Πρόπλασμα κουρδικού κράτους από PKK στο μαλακό υπογάστριο της Τουρκίας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEha1fB5-BlVQDw2wvxKLqOa-OFsfFkFHjvp6ITpPqqZ1Y88VDaaHMHzgwUcrFgyI-Afuwleu0CeMq0Y7SZVgRkPB5NA1uvP10K8w0wixGkIl6IJ8zq914G49Ww7NMaD2Y-D_9F2JmYBffo/s1600/xartis_syria.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEha1fB5-BlVQDw2wvxKLqOa-OFsfFkFHjvp6ITpPqqZ1Y88VDaaHMHzgwUcrFgyI-Afuwleu0CeMq0Y7SZVgRkPB5NA1uvP10K8w0wixGkIl6IJ8zq914G49Ww7NMaD2Y-D_9F2JmYBffo/s640/xartis_syria.png" width="640" /></a></div> <br /><b> Σταύρος Λυγερός</b><br />Από τα πρώτα βήματά τους στην κυβέρνηση το 2002, οι νεοοθωμανοί του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης είχαν επιχειρήσει να προσεταιρισθούν το κουρδικό στοιχείο με δύο τρόπους: Πρώτον, μέσω του πολιτικού Ισλάμ και πιο συγκεκριμένα με το ιδεολόγημα "Τούρκοι και Κούρδοι είμαστε και οι δύο παιδιά των Οθωμανών". Δεύτερον, με την πρωτοβουλία του Ερντογάν για πολιτική λύση του Κουρδικού στο πλαίσιο του τουρκικού κράτους. Στο πλαίσιο αυτό είχαν πραγματοποιηθεί και άτυπες διαπραγματεύσεις του αρχηγού των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών Χακάν Φιντάν με τον φυλακισμένο Αμπντουλάχ Οτσαλάν. <br /><br />Με αυτόν τον τρόπο, το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης είχε καταφέρει στο εκλογικό επίπεδο να προσελκύσει την πλειονότητα των Κούρδων, οι οποίοι είχαν υποφέρει τα πάνδεινα από το μετακεμαλικό καθεστώς. Όπου το κουρδικό κόμμα δεν είχε ελπίδα να εκλέξει δικό του υποψήφιο, οι Κούρδοι ψήφιζαν το κόμμα του Ερντογάν. Όταν, όμως, οι διαπραγματεύσεις για πολιτική λύση κατέρρευσαν και αναζωπυρώθηκε το κουρδικό αντάρτικο, οι νεοοθωμανοί επέστρεψαν στον αδιέξοδο δρόμο των κεμαλιστών: προσπάθησαν κι αυτοί ανεπιτυχώς να λύσουν το πρόβλημα με στρατιωτικά μέσα. Το αποτέλεσμα είναι το βαθύ ρήγμα που χώριζε το κουρδικό στοιχείο από τους κεμαλιστές να τους χωρίζει πλέον και από τους νεοοθωμανούς.<br /><br />Για δεκαετίες η Δύση είχε επιδείξει μια περισσότερο ή λιγότερο σκανδαλώδη ανοχή, δίνοντας στην Άγκυρα τον χρόνο να λύσει στρατιωτικά το πρόβλημα. Οι σταυροφόροι των ανθρωπίνων δικαιωμάτων έκλειναν τα μάτια τους στο όνομα των γεωπολιτικών σκοπιμοτήτων. Από ένα σημείο και πέρα, όμως, άρχισαν να υποδεικνύουν την ανάγκη μιας πολιτικής λύσης.<br /><br />Από τη στιγμή, μάλιστα, που η Τουρκία τέθηκε σε τροχιά ένταξης, βρέθηκε αντιμέτωπη και με τις θεσμικές πιέσεις της ΕΕ για την τήρηση των δημοκρατικών κανόνων και τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Το κλίμα είχε αρχίσει να αλλάζει αφενός λόγω των ακραίων κατασταλτικών μεθόδων, αφετέρου λόγω του γεγονότος ότι η Τουρκία είχε προσπαθήσει εμμέσως να εξαγάγει το πρόβλημά της, διοχετεύοντας εκατοντάδες χιλιάδες εξαθλιωμένους Κούρδους στην Ευρώπη. <br /><br />Για την τουρκική κρατική ιδεολογία, οι Κούρδοι ήταν "ορεινοί Tούρκοι"! Ο ισχυρισμός αυτός σήμερα έχει τόσο πολύ καταρρεύσει, που τον έχουν εγκαταλείψει ακόμα και οι σκληροπυρηνικοί Τούρκοι εθνικιστές. Η πάγια στρατηγική του κεμαλισμού να αφομοιώσει τους Κούρδους στο τουρκικό έθνος έχει ναυαγήσει οριστικά. Κι αυτό, παρά το γεγονός ότι την διευκόλυναν παρά πολύ η κοινή μουσουλμανική θρησκεία και η σε μεγάλο βαθμό επικράτηση της τουρκικής γλώσσας και στους κουρδικούς πληθυσμούς.<br /> <br />Η πρώιμη εξέγερση <br /><br />Το κουρδικό πρόβλημα, λοιπόν, είναι κατ’ εξοχήν πολιτικό και δεν επιδέχεται πλέον στρατιωτική λύση. Ακόμα και στην περίπτωση που ο τουρκικός στρατός κατάφερνε να συντρίψει τους αντάρτες, η Τουρκία δεν θα έπαυε ως κράτος να αντιμετωπίζει το αίτημα των Κούρδων για εθνική χειραφέτηση και απελευθέρωση. Ας σημειωθεί ότι, σύμφωνα με την τουρκική στατιστική υπηρεσία, από τα 75 εκατομμύρια Τούρκων πολιτών πάνω από 20 είναι κουρδικής καταγωγής. <br /><br />Η δημογραφική ανάπτυξη του κουρδικού στοιχείου, μάλιστα, είναι πολύ μεγαλύτερη της δημογραφικής ανάπτυξης του τουρκικού στοιχείου, γεγονός που αργά αλλά σταθερά διαφοροποιεί υπέρ των Κούρδων την πληθυσμιακή αναλογία. Σύντομα ο ένας στους τρεις πολίτες της Τουρκίας θα είναι Κούρδος και μάλιστα Κούρδος με διακριτή εθνική συνείδηση, ακόμα κι αν είναι νομιμόφρων στο τουρκικό κράτος. <br /><br />Η πολιτική της αφομοίωσης των Κούρδων άρχισε όταν το κεμαλικό καθεστώς ένιωσε ότι είχε σταθεροποιηθεί στην Ανατολή, μετά την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάννης (1923). Στα συνέδρια του Ερζερούμ (Αύγουστος του 1919) και της Σεβάστειας (Σεπτέμβριος του 1919) ο Κεμάλ είχε υποσχεθεί στους Κούρδους ισότιμη συμμετοχή στο νέο κράτος, για να επιτύχει συμμαχία και τη συμμετοχή τους στον πόλεμο για την εκδίωξη των "απίστων" (Ελλήνων) από την Ανατολή. <br /><br />Μετά τη συνθήκη της Λωζάννης ξέχασε τις υποσχέσεις και άρχισε να απαγορεύει τη χρήση της κουρδικής γλώσσας και τη δράση των κουρδικών οργανώσεων. Η πολιτική αυτή προκάλεσε την κουρδική εξέγερση του Σεΐχη Σαΐντ το 1925. Σποραδικές εξεγέρσεις σημειώθηκαν μέχρι το 1938, αλλά πάντα πνίγονταν στο αίμα. Ανάμεσα σ’ εκείνες τις εξεγέρσεις και στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα του ΡΚΚ υπάρχει μια ειδοποιός διαφορά. <br />Ξεχωριστή εθνική συνείδηση <br /><br />Οι παλαιότερες κουρδικές εξεγέρσεις ήταν φυλετικές, ή είχαν θρησκευτικό χαρακτήρα, ήταν αντίδραση στην κατάργηση του Χαλιφάτου. Ακριβώς γι’ αυτό άφηναν περιθώρια στην κεμαλική εξουσία να συνοδεύει την καταστολή με πολιτικές αναγκαστικών εκτοπισμών και ενσωμάτωσης του κουρδικού στοιχείου στην τουρκική κοινωνία. Από τη στιγμή, όμως, που με το σύγχρονο εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα οι Kούρδοι απέκτησαν ξεχωριστή εθνική συνείδηση, βιώνουν την τουρκική κυριαρχία ως κατάκτηση. <br /><br />Γι’ αυτό έχουν κατά κανόνα μετατραπεί σε ενεργούς ή παθητικούς, σε εμφανείς ή αφανείς αντιπάλους του τουρκικού κράτους. Αυτός είναι ο λόγος που έχουν συρρικνωθεί οι πιθανότητες επίτευξης μιας ήπιας πολιτικής λύσης, η οποία μακροπρόθεσμα να μην αμφισβητεί την ενότητα της σημερινής Τουρκίας. Το κουρδικό κίνημα είναι εθνικο-απελευθερωτικό και ως εκ τούτου έχει στόχο την ίδρυση κουρδικού κράτους. <br /><br />Προ ημερών, ο φυλακισμένος ιστορικός ηγέτης του PKK Οτσαλάν, επανέφερε μέσω των δικηγόρων του, την πρόταση για πολιτική λύση, η οποία θα δίνει στους Κούρδους αυτονομία εντός του τουρκικού κράτους. Ας σημειωθεί ότι η πρόταση έγινε αμέσως μετά την άρση της διετούς απομόνωσής του από τους δικηγόρους του. Ο Ερντογάν μπορεί να κάνει ελιγμούς σ' αυτό το μέτωπο, αλλά δεν είναι σε θέση να βαδίσει αυτόν τον δρόμο. <br /><br />Οι Κούρδοι και στη Συρία και στην Τουρκία (PKK) έχουν υιοθετήσει το αίτημα της αυτονομίας (αντιστοίχως από τη Δαμασκό και την Άγκυρα). Πρότυπό τους είναι το αυτόνομο κρατίδιο των Κούρδων στο βόρειο Ιράκ, το οποίο στην πραγματικότητα λειτουργεί σαν ημιανεξάρτητο κράτος. Προς αυτή την κατεύθυνση επιδιώκουν να σπρώξουν τα πράγματα, αλλά όπως το μετακεμαλικό καθεστώς παλαιότερα, έτσι και το ερντογανικό καθεστώς τώρα δεν είναι διατεθειμένο ούτε να συζητήσει μία τέτοια λύση. <div> <br />Πρόπλασμα κουρδικού κράτους στη Συρία <br /><br />Το ένοπλο κουρδικό εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα λειτούργησε σαν καταλύτης μιας ευρύτερης διεργασίας αποσταθεροποίησης και διάβρωσης του μετακεμαλικού καθεστώτος. Πέρα απ’ αυτό, όμως, όσο το ΡΚΚ μένει όρθιο σ' αυτό τον αντάρτικο πόλεμο τόσο οι Κούρδοι θα είναι οι νικητές στο πολιτικό επίπεδο. Αν και οι αντάρτες στη νοτιοανατολική Τουρκία έχουν υποστεί σοβαρά πλήγματα, που τους δυσκολεύουν στο επιχειρησιακό επίπεδο, παραμένουν ικανοί να προκαλούν στρατιωτικές απώλειες, οικονομική αιμορραγία, πολιτικό κόστος και κυρίως να αμφισβητούν εμπράκτως την κυριαρχία του τουρκικού κράτους. <br /><br />Το αντάρτικο δεν επεδίωξε ποτέ να επιβληθεί στρατιωτικά στο τουρκικό κράτος. Αυτό είναι αδύνατον. Προκαλώντας του αιμορραγία σ’ όλα τα επίπεδα, όμως, προσπάθησε να διαμορφώσει τους όρους μιας πολιτικής λύσης του Κουρδικού. Είναι προφανές ότι εάν συνέβαινε αυτό θα άλλαζε τις γεωπολιτικές ισορροπίες στην ευρύτερη περιοχή. Ας μην ξεχνάμε ότι από τη μία πλευρά η Τουρκία είναι περιφερειακή δύναμη κι από την άλλη είναι χώρα με ένα καρκίνωμα στο εσωτερικό της. <br /><br />Αυτή την περίοδο, πάντως, το στοίχημα για το εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα των Κούρδων είναι πολιτικό κι αφορά την επιβίωση και εδραίωση του προπλάσματος κράτους που έχει στηθεί με τις ευλογίες των Αμερικανών στη βορειοανατολική Συρία. Εκεί έχει εστιασθεί όλη η προσπάθεια κι όχι στο επίπεδο των αντάρτικων επιχειρήσεων. Την προσπάθεια στηρίζει και η Δύση, η οποία δεν έχει άλλο γεωπολιτικό έρεισμα στη Συρία. Γι' αυτό και το βαθύ αμερικανικό κράτος είχε αντιδράσει όταν προ καιρού ο πρόεδρος Τραμπ είχε ανακοινώσει, μετά από συνεννόηση με τον Ερντογάν, την αποχώρηση των Αμερικανών στρατιωτών από τη βορειοανατολική Συρία. Είναι ενδεικτικό ότι τελικώς οι εκεί αμερικανικές δυνάμεις όχι μόνο δεν αποσύρθηκαν, αλλά και ενισχύθηκαν. <br /><br />Για τον ίδιο λόγο προ ημερών, η Ουάσιγκτον --υπό την πίεση του Πενταγώνου-- συμφώνησε με την Άγκυρα την από κοινού διοίκηση μίας "ζώνης ασφαλείας", προκειμένου να αποτρέψει την τουρκική στρατιωτική εισβολή που είχε προαναγγείλει ο Ερντογάνμε σκοπό να καταλύσει το πρόπλασμα κουρδικού κράτους στη βορειοανατολική Συρία. Ρόλο για να συμβεί αυτό έπαιξε και το Ισραήλ, το οποίο ναι μεν δεν αναμιγνύεται επισήμως, αλλά στην πραγματικότητα θεωρεί ζωτική για τα συμφέροντά του την ίδρυση κουρδικού κράτους.<br /><br /><a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Πρόπλασμα κουρδικού κράτους από PKK στο μαλακό υπογάστριο της Τουρκίας

Σταύρος Λυγερός Από τα πρώτα βήματά τους στην κυβέρνηση το 2002, οι νεοοθωμανοί του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης είχαν επιχειρήσει ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο κουρδικός εφιάλτης της Τουρκίας - Αναδύεται το κράτος-κουρελού

