφάλισης.</span></div><div style="background-color: white; font-family: inherit; line-height: 20px; margin-bottom: 1.5385em;"><span style="font-size: small;">Τρίτον, το μελλοντικό καθεστώς της Ταϊβάν θα μπορούσε να γίνει το πιο αμφιλεγόμενο ζήτημα μεταξύ των δύο χωρών. Η Ουάσινγκτον δεν αναγνωρίζει πλέον την Ταϊβάν ως κυρίαρχο κράτος και αποδέχεται την άποψη του Πεκίνου ότι η Κίνα και η Ταϊβάν είναι μέρος ενός έθνους. Αλλά την ίδια στιγμή, οι Ηνωμένες Πολιτείες πουλάνε όπλα στην Ταϊβάν. Έτσι, οποιαδήποτε μακροπρόθεσμη διευθέτηση ΗΠΑ-Κίνας θα πρέπει να αντιμετωπίσει το γεγονός ότι μια ξεχωριστή Ταϊβάν, που προστατεύεται επ 'αόριστον από τις αμερικανικές πωλήσεις όπλων, θα προκαλέσει ένταση της κινεζικής εχθρότητας. Μια ενδεχόμενη λύση με βάση τις γνωστές γραμμές του πρώην κινέζου ηγέτη Deng Xiaoping για το Χονγκ Κονγκ «μία χώρα, δύο συστήματα», αλλά επαναπροσδιορισμένη ως «μία χώρα, πολλά συστήματα», μπορεί να αποτελέσει τη βάση για την ενδεχόμενη επανασυσχέτιση της Ταϊπέι με την Κίνα, ενώ παράλληλα θα επέτρεπε στην Ταϊβάν και την Κίνα να διατηρήσουν τις ξεχωριστές πολιτικές, κοινωνικές και στρατιωτικές ρυθμίσεις τους (ειδικότερα, αποκλείοντας την ανάπτυξη δυνάμεων του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού στο νησί). Ανεξάρτητα από την ακριβή συνταγή και λαμβάνοντας υπόψη την αυξανόμενη δύναμη της Κίνας και την μεγάλη επέκταση των κοινωνικών δεσμών μεταξύ της Ταϊβάν και της ηπειρωτικής χώρας, είναι αμφίβολο ότι η Ταϊβάν μπορεί να αποφεύγει επ' αόριστον μια πιο επίσημη σύνδεση με την Κίνα.</span></div><div style="background-color: white; font-family: inherit; line-height: 20px; margin-bottom: 1.5385em;"><span style="font-size: small;">ΠΡΟΣ ΑΜΟΙΒΑΙΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ</span></div><div style="background-color: white; font-family: inherit; line-height: 20px; margin-bottom: 1.5385em;"><span style="font-size: small;">Πριν από 1.500 και πλέον χρόνια, κατά τη διάρκεια του πρώτου μισού της πρώτης χιλιετίας, η πολιτική στην σχετικά πολιτισμένη Ευρώπη κυριαρχείτο σε πολύ μεγάλο βαθμό από τη συνύπαρξη των δύο ξεχωριστών τμημάτων (Δύσης και Ανατολής) της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Η Δυτική Αυτοκρατορία, με πρωτεύουσα για τον περισσότερο καιρό τη Ρώμη, είχε πληγεί από τις επιδρομές και τις λεηλασίες των βαρβάρων. Με τα στρατεύματά της να βρίσκονται μόνιμα στο εξωτερικό σε εκτεταμένες και δαπανηρές οχυρώσεις, η Ρώμη είχε υπερ-εκταθεί πολιτικά και κόντεψε να χρεοκοπήσει στα μισά της διαδρομής της, κατά τον πέμπτο αιώνα. Εν τω μεταξύ, διχαστικές συγκρούσεις μεταξύ χριστιανών και ειδωλολατρών υπέσκαψαν την κοινωνική συνοχή της Ρώμης, ενώ η βαριά φορολογία και η διαφθορά σακάτεψαν την οικονομική ζωτικότητά της. Το 476, όταν δολοφονήθηκε ο Ρωμύλος Αυγουστύλος από τους βαρβάρους, η μέχρι τότε ετοιμοθάνατη Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία κατέρρευσε και επίσημα.</span></div><div style="background-color: white; font-family: inherit; line-height: 20px; margin-bottom: 1.5385em;"><span style="font-size: small;">Κατά την ίδια περίοδο, η Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία - η οποία σύντομα έγινε γνωστή ως Βυζάντιο - έδειξε πιο δυναμική αστική και οικονομική ανάπτυξη και αποδείχθηκε πιο επιτυχής και στη διπλωματική πολιτική της και σε θέματα ασφάλειας. Μετά την πτώση της Ρώμης, το Βυζάντιο συνέχισε να αναπτύσσεται για αιώνες. Ανακατέλαβε τμήματα της παλιάς Δυτικής Αυτοκρατορίας και έζησε (αν και αργότερα εν μέσω πολλών συγκρούσεων) μέχρι την άνοδο των Οθωμανών Τούρκων τον 15ο αιώνα.</span></div><div style="background-color: white; font-family: inherit; line-height: 20px; margin-bottom: 1.5385em;"><span style="font-size: small;">Τα τρομερά δεινά της Ρώμης στα μέσα του 5ου αιώνα δεν κατέστρεψαν τις πιο ελπιδοφόρες προοπτικές του Βυζαντίου, επειδή εκείνη την εποχή ο κόσμος ήταν χωρισμένος σε τμήματα που ήταν γεωγραφικά απομονωμένα και πολιτικά και οικονομικά μονωμένα το ένα από το άλλο. Η τύχη του ενός δεν επηρέαζε ευθέως και άμεσα τις προοπτικές των άλλων. Αυτό όμως δεν ισχύει πλέον. Σήμερα, με την απόσταση να εκμηδενίζεται από την αμεσότητα της επικοινωνίας και την στιγμιαία σχεδόν ταχύτητα των οικονομικών συναλλαγών, η ευημερία στα πιο προηγμένα μέρη του κόσμου γίνεται ολοένα και πιο αλληλεξαρτώμενη. Στην εποχή μας, σε αντίθεση με 1.500 χρόνια πριν, η Δύση και η Ανατολή δεν μπορούν να είναι απόμακρες: η σχέση τους μπορεί να είναι είτε αμοιβαία συνεργατική, είτε αμοιβαία καταστροφική.</span></div><div style="background-color: white; font-family: inherit; line-height: 20px; margin-bottom: 1.5385em;"><span style="font-size: small;"><a href="http://www.foreignaffairs.com/articles/136754/zbigniew-brzezinski/balancing-the-east-upgrading-the-west" style="text-decoration: none;" title="http://www.foreignaffairs.com/articles/136754/zbigniew-brzezinski/balancing-the-east-upgrading-the-west">www.foreignaffairs.com</a></span></div></div><br /> <a href="http://logioshermes.blogspot.com/">πηγή</a>

Ασκήσεις ισορροπίας μεταξύ Ανατολής και Δύσης

Η κεντρική πρόκληση των ΗΠΑ τις επόμενες δεκαετίες είναι να εκσυγχρονιστεί, προωθώντας παράλληλα μία ευρύτερη Δύση και ενισχύοντας μι...

Διαβάστε την συνέχεια

Βρήμαμε τα αρχεία που χάσατε...

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjRsTkK1NJ-FwkB-MwrBdDk0EhC0kuUvDR19crIEqlnb00-VQ38ULiBSTTKsDPIN-1DEXRSpu_dDQqX5c9nv44AjPEvrmw3pa8YXge0ckhmW9O1JYUkcUntVoXT32gIouPdanlcY6ji6f2A/s1600/0002.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="350" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjRsTkK1NJ-FwkB-MwrBdDk0EhC0kuUvDR19crIEqlnb00-VQ38ULiBSTTKsDPIN-1DEXRSpu_dDQqX5c9nv44AjPEvrmw3pa8YXge0ckhmW9O1JYUkcUntVoXT32gIouPdanlcY6ji6f2A/s400/0002.jpg" width="600" /></a></div><br /> <div style="text-align: center;">Τα ιερά και όσια παραδίδονται στο βωμό του χρήματος!!!</div><div style="text-align: center;"><br /> </div><div style="text-align: center;">1.000.000 νεκροί αναζητούν τη γαλήνη της δικαίωσης!!!!</div><div style="text-align: center;"><br /> </div><div style="text-align: center;">11.000.000 Ελληνες απαιτούν δικαίωση!!!!!!!</div><div style="text-align: center;"><br /> </div><div style="text-align: center;">Η ΜΝΗΜΗ ΜΑΣ ΔΕΝ ΠΩΛΕΙΤΑΙ!</div><a href="http://www.blogger.com/post-create.g?blogID=4744786448641111194" name="more"></a><br /> <div style="text-align: center;"><span class="hasCaption">Κύριοι Σαχινίδη και Παπαδάκη μην αγχώνεστε τα βρήκαμε εμείς <a href="http://logioshermes.blogspot.com/2012/03/blog-post_9130.html" target="_blank">αυτά που χάσατε</a>!</span><span class="hasCaption"> </span></div><br /> <div style="text-align: center;"><b><span class="hasCaption">ΑΡΙΘΜΟΙ ΚΑΙ ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΩΝ ΕΞΟΔΩΝ ΚΑΤΟΧΗΣ ΚΑΙ Η ΑΞΙΩΣΙΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ: <a href="http://books.google.gr/books?id=EYQpx8_dXpYC&printsec=frontcover&hl=el&source=gbs_ge_summary_r&cad=0#v=onepage&q&f=false" rel="nofollow nofollow" target="_blank">http://books.google.gr/books...</a></span></b></div><br /> πηγή

Βρήμαμε τα αρχεία που χάσατε...

