Τούρκος πρέσβης στην Αθήνα: «Δεν κουνάει κανείς το δάχτυλο στην Τουρκία»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgPIxyc-_Q7WwD60Qmz9fCQ8jhvrLKSo1mIdmxiGBKgU1FFLocszjaleG3fVpdKAyB7HA52mpm8qKn7xEkb1VhXi1sdXxHdQ9qZHdM6FCCUjX9US0B2Fpa6bl2CS2ll27DhyphenhyphenmhZeVyPn9E/s1600/%25CE%25A4%25CE%259F%25CE%25A5%25CE%25A1%25CE%259A%25CE%259F%25CE%25A3-%25CE%25A0%25CE%25A1%25CE%2595%25CE%25A3%25CE%2592%25CE%2597%25CE%25A3.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="325" data-original-width="678" height="306" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgPIxyc-_Q7WwD60Qmz9fCQ8jhvrLKSo1mIdmxiGBKgU1FFLocszjaleG3fVpdKAyB7HA52mpm8qKn7xEkb1VhXi1sdXxHdQ9qZHdM6FCCUjX9US0B2Fpa6bl2CS2ll27DhyphenhyphenmhZeVyPn9E/s640/%25CE%25A4%25CE%259F%25CE%25A5%25CE%25A1%25CE%259A%25CE%259F%25CE%25A3-%25CE%25A0%25CE%25A1%25CE%2595%25CE%25A3%25CE%2592%25CE%2597%25CE%25A3.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Ο Τούρκος πρέσβης στην Αθήνα μιλάει για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, σχολιάζει το γεγονός ότι η Κύπρος είναι μέλος της ΕΕ και για την στάση της απέναντι στην Τουρκία, ενώ οι θέσεις του είναι άκρως προκλητικές και αποτελούν ενδεικτικό της αποφασιστικότητας της Τουρκίας για υλοποίηση των επεκτατικών της σχεδίων. <br /> <br /> Ο Τούρκος πρέσβης στην Αθήνα Μπουράκ Οζουγκεργκιν σε δήλωση που έκανε προς το πρακτορείο ειδήσεων Αναντολού, σχολίασε την ένταση για το θέμα της ενέργειας στην Ανατολική Μεσόγειο και τις διμερείς σχέσεις με την Ελλάδα. <br /> <br /> Ο Οζουγκεργκιν δήλωσε πως ήταν λάθος η ένταξη του ελληνοκυπριακού τομέα στην ΕΕ, πριν να υπάρξει λύση στην Κύπρο, πρόσθεσε πως έγιναν δεκτοί στην ΕΕ με μία απόφαση πίσω που πάρθηκε πίσω από κλειστές πόρτες και δήλωσε πως η ΕΕ δεν είναι ένα δικαστήριο και δεν έχει αρμοδιότητα για να παίρνει αποφάσεις σε θέματα που άπτονται του διεθνούς δικαίου, όπως ο καθορισμός θαλασσίων περιοχών, αναφέρουν τα tourkikanea.gr. <br /> <br /> Ο Οζουγκεργκιν ανέφερε πως οι τελευταίες αποφάσεις που πήρε η ΕΕ, δεν ήταν ένα σωστό βήμα και είπε: “Οταν κάποιος λέει πως “Αυτός είναι μέλος μας, εσύ δεν είσαι και εμείς στηρίζουμε το μέλος μας”, αυτό δεν είναι μία νομική θέση αλλά μία πολιτική στάση. Η ΕΕ είτε θα επιλέξει το διεθνές δίκαιο είτε θα κρύβεται πίσω από το δίκιο που αφορά ενότητα και φιλία». <br /> <br /> Ο Οζουγκεργκιν είπε πως με αυτήν της την απόφαση, η ΕΕ απώλεσε την αξιοπιστία της εντός της τουρκικής κοινής γνώμης και πρόσθεσε πως “Η ΕΕ έχασε την ευκαιρία να παίξει θετικό ρόλο στην επίλυση του κυπριακού θέματος και απέκλεισε τον εαυτό της. Μετά από αυτήν της την κίνηση, εγώ πώς μπορώ να εμπιστευτώ την αμεροληψία της στο θέμα του κυπριακού;” <br /> <br /> Ο πρέσβης υπογράμμισε πως οι συγκεκριμένες αποφάσεις δεν θα μπορέσουν να επηρεάσουν την αποφασιστικότητα της Τουρκίας και σχολίασε λέγοντας: “Η Τουρκία δεν προσεγγίζεται έτσι. Δεν κουνάει κανείς το δάχτυλο στην Τουρκία. Εμείς δεν είμαστε μία χώρα που πρόσφατα εμφανιστήκαμε. Για πολλούς αιώνες στην περιοχή μας, έχουμε δικαίωμα λόγου σε αυτά που συμβαίνουν. Οταν επηρεασμένοι από την αναστάτωση που προκάλεσαν οι ελληνοκύπριοι παίρνουν μία τέτοια θέση, αυτό καταδεικνύει την διαταραχή στην στρατηγική όραση της ΕΕ”. <br /> <br /> Ο Οζουγκεργκιν ανέφερε πως καμία πίεση προς την Τουρκία δεν είναι ικανή να την αποσπάσει όταν γίνεται λόγος για τα δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων και είπε πως “Αυτό πρέπει να το ξέρουν. Αυτός ο δρόμος δεν είναι ο δρόμος αυτών που επιθυμούν να συμβάλλουν στην επίλυση του κυπριακού θέματος”. <br /> <br /> ΚΑΘΕ ΝΕΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΝΕΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑ <br /> <br /> Ο Οζουγκεργκιν σχολιάζοντας την επίδραση που θα έχει στις διμερείς σχέσεις η σύσταση της νέας κυβέρνησης μετά τις πρόωρες εκλογές στην Ελλάδα είπε τα εξής: ”Κάθε νέα κυβέρνηση είναι μία νέα ευκαιρία. έτσι το ότι και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μας αλλά και ο κύριος υπουργός μας, ήταν από τους πρώτους που συνεχάρησαν τους ομολόγους τους, είναι κάτι που δείχνει την πρόθεση μας για καλόβουλο άνοιγμα μιας νέας σελίδας και για πρόοδο στις σχέσεις μας στη βάση της καλής γειτονίας και του διεθνούς δικαίου”. <br /> <br /> Ο Οζουγκεργκιν ανέφερε πως στις ελληνοτουρκικές σχέσεις υπάρχουν κάποια δομικά θέματα και είπε: “Πιστεύουμε πως αυτά τα θέματα δεν συνιστούν εμπόδιο στην πρόοδο των διμερών μας σχέσεων. Αντίθετα πιστεύουμε πως θα διευκολύνουν την εξέταση αυτών των θεμάτων με βάση το διάλογο και την αμοιβαία κατανόηση. Πιστεύουμε πως τα θέματά μας μπορούμε να τα επιλύσουμε στο πλαίσιο της καλής βούλησης του διεθνούς δικαίου και της καλής γειτονίας”. <br /> <br /> Ο Οζουγκεργκιν ανέφερε πως έχει αφήσει πίσω της ένα στάδιο της οικονομικής κρίσης και είπε: ”Απέναντι της έχει μία μεγάλη και δυναμική οικονομία έτοιμη για συνεργασίες με την οποία εκ της θέσης της μπορεί να συνεργαστεί. Εμείς είμαστε έτοιμοι. Η Ελλάδα είναι έτοιμη; Αυτό θα το δούμε το επόμενο διάστημα”. <br /> <br /> Ο Οζουγκεργκιν είπε πως από το 2016 και εντεύθεν δεν έγινε δυνατόν να επαναληφθεί ξανά το ανώτατο συμβούλιο συνεργασίας μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας και συνέχισε λέγοντας: “Αν κάνουμε συνεργασίες σε πολλά επίπεδα θα είναι πιο εύκολη και η εξέταση των παγιωμένων θεμάτων μας. Υπάρχουν θέματα στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο που αναμένουν τη λύση τους αλλά αν αυτά τα θέσετε στην διαδρομή των διμερών σχέσεων τότε θα παραμείνετε κολλημένοι. για παράδειγμα εμείς θέλουμε να πραγματοποιήσουμε το ανώτατο συμβούλιο συνεργασίας. Αν περιμένουμε την επίθεση μιας σειράς νομικών και πολιτικών θεμάτων θα χάσουμε ακόμα περισσότερο χρόνο. Δεν υπάρχει κανένας λόγος για να μην αναπτυχθούν οι οικονομικές σχέσεις. Εμείς κοιτάμε τη δουλειά μας”.<br /> <br /> <a href="https://www.pentapostagma.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Τούρκος πρέσβης στην Αθήνα: «Δεν κουνάει κανείς το δάχτυλο στην Τουρκία»

Ο Τούρκος πρέσβης στην Αθήνα μιλάει για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, σχολιάζει το γεγονός ότι η Κύπρος είναι μέλος της ΕΕ και για την στά...

Διαβάστε την συνέχεια

Άγγελος Συρίγος: Η συνάντηση του Καΐρου για το East Med Gas Forum αναδεικνύει την απομόνωση της Τουρκίας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEivUxKAKxI7A2AxDZ1ntNqoo-h6Px7C2Kzo3zM1nvMTr7qhCY-2NhAZES9y-Tyu62NqI-cgftg4yB_S9T0c1_SjhcXPNEdhJSiKX40qJyk3DPU5kiJY87_dlfBoUOGz-_fG5LURvXjtIn8/s1600/exedra.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="359" data-original-width="640" height="358" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEivUxKAKxI7A2AxDZ1ntNqoo-h6Px7C2Kzo3zM1nvMTr7qhCY-2NhAZES9y-Tyu62NqI-cgftg4yB_S9T0c1_SjhcXPNEdhJSiKX40qJyk3DPU5kiJY87_dlfBoUOGz-_fG5LURvXjtIn8/s640/exedra.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Του <b>Γιώργου Φιντικάκη </b><br /> Την ενεργειακή απομόνωση της Τουρκίας στην Αν. Μεσόγειο αναδεικνύει μια ακόμη διεθνής σύνοδος, το East Med Gas Forum, που διεξάγεται σήμερα και αύριο στο Κάιρο, με την συμμετοχή των ΗΠΑ, της Αιγύπτου, του Ισραήλ, της Ελλάδας, της Κύπρου, της Ιορδανίας, της Παλαιστίνης και της Ιταλίας. <br /> <br /> «Σε μια συγκυρία όπου ο Τ. Ερντογάν συνεχίζει την επιθετική του ρητορική, διαμηνύοντας ότι θα επιμείνει στις διεκδικήσεις του στην Αν.Μεσόγειο, και βάλλοντας κατά της ΕΕ για τις κυρώσεις που επέβαλε στην Τουρκία, η "Σύνοδος των 8" στην αιγυπτιακή πρωτεύουσα, στέλνει στην Άγκυρα ένα ακόμη πολιτικό μήνυμα, ως προς το πόσο απομονωμένη είναι από τις εξελίξεις, κατάσταση που δεν πρόκειται να αλλάξει, όσο αυτή ακολουθεί την ίδια γραμμή», όπως δηλώνει στο Liberal.gr, ο βουλευτής της ΝΔ Άγγελος Συρίγος.<br /> <br />  Τον τόνο άλλωστε της Συνόδου, όπου συμμετέχει ο Κ. Χατζηδάκης, δίνει η συμμετοχή σε αυτήν, του Αμερικανού υπουργού Ενέργειας Ρικ Πέρρυ, ο οποίος θα έχει την ευκαιρία να ανταλλάξει απόψεις με τους ομολόγους του για τις βέλτιστες δυνατές μεθόδους αξιοποίησης και εξαγωγής των υπαρχόντων και δυνητικών κοιτασμάτων φυσικού αερίου της νοτιοανατολικής λεκάνης της Μεσογείου, ένα θέμα που καίει την Άγκυρα, αλλά στο οποίο δεν έχει τον παραμικρό λόγο, αφού παραμένει εκτός των συζητήσεων, προς το παρόν τουλάχιστον. Στην ίδια λογική κινείται και η συνάντηση που πιθανότατα θα έχουν οι υπουργοί Ενέργειας Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ και ΗΠΑ, του σχήματος δηλαδή «3+1» που έχει συσταθεί με τις ευλογίες των ΗΠΑ, και το οποίο έχει ανοίξει μια στρατηγική για Ελλάδα και Κύπρο, λειτουργώντας ως μοχλός πίεσης προς την Άγκυρα.<br /> <br /> Από εκεί και πέρα, αυτές οι πρώτες εκτός Ελλάδας επαφές και συναντήσεις του νέου υπ. Ενέργειας Κ. Χατζηδάκη, έχουν περισσότερο τον χαρακτήρα γνωριμίας με τους ομολόγους του, στέλνοντας μήνυμα συνέχισης του δόγματος συνεργασίας των χωρών της περιοχής στα γεωπολιτικά της ενέργειας, παρά οτιδήποτε άλλο. Σε αυτές αναμένεται να κυριαρχήσουν οι τρόποι εμπορικής αξιοποίησης των ανακαλυφθέντων κοιτασμάτων σε Ισραήλ-Κύπρο, μαζί με συναφή θέματα, ωστόσο είμαστε ακόμη μακριά από οριστικές αποφάσεις που θα διαμορφώσουν την επόμενη ημέρα. <br /> <br /> «Τα ανακαλυφθέντα μέχρι σήμερα κοιτάσματα, είναι πολύ μικρά, προκειμένου να αρχίσουν να συζητώνται στα σοβαρά λύσεις, είτε για μονάδα υγροποίησης στην Κύπρο, όπως επιδιώκει η Λευκωσία, είτε για την δημιουργία του αγωγού East Med, ο οποίος θα αναβάθμιζε σημαντικά την θέση της Ελλάδας", όπως εξηγεί ο κ. Συρίγος, προσθέτοντας ότι «αυτή την στιγμή δεν ξεπερνούν τα 10 τρισ. κυβικά πόδια, όταν για λύσεις σαν τις παραπάνω, χρειάζονται τριπλάσιες ποσότητες, δηλαδή 30 τρισ. κ.π». <br /> <br /> Η χώρα επομένως που φιλοξενεί τη «Σύνοδο των 8» είναι για την ώρα ο μεγάλος κερδισμένος στο ενεργειακό παιχνίδι της Αν.Μεσογείου. Η Αίγυπτος αποτελεί τον μοναδικό δρόμο μεταφοράς του αερίου προς τη Δύση, καθώς διαθέτει στη μεσογειακή της ακτή μονάδες υγροποίησης, γεγονός που εξηγεί γιατί σε αυτήν έχουν αποφασίσει να εξάγουν, η μεν Κύπρος το κοίτασμα "Αφροδίτη", το δε Ισραήλ, ποσότητες από το κοίτασμα «Λεβιάθαν». Στη λογική αυτή έχει τη σημασία του ότι οι συμμετέχοντες στη σύνοδο υπουργοί Ενέργειας θα έχουν συνάντηση αύριο στην Αλεξάνδρεια, με τον πρόεδρο της Αιγύπτου, Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι. <br /> <br /> Το μόνο βέβαιο είναι ότι η ενεργειακή ρουλέτα στην περιοχή θα γυρίζει από εδώ και πέρα με ολοένα μεγαλύτερες ταχύτητες, τον τόνο θα δίνουν οι πιθανές νέες ανακαλύψεις αλλά και ο πόλεμος των γεωτρήσεων στον οποίο θα επιδίδεται η Τουρκία, σε μια περιοχή όπου τα πολιτικά ύδατα παραμένουν ακόμη «αχαρτογράφητα». <br /> <br /> Σε αυτό τον αγώνα δρόμου, γεμάτο από επικίνδυνες για την Αθήνα και την Λευκωσία στροφές και ισορροπίες, οι αμερικανικές ευλογίες στην τριμερή συνεργασία Αθηνών-Λευκωσίας-Ιερουσαλήμ, δημιουργούν ευκαιρίες, αλλά και κλιμάκωση των αντιδράσεων από την Άγκυρα, ανεβάζοντας την ένταση. <br /> <br /> Στην ατζέντα της 2ης υπουργικής διάσκεψης του East Med Gas Forum (EMGF) -που πλέον θα έχει μόνιμο χαρακτήρα και μόνιμη έδρα στο Κάιρο- βρίσκονται θέματα, που αφορούν στην πορεία εξέλιξης του εν λόγω σχήματος περιφερειακής συνεργασίας, στην χρηματοδότηση των δραστηριοτήτων του, στη διάρθρωση και οργάνωσή του. Επίσης θα συζητηθούν οι απαραίτητες μελέτες, που θα διεξαχθούν από διεθνείς οργανισμούς, για τη βελτιστοποίηση των μεθόδων αξιοποίησης και εξαγωγής των υπαρχόντων και δυνητικών κοιτασμάτων φυσικού αερίου της νοτιοανατολικής λεκάνης της Μεσογείου.<br /> <br /> <a href="http://infognomonpolitics.blogspot.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Άγγελος Συρίγος: Η συνάντηση του Καΐρου για το East Med Gas Forum αναδεικνύει την απομόνωση της Τουρκίας

Του Γιώργου Φιντικάκη Την ενεργειακή απομόνωση της Τουρκίας στην Αν. Μεσόγειο αναδεικνύει μια ακόμη διεθνής σύνοδος, το East Med Gas For...