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjSLqgR1U8iSh50csCZZt-N7CldlDw90nFkF01TUtYOH4n2Ny5g9bRV43XOLCer3OzBtK3uEgEV5hNmOMrX4pPoGu6BmJBgj62G3ksowGQo5tOMiYi89Cx277MlvZR5SMseutfaufOSojg/s1600/kourdiko.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="757" height="338" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjSLqgR1U8iSh50csCZZt-N7CldlDw90nFkF01TUtYOH4n2Ny5g9bRV43XOLCer3OzBtK3uEgEV5hNmOMrX4pPoGu6BmJBgj62G3ksowGQo5tOMiYi89Cx277MlvZR5SMseutfaufOSojg/s640/kourdiko.jpg" width="640" /></a></div> <br /><b> Σταύρος Λυγερός</b><br />Η δια στόματος Ερντογάν ευθεία απειλή ότι η Τουρκία ετοιμάζεται να επιτεθεί εναντίον των Κούρδων της Συρίας στα ανατολικά του Ευφράτη, υποχρέωσε την Ουάσιγκτον να παρέμβει αποτρεπτικά. Το αποτέλεσμα είναι η προ ημερών αμερικανοτουρκική συμφωνία για κοινό έλεγχο σε μία "ζώνη ασφαλείας" που θα εκτείνεται κατά μήκος των συνόρων της Τουρκίας με τη βορειοανατολική Συρία. Υπενθυμίζουμε ότι σε εκείνη την περιοχή, από τη στρατηγικής σημασίας πόλη Μανμπίτζ (Ιεράπολη) μέχρι τα σύνορα με το Ιράκ, οι κουρδικές δυνάμεις έχουν εδώ και πολύ καιρό εδραιώσει ένα πρόπλασμα κρατικής δομής. <br /><br />Την εν λόγω περιοχή οι Κούρδοι του YPG έχουν απελευθερώσει από το Ισλαμικό Κράτος με μεγάλο κόστος σε ανθρώπινες ζωές, γεγονός που οι Αμερικανοί και οι Γάλλοι αναγνωρίζουν. Γι' αυτούς, άλλωστε, το κουρδικό πρόπλασμα κράτους είναι και το μόνο έρεισμά τους σε μία Συρία, όπου οι δυνάμεις του καθεστώτος Άσαντ, με τη βοήθεια του Ιράν και της Χεζμπολάχ και βεβαίως με την αεροπορική υποστήριξη της Ρωσίας, έχουν πλέον κυριαρχήσει. Εξαιρέσεις είναι η περιοχή του Ιντλίμπ, η οποία συνεχίζει να ελέγχεται από τζιχαντιστές, και τα εδάφη που έχει καταλάβει η Τουρκία σε δύο φάσεις.<br /><br />Η ύπαρξη του προπλάσματος κουρδικού κράτους στη βορειοανατολική Συρία είναι εφιάλτης για την Άγκυρα. Πολύ περισσότερο που στους Κούρδους της Συρίας κυριαρχεί και οργανωτικά και πολιτικά το τοπικό παρακλάδι του PKK, το οποίο είναι σύμμαχος των Αμερικανών και υποστηρίζεται-εξοπλίζεται από αυτούς, όπως, επίσης, και από τους Ισραηλινούς.<br /><br />Η πρόσφατη συμφωνία Ουάσιγκτον-Άγκυρας μπορεί προς το παρόν να απέτρεψε την τουρκική εισβολή, αλλά σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί οριστική διευθέτηση. Το μέλλον της εν λόγω περιοχής θα καθορισθεί στο πλαίσιο της ευρύτερης διευθέτησης που κάποια στιγμή θα επιβληθεί για το μελλοντικό καθεστώς σε ολόκληρη τη Συρία. Διευθέτηση, η οποία και θα κρίνει το μέλλον και των υπό τουρκική κατοχή συριακών εδαφών. <br />Το ναυάγιο της στρατιωτικής λύσης <br /><br />Όταν στις αρχές της δεκαετίας 1990 ο Οζάλ με ανατολίτικη κομπορρημοσύνη μιλούσε για την αναδυόμενη τουρκική ζώνη επιρροής, που θα εκτεινόταν από την Αδριατική μέχρι το Σινικό Τείχος, η Τουρκία ήταν ήδη καρκινοπαθής. Το εθνικοαπελευθερωτικό αντάρτικο του ΡΚΚ, που ξεκίνησε το 1984, δεν κατάφερε μόνο να αποσταθεροποιήσει την τουρκική κυριαρχία στις νοτιοανατολικές επαρχίες. Άσκησε και διαβρωτική επιρροή συνολικά στο μετακεμαλικό καθεστώς.<br /><br />Για χρόνια το Γενικό Επιτελείο έδινε στον εαυτό του διαδοχικές διορίες για να επιτύχει στρατιωτική λύση. Παρότι σ' αυτό το μέτωπο χρησιμοποίησε ό,τι καλύτερο διέθετε στο στρατιωτικό επίπεδο, παρότι δεν τσιγκουνεύτηκε ανθρώπινους και οικονομικούς πόρους, δεν κατάφερε να συντρίψει τη ραχοκοκαλιά του αντάρτικου, όπως επανειλημμένως είχε εξαγγείλει. <br /><br />Δεν το κατάφεραν ούτε οι αλλεπάλληλες εισβολές του τουρκικού στρατού στο βόρειο Ιράκ κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990. Ας σημειωθεί ότι το 1994 είχαν εισβάλει 40.000 Τούρκοι στρατιώτες υπό τον στρατηγό Τσεβίκ Μπιρ (επιχείρηση Ατσάλι), χωρίς και πάλι να επιτύχουν τον αντικειμενικό σκοπό τους. Παρά τις σημαντικές απώλειες που κατά καιρούς έχει υποστεί, το ΡΚΚ έχει αποδείξει ότι μπορεί να επιβιώνει ως αντάρτικο και να προκαλεί σημαντικά πλήγματα στις τουρκικές δυνάμεις. Τα θύματα αυτού του ασύμμετρου πολέμου ξεπερνούν τις 40.000. Ένα σημαντικό ποσοστό είναι Τούρκοι στρατιώτες, ενώ πολλαπλάσιοι είναι οι τραυματίες. Τεράστιο είναι και το οικονομικό κόστος. <br /><br />Το κόστος αυτού του ασύμμετρου πολέμου για την Τουρκία έχει υπολογισθεί αθροιστικά από τουρκικές πηγές σε πολύ πάνω από 300 δισεκατομμύρια δολάρια. Σ’ αυτά θα πρέπει να προστεθούν το μεγάλο κόστος των καταστροφών που προκαλούσαν τόσο οι επιθέσεις των ανταρτών όσο και η δράση των δυνάμεων ασφαλείας, καθώς και το κόστος από την παρακώλυση της οικονομικής δραστηριότητας στις νοτιοανατολικές επαρχίες. <br />Μωσαϊκό εθνοτήτων ή κράτος-κουρελού <br /><br />Η Τουρκία έχει εγκλωβισθεί σ’ έναν φαύλο κύκλο. Η εμμονή στην επιδίωξη στρατιωτικής λύσης και η καλλιέργεια της αντίληψης του κράτους-οχυρού αποδείχθηκαν εξόχως αντιπαραγωγικές. Η κεμαλική στρατογραφειοκρατία θεωρούσε την αναζήτηση πολιτικής λύσης παραδοχή ήττας, που εκ των πραγμάτων θα άνοιγε τον ασκό του Αιόλου, με ανεξέλεγκτες συνέπειες για την ίδια την ακεραιότητα του τουρκικού κράτους. <br /><br />Θεωρούσε ότι, εάν σπάσει ο κουρδικός κρίκος, αργά ή γρήγορα θα ακυρωθεί συνολικά το δόγμα "ένα έθνος, ένα κράτος, μία γλώσσα, μία θρησκεία". Το πουλόβερ θα αρχίσει να ξηλώνεται και μέσα από την κρίση θα αναδυθεί σιγά σιγά το μωσαϊκό των μικρασιατικών εθνοτήτων που ισοπεδώθηκαν από τον κεμαλισμό. Για την ακρίβεια, αυτό έχει ήδη αρχίσει να γίνεται. Εάν ξύσουμε την επιφάνεια, η Τουρκία είναι ένα πολυεθνικό κράτος που δηλώνει ότι είναι μονοεθνικό. <br /><br />Στην πραγματικότητα, οι Τούρκοι αδυνατούν να συμβιβασθούν με την ιστορία τους. Σύμφωνα με εκτεταμένη επιστημονική έρευνα του πανεπιστημίου του Τίμπιγκεν (Γερμανία) με τίτλο Εθνικές Ομάδες στην Τουρκική Δημοκρατία, στη χώρα αυτή υπάρχουν τουλάχιστον 52 εθνικές ομάδες, με ξεχωριστά γλωσσικά, θρησκευτικά και εθνολογικά χαρακτηριστικά. Το κουρδικό αντάρτικο δεν έφερε στην επιφάνεια μόνο το Κουρδικό Ζήτημα. Ρηγμάτωσε πολλαπλά την τουρκική κρατική ιδεολογία. Οι συμπιεσμένες μικρασιατικές εθνικές και θρησκευτικές ομάδες (όπως οι αλεβίτες) επαναδιεκδικούν την αναγνώριση και προβάλλουν την ιδιαίτερη ταυτότητά τους. <br />Η ανάδυση του κουρδικού εθνισμού <br /><br />Οι εκκαθαριστικές επιχειρήσεις της στρατοχωροφυλακής, η χωρίς κανόνες δράση των παρακρατικών αντι-αντάρτικων ομάδων στις νοτιοανατολικές επαρχίες και οι βρόμικες επιχειρήσεις δημιούργησαν με το χυμένο αίμα βαθύ χάσμα ανάμεσα στη μεγάλη πλειονότητα των Κούρδων και στο τουρκικό κράτος. Προκαλώντας με τη δράση του τη βίαιη και συχνά τυφλή κατασταλτική αντίδραση των κρατικών και παρακρατικών μηχανισμών, το κουρδικό αντάρτικο λειτούργησε σαν καταλύτης για τη δυναμική ανάδυση του κουρδικού εθνισμού στην επικράτεια της Τουρκίας. Πρόκειται για μια διαδικασία που δεν έχει επιστροφή. <br /><br />Απ’ αυτή την άποψη, το PKK έχει επιτελέσει το σημαντικότερο σκέλος της ιστορικής αποστολής του. Μέσα από τον πολυετή ένοπλο αγώνα του σφυρηλατήθηκε οριστικά και αμετάκλητα η ξεχωριστή εθνική συνείδηση των Κούρδων. Ο κουρδικός εθνισμός αναπτύσσεται δυναμικά όχι μόνο στις νοτιοανατολικές επαρχίες, αλλά και στις φτωχογειτονιές των μεγάλων πόλεων όλης της Τουρκίας. <br /><br />Εκεί έχουν καταφύγει εκατομμύρια Κούρδων όχι μόνο λόγω της αστυφιλίας, αλλά και λόγω της πρακτικής του βίαιου ξεριζωμού αγροτικών κουρδικών πληθυσμών της νοτιοανατολικής Τουρκίας μέσω των εκκαθαριστικών επιχειρήσεων. Ας σημειωθεί ότι κατά τη διάρκειά τους έχουν καταστραφεί 4.500 κουρδικά χωριά και οικισμοί. Με άλλα λόγια, ακόμα και η απόσχιση εδαφών δεν θα έλυνε οριστικά το κουρδικό πρόβλημα. Το κουρδικό καρκίνωμα έχει κάνει μετάσταση. <br /><br />Το ΡΚΚ προσπαθεί να κατευθύνει τους Κούρδους εσωτερικούς πρόσφυγες να εγκατασταθούν στο τρίγωνο Μερσίνα-Άδανα-Αλεξανδρέττα. Στόχος του είναι η δημιουργία πολυάριθμων κουρδικών κοινοτήτων στην περιοχή αυτή, ώστε να δημιουργηθούν οι πληθυσμιακές προϋποθέσεις για μελλοντική κουρδική έξοδο στην Ανατολική Μεσόγειο. Με βάση επίσημα στοιχεία, ήδη η πλειονότητα του πληθυσμού της Μερσίνας (λιμάνι) είναι Κούρδοι.<br /><br /><a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ο κουρδικός εφιάλτης της Τουρκίας - Αναδύεται το κράτος-κουρελού

Σταύρος Λυγερός Η δια στόματος Ερντογάν ευθεία απειλή ότι η Τουρκία ετοιμάζεται να επιτεθεί εναντίον των Κούρδων της Συρίας στα ανατολικά...

Διαβάστε την συνέχεια

Στην ατζέντα της Ισλαμικής Διάσκεψης η «τουρκική μειονότητα»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiYzPYe1gi8Yt9TNHLhUCSEoncxWie01BoM8hpmIop-9HsMjsknjr5-nPUWiii9yTn-1TCGSNR2aYcr1asacSiZDoNcS1y2m7vdfDaakmicjSGP9kNJacQ4Sfxesd-SJv15nelm3LHPi30/s1600/imiselinos.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="426" data-original-width="650" height="418" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiYzPYe1gi8Yt9TNHLhUCSEoncxWie01BoM8hpmIop-9HsMjsknjr5-nPUWiii9yTn-1TCGSNR2aYcr1asacSiZDoNcS1y2m7vdfDaakmicjSGP9kNJacQ4Sfxesd-SJv15nelm3LHPi30/s640/imiselinos.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Του <b>Νίκου Μελέτη </b><br /> Όλη την ακραία ατζέντα της τουρκικής πολιτικής στην Θράκη και των διεκδικήσεων των ακραίων ριζοσπαστικών κύκλων της μειονότητας έχει υιοθετήσει σε ψήφισμα του ο Οργανισμός Ισλαμικής Διάσκεψης (OIC) με τίτλο «Η Κατάσταση της Τουρκικής Μουσουλμανικής Μειονότητας στην Δυτική Θράκη και του Μουσουλμανικού πληθυσμού στα Δωδεκάνησα».<br /> <br /> Το ψήφισμα εκδόθηκε στην Υπουργική Συνάντηση του OIC τον Μάρτιο και επιβεβαιώνεται σε κάθε συνάντηση του σημαντικού αυτού οργανισμού, και αναθέτει μάλιστα στον Γ.Γ. του να παρακολουθεί τις εξελίξεις και να υποβάλει τακτικές Εκθέσεις.<br /> <br /> Εντύπωση προκαλεί ότι δεν έχει υπάρξει αποτελεσματική αντίδραση της Αθήνας ώστε στις επαφές που έχουν υπάρξει με τον OIC να δοθούν απαντήσεις και να συμπεριληφθούν έστω και ως παράρτημα οι ελληνικές θέσεις για τα ζητήματα που εγείρονται και<a href="https://www.oic-oci.org/docdown/?docID=4447&refID=1250"> <b>αποτελούν απλή αντιγραφή και αναπαραγωγή των τουρκικών θέσεων.</b></a><br /> <br /> Στο ψήφισμα επισημαίνεται ότι οι « Μουσουλμάνοι στην Ελλάδα γενικώς και ειδικά η Τουρκική Μουσουλμανική Μειονότητα στην Θράκη και ο μουσουλμανικός πληθυσμός στα Δωδεκάνησα είναι αναπόσπαστο μέρος του Μουσουλμανικού κόσμου» και γίνεται επίκληση του καταστατικού χάρτη του OIC των διεθνών συμφωνιών για ανθρώπινα δικαιώματα και «κυρίως της Συνθήκης της Λοζάνης, η οποία εγγυάται τα δικαιώματα της τουρκικής μουσουλμανικής μειονότητας στη Δυτική Θράκη της Ελλάδας, βάσει της οποίας έχουν το δικαίωμα να χρησιμοποιούν μητρική τους γλώσσα, δηλαδή Τουρκικά, και να εξασκήσουν τις θρησκευτικές τους λειτουργίες».<br /> <br /> Με την επίκληση και των πολυμερών συμφωνιών και συμβάσεων που η Ελλάδα είναι μέρος η OIC:<br /> <br /> <ul> <li> καλεί την Ελλάδα να λάβει τα κατάλληλα μέτρα για την προάσπιση των βασικών δικαιωμάτων και ελευθεριών, καθώς και της ταυτότητας της τουρκικής μουσουλμανικής μειονότητας που απορρέει από τις διμερείς και διεθνείς συμφωνίες </li> </ul> <br /> <br /> <ul> <li> ζητεί ξανά από την Ελλάδα να αναγνωρίσει τον αιρετό Μουφτή της Ξάνθης και της Κομοτηνή ως τον επίσημο Μουφτή·</li> </ul> <br /> <br /> <ul> <li>καλεί την Ελλάδα να λάβει τα αναγκαία μέτρα για την εκλογή των διοικητικών συμβουλίων των Βακουφίων από την τουρκική μουσουλμανική μειονότητα, με στόχο τη διασφάλιση της αυτοκυβέρνησής τους.</li> </ul> <br /> <br /> <ul> <li>τονίζει την ανησυχία του για την πρακτική της Ελλάδας όσον αφορά τον διορισμό 240 ιεροδιδασκάλων παρά τις αντιδράσεις της τουρκικής μουσουλμανικής μειονότητας. </li> </ul> <br /> <br /> <ul> <li>προτρέπει την Ελλάδα να εφαρμόσει τις αποφάσεις που εκδίδονται από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο ανθρωπίνων δικαιωμάτων (ΕΣΔΑ) σχετικά με τις μη κυβερνητικές οργανώσεις (ΜΚΟ) της τουρκικής μουσουλμανικής μειονότητας</li> </ul> <br /> <br /> <ul> <li>παροτρύνει για άλλη μια φορά την Ελλάδα να αποκαταστήσει τα δικαιώματα της ιθαγένειας δεκάδων χιλιάδων μελών της τουρκικής μειονότητας, τα οποία αφαιρέθηκαν από την ιθαγένεια του άρθρου 19 του νόμου περί ελληνικής ιθαγένειας αριθ. 3370/1955 </li> </ul> <br /> <br /> <ul> <li>επαναλαμβάνει την έκκλησή του προς την Ελλάδα να λάβει τα απαραίτητα και επείγοντα μέτρα, σε συνεννόηση με την τουρκική μουσουλμανική μειονότητα, για να αντιμετωπίσει τα εκπαιδευτικά τους ζητήματα τα οποία συνδέονται επίσης άμεσα με την κοινωνικοοικονομική ανάπτυξη της περιοχής στην οποία ζουν</li> </ul> <br /> <br /> <ul> <li>χαιρετίζει τη συνάντηση μεταξύ του Γενικού Γραμματέα και του Έλληνα υπουργού Εξωτερικών στη Νέα Υόρκη τον Οκτώβριο του 2015 και ενθαρρύνει τις πρωτοβουλίες της ελληνικής κυβέρνησης με στόχο την ενίσχυση της ευημερίας και της ευμάρειας της μουσουλμανικής μειονότητας στην Ελλάδα</li> </ul> <br /> <br /> <ul> <li>χαιρετίζει το άνοιγμα για το ακαδημαϊκό έτος 2016-2017 ενός «προγράμματος ισλαμικών μελετών» στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. </li> </ul> <br /> <br /> <ul> <li>λαμβάνει υπόψη τη στήριξη που παρέχεται από το Πανεπιστήμιο Al-Azhar σε θρησκευτικά θέματα και θρησκευτικές σχολές μουσουλμάνων στην Ελλάδα. </li> </ul> <br /> <br /> <ul> <li>καλεί τον Γενικό Γραμματέα να επαναλάβει το διάλογο και τη συνεργασία με την κυβέρνηση της Ελλάδας, με στόχο την ενίσχυση της ευημερίας των μουσουλμάνων στην Ελλάδα, ιδίως της τουρκικής μουσουλμανικής μειονότητας και του μουσουλμανικού πληθυσμού στα Δωδεκάνησα</li> </ul> <br /> <br /> <ul> <li>ζητεί από τον Γενικό Γραμματέα να παρακολουθήσει την εφαρμογή του παρόντος ψηφίσματος και να υποβάλει σχετική έκθεση στην 47 η σύνοδο του Συμβουλίου Υπουργών Εξωτερικών.</li> </ul> <br /> Η Ελλάδα παρουσιάζεται έτσι με μελανά χρώματα σε επίσημα κείμενα ενός σημαντικού οργανισμού με 57 κράτη μέλη και είναι χαρακτηριστικό ότι το ψήφισμα για την Ελλάδα είναι στην ίδια ενότητα με τα ψηφίσματα για την κατάσταση των μουσουλμανικών κοινοτήτων σε Νότιες Φιλιππίνες και Μυανμάρ και των Τατάρων στην Κριμαία…<br /> <br /> <a href="https://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Στην ατζέντα της Ισλαμικής Διάσκεψης η «τουρκική μειονότητα»

Του Νίκου Μελέτη Όλη την ακραία ατζέντα της τουρκικής πολιτικής στην Θράκη και των διεκδικήσεων των ακραίων ριζοσπαστικών κύκλων της μει...

