Α.Λουκασένκο: «Το ΝΑΤΟ σχεδίαζε κατάληψη της Κριμαίας το 2014» - Ολόκληρο το παρασκήνιο

<img height="363" src="https://www.defencenet.gr/sites/default/files/styles/article_primary/public/2021-12/LOUKANSEKO.jpg?itok=_QMKqc6K" width="798" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Αποκαλύψεις από τον πρόεδρο της Λευκορωσίας - Πώς πρόλαβαν οι Ρώσοι.</span></h3><b>Θεόφραστος Ανδρεόπουλος</b><br />Όπως είναι ήδη γνωστό ο πρόεδρος της Λευκορωσίας Αλεξάντερ Λουκασένκο αναγνώρισε πως η Κριμαία αποτελεί ρωσικό έδαφος αλλά σε συνέντευξη που παραχώρησε στο RIA Novosti, στην οποία αποκάλυψε το παρασκήνιο της ανάκτησης της Κριμαίας από την Ρωσία το 2014.<br /><br />Συγκεκριμένα, ο Λευκορώσος ηγέτης αποκάλυψε ότι ο ουκρανικός Στρατός, ήταν αυτός που αντιτάχθηκε στην ανάπτυξη στρατευμάτων του ΝΑΤΟ στη χερσόνησο και επικοινώνησε με τη ρωσική πλευρά και προσφέρθηκε να αναλάβει τον έλεγχο της περιοχής μέχρι να δράσουν οι Ρώσοι!<br /><br />Προφανώς, τα περισσότερα στελέχη του ουκρανικού Στρατού προέρχονταν από την Κριμαία και άρα ήταν Ρώσοι και συνεπώς έδρασαν ακαριαία ενάντια στα ΝΑΤΟϊκά σχέδια.<br /><br />«Αυτοί (Ουκρανοί στρατιωτικοί. - Ed. Σημείωση) πλησίασαν τους Ρώσους, δεν ήταν στο υψηλότερο στρατιωτικό επίπεδο .<br /><br />Έγινε μια κουβέντα και προειδοποίησαν τους Ρώσους ότι η Κριμαία δεν θα ήταν ρωσική αν δεν κάναν συγκεκριμένες ενέργειες.<br /><br />Δεν θα είναι ούτε ουκρανικό. Ποιανού θα ήταν; Του ΝΑΤΟ. Τότε το ΝΑΤΟ εγκλωβίστηκε στην Κριμαία. Και μετά από μια άλλη συνάντηση με τους Ρώσους ...<br /><br />Πρότειναν «να πείτε στον πρόεδρό σας» εκεί ότι πρέπει να λυθεί το θέμα της Κριμαίας. Σύμφωνα με τις πληροφορίες μου, αναφέρθηκαν στον Πρόεδρο της Ρωσίας », είπε ο Λευκορώσος πρόεδρος και <a href="https://www.defencenet.ru/bezopasnost/nacionalnaja-bezopasnost/lukashenko-krym-sdalsia-bez-boia-potomu-chto-ukrainskie-voennosluzhashchie-poluostrova-sami-prosili-rossiiu-ob-etom/4946/">αναφέρει το defencenet.ru.</a><br /><br />Σε συνέντευξή του, ο Λουκασένκο ισχυρίζεται ότι εκείνη την εποχή στρατώνες για στρατιωτικούς του ΝΑΤΟ προετοιμάζονταν ήδη στη Σεβαστούπολη.<br /><br />«Επομένως, όσοι υπηρέτησαν εκεί στην Κριμαία, το είδαν, Ουκρανοί, πρώην Σοβιετικοί στρατηγοί και αξιωματικοί. Και πρόσφεραν στους Ρώσους», είπε ο Λουκασένκο στην εφημερίδα.<br /><br />Παραδέχτηκε επίσης ότι, σύμφωνα με πληροφορίες του, ο Ρώσος πρόεδρος υποστήριξε τη νομική λύση του προβλήματος.<br /><br />«Ήταν απολύτως υπέρ. Γνωρίζω τη θέση του Πούτιν - σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να υπάρχουν στρατεύματα του ΝΑΤΟ στην Κριμαία », πρόσθεσε ο Πρόεδρος της Λευκορωσίας.<br /><br />Ο ηγέτης της Λευκορωσίας παραδέχτηκε ότι "είχε συμφωνηθεί εκ των προτέρων" :<br /><br />«Η Κριμαία πρέπει να σωθεί. Και ο Πούτιν επέμεινε σε δημοψήφισμα. Ως εκ τούτου, η χερσόνησος έγινε μέρος της Ρωσίας χωρίς να ρίξει ούτε μια βολή.. Μια εθνική ψηφοφορία επανένωσε νομικά την Κριμαία με τη Ρωσία», συνόψισε ο Λουκασένκο.<br /><br />Η περιοχή έγινε μέρος της Ρωσίας αφού πραγματοποιήθηκε τον Μάρτιο του 2014: Tο 97,47% του πληθυσμού της περιοχής ψήφισε υπέρ της προσχώρησης στην Ρωσική Ομοσπονδία.<br /><br />Η Δύση δεν αναγνωρίζει αυτό το δημοψήφισμα· κατά συνέπεια, δεν αναγνωρίζει τη βούληση των κατοίκων της περιοχής, που αποτελούν τη συντριπτική πλειοψηφία και είναι συνειδησιακά Ρώσοι.<br /><br />Επί του παρόντος, σημαντικός αριθμός ρωσικών στρατευμάτων είναι σταθμευμένος στην Κριμαία, γεγονός που καθιστά αδύνατο να εφαρμοστούν τυχόν σχέδια της Δύσης και της Ουκρανίας καθώς θα οδηγούσαν σε άμεση έναρξη πυρηνικού πολέμου, από τον οποίο ακόμα και οι ΗΠΑ ξέρουν ότι θα έβγαιναν κατεστραμμένες.<br /><br />Η χερσόνησος της Κριμαίας και τα περίχωρά της ήταν μέρος του Χανάτου της Κριμαίας, ενός οθωμανικού προτεκτοράτου από τον 15ο έως τον 18ο αιώνα, και εντάχθηκαν στη Ρωσική Αυτοκρατορία το 1783.<br /><br />Ως μέρος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, η Κριμαία επέστρεψε στο ελληνικό της όνομα - Ταυρίδα. Η ηγεσία της Σοβιετικής Ένωσης στις αρχές του εικοστού αιώνα αποφάσισε να μετονομάσει την περιοχή σε Κριμαία και το 1954 - να τη μεταφέρει από τη Ρωσική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία στην Ουκρανία (στο πλαίσιο της ακεραιότητας μιας χώρας - της ΕΣΣΔ) .<br /><br />Το 1991, με την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, η περιοχή παρέμεινε στο έδαφος της Ουκρανίας ως Αυτόνομη Δημοκρατία της Κριμαίας και η Σεβαστούπολη, το κύριο λιμάνι της χερσονήσου (και το ιστορικό λιμάνι της Ρωσικής Αυτοκρατορίας), έλαβε επίσης ειδικό καθεστώς αυτονομίας.<br /><br />Το 2014 διεξήχθη δημοψήφισμα στο οποίο η συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων της χερσονήσου ψήφισε υπέρ της ένωσης της Κριμαίας με τη Ρωσία.<br /><br />Έτσι, από το 2014, η πλήρης κυριότητα του θέματος πέρασε στη Ρωσία, την οποία η Ουκρανία θεωρεί παραβίαση της εδαφικής της ακεραιότητας και η οποία δεν αναγνωρίζεται από το μεγαλύτερο μέρος της διεθνούς κοινότητας.<br /><br />Η Κριμαία και η Σεβαστούπολη έγιναν η 84η και η 85η ομοσπονδιακή ενότητα της Ρωσίας. Η Μόσχα έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι το θέμα της έχει κλείσει για πάντα.<div><br /></div><div><a href="https://www.defencenet.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Α.Λουκασένκο: «Το ΝΑΤΟ σχεδίαζε κατάληψη της Κριμαίας το 2014» - Ολόκληρο το παρασκήνιο

Αποκαλύψεις από τον πρόεδρο της Λευκορωσίας - Πώς πρόλαβαν οι Ρώσοι. Θεόφραστος Ανδρεόπουλος Όπως είναι ήδη γνωστό ο πρόεδρος της Λευκορωσία...

Διαβάστε την συνέχεια

Απομυθοποίηση της βασιλείας του Ερντογάν: Φαίνεται να περιφρονεί την Αμερική λιγότερο από το Ισραήλ, αλλά όχι πολύ.