Διαβάστε την συνέχεια

Άρθρο Τούρκου αρθρογράφου: Η μοναξιά της Τουρκίας στην Αν. Μεσόγειο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhiOtsUoIzHw1JTBsAEZbf08TmWm5VZJoRa2LybIVzOHhRAc_4t8SZ5ylY5jeiyfWZxDS5YrYkKWk4LHPBNJl5Ut0GdUNAiL2aOfiLvWHhYocqjaepqnUz_FbjNrmwYi_WTnGGzDqH_DvM/s1600/kuresel-enerji-denkleminde-2018-ilk-ceyrek-dogu-akdeniz-gorunumu.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1481" data-original-width="1600" height="592" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhiOtsUoIzHw1JTBsAEZbf08TmWm5VZJoRa2LybIVzOHhRAc_4t8SZ5ylY5jeiyfWZxDS5YrYkKWk4LHPBNJl5Ut0GdUNAiL2aOfiLvWHhYocqjaepqnUz_FbjNrmwYi_WTnGGzDqH_DvM/s640/kuresel-enerji-denkleminde-2018-ilk-ceyrek-dogu-akdeniz-gorunumu.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Ένα άρθρο του Μουσταφά Μπαλμπάυ, που <a href="http://www.cumhuriyet.com.tr/koseyazisi/1502310/Akdeniz_deki_yalnizligimiz_.html?utm_source=gazeteoku&utm_medium=referral">δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Τζουμχουριέτ </a>και αξίζει να διαβαστεί με προσοχή από Έλληνες της Κύπρου και της Ελλάδας, κυρίως από τους διπλωμάτες και τους πολιτικούς.<br />Τα θέματα εξωτερικής πολιτικής όσο περνάει ο καιρός επηρεάζουν όλο και περισσότερο την οικονομία, την εσωτερική ειρήνει και την εθνική ασφάλεια της Τουρκίας. Ας δούμε σήμερα τι γίνεται στην Αν. Μεσόγειο...<br /> Μετά το Fatih, το Yavuz και το Barbaros Hayrettin, πλέεει προς την περιοχή αυτή και το τέταρτο ερευνητικό πλοίο μας. <br /> Όταν πρόκειται για τα εθνικά συμφέροντα της Τουρκίας, ασφαλώς όλοι μας πρέπει να στηρίζουμε τα βήματα που γίνονται με ψυχραιμία και λογική.<br /> Για παράδειγμα, τα τέσσερα κόμματα του τουρκικού κοινοβουλίου, εξέδωσαν κοινή ανακοίνωση για το θέμα, υπογραμμίζοντας ότι πρέπει να προστατευθούν τα δικαιώματά μας στην Αν. Μεσόγειο.<br /><br /> Όμως το νόμισμα έχει και την άλλη πλευρά του.<br /> Το πρόβλημα της χρήσης της Αν. Μεσογείου ξεκίνησε το 2003. Τη χρονιά εκείνη η Κύπρος υπέγραψε συμφωνία με την Αίγυπτο για την οριοθέτηση της ΑΟΖ. Τότε θα έπρεπε να κάνουμε κάτι, είτε για να παρεμποδίσουμε την υπογραφή της συμφωνίας, είτε να κάνουμε κι εμείς ένα ισοδύναμο, για την ισορροπία του πράγματος.<div> <br /> Τις ημέρες εκείνες το ΑΚΡ ήταν που είχε αρχίσει να κοροϊδεύει τους διπλωμάτες, αποκαλώντας τους “monşer”.<br /> Η Κύπρος συνέχισε να υπογράφει συμφωνίες αριοθέτησης της ΑΟΖ με το Λίβανο, το 2007 και το Ισραήλ το 2010. <br /> Τις ημέρες εκείνες το ΑΚΡ έψαχνε ποια ομάδα θα υποστηρίξει στο Λίβανο, ενώ με το Ισραήλ περνούσαμε την περίοδο του “One minute” που είπε ο Ερντογάν στον Σιμόν Πέρες, ενώ στο παρασκήνιο εφάρμοζε πολιτική “More money” με το Ισραήλ.<br /> Ενώ γίνονταν όλα αυτά, ανακοινώθηκε το 2009 και το 2010 ότι στην Αν. Μεσόγειο βρέθηκαν κοιτάσματα φυσικού αερίου 900 μ3.</div> <div> <br /> Μόλις έγινε αυτό, χώρες όπως οι ΗΠΑ, η Αγγλία και η Ρωσία, που δεν έχουν ακτές στη Μεσόγειο, καθώς και η Ιταλία και η Γαλλία, βρέθηκαν να διεκδικούν δικαιώματα στην περιοχή, μέσω των ενεργειακών εταιρειών που υπέγραψαν συμβόλαια με τις χώρες που είχαν τα κοιτάσματα. <br /> Μέχρι το 2010 η Κύπρος, που ελιχε την υποστήριξη της Ελλάδας, του Λιβάνου και του Ισραήλ, προχώρησε στην χάραξη 13 θαλασσοτεμαχίων (οικοπέδων).<br /> Την ίδια περίοδο το ΑΚΡ ήταν απασχολημένο με την οικοπεδοποίηση των μεγάλων πόλεων και τον προσπορισμό κερδών από τη διαδικασία αυτή.<br /><br /> Και έτσι ήλθαμε στις μέρες που διανύουμε τώρα...<br /> Αφού το πλοίο έκανε γεώτρηση και έφθασε στο βυθό της Μεσογείου, αρχίσαμε να στέλνουμε στην περιοχή το ένα πλοίο μετά το άλλο!<br /> Μπορεί κάποιος να μας πει:<br /> Αδελφέ, μπορεί να αργήσαμε, όμως τώρ ακάνουμε αυτό που πρέπει, τι άλλο θέλεις;</div> <div> <br /> Όχι... Όπως δεν κάνατε αυτό που πρέπει στην ώρα του, και τώρα δεν κάνετε αυτό που πρέπει. Γι' αυτό είμαστε εντελώς μόνοι στην υπόθεση αυτή. <br /> Εάν η Τουρκία ακολουθούσε την παρακαταθήκη του Μ. Κεμάλ "Ειρήνη στην πατρίδα, ειρήνη στον κόσμο"...</div> <div> <br /> ...και όταν έγινε το πραξικόπημα στην Αίγυπτο εάν λέγαμε στην κυβέρνηση Σίσι "Κι εμείς ζήσαμε τις περιόδους του πραξικοπήματος. Δεν κάνει καλό στη χώρα. Η εμπειρία μας στο θέμα αυτό, μπορεί να είναι χρήσιμη σ' εσάς", δεν θα διακόπταμε τις σχέσεις μας με τη χώρα αυτή...</div> <div> <br /> ... όταν ξεκίνησε ο εμφύλιος στη Συρία εάν λέγαμε "Κρατήστε μια ισορροπημένη πολιτική ανάμεσα στο θέμα της εθνικής ασφάλειας και των ατομικών ελευθεριών. Εμείς θέλουμε μια Συρία με εσωτερική ειρήνη, με εξασφαλισμένη την εδαφική της ακεραιότητα και με συνθήκες ανάπτυξης της δημοκρατίας", σήμερα τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά. Όταν τον Απρίλιο του 2011 ήλθε στην Αντιόχεια η πρώτη ομάδα των 300 προσφύγων, εάν συνεννοούμασταν με τη Δαμασκό και τη Διεθνή κοινότητα, το θέμα θα σταματούσε εκεί.</div> <div> <br /> Παραδοσιακά είμαστε η χώρα που πάντα, ακόμα και στις πιο σοβαρές κρίσεις, μεσολαβούσε μεταξύ Ισραήλ και Παλαιστίνης για να βρεθούν λύσεις. Το ΑΚΡ, όχι μόνο έγινε μέρος του προβλήματος, αλλά ταυτίστηκε ακόμα και με εσωτερικές ομάδες της Παλαιστίνης (Χαμάς, σ.τ.μ.).<br /> Σήμερα σ' αυτές τις τρεις χώρες δεν έχουμε πρέσβη.</div> <div> <br /> Στην ένταση που έχουμε με την Κύπρο, κανένα κράτος του κόσμου δεν είναι με το μέρος μας.<br /> Ακόμα και μια πολύ μεγάλη δύναμη, όταν απομονώνεται, αποδυναμώνεται.<br /> Αυτό βιώνουμε τώρα στην Αν. Μεσόγειο<br /><br /><a href="http://infognomonpolitics.blogspot.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Άρθρο Τούρκου αρθρογράφου: Η μοναξιά της Τουρκίας στην Αν. Μεσόγειο

Ένα άρθρο του Μουσταφά Μπαλμπάυ, που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Τζουμχουριέτ και αξίζει να διαβαστεί με προσοχή από Έλληνες της Κύπρου ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το ενεργειακό «Ελντοράντο» στην Ανατολική Μεσόγειο και οι εύθραυστες ισορροπίες στο τρίγωνο Ελλάδα, Κύπρος, Τουρκία.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhNKObE8k76OFKO87XYOUCk6OCOTkmD9D5ksxx0a13ZeByDgjIzh482djIFD19yYFtJfbHpmogrLiUxi_dftlGSFws66qWKQ2fsqrAKV8fpsZkHDd5B_2HSkjB3XHX8UTH8AKcCM4nlHRE/s1600/Yavuz.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="636" data-original-width="960" height="424" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhNKObE8k76OFKO87XYOUCk6OCOTkmD9D5ksxx0a13ZeByDgjIzh482djIFD19yYFtJfbHpmogrLiUxi_dftlGSFws66qWKQ2fsqrAKV8fpsZkHDd5B_2HSkjB3XHX8UTH8AKcCM4nlHRE/s640/Yavuz.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <b>Διονύσης Τσιριγώτης*</b><br /> Η επαναφορά του Κυπριακού ζητήματος στην κορυφή της διπλωματικής ατζέντας της Βορειοατλαντικής συμμαχίας, απόρροια των αναφυόμενων αναδιανεμητικών ζητημάτων στο διαφαινόμενο ενεργειακό «Ελντοράντο» της Ανατολικής Μεσογείου, δημιουργεί πολλαπλά στρατηγικά παίγνια τόσο για τους περιφερειακούς, όσο και για τους πλανητικούς κρατικούς δρώντες.<br /> <br /> Δεν είναι άλλωστε τυχαίες μια σειρά από «δηλώσεις από το αμερικανικό Στέιτ Ντιπάρτμεντ, […] από τον Μπέντζαμιν Νετανιάχου, […] τον Εμανουέλ Μακρόν, […] και από το Σεργκέι Λαβρόφ» που υπογραμμίζουν την «ανάγκη επίλυσης του Κυπριακού». Χωρίς βέβαια να παραγνωρίζουμε τον κεντρικό στρατηγικό ρόλο των ΗΠΑ στην περιοχή, δεν θα πρέπει να παραβλέψουμε και τα διαπλεκόμενα γεωστρατηγικά συμφέροντα και των άλλων περιφερειακών δυνάμεων –Αγγλία, Γαλλία– που αντιπαραβάλλονται με τις προδηλώμενες αξιώσεις ισχύος της Άγκυρας για την ενεργή της συμμετοχή στο διαμοιρασμό των ενεργειακών κοιτασμάτων της Κυπριακής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) αλλά και στο Αιγαίο. <br /> <br /> Ως εκ τούτου, η σταδιακά κλιμακούμενη εφαρμογή της στρατηγικής της εξαναγκαστικής διπλωματίας των «πλωτών γεωτρυπάνων» από την πλευρά της Άγκυρας στην Κυπριακή ΑΟΖ, με τη δημιουργία ενός τετελεσμένου, από τη γεώτρηση του «Πορθητή» (Fatih) σε μη οριοθετημένο τμήμα της Κυπριακής ΑΟΖ, σε συνδυασμό με την αποστολή του δεύτερου πλωτού-γεωτρυπάνου «Γιαβούζ» (Yavuz) στα ανοιχτά της Καρπασίας, και με το «Μπαρμπαρός» να δραστηριοποιείται, για σεισμογραφικές έρευνες στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Κύπρου – Ρόδου, θα συνωθήσει στη συγκαιρινή διπλωματική απομόνωση της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /> <br /> Με μεθοδικές διπλωματικές κινήσεις, Ευρωπαϊκή Ένωση και ΗΠΑ, απομειώνουν τα πολιτικοδιπλωματικά, οικονομικά και στρατιωτικά ερείσματα του προέδρου Ερντογάν. Αρχικά το Συμβουλίου Εξωτερικών υποθέσεων της ΕΕ (15.7.2019) ανακοίνωσε την επιβολή κυρώσεων στις έκνομες ενέργειες της Τουρκίας στην Κυπριακή ΑΟΖ, με την εφαρμογή μιας δέσμης μέτρων σε τρεις κατευθύνσεις –αναστολή των διαπραγματεύσεων για την υπογραφή νέας συμφωνίας στο τομέα των αεροπορικών μεταφορών, «“πάγωμα” της προενταξιακής βοήθειας ύψους 145,8 εκατ. ευρώ από την ΕΕ στην Τουρκία το 2019» και την «αναστολή της χορήγησης δανείων από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων για έργα τα οποία υλοποιούνται υπό την εγγύηση του τουρκικού κράτους». Ακολούθως, η αμερικανίδα υφυπουργός άμυνας, Ελεν Λορντ, γνωστοποίησε την πρώτη δέσμη κυρώσεων για την έναρξη της παραλαβής των S-400 από την Άγκυρα (17.7. 2019): «Οι ΗΠΑ και άλλοι εταίροι στο πρόγραμμα των F-35 είναι ευθυγραμμισμένοι στην απόφαση να αναστείλουν (τη συμμετοχή) της Τουρκίας στο πρόγραμμα και να ξεκινήσουν τη διαδικασία για να απομακρύνουν επίσημα την Τουρκία από το πρόγραμμα».<br /> <br /> Υπό το πρίσμα των ανωτέρω εξελίξεων, το ερώτημα που τίθεται είναι εάν και σε ποιο βαθμό η συγκαιρινή διπλωματική απομόνωση της Τουρκίας και ο στρατηγικός της εναγκαλισμός με τη Μόσχα, οδηγεί στη γεωπολιτική αναβάθμιση Ελλάδας-Κύπρου. <br /> <br /> Η Λευκωσία έχει ήδη δραστηριοποιηθεί στο πολιτικοδιπλωματικό πεδίο αναζητώντας αξιόπιστους συντελεστές εξωτερικής εξισορρόπησης απέναντι στις Τουρκικές απειλές και αναβαθμίζοντας τη θέση-ρόλο της στην περιοχή. Όπως επισημαίνει και ο υπουργός Ενέργειας, Εμπορίου και Βιομηχανίας της Κύπρου, Γιώργος Λακκοτρύπης: «καταφέραμε να κτίσουμε μια αμοιβαία επωφελή σχέση με παγκόσμιας κλάσης δυνατούς παίκτες και ισχυρές χώρες, όπως το Ισραήλ και οι ΗΠΑ, που έχουν τόσο το οικονομικό, όσο και το πολιτικό εκτόπισμα».<br /> <br /> Στο πλαίσιο της ίδιας συλλογιστικής, θα πρέπει να ειδωθεί και η σύσταση του διεθνούς καθεστώτοςEastern Mediterranean Gas Forum, με τη συμμετοχή της Αιγύπτου, Κύπρου, Ελλάδας, Ιταλίας, Ισραήλ, Ιορδανίας και Παλαιστίνης, με αντικειμενικό στόχο «τη συνεκμετάλλευση των υδρογονανθράκων της Ανατολικής Μεσογείου». Ενώ δεν δύναται να παροραθεί και η Γαλλοκυπριακή συμφωνία για τη χρήση των υποδομών στη ναυτική βάση «Ευάγγελος Φλωράκης» από το Γαλλικό Ναυτικό. Καθώς και οι νέες συνεργασίες στα πλαίσια του ενεργειακού προγράμματος της Κύπρου, με την καταρχήν συμφωνία των εταιρειών Total – ENI για από κοινού έρευνες στο οικόπεδο 7 της κυπριακής ΑΟΖ.<br /> <br /> Ωστόσο, οφείλουμε να προσημειώσουμε ότι η διαπραγματευτική ισχύς ενός λιγότερου ισχυρού κράτους είναι απότοκη της διαμορφωθείσας ισορροπίας ισχύος σε πλανητικό επίπεδο, γεγονός που αντικατοπτρίζεται στο είδος-μέτρο των εξωτερικών του απειλών και στην ύπαρξη συντελεστών εξωτερικής εξισορρόπησης, μέσω πολιτικοστρατηγικών συμπράξεων με μία ή περισσότερες από τις εκάστοτε Μεγάλες Δυνάμεις, που επιζητούν την αξιοποίηση ενός συγκριτικού πλεονεκτήματος –ενεργειακούς πόρους, γεωγραφική θέση– του πρώτου. Ως εκ τούτου και συνεκτιμώντας την αξονική αρχή της στρατηγικής των ΗΠΑ, για την ανάσχεση των ηπειρωτικών δυνάμεων στην περίμετρο της Ευρασίας, καθ’ όλη τη διάρκεια της ψυχροπολεμικής-μεταψυχροπολεμικής περιόδου, η Τουρκία ανάγεται σε αναντικατάστατο γεωπολιτικό άξονα. Γιατί όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται σε έκθεση του αναπληρωτή υπουργού εξωτερικών των ΗΠΑ για τις ευρωπαϊκές υποθέσεις, LawrenceEagleburger, (5 Σεπτεμβρίου 1981):<br /> <br /> <i>Η Τουρκία είναι μια χώρα ζωτικής σημασίας για ένα ευρύ φάσμα σημαντικών συμφερόντων των ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο, στη Δυτική Ευρώπη, στη Νοτιοδυτική Ασία και στο ΝΑΤΟ. Είναι το πλησιέστερο σημείο του ΝΑΤΟ που θα μπορούσε να απειλήσει άμεσα τη σοβιετική «καρδιά της γης». Είναι επίσης το πλησιέστερο σημείο του ΝΑΤΟ που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την άμεση μετακίνηση κατευθείαν στη Νοτιοδυτική Ασία. Η αξία της Τουρκίας για τη Δύση, πραγματική και δυνητική, είναι επομένως τεράστια [...]</i><br /> <i>[…] είναι επίσης αναπόσπαστο μέρος του ιστού των ανατολικών μεσογειακών θεμάτων. Έχει μεγάλη επιρροή στην εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ σε σχέση με την Ελλάδα και την Κύπρο. Το αντίστροφο δεν είναι λιγότερο αληθές. Για τον λόγο αυτό, πρέπει να εξετάσουμε και την Τουρκία υπό το πρίσμα των άλλων σημαντικών συμφερόντων των ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο.</i><br /> <br /> Αντιλαμβανόμαστε λοιπόν ότι οι εύθραυστες ισορροπίες που δημιουργούνται στην Ανατολική Μεσόγειο με τη φαινομενική διπλωματική απομόνωση της Τουρκίας, ένα και μόνο πράγμα καταδεικνύουν. Ότι μια ενδεχόμενη μεταστροφή του πολιτικοστρατηγικού της προσανατολισμού θα προκαλούσε μια ενδοσυστημική αλλαγή στη περιφερειακή ισορροπία ισχύος με άμεση αντανάκλαση στο πλανητικό επίπεδο.<br /> <br /> Για το λόγο αυτό είναι πολύ πιο πιθανό η Ουάσιγκτον να εφαρμόσει τη στρατηγική του «δημιουργικού χάους», υπονομεύοντας εσωτερικά το καθεστώς Ερντογάν και εξαιρετικά απίθανο να προκαλέσει την έξοδο της Τουρκίας από το ΝΑΤΟ, λόγω των αναμφίλεκτων στρατιωτικών τους επενδύσεων. Όπως χαρακτηριστικά επισημαίνει ο γενικός γραμματέας του NATO, Γενς Στόλτενμπεργκ, (18.7.2019):<br /> <br /> <i>«Η συμβολή της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ και η συνεργασία του ΝΑΤΟ με την Τουρκία, είναι πολύ πιο βαθιά και ευρύτερη από τα F-35».</i><br /> <i>«Η Τουρκία ως σύμμαχος του ΝΑΤΟ, είναι πολλά περισσότερα από τα S-400. Η Τουρκία ήταν ενσωματωμένο κομμάτι του συστήματος αεράμυνας του ΝΑΤΟ και έτσι θα παραμείνει».</i><br /> <br /> Αντίστροφα, Ελλάδα και Κύπρος, για μια σειρά από λόγους και αιτίες που συνέχονται με εσωτερικούς-εξωτερικούς δομικούς περιορισμούς, δεν έχουν μεταφράσει το ειδικό γεωπολιτικό τους βάρος σε ανάλογα πολιτικοδιπλωματικά-οικονομικά οφέλη.<br /> <br /> Η πρώτη, λόγω της υψηλής ευαισθησίας τρωτότητας του συμφέροντος επιβίωσής της, θα επιλέξει την πολιτική της μονομερούς εξάρτησης από τις ΗΠΑ-ΝΑΤΟ, ήδη από την μεταπολεμική-μεταεμφυλιακή περίοδο. Η δεύτερη, σε κατάσταση «πολιορκίας», από την εφαρμογή του στρατηγικού δόγματος της «ΓαλάζιαςΠατρίδας» για την άσκηση της τουρκικής θαλάσσιας κυριαρχίας σε Αιγαίο, Ανατολική Μεσόγειο και Μαύρη Θάλασσα, επιχειρεί να εξαργυρώσει τον ενεργειακό της πλούτο με τη διασφάλιση της εσωτερικής-εξωτερικής της κυριαρχίας.<br /> <br /> Εν ολίγοις και λαμβάνοντας υπόψη την ακρογωνιαία αρχή της αυτοβοήθειας που διέπει την πολιτική κάθε κράτους που επιζητά τη βιωσιμότητά του, οφείλουμε να κατανοήσουμε και να συνυπολογίσουμε την απαρέγκλιτη στρατηγική κατεύθυνση των Μεγάλων Δυνάμεων στην ιστορική διαχρονία, που περιγράφεται, από τον ανεξάρτητο βουλευτή Βόλου, Γεώργιο Φιλάρετο (εν έτει 1897) καταδεικνύοντας τον εξωτερικό, δομικό περιορισμό της ελληνικής στρατηγικής πράξης: <br /> <br /> <i>«Η ιστορία διδάσκει ημάς, ότι αι Ευρωπαϊκαί Κυβερνήσεις παρενέβησαν υπέρ της Ελλάδος μόνον εν την τελευταία ώρα και πάντοτε παρά την θέλησίν των, πάσαι δε ανεξαιρέτως περί ενός μόνον συνεφώνουν : πώς να μη επιτρέψωσι την ανάπτυξιν Ελληνικού Κράτους τοσούτον ισχυρού, ώστε να είναι αληθώς ανεξάρτητων».</i><br /> <br /> <b><i>*Επίκουρος καθηγητής στο τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πειραιώς </i></b><br /> <br /> <a href="https://www.huffingtonpost.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Το ενεργειακό «Ελντοράντο» στην Ανατολική Μεσόγειο και οι εύθραυστες ισορροπίες στο τρίγωνο Ελλάδα, Κύπρος, Τουρκία.