Διαβάστε την συνέχεια

Επόμενο βήμα της Τουρκίας η περιοχή ανάμεσα σε Ρόδο-Καστελόριζο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgM5UmbTmWbGnfgSq2MLEaZxH283ZNWa0iJ4MgvydW6yvxtef_q3Ms3PJ2OOI25rKCEtLdx0HzJvXUlqLj9Pj15CN7drMnI62A2x9tp_V9JNGRtuPXG_HDGwwQ7l3M-JfR1qzwM_IxiBzk/s1600/D5E.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="435" data-original-width="650" height="428" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgM5UmbTmWbGnfgSq2MLEaZxH283ZNWa0iJ4MgvydW6yvxtef_q3Ms3PJ2OOI25rKCEtLdx0HzJvXUlqLj9Pj15CN7drMnI62A2x9tp_V9JNGRtuPXG_HDGwwQ7l3M-JfR1qzwM_IxiBzk/s640/D5E.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Έρχεται νέα ένταση το φθινόπωρο με την Τουρκία, που θα συνεχίσει τις παράνομες γεωτρήσεις στην Κυπριακή ΑΟΖ, αλλά και θα επιχειρήσει να δει κατά πόσο μπορεί να κάνει σεισμογραφικές έρευνες στην ελληνική υφαλοκρηπίδα, μεταξύ Ρόδου και Καστελόριζου, εκτιμά ο αν. καθηγητής στο Πάντειο και βουλευτής της ΝΔ Άγγελος Συρίγος, προσθέτοντας ότι τα «θολά» μηνύματα της Ουάσινγκτον προς την Άγκυρα δεν διευκολύνουν την κατάσταση. <br /> <br /> «Το γεγονός ότι οι ΗΠΑ δεν στέλνουν καθαρά μηνύματα στην Τουρκία, την κάνει να πιστεύει ότι έχει το περιθώριο να αλλάξει τα δεδομένα της περιοχής», όπως λέει, φέρνοντας ως παράδειγμα, την προ ημερών συμφωνία Ουάσινγκτον-Άγκυρας για δημιουργία «ασφαλούς ζώνης» στη βορειοανατολική Συρία, αλλά και την μη επιβολή άμεσων κυρώσεων για την αγορά των S-400, οι οποίες έχουν πάρει παράταση για την Άνοιξη του 2020. Και εξηγεί ότι αυτή η επαμφοτερίζουσα στάση των ΗΠΑ κάνει τον Ερντογάν να πιστεύει πως έχει περιθώριο χειρισμού του θέματος, δίχως να υπάρξουν υποχρεωτικά επιπτώσεις για την χώρα του. <br /> <br /> Ερωτηθείς αν βλέπει πιθανότητες εξεύρεσης λύσης για το Κυπριακό μέσα από ένα νέο γύρο συνομιλιών Αναστασιάδη-Ακιντζί τον Σεπτέμβριο, απαντά αρνητικά, καθώς, όπως λέει, όλ’ αυτά γίνονται μέσα σε ένα κλίμα απειλών, προκλήσεων, και παράνομων γεωτρήσεων, κατά την προσφιλή τακτική της Τουρκίας, που επιχειρεί να σφραγίσει τις συζητήσεις μεταξύ Κυπριακής Δημοκρατίας και τουρκοκυπρίων. <br /> <br /> Όσο για την πρόσφατη τετραμερή συνάντηση Ελλλαδας-Κύπρου-Ισραηλ-ΗΠΑ, τονίζει ότι ασφαλώς και ενόχλησε την Άγκυρα, ωστόσο τέτοιες πρωτοβουλίες δεν πρόκειται να αλλάξουν το σχεδιασμό της : "Η Τουρκία είναι αποφασισμένη να βρει τρόπο να επέμβει στην Αν.Μεσόγειο στην περιοχή της Κυπριακής ΑΟΖ και της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, ψάχνει λοιπόν και θα συνεχίσει να ψάχνει, να βρει αυτό τον τρόπο". <br /> <br /> Συνέντευξη στον Γιώργο Φιντικάκη <br /> <br /> <b><i> Κάντε μας καταρχήν μια αποτίμηση της συνάντησης Αναστασιάδη- Ακιντζί. Πάμε σε ένα νέο γύρο συνομιλιών από το φθινόπωρο με προοπτικές για εξεύρεση λύσης στο Κυπριακό;</i></b><br /> <br /> <img src="https://media.liberal.gr/images5/650/0/Syrigos_2.jpeg" />Τρία σημεία προκύπτουν με βάση τα όσα γνωρίζουμε μέχρι στιγμής για την συνάντηση. Το πρώτο αφορά το πλαίσιο, το οποίο παραμένει αυτό της διζωνικής ομοσπονδίας. Το λέω αυτό καθώς την τελευταία διετία είχαν κυκλοφορήσει πληροφορίες ότι τα δύο μέρη εγκαταλείπουν την ιδέα της διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας. Κάτι τέτοιο δεν φαίνεται να ισχύει.<br /> <br /> Το δεύτερο σημείο είναι ότι η Κυπριακή Δημοκρατία δεν δέχεται τις προτάσεις των τουρκοκυπρίων ως προς την συνεκμετάλλευση των υδρογονανθράκων που βρίσκονται πέριξ της νήσου, και κυρίως στο νότιο τμήμα του. Απ’ ότι φαίνεται ο Αναστασιάδης έχει καταθέσει συγκεκριμένη πρόταση για ενημέρωση των τουρκοκυπριών, όσον αφορά τόσο στην έρευνα, όσο και στην εκμετάλλευση των φυσικών αυτών πόρων. <br /> <br /> <b><i> Ξέρουμε κάτι παραπάνω ως προς αυτή τη πρόταση; </i></b><br /> <br /> Όχι. Και επίσης δεν γνωρίζουμε κατά πόσο αυτή συνδέεται με την προϋπόθεση να σταματήσουν οι τουρκικές γεωτρήσεις στα ανατολικά και δυτικά του νησιού. <br /> <br /> Το τρίτο σημείο που προκύπτει από την συνάντηση Αναστασιάδη- Ακιντζί της Παρασκευής είναι ότι συμφωνήσαν να συζητήσουν ξανά περί τα τέλη Αυγούστου πάνω σε κάποιες προτάσεις, των οποίων το περιεχόμενο δεν έγινε γνωστό. Σίγουρα επίσης θα υπάρξει μια μεταξύ τους συνάντηση στο περιθώριο της έναρξης της ετήσιας συνόδου του ΟΗΕ στις ΗΠΑ, περί τα τέλη Σεπτεμβρίου. <br /> <br /> <b><i>Βλέπετε σε κάθε περίπτωση να υπάρχουν κάποιες προϋποθέσεις ώστε να δρομολογηθεί από το φθινόπωρο μια προσπάθεια εξεύρεσης λύσης; </i></b><br /> <br /> Όχι. Σκεφθείτε ότι χθες, μόλις δύο 24ωρα μετά την συνάντηση Αναστασιάδη-Ακιντζί, ο Τούρκος υπ. Άμυνας Χ. Ακάρ επισκέφθηκε την τουρκική φρεγάτα που συνοδεύει το γεωτρύπανο Γιαβούζ, το ένα από τα δύο που κάνει παράνομες έρευνες στην κυπριακή ΑΟΖ, και πέρασε το μήνυμα ότι «εμείς θα συνεχίσουμε τις έρευνες». <br /> <br /> Είπε μάλιστα ότι «πρέπει οι γείτονές μας να μαζέψουν τα μυαλά τους και να δουν τα γεγονότα αντικειμενικά γιατί εμείς δεν επιτρέπουμε τετελεσμένα», καθώς και ότι οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις θα παραμείνουν στο νησί. <br /> <br /> Σας το λέω αυτό, γιατί πρέπει να καταλάβουμε το πλαίσιο μέσα στο οποίο έγινε η συνάντηση Αναστασιάδη-Ακιντζί. Έγινε ενώ συνεχίζονται παράνομες γεωτρήσεις ανατολικά και δυτικά του νησιού, και ενώ η Τουρκία εξακολουθεί να απειλεί. Είναι η γνωστή Τουρκία η οποία επιχειρεί να σφραγίσει την κατεύθυνση την οποία θα έχουν οι συζητήσεις μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας με τους τουρκοκύπριους. <br /> <br /> Είναι κλασσική αυτή η μέθοδος των Τούρκων. Από την μια συζητούν και από την άλλη συνεχίζουν να απειλούν, άρα αυτός που πηγαίνει στη συνάντηση, το κάνει υπό τη δαμόκλειο σπάθη των παράνομων γεωτρήσεων, της επιθετικότητας. <br /> <br /> <b><i>Το εύλογο ερώτημα είναι γιατί να πάει κάποιος σε μια τέτοια συνάντηση, πολλώ δε μάλλον όταν επρόκειτο για πρωτοβουλία που έλαβε η τουρκοκυπριακή πλευρά, όχι η Κυπριακή Δημοκρατία… </i></b><br /> <br /> Κι όμως, υπάρχουν πολλοί λόγοι για να πάει κανείς σε μια τέτοια συνάντηση. Ένας λόγος, είναι γιατί η ελληνοκυριακή πλευρά μπορεί να θέλει να κερδίσει χρόνο, να ροκανίσει το χρόνο. Ένας δεύτερος είναι γιατί εδώ και μήνες υπάρχει μια πολύ έντονη πίεση, και πρέπει αυτή να διοχετευτεί κάπως, μήπως και εκτονωθεί, αλλιώς απομένει μόνο η συγκρουσιακή κατάσταση. <br /> <br /> Ένας τρίτος λόγος είναι προκειμένου να διαπιστώσει η Κυπριακή Δημοκρατία αν πράγματι υπάρχουν ελπίδες εξεύρεσης μιας βιώσιμης λύσης για το Κυπριακό. Βλέπω ότι αυτές είναι εξαιρετικά περιορισμένες, τα μέχρι σήμερα δεδομένα δεν έχουν αλλάξει. <br /> <br /> <b><i>Επομένως, σε συνδυασμό και με όσα είπαμε, ποια εκτιμάτε ότι θα είναι η τακτική της Τουρκίας τους επόμενους μήνες; </i></b><br /> <br /> Η Τουρκία θα συνεχίσει τις γεωτρήσεις της στην ΑΟΖ της Κύπρου, και θα επιχειρήσει να δει, κατά πόσο μπορεί να κάνει, από το Σεπτέμβριο και μετά, σεισμογραφικές έρευνες σε περιοχές της ελληνικής υφαλοκρηπίδας. Σε οποιαδήποτε περίπτωση, η ένταση θα αυξηθεί από το φθινόπωρο και μετά. <br /> <br /> <b><i> Σε ποιες περιοχές της ελληνικής υφαλοκρηπίδας εντοπίζετε την επιθυμία της Τουρκίας να κάνει έρευνες; </i></b><br /> <br /> Η περιοχή στην οποία επιθυμούν να δημιουργήσουν πρόβλημα, είναι αυτή ανάμεσα στην Ρόδο και στο Καστελόριζο. <br /> <br /> <b><i>Τι όφελος όμως θα έχει κάτι τέτοιο για την Τουρκία, σε μια στιγμή που αυτή παραμένει διεθνώς απομονωμένη, και ενώ ο Ερντογάν βρίσκεται σε μια εφ’ όλης της ύλης διαπραγμάτευση με την Ουάσινγκτον για πάρα πολλά ανοικτά θέματα (Αν.Μεσόγειο, Συρία, S-400, κ.ά.); </i></b><br /> <br /> Η Άγκυρα θεωρεί ότι είναι η μεγάλη δύναμη στην περιοχή, την οποία οι ΗΠΑ οφείλουν να σέβονται. Την ίδια στιγμή, τα μηνύματα από πλευράς των ΗΠΑ προς την Τουρκία δεν είναι καθαρά. Το γεγονός αυτό δημιουργεί την εντύπωση στην Τουρκία ότι μπορεί να «παίξει», ότι μπορεί να κάνει κάτι για να αλλάξει την εικόνα. <br /> <br /> Χαρακτηριστικό παράδειγμα των θολών μηνυμάτων που στέλνει η Ουάσινγκτον στην Άγκυρα είναι ότι οι επιπτώσεις για την αγορά των S-400 έχουν αναβληθεί μέχρι την Άνοιξη του 2020. Η μη επιβολή άμεσα κυρώσεων εκ μέρους του προέδρου Τραμπ, δίνει την εντύπωση στον Ερντογάν ότι έχει περιθώριο χειρισμού του θέματος χωρίς να υπάρχουν υποχρεωτικά επιπτώσεις για τη χώρα του. <br /> <br /> Επίσης, μόλις προ ημερών ανακοινώθηκε συμφωνία μεταξύ Τουρκίας και ΗΠΑ για τη δημιουργία «ασφαλούς ζώνης» στη βορειοανατολική Συρία, η οποία θα ελέγχεται από τους Τούρκους. Αυτό είναι μια πολύ σημαντική εξέλιξη, έστω και αν δεν γνωρίζουμε τις λεπτομέρειες, και πολλά πράγματα παραμένουν ακόμη ασαφή. Επομένως η Τουρκία πιστεύει ότι έχει το περιθώριο να αλλάξει τα δεδομένα της περιοχής. <br /> <br /> <b><i>Ενοχλήθηκε αλήθεια η Άγκυρα από την τετραμερή συνάντηση των Αθηνών την περασμένη εβδομάδα; </i></b><br /> <br /> Σίγουρα ενοχλήθηκε, αλλά δεν είναι ικανές τέτοιες συναντήσεις να την αποτρέψουν από το να συνεχίσει τον σχεδιασμό της στην Αν.Μεσόγειο. Ακόμη και αν το κοινό ανακοινωθέν της τετραμερούς των Αθηνών χρησιμοποιούσε πιο επιθετική γλώσσα σε βάρος της Τουρκίας, και πάλι η στάση της θα παρέμενε η ίδια. <br /> <br /> Η Τουρκία είναι αποφασισμένη να βρει τρόπο να επέμβει στην Αν.Μεσόγειο στην περιοχή της Κυπριακής ΑΟΖ και της ελληνικής υφαλοκρηπίδας. Ψάχνει λοιπόν και θα συνεχίσει να ψάχνει, να βρει αυτό τον τρόπο. <br /> <br /> <a href="https://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Επόμενο βήμα της Τουρκίας η περιοχή ανάμεσα σε Ρόδο-Καστελόριζο

Έρχεται νέα ένταση το φθινόπωρο με την Τουρκία, που θα συνεχίσει τις παράνομες γεωτρήσεις στην Κυπριακή ΑΟΖ, αλλά και θα επιχειρήσει να δ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πολεμικό Ναυτικό: Οπτικοποιώντας την ανάγκη αεράμυνας περιοχής στην Ανατολική Μεσόγειο, τα δεδομένα των επιλογών

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgiwUUhvd2nraOCn47E00s1S9kKeqhkOVrUnICetR74wrWGlayH-Vxix_PTRPGIuVFh4Utnn6zygXAXiyAfFrcziOrTmIBTjEE8tWoCZNAdhX9wZdt8Cv4F5Yj6U4_QEtm-y2zUvdBHHFA/s1600/Aster+30.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="360" data-original-width="640" height="360" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgiwUUhvd2nraOCn47E00s1S9kKeqhkOVrUnICetR74wrWGlayH-Vxix_PTRPGIuVFh4Utnn6zygXAXiyAfFrcziOrTmIBTjEE8tWoCZNAdhX9wZdt8Cv4F5Yj6U4_QEtm-y2zUvdBHHFA/s640/Aster+30.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Σε αυτό το άρθρο θα προσπαθήσουμε να «οπτικοποιήσουμε» τα μέγιστα βεληνεκή των τωρινών, καθώς και των μελλοντικών όπλων επιφανείας-επιφανείας και επιφανείας-αέρος του Ναυτικού. Σκοπός αυτού του άρθρου δεν είναι να συγκριθούν οι δυνατότητες του κάθε όπλου, αλλά να καταλάβει ο καθένας, ακόμα κι αυτός που δεν ασχολείται με θέματα άμυνας, τη σημασία της ένταξης νέων σύγχρονων πλοίων στο ΠΝ, ή μεταχειρισμένων πλοίων αλλά με πιο σύγχρονα όπλα. <br /> <br /> Βέβαια όσοι ασχολούνται με τα αμυντικά θέματα, ξέρουν πως καίριο λόγο για την επίδοση ενός οπλικού συτήματος δεν παίζει μόνο το μέγιστο βεληνεκές, αλλά και ο τρόπος καθοδήγησης προς τον στόχο, η αποτελεσματικότητα μιας βολής Ε-Ε ή Ε-Α, καθώς και το κόστος πρόκτησης και συντήρησης ενός οπλικού συτήματος. <br /> <br /> 1η Εικόνα <br /> <br /> Στην πρώτη εικόνα επιλέξαμε να βάλουμε τα μέγιστα βεληνεκή όλων των τωρινών και μελλοντικών Α/Α όπλων των Ναυτικών της Ελλάδας, αλλά και της Τουρκίας, για να διαπιστώσουμε «ιδίοις όμασοι», πως όποιο σύγχρονο Α/Α σύστημα μακρού βεληνεκούς κι αν επιλεγεί από το ΠΝ (SM-2, Aster-30), αποτελεί τεράστια αναβάθμιση σε σχέση με το παρόν. <br /> <br /> Tα μέγιστα βεληνεκή των Α/Α έχουν ως εξής: <br /> RIM-67D/ RIM 156A (SM-2ER) με βεληνεκές 185 χλμ.<br /> Aster-30, με βεληνεκές 110-120 χλμ.<br /> RIM-66M (SM-2), με βεληνεκές 75-167 χλμ. Στην εικόνα απεικονίζεται με 100χλμ, που είναι και το πιο πιθανό «πραγματικό» βεληνεκές.<br /> ESSM με 50-55χλμ.<br /> SM-1 με 45 χλμ.<br /> Aster-15 με 30-35 χλμ. <br /> <br /> Όπως προείπαμε όμως, ο τρόπος καθοδήγησης του πυραύλου καθώς και η δυνατότητα ελιγμών του, παίζουν καθοριστικό ρόλο. Σε αυτόν τον τομέα, οι πύραυλοι RIM-156A, ASTER και ο ESSM (Block2) κυριαρχούν, διότι έχουν ενεργή καθοδήγηση ρανταρ, και δεν απαιτούν την ύπαρξη ραντάρ καταύγασης στόχου επί του πλοίου. Ειδικά δε ο ESSM Block 2, θα διαθέτει δύο τρόπους τερματικής καθοδήγησης (ημιενεργής και ενεργής), κάτι που επιτρέπει και την δυνατότητα επιλογής στο πλοίο που θα τους διαθέτει. Διότι υπάρχουν περιπτώσεις (ελάχιστες), όπου η ημιενεργή καθοδήγηση είναι προτιμότερη. <br /> <br /> Από την άλλη, στον τομέα των ελιγμών, οι ASTER πιστεύουμε πως έχουν το πάνω χέρι, διότι η σύγχρονη πιο «compact» κατασκευή τους, τους επιτρέπει μεγαλύτερους σε «G» ελιγμούς.<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhJCZUoVQlRc7zFY0snZan8mth7vPNRPnjGroE9axpEeScE-NMvh_-rpdE_nioDg9FaKeLLgI6tDKOJJipoomy8OrtlMY5mm5xLpwjLHlB1g2rATb9yXquyE09tLbk47zGyG32i7DxPm74/s1600/Screenshot_3-8.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="660" data-original-width="781" height="540" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhJCZUoVQlRc7zFY0snZan8mth7vPNRPnjGroE9axpEeScE-NMvh_-rpdE_nioDg9FaKeLLgI6tDKOJJipoomy8OrtlMY5mm5xLpwjLHlB1g2rATb9yXquyE09tLbk47zGyG32i7DxPm74/s640/Screenshot_3-8.jpg" width="640" /></a></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <br /> Τέλος, στα θετικά στοιχεία του SM-2, είναι η δυνατότητα να χρησιμοποιείται και ως όπλο Επιφανείας-Επιφανείας (δευτερευόντως), κάτι που σε καταστάσεις ανάγκης, είναι σωτήριο για την ασφάλεια του πλοίου. Μέγιστα βεληνεκή των υπαρχόντων Α/Α όπλων (Sea Sparrow, ΕSSM), των μελλοντικών (ASTER15/30, SM-2/ER), καθώς και των Τουρκικών (SM-1, ESSM). Σημειώνεται ότι το μέγιστο βεληνεκές του Sea Sparrow είναι παρόμοιο με αυτό του Aster-15.<br /> Πηγή εικόνας: CMANO Simulator. <br /> <br /> 2η Εικόνα <br /> <br /> Στην 2η εικόνα επιλέξαμε την απεικόνιση των βεληνεκών των όπλων Επιφανείας-Επιφανείας. Στην παρακάτω εικόνα θα δείτε την χαοτική διαφορά βεληνεκούς ανάμεσα στον ήδη υπηρετούντα Harpoon Block 1C που εξοπλίζει τις Φρεγάτες του ΠΝ, του Exocet MM40 BlockIII που εξοπλίζει τις ΤΠΚ Super Vita, καθώς και τον Naval Strike Missile, που θα αποτελεί επιλογή του ΠΝ σε περίπτωση προτίμησης Αμερικανικών πλοίων. <br /> <br /> Είναι παραπάνω από εμφανές, ότι οι σύγχρονοι πύραλυλοι Επιφανείας-Επιφανείας, αλλάζουν το επίπεδο στον ναυτικό αγώνα επιφανείας. Επίσης, η περιορισμένη δυνατότητα παράκτιας κρούσης που διαθέτουν τόσο ο Exocet MM40, όσο και ο NSM, επιτρέπουν στο ΠΝ να εκτελεί χειρουργικά πλήγματα σε παράκτιους στόχους (λιμάνια, υποδομές κοκ).<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiSKw50X83FH9xobOax3AOYjMm4LfxqvSVZ98MB_hufgSe2yaVjWyOAuXUwOBuBnR58Y3qleg9b981Kl7INPZSzAQeOgQjG5xKiDHYH3ZPwm3EyKoYYyCNyd6qE30cQX-gM8I4Z-aQTJ2E/s1600/Screenshot_4-4.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="662" data-original-width="700" height="604" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiSKw50X83FH9xobOax3AOYjMm4LfxqvSVZ98MB_hufgSe2yaVjWyOAuXUwOBuBnR58Y3qleg9b981Kl7INPZSzAQeOgQjG5xKiDHYH3ZPwm3EyKoYYyCNyd6qE30cQX-gM8I4Z-aQTJ2E/s640/Screenshot_4-4.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Μέγιστα βεληνεκή των αντιπλοϊκών πυραύλων Harpoon 1C, και των σύγχρονων Exocet MM40 BlockIII, και NSM. <br /> <br /> 3η Εικόνα <br /> <br /> Στην 3η εικόνα, τοποθετούμε μια (υποθετική) Ομάδα Μάχης του ΠΝ στην Ανατολική Μεσόγειο, νοτίως του συμπλέγματος της Μεγίστης. Η Ομάδα χωρίστηκε σε δύο υποομάδες, με την κάθε μία να αποτελείται από μια Φρεγάτα Αεράμυνας, μία ΜΕΚΟ 2000ΗΝ, και μία ΤΠΚ τύπου Super Vita. <br /> <br /> Είναι φανερό, πως το μεγάλο βεληνεκές των Aster30 (ή SM-2), επιτρέπει στο ΠΝ να «απομονώσει» τον εναέριο χώρο πέριξ του συμπλέγματος, από 50 έως και 90 χλμ μακρυά. <br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiZrLMa-9uQ4WmhE6Y7rKMY85FV5_zMjNt1n9CowBfDjHKM2UDDlF-qZMkVPgDasz0U3layyFzqBPvgW-MTXq_xww7i9xaGC3c6Hy_4T_ZXHW9ycxHG-CB5FQ_WvhLRAevsCS6ThLICKyc/s1600/Screenshot_5-3.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="727" data-original-width="974" height="476" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiZrLMa-9uQ4WmhE6Y7rKMY85FV5_zMjNt1n9CowBfDjHKM2UDDlF-qZMkVPgDasz0U3layyFzqBPvgW-MTXq_xww7i9xaGC3c6Hy_4T_ZXHW9ycxHG-CB5FQ_WvhLRAevsCS6ThLICKyc/s640/Screenshot_5-3.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Για την ασφάλεια του Στόλου, θα χρησιμοποιηθούν οι υπόλοιποι πύραυλοι μικρότερου βεληνεκούς, όπως οι ESSM (ή Aster-15), καθώς και οι RAM των Super Vita. Είναι αδύνατο συνεπώς να «κορεστεί» η αεράμυνα μιας τέτοιας ισχυρής Ομάδας μάχης, ειδικά όταν αυτή υποστηρίζεται από φίλια αεροσκάφη που εκτελούν περιπολίες CAS.<br /> <br /> Υποθετική Ομάδα Μάχης του ΠΝ, νοτίως του συμπλέγματος της Μεγίστης. Η πικοιλία των Α/Α όπλων, καθώς και οι εξαιρετικές τους επιδόσεις, καθιστούν αδύνατη την όποια προσπάθεια κορεσμού της, ειδικά αν επιχειρούν και φίλια μαχητικά με καθήκοντα CAS.<br /> <br /> Συμπέρασμα <br /> <br /> Όπως είπαμε κι εξαρχής, σκοπός του άρθρου είναι να καταλάβει κι ο πιο αδαής, την σημασία απόκτησης σύγχρονων πλοίων Αεράμυνας Περιοχής. Κι ο μόνος τρόπος για να επιτευχθεί αυτό, είναι με την παράθεση εικόνων. <br /> <br /> Αν και ο καλύτερος συνδυασμός Α/Α όπλων μακρού/βραχέως βεληνεκούς είναι κατα την άποψη του γραφόντος, ο συνδυασμός Aster-30 και ESSM Block2, εντούτοις όλοι οι πιθανοί συνδυασμοί μπορούν να προσφέρουν την πολυπόθητη «αεράμυνα περιοχής». Διότι και ο SM-2 έχει ορισμένα πλεονεκτήματα, όπως αυτό της περιορισμένης συμμετοχής του ως όπλο επιφανείας-επιφανείας. <br /> <br /> Στον τομέα των αντιπλοϊκών όπλων, πιστεύουμε πως και όποιο όπλο κι αν επιλεγεί, θα προσφέρει στο ΠΝ πρωτόγνωρες δυνατότητες τόσο στον ναυτικό αγώνα, όσο και στην παράκτια κρούση. Η είσοδος των Exocet Block III έχει επιφέρει σημαντική αναβάθμιση των ικανοτήτων. <br /> <br /> Επίλογος <br /> <br /> Το ΠΝ χρειάζεται άμεσα (χθες), πλοία με Α/Α συστήματα μεγάλου βεληνεκούς. Ευτυχώς, το γνωρίζουν και το αποδέχονται οι πάντες. Εμείς από την μεριά μας, θα γράφουμε συνέχεια γι’αυτό το θέμα, έως ότου παρθεί η όποια απόφαση. Ως εκ τούτων, η παρουσία του ΠΝ στην Ανατολική Μεσόγειο με μονάδες επιφάνειας κρίνεται περιορισμένη και ανεπαρκής. <br /> <br /> <a href="https://defencereview.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Πολεμικό Ναυτικό: Οπτικοποιώντας την ανάγκη αεράμυνας περιοχής στην Ανατολική Μεσόγειο, τα δεδομένα των επιλογών