<img src="https://i1.wp.com/www.eurasiareview.com/wp-content/uploads/2019/01/b-46.jpg?resize=800%2C445&ssl=1&is-pending-load=1" /><br /><br />Του <b>Κωνσταντίνου Αποστόλου-Κατσαρού*</b><br />Η τουρκική προσπάθεια για περιφερειακή ηγεμονία δεν καθοδηγείται μόνο από τη φιλοδοξία του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν: Είναι μάλλον ένα εγγενές χαρακτηριστικό του τουρκικού πολιτισμού. Ιστορικά, η παρακμή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ξεκίνησε αμέσως μετά τη διακοπή της επέκτασής της. Πολλοί πιστεύουν ότι ο τουρκικός ρεβιζιονισμός βρίσκεται στο σούρουπο του, όπως και η διακυβέρνηση του Ερντογάν μετά από σχεδόν δύο δεκαετίες. Η υπόθεση αυτή υποστηρίζεται από ψευδείς ελπίδες για στροφή της εξωτερικής πολιτικής προς τη Δύση, μετά την πιθανή ανάληψη της τουρκικής ηγεσίας στις επερχόμενες προεδρικές εκλογές του 2023. Είναι συζητήσιμο όμως ότι ο άξονας της Τουρκίας προς την Ανατολή είναι εδώ για να μείνει, υποκινούμενος από την τουρκική νοσταλγία για το αυτοκρατορικό παρελθόν της.<br /><br />Υπάρχουν άφθονα στοιχεία που δείχνουν ότι μια ασεβής Τουρκία θα συνεχίσει τον προκλητικό μαξιμαλισμό στην εξωτερική πολιτική ακόμα και μετά τη βασιλεία του Ερντογάν. Στην πραγματικότητα, αυτό το χαρακτηριστικό είναι βαθιά ριζωμένο στην τουρκική κοινωνία -ανεξάρτητα από την κυβέρνηση και το πολιτικό κόμμα στην εξουσία- ως αποτέλεσμα του τρόπου με τον οποίο σχηματίστηκε το τουρκικό έθνος. Αρμένιοι, Έλληνες, Άραβες και Κούρδοι μπορούν να το επιβεβαιώσουν: Δεν θέλουν τίποτα περισσότερο από την Τουρκία να είναι σε ειρήνη με τον εαυτό της και τους γείτονές της.<br /><br />Η τουρκική περιφρόνηση για τη Δύση απορρέει από τις ασυμβίβαστες πολιτισμικές διαφορές που είναι πιθανό να συνεχιστούν. Ο Soner Çağaptay, ανώτερος συνεργάτης και διευθυντής του Τουρκικού Ερευνητικού Προγράμματος στο "Ινστιτούτο της Ουάσινγκτον" εξηγεί ότι "η ισλαμική σκέψη, καθώς και τα αντισημιτικά, αντι-ισραηλινά και αντιαμερικανικά συναισθήματα είναι όλα στενά συνδεδεμένα". Αυτό μπορεί να επιβεβαιωθεί μόνο από τις δημόσιες δηλώσεις του Προέδρου Ερντογάν. Έχει σε πολλές περιπτώσεις εκφοβίσει τον συμπατριώτη του στο ΝΑΤΟ,τις Ηνωμένες Πολιτείες, με βαριές κατηγορίες όπως "υποστηρικτής της τρομοκρατίας" και "συνεργάτης" του Τούρκου κληρικού Φετουλάχ Γκιουλέν με έδρα τις ΗΠΑ στο αποτυχημένο πραξικόπημα του 2016. Απαντώντας στην αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων από τις ΗΠΑ, ο Τούρκος Πρόεδρος δήλωσε:«Αν λέτε γενοκτονία, τότε πρέπει να κοιτάξετε τον εαυτό σας στον καθρέφτη και να κάνετε μια αξιολόγηση. Οι αυτόχθονες Αμερικανοί, δεν χρειάζεται καν να τους αναφέρω, αυτό που συνέβη είναι σαφές."<br /><br />Οι ευμετάβλητες δηλώσεις του Ερντογάν στόχευαν εξίσου το Ισραήλ. "Ο Ερντογάν φαίνεται να περιφρονεί την Αμερική λιγότερο από το Ισραήλ, αλλά όχι πολύ", αντιτείνει ο Ντάνιελ Πίπες, Πρόεδρος του Φόρουμ της Μέσης Ανατολής. Σε πολλές περιπτώσεις, ο Τούρκος Πρόεδρος κατηγόρησε το Ισραήλ για«καταπιεστικές»πολιτικές έναντι των Παλαιστινίων. Κατά τη διάρκεια της κρίσης του Νοεμβρίου του 2012 στη Γάζα -πιστή στην υποτιμητική ρητορική του-, αποκάλεσε το Ισραήλ"τρομοκρατικό κράτος".<br /><br />Η προσδοκία ότι οι σχέσεις Τουρκοϊσραηλινός θα επιστρέψουν στην προ-Mavi Marmara «κρίση στολίσκου» (Μάιος 2010) το καθεστώς γίνεται όλο και πιο μη ρεαλιστικό, παρόλο που ένας ορισμένος βαθμός ομαλοποίησης είναι προβλέψιμος.<br /><br />Η προμελετημένη απόφαση του Ερντογάν "να διακόψει τους δεσμούς με το Ισραήλ ώστε να γίνει ο σουνίτης ηγέτης της Μέσης Ανατολής" διευκολύνθηκε κατά μία έννοια από την επιδρομή στον στολίσκου. Το προαναχωρησιακό "φωνάζοντας" του τότε Ισραηλινού Προέδρου Σιμόν Πέρες από τον Ερντογάν κατά τη διάρκεια του φόρουμ του Νταβός το 2009, δεν ήταν ούτε σύμπτωση. Ούτε η αντίδρασή του το 2018 στην αναγνώριση της Ιερουσαλήμ από τις ΗΠΑ ως πρωτεύουσας του Ισραήλ και η επακόλουθη ανάκληση του Τούρκου πρέσβη στο Ισραήλ, με το Ισραήλ να ακολουθεί το παράδειγμά του.<br /><br />Ο στόχος της Άγκυρας να ξεπεράσει το Ισραήλ στον ανταγωνισμό για περιφερειακή επιρροή δεν θα κατευνάσει. Ο Αχμέτ Νταβούτογλου πρώην πρωθυπουργός της Τουρκίας -τότε στενός φίλος και ανώτερος σύμβουλος, νυν ορκισμένος αντίπαλος του Ερντογάν- διευκρίνισε στο βιβλίο του του 2001 "Στρατηγικό Βάθος" -ένα δόγμα που συχνά αποκαλείται "νεο-Οθωμανισμός"- ότι η Τουρκία θα συγκρουστεί με το Ισραήλ για να γίνει ηγέτης στον μουσουλμανικό κόσμο και θα δώσει προτεραιότητα στα δικά της συμφέροντα έναντι των συμφερόντων του ΝΑΤΟ και της Δύσης.<br /><br />Τόσο τα αντιαμερικανικά όσο και τα αντι-Ισραηλινά αισθήματα είναι αχαλίνωτα και στην τουρκική κοινή γνώμη. Ο Gönül Tol, ιδρυτικός διευθυντής του προγράμματος τουρκίας του Ινστιτούτου Μέσης Ανατολής, δήλωσε:«Ο αντιαμερικανισμός ήταν πάντα εκεί, αλλά έχει κορυφωθεί τα τελευταία χρόνια». Πρόσθεσε ότι "η συντριπτική πλειονότητα των ανθρώπων στην Τουρκία πιστεύει ότι η Ρωσία είναι καλύτερος σύμμαχος και ότι η μεγαλύτερη απειλή για την εθνική ασφάλεια προέρχεται από τις ΗΠΑ". Αυτό επιβεβαιώνεται από τους Τούρκους δημοσκόπους Areda Survey που έδειξε:<br /><br />«Το 54,6% των Τούρκων θεωρεί τις ΗΠΑ ως τη μεγαλύτερη απειλή για την ασφάλεια της χώρας τους, ενώ το 51% πιστεύει ότι η μεγαλύτερη απειλή είναι το Ισραήλ. Το 31,1% πιστεύει ότι είναι τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. και το 30,7% πιστεύει ότι είναι η Σαουδική Αραβία.<br /><br />Το 35,5% των Τούρκων θεωρεί τις ΗΠΑ αναξιόπιστες. Το 32,8% πιστεύει ότι είναι αποικιοκρατικό κράτος.<br /><br />Το 72,2% αντιτάχθηκε σε κάθε είδους συνεργασία με τις ΗΠΑ.<br /><br />Όταν ρωτήθηκε με ποια από τις δύο χώρες η Τουρκία πρέπει να αναπτύξει τις σχέσεις της, το 78,9% δήλωσε ότι η Ρωσία είναι ενάντια στο 21,1% που υπερασπίζεται τη συνεργασία με τις ΗΠΑ.<br /><br />Το 58,2% των Τούρκων πιστεύει ότι η Ρωσία είναι ο στρατηγικός σύμμαχός τους.<br /><br />Το 69,3% πιστεύει ότι η απόκτηση του ρωσικού συστήματος S-400 ήταν η σωστή απόφαση.»<br /><br />Μετά την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος το 2016, χιλιάδες έχουν εκκαθαριστεί από τον στρατό από το αυταρχικό καθεστώς του Ερντογάν. Το τουρκικό στρατιωτικό προσωπικό δίνει τώρα έμφαση στην ιδεολογία και τις θρησκευτικές απόψεις και όχι στον επαγγελματισμό. Υπό αυτές τις συνθήκες "είναι πολύ δύσκολο να προωθήσεις στενότερους δεσμούς ΗΠΑ-Τουρκίας ή δεσμούς ΝΑΤΟ-Τουρκίας", δήλωσε ο Τολ και πρόσθεσε, "εάν θεωρηθείς φιλο-ΝΑΤΟ τώρα, θα μπορούσε να σκοτώσει την καριέρα σου".<br /><br />Αντιμετωπίζοντας μια τέτοια εχθρική άποψη της Δύσης, "θα χρειαστούν δεκαετίες συντονισμένης προσπάθειας -και μια εντελώς επαναλειτοργημένη αν όχι καθαρισμένη γραφειοκρατία- για να λειτουργήσει το δηλητήριο [του Ερντογάν] έξω από το σύστημα" σε περίπτωση που η διακυβέρνηση του Ερντογάν τερματιστεί αύριο, σύμφωνα με τον Μάικλ Ρούμπιν, μόνιμο μελετητή στο Αμερικανικό Ινστιτούτο Επιχειρήσεων και πρώην αξιωματούχο του Πενταγώνου.<br /><br />Εν ολίγοις, το ερώτημα δεν είναι αν είναι δυνατόν ή όχι η Τουρκία να ανακάμψει από τη βασιλεία του Ερντογάν. Το πραγματικό ερώτημα είναι εάν η Τουρκία -μια χώρα με πέντε στρατιωτικά πραξικοπήματα τις τελευταίες επτά δεκαετίες- είναι εφικτή να ενσωματωθεί στον δυτικό πολιτισμό και τις αξίες (λαμβάνοντας επίσης υπόψη τα ανησυχητικά αρχεία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων) που επί του παρόντος απομακρύνονται.<br /><br />Για να χειροτερέψουν τα πράγματα, η Τουρκία προσπαθεί να διευθετήσει την περιφερειακή ηγεμονία διαδίδοντας τη σφαίρα επιρροής της (που εκτείνεται από τη Μαύρη Θάλασσα στην Ερυθρά Θάλασσα, από την Κεντρική Ασία έως τα Δυτικά Βαλκάνια, καθώς και την Αφρική και τη Λατινική Αμερική σε μικρότερο βαθμό) συγκρούοντας αναπόφευκτα με σημαντικούς παράγοντες: συμπεριλαμβανομένου του Ισραήλ, των ΗΠΑ καθώς και της Ρωσίας -που σήμερα διατηρεί μια άτυχη καιροσκοπική εταιρική σχέση που είναι συναλλακτική στην καλύτερη περίπτωση και σίγουρα όχι "στρατηγική"- αντίθετη προς τη λαϊκή πεποίθηση.<br /><br />Η ιδέα μιας «περιφερειοκρατικής» εξωτερικής πολιτικής καλλιεργήθηκε κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου από τον τότε πρωθυπουργό Μπουλέντ Ετσεβίτ, ακόμη και αν πίστευε ότι η Τουρκία εκείνη την εποχή ζεσταθεί προς τη Δύση. Πίσω στο 1974-1975, ο Necmettin Erbakan -τότε αναπληρωτής πρωθυπουργός- προσπάθησε επίσης να ενώσει τις δυνάμεις του με τον αραβικό κόσμο. Αυτό δεν εμπόδισε την Άγκυρα να χτίζει στενότερους δεσμούς και με τους Σοβιετικούς. Ως εκ τούτου, οι τρέχουσες παλινόντες της εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας δεν πρέπει να εκπλήσσονται.<br /><br />Ο αυτόνομος δρόμος που χαράχθηκε σήμερα από την Τουρκία σίγουρα δεν επιδιώκει να επανεμφανίσει τη Δύση. Είναι ο δρόμος της νεο-οθωμανικής αυτοκρατορικής αναβίωσης -όπως κατάφωρα ανακήρυξε ο ίδιος ο Τούρκος Πρόεδρος- όπου η Τουρκία θα ανυψωθεί ως φύλακας πύλης στα δυτικά σύνορα της Ευρασίας, παίζοντας έτσι το παιχνίδι γάτας και ποντικιού και με τις δύο πλευρές για να προωθήσει τα δικά της συμφέροντα. Όσο πιο γρήγορα υλοποιηθεί, τόσο το καλύτερο θα είναι για όσους επηρεάζονται άμεσα, καθώς και για εκείνους που στοχεύουν να επαναφέρουν αυτόν τον σύμμαχο του ΝΑΤΟ στη γραμμή.<br /><br /><b><i>*Ο Κωνσταντίνος Αποστόλου-Κατσαρός είναι Σύμβουλος. Ο τομέας που τον ενδιαφέρει είναι οι εξωτερικές υποθέσεις και οι ελληνοτουρκικές σχέσεις.</i></b><div><br /></div><div><a href="https://www.eurasiareview.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Απομυθοποίηση της βασιλείας του Ερντογάν: Φαίνεται να περιφρονεί την Αμερική λιγότερο από το Ισραήλ, αλλά όχι πολύ.