Τα ιερά και όσια παραδίδονται στο βωμό του χρήματος!!! 1.000.000 νεκροί αναζητούν τη γαλήνη της δικαίωσης!!!! 11.000.000 Ελληνες απαιτούν...

Διαβάστε την συνέχεια

280 εξοπλιστικά προγράμματα αξίας 27,3 δισ. $ υπέγραψε η Τουρκία μόνο το 2011!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://nationalpride.files.wordpress.com/2011/12/tourkika-opla.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="356" src="http://nationalpride.files.wordpress.com/2011/12/tourkika-opla.jpg" width="600" /></a></div><br /> <b>Το αστρονομικό ποσό των 27,3 δισ. δολαρίων φτάνει η αξία των εξοπλιστικών προγραμμάτων που υπέγραψε η Τουρκία μόνο το 2011. Η φρενίτιδα των τουρκικών εξοπλισμών που έχει δημιουργήσει μείζον πρόβλημα εθνικής ασφάλειας στην Ελλάδα από την στιγμή που η αναθεωρητική πολιτική της Άγκυρας, όχι απλά εξακολουθεί, αλλά είναι και διαρκώς κλιμακούμενη, πλέον ξεπερνάει κάθε "λογικό" όριο και απειλεί να δημιουργήσει συνθήκες "φινλανδοποίσης" της χώρας, δεδομένης και της απόλυτης ελληνικής απραξίας στις επενδύσεις ασφάλειας εδώ και μία επταετία.</b><br /> <span class="highlight"><b>Μάλιστα σε σχετικό δημοσίευμά της η τουρκική εφημερίδα Hurriyet παρουσιάζει αναλυτικά τα σχέδια της κυβέρνηση Erdogan για την άμυνα και την πολεμική βιομηχανία της χώρας.  (</b><a href="http://www.hurriyetdailynews.com/timetable-unveiled-for-turkeys-defense-boost.aspx?pageID=238&nID=16950&NewsCatID=345">http://www.hurriyetdailynews.com/timetable-unveiled-for-turkeys-defense-boost.aspx?pageID=238&nID=16950&NewsCatID=345</a><b>) και σημειώνει ότι βρίσκεται πλέον στην πρώτη θέση όλων των χωρών του ΝΑΤΟ πλην των ΗΠΑ σε επίπεδο εξοπλισμών. Αντίστοιχα η Ελλάδα έχει κατρακυλήσει ως νέες παραγγελίες τα τελευταία επτά χρόνια σε επίπεδα κάτω από αυτά του Βελγίου. </b><br /> Σύμφωνα με την τουρκική εφημερίδα η υπογραμματεία Πολεμικής Βιομηχανίας SSM, αποκάλυψε το νέο 5ετή στρατηγικό σχεδιασμό της για τους εξοπλισμούς της Τουρκίας, ένα πρόγραμμα που ξεκίνησε το 2012 και θα ολοκληρωθεί το 2015. Το νέο 5ετές εξοπλιστικό πρόγραμμα της Τουρκίας προσδιορίζει τις περιόδους ολοκλήρωσης των επιμέρους προγραμμάτων των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων με απώτερο σκοπό την ενδυνάμωση της εγχώριας πολεμικής βιομηχανίας. </span><br /> <span class="highlight">Χαρακτηριστικά η ανακοίνωση της SSM αναφέρεται στο τουρκικής κατασκευής άρμα μάχης Altay το οποίο  θα παραδοθεί στον τουρκικό Στρατό το 2015, στο πρώτο τουρκικής ναυπήγησης αντιτορπιλικό το οποίο θα παραδοθεί το 2016, στα επιθετικά ελικόπτερα T-129 Atak και στο UAV Anka τα οποία θα παραδοθούν όπως αναφέρει το δημοσίευμα της Hurriyet το 2013 και το 2014 αντίστοιχα. </span><br /> <span class="highlight">Επιπλέον η εφημερίδα αναφέρει ότι <b>ο νέος τουρκικός κατασκοπευτικός δορυφόρος εξοπλισμένος με ραντάρ SAR</b> <b>θα είναι έτοιμος το 2016, ότι οι μελέτες για την εγχώρια ναυπήγηση υποβρυχίου θα είναι έτοιμες το 2015, ότι οι  τουρκικής σχεδίασης και κατασκευής αντιαρματικοί πύραυλοι μεγάλης και μεσαίας εμβέλειας θα είναι έτοιμοι στα τέλη του 2012 και 2013 αντίστοιχα, ενώ η σχεδίαση των αντιαεροπορικών συστημάτων χαμηλού και μεσαίου ύψους θα έχει ολοκληρωθεί μέχρι το 2016. </b></span><br /> <span class="highlight">Ο νέος στρατηγικός σχεδιασμός για τους τουρκικούς εξοπλισμούς φιλοδοξεί να αναδείξει την τουρκική αμυντική βιομηχανία και να την τοποθετήσει μεταξύ των 10 σημαντικότερων βιομηχανιών στον <br /> κόσμο.<b> Σύμφωνα με τις προβλέψεις της SSM οι εξαγωγές  της τουρκικής πολεμικής βιομηχανίας το 2016 υπολογίζονται να φτάσουν τα 2 δισ  δολάρια, ενώ ο κύκλος των εργασιών της εγχώριας πολεμικής βιομηχανίας για την ίδια χρονιά υπολογίζεται να φτάσει τα 8 δισ  δολάρια. </b></span><br /> <span class="highlight">Για την πιο αποτελεσματική προώθηση των τουρκικών οπλικών συστημάτων η SSM πρόκειται να ανοίξει γραφεία αντιπροσώπων στις ΗΠΑ, στην Μέση Ανατολή, στην Άπω Ανατολή, στην Ευρώπη και στην <br /> Κεντρική Ασία. Εμείς σε όλα αυτά αντιπαραβάλουμε τις προτάσεις του Τούρκου πρωθυπουργού πριν από δύο χρόνο για αμοιβαία μείωση των αμυντικών δαπανών. </span><br /> <span class="highlight">Έγραφε στις 13 Μαΐου 2010 η εφημερίδα “Το Βήμα” : «Δέκα συμφωνίες στο τραπέζι. Αμοιβαία μείωση εξοπλισμών θα προτείνει ο Ταγίπ Ερντογάν” (<a href="http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=331501">http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=331501</a>), <b><i>“Την πρόθεσή του να συζητήσει με τον πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου αμοιβαία μείωση των εξοπλισμών επιβεβαιώνει ο Τούρκος πρωθυπουργός Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος επισκέπτεται αύριο, Παρασκευή, την Αθήνα, επιχειρώντας να περάσει μήνυμα φιλίας και αλληλεγγύης στο πνεύμα των «μηδενικών προβλημάτων με τους γείτονες», που προωθεί τον τελευταίο καιρό η Άγκυρα. Μιλώντας στη ΝΕΤ, ο κ. Ερντογάν επιβεβαίωσε την παραμονή της επισκέψεώς του ότι ένα από τα θέματα που θα συζητήσει στην Αθήνα είναι «και η μείωση των εξοπλισμών, διότι και οι δύο χώρες έχουν τεράστιες αμυντικές δαπάνες και μ' αυτό τον τρόπο θα πετύχουν μεγάλη εξοικονόμηση»”. </i></b></span><br /> <span class="highlight">Τώρα πως γίνεται να ζητάει από την Ελλάδα ο Τούρκος πρωθυπουργός μείωση των αμυντικών δαπανών και από την άλλη να υλοποιείται ένα τεράστιο τουρκικό εξοπλιστικό πρόγραμμα αξίας δισεκατομμυρίων δολαρίων, μόνο οι "τουρκολαγνικοί προοδευτικοί" κύκλοι της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης μπορούν να το εξηγήσουν. <b>Και την ίδια στιγμή η Ελλάδα να έχει επιβάλλει ένα ιδιότυπο αυτοεμπάργκο που μικρή σχέση έχει με την οικονομική κρίση, αφού μεταξύ 2005-2010 δεν υπήρχε καν η δικαιολογία της οικονομικής κρίσης.</b></span><br /> <span class="highlight">Στο ερώτημα δε ότι η πρόταση έγινε τον Μαίο και τα στοιχεία του δημοσιεύματος αφορούν το 2011 θα θέλαμε να ενημερώσουμε <b>τα μέλη της «συμμαχίας των πρόθυμων» </b>ότι τα εξοπλιστικά προγράμματα δεν φυτρώνουν σαν τα μανιτάρια, ούτε παραγγέλνεις τα συστήματα σήμερα και τα παραλαμβάνει σε ένα μήνα ή σε ένα χρόνο. </span><br /> <span class="highlight"><b>Ένα νέο οπλικό σύστημα, ανάλογα της κατηγορίας του από την στιγμή που θα μπει η υπογραφή στο συμβόλαιο μέχρι να γίνει επιχειρησιακό θα μεσολαβήσουν 5-8 χρόνια! </b></span><br /> <span class="highlight">Απαιτούν προετοιμασία, οργάνωση και προπάντων μακροχρόνιο στρατηγικό σχεδιασμό κιαι είναι κάτι που σίγουρα δεν το έχουν λάβει υπ'όψιν <b>οι φανατικοί υπέρμαχοι της "μείωσης των εξοπλισμών", οι οποίοι όταν δεν υποκρύπτουν ύποπτα κίνητρα, τότε επιδεικνύουν μια κορυφαία άγνοια στην διαχείριση τέτοιων κορυφαίων ζητημάτων... </b></span><br /> <a href="http://www.defencenet.gr/">πηγή</a>