Σε αυτό το άρθρο θα προσπαθήσουμε να «οπτικοποιήσουμε» τα μέγιστα βεληνεκή των τωρινών, καθώς και των μελλοντικών όπλων επιφανείας-επιφαν...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκική στρατηγική: Κρίσεις χαμηλής έντασης για επιβολή "μικρών" τετελεσμένων

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjkJKL51JPJiLZxuRhyJqIVqQg65tdd20__IgeQZqTPFgZfdcvpa1PrkNnk-PRV8G687ecxT4Ddjk32nN0NyTPLtwTSFGXJvbk7jIk6ID3trUmMBg-9acymRNR5oaXcVn1JvrTJ8qseHek/s1600/erdogan.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjkJKL51JPJiLZxuRhyJqIVqQg65tdd20__IgeQZqTPFgZfdcvpa1PrkNnk-PRV8G687ecxT4Ddjk32nN0NyTPLtwTSFGXJvbk7jIk6ID3trUmMBg-9acymRNR5oaXcVn1JvrTJ8qseHek/s640/erdogan.png" width="640" /></a></div> <br /> <b>Παναγιώτης Ήφαιστος</b><br />Οι κρίσεις στο Αιγαίο και στην κυπριακή ΑΟΖ καταμαρτυρούν τα ελλείμματα της εθνικής στρατηγικής όσον αφορά την διελκυστίνδα των τουρκικών απειλών, των αναθεωρητικών δηλώσεων και προκλήσεων. Απαιτείται στρατηγική για να αντιμετωπιστούν οι κρίσεις χαμηλής έντασης, όπως έγινε το 1996 στα Ίμια, αλλά και αργότερα στο Αιγαίο και στην Κύπρο. Η Άγκυρα επιδιώκει μέσω αυτών να δημιουργεί "μικρά" υπέρ της τετελεσμένα, αποφεύγοντας τη γενικευμένη πολεμική σύρραξη. <br /><br />Ανεξάρτητα των χειρισμών ή των ανεύθυνων λαϊκίστικων δηλώσεων στην Αθήνα, λόγω λανθασμένων χειρισμών και αποφάσεων, η Τουρκία τελικά κατορθώνει με διαρκείς κρίσεις χαμηλής έντασης να κερδίζει τακτικές νίκες, χωρίς ένοπλη αναμέτρηση. Στην στρατηγική ανάλυση αυτό θεωρείται άριστη στρατηγική δεξιοτεχνία. Κύρια αιτία των ελλειμμάτων της αποτρεπτικής στρατηγικής της Ελλάδας, εκτός από τα ευρέως διαδεδομένα κατευναστικά σύνδρομα, είναι η άγνοια της διαλεκτικής σχέσης των επεισοδίων μικρής έντασης και των επόμενων σταδίων, μέχρι και ένα πιθανό μεγάλο πόλεμο.<br /><br />Σε πρώτο στάδιο πέραν της ανάγκης να εκπέμπονται έγκαιρα και αδιάλειπτα ορθολογιστικές αποτρεπτικές παραστάσεις κατά κάθε απειλής, απαιτούνται λεπτοί διπλωματικοί και στρατιωτικοί χειρισμοί, επαρκής στρατιωτική ικανότητα και επιτελικά στρατηγικά σχέδια για όλα τα επίπεδα μιας πιθανής κρίσης. Επίσης, επίδειξη ακλόνητης αποφασιστικότητας ανατροπής τυχόν τετελεσμένων και βεβαιότητα για επιτυχή έλεγχο της κλιμάκωσης εάν ο επιτιθέμενος υλοποιήσει τις απειλές του και αρνηθεί να αποσυρθεί.<br /><br />Εάν μεταδοθεί αποφασιστικά και αποτελεσματικά μια τέτοια παράσταση, ο επιτιθέμενος δεν θα υλοποιήσει καμιά απειλή του. Εάν υπάρξει εμπλοκή και "μικρά" τετελεσμένα, εάν ο επιτιθέμενος δεν υποχωρήσει, ή εάν αποθρασυνθεί και εκτελέσει επιθετικές ενέργειες, όπως στην περίπτωση του εμβολισμού της ελληνικής ακταιωρού στα Ίμια το 2018, η κλιμάκωση της εμπλοκής είναι αναπόφευκτη. Αυτό βέβαια, εάν είμαστε ανυποχώρητα ακλόνητοι όσον αφορά την ανάγκη να υπερασπίσουμε την ακεραιότητα της ελληνικής επικράτειας. <div> <br />Αποτρεπτική ικανότητα, αλλά και αποφασιστικότητα <br /><br />Πρωτίστως, όπως ήδη υπαινιχθήκαμε, ο αμυνόμενος θα πρέπει να είναι έτοιμος να επιτύχει νίκη σε κάθε στάδιο της κλιμάκωσης. Αυτό απαιτεί ο αμυνόμενος να είναι από καιρό έτοιμος τόσο τακτικά όσο και στρατηγικά για να αναπτύξει επαρκείς δυνάμεις και μέσα που θα καταστήσουν απαγορευτικό για τον επιτιθέμενο να στερεώσει οποιοδήποτε έρεισμα ή αξίωση. Τέτοιες αξιώσεις είναι η αμφισβήτηση της κυριαρχίας στα Ίμια (και όχι μόνο) και στην κυπριακή ΑΟΖ πριν με τις σεισμικές έρευνες του "Μπαρμπαρός" και τον τελευταίο καιρό με την παράνομη γεώτρηση του "Πορθητή".<br /><br />Να θυμίσουμε ότι η Ελλάδα έχει δηλώσει από την εποχή του Ανδρέα Παπανδρέου πως συνιστούν casus belli κινήσεις πέραν της γραμμής του 1974. Η θέση αυτή είχε επικυρωθεί και αναπτυχθεί με τον δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου. Όπως γίνεται φανερό οι στρατιωτικές ικανότητες, η διπλωματική προετοιμασία και τα τακτικά και στρατηγικά σενάρια στόχο έχουν, εάν ο επιτιθέμενος δεν συμμορφωθεί, ο αμυνόμενος να επιτύχει να τον εκδιώξει από την επικράτειά του, ή από το κράτος που καλύπτει αμυντικά (εδώ η Κύπρος με τον Ενιαίο Αμυντικό Χώρο). <br /><br />Επιπλέον, η προετοιμασία και τα σχέδια προβλέπουν κάθε πιθανή αντίδραση του αντιπάλου και αποσκοπούν ο αμυνόμενος να επικρατεί νικηφόρα σε όλα τα στάδια της διένεξης. Για να αντιμετωπιστεί η κλιμάκωση, ή για να μην υπάρξει κλιμάκωση με υποχώρηση του αμυνόμενου αντί του επιτιθέμενου, ο αποτρέπων απαιτείται να εκπέμπει ισχυρές και αξιόπιστες παραστάσεις νικηφόρας έκβασης σε όλα τα στάδια και επίπεδα της διένεξης, συμπεριλαμβανομένου ενός γενικευμένου πολέμου. Ο μεγάλος πόλεμος δεν είναι επιθυμητός. Σκοπός της αποτρεπτικής στρατηγικής του αμυνόμενου, άλλωστε, είναι να μην υπάρξει πόλεμος. Η παράσταση νίκης και αποφασιστικότητας για αντεπίθεση και πρόκληση μεγάλων ζημιών, όμως, είναι προϋπόθεση επιτυχούς έκβασης της αναμέτρησης υπέρ του αμυνόμενου. </div> <div> <br />Ο κατευνασμός φέρνει τον πόλεμο πιο κοντά <br /><br />Συνοψίζουμε, λοιπόν, αυτό το μείζον ζήτημα της αποτρεπτικής στρατηγικής ενός αμυνόμενου κράτους: Οι εμπλοκές μικρής έντασης και ο έλεγχος της κλιμάκωσης είναι προϋποθέσεις μιας αποτρεπτικής στρατηγικής. Αυτό που σε έσχατη περίπτωση αποτρέπει, όμως, είναι η παράσταση νίκης σε μεγάλο πόλεμο, εάν ο επιτιθέμενος δεν υποχωρήσει από τα τετελεσμένα και εάν αντί αυτού συνεχίζει να προσπαθεί να δημιουργήσει νέα τετελεσμένα. <br /><br />Ας κάνουμε σαφές ότι τα πιο πάνω είναι εδραιωμένες τυπολογίες, εάν όχι αξιώματα της στρατηγικής ανάλυσης. Αφορούν τον πόλεμο, ο οποίος δεν εξορκίζεται, αλλά αντιμετωπίζεται με αποτρεπτική στρατηγική. Οτιδήποτε άλλο είναι ανορθολογικό και θανατηφόρο. Ιδιαίτερα εάν πολλοί πιστέψουν ότι ο κατευνασμός μπορεί να επιτύχει κατιτί. Ο κατευνασμός οδηγεί σε ήττα χωρίς πόλεμο, ή το πιθανότερο σε μεγάλη πολεμική σύρραξη. Η ιστορική εμπειρία διδάσκει ότι οι οπαδοί του κατευνασμού είναι βασικά ανεπίγνωστα και ασυνείδητα δράστες πρόκλησης πολέμου, καταστροφών και κακουχιών. <br /><br />Καταμαρτυρούμενα και ολοφάνερα, παρά την δέσμευση πολύτιμων και μεγάλων πόρων για την ελλαδική άμυνα, το έλλειμμα στρατηγικής είναι μεγάλο. Η Τουρκία σταθερά κερδίζει "πόντους" χωρίς μάχη, με το να εμποδίζει την Ελλάδα και την Κύπρο να κινηθούν στην βάση της διεθνούς νομιμότητας. Να κινηθούν π.χ. σε πεδία, όπου εάν αξιοποιούνταν οι πλουτοπαραγωγικοί πόροι η κατάσταση των Ελλήνων θα ήταν πολύ-πολύ καλύτερη.<br /><br /><a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Τουρκική στρατηγική: Κρίσεις χαμηλής έντασης για επιβολή "μικρών" τετελεσμένων

Παναγιώτης Ήφαιστος Οι κρίσεις στο Αιγαίο και στην κυπριακή ΑΟΖ καταμαρτυρούν τα ελλείμματα της εθνικής στρατηγικής όσον αφορά την διελκυ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το εκρηκτικό τρίγωνο Τούρκων-Κούρδων-Αμερικανών - Πως αυτή η σχέση επηρεάζει άμεσα την Ελλάδα!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh0IUp9uM5jlJbNJW6QS9YfZChDrv25EjOw4M465cAj5kNwhk0-fZxlLwZV8rwjnGlLegcXl8SEW_WlzAcajkTSAoc5SQiC8IonTYrxANeA_q5BUI3bBL2iqKFtOL03ojD9e_G4GfEzoYM/s1600/USA_KOYRDI.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="133" data-original-width="379" height="280" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh0IUp9uM5jlJbNJW6QS9YfZChDrv25EjOw4M465cAj5kNwhk0-fZxlLwZV8rwjnGlLegcXl8SEW_WlzAcajkTSAoc5SQiC8IonTYrxANeA_q5BUI3bBL2iqKFtOL03ojD9e_G4GfEzoYM/s640/USA_KOYRDI.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Η κρίση μεταξύ της Τουρκίας και των Ηνωμένων Πολιτειών για τους Κούρδους μαχητές της Συρίας αποσοβήθηκε την τελευταία στιγμή, αλλά η αίσθηση που υπάρχει σε όσους συνομιλούν με αξιωματούχους του Πενταγώνου είναι ότι ανά πάσα στιγμή μπορεί να επανέλθει και μάλιστα δριμύτερη.<br /> <br /> Διότι οι Αμερικανοί έχουν να κάνουν με μία ανυπόμονη και νευρική Τουρκία, η οποία έχασε τη ψυχραιμία της και δείχνει να φοβάται τους μαχητές του YPG για τον εξής βασικό λόγο: Πέραν του ότι απέδειξαν στα πεδία των μαχών ότι είναι πρώτης τάξης πολεμιστές, διαθέτουν τώρα σύγχρονο αμερικανικό εξοπλισμό, που τους παραχωρήθηκε από τις ΗΠΑ στο πλαίσιο της συμμαχίας για την καταπολέμηση του Ισλαμικού Κράτους. Οι Τούρκοι κάλεσαν επανειλημμένα τους Αμερικανούς να αποσύρουν τον οπλισμό τους από τη Βόρεια Συρία, αλλά το Πεντάγωνο αρνήθηκε να συζητήσει καν το θέμα.<br /> <br /> Η προχθεσινή έκθεση του Πενταγώνου που περιγράφει με καταθλιπτικό τρόπο την κατάσταση της οργάνωσης των τζιχαντιστών και την επιστροφή της στην ενεργό δράση -αναγεννάται κυριολεκτικά από την τέφρα της-, θα αναγκάσει τους Αμερικανούς να στείλουν περισσότερα όπλα και πυρομαχικά στους Κούρδους, μία κίνηση που θα θυμώσει τον Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος και θα αντιδράσει με τον γνωστό τρόπο. Των απειλών για εισβολή στη Βόρεια Συρία.<br /> <br /> Μόνο που αυτή τη φορά θα επιχειρήσει να υλοποιήσει την απειλή. Και στο σημείο αυτό η Ουάσιγκτον θα αναγκαστεί να δείξει τα δόντια της, διότι είναι παγιδευμένη στην απόφασή της να προστατεύσει τους μεγαλύτερους εχθρούς της Τουρκίας: Τους Κούρδους του YPG. Η Τουρκία τους θεωρεί «τρομοκράτες» και επέκταση του αντάρτικου του PKK, το οποίο έχει υποστεί ήττες από τους Τούρκους, αν και οι μαχητές του δείχνουν να αντέχουν.<br /> <br /> Η έκθεση -στην ουσία και ως τελική ανάλυση- δείχνει τον λάθος τρόπο με τον οποίο αντιμετώπισε ο Ντόναλντ Τραμπ την υπόθεση της Συρίας και ειδικά τα ήξεις-αφίξεις μετά από το μοιραίο τηλεφώνημα με τον Ερντογάν, πριν από τα Χριστούγεννα. Ο τελευταίος είχε παρασύρει τον Αμερικανό πρόεδρο στην πιο βλακώδη απόφαση του: να αποχωρήσει από τη Συρία. Την υπόθεση αυτή ξέθαψαν χθες οι Ρώσοι και δια του πρακτορείου “Σπούτνικ” άφησαν να εννοηθεί ότι δόθηκε νέα υπόσχεση από τον Τραμπ στον Ερντογάν για εγκατάλειψη των Κούρδων. Ενώ η αναφορά γινόταν σίγουρα για την προ Χριστουγέννων δήλωση.<br /> <br /> Το πρόβλημα της Άγκυρας αποδεικνύεται ότι είναι οι Αμερικανοί στρατιωτικοί. Όπως είπε ο Τούρκος αναλυτής <a href="https://nationalinterest.org/feature/turkey%E2%80%99s-demands-meet-reality-when-it-comes-syria-72181">Soner Cagaptay</a>, του Ινστιτούτου της Ουάσιγκτον, που πελαγοδρομεί μεταξύ του Ερντογάν και του Ιμάμη Γκιουλέν, όταν πήγε στην αμερικανική πρωτεύουσα, πριν από δύο δεκαετίες, οι Αμερικανοί στρατιωτικοί ήταν οι μεγαλύτεροι φίλοι της Τουρκίας. Τώρα ο αμερικανικός στρατός είναι ο μεγαλύτερος εχθρός της, υποστήριξε…<br /> <br /> Σίγουρα κάτι γνωρίζει περισσότερο από εμάς… Και έχει ιδιαίτερη σημασία ότι κάνει αυτή τη δήλωση ο συγκεκριμένος αναλυτής, ο οποίος διακρίθηκε στο παρελθόν για την υποστήριξή του στην κατοχική δύναμη.<br /> Αλλά είναι ενδιαφέρουσα και η άποψη του <a href="https://nationalinterest.org/feature/turkey%E2%80%99s-demands-meet-reality-when-it-comes-syria-72181">Nicholas Heras</a>, αναλυτή στο Κέντρο για τη Νέα Αμερικανική Ασφάλεια.<br /> <br /> “Στις συζητήσεις με την Τουρκία, οι ΗΠΑ κατέστησαν σαφές ότι οι δυνάμεις του SDF (την πλειοψηφία ελέγχουν οι Κούρδοι) θα διαχειριστούν τη βόρεια και την ανατολική Συρία για το προσεχές μέλλον”. Είναι μία πραγματικότητα που αρνείται η Τουρκία. <br /> Ο καθένας μπορεί να υποθέσει, με βάση όχι μόνο αυτές τις αναλύσεις, ότι οι Τούρκοι, εκτός της διπλωματικής γραφειοκρατίας έχασαν και την υποστήριξη του στρατιωτικού κατεστημένου. Η αμερικανική πολιτική, ως γνωστό, δεν αλλάζει εύκολα. Αυτοί που την εκπονούν είναι εξαιρετικά δυσκίνητοι γραφειοκράτες και η πολιτική μπορεί, σε αρκετές περιπτώσεις, να μείνει αναλλοίωτη για δεκαετίες.<br /> <br /> Εάν στο Πεντάγωνο πιστεύουν πραγματικά ότι οι Κούρδοι της Συρίας διέσωσαν την Αμερική απέναντι στους τζιχαντιστές, δεν θα τους εγκαταλείψουν. Και αυτό φαίνεται μέχρι στιγμής ότι αποφασίστηκε, αν και μετά τη νέα έκθεση του αμερικανικού υπουργείου Άμυνας, για την αναγέννηση του Ισλαμικού Κράτους, η νέα στρατιωτική ενίσχυση των μαχητών του PKK φαίνεται πλέον στον ορίζοντα.<br /> <br /> Υπό τις σημερινές συνθήκες, η εγκατάλειψη των Κούρδων θα ήταν αυτοκτονία για την Αμερική, διότι θα απολέσει τη στρατηγική της θέση στη Συρία και θα παραδώσει τη χώρα στη Ρωσία και το Ιράν. Αυτό, θα θέσει σε άμεσο κίνδυνο και το Ισραήλ. <br /> Από την άλλη πλευρά, η απώλεια της Τουρκίας είναι δεδομένη, όπως και η συμμαχία της με τη Μόσχα, η οποία είναι ισχυρή και κτίστηκε σε γερές βάσεις.<br /> <br /> Είναι από τις ελάχιστες φορές που οι Αμερικανοί βρέθηκαν στη δυσάρεστη θέση να πρέπει να λάβουν οδυνηρές αποφάσεις. Όλοι οι αναλυτές -εκτός των πληρωμένων από την Τουρκία- συμφωνούν ότι το συμφέρον της Αμερικής εξυπηρετείται και στο άμεσο μέλλον και μακροχρόνια μόνο από τους Κούρδους.<br /> <br /> <a href="https://i-epikaira.blogspot.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Το εκρηκτικό τρίγωνο Τούρκων-Κούρδων-Αμερικανών - Πως αυτή η σχέση επηρεάζει άμεσα την Ελλάδα!