Του Κωνσταντίνου Αποστόλου-Κατσαρού* Η τουρκική προσπάθεια για περιφερειακή ηγεμονία δεν καθοδηγείται μόνο από τη φιλοδοξία του Τούρκου προέ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Δρόμος του Μεταξιού της Τουρκίας

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/12/turkish_uav.png"><img height="424" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/12/turkish_uav-696x461.png" width="761" /></a><br /><br />Τα drones τα οποία έχουν αναπτυχθεί από διάφορες τουρκικές εταιρείες αποτελούν τον Δρόμο του Μεταξιού της Τουρκίας. Μια αλυσίδα συμμαχιών που εκτείνεται από τη Λιβύη, τη Συρία, το Κατάρ, την Ουκρανία, το Αζερμπαϊτζάν, μέχρι το Μαρόκο και με φιλοδοξίες για επέκταση και σε άλλες χώρες της Αφρικής, όπως η Τυνησία, της Μέσης Ανατολής, όπως η Σαουδική Αραβία και της Ασίας, όπως το Καζακστάν και η Ινδονησία.<br /><br />Γράφει ο <b>Μανώλης Μουράτογλου</b><br />Τα τουρκικά drones έχουν αποδείξει ότι λειτουργούν. Έχουν συμβάλλει στην απόκρουση επιθέσεων των κυβερνητικών δυνάμεων της Συρίας στο Ιντλίμπ. Είχαν καθοριστική συμμετοχή στην ανατροπή των συσχετισμών στα μέτωπα της Λιβύης. Οδήγησαν την επιτυχία των δυνάμεων του Αζερμπαϊτζάν στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Μπορούν να παίξουν πρωταγωνιστικό ρόλο ενάντια στους αποσχιστές του Ντονμπάς στην Ουκρανία, αν χρησιμοποιηθούν πέρα από αποστολές περιπολίας και αναγνώρισης.<br /><br />Η λειτουργικότητα και αποτελεσματικότητα αυτών των drones και των όπλων που μεταφέρουν, αποτελεί τον λόγο που η Τουρκία τα χρησιμοποιεί χωρίς δισταγμούς. Αποτελούν επίσης και τον λόγο που διάφορες χώρες σκέπτονται σοβαρά την απόκτησή τους.<br /><br />Ένας επιπρόσθετος λόγος που συμβάλλει στον προσανατολισμό κάποιων χωρών για την απόκτησή τους, είναι η στάση που κρατούν κάποιες χώρες της Δύσης. Οι ΗΠΑ και άλλες δυτικές χώρες με προηγμένη τεχνολογία στα οπλικά συστήματα, δεν είναι πρόθυμες να τα εξάγουν σε διάφορες χώρες, για διάφορους λόγους. Ιδίως σε αυτές, που η Δύση θεωρεί ότι δεν διακρίνονται για τη λειτουργία των δημοκρατικών τους θεσμών και για τη «συνετή» διαχείριση της εξωτερικής τους πολιτικής. Η Άγκυρα προφανώς, πραγματοποιεί τέτοιου είδους αξιολογήσεις με πολύ πιο ελαστικά κριτήρια.<br /><br />Περίπου τα ίδια κριτήρια χρησιμοποιεί και το Πεκίνο για τις εξαγωγές του. Μέσα στα πλαίσια αυτά, η Ουάσιγκτον προτιμά να στρέφεται η διεθνής ζήτηση drones προς την Τουρκία, παρά προς την Κίνα. Η Τουρκία εξακολουθεί να παραμένει μέλος του ΝΑΤΟ και να διατηρεί σημεία επαφής με τη Δύση, επομένως εξακολουθεί να είναι προτιμητέα σε σύγκριση με την Κίνα ή τη Ρωσία.<br /><br />Κλασσικό παράδειγμα αποτελεί η περίπτωση του Καζακστάν. Για την Άγκυρα, το Καζακστάν θεωρείται μέρος του ευρύτερου «τουρκικού κόσμου». Από την άλλη, το Καζακστάν βρίσκεται σε καθοριστικό σημείο της Belt and Road Initiative (BRI) της Κίνας. Ενώ το Καζακστάν είχε αποφασίσει να προμηθευτεί κινεζικά drones, μετά από κατάλληλες κινήσεις άλλαξε την απόφασή του και αποκτά τουρκικά.<br /><br />Η Σαουδική Αραβία για μεγάλο χρονικό διάστημα ζητούσε από τις ΗΠΑ να την προμηθεύσουν με drones. Η άρνηση της Ουάσιγκτον την έστρεψε προς την Κίνα, με αποτέλεσμα να ενεργοποιηθούν οι Αμερικανοί. Μετά τη Σύνοδο της Αλ Ούλα και παρά το ότι οι εντάσεις ανάμεσα στη Σαουδική Αραβία και στην Τουρκία δεν έχουν κοπάσει, το Ριάντ στράφηκε προς την Άγκυρα για την προμήθεια drones.<br /><br />Τα τουρκικά drones αποτελούν κλασσικό παράδειγμα του πώς η στρατιωτική τεχνολογία διαμορφώνεται σε καταλύτη της εξωτερικής πολιτικής και των γεωπολιτικών δυναμικών. Μια προσπάθεια που ξεκίνησε στις αρχές του 21ου αιώνα και οδήγησε την ανάπτυξη της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας σε πολύ υψηλά επίπεδα. Τώρα, η Τουρκία αποτελεί μια εξαγωγική χώρα στον χώρο των εξοπλισμών η οποία επιτρέπει στις μικρότερες χώρες και όχι μόνο, να βρουν αυτό που χρειάζονται. Και ταυτόχρονα, να διαμορφώνει τον δικό της Δρόμο του Μεταξιού.<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο Δρόμος του Μεταξιού της Τουρκίας

Τα drones τα οποία έχουν αναπτυχθεί από διάφορες τουρκικές εταιρείες αποτελούν τον Δρόμο του Μεταξιού της Τουρκίας. Μια αλυσίδα συμμαχιών πο...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία: Από το κέρας της Αμάλθειας στο άδειο πιάτο….