280 εξοπλιστικά προγράμματα αξίας 27,3 δισ. $ υπέγραψε η Τουρκία μόνο το 2011!

Το αστρονομικό ποσό των 27,3 δισ. δολαρίων φτάνει η αξία των εξοπλιστικών προγραμμάτων που υπέγραψε η Τουρκία μόνο το 2011. Η φρενίτιδα τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ε.Ε προς Τουρκία : "Σταματήστε να βομβαρδίζετε εικονικά τα ελληνικά νησιά"

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.tsantiri.gr/wp-content/media/2011/06/%CE%95%CE%952-300x240.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="350" src="http://www.tsantiri.gr/wp-content/media/2011/06/%CE%95%CE%952-300x240.jpg" width="600" /></a></div><br /> <b>Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ζήτησε από την Τουρκία την απόσυρση του casus belli κατά της Ελλάδας, ενώ καλεί την Άγκυρα να σταματήσει τις παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου και τις υπερπτήσεις τουρκικών μαχητικών πάνω από τα ελληνικά νησιά.</b> <br /> <span class="highlight"><b>Η Ευρώπη κατακρίνει την άρνηση της Τουρκίας μίας χώρας υποψήφιας προς ένταξη στην Ένωση να αποσύρει την απειλή του casus belli κατά της Ελλάδα και δικαιώνει για μία ακόμα φορά τις θέσεις της Ελλάδας απέναντι στο διεθνές δίκαιο.</b> </span><br /> <span class="highlight">Η έκθεση κόλαφος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την Τουρκία επαναλαμβάνει, όπως και πέρσι, τη ρητή υποχρέωση της Τουρκίας να υπογράψει και να κυρώσει, την Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS). </span><br /> <span class="highlight">Το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Το πρόβλημα ασφαλείας της Ελλάδας επαναφέρει στο διεθνές προσκήνιο το ζήτημα των απαράδεκτων και αβάσιμων τουρκικών διεκδικήσεων στο Αιγαίο. Όσον αφορά την Κύπρο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο καλεί την Τουρκία να πράξει το αυτονόητο δηλαδή να σεβαστεί την υπογραφή της και να αναγνωρίσει την Κυπριακή Δημοκρατία, προχωρώντας άμεσα στην πλήρη εφαρμογή <br /> του Πρωτοκόλλου της Άγκυρας. </span><br /> <span class="highlight"><b>Επιπρόσθετα το ευρωπαϊκό ψήφισμα υπεραμύνεται των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κύπρου και των συμφωνιών που συνάπτει εντός της Αποκλειστικής της Οικονομικής Ζώνης.</b> </span><br /> <span class="highlight">Το ψήφισμα αυτό αναμφισβήτητα αποτελεί δικαίωση των ελληνικών και των κυπριακών θέσεων και απομένει να δούμε την τουρκική απάντηση η οποία  θα κωδικοποιήσει τις διεκδικήσεις της γειτονικής χώρας όχι μόνο στις θαλάσσιες περιοχές του Αιγαίου αλλά και στις χερσαίες όπως αυτές έχουν εκφραστεί με την αμφισβήτηση της ελληνικότητας των νήσων Αγαθονήσι και Φαρμακονήσι.</span><br /> <br /> <a href="http://www.defencenet.gr/">πηγή</a>

Ε.Ε προς Τουρκία : "Σταματήστε να βομβαρδίζετε εικονικά τα ελληνικά νησιά"

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ζήτησε από την Τουρκία την απόσυρση του casus belli κατά της Ελλάδας, ενώ καλεί την Άγκυρα να σταματήσει τις παρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Παγίδα η επιστροφή της Αμμοχώστου