Η κρίση μεταξύ της Τουρκίας και των Ηνωμένων Πολιτειών για τους Κούρδους μαχητές της Συρίας αποσοβήθηκε την τελευταία στιγμή, αλλά η αίσθ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το τεράστιο σχέδιο επέκτασης της Τουρκίας: Εμμονή για αλλαγή της συνθήκης της Λωζάνης

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhxVKz_5RJate8lKQ1ZPfszteskls4wy5pvb0gAlkNn0Wfr9bvGwHuj1E4EEAPOWm2OC7ug4CfWQAsrIH6L_umtBgPgI13CltGkeVA5cCj8C1smvOcDXO5l_3oJxyebJaBaUUkocpjip4A/s1600/ellada_tourkia.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="359" data-original-width="640" height="358" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhxVKz_5RJate8lKQ1ZPfszteskls4wy5pvb0gAlkNn0Wfr9bvGwHuj1E4EEAPOWm2OC7ug4CfWQAsrIH6L_umtBgPgI13CltGkeVA5cCj8C1smvOcDXO5l_3oJxyebJaBaUUkocpjip4A/s640/ellada_tourkia.jpg" width="640" /></a></div> <h3> <span style="font-weight: normal;">Στόχος της Άγκυρας το Καστελόριζο</span></h3> Εκτενή άρθρα εμφανίστηκαν στον τουρκικό τύπο με την ευκαιρία της 96ης επετείου της υπογραφής της συνθήκης της Λωζάννης, αλλά και του πώς δόθηκαν αργότερα τα Δωδεκάνησα από την Ιταλία στην Ελλάδα. Αυτό εξετάστηκε σε βάθος στο τεύχος Ιουλίου του περιοδικού Derin Tarih.<br /> <br /> Εκεί οι Τούρκοι εμπειρογνώμονες, όπως οι Δρ Necdet Hayta, Δρ Μουσταφά Μπουντάκ, Δρ Cemalettin Taşkıran, Ph.D. A. Γιλμάζ, παρουσίασαν τα αρχεία που συνέβαλαν να ριχθεί φως για πρώτη φορά για το θέμα που καίει πραγματικά τους Τούρκους και αφορά το Καστελόριζο.<br /> <br /> Ο Δρ Mustafa Armağan, σε άρθρο του παρουσιάζει το πώς χάθηκαν τα Δωδεκάνησα για την Τουρκία.<br /> <br /> «Περίπου 10 χιλιάδες των στρατευμάτων μας, χιλιάδες μάρτυρες πολίτες μας, δεκάδες χιλιάδες βετεράνοι μας, αγέννητα μωρά μας, δολοφονημένα νεαρά κορίτσια και γυναίκες μας μαζί με δεκάδες πόλεις μας κάηκαν (1919-1922) για να οδηγηθούμε στην κατάπτυστη συμφωνία κατοχής των νησιών αυτών από τον Έλληνα πρωθυπουργό Ελευθέριο Βενιζέλο, ο οποίος μάλιστα είχε προσκληθεί επισήμως στην Τουρκία το 1930.<br /> <br /> Η διαδικασία επέκτασης του ορίου των θαλάσσιων συνόρων από 3 έως 10 μίλια υπογράφηκε μονομερώς από την Ελλάδα, και οδηγούσε σε απομόνωση της Τουρκίας από τα ύδατα αυτά.<br /> <br /> Ωστόσο, ο πρόεδρος Μουσταφά Κεμάλ και ο Πρωθυπουργός Ίσμετ Ινονού δεν αντέδρασαν σε αυτό το σκληρό διάταγμα του Σεπτεμβρίου 1931 και μάλιστα επέμεναν να το αγνοήσουν.<br /> <br /> Στη συνέχεια, η Τουρκία ανέλαβε δράση με την συμμετοχή της στο βαλκανικό σύμφωνο, αλλά και εκεί ουσιαστικά η Άγκυρα υπηρετούσε τα ελληνικά συμφέροντα και άλλους στόχους που αφορούσαν την Αντάντ.<br /> <br /> Το βαλκανικό σύμφωνο το οποίο οι Κεμαλιστές δεν μπορούσαν να αλλάξουν, είναι μια επίδειξη προσήλωσης στην Ελλάδα.<br /> <br /> Το σύμφωνο αυτό εξυπηρετούσε πιο πολύ τα συμφέροντα του ελληνικού ιμπεριαλισμού, σύμφωνα με Τούρκο καθηγητή της Σχολής Πολιτικών Επιστημών.<br /> <br /> Ο Ahmet Şükrü Esmer δήλωσε για το Βαλκανικό Σύμφωνο των «Τεσσάρων» ότι αυτό ευνοούσε περισσότερο την Ελλάδα. Ο στόχος του συμφώνου ήταν η Τουρκία να υπηρετεί τον ελληνικό ιμπεριαλισμό».<br /> <br /> Το ίδιο μπορεί να ειπωθεί εύκολα για τη σύμβαση περί εμπορίου και ναυτιλίας που υπογράφηκε από τον Κεμάλ και τον πρωθυπουργό Βενιζέλο τον Οκτώβριο του 1930 στην Άγκυρα.<br /> <br /> Οι Έλληνες που έφυγαν από την Μικρά Ασία έκαψαν και έκλεψαν, για αυτό και δεν έλαβαν αποζημίωση στην Λωζάνη, για το λόγο ότι «είχαν χρήματα για να πληρώσουν».<br /> <br /> Ωστόσο, θα έπρεπε να είχαν λάβει οι Τούρκοι αποζημίωση. Η καταδίκη τους ακόμη και για μια τουρκική λίρα θα ήταν αρκετή για να καταστήσει την Ελλάδα ως εγκληματία πολέμου.<br /> <br /> Η Βουλγαρία έχασε και αυτή από την συνθήκη της Λωζάνης, καθώς πήρε ένα μικρό κομμάτι από την Θράκη, ενώ η Ελλάδα ήταν η κερδισμένη της υπόθεσης.<br /> <br /> Μετά η σύμβαση της Άγκυρας του 1930 έδωσε στην Ελλάδα μεγάλα πλεονεκτήματα.<br /> <br /> Έλληνες πολίτες μπορούν να έρχονται και να φεύγουν ελεύθερα στην Τουρκία, ενώ οι Τούρκοι πολίτες δεν έχουν τα ίδια δικαιώματα. Ήταν η λεγόμενη αμοιβαιότητα, αλλά η Ελλάδα επωφελήθηκε πιο πολύ τελικά από αυτήν.<br /> <br /> Με λίγα λόγια, όλα υπέρ της Ελλάδας και χίλια λάθη που έγιναν εναντίον μας από το 1930 και μετά.<br /> <br /> Το 1933, μετά τη θέσπιση του διατάγματος, ο Βενιζέλος δεν ήταν πλέον στην εξουσία, ούτε καν ο Πρωθυπουργός, αλλά κλήθηκε να γιορτάσει την 10η επέτειο της τουρκικής Δημοκρατίας ως ειδικός προσκεκλημένος.<br /> <br /> Το επόμενο έτος, η επιτυχία της Τουρκίας ήταν να δημιουργήσει την Βαλκανική Συνεννόηση.<br /> <br /> Ωστόσο, το 1936, η Ελλάδα, την οποία περιθάλψαμε κάνοντας παραχωρήσεις και παραχωρήσεις, θα προχωρήσει στην επέκταση των χωρικών της υδάτων.<br /> <br /> Οι ημερομηνίες δείχνουν την 17 Σεπτεμβρίου 1936, κατά την οποία η Ελλάδα προέβη στην επέκταση των χωρικών της υδάτων από τα 3 ναυτικά μίλια στα 6 μίλια.<br /> <br /> «Ελάτε, δεν είδαμε ή παραλείψαμε το διάταγμα σχετικά με τον εναέριο χώρο το 1931, πώς θα μπορούσαμε να αγνοήσουμε τον νόμο που δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα το 1936;<br /> <br /> Από τότε 28 χρόνια μετά φτάσαμε στο 1964, όταν σκεφτήκαμε να θεσπίσουμε τον πρώτο νόμο περί χωρικών υδάτων! 18 χρόνια αργότερα το 1982, τον νόμο 2674 που εξέδωσε το καθεστώς της 12ης Σεπτεμβρίου, με το οποίο τελικά αυξήσαμε το εύρος των χωρικών μας υδάτων στα 6 μίλια.<br /> <br /> Δεν ξέρω αν απαντήσαμε στο διάταγμα που εξέδωσε η Ελλάδα το 1931 ακριβώς 51 χρόνια αργότερα, αλλά η αδυναμία μας να αφιερώσουμε χρόνο στους ελληνικούς νόμους, θεωρήθηκε ως αποδοχή ή συναίνεση από την Ελλάδα και τον υπόλοιπο κόσμο.<br /> <br /> Αν υπάρχει όμως ένα πράγμα που γνωρίζουμε καλά, είναι το ότι η Τουρκία κυριολεκτικά έχασε από την Ιταλία το 1947, τα νησιά του Αιγαίου περισσότερο, και όχι τόσο από την συνθήκη της Λωζάνης», καταλήγει το τουρκικό άρθρο.<br /> <br /> Οι Τούρκοι όπως φαίνεται λοιπόν από πλήθος δημοσιευμάτων εδώ και μεγάλο διάστημα, ετοιμάζουν τα σχέδια τους για ανακήρυξη τουρκικής ΑΟΖ συμπεριλαμβάνοντας το ΝΑ Αιγαίο, και για αυτό θα ψάξουν όχι μόνο στην συνθήκη της Λωζάνης, αλλά θα φτάσουν και στην συνθήκη του Κιουτσούκ-Καϊναρτζή το 1774, και ακόμα στην περίοδο πριν την άλωση της Κων/πολεως, τόσο μεγάλη απόγνωση έχουν. <br /> <br /> <a href="https://www.pentapostagma.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Το τεράστιο σχέδιο επέκτασης της Τουρκίας: Εμμονή για αλλαγή της συνθήκης της Λωζάνης

Στόχος της Άγκυρας το Καστελόριζο Εκτενή άρθρα εμφανίστηκαν στον τουρκικό τύπο με την ευκαιρία της 96ης επετείου της υπογραφής της συνθή...

Διαβάστε την συνέχεια

South Front: Ξεκόβοντας στεγνά από την Τουρκία

<iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/P399Naf8Rkk" width="640"></iframe><br /> Από την συντακτική ομάδα του South Front: <b>J.Hawk, Daniel Deiss, Edwin Watson; </b><br /> <br /> Μέχρι κυριολεκτικά πριν από μερικά χρόνια, χάρη στην αξιοζήλευτη θέσης της στην Μικρά Ασία , η Τουρκία η οποία βρίσκεται σε άμεση γειτνίαση με την ΕΣΣΔ (κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου), το Ιράν (μετά την Ισλαμική Επανάσταση), το Ιράκ και φυσικά τη Συρία , απολάμβανε εξαιρετικά σχόλια στον Τύπο ως "Ο Αριθμός Νο 2 του ΝΑΤΟ" και γενικά θεωρείτο το παλικάρι της συμμαχίας και ένας αξιόπιστος εταίρος . <br /> Η Ελλάδα, αντιθέτως, αν και είναι μέλος της ίδιας συμμαχίας του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και μια χώρα των οποίων οι πολιτικοί θεσμοί ήταν περισσότερο παρόμοιοι με τους θεσμούς των ευρωπαϊκών μελών του ΝΑΤΟ, ήταν μια παραμελημένη περιοχή. <br /> <br /> Ενώ η Ελλάδα διαθέτει επί του παρόντος μόνο μία αμερικανική στρατιωτική βάση, δηλαδή τη ναυτική βάση της Σούδας στο νησί της Κρήτης, η Τουρκία καυχιέται για τις αεροπορικές βάσεις της Σμύρνης και του Ιντσιρλίκ, η δεύτερη εκ των οποίων διαθέτει εγκαταστάσεις αποθήκευσης πυρηνικών όπλων.<br /> <br /> Αρκεί να κοιτάξει κανείς το πρόσφατο παρελθόν με την κατάρρευση ενός ρωσικού βομβαρδιστικού Su-24 από ένα τουρκικό F-16, ένα γεγονός το οποίο χειροκροτήθηκε από τα αγγλόφωνα παγκόσμια μέσα ενημέρωσης, ίσως ως μια δυναμική των πραγμάτων που θα ακολουθήσουν, για να συνειδητοποιήσει κάνεις πόσο σημαντική ήταν η Τουρκία για την εφαρμογή των στρατιωτικών σχεδίων του ΝΑΤΟ στη Μέση Ανατολή.<br /> <br /> Ωστόσο, σε μια από τις πιο ανήκουστες περιπτώσεις των τελευταίων δεκαετιών και παρ όλα τα προνόμια που απολαμβάνουν τα μέλη αυτής της συμμαχίας των λευκών , η συμμαχία έκανε το μεγάλο λάθος να υποθέσει ότι ενώ η Τουρκία ήταν υποχρεωμένη να είναι στο πλευρό της Ουάσινγκτον και των Βρυξελλών, η υπόθεση της αποδείχθηκε εσφαλμένη . <br /> <br /> Η Τουρκία δεν αισθάνθηκε υποχρεωμένη να σεβαστεί τους άλλους βασικούς παίκτες του ΝΑΤΟ, και πρώτα και κύρια τις Ηνωμένες Πολιτείες,. Ως εκ τούτου, δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι η ηγεσία της Τουρκίας απογοητεύτηκε από την απειλή της εθνικής της ασφάλεια κατά τον πόλεμο στη Συρία, από την αγνόησή των ζωτικών της συμφερόντων, όπως τα έβλεπε, με τη μορφή της αποτροπής της εμφάνισης μιας κουρδικής αυτονομίας σε οποιοδήποτε σημείο της Μέσης Ανατολής, για να μην αναφέρουμε και στο πραξικόπημα του στρατού κατά του προέδρου της Τουρκίας Ερντογάν, το οποίο αντιμετωπίστηκε με υποκριτική νηφαλιότητα από όλες τις χώρες του ΝΑΤΟ. <br /> <br /> Προσοχή στην μνησικακία των Ελλήνων <br /> <br /> Η "εξέγερση" της Τουρκίας εναντίον του ΝΑΤΟ είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση της σημασίας της Ελλάδας για την ηγεσία του ΝΑΤΟ. Ιδίως δεν έβλαψε το γεγονός ότι η ελληνική πολιτική ελίτ φαίνεται να έχει αποφασίσει να ακολουθεί πάντα πολιτικές που είναι εντελώς αντίθετες με αυτές της Τουρκίας, δηλαδή να μην αμφισβητεί ποτέ τις δυτικές πολιτικές στρατηγικές ανεξάρτητα από τις επιπτώσεις τους στην Ελλάδα. <br /> <br /> Παρά τα οικονομικά δεινά της χώρας τους, οι Έλληνες πολιτικοί ηγέτες δεν έδειξαν σημάδια εναντίωσης στις ολέθριες οικονομικές πολιτικές που επιβλήθηκαν στη χώρα, με τη μορφή "δημοσιονομικής λιτότητας" που προωθείται από την ΕΕ, βασικός στόχος της οποίας είναι η διάσωση των Δυτικοευρωπαϊκών (κυρίως Γερμανικών και Γαλλικών) χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων. <br /> <br /> Στον κατάλογο των πρόσφατων ελληνικών αποφάσεων που ευχαρίστησαν τη Δύση περιλαμβάνεται ο τερματισμός της 27ετούς αντίθεσής της στη χρήση του όρου "Μακεδονία" από τη Δημοκρατία της Μακεδονίας, επιτρέποντας έτσι στη χώρα, η οποία σήμερα ονομάζεται επίσημα Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας, να ξεκινήσει τη διαδικασία ένταξης στο ΝΑΤΟ. <br /> <br /> Η Ελλάδα αντέδρασε επίσης στην "Ρωσική ανάμιξη", απελαύνοντας τέσσερις Ρώσους διπλωμάτες για φερόμενες προσπάθειες τους να αποτρέψουν τη υπογραφή της συμφωνίας με την πΓΔΜ.<br /> <br /> Επιπρόσθετα παρ όλου που ο ελληνικός έρωτας προς την Δύση έχει τις ρίζες του στην διαχρονική αντιπαλότητα με την Τουρκία, αυτό δεν εμπόδισε την Ελλάδα να συνυπάρχει στο Νατο με την Τουρκία . Όπως κατά τον Α ΠΠ η Ελλάδα προσπάθησε να εκμεταλλευτεί την ήττα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας εισβάλλοντας στην Τουρκία, μια εισβολή που τελικά κατέληξε στην ήττα της από τον Κεμάλ Πασά Ατατούρκ, έτσι και σήμερα η Ελλάδα ελπίζει να εκμεταλλευτεί την αυξανόμενη ρήξη μεταξύ Τουρκίας και Δύσης για να εκπληρώσει τους δικούς της εθνικούς στόχους. <br /> <br /> Τα επιχειρήματα των Ελλήνων αξιωματούχων και σχολιαστών ήταν μεταξύ των πιο ηχηρών στην απαίτηση να μην επιτραπεί στην Τουρκία να προμηθευθεί μαχητικά αεροσκάφη F-35 από τις Ηνωμένες Πολιτείες μετά τις αποφάσεις της Άγκυρας να αποκτήσει ρωσικούς πυραύλους S-400 για την εναέρια άμυνα της . Από την πλευρά της, η Ελλάδα εξετάζει σοβαρά την προμήθεια δικών της αεροσκαφών τύπου F-35, ενδεχομένως των ίδιων αεροσκαφών που είχαν αρχικά κατασκευαστεί για την Τουρκία, προκειμένου να ανατρέψει την ισορροπία δυνάμεων υπέρ της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας σε περίπτωση που οι δύο χώρες συγκρούονταν ξανά στο Αιγαίο. <br /> <br /> Το χαρτί της Κύπρου <br /> <br /> Ένας από τα κύρια θέματα διαμάχης μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας είναι η Κύπρος, στην οποία, μετά την προσπάθεια της ελληνικής στρατιωτικής χούντας να την προσαρτήσει στην Ελλάδα το 1973, εισέβαλε η Τουρκία η οποία από τότε ίδρυσε την τουρκοκυπριακή διοικούμενη περιοχή στο βόρειο τμήμα της νήσου, η οποία δεν λογοδοτεί στην επίσημη κυπριακή κυβέρνηση. <br /> <br /> Περιπλέκοντας περαιτέρω τα πράγματα, η Κύπρος είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης με όλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που αυτό συνεπάγεται (αν και η τουρκική ζώνη δεν υπόκειται στους νόμους της ΕΕ, εν αναμονή της επανένωσης), και ενώ υπάρχουν δύο βρετανικές "περιοχές κυρίαρχων βάσεων" του Ακρωτηρίου και της Δεκελείας στο νησί. Αν και οι δυτικές δυνάμεις δεν έχουν αναγνωρίσει τον de facto έλεγχο της Τουρκίας στο μισό της Κύπρου, δεν έχουν επίσης καταβάλει ενεργές προσπάθειες για να εξαναγκάσουν τις τουρκικές δυνάμεις να απομακρυνθούν από το νησί. <br /> <br /> Όπως προαναφέρθηκε, η Τουρκία ήταν πολύ σημαντικός εταίρος του ΝΑΤΟ για να δικαιολογήσει τη διακοπή της σχέσης μαζί της για να ικανοποιήσει τις ελληνικές απαιτήσεις. Αλλά τώρα που οι σχέσεις Τουρκίας-Δύσης έχουν αλλάξει προς το χειρότερο, υπάρχουν ενδείξεις ότι η Δύση θα ταυτιστεί με την Ελλάδα στην ενεργό αντίθεση της με τα τουρκικά σχέδια στην Κύπρο.<br /> <br /> Η αυξανόμενη απόκλιση της Τουρκίας από τη Δύση είχε ως αποτέλεσμα να ασκηθεί εναντίον της μια πιο ήπια εκδοχή της στρατηγικής "μέγιστης πίεσης" που επιδιώκουν οι Ηνωμένες Πολιτείες εναντίον του Ιράν, της Βενεζουέλας και της Βόρειας Κορέας. <br /> <br /> Αν και η Κυβέρνηση Τραμπ δεν έχει "πατήσει τη σκανδάλη" και δεν έχει κάνει ανεπανόρθωτη ζημιά στις σχέσεις ΗΠΑ-Τουρκίας, αρχαΐζει να διαφαίνεται ο ξεκάθαρος συνδυασμός οικονομικών, πολιτικών, ακόμα και στρατιωτικών μέτρων που αποσκοπούν στην απομόνωση και αποδυνάμωση της Τουρκίας. <br /> <br /> Σε ένα μήνυμα που ίσως να απευθυνόταν όχι μόνο στη Συρία και τη Ρωσία, αλλά και στην Τουρκία, η Μεγάλη Βρετανία ανέπτυξε για σύντομο χρονικό διάστημα μια μοίρα στρατιωτικών αεροσκαφών F 35 στην αεροπορική βάση του Ακρωτηρίου της Κύπρου, για εκπαιδευτική αποστολή. Αρκετές πηγές ανέφεραν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες εξετάζουν επιλογές για διεύρυνση της στρατιωτικής συνεργασίας με την Κύπρο, συμπεριλαμβανομένης ενδεχομένως της δημιουργίας στρατιωτικής βάσης των ΗΠΑ ή τουλάχιστον μόνιμης παρουσίας σε μια από τις Βρετανικές βάσεις, ενέργεια που οδήγησε στην αρνητική αντίδραση της ρωσικής κυβέρνησης με το να προειδοποιήσει την Κύπρο να μην υιοθετήσει αντιρωσικές πολιτικές. <br /> <br /> Να τρυπήσει ή να μην τρυπήσει; <br /> <br /> Φαίνεται ότι καμία διεθνής κρίση δεν μπορεί να ολοκληρωθεί χωρίς μια μεγάλη δεξαμενή υδρογονανθράκων να μην κρύβεται κάπου κάτω από ένα έντονα αμφισβητούμενο έδαφος , και η Κύπρος σίγουρα δεν χαλάει αυτή την εικόνα . <br /> Η υφαλοκρηπίδα γύρω από την Κύπρο θεωρείται ότι διαθέτει τεράστια αποθέματα φυσικού αερίου, και αυτό το είδος υποθαλάσσιου πλούτου έχει ήδη οδηγήσει σε κλιμάκωση των εντάσεων. Σε μερικές περιπτώσεις, τα ερευνητικά πλοία που ανήκουν σε εταιρείες γεώτρησης με τις οποίες συνήψε συμφωνία η κυπριακή κυβέρνηση διώχθηκαν από τουρκικά πολεμικά πλοία, αν και τουλάχιστον μία φορά το 2018 ένα πλοίο της ExxonMobil με συνοδεία του αμερικανικού ναυτικού επετράπη να διεξάγει τις μελέτες του χωρίς να εμποδιστεί απ την Τουρκία .<br /> <br /> Από την πλευρά της, η Τουρκία ετοιμάζεται επίσης να κάνει γεωτρήσεις στα ανοικτά των ακτών του τουρκικού τμήματος της νήσου, προκαλώντας αρνητική αντίδραση από σχεδόν κάθε μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο έφτασε στο σημείο να αναστείλει τον διάλογο υψηλού επιπέδου Τουρκίας- ΕΕ και τις διαπραγματεύσεις για συμφωνία αεροπορικών μεταφορών, και να μειώσει τα εκκρεμή προενταξιακά κονδύλια για την Τουρκία μέχρι η Άγκυρα να εγκαταλείψει τα σχέδιά της για άντληση φυσικού αερίου. <br /> <br /> Αν και οι Ηνωμένες Πολιτείες προέτρεψαν σε αυτοσυγκράτηση, απαίτησαν επίσης από την Άγκυρα να σταματήσει την εξερεύνηση για φυσικό αέριο εκτός Κύπρου.<br /> <br /> Η Ρωσία, αντίθετα, περιορίστηκε στο να εκδώσει ένα μήνυμα ανησυχίας, χωρίς όμως να υπαινιχθεί οποιαδήποτε πιθανή αρνητική επίπτωση στις σχέσεις Ρωσίας-Τουρκίας. Ταυτόχρονα όμως , η Μόσχα δεν υποστήριξε ούτε αυτή τις ενέργειες της Τουρκίας. Η υιοθέτηση οποιουδήποτε άλλου τρόπου δράσης σε αυτό το σημείο θα ήταν μάταιη, καθώς η Τουρκία, το ΝΑΤΟ και η ΕΕ βρίσκονται εν μέσω μιας περίπλοκης διαδικασίας επαναδιαπραγμάτευσης των πολιτικών, στρατιωτικών και οικονομικών τους σχέσεων. <br /> <br /> Για να το θέσω πιο ξεκάθαρα, ο Ερντογάν απλά θέλει η Δύση να πάρει την Τουρκία στα σοβαρά. Ωστόσο, είναι πιθανό η Δύση να δεχτεί την υπόδειξη και να υποχωρήσει σε θέματα ζωτικού ενδιαφέροντος για την Τουρκία, ακόμη και με τίμημα τη θυσία αμερικανικών, βρετανικών και γαλλικών συμφερόντων στην περιοχή. Σε περίπτωση που συμβεί αυτό, η Τουρκία θα επιστρέψει στο ΝΑΤΟ ως σημαντικός πυλώνας της συμμαχίας στην ανατολική Μεσόγειο όπως ήταν κάποτε.<br /> <br /> Παρ’ όλα αυτά, παρά τη δημόσια αυτοσυγκράτηση της Μόσχας, το γεγονός ότι η Ρωσία δεν έχει εναντιωθεί στις ενεργές τουρκικές δραστηριότητες τόσο κοντά σε στρατιωτικές βάσεις της Ρωσίας στην Τουρκία ,υποδηλώνει ότι οι δύο χώρες διεξάγουν ήδη υψηλού επιπέδου διαβουλεύσεις για το μέλλον της τουρκικής εκμετάλλευσης φυσικού αερίου στα ανοικτά της Κύπρου, προσθέτοντας κι αυτό στον ήδη εντυπωσιακό κατάλογο κοινών έργων που περιλαμβάνουν τον αγωγό “Turkish Stream”, τον μελλοντικό πυρηνικό σταθμό παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στην Τουρκία, την προμήθεια των προαναφερθέντων s-400 και συζητήσεων για προμήθεια μαχητικών Su-35 ή/και Su-57 και την ανάπτυξη του διμερούς εμπορίου γενικά.<br /> <br /> <a href="http://infognomonpolitics.blogspot.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