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/02/turkey_stolos.png"><img src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/02/turkey_stolos-696x388.png" /></a><br /><br /> Δεν ξέρω για σας, αλλά μια από τις μεγάλες στιγμές ευδαιμονίας για μένα (τις λίγες που μου δίνουν την αίσθηση της ελευθερίας και με κρατούν μακριά απ’ την περιοριστική πραγματικότητα) είναι η στιγμή που απολαμβάνω τις μικροχαρές της ζωής μέσα από μια σελίδα του διαδικτύου.<br /><br />Γράφει η <b>Κρινιώ Καλογερίδου</b><br />Μικροχαρές που με κάνουν να νιώθω ζωγράφος, ποιήτρια, δημιουργός, με μάτια στη γη και τον ουρανό της Πόλης, γιατί η σελίδα ”εκπέμπει” από ‘κει, από την Πρίγκηπο της Κωνσταντινούπολης.<br /><br /> Βουλιάζω στην πολυθρόνα του γραφείου μου και απολαμβάνω τον μικρό παράδεισο με το ελληνικό χρώμα. Είναι η ώρα που η μοναξιά του λόγου χάνει το νόημά της και με επιστρέφει στην πραγματικότητα της ιστορικής μνήμης.<br /><br /> Μέσα απ’ αυτήν ψάχνω να βρω με το ένστικτό μου τις ”Χαμένες Πατρίδες” των παππούδων μου, οι σκιές των οποίων περιπλανιούνται ακόμα εκεί απ’ όπου έφυγαν διωγμένοι, κυνηγημένοι, εκτοπισμένοι ελπίζοντας πως θα αξιωθούν κάποια στιγμή να γυρίσουν στον τόπο που γεννήθηκαν, στη γενέθλια γη τους.<br /><br /> Όμως δεν γύρισαν ποτέ. Έφυγαν απ’ αυτήν τη ζωή, χωρίς να νιώσουν τη χαρά της επιστροφής τους. Έτσι το κάνω εγώ γι’ αυτούς ακολουθώντας τη φωνή του αίματός μου που κουβαλάει τα αρώματα, τα χρώματα, τις μυρωδιές και τις γεύσεις της Ανατολίας..<br /><br /> Η ιστορία των Ελλήνων προσφύγων γίνεται βιωματική μέσα απ’ τις φωτογραφίες που αναρτούν οι απόγονοί τους στη συγκεκριμένη ιστοσελίδα. Φωτογραφίες από το Ταρλάμπασι (το παραδοσιακό κέντρο της Πόλης), το Τσιχαγγίρι (το ”Κολωνάκι της Κωνσταντινούπολης”), την γραφική οδό Σιρασέλβιλερ με τα αρχοντικά ξενοδοχεία, το Καμπατάσι, την περιοχή του Γαλατά, τα Θεραπειά μέχρι τον Άγιο Στέφανο και τα Ταταύλα,… <br /><br /> Φωτογραφίες που παραπέμπουν στο ”χθες” και το ”σήμερα” της Τουρκίας. Ακολουθώντας τα βήματα των αγνώστων ηρώων τους επιστρέφω στην Βασιλεύουσα και τις ελληνικές συνοικίες της οι οποίες περνάνε αραδιασμένες σε σειρές από μπροστά μου: Το Μέγα Ρέμα, ο Γαλατάς, το Πέραν, το Σταυροδρόμι, το Μακροχώρι, τα Ταταύλα, η Πρίγκηπος…, όλη η Ελλάδα των ”Χαμένων”, αλλά όχι ξεχασμένων ”Πατρίδων” μας με τα ματωμένα ονόματα και τις κομμένες στη μέση αναμνήσεις…<br /><br /> Τα ”Kizil Adalar” (Κόκκινα νησιά), τα Πριγκηπόννησα (Πρώτη, Αντιγόνη, Χάλκη, Πρίγκηπος κλπ) της πατρίδας του μικρασιατικού Ελληνισμού, είναι κολλημένα – θαρρείς – πίσω στον χρόνο. Μοιάζουν σαν να έχουν αποδράσει μαγικά απ’ την εικόνα της σημερινής Τουρκίας που δε θυμίζει σε τίποτα με το προ δεκαετίας ”χθες”…<br /><br /> Το ”χθες” δείχνει φωτεινό, με χρώματα ζωηρά, συνταιριασμένα με αυτά ενός ανέμελου Δεκεμβρίου του παρελθόντος, με τις νοικοκυρές χαμογελαστές να περιμένουν au sommet de l’escalier (στην κορυφή της σκάλας) τους φίλους και τους συγγενείς τους, για να τους συνοδέψουν στο γιορτινό τραπέζι.<br /><br /> Εκεί όπου όλα θυμίζουν τα τσακιστά μύδια της Λωξάντρας, τα χτένια τα ψημένα με το καύκαλό τους πάνω στη χόβολη, το χουνκιάρ-μπεγιεντί (κεμπάπ μοσχαράκι με πουρέ μελιτζάνας), τα κρεατερά ντολμαδάκια της τυλιγμένα σε φύλλα πουράντζας (αρωματικό ”χόρτο της χαράς” με γεύση αγγουριού) και τα γλυκά της: το κυδωνάτο του κουταλιού, ο σιμιγδαλένιος χαλβάς με γαρύφαλλο και καρύδι και οι λουκουμάδες με μυρωδάτο μέλι και κανέλα.<br /><br /> Το κέρας της Αμάλθειας που κρατούσαν οι καλοταϊσμένοι κάτοικοι της Τουρκίας του ”χθες” έχει περάσει ανεπιστρεπτί αφήνοντας άδειες τις αγορές των τροφίμων σήμερα, τη στιγμή που άλλοτε πλημμύριζαν από κόσμο ο οποίος ξεχυνόταν στους δρόμους με γεμάτες τις τσέπες του και έφευγε φορτωμένος με ό,τι επιθυμούσε.<br /><br /> Φορτωμένος με φρέσκους και ξερούς καρπούς, μαύρο χαβιάρι, αρμαθιές από τσίρους, μύδια, καλκάνια, αστακούς, παστουρμάδες, κάστανα, χαρούπια και γλυκοσούτζουκα από χυμό σταφυλιών. Για τους δικούς μας της μειονότητας τον πρώτο λόγο είχαν, τέτοιο καιρό, οι κούρκοι (γαλοπούλες), τα μπούτια τα χοιρινά και τα ρόδια που έριχναν στις αυλές των σπιτιών τους το βράδυ της Πρωτοχρονιάς οι Ομογενείς, για να σκορπίσουν ”μπερεκέτια” (πλούτη) στα σπίτια τους,<br /><br /> Κατάνυξη, ιεροτελεστία η ώρα του φαγητού για Τούρκους και Έλληνες της Πόλης, που ήταν καλοφαγάδες ανέκαθεν. Όμως όλα τα ωραία τελειώνουν κάποια στιγμή και αμφότεροι βρέθηκαν στην ίδια θέση που ήμασταν εμείς το 2015. Τα ”μπερεκέτια” τους χάθηκαν σαν το όνειρο την ώρα που η τουρκική οικονομία παραπαίει.<br /><br /> Παραπαίει, αλλά ο Ταγίπ Ερντογάν δε φαίνεται να το συνειδητοποιεί αυτό, γιατί συνεχίζει απτόητος την διεκδικητική στρατηγική του που στηρίζεται στο όραμα της ”Γαλάζιας πατρίδας” του και έχει στραμμένο τον προσανατολισμό της στην Κύπρο, το Αιγαίο και εσχάτως την Αλεξανδρούπολη λόγω της στρατιωτικής παρουσίας των ΗΠΑ.<br /><br /> Προς ώρας βέβαια αυτές δεν συνιστούν απειλή για την Τουρκία, αφού η μεγαλύτερη απειλή – όπως αποτυπώνεται δημοσκοπικά – είναι ο διχασμός της χώρας. Ήδη τα εξωπραγματικά ποσοστά του κυβερνητικού συνασπισμού Ερντογάν (του AKP) — Μπαχτσελί (του MHP) έχουν προσγειωθεί στο 40% ισοφαρίζοντας τα ποσοστά των δυο μεγαλύτερων κομμάτων της αντιπολίτευσης.<br /><br /> Το χειρότερο όμως για τον Ερντογάν δεν προέρχεται απ’ τα αντιπολιτευτικά ”φίδια” που τον ζώνουν (κεμαλιστές, γκιουλενιστές, Κούρδοι) ή τους Ρώσους και τους Αμερικανούς (οι οποίοι μαζί με τους Γάλλους ετοιμάζονται να του χαλάσουν τα σχέδια στην Κύπρο, όπου ξεκινούν γεωτρήσεις), αλλά από τον τουρκικό λαό που έχει φρυάξει εναντίον του και δείχνει αποφασισμένος να μην του ανανεώσει για 19η φορά την παραμονή του στην εξουσία.<br /><br /> Η οργισμένη οχλοβοή αγανάκτησης και η πολιτική ασφυξία πήραν την ανηφόρα κλιμάκωσης τα τρία τελευταία χρόνια, αλλά ποτέ σ’ αυτό το διάστημα δεν ήταν τόσο εξουθενωτική για τον λαό η οικονομική κρίση, ώστε να φτάσει να διαδηλώνει με αίτημά του την προσφυγή στις κάλπες ενάμιση χρόνο πριν την ολοκλήρωση της τελευταίας θητείας του Τούρκου Προέδρου.<br /><br /> Κι αυτό γιατί, εντωμεταξύ, η καταστροφική οικονομική του πολιτική επιβαρύνεται μέρα με την μέρα από τον ισλαμικό εθνικισμό και μεγαλοϊδεατισμό του για χάρη των οποίων θυσιάζονται οι βιοποριστικές ανάγκες των Τούρκων.<br /><br /> Έτσι τα ”μπερεκέτια” (πλούσιες αμοιβές) της πρώτης δεκαετίας διακυβέρνησης του Ταγίπ Ερντογάν περιορίστηκαν στις τσέπες των πολιτών δραστικά (βασικός μισθός αξίας 350 ευρώ) μέχρι που έγιναν ψιχία (200 ευρώ περίπου), ενώ εκτινάχθηκε η τιμή στο κουλούρι (κατά 40%), το γάλα (κατά 46%) και το αυγό (δυο λίρες το ένα από μία), με πληθωρισμό να τείνει να φτάσει στο ανώτατο όριο του 60% λόγω των συνεχών ανατιμήσεων.<br /><br /> Κι αυτό — σε συνδυασμό με την νέα κατάρρευση της τουρκικής λίρας (μείωση κατά 15% της αξίας της), το μη εξυπηρετήσιμο χρέος των τουρκικών επιχειρήσεων μετά την άνοδο της ισοτιμίας του δολαρίου και τις υψηλές τιμές του φυσικού αερίου, του πετρελαίου και των τροφίμων διεθνώς — οδήγησε την Τουρκία προ των πυλών της χρεοκοπίας και τους πολίτες να λένε το ψωμί ψωμάκι στημένοι στη σειρά, για να αγοράσουν με δελτίο βασικά τρόφιμα (λάδι, ζάχαρη, αλεύρι).<br /><br /> Τα εν λόγω δραματικά γεγονότα, όπως ήταν αναμενόμενο, διαμόρφωσαν εμφυλιοπολεμικά κοινωνικά μέτωπα στην Τουρκία τα οποία στηρίζονται σε διαφορετικές στρατηγικές: στους Ευρωπαϊστές (οι οποίοι ασπάζονται τις Δυτικές αξίες και προσβλέπουν στην είσοδο της Τουρκίας στην ΕΕ) και τους Ευρασιάτες, που θέλουν να γυρίσουν την πλάτη στη Δύση και να στραφούν στην Ανατολή.<br /><br /> Τα δεδομένα όχι μόνο δεν πρέπει να εφησυχάζουν Ελλάδα και Κύπρο λόγω του κοινωνικού διχασμού ο οποίος ανοίγει το δρόμο και για πολιτικές αναταραχές στην Τουρκία, αλλά να επιστήσουν την προσοχή αμφοτέρων για ύψιστη επιτήρηση στα ηπειρωτικά και θαλάσσια σύνορα, καθώς είναι πολύ πιθανόν ο Ταγίπ Ερντογάν να θελήσει να εξαγάγει με επιθετικές κινήσεις την οικονομική κρίση η οποία οδήγησε ήδη τους Τούρκους από το κέρας της Αμάλθειας στο άδειο πιάτο…<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τουρκία: Από το κέρας της Αμάλθειας στο άδειο πιάτο….

Δεν ξέρω για σας, αλλά μια από τις μεγάλες στιγμές ευδαιμονίας για μένα (τις λίγες που μου δίνουν την αίσθηση της ελευθερίας και με κρατού...

Διαβάστε την συνέχεια

«Επιχείρηση αρπαγής» της Τουρκίας στη Μεσόγειο και χάρτης πρόκληση στον ΟΗΕ.

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/12/map_aoz_cyprus.png"><img height="519" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/12/map_aoz_cyprus-696x564.png" width="744" /></a><br /><br />Η Τουρκία από τη μία «καταγγέλει» την ελληνο-αιγυπτιακή συμφωνία, αλλά από την άλλα δείχνει στην πράξη ότι θα αξιοποιήσει τα «κενά» της. Κι όπως φαίνεται στον χάρτη που κατέθεσε στον ΟΗΕ μαζί με «επιστολή διαμαρτυρίας», θεωρεί ήδη ότι η περιοχή ανατολικά του 28ου μεσημβρινού της ανήκει…<br /><br />Στις 18 Νομεμβρίου ο μόνιμος αντιπρόσωπος της Τουρκίας στον ΟΗΕ κατάθεσε επιστολή στην οποία υποστηρίζει μεταξύ άλλων τα εξής απίθανα:<br /><br />«Αναφορικά με την επιστολή του εκπροσώπου της ελληνοκυπριακής διοίκησης της Νότιας Κύπρου με ημερομηνία 13 Οκτωβρίου 2021 (A/76/407-S/2021/816), θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή σας στα ακόλουθα:<br />Πρώτον, η ελληνοκυπριακή διοίκηση δεν εκπροσωπεί ολόκληρο το νησί της Κύπρου, καθώς δεν υπάρχει ενιαία αρχή που να είναι αρμόδια να εκπροσωπεί από κοινού τους Τουρκοκύπριους και τους Ελληνοκύπριους από τότε που οι Ελληνοκύπριοι κατέστρεψαν το Κράτος Εταιρικής Σχέσης το 1963, κατά ουσιώδη παραβίαση των Συνθηκών Εγγύησης, Συμμαχίας και Εγκαθίδρυσης του 1960 και του Συντάγματος.<br /><br />Ως εκ τούτου, η ελληνοκυπριακή διοίκηση δεν μπορεί να διεκδικήσει de jure ή/και de facto δικαιοδοσία ή κυριαρχία επί του νησιού στο σύνολό της, ούτε μπορεί να εκφράζει τέτοιους ισχυρισμούς, από μόνη της, όσον αφορά τις περιοχές θαλάσσιας δικαιοδοσίας του νησιού.<br /><br />Δεύτερον, η Τουρκία κατέστησε σαφές, μέσω της δήλωσης του Υπουργείου Εξωτερικών της 2ας Οκτωβρίου 2020, ότι, ενώ ήταν πάντα υπέρ της αποκλιμάκωσης και του διαλόγου, δεν θα διαπραγματευτεί, ερήμην των Τουρκοκυπρίων. , θαλάσσια οριοθέτηση με την ελληνοκυπριακή διοίκηση καθώς η οντότητα αυτή δεν εκπροσωπεί τους Τουρκοκύπριους και ότι αυτό θα μπορούσε να είναι δυνατό μόνο μετά τη διευθέτηση του Κυπριακού. Στο μεταξύ, το αντίστοιχο της ελληνοκυπριακής διοίκησης είναι η Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου.<br />Τρίτον, η Τουρκία δημοσιοποίησε τα εξωτερικά όρια της υφαλοκρηπίδας της στην Ανατολική Μεσόγειο με γεωγραφικές συντεταγμένες και χάρτη (βλ. παράρτημα) μέσω της επιστολής μας που διαβιβάστηκε στα Ηνωμένα Έθνη στις 18 Μαρτίου 2020 (A/74/757).<br />Τέταρτον, και στη συνέχεια του τρίτου, το υπό σημαία Μάλτας και ιταλικής ιδιοκτησίας σκάφος έρευνας «NAUTICAL GEO», έχοντας επίγνωση αυτών των συντεταγμένων, επιχείρησε να εισέλθει στην υφαλοκρηπίδα της Τουρκίας πολλές φορές για δραστηριότητες έρευνας που σχετίζονται με τον βυθό της θάλασσας χωρίς προηγούμενη συγκατάθεση και εξουσιοδότηση από την Τουρκία, παρόλα τα διπλωματικά διαβήματα που έχουν κατατεθεί έγκαιρα στο κράτος σημαίας και στον αερομεταφορέα A/76/557 S/2021/96121-17165 2/3.<br /><br />Πέμπτον, πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι η τουρκοκυπριακή πλευρά, ως συνιδιοκτήτης του νησιού με ίσα δικαιώματα στους υπεράκτιους πόρους του, έκανε προτάσεις στους Ελληνοκύπριους, πιο πρόσφατα στις 13 Ιουλίου 2019, για τη δημιουργία μηχανισμού συνεργασίας, συμπεριλαμβανομένου δίκαιης κατανομής εσόδων, σε υπεράκτιους πόρους υδρογονανθράκων. Όπως και σε προηγούμενες περιπτώσεις, αυτή η τελευταία πρόταση υποστηρίζεται πλήρως από την Τουρκία, καθώς θα δώσει μια άμεση λύση στις εντάσεις που προκύπτουν από τα συνεχιζόμενα υπεράκτια προγράμματα και των δύο πλευρών στο νησί.<br />Ως εκ τούτου, η Τουρκία απορρίπτει τα επιχειρήματα και τους ισχυρισμούς της ελληνοκυπριακής διοίκησης στο σύνολό τους.<br /><br />(Υπογραφή) Feridun H. Sinirlioğlu<br />Μόνιμος αντιπρόσωπος<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