Διονύσης Τσιριγώτης* Η επαναφορά του Κυπριακού ζητήματος στην κορυφή της διπλωματικής ατζέντας της Βορειοατλαντικής συμμαχίας, απόρροια ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι πραγματικές ακτίνες αποκάλυψης στόχων των S-400 και η επιχειρησιακή εμπειρία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjjPBJrVoXIOGAwR9kYtdaKEOwzQWo9RnlxW4IZYwUqhTI8uxWWESVQDFU-ERgO4kdJSOhy22cnW0dD8dp_WIgmZv-YumSnA_75lnZ7Sh1o4llchCrKFr3o9R07zE2pzGi-cIak4EGAhO0/s1600/S-400.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="670" height="382" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjjPBJrVoXIOGAwR9kYtdaKEOwzQWo9RnlxW4IZYwUqhTI8uxWWESVQDFU-ERgO4kdJSOhy22cnW0dD8dp_WIgmZv-YumSnA_75lnZ7Sh1o4llchCrKFr3o9R07zE2pzGi-cIak4EGAhO0/s640/S-400.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Μετά την <a href="https://elladasimera.blogspot.com/2019/07/s-400_24.html" target="_blank">αναφορά στα τρωτά σημεία</a>, ερχόμαστε στο πλέον σημαντικό ζήτημα, αυτό της επιχειρησιακής αξιοποίησης του S-400 Triumf. Αυτό της πραγματικής ακτίνας αποκάλυψης και εγκλωβισμού στόχων που πραγματικά εξασφαλίζει. Ας δούμε μερικές πληροφορίες… <br /> <br /> Σε ινδικό διαδικτυακό τόπο (the print) διαβάζουμε ότι το ρωσικό σύστημα (η Ινδία το έχει επίσης παραγγείλει μέσω σύμβασης ύψους 5,2 δισεκατομμυρίων δολαρίων) μπορεί να εντοπίσει ιπτάμενους στόχους σε αποστάσεις της τάξης των 600 χιλιομέτρων. <br /> <br /> Διαβάζουμε επίσης ότι μπορεί να πλήξει στόχους όπως αεροσκάφη, πυραύλους και μικρού μεγέθους μη επανδρωμένα αεροπλάνα σε αποστάσεις μέχρι και 400 χιλιόμετρα, με παράλληλη δυνατότητα προσβολής βαλλιστικών πυραύλων και πολυηχητικών (hypersonic) όπλων. <br /> <br /> Σε σύγκριση δε με το προγενέστερο S-300, ο ρυθμός βολής του είναι κατά 2,5 φορές ταχύτερος. Κάθε σύστημα S-400, απαρτίζεται από ένα ραντάρ μεγάλης ακτίνας εντοπισμού στόχων, ένα ραντάρ πρόσκτησης στόχων, ένα όχημα ελέγχου και δύο πυροβολαρχίες. <br /> <br /> Κάθε μία έχει στη διάθεσή της οκτώ τετραπλούς εκτοξευτές με πυραύλους που μπορούν να πλήξουν στόχους σε αποστάσεις 400, 250, 120 και 40 χιλιομέτρων. Σύμφωνα πάντα με την ίδια πηγή, το σύστημα μπορεί να εμπλέξει ταυτόχρονα μέχρι και 12 στόχους. Τέλος, το S-400 είναι απόλυτα μετακινήσιμο, καθώς όλες του οι μονάδες είναι εγκατεστημένες επί βαρέων οχημάτων URAL. <br /> <br /> Δεν έχουμε κανέναν λόγο να αμφισβητήσουμε τις δυνατότητες αυτές. Τις θεωρούμε δεδομένες από τη στιγμή που οι Ρώσοι έχουν πολλές δεκαετίες εμπειρίας στην ανάπτυξη και την παραγωγή προηγμένων και αξιόπιστων πυραυλικών αντιαεροπορικών συστημάτων. Αυτό που πρέπει όμως να έχουμε υπόψη, είναι το ότι οι νόμοι της φυσικής ισχύουν και εδώ, όπως για όλα ανεξαιρέτως τα συστήματα του είδους. <br /> <br /> Η ακτίνα του συστήματος δεν ξεπερνά (δεν μπορεί να ξεπερνά…) τα 40-50 χιλιόμετρα για χαμηλά ιπτάμενους στόχους λόγω της καμπυλότητας της γης. Όταν το έδαφος δε είναι ορεινό, τα πράγματα περιπλέκονται ακόμα περισσότερο, καθώς υπάρχουν πλέον πολλοί “τυφλοί” τομείς για το σύστημα. <br /> <br /> Αμερικανικές αναφορές που προέρχονται από τις επιχειρήσεις στη Συρία, υποστηρίζουν ότι τα ρωσικά S-400 δεν εντόπισαν όπλα οριζόντιας πλεύσης (πυραύλους Tomahawk) που διέρχονταν σε σχετικά μικρά ύψη πάνω από κοιλάδες ανάμεσα σε βουνά, σε απόσταση 50 μόλις χιλιομέτρων από τα ραντάρ του συστήματος! <br /> <br /> Υποστηρίζουν επίσης, και φαίνεται απολύτως λογικό, ότι αυτός ήταν και ο λόγος για τον οποίο οι Ρώσοι κατέβασαν στη Συρία δύο αεροσκάφη AEW&C, ενώ παράλληλα εγκατέστησαν και μονάδες ραντάρ στις κορυφές υψωμάτων και βουνών, διασυνδέοντας τις με τα κέντρα ελέγχου των S-400. <br /> <br /> Όλα αυτά έχουν λογική βάση γιατί είναι δεδομένα της φυσικής… Δεν αλλάζουν. Δεν μπορείς να έχεις κάλυψη ραντάρ παντού. Για να εξασφαλίσεις πλήρη εικόνα σε μία μεγάλης έκτασης περιοχή θα πρέπει να αξιοποιήσεις συνδυαστικά πολλά συστήματα στο έδαφος, τη θάλασσα και τον αέρα. <br /> <br /> Όσο για την απόσταση προσβολής στόχων των 400 χιλιομέτρων, ή των 250, αυτή μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσω της αξιοποίησης των εξωατμοσφαιρικών πυραύλων του S-400. Η ακτίνα του 48Ν6Ε3 αναφέρεται στα 250 χιλιόμετρα και του 40Ν6Ε στα 400! <br /> <br /> Και πάλι δεν έχουμε λόγο να αμφισβητούμε αυτά τα νούμερα. Οι δυτικοί επιμένουν ότι η ανάπτυξη αυτών των πυραύλων δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί και ότι ακόμη και όταν αυτό γίνει, δεν θα αποδεσμευθούν εύκολα από τη Ρωσία για όλους τους χρήστες του S-400. <br /> <br /> Υποστηρίζουν επίσης, ότι η Τουρκία έχει παραλάβει τους ακτίνας 120 χιλιομέτρων 9Μ96Ε. Όλες αυτές οι πληροφορίες θα πρέπει να επιβεβαιωθούν. Το εάν στο μέλλον η Τουρκία αποκτήσει τους μεγάλης ακτίνας, εξωατμοσφαιρικούς πυραύλους του S-400 είναι κάτι που μας αφορά φυσικά… <br /> <br /> Δεν αποτελεί όμως απαγορευτική συνθήκη για να επιχειρήσουμε εναντίον στόχων εντός της Τουρκίας. Ακόμη και σε μεγάλο βάθος. Για όλους τους λόγους που αναλύσαμε.<br /> <br /> <a href="https://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Οι πραγματικές ακτίνες αποκάλυψης στόχων των S-400 και η επιχειρησιακή εμπειρία

Μετά την αναφορά στα τρωτά σημεία , ερχόμαστε στο πλέον σημαντικό ζήτημα, αυτό της επιχειρησιακής αξιοποίησης του S-400 Triumf. Αυτό της ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η "τέχνη της διαπραγμάτευσης" του Τραμπ γύρισε μπούμεραγκ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhbAfhlTH6hD56gxdyPHBIdhhvCiX0iLUXY6i1n5_cYKfhNpQr4-5l1qTf42aOUd3fuoH4UcdcA759W-bP2IoHYGqqtF8cSOmf_0BcvBU1qS4y6523iBq-suXO9sXSHpFm90qVwFJtWXCk/s1600/trump_iran.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhbAfhlTH6hD56gxdyPHBIdhhvCiX0iLUXY6i1n5_cYKfhNpQr4-5l1qTf42aOUd3fuoH4UcdcA759W-bP2IoHYGqqtF8cSOmf_0BcvBU1qS4y6523iBq-suXO9sXSHpFm90qVwFJtWXCk/s640/trump_iran.png" width="640" /></a></div> <br /> <b>Γιώργος Λυκοκάπης</b><br /> Δεν θα μπορούσε να λείπει η προπαγάνδα από την αυξανόμενη αντιπαράθεση Ουάσιγκτον-Τεχεράνης στον Κόλπο. Ο Αμερικανός πρόεδρος ισχυρίστηκε πως το αεροπλανοφόρο USS Boxer κατέρριψε ιρανικό drone στα Στενά του Ορμούζ. Η ιρανική κυβέρνηση δεν αρκέστηκε να προχωρήσει σε διάψευση των ισχυρισμών της Ουάσιγκτον. Σύμφωνα με τον Ιρανό υφυπουργό Άμυνας οι Αμερικανοί, από λάθος, κατέρριψαν δικό τους drone! <br /> <br /> Ότι και αν έχει συμβεί, είναι ξεκάθαρο πως οι Ιρανοί ρίχνουν μεγάλο "δούλεμα" στους Αμερικανούς. Οι ίδιοι αισθάνονται πως βρίσκονται σε θέση ισχύος, ενώ οι Αμερικανοί μοιάζει να μην ξέρουν τι θέλουν. Πράγματι, ο οικονομικός πόλεμος που κήρυξε η κυβέρνηση Τραμπ κατά του Ιράν έμοιαζε με προοίμιο ενός νέου γενικευμένου πολέμου στην Μέση Ανατολή. Τους τελευταίους μήνες ειδικότερα, γίναμε μάρτυρες πολλών πολεμικών επεισοδίων ανάμεσα στην Ουάσιγκτον και την Τεχεράνη.<br /> <br /> Χαρακτηριστικό ήταν το επεισόδιο του περασμένου Ιουνίου, με ένα αμερικανικό drone που κατέρριψαν οι Ιρανοί. Αρχικά, ο μεγιστάνας φέρεται να έδωσε εντολή για αεροπορικά πλήγματα έναντι του Ιράν. Όμως, κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή, ανακάλεσε την επίθεση, φοβούμενος για απώλειες αμάχων. Ουσιαστικά, στην πράξη, ομολόγησε πως δεν είναι έτοιμος για πόλεμο με το Ιράν.<br /> <br /> Αντιθέτως, κατέληξε να προκρίνει τις διαπραγματεύσεις με την Τεχεράνη. Φάνηκε πρόθυμος να διαπραγματευτεί απ' ευθείας με τον Αγιατολάχ Χαμεΐνί, τον πνευματικό ηγέτη των σιιτών. Σε νέες του δηλώσεις, ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών μίλησε για διαπραγματεύσεις με το Ιράν, χωρίς προϋποθέσεις. Όμως, σε αντίθεση με τις προσδοκίες των Αμερικανών, οι Ιρανοί δεν δείχνουν να βιάζονται. <br /> <br /> Καλύτερη άμυνα η επίθεση <br /> <br /> Το μεγάλο πρόβλημα της εξωτερικής πολιτικής της κυβέρνησης Τραμπ είναι πως κυριαρχείται από εμμονές και ιδεοληψίες. Ο Αμερικανός πρόεδρος επιθυμεί διακαώς να "ξηλώσει" την κληρονομιά του προκατόχου του, σε όλους τους τομείς. Ο πρόεδρος Ομπάμα ήταν πρωτεργάτης της ιστορικής συμφωνίας για τον έλεγχο του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν. Όμως, ο νυν πρόεδρος επέλεξε να αποσυρθεί μονομερώς από την συμφωνία, επαναφέροντας τις οικονομικές κυρώσεις εις βάρος της ιρανικής οικονομίας.<br /> <br /> Ο Ντόναλντ Τραμπ, αρχικά, προσδοκούσε σε μία ευρεία αποσταθεροποίηση και πιθανή ανατροπή του ισλαμικού καθεστώτος. Όταν αυτή δεν πραγματοποιήθηκε, υπολόγιζε πως θα σύρει τους Ιρανούς σε διαπραγματεύσεις, υπό καθεστώς αδυναμίας. Όμως και εκεί έπεσε έξω. Με τις εμμονές του, κατέληξε να ισχυροποιήσει τους Φρουρούς της Επανάστασης, την σκληροπυρηνική πτέρυγα του καθεστώτος. <br /> <br /> Το επίλεκτο στρατιωτικό σώμα του Ιράν έχει την δική του ατζέντα, η οποία συχνά ανταγωνίζεται την εκλεγμένη μεταρρυθμιστική κυβέρνηση του Χασάν Ροχανί. Είναι οι Φρουροί που συντονίζουν τις πολεμικές ενέργειες των σιιτικών παραστρατιωτικών ομάδων στο Ιράκ και στην Υεμένη. Σε μία κίνηση κλιμάκωσης, προχώρησαν σε κατάληψη βρετανικού δεξαμενόπλοιου στα Στενά του Ορμούζ, συλλαμβάνοντας το πλήρωμα του. Δεν μοιάζει τυχαίο το timing της κατάληψης του βρετανικού δεξαμενόπλοιου. <br /> <br /> Ήρθε λίγο μετά τις εκκλήσεις των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων, αλλά και της ιρανικής κυβέρνησης, για την διάσωση της ιστορικής συμφωνίας του 2015. Έπειτα από την επαναφορά των αμερικανικών κυρώσεων, οι Φρουροί θεωρούν "κενό γράμμα" την συγκεκριμένη συμφωνία. Επιπλέον, δεν τρέφουν καμία εμπιστοσύνη στους Ευρωπαίους. Ο βασικός λόγος είναι πως, παρά τις υποσχέσεις τους, δεν έχουν καταφέρει να δημιουργήσουν έναν αποτελεσματικό μηχανισμό παράκαμψης των αμερικανικών κυρώσεων. <br /> <br /> Αλαλούμ με τις κυρώσεις κατά της Τουρκίας <br /> <br /> Οι εμμονές του Ντόναλντ Τραμπ έφεραν τα αντίθετα αποτελέσματα. Η Τεχεράνη ενδέχεται να προχωρήσει στην αύξηση των ορίων απεμπλουτισμού ουρανίου, δηλαδή να φτάσει μερικά βήματα πριν την παραγωγή ατομικών όπλων. Πάντως, αν και η πολεμική ένταση ανεβαίνει επικίνδυνα στον Περσικό Κόλπο, ο Αμερικανός πρόεδρος εξακολουθεί να μην απορρίπτει την διαπραγματευτική οδό. Υποστηρίζει τις μεσολαβητικές προσπάθειες του γερουσιαστή Ραντ Πολ, ενώ φέρεται να έχει ανοίξει διαύλους επικοινωνίας και με την Χεζμπολάχ στον Λίβανο. <br /> <br /> Μοιάζει σχιζοφρενικό να επιβάλει η Ουάσιγκτον δρακόντειες οικονομικές κυρώσεις εις βάρος του Ιράν, την στιγμή που η Τεχεράνη έμεινε απόλυτως πιστή στο πνεύμα και στο γράμμα της συμφωνίας του 2015. Πόσο μάλλον που ο Αμερικανός πρόεδρος εμφανίζεται διστακτικός για την επιβολή κυρώσεων εις βάρος της Τουρκίας, λόγω της αγοράς του πυραυλικού συστήματος S-400. Ο Ντόναλντ Τραμπ εμφανίστηκε ιδιαίτερα δυσαρεστημένος που αναγκάστηκε να ακυρώσει την πώληση των F-35 στην Τουρκία. <br /> <br /> Έφτασε στο σημείο να δικαιολογήσει απόλυτα την στάση του Ερντογάν, ρίχνοντας ακόμα μία φορά τις ευθύνες στον Μπαράκ Ομπάμα. Όμως, όσο και αν το επιθυμεί ο Αμερικανός πρόεδρος, δεν μπορεί αν αγνοήσει ούτε τις προβλέψεις της αμερικανικής νομοθεσίας, ούτε τις αντιδράσεις του Κογκρέσου. Έστω και με βαριά καρδιά προχώρησε στον αποκλεισμό της Τουρκίας από την αγορά των F-35, αν και δεν έχει ξεκαθαρίσει αν θα προχωρήσει στην επιβολή κυρώσεων. <br /> <br /> Ο Αμερικανός πρόεδρος διαπραγματεύεται ως businessman, με την τακτική που περιγράφει στο βιβλίο του "Η τέχνη της διαπραγμάτευσης". Δηλαδή, εμφανίζεται διατεθειμένος για μία ολοκληρωτική ρήξη, προκειμένου να εξασφαλίσει παραχωρήσεις από τον ανταγωνιστή του. Όμως, η συγκεκριμένη τακτική έχει εξαντλήσει την αποτελεσματικότητα της και στην περίπτωση της Τουρκίας και στην περίπτωση του Ιράν. <br /> <br /> Ο Ντόναλντ Τραμπ νομίζει ότι μπορεί να διαπραγματευτεί ως μεσίτης ακινήτων με τους Ιρανούς και τον Τούρκο πρόεδρο. Όμως, τα διεθνή ζητήματα είναι πολύ πιο πολύπλοκα και σύνθετα από τα επιχειρηματικά deals. Παρά τις ρητορικές απειλές του, είναι φανερό πως Αμερικανός πρόεδρος δεν επιθυμεί την ολοκληρωτική σύγκρουση ούτε με την Τουρκία, ούτε με το Ιράν. Το μεγάλο πρόβλημα του Τραμπ είναι πως πλέον έχει "κάψει" την βασική διαπραγματευτική του τακτική, χωρίς να έχει κάποια εναλλακτική.<br /> <br /> <a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η "τέχνη της διαπραγμάτευσης" του Τραμπ γύρισε μπούμεραγκ

Γιώργος Λυκοκάπης Δεν θα μπορούσε να λείπει η προπαγάνδα από την αυξανόμενη αντιπαράθεση Ουάσιγκτον-Τεχεράνης στον Κόλπο. Ο Αμερικανός π...

Διαβάστε την συνέχεια

Γκύντερ Σόιφερτ: H "στρατιωτικοποίηση" της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής στην Κύπρο είναι αποτέλεσμα της απομόνωσης

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg_nuWZiYeXBhifFKpmRIfOmEbLZezju9YJQeWUtzSLd7EMrGtWPxSriaICc826muabPVZDltpxoF4ak5Bj8VdOarGkkUWC8CUXbx349XQPevW9Dow1JrqzZaquUOV_W3zZXo-jb1wxGiM/s1600/fatih.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="259" data-original-width="460" height="360" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg_nuWZiYeXBhifFKpmRIfOmEbLZezju9YJQeWUtzSLd7EMrGtWPxSriaICc826muabPVZDltpxoF4ak5Bj8VdOarGkkUWC8CUXbx349XQPevW9Dow1JrqzZaquUOV_W3zZXo-jb1wxGiM/s640/fatih.jpg" width="640" /></a></div> <h3> <span style="font-weight: normal;">DW: "Για την Άγκυρα η Κύπρος είναι πρωτίστως θέμα ασφαλείας" </span></h3> H "στρατιωτικοποίηση" της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής είναι αποτέλεσμα της απομόνωσης. O Γερμανός αναλυτής Γκύντερ Σόιφερτ θεωρεί μηδαμινή την πιθανότητα επιτυχίας των προσπαθειών για την επίλυση του Κυπριακού. <br /> Την περασμένη εβδομάδα οι υπουργοί Εξωτερικών της ΕΕ αποφάσισαν την επιβολή κυρώσεων κατά της <a href="https://www.capital.gr/tag/tourkia">Τουρκίας</a> επειδή πραγματοποιεί γεωτρήσεις στα ύδατα γύρω από την Κύπρο. Τα κράτη-μέλη εκτιμούν ότι οι τουρκικές δραστηριότητες αντιβαίνουν στο Διεθνές Δίκαιο και συγκεκριμένα στη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS), που τέθηκε σε ισχύει το 1994. Στη βάση αυτής της σύμβασης η Λευκωσία έχει ήδη συνεννοηθεί με τα παράκτια κράτη Ελλάδα, Ισραήλ, Αίγυπτο για την οριοθέτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ), ενώ έχουν συμφωνηθεί και σχετικές διαπραγματεύσεις με τον Λίβανο. Η Άγκυρα δεν έχει αναγνωρίσει τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας. Όπως επισημαίνει στην Deutsche Welle ο Γερμανός αναλυτής Γκύντερ Σόιφερτ "κατά αυτό τον τρόπο η Τουρκία θέτει σε αμφισβήτηση την εγκυρότητα των διμερών συμφωνιών για την ΑΟΖ. Η Άγκυρα υπονομεύει τα θεμέλια για έναν ειρηνικό καταμερισμό των δικαιωμάτων εκμετάλλευσης στην Ανατολική Μεσόγειο. Ουσιαστικά η Τουρκία προκάλεσε την απομόνωσή της στην περιοχή. Και τώρα επιδιώκει με στρατιωτικές απειλητικές συμπεριφορές και ενέργειες που βρίσκονται σε αντίθεση με το Διεθνές Δίκαιο, να σπάσει την απομόνωση."<br /> <br /> Απομόνωση οδηγεί σε επιθετική ρητορική <div> <br /> Ο Γκύντερ Σόιφερτ που είναι αρμόδιος για θέματα Τουρκίας και για το Κυπριακό στο Ίδρυμα Επιστήμη και Πολιτική του Βερολίνου εκτιμά ότι η αφετηρία για τις τουρκικές γεωτρήσεις είναι η πάγια θέση της Άγκυρας ότι στην εκμετάλλευση των αποθεμάτων υδρογοναθράκων στην κυπριακή ΑΟΖ θα πρέπει να συμπεριληφθούν εξ αρχής και οι Τουρκοκύπριοι. Συνεπώς, εφόσον η Κυπριακή Δημοκρατία ξεκίνησε με τις γεωτρήσεις χωρίς τη συμμετοχή των Τουρκοκυπρίων, η Τουρκία πραγματοποιεί εξ ονόματός τους δικές της. Σε αντίθεση όμως με το παρελθόν το διαφορετικό σήμερα είναι, σύμφωνα με τον Γκ. Σόιφερτ "ότι η Τουρκία δεν έχει πλέον συμμάχους στην Ανατολική Μεσόγειο που θα μπορούσαν να τη βοηθήσουν πολιτικά να υλοποιήσει έστω και μερικώς τους στόχους της. Για αυτό το λόγο χρησιμοποιεί μια επιθετική ρητορική και απειλεί με το στρατό της προκειμένου να επιβάλει τη θέση της." </div> <div> <br /> Η Τουρκία δεν έχει μόνο απομονωθεί στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Σταδιακά έχει αποξενωθεί και από την ΕΕ, η ενταξιακή της προοπτική έχει σχεδόν χαθεί. "Προφανώς η σημερινή τουρκική κυβέρνηση δεν τη θεωρεί τόσο σημαντική", εκτιμά ο Γκύντερ Σόιφερτ, παραπέμποντας σε πρόσφατες δηλώσεις του τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. </div> <div> <br /></div> <div> Όπως υποστήριξε, παρά το γεγονός ότι η χώρα του έχει οικονομικές συμφωνίες με την Ευρώπη και διατηρεί με τις ΗΠΑ στρατιωτικές συμμαχίες, η μεγαλύτερη απειλή για την Τουρκία προέρχεται από δυτικά κράτη. Σύμφωνα με τον κ. Σόιφερτ "η σημερινή τουρκική κυβέρνηση θεωρεί τις ΗΠΑ ως την πρωταρχική πρόκληση όσον αφορά την ασφάλεια της χώρας. Αυτό σημαίνει ότι η Τουρκία αισθάνεται μεγαλύτερη απειλή από τις ΗΠΑ παρά από τη Ρωσία. Αυτή η στάση εξηγεί και γιατί η τουρκική κυβέρνηση δεν παίρνει τόσο στα σοβαρά τις ούτως ή άλλως περιορισμένες κυρώσεις της ΕΕ αλλά ούτε και την αυξανόμενη πολιτική διάσταση που αυτές συνεπάγονται." </div> <div> <br /> Το ζητούμενο είναι ποιος θα χρεωθεί μια αποτυχία </div> <div> <br /> Πώς εξηγείται όμως το παράδοξο φαινόμενο ο πρόεδρος της Κύπρου Νίκος Αναστασιάδης και ο τουρκοκύπριος ηγέτης Μουσταφά Ακιντζί να αναλαμβάνουν μια νέα πρωτοβουλία για την επανέναρξη διαπραγματεύσεων, τη στιγμή που η Τουρκία διεξάγει γεωτρήσεις στην κυπριακή ΑΟΖ και σκοπεύει να μετατρέψει την Αμμόχωστο σε στρατιωτική και ναυτική βάση; "Η ανάπτυξη της Αμμοχώστου σε τουρκική βάση είναι μέρος της στρατιωτικοποίησης της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής στην Ανατολική Μεσόγειο", εξηγεί ο Γκύντερ Σόιφερτ. "Η Άγκυρα επιστρέφει στη ρητορική ότι η παρουσία τουρκικών στρατευμάτων στην Κύπρο συνιστά προϋπόθεση για την ασφάλεια της Τουρκίας.</div> <div> <br /></div> <div>  Αυτή η στάση είναι η ίδια με αυτή που ίσχυε πριν από την άνοδο του κυβερνητικού κόμματος ΑΚΡ στην εξουσία το 2002. Με άλλα λόγια, το Κυπριακό Ζήτημα αντιμετωπίζεται ξανά πρωτίστως από τη σκοπιά των συμφερόντων ασφαλείας της Τουρκίας." </div> <div> <br /> Αυτό το γνωρίζουν βέβαια και οι εμπλεκόμενες πλευρές στην Κύπρο. Σύμφωνα με τον Γερμανό αναλυτή το ζητούμενο για την ελληνοκυπριακή πλευρά είναι να διατηρήσει τη διεθνή νομιμοποίηση και για την τουρκοκυπριακή να την αποκτήσει. Αυτό θα το καταφέρουν σύμφωνα με τον Γκύντερ Σόιφερτ "μόνο αν, τουλάχιστον προς τα έξω, προσποιούνται ότι ενδιαφέρονται για την επίλυση του Κυπριακού. Αμφιβάλλω ότι έστω και μια από τις δύο πλευρές ενδιαφέρεται για αυτή. Οι Ελληνοκύπριοι δεν αξιοποίησαν την ευκαιρία όταν το 2004 απέρριπταν το σχέδιο του τότε ΓΓ του ΟΗΕ Κόφι Ανάν. Και οι Τουρκοκύπριοι παρέλειψαν τα χρόνια που ακολούθησαν να υπεισέλθουν στον ένα ή άλλο συμβιβασμό." <br /><b> Παναγιώτης Κουπαράνης</b>, Βερολίνο<br /><br /><a href="http://infognomonpolitics.blogspot.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Γκύντερ Σόιφερτ: H "στρατιωτικοποίηση" της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής στην Κύπρο είναι αποτέλεσμα της απομόνωσης

DW: "Για την Άγκυρα η Κύπρος είναι πρωτίστως θέμα ασφαλείας" H "στρατιωτικοποίηση" της τουρκικής εξωτερικής πολιτική...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Λονδίνο υπερασπίζεται τα κουρέλια της αυτοκρατορίας του ενάντια στο Ιράν

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjyZwMVGmWcLolLuGI6KDyTgKWveAYFsfh9F5m-lrhLd4ln8wuaYeMhes5vmxAF62LaoLNxleN2i7Xon_HEbgUJAVDih_yfSkCMGi_YkYXHERSnbLc_7i3w_Qbjn19ksPv5MVUs0iut9iA/s1600/Stena+Impero+.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="480" data-original-width="640" height="480" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjyZwMVGmWcLolLuGI6KDyTgKWveAYFsfh9F5m-lrhLd4ln8wuaYeMhes5vmxAF62LaoLNxleN2i7Xon_HEbgUJAVDih_yfSkCMGi_YkYXHERSnbLc_7i3w_Qbjn19ksPv5MVUs0iut9iA/s640/Stena+Impero+.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Ανταπαντώντας στη νηοψία του « Grace 1 » από του Βρετανούς στα στενά του Γιβραλτάρ, οι Ιρανοί προέβησαν στη νηοψία του « Stena Impero » στα στενά του Ορμούζ.<br /> <br /> <b>Τιερί Μεϊσάν </b><br /> <br /> Για τον Τιερί Μεϊσάν, η αύξηση των εντάσεων στον Κόλπο δεν έχει καμία σχέση με έναν υποτιθέμενο ιρανικό κίνδυνο. Πρόκειται στην πραγματικότητα για το δεύτερο γύρο της αντιιμπεριαλιστικής πολιτικής του Ιράν, του Μοσαντέκ, πριν από τους μουλάδες. Το Λονδίνο, όπως το 1952, είναι έτοιμο για πόλεμο για να υπερασπιστεί τα αδικαιολόγητα οικονομικά οφέλη του. Αλλά προσέξτε, αν και οι Βρετανοί κέρδισαν τότε, έχασαν μερικά χρόνια αργότερα στο Suez προς όφελος των Ηνωμένων Πολιτειών.<br /> <br /> <div style="text-align: center;"> <b>Δίκτυο Βολταίρος </b>| Βηρυτός (Λίβανος) | 23 Ιουλίου 2019</div> <div style="text-align: center;"> <a href="https://www.voltairenet.org/article207099.html">عربي</a> <a href="https://www.voltairenet.org/article207095.html">ENGLISH</a> <a href="https://www.voltairenet.org/article207093.html">ESPAÑOL</a> <a href="https://www.voltairenet.org/article207089.html">FRANÇAIS</a> <a href="https://www.voltairenet.org/article207098.html">ITALIANO</a> <a href="https://www.voltairenet.org/article207097.html">РУССКИЙ</a> <a href="https://www.voltairenet.org/article207094.html">TÜRKÇE</a> <a href="https://www.voltairenet.org/article207096.html">DEUTSCH</a> </div> <br /> Στο τέλος του Β Παγκοσμίου Πολέμου, το Ηνωμένο Βασίλειο ήταν απρόθυμο να εγκαταλείψει την αυτοκρατορία του. Οπουδήποτε δημιουργούσε ανεξάρτητες κεντρικές τράπεζες για να συνεχίσει να λεηλατεί τις πρώην αποικίες του όταν έγιναν ανεξάρτητες και εταιρίες για να κατακτήσουν το ήμισυ του εθνικού πλούτου τους.<br /> <br /> Ο πρωθυπουργός του Σάχη, Μοχάμεντ Μοσαντέκ, δεν δέχτηκε το Λονδίνο να δεσμεύσει το πετρέλαιο της χώρας του και να κλέψει το 50% των κερδών μέσω της Εταιρείας Πετρελαίου Anglo-Iranian Oil Company (AIOC). Γι 'αυτό εθνικοποίησε αυτή την εταιρεία. Αλλά ήταν ιδιοκτησία του Βρετανικού Υπουργείου Ναυτιλίας, και το Λονδίνο φοβήθηκε ότι αυτό το παράδειγμα θα εξαπλωνόταν σε ολόκληρο τον Τρίτο Κόσμο.<br /> <br /> Ιδωμένο από τη Δύση, το Ιράν είναι ένας επικίνδυνος αμφισβητίας.<br /> <br /> Υπερασπιζόμενος την αυτοκρατορία του, ο πρωθυπουργός της Αυτής Μεγαλειότητας, Γουίνστον Τσόρτσιλ, έπεισε τον αμερικανικό εταίρο του, τον πρόεδρο Dwight D. Eisenhower, να ανατρέψει τον Mossadegh. Αυτή ήταν η κοινή επιχείρηση του MI6 και της CIA: "AJAX", υπό την διεύθυνση των Kermit Roosevelt και Herbert N. Schwarzkopf. Ο πρώτος ήταν ο εγγονός του προέδρου Θεόδωρου Ρούσβελτ ο οποίος αποίκισε τη Λατινική Αμερική, και ο δεύτερος ήταν ο πατέρας του στρατηγού Norman Schwarzkopf, ο οποίος θα διοικήσει τον Πόλεμο του Κόλπου κατά του Σαντάμ Χουσεΐν.<br /> <br /> Στη συνέχεια οι Άγγλο-αμερικανοί διόρισαν τον στρατηγό Φαζολάλα Ζαχεντί ως πρωθυπουργό και δημιούργησαν μια σκληρή πολιτική αστυνομία, τη SAVAK, ανακυκλώνοντας πρώην εγκληματίες από τη ναζιστική Γκεστάπο. Ο λαός του Ιράν πλήρωσε πολύ ακριβά για την επιθυμία του για πραγματική ανεξαρτησία.<br /> <br /> Η επιχείρηση AJAX ήταν μια επιτυχία των Αγγλο-αμερικανών. Παρέχει το μοντέλο των ψευδών επαναστάσεων που στοχεύουν στην αλλαγή των ανυπότακτων καθεστώτων, αλλά το πιο σημαντικό, ώθησε πίσω την απελευθέρωση των αποικισμένων λαών για 35 χρόνια.<br /> Περεταίρω, όταν οι ίδιες Ηνωμένες Πολιτείες ανέτρεψαν τον Σάχη Reza Pahlevi, ο οποίος προετοίμαζε μια παγκόσμια άνοδο των τιμών του πετρελαίου μέσω του ΟΠΕΚ, νόμιζαν ότι θα είχαν την ίδια δεξιότητα για να οργανώσουν τη διαδοχή του μαζί με τη Γαλλία: την επιστροφή του Ιμάμη Ρουολαλά Χομεϊνί . Αλλά οι καουμπόηδες δεν έχουν φτάσει ποτέ στο ίδιο επίπεδο εξειδίκευσης με τους αγγλικούς μέντορες τους. Μπαμ, το Ιράν έγινε και πάλι ο πρωταθλητής του αντιιμπεριαλιστικού αγώνα που ήταν πριν από το ισλαμικό καθεστώς.<br /> <br /> Αυτή η σύγκρουση αναζωπυρώνεται σήμερα. Όπως και με τον Mossadegh, η ιρανική παραγωγή πετρελαίου κατέρρευσε κάτω από δυτικές απειλές. Το Royal Navy κατέλαβε ένα ιρανικό δεξαμενόπλοιο (το Rose Mary τον Ιούλιο του 1952, το Grace 1 στο Γιβραλτάρ το 2019). Όπως πάντα, οι Βρετανοί ισχυρίζονται ότι έχουν το δίκαιο μαζί τους, αλλά δεν έχουν παρά μόνο την αλαζονεία τους. Υπό τον τον Mossadegh, κατηγορούσαν το Ιράν ότι εξάγει το κλεμμένο πετρέλαιο τους (επειδή αρνιούνταν την εθνικοποίηση), σήμερα ότι παραβιάζει τις ευρωπαϊκές κυρώσεις (αλλά αυτές είναι ακριβώς που παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο).<br /> <br /> Εάν η σύγκρουση αυτή στραφεί προς όφελος των Βρετανών, θα αναβάλει για αρκετές δεκαετίες την απελευθέρωση των αποικισμένων λαών, αν αποδειχθεί προς όφελος των Ιρανών, θα ανοίξει το δρόμο προς έναν μετασχηματισμένο κόσμο.<br /> <br /> Θα μπορούσε να προκύψει ένας ενδιάμεσος δρόμος. Αν το Λονδίνο και η Ουάσιγκτον ήταν σύμμαχοι το 1952, άρχισαν σταδιακά να ανταγωνίζονται και οι Ηνωμένες Πολιτείες κατάσχεσαν το 1957 μέρος της βρετανικής αυτοκρατορίας κατά τη διάρκεια της κρίσης του Σουέζ. <br /> <br /> Εκείνη την εποχή, η Ουάσιγκτον συμμετείχε στις βρετανικές διαπραγματεύσεις με τον Γκαμάλ Αμπντλ Νάσερ, είδε την προσέγγιση των Γάλλων με τους Άγγλους και τους Ισραηλινούς, αλλά έδρασε μόνο όταν ξεκίνησαν την ανεπανόρθωτη εκστρατεία τους. <br /> Σήμερα, οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι εξίσου απομακρυσμένες από το Ηνωμένο Βασίλειο και μπορεί να επωφεληθούν από ένα λάθος του Λονδίνου για να «σώσουν την ειρήνη» με την εξαφάνιση του από τον Κόλπο. Βρετανοί σύμβουλοι είναι παρόντες στη Σαουδική Αραβία, το Μπαχρέιν, τα Εμιράτα, το Ομάν και στο Κατάρ.<br /> <br /> Η Ουάσιγκτον επιδιώκει δύο στόχους εναντίον του Ιράν. Ο πρώτος είναι να καταστρέψει τις κρατικές του δομές όπως έκανε στο Αφγανιστάν, το Ιράκ και τη Λιβύη και προσπάθησε να το κάνει στη Συρία. <br /> <br /> Αυτή είναι η στρατηγική Rumsfeld / Cebrowski. <br /> <br /> Ο δεύτερος σκοπός είναι ο έλεγχος των εξαγωγών υδρογονανθράκων από τον Ιράν, προκειμένου να ρυθμίζει τη παγκόσμια αγορά. Αυτή είναι η στρατηγική Trump / Pompeo [2]. Η διαλεκτική σχετικά με το πυρηνικό πρόγραμμα είναι απλώς μια ρητορική παζαριού που όλοι γνωρίζουν ότι είναι φαντασμαγορική.<br /> <br /> Θα μπορούσε, δεδομένου ότι να είναι μπλεγμένο σε ένα Brexit που έφτασε πολύ αργά και έγινε αδύνατο να διαχειριστεί, το Whitehall να επιμένει να υπερασπίζεται πεισματικά τα θραύσματα της αυτοκρατορίας. Η διάσπαση της κυβέρνησης της Theresa May το καθιστά επιρρεπές σε οποιαδήποτε περιπέτεια.<br /> <br /> <a href="http://infognomonpolitics.blogspot.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Το Λονδίνο υπερασπίζεται τα κουρέλια της αυτοκρατορίας του ενάντια στο Ιράν

Ανταπαντώντας στη νηοψία του « Grace 1 » από του Βρετανούς στα στενά του Γιβραλτάρ, οι Ιρανοί προέβησαν στη νηοψία του « Stena Impero » ...