South Front: Ξεκόβοντας στεγνά από την Τουρκία

Από την συντακτική ομάδα του South Front: J.Hawk, Daniel Deiss, Edwin Watson; Μέχρι κυριολεκτικά πριν από μερικά χρόνια, χάρη στην αξιοζή...

Διαβάστε την συνέχεια

Στη μνήμη του Τάσου Ισαάκ και του Σολωμού Σολωμού: Οι ήρωες που τους είπαν “τρελούς”…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgPS3A2awh7EGqn-Rn3QXg-RovJOWF5BaWXntgXArzl0Rut_5spZ1jro8q4Ztl9krUI8FlpsFuxBBFeE4sWyGk8phljwU7E2qnMiJN00SVEfdMRSP1Qyjs8MeLFaw9mtP9uOMHrqt2jZTI/s1600/SOLOMOU-SOLOMOS.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="437" data-original-width="777" height="358" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgPS3A2awh7EGqn-Rn3QXg-RovJOWF5BaWXntgXArzl0Rut_5spZ1jro8q4Ztl9krUI8FlpsFuxBBFeE4sWyGk8phljwU7E2qnMiJN00SVEfdMRSP1Qyjs8MeLFaw9mtP9uOMHrqt2jZTI/s640/SOLOMOU-SOLOMOS.jpg" width="640" /></a></div> <div> <br /></div> Του <b>Δρ. Αυγουστίνος (Ντίνος) Αυγουστή *</b><div> Έχουν περάσει 23 ολόκληρα χρόνια από τότε που ο Τάσος Ισαάκ και ο Σολωμός Σολωμού ταξίδεψαν, αγκαλιά με τη γαλανόλευκη, για τη γειτονιά των Αγγέλων. Δύο νέοι που δεν είχαν προλάβει να γνωρίσουν τις χαρές της ζωής, έδωσαν ραντεβού με την ελληνική Ιστορία και κατέκτησαν επαξίως περίοπτη θέση στις χρυσές σελίδες της.<div> <br /></div> <div>  Απέναντι τους στρατιές ολόκληρες από σιδερόφρακτους ανατολίτες που πυροβολούσαν αδιακρίτως προκειμένου να σπείρουν τον πανικό στους εκατοντάδες διαδηλωτές που βρέθηκαν στη νεκρή ζώνη. Το χορό προς την αιωνιότητα έσυρε πρώτος ο Τάσος Ισαάκ, μεσημέρι Κυριακής, στις 11 Αυγούστου του 1996,όταν με το άλκιμο αίμα του έβαφε το κατοχικό συρματόπλεγμα,καθώς ο όχλος των κουβαλητών συνέτριβε το μυρωμένο με τα άνθη της λευτεριά σώμα του. </div> <div> <br /></div> <div> Την ωδή προς τον θάνατο ακολούθησε,τρεις μέρες αργότερα, ο ξάδελφος του Σολωμός Σολωμού που δολοφονήθηκε από το όπλο του έποικου πρώην αξιωματικού του τουρκικού στρατού, λεγόμενου «υπουργού» του ψευδοκράτους,Κενάν Ακίν (καταζητείται αλλά ενώ όλοι γνωρίζουν που βρίσκεται δεν συλλαμβάνεται),την ώρα που ανέβαινε στο σιδερένιο ιστό για να υποστείλει το κατοχικό μίασμα. </div> <div> Θυμάμαι σαν τώρα την ταραχή και το παράξενο βλέμμα του Σολωμού,κάτι σαν υπόσχεση κάτι σαν όρκος τιμής, πάνω από τονιόσκαφτο τάφο του ξαδέλφου του Τάσου Ισαάκ, την ώρα του στερνού αποχαιρετισμού, στο κοιμητήριο Παραλιμνίου… </div> <div> <br /></div> <div> Λίγο αργότερα θα επιχειρήσει να υποστείλει τη τουρκική σημαία και θα δεχθεί τα καταιγιστικά πυράτων αττίλων που θα τον αφήσουν νεκρό, με το αίμα του να στάζει σαν ποτάμι, βάφοντας κόκκινη τη γη που τόσο αγάπησε, με το στερνό τσιγάρο να καίει ακόμα στα χείλη του, κάτω από τις ιαχές αλαλαζόντων «γκρίζων λύκων». </div> <div> <br /></div> <div> Τάσος Ισαάκ και Σολωμός Σολωμού. Οι δύο τελευταίοι ηρωομάρτυρες του Έθνους στην μαρτυρική Μεγαλόνησο στον αγώνα κατά της κατοχής, που με τη θυσία τους έστειλαν ένα ηχηρότατο μήνυμα, θυμίζοντας πως η Κύπρος δεν είναι μόνο χαρούμενες και ξέγνοιαστες διακοπές σε ειδυλλιακές παραλίας. </div> <div> <br /></div> <div> Τάσος Ισαάκ και Σολωμός Σολωμού με τη θυσία τους μας θύμισαν, πως όσα χρόνια κι αν περάσουν τα τετελεσμένα της εισβολής και της συνεχιζόμενης κατοχής, δεν πρέπει να ξεθωριάσουν το φρόνημα μας και δεν πρέπει να σβήσουν τη δίψα για λευτεριά και δικαίωση. </div> <div> <br /></div> <div> Αδικαίωτη έμεινε δυστυχώς η θυσία τους ,άλλη μια ήττα χωρίς πόλεμο. Λευκωσία και Αθήνα, για πολλοστή φορά δεν κατάφεραν, παρά τις μεγάλες προσδοκίες που δημιούργησαν οι θυσίες των Ισαάκ και Σολωμού, να θέσουν την Τουρκία και το κατοχικό καθεστώς ενώπιον των ευθυνών τους και στο εδώλιο του κατηγορούμενου για να δώσουν εξηγήσεις, πρώτα για τις εν ψυχρώ δολοφονίες άοπλων Ελλήνων Κυπρίων, και ύστερα για την συνεχιζόμενη παράνομη κατοχή, με ό,τι αυτή ασφαλώς συνεπάγεται.</div> <div> <br /></div> <div> Λευκωσία και Αθήνα, αντί να προχωρήσουν σε ένα διεκδικητικό αγώνα με στόχο να εκθέσουν διεθνώς την Τουρκία και τα κατά καιρούς μίσθαρνα όργανα της στα κατεχόμενα, προτίμησαν και προτιμούν τη λήθη και την σιωπή. Λευκωσία και Αθήνα, αντί να πάρουν το μήνυμα της θυσίας τους και να το κάνουν λάβαρο και ασπίδα του αγώνα απελευθέρωσης, να το μετατρέψουν σε αγώνα διεκδικητικό των δικαίων του λαού μας, επέλεξαν το δρόμο ενός ανήκουστου και πέρα κάθε ανθρώπινης λογικής συμβιβασμού. </div> <div> <br /></div> <div> Έτσι νόμιζαν και νομίζουν ακόμα πως κατευνάζεται το θηρίο! Υπάρχουν όμως δυστυχώς και χειρότερα: Τίποτε σήμερα δεν θυμίζει πως στο οδόφραγμα της Δερύνειας συντελέσθηκαν τέτοια αποτρόπαια εγκλήματα. Τους δύο νεομάρτυρες του Έθνους θυμούνται μόνο οι οικογένειες τους, μερικοί ρομαντικοί που επιμένουν να μιλούν και να γράφουν προκειμένου να διατηρηθεί άσβεστη η μνήμη τους και φυσικά λιγοστοί πολίτες, που παρευρίσκονται κάθε Αύγουστο, στις εκδηλώσεις χρέους και τιμής που διοργανώνονται στη γενέτειρα τους το Παραλίμνι, από τις οικογένειες τους και τον Σύλλογο Μοτοσικλετιστών Κύπρου. </div> <div> <br /></div> <div> Με την Κυπριακή Δημοκρατία να απουσιάζει παντελώς! Σημαία των καιρών σε μια άναρχη παγκόσμια ακαταστασία (της οποίας μέλη είμαστε κι εμείς δυστυχώς), όπου βασιλεύουν το ψέμα και η υποκρισία. Έτσι μοιραία ξεχνάμε ό,τι δεν έπρεπε ποτέ να ξεχάσουμε, ξεχνάμε και σκεπάζουμε κάτω από τις ένοχες συνειδήσεις μας ό,τι συνθλίβει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. </div> <div> <br /></div> <div> Και αναπόφευκτα ακολουθούν συμβιβασμοί που οι πολιτικοί και οι πλείστοι πολίτες «επιδέξια» τους βαφτίζουν/αποκαλούν αδήριτη ανάγκη, οριοθετώντας τον αγώνα αντίστασης μέσα σε απροσδιόριστες συμβιβαστικές παραμέτρους και όχι σε πλαίσια αντικατοχικά! </div> <div> <br /></div> <div> Υστερόγραφο: Ηγέτης μεγάλου πολιτικού σχηματισμού της Κύπρου που δεν βρίσκεται πια ανάμεσα μας, στην πρώτη συνεδρίαση του Εθνικού Συμβουλίου αμέσως μετά τις στυγνές δολοφονίες των Ισαάκ και Σολωμού, είπε επί λέξει: «θα ασχολούμαστε με ένα πελλό*»! Οι παρευρισκόμενοι σε εκείνη την συνεδρίαση μπορούν να το επιβεβαιώσουν. Αν δεν το άκουγα προσωπικά από τον Βάσο Λυσσαρίδη, δεν θα το πίστευα….Τα συμπεράσματα δικά σας</div> <div> <i>. *τρελός (από το απολωλός)</i> </div> <div> <br /></div> <div> <b><i>* Αναπλ. καθηγητής Παν. θεσσαλίας Από το Μονάγρι Λεμεσού</i></b><br /><br /><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div> </div>

Στη μνήμη του Τάσου Ισαάκ και του Σολωμού Σολωμού: Οι ήρωες που τους είπαν “τρελούς”…

Του Δρ. Αυγουστίνος (Ντίνος) Αυγουστή * Έχουν περάσει 23 ολόκληρα χρόνια από τότε που ο Τάσος Ισαάκ και ο Σολωμός Σολωμού ταξίδεψαν, αγ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελληνοτουρκικές σχέσεις και προτεραιότητες της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής Χάραξη εθνικής στρατηγικής και η πίστη στην σύναψη στρατηγικών συμμαχιών

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjmliyZx7-ObY6kZVcGXGpxLXTifrsYMX2qExrBAgr2gKsgYzvZb9HSwQoGOb6IXFSrzL9monli1V9qenwc4vbnQBT6DxdrqarPfr8hJEkCCBdatRWHIpbw7tL01wl96O1y26EKzeUkc_g/s1600/0f046b61.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="451" data-original-width="630" height="456" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjmliyZx7-ObY6kZVcGXGpxLXTifrsYMX2qExrBAgr2gKsgYzvZb9HSwQoGOb6IXFSrzL9monli1V9qenwc4vbnQBT6DxdrqarPfr8hJEkCCBdatRWHIpbw7tL01wl96O1y26EKzeUkc_g/s640/0f046b61.jpg" width="640" /></a></div> <b><br /> Χρήστος Λουτράδης*</b><br />Οι Ελληνοτουρκικές σχέσεις βρίσκονται πάντα στο προσκήνιο της επικαιρότητας, είτε με την μορφή ακόμη μιας ρητορικής έκρηξης του Τούρκου Προέδρου ή κάποιου άλλου κυβερνητικού αξιωματούχου, με συνειδητή στόχευση το εσωτερικό ακροατήριο της γειτονικής μας χώρας, είτε με την πρόκληση ελεγχόμενης έντασης στην Κύπρο ή στο Αιγαίο με στόχο τον εκβιασμό της Ελλάδας για να καθίσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.<br /><br />H στρατηγική της Άγκυρας απέναντι στην Ελλάδα μέχρι στιγμής παραμένει η ίδια χωρίς καμία αλλαγή παρά την αλλαγή της κυβέρνησης στη χώρα μας και της οποίας ηγείται ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, όπως επίσης παραμένει πιστή στο δόγμα της για διαπραγματεύσεις επί όλων των ανοιχτών, κατά την Άγκυρα, θεμάτων ανάμεσα στις δύο χώρες, με κύριο, και σημαντικότερο αυτό της οριοθέτησης της ΑΟΖ. Η αναθεωρητική πολιτική της Άγκυρας δεν θα πρέπει να μας πιάνει εξ απήνης αφού αποτελεί σταθερή γεωστρατηγική στόχευση της Τουρκίας από την εποχή του πρώην ΥΠΕΞ της Τουρκίας και μετέπειτα πρωθυπουργού, Αχμέτ Νταβούτογλου, ο οποίος υπήρξε και ο θεωρητικός ενορχηστρωτής της θεωρίας του νέο-οθωμανισμού που αποτελεί ακόμη και σήμερα σημαία του Τούρκου Προέδρου Ταγίπ Ερντογάν.<br /><br />Το πως θα αντιδράσει η χώρα μας στην αύξηση της πίεσης για έναν διάλογο εφ όλης της ύλης από το ερχόμενο φθινόπωρο είναι ένα από τα ζητήματα που θα πρέπει να μας απασχολήσουν συλλογικά ως κοινωνία και πολιτικό σύστημα. Η επιτακτική ανάγκη για έναν ολοκληρωμένο σχεδιασμό για τις σχέσεις μας με την Τουρκία, το τι θέλουμε να πετύχουμε από την σχέση αυτή και ποιες είναι οι κόκκινες γραμμές, και κυρίως τι θα γίνει αν παραβιάσουν οι γείτονες στην απέναντι πλευρά του Αιγαίου τις γραμμές αυτές, είναι δεδομένα που θα πρέπει να βρίσκονται στην πρώτη γραμμή του σχεδιασμού από τους επιτελείς του Υπουργείου Εξωτερικών.<br /><br />Η Τουρκία, όσο και αν βαυκαλιζόμαστε θεωρώντας την μια χώρα που βρίσκεται σε απομόνωση από την διεθνή κοινότητα και που σε ένα βαθμό ισχύει, είναι μια χώρα που θα έχει πάντα στρατηγικής σημασίας βαρύτητα και για τις ΗΠΑ και για τους άλλους σημαντικούς παίκτες της περιοχής.<br /><br />Ως εκ τούτου, η χάραξη εθνικής στρατηγικής και η πίστη στην σύναψη στρατηγικών συμμαχιών είναι προαπαιτούμενα για την εξωτερική πολιτική της πατρίδας μας από το φθινόπωρο και έπειτα. Προαπαιτούμενα μείζονος εθνικής σημασίας.<br /><br /><b><i> *Αρθρογράφος/ πρώην συνεργάτης στη Hurriyet Daily News</i></b><div> <br /><a href="https://www.huffingtonpost.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Ελληνοτουρκικές σχέσεις και προτεραιότητες της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής Χάραξη εθνικής στρατηγικής και η πίστη στην σύναψη στρατηγικών συμμαχιών

Χρήστος Λουτράδης* Οι Ελληνοτουρκικές σχέσεις βρίσκονται πάντα στο προσκήνιο της επικαιρότητας, είτε με την μορφή ακόμη μιας ρητορικής έ...