«Επιχείρηση αρπαγής» της Τουρκίας στη Μεσόγειο και χάρτης πρόκληση στον ΟΗΕ.

Η Τουρκία από τη μία «καταγγέλει» την ελληνο-αιγυπτιακή συμφωνία, αλλά από την άλλα δείχνει στην πράξη ότι θα αξιοποιήσει τα «κενά» της. Κι ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πανηγυρίζουν οι Τούρκοι: Θα εκπαιδευτούμε με τα Rafale του Κατάρ για να αντιμετωπίσουμε αυτά της Ελλάδας

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-12/DA00035608_Si.jpg?itok=DBiotCFI" width="772" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Οι πιλότοι του Κατάρ θα εκπαιδεύονται για κοινές επιχειρήσεις και θα εκτελούν κοινές αποστολές με τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις.</span></h3>Επικίνδυνη αποδεικνύεται τελικά για την Ελλάδα, η Καταρ-αμένη συμφωνία της Τουρκίας με το Κατάρ, για την παρουσία 36 μαχητικών αεροσκαφών του (rafale και mirage) με πρόβλεψη να συμμετέχουν σε πολεμικές επιχειρήσεις.<br /><br />Η συμφωνία αναφέρει επίσης ότι τα υπερσύγχρονα μαχητικά του Κατάρ (διαθέτει από F-15, μέχρι Rafale F.3 και Eurofighter), θα είναι πλήρως εξοπλισμένα για επιχειρήσεις «κατά των κοινών εχθρών» αν απαιτηθεί (εδώ θα πρέπει να υπάρξει επιπλέον έγκριση των νομοθετικών σωμάτων των δύο χωρών)! <br /><br />Επίσης, οι πιλότοι του Κατάρ θα εκπαιδεύονται για κοινές επιχειρήσεις και θα εκτελούν κοινές αποστολές με τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις!<br /><br />Σε άλλη άρθρο της συμφωνίας, ουσιαστικά το Κατάρ μετατρέπεται σε μία τεράστια τουρκική στρατιωτική βάση, με την αραβική χώρα να διαθέτει στις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις όλες τις διευκολύνσεις που απαιτούνται στις τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις που θα αναπτύσσονται στο κράτος του Κόλπου!<br /><br />Σύμφωνα με όσα αναφέρει η τουρκική εφημερίδα Μιλιέτ, ο βουλευτής του CHP Ουνάλ Τσεβικιόζ δήλωσε πως πρόκειται και μία συμφωνία με μεγάλη στρατηγική σημασία και είπε πως “Εμείς δεν θα φέρουμε τα γαλλικά αεροσκάφη που χρησιμοποιεί το Κατάρ για να τους εκπαιδεύσουμε, αλλά εμείς θα εκπαιδευτούμε από αυτούς σχετικά με το πώς χρησιμοποιούνται τα Ραφάλ. Πώς θα δοθεί ο αγώνας ενάντια στα Ραφάλ που μελλοντικά θα αγοράσει η Ελλάδα από τους Γάλλους; Αυτό λοιπόν είναι ένα σημαντικό βήμα για να το μάθουμε. Αυτή λοιπόν την επιτελική ευφυΐα πρέπει να την επικροτήσουμε”.<br /><br />Ένα πρώτο πρόβλημα για την Ελλάδα, είναι ότι η Τουρκία «θα μάθει καλά» τα Rafale, όπως είχε μάθει τα Mirage 2000 στην δεκαετία του '90 σε κοινές ασκήσεις με την αιγυπτιακή Αεροπορία τότε. <br /><br />Επίσης ο στόλος μεταφορικών αεροσκαφών του Κατάρ, τίθεται στην διάθεση των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων για μεταφορά σε όλο τον κόσμο! Από τις τουρκικές στρατιωτικές βάσεις στην Λιβύη και την Σομαλία, μέχρι την Συρία, το Αζερμπαϊτζάν, φυσικά το Κατάρ κλπ.<br />O στόλος αυτός περιλαμβάνει μεταξύ άλλων και 8 αεροσκάφη στρατηγικών μεταφορών C-17!<br /><br />Το Κατάρ αγοράζει, επίσης, μεγάλο αριθμό μη επανδρωμένων αεροσκαφών Bayraktar, αρμάτων μάχης Altay κλπ. <br /><br />Η Τουρκία εγγυάται την εθνική ασφάλεια του Κατάρ και αυτομάτως καθίσταται ρυθμιστικός παράγων και εγγυήτρια δύναμη στην περιοχή του Κόλπου.<br /><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Πανηγυρίζουν οι Τούρκοι: Θα εκπαιδευτούμε με τα Rafale του Κατάρ για να αντιμετωπίσουμε αυτά της Ελλάδας

Οι πιλότοι του Κατάρ θα εκπαιδεύονται για κοινές επιχειρήσεις και θα εκτελούν κοινές αποστολές με τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις. Επικίνδυνη...

Διαβάστε την συνέχεια

Bloomberg! Η Τουρκία πούλησε στο Κίεβο περισσότερα ΒΑΥRAKTAR T-B2 από όσα αναφέρει η σύμβαση

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-12/maxresdefault_0.jpg?itok=-pUnWkge" width="805" /><br /><br />"Ζούμε σε μια δύσκολη γεωγραφία. Για την εθνική μας ασφάλεια, πρέπει να χρησιμοποιήσουμε την αποτρεπτική μας δύναμη μαζί με τη διπλωματία", επεσήμανε ο Τσαβούσογλου<br /><br />Σοβαρό θέμα έχει προκύψει με τα Bayraktar της Τουρκίας, την Ουκρανία και την Ρωσία ασφαλώς.<br /><br />Καταρχάς όπως γράφαμε και χθες κατά τη διάρκεια της συνομιλίας με τον Τούρκο ομόλογό του, ο Πούτιν επέστησε την προσοχή στο γεγονός ότι “το Κίεβο συνεχίζει την καταστροφική του γραμμή με στόχο τη διατάραξη των συμφωνιών του Μινσκ όπως αποδεικνύεται από τη χρήση του τουρκικού Μπαϊρακτάρ”<br /><br />Ο Πούτιν δήλωσε δυσαρεστημένος στον Ερντογάν για τα τουρκικά drones αλλά το θέμα έχει πολύ μεγαλύτερη ουρά!<br /><br />Η Ουκρανία φέρεται να αγόρασε πολλά περισσότερα UAV Bayraktar TB2 από την Τουρκία από ό,τι είχε αναφερθεί προηγουμένως, γράφει το Bloomberg, επικαλούμενο κυβερνητικές πηγές της Τουρκίας.<br /><br />Το πρακτορείο ισχυρίζεται ότι από το 2019, η τουρκική πλευρά έχει πουλήσει «πολλά» μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα- drones στο Κίεβο, μαζί με πυραύλους καθώς και σταθμούς ελέγχου, ενώ συμπληρώνει πως η ουκρανική κυβέρνηση ζήτησε από την Τουρκία δυο επιπλέον δωδεκάδες από drones.<br /><br />Την ίδια στιγμή ο Τσαβούσογλου κοκορεύεται πως “μεγάλος αριθμός χωρών της ΕΕ και του ΝΑΤΟ ενδιαφέρονται για τουρκικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη”.<br /><br />Ο υπουργός Εξωτερικών της γείτονος χώρας Μεβλούτ Τσαβούσογλου μιλώντας στο Συνέδριο για τις Παγκόσμιες Στρατηγικές στην Αμυντική και Αεροδιαστημική Βιομηχανία στην επαρχία Αττάλειας, σήμερα, ανέφερε πως:<br />“Τεράστιος αριθμός χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ ενδιαφέρονται για τα τουρκικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη καθώς και για την αμυντική βιομηχανία της χώρας γενικότερα” χωρίς να αναφέρει ποιες είναι οι συγκεκριμένες χώρες.<br /><br />Μιλώντας στο Συνέδριο, ο Τσαβούσογλου είπε ότι αρκετοί υπουργοί και υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι επαίνεσαν την τουρκική αμυντική βιομηχανία κατά τις συνομιλίες του στη Ρίγα στο περιθώριο της συνάντησης των υπουργών Εξωτερικών του ΝΑΤΟ.<br /><br />Ανέφερε επίσης ότι η βιομηχανία χρησίμευσε ως πλατφόρμα για την ενίσχυση της διπλωματίας και των διμερών σχέσεων με πολλές χώρες. Το υπουργείο Εξωτερικών θα δημιουργήσει σύντομα τμήμα αμυντικής βιομηχανίας για τον περαιτέρω συντονισμό των προσπαθειών σε αυτό το θέμα, πρόσθεσε ο κορυφαίος διπλωμάτης της Τουρκίας.<br /><br />«Επειδή δεν μπορείς να είσαι δυνατός στο τραπέζι χωρίς να είσαι δυνατός στο γήπεδο. Ο τρόπος για να είσαι δυνατός στον τομέα είναι να έχεις μια εγχώρια, εθνική, αποτελεσματική και ανεξάρτητη αμυντική βιομηχανία», τόνισε.<br /><br />"Ζούμε σε μια δύσκολη γεωγραφία. Για την εθνική μας ασφάλεια, πρέπει να χρησιμοποιήσουμε την αποτρεπτική μας δύναμη μαζί με τη διπλωματία", επεσήμανε ο Τσαβούσογλου.<br />Washington Post: Η Ρωσία θα επιτεθεί στην Ουκρανία εντός του 2022<br /><br />Η Ρωσία προετοιμάζει επίθεση εναντίον της Ουκρανίας με τη συμμετοχή έως και 175.000 στρατιωτών το ερχόμενο έτος, αναφέρει σε χθεσινό δημοσίευμά της η Washington Post, μετά τους φόβους που εξέφρασε το Κίεβο για ένα τέτοιο ενδεχόμενο.<br /><br />Οι ρωσικές δυνάμεις συγκεντρώνουν σε τέσσερα διαφορετικά σημεία 50 τακτικές ομάδες μάχης, προσθέτει η εφημερίδα, επικαλούμενη αμερικανικό στρατιωτικό έγγραφο.<br /><br />Η Μόσχα προετοιμάζεται να εξαπολύσει «100 τάγματα που αποτελούνται από τακτικές ομάδες με εκτιμώμενη δύναμη 175.000 ανδρών, όπως και άρματα μάχης, πυροβολικό και άλλον εξοπλισμό», δήλωσε στην αμερικανική εφημερίδα υψηλόβαθμος Αμερικανός αξιωματούχος, ο οποίος ζήτησε να μην κατονομαστεί.<br />«Συνεχίζουμε να υποστηρίζουμε την άμβλυνση των εντάσεων στην περιοχή και μια διπλωματική λύση στην σύγκρουση στην ανατολική Ουκρανία», δήλωσε ο εκπρόσωπος του Πενταγώνου, ο αντισυνταγματάρχης Τόνι Σέμελροτ.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a></div><div><br /></div><div>οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Bloomberg! Η Τουρκία πούλησε στο Κίεβο περισσότερα ΒΑΥRAKTAR T-B2 από όσα αναφέρει η σύμβαση