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://elladatourkia.files.wordpress.com/2011/08/16.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://elladatourkia.files.wordpress.com/2011/08/16.jpg" /></a></div><br /> του<strong> Λάζαρου Μαύρου</strong>*<br /> <br /> Ουσιώδης λόγος για την επιτάχυνση τών προσπαθειών της Τουρκίας, ώστε να επιτύχει τον ήδη 49χρονο στόχο της (από την τουρκανταρσία του 1963-64) για διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και περιαγωγή όλης της Κύπρου υπό τον έλεγχό της, δεν είν’ η επικείμενη, από 1.7.12, εξάμηνη προεδρία της ΕΕ, αλλά τα κοιτάσματα στην κυπριακή ΑΟΖ. Εδώ και μήνες η στήλη, εν πολλοίς μοναχική, πρότεινε τη βαθύτερη αποκρυπτογράφηση της τουρκικής στρατηγικής και τακτικής.<br /> <br /> Όπως γράφαμε λ.χ. στις 3.1.12, «ο ΠτΔ κι οι σύμβουλοί του ν’ ανοίξουν επιτέλους τα μάτια τους για να ιδούν και να εξετάσουν μήπως ΤΩΡΑ η ίδια Άγκυρα χρειάζεται επειγόντως τη ‘λύση’ τού ‘Συνεταιρισμού Δύο Συνιστώντων Στέιτς’, την οποία ο ίδιος άσοφα, από 23ης Μαΐου 2008 τής προσφέρει, προκειμένου να νομιμοποιήσει η Τουρκία τον στρατηγικό της έλεγχο και ρόλο στα υποθαλάσσια κοιτάσματα στην περιοχή;».<br /> Υπενθυμίζαμε στις 19.3.12 ότι: «Ασφαλώς δεν περιορίζεται η Άγκυρα μόνο στην επανάληψη των πολεμικών της απειλών προκειμένου να παρεμποδίζει την ΚΔ από το ν’ αξιοποιήσει τα ‘θεόσταλτα’ κοιτάσματα τής ΑΟΖ. Και δεν είναι μόνο η επιδρομική βουλιμία της το κίνητρο. Αλλά κι η αποστέρηση της ΚΔ απ’ τη δυνατότητα ν’ αξιοποιήσει, σε στρατηγικό επίπεδο, τα κοιτάσματα, κατά τρόπο που θα μπορούσαν, ως συντελεστής ισχύος και ως υπομόχλιο συμμαχιών, να βελτιώσουν υπέρ του Ελληνισμού το υφιστάμενο ανισοζύγιο δυνάμεων.<br /> Κύρια κατεύθυνση της Τουρκίας, ομοαξονική και παράλληλη με τις απειλές του πολεμικού της στόλου, είναι να επιτύχει τη λύση τού διζωνικού συνεταιρισμού. Η εξαφάνιση της ελεγχόμενης από τους Έλληνες Κυπρίους υφιστάμενης ΚΔ κι η αντικατάστασή της από ένα καθεστώς ‘Συνεταιρισμού Δύο Συνιστώντων Στέιτς’, θα επιτρέψει στην Άγκυρα να καταστήσει το ισότιμα συνιδρυτικό και αποτελεσματικά συγκυριαρχικό επί τού Συνεταιρισμού τ/κ συνιστών κρατίδιο, νόμιμο πλέον εξ αδιαιρέτου συνιδιοκτήτη εφ’ ολοκλήρου της κυπριακής ΑΟΖ.<br /> Με τους ελεγχόμενους από την ίδια Τ/κ, συγκυρίαρχους στο εν λόγω καθεστώς, η Τουρκία επιτυγχάνει, χωρίς να ρίξει ντουφεκιά, τη στρατηγική της επέκταση και τον έλεγχο των κοιτασμάτων, αφήνοντας στα κρύα του λουτρού τον Ελληνισμό και εκτός νυμφώνος όσους άρχισαν (π.χ. Ισραήλ) ή σχεδιάζουν (άλλοι) οιανδήποτε συμμαχία συμφερόντων ή συνεργασία με την ΚΔ»…<br /> Μελετήστε τώρα και τις χθεσινές αποκαλύψεις της «Μιλιέτ» περί «προσφοράς εγκατάστασης υπό τουρκική διοίκηση» στη σκλαβωμένη νεκρή Αμμόχωστο, στο πλέγμα των τουρκικών κινήσεων επιτάχυνσης για διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας (Σε άνοιγμα της κλειστής πόλης της Αμμοχώστου για εγκατάσταση, σε όσους Ε/κ έχουν εκεί περιουσία, υπό τον έλεγχο της τ/κ πλευράς, μόλις η Κυπριακή Δημοκρατία αναλάβει την Προεδρία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την 1ην Ιουλίου, θα προβεί η τουρκική πλευρά, σύμφωνα με χθεσινό, αποκλειστικό, δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας Milliyet, σε ανταπόκριση του Σεφά Καραχασάν από τα κατεχόμενα).<br /> Άμεση ήταν η αντίδραση της κυπριακής Κυβέρνησης, καθώς, είτε πρόκειται για «παιγνίδι εντυπώσεων» είτε για «επίδειξη δύναμης από πλευράς Άγκυρας» είτε για «υλοποίηση τουρκικών στρατηγικών σχεδιασμών ενόψει της κρίσιμης φάσης που διέρχεται το Κυπριακό», πρόκειται για μια σημαντική εξέλιξη, η οποία έχει σημάνει συναγερμό στη Λευκωσία. Ήδη, η Κυβέρνηση της Δημοκρατίας διερευνά όλες τις παραμέτρους του δημοσιεύματος, προβαίνοντας σε όλες τις ενδεδειγμένες ενέργειες. Η Υπουργός Εξωτερικών Ερατώ Κοζάκου-Μαρκουλλή έκανε λόγο για «σοβαρή εξέλιξη», ενώ ο Δήμαρχος Αμμοχώστου Αλέξης Γαλανός, ο οποίος είχε χθες επικοινωνία τόσο με την ΥΠΕΞ όσο και με τον Πρόεδρο της Βουλής και τους αρχηγούς των πολιτικών κομμάτων, έκανε αναφορά σε επικίνδυνη κίνηση τακτικής εκ μέρους των Τούρκων, η οποία πρέπει να αντικριστεί με τη δέουσα σημασία. Σύμφωνα με πληροφορίες, το δημοσίευμα βασίζεται σε πολύ αξιόπιστη πηγή, ενώ έως αργά χθες το απόγευμα δεν υπήρξε επίσημη τοποθέτηση από τουρκικής πλευράς. Κατά τις ίδιες πληροφορίες, η τουρκική ηγεσία επρόκειτο να ανακοινώσει την απόφασή της μόλις «την τελευταία στιγμή», σε μια προσπάθεια αιφνιδιασμού.<br /> <br /> Υπό τον τίτλο «Άνοιγμα της πόλης-φάντασμα», η Milliyet αναφέρει πως η λεγόμενη «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου» ετοιμάζεται να κάνει ένα ιστορικό βήμα. «Όταν οι Ε/κ αναλάβουν την Προεδρία της ΕΕ, θα ανοίξει τα Βαρώσια για εγκατάσταση και όλοι οι Ε/κ θα μπορούν να επιστρέψουν στα σπίτια τους». Η τουρκική εφημερίδα ισχυρίζεται πως έχουν ήδη αρχίσει οι εργασίες για μονομερές άνοιγμα των Βαρωσίων.<br /> Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές που επικαλείται η Μιλιέτ, ο Ντερβίς Έρογλου αποφάσισε να σχεδιάσει μια νέα στρατηγική ενόψει της ανάληψης της Προεδρίας της ΕΕ από την Κυπριακή Δημοκρατία. Στο πλαίσιο αυτής της στρατηγικής τέθηκε στην ημερήσια διάταξη και το άνοιγμα των Βαρωσίων τη μέρα που οι Ε/κ θα αναλαμβάνουν την Προεδρία της ΕΕ. Ο Τ/κ ηγέτης αποφάσισε να απαντήσει στο αίτημα των Ε/κ περί ανοίγματος της κλειστής πόλης, προστίθεται, και ετοίμασε τη συγκεκριμένη πρόταση, την οποία και μετέφερε στην Άγκυρα στις 13 Μαρτίου.<br /> Κατά τις συνομιλίες στην τουρκική πρωτεύουσα και παρόλο που η πρόταση εξέπληξε τους Τούρκους ηγέτες, ο Πρωθυπουργός Ταγίπ Ερντογάν και ο Πρόεδρος Αμπντουλάχ Γκιουλ την υποστήριξαν. Όπως προστίθεται στο δημοσίευμα, το Υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας και το «υπουργείο εξωτερικών» του ψευδοκράτους θα ετοιμάσουν σχετική έκθεση για το θέμα, στην οποία θα καταγράφεται ο αριθμός των Ε/κ που έχουν περιουσία. Θα καθοριστεί επίσης ο αριθμός όσων ζουν και όσων απεβίωσαν. Με βάση αυτή την έκθεση, οι προ του 1974 περιουσίες των Ε/κ θα επιστραφούν στους ιδιοκτήτες τους. Εάν υπάρξουν νομικές δυσκολίες, η λεγόμενη επιτροπή αποζημιώσεων θα αναλάβει τη ρύθμιση των όποιων προβλημάτων.