Προάγγελος σκλήρυνσης έναντι και της Τουρκίας η αντικατάσταση Τίλλερσον από Πομπέο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj8ULZpYydEMyuQ8NCyJPnBcusuxFWteo3FFhawySzlB0Yo0hm0suYOmu20CBAISrNtQdCXnY5JwU1tjV4CQg74RU1oolWLNJO1PaeltZcm5XilpERbbwz-jN2ALIxL0JnSYWq1EEfiixQ/s1600/tillerson-pompeo.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="757" height="338" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj8ULZpYydEMyuQ8NCyJPnBcusuxFWteo3FFhawySzlB0Yo0hm0suYOmu20CBAISrNtQdCXnY5JwU1tjV4CQg74RU1oolWLNJO1PaeltZcm5XilpERbbwz-jN2ALIxL0JnSYWq1EEfiixQ/s640/tillerson-pompeo.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Γράφει η Ι<b>ωάννα Ηλιάδη</b><br /> Κίνηση που ενισχύει τα “γεράκια” θεωρείται η αντικατάσταση του μέχρι τώρα υπουργού Εξωτερικών Ρεξ Τίλλερσον από τον σκληροπυρηνικό Ρεπουμπλικανό Μάικ Πομπέο, ο οποίος μέχρι τώρα ήταν επικεφαλής της CIA. Η απομάκρυνση δεν ήταν αιφνιδιαστική. Δημοσίευμα του Bloomberg τις πρώτες ημέρες του Ιανουαρίου 2018 είχε θέσει ανοιχτά το ζήτημα της αντικατάστασης του Τίλλερσον από τον Πομπέο. Ο τίτλος του δημοσιεύματος ήταν χαρακτηριστικός: Ο Μάικ Πομπέο είναι ο αντι-Τίλλερσον».<br /> <br /> Ο Πομπέο, που πριν από ένα χρόνο είχε αναλάβει τα ηνία της CIA, θεωρείται ότι ακολουθεί την σκληρή γραμμή Τραμπ σε πολλά θέματα. Υπό αυτή την έννοια, οι επιπτώσεις στην Μέση Ανατολή, που άπτονται του άμεσου ελληνικού ενδιαφέροντος, αναμένεται να είναι σημαντικές. Ο Πομπέο είχε χαρακτηρίσει το Ιράν και την Τουρκία ισλαμικές δικτατορίες. <br /> <br /> Αν και είναι πρόωρη η εξαγωγή συμπερασμάτων, το γεγονός είναι μία ένδειξη ότι η Ουάσιγκτον ολοένα και περισσότερο προσανατολίζεται σε μία γραμμή αντιπαράθεσης με την Τουρκία του Ερντογάν. Ας σημειωθεί ότι είναι το Στέητ Ντηπάρτμεντ που μέχρι τώρα επιμένει πως πρέπει να εξαντληθούν όλα τα περιθώρια για να επιστρέψει η Τουρκία στο δυτικό «μαντρί». Αντιθέτως, και στο Πεντάγωνο και στη CIA φυσούν διαφορετικοί άνεμοι. Επικρατεί η γραμμή άσκησης έμπρακτων πιέσεων στην Άγκυρα. <br /> <br /> Υπενθυμίζουμε ότι ο Τίλλερσον είχε επισκεφθεί προ εβδομάδων την Τουρκία και είχε συνομιλίες με τον Ερντογάν, χωρίς την παρουσία διπλωματών. Τον διερμηνέα είχε κάνει ο Τσαβούσογλου. Η πολύωρη εκείνη συνάντηση είχε χαρακτηρισθεί δύσκολη, αλλά οι δύο πλευρές κατέληξαν στην απόφαση να συγκροτηθούν μικρές ομάδες εργασίες από αξιωματούχους των δύο χωρών, με αποστολή να καταγράψουν τις διμερείς διαφορές και να αναζητήσουν συμβιβαστικές λύσεις. Η διαδικασία αυτή βρίσκεται σε εξέλιξη, χωρίς -σύμφωνα με τις υπάρχουσες πληροφορίες- οι προοπτικές να διαγράφονται θετικές. <br /> <br /> Ο Πομπέο είναι σφοδρός επικριτής του Ιράν και έχει ζητήσει να καταργηθεί η συμφωνία του 2015 που περιορίζει το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης με αντάλλαγμα τη χαλάρωση των κυρώσεων. Τον Οκτώβριο δήλωσε πως το Ιράν «επιδιώκει ανελέητα να γίνει η ηγεμονική δύναμη στην περιοχή«. Θεωρείται ότι ταυτίζεται με τις απόψεις Τραμπ σ’ ότι αφορά και το Ιράν και την Κίνα. Για τον λόγο αυτόν και ο διορισμός του στο υπουργείο Εξωτερικών έγινε δεκτός θετικά, σχεδόν διθυραμβικά, από τα ισραηλινά Μίντια, τα οποία τον προσφωνούν με το επίθετο <a href="https://www.haaretz.com/us-news/meet-mike-pompeo-trump-s-reported-new-hardliner-secretary-of-state-1.5627393">«Hardliner»,</a> δηλαδή σκληροπυρηνικός. <br /> <br /> Βόρεια Κορέα <br /> <br /> Σκληρή γραμμή ακολουθεί ο Πομπέο και στο θέμα της Βόρειας Κορέας. Σε συνέντευξή του τους προηγούμενους μήνες είχε αναφερθεί στην «ικανότητα εξαπόλυσης πυρηνικών όπλων κατά των ΗΠΑ σε ένα ορίζοντα μερικών μηνών. Η αποστολή μας είναι να έχουμε ενημερώσει με τις κατάλληλες πληροφορίες τον Αμερικανό πρόεδρο προς την κατεύθυνση των διαθέσιμων επιλογών που μπορούν να αντιμετωπίσουν το ρίσκο αυτό, με μη διπλωματικά μέσα«. <br /> <br /> Ο Πομπέο πρόσθεσε ότι «ο πρόεδρος και οι υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι έχουν κατανοήσει ότι το γεγονός μιας ολικής πολεμικής σύγκρουσης θα μπορούσε να προκαλέσει μαζικές καταστροφές, αλλά και ανθρώπινες απώλειες». Ερωτηθείς για το αν είναι πιθανό να ανατρέψουν τον Κιμ Γιονγκ Ουν, ή να τον αποτρέψουν από την εξαπόλυση πυρηνικών όπλων, ο Πομπέο απάντησε: «Αρκετά πράγματα είναι πιθανά» χωρίς ωστόσο να δώσει περισσότερες διευκρινίσεις. <br /> <br /> Σχέση με Τραμπ <br /> <br /> Η σχέση του Πομπέο με τον Πρόεδρο Τραμπ μοιάζει να ενδυναμώθηκε το τελευταίο διάστημα. Παρά το γεγονός ότι δεν προβλέπεται από την εθιμοτυπία του Λευκού Οίκου, ο επικεφαλής της CIA έδινε ο ίδιος την πρωινή αναφορά στον Αμερικανό πρόεδρο για τα θέματα της αρμοδιότητάς του. Το tweet του Τραμπ για την αντικατάσταση του Ρεξ Τίλlερσον από τον Μάικ Πομπέο, αποπνέει αυτή την στενή σχέση των δυο ανδρών.<br /> <br /> <a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Προάγγελος σκλήρυνσης έναντι και της Τουρκίας η αντικατάσταση Τίλλερσον από Πομπέο

Γράφει η Ι ωάννα Ηλιάδη Κίνηση που ενισχύει τα “γεράκια” θεωρείται η αντικατάσταση του μέχρι τώρα υπουργού Εξωτερικών Ρεξ Τίλλερσον από ...

Διαβάστε την συνέχεια

Δείπνο με κρύα σούπα…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhH7K1NWIF9daH_2htqn7KiSS6UMHDt65E46uygpcRrxZcLkz9RCJVY4so1l6DumcNBvZ-8FJqwublVm-0ORozFr-EEcDHiNUUVW2BffQ-LcFwur5qxB2sVmZor9A832bQlTbVbXmbEYXE/s1600/soupa.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhH7K1NWIF9daH_2htqn7KiSS6UMHDt65E46uygpcRrxZcLkz9RCJVY4so1l6DumcNBvZ-8FJqwublVm-0ORozFr-EEcDHiNUUVW2BffQ-LcFwur5qxB2sVmZor9A832bQlTbVbXmbEYXE/s640/soupa.png" width="640" /></a></div> <br />Γράφει ο <b>Κώστας Βενιζέλος </b><br />Μετά τη διά πολεμικών μέσων παρεμπόδιση του γεωτρύπανου της ΕΝΙ να προχωρήσει στο «τεμάχιο 3» για να διενεργήσει γεώτρηση και ενώ συνεχίζονται οι περιπολίες στις θάλασσες μας των τουρκικών κανονιοφόρων, ο εκβιαζόμενος καλεί τον εκπρόσωπο του εκβιαστή σε δείπνο! Να συνφάγουν και να συμπιούν. Διάθεση, στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει για τέτοια σύναξη, αλλά είναι προφανές πως οι παίκτες θα προσέλθουν για λόγους τακτικής. <br /><br />Για τη Λευκωσία, η εύκολη οδός είναι μια συνάντηση για «να μάθουμε προθέσεις», λες και δεν τις γνωρίζουμε. Επικράτησε, περιέργως, η πεποίθηση πως, εάν αρχίσουν οι συζητήσεις, θα σταματήσουν και οι προκλήσεις. Αυτό είναι λάθος. Είτε από άγνοια, είτε από ανικανότητα διαμόρφωσης άλλων επιλογών, ξεχνά η κυπριακή ηγεσία πως για περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες η Τουρκία εφαρμόζει σχέδιο εδραίωσης των κατοχικών δεδομένων, δημιουργεί τετελεσμένα, αξιοποιώντας ως άλλοθι τον λεγόμενο διακοινοτικό διάλογο. Μια διαδικασία-φιάσκο, που το μόνο που έχει προσφέρει είναι η βαθμηδόν διαμόρφωση ενός πλαισίου νομιμοποίησης των αποτελεσμάτων της εισβολής.<br /><br />Οι Τούρκοι προσερχόμενοι, διά του Ακιντζί, σε ένα δήθεν κοινωνικό δείπνο, θα εκμεταλλευθούν την ευκαιρία για να θέσουν, απειλώντας κι εκβιάζοντας το θέμα των υδρογονανθράκων. Η εκτόνωση της κρίσης για την τουρκική πλευρά περνά μέσα από τη συζήτηση και συμφωνία για τη συνδιαχείριση και τον διαμοιρασμό του υποθαλάσσιου φυσικού πλούτου πριν από τη λύση.<br /><br />Όλοι όσοι προβαίνουν σε δηλώσεις, από τους αξιωματούχους του καθεστώτος Ερντογάν μέχρι και τα θλιβερά τουρκοκυπριακά αντηχεία του στα Κατεχόμενα, ένα ζήτημα προτάσσουν: Διάλογος για υδρογονάνθρακες. Ούτε Κυπριακό, ούτε επανέναρξη διαπραγματεύσεων. Δεν τους ενδιαφέρει οτιδήποτε άλλο και δείχνουν αποφασισμένοι να επιχειρήσουν να κερδίσουν τούτο δια της κλιμάκωσης της έντασης, δηλαδή με εκβιασμούς.<br />Καμία προοπτική επιτυχίας<br /><br />Την πρωτοβουλία για το δείπνο την έχει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και για να γίνει πρέπει να αποδεχθεί την πρόταση ο Μουσταφά Ακιντζί. Θα προσέλθουν στη συνάντηση και ο Πρόεδρος θα βάλει βέτο στη συζήτηση των υδρογονανθράκων, που θα επιδιώξει ο Ακιντζί; Ή θα συζητήσει την απαίτηση των Τούρκων; Με βάση τα όσα λέγονται δημόσια, δεν θέλει να συζητήσει θέμα φυσικού αερίου. Οπότε, πριν καλά-καλά ξεκινήσει το δείπνο, θα έχει κρυώσει η σούπα κι οι προσδοκίες, που δημιουργούνται κάθε φορά που πάει να ξεκινήσει ένας διάλογος, θα διαψευσθούν, γιγαντώνοντας την ήδη τεράστια απογοήτευση του κόσμου.<br /><br />Η συνάντηση, ως έχουν τα πράγματα, δεν έχει καμιά προοπτική επιτυχίας. Κι ύστερα; Ποιο θα είναι το επόμενο βήμα; Μια συνάντηση των ηγετών, για να πραγματοποιηθεί πρέπει να έχει λογικές προοπτικές επιτυχίας και πάντα να υπάρχει σχέδιο διαχείρισης της αποτυχίας. Διαφορετικά, μπορεί να προκαλέσει περισσότερες περιπλοκές, σε μια περίοδο, μάλιστα, που κυριαρχεί η ένταση και ο παροξυσμός κι ο παραλογισμός των ισλαμοφασιστών της Άγκυρας.<br /><br />Όσο οι κινήσεις που γίνονται είναι απότοκα φοβικών συνδρόμων και όσο ακολουθείται αυτή η ασυνάρτητη τακτική, δεν θα αναδυθούν δυνατότητες αντιμετώπισης των τουρκικών σχεδιασμών. Χωρίς να δημιουργούνται μοχλοί πίεσης, οι δυνατότητες να αποτρέψουμε την υφαρπαγή της ΑΟΖ και του φυσικού αερίου θα περιμένουν την ανακάλυψή τους από την κυπριακή κυβέρνηση. Δεν συνιστά πολιτική να περιμένουμε τους τρίτους να σκέφτονται και να ενεργούν εκ μέρους μας και στη Λευκωσία να συνεχίζουν να κόβουν των κορδέλες<br /><br /><a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Δείπνο με κρύα σούπα…

Γράφει ο Κώστας Βενιζέλος Μετά τη διά πολεμικών μέσων παρεμπόδιση του γεωτρύπανου της ΕΝΙ να προχωρήσει στο «τεμάχιο 3» για να διενεργήσει...

Διαβάστε την συνέχεια

ΑΚΕΛ-ΔΗΣΥ απορρίπτουν τον Σενέρ Λεβέντ ως υποψήφιο “Ευρωπαίο Πολίτη”!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh3aWfUltV16k2BIhXkdH7MBLNZzGejbCCVcM3aALwah5b96z9e1Mnmy5SkBbpW-127L-_sBy5_QoqVoG_w44rVc5MJWm1zcWLcQTdN9VAN1UV2-fUen9f9Nri0-8f4JSNcNNgAQp8-XRM/s1600/SENAR_LEVENT_CYPRUS.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="720" height="354" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh3aWfUltV16k2BIhXkdH7MBLNZzGejbCCVcM3aALwah5b96z9e1Mnmy5SkBbpW-127L-_sBy5_QoqVoG_w44rVc5MJWm1zcWLcQTdN9VAN1UV2-fUen9f9Nri0-8f4JSNcNNgAQp8-XRM/s640/SENAR_LEVENT_CYPRUS.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <b>Την ώρα που η ανταποκρίτρια της «Guardian» Helena Smith τελείωσε τη συνέντευξή μας και θα έφευγε, μου υπέβαλε άλλη μια ερώτηση. Είπε: <i>«Σου είχα πάρει συνέντευξη και πριν δεκαέξι χρόνια. Και μου είχες πει ότι πίστευες πως η Κύπρος θα ενωνόταν οπωσδήποτε μια μέρα. Ακόμα έχεις την ίδια άποψη;»</i> Για να πω την αλήθεια, σάστισα λίγο. </b><br /> <br /> Του <b>Σενέρ Λεβέντ <br /> </b><br /> Άλλωστε, τι συνέβη εδώ κατά τα τελευταία δεκαέξι χρόνια για να αλλάξω άποψη; Μήπως γκρεμίστηκαν οι ελπίδες για ομοσπονδία; Αυξήθηκαν εκείνοι που θέλουν δύο κράτη; Μήπως γι’ αυτό μου υπέβαλε αυτή την ερώτηση η κυρία Helena; Δεν το πολυσκέφτηκα. «Φυσικά το πιστεύω», της είπα, «Μια μέρα η Κύπρος θα ενωθεί βεβαίως. Δεν έχω καμία απολύτως αμφιβολία»! <br /> <br /> Τώρα μπορεί να είναι άρρωστη. Αλλά δεν πρόκειται για ανίατη ασθένεια. Επιπλέον, εμείς είμαστε οι άρρωστοι και όχι η Κύπρος. Στο μέλλον μπορεί να μας αποκαλέσουν ψυχασθενείς. Ασθενείς που έχασαν το μυαλό τους με τον εθνικισμό. Μια μέρα θα σαστίζουν πολύ με εμάς. Γιατί προκαλέσαμε στους εαυτούς μας τόσο πόνο… <br /> <br /> Με πλησίασε ένας Ελληνοκύπριος πολίτης σε ένα εστιατόριο που γευμάτιζα στον νότο. Είπε ότι κατάγεται από τη Λεμεσό. Και με ρώτησε: «Υπάρχει ελπίδα;» «Ελπίδα για λύση;» τον ρώτησα. «Ναι», είπε. «Τώρα πρέπει να προσευχόμαστε για να μην γίνει πόλεμος, όχι για να βρεθεί λύση», είπα. «Και εγώ αυτό ουσιαστικά φοβάμαι», είπε. <br /> <br /> Και την ώρα που εμείς τα συζητούσαμε αυτά, τα τουρκικά τζετ έριχναν βόμβες στο κέντρο του Άφριν. Ο Ταγίπ Ερντογάν μετρούσε τους νεκρούς. Παιδιά ξεψυχούσαν. Πόσα παιδιά υπήρχαν ανάμεσα στους νεκρούς που μετρούσε ο Ερντογάν; Πόσες γυναίκες; Πόσοι ηλικιωμένοι; <br /> <br /> Ο ένας από τους τρεις εγγυητές μας έχασε για τα καλά το μυαλό του. Δεν χορταίνει το αίμα! Ε Κύπριοι. Νιώθετε περήφανοι για τον εγγυητή σας που μετράει νεκρούς; Δεν θέλετε μηδέν στρατό, μηδέν εγγυήσεις, έτσι δεν είναι; Χαρείτε. Ο εγγυητής σας που μετράει νεκρούς δεν θα σας αφήσει μόνους, έστω και αν το θελήσετε… <br /> <br /> Καθώς έγραφα αυτές τις γραμμές ήρθε μια είδηση από τις Βρυξέλλες. Οι τρεις από τους ευρωβουλευτές της Κύπρου, με προτείνουν, λέει, ως υποψήφιο για Ευρωπαίο Πολίτη. Και οι τρεις αντιτίθενται έντονα σε αυτό, λέει. Αντιτίθενται οι ευρωβουλές του ΑΚΕΛ και του ΔΗΣΥ. Για να πω την αλήθεια, δυσκολεύομαι να αντιληφθώ την εχθρότητα του ΑΚΕΛ κατά της εφημερίδας μας «Αφρίκα». Άραγε, κάναμε κάτι λάθος με το να θέλουμε λύση και ειρήνη; <br /> <br /> Είναι λάθος ο αγώνας για επανένωση της Κύπρου; Θέλω να υποβάλω αυτή την ερώτηση κυρίως στον Τάκη Χατζηγεωργίου. Και στον κ. Συλικιώτη. Αφού διεξάγουν έναν τέτοιον αγώνα εναντίον μας στο Ευρωκοινοβούλιο, μπορούν σίγουρα να μας τα εξηγήσουν αυτά. Μήπως παρεμβάλλουμε εμπόδια στα δύο χωριστά κράτη; Μήπως χαλάμε τα όνειρα όσων ελπίζουν βοήθεια από τον Ταγίπ Ερντογάν όταν αγωνιζόμαστε εναντίον του; <br /> <br /> Τι παράξενο, έτσι δεν είναι; Καθώς ετοιμάζονται νέα σχέδια για να μας δολοφονήσουν, βρίσκουμε απέναντί μας εκείνους που είναι γνωστοί ως οι «αριστεροί» αυτού του νησιού. Στον βορρά το CTP. Και στον νότο το ΑΚΕΛ. Κατέβαλαν πιο πολλές προσπάθειες από τους φασίστες μέχρι σήμερα για να φιμωθεί η «Αφρίκα». <br /> <br /> Και τα δύο κόμματα διεξήγαγαν μιαν τέτοια εκστρατεία συκοφάντησης εναντίον μας που ξεπέρασαν τον Ντενκτάς και τους στρατηγούς σε αυτό τον δρόμο. Καθώς τα σκέφτομαι αυτά, έρχεται στο μυαλό μου ο Ντερβίς Καβάζογλου. Άραγε έτσι τον έφαγαν και αυτόν; <br /> <br /> Μήπως γι’ αυτό σκέπασαν το φέρετρό του με την τουρκική σημαία και όχι με τη σημαία της Κυπριακής Δημοκρατίας; Μήπως γι’ αυτό τους χώρισαν από τον αγαπητό του σύντροφο Μισιαούλη με τον οποίο ξεψύχησαν μαζί μέσα σε ένα αυτοκίνητο και αυτόν τον πήραν και τον έθαψαν στο κοιμητήριο στο Δάλι; <br /> <br /> Ιδού εξαιτίας αυτών η Κύπρος υποφέρει τόσα χρόνια. Αλλά εσύ τους εκλέγεις κακόμοιρε λαέ. Εσύ είσαι ο αιμοδότης τέτοιων κομμάτων. Σε αυτή την εφημερίδα μια χούφτα άνθρωποι προσπαθούμε να προωθήσουμε τον αγώνα των Κυπρίων εδώ και είκοσι χρόνια. Εδώ και είκοσι χρόνια επιχειρείται η φίμωσή μας. Δοκίμασαν όλους τους τρόπους. Μας έβαλαν βόμβες. Μας πυροβόλησαν. Μας λίντσαραν. <br /> <br /> Δυστυχώς βρήκαμε απέναντί μας ακόμα και το ΑΚΕΛ. Από τη μια οι φασίστες. Και από την άλλη οι «αριστεροί». Ο Ραούφ Ντενκτάς είχε πει «είδα τα αποδεικτικά στοιχεία». Τα είδες και εσύ κύριε Τάκη Χατζηγεωργίου; Κύριε Συλικιώτη; Τα είδες και εσύ;<br /> <br /> <a href="http://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

ΑΚΕΛ-ΔΗΣΥ απορρίπτουν τον Σενέρ Λεβέντ ως υποψήφιο “Ευρωπαίο Πολίτη”!