"Ζούμε σε μια δύσκολη γεωγραφία. Για την εθνική μας ασφάλεια, πρέπει να χρησιμοποιήσουμε την αποτρεπτική μας δύναμη μαζί με τη διπλωματ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί οι Αμερικανοί ανέχονται την Τουρκία

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/12/biden_pytin_erdogan_slpress.jpg" /><br /><br /><b>Αποστολόπουλος Απόστολος</b><br />Η Τουρκία είναι μικρογραφία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, στρεβλή. Έκτρωμα που σε καμία από τις παλαιές κτήσεις δεν έχει την παραμικρή συμπάθεια. Η Τουρκία διασώθηκε ως χώρα, με τη σημερινή έκταση, επειδή οι τότε Δυτικοί Σύμμαχοι (Άγγλοι, Γάλλοι, κλπ) την ήθελαν φράχτη απέναντι στη νεαρή Σοβιετική Ένωση. Φράχτη την ήθελε και ο Λένιν και ενίσχυσε και αυτός τον Κεμάλ. Η Δύση (ΗΠΑ-ΕΕ) αυτό θέλει και σήμερα, με τη Ρωσία στη θέση της ΕΣΣΔ.<br /><br />Η ιδεολογία δεν παίζει ρόλο. Όσο η Ρωσία θεωρείται εχθρός και η Τουρκία επωμίζεται το ρόλο του φράχτη, θα είναι πολύτιμη και στο απυρόβλητο. Όλα τα άλλα είναι περιστασιακά, περαστικά, ευκαιριακά, ασήμαντα σε τελική ανάλυση. Η Τουρκία θα έχανε μόνο αν υπήρχε Συμφωνία ΗΠΑ-Ρωσίας τύπου Γιάλτα που θα ρύθμιζε τις ισορροπίες σε τοπικό και διεθνές επίπεδο. Ζήσε Μάη μου…<br /><br />Οι κατηγορίες περί αποστασίας της Τουρκίας και ένταξή της στη ρωσική/κινεζική πλευρά είναι απλοϊκή προπαγάνδα και οπωσδήποτε είναι πρόωρες. Παρά το μέγεθός της, η Τουρκία θα ήταν κομπάρσος ως μέλος της “Συμφωνίας της Σαγκάης”, όπου Μόσχα-Πεκίνο κυριαρχούν. Αυτή η πόρτα είναι κλειστή για μια Τουρκία με φιλοδοξίες ανεξάρτητου διεθνούς παίκτη. Αντίθετα η Τουρκία, όσο δεν λησμονεί το ρόλο φράχτη που της έχει ανατεθεί, μπορεί να παίζει διεθνώς, έστω ως η άτακτη της Δυτικής Τάξης. Η ανάμιξή της στη Συρία, στη Λιβύη-Ιράκ ή στις συγκρούσεις στον Καύκασο επιβεβαιώνει αυτό το ρόλο. Ως τώρα έχει ενοχλήσει τη Ρωσία, όχι τις ΗΠΑ.<br /><br />Η Τουρκία, όμως, παρενοχλεί και τη Δύση. Θέλει να κατοχυρώσει νομικά όσα διεκδικεί ώστε να εξασφαλιστεί έναντι των δυτικών συμμάχων της. Γνωρίζει πόσο παραδόπιστοι είναι. Πχ όσο οι ΗΠΑ δεν επιτρέπουν να αναγνωριστεί διεθνώς το κατοχικό κράτος στην Κύπρο, η υπόστασή του είναι έωλη. Το κατοχικό κράτος είναι εμπόρευμα προς διαπραγμάτευση. Το ίδιο ισχύει και για τη Συνθήκη της Λωζάνης. Κανείς δεν θέλει να έχει δίπλα του μια Τουρκία αμολημένη, χωρίς λουρί. Τα δήθεν κεκτημένα της Τουρκίας, από το Αιγαίο (Ίμια) και την Κύπρο ως τη Συρία και τη Λιβύη, είναι φτερό στον άνεμο.<br />Με τη Ρωσία είναι αλλιώς<br /><br />Η Τουρκία δεν μπορεί, με τις δικές της δυνάμεις, να επιβληθεί ως περιφερειακή, μεσαίας ισχύος χώρα. Πρέπει να τη χρίσουν άλλοι. Και δεν τρελάθηκαν να το κάνουν ούτε οι Ρώσοι ούτε οι Αμερικάνοι. Να την κομματιάσουν ναι, αλλά όχι να βάλουν με τα χέρια τους στέμμα σε ένα αναιδή φιλόδοξο επηρμένο. Οι S-400 συμβολίζουν την επιθυμία της Τουρκίας, εκφρασμένη από τον Ερντογάν, να επιβάλλει νέους όρους, ισοτιμίας με τους Δυτικούς.<br /><br />Οι ΗΠΑ το απορρίπτουν κατηγορηματικά. Ισχύει απολύτως η πολιτική Μπους: Όποιος δεν είναι μαζί μας (χωρίς επιφυλάξεις και ενστάσεις) είναι εναντίον μας. Ο ηγέτης και οι ακόλουθοί του. Τελεία! Οι ΗΠΑ δεν αντιτίθενται στην Τουρκία, αλλά μόνο στην απόπειρα ανεξαρτησίας της με “επιχείρημα” τους S-400. Οι ΗΠΑ θα ασκούν ισχυρή πίεση ώστε η πληγή που άνοιξε να μην κακοφορμίσει και γίνει γάγγραινα. Πιστεύουν ότι χωρίς Ερντογάν η Τουρκία θα φρονιμέψει. Κάνουν λάθος. Τελικά η Τουρκία ή θα ικανοποιηθεί ή θα καταστραφεί. Το πραξικόπημα του 2016 άφησε και τις δυο πόρτες ανοιχτές. Πρόσκαιρη ανοχή και ισοπαλία.<br /><br />Η Ρωσία κατάφερε, χάρη στον Πούτιν, να ξαναγίνει με τις δικές της δυνάμεις Μεγάλη Δύναμη παρά το ότι έχασε την ανατολική Ευρώπη. Οι ΗΠΑ, ευρύτερα οι αγγλοσάξωνες, ήθελαν να καθηλώσουν τη Ρωσία στην κατηγορία “Περιφερειακή Δύναμη” και δεν έχουν χωνέψει ακόμα την αποτυχία τους. Τώρα δίνουν μάχες χαμένες εκ των προτέρων υποστηρίζοντας αχυράνθρωπους τύπου Ναβάλνι. Με την ελπίδα ότι έτσι ενισχύουν τους φιλοδυτικούς ολιγάρχες που συνωμοτούν για να ρίξουν τον Πούτιν.<br />Στόχος πρώτος, αυτοτελής, η Ρωσία να αποδυναμωθεί, να ελεγχθεί, ένας προαιώνιος αντίπαλος, να καταστραφεί επιτέλους. Οι ελπίδες της Δύσης έχουν γίνει στάχτη.<br />Στόχος δεύτερος, η καταρράκωση της Ρωσίας τη βγάζει εκτός ανταγωνισμού στο παιχνίδι με την Κίνα και άρα η Δύση δεν κινδυνεύει να βρεθεί μεταξύ δυο πυρών. Όνειρο θερινής νύχτας.<div><br />Πειθήνια Ευρώπη<br /><br />Οι μπολσεβίκοι εκσυγχρόνισαν (με τον Στάλιν και υπέρμετρες ανθρωποθυσίες) την ΕΣΣΔ, ώστε να ανταποκριθεί στο διεθνές (καπιταλιστικό) σύστημα. Έτσι η Ρωσία αντικατέστησε εύκολα την ΕΣΣΔ ως διεθνής παίκτης. Η ενέργεια (αέριο/πετρέλαιο) είναι για τη Ρωσία ότι είναι οι S-400 για την Τουρκία. Είναι όπλο ανεξαρτησίας. Αν η Ευρώπη, κυρίως η Γερμανία, εξαρτηθεί μονομερώς από τη Μόσχα στην προμήθεια ενέργειας (ο αγωγός Nord Stream 2) είναι μοιραίο να διαμορφωθούν συμφέροντα και συμμαχίες με τη Ρωσία που θα ανατρέψουν τον συσχετισμό δυνάμεων Ρωσίας (και Κίνας) με τις ΗΠΑ.<br /><br /><br />Χωρίς πειθήνια Ευρώπη δεν υπάρχει αυτοκρατορία των ΗΠΑ. Ήδη από το 1940 οι ΗΠΑ σχεδίαζαν την Ενωμένη Ευρώπη ως προτεκτοράτο τους (Μπρεζίνσκι), εναντίον της τότε ΕΣΣΔ. Εξ ου η αντιπάθεια στον Ντε Γκωλ που τελικά ηττήθηκε, αλλά άφησε παρακαταθήκη. Στο Παρίσι κυοφορείται διαρκώς το αντάρτικο για μια ανεξάρτητη Γαλλία και Ευρώπη.<br /><br />Παρακαταθήκη τόσο ισχυρή ώστε ο Μακρόν, παιδί των Ρότσιλντ, να υποστηρίζει στην αρχή της θητείας του ότι η Γαλλία δεν διαθέτει “ιδιαίτερη φωνή”, αλλά πλέον, ενόψει εκλογών και της ανόδου των “εθνικιστών” αντιπάλων του, να υπερτονίζει τη γαλλική ιδιαιτερότητα απέναντι στη Γερμανία και τους Αγγλοσάξωνες. Την Ελλάδα μπορεί να την ακούσει κανείς, όταν μαλώνουν τα βόδια στο ποτάμι, να φωνάζει ήλιε νοητέ και μυρσίνη δοξαστική μη λησμονάτε τη χώρα μου. Φωνή βοώντος….</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Γιατί οι Αμερικανοί ανέχονται την Τουρκία

Αποστολόπουλος Απόστολος Η Τουρκία είναι μικρογραφία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, στρεβλή. Έκτρωμα που σε καμία από τις παλαιές κτήσεις δεν...