<br /> <br /> Στην ίδια σύσκεψη στην Άγκυρα αποφασίστηκε επίσης και η διακοπή των συνομιλιών στο Κυπριακό μετά την 1ην Ιουλίου. Σε αυτό το θέμα, ωστόσο, υπήρξε διαφωνία ανάμεσα στην ανώτατη τουρκική ηγεσία, καθώς η άποψη του Πρωθυπουργού Ταγίπ Ερντογάν ήταν να διακοπούν οι συνομιλίες, ενώ ο Πρόεδρος Αμπντουλάχ Γκιουλ υποστήριξε τη συνέχισή τους, προκειμένου να μην υπάρξουν νέα προβλήματα με την ΕΕ. Σχολιάζοντας τη στάση Ερντογάν επί του θέματος, διπλωματική πηγή ανέφερε στην εφημερίδα ότι «η αγάπη Ερντογάν» για το ψευδοκράτος είναι πολύ μεγάλη, και αυτό το έδειξε και στη συνάντηση με τον κ. Έρογλου. Μετά την επίσκεψη του Τούρκου Πρωθυπουργού στα κατεχόμενα, στις 20 Ιουλίου 2011, βελτιώθηκαν οι σχέσεις των δύο πλευρών, σημειώνεται. Η ίδια διπλωματική πηγή ανέφερε, επίσης, ότι ανάμεσα στις στρατηγικές επιλογές της Άγκυρας συμπεριλαμβάνεται η ενσωμάτωση των κατεχομένων.<br /> Το δημοσίευμα της Μιλιέτ υπενθυμίζει σχετικά ότι ο Πρόεδρος Χριστόφιας είχε επίσης ετοιμάσει το 2010 πρόταση για επιστροφή της κλειστής πόλης στους Ε/κ και για άνοιγμα του λιμανιού.<br /> Αναφερόμενος στο θέμα των συνομιλιών, ο Τουρκοκύπριος ηγέτης Ντερβίς Έρογλου υποστήριξε ότι η συνέχισή τους μετά την 1ην Ιουλίου δεν θα έχει κανένα νόημα, επισημαίνοντας ότι σε περίπτωση μη επίτευξης συμφωνίας, υπάρχει σχέδιο δράσης από την τ/κ πλευρά. «Σε περίπτωση που δεν επιτευχθεί συμφωνία, σαφώς και έχουμε τις σκέψεις μας, γνωρίζουμε το τι θα πράξουμε», τόνισε, προσθέτοντας ότι τις σκέψεις αυτές θα τις μοιραστεί με τον τ/κ «λαό» και την ψευδοβουλή. «Νομίζω δεν χρειάζεται να σας εξηγήσω ότι δεν πρόκειται να έχουν αποτέλεσμα οι συνομιλίες, από τη στιγμή που ο Χριστόφιας είναι και Πρόεδρος της (Κυπριακής) Δημοκρατίας και συνομιλητής και Πρόεδρος της ΕΕ και υποψήφιος Πρόεδρος της Δημοκρατίας», σημείωσε, υποστηρίζοντας ότι η ε/κ πλευρά δεν έχει ανάγκη τη λύση, καθώς αναγνωρίζεται από τη διεθνή κοινότητα.<br /> <br /> Για επικίνδυνη κίνηση-παγίδα των Τούρκων έκανε λόγο ο Δήμαρχος Αμμοχώστου Αλέξης Γαλανός, τονίζοντας ότι, έπειτα από μια τέτοια εξέλιξη, θα τεθεί θέμα αναγνώρισης. Πρόκειται για μια ιδιαίτερα επικίνδυνη κίνηση τακτικής και εντυπωσιασμού από πλευράς Τουρκίας, δήλωσε, προσθέτοντας ότι η Κυβέρνηση πρέπει να έλθει σε επαφή και συνεννόηση με τον ΟΗΕ και την ΕΕ, καθώς «είναι ξεκάθαρο ότι θέλουν να ανοίξουν την πόλη υπό τ/κ διοίκηση». Στην περίπτωση που επιστραφεί η πόλη υπό τ/κ διοίκηση, επισήμανε ο Α. Γαλανός, τότε θα δημιουργηθούν προβλήματα και στις ελεύθερες περιοχές, εκφράζοντας την εκτίμηση ότι απώτερος στόχος των Τούρκων είναι να εποικίσουν την πόλη. «Η δική μας θέση είναι ξεκάθαρη. Η πόλη πρέπει να επιστραφεί, με βάση τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας, τα οποία έχουν επιβεβαιωθεί από το τελευταίο ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου», τόνισε ο κ. Γαλανός, προσθέτοντας ότι η Αμμόχωστος «πρέπει να δοθεί στα ΗΕ και στη συνέχεια στους νόμιμους κατοίκους και στο νόμιμο κράτος. Τίθεται θέμα αναγνώρισης του ψευδοκράτους».<br /> Είναι προφανές πως δεν είναι πρόταση ουσίας για επιστροφή των Αμμοχωστιανών υπό συνθήκες ασφαλείας. Είναι περισσότερο μια κίνηση-παγίδα για την ΚΔ. Εξάλλου, σε δηλώσεις του έπειτα από συνάντηση της Ένωσης Δήμων με τον Πρόεδρο του ΔΗΚΟ Μάριο Καρογιάν, ο δήμαρχος της κατεχόμενης πόλης υπογράμμισε ότι δεν είναι καθόλου τυχαίο το ότι η ημερομηνία που επέλεξαν οι Τούρκοι ν' ανοίξουν την κλειστή περιοχή της Αμμοχώστου, συμπίπτει με την έναρξη της Προεδρίας της ΕΕ από την Κυπριακή Δημοκρατία.<br /> Η ε/κ πλευρά πρέπει να επιμένει αμετάθετα στην επιστροφή της Αμμοχώστου με βάση τη δεύτερη συμφωνία κορυφής Κυπριανού - Ντενκτάς, αλλά και με βάση τα ψηφίσματα του ΣΑ του ΟΗΕ 550 και 789 και το τελευταίο ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου, σημείωσε, τονίζοντας ότι δεν είναι μια από τις συνήθεις απειλές και μπλόφες της τουρκικής πλευράς, καθώς κάποια έργα έχουν αρχίσει να γίνονται στην περιοχή της Αμμοχώστου. Η Κυβέρνηση, υπέδειξε, με τους αρχηγούς των κομμάτων και τη Βουλή, πρέπει να δουν το θέμα, να υπάρξει μια σταθερή αντιμετώπιση από πλευράς μας και να το δούμε με τα ΗΕ και την ΕΕ. Από την πλευρά του, ο Δήμος Αμμοχώστου θα συνεδριάσει εσπευσμένα για να δει το θέμα και να τοποθετηθεί, είπε καταλήγοντας.<br /> <br /> Σχολιάζοντας το δημοσίευμα της Μιλιέτ, η Υπουργός Εξωτερικών Ερατώ Κοζάκου-Μαρκουλλή έκανε λόγο για σοβαρή εξέλιξη, η οποία, όπως επισήμανε, θα επιδεινώσει και πιθανόν να ανακόψει την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας στην ΕΕ. Αυτό είναι το μήνυμα που στέλνει η Κυπριακή Δημοκρατία προς όλες τις κατευθύνσεις - Ηνωμένα Έθνη, Ευρωπαϊκή Ένωση, Άγκυρα, τόνισε με κατηγορηματικότητα η ΥΠΕΞ.<br /> Η κ. Μαρκουλλή, σε δηλώσεις της στη μεσημβρινή ενημερωτική εκπομπή του ΡΙΚ, ανέφερε επιπρόσθετα ότι το θέμα, όπως προκύπτει μέσα από το δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας, διερευνάται από τις αρμόδιες υπηρεσίες της Δημοκρατίας, προσθέτοντας ότι το ΥΠΕΞ έχει ήδη προβεί στα νενομισμένα διαβήματα προς τα Ηνωμένα Έθνη.<br /> «Ήδη έχει γίνει πλήρης μετάφραση του δημοσιεύματος, ενώ ως Υπουργείο Εξωτερικών ζητήσαμε από τις εντεταλμένες υπηρεσίες του κράτους πληροφόρηση για την κατάσταση στην κλειστή περιοχή των Βαρωσίων. Από τη μέχρι τη στιγμή ενημέρωση, δεν φαίνεται να παρουσιάζεται οιαδήποτε αλλαγή, ωστόσο έχει ζητηθεί να γίνει πληρέστερη ενημέρωση στις προσεχείς ημέρες», σημείωσε, ενώ, όσον αφορά στους κυβερνητικούς χειρισμούς, επισήμανε ότι, σε πρώτο στάδιο, έχουν γίνει τα δέοντα διαβήματα προς τον ανώτερο σύμβουλο της Ειρηνευτικής Δύναμης στην Κύπρο (δεδομένης της απουσίας της ειδικής αντιπροσώπου του Γ.Γ. στην Κύπρο, Λίζα Μπάτενχαϊμ), ενώ έχει ζητηθεί η πλήρης διερεύνηση του θέματος.<br /> Παράλληλα, η ΥΠΕΞ τόνισε ότι μια τέτοια ενέργεια συνιστά, πολλαπλώς, κατάφωρη παραβίαση των ψηφισμάτων 550 και 789 του ΣΑ του ΟΗΕ, τα οποία προβλέπουν μεταβίβαση της περιοχής υπό τον έλεγχο των ΗΕ και επιστροφή των νόμιμων κατοίκων της. «Παραβιάζεται», επίσης, η έκθεση του Γ.Γ. του ΟΗΕ, όπου ρητώς καταγράφεται και επισημαίνεται η ευθύνη της Τουρκίας για την κατάσταση στην κλειστή περιοχή της Αμμοχώστου, ενώ κατάφωρη παραβίαση υφίστανται και τα δικαιώματα των νόμιμων ιδιοκτητών-δικαιούχων.)<br /> <a href="http://www.elkeda.gr/">πηγή</a>

Παγίδα η επιστροφή της Αμμοχώστου

του Λάζαρου Μαύρου * Ουσιώδης λόγος για την επιτάχυνση τών προσπαθειών της Τουρκίας, ώστε να επιτύχει τον ήδη 49χρονο στόχο της (από την...

Διαβάστε την συνέχεια

Ένοπλες ή άοπλες δυνάμεις;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://freepen.gr/wp-content/uploads/2012/03/army-500x312.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="358" src="http://freepen.gr/wp-content/uploads/2012/03/army-500x312.jpg" width="600" /></a></div><br /> <br /> Ένα ζήτημα το οποίο δεν έχει απασχολήσει όσο θα έπρεπε την κοινή γνώμη είναι η αποδόμηση των Ενόπλων Δυνάμεων η οποία λαμβάνει χώρα τα τελευταία χρόνια αλλά από το 2009 και εντεύθεν έχει πάρει μορφή χιονοστοιβάδας.<br /> <br /> Δεν είμαι ειδικός σε αμυντικά ζητήματα, απλά ενημερώνομαι σχετικά. Κι η εικόνα που δίνεται σε μένα τον απλό πολίτη είναι πως αυτό που λέμε Εθνική Άμυνα δεν υπάρχει πια. Κι αυτό γιατί:<br /> - σοβαρό εξοπλιστικό πρόγραμμα έχουμε να δούμε από την πρώτη περίοδο διακυβέρνησης Καραμανλή όταν προτιμήσαμε τα αμερικανικά F-16 σε μια γραμμή παραγωγής που έκλεινε από τα ρωσικά Sukhoi 27 που και φθηνότερα και καλύτερα (κατά πολλούς) είναι.<br /> <br /> - τα κονδύλια για τις ένοπλες δυνάμεις περιορίζονται σε βαθμό επικίνδυνο μετατρέποντας μέχρι πρότινος αξιόμαχες μονάδες σε αποθήκες ανταλλακτικών. Μάλιστα διαβάζουμε ανησυχητικά άρθρα ότι αεροσκάφη και στόλος θα έχουν σε λίγα χρόνια μόνο μουσειακή αξία. Αλήθεια, τι θα γίνει τελικά με εκείνα τα 400 άρματα μάχης Abrams που σχεδόν μας χαρίζουν οι Η.Π.Α.;<br /> <br /> - κι όταν ακόμη εξοπλιζόμασταν δε το πράταμε με γνώμωνα τι εξυπηρετεί τη χώρα και τα συμφέροντά της αλλά με διαφορετικά κριτήρια που και την άμυνα της Ελλάδας δεν εξασφάλιζαν και τον Έλληνα φορολογούμενο επιβάρυναν δραματικά.<br /> <br /> - το ηθικό του έμψυχου δυναμικού των ενόπλων δυνάμεων της χώρας δεν είναι το καλύτερο. Οι αποδοχές τους εξανεμίζονται ενώ οι ίδιοι αντιμετωπίζονται ως πιθανοί πραξικοπηματίες και ξηλώνονται σε μια βραδιά. Την ίδια στιγμή καλούνται να δώσουν τη μάχη για την άμυνα της χώρας με μέσα που ούτε καν συντηρούνται.<br /> <br /> - ταυτόχρονα η Τουρκία δε σταματά να ψωνίζει. Ακόμη και με το ΔΝΤ δε σταμάτησε να εξοπλίζεται. Τα τελευταία νέα τη θέλουν να μελετά ακόμη και την απόκτηση αεροπλανοφόρου. Σε 3 περίπου χρόνια από σήμερα η γείτονα θα έχει την πρώτη ετοιμοπόλεμη μοίρα με F-35 η οποία θα ανατρέψει πλέον εντελώς τις ισορροπίες στο Αιγαίο. Σε ένα Αιγαίο όπου οι επιθετικές ασκήσεις διαδέχονται η μία την άλλη, αλλά εμείς σφυρίζουμε αδιάφορα με μόνιμη επωδό ότι αν η Τουρκία συνεχίσει έτσι, δε θα προχωρήσουν οι ενταξιακές διαδικασίες. Και ενεργήθηκε η φοράδα στο αλώνι. Κάτι ακούγεται πως θα μπορούσε να επιφέρει άμεσα η απόκτηση των αποσυρόμενων F15 από τις Η.Π.Α. αλλά…<br /> <br /> Θα πει κανείς, και όταν εξοπλιζόμασταν τι πετύχαμε; Το 1974 με υπεροχή σε θάλασσα και αέρα, χάναμε τη μισή Κύπρο και αγνοούμε τη μοίρα 1619 ανθρώπων. Το 1987 πάλι με υπεροχή σε θάλασσα και αέρα, καταλήξαμε στο Νταβός. Το 1996 με τις ισορροπίες να αλλάζουν αλλά πάλι να υπερέχουμε, θυσιάσαμε τρεις συμπατριώτες μας γκριζάροντας το Αιγαίο.<br /> <br /> Κακά τα ψέμματα, όταν ξεκίνησαν οι πρώτες παραβιάσεις του Εθνικού Εναερίου Χώρου, η Π.Α. με τα υπερσύγχρονα τότε mirage και την υπεροχή της θα μπορούσε να είχε δώσει ένα τέλος σε όλα αυτά. Διότι όπως λέει κι ένας φίλος “αυτά πρέπει να τα σκοτώνεις μικρά!”.<br /> <br /> Κοινός παρανομαστής; Το χαμηλό πολιτικό μπόι. Τόσο χαμηλό που οδηγηθήκαμε ακόμη και σε περίοδο Εθνικής επετείου να βλέπουμε την τουρκική φρεγάτα Gaziantep να εκτελεί με συνέπεια το Λαύριο-Κέα-Κύθνος.<br /> <br /> Όπως και να έχει όμως, στην Άμυνα περικοπές δε δικαιολογούνται. Διότι όπως και στα σπίτια μας κόβουμε από το φαγητό μας για να εξασφαλίσουμε τόσο την αποτροπή εισόδου επιδέξιων κακοποιών όσο και την παράδοση σκληρού μαθήματος αν επιτύχουν να εισέλθουν, έτσι και με τη χώρα μας. Διότι μπορεί το έμψυχο δυναμικό των Ενόπλων Δυνάμεων να είναι το καλύτερο παγκοσμίως αλλά και ο ηρωισμός για να ανατρέψει αρνητικές ισορροπίες απαιτεί και αυτός κάποια δεδομένα που πλέον ούτε αυτά υπάρχουν. Όσο ήρωας, μαχητικός και ευφυής να είσαι, δεν μπορείς με πέτρες, ρόπαλα, σφεντόνες και νεράτζια να αντιμετωπίσεις τον αντίπαλο.<br /> <br /> Σε μια περίοδο κρίσιμη για τη χώρα και με το ζήτημα των υδρογονανθράκων -που θα μπορέσει υπό προϋποθέσεις να μας βγάλει από τη μιζέρια- να έρχεται στην επιφάνεια όλο και συχνότερα, οι Ένοπλες Δυνάμεις θα έπρεπε να είναι η Νο 1 μέριμνα της κάθε κυβέρνησης, τόσο ως δύναμη αποτροπής όσο και ως δύναμη κρούσης.<br /> <br /> Μιας και μια καλή άμυνα οδηγεί πάντα σε μια ξαφνική και καταιγιστική επίθεση.<br /> <a href="http://logioshermes.blogspot.com/">πηγή</a>

Ένοπλες ή άοπλες δυνάμεις;

Ένα ζήτημα το οποίο δεν έχει απασχολήσει όσο θα έπρεπε την κοινή γνώμη είναι η αποδόμηση των Ενόπλων Δυνάμεων η οποία λαμβάνει χώρα τα τελ...

Διαβάστε την συνέχεια

ΗΠΑ-Ισραήλ "ποντάρουν" στην Ελλάδα που το μόνο που δεν έχει είναι κάποιον να διαπραγματευτεί!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" height="356" src="http://www.onalert.gr/files/Image/NewOnAlert/GEOPOLITIKA/cache/MAPAOZHELLASCYPRUS-474x304.png" width="600" /></div><br /> <br /> <br /> <br /> <strong style="font-style: italic !important; font-weight: bold !important;">Του ΠΑΡΙ ΚΑΡΒΟΥΝΟΠΟΥΛΟΥ</strong><br /> <br /> <b> Μέσα στη “καταχνιά” και στο κλίμα “εθνικής κατάθλιψης” που ζούμε,διαπιστώνουμε ότι όσο κι αν οι δανειστές μας προσπαθούν να μας πείσουν ότι είμαστε “χώρα υπό εκκαθάριση”,παραμένουμε …”μαγαζί γωνία”!</b><br /> <br /> Αν δούμε την ειδησεογραφία διαπιστώνουμε,ότι η Ελλάδα του ΔΝΤ,καλείται να κάνει ασκήσεις μαζί με ΗΠΑ και Ισραήλ, στο Αιγαίο και στη νοτιοανατολική Μεσόγειο. Αμερικανικό αεροπλανοφόρο έρχεται στην Ελλάδα και όλες οι πτήσεις των αεροσκαφών του γίνονται εντός FIR Αθηνών,με την κατάθεση σχεδίων πτήσεων. Την ίδια στιγμή η Ελλάδα καλείται να υπογράψει “ενεργειακό μνημόνιο” με Κύπρο και Ισραήλ και ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών συζητά με τον ισραηλινό ομόλογό του θέματα ενέργειας.Και σε λίγα 24ωρα ο ΥΕΘΑ Δημήτρης Αβραμόπουλος θα περάσει τη πύλη του Αμερικανικού Πενταγώνου για να έχει μια σημαντική όπως όλα δείχνουν συνάντηση με τον ομολογό του Λ.Πανέτα.<br /> <br /> Η “αδύναμη” Ελλάδα αυτή τη περίοδο της οικονομικής θύελλας έχει συμμάχους.Οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις δεν θυμόμαστε να ήταν συχνά σε τόσο καλό επίπεδο και το “δέσιμο” με το Ισραήλ,έχει πολλά να δώσει αρκεί κάποιος να ξέρει να τα ζητήσει.<br /> <br /> Όλα αυτά θα ήταν πραγματικά πολύ ευχάριστα και αισιόδοξα αν πραγματικά υπήρχε η αίσθηση ότι υπάρχει και κυβέρνηση στην Ελλάδα που πραγματικά έχει στη κορυφή της ατζέντας της αυτά τα ζητήματα! <br /> <br /> Η αίσθηση που υπάρχει είναι ότι οι πολιτικοί μας και ειδικά αυτοί που ηγούνται των κομμάτων ασχολούνται με δύο θέματα:το πρώτο να υπογράψουν άρον άρον ότι ζητούσαν οι δανειστές.Αυτό αφορά τα “μνημονιακά” κόμματα βέβαια,όχι όλα. Και το δεύτερο πότε θα κάνουν εκλογές.Αυτό αφορά όλα τα κόμματα.<br /> <br /> Το πολιτικό προσωπικό της χώρας μπορεί να λέιε και να ξαναλέει για ανάπτυξη την οποία πολύ συχνά συνδέει με την ΑΟΖ και τα πιθανά κοιτάσματα φυσικού αερίου που υπάρχουν σ΄ αυτή,αλλά επί της ουσίας μόνο τον υπουργό Ενέργειας Γ.Μανιάτη βλέπουμε να κινείται όσο του επιτρέπουν οι αρμοδιότητές του.Και δεν τα ΄χει πάει άσχημα για να είμαστε δίκαιοι.<br /> <br /> Σε μία φυσιολογική -σ΄ ότι αφορά το πολιτικό προσωπικό της- χώρα τα ζητήματα αυτά σε περίοσο τόσο άσχημης οικονομικής κρίσης θα έπρεπε να απασχολούν από το πρωί ως το βράδυ την όποια κυβέρνηση. Θα έπρεπε να είναι η απόλυτη προτεραιότητα η δημιουργία των κατάλληλων συνθηκών για να προχωρήσουν αστραπιαία οι διαπραγματεύσεις με χώρες και εταιρείες που ήδη έχουν δείξει ενδιαφέρον.<br /> <br /> Έχουμε χάσει πολύτιμο χρόνο,αλλά ακόμη είμαστε “μαγαζί γωνία” κι αυτό δεν πρέπει ούτε να το υποτιμάμε ,ούτε να το ξεχνάμε. Ας ελπίσουμε ότι η όποια κυβέρνηση προκύψει από τις εκλογές -άντε να ανακοινωθούν και να γίνουν να τελειώνουμε- θα προχωρήσει γρήγορα και αποτελεσματικά τα θέματα της ενέργειας,όχι βέβαια “ξεπουλώντας” αλλά διαπραγματευόμενη σοβαρά και αποφασιστικά. Δεν χρειάζεται να αναφέρουμε ξανά το παράδειγμα της Κύπρου,γιατί πιστεύουμε ότι εμείς βρισκόμαστε σε καλύτερη θέση διαπραγμάτευσης. <br /> <br /> <b style="font-style: italic !important;"> Αυτό που αναζητούμε …είναι οι διαπραγματευτές που θα εξασφαλίσουν τα συμφέροντά μας.</b><br /> <a href="http://www.onalert.gr/">πηγή</a>

ΗΠΑ-Ισραήλ "ποντάρουν" στην Ελλάδα που το μόνο που δεν έχει είναι κάποιον να διαπραγματευτεί!

Του ΠΑΡΙ ΚΑΡΒΟΥΝΟΠΟΥΛΟΥ Μέσα στη “καταχνιά” και στο κλίμα “εθνικής κατάθλιψης” που ζούμε,διαπιστώνουμε ότι όσο κι αν οι δανειστές μας...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα "Αστέρια" της 343Μ "φωτίζουν" τα ελληνικά συμφέροντα στην Ανατολική Μεσόγειο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://defence.e-e-e.gr/assets/081209a.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="350" src="http://defence.e-e-e.gr/assets/081209a.jpg" width="600" /></a></div><br /> <strong>Τέσσερα μαχητικά F-16 Block 52+ από την 343 Μοίρα «Αστέρι» που εδρεύει στην 115 Π.Μ. στην Σούδα της Κρήτης, εμπλέκονται από σήμερα σε αποστολές προσβολής ναυτικών στόχων στα βάθη της Ανατολικής Μεσογείου στο πλαίσιο της τριμερούς μεγάλης αεροναυτικής άσκησης ΗΠΑ-Ελλάδας-Ισραήλ, της Νoble Dina που αποκάλυψε χθες το defencenet.gr ότι εξελίσσεται από την Δυτική Κρήτη μέχρι τις ακτές του Ισραήλ.</strong><br /> <strong>Η Μοίρα «Αστέρι» είναι μία από τις πλέον ετοιμοπόλεμες και υψηλού επιπέδου Μοίρες της ΠΑ, έχοντας στο ενεργητικό της επιτυχίες, όπως η … διάλυση των μαχητικών της USAF που βρέθηκαν απέναντί της το 2008 στην «Red Flag» εκείνης της χρονιάς. </strong><br /> <strong>Όπου θρυλείται ότι πέτυχαν ακόμα και στοχοποίηση ενός stealth μαχητικού F-22, όταν οι Αμερικανοί εντυπωσιασμένοι από την συνδυασμό του βλήματος άερος-αέρος μικρού βεληνεκούς Iris-T και της κάσκας Joint Helmet-Mounted Cueing System (JHMCS). Θεωρείται από τις Μοίρες "ελίτ" της ΠΑ.</strong><br /> Η κάσκα δίνει τη δυνατότητα εγκλωβισμού και προσβολής εναερίων στόχων ακόμα και αν αυτοί βρίσκονται σε γωνίες άνω των 90 μοιρών από την ευθεία πτήσης. Ο χειριστής του αεροσκάφους μπορεί, χρησιμοποιώντας τη συγκεκριμένη κάσκα, να καθοδηγήσει τον πύραυλο εκεί που στρέφει το βλέμμα του. <br /> Ένας μαγνητικός ιχνηλάτης (Magnetic Tracker) που είναι τοποθετημένος πάνω στην κάσκα του χειριστή, καταγράφει την κίνηση του κεφαλιού του χειριστή. Επιπλέον, ο χειριστής μπορεί να βλέπει στο σκιάδι του δεδομένα όπως η ταχύτητα του αεροσκάφους, το ύψος πτήσης, η απόσταση από το στόχο χωρίς να χρειάζεται να στρέψει το κεφάλι του στο cockpit. Γι’αυτό το λόγο η κάσκα JHMCS είναι ένα αποτελεσματικό HUD (Heads-Up Display).<br /> <strong>Βέβαια η «ειδικότητα» της 343Μ είναι η καταστολή της εχθρικής αεράμυνας (SEAD) με την χρήση βλημάτων αντιραντάρ AGM-88B HARM και αυτή «ειδικότητα» είναι που θα χρησιμοποιήσει στην άσκηση «Noble Dina», προσομοιώνοντας εχθρικά μαχητικά που θα επιδιώξουν να προσβάλουν τα σκάφη επιφανείας των τριών χωρών που συμμετέχουν στην άσκηση.</strong><br /> <strong>Τα μαχητικά θα φέρουν και τις σύμμορφες δεξαμενές καυσίμου προκειμένου να αυξήσουν το χρόνο παραμονής του στο δυνητικό πεδίο μάχης της Α.Μεσογείου, ενώ δεν αποκλείεται να έχουν και εναέριους ανεφοδιασμούς από αμερικανικά αεροσκάφη-τάνκερ. </strong><br /> <br /> <a href="http://www.defencenet.gr/">πηγή</a>

Τα "Αστέρια" της 343Μ "φωτίζουν" τα ελληνικά συμφέροντα στην Ανατολική Μεσόγειο

Τέσσερα μαχητικά F-16 Block 52+ από την 343 Μοίρα «Αστέρι» που εδρεύει στην 115 Π.Μ. στην Σούδα της Κρήτης, εμπλέκονται από σήμερα σε αποσ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ψυχρολουσία από ΗΠΑ - Βάζουν την Τουρκία συνεταίρο - Δεν υπογράφηκε η συμφωνία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiLR6jHr4v1M676pGUaD5zS37b6vfUq6rxsUlUVVVxHFiPCmjG5dlGoWCct3JNTDk2mF-_nN28HZJ9Hk8xI6GPm4FpHAfBSDeBtS5vdlXcHDF7c06dwaZzbARdoP6bBElE0621ZMvtFPvI/s1600/oil-rig.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="356" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiLR6jHr4v1M676pGUaD5zS37b6vfUq6rxsUlUVVVxHFiPCmjG5dlGoWCct3JNTDk2mF-_nN28HZJ9Hk8xI6GPm4FpHAfBSDeBtS5vdlXcHDF7c06dwaZzbARdoP6bBElE0621ZMvtFPvI/s400/oil-rig.jpg" width="600" /></a></div><br /> Επιβεβαιώθηκε απόλυτα ότι η άφιξη του Ρίτσαρντ Μόρνινγκσταρ και των θέσεων που πρεσβεύει περί ελληνοτουρκικής προσέγγισης και των γενικότερων ενεργειακών ζητημάτων ήταν εξαιρετικά άσχημο προμήνυμα για τα ελληνικά συμφέροντα. <span class="highlight"><strong>Σήμερα ο ειδικός απεσταλμένος του αμερικανικού ΥΠΕΞ μιλώντας για τα επενδυτικά προγράμματα για την εκμετάλλευση του αερίου της Αν. Μεσογείου και τους αγωγούς του Νότιου Διαδρόμου στο συνέδριο του Economist "έβαλε" την Τουρκία 100% μέσα στο παιχνίδι </strong></span><span class="highlight"><strong>αναγνωρίζοντας της δικαιώματα ερευνών και εκμετάλλευσης στην κυπριακή ΑΟΖ, αλλά και στην ελληνική </strong></span><span class="highlight"><strong>και πιθανότατα αυτή είναι η αιτία που δεν υπογράφηκε η συμφωνία Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ!</strong></span><br /> <span class="highlight"><strong>Το μόνο που έδειξε να τον απασχολεί και να τον ενδιαφέρει είναι η μείωση της ενεργειακής εξάρτησης από την Ρωσία. Εμμέσως πλην σαφώς, ο ίδιος κάλεσε τους εμπλεκόμενους και κυρίως την Κύπρο, να αποφύγει την είσοδο στα επιμέρους σχέδια ρωσικών συμφερόντων, καθώς έτσι αναιρούνται βασικές αρχές της Ευρωπαϊκής πολιτικής για διαφοροποίηση των πηγών, την οποία ενισχύουν και οι ΗΠΑ. </strong></span><br /> <span class="highlight"><strong>Σε ό,τι αφορά στους αγωγούς, σύμφωνα με τον Μόρνινγκσταρ θα πρέπει να διασφαλίσει τη μεταφορά μη ρωσικού αερίου στις χώρες της Βαλκανικής, να αποτελέσει εμπορικά βιώσιμη λύση και να προσφέρει δυνατότητες επέκτασης της δυναμικότητας του..</strong> </span><br /> <span class="highlight">Σύμφωνα με τον Μόρνινγκσταρ οι πρόσφατες ανακαλύψεις φυσικού αερίου στις ΑΟΖ Κύπρου και Ισραήλ αποτελούν μία απόλυτα θετική εξέλιξη, καθώς προσφέρει νέες ποσότητες και μία νέα εναλλακτική πρόταση εφοδιασμού με φυσικό αέριο στις χώρες της περιοχής και της Ευρώπης. </span><br /> <span class="highlight"><strong>Ωστόσο και αυτό αξίζει ιδιαίτερης προσοχής ο Αμερικανός αξιωματούχος παρατήρησε ότι </strong></span><span class="highlight"><strong><span style="font-style: italic;">"από τις ανακαλύψεις αυτές θα πρέπει να κερδίσουν όλοι. Οι ΗΠΑ αναγνωρίζουν το δικαίωμα της Κυπριακής Δημοκρατίας να πραγματοποιεί έρευνα και παραγωγή υδρογονανθράκων, όμως από τους πόρους που θα προκύψουν ο Μόρνινγκσταρ πιστεύει ότι θα πρέπει να ωφεληθούν και οι Τουρκοκύπριοι" </span>δικαιώνοντας τις θέσεις της Τουρκίας και των Τουρκοκυπρίων.</strong> </span><br /> <span class="highlight"><strong>Επεσήμανε δε ότι <span style="font-style: italic;">"Οι ανακαλύψεις ενεργειακών πόρων στην Αν. Μεσόγειο υπερβαίνουν τις άμεσα εμπλεκόμενες χώρες όπως την Κύπρο, το Ισραήλ και ενδεχομένως αργότερα και την Ελλάδα". Ουσιαστικά ο Αμερικανός αξιωματούχος στέλνει το μήνυμα ότι αυτό που οι τρείς χώρες διαθέτουν είναι πολύ πολύτιμο και σημαντικό για την παγκόσμια οικονομία για να το διαχειριστούν μόνοι τους!</span></strong> </span><br /> <span class="highlight"><span style="font-weight: bold;">Όπως δήλωσε υπάρχουν νομικά και πολιτικά ζητήματα που πρέπει να επιλυθούν αποδεχόμενος εμμέσως τις τουρκικές ενστάσεις όσον αφορά την περιοχή.</span> </span><br /> <span class="highlight">Επεσήμανε ότι <span style="font-style: italic; font-weight: bold;">"θα είναι κρίμα οι χώρες της περιοχής να στερηθούν τα οφέλη των ανακαλύψεων", στέλνοντας προειδοποιητικό μήνυμα προς όλες τις κατευθύνσεις για την πιθανή απώλεια αυτών των ενεργειακών πόρων λόγω προστριβών τονίζοντας όμως και την θέση των ΗΠΑ ως ισορροπιστή του γεωπολιτικού παιχνιδιού που εξελίσσεται στην περιοχή. </span></span><br /> <span class="highlight">Σύμφωνα με τον Ρίτσαρντ Μόρνινγκσταρ οι λύσεις που θα επιλεγούν για την εκμετάλλευση των νέων πηγών στην Αν. Μεσόγειο, θα πρέπει να στηρίζονται στη λογική της γενικότερης ωφέλειας που θα προσφέρουν στις χώρες της περιοχής βάζοντας ουσιαστικά από την πίσω πόρτα και την Τουρκία στο ενεργειακό παιχνίδι της Αν. Μεσογείου. </span><br /> <span class="highlight">Η τοποθέτηση αυτή του Αμερικανού αξιωματούχου <span style="font-weight: bold;">αποτελεί το μήνυμα που η Τουρκία περίμενε αφού έμμεσα οι Αμερικανοί αναγνωρίζουν τα δικαιώματα της Τουρκίας στην περιοχή και φυσικά η Αν. Μεσόγειος τείνει να μετατραπεί σε μία νέα ζώνη ελληνοτουρκικών αντιπαραθέσεων για μία ακόμη φορά με </span><span style="font-weight: bold;">την ανοχή των ΗΠΑ. </span></span><br /> <span class="highlight">Με την αποδοχή ότι η Τουρκία έχει συμφέροντα στην περιοχή οι ΗΠΑ αποστερούν από την ΕΕ την δυνατότητα αποκλειστικής εκμετάλλευσης των ενεργειακών πόρων της Αν. Μεσογείου μέσω της Ελλάδας. Ουσιαστικά οι Αμερικανοί τοποθετούν την Τουρκία ως χωροφύλακα στα σημαντικότερα ίσως ενεργειακά αποθέματα που βρίσκονται κάτω από τον έλεγχο ευρωπαϊκών κρατών, της Κύπρου και της Ελλάδας. </span><br /> <span class="highlight">Με τις δηλώσεις του αυτές επί ελληνικού εδάφους ο Μορνινγκστάρ επιβεβαιώνει όσα το defencenet είχε γράψει στις 26 Μαρτίου 2012 για τον εν λόγο αξιωματούχο και τις θέσεις τους όσον αφορά τα ελληνοτουρκικά. </span><br /> <span class="highlight">Όπως σημείωνε το άρθρο του defencenet, <span style="font-style: italic; font-weight: bold;">"ο R. Morningstar υποστηρίζει ανοιχτά την εξάλειψη κάθε ιστορικής διαφοράς μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας σε σχέση με τη Κύπρο, αλλά και στο Αιγαίο, και άλλα καίρια ζητήματα, με μια σειρά ελληνικών υποχωρήσεων που θα αναδιατάξουν τον χάρτη των δικαιωμάτων των δύο κρατών στο Αιγαίο και την Α.Μεσόγειο. Έτσι ώστε να καταστεί δυνατή η μεταξύ τους συνεργασία ώστε να υπάρξει μια κερδοφόρα (για τις ΗΠΑ…) συνεκμετάλλευση του ενεργειακού πλούτου του Αιγαίου, αλλά και της Α.Μεσογείου".</span> (<a href="http://www.defencenet.gr/defence/index.php?option=com_content&task=view&id=37674&Itemid=139">http://www.defencenet.gr/defence/index.php?option=com_content&task=view&id=37674&Itemid=139</a>)</span><br /> <span class="highlight">Όσον αφορά την τροφοδοσία των Βαλκανίων με φυσικό αέριο οι ΗΠΑ θα ευνοούσαν την αξιοποίηση των αζερικών αποθεμάτων και για αυτό το λόγο θα ευνοούσαν τη συνεργασία του ΤΑΡ με το ITGI, ώστε μέσω του Ελληνοβουλγαρικού αγωγού που εντάσσεται στο Ελληνικό σχέδιο, να τροφοδοτηθούν και οι χώρες βόρεια της Ελλάδας, που σήμερα τροφοδοτούνται αποκλειστικά με ρωσικό αέριο.</span><br /> <div style="font-weight: bold;"><span class="highlight">Σε κάθε περίπτωση η θέση Μόρνιγκσταρ συμποσούται στα εξής: Ελλάδα-Τουρκία-Κύπρος Ισραήλ με το "καπέλο" των ΗΠΑ, μαζί προκειμένου να βάλουν στη γωνία τη Ρωσία!</span></div><span class="highlight"><span style="font-weight: bold;">Η αλλαγή στην αμερικανική πολιτική είναι οβιδιακή και επιβεβαιώνονται όλοι όσοι υποστήριζαν ότι η συμμαχία είναι συγκυριακή και κανείς δεν μπορεί να έχει εμπιστοσύνη σε "λυκοφιλίες". Κάτι που το 1922 πλήρωσε ακριβά η χώρα. Οι θέσεις Mόρνινγκσταρ προφανώς είναι η αιτία που οδήγησε στην ματαίωση της υπογραφής της τριμερούς συμφωνίας Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ.</span></span><br /> <br /> <a href="http://www.defencenet.gr/">πηγή</a>

Ψυχρολουσία από ΗΠΑ - Βάζουν την Τουρκία συνεταίρο - Δεν υπογράφηκε η συμφωνία

Επιβεβαιώθηκε απόλυτα ότι η άφιξη του Ρίτσαρντ Μόρνινγκσταρ και των θέσεων που πρεσβεύει περί ελληνοτουρκικής προσέγγισης και των γενικό...

Διαβάστε την συνέχεια