Την ώρα που η ανταποκρίτρια της «Guardian» Helena Smith τελείωσε τη συνέντευξή μας και θα έφευγε, μου υπέβαλε άλλη μια ερώτηση. Είπε: «Σο...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Αμερικανός φίλος...

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhNJdTAOPfKI9v05PLaw7m1eNlT68Vnj0lDwOtEPjbc2TVoec9TTVFQlpvDM_SWLNTRCDCtWv0qj-q_yNM8kuXYvuTBfyxNB2hcJZpytVHJurn9A_mjkcvVy-Jo0q7Y-krotjQbaRewRlQ/s1600/%25CE%259A%25CE%25BF%25CF%2584%25CE%25B6%25CE%25B9%25CE%25AC%25CF%2582-%25CE%25A4%25CF%2583%25CE%25B1%25CE%25B2%25CE%25BF%25CF%258D%25CF%2583%25CE%25BF%25CE%25B3%25CE%25BB%25CE%25BF%25CF%2585.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="380" data-original-width="625" height="388" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhNJdTAOPfKI9v05PLaw7m1eNlT68Vnj0lDwOtEPjbc2TVoec9TTVFQlpvDM_SWLNTRCDCtWv0qj-q_yNM8kuXYvuTBfyxNB2hcJZpytVHJurn9A_mjkcvVy-Jo0q7Y-krotjQbaRewRlQ/s640/%25CE%259A%25CE%25BF%25CF%2584%25CE%25B6%25CE%25B9%25CE%25AC%25CF%2582-%25CE%25A4%25CF%2583%25CE%25B1%25CE%25B2%25CE%25BF%25CF%258D%25CF%2583%25CE%25BF%25CE%25B3%25CE%25BB%25CE%25BF%25CF%2585.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Του <b>Νίκου Μελέτη </b><br /> Η αναζήτηση ειδήσεων σχετικά με τον χειρισμό των ελληνοτουρκικών, αλλά και της υπόθεσης των δύο στρατιωτικών που κρατά σε καθεστώς ομηρίας η Τουρκία, τροφοδότησε δημοσιεύματα σχετικά με... διαμεσολάβηση των ΗΠΑ για συνάντηση σε αμερικανικό έδαφος των υπουργών Εξωτερικών των δύο χωρών, Κοτζιά και Cavusoglou.<br /> <br /> Ο βασικός λόγος που τροφοδότησε τα δημοσιεύματα, παρά τις διαψεύσεις από ανώτατες πηγές του ΥΠΕΞ, είναι η παρουσία των υπουργών Εξωτερικών Ελλάδας και Τουρκίας το ίδιο διάστημα στις ΗΠΑ: του κ. Κοτζιά για διαλέξεις σε γνωστό πανεπιστήμιο της Βοστόνης (που είχαν αναβληθεί το περασμένο φθινόπωρο, λόγω της επίσκεψης Τσίπρα στον Λευκό Οίκο) και για επαφές σε Ουάσινγκτον και στη Νέα Υόρκη, αλλά και του κ. Cavusoglou, για συνάντηση με τον υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, στο πλαίσιο των προσπαθειών για αποκατάσταση των αμερικανοτουρκικών σχέσεων. <br /> <br /> Αυτομάτως υπήρξαν σενάρια περί συνάντησης των κ. Κοτζιά και Τσαβούσογλου, ακόμη και με την παρουσία του μέχρι σήμερα Αμερικανού ΥΠΕΞ, R. TIllerson, σε ρόλο μεσολαβητή... Βέβαια, η απομάκρυνση του Rex Tillerson από το State Department θέτει εν αμφιβόλω γενικότερα τις κινήσεις του αμερικανικού παράγοντα το επόμενο διάστημα. <br /> <br /> Τι θα σήμαινε όμως μια τέτοια συνάντηση; Ποιο ακριβώς θα ήταν το περιεχόμενο της διαμεσολάβησης; <br /> <br /> Ούτε σύγκρουση υπάρχει ώστε οι ΗΠΑ με την ισχύ τους να επιβάλουν κατάπαυση του πυρός, αλλά και σε ό,τι αφορά την υπόθεση των δυο στρατιωτικών θα είναι αστείο να περιμένει κανείς ότι θα παρέμβει η Ουάσινγκτον ζητώντας την αποφυλάκισή τους και γι’ αυτό μάλιστα θα χρειαζόταν να γίνει μια τριμερής συνάντηση στην Ουάσινγκτον. <br /> <br /> Τα προβλήματα που έχει η Ουάσινγκτον με την κυβέρνηση Erdogan είναι γνωστά: απορρίπτει τα αιτήματα έκδοσης του Gulen στην Τουρκία, διατηρεί τα εντάλματα σύλληψης των φρουρών του κ. Erdogan, κρατά τον τραπεζίτη του Erdogan και τον Ιρανό επιχειρηματία που αποκάλυψε το σκάνδαλο με το ξέπλυμα δισεκατομμυρίων δολαρίων του Ιράν μέσω τουρκικών τραπεζών. Συγχρόνως η Τουρκία κρατά φυλακισμένους έναν Αμερικανό πάστορα και υπαλλήλους του αμερικανικού προξενείου... <br /> <br /> Το περιβάλλον αυτό κάθε άλλο παρά ευνοϊκό είναι για αμερικανική μεσολάβηση στην υπόθεση των δυο στρατιωτικών. <br /> Εξάλλου και η κυβέρνηση έχει επιλέξει να αφήσει να εξελιχθεί η τυπική δικαστική διαδικασία πριν «αναβαθμίσει», όπως δηλώνει, τις αντιδράσεις της. <br /> <br /> Η παρέμβαση προς τον κ. Τσαβούσογλου είναι εντελώς άνευ περιεχομένου, καθώς ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών έχει περιθωριακό ρόλο στην τουρκική κυβέρνηση, όπου αποφάσεις ακόμη και για την υπόθεση των δύο στρατιωτικών λαμβάνονται από τον στενό κύκλο του Τ. Erdogan. <br /> <br /> Ο αεικίνητος και μετρ των δημοσίων σχέσεων, Αμερικάνος πρεσβευτής κ. Πάιατ, έσπευσε να δηλώσει από την επομένη του επεισοδίου στον Εβρο ότι η κυβέρνησή του έχει εμπλακεί ενεργά στην υπόθεση των δύο στρατιωτικών. Αν δεν ήταν μια απλή μεγαλοστομία στο πλαίσιο των δημοσίων σχέσεων του, θα πρέπει να εξηγήσει ποια ήταν αυτή η εμπλοκή και τελικά να μας παρουσιάσει το αποτέλεσμά της. <br /> <br /> Οσοι ελαφρά τη καρδία θέλουν να σπρώξουν την ελληνική πλευρά να παγιδευτεί σε μια «συνεννόηση» με την Τουρκία μέσω της διαμεσολάβησης των ΗΠΑ, αγνοούν προφανώς την παγίδα που αποτελεί αυτή η διαδικασία. Οι τελευταίες διαμεσολαβήσεις των ΗΠΑ έγιναν το βράδυ της 31ης Ιανουαρίου 1996, όταν επισημοποιήθηκε η υπονόμευση της ελληνικής κυριαρχίας στα Ιμια και στις 8 Ιουλίου 1997, όταν, παρουσία της Μ. Ολμπράιτ, η Ελλάδα αναγνώρισε «νόμιμα και ζωτικά «δικαιώματα της Τουρκίας στο Αιγαίο και δεσμεύθηκε για αποφυγή «μονομερών κινήσεων», παραιτούμενη ουσιαστικά από την άσκηση κυριαρχικών δικαιωμάτων της, χωρίς την... άδεια της Τουρκίας. <br /> <br /> Δεν είναι ίσως ευρέως γνωστό ότι οι ΗΠΑ συμπλέουν με την Τουρκία σε ό,τι αφορά τη μη αναγνώριση του ελληνικού εναέριου χώρου πέραν των 6 ν.μ. έως το όριο των 10 ν.μ., έχουν αποδεχθεί την τουρκική θέση περί αμφισβητούμενης κυριαρχίας στα Ίμια, ενώ και στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ βολεύονται με την εφαρμογή των «κανόνων Λουν», που πρακτικά γκριζάρουν μεγάλο μέρος του Αιγαίου. Και σταθερά, στο μεγαλύτερο μέρος των τουρκικών διεκδικήσεων, συστήνουν «διμερή διάλογο»… <br /> <br /> Είναι εντελώς διαφορετικό ζήτημα η ενημέρωση της αμερικανικής κυβέρνησης για την απειλή που αποτελεί η Τουρκία, όχι μόνο για τη Μέση Ανατολή, αλλά και για τη νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ, και άλλο τα επικίνδυνα σενάρια περί διαμεσολάβησης. Σήμερα που δεν υπάρχει καν η δυνατότητα παρέμβασης της Ουάσινγκτον, ώστε να τιθασευτεί η τουρκική επιθετικότητα, μάλλον άλλα κίνητρα έχουν όσοι καλλιεργούν και νομιμοποιούν την ιδέα υποβολής αιτήματος προς τις ΗΠΑ για διαμεσολάβηση… Και αν η κυβέρνηση θεωρεί ότι το να πλανώνται στην ατμόσφαιρα τέτοια σενάρια καλύπτουν το κενό της δικής της αντίδρασης, κάνει λάθος και πρέπει η ίδια να τα διαψεύσει, πριν εγκλωβιστεί σε μια τέτοια παγίδα<br /> <br /> <a href="http://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ο Αμερικανός φίλος...

Του Νίκου Μελέτη Η αναζήτηση ειδήσεων σχετικά με τον χειρισμό των ελληνοτουρκικών, αλλά και της υπόθεσης των δύο στρατιωτικών που κρατά ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σενάρια από τον πρώην ΑΓΕΕΘΑ Τουρκίας: «Οι ΗΠΑ παρέδωσαν τον Ocalan, για να ελέγξουν το ΡΚΚ»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgOURERW-dTPISC8aqR6izQEq1UUQlWJFxUZgv5RD99LQsFKt3AYUgWOMCDpsh4NFSV4dAMJGIp7tDFJ0TGmha3YRUuXRgIZ9-VJiumPOn1HHEhBQ8WJBPvlFU2pSYxPMvjSGeAeScU4Jw/s1600/Otsalan_.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="380" data-original-width="625" height="388" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgOURERW-dTPISC8aqR6izQEq1UUQlWJFxUZgv5RD99LQsFKt3AYUgWOMCDpsh4NFSV4dAMJGIp7tDFJ0TGmha3YRUuXRgIZ9-VJiumPOn1HHEhBQ8WJBPvlFU2pSYxPMvjSGeAeScU4Jw/s640/Otsalan_.jpg" width="640" /></a></div> <br />Του <b>Νίκου Μελέτη</b><br />Μια νέα θεωρία συνωμοσίας που εξυπηρετεί και το νέο ισλαμοεθνικισμό που αναπτύσσεται στην Τουρκία, υποστήριξε ο πρώην Αρχηγός ΓΕΕΘΑ της Τουρκίας στρατηγός İlker Basbug σε συνέντευξή του στην Χουριέτ.<br /><br />Ο τούρκος στρατηγός, ο οποίος μετά από αρκετές περιπέτειες έχει βρει modus vivendi με το καθεστώς Erdogan, υποστήριξε ότι η παράδοση του Ocalan στην Τουρκία έγινε από τους Αμερικανούς με σκοπό να πάρουν οι ίδιοι τον έλεγχο της οργάνωσής του, του PKK.<br /><br />Όταν ο Ocalan οδηγήθηκε έξω από τη Συρία και παραδόθηκε τελικά στη Συρία το 1999, το ΡΚΚ αποσπάστηκε από τον έλεγχο της Συρίας και πέρασε υπό τον έλεγχο των ΗΠΑ, είπε στη συνέντευξη του στην Χουριέτ ο I. Basbug από την Ουάσιγκτον που συμμετέχει σε μια σειρά κλειστών συναντήσεων με αμερικανικά think tanks.<br /><br />Η «έξοδος» του Ocalan από την Συρία το 1998 έγινε μετά το τελεσίγραφο που είχε απευθύνει ο S. Demirel στη συριακή κυβέρνηση απειλώντας ότι θα στείλει στρατεύματα στο Χατάϋ, μετά την κλιμάκωση επιθέσεων του ΡΚΚ στο τουρκικό έδαφος.<br /><br />Όπως αναφέρει το δημοσίευμά της Χουριέτ, εντός μιας εβδομάδας και με διπλωματικές παρεμβάσεις των «ΗΠΑ, Αίγυπτου, και Ιράν» ο σύριος Προέδρος al-Assad έδιωξε τον Ocalan.<br /><br />Από εκείνη την στιγμή ξεκίνησε το κυνηγητό του Ocalan που κατέληξε με την επεισοδιακή σύλληψη του στην Κένυα στο αεροδρόμιο του Ναϊρόμπι, μετά την φυγή του από την Ελληνική πρεσβεία, «από κλιμάκιο της ΜΙΤ σε συνεργασία με την CIA».<br /><br />Από τότε ο Ocalan εκτίει ποινή ισόβιας κάθειρξης στο Ιμραλί.<br /><br />«Ο Ocalan πήγε στην Συρία το 1979. Ήταν εκεί για 20 χρόνια. Στη διάρκεια αυτής της περιόδου δημιούργησε μια κουρδική δομή η οποία υπόκειτο στον ίδιο. Ο ίδιος ο Ocalan ήταν υπό τον έλεγχο του Assad και των συριακών μυστικών υπηρεσιών» είπε ο κ.Basbug.<br /><br />«Μέτα αυτός απομακρύνθηκε από την Συρία και τελικά παραδόθηκε στην Τουρκία. Η Οργάνωση του ΡΚΚ αυτομάτως μετακινήθηκε υπό τον έλεγχο της Συρίας και τέθηκε έτσι υπό τον έλεγχο των ΗΠΑ», πρόσθεσε ο τούρκος απόστρατος στρατηγός.<br /><br />Με την θεωρία αυτή ο κ. Basbug ουσιαστικά θέλει να συνδέσει ευθέως το ΡΚΚ με τους Κούρδους της Συρίας και να τους παρουσιάσει όλους μαζί ως «πράκτορες» των συριακών Μυστικών Υπηρεσιών, που με ευκολία κατόπιν πέρασαν υπό τον έλεγχο των ΗΠΑ. Έτσι επιχειρείται επίσης να δικαιολογηθεί και η «ανεξήγητη» για το τουρκικό κατεστημένο στήριξη των ΗΠΑ στους Κούρδους της Συρίας<br /><br />Τα σενάρια αυτά βεβαίως υποδαυλίζουν και το αντιαμερικανικό και αντιδυτικό κλίμα στο εσωτερικό της Τουρκίας ενώ εξυπηρετούν και την προπαγάνδα του Tayyip Erdogan, που κατηγορεί τη Δύση και την ίδια την Ουάσιγκτον ότι εφόσον δεν συμμερίζεται και δεν υποστηρίζει τις στοχεύσεις της Τουρκίας στην Μέση Ανατολή , αυτό σημαίνει ότι υποστηρίζει την... τρομοκρατία του ΡΚΚ.<br /><br />Η συνέντευξη Basbug ξύνει πληγές και στην Ελλάδα καθώς υπενθυμίζει αυτό το δυσάρεστο και οδυνηρό επεισόδιο το οποίο άφησε εκτεθειμένη τη χωρά με πληγωμένο το γόητρο της και την αξιοπιστία της, ενώ επιβεβαιώνει ο κ. Basbug την αμερικανική ανάμειξή και καθοδήγηση στην σύλληψή του Α. Ocalan, ανεξαρτήτως εάν της αποδίδει ο ίδιος κίνητρα τα οποία δεν είναι γνωστό εάν υπήρχαν. Ένα ερώτημα που δεν απαντήθηκε ποτέ πλήρως ήταν εάν και σε ποια διάσταση η τότε ελληνική κυβέρνηση γνώριζε τον αμερικανικό σχεδιασμό.<br /><br /><a href="http://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Σενάρια από τον πρώην ΑΓΕΕΘΑ Τουρκίας: «Οι ΗΠΑ παρέδωσαν τον Ocalan, για να ελέγξουν το ΡΚΚ»

Του Νίκου Μελέτη Μια νέα θεωρία συνωμοσίας που εξυπηρετεί και το νέο ισλαμοεθνικισμό που αναπτύσσεται στην Τουρκία, υποστήριξε ο πρώην Αρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η «ζώνη του πολέμου» αγγίζει την Ελλάδα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiZyhonD0Yz4tVH9XoP71ibfiQa9B2d-EmXnoVp6yOjussAOY8vrdohjbVsd_beIopA-qM4ncR_YjKGmRb_nWkGcTmruocR6_347ukuoEnjNxSv5DriePfaLNSseSAKaEDI4iWKL_lpSJM/s1600/warzone.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiZyhonD0Yz4tVH9XoP71ibfiQa9B2d-EmXnoVp6yOjussAOY8vrdohjbVsd_beIopA-qM4ncR_YjKGmRb_nWkGcTmruocR6_347ukuoEnjNxSv5DriePfaLNSseSAKaEDI4iWKL_lpSJM/s640/warzone.png" width="640" /></a></div> <br /> Γράφει ο <b>Σταύρος Λυγερός </b><br /> Στην Ελλάδα υπήρξε μία υστέρηση κατανόησης ότι έχουμε εισέλθει σε νέα φάση, ότι η κλιμάκωση της τουρκικής επιθετικότητας είναι στρατηγικού κι όχι τακτικού χαρακτήρα, ότι -δια της Τουρκίας- η «ζώνη του πολέμου» μας αγγίζει. Κι αυτό δεν ισχύει μόνο στο κυβερνητικό επίπεδο, αλλά και στο επίπεδο των υπηρεσιακών παραγόντων όλων των αρμοδίων κρατικών μηχανισμών, οι οποίοι θα έπρεπε να έχουν εδώ και καιρό σημάνει συναγερμό.<br /> <br /> Είναι ανθρώπινη η τάση να διαβάζουμε το σήμερα με τα εργαλεία του χθες, αλλά τα σημάδια ήταν αρκετά και κυρίως ηχηρά για να τα παραβλέψει κανείς. Κατά συνέπεια, είναι ορατή δια γυμνού οφθαλμού μία διανοητική αδράνεια όσον αφορά την προσαρμογή και στο πολιτικό και στο επιχειρησιακό επίπεδο.<br /> <br /> Είναι αληθές ότι ο Κοτζιάς μιλούσε για «νευρική Τουρκία», αλλά αυτός είναι ένας περιγραφικός όρος κι όχι μία ανάγνωση του νέου τρόπου που εδώ και καιρό ενεργεί ο Ερντογάν. Εξ ου και οι αλλεπάλληλοι αιφνιδιασμοί. Τώρα –σύμφωνα με αξιόπιστες πληροφορίες– η Αθήνα έχει ζητήσει από τις ΗΠΑ να παρέμβουν πυροσβεστικά.<br /> <br /> Για την ακρίβεια, συζητείται το ενδεχόμενο να πραγματοποιηθεί το αμέσως επόμενο διάστημα μία τριμερής συνάντηση Κοτζιά-Τίλλερσον-Τσαβούσογλου στην Ουάσιγκτον με σκοπό να διαμορφωθεί ένα πλαίσιο συμπεριφοράς. των δύο πλευρών, προκειμένου να πέσει η θερμοκρασία στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και να αποτραπούν επεισόδια, όπως εκείνο στα Ίμια, αλλά και το αντίστοιχο στον Έβρο.<br /> <br /> Αμερικανική μεσολάβηση<br /> <br /> Η αμερικανική διπλωματία ανταποκρίθηκε. Η συνάντηση δεν έχει ακόμα οριστικοποιηθεί. Αν πραγματοποιηθεί, στο τραπέζι θα τεθεί και η τύχη των δύο Ελλήνων στρατιωτικών. Ο Τσαβούσογλου, πιστός στην οθωμανική παράδοση, θεωρείται δεδομένο πως θα επιδιώξει να αποσπάσει τα μέγιστα πολιτικά ανταλλάγματα από την ιδιότυπη ομηρία.<br /> <br /> Η πρωτοβουλία της Αθήνας να καταφύγει στη μεσολάβηση του αμερικανικού παράγοντα είναι ενδεικτική και της αμηχανίας και του αδιεξόδου, στο οποίο έχει περιέλθει. Ουσιαστικά, δυσκολεύεται να βρει πρακτικές απαντήσεις στα κρίσιμα ερωτήματα που γεννά η κλιμάκωση της τουρκικής επιθετικότητας. Μέχρι τώρα οι Έλληνες ιθύνοντες προσέγγιζαν τα γεγονότα με όρους παρελθόντος.<br /> <br /> Έτσι, θεωρούσαν ότι στα Ίμια οι Τούρκοι θα έλεγαν στα ελληνικά σκάφη ότι βρίσκονται σε τουρκικά χωρικά ύδατα, οι Έλληνες θα έλεγαν στα τουρκικά σκάφη ότι βρίσκονται σε ελληνικά και κάπου εκεί θα έληγε η παράσταση. Άντε να συνέβαινε και κάποιο τζαρτζάρισμα με επικίνδυνους ελιγμούς. Το ενδεχόμενο εμβολισμού ήταν εκτός ορίζοντα, παρότι είχε προηγηθεί το επεισόδιο με την κανονιοφόρο “Νικηφόρος”.<br /> <br /> Απειρία και αμηχανία<br /> <br /> Κάτι ανάλογο συνέβη και στον Έβρο. Στην υπόθεση της σύλληψης των δύο Ελλήνων στρατιωτικών υπάρχουν ακόμα πολλά σκοτεινά σημεία. Είναι σημαντικό, ωστόσο, ότι η εξελισσόμενη τουρκική άσκηση στην άλλη πλευρά των συνόρων δεν κρίθηκε ικανός λόγος για να δοθούν εντολές στις περιπόλους να είναι ιδιαιτέρως προσεκτικές με το γνωστό αποτέλεσμα.<br /> <br /> Όταν έγινε γνωστή η σύλληψη, η ελληνική πλευρά την αντιμετώπισε κι αυτή με όρους παρελθόντος. Θεωρούσε πως το πρόβλημα θα λυνόταν σε επίπεδο τοπικών στρατιωτικών διοικητών, όπως συνήθως γινόταν τα προηγούμενα χρόνια. Γι’ αυτό και απέκρυψε το περιστατικό, προκειμένου να διευκολύνει την επιστροφή των δύο. Ως ένα βαθμό η πρώτη αυτή αντίδραση ήταν δικαιολογημένη.<br /> <br /> Το αδικαιολόγητο και αποκαλυπτικό της διανοητικής-πολιτικής αδράνειας είναι ότι η διάψευση της ελπίδας για άμεση επίλυση δεν λειτούργησε αφυπνιστικά. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, απηχώντας το κλίμα που επικρατούσε στο Μαξίμου, συνέχισε να διαβεβαιώνει πως πρόκειται για υπόθεση ρουτίνας που θα λήξει σύντομα. Κι αυτό, παρότι η Άγκυρα είχε ήδη δείξει την πρόθεσή της να εκμεταλλευθεί όσο το δυνατόν περισσότερο το περιστατικό.<br /> <br /> Προφανώς, στο Μαξίμου δεν είχαν ούτε πρωτογενή πληροφόρηση, ούτε σχετική πείρα στη διαχείριση τέτοιων καταστάσεων. Ως εκ τούτου –όπως μας λέει συνεργάτης του πρωθυπουργού– τα όσα δήλωνε ο Τζανακόπουλος απηχούσαν αυτά που τους έλεγαν από το υπουργείο Εξωτερικών, το υπουργείο Άμυνας και την ΕΥΠ. Κι ακριβώς γι’ αυτό στη συνέχεια ακούστηκαν πολλές γκρίνιες. Ακόμα κι αν είναι έτσι, ήταν στοιχειώδες η κυβέρνηση να τηρήσει στάση αναμονής για μία υπόθεση, την εξέλιξη της οποίας έλεγχαν οι Τούρκοι κι όχι η ίδια.<br /> <br /> Η εύκολη εξήγηση<br /> <br /> Είναι αξιοσημείωτο, όμως, πως ακόμα και μετά, αντί να λάβουν το μήνυμα και να αναστοχαστούν, και εντός της κυβέρνησης και ευρύτερα στους κόλπους του πολιτικού συστήματος πολλοί κατέφυγαν στην εύκολη λύση να αποδίδουν τις τουρκικές επιθετικές ενέργειες σε εσωτερικές πολιτικές σκοπιμότητες του Ερντογάν. Πρόκειται, άλλωστε, για συνήθη αντίδραση της Αθήνας, όταν βρίσκεται αντιμέτωπη με έμπρακτες προκλήσεις που την αιφνιδιάζουν.<br /> <br /> Προφανώς, όπως πάντα και παντού, έτσι και τώρα στην Τουρκία υπάρχουν τέτοιες σκοπιμότητες. Η σκοπιμότητα, μάλιστα, εντείνεται, λόγω των δυσκολιών που ο τουρκικός στρατός συναντάει στο Αφρίν, παρά την συντριπτική αριθμητικά υπεροχή του και την ακόμα πιο συντριπτική υπεροπλία του σε όλα τα επίπεδα. Πράγματι, ο Ερντογάν έχει ανάγκη μία εύκολη επικοινωνιακή νίκη. Και θεωρεί ότι μπορεί να την έχει στο μέτωπο με την Ελλάδα.<br /> <br /> Εάν, ωστόσο, η Αθήνα βολευθεί αποκλειστικά και μόνο με αυτή την εξήγηση, θα έχει δει το δένδρο και θα έχει χάσει το δάσος. Και το δάσος είναι ότι η Άγκυρα έχει αλλάξει “πίστα”. Με άλλα λόγια, η κλιμάκωση της τουρκικής επιθετικότητας είναι στρατηγικού κι όχι τακτικού χαρακτήρα. Αυτό πρακτικά σημαίνει πως η γκάμα των επιθετικών κινήσεών της απέναντι στην Ελλάδα έχει διευρυνθεί επικίνδυνα.<br /> <br /> Από τη ρητορική στην πράξη<br /> <br /> Αυτό που μέχρι πρότινος οι ίδιοι οι Τούρκοι θεωρούσαν απαγορευτικό, έχει μπει ως ενδεχόμενη επιλογή στο τραπέζι. Τα επεισόδια και στα Ίμια και στον Έβρο το αποδεικνύουν. Το γεγονός ότι παραλλήλως η εμπρηστική ρητορική παραγόντων από όλο το πολιτικό φάσμα της Τουρκίας έχει υπερβεί κάθε όριο είναι ενδεικτικό του κλίματος που διαμορφώνεται στα ηγετικά κλιμάκια της γείτονος. Και για να μην υπάρξει η παραμικρή αμφιβολία, στη χορεία όσων χρσηιμοποιούν εμπρηστική ρητορική προσετέθη και ο ίδιος ο Ερντογάν.<br /> <br /> Σταδιακά, η Άγκυρα έχει διολισθήσει από τη στρατηγική των “γκρίζων ζωνών” στη στρατηγική της τουρκοποίησης των ελληνικών νησίδων που έχει βάλει στο στόχαστρό της. Μπορεί από το 1996 Τούρκοι πολιτικοί να δήλωναν πως οι νησίδες είναι τουρκικές, αλλά αυτό ήταν ρητορική. Στην πραγματικότητα, επιδίωκαν να σύρουν την Αθήνα σε μία διαπραγμάτευση, προσδοκώντας πως από αυτή θα εξασφάλιζαν τον έλεγχο κάποιων νησίδων.<br /> <br /> Η διολίσθηση από τις “γκρίζες ζώνες” στην τουρκοποίηση άρχισε όταν η ρητορική ενσωματώθηκε στον επιχειρησιακό σχεδιασμό της Άγκυρας. Αρχικά απαγόρευσαν και απέκλεισαν τους Έλληνες αλιείς από το να ψαρεύουν στα νερά των Ιμίων. Στη συνέχεια, οι τουρκικές ακταιωροί προσπαθούσαν με ελιγμούς να εκδιώξουν από την περιοχή τις ελληνικές. Ο εμβολισμός του “Γαύδος” είναι η κορύφωση αυτής της προσπάθειας και το έμπρακτο μήνυμα πως εάν υπάρξει ελληνική ναυτική παρουσία στην περιοχή θα κινδυνεύει να υποστεί την ίδια τύχη.<br /> <br /> Εάν οι Τούρκοι καταφέρουν να συρρικνώσουν και στη συνέχεια εξαφανίσουν την ελληνική ναυτική παρουσία, το επόμενο βήμα τους θα είναι να εγκαταστήσουν στα Ίμια ένα κοπάδι ζώα με έναν κτηνοτρόφο να πηγαίνει εκεί υπό την προστασία του τουρκικού ναυτικού. Με άλλα λόγια, θα έχουν δημιουργήσει τετελεσμένο ευρύτερης εμβέλειας, δεδομένου πως τα Ίμια είναι συμβολική και ταυτοχρόνως πιλοτική περίπτωση.<br /> <br /> <a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η «ζώνη του πολέμου» αγγίζει την Ελλάδα

Γράφει ο Σταύρος Λυγερός Στην Ελλάδα υπήρξε μία υστέρηση κατανόησης ότι έχουμε εισέλθει σε νέα φάση, ότι η κλιμάκωση της τουρκικής επιθ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το επικίνδυνο παιχνίδι της Τουρκίας και ο κίνδυνος εμπλοκής με το Ιράν

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi3IhzLQfOQtXsCPZ3hnIljiu48bsbPNHfDCNcZ4qsH2GAct0769vOeNaUeMd3ZpvxJQlMKlZgk2F8y6mzTKdQwagHgIWA-TUV1Jl0Xl9RZI6cDqtVX2cLmtNdEO8WbbJIEa0Upce_WG4w/s1600/stratfor-logo.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="200" data-original-width="390" height="328" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi3IhzLQfOQtXsCPZ3hnIljiu48bsbPNHfDCNcZ4qsH2GAct0769vOeNaUeMd3ZpvxJQlMKlZgk2F8y6mzTKdQwagHgIWA-TUV1Jl0Xl9RZI6cDqtVX2cLmtNdEO8WbbJIEa0Upce_WG4w/s640/stratfor-logo.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Οι τουρκικές φιλοδοξίες ενδέχεται να οδηγήσουν τη χώρα σε σύγκρουση με ιρανικές δυνάμεις στη Συρία. Οι διεκδικήσεις στην Κύπρο και οι «αδύναμες» αντιδράσεις της ΕΕ. Κινήσεις αντιπερισπασμού των ψηφοφόρων από Ερντογάν.<br /> <br /> Οι φιλοδοξίες της Άγκυρας παραμένουν στο προσκήνιο το β’ τρίμηνο, σύμφωνα με το Stratfor, καθώς η Τουρκία -μια αναδυόμενη δύναμη- θα οδηγεί βαθύτερα στη βόρεια Συρία και στο Ιράκ τον στρατό της, ενώ ταυτόχρονα θα προωθεί τις διεκδικήσεις της στην ανατολική Μεσόγειο, βάζοντας εμπόδια στα σχέδια της Κύπρου για εκμετάλλευση των ενεργειακών πηγών που βρίσκονται στα αμφισβητούμενα από την Τουρκία ύδατά της.<br /> <br /> Στη Μέση Ανατολή, οι τουρκικές φιλοδοξίες μπορεί να προκαλέσουν πρόβλημα και να οδηγήσουν τη χώρα σε σύγκρουση με τις ιρανικές δυνάμεις και τους τοπικούς συμμάχους τους στη Συρία.<br /> <br /> Καθώς οι τουρκικές δυνάμεις συνεχίζουν να αναπτύσσονται στη βορειοδυτική Συρία, η λαϊκή στήριξη προς το πρόσωπο του προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν θα εκτιναχθεί στην Τουρκία, ενδεχομένως αποσπώντας την προσοχή των πολιτών από τα οικονομικά προβλήματα της χώρας, η οποία εξακολουθεί να μαστίζεται από τον υψηλό πληθωρισμό.<br /> <br /> Η λαϊκή στήριξη θα μπορούσε να ενθαρρύνει τον πρόεδρο να προσπαθήσει να εδραιώσει την εξουσία του, μέσω της κήρυξης πρόωρων εκλογών (για την ώρα, οι εκλογές είναι προγραμματισμένο να διενεργηθούν τον Νοέμβριο του 2019).<br /> <br /> Το θράσος της Τουρκίας θα γίνει εμφανές και αλλού. Στο βόρειο Ιράκ, είναι πιθανό να κλιμακώσει την υπάρχουσα επιχείρησή της κατά των Κούρδων, κινδυνεύοντας να πυροδοτήσει σύγκρουση με τους Σιίτες ενόπλους που συντάσσονται με το Ιράν.<br /> <br /> Παράλληλα, θα συνεχίσει να ενισχύει ενεργά τις οικονομικές συνεργασίες της με την Αφρική, θορυβώντας πολλούς από τους γείτονές της στον Αραβικό Κόλπο, που έχουν δικά τους συμφέροντα να προστατεύσουν στην περιοχή.<br /> <br /> Στην Ευρώπη, μείζον θέμα αποτελεί η διαχείριση της μετανάστευσης. Ωστόσο, λόγω της διχογνωμίας ως προς τη μετεγκατάσταση των μεταναστών/προσφύγων, η ΕΕ θα συνεχίσει να βασίζεται στην Τουρκία, προκειμένου να αναχαιτιστεί το κύμα των μεταναστών που θέλουν να φτάσουν στις ευρωπαϊκές ακτές.<br /> <br /> Για να διασφαλίσει τη συνεχιζόμενη συνεργασία της Άγκυρας, η Ευρωπαϊκή Ένωση θα εξισορροπήσει τις επικρίσεις της προς τις εσωτερικές πολιτικές της Τουρκίας, με διαπραγματεύσεις που στόχο θα έχουν την εμβάθυνση του διμερούς εμπορίου.<br /> <br /> Ωστόσο, μπορεί να υπάρξει κλιμάκωση των εντάσεων, λόγω των διεκδικήσεων της Τουρκίας στην Κύπρο, αναφορικά με τις ενεργειακές πηγές της ανατολικής Μεσογείου. Αν κάποιο τουρκικό πλωτό γεωτρύπανο εισέλθει στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της Κύπρου, τότε η Ευρώπη θα είναι υποχρεωμένη να αντιδράσει.<br /> <br /> Όμως, καθώς η ΕΕ δεν έχει διάθεση να αναμετρηθεί με την Άγκυρα, η αντίδρασή της θα περιοριστεί σε συμβολικές κινήσεις, όπως η αναστολή των διμερών συνόδων ή η προσωρινή μείωση της οικονομικής βοήθειας προς την Τουρκία.<br /> <div> <br /> <a href="http://www.euro2day.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Το επικίνδυνο παιχνίδι της Τουρκίας και ο κίνδυνος εμπλοκής με το Ιράν

Οι τουρκικές φιλοδοξίες ενδέχεται να οδηγήσουν τη χώρα σε σύγκρουση με ιρανικές δυνάμεις στη Συρία. Οι διεκδικήσεις στην Κύπρο και οι «αδ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκική επιθετικότητα: Ψυχολογικές επιχειρήσεις, συμβολισμοί και συμπτώσεις - Ανάλυση

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi1LOEwyw9cb_D1_ki7DwEM5zTi2tlMyV_EaeRScrhZKaDCKYXtfS1M3kL3vreVuphRN5Y2XAYfMeHJeVAAcKzK07UeskkMy8cRF5IjS5eF3vi6II4SywupfJUE7dOvTml5hIsp8PwqGqY/s1600/synthesi_erdogan_aigaio.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="315" data-original-width="630" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi1LOEwyw9cb_D1_ki7DwEM5zTi2tlMyV_EaeRScrhZKaDCKYXtfS1M3kL3vreVuphRN5Y2XAYfMeHJeVAAcKzK07UeskkMy8cRF5IjS5eF3vi6II4SywupfJUE7dOvTml5hIsp8PwqGqY/s640/synthesi_erdogan_aigaio.jpg" width="640" /></a></div> <br />Γράφει ο <b>υποστράτηγος εν αποστρατεία, Λάμπρος Τζούμης</b><br /> <br /> Tην 25η Μαρτίου 1974 ο αρχηγός των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, στρατηγός Γρηγόριος Μπονάνος, εκδίδει ημερήσια διαταγή με την ευκαιρία της ημέρας, όπου γινόταν μνεία των αγώνων του έθνους κατά του τουρκικού ζυγού. Η Τουρκία παρερμηνεύοντας το περιεχόμενο της διαταγής, θεώρησε ότι θιγόταν το τουρκικό έθνος, με τη χρησιμοποίηση του χαρακτηρισμού «βάρβαροι».<br /> <br /> Με αφορμή την παρερμηνεία αυτή, ο τουρκικός τύπος άρχισε έντονη εκστρατεία κατά της Ελλάδας με πληθώρα ανακριβειών, όπως π.χ. ότι γίνονταν κινήσεις ελληνικών στρατευμάτων προς την μεθόριο, επιστράτευση, κ.λπ. Η πολεμική αυτή χροιά δεν άργησε να φανατίσει τα πλήθη, που με την καθοδήγηση των φοιτητικών συλλόγων προσέλαβε μεγάλες διαστάσεις. <br /> <br /> Η Τουρκία, με αφορμή τα γεγονότα αυτά, κλιμάκωσε την ένταση με συνεχείς παραβιάσεις του εθνικού εναερίου χώρου και δηλώσεις Τούρκων αξιωματούχων που περιελάμβαναν απειλές κατά της χώρας μας. Στις 29 Μαΐου 1974, ημερομηνία σημαδιακή, λόγω της άλωσης της Κωνσταντινούπολης, το σεισμογραφικό πλοίο «Chandarli» συνοδευόμενο από το σύνολο του τουρκικού πολεμικού ναυτικού, πραγματοποίησε έξοδο από τα Στενά του Ελλησπόντου για έρευνες στο Αιγαίο. <br /> <br /> Τα ξημερώματα του Σαββάτου στις 20 Ιουλίου 1974, με πρόσχημα την προστασία των τουρκοκυπρίων κατόπιν του πραξικοπήματος που εκδηλώθηκε κατά του Μακαρίου, τα τουρκικά στρατεύματα με συνδυασμένες επιχειρήσεις από αέρα και θάλασσα, αποβιβάστηκαν στην Β. Κύπρο (Σχέδιο Αττίλας I), την οποία και κατέλαβαν. Οι συμβολισμοί στις δράσεις της Τουρκίας είναι σημαντικοί και έχουν ιδιαίτερη σημασία στο πλαίσιο των ψυχολογικών επιχειρήσεων, για τυχόν μελλοντικές ενέργειες που θα εκδηλωθούν από την πλευρά της Τουρκίας. <br /> <br /> Η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία της Άγκυρας, δίνει ιδιαίτερη βαρύτητα στις ψυχολογικές επιχειρήσεις, οι οποίες είναι σχεδιασμένες και κατευθυνόμενες σε εχθρικές αλλά και φίλιες κοινωνικές ομάδες, με σκοπό να δημιουργήσουν τέτοια στάση και συμπεριφορά, ώστε να εξυπηρετηθεί η επίτευξη των πολιτικών και στρατιωτικών αντικειμενικών σκοπών της. <br /> <br /> Το τελευταίο διάστημα οι ψυχολογικές επιχειρήσεις που έχουν τεθεί σε ευρεία εφαρμογή από την Τουρκία απέναντι στη χώρα μας καταδεικνύονται από διάφορα γεγονότα και η στόχευση είναι πολλαπλή, όπως : <br /> - Επιχειρείται προβολή ισχύος μέσω εικόνων, προκειμένου να σταλεί το μήνυμα ότι μπορεί οι τουρκικές δυνάμεις να είναι παντού και να ελέγχουν τα πάντα. Πριν ένα μήνα περίπου, είδαμε τα Ίμια να τελούν υπό τουρκική πολιορκία. Σκάφη της τουρκικής ακτοφυλακής και του πολεμικού ναυτικού, τα οποία έφεραν βαρύ οπλισμό, περιπολούσαν στη θαλάσσια περιοχή με επίκεντρο τις επίμαχες βραχονησίδες, αποτρέποντας οποιονδήποτε επιχειρήσει να τις προσεγγίσει ακόμη και τον Έλληνα Υπουργό Εθνικής Άμυνας. <br /> <br /> - Γίνεται προσπάθεια φανατισμού, καλλιέργειας ανθελληνικού αισθήματος, προπαρασκευής της κοινής γνώμης, καθώς και κινητοποίηση του λαού, σε ενδεχόμενη αναμέτρηση με την Ελλάδα. Η ποιοτική αναβάθμιση της προκλητικότητας που παρατηρείται το τελευταίο χρονικό διάστημα σε επίπεδο ρητορικής, μέσω δηλώσεων του ίδιου του προέδρου Ερντογάν, συνοδεύεται από προβολή τηλεοπτικών σειρών με σκοπό τη δαιμονοποίηση της Ελλάδας, όπως αυτή με τίτλο : «Η πατρίδα μου είσαι εσύ» (Vatanim Sensin). <br /> <br /> Το σενάριο της υπόψη σειράς αναφέρεται στην περίοδο πριν από τη Μικρασιατική καταστροφή και παρουσιάζονται εικόνες Ελλήνων στρατιωτών να φυλακίζουν, να βασανίζουν, να δολοφονούν Τούρκους και να καταστρέφουν τις περιουσίες τους. Ο πρωταγωνιστής της ταινίας φυλακίζεται από τους «κακούς» Έλληνες και στη συνέχεια γίνεται ο «τιμωρός» και «εκδικητής» για λογαριασμό του τουρκικού λαού. <br /> <br /> - Το πρόσφατο περιστατικό της σύλληψης των δύο στελεχών των ελληνικών Ε.Δ. στον Έβρο συνοδεύτηκε από τις εικόνες της περιφοράς τους σιδηροδέσμιους και ενστόλους, με σκοπό την τόνωση του ηθικού και του εθνικού φρονήματος του εσωτερικού ακροατηρίου της Τουρκίας, αλλά και το διασυρμό και την απαξίωση των ελληνικών Ε.Δ. <br /> <br /> - Σημαντικό παράγοντα στην επιτυχία των ψυχολογικών επιχειρήσεων της τουρκικής πλευράς, αποτελεί η εκδήλωση ενιαίας «εθνικής» στάσης από όλα τα κλιµάκια και για το λόγο αυτό στα θέματα αμφισβητήσεων της ελληνικής εθνικής κυριαρχίας, κυβέρνηση και αντιπολίτευση έχουν ταυτόσημη άποψη. Τον περασμένο Δεκέμβριο και μια ημέρα μετά την επίσκεψη του Ερντογάν στην Αθήνα κατά τη διάρκεια συζήτησης στην τουρκική εθνοσυνέλευση ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου τόνισε ότι «το 2019 θα έρθει και θα πάρει 18 νησιά και μια βραχονησίδα», που κατέχει παράνομα η Ελλάδα. Ο Τούρκος πρωθυπουργός Γιλντιρίμ κινούμενος στο ίδιο «μήκος κύματος» δήλωσε ότι «το Αιγαίο είναι υπό αμφισβήτηση μέχρι σήμερα» και πως «δεν είναι ούτε ελληνική ούτε τουρκική λίμνη» επεσήμανε δε «πως τα γκρίζα σημεία του Αιγαίου είναι περίπου οι 132 νησίδες ή βραχονησίδες.» <br /> <br /> - Η δημιουργία ψυχροπολεμικού κλίματος μεταξύ των δύο χωρών έχει σκοπό την ψυχολογική φθορά της ελληνικής πλευράς, καθόσον η Τουρκία έχει την πρωτοβουλία και θα επιλέξει τον τόπο και το χρόνο δημιουργίας ενδεχομένως ενός θερμού επεισοδίου. Οι ψυχολογικές επιχειρήσεις της Τουρκίας βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη και μας κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για τη συνέχεια. Άραγε ακούνε οι αρμόδιοι φορείς ; <br /><br /><a href="http://www.onalert.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Τουρκική επιθετικότητα: Ψυχολογικές επιχειρήσεις, συμβολισμοί και συμπτώσεις - Ανάλυση

Γράφει ο υποστράτηγος εν αποστρατεία, Λάμπρος Τζούμης Tην 25η Μαρτίου 1974 ο αρχηγός των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, στρατηγός Γρηγόριος...

Διαβάστε την συνέχεια

Απάντηση στην απειλή από Τουρκία και Ιράν: Εδώ και τώρα στρατηγική συνεργασία Ελλάδας-Ισραήλ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhmWDlrNQ__fknXm7aj4JfnAr3hf_mGJJKWxvFeQaF10zV9QsYd2LcDFh2E6i5p4Xu99LjrzAvGAD8wMXw3e4BRaZyI7OalXzOmsH-qXK5jEchgO60GyeqbxFWZwr-g5S6cFXLle_RuCr4/s1600/tsipras-netaniaxou.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="399" data-original-width="638" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhmWDlrNQ__fknXm7aj4JfnAr3hf_mGJJKWxvFeQaF10zV9QsYd2LcDFh2E6i5p4Xu99LjrzAvGAD8wMXw3e4BRaZyI7OalXzOmsH-qXK5jEchgO60GyeqbxFWZwr-g5S6cFXLle_RuCr4/s640/tsipras-netaniaxou.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Του <b>Δημήτρη Γ. Απόκη*</b><br /> Οι εξελίξεις των τελευταίων μηνών και ιδιαίτερα των τελευταίων εβδομάδων, δεν αφήνουν καμία αμφιβολία, ότι η Ανατολική Μεσόγειος διέρχεται μια περίοδο αναταραχής, και έρχονται σημαντικές γεωστρατηγικές και γεωπολιτικές εξελίξεις.<br /> <br /> Οι δύο χώρες που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή των προκλήσεων και της αναταραχής, είναι η Ελλάδα και το Ισραήλ. Αυτός είναι ο βασικός λόγος, για τον οποίο, είναι κατά τη γνώμη μου επιβεβλημένο, η Ελλάδα και το Ισραήλ, να συνάψουν μια στενή και ουσιαστική στρατηγική συνεργασία, για να αντιμετωπίζουν από κοινού τις απειλές.<br /> <br /> Η Ελλάδα, αντιμετωπίζει, ευθέως πλέον, απειλή από την Τουρκία, η οποία αμφισβητεί το status quo, το οποίο ορίζεται από διεθνείς συνθήκες, και δεν υπάρχει αμφιβολία ότι επιδιώκει μια ριζική αναθεώρηση του.<br /> <br /> Την ίδια στιγμή το Ισραήλ απειλείται ευθέως, από το Ιράν, το οποίο εφαρμόζει μιας στρατηγική επέκτασης της επιρροής του και της παρουσίας του, στην ευρύτερη περιοχή με κινήσεις που εάν πετύχουν, δημιουργούν σοβαρή απειλή ασφάλειας για το Τέλ Αβίβ.<br /> <br /> H Ελλάδα και το Ισραήλ, είναι οι δυο χώρες της περιοχής οι οποίες στηρίζουν το επικρατό ν για δεκαετίες, και στηριζόμενο σε διεθνείς συνθήκες πλαίσιο. H Τουρκία και to Ιράν είναι οι αναθεωρητικές δυνάμεις οι οποίες απειλούν και επιδιώκουν την αλλαγή αυτού του πλαισίου.<br /> <br /> Για να ξεκινήσουμε από το Ισραήλ, η Τεχεράνη σε συνεργασία με το καθεστώς Άσαντ και τη στήριξη της Ρωσίας, έχει πατήσει για τα καλά πόδι στη Συρία. Όλοι θυμόμαστε την ευρείας κλίμακας, επιχείρηση της ισραηλινής αεροπορίας, εναντίοn στόχων του Ιράν, στο εσωτερικό της Συρίας, μετά την παραβίαση του εναερίου χώρου του Ισραήλ από ιρανικό drone το οποίο είχε απογειωθεί από την Συρία.<br /> <br /> Την ίδια στιγμή, η παρουσία του τρομοκρατικού εργαλείου της Τεχεράνης που ακούει στο όνομα Χεζμπολάχ, στο Λίβανο, αλλά και στη Συρία, είναι επίσης μια σοβαρή απειλή ασφάλειας για το Τέλ Αβίβ.<br /> <br /> Συνολικά το Ισραήλ πιέζεται πλέον από την παρουσία του Ιράν, στη Συρία, στην Υεμένη, το Κατάρ, αλλά και από την αυξανόμενη επιρροή της Τεχεράνης, πάνω στην κυβέρνηση του Ιράκ. Χωρίς βέβαια, να πρέπει να ξεχνάμε την μεγαλύτερη απειλή που είναι το πυρηνικό πρόγραμμα και το πρόγραμμα βαλλιστικών πυραύλων του Ιράν.<br /> <br /> Ταυτόχρονα, η Ελλάδα βρίσκεται αντιμέτωπη με την αναθεωρητική Τουρκία του Ταγίπ Ερντογάν, σε μια από τις δυσκολότερες στιγμές για το Ελληνικό έθνος.<br /> <br /> Στο εσωτερικό της Τουρκίας, ο Ερντογάν έχει καταφέρει, σχεδόν να εξαφανίσει, οτιδήποτε Κοσμικό και Κεμαλικό, υπήρχε στην Τουρκία, και στην ουσία ακολουθεί από διαφορετικό μονοπάτι τον ίδιο δρόμο που ακολουθεί το θεοκρατικό καθεστώς του Ιράν, αναπολώντας τις ημέρες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.<br /> <br /> Η Τουρκία του Ερντογάν, έχει εμπλακεί σε έναν κανονικό πόλεμο, κάτι που δεν περίμενε, με την επιχείρηση, “Κλάδος Ελιάς”, εναντίον των Κούρδων του YPG, στο Αφρίν της Συρίας. Μέσω αυτής της επιχείρησης ο Ερντογάν ελπίζει να δείξει στον υπόλοιπο κόσμο, και ειδικά στην Ουάσιγκτον και τη Δύση, ότι στο υπό διαμόρφωση νέο σκηνικό στην περιοχή της Μέσης Ανατολής, οι στρατηγικές επιδιώξεις της Άγκυρας, θα πρέπει να ληφθούν σοβαρά υπόψη και να εισακουστούν.<br /> <br /> Ακριβώς για το ίδιο λόγο, ο Ερντογάν, αυξάνει επικίνδυνα την ένταση στην Ανατολική Μεσόγειο, με την επιθετικότητα εναντίον της Ελλάδας, στο Αιγαίο, αλλά και τις προκλήσεις και απειλές στην Κυπριακή ΑΟΖ.<br /> <br /> Δυστυχώς η Ελλάδα, όπως έχω υποστηρίξει και σε άλλα σχετικά άρθρα μου, λόγω της μακροχρόνιας οικονομικής δυσπραγίας, βρίσκεται σε ιδιαίτερα δυσμενή θέση, όσο αφορά την ισορροπία ισχύος, έναντι της Τουρκίας.<br /> <br /> Η επιλογή αντίδρασης σε αυτό το δεδομένο, της παρούσας ελληνικής κυβέρνησης, χωρίς και η αντιπολίτευση να προσφέρει συγκεκριμένη εναλλακτική, είναι αυτή του κατευνασμού της Άγκυρας και του Ερντογάν, με αποτέλεσμα η χώρα σχεδόν σε καθημερινή πλέον βάση, να γίνεται αντικείμενο ταπεινωτικών ενεργειών από την πλευρά της Άγκυρας είτε φραστικά είτε με επιθετικές ενέργειες, όπως αυτή του εμβολισμού του πλοίου του Λιμενικού, “Γαύδος”, στα Ίμια, είτε της σύλληψης και συνεχιζόμενης κράτησης των δυο Ελλήνων στρατιωτικών.<br /> <br /> Ιστορικά έχει αποδειχτεί ότι η στρατηγική του κατευνασμού είναι ο προθάλαμος πολεμικής σύγκρουσης με καταστροφικές συνέπειες. Και η Ελλάδα, δυστυχώς, βρίσκεται σε αυτό το επικίνδυνο και καταστροφικό μονοπάτι.<br /> <br /> Σε κάθε περίπτωση, οι προκλήσεις και απειλές, που αντιμετωπίζουν η Ελλάδα και το Ισραήλ, από δύο αναθεωρητικές, με απολυταρχικά- θεοκρατικού χαρακτήρα καθεστώτα, δυνάμεις, την Τουρκία και το Ιράν, έχουν αρκετές και σημαντικές διαφορές.<br /> <br /> Παρόλα αυτά οι δυο χώρες, μαζί και η Κύπρος, είναι οι μόνες καθαρά δυτικού προσανατολισμού οντότητες στην ευρύτερη περιοχή. Η διαφαινόμενη συνεργασία Άγκυρας και Τεχεράνης με την Ρωσία, είναι ακόμη ένας παράγοντας ανησυχίας για την Ελλάδα και το Ισραήλ, αλλά και την Δύση ευρύτερα.<br /> <br /> Όσο αιρετικό και εάν ακούγεται, αποτελεί πλέον απαραίτητη κίνηση για την Αθήνα και το Τέλ Αβίβ, που ούτως ή άλλως διανύουν μια περίοδο πολύ καλών σχέσεων, να τις προχωρήσουν στο επόμενο στάδιο, αυτό της στρατηγικής συνεργασίας σε όλα τα επίπεδα.<br /> <br /> Και με δεδομένο ότι δεν νοείται στρατηγική συνεργασία, χωρίς στενή συνεργασία σε στρατιωτικό και αμυντικό επίπεδο, το βήμα αυτό αποτελεί μονόδρομο για τις δύο χώρες.<br /> <br /> Η Ελλάδα και το Ισραήλ, πρέπει να κάνουν το επόμενο μεγάλο βήμα. Τα κοινά μεταξύ των δύο χωρών είναι πάρα πολύ περισσότερα, από τις διαφορές. Ιστορικά και πολιτιστικά, οι δυο χώρες είναι, θα μπορούσε να πει κανείς καταδικασμένες, να συμβαδίσουν και να αντιμετωπίσουν από κοινού τους εχθρούς τους.<br /> <br /> Η επιλογή γίνεται ακόμη πιο ελκυστική, όταν προσθέσει κανείς στην εξίσωση την ομπρέλα των Ηνωμένων Πολιτειών, σε αυτό τον επιβαλλόμενο από τη λογική και τις εξελίξεις γάμο. Η καλή συνεργασία της Ελληνικής ομογένειας με το πανίσχυρο Εβραϊκό λόμπι στην Ουάσιγκτον, θα μπορούσε να εξασφαλίσει την κουμπαριά των ΗΠΑ στην τελετή σύζευξης.<br /> <br /> Χωρίς καθυστέρηση λοιπόν, να δρομολογηθούν οι εξελίξεις για μια στρατηγική συνεργασία, σε όλα τα επίπεδα, Ελλάδας και Ισραήλ, απέναντι στον αναθεωρητικό, θεοκρατικό και απολυταρχικό άξονα της Τουρκίας και του Ιράν.<br /> <br /> <b><i>*Ο Δημήτρης Απόκης, είναι Διεθνολόγος και Δημοσιογράφος, Απόφοιτος του The Paul H. Nitze, School of Advanced International Studies, The Johns Hopkins University και Μέλος του The International Institute of Strategic Studies</i></b><br /> <br /> <a href="http://hellasjournal.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Απάντηση στην απειλή από Τουρκία και Ιράν: Εδώ και τώρα στρατηγική συνεργασία Ελλάδας-Ισραήλ

Του Δημήτρη Γ. Απόκη* Οι εξελίξεις των τελευταίων μηνών και ιδιαίτερα των τελευταίων εβδομάδων, δεν αφήνουν καμία αμφιβολία, ότι η Ανατο...

Διαβάστε την συνέχεια

Ηρθε η ώρα της ανακήρυξης της ΑΟΖ; Μα και βέβαια ήρθε… Θα το επιτρέψουν οι Αμερικανοί;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiJWbc2cwxGCIhUejx0LZdy4FoRqnA1lTY2HL5OjugtABb__N610Rf_edXtUqHYDMLI-Lkyo0lV2l5zrl1J3pkNyIdaCOPtfeg7lxlDj30dnin89Av0OdUQukyp3_tat7LkaOFPlj-xxAc/s1600/aoz+elladas.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="335" data-original-width="670" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiJWbc2cwxGCIhUejx0LZdy4FoRqnA1lTY2HL5OjugtABb__N610Rf_edXtUqHYDMLI-Lkyo0lV2l5zrl1J3pkNyIdaCOPtfeg7lxlDj30dnin89Av0OdUQukyp3_tat7LkaOFPlj-xxAc/s640/aoz+elladas.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Γράφει ο <b>Θεόδωρος Καρυώτης</b><br /> Όλοι μιλάνε για AOZ, αλλά ΑΟΖ δεν βλέπουμε! Έχουν ήδη περάσει 36 χρόνια από το 1982, όταν η παγκόσμια κοινότητα δημιούργησε το Σύνταγμα των Θαλασσών με την υπογραφή της νέας Σύμβασης του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS). Ήδη 138 κράτη έχουν ανακηρύξει ΑΟΖ, αλλά η Ελλάδα, πάσχοντας από φοβικό σύνδρομο, δεν έχει τολμήσει να ανακηρύξει τη δική της.<br /> <br /> Δεν το έκανε ούτε όταν η Κύπρος, με πρωτοβουλία του Προέδρου της, Τάσσου Παπαδόπουλου, ανακήρυξε την ΑΟΖ της το 2004.<br /> <br /> Σήμερα σε μια τραγική περίοδο που περνά η πατρίδα μας, σε όλα τα μέτωπα, τα έχουμε κυριολεκτικά χαμένα. Οι τηλεοράσεις, οι εφημερίδες, τα περιοδικά, τα καφενεία κουβεντιάζουν για την ΑΟΖ και κάποιος δημοσιογράφος αναφερόμενος στην ΑΟΖ της Κύπρου την αποκάλεσε Ανεξάρτητη Οικονομική Ζώνη.<br /> <br /> Η Εξάρτηση από τις ΗΠΑ<br /> <br /> Από το Δόγμα Τρούμαν μέχρι σήμερα ανήκουμε στην σφαίρα επιρροής των Ηνωμένων Πολιτειών και δεν ξεφύγαμε από αυτή την επιρροή ούτε επί Ανδρέα Παπανδρέου.<br /> <br /> Στις 14 Μαΐου 1948, ο David Ben-Gurion, επικεφαλής της Εβραϊκής Υπηρεσίας, ανακήρυξε την ίδρυση του κράτους του Ισραήλ και ο Αμερικανός Πρόεδρος Harry S. Truman αναγνώρισε το νέο έθνος την ίδια ημέρα.<br /> <br /> Βασικά, από εκείνη την ημερομηνία η κυβέρνηση των ΗΠΑ γνωρίζοντας την κρισιμότητα της Ανατολικής Μεσογείου έβαλε υπό την προστασία της τα τρία βασικά οικόπεδα της περιοχής που ήταν και είναι το Ισραήλ, η Ελλάδα και η Τουρκία. Η Ρωσία προσπάθησε να αποσπάσει κάποιο από τα οικόπεδα αυτά από τα χέρια της Αμερικής αλλά, μέχρι στιγμής, δεν τα έχει καταφέρει. Πρόσφατα, έχει επίσης εμφανιστεί στην περιοχή η Κίνα, που φαίνεται να ενδιαφέρεται για το ελληνικό οικόπεδο και τους καλωσορίσαμε στην περιοχή μια και μας συνδέει αμοιβαίος σεβασμός για τους αρχαίους πολιτισμούς μας. Θα είναι βέβαια λίγο δύσκολο να τους έχουμε συμμάχους απέναντι στην Τουρκία στα θέματα Δικαίου της Θάλασσας, μια και αυτοί καταπατούν την UNCLOS στη Σινική Θάλασσα.<br /> <br /> Σήμερα η αξία του οικοπέδου της περιοχής έχει αποκτήσει σχεδόν ανυπολόγιστη αξία λόγω των υδρογονανθράκων που φαίνεται ότι υπάρχουν στην περιοχή, αλλά οι Αμερικανοί δεν έχουν αλλάξει στάση για την σημασία των τριών αυτών κρατών στην περιοχή και οι τελευταίες εξελίξεις το επιβεβαιώνουν. Πρώτο έρχεται το Ισραήλ, μετά η Τουρκία και μετά η Ελλάδα.<br /> <br /> Το κύριο πρόβλημα της Ελλάδας στην ελληνοτουρκική διένεξη είναι ξεκάθαρα η στάση των Ηνωμένων Πολιτειών, που δεν έχει αλλάξει καθόλου τα τελευταία 30 χρόνια. Οι Αμερικανοί, από την εποχή του Ανδρέα Παπανδρέου μέχρι την πρωθυπουργία του Αλέξη Τσίπρα, παίζουν το ίδιο βιολί προτρέποντας τις ελληνικές κυβερνήσεις να μην προχωρήσουν σε μονομερή ανακήρυξη ΑΟΖ, χωρίς προηγούμενη συνεννόηση με την Τουρκία, προσποιούμενοι άγνοια ότι η ανακήρυξη ΑΟΖ είναι, πάντα, μια μονομερής πράξη, όπως ακριβώς έπραξαν και οι ίδιοι το 1983.<br /> <br /> Μια από τις πιο σημαντικές δηλώσεις, από αμερικανικής πλευράς, έγινε στις 27 Ιουλίου 2011 από τον βοηθό Υπουργό Εξωτερικών Φίλιπ Γκόρντον που έκανε , σε συνάντησή του με δημοσιογράφους στην Αθήνα, ξεκάθαρα την απαράδεκτη αυτή δήλωση:<br /> «Πιστεύω ότι είναι σημαντικό να αποφεύγονται μονομερή βήματα. Οι Ηνωμένες Πολιτείες αναγνωρίζουν τα δικαιώματα των χωρών για την ανακήρυξη αποκλειστικών οικονομικών ζωνών, αλλά… δεν νομίζουμε ότι θα ήταν προς το συμφέρον της Ελλάδος να το πράξει χωρίς πλήρη συνεργασία με τους γείτονές της, της Τουρκίας συμπεριλαμβανομένης». <br /> <br /> Πρέπει, πάραυτα, οι Ηνωμένες Πολιτείες να αποσύρουν αυτή τη δήλωση και να επιτρέψουν στην πατρίδα μας να ανακηρύξει την ΑΟΖ της Ελλάδας όπως ακριβώς και έκανε για την χώρα του ο Πρόεδρος Ρόναλντ Ρέιγκαν, με <a href="http://www.presidency.ucsb.edu/ws/?pid=41037">προεδρικό διάταγμα</a> στις 10 Μαρτίου 1983.<br /> <br /> Η Ελλάδα πρέπει, επίσης, με προεδρικό διάταγμα να ανακηρύξει τη δική της ΑΟΖ και όχι μέσω μιας χρονοβόρας κοινοβουλευτικής διαδικασίας, ώστε να μη προετοιμαστεί η Τουρκία να αντιδράσει. Η ανακήρυξη ΑΟΖ είναι, πάνω απ’ όλα μια μονομερής πράξη. Αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι μέχρι σήμερα έχουν γίνει 138 ανακηρύξεις ΑΟΖ στον πλανήτη Γη και όλες αυτές ήταν μονομερείς, και σε καμία περίπτωση δεν υπήρξε κάποια κρίση στις διμερείς σχέσεις γειτονικών κρατών λόγω αυτής της μονομερούς ανακήρυξης.<br /> <br /> Η Υποκρισία των ΗΠΑ<br /> <br /> Η χώρα με τη μεγαλύτερη ναυτική δύναμη στο κόσμο, με τις τεράστιες ακτές και την μεγαλύτερη ΑΟΖ του πλανήτη μας έχει να κερδίσει πολλά με το να προσχωρήσει στην UNCLOS. Άρθρα που προσδιορίζουν θέματα ναυσιπλοΐας και υπερπτήσεων, καθώς επίσης θέματα που αφορούν την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος, τη ρύπανση, την παγκόσμια αλιεία και την εξόρυξη των μεταλλευμάτων των ωκεάνιων βυθών είναι πολύτιμα εργαλεία για τις ΗΠΑ. Η Αμερική δεν πρέπει να ανήκει σε μία μικρή μειοψηφία κρατών που δεν θέλουν να προσχωρήσουν στο νέο Σύνταγμα των Θαλασσών και Ωκεανών, όπως είναι το Ιράν, η Συρία, η Βόρειος Κορέα και η Τουρκία.<br /> <br /> Η Αμερική όταν ανακήρυξε και μετά οριοθέτησε την ΑΟΖ της όχι μόνο έδωσε πλήρη δικαιώματα ΑΟΖ στα νησιά της, αλλά σεβάστηκε και τα νησιωτικά κράτη Μπαχάμες και Κούβα που βρίσκονται απέναντι από τις ανατολικές ακτές της και μοιάζουν τόσο πολύ με τα δικά μας νησιά απέναντι από τις ακτές της Τουρκίας.<br /> <br /> ΧΑΡΤΗΣ ΤΗΣ ΑΟΖ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ<br /> <br /> <a href="http://i2.wp.com/hellasjournal.com/wp-content/uploads/2018/03/AOZ-USA01.jpg"><img src="https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEiMu9PeY934oi6L56lsxwtql-GGKqs9oSbJ8Zy8fYN964bYqF-Qy5cH1J4CmSn7bxog7ngdo5QLN3X5jinlN9KM7-I8aZPeh1G1s0dV2o1Or1ac7j9V3imvzjR17Eq_qRs-nLJ226dvHjMF3OCAaxJP06Rx3lJM-6hSUbUe6YnbS44K16EK2s9TZg8P0VMiIcYoCULe_sb9_FyFFwo=" /></a><br /> ΠΗΓΗ: Office of the Geographer, Department of State, Washington D.C. 2004<br /> <br /> Όπως βλέπουμε από τον χάρτη, η Αμερική δεν υιοθέτησε τα τουρκικά επιχειρήματα ότι νησιά έχουν μειωμένη ΑΟΖ και οριοθέτησε την ΑΟΖ της με αυτή της Κούβας και των νησιών Μπαχάμες βάσει της μέσης γραμμής. Δεν υποστήριξε ότι η ΑΟΖ αυτών των νησιωτικών κρατών διαθέτει περιορισμένη ΑΟΖ ίση με την αιγιαλίτιδα ζώνη τους και επομένως η αμερικανική ΑΟΖ επεκτείνεται και πίσω από τις ανατολικές ακτές αυτών των νησιών.<br /> <br /> Οι Αμερικανοί είναι προφανές ότι, όπως ήδη αναφέραμε, εφαρμόζουν δύο μέτρα και δύο σταθμά. Υποστηρίζουν ότι τα δικά τους νησιά, κατοικήσιμα ή μη, έχουν πλήρη δικαιώματα ΑΟΖ, αλλά παρόμοια δικά μας νησιά δεν έχουν τα ίδια δικαιώματα. Αυτή είναι μια απαράδεκτη φιλοτουρκική θέση των Αμερικανών από το 1982 και πρέπει, επιτέλους, να εγκαταληφθεί.<br /> <br /> Τέλος, μια ενδιαφέρουσα παράμετρος της ελληνοτουρκικής διένεξης έχει σχέση με τη θέση της CIA για το θέμα των υδρογονανθράκων του Αιγαίου. Σε μια απόρρητη έκθεσή της που συντάχθηκε το 1984 με την ονομασία «Μνημόνιο», που έχει αποχαρακτηριστεί από τον δημοσιογράφο Μιχάλη Ιγνατίου καλύπτονται όλα τα θέματα της ελληνοτουρκικής διαφοράς, όπως η επέκταση των χωρικών υδάτων της Ελλάδας από τα 6 στο 12 ν.μ., ο εναέριος χώρος, η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και η στρατικοποίηση μερικών ελληνικών νησιών του ανατολικού Αιγαίου.<br /> <br /> Για το θέμα της υφαλοκρηπίδας η έκθεση υιοθετεί μια ουδέτερη θέση αποφεύγοντας να ασχοληθεί με την έννοια της ΑΟΖ, αλλά κάνοντας μια πολύ σημαντική και κρίσιμη διαπίστωση, ότι δεν υπάρχουν σημαντικές ποσότητες υδρογονανθράκων στο Αιγαίο Πέλαγος. Από ότι είμαι σε θέση να γνωρίζω, αυτή η αμερικανική θέση δεν έχει αλλάξει μέχρι σήμερα.<br /> <br /> Τέλος, αυτή η έκθεση της CIA στην σύνοψη των θέσεών της αναφέρει:<br /> «Έτσι, ενώ η διένεξη ανάμεσα στην Ελλάδα και στην Τουρκία είναι πιθανότερο να απορρέει από μια στρατιωτική σύγκρουση στη Κύπρο, θα μπορούσε να επεκταθεί στο Αιγαίο και πιθανώς στην Θράκη – μόνο και μόνο γιατί οι Έλληνες αναγνωρίζουν το ευκρινές στρατιωτικό πλεονέκτημα της Τουρκίας σε μια σύγκρουση που θα περιορίζεται μόνο στο νησί. Οι Έλληνες θα έχουν μια μικρή υπεροχή σε εναέριες εμπλοκές στο Αιγαίο και θα κρατήσουν τις θέσεις τους στη θάλασσα. Στα σύνορα με την Θράκη, το πολύ δύσκολο έδαφος θα αντισταθμίσει την υπεροχή της Τουρκίας σε στρατό ξηράς και ο πόλεμος εκεί μάλλον θα τελειώσει με στασιμότητα.» <br /> <br /> Από ότι είμαι σε θέση να γνωρίζω, σήμερα η θέση των Αμερικανών έχει μόνο οριακά αλλάξει λόγω της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα την τελευταία δεκαετία.<br /> <br /> Πρόσφατα, πάντως, είδαμε και κάτι, που δεν περιμέναμε να δούμε το έτος 2018. Ο Αμερικανός Πρέσβης στην Αθήνα να θυμίζει την εποχή , που ήταν πρέσβης στην Ελλάδα ο Τζον Πιουριφόι την τριετία 1950-53 στενός φίλος της τότε βασιλικής οικογένειας. Έτσι βλέπουμε τώρα, με δέος, τον Τζέφρι Πάϊατ να έχει απευθείας επαφή με τον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ<br /> <br /> Κάτω από τις σημερινές πολύ κρίσιμες συνθήκες χρειαζόμαστε και τον ελληνισμό της διασποράς για να βοηθήσει απέναντι στη μεγάλη στρατηγική απειλή που αντιμετωπίζουμε εξ Ανατολών. Πράγματι η κινητοποίηση της της διασποράς θα ήταν πολύ χρήσιμη, αλλά η παρέμβασή της στην Ουάσιγκτον δεν προβλέπεται, διότι η ελληνοαμερικανική κοινότητα δεν ενδιαφέρθηκε να ασχοληθεί με την ελληνική ΑΟΖ και να απαιτήσει από την αμερικανική κυβέρνηση να μην εναντιωθεί στην ανακήρυξη της ΑΟΖ από την Ελλάδα. Οι Ελληνοαμερικανοί δεν μοιάζουν στην εβραϊκή κοινότητα, για την οποία το Ισραήλ είναι πιο σημαντικό από την χώρα που τους γέννησε.<br /> <br /> Η ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας<br /> <br /> Το φάντασμα της ΑΟΖ συνεχίζει να καταδιώκει την Τουρκία. Είναι γνωστό σε όλους ότι η Τουρκία θεωρεί την έννοια της ΑΟΖ τον μεγαλύτερο εχθρό της στην Ανατολική Μεσόγειο. Η Άγκυρα θεωρεί πως τώρα παρουσιάζεται μια μεγάλη ευκαιρία για να δημιουργήσει τετελεσμένα στην ΑΟΖ της Κύπρου και είναι διατεθειμένη να χοντρύνει το παιχνίδι. Καθώς περιφρονεί την UNCLOS, υποστηρίζει ότι η Τουρκία και οι Τουρκοκύπριοι έχουν δικαιώματα στην νότια πλευρά της Κυπριακής Δημοκρατίας. Υποστηρίζει ότι έχει θαλάσσια σύνορα με την Αίγυπτο και ο μόνος τρόπος να το ισχυριστεί αυτό είναι να επιμένει ότι η Ελλάδα δεν διαθέτει θαλάσσια σύνορα με την Κύπρο. Το οικόπεδο 4 της κυπριακής ΑΟΖ, όμως, δείχνει καθαρά ότι η Κύπρος έχει θαλάσσια σύνορα με την Ελλάδα και επομένως η Τουρκία δεν διαθέτει θαλάσσια σύνορα με την Αίγυπτο.<br /> <br /> Αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι μόνο ο Τάσσος Παπαδόπουλος σήκωσε το ανάστημά του δηλώνοντας ουσιαστικά «εμείς ομιλούμε για ΑΟΖ και τίποτε άλλο», χωρίς ο Ερντογάν να αντιληφθεί τη σημασία της ιδιοφυούς κίνησης της Κύπρου το 2004. Εχει επίσης μεγάλη αξία το γεγονός ότι όλα τα κράτη του κόσμου, εκτός της Τουρκίας, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ, της Ρωσίας και της Κίνας, έχουν αναγνωρίσει την ΑΟΖ της Κύπρου. Μόνο δύο κράτη παραβιάζουν την ΑΟΖ άλλων κρατών: Κίνα και Τουρκία! Οι Αμερικανοί γνωρίζουν ότι οι Τούρκοι παριστάνουν τους Κινέζους στην Κύπρο και στο Αιγαίο Αρχιπέλαγος.<br /> <br /> Η Κύπρος αντιμετωπίζει ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα, διότι όταν ένα κράτος οριοθετεί την ΑΟΖ του, πρέπει να προβλέπει και τις παρενέργειες, που μπορεί να προκληθούν και να είναι έτοιμο να την υπερασπιστεί με όλα τα νόμιμα μέσα. Έπρεπε από την εποχή του Τάσσου Παπαδόπουλου να μεριμνήσει για να αποκτήσει κάποια μικρή ναυτική δύναμη και να έχει εξασφαλίσει συμμάχους. Ακόμα και το Ισραήλ δεν σκέφτηκε, όταν άρχισε τις οριοθετήσεις της δικής του ΑΟΖ, να εξασφαλίσει τα θαλάσσια σύνορά του και τώρα τρέχει και δεν προλαβαίνει. Επομένως η Κυπριακή Δημοκρατία πρέπει να βιαστεί συνάπτοντας στρατιωτικές συμμαχίες.<br /> <br /> Το Ισραήλ και η Ε.Ε. αποτελούν αυτή τη στιγμή την άλλη εναλλακτική λύση στήριξης της Κύπρου. Από την πλευρά της, η Ε.Ε. όχι μόνο υπέγραψε την UNCLOS του1982, αλλά και την επικύρωσε την 1η Ιανουαρίου 1998, γεγονός που ενίσχυσε την αρμοδιότητά της σε όλους τους τομείς στους οποίους το Μέρος V της Σύμβασης παρέχει δικαιώματα και υποχρεώσεις στα παράκτια κράτη. Έτσι, σήμερα η κυπριακή ΑΟΖ είναι στην ουσία, επίσης, ΑΟΖ της Ε.Ε. Είναι, επομένως, υποχρέωση της Ε.Ε. να υπερασπιστεί σήμερα την ΑΟΖ ενός κράτους- μέλους της. Βέβαια, γνωρίζοντας την κατάσταση που επικρατεί στην ΕΕ, αυτό αποτελεί όνειρο θερινής νυκτός.<br /> <br /> Αυτό που διακυβεύεται σήμερα είναι η ικανότητα της ΕΕ να δρα ως γεωπολιτικός παίκτης, που αντιλαμβάνεται τις προκλήσεις της εποχής , αλλά δυστυχώς η ουσιαστική έλλειψη κοινής εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής αποτελεί την αχίλλειο πτέρνα της Ευρώπης.<br /> <br /> Παρακολουθήσαμε επιπλέον και το θλιβερό κατάντημα της φίλης Ιταλίας, που αποδείχτηκε κατώτερη των περιστάσεων, όταν απέφυγε να στείλει πολεμικά της πλοία για να υπερασπιστεί το ανυπεράσπιστο ερευνητικό γεωτρύπανό της και επέτρεψε στην Τουρκία να το εκδιώξει από την κυπριακή ΑΟΖ, που αποτελεί και ΑΟΖ της ΕΕ.<br /> <br /> Τέλος, ο Τούρκος Πρωθυπουργός Γιλντίριμ χαρακτήρισε την άφιξη της ExxonMobil στην Κύπρο ως προκλητική κίνηση και δεσμεύτηκε ότι η Τουρκία θα ανταποκριθεί σε τέτοιες «προκλήσεις».<br /> <br /> Η Αμερική απάντησε αστραπιαία στις απειλές Γιλντίριμ με δήλωση της εκπροσώπου του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.<br /> <br /> «Η πολιτική των ΗΠΑ στην ΑΟΖ της Κύπρου υφίσταται από μακρού και δεν έχει αλλάξει, καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες αναγνωρίζουν το δικαίωμα της Κυπριακής Δημοκρατίας να αξιοποιήσει τους πόρους της στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της».<br /> <br /> Στη συνέχεια όμως έκανε μια παράξενη υπόδειξη όταν ανέφερε:<br /> «Συνεχίζουμε να πιστεύουμε ότι οι πόροι πετρελαίου και φυσικού αερίου του νησιού, όπως και όλοι οι πόροι του, θα πρέπει να μοιράζονται δίκαια (equitably) μεταξύ των δύο κοινοτήτων στο πλαίσιο μιας συνολικής διευθέτησης. Αποθαρρύνουμε κάθε ενέργεια ή ρητορική που αυξάνει τις εντάσεις στην περιοχή». <br /> <br /> Το θέμα του equity (ευθυδικίας/δικαιοσύνης) έχει μια παλιά ιστορία από την περίοδο της Διάσκεψης του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας.<br /> <br /> Αλλά μετά την παραβίαση της Κυπριακής ΑΟΖ το 2014, ο πρέσβης Ανδρέας Ιακωβίδης, σε μια συνέντευξή του στην εφημερίδα Φιλελεύθερος της Κύπρου, έδωσε μια αποστομωτική απάντηση στους Τούρκους ότι:<br /> «O φυσικός πλούτος μια χώρας ανήκει στη διεθνώς αναγνωρισμένη Κυβέρνησή της και αυτό συμβαίνει παντού στον κόσμο. Δεν εγείρεται θέμα να ανήκει σε «κοινότητες» μόνο στην Κύπρο. Η ΑΟΖ ανήκει σε κράτη, με Κυβέρνηση που τυγχάνει διεθνούς αναγνώρισης ως η Κυπριακή Δημοκρατία. Δεν είμαι ενήμερος για κανένα προηγούμενο άλλου κράτους όπου οι θαλάσσιες ζώνες δικαιοδοσίας (τα χωρικά ύδατα, ή συνορεύουσα ζώνη, ή ΑΟΖ, ή ηπειρωτική υφαλοκρηπίδα) ανήκουν σε εθνότητες ή κοινότητες ή μειονότητες. Παράδειγμα οι γειτονικές μας χώρες όπως η Αίγυπτος, ο Λίβανος, το Ισραήλ, ή μακρινές χώρες όπως η Ινδία, όλες έχουν μειονότητες και όμως δεν εγείρεται θέμα να μην ανήκουν οι ζώνες θαλάσσιας δικαιοδοσίας στο κράτος και την Κυβέρνησή του.» <br /> <br /> Οι Ηνωμένες Πολιτείες επανήλθαν σε κάτι που όχι μόνο δεν βοηθά την σημερινή κατάσταση, αλλά την υπονομεύει. Θα πρέπει η διατύπωση «θα πρέπει να μοιράζονται δίκαια (equitably) μεταξύ των δύο κοινοτήτων στο πλαίσιο μιας συνολικής διευθέτησης» να μην επαναληφθεί.<br /> <br /> Σήμερα, σε αυτή την δύσκολη περίοδο, η Κύπρος είναι τυχερή που διαθέτει έναν πολύ ικανό Υπουργό Εξωτερικών. Ο Νίκος Χριστοδουλίδης είναι βαθύς γνώστης των θεμάτων της ΑΟΖ και χειρίζεται με δεξιότητα τις τελευταίες εξελίξεις και εντυπωσίασε με τις θέσεις του τους διπλωμάτες του ΥΠΕΞ της Ελλάδας κατά την πρόσφατη επίσκεψη του στην Αθηνα.<br /> <br /> Έρχονται οι Αμερικανοί για να μας προστατέψουν<br /> <br /> Είμαστε λαός της υπερβολής. Πιστέψαμε ότι οι Αμερικανοί έστειλαν το πιο μοντέρνο αεροπλανοφόρο τους για να διώξουν τους Τούρκους από την Κυπριακή ΑΟΖ και πανηγυρίζουμε !<br /> <br /> Σύντομα αναμένονται στην Κύπρο δύο ερευνητικά πλοία της ExxonMobil για να εξερευνήσουν την περιοχή του οικοπέδου 10. Αργότερα, πολύ αργότερα, κατά τον Οκτώβρη θα στείλουν και γεωτρύπανο σε αυτό το οικόπεδο για να τρυπήσει τον βυθό της περιοχής, με πιθανότητα να βγάλει παρόμοιο χρυσάφι σαν αυτό του κοιτάσματος Zohr των Αιγυπτίων. Η UNCLOS προβλέπει καθαρά τα βήματα που πρέπει να ακολουθηθούν, που είναι με τη σειρά prospecting, exploring και exploiting (αναζήτηση, εξερεύνηση και εκμετάλλευση).<br /> <br /> Να είστε σίγουροι ότι οι θρασύδειλοι Τούρκοι δεν θα κάνουν τον τσαμπουκά στους Αμερικανούς και απλά θα ανακοινώσουν ότι δεν παρεμβαίνουν, διότι το οικόπεδο 10 δεν τους ανήκει. Μάλιστα αρκετές φορές έχουν αναφέρει ότι αυτό ανήκει στην Αίγυπτο.<br /> <br /> Όπως έγραψε ο Πέτρος Μηλιαράκης σ’ αυτον τον ιστότοπο:<br /> <br /> «Μια ψύχραιμη παρατήρηση των τελευταίων γεγονότων δείχνει, ότι όταν ο Πρόεδρος της Τουρκίας Ερντογάν… «αναπολεί» τα τετραγωνικά χιλιόμετρα εδαφών που είχε η Οθωμανική Αυτοκρατορία, δεν εκδηλώνει τίποτα ολιγότερο παρά τη βουλιμία της Τουρκίας να ανακτήσει τα χαμένα εδάφη μιας εποχής που παρήλθε, παρήκμασε και ηττήθηκε οριστικώς και αμετακλήτως!».<br /> <br /> Η Ελλάδα, ίσως είναι το μόνο κράτος στον κόσμο που δεν χρειάζεται αεροπλανοφόρα, διότι διαθέτει τα καλύτερα αεροπλανοφόρα στον κόσμο τα δεκάδες νησιά της που είναι απλωμένα σε όλο το Αιγαίο Αρχιπέλαγος!<br /> <br /> Επίλογος<br /> <br /> Δεν χρειάζεται να γίνεται μια υψηλού επιπέδου γεωπολιτική ανάλυση της Ανατολικής Μεσογείου. Τα πράγματα είναι πολύ απλά. Οι θάλασσες της Τουρκίας δεν διαθέτουν υδρογονάνθρακες! Γι’ αυτό για δεκαετίες τώρα προσπαθούν να αρπάξουν θάλασσες από την Κύπρο και την Ελλάδα.<br /> <br /> Επτά εκλεγμένοι από τον ελληνικό λαό Πρωθυπουργοί, προηγήθηκαν του Αλέξη Τσίπρα. Ήταν ο Ανδρέας Παπανδρέου, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, πάλι ο Ανδρέας Παπανδρέου, ο Κώστας Σημίτης, ο Κώστας Καραμανλής, ο Γιώργος Παπανδρέου και ο Αντώνης Σαμαράς και κανείς δεν τόλμησε να ανακηρύξει ΑΟΖ όλα αυτά τα τελευταία 36 χρόνια.<br /> <br /> Εάν η πρώτη φορά αριστερά με το ¨ηθικό πλεονέκτημα» αποφασίσει να ανακηρύξει την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, θα γράψει ιστορία και, τουλάχιστον, θα αφήσει πίσω της μία κληρονομιά που θα τη θυμούνται αρκετές γενιές αργότερα. Θα είναι μεγάλη τιμή και δόξα για τον Έλληνα πρωθυπουργό να ακολουθήσει τα βήματα του αείμνηστου Τάσσου Παπαδόπουλου, που όπως πολλές φορές έχω υπογραμμίσει, διαθέτοντας μόνο τέσσερα τανκς και δύο ελικόπτερα, δεν δίστασε να ανακηρύξει την Κυπριακή ΑΟΖ το 2004! Όπως είπε κάποτε ο Πρόεδρος Ρούσβελτ «we have nothing to fear but fear itself».<br /> <a href="http://hellasjournal.com/" target="_blank"><br /></a> <a href="http://hellasjournal.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. <!-- Blogger automated replacement: "https://images-blogger-opensocial.googleusercontent.com/gadgets/proxy?url=http%3A%2F%2Fi2.wp.com%2Fhellasjournal.com%2Fwp-content%2Fuploads%2F2018%2F03%2FAOZ-USA01.jpg%3Fresize%3D777%252C493&container=blogger&gadget=a&rewriteMime=image%2F*" with "https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEiMu9PeY934oi6L56lsxwtql-GGKqs9oSbJ8Zy8fYN964bYqF-Qy5cH1J4CmSn7bxog7ngdo5QLN3X5jinlN9KM7-I8aZPeh1G1s0dV2o1Or1ac7j9V3imvzjR17Eq_qRs-nLJ226dvHjMF3OCAaxJP06Rx3lJM-6hSUbUe6YnbS44K16EK2s9TZg8P0VMiIcYoCULe_sb9_FyFFwo=" -->

Ηρθε η ώρα της ανακήρυξης της ΑΟΖ; Μα και βέβαια ήρθε… Θα το επιτρέψουν οι Αμερικανοί;

Γράφει ο Θεόδωρος Καρυώτης Όλοι μιλάνε για AOZ, αλλά ΑΟΖ δεν βλέπουμε! Έχουν ήδη περάσει 36 χρόνια από το 1982, όταν η παγκόσμια κοινότη...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία μένει εκτός ενεργειακών διαδρόμων της Αν. Μεσογείου και στοχοποιεί την Κύπρο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiBZIO1DogNcortF9D8J_-qzGf7tj8GtmTevzPgHBxTpMsPGOJpxXz8_FHmGrNfFRq81YZne7UndHG5MiyZShHdZHYxbC9ZySNYGUtp062RHqrztlEQe5G3mXFiuVFbnognlsBd8PLbqn4/s1600/%25CE%2597+%25CE%25A4%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25BA%25CE%25AF%25CE%25B1+%25CE%25BC%25CE%25AD%25CE%25BD%25CE%25B5%25CE%25B9+%25CE%25B5%25CE%25BA%25CF%2584%25CF%258C%25CF%2582+%25CE%25B5%25CE%25BD%25CE%25B5%25CF%2581%25CE%25B3%25CE%25B5%25CE%25B9%25CE%25B1%25CE%25BA%25CF%258E%25CE%25BD+%25CE%25B4%25CE%25B9%25CE%25B1%25CE%25B4%25CF%2581%25CF%258C%25CE%25BC%25CF%2589%25CE%25BD+%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%2591%25CE%25BD.+%25CE%259C%25CE%25B5%25CF%2583%25CE%25BF%25CE%25B3%25CE%25B5%25CE%25AF%25CE%25BF%25CF%2585+%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25B9+%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25BF%25CF%2587%25CE%25BF%25CF%2580%25CE%25BF%25CE%25B9%25CE%25B5%25CE%25AF+%25CF%2584%25CE%25B7%25CE%25BD+%25CE%259A%25CF%258D%25CF%2580%25CF%2581%25CE%25BF.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="380" data-original-width="625" height="388" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiBZIO1DogNcortF9D8J_-qzGf7tj8GtmTevzPgHBxTpMsPGOJpxXz8_FHmGrNfFRq81YZne7UndHG5MiyZShHdZHYxbC9ZySNYGUtp062RHqrztlEQe5G3mXFiuVFbnognlsBd8PLbqn4/s640/%25CE%2597+%25CE%25A4%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25BA%25CE%25AF%25CE%25B1+%25CE%25BC%25CE%25AD%25CE%25BD%25CE%25B5%25CE%25B9+%25CE%25B5%25CE%25BA%25CF%2584%25CF%258C%25CF%2582+%25CE%25B5%25CE%25BD%25CE%25B5%25CF%2581%25CE%25B3%25CE%25B5%25CE%25B9%25CE%25B1%25CE%25BA%25CF%258E%25CE%25BD+%25CE%25B4%25CE%25B9%25CE%25B1%25CE%25B4%25CF%2581%25CF%258C%25CE%25BC%25CF%2589%25CE%25BD+%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%2591%25CE%25BD.+%25CE%259C%25CE%25B5%25CF%2583%25CE%25BF%25CE%25B3%25CE%25B5%25CE%25AF%25CE%25BF%25CF%2585+%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25B9+%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25BF%25CF%2587%25CE%25BF%25CF%2580%25CE%25BF%25CE%25B9%25CE%25B5%25CE%25AF+%25CF%2584%25CE%25B7%25CE%25BD+%25CE%259A%25CF%258D%25CF%2580%25CF%2581%25CE%25BF.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Εκτός των σχεδιασμών για την μεταφορά του φυσικού αερίου της Ανατολικής Μεσογείου προς τις αγορές μένει η Τουρκία και οι τελευταίες εξελίξεις στο κεφάλαιο αυτό κτυπούν «καμπανάκι» στην Άγκυρα που αισθάνεται ότι περιθωριοποιείται στο ενεργειακό παιγνίδι της περιοχής και αντιθέτως ισχυροποιούνται και ενισχύονται χώρες όπως η Κύπρος, το Ισραήλ, η Αίγυπτος και η Ελλάδα. <br /> <br /> Η αντίδραση της Τουρκίας στις έρευνες στην Κύπρο, αλλά και η γενικευμένη αναθεωρητική πολιτική της στην Μεσόγειο και στο Αιγαίο, αποσκοπεί εκτός όλων των άλλων στο να κερδίσει μερίδιο από τους νέους φυσικούς πόρους που εντοπίζονται και κυρίως να αποκτήσει τον «έλεγχό» τους μέσω της μεταφοράς του φυσικού αερίου προς την Ευρώπη μέσω αγωγών που θα διασχίζουν το τουρκικό έδαφος. <br /> <br /> Οι εξελίξεις αυτές συμπίπτουν με την έναρξη των ερευνών στο Οικόπεδο 10 της Κυπριακής ΑΟΖ από τα δυο σκάφη που έχουν μισθωθεί από την EXXON MOBIL, έχοντας προκαλέσει και σε αυτή την περίπτωση την αντίδραση της Τουρκίας, που συνεχίζει να εκτοξεύει απειλές. <br /> <br /> Σύμφωνα με δημοσίευμα του Bloomberg, η Shell είναι σε προχωρημένες συνομιλίες για την αγορά 10bcm φυσικού αερίου τον χρόνο από το κυπριακό κοίτασμα «Αφροδίτη» και το ισραηλινό «Λεβιάθαν», μια συμφωνία που εφόσον ολοκληρωθεί θα αφορά ποσό 25 δισεκατομμυρίων δολαρίων για τα επόμενα δέκα χρόνια. <br /> <br /> Για τη SHELL η ολοκλήρωση της συμφωνίας, παρά τα προβλήματα που υπάρχουν για τον καθορισμό της τιμής αγοράς, είναι εξαιρετικά σημαντική καθώς θα κατευθύνει το φυσικό αέριο στον σταθμό LNG που διατηρεί στην Αίγυπτο και από εκεί θα έχει δυνατότητα εξαγωγής του σε υγροποιημένη μορφή. <br /> <br /> Ερωτηματικό βεβαίως παραμένει ο τρόπος μεταφοράς του φυσικού αερίου από την κυπριακή και ισραηλινή ΑΟΖ στο τερματικό της Shell στο IDKU της Αιγύπτου και αν θα επιλεγεί η κατασκευή υποθαλάσσιου αγωγού ή θα προτιμηθεί η χερσαία οδός, με χρήση των αγωγών που υπάρχουν μεταξύ Ισραήλ και Αιγύπτου. Όμως οι υπάρχουσες χερσαίες υποδομές θεωρούνται μικρής χωρητικότητας ώστε να καλύψουν και τα 10 bcm από το «Αφροδίτη» και το «Λεβιάθαν». Πάντως και το Bloomberg περιγράφει τον προβληματισμό που υπάρχει για το κόστος της εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων και της μεταφοράς του φυσικού αερίου, με δεδομένες τις σημερινές χαμηλές τιμές. <br /> <br /> Συγχρόνως και η ΕΝΙ είναι έτοιμη να πουλήσει το 10% του τεράστιου αιγυπτιακού κοιτάσματος Zohr σε Fund των Εμιράτων για σχεδόν 900 εκατομμύρια δολάρια, ενώ έχει ήδη πουλήσει το 10% στην ΒΡ και το 30% στην ρωσική Rosneft. <br /> <br /> Η ίδια κινητικότητα σημειώνεται όμως και στα ισραηλινά κοιτάσματα, όπου η κοινοπραξία που εκμεταλλεύεται τα κοιτάσματα Ταμάρ και Λεβιάθαν (Delek Drilling LP και Noble Energy Inc), σύμφωνα με ισραηλινή οικονομική ιστοσελίδα, βρίσκεται σε συνομιλίες με την εταιρία East Mediterranean Gas (EMG) για να αγοράσει τα δικαιώματα για τη χρήση του αγωγού φυσικού αερίου που συνδέει το Ισραήλ με την Αίγυπτο μέσω του Σινά. Η Κοινοπραξία θέλει να μεταφέρει μέσω του αγωγού το φυσικό αέριο που, βάσει της συμφωνίας των 15 δισεκατομμυρίων δολαρίων, θα παρέχουν στην Αιγυπτιακή εταιρία Dolphinus Holdings. Οι άλλες δύο επιλογές της Κοινοπραξίας είναι η μεταφορά του φυσικού αερίου προς την Αίγυπτο μέσω της Ιορδανίας ή μέσω νέου αγωγού από το Kerem Shalom κοντά στα αιγυπτιακά σύνορα. <br /> <br /> Στο τραπέζι βεβαίως παραμένει και το μεγάλο project του αγωγού EAST MED, που θα μεταφέρει φυσικό αέριο προς την Ελλάδα και από εδώ προς την Ευρώπη, ένα έργο που έχει αποσπάσει καταρχήν τη στήριξη της Ε.Ε., στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής πολιτικής ανάπτυξης εναλλακτικών πηγών ενέργειας. Ένα έργο που έχει και γεωστρατηγική σημασία, καθώς αναπτύσσει παράλληλα με το υποβρύχιο καλώδιο μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας ένα αυτόνομο δίκτυο διασύνδεσης του Ισραήλ αλλά και της Αιγύπτου απευθείας με την Ευρώπη, μέσω δυο φιλικών χωρών, της Κύπρου και της Ελλάδας. <br /> <br /> Παρά το γεγονός ότι ο υπουργός ενέργειας του Ισραήλ κ. Steinitz έστειλε και πάλι καθησυχαστικά μηνύματα ότι ο διάλογος με την Τουρκία για το ενδεχόμενο κατασκευής αγωγού και προς το τουρκικό έδαφος για τις υπόλοιπες ποσότητες φυσικού αερίου, είναι ξεκάθαρο ότι όσο υπάρχει το συγκεκριμένο καθεστώς στην Τουρκία, ούτε το Ισραήλ, ούτε η Αίγυπτος, ούτε η Κύπρος, θα παραδώσουν στις διαθέσεις της Τουρκίας το στρατηγικό όπλο του φυσικού αερίου. <br /> <br /> Δεν είναι τυχαίο ότι την ώρα που η Τουρκία χρησιμοποιεί ως πρόσχημα για την πειρατική δράση στην Κυπριακή ΑΟΖ την διασφάλιση των συμφερόντων των Τουρκοκυπρίων, οι Τουρκοκύπριοι παραπέμπουν στο έγγραφο που είχε καταθέσει στον ΟΗΕ ο κ. Eroglu, βασικό σημείο του οποίου ήταν η εκ των προτέρων δέσμευση και της Λευκωσίας ότι σε κάθε περίπτωση το φυσικό αέριο του νησιού θα εξαχθεί μέσω... Τουρκίας. <br /> <b>N.M.</b><br /> <br /> <a href="http://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η Τουρκία μένει εκτός ενεργειακών διαδρόμων της Αν. Μεσογείου και στοχοποιεί την Κύπρο

Εκτός των σχεδιασμών για την μεταφορά του φυσικού αερίου της Ανατολικής Μεσογείου προς τις αγορές μένει η Τουρκία και οι τελευταίες εξελί...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Merkel «νίπτει τας χείρας» της για την Τουρκία και την αναγορεύει «παράγοντα» των… Βαλκανίων

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgaPgutNtl4tXmqfgKIWesBWqAEI8TWRASqEUPNmThsyMejU1XXVOkeuhtFsqx3p-waW8-yBoWOPpEwHi_BZrOAIjLbSWVz0SKVwLam6kDDyvell65w2b7c3lziEexSrDvk0P-dHB6611w/s1600/merkel_erdogan.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="380" data-original-width="625" height="388" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgaPgutNtl4tXmqfgKIWesBWqAEI8TWRASqEUPNmThsyMejU1XXVOkeuhtFsqx3p-waW8-yBoWOPpEwHi_BZrOAIjLbSWVz0SKVwLam6kDDyvell65w2b7c3lziEexSrDvk0P-dHB6611w/s640/merkel_erdogan.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Του<b> Νίκου Μελέτη </b><br /> Σοβαρά ερωτηματικά για την στάση της Γερμανίας τόσο σε ό,τι αφορά το θέμα της ΠΓΔΜ αλλά και των σχέσεων με την Τουρκία εγείρουν οι δηλώσεις της Angela Merkel, καθώς αναγάγει την Τουρκία σε συνομιλητή όχι μόνο για το προσφυγικό και περιφερειακά ζητήματα αλλά και για τις εξελίξεις στα Βαλκάνια, όπου προβάλλοντας τον κίνδυνο κινεζικής διείσδυσης αναπαράγει τα σενάρια τα οποία απαιτούν εδώ και τώρα λύση του Σκοπιανού, προκειμένου να ανακοπεί η επιρροή Κίνας και Ρωσίας στην περιοχή. Υιοθετώντας μάλιστα πολιτική ίσων αποστάσεων σε ό,τι αφορά τις εντάσεις που δημιουργεί η Τουρκία, η κ. Merkel αρκέστηκε να χαιρετίσει τον «διάλογο» μεταξύ των κ. Τσίπρα και Erdogan….<br /> <br /> Οι χθεσινές δηλώσεις της κ. Merkel, στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου που παραχώρησε από κοινού με τον αρχηγό της Χριστιανοκοινωνικής Ένωσης (CSU) Horst Seehofer και τον μεταβατικό πρόεδρο του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (SPD) Olaf Scholz ενόψει της υπογραφής της προγραμματικής συμφωνίας από τους κυβερνητικούς εταίρους, έθεσαν σειρά ζητημάτων τη στιγμή που επίκειται η κρίσιμη τελική διαπραγμάτευση για το θέμα της ονομασίας της ΠΓΔΜ και ενώ η Τουρκία δοκιμάζει τις αντοχές της Ελλάδας και της Κύπρου με συνεχείς προκλήσεις. <br /> <br /> Η Γερμανίδα καγκελάριος, γνωστή υποστηρίκτρια των ευρωτουρκικών σχέσεων έστω και με ανοικτό το ζήτημα της ένταξης και με δεδομένα τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα του Βερολίνου στην Τουρκία, για μία ακόμη φορά - ίσως πρώτη φορά τόσο απροκάλυπτα - απέφυγε να καταδικάσει τις προκλήσεις της Τουρκίας και την εκτόξευση απειλών εναντίον της Ελλάδας και της Κύπρου, ενώ ούτε φυσικά θέλησε να σχολιάσει την υπόθεση της κράτησης των δυο Ελλήνων στρατιωτικών. <br /> <br /> «Χαίρομαι πολύ που ο Αλέξης Τσίπρας έχει πάρα πολλές επαφές με την Τουρκία, ακόμη και αν είναι φορτισμένες με ένταση», δήλωσε η κ. Merkel προσθέτοντας ότι υπάρχουν μεγάλα προβλήματα και με την Κύπρο, ενώ με την επισήμανση ότι υπάρχει επιδείνωση των ανθρώπινων δικαιωμάτων στην Τουρκία, έσπευσε να βάλει στον πάγο τις συνομιλίες για την αναθεώρηση της Τελωνειακής Ένωσης. <br /> <br /> «Ο Τούρκος Πρόεδρος ήταν στην Ελλάδα. Αυτό για πολύ καιρό δεν συνέβαινε. Χαίρομαι πολύ που ο Αλέξης Τσίπρας έχει πάρα πολλές επαφές με την Τουρκία, ακόμη και αν είναι φορτισμένες με ένταση. Αλλά έχουμε μεγάλα προβλήματα αυτή τη στιγμή και σχετικά με την Κύπρο. Εργάζομαι εδώ και χρόνια για να βρούμε επιτέλους μια λύση για το Κυπριακό πρόβλημα. Μέχρι σήμερα δεν την έχουμε και εκεί βεβαίως παίζει η Τουρκία έναν πολύ μεγάλο ρόλο», ήταν η ουδέτερη για τα ελληνοτουρκικά και το κυπριακό δήλωση της Γερμανίδας καγκελαρίου. <br /> <br /> Με ύμνους για τη στάση της Τουρκίας στο προσφυγικό η κ. Merkel, η οποία «κάηκε» εκλογικά από το μεταναστευτικό, δήλωσε ότι η Άγκυρα «συνεισέφερε καταπληκτικά… και υποδέχτηκε τρία εκατομμύρια πρόσφυγες και από την άλλη πλευρά θέλουμε και εμείς να τηρήσουμε τη συμφωνία μας με την Τουρκία για την δεύτερη δόση σε ό,τι αφορά τα τρία δισεκατομμύρια για τη στήριξη της δουλειάς με τους πρόσφυγες…». <br /> <br /> Και φυσικά καθόλου δεν φάνηκε να συμμερίζεται την αντίληψη της Αθήνας και της Λευκωσίας ότι η Συνάντηση Κορυφής της Ε.Ε. με την Τουρκία στις 26 Μαρτίου στην Βάρνα είναι υπό την αίρεση της διακοπής των απειλών εις βάρος της Κύπρου και της Ελλάδας. <br /> <br /> Ιδιαίτερα ανησυχητικό όμως ήταν το μήνυμα που εξέπεμψε η Γερμανίδα καγκελάριος σχετικά με τα Δυτικά Βαλκάνια, όπου εξήρε τις προσπάθειες της Βουλγαρικής Προεδρίας για τη σύγκληση αυτής της Συνάντησης Κορυφής, για την αποκλιμάκωση της έντασης στις σχέσεις με την Τουρκία αλλά και για τις καλές σχέσεις με τις χώρες των Δυτικών Βαλκανίων, κάνοντας ειδική αναφορά «στον μεγάλο ρόλο που διαδραματίζει η Τουρκία στα Βαλκάνια». <br /> <br /> Η στήριξη της ευρωπαϊκής προοπτικής και της σταθεροποίησης των χωρών των Δυτικών Βαλκανίων έρχεται σε μια στιγμή που εκκρεμεί η επίσκεψη Κοτζιά στα Σκόπια και η πίεση για την επίλυση του Σκοπιανού στρέφεται προς την Ελλάδα, με την επίλυσή της εκκρεμότητας να μετατρέπεσαι σε κρίσιμο ζήτημα για τη σταθεροποίηση της περιοχής. <br /> <br /> Και μάλιστα η ίδια η κ. Merkel αναγορεύει ως συνομιλητή και παράγοντα των εξελίξεων στην περιοχή των Βαλκανίων την ίδια την Τουρκία, αναγνωρίζοντας και νομιμοποιώντας έτσι τον νεοθωμανικό ρόλο που επιδιώκει να αναλάβει ο κ. Erdogan στην περιοχή αυτή, των «συνόρων της καρδιάς» του.<br /> <br /> <a href="http://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η Merkel «νίπτει τας χείρας» της για την Τουρκία και την αναγορεύει «παράγοντα» των… Βαλκανίων

Του Νίκου Μελέτη Σοβαρά ερωτηματικά για την στάση της Γερμανίας τόσο σε ό,τι αφορά το θέμα της ΠΓΔΜ αλλά και των σχέσεων με την Τουρκία...

Διαβάστε την συνέχεια

Αντικατάσταση Τίλερσον στο State Department… οι επιπτώσεις μας αφορούν

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhNQ-RYdZ0N98yZSy6ccBbeQSDAfO3hhyphenhyphenQRzcRMYqlEvOfAtovTib8DWFG3RYImEnZGqsElc8rJFQIcOFOg5wrmFsGyC441gq27LN5A5EI4jVAUpDhSh2oBnT35gS9rW0E4hH7NJsUizL4/s1600/Trump_Tillerson_Mattis.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="790" height="324" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhNQ-RYdZ0N98yZSy6ccBbeQSDAfO3hhyphenhyphenQRzcRMYqlEvOfAtovTib8DWFG3RYImEnZGqsElc8rJFQIcOFOg5wrmFsGyC441gq27LN5A5EI4jVAUpDhSh2oBnT35gS9rW0E4hH7NJsUizL4/s640/Trump_Tillerson_Mattis.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Έτσι εξηγείται η εσπευσμένη αναχώρηση του Ρεξ Τίλερσον από την περιοδεία του στην Αφρική την οποία διέκοψε και επέστρεψε μία μέρα νωρίτερα του αναμενομένου. Καλό θα ήταν να αναμείνουμε μέχρι να διαρρεύσουν οι πραγματικές αιτίες της απόφασης αντικατάστασης του Τίλερσον, αν και αυτό το «moron» με το οποίο φέρεται να «στόλισε» τον πρόεδρο ο ΥΠΕΞ, δεν ξεχνιέται εύκολα. <br /> <br /> Στη θέση του Μάικ Πομπέο που αναλαμβάνει τη θέση του υπουργού Εξωτερικών εγκαταλείποντας τη CIA, θα επανέλθει η Τζίνα Χάσπελ, ο οποία είχε τοποθετηθεί και τον Φεβρουάριο του 2017 ως μεταβατική διευθύντρια της CIA, την οποία γνωρίζει πολύ καλά, καθώς εκεί υπηρετεί από το 1985. <br /> <br /> Η τοποθέτησή της είναι πιθανό να ικανοποιήσει την υπηρεσία, καθώς τα ηνία αναλαμβάνει πρόσωπο από τα «σπλάχνα» της, υπάλληλος καριέρας με πολύ μεγάλη εμπειρία στο αντικείμενο των «πληροφοριών» (intelligence) και όχι κάποια τοποθέτηση με πολιτικά κριτήρια. <br /> <br /> Σε ένα πρώτο σχόλιο για την απομάκρυνση του Τίλερσον, θα μπορούσε κανείς να εικάσει ότι η πολιτική των ΗΠΑ ανά τον κόσμο θα σκληρύνει, καθώς ο Πομπέο θεωρείται πολύ πιο «ευθυγραμμισμένος» με τις αντιλήψεις του Ντόναλντ Τραμπ, ενώ ο Τίλερσον φαινόταν υπέρμαχος της διπλωματίας και επεδίωκε «πολιτικές λύσεις». <br /> <br /> Αναμένεται βέβαια και η αντίδραση του Τίλερσον, αν και στον χαρακτήρα του δεν φαίνεται να ταιριάζουν οι παρορμητικές αντιδράσεις και λογικά θα απόσχει για ένα διάστημα από δημόσιες δηλώσεις και έκφραση των απόψεών του σε τηλεοπτικές συνεντεύξεις. Θα είχε ενδιαφέρον βέβαια να γράψει ένα βιβλίο στο οποίο να εξιστορεί την σχετικά βραχεία εμπειρία του στο «τιμόνι» της αμερικανικής διπλωματίας. <br /> <br /> Ένα ζήτημα που μένει να διευκρινιστεί, είναι εάν ο Τραμπ έχει υπό σκέψη να προβεί σε αλλαγή φρουράς και στο Πεντάγωνο, καθώς η επικρατούσα αντίληψη είναι ότι ο στρατηγός εν αποστρατεία των Πεζοναυτών, Τζιμ Μάτις, διατηρούσε καλή σχέση και συνεργασία με τον Τίλερσον και οι απόψεις τους φαίνονταν να μην απέχουν και πολύ. <br /> <br /> Αντιθέτως, υπήρξαν συγκυρίες που οι διαφορές απόψεων ανάμεσα στο Πεντάγωνο και το τον Λευκό Οίκο ήταν εμφανείς, αν και ο έμπειρος στρατηγός φρόντιζε να κρατά χαμηλούς τόνους ώστε να μην προκαλούνται αναταράξεις, γνωρίζοντας ότι ο Αμερικανός πρόεδρος δεν μπορούσε πολιτικά να αντέξει την απομάκρυνσή του. Θα δούμε προσεχώς εάν αυτό εξακολουθεί να ισχύει… <br /> <br /> Σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, η αίσθηση της κατευναστικής προσπάθειας που έκανε ο Τίλερσον κατά τη συνάντηση με τον Ερντογάν, ίσως υποστεί αλλαγές που θα δημιουργήσουν δραματική κατάσταση στην περιοχή μας. Το «χάιδεμα» ηγετών δεν ταιριάζει με την ψυχοσύνθεση του Τραμπ και είναι πιθανό να διαπιστώσουμε σύντομα τις πρώτες αλλαγές. <br /> <br /> Σε αυτό το κλίμα που διαμορφώνεται, θα έχει ενδιαφέρον να διαπιστωθεί μέχρι και η ελληνική απόφαση για την αναβάθμιση των μαχητικών F-16, καθώς γενική είναι η εκτίμηση ότι ο Τραμπ που είχε σπεύσει να κοινοποιήσει τη συμφωνία κατά τη συνάντηση με τον Αλέξη Τσίπρα, δεν θα χαρεί και πολύ εάν ενημερωθεί ότι εμφανίστηκε ανακόλουθος στις ανακοινώσεις του με ευθύνες τρίτων. <br /> <br /> Δεν είναι διόλου αστείο, αλλά ένας ακόμα σοβαρός πονοκέφαλος για την ελληνική πλευρά που θα πρέπει να συνυπολογιστεί, ασχέτως εάν κάποιος τάσσεται υπέρ ή κατά του προγράμματος, καθώς πλέον και η πολιτική διάσταση στο ευρύτερο πλαίσιο των ελληνοαμερικανικών σχέσεων, καθίσταται εμφανής.<br /> <br /> <a href="http://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Αντικατάσταση Τίλερσον στο State Department… οι επιπτώσεις μας αφορούν

Έτσι εξηγείται η εσπευσμένη αναχώρηση του Ρεξ Τίλερσον από την περιοδεία του στην Αφρική την οποία διέκοψε και επέστρεψε μία μέρα νωρίτερ...

Διαβάστε την συνέχεια

Δεν αντέχουμε υποχώρηση τύπου Ίμια: Ποιός όμως θα απαντήσει στο bullying της Τουρκίας;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjirJOzlmuKuFo7DJWlXA2-UgppBP-QlXOZzpIBWceb3T_JZc5SCBD_rDfkmCF_iMZpk3tJYv6rT_O0t2KwD3NrUYRnUG7mm8sJTdLhxPVJj6j6GHIdmhAq-7nSAc1RKDtgNtsNTc3Gu-0/s1600/ERDOGAN-4.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="329" data-original-width="750" height="280" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjirJOzlmuKuFo7DJWlXA2-UgppBP-QlXOZzpIBWceb3T_JZc5SCBD_rDfkmCF_iMZpk3tJYv6rT_O0t2KwD3NrUYRnUG7mm8sJTdLhxPVJj6j6GHIdmhAq-7nSAc1RKDtgNtsNTc3Gu-0/s640/ERDOGAN-4.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Του <b>Γιώργου Χαρβαλια </b><br /> Σε μια άλλη εποχή τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι εξαιρετικά απλά για ευλύγιστους κυβερνήτες. Το ερώτημα προς τον…όχλο θα έλεγε: «Προτιμάτε να αλλάξετε πίστη ή να περάσετε από οθωμανικό λεπίδι;» Κι αν η απάντηση ήταν η προφανής, στο επίπεδο ατομικού συμφέροντος, βολής και αυτοσυντήρησης , θα είχε μείνει η Ελλάδα επαρχία της Τουρκίας. Με τουρκόφωνο εξισλαμισμένο πληθυσμό.<br /> <br /> Δυστυχώς για κάποιους η απάντηση δεν ήταν η προφανής. Και σήμερα η Ελλάδα αποτελεί χρεοκοπημένο μεν, αλλά εθνικά κυρίαρχο κράτος. Με συντριπτική πλειονότητα κατοίκων Ελληνες Χριστιανούς και διεθνώς κατοχυρωμένα σύνορα. Αυτά δεν αλλάζουν παρά μόνο με πόλεμο, εθνοκάθαρση, ή αλλοίωση του πληθυσμιακού στοιχείου μέσω αθρόας εισαγωγής απρόσκλητων «επισκεπτών». Αυτό το τελευταίο όμως σε βάθος δεκαετιών… <br /> <br /> Συνεπώς στο σήμερα για το οποίο μιλάμε, ακόμη και αν οι εκάστοτε πολιτικοί παπατζήδες σκέφτονταν να βάλουν ένα ακόμη εκβιαστικό δίλημμα στο λαό προκειμένου να βαφτίσουν το «όχι» σε «ναί», αυτό δεν θα μπορούσε να αφορά ζητήματα αδιαπραγμάτευτης εδαφικής κυριαρχίας. Δεν θα μπορούσε δηλαδή να τεθεί στην κρίση του λαού ένα ερώτημα του τύπου «Θέλετε να μοιράσουμε το μισό Αιγαίο με τους απέναντι για να μας αφήσουν στην ησυχία μας;». <br /> <br /> Το ερώτημα δεν μπορεί να τεθεί γιατί έχει ήδη απαντηθεί από τις προηγούμενες γενιές. Και ουδείς μπορεί να εκχωρήσει κεκτημένα προγόνων που έχουν κερδηθεί με αίμα, χωρίς…να ακουστεί μπαμ στον αέρα. Ο Σημίτης και η παρέα του μπορεί να γλύτωσαν το στρατοδικείο, αλλά σήμερα έχει καταστεί πλέον σαφές ότι εκχώρησαν εδαφική κυριαρχία. Και δεύτερη τραυματική εμπειρία τύπου Υμίων που θα μείνει αναπάντητη η χώρα δεν αντέχει. Τελεία και παύλα. <br /> <br /> Τα γράφω όλα αυτά για δύο λόγους. Διαισθάνομαι πρώτον ότι έπειτα από μία αλληλουχία συστηματικών προκλήσεων που μας βρήκαν απροετοίμαστους και ανέβασαν επικίνδυνα το θερμόμετρο…φρενάραμε ολίγον σαστισμένοι. Σαν τον πρωτάρη στον καυγά που τρώει δυο τρείς γρήγορες ψιλές και κάνει πίσω να ξανασκεφτεί τι του συνέβη. <br /> <br /> Αυτά τα περί «ήρεμης δύναμης» τα ακούω βερεσέ. Φόβο προδίδει η απραξία και όχι ψυχραιμία. Είμαστε στο όριο να χαρίσουμε δια της διολισθήσεως και του σιωπηρού κατευνασμού μία πεποίθηση υπεροχής στους απέναντι που γρήγορα θα εδραιωθεί σε καθημερινή πρακτική ασυδοσίας. Όταν έρθει η ώρα να απαντήσουμε θα είναι πολύ αργά και θα έχουμε χάσει πλήρως το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού. <br /> <br /> Τα γράφω επίσης όλα τούτα επειδή υπάρχει και στο εσωτερικό ένας «δούρειος ίππος» επαγγελματιών της εθνικής μοιρολατρίας και του μαζοχισμού.. Αυτών που ανακαλύπτουν ψυχαναγκαστικούς μονόδρομους και νομοτέλειες από την πρόσδεση στο γερμανικό άρμα και την ευλογία των μνημονιακών μεταρρυθμίσεων μέχρι την πολιτική ορθότητα στην άρση της…ελληνικής προκλητικότητας στο Αιγαίο! <br /> <br /> Αυτοί λοιπόν οι τελευταίοι, θα έβλεπαν με συμπάθεια μια άτυπη συνθηκολόγηση με τους απέναντι. Αυτό που ονομάζουν κομψά «φινλανδοποίηση της Ελλάδας», δηλαδή σιωπηρή συμμόρφωση στις επιθυμίες ενός πολύ ισχυρού νταή γείτονα. Μόνο που ο όρος είναι απολύτως παρελκυστικός και αποπροσανατολιστικός. <br /> <br /> Θυμίζω ότι στην περίπτωση της Φινλανδίας προηγήθηκε μία μεγάλης κλίμακας πολεμική αναμέτρηση στην οποία οι πανίσχυροι Σοβιετικοί πήραν πολύ σκληρό μάθημα ανάλογο με αυτό της φασιστικής Ιταλίας στο έπος της Αλβανίας. Γι αυτό και η «φινλανδοποίηση» δεν αφορούσε κατάλυση εδαφικής κυριαρχίας, αλλά σχετικά ανώδυνη συμπόρευση σε θέματα εξωτερικής πολιτικής που ενδιέφεραν τη Μόσχα. <br /> <br /> Δυστυχώς εδώ δεν πρόκειται για κάτι τέτοιο. Η Τουρκία δεν θα ικανοποιηθεί αν στηρίξουμε την στάση της στη Συρία ή την υποψηφιότητα της στην Ευρωπαική Ενωση. Ο αναθεωρητισμός της περνάει μέσα από απτές εδαφικές διεκδικήσεις και χονδροειδείς εκβιασμούς για υποχρεωτική συνεκμετάλλευση δικών μας φυσικών πόρων. <br /> <br /> Αυτά λοιπόν δεν θεραπεύονται με φινλανδοποιήσεις και άλλου είδους ευνουχισμούς, αλλά με έμπρακτη απόδειξη αποτρεπτικής ικανότητας. <br /> <br /> Η θερμή αντιπαράθεση με την Τουρκία δεν είναι ζητούμενο. Φοβούμαι όμως ότι σταδιακά καθίσταται αναπότρεπτη. Οσο πιο πειστική είναι η δική μας αντίδραση τόσο πιο καθοριστική θα είναι για την μετέπειτα ομαλοποίηση των διμερών σχέσεων.<br /> <br /> <a href="https://www.apopseis.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Δεν αντέχουμε υποχώρηση τύπου Ίμια: Ποιός όμως θα απαντήσει στο bullying της Τουρκίας;

Του Γιώργου Χαρβαλια Σε μια άλλη εποχή τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι εξαιρετικά απλά για ευλύγιστους κυβερνήτες. Το ερώτημα προς τον...

Διαβάστε την συνέχεια

Ποιον εμπιστεύονται οι Τούρκοι;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhDYsuPHtFbO8VIY_Op3Nbf9v7Nour1n41SXSUE2XW_oQ4wupIOf0Svz_oCp_pfm-40IJXxlqz0KZM4z538YAkrvxkE_m7ERkG9BFPEp4gMEpOmHOSmyYY-wCP7jZg1jFAMTqmzs4eaIWA/s1600/Turkey_soldiers.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhDYsuPHtFbO8VIY_Op3Nbf9v7Nour1n41SXSUE2XW_oQ4wupIOf0Svz_oCp_pfm-40IJXxlqz0KZM4z538YAkrvxkE_m7ERkG9BFPEp4gMEpOmHOSmyYY-wCP7jZg1jFAMTqmzs4eaIWA/s640/Turkey_soldiers.png" width="640" /></a></div> <br /> Γράφει ο<b> Κώστας Ράπτης </b><br /> Καθώς ο χρόνος κυλά αντίστροφα για τις εκλογές, προεδρικές και βουλευτικές μαζί, του φθινοπώρου 2019 στην Τουρκία (τις πρώτες με βάση το κομμένο στα μέτρα του Ταγίπ Ερντογάν νέο σύνταγμα που εγκρίθηκε οριακά στο δημοψήφισμα του Απριλίου 2017), κάθε δημοσκόπηση έχει τη σημασία της. Ιδίως αν δίνει στον Τούρκο πρόεδρο λόγους να ανησυχεί, όπως αυτή που μόλις διενεργήθηκε από την εταιρεία ερευνών Kuantum Araştırma σε δείγμα 1.500 Τούρκων πολιτών από 26 διαφορετικές επαρχίες. <br /> <br /> Η έρευνα επιβεβαιώνει την φθορά του Ερντογάν, ακόμη και σε αυτή τη συγκυρία της «εθνικής συσπείρωσης” λόγω των στρατιωτικών επιχειρήσεων στο Αφρίν, καθώς λ.χ. στο ερώτημα πόσο εμπιστεύονται τον αρχηγό του κράτους οι ερωτηθέντες απάντησαν «πολύ” και «αρκετά” κατά 33,5% και 15,4% αντιστοίχως, έναντι ποσοστού 10,6% και 28,6% για τις απαντήσεις «όχι και τόσο” και «καθόλου”. Ο συσχετισμός που προκύπτει αφήνει συνεπώς «σκιές”, μολονότι συνολικά είναι θετικός, ήτοι (αν βγει εκτός υπολογισμού το 12,1% όσων δεν έδωσαν απάντηση) 55,4% υπέρ του προέδρου έναντι 44,6% εις βάρος του. <br /> <br /> Οι ένοπλες δυνάμεις εξακολουθούν, κατά παράδοση, να αποτελούν τον θεσμό που συγκεντρώνει τον μεγαλύτερο βαθμό εμπιστοσύνης, ξεπερνώντας κατά πολύ τις επιδόσεις του Ερντογάν. Ειδικότερα, τις ένοπλες δυνάμεις εμπιστεύονται οι Τούρκοι «πολύ” ή «αρκετά” σε ποσοστό 39,1% και 30,1%, ενώ «λίγο” ή «καθόλου” απαντά το 7,5% και το 8,8%. Συνολικό ισοζύγιο (αν αφαιρεθεί το 14,5% όσων δεν απάντησαν): 80,9% θετικές κρίσεις έναντι 19,1% αρνητικών <br /> <br /> Το κυβερνών κόμμα εμπιστεύεται «πολύ” το 21,9% των ερωτηθέντων, «αρκετά” το 21,9%, «όχι και τόσο” το 12,6% και «καθόλου” το 29,7% . Συνολικό ισοζύγιο (αν αφαιρεθεί το 14,2% όσων δεν απάντησαν): 50,7% θετικές κρίσεις έναντι 49,3% αρνητικών – επίδοση κατώτερη αυτής του ίδιου του Ερντογάν. <br /> <br /> Μεγαλύτερο πρόβλημα εμπιστοσύνης, πάντως, έχει η αντιπολίτευση. Την εμπιστεύεται «πολύ” το 3,9% των ερωτηθέντων, «αρκετά” το 14%, «όχι και τόσο” το 24,5% και «καθόλου” το 37,7% . Συνολικό ισοζύγιο (αν αφαιρεθεί το 19,9% όσων δεν απάντησαν): θετικές κρίσεις 22,4% έναντι αρνητικών 77,6%. Με άλλα λόγια, η φθορά των κυβερνώντων δεν μπορεί να μετατραπεί σε πολιτική ανατροπή. <br /> <br /> Σε κάθε περίπτωση, η μεγάλη πλειοψηφία της τουρκικής κοινής γνώμης δείχνει, ασχέτως κομματικών τοποθετήσεων, να στρέφεται σε αντιδυτική και εθνικιστική κατεύθυνση. Είναι ενδεικτικό ότι το 48,3% των ερωτηθέντων εκφράζει έλλειψη εμπιστοσύνης στην Ε.Ε. ενώ χαμηλά, όπως και σε προηγούμενες έρευνες, παραμένουν τα σχετικά ποσοστά για τις ΗΠΑ.<br /> <br /> <a href="http://www.capital.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ποιον εμπιστεύονται οι Τούρκοι;

Γράφει ο Κώστας Ράπτης Καθώς ο χρόνος κυλά αντίστροφα για τις εκλογές, προεδρικές και βουλευτικές μαζί, του φθινοπώρου 2019 στην Τουρκ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το ΡΚΚ παγίωσε κουρδική εθνική συνείδηση κόντρα στην τουρκική

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhC8VK3hdIiPb696Lcd9866D-uM3NMug_OLSPAqP_5px2QPZ8f7HmsQWDz8lKg5gNlscmYCMSj284a8MSea0IXElHAQhFfmMfGSNHO5SCpWkvRnM-ERi0O8Tq2W6_Kag-eEBlDBylcz6M8/s1600/%25CE%25A4%25CE%25BF+%25CE%25A1%25CE%259A%25CE%259A+%25CF%2580%25CE%25B1%25CE%25B3%25CE%25AF%25CF%2589%25CF%2583%25CE%25B5+%25CE%25BA%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25B4%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25AE+%25CE%25B5%25CE%25B8%25CE%25BD%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25AE+%25CF%2583%25CF%2585%25CE%25BD%25CE%25B5%25CE%25AF%25CE%25B4%25CE%25B7%25CF%2583%25CE%25B7+%25CE%25BA%25CF%258C%25CE%25BD%25CF%2584%25CF%2581%25CE%25B1+%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25B7%25CE%25BD+%25CF%2584%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25BA%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25AE.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhC8VK3hdIiPb696Lcd9866D-uM3NMug_OLSPAqP_5px2QPZ8f7HmsQWDz8lKg5gNlscmYCMSj284a8MSea0IXElHAQhFfmMfGSNHO5SCpWkvRnM-ERi0O8Tq2W6_Kag-eEBlDBylcz6M8/s640/%25CE%25A4%25CE%25BF+%25CE%25A1%25CE%259A%25CE%259A+%25CF%2580%25CE%25B1%25CE%25B3%25CE%25AF%25CF%2589%25CF%2583%25CE%25B5+%25CE%25BA%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25B4%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25AE+%25CE%25B5%25CE%25B8%25CE%25BD%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25AE+%25CF%2583%25CF%2585%25CE%25BD%25CE%25B5%25CE%25AF%25CE%25B4%25CE%25B7%25CF%2583%25CE%25B7+%25CE%25BA%25CF%258C%25CE%25BD%25CF%2584%25CF%2581%25CE%25B1+%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25B7%25CE%25BD+%25CF%2584%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25BA%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25AE.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Γράφει ο <b>Σταύρος Λυγερός </b><br /> Λόγω της δράσης του ΡΚΚ, ο κουρδικός εθνισμός αναπτύσσεται δυναμικά όχι μόνο στις νοτιοανατολικές επαρχίες, οι οποίες είναι αμιγώς κουρδικές, αλλά και στις φτωχογειτονιές των μεγάλων πόλεων όλης της Τουρκίας. Εκεί έχουν καταφύγει εκατομμύρια Κούρδων όχι μόνο λόγω της αστυφιλίας, αλλά και λόγω της πρακτικής του βίαιου ξεριζωμού αγροτικών κουρδικών πληθυσμών στη νοτιοανατολική Τουρκία μέσω των συστηματικών εκκαθαριστικών επιχειρήσεων. <br /> <br /> Ας σημειωθεί ότι κατά τη διάρκειά τους έχουν καταστραφεί σχεδόν 5.000 κουρδικά χωριά και οικισμοί. Με άλλα λόγια, ακόμα και η απόσχιση εδαφών δε θα έλυνε οριστικά το κουρδικό πρόβλημα. Το κουρδικό καρκίνωμα έχει κάνει μετάσταση. Το ΡΚΚ προσπαθεί να κατευθύνει τους Κούρδους εσωτερικούς πρόσφυγες να εγκατασταθούν στο τρίγωνο Μερσίνα-Άδανα-Αλεξανδρέττα. <br /> <br /> Στόχος του είναι η δημιουργία πολυάριθμων κουρδικών κοινοτήτων στην περιοχή αυτή, ώστε να δημιουργηθούν οι πληθυσμιακές προϋποθέσεις για μελλοντική κουρδική έξοδο στη Μεσόγειο. Με βάση επίσημα στοιχεία, η πλειονότητα του πληθυσμού της Μερσίνας (λιμάνι) είναι Κούρδοι. <br /> <br /> Για χρόνια η Δύση είχε επιδείξει μια περισσότερο ή λιγότερο σκανδαλώδη ανοχή, δίνοντας στην Άγκυρα τον χρόνο να λύσει στρατιωτικά το πρόβλημα. Οι σταυροφόροι των ανθρωπίνων δικαιωμάτων έκλειναν τα μάτια τους στο όνομα των γεωπολιτικών σκοπιμοτήτων. Από ένα σημείο και πέρα, όμως, ακόμα και οι Αμερικανοί άρχισαν να υποδεικνύουν την ανάγκη μιας πολιτικής λύσης. <br /> <br /> «Ορεινοί Τούρκοι» <br /> <br /> Από τη στιγμή, μάλιστα, που η Τουρκία τέθηκε σε τροχιά ένταξης στην ΕΕ, ήρθε αντιμέτωπη και με τις θεσμικές πιέσεις των Ευρωπαίων για την τήρηση των δημοκρατικών κανόνων και τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Το κλίμα άρχισε να αλλάζει αφενός λόγω των ακραίων κατασταλτικών μεθόδων, αφετέρου λόγω του γεγονότος ότι η Τουρκία προσπάθησε εμμέσως να εξαγάγει το πρόβλημά της, διοχετεύοντας εκατοντάδες χιλιάδες εξαθλιωμένους Κούρδους στην Ευρώπη. <br /> <br /> Για την τουρκική κρατική ιδεολογία, οι Kούρδοι ήταν «ορεινοί Tούρκοι»! Ο ισχυρισμός αυτός σήμερα έχει τόσο πολύ καταρρεύσει, που τον έχουν εγκαταλείψει ακόμα και οι σκληροπυρηνικοί Τούρκοι εθνικιστές. Η πάγια στρατηγική του κεμαλισμού να αφομοιώσει το κουρδικό στοιχείο στο τουρκικό έθνος έχει ναυαγήσει οριστικά. Κι αυτό, παρά το γεγονός ότι τη διευκόλυναν παρά πολύ η κοινή μουσουλμανική θρησκεία και η σε μεγάλο βαθμό επικράτηση της τουρκικής γλώσσας. <br /> <br /> Το πρόβλημα, λοιπόν, είναι κατ’ εξοχήν πολιτικό και δεν επιδέχεται πλέον στρατιωτική λύση. Ακόμα και στην περίπτωση που ο τουρκικός στρατός κατάφερνε να συντρίψει τους αντάρτες, η Τουρκία δε θα έπαυε ως κράτος να αντιμετωπίζει το αίτημα των Κούρδων για εθνική χειραφέτηση και απελευθέρωση. <br /> <br /> Ας σημειωθεί ότι, σύμφωνα με την τουρκική στατιστική υπηρεσία, από τα 75-80 εκατομμύρια Τούρκων πολιτών περίπου τα 25 είναι κουρδικής καταγωγής. Η δημογραφική ανάπτυξη του κουρδικού στοιχείου, μάλιστα, είναι μεγαλύτερη της δημογραφικής ανάπτυξης του τουρκικού στοιχείου, γεγονός που αργά αλλά σταθερά διαφοροποιεί υπέρ των Κούρδων την πληθυσμιακή αναλογία. Σύντομα ο ένας στους τρεις πολίτες της Τουρκίας θα είναι Κούρδος. <br /> <br /> Πολιτική αφομοίωσης <br /> <br /> Η πολιτική της αφομοίωσης των Κούρδων άρχισε όταν το κεμαλικό καθεστώς ένιωσε ότι είχε σταθεροποιηθεί στην Ανατολή, μετά την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάννης (1923). Για να επιτύχει τη συμμετοχή των κουρδικών φυλών στον πόλεμο για την εκδίωξη των «απίστων» από την Ανατολία, ο Κεμάλ τους είχε υποσχεθεί στα συνέδρια του Ερζερούμ (Αύγουστος του 1919) και της Σεβάστειας (Σεπτέμβριος του 1919) ισότιμη συμμετοχή στο νέο κράτος. Μετά τη Λωζάννη ξέχασε τις υποσχέσεις και άρχισε να απαγορεύει τη χρήση της κουρδικής γλώσσας και τη δράση των κουρδικών οργανώσεων. <br /> <br /> Η πολιτική αυτή προκάλεσε την κουρδική εξέγερση του Σεϊχη Σαΐντ (1925). Σποραδικές εξεγέρσεις σημειώθηκαν μέχρι το 1938, αλλά πάντα πνίγονταν στο αίμα. Ανάμεσα σ’ εκείνες τις εξεγέρσεις και στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα του ΡΚΚ υπάρχει μια ειδοποιός διαφορά. Οι παλαιότερες κουρδικές εξεγέρσεις ήταν φυλετικές, ή είχαν θρησκευτικό χαρακτήρα (αντίδραση στην κατάργηση του Χαλιφάτου). Ακριβώς γι’ αυτό άφηναν περιθώρια στην κεμαλική εξουσία να συνοδεύει την καταστολή με πολιτικές αναγκαστικών εκτοπισμών και ενσωμάτωσης του κουρδικού στοιχείου στην τουρκική κοινωνία. <br /> <br /> Από τη στιγμή, όμως, που με το σύγχρονο εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα οι Kούρδοι απέκτησαν ξεχωριστή εθνική συνείδηση, βιώνουν την τουρκική κυριαρχία ως κατάκτηση. Γι’ αυτό έχουν κατά κανόνα μετατραπεί σε ενεργούς ή παθητικούς, σε εμφανείς ή αφανείς αντιπάλους του τουρκικού κράτους. Αυτός είναι ο λόγος που έχουν συρρικνωθεί οι πιθανότητες επίτευξης μιας ήπιας πολιτικής λύσης, η οποία μακροπρόθεσμα να μην αμφισβητεί το ενιαίο της Tουρκίας. <br /> <br /> Καταλύτης διάβρωσης <br /> <br /> Το ένοπλο κουρδικό εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα λειτούργησε σαν καταλύτης μιας ευρύτερης διεργασίας αποσταθεροποίησης και διάβρωσης του μετακεμαλικού καθεστώτος. Πέρα απ’ αυτό, όμως, όσο το ΡΚΚ μένει όρθιο σ’ αυτό τον αντάρτικο πόλεμο, τόσο θα είναι ο νικητής στο πολιτικό επίπεδο. Όπως έχει πει ο Κίσσινγκερ, το αντάρτικο που δεν ηττάται νικάει, ενώ ο στρατός που δεν νικάει ηττάται. Η ρήση του ταιριάζει γάντι στην περίπτωση. <br /> <br /> Παρότι οι αντάρτες έχουν υποστεί σοβαρά πλήγματα, που τους δυσκολεύουν στο επιχειρησιακό επίπεδο, παραμένουν ικανοί να προκαλούν στρατιωτικές απώλειες, οικονομική αιμορραγία, πολιτικό κόστος και κυρίως να αμφισβητούν εμπράκτως την κυριαρχία του τουρκικού κράτους. Το αντάρτικο, άλλωστε, δεν επιδιώκει να επιβληθεί στρατιωτικά στο τουρκικό κράτος. Αυτό είναι αδύνατον. <br /> <br /> Προκαλώντας του αιμορραγία σ’ όλα τα επίπεδα, όμως, προσπαθεί να διαμορφώσει τους όρους μιας πολιτικής λύσης του Κουρδικού. Είναι προφανές ότι αυτή η προοπτική αλλάζει τις γεωπολιτικές ισορροπίες στην ευρύτερη περιοχή. Από τη μία πλευρά η Τουρκία είναι ανερχόμενη περιφερειακή δύναμη κι από την άλλη είναι χώρα με ένα καρκίνωμα στο εσωτερικό της.<br /> <br /> <a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Το ΡΚΚ παγίωσε κουρδική εθνική συνείδηση κόντρα στην τουρκική

Γράφει ο Σταύρος Λυγερός Λόγω της δράσης του ΡΚΚ, ο κουρδικός εθνισμός αναπτύσσεται δυναμικά όχι μόνο στις νοτιοανατολικές επαρχίες, οι ...

Διαβάστε την συνέχεια