Διαβάστε την συνέχεια

Στον δρόμο για το Γκάο. Η εμπλοκή της Γαλλίας (και της Ελλάδας) στο Σαχέλ.

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/12/saxel_gallia_ellada_SLpress.gr_.jpg" /><br /><br /><b>Μαργαρίτης Γιώργος</b><br />Οι ειδήσεις προέρχονταν από την μακρινή υποσαχάρια Αφρική και ως εκ τούτου, λόγω της απόστασης, άργησαν να εμφανιστούν, στις πραγματικές τους διαστάσεις, στα γαλλικά και εν γένει στα “δυτικά” Μέσα Ενημέρωσης. Στα τελευταία αυτά κυριαρχούσε, εδώ και πολλά χρόνια τώρα, ένα σταθερό σενάριο: στρατεύματα από την Γαλλία κυρίως, και άλλες ευρωπαϊκές ή αφρικανικές χώρες βρίσκονται στην περιοχή του Σαχέλ για να στηρίξουν τις εκεί κυβερνήσεις στην προσπάθεια αναχαίτισης του ακραίου ισλαμισμού.<br /><br />Τους τελευταίους μήνες, όμως, το σενάριο αυτό παρουσιάζει ρωγμές. Πρώτον, οι κυβερνήσεις, τα καθεστώτα δηλαδή που κυβερνούν τις εκεί χώρες, μετά από οκτώ χρόνια γαλλικής και ευρωπαϊκής “στήριξης” παρουσιάζονται σαθρά, όσο ποτέ άλλοτε, βυθισμένα στη διαφθορά και στις εσωτερικές διαμάχες, κάτω από την διαρκή απειλή του επόμενου πραξικοπήματος ή της γενικής ανυποληψίας.<br /><br />Δεύτερον, οι κοινωνίες των χωρών αυτών αυτονομούνται ως προς την κεντρική εξουσία, αντιδρούν, κινούνται, οπλίζονται και δείχνουν πλέον να μην συμβιβάζονται με εξελίξεις που καθημερινά υποβαθμίζουν τους όρους της ζωής τους, χωρίς να τους υπόσχονται τίποτε καλύτερο. Η ρευστότητα αυτή δείχνει να μετασχηματίζεται σε αντιγαλλικές και αντιδυτικές κινητοποιήσεις, ενίοτε με την δυναμική εξέγερσης.<div><br />«Tεράστιο αντιγαλλικό αίσθημα»<br /><br />Αυτά που συνέβησαν λίγες ημέρες νωρίτερα αντικατοπτρίζουν τις παραπάνω εξελίξεις. Μια γαλλική στρατιωτική φάλαγγα με εκατό περίπου οχήματα, πέρασε τα σύνορα από την Μπουρκίνα Φάσο προς τον Νίγηρα κατευθυνόμενη προς το Μάλι, την περιοχή Γκάο, όπου βρίσκεται το κέντρο των γαλλικών επιχειρήσεων. Η φάλαγγα αντιμετώπισε στην πορεία της πλήθος αντιγαλλικών εκδηλώσεων.<br /><br />Στην περιοχή Τέρα του δυτικού Νίγηρα υποχρεώθηκε να ανακόψει την πορεία της, καθώς συνάντησε μαζική, μαχητική διαδήλωση με έκδηλα αντιγαλλικά και αντι-ευρωπαϊκά χαρακτηριστικά. Η δύναμη πολιορκήθηκε κυριολεκτικά για αρκετές ημέρες από τους διαδηλωτές. Η προκλητική διέλευση γαλλικών μαχητικών αεροπλάνων σε χαμηλό ύψος μάλλον εξαγρίωσε τους τελευταίους.<br /><br />Η πολιορκία εξελίχθηκε σε ανοικτή σύγκρουση, στην οποία σκοτώθηκαν (κατά τα πρακτορεία ειδήσεων) τρεις διαδηλωτές και τραυματίστηκαν τουλάχιστον δεκαοκτώ – πολλοί από αυτούς χαροπαλεύουν. Το γαλλικό κανάλι France24, μίλησε για «τεράστιο αντιγαλλικό αίσθημα» μέσα στον πληθυσμό του Νίγηρα, γιατί στο Μάλι τα πράγματα είναι μάλλον χειρότερα.<br />Εμπλοκή Γαλλίας (και Ελλάδας) στο Σαχέλ<br /><br />Οι νέες αυτές συνθήκες υποχρεώνουν το Παρίσι να ξανασκεφθεί τους όρους της εκεί παρουσίας γαλλικών στρατευμάτων. Το επίσημο αφήγημα, ότι δηλαδή οι γαλλικές δυνάμεις βρίσκονται εκεί για να αντιμετωπίσουν “συμμορίες τρομοκρατών”, δεν στέκει πλέον, καθώς είναι σαφές ότι η παρουσία ευρωπαϊκών στρατευμάτων συναντά την εχθρότητα ολοένα και μεγαλύτερου μέρους των εκεί κοινωνιών. Πρόκειται για κοινωνίες πολυπληθείς, το Μάλι έχει 20 εκατομμύρια κατοίκους, ο Νίγηρας 23, η Μπουρκίνα Φάσο πάνω από 20, και αφάνταστα –για τα δυτικά μέτρα– νεανικές. Περισσότερο από το 50% του πληθυσμού τους έχει ηλικία μικρότερη των 19 χρόνων.<br /><br />Μπροστά στη νέα κατάσταση οι επιλογές της Γαλλίας είναι δύο. Είτε η άμεση απεμπλοκή από το όλο ζήτημα και η απόσυρση όλων των στρατιωτικών δυνάμεων, είτε η διεθνοποίηση, στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή του ΝΑΤΟ ή διαμέσου “διμερών” διακρατικών συμφωνιών, της στρατιωτικής επέμβασης σε αυτά τα κράτη. Το θέμα της αποστολής ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων στο Σαχέλ τέθηκε, αξίζει να το επισημάνουμε, στο πλαίσιο “διμερούς” συμφωνίας της Ελλάδας με την Γαλλία.<br /><br />Όπου, εκτός από την καταβολή από την πρώτη επτά ή οκτώ δις ευρώ στην πολεμική βιομηχανία της δεύτερης, προβλεπόταν, στο περί “αμοιβαίας συνδρομής” παράρτημα και η αποστολή ελληνικών δυνάμεων στο Σαχέλ! Δεν νομίζω ότι στην συνηθισμένη από “ετεροβαρείς συμφωνίες” Ελλάδα των τελευταίων (μόνο;) χρόνων θα βρει κάποιος τίποτε το παράξενο στην συμφωνία αυτή!<br /><br />Το θέμα είναι ότι το δυτικό στρατόπεδο δεν αντέχει μια επανάληψη της φυγής από το Αφγανιστάν και μάλιστα στην Αφρική. Οι Ρώσοι είναι εκεί, οι Κινέζοι επίσης. Άρα, οι πιέσεις για να βρεθούν Έλληνες στρατιώτες στην αφιλόξενη αυτή ζώνη δεν προέρχονται μόνο από την Γαλλία του Μακρόν. Σε τελευταία ανάλυση, ελληνικά μάχιμα τμήματα βρίσκονται ήδη στην Σαουδική Αραβία στην βάση ακόμα πιο σαθρών επιχειρημάτων.<br /><br />Η κάθε δε κακή αρχή προαναγγέλλει την ακόμα χειρότερη συνέχεια. Γιατί στην Σαουδική Αραβία, σε αντάλλαγμα των στρατιωτικών υπηρεσιών, μπορεί –αμφίβολο αλλά δεν ξέρεις– να δοθεί κανένα επικερδές συμβόλαιο σε κάποια “ελληνική” κατασκευαστική εταιρεία. Για το Σαχέλ θα ήταν προϊόν άρρωστης φαντασίας μια τέτοια ελπίδα. Και επιπλέον η Ελλάδα δεν έχει ανάγκη από ουράνιο. Φαίνεται πως αυτό υπάρχει άφθονο στις άτυχες αυτές χώρες.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Στον δρόμο για το Γκάο. Η εμπλοκή της Γαλλίας (και της Ελλάδας) στο Σαχέλ.

Μαργαρίτης Γιώργος Οι ειδήσεις προέρχονταν από την μακρινή υποσαχάρια Αφρική και ως εκ τούτου, λόγω της απόστασης, άργησαν να εμφανιστούν, σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Deal Γαλλίας-ΗΑΕ για τα Rafale και η σημασία για την Ελλάδα που δεν περιορίζεται στα “MIRAGE 2000-9”.