Διαβάστε την συνέχεια

Καμία απειλή κυρώσεων δεν θα μας αποτρέψει στην Αν. Μεσόγειο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjQU19gfraqYIRQRv8WvSM0wSx1cFpcmdGzpW0Q3XD_-vmyIX2cQPrjdJTORkB39Lp3OYADM7BFVVR3eFGGN4AI-LWWOoD0kP97lyiwPTOcEuDaKSmqcl4T3crKInyvx1iCm0WdMQC_9w8/s1600/erd.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="434" data-original-width="650" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjQU19gfraqYIRQRv8WvSM0wSx1cFpcmdGzpW0Q3XD_-vmyIX2cQPrjdJTORkB39Lp3OYADM7BFVVR3eFGGN4AI-LWWOoD0kP97lyiwPTOcEuDaKSmqcl4T3crKInyvx1iCm0WdMQC_9w8/s640/erd.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Καμία απειλή επιβολής κυρώσεων δεν θα μας αποτρέψει από τους δίκαιους σκοπούς μας στην Ανατολική Μεσόγειο, δήλωσε το πρωί της Τετάρτης ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, απαντώντας με τον τρόπο αυτό στην Ευρωπαϊκή Ένωση σχετικά με τις κυρώσεις που επέβαλε. <br /> <br /> Στο πλαίσιο δηλώσεών με αφορμή τη συμπλήρωση 96 χρόνων από την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάνης, τόνισε: «Κρυφά ή ανοικτά, καμία απειλή επιβολής κυρώσεων δεν θα αποτρέψει την Τουρκία από τον δίκαιο σκοπό της. Οι κινήσεις που κάνουμε στην Ανατολική Μεσόγειο και τη βόρεια Συρία, είναι για στην προστασία των δικαιωμάτων του έθνους μας και των Τουρκοκυπρίων». <br /> <br /> «Η Τουρκία έχει τη δύναμη και την αποφασιστικότητα να εξαλείψει κάθε απειλή που αφορά την ανεξαρτησία της, την επιβίωσή της και την ειρήνη και την ασφάλεια των πολιτών της», είπε ακόμα ο Ερντογάν. <br /> <br /> Αναλυτικά η δήλωση του Ερντογάν: <br /> <br /> <i>«Σήμερα, με περηφάνια γιορτάζουμε την 96η επέτειο από την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάνης, το ιδρυτικό έγγραφο της Δημοκρατίας της Τουρκίας.</i><br /> <i><br /></i> <i>Αυτό το έτος αντιπροσωπεύει επίσης την εκατονταετηρίδα της έναρξης του αγώνα μας για ανεξαρτησία. Ο τουρκικός πόλεμος της Ανεξαρτησίας πολεμήθηκε από τους ισχυρότερους στρατούς του κόσμου και στέφθηκε με τη Συνθήκη της Λωζάνης, τη σφραγίδα της ανεξαρτησίας της χώρας μας. </i><br /> <i><br /></i> <i>Η Δημοκρατία της Τουρκίας, όπως ήταν πριν από έναν αιώνα, έχει σήμερα τη δύναμη και την αποφασιστικότητα να εξαλείψει κάθε απειλή που αφορά την ανεξαρτησία της, την επιβίωσή της και την ειρήνη και την ασφάλεια των πολιτών της. </i><br /> <i><br /></i> <i>Τα πρόσφατα βήματα που έχουμε λάβει στην Ανατολική Μεσόγειο και στη βόρεια Συρία έδειξαν την ευαισθησία μας στην προστασία των δικαιωμάτων και των συμφερόντων του έθνους μας και των Τουρκοκυπρίων. Καμία απειλή κυρώσεων, είτε μυστικών είτε ανοικτών, μπορεί να αποτρέψει την Τουρκία από τους δίκαιους σκοπούς της. </i><br /> <i><br /></i> <i>Με αυτές τις σκέψεις, κατά την 96η επέτειο της Συνθήκης της Λωζάνης, τιμώ και πάλι τον ιδρυτικό πατέρα της Δημοκρατίας Γκάζι Μουσταφά Κεμάλ, τους μάρτυρες και τους βετεράνους με σεβασμό και ευγνωμοσύνη»</i><br /> <br /> <a href="https://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Καμία απειλή κυρώσεων δεν θα μας αποτρέψει στην Αν. Μεσόγειο

Καμία απειλή επιβολής κυρώσεων δεν θα μας αποτρέψει από τους δίκαιους σκοπούς μας στην Ανατολική Μεσόγειο, δήλωσε το πρωί της Τετάρτης ο ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία: Ο κατήφορος του Ερντογανισμού

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhXIS1KJZ4lltEEZT51uU-u8kapCwbi9TggZBXr0HV5PCPZwrI0u7M5isKeMWx_TFySy1hwcaIFlJHQl-80R_I_g6HuTp5qfZ4ExQg4sQewndjiuZMOX9pnYgDo8ETDhuSkTXu2c7bFxuU/s1600/erdogan.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="452" data-original-width="630" height="458" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhXIS1KJZ4lltEEZT51uU-u8kapCwbi9TggZBXr0HV5PCPZwrI0u7M5isKeMWx_TFySy1hwcaIFlJHQl-80R_I_g6HuTp5qfZ4ExQg4sQewndjiuZMOX9pnYgDo8ETDhuSkTXu2c7bFxuU/s640/erdogan.jpg" width="640" /></a></div> <h3> <span style="font-weight: normal;">Ο Ερντογανισμός στόχευε ανέκαθεν στην υποκατάσταση του Κεμαλισμού που διατηρεί πολύ βαθιές ρίζες στις Τουρκικές λαϊκές μάζες. </span></h3> <b>Λεωνίδας Κουμάκης* </b><br />Την πεμπτουσία του Ερντογανισμού διατύπωσε ο ίδιος ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στις 16 Μαρτίου 2016 σε ομιλία του προς τους μουχτάρηδες, δηλαδή τους επικεφαλής των διαφόρων κοινοτήτων, ενώπιον των οποίων διακήρυξε απερίφραστα -ούτε λίγο, ούτε πολύ- πως «Εγώ είμαι το κράτος» κατά «Το Κράτος είμαι εγώ» του Λουδοβίκου του 14ου!<br /><br />Τα συγκεκριμένα λόγια που χρησιμοποίησε ήταν (περίπου) τα εξής: «Το να φύγει από την εξουσία ο Ταγίπ Ερντογάν σημαίνει να γκρεμιστούν οι πολιτικές μας, τα έργα μας, οι αρχές του έθνους μας, η σημαία μας, η πατρίδα μας, το κράτος μας». Τόσο απλά, τόσο ξεκάθαρα!<br /><br />Λίγους μήνες αργότερα (16 Ιουλίου 2016), με αφορμή την «απόπειρα πραξικοπήματος» κατά την οποία χάθηκαν οι ζωές 265 Τούρκων πολιτών, ο Ρ.Τ. Ερντογάν επέβαλε με τον πιο απροκάλυπτο τρόπο το καθεστώς που άρχισε να χτίζει μεθοδικά μετά την άνοδο του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) στην εξουσία το έτος 2002.<br /><br />Η σημερινή Τουρκία μετατράπηκε σταδιακά σε μια απέραντη φυλακή δημοσιογράφων, στρατιωτικών, δημοσίων υπαλλήλων κάθε κατηγορίας, δικαστικών που σεβάστηκαν τον όρκο τους, Κούρδων πολιτικών ακόμα κι΄ αν είναι νομίμως εκλεγμένοι, δικηγόρων, επιχειρηματιών, ανθρώπων του πνεύματος αλλά και απλών πολιτών -ακόμα και ανηλίκων- επειδή απλά και μόνο δεν δήλωσαν δυνατά την δουλική υποταγή τους στον «νέο-σουλτάνο» της Άγκυρας.<br /><br />Όλοι τους κατηγορήθηκαν σαν «εχθροί του κράτους», σαν «τρομοκράτες» και σαν «απειλή για την δημόσια ασφάλεια» - στην πραγματικότητα, σαν ανυπάκουοι στην απόλυτη εξουσία του ψευτοσουλτάνου!<br /><br />Ο Ερντογανισμός, η εξουσία δηλαδή του ενός μονάρχη που θεωρεί πως αρκεί, με το πασπάλισμα μιας νοθευμένης εκλογικής διαδικασίας, να υφαρπάξεις την ψήφο γιατί είναι το μόνο που χρειάζεται για να κυβερνήσεις – όλα τα άλλα, όπως διάκριση εξουσιών, ελευθερία τύπου και λόγου, ατομικά και συνταγματικά δικαιώματα, είναι απλώς «ανοησίες»!<br /><br />Ο Ερντογανισμός στόχευε ανέκαθεν στην υποκατάσταση του Κεμαλισμού που διατηρεί πολύ βαθιές ρίζες στις Τουρκικές λαϊκές μάζες. Ο Κεμαλισμός βέβαια εξοστράκισε την θρησκεία από το κράτος, ενώ ο Ερντογανισμός την επανάφερε. Το αποτέλεσμα είναι ο σημερινός, βαθύς διχασμός της τουρκικής κοινωνίας και η συνεχής φυγή προς την Ευρώπη (και την Ελλάδα) των πιο διακεκριμένων προσωπικοτήτων της!<br /><br />Ο διακαής πόθος του Ερντογανισμού να υποκαταστήσει τον Κεμαλισμό στην συνείδηση των λαϊκών μαζών έχει σαν απαραίτητο συστατικό την αντικατάσταση της λαϊκής λατρείας προς τον Μουσταφά Κεμάλ με εκείνη προς τον Ρ.Τ. Ερντογάν. Ο στόχος αυτός, παράλληλα με την εξοστράκιση των εσωτερικών θεσμών, οδηγεί την σημερινή Τουρκία σε μια ξεδιάντροπη, προκλητική και επιθετική εξωτερική πολιτική που δεν υπηρετεί μόνο τον επεκτατικό εθνικισμό που επιβάλει η «συνεργασία» με τους ακραίους φασίστες του ξεμωραμένου Ντεβλέτ Μπαχτσελί, αλλά και τον εντυπωσιασμό της τουρκικής κοινής γνώμης για τα «κατορθώματα» του Ρ. Τ. Ερντογάν!<br /><br />Σαν τέτοια θεωρήθηκαν - μεταξύ άλλων - η δημόσια προσβολή του Ισραηλινού προέδρου Σιμόν Πέρεζ στο Νταβός (29 Ιανουαρίου 2009), οι Τουρκικές εισβολές στην Συρία («Ασπίδα του Ευφράτη», 24 Αυγούστου 2016 και «Κλάδος Ελαίας»(!), Ιανουάριος-Μάρτιος 2018), η κατάρριψη του Ρωσικού Sukhoi Su-24 (24 Νοεμβρίου 2015), η παρενόχληση του γεωτρύπανου της Ιταλικής ΕΝΙ στο οικόπεδο 3 της Κυπριακής ΑΟΖ (6 Φεβρουαρίου 2018), οι συνεχείς λεονταρισμοί απέναντι σε Κύπρο και Ελλάδα με απειλές και παραβιάσεις των διεθνών κανόνων που εντείνονται τα τελευταία χρόνια, οι εμπρηστικές φραστικές επιθέσεις εναντίον Αμερικανών, Ευρωπαίων, Ισραηλινών, Αιγυπτίων κ.α. καθώς και οι επεμβάσεις σε ξένες χώρες που δημιουργούν την ψευδαίσθηση μιας Τουρκικής περιφερειακής «υπερδύναμης» (Λιβύη, Ιράκ, Σομαλία κ.α.).<br /><br />Όλες όμως οι πολιτικές αυτές είναι ουσιαστικά και πρακτικά αδιέξοδες. Οδηγούν σε άσκοπους θανάτους αθώων ανθρώπων, τεράστια οικονομική αιμορραγία της Τουρκικής οικονομίας και οικονομική καταστροφή ευρύτατων λαϊκών μαζών.<br /><br />Οδηγούν επίσης σε μια πρωτοφανή διπλωματική απομόνωση της σύγχρονης Τουρκίας, άγνωστης από την ίδρυση της μέχρι και σήμερα. Σε μια ανεξέλεγκτη οικονομική κρίση που απειλεί να σαρώσει τα παραδοσιακά, αραβικά κυρίως, στηρίγματα της Τουρκικής οικονομίας.<br /><br />Μπορεί ο Ερντογανισμός να κομπάζει πως οι κυρώσεις, η διπλωματική απομόνωση και η διεθνής κατακραυγή δεν τον αγγίζουν καθόλου, ούτε επηρεάζουν τις πειρατικές του «επιχειρήσεις», αλλά η σκληρή πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική. Γιατί απλούστατα, δεν μπορείς να παριστάνεις κάτι που στην πραγματικότητα δεν μπορείς να είσαι!<br /><br />Συμπέρασμα: Η εξαιρετικά επικίνδυνη, για τον κίνδυνο ενός «ατυχήματος», <a href="https://analyst.gr/2019/07/13/elliniki-kipriaki-aoz-tourkiki-stratigiki/">στρατηγική της Τουρκίας</a> σε Αιγαίο και Κύπρο, έχει ελάχιστες πιθανότητας επιτυχίας, με την απαραίτητη προϋπόθεση να μην έχουν οι Έλληνες κανένα εφιάλτη «εντός των τειχών».<br /><br />Οι αρχικοί παλικαρισμοί της Τουρκίας εναντίον της Ρωσίας το 2015, μετατράπηκαν σε «πλήρη συνεργασία» - κατά πολλούς σε πλήρη υποταγή. Καμιά Τουρκική εισβολή σε Συρία ή Ιράκ (όπως εκείνη του φετινού Μαΐου) δεν θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί χωρίς την ρητή άδεια Ρώσων και Αμερικανών. Όπως ακριβώς η αιματηρή εισβολή στην Κύπρο το 1974 με την χλευαστική ονομασία «Ειρηνευτική Επιχείρηση» έγινε με τις πολύ γερές πλάτες Αμερικανών, Βρετανών, Ισραηλινών και Γερμανών!<br /><br />Σήμερα όμως ακόμα και οι Γερμανοί προειδοποιούν τους Τούρκους για «περαιτέρω κυρώσεις από την Ε.Ε» όσον αφορά τις πειρατικές τους επιχειρήσεις στην Α. Μεσόγειο (18 Ιουλίου 2019).<br /><br />Οι Αμερικανοί αποκλείουν επίσημα πλέον την Τουρκία από την παραγωγή των Αμερικανικών F-35 γκρεμίζοντας την βεβαιότητα του Ερντογανισμού για την απόκτηση τους, ταυτόχρονα με τους Ρωσικούς S-400 (17 Ιουλίου 2019).<br /><br />Το Ισραήλ έχει προ πολλού «απαντήσει» στις Τουρκικές προσβολές με την χάραξη του αγωγού φυσικού αερίου EastMed που αποκλείει εντελώς την Τουρκία και την στενή, τριμερή συνεργασία με Ελλάδα και Κύπρο.<br /><br />Η Αίγυπτος απαντάει στην θρασύτατη Τουρκική ανάμειξη στα εσωτερικά της με την στενή, τριμερή συνεργασία Αιγύπτου-Κύπρου-Ελλάδος και με την επικείμενη κατάργηση των συμφωνιών που είχαν υπογραφεί με την «Μουσουλμανική Αδελφότητα» για τα Τουρκικά προϊόντα που εισάγονται στην Αίγυπτο τελείως αφορολόγητα, παράλληλα με την θέσπιση σειράς εμποδίων για τις Αιγυπτιακές εξαγωγές προς την Τουρκία! (20 Ιουλίου 2019).<br /><br />Μόνο η πρόστυχη Βρετανική πολιτική που <a href="https://analyst.gr/2017/01/12/kipriako-o-exevtelismos-tis-nomimotitas/">εξευτέλισε την διεθνή νομιμότητα</a>, παραμένει ο μοναχικός σύμμαχος των Τουρκικών παραλογισμών. Κλονισμένη, παραπαίουσα, αλλά παρούσα.<br /><br />Μπορεί ο Ερντογανισμός να κραυγάζει πως «θα ανοίξει τα σύνορα και θα πνίξει την Ευρώπη με στρατιές μεταναστών» αν της επιβληθούν νέες κυρώσεις (οι πρώτες κυρώσεις αντιμετωπίστηκαν χλευαστικά, σαν «χάιδεμα») ή πως θα «κλείσει η βάση του Ινσιρλίκ» αν η Αμερική διανοηθεί να της επιβάλλει κυρώσεις για την παραλαβή των Ρωσικών πυραύλων S-400 (22 Ιουλίου 2019).<br /><br />Οι «απειλές» αυτές εκτοξεύονται γιατί όλοι γνωρίζουν πολύ καλά πως οι διάφορες κυρώσεις οδηγούν κατ΄ ευθείαν στην «αχίλλεια πτέρνα» της Τουρκίας: Την οικονομία!<br /><br />Ας φωνάζουν τα διάφορα φερέφωνα του Ερντογανισμού πως τάχα «καταχθόνιες δυνάμεις συνωμοτούν για να πλήξουν την Τουρκία» και πως «κάποιοι επιχειρούν να γονατίσουν την χώρα με οικονομικό σαμποτάζ».<br /><br />Η πραγματικότητα όμως δεν αλλάζει καθόλου. Και είναι πολύ σκληρή. Ο κατήφορος του Ερντογανισμού οδηγεί ταχύτατα την σύγχρονη Τουρκία σε επώδυνες περιπέτειες. <br /><br />Ας ευχηθούμε να μην παρασύρει μαζί και κανένα γείτονα της …<br /><ul class="author-list " style="border: 0px none rgb(102, 102, 102); box-sizing: border-box; display: inline-block; font-variant-east-asian: normal; font-variant-numeric: normal; list-style: none outside none; margin: 0px; max-width: 630px; overflow: hidden; padding: 0px;"> <li class="author-card yr-author-card" data-rapid-cpos="1" style="align-items: center; border: 0px none rgb(153, 153, 153); box-sizing: border-box; display: flex; flex-direction: row; float: left; line-height: 17.92px; list-style: none outside none; margin: 0px; padding: 0px; place-content: stretch flex-start; text-align: left; width: 540.6px;"><div class="author-card__details" style="border: 0px none rgb(153, 153, 153); box-sizing: border-box; flex: 0 1 auto; list-style: none outside none; margin: 0px; padding: 0px;"> <b><i><br /></i></b></div> </li> <li class="author-card yr-author-card" data-rapid-cpos="1" style="align-items: center; border: 0px none rgb(153, 153, 153); box-sizing: border-box; display: flex; flex-direction: row; float: left; line-height: 17.92px; list-style: none outside none; margin: 0px; padding: 0px; place-content: stretch flex-start; text-align: left; width: 540.6px;"><div class="author-card__details" style="border: 0px none rgb(153, 153, 153); box-sizing: border-box; flex: 0 1 auto; list-style: none outside none; margin: 0px; padding: 0px;"> <b><i>*Νομικός, Συγγραφέας. Μέλος του International Hellenic Association (IHA) </i></b><span style="color: #999999;"><span style="font-size: 12px;"><b><i>     </i></b>          </span></span></div> </li> </ul> <div> <a href="https://www.huffingtonpost.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Τουρκία: Ο κατήφορος του Ερντογανισμού

Ο Ερντογανισμός στόχευε ανέκαθεν στην υποκατάσταση του Κεμαλισμού που διατηρεί πολύ βαθιές ρίζες στις Τουρκικές λαϊκές μάζες. Λεωνίδας Κ...

Διαβάστε την συνέχεια

Επιχειρησιακοί περιορισμοί και αδυναμίες S-400… είναι ευάλωτο το “υπερόπλο” της Τουρκίας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgr4Ifv0fjFaGl5LWFK6XWVvofIECyWURWOai7h9hZH0icnAziZpRfRD0FeCInXBiQKeed2_g73AMZ03_sw8Y7L9pujKa724JUSqpaWJNZ_hZQ3G0GPf0BwDQXLJJQ8FqznoZ70pltVC8k/s1600/S-400.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="670" height="382" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgr4Ifv0fjFaGl5LWFK6XWVvofIECyWURWOai7h9hZH0icnAziZpRfRD0FeCInXBiQKeed2_g73AMZ03_sw8Y7L9pujKa724JUSqpaWJNZ_hZQ3G0GPf0BwDQXLJJQ8FqznoZ70pltVC8k/s640/S-400.jpg" width="640" /></a></div><br /> Σε προγενέστερο αφιέρωμά μας, αναλύσαμε το τεράστιο οικονομικό κόστος που είχε <a href="https://elladasimera.blogspot.com/2019/07/s-400_20.html" target="_blank">η απόφαση του Ρ.Τ. Ερντογάν </a>να επιμείνει στην προμήθεια και παραλαβή του συστήματος S-400 Triumf. Και το κάναμε παραθέτοντας στοιχεία γιατί “στο τέλος της ημέρας” αυτά είναι που μένουν. <br /> <br /> Με το ίδιο σκεπτικό θα αναλύσουμε και την επιχειρησιακή διάσταση του ζητήματος.<br /> Χρησιμοποιώντας ως βάση το ερώτημα: Ωφελούνται σε σημαντικό βαθμό επιχειρησιακά οι Τουρκικές ένοπλες δυνάμεις από το S-400; Αποτελεί δηλαδή το σύστημα αυτό σημαντικό πολλαπλασιαστή ισχύος για τη γειτονική χώρα; <br /> <br /> Αλλάζει δραματικά κάποια δεδομένα σε βαθμό που να δικαιολογείται το ρίσκο (από την πλευρά της Τουρκίας) της προμήθειάς του; Η απάντηση σε όλα αυτά τα ερωτήματα είναι κατηγορηματικά αρνητική. Εξηγούμε τους λόγους: <br /> <br /> Κανένα σύστημα, ή πλατφόρμα συστημάτων και όπλων, είτε είναι μαχητικό αεροπλάνο, είτε σκάφος επιφανείας, είτε πυραυλικό αντιαεροπορικό ή προσβολής επίγειων στόχων, δεν μπορεί να λειτουργήσει μεμονωμένα στο σύγχρονο περιβάλλον επιχειρήσεων. Δεν μπορεί δηλαδή να αποδώσει αποτελεσματικά και – το κυριότερο – να επιβιώσει. <br /> <br /> Στην προκειμένη περίπτωση ένα απλό παράδειγμα αρκεί για να αποκαλύψει του λόγου το αληθές… Αν το κέντρο ελέγχου και τα ραντάρ του S-400 στην Τουρκία, δεχθούν επίθεση από ελληνικά SCALP-EG, από μόνο του (το S-400) δεν έχει τη δυνατότητα να την αποτρέψει. Κι αυτό για τον πολύ απλό λόγο ότι το τελευταίο είναι σχεδιασμένο για την προσβολή στόχων που πετούν σε μεγάλα ύψη, με σχετικά μεγάλες ταχύτητες και σε μεγάλες αποστάσεις από αυτό. <br /> <br /> Το SCALP-EG αμέσως μετά την άφεσή του (από αεροσκάφος – φορέα) ή την εκτόξευσή του (SCALP Naval), πετά σε μικρό ύψος (κάτω των 200 μέτρων) προς το στόχο του με υποηχητικές ταχύτητες, ακολουθώντας τη διαμόρφωση του εδαφικού αναγλύφου (terrain following). <br /> <br /> Επομένως, μπορεί να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά από συστήματα CIWS Phalanx ή RAM μίας μονάδας επιφανείας αν πετά πάνω από θάλασσα, ή από ένα αντιαεροπορικό σύστημα μικρής ακτίνας (πυραυλικό ή μη), αν πετά πάνω από ξηρά. <br /> <br /> Επειδή ένα τέτοιο όπλο ή μία συνδυασμένη επίθεση από διαφορετικές περιοχές με περισσότερα του ενός τέτοια όπλα, είναι σοβαρή δυνητική απειλή για μία πυροβολαρχία S-400, όσο μακριά και αν βρίσκεται αυτή, τα πληρώματα του κέντρου ελέγχου της θα πρέπει να έχουν εικόνα από τα ακόλουθα: <br /> <br /> Από ραντάρ και τα παθητικά ηλεκτροοπτικά συστήματα των φίλων ναυτικών μονάδων επιφανείας, από τα φίλια αεροσκάφη επιτήρησης, έγκαιρης προειδοποίησης και ελέγχου (AEW&C) και φυσικά από τις φίλιες επίγειες μονάδες που αξιοποιούν επιχειρησιακά συστήματα MANPADS και SHORADS (SHOrt Range Air Defence Systems). <br /> <br /> O πρώτος λόγος λοιπόν είναι ότι ΔΕΝ μπορεί να προστατευθεί ένα σύστημα S-400 από πολλών ειδών απειλές αν δεν είναι διασυνδεδεμένο με τα άλλα στοιχεία μίας καλά οργανωμένης άμυνας. <br /> <br /> Άλλωστε δεν θα πρέπει να ξεχνά κανείς, ότι από την άλλη πλευρά δεν μπορεί να μετακινηθεί και να ταχθεί τόσο εύκολα και γρήγορα, όσο πολλοί πιστεύουν. Χρειάζεται χρόνος για αυτές τις διαδικασίες. Ο οποίος μόνο μέσω αξιόπιστης και πλήρους ζεύξης δεδομένων (data link) για παροχή εικόνας σε πραγματικό χρόνο μπορεί να εξασφαλιστεί. <br /> <br /> Όπως όλα τα αντιαεροπορικά/αντιπυραυλικά συστήματα, έτσι και το S-400 μπορεί να παραπλανηθεί και να κορεστεί. Μία καλή ιδέα προς την κατεύθυνση αυτή δίνουν τα αφιερώματα του Δρ. Κ. Γρίβα που έχουμε αναδημοσιεύσει και είναι άξια μελέτης. Τουλάχιστον. Πιστεύουμε ότι δεν χωρά περισσότερη ανάλυση. <br /> <br /> Από την άλλη πλευρά βέβαια εναλλακτικές υπάρχουν και είναι οικονομικές. Επί παραδείγματι, ο κορεσμός ή η παραπλάνηση ενός πυραυλικού αντιαεροπορικού, δεν χρειάζεται να γίνει μόνο με πυρά πυροβολικού ή με όπλα οριζόντιας πλεύσης μακρού πλήγματος όπως το SCALP-EG. <br /> <br /> Υπάρχουν και σημαντικά φθηνότερες και εξίσου αποτελεσματικές λύσεις όπως οι κατευθυνόμενοι στόχοι υψηλών επιδόσεων σαν αυτούς που κατασκεύαζε κάποτε η ελληνική 3ΣΙΓΜΑ. <br /> <br /> Το στροβιλοκινητήριο IRIS Jet μπορούσε να πετάξει σε ύψη μέχρι και τα 40.000 πόδια με μέγιστη ταχύτητα 460 κόμβων και αυτονομία μίας ώρας, ενώ το επίσης στροβιλοκινητήριο Perseas Twin Jet ανέπτυσσε μέγιστη ταχύτητα 240 κόμβων (470 χ.α.ω.) με ικανότητα πλεύσης στα 22.000 πόδια και ίδια αυτονομία (60 λεπτά)! <br /> <br /> Αν εκτοξεύσει κανείς 40 τέτοιους στόχους χαμηλού κόστους και υψηλών επιδόσεων ανά 10 από τέσσερις διαφορετικές περιοχές (από το Έβρο μέχρι την Κρήτη και τη Κύπρο…) μπορεί κάλλιστα να “κρύψει” την από πολύ μικρό ύψος διείσδυση φίλιων μαχητικών που έχουν ως προορισμό στόχους βαθιά μέσα στην εχθρική ενδοχώρα… <br /> <br /> Φυσικά δεν θα πρέπει να μας διαφεύγει ότι υπάρχει και το κομμάτι του ηλεκτρονικού πολέμου, όπου οι τεχνικές παραπλάνησης και παρεμβολών συνιστούν άλλο ένα σημαντικό αντίπαλο για τα συστήματα της κατηγορίας του S-400. <br /> <br /> Δυστυχώς η Ελλάδα ενώ είχε (και έχει) την τεχνογνωσία και την οικονομική και παραγωγική δυνατότητα να επενδύσει σε συστήματα Η/Π, δεν το έκανε ποτέ… <br /> <br /> Το Ισραήλ που ακολούθησε εντελώς διαφορετικό δρόμο, σήμερα έχει αμυντική βιομηχανία που επιδεικνύει πρωτοποριακά προϊόντα, πραγματικά εφάμιλλα – τουλάχιστον – των αμερικανικών και ευρωπαϊκών. <br /> <br /> Ασφαλώς και το Ισραήλ προβληματίζεται από την επικείμενη ένταξη του S-400 σε υπηρεσία στην Τουρκία. Ας μην γελιόμαστε όμως… Με τα συστήματα Η/Π που διαθέτει, αλλά και τα εγχώριας σχεδίασης, ανάπτυξης και κατασκευής όπλα μακρού πλήγματος, ΜΠΟΡΕΙ ασφαλώς να εξουδετερώσει το S-400. <br /> <br /> <a href="https://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Επιχειρησιακοί περιορισμοί και αδυναμίες S-400… είναι ευάλωτο το “υπερόπλο” της Τουρκίας

Σε προγενέστερο αφιέρωμά μας, αναλύσαμε το τεράστιο οικονομικό κόστος που είχε η απόφαση του Ρ.Τ. Ερντογάν να επιμείνει στην προμήθεια και ...

Διαβάστε την συνέχεια

Προειδοποίηση σοκ του πρώην υπαρχηγού ΓΕΕΘΑ της Τουρκίας από την Ουάσινγκτον: «Ερχεται η καταστροφή της χώρας μας»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhnKKAXT21P_FGL8k1TZeGrZwE3TIiR_ycASD9Pb9oMtqZE132XMr7vU7FLv6BeqQTimWqmIJP2o_MDZOi_kICSlQsmjbhFlFwh5GpmHsXo9viH7vXpbEOm5-D1720CQdgHRH2teKolb7o/s1600/tourkia_f-35.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="1366" height="280" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhnKKAXT21P_FGL8k1TZeGrZwE3TIiR_ycASD9Pb9oMtqZE132XMr7vU7FLv6BeqQTimWqmIJP2o_MDZOi_kICSlQsmjbhFlFwh5GpmHsXo9viH7vXpbEOm5-D1720CQdgHRH2teKolb7o/s640/tourkia_f-35.jpg" width="640" /></a></div> <h3> <span style="font-weight: normal;">"Εχουμε σειρά μετά από Ιράκ και Συρία"</span></h3> «Στο τέλος αυτής της διαδρομής έρχεται η σειρά της Τουρκίας. Αυτό το λέω εκ βάθους καρδίας. Και είμαι πολύ λυπημένος γι’ αυτό. Ολα τα κράτη που είναι εχθρικά προς το Ισραήλ έχουν καταστραφεί. Οι S-400 είναι απλά μια "βιτρίνα", τα προβλήματα είναι πολύ μεγαλύτερα» τόνισε ο Τούρκος απόστρατος στρατηγός Σαϋγκούν σε εκδήλωση που διοργάνωσε το<a href="https://www.turkheritage.org/en/events/tho-panel-us-turkey-relations-7024"> Turkish Heritage Organization</a> στην Ουάσιγκτον.<br /> <br /> Ο στρατηγός Σαϋγκούν δεν είναι μια απλή περίπτωση. Διετέλεσε Διοικητής της 1ης Στρατιάς και υπηρέτησε ως Β΄Αρχηγός ΓΕΕΘΑ της Τουρκίας, ο οποίος είναι πιο ισχυρός από τον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ, αφού αυτός είναι που κρατάει τα σχέδια ενώ ελέγχει και τους μηχανισμούς του βαθέος κράτους. Δηλαδή, οι αναλύσεις και οι εκτιμήσεις του στηρίζονται σε στοιχεία και απόρρητες πληροφορίες.<br /> <br /> Ο Τούρκος στρατηγός , με αφορμή την κρίση στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις είπε ότι οι S-400 είναι ένα μικρό πρόβλημα και ότι υπάρχουν άλλα θέματα που πρέπει να δοθεί προσοχή.<br /> <br /> Έφερε ως παράδειγμα το Ιράκ και τη Συρία και είπε ότι τα κράτη που είναι εχθρικά προς το Ισραήλ έχουν καταστραφεί και ότι «στο τέλος αυτής της διαδρομής έρχεται η σειρά της Τουρκίας. Αυτό το λέω εκ βάθους καρδίας. Και είμαι πολύ λυπημένος γι’ αυτό».<br /> <br /> Ο Σαϋγκούν μίλησε στο πάνελ που αφορούσε τις αμερικανοτουρκικές σχέσεις, σε εκδήλωση που διοργάνωσε το Turkish Heritage Organization, στην Ουάσιγκτον.<br /> <br /> Αναφερόμενος στο θέμα των S-400, ο Σαϋγκούν είπε ότι «φοβάμαι ότι τα προβλήματα μεταξύ Τουρκίας και ΗΠΑ είναι πολύ περισσότερα από τους S-400. Κατά την άποψή μου οι S-400 είναι ένα μικρό πρόβλημα».<br /> <br /> Οι ΗΠΑ δεν θέλουν να δουν την Τουρκία να γίνεται περιφερειακή δύναμη<br /> <br /> Ο απόστρατος αντιστράτηγος είπε ότι το πρόβλημα στις σχέσεις Τουρκίας-ΗΠΑ δεν περιορίζεται στο αν η Τουρκία πάρει ή δεν πάρει τους S-400 ή τα F-35 και συνέχισε:<br /> <br /> «Αν δεχτούμε να τελειώσουμε το πρόβλημα των S-400, τότε είμαι σίγουρος ότι θα μπουν στο τραπέζι άλλες απαιτήσεις. Θα μας πουν «μην κάνεις συμφωνίες με το Ιράν», αν πούμε κι εδώ ναι, μετά θα μας πουν «εντάξει, τώρα δεχτείτε το κουρδικό κράτος που κάνουμε στη Β. Συρία». Αν πούμε όχι σ’ αυτό, τότε θα μας πούνε «δεν έχετε το δικαίωμα να κάνετε έρευνες στην Αν, Μεσόγειο». Γι’ αυτό λέω ότι για μένα το πρόβλημα δεν είναι οι S-400 και τα F-35. Οι ΗΠΑ δεν αποδέχονται την ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική της Τουρκίας και δεν θέλουν να γίνουμε περιφερειακή δύναμη».<br /> <br /> Κατά τον Σαϋγκούν το πιο μεγάλο θέμα είναι η ασφάλεια του Ισραήλ<br /> <br /> Ο Τούρκος αντιστράτηγος είπε για τα F-35:<br /> <br /> «Η αποβολή της Τουρκίας από το πρόγραμμα παραγωγής των F-35 συζητήθηκε δέκα χρόνια πριν στην Επιτροπή Εξωτερικών και Άμυνας του Κογκρέσου. Κι αυτό γιατί αν η Τουρκία παραλάβει τα F-35, θα ανατραπούν οι ισορροπίες στη Μέση Ανατολή. <br /> <br /> Το Ισραήλ θα χάσει την αεροπορική υπεροχή που έχει τώρα. <br /> <br /> Για τις ΗΠΑ και τη Δύση στη Μέση Ανατολή υπάρχουν δύο σοβαρά ζητήματα. Το ένα είναι το Ισραήλ και το άλλο οι ενεργειακές πηγές. Στη Μέση Ανατολή δεν υπάρχει κράτος φιλικό προς το Ισραήλ. Μπορούν όμως να δημιουργήσουν ένα. Το ανεξάρτητο κουρδικό κράτος. Αυτό είναι αρκετό; Όχι, πρέπει να καταστρέψεις τους εχθρούς».<br /> <br /> Ο Σαϋγκούν, αφού είπε ότι ήδη έχουν καταστραφεί το Ιράκ και η Συρία, υπογράμμισε ότι τώρα έρχεται η σειρά της Τουρκίας.<br /> <br /> Μπορούν να κλειδώσουν όλα τα όπλα που διαθέτουμε<br /> <br /> Τέλος ο Σαϋγκούν είπε:<br /> <br /> «Στο τέλος θα έλθει η σειρά της Τουρκίας. Αυτό το λέω εκ βάθους καρδίας. Και λυπάμαι γι’ αυτό. Όμως αυτή είναι η αλήθεια. Αν οι ΗΠΑ μας βλέπουν ως εχθρούς, εγώ ως στρατιωτικός, ως στρατός πρέπει να αμυνθώ. <br /> <br /> Όμως μην περιμένετε να αμυνθώ κατά των ΗΠΑ με αμερικανικά όπλα. Αν πάρετε ένα οπλικό σύστημα από τις ΗΠΑ, δεν σας δίνουν τους πηγαίους κωδικούς. Οι ΗΠΑ τους κρατάει κρυφούς. Αυτό σημαίνει ότι όποτε θέλει μπορεί να κλειδώσει αυτά τα όπλα».<br /> <br /> <img height="335" src="https://www.pronews.gr/sites/default/files/styles/default-inner/public/article/2019/7/23/31.png?itok=Ri6400-k" width="640" /><br /> <br /> <img height="335" src="https://www.pronews.gr/sites/default/files/styles/default-inner/public/article/2019/7/23/32.png?itok=MS5Yy_mn" width="640" /><br /> <br /> <img height="335" src="https://www.pronews.gr/sites/default/files/styles/default-inner/public/article/2019/7/23/33.png?itok=2obmwcPk" width="640" /><br /> <br /> <a href="https://www.pronews.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Προειδοποίηση σοκ του πρώην υπαρχηγού ΓΕΕΘΑ της Τουρκίας από την Ουάσινγκτον: «Ερχεται η καταστροφή της χώρας μας»

"Εχουμε σειρά μετά από Ιράκ και Συρία" «Στο τέλος αυτής της διαδρομής έρχεται η σειρά της Τουρκίας. Αυτό το λέω εκ βάθους καρδ...

Διαβάστε την συνέχεια

Διάλυση ΝΑ πτέρυγας του ΝΑΤΟ: Η ιστορία επαναλαμβάνεται;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh4xP7GDjvcWZyAAVZ3xHWwvMzveZ7TDv4a29NNJSYH1nTHG_IEnLkjMzpB4a8YpGC3GlxIW_KtgziB6LFTzKX-kmRTVaPr3g9KBOEaqpjfsBt4F1R01urvFVBKqM1Cl5GNEgPgY7njVFg/s1600/turkey-nato.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="466" data-original-width="700" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh4xP7GDjvcWZyAAVZ3xHWwvMzveZ7TDv4a29NNJSYH1nTHG_IEnLkjMzpB4a8YpGC3GlxIW_KtgziB6LFTzKX-kmRTVaPr3g9KBOEaqpjfsBt4F1R01urvFVBKqM1Cl5GNEgPgY7njVFg/s640/turkey-nato.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Τα σενάρια για απομάκρυνση της Τουρκίας από το ΝΑΤΟ δίνουν και παίρνουν το τελευταίο διάστημα, ειδικά μετά την απόφαση της κυβέρνησης Τραμπ να την εκπαραθυρώσει από το πρόγραμμα του μαχητικού F-35. Αν κάτι τέτοιο συμβεί, θα προκληθεί σοβαρό ρήγμα στην νοτιοανατολική πτέρυγα της Συμμαχίας. Όπως θα εξηγήσουμε παρακάτω, δεν είναι η πρώτη φορά που αυτό συμβαίνει. <br /> <br /> Μετά τη κατάρριψη του ρωσικού Su-24 από τουρκικά μαχητικά F-16 στη Συρία, πολλοί στην Ελλάδα έσπευσαν να μιλήσουν για “εκπλήρωση προφητειών”, διότι θεώρησαν πως το “ξανθό γένος” θα σπεύσει να εκπληρώσει τις προφητείες, επεμβαίνοντας στρατιωτικά στην Τουρκία. <br /> <br /> Το ίδιο ακριβώς συνέβη το 2016, με τη δολοφονία του Ρώσου πρέσβη Αντρέι Καρλόφ στην Άγκυρα. Ωστόσο, για μια ακόμη φορά, το “ποθούμενο” δεν εκπληρώθηκε.<br /> <br /> Φυσικά ο πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντιμίρ Πούτιν, κάθε άλλο παρά αφελής είναι, και παρά τις αρνητικές συγκυρίες του 2015 και του 2016, πέτυχε να προσεταιριστεί την Τουρκία και εν πολλοίς να την κάνει υποχείριό του. <br /> <br /> Αποτέλεσμα; Εξαιτίας του στενού φλερτ Μόσχας-Άγκυρας και της αγοράς των S-400, σήμερα γίνεται λόγος ακόμη και για εκδίωξη της Τουρκίας από το ΝΑΤΟ. Πρόκειται αναμφίβολα για μια τεράστια νίκη της ρωσικής διπλωματίας, που πέτυχε να σπείρει διχόνοια και καχυποψία μεταξύ Τουρκίας-ΗΠΑ-ΝΑΤΟ. <br /> <br /> Δεν είναι όμως η πρώτη φορά που συμβαίνει αυτό<br /> <br /> Κατά τις δεκαετίες του ’60 και ’70, η τότε σοβιετική διπλωματία, πέτυχε κάτι ανάλογο. Από την εποχή που η Κύπρος απέκτησε την ανεξαρτησία της από τους Βρετανούς, το 1960, υπήρξε πεδίο δράσης έντονης διπλωματικής δραστηριότητας. Η Κύπρος αποκαλούταν “το αβύθιστο αεροπλανοφόρο της Αν. Μεσογείου” λόγω της στρατηγικής της θέσης. Για αυτό το λόγο η ΕΣΣΔ δεν ήθελε σε καμία περίπτωση ο έλεγχος του νησιού να περάσει εξ’ ολοκλήρου στο ΝΑΤΟ. <br /> <br /> Το 1964 η Τουρκία είχε αποφασίσει να εισβάλει στη Κύπρο για να “αποκαταστήσει τη τάξη και να προστατέψει το τουρκικό στοιχείο”, ως εγγυήτρια δύναμη. Η επέμβαση του τότε Αμερικανού προέδρου Λίντον Τζόνσον, ματαίωσε αυτά τα σχέδια. Ένα χρόνο νωρίτερα, οι ΗΠΑ απέσυραν από τη Τουρκία τους βαλλιστικούς πυρηνικούς πυραύλους Jupiter, πράξη που δυσαρέστησε τους Τούρκους που θεώρησαν ότι η χώρα τους έμενε απροστάτευτη σε περίπτωση πυρηνικού πολέμου μεταξύ ΝΑΤΟ-ΕΣΣΔ. Από εκείνη τη στιγμή και έπειτα, η Τουρκία άρχισε να κοιτάζει προς ανατολάς. Αν και παρέμενε ισχυρά προσδεδεμένη στη άρμα της Δύσης, θεώρησε ότι μια προσέγγιση με τους Σοβιετικούς θα έκανε τους Αμερικάνους να αναθεωρήσουν τη στάση τους απέναντι στο Κυπριακό. Οι Ρώσοι φυσικά εκμεταλλεύτηκαν αυτή την ευκαιρία και μάλιστα στο έπακρο. <br /> <br /> Οι Σοβιετικοί σε καμία περίπτωση δεν ήθελαν η Κύπρος να προσαρτηθεί από την Ελλάδα. Αυτό θα είχε ως αποτέλεσμα την εγκατάσταση νατοϊκών βάσεων ακόμη πλησιέστερα στην ΕΣΣΔ και τις χώρες δορυφόρους της στην Αν. Ευρώπη και κυρίως στη Μ. Ανατολή. Από την άλλη γνώριζαν ότι τυχόν τουρκική εισβολή (που εξ’ ορισμού θα ήταν παράνομη) θα δημιουργούσε χάσμα στην νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ, κάτι που τελικά συνέβη. Η εγκληματική ανατροπή Μακάριου και η τοποθέτηση του Ν. Σαμψών από τη Χούντα των Αθηνών, έδωσε το πρόσχημα που χρειαζόταν η Τουρκία για να εισβάλει, δεδομένου πως το σχέδιο του Σαμψών και της ΕΟΚΑ Β’ ήταν η de facto ανακήρυξη της ένωσης Ελλάδας- Κύπρου.<br /> <br /> Εκτός από τη κατάληψη 1/3 του νησιού από τις δυνάμεις του Αττίλα, υπήρξαν και κάποιες σημαντικές επιπτώσεις στους κόλπους του ΝΑΤΟ που ευνοούσαν τα σοβιετικά σχέδια. Η Ελλάδα και η Τουρκία (αμφότερες μέλη του ΝΑΤΟ) βρέθηκαν πολύ κοντά στη σύρραξη και από τότε οι σχέσεις παραμένουν τεταμένες. Μετά την εισβολή, η Ελλάδα αποσύρθηκε από το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ με απόφαση Καραμανλή, δημιουργώντας κενό στα πλευρά του Συμμαχίας, το αμερικανικό Κογκρέσο επέβαλε εμπάργκο στις πωλήσεις όπλων στην (σύμμαχη) Τουρκία και η Άγκυρα απάντησε με το κλείσιμο όλων των νατοϊκών σταθμών παρακολούθησης που υπήρχαν στο έδαφός της, με αποτέλεσμα να “τυφλωθεί” ένα μεγάλο κομμάτι της αμερικανικής αντικατασκοπείας. Τέλος ο Καραμανλής στρατικοποίησε τα νησιά του Αν. Αιγαίου και διακήρυξε ότι η πρωταρχική απειλή για την Ελλάδα δε προέρχεται πλέον από τις κομμουνιστικές χώρες του βορρά, αλλά από ανατολάς.Το κέρδος για τους Σοβιετικούς ήταν πολλαπλό και ίσως ως ένα βαθμό αναπάντεχο. Με την ευνοϊκή διπλωματική τους στάση και πιθανότατα ενθάρρυνση απέναντι στους Τούρκους στα γεγονότα του 1974, ουσιαστικά διέλυσαν την νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ. <br /> <br /> Η Σοβιετική διπλωματία <br /> <br /> Πως κατάφεραν οι Σοβιετικοί να μπουν σφήνα στο Νατοϊκό σχεδιασμό; Όπως αναφέραμε παραπάνω, η αμερικανική στάση στο θέμα του Κυπριακού και η απόσυρση των Jupiter, δυσαρέστησε τους Τούρκους. Σε εκείνο το σημείο ξεκινά η προσέγγιση της ΕΣΣΔ: από τις αρχές τις δεκαετίας του ’70 επιδίωξαν και πέτυχαν να ενδυναμώσουν τις εμπορικές σχέσεις των 2 χωρών. Το εμπορικό ισοζύγιο τετραπλασιάστηκε και σύντομα άνοιξε σοβιετική τράπεζα στην Άγκυρα για να εξυπηρετεί τις συναλλαγές. Παράλληλα, δε δίστασαν να προσφέρουν στη Τουρκία οικονομική βοήθεια που έφτανε το $1 δις ετησίως και που κατευθυνόταν στη κατασκευή βαριάς βιομηχανίας, φραγμάτων, ηδροηλεκτρικών εργοστασίων κτλ.<br /> <br /> <a href="https://www.cia.gov/library/readingroom/docs/CIA-RDP79-00927A004800010002-9.pdf"><b>Αποχαρακτηρισμένο έγγραφο της CIA</b></a> με ημερομηνία 12 Φεβρουαρίου 1965, αναφέρει με σαφήνεια πως η ΕΣΣΔ επιχειρεί να εκμεταλλευτεί την “εχθρότητα” μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, για να αποδυναμώσει τη Νατοϊκή Συμμαχία, έχοντας υιοθετήσει μια ιδιαιτέρως ευνοϊκή στάση υπέρ της Τουρκίας. <br /> <br /> Επιπλέον, <a href="https://wikileaks.org/plusd/cables/1974STATE223755_b.html"><b>τηλεγράφημα του State Department</b></a> με ημερομηνία 10 Οκτωβρίου 1974 αναφέρει: “Έχοντας μεγάλο χρέος στη Ρωσία για τη συναίνεσή της στην εισβολή της Κύπρου τον περασμένο Ιούλιο, η Τουρκία ενδέχεται να μην μπορέσει να αρνηθεί τα αιτήματα των Σοβιετικών για προνόμια στις υπερπτήσεις που θα απαιτηθούν σε μελλοντικό πόλεμο στη Μ. Ανατολή. Ειδικά τώρα που τα συναισθήματα στο Κογκρέσο είναι ιδιαιτέρως αντι-τουρκικά». <br /> <br /> H ιστορία τελικά επαναλαμβάνεται<br /> <br /> Η προσέγγιση Ρωσίας-Τουρκίας, αν και διαφέρει σε κάποιες λεπτομέρειες, ουσιαστικά ακολουθεί το σοβιετικό μοτίβο. Η ρωσική διπλωματία επιδεικνύει για μια ακόμη φορά άριστη “ευελιξία” και χωρίς ιδιαίτερο κόστος, επιχειρεί τη διάλυση της νοτιοανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ. Οι συγκυρίες ήταν καθόλα ευνοϊκές. Ο έλεγχος της εξουσίας από τον “υπερφίαλο” Ερντογάν, η διαφωνία ΗΠΑ-Τουρκίας στο θέμα της υποστήριξης από την Ουάσιγκτον των Κούρδων της βόρειας Συρίας (SDF/YPG) τους οποίους η Άγκυρα χαρακτηρίζει “τρομοκράτες” και βραχίονα του PKK, οι σωστές κινήσεις της ρωσικής διπλωματίας και προφανώς του ίδιου του Πούτιν, έδωσαν υπόσταση στα σενάρια που θέλουν την Τουρκία να εγκαταλείπει τους κόλπους του ΝΑΤΟ.<br /> <br /> <a href="https://www.ptisidiastima.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Διάλυση ΝΑ πτέρυγας του ΝΑΤΟ: Η ιστορία επαναλαμβάνεται;

Τα σενάρια για απομάκρυνση της Τουρκίας από το ΝΑΤΟ δίνουν και παίρνουν το τελευταίο διάστημα, ειδικά μετά την απόφαση της κυβέρνησης Τρα...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο θυρεός της τουρκικής 1ης Μοίρας S-400 – Επιβεβαίωση ότι η προμήθεια αφορά ένα μόνο σύστημα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhZJSMCtDM-9qPMGkj4Zh-y1ckF_18-dlbfz1U9_EFX9zf63zNXPjm1Wx_O6Z9dCxBLDm7LkvOHa0_idQH5imPGVYfat38SWsUhY30gprCas8GdA1PatFQriKhEcZOeD4JaqqIHp3sxVHY/s1600/thireos_s-400_turkey.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="405" data-original-width="780" height="332" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhZJSMCtDM-9qPMGkj4Zh-y1ckF_18-dlbfz1U9_EFX9zf63zNXPjm1Wx_O6Z9dCxBLDm7LkvOHa0_idQH5imPGVYfat38SWsUhY30gprCas8GdA1PatFQriKhEcZOeD4JaqqIHp3sxVHY/s640/thireos_s-400_turkey.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Από <b>Σάββας Δ. Βλάσσης </b><br /> Μια ακόμη σημαντική ένδειξη, που ενισχύει (εάν δεν επιβεβαιώνει πλήρως) την θέση μας ότι η τουρκική σύμβαση για το σύστημα S-400 αφορά ένα μόνο σύστημα, παρουσιάσθηκε με την αποκάλυψη του θυρεού που σχεδιάσθηκε για την μονάδα που έχει συγκροτήσει η Τουρκική Αεροπορία, προς επιχειρησιακή ένταξη κι εκμετάλλευση του νέου όπλου. <br /> <br /> Ο θυρεός που εμφανίσθηκε, κατονομάζει την εν λόγω μονάδα ως “1η Μοίρα S-400”, με κωδικό κλήσεως ZAFER (“Nίκη”). Πρόκειται για έργο του γραφίστα και φωτογράφου Οmar Erkmen, o οποίος έχει επιμεληθεί ανάλογων εργασιών για την σχεδίαση θυρεών αλλά και την αποτύπωσή τους (διακόσμηση) των πολεμικών μοιρών της Τουρκικής Αεροπορίας στα κάθετα σταθερά των αεροσκαφών τους. <br /> <br /> Από πλευράς συμβολισμών, στον θυρεό κυριαρχεί ο Ουιγούρος πολεμιστής, συγκεκριμένα έφιππος τοξότης, που φέρει 4 βέλη, όσοι και οι έτοιμοι προς εκτόξευση πύραυλοι κάθε μονάδος πυρός – εκτοξευτού του συστήματος S-400. Το άλογο συμβολίζει την κινητή – αυτοκινούμενη ιδιότητα που χαρακτηρίζει το S-400 ενώ η στάση του ανασηκωμένο στα δύο πόδια, την μεγάλη αναβάθμιση της αμυντικής ικανότητος που εξασφαλίζει το νέο όπλο. <br /> <br /> <img height="633" src="https://doureios.com/wp-content/uploads/2019/07/65959565_148037929710888_3284192315422929086_n.jpg" width="640" /> <br /> <br /> Η φυλή των Ουιγούρων, αναδεικνύει τις ρίζες των Τούρκων από την Κεντρική Ασία και οδηγεί στην υπόθεση ότι η 1η Μοίρα S-400 θα εδρεύει στην Νοτιοανατολική Τουρκία. Επιλογή ορθολογική, εφόσον η προμήθεια του συστήματος έγινε προκειμένου να καλυφθεί η ανάγκη για αντιμετώπιση βαλλιστικών απειλών από χώρες της Μέσης Ανατολής, όπως υποστηρίζει επισήμως η Άγκυρα. <br /> <br /> Από τον παρελθόντα Μάρτιο, έχουμε αναπτύξει στο ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ ALMANAC 2017-2018 και μέσα από την ιστοσελίδα μας, την εκτίμηση στην οποία οδηγούν επίσημες ανακοινώσεις Τούρκων και Ρώσων αξιωματούχων, ότι η σύμβαση που ανέθεσε η Άγκυρα αφορά την προμήθεια ενός μόνο συστήματος (σύνταγμα των δύο ταγμάτων κατά την ρωσική ορολογία) με πρόβλεψη για δικαίωμα προαιρέσεως που καλύπτει ένα ακόμη σύστημα. Για λόγους προπαγάνδας, καλλιεργείται η εικόνα ότι η Τουρκία έχει παραγγείλει δύο συστήματα ενώ το αναφερόμενο κόστος των 2,5 δισ. $ ανταποκρίνεται προφανώς στο δυνητικό ύψος, μετά την εξάσκηση του δικαιώματος προαιρέσεως. <br /> <br /> Η πραγματικότητα αυτή, όπως και ότι το σύστημα θα βρίσκεται αναπτυγμένο στην Νοτιοανατολική Τουρκία, σε συνδυασμό με την μη διασύνδεσή του με το υπόλοιπο σύστημα αεράμυνας της Τουρκίας, υποβαθμίζει την επιχειρησιακή του αξία. <br /> <br /> Συνολικώς, η “απειλή” που αντιπροσωπεύει το S-400 για την Ελλάδα και την Πολεμική Αεροπορία είναι περιορισμένη. Βεβαίως, το σύστημα είναι κινητό και δύναται να αναπτυχθεί απέναντι από την Ελλάδα αλλά σε καμμία περίπτωση δεν πρέπει να λαμβάνονται υπ’ όψιν οι προπαγανδιστικές παρουσιάσεις της τεράστιας ακτίνος δράσεως των πυραύλων του συστήματος. Όπως έχουμε αναφέρει κατ’ επανάληψη, ο πύραυλος 48N6 που προμηθεύεται η Τουρκία, μπορεί να έχει μέγιστο βεληνεκές 250 χλμ. αλλά έναντι απειλών μεγέθους μαχητικού αεροσκάφους με υψηλή ικανότητα ελιγμών, η επίδοση δεν μπορεί να υπερβαίνει ρεαλιστικά τα 120-130 χλμ., και πάντα για μέσα και μεγάλα ύψη. <br /> <br /> Η προμήθεια και η δημόσια διακήρυξη της Τουρκίας ότι δεν σκοπεύει να διασυνδέσει το S-400 με το προδιαγραφών ΝΑΤΟ λοιπό σύστημα αεράμυνας, οδηγεί στην εκτίμηση ότι επιδίωξη είναι η εκμετάλλευσή του για την δημιουργία αντιαεροπορικής “ομπρέλας” που θα εξυπηρετεί την ανακήρυξη “Περιοχής Απαγορεύσεως Πτήσεων” (No Fly Zone) σε ενδεχόμενο σενάριο επεμβάσεως στην Συρία. Μια τέτοια ενέργεια, πέραν του ψυχολογικού αντικτύπου, έχει πρακτική επίδραση έναντι κάθε άλλης ξένης δυνάμεως που αναπτύσσει στρατιωτική δράση στην περιοχή, είτε λειτουργώντας αποτρεπτικώς, είτε υποχρεώνοντάς την να συνεργαστεί με την Τουρκία. Πέραν αυτού, εξασφαλίζεται σημαντική ικανότητα αντιβαλλιστικής αμύνης σε σχετικώς ευρεία περιοχή, έναντι απειλών βαλλιστικών πυραύλων. <br /> <br /> Όλα αυτά βεβαίως, υπό την προϋπόθεση ότι το σύστημα θα ενταχθεί πλήρως επιχειρησιακό σε τουρκική υπηρεσία…<br /> <br /> <a href="https://doureios.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ο θυρεός της τουρκικής 1ης Μοίρας S-400 – Επιβεβαίωση ότι η προμήθεια αφορά ένα μόνο σύστημα

Από Σάββας Δ. Βλάσσης Μια ακόμη σημαντική ένδειξη, που ενισχύει (εάν δεν επιβεβαιώνει πλήρως) την θέση μας ότι η τουρκική σύμβαση για το...

Διαβάστε την συνέχεια

Πως μπόρεσε ο Ερντογάν να αλλάξει τον προσανατολισμό της Τουρκίας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhMJoHh4-XYdM_KmMZgwi5NtL5Oneqeut54YYcnh5f0j8ERfBcWdO_vloI_XWwFzGjJMVtwGIp2qWutZj0OG0NqNyudUp9jGoJsqA6EgIolPVoe-RRaLW8quIWd4RAmhFsgDsafZG5vtqY/s1600/erdogan_putin.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhMJoHh4-XYdM_KmMZgwi5NtL5Oneqeut54YYcnh5f0j8ERfBcWdO_vloI_XWwFzGjJMVtwGIp2qWutZj0OG0NqNyudUp9jGoJsqA6EgIolPVoe-RRaLW8quIWd4RAmhFsgDsafZG5vtqY/s640/erdogan_putin.png" width="640" /></a></div> <br /> Πώς είναι δυνατόν η ιδεολογική οπτική και το προσωπικό πολιτικό συμφέρον ενός ηγέτη, του Ερντογάν, να μπορούν να επιφέρουν μία τόσο μεγάλη στροφή στον γεωπολιτικό προσανατολισμό της Τουρκίας; Μετά από δεκαετίες πρόσδεσης στη Δύση, οι οποίες διαμόρφωσαν αντιλήψεις, επιρροές και συμφέροντα, γιατί δεν υπήρξαν ισχυρές αντιστάσεις από τις εκεί παραδοσιακές άρχουσες ελίτ; <br /> <br /> Το ερώτημα είναι καίριο και για να απαντηθεί πρέπει να ληφθούν υπόψη δύο παράγοντες. Ο πρώτος είναι η παραδοσιακή σχέση της τουρκικής οικονομικής ελίτ με την πολιτική εξουσία. Ο δεύτερος είναι οι τεκτονικές αλλαγές που έχουν συντελεσθεί από το 2002, όταν κέρδισε τις εκλογές και σχημάτισε κυβέρνηση το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης.<br /> <br /> Τόσο στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, όσο και στη συνέχεια στην Τουρκική Δημοκρατία, οι μεγάλοι επιχειρηματίες ασκούσαν συγκριτικά με τη Δύση πολύ μικρή πολιτική επιρροή. Και στις δύο περιόδους, η πολιτική εξουσία είχε απολύτως το πάνω χέρι, επειδή έλεγχε το κράτος. Στην οθωμανική περίοδο ήταν ο σουλτάνος, που και θεσμικά είχε απόλυτη εξουσία επί των υπηκόων του, ανεξαρτήτως του πλούτου που αυτοί κατείχαν.<br /> <br /> Μετά την ανακήρυξη της Δημοκρατίας το 1923, την πολιτική εξουσία κατείχε --στο πλαίσιο ενός αυταρχικού καθεστώτος-- η υπό τον Κεμάλ ομάδα των στρατιωτικών που ηγήθηκε του πολέμου και της ίδρυσης του εθνικού κράτους που διαδέχθηκε την αυτοκρατορία. Οι επιχειρηματίες της εποχής δεν είχαν το περιθώριο να διεκδικήσουν μερίδιο επιρροής. Αυτό δεν άλλαξε πολύ μεταπολεμικά, όταν, για να προσαρμοσθεί στα δυτικά πρότυπα, η Τουρκία υιοθέτησε τον πολυκομματισμό. <br /> <br /> Σταδιακά, στη γειτονική χώρα αναπτύχθηκαν μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι με μεγάλο οικονομικό και κοινωνικό ίχνος. Στη διαπλοκή τους με την πολιτική ελίτ, όμως, δεν κατάφεραν ποτέ να πάρουν το πάνω χέρι. Αυτό δεν άλλαξε, στα χρόνια που κυβερνά το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης. Πολύ περισσότερο, όταν ο Ερντογάν συγκρότησε το δικό του καθεστώς, όπως θα δούμε στη συνέχεια. Φρόντισε, μάλιστα, να εξοντώσει με εμβληματικό τρόπο έναν μεγαλοεπιχειρηματία-μεγαλομιντιάρχη που είχε σταθεί απέναντί του.<br /> <br /> "Αγαπημένο παιδί" της Δύσης <br /> <br /> Αρχικά, ο Ερντογάν ήταν το "αγαπημένο παιδί" της Δύσης. Άρχισε να μετατρέπεται σταδιακά σε πρόβλημα, όταν άρχισε να ξεδιπλώνει τη δική του ατζέντα για τον ρόλο της Τουρκίας. Όταν φάνηκε ότι δεν την ήθελε ούτε ακροτελεύτιο κρίκο στο δυτικό σύστημα ασφαλείας, ούτε "γέφυρα" της Δύσης προς τον μουσουλμανικό κόσμο, όπως φαντασιωνόταν η κυβέρνηση Ομπάμα. Όταν φάνηκε πως την ήθελε αυτόνομη περιφερειακή δύναμη, η οποία να κάνει παιχνίδι για τον εαυτό της. <br /> <br /> Ο Ερντογάν ξεδίπλωσε την ατζέντα του από το 2012, μετά την οριστική νίκη του στον δεκαετή άτυπο πόλεμο με το μετακεμαλικό "βαθύ κράτος". Όταν οι Αμερικανοί συνειδητοποίησαν την τάση γεωστρατηγικής αυτονόμησής του, του έστειλαν το απειλητικό μήνυμα με την έρευνα για διαφθορά που διεξήγαγε το ελεγχόμενο από τους ίδιους δίκτυο Γκιουλέν στους μηχανισμούς του τουρκικού κράτους. <br /> <br /> Αντί, όμως, ο Ερντογάν να σπεύσει να υποκύψει και να προσαρμοσθεί, κήρυξε τον πόλεμο και άρχισε να ξηλώνει το δίκτυο Γκιουλέν και εμμέσως πλην σαφώς την επιρροή των Αμερικανών και Ευρωπαίων στην Τουρκία. Έτσι φθάσαμε στο αποτυχημένο πραξικόπημα του 2016, το οποίο έδωσε τη νομιμοποιητική βάση για μαζικές εκκαθαρίσεις σ' όλο το εύρος των κρατικών μηχανισμών και όχι μόνο. <br /> <br /> Για να ξηλώσει τα αμερικανικά δίκτυα επιρροής, ο Ερντογάν έπαιξε δυνατά όχι μόνο το χαρτί της συνωμοσίας του Γκιουλέν, αλλά και --όπως προανέφερα-- το αφήγημα ότι η Δύση μεθοδεύει τον ακρωτηριασμό της Τουρκίας. Καλλιέργησε αυτό το αφήγημα, επικαλούμενος την αμερικανική υποστήριξη προς τους Κούρδους της Συρίας ως απόδειξη ότι δρομολογείται η δημιουργία κουρδικού κράτους. <br /> Το συγκρότημα εξουσίας Ερντογάν <br /> <br /> Αποτέλεσμα όλων αυτών και ειδικά του αποτυχημένου πραξικοπήματος ήταν, επίσης, ότι η Τουρκία οδηγήθηκε σε μία δεύτερη μεταπολίτευση. Η πρώτη ήταν η δεκαετής μετάβαση από το μετακεμαλικό καθεστώς στο νεοοθωμανικό. Η δεύτερη ήταν η μετάλλαξη του νεοοθωμανικού καθεστώτος σε ένα καθεστώς, όπου δεσπόζει η προσωπικότητα του Ερντογάν και γύρω της έχουν συσπειρωθεί οι αντιδυτικές δυνάμεις της Τουρκίας. <br /> <br /> Στο μετακεμαλικό καθεστώς κυριαρχούσε συλλογικά μία πολιτική ελίτ, πλαισιωμένη από μία οικονομική-κοινωνική ελίτ. Στο νεοθωμανικό ρεύμα ο Ερντογάν ήταν ο ηγέτης, αλλά συγκυβερνούσε μία ηγετική ομάδα και ατύπως από κοινού με το δίκτυο Γκιουλέν. Σήμερα το κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης είναι πολύ διαφορετικό από ό,τι ήταν πριν 10-15 χρόνια. <br /> <br /> Ηγετικά στελέχη, όπως π.χ. ο Γκιούλ, ο Μπαμπατζάν και ο Νταβούτογλου έχουν περιθωριοποιηθεί και στραφεί εναντίον του Ερντογάν, θεωρώντας όχι αδικαιολόγητα ότι η απομάκρυνση από τη Δύση θα έχει καταστροφικές επιπτώσεις για την Τουρκία. Την ανησυχία αυτή συμμερίζονται πολλοί στις παραδοσιακές άρχουσες ελίτ της χώρας, αλλά είναι ανίσχυροι να επηρεάσουν τα πράγματα, φοβούμενοι ότι θα κατηγορηθούν ως μέρος της "συνωμοσίας" του Γκιουλέν. <br /> <br /> Ο Ερντογάν, λοιπόν, από ηγέτης ενός ρεύματος έχει μετατραπεί σε άτυπο μονάρχη, σε αιρετό νεοσουλτάνο. Είναι ενδεικτικό ότι κατά κανόνα περιβάλλεται όχι από την παλιά φρουρά των στελεχών του κόμματός του, αλλά από συγγενείς και υποτακτικούς, καθώς και από στελέχη του παραδοσιακού "βαθέος κράτους", τα οποία είναι φορείς αντιδυτικής ιδεολογίας. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι τα τουρκικά εθνικά συμφέροντα δεν ορίζονται και κατανοούνται συλλογικά από μία άρχουσα ελίτ, αλλά από το νεοσουλτάνο και την αυλή του. Με άλλα λόγια, το προσωπικό συμφέρον του Ερντογάν αναγορεύεται σε εθνικό συμφέρον της Τουρκίας. <br /> <br /> Έχει συνείδηση πως εάν επιστρέψει στο δυτικό "μαντρί" θα γίνει όμηρος. Τα αμερικανικά δίκτυα επιρροής θα ανασυσταθούν και πιθανότατα θα χρησιμοποιηθούν για να μεθοδευθεί η αντικατάστασή του. Με τον τρόπο αυτό προσδίδει ευρύτερες ιδεολογικοπολιτικές διαστάσεις στο τωρινό ρήγμα. Η αντίθεση δεν είναι πλέον ανάμεσα στην Ουάσιγκτον και στον Ερντογάν. Είναι ανάμεσα στη Δύση και στη "βαθιά Τουρκία". Κι αυτό δεν θα αλλάξει ριζικά ακόμα κι αν η πολιτική φθορά του Τούρκου προέδρου, λόγω και της οικονομικής κρίσης, ενταθεί. Στην πραγματικότητα, η Τουρκία, όσο τουλάχιστον στο τιμόνι της θα βρίσκεται ο Ερντογάν, έχει ήδη χαθεί για τη Δύση.<br /> <br /> <a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Πως μπόρεσε ο Ερντογάν να αλλάξει τον προσανατολισμό της Τουρκίας

Πώς είναι δυνατόν η ιδεολογική οπτική και το προσωπικό πολιτικό συμφέρον ενός ηγέτη, του Ερντογάν, να μπορούν να επιφέρουν μία τόσο μεγάλ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Τελεσίγραφο» ΗΠΑ σε Τουρκία: Αν ξεκινήσετε «επιχείρηση» εναντίον των Κούρδων θα σας χτυπήσουμε!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhxRrLNLnrZz0lNWI6ncKUss74uOmQk6YAwokJpHcufCb3mcvKfCQ-zM0OfSCGHBMmFSZgxjW786r45XPThW6_-uDY5k8anWAdaombgfGGhqT_ezS4mkdKdr7ZwbyRq9vYyW6FVrDQEDcc/s1600/pompeo_tsavusoglou.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="541" data-original-width="963" height="358" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhxRrLNLnrZz0lNWI6ncKUss74uOmQk6YAwokJpHcufCb3mcvKfCQ-zM0OfSCGHBMmFSZgxjW786r45XPThW6_-uDY5k8anWAdaombgfGGhqT_ezS4mkdKdr7ZwbyRq9vYyW6FVrDQEDcc/s640/pompeo_tsavusoglou.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Άστραψε και βρόντηξε ο Μάικ Πομπέο στον Τούρκο ομόλογό του σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχαν.Το μήνυμα του ήταν ξεκάθαρο και σαφές: Αν ξεκινήσετε επιχείρηση εναντίον των Κούρδων θα σας χτυπήσουμε!<br /> <br /> Την έντονη απογοήτευση των Ηνωμένων Πολιτειών για την απόφαση της Τουρκίας να αγοράσει και να παραλάβει το ρωσικό σύστημα S-400 εξέφρασε ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών, Μάικ Πομπέο στον Τούρκο ομόλογό του, Μεβλούτ Τσαβούσογλου.<br /> <br /> Το τηλεφώνημα έγινε ενώ ο κ. Πομπέο βρισκόταν στο Εκουαντόρ για επίσημη επίσκεψη. Σήμερα αναμένεται να πάει στο Μεξικό. Την τηλεφωνική επικοινωνία ζήτησε ο Τούρκος υπουργός έχοντας πρόθεση να διαμαρτυρηθεί για την εκδίωξη της Τουρκίας από το πρόγραμμα παραγωγής των μαχητικών αεροσκαφών F-35.<br /> <br /> Η Ουάσιγκτον ακύρωσε και την παραγγελία των 100 αεροπλάνων που αγόρασε η Τουρκία, η οποία έχει παραλάβει τέσσερα εξ αυτών, που παραμένουν καθηλωμένα σε αμερικανικές αεροπορικές βάσεις. Το τηλεφώνημα κατέληξε μπούμερανγκ για τον κ. Τσαβούσογλου, ο οποίος άκουσε τα σφοδρά παράπονα του κ. Πομπέο για την αντισυμμαχική ενέργεια της αγοράς των S-400.<br /> <br /> Επανέλαβε επίσης ότι η Αμερική θα προστατεύσει τους συμμάχους της, που πολέμησαν μαζί της εναντίον των τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους. Η αναφορά έγινε για τους Κούρδους της Συρίας οι οποίοι όπως σας αναφέραμε χτες έστειλαν επιστολή στις ΗΠΑ και τη Δύση.<br /> <br /> Ένα στρατιωτικό κομβόι των ΗΠΑ εισήλθε στη Συρία αυτό το Σαββατοκύριακο για να παραδώσει νέο βαρύ εξοπλισμό στις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF) υπό την ηγεσία των Κούρδων, σύμφωνα με σημερινό ρεπορτάζ της Halab Today TV. Η κίνηση αυτή έχει στρατηγική σημασία καθώς οι Τούρκοι σχεδιάζουν να επιτεθούν στις κουρδικές δυνάμεις της βόρειας Συρίας που υποστηρίζονται από τις ΗΠΑ, σε μια περίοδο που οι σχέσεις Άγκυρας-Ουάσινγκτον βρίσκονται στα πρόθυρα ολικής ρήξης.<br /> <br /> Οι μαχητές του YPG αποτέλεσαν την ραχοκοκαλιά της διεθνούς δύναμης που πολέμησε τους τρομοκράτες του ISIS όταν η Τουρκία ήταν απούσα.<br /> <br /> Ο κ. Πομπέο εξέφρασε επίσης την συμπάθεια του και επιβεβαίωσε την αμερικανική δέσμευση των ΗΠΑ για την αντιμετώπιση των ανησυχιών ασφαλείας της Τουρκίας κατά μήκος των συνόρων της με την Συρία.<br /> <br /> Σημειώνουμε ότι οι Κούρδοι υποσχέθηκαν να σταματήσουν τις επιθέσεις εναντίον της Τουρκίας και το έπραξαν. Σύμφωνα με πληροφορίες για την υπόθεση των F-35 ο κ. Πομπέο παρουσίασε την αμερικανική θέση ότι οι S-400 αποτελούν απειλή για τα αμερικανικά μαχητικά αλλά και για όλα τα οπλικά συστήματα που πούλησε η Αμερική στην Τουρκία.<br /> <br /> Στο πλαίσιο της αμερικανικής τιμωρίας περιλαμβάνεται και η απαγόρευση πώλησης ανταλλακτικών για τα F-16 της Τουρκίας, όπως και για άλλα συστήματα. Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, ο κ. Τσαβούσογλου ζήτησε να μην επιβληθούν οι κυρώσεις στην Τουρκία για την αγορά των S-400. Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, όπως και το Πεντάγωνο υποστηρίζουν πως πρέπει να γίνουν σεβαστοί οι αμερικανικοί νόμοι, που απαιτούν κυρώσεις στη βάση του νόμου CAATSA, που αφορά τους εχθρούς της Αμερικής. Κατά πάσα πιθανότητα η Τουρκία θα ενταχθεί σε αυτή την ομάδα χωρών.<br /> <br /> Ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ αντιστέκεται ακόμα και επιθυμία του είναι να μην επιβληθούν κυρώσεις θεωρώντας ότι η εκδίωξη από το πρόγραμμα των F-35 είναι ήδη μία μεγάλη τιμωρία. Όμως δέχεται πιέσεις από τους συνεργάτες του και από το Κογκρέσο.<br /> <br /> Σημειώνουμε ότι βουλευτές και γερουσιαστές του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος έχουν συνταχθεί με τον Δημοκρατικό συνάδελφο τους Ρόμπερτ Μενέντεζ και απαιτούν να τιμωρηθεί η Τουρκία. Στο πλαίσιο αυτό θα εισαγάγουν και νέες τροπολογίες σε νόμους του αμερικανικού κράτους, που θα δένουν τον κ. Τραμπ, ο οποίος θα αναγκαστεί να ακολουθήσει τις διαδικασίες, όπως ορίζουν οι νόμοι.<br /> <br /> Η εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ Μόργκαν Οκτάγκους δήλωσε ότι ο κ. Πομπέο επιβεβαίωσε μεν τη δέσμευση των Ηνωμένων Πολιτειών να αντιμετωπίσουν τις ανησυχίες της Τουρκίας για την ασφάλεια κατά μήκος των συνόρων της Τουρκίας και της Συρίας, αλλά επανέλαβε επίσης την υποχρέωση της αμερικανικής κυβέρνησης να εξασφαλίσει την προστασία των τοπικών εταίρων που συνεργάζονται με τις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Παγκόσμιο Συνασπισμό εναντίον του ISIS.<br /> <br /> Η αναφορά αυτή ενοχλεί την τουρκική κυβέρνηση, η οποία διατηρεί μεγάλη δύναμη πυρός στα σύνορα με τη Συρία, έχοντας αποφασίσει να επιτεθεί εναντίον των Κούρδων μαχητών του YPG. Στην Οσάκα ο κ. Τραμπ είχε πει ότι παρακάλεσε προσωπικά τον κ. Ερντογάν να μην κτυπήσει τους Κούρδους και η έκκλησή του εισακούστηκε.<br /> <br /> Η Ουάσιγκτον δεν έχει καμία πρόθεση να αφήσει αβοήθητους τους Κούρδους.<br /> <br /> Ο κ. Πομπέο ήταν αυτός που είχε κάνει τη δήλωση ότι η Αμερική δεν θα επιτρέψει να σφαγιαστούν οι Κούρδοι της Συρίας από τη Τουρκία. Η προστασία των μαχητών του YPG ήταν και ο βασικός λόγος της αλλαγής της απόφασης του κ. Τραμπ για την αποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων από τη Βόρεια Συρία.<br /> <br /> Οι Κούρδοι μαχητές αποτελούν τη σπονδυλική στήλη της συμμαχίας εναντίον του ISIS και έχουν αναλάβει να καθαρίσουν και τα τελευταία υπολείμματα των τζιχαντιστών. Και μάλιστα το κάνουν με μεγάλη επιτυχία.<br /> <br /> Οι σχέσεις των Ηνωμένων Πολιτειών και της Τουρκίας βρίσκονται αυτή τη στιγμή στο ναδίρ και πιστεύεται ότι θα οδηγηθούν σε οριστική ρήξη εάν οι Αμερικανοί επιβάλουν κυρώσεις.<br /> <br /> <a href="https://www.pentapostagma.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

«Τελεσίγραφο» ΗΠΑ σε Τουρκία: Αν ξεκινήσετε «επιχείρηση» εναντίον των Κούρδων θα σας χτυπήσουμε!

Άστραψε και βρόντηξε ο Μάικ Πομπέο στον Τούρκο ομόλογό του σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχαν.Το μήνυμα του ήταν ξεκάθαρο και σαφές: Αν ...

Διαβάστε την συνέχεια