Διαβάστε την συνέχεια

Όχι αγαπητοί… καμία Τουρκία δεν μας προκαλεί, απλά μας κάνει όσα της έχουμε επιτρέψει

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjzIjflQLhuRSfJroTcPAUsnXuAKS6EINrdE1s8kaPN07RN0hEXv-ua12yddbbQAKDZmIiF9vCeULaln43kXiclqHXt5t9LZ4DHn9kpJWnftqoF_7fmubRBvK604pMScO1fxnvqn6US8xI/s1600/Turkey_F-16_F-4.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="790" height="324" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjzIjflQLhuRSfJroTcPAUsnXuAKS6EINrdE1s8kaPN07RN0hEXv-ua12yddbbQAKDZmIiF9vCeULaln43kXiclqHXt5t9LZ4DHn9kpJWnftqoF_7fmubRBvK604pMScO1fxnvqn6US8xI/s640/Turkey_F-16_F-4.png" width="640" /></a></div> <br /> Καθημερινά ακούμε, διαβάζουμε, λέμε μεταξύ μας… νέα τουρκική πρόκληση, ενισχυμένη τουρκική πρόκληση, υπέρτατη τουρκική πρόκληση, Ελλάς και Κύπρος σε ρόλο αδικημένων κορασίδων των παλαιών ταινιών του 1960 και το δάκρυ κορόμηλο. Αυτή είναι η ουσία; Μας προκαλούν, μας αδικούν, ή απλώς κινούνται στα περιθώρια που εμείς, σε Ελλάδα και Κύπρο, τους έχουμε επιτρέψει να κινούνται; Οι Τούρκοι παραβιάζουν εδώ και 45 χρόνια, μαζικά, τον εθνικό εναέριο χώρο. Τι κάναμε για αυτό; <br /> <br /> Καταρρίψαμε κανένα τούρκικο μαχητικό που έμπαινε να σουλατσάρει; Επεκτείναμε τα χωρικά μας ύδατα ώστε να ταυτίζονται με τον εναέριο χώρο, ώστε να αφαιρέσουμε ένα βασικό τουρκικό επιχείρημα για την περιοχή μεταξύ 6-10 ναυτικών μιλίων; Κάναμε κάτι πέρα του να επιφυλασσόμαστε την άσκησης του δικαιώματος των 12 ναυτικών μιλίων στα 12 ν.μ. ή υποκύπτουμε σταθερά στο τουρκικό Casus Belli; <br /> <br /> Παράλληλα διατεινόμαστε -ορισμένοι από εμάς- πως η Τουρκία είναι ανίσχυρη, αγκιστρωμένη στην Συρία, στο Ιράκ, πως θα κρυολογήσει, θα διαλυθεί! Πως συνάδει το ένα με το άλλο; Αν η Τουρκία είναι όντως σε τόσο δυσχερή θέση γιατί δεν τη βοηθάμε να πάει… στον αγύριστο για να ζήσουμε μετά το όνειρό μας χωρίς στρατούς και αμυντικές δαπάνες (τόσο αφελείς είμαστε); <br /> <br /> Γιατί καθόμαστε και «τις τρώμε» και ποτέ δεν απαντάμε; Θα κάνει πράγματι πόλεμο η Άγκυρα; Μπορεί; Είναι έτοιμη; Οι επαΐοντες λένε κατά πλειοψηφία όχι. Τότε γιατί δεν τολμάμε καν να ανακηρύξουμε ΑΟΖ; Μην και αλλάξει απόφαση η Άγκυρα; Για να αποφύγουμε την αμοιβαία καταστροφή; Όσο πιστεύει στην απροθυμία εμπλοκής μας η Τουρκία, τόσο οι πιθανότητες επαναφοράς της στον δρόμο κάποιας έστω λογικής απομακρύνεται. <br /> <br /> Υπάρχει τουρκική απειλή ή όχι τελικά; Και αν ναι γιατί δεν αντιμετωπίζεται; Αν όχι γιατί λέμε μεταξύ μας ανοησίες; Δάκρυ για την κυπριακή ΑΟΖ, οργή για τις γεωτρήσεις, για τα «Γιαβούζ», για τα «Φατίχ», αλλά από ζουμί τίποτα… Τότε προς τι το δάκρυ και η οργή; Είναι βέβαιο πως και άλλα «Γιαβούζ», «Μπάρμπαρος» και «Φατίχ» θα έρθουν και όχι μόνα τους… <br /> <br /> Και όποιος δεν το βλέπει απλώς του συνιστούμε να σκεπάζεται τα βράδια. Η Τουρκία λόγω του όψιμου… έρωτα με τη Ρωσία του Ορθόδοξου αδελφού και σωτήρα Πούτιν (παρότι ο άνθρωπος έχει ως αποκλειστική προτεραιότητα τα συμφέροντα της Ρωσίας και κανενός άλλου), είναι πλέον ανεξέλεγκτη από τον μόνο φραγμό που την συγκρατούσε, την Δύση. Εμείς όμως που, κακά τα ψέματα, δεν χωνεύουμε και πολύ τους Δυτικούς «κουτόφραγκους», περιμένουμε από αυτούς σωτηρία και εξοργιζόμαστε γιατί ο Τραμπ δεν «λιώνει» την Τουρκία. <br /> <br /> Κι όμως μια ματιά στον χάρτη λέει πολλά. Οι ΗΠΑ δεν θέλουν να κάνουν δώρο την Τουρκία στον Πούτιν… Για αυτό και τηρούν στάση αναμονής. Δεν θέλουν και να δώσουν την ευκαιρία στον Ερντογάν να τους ρίξει το φταίξιμο για την παρανοϊκή οικονομική πολιτική που ακολουθεί, η οποία έχει φέρει την Τουρκία στο χείλος της καταστροφής. <br /> <br /> Ωστόσο το πρόβλημα δεν είναι ούτε η Δύση, ούτε η Τουρκία. Το πρόβλημα είναι η σχεδόν γενικώς εμπεδωμένη ελληνική ηττοπάθεια, το άθλιο φοβικό σύνδρομο που μας κατατρύχει έναντι της Τουρκίας. Εδώ και δεκαετίες. <br /> <br /> Η Τουρκία είναι στρατιωτικά ισχυρή. Δεδομένο. Ανίκητη όμως δεν είναι. Σε καμία περίπτωση. Ενώ θέλει πολύ συζήτηση ποια χώρα από τις δυο έχει μεγαλύτερη δυνατότητα απορρόφησης των συνεπειών μιας στρατιωτικής σύγκρουσης. Πολιτικά. Συστημικά. Δεν υπάρχει μόνο η οικονομία. <br /> <br /> Απλώς πρέπει κανείς να χτυπήσει έξυπνα και να αφήσει κατά μέρος τις φιλολογίες περί διεθνούς δικαίου και τήρησης συνθηκών. Καλή σε επίπεδο διακηρύξεων, εντελώς αντιπαραγωγική στην πράξη, ενώ στην περίπτωσή μας δουλεύει και σαν ναρκωτικό… Τουλάχιστον ας θυμόμαστε, ότι δεν μπορείς να επιβάλεις σε μια ισχυρή αναθεωρητική δύναμη την τήρηση της όποιας συνθήκης.<br /> <br /> <a href="https://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Όχι αγαπητοί… καμία Τουρκία δεν μας προκαλεί, απλά μας κάνει όσα της έχουμε επιτρέψει

Καθημερινά ακούμε, διαβάζουμε, λέμε μεταξύ μας… νέα τουρκική πρόκληση, ενισχυμένη τουρκική πρόκληση, υπέρτατη τουρκική πρόκληση, Ελλάς κα...

Διαβάστε την συνέχεια

Αποτροπή ή πόλεμος;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj0EUF_GnLRF0k5yKj-Vbjizw6SN9yqRIXAlyleB1D_-gdiUFWJSgjrdoCS25hhYbkGYdp-0YUn1AOrwQZ8drzbVFegR4heD8deewf2dJULD6GLBBILcBz1mAq0Bw32QqUUUcRVJiKD1HM/s1600/%25CE%25B1%25CF%2580%25CE%25BF%25CF%2584%25CF%2581%25CE%25BF%25CF%2580%25CE%25AE+%25CE%25B7+%25CF%2580%25CF%258C%25CE%25BB%25CE%25B5%25CE%25BC%25CE%25BF%25CF%2582%253B+.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="419" data-original-width="650" height="412" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj0EUF_GnLRF0k5yKj-Vbjizw6SN9yqRIXAlyleB1D_-gdiUFWJSgjrdoCS25hhYbkGYdp-0YUn1AOrwQZ8drzbVFegR4heD8deewf2dJULD6GLBBILcBz1mAq0Bw32QqUUUcRVJiKD1HM/s640/%25CE%25B1%25CF%2580%25CE%25BF%25CF%2584%25CF%2581%25CE%25BF%25CF%2580%25CE%25AE+%25CE%25B7+%25CF%2580%25CF%258C%25CE%25BB%25CE%25B5%25CE%25BC%25CE%25BF%25CF%2582%253B+.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Του <b>Δημήτρη Τσαϊλά* </b><br /> Ίσως ζούμε πάνω σε ροζ συννεφάκια, μάλλον τυφλοί και κουφοί, παρηγορούμαστε μέσα στο σκοτάδι από την πλούσια ιστορία και τη λεβεντιά μας, που θα την ξαναθυμηθούμε το 2021, σε δύο χρόνια από σήμερα, με τις λαμπρές εορταστικές εκδηλώσεις για τα διακόσια χρόνια από την παλιγγενεσία. <br /> <br /> Πιστεύουμε ότι καταλαβαίνουμε την απειλή και ότι όλοι οι αντίπαλοί μας σε αυτό το νέο ανταγωνισμό ισχύος είναι περιτυλιγμένοι με την ίδια οργιαστική ομίχλη του πιθανού μελλοντικού πολέμου. Αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν είμαστε πλέον ίσοι. Είμαστε σε μειονεκτική θέση σε αυτό το παιχνίδι. Βρισκόμαστε ακόμη στην εποχή του παρελθόντος και πρέπει να προβλέψουμε τις αλλαγές καθώς πολλαπλασιάζονται και αναπτύσσονται σε ένα παγκόσμιο σύστημα που βρίσκεται στη φάση της αναγέννησης του και της ανασύνταξης νέων δυνάμεων και πόλων ισχύος. Αγωνιζόμαστε με οράματα πιθανών μελλοντικών προοπτικών, πιστεύοντας ότι η τεράστια δύναμη του διεθνούς δικαίου και των αναπτυσσομένων συμφωνιών θα προστατεύσουν τις θέσεις μας, καθώς προσπαθούμε να "μετασχηματιστούμε" απαλά για να "αντιμετωπίσουμε" την απειλή. Δυστυχώς για όλους, οι γραμμικές υποθέσεις μας είναι λάθος. <br /> <br /> Στην ανατολίτικη τέχνη του πολέμου, έχουνε ένα ρητό: "Σκότωσε, με ένα δανεικό μαχαίρι" Γενικά, πρόκειται για αναφορά σε συμμαχίες, αντιπροσώπους ή εχθρούς των εχθρών μας. Ωστόσο, στη δική μας περίπτωση, το μαχαίρι είμαστε εμείς οι ίδιοι. Οι Τούρκοι προσπαθούν να μας καταστρέψουν με τη χρήση της στρατηγικής τρομοκρατίας. Οι φόβοι θα προκαλέσουν τρόμο, ο τρόμος άσκοπες δαπάνες και τελικά την πτώση μας. <br /> <br /> Αυτά που εφαρμόζουν οι Τούρκοι μας τα λένε ξεκάθαρα και με ρεαλισμό, και ίσως αν ζούσε ο Θουκυδίδης, με όλο το σεβασμό στον αρχαίο ιστορικό, θα έγραφε κάπως έτσι τους νέους διαλόγους Τούρκων προς Έλληνες αυτή τη φορά, αντί για Αθηναίους προς Μήλιους: <br /> <br /> “Θα τροφοδοτήσουμε τους εφιάλτες σας, θα σας ενοχλούμε με οράματα πυρκαγιάς που θα πέφτουν πάνω σας ενισχύοντας τη θέση σας για αποφυγή κινδύνου, καθώς θα σας θυμίζουμε τον θάνατο χιλιάδων Ελλήνων προγόνων σας κατά τη μικρασιατική καταστροφή. Εσείς, μπουνταλάδες συνεχίστε, να ονειρεύεστε κλασικές ναυμαχίες, δοκιμάζοντας τη σκληρή ισχύ σας ενάντια στη δική μας. Με αυτή τη μέθοδο, σας τυφλώσαμε στην πολυπλοκότητα του ανταγωνισμού μεταξύ των ισόρροπων δυνάμεων και καταφέραμε μετά από δεκαετίες, την αναδιοργάνωση μας, και αφού γίναμε περιφερειακοί παράγοντες τώρα είμαστε ηγεμόνας της περιοχής. Δεν είστε προετοιμασμένοι για θάνατο. Είστε προετοιμασμένοι για ακόμη λιγότερες αποτυχίες. Σε αντίθεση με εμάς. <br /> <br /> Για να επαναλάβουμε, το σχέδιό μας είναι απλό: στρατηγική τρομοκρατία. Θέλουμε να σας τρομάξουμε. Θέλουμε να σας αναγκάσουμε να σκέπτεστε ότι είστε ξεπερασμένοι. Μάθαμε πολλά από την τουρκοφοβία σας μετά την εισβολή μας στην Κύπρο τις αμέτρητες παραβιάσεις και τελευταία την απερισκεψία σας στα Ίμια. Ήσασταν τόσο φοβισμένοι. Και στη συνέχεια ξέσπασε η Μεσογειακή διαφορά για τους υδρογονάνθρακες με την ανακήρυξη της ΑΟΖ, κάτι που από καιρό επεξεργαζόμασταν, ενώ εσείς κοιτούσατε αδιάφορα. Τώρα να είστε σίγουροι ότι και εκεί θα καταρρεύσετε, και ξαφνικά χωρίς να πέσει ένας πυροβολισμός θα μοιραστείτε τα πάντα μαζί μας, θέλετε δεν θέλετε. <br /> <br /> Αυτό αποτελεί το δικό μας όραμα, που το ονομάσαμε, «Γαλάζια Πατρίδα». Θα τροφοδοτήσουμε περαιτέρω τους φόβους σας. Θα ενισχύσουμε περαιτέρω τη στρατιωτική ισχύ μας. Θα χρησιμοποιήσουμε την οικονομική μας στάση σε αμυντικά προγράμματα για να σας εκτοπίσουμε, κάθε χρόνο και περισσότερο, ως μεσίτης ισχύος της Μεσογείου. Βρισκόμαστε στη φάση της εφαρμογής, καθώς τα τεράστια σύνορα μας στην περιοχή και ο αεροναυτικός έλεγχος της θάλασσας της Μεσογείου καθιστούν αδύνατη την όποια αντίσταση στα σχέδια μας. Όλοι βλέπουν ότι η Κύπρος δεν είναι πλέον μέσα στην ικανότητά σας να την υπερασπιστείτε. <br /> <br /> Υπάρχουν βέβαια, οι συμφωνίες σας με τους Ισραηλινούς και τους Αιγυπτίους, όπως και με τις εταιρείες συμφερόντων ΗΠΑ και ΕΕ, αλλά δεν έχουν αντιληφθεί την οικονομική τους αιμορραγία με τη διαρκή παρουσία τους στην περιοχή. Ταυτόχρονα, εσείς, μια μακρινή, συγκεντρωτική και απογοητευμένη χώρα, βλέπετε όλο και πιο αναξιόπιστες τις ΗΠΑ ως εταίροι του ΝΑΤΟ. Γνωρίζουμε ότι οι σχεδιαστές της στρατηγικής βλέπουν αυτές τις τάσεις, και όμως δεν είναι σε θέση να τις αντιστρέψουν. <br /> <br /> Θα ενισχύσουμε τους φόβους σας. Θα είμαστε παρόντες σαν ένα προειδοποιητικό σημάδι, σε καθημερινή βάση. Θέλουμε να βλέπετε κάθε ένα από τα αμυντικά και διεθνή αναπτυξιακά μας έργα και αποκτήματα ως δούρειο ίππο. Καταναλώνετε όλα αυτά τα χρόνια το πολιτικό κεφάλαιο σας προσπαθώντας να κάψετε κάθε χαρτί μας, αλλά όταν παίζετε με τη φωτιά. . . καίγεστε κι εσείς. Επίσης όπως έδειξε η μέχρι τώρα ιστορία, τα συμφέροντα συχνά ακυρώνουν τη διατήρηση των σχέσεων και κανείς δεν αγαπάει το μικρό βοσκό που συνεχώς κλαίει και φωνάζει για το λύκο. Δικό σας ήταν ο Αίσωπος που το περιέγραψε στο μύθο του, αλλά δεν μάθατε τίποτα. <br /> <br /> Το χειρότερο είναι όταν αυτός, ο μικρός βοσκός, είναι ο ηγέτης σας. Όταν οι πολίτες βλέπουν τον τρόμο να ζωγραφίζεται στα μάτια του επικεφαλής τους, θα διασκορπιστούν στους τέσσερις ανέμους, καθένας θα αγωνίζεται για τον εαυτό του. Και τότε θα έρθουμε. Θα σας χτυπήσουμε, και με ελάχιστους πόρους, θα σας σπάσουμε. Θα δείξουμε στους πολίτες σας πόσο ανήμποροι είστε, ίσα που μόλις μπορείτε να διαχειριστείτε τον εαυτό σας, πόσο μάλλον την εθνική ασφάλειά σας. Και τότε θα σας περικυκλώσουμε, και με το κοφτερό σπαθί μας, θα πείσουμε καθένα σας να έρθει μαζί μας ή να απομακρυνθεί από το διεθνές σύστημα και να μείνετε σε διεθνή απομόνωση. Οι συμμαχίες και οι αμυντικές συμφωνίες σας, το μεγαλύτερο πλεονέκτημα που έχετε συσσωρεύσει στη Μεσόγειο, θα λιώσει καθώς θα τσιγαρίζεστε τυφλά στις μικρές προκλήσεις μας και αυτοί θα σας περιφρονούν στην παρακμή σας. Τίποτα δεν μάθατε από το 1922, όταν οι σύμμαχοί, σας γύρισαν τη πλάτη. <br /> <br /> Αλλά ακόμα περισσότερο θα σας φοβίζουμε σε αυτοκαταστροφικές συμπεριφορές που διαλύουν τις συνεργασίες σας και διαταράσσουν την παγκόσμια τάξη, ο στόχος μας είναι να σας κάνουμε να υποφέρετε. Αυτή είναι η στρατηγική μας καθώς, ο φόβος των ανθρώπων για απώλεια είναι, τελικά, μεγαλύτερος από τις ελπίδες τους για οφέλη. Εσείς είστε εθισμένοι στον αρνητισμό, και θα τροφοδοτούμε αυτό το συναίσθημά σας. Θα σπρώξουμε τη κάθε υπεράσπισή σας, ανακαλώντας φαντάσματα και τέρατα σε κάθε σκιά και όνειρο σας. <br /> <br /> Βλέπετε, όταν πανικοβάλλεστε, αρχίζετε να ξοδεύετε. Και ξοδεύετε πλουσιοπάροχα. Αλίμονο όμως. Γιατί αυτός είναι ο εχθρός της ελληνικής οικονομίας, σωστά; Από την άλλη, το οπλοστάσιο του διεθνούς δικαίου, το μεγαλύτερο όπλο της δημοκρατίας, φαίνεται αρκετά κουρασμένο. Αλλά εσείς πιστεύετε ότι μπορείτε να εκκινήσετε την ατμομηχανή του δικαίου. <br /> Ω, πώς αγαπάτε να το λέτε αυτό. Ποιος, άραγε, νοιάζεται για την δυναμική της αποτροπή σας, για το πόσο κοστίζει να οικοδομήσετε αξιόπιστη αποτροπή, να ωθήσετε τα όρια της σύγχρονης τεχνολογίας και να προετοιμαστείτε για το μεγαλύτερο πόλεμο στην ιστορία σας. <br /> <br /> Με αυτό τον τρόπο θα κινηθούμε. Δεν έχουμε καμία επιθυμία να πολεμήσουμε, καθώς κανείς από εμάς δεν θα κερδίσει, αλλά δεν μπορείτε να το δείτε. Ο φόβος σας είναι το σκοτάδι που συγχέει και καταναλώνει. Το κλειδί είναι ότι σας αναγκάζουμε, μέσω στρατηγικής τρομοκρατίας, σε μη βιώσιμες δαπάνες, υπερεκμετάλλευση και τελική παρακμή. <br /> <br /> Εμπρός λοιπόν, σας εκφοβίζουμε και εκμεταλλευόμαστε τις αδυναμίες του συστήματός σας. Αναζωογονούμε τις ανασφάλειες, τους φόβους και τα εφηβικά ερεθίσματα που η χώρα σας έχει επιδείξει τόσο καλά τα τελευταία χρόνια. Ο φόβος οδηγεί σε κακές αποφάσεις και παράνοια. Ο φόβος οδηγεί στην απομόνωση. Ο φόβος οδηγεί σε υπερβολική επιβάρυνση και σε πτώχευση των Ελλήνων. Ο φόβος κορυφώνεται με την ίδια την απώλεια που φοβάστε.” <br /> <br /> Συμπεράσματα<br /> <br /> Καθώς η Τουρκία αμφισβητεί τα κυριαρχικά δικαιώματα του Ελληνισμού, οι παρεξηγήσεις για τις ενέργειες και τις προθέσεις του άλλου, μπορούν να μας οδηγήσουν σε ένα θανατηφόρο παίγνιο πολέμου. <br /> <br /> Το εξοπλιστικό πρόγραμμα της Τουρκίας παρουσιάζει ιδιαίτερες προκλήσεις, ως εκ τούτου οι πολιτικοί της Αθήνας πρέπει να μελετήσουν σε βάθος τις παρακάτω τέσσερις θεματικές Πολέμου, και να προχωρήσουν σε μια αξιόπιστη Πολιτική Εθνικής Ασφαλείας. <br /> <br /> 1. Ο πόλεμος ανάμεσα στις συμμαχικές δυνάμεις στη Μεσόγειο είναι τρέλα. <br /> <br /> Τόσο η Τουρκία, όσο και ο Ελληνισμός δημιούργησαν όλα αυτά τα χρόνια, αεροναυτικά οπλοστάσια τόσο σημαντικά ώστε κανείς δεν μπορούσε να είναι σίγουρος για τη νίκη σε μια απόλυτη σύγκρουση. Αυτή η κατάσταση μπορεί να περιγραφεί ως "αμοιβαία ασφαλής καταστροφή" ή τρέλα. Σήμερα, η Τουρκία έχει αναπτύξει το δικό της ισχυρό αμυντικό οπλοστάσιο, ανατρέποντας την ισορροπία δυνάμεων. Από τις αντιπαραθέσεις στη Μεσόγειο Θάλασσα, μέχρι τη θύελλα που συγκεντρώνετε στη Κύπρο, όλοι πρέπει να αναγνωρίσουν ότι ο πόλεμος θα είναι αυτοκτονικός. <br /> <br /> 2. Οι ηγέτες πρέπει να είναι έτοιμοι να διακινδυνεύσουν έναν πόλεμο ακόμη και όταν δεν μπορούν να κερδίσουν <br /> <br /> Αν κανένας δεν μπορεί να κερδίσει τον πόλεμο, και οι δύο, παραδόξως, πρέπει να επιδείξουν με προθυμία να διακινδυνεύσουν να χάσουν για να είναι σε θέση να είναι παρόντες στο παίγνιο ανταγωνισμού. <br /> <br /> Εξετάστε κάθε ρήτρα αυτού του πολεμικού παράδοξου. Από τη μία πλευρά, αν συμβεί ο πόλεμος, και τα δύο έθνη χάνουν. Είναι μια επιλογή που δεν μπορεί να επιλέξει κανένας λογικός ηγέτης. Από την άλλη πλευρά, εάν ένα έθνος δεν είναι πρόθυμο να διακινδυνεύσει τον πόλεμο, ο αντίπαλός του μπορεί να κερδίσει οποιοδήποτε στόχο αναγκάζοντας την πιο υπεύθυνη δύναμη να παραδοθεί. Επομένως, για να διατηρηθούν ζωτικά συμφέροντα, οι ηγέτες πρέπει να είναι διατεθειμένοι να επιλέξουν μονοπάτια που θα θέσουν σε κίνδυνο την ειρήνη. <br /> <br /> 3. Οι επιδόσεις στην εσωτερική πολιτική είναι καθοριστικές <br /> <br /> Τα έθνη που προοδεύουν στο εσωτερικό τους, έχει αντίκτυπο τουλάχιστον σε μεγάλο βαθμό για ότι κάνουν στο εξωτερικό. Εάν η ελληνική οικονομία και οι δημοκρατικοί θεσμοί, ξεπεράσουν τα προβλήματα της περασμένης δεκαετίας, η Αθήνα θα μπορούσε να εδραιώσει τη θέση της στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ. <br /> <br /> Η διατήρηση μιας εξαιρετικής οικονομικής ανάπτυξης της Ελλάδος, η οποία παρέχει τη νομιμότητα για την κυριαρχία του πολιτικού συστήματος με ισχυρούς θεσμούς, είναι μια πράξη υψηλής ευθύνης. <br /> <br /> 4. Η ελπίδα δεν είναι στρατηγική. <br /> <br /> Στη σημερινή Ελλάδα, η στρατηγική σκέψη συχνά περιθωριοποιείται. Η συνεκτική στρατηγική δεν εγγυάται την επιτυχία, αλλά η απουσία της είναι μια αξιόπιστη και σίγουρη διαδρομή αποτυχίας. <br /> <br /> Αυτό που απαιτείται τώρα είναι μια νέα και ευφάνταστη πρωτοβουλία του Ελληνισμού με ισχυρή πολιτική βούληση από τη νέα κυβέρνηση. Σκοπός της κυβερνήσεως των Αθηνών, πρέπει να γίνει ο επαναπροσδιορισμός του στρατηγικού σχεδιασμού του Ελληνισμού υπό το πρίσμα των προκλήσεων που φέρνουν οι ανταγωνισμοί ισχύος στην περιοχή μας. <br /> <br /> Αντί Επιλόγου <br /> <br /> Ο Θουκυδίδης μας διδάσκει: «ο πόλεμος είναι πιθανότερος να γίνει από ό, τι να μη γίνει». Εάν ο Πρωθυπουργός μας και η νέα ομάδα του, στο συμβούλιο εθνικής ασφάλειας, ελπίζουν να αποφύγουν ένα καταστροφικό πόλεμο με την Τουρκία, προστατεύοντας παράλληλα και προωθώντας τα εθνικά συμφέροντα του Ελληνισμού, πρέπει να δώσουν αξιόπιστες απαντήσεις Πολιτικής Εθνικής Ασφαλείας. Υπάρχουν σπάνιες στιγμές που η ιστορία δίδει την ευκαιρία ώστε να επιτευχθεί αλλαγή πορείας. Πιστεύω ότι είναι ακριβώς η κατάλληλη στιγμή τώρα, με τη λύση που όπως φαίνεται είναι μια και μοναδική. «Αποτροπή ή πόλεμος». <br /> <br /> <b><i>* Ο Δημήτρης Τσαϊλας είναι υποναύαρχος ε.α. ΠΝ.</i></b><br /> <br /> <a href="https://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Αποτροπή ή πόλεμος;

Του Δημήτρη Τσαϊλά* Ίσως ζούμε πάνω σε ροζ συννεφάκια, μάλλον τυφλοί και κουφοί, παρηγορούμαστε μέσα στο σκοτάδι από την πλούσια ιστορία...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο πρόγονός σου πλιατσικολόγος, η γενιά σου λαφυραγωγός

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi4sLZWlSc0hkeBF7xqPA5bhVuzpP3HD80QZuVePl2JHF_WcV3pfhqaa6SMJSDyj8PwFmDN06CPqOXckggyIg7KT_XTyek2rAxQn6kx_DnRP9DB9TDZaUkKOGdFEbgdw9sKfE2K_odHou4/s1600/erdogan-polh-turkey.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="437" data-original-width="777" height="358" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi4sLZWlSc0hkeBF7xqPA5bhVuzpP3HD80QZuVePl2JHF_WcV3pfhqaa6SMJSDyj8PwFmDN06CPqOXckggyIg7KT_XTyek2rAxQn6kx_DnRP9DB9TDZaUkKOGdFEbgdw9sKfE2K_odHou4/s640/erdogan-polh-turkey.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Του<b> ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ </b><br />Ξέρετε ποιος είναι ο πιο μεγάλος κίνδυνος για εμάς, δηλαδή για την Κύπρο; Η δικτατορία στην Τουρκία! Η φασιστική δικτατορία! Γιατί; Να σας πω. <br /> Ο φάκελος των εγκλημάτων του Ταγίπ Ερντογάν είναι αρκετά φουσκωμένος. Τόσο στο εξωτερικό όσο και στο εσωτερικό. Αν ανοίξει ο φάκελος της Συρίας, ο Ερντογάν θα βρεθεί στο Διεθνές Δικαστήριο Εγκλημάτων Πολέμου μαζί με τους λαφυραγωγούς τζιχαντιστές. Σε αυτό τον λογαριασμό υπάρχουν οι βόμβες που εξερράγησαν στο Σούρουτς, την Άγκυρα και την Κωνσταντινούπολη και προκάλεσαν ομαδικά εγκλήματα. Ύστερα είναι οι νέοι που δολοφονήθηκαν κατά τις διαδηλώσεις στο πάρκο Γκεζί. Ύστερα τα σκάνδαλα ρουσφετιού. <br /> <br /> Ύστερα οι χιλιάδες αθώοι που ρίχτηκαν στη φυλακή. Μόλις ανατραπεί από την εξουσία, θα του ζητηθεί να λογοδοτήσει για όλα αυτά. Θα βρεθεί στο εδώλιο του κατηγορουμένου. Είτε θα καταδικαστεί σε ισόβια. Είτε θα φύγει από τη χώρα, αν μπορέσει. Δηλαδή, για να μην έχει την τύχη που είχαν όλοι οι δικτάτορες στην Ιστορία, πρέπει να παραμείνει στον θώκο που βρίσκεται τώρα μέχρι να πεθάνει. Μέχρι να πεθάνει! Δεν υπάρχει άλλος δρόμος γι’ αυτόν! Ιδού, αυτό είναι που αποκάλεσα τον πιο μεγάλο κίνδυνο για εμάς. <div> <br /> Επειδή γνωρίζει πολύ καλά τι θα πάθει άμα φύγει από την εξουσία, θα κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για να μην ανατραπεί. Το μεγαλύτερο ατού του είναι αυτά που θα κάνει στο εξωτερικό. Διότι αυτά είναι που τον βολεύουν πιο πολύ. Μόνο έτσι κάνει τους αντιπολιτευόμενους να σιωπήσουν. Και δεν τους κάνει απλώς να σιωπήσουν, καταφέρνει να τους μαζέψει γύρω του. Γίνεται σχεδόν «εθνικός ήρωας». Ιδού η Συρία. Και η Κύπρος. Και στις δύο περιπτώσεις είναι κατακτητής και στις δύο απολαμβάνει την πλήρη στήριξη της αντιπολίτευσης. </div> <div> <br />Όταν εισήλθε στο Αφρίν χειροκροτήθηκε θερμά. Πήρε ένα χειροκρότημα και για την περικύκλωση της Κύπρου από τη θάλασσα. Μόλις γίνει λόγος για την Κύπρο, σταματούν τα νερά στην Τουρκία, σταματούν και τα μυαλά. Υπάρχει ακόμα και παραίνεση από τμήματα της αντιπολίτευσης για να πάει ακόμα πιο πέρα και να δώσει ένα γερό χαστούκι στους Ελληνοκύπριους. Αν επιτεθεί στις πόλεις που βρίσκονται στον νότο και επιχειρήσει να κατακτήσει εδάφη, θα γίνει ο «δεύτερος Ατατούρκ»! <br /> Και θα σιγουρέψει την παραμονή του στον θώκο μέχρι να πεθάνει. Γιατί νομίζετε ότι ετοιμάζεται τώρα να πάρει νέα εδάφη στη Συρία; Για να ενισχύσει τις «εθνικές νίκες» του! Με τέτοιες νίκες προσπαθεί να κλείσει την πληγή από την ήττα του στις δημοτικές εκλογές της Κωνσταντινούπολης. Έτσι αποκαθιστά τις απώλειές του και το γεγονός ότι πέφτει σε δυσμένεια. Έτσι επουλώνει τις πληγές του.</div> <div> <br /> Έχει πάρει τη στήριξη του Πούτιν. Διαχειρίζεται την κατάσταση με τον Τραμπ. Ενώ η Ευρώπη είναι ανήμπορη, όπως πάντα. Του λένε «μην το κάνεις», αλλά ενόσω του το λένε αυτό, εκείνος κάνει περισσότερα και κανείς δεν μπορεί να του κάνει τίποτα. Κοιτάξτε το εξής. Η Αμερική και η Ρωσία συμφώνησαν, λέει, για να μπει στο Μπαμπίτς στη Συρία. Δηλαδή του άναψαν το πράσινο φως για να μπει! Μήπως βγήκε κανείς μέχρι σήμερα να τον ρωτήσει «τι δουλειά έχεις εσύ στη Συρία;». Κατακτά φανερά τα συριακά εδάφη. Και εσείς ακόμα κάνετε λόγο για διεθνές δίκαιο. Ποιο δίκαιο; Αν λειτουργούσε το διεθνές δίκαιο, μήπως θα μπορούσε να μπει καθόλου στη Συρία; Θα μπορούσε να μείνει 45 χρόνια στην Κύπρο; </div> <div> <br />Ο Ταγίπ Ερντογάν σιγουρεύει την καρέκλα του στην Τουρκία μέσω της Συρίας και της Κύπρου. Έχει δύο εχθρούς: Τους Κούρδους στη Συρία. Και τους Ελληνοκύπριους στην Κύπρο. Ενόσω ψηλώνει τους τόνους στην Τουρκία εναντίον και των δύο αυτών εχθρών, παρατείνει την περίοδο παραμονής του στον θώκο. Καίγεται από επιθυμία για να εισέλθει στις προεδρικές εκλογές του 2023 ως ένας εθνικός ήρωας των εθνικών νικών. Και το παράξενο είναι ότι και η αντιπολίτευση τον σιγοντάρει γι’ αυτό. <br /> Τόσο η κυβέρνηση όσο και η αντιπολίτευση στην Τουρκία πάσχουν από την εθνική ασθένεια. Είναι χειρότερη από την πανώλη! Χειρότερη από τη χολέρα. Αυτές είναι δυνατόν να θεραπευτούν, αλλά ακόμα δεν βρέθηκε η θεραπεία για την εθνική ασθένεια, όπως στην περίπτωση του καρκίνου! Επιπλέον, υπάρχει και το εξής: Δεν βολεύει η ειρήνη έναν δικτάτορα όπως ο Ταγίπ Ερντογάν. Πρέπει να συντηρεί τεταμένο το κλίμα και σαν να πρόκειται να ξεσπάσει πόλεμος ανά πάσα στιγμή. Και αυτό κάνει. Ακόμα και εμείς εδώ αρχίσαμε να ρωτάμε ο ένας τον άλλον: </div> <div> <br />Θα γίνει πόλεμος στην Κύπρο; Μέχρι πού θα προχωρήσει η ένταση; Μέχρι πού θα πάρει ο Ταγίπ Ερντογάν τις προκλήσεις του στη θάλασσα; Πόσο υπομονετικά θα συμπεριφερθεί η Ελλάδα, που λέει ότι θα απαντήσει σε οποιανδήποτε ενέργεια με την ελληνοκυπριακή πλευρά; </div> <div> <br /> Ο Μουσταφά Ακιντζί, ο οποίος θα συναντηθεί με τον Αναστασιάδη στις 9 Αυγούστου, λέει «ας ρίξουμε τους τόνους, ας μειώσουμε την ένταση», αλλά δεν έχει κάνει βήμα πίσω από τις κόκκινες γραμμές του. Κοινή επιτροπή για την ενέργεια. Εγγυήσεις της Τουρκίας. Πολιτική ισότητα. Και υπάρχει και το Βαρώσι, που είναι ένα άλλο ακανθώδες θέμα. Η τουρκική πλευρά επιδιώκει να ανοίξει το Βαρώσι υπό τουρκική διοίκηση, αποκλείοντας τα Ηνωμένα Έθνη. Ο Ακιντζί λέει «ας το λύσουμε εντός των ΗΕ». Αν δεν γίνει αυτό που λέει και παρά ταύτα επιχειρηθεί να ανοίξει το Βαρώσι υπό τουρκική διοίκηση με παραγκωνισμό των ΗΕ, τι θα κάνει ο Ακιντζί; Θα αντισταθεί μαζί μας στο ίδιο μέτωπο ενάντια σε αυτή τη νέα πειρατεία;</div> <div> <br /> Άνοιξε η όρεξη των λύκων για νέο πλιάτσικο στο Βαρώσι. Μπροστά ο Ταγίπ, πίσω αυτοί. Ο πρόγονός σου είναι πλιατσικολόγος, η γενιά σου είναι λαφυραγωγός! Πότε ονομάσατε απογραφή το πλιάτσικο;<br /><br /><a href="http://infognomonpolitics.blogspot.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο πρόγονός σου πλιατσικολόγος, η γενιά σου λαφυραγωγός

Του ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ Ξέρετε ποιος είναι ο πιο μεγάλος κίνδυνος για εμάς, δηλαδή για την Κύπρο; Η δικτατορία στην Τουρκία! Η φασιστική δικτατ...

Διαβάστε την συνέχεια