<img src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2021/12/Rafale-F3R-Greece-790x400.jpg" /><br /><br />Του <b>Στέργιου Δ. Θεοφανίδη</b><br />Rafale F4 για την Αεροπορία των ΗΑΕ. Η επιρροή στην ελληνική άμυνα δεν περιορίζεται μόνο στο ενδεχόμενο απόκτησης αριθμού Mirage 2000-9… Πρόκειται για κίνηση–ματ με προεκτάσεις, που όπως θα δούμε παρακάτω, δεν επηρεάζουν μόνο την ελληνική Πολεμική Αεροπορία, αλλά ολόκληρη την ανατολική Μεσόγειο από πλευράς ισορροπίας δυνάμεων. Η δε χθεσινή επικοινωνία του πρωθυπουργού με τον ηγέτη των ΗΑΕ, έχει τη δυνατότητα δίνοντας συνέχεια σε όλο το φάσμα των διμερών σχέσεων, να οδηγήσει σε θεαματικά αποτελέσματα, τουλάχιστον στον τομέα της ελληνικής άμυνας.<br /><br />Γράφαμε παλιότερα, ότι η Ελλάδα θα πρέπει να αναζητήσει τρόπους για την επίτευξη συμφωνίας με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, για την απόκτηση 20 τουλάχιστον μαχητικών τύπου Mirage 2000-9 από τα περισσότερα από 50 τέτοια μαχητικά που εξακολουθεί να διατηρεί σε υπηρεσία η Αεροπορία του μικρού αραβικού κράτους. Το νέο δεδομένο της αγοράς 80 Rafale F4, που ως είδηση έκανε το γύρο του κόσμου σαν αστραπή, είναι εξέλιξη που έρχεται να ενισχύσει ακόμη περισσότερο τα ελληνικά δυνητικά οφέλη. Πολύ πέρα από τα Mirage 2000-9…<br /><br />Η πρώτη λοιπόν, και όχι κατ’ ανάγκη η σημαντικότερη, διάσταση της ανακοίνωσης της προμήθειας των Rafale F4, είναι αυτή. Η ενδεχόμενη αγορά μίας Μοίρας μαχητικών Mirage 2000-9 δηλαδή. Για την Ελλάδα, τις Ένοπλες Δυνάμεις της και την Πολεμική Αεροπορία ειδικά. Υπάρχουν όμως και άλλες διαστάσεις-προεκτάσεις με ελληνικό ενδιαφέρον. Οι οποίες έχουν (και πρέπει να έχουν…) ιδιαίτερη βαρύτητα και στόχευση. Ας τις δούμε μία προς μία.<br /><br />Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες που έχουν αποκαλυφθεί, τα πρώτα Rafale F4 θα παραδοθούν στην Αεροπορία των ΗΑΕ εντός του έτους 2026. Μιλάμε για χρονικό διάστημα τεσσάρων περίπου ετών από σήμερα. Σε αυτό το χρόνο εφόσον η Ελλάδα κατορθώσει να αποκτήσει τουλάχιστον 20 από τα υπό δεύτερο εκσυγχρονισμό Mirage 2000-9, πετυχαίνει πολλά και σημαντικά πράγματα με δυνητικά χαμηλό κόστος για την Πολεμική Αεροπορία και την ελληνική άμυνα. Ποια είναι αυτά;<br /><br /><div>Πρώτο και σημαντικότερο, στο πλαίσιο πάντα της πίστης στην διατήρηση της πολιτικής των δύο κύριων εξοπλιστικών πηγών, είναι η αύξηση του αριθμού των πολεμικών Μοιρών που διαθέτουν γαλλικά μαχητικά, από δύο σε τρεις. Σε μεγάλο βάθος χρόνου και με ό,τι αυτό συνεπάγεται:<br /><br />1. Εκμετάλλευση των κοινών όπλων που αξιοποιούνται και θα αξιοποιηθούν τόσο στα Mirage 2000-5Mk.2, όσο και στα Rafale F3R. Που είναι κρίσιμα για την ελληνική αποτρεπτική ισχύ και διόλου ευκαταφρόνητα σε αριθμό. MICA EM και -IR, AM–39 Exocet, SCALP–EG και MICA EM/IR NG στο μέλλον. Αναφερόμαστε σε ένα ισχυρότατο οπλοστάσιο και ομοιογενές για τα επόμενα 20 έως 25 χρόνια.<br /><br />2. Επίτευξη τεράστιων οικονομιών κλίμακας, δεδομένου ότι η Ελλάδα (μέσω της ΕΑΒ κυρίως) και η Πολεμική Αεροπορία, έχουν δυνατότητα 2ου και 3ου βαθμού συντήρησης για το Mirage 2000 και τα συστήματά του. Πράγμα που πέραν όλων των άλλων συνεπάγεται και μεγάλη επιχειρησιακή αυτονομία.<br /><br />3. Τα Mirage 2000-9 των ΗΑΕ (δεν γνωρίζουμε αν σε όλα έχει αποδοθεί αυτή η δυνατότητα), έχουν πιστοποιηθεί για την αξιοποίηση του ατρακτιδίου στοχοποίησης SNIPER της Lockheed Martin. Κάτι που συνεπάγεται ότι η απόκτηση και αξιοποίηση του εν λόγω συστήματος για τα ελληνικά F-16V, θα μπορεί να “επεκταθεί” άμεσα και χωρίς κόστος και στα Mirage 2000-9.<br /><br /><a href="https://www.defence-point.gr/news/deal-gallias-iae-gia-ta-rafale-i-simasia-toy-gia-tin-ellada-den-periorizetai-sta-quot-mirage-2000-9-quot/m2000-9-shehab"><img height="426" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2021/12/M2000-9-SHEHAB.jpg" width="640" /></a><br /><i>Mirage 2000-9 με ατρακτίδιο στοχοποίησης Damocles (σε υπηρεσία στα ΗΑΕ ως Shehab). Στα μαχητικά αυτά πιστοποιήθηκε και το SNIPER της Lockheed Martin</i><br /><br />H ένταξη του Rafale F4 σε υπηρεσία στην αεροπορία των ΗΑΕ, θα δώσει την ευκαιρία στην Πολεμική Αεροπορία να ενισχύσει περαιτέρω την διασυμμαχική συνεργασία και σχέση της τόσο με την Αεροπορία των ΗΑΕ, όσο και με αυτή της Αιγύπτου. Μπορεί με άλλα λόγια να λειτουργήσει ως φορέας παροχής εκπαίδευσης σε τακτικές και πολλά άλλα αντικείμενα, εκμεταλλευόμενη την τεράστια επιχειρησιακή εμπειρία που έχει αποκομίσει επί δεκαετίες ολόκληρες, αντιμετωπίζοντας την τουρκική απειλή και προκλητικότητα. Εμπειρία που δεν έχουν ούτε οι Γάλλοι ούτε κανείς άλλος, πέραν των Ισραηλινών. Μέσα από αυτή τη διαδικασία δε, μόνο οφέλη μπορεί να αποκομίσει.<br /><br />Η περαιτέρω ενδυνάμωση και ενίσχυση της στρατηγικής συνεργασίας Ελλάδας–ΗΑΕ μπορεί ξεκινώντας από τα -9 και τα Rafale να επεκταθεί και στον αμερικανικό βραχίονα. Στα F-16 και στα F–35 δηλαδή. Ακόμη και σε περίπτωση επομένως που η Ελλάδα δεν μπορέσει (ακόμη και λόγω ενδεχόμενης άρνησης των ΗΠΑ…) να πουλήσει τα F-16C/D Block 30 σε αναβαθμισμένη (Block 50M) μορφή, στα ΗΑΕ, προκειμένου η Αεροπορία του να τα αξιοποιήσει για εκπαιδευτικούς σκοπούς, κάτι που είχε συζητηθεί στο παρελθόν, θα μπορεί να αξιοποιήσει τα Block 30 και Block 50 (ως Block 50M), για να παρέχει εκπαίδευση σε ιπταμένους και τεχνικούς των ΗΑΕ και της Αιγύπτου.<br /><br />H αραβική χερσόνησος καθορίζει σε πολύ μεγάλο βαθμό όχι μόνο τις ισορροπίες δυνάμεων στην ευρύτερη Μέση Ανατολή, την ανατολική Μεσόγειο και τη βόρειο Αφρική, με βάση τις εξοπλιστικές κινήσεις και επιλογές χωρών όπως η Σαουδική Αραβία και τα ΗΑΕ. Καθορίζει όπως σημειώσαμε και σε πρόσφατη ανάλυση μας και μία εξωτερική πολιτική από την οποία η Ελλάδα μόνο τεράστια οφέλη έχει να αποκομίσει. Μέσα από το έμψυχο δυναμικό της κυρίως και την τεχνογνωσία του.<br /><br />Όπως η Σαουδική Αραβία κράτησε ανοικτή τη γραμμή παραγωγής του δικινητήριου F-15 στη δεκαετία του 2010, μέσω ενός προγράμματος – μαμούθ ύψους άνω των 20 δισεκατομμυρίων δολαρίων, έτσι σήμερα και τα ΗΑΕ “ανακατεύουν την τράπουλα” σε παγκόσμιο επίπεδο, δίνοντας νέα πνοή στην κυριολεξία στο πρόγραμμα Rafale.<br /><br />Πρόκειται για μοναδική ευκαιρία για την Ελλάδα και την Πολεμική Αεροπορία, αλλά και την εγχώρια αμυντική της βιομηχανία (κρατική και μη), που δεν πρέπει να περάσει ανεκμετάλλευτη. Αρκεί να γίνει αντιληπτή η τεράστια δυναμική που υπάρχει… Για όλους του λόγους που προαναφέρθηκαν.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Deal Γαλλίας-ΗΑΕ για τα Rafale και η σημασία για την Ελλάδα που δεν περιορίζεται στα “MIRAGE 2000-9”.

Του Στέργιου Δ. Θεοφανίδη Rafale F4 για την Αεροπορία των ΗΑΕ. Η επιρροή στην ελληνική άμυνα δεν περιορίζεται μόνο στο ενδεχόμενο απόκτησης ...

Διαβάστε την συνέχεια

Άγκυρα: 36 Rafale και Mirage του Κατάρ θα ξεκινήσουν να επιχειρούν από τα Τούρκικα αερ/μια.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-12/Rafale-16.jpg?itok=blSQKswD" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="480" data-original-width="800" height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-12/Rafale-16.jpg?itok=blSQKswD" width="640" /></a></div><h3 style="text-align: left;">  <span style="font-weight: normal;"> Επικίνδυνη η συμφωνία της Τουρκίας με το Κατάρ για την Ελλάδα.</span></h3>Η συμφωνία Τουρκίας – Κατάρ εμπλέκει τα στρατιωτικά αεροσκάφη του σε εμπόλεμες επιχειρήσεις κατά της Ελλάδας, γράφουν τα τουρκικά ΜΜΕ.<br />Τελικά αποδεικνύεται ότι η διμερής αμυντική συμφωνία που υπέγραψε η Τουρκία με το Κατάρ, για την παρουσία σε τουρκικές αεροπορικές βάσεις μαχητικών αεροσκαφών του (πρόκειται για rafale και mirage), προβλέπει ότι αυτά θα μπορούν να συμμετέχουν και σε πολεμικές επιχειρήσεις στο πλευρό της Τουρκίας.<div><br />Οι αρχηγοί των δύο επιτελείων<br /><br />Τη συμφωνία υπέγραψαν οι αρχηγοί των Γενικών Επιτελείων των δύο χωρών, οι στρατηγοί Yaşar Güler και Ganim bin Şahin el Ganim, στις 2 Μαρτίου 2021, και στηρίζεται στη συμφωνία που είχαν υπογράψει οι δύο χώρες στις 23 Μαΐου 2007 για «Στρατιωτική συνεργασία στους τομείς της Εκπαίδευσης, καθώς και της Τεχνικής και Επιστημονικής Συνεργασίας».<br /><br />Σύμφωνα με όσα γράφει η τουρκική εφημερίδα cumhuriyet, μαχητικά αεροσκάφη του Κατάρ έρχονται στην Τουρκία.<br /><br />Με τη διεθνή συμφωνία που έγινε δεκτή από την Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων της τουρκικής βουλής, εγκρίθηκε 36 μαχητικά αεροσκάφη και 250 στρατιωτικοί που ανήκουν στο Κατάρ να σταθμεύουν μόνιμα στην Τουρκία.<br />Εάν η συμφωνία γίνει αποδεκτή στη Βουλή, αυτό το προσωπικό και τα μαχητικά αεροσκάφη θα μπορούν να προετοιμαστούν για να συμμετέχουν σε πόλεμο που θα ξεσπάσει στα σύνορα της Τουρκίας.</div><div><br />Διευκολύνσεις<br /><br />Με τη διμερή συμφωνία που έγινε αποδεκτή στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων της Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης της Τουρκίας, 36 αεροσκάφη και 250 στρατιωτικοί που ανήκουν στο Κατάρ μπορούν να αναπτυχθούν στους χώρους που καθορίζονται από το Γενικό Επιτελείο.<br />Με την ίδια συμφωνία, τα αεροσκάφη της πολεμικής αεροπορίας του Κατάρ θα μπορούν να πετούν στον τουρκικό εναέριο χώρο και τα τουρκικά αεροδρόμια θα ανοίξουν στα αεροπλάνα του Κατάρ.<br /><br />Θα εκχωρηθεί ξεχωριστός αριθμός πτήσης σε αυτά τα αεροσκάφη και θα διασφαλιστεί ότι θα μπορούν να ξεχωρίζουν από τα αεροσκάφη της τουρκικής πολεμικής αεροπορίας.<br /><br />Με βάση τη συμφωνία, όλες οι δραστηριότητες των στρατιωτικών αεροσκαφών του Κατάρ θα υπόκεινται στην προέγκριση του Γενικού Επιτελείου της Τουρκίας.<br /><br />Αυτά τα αεροσκάφη και το στρατιωτικό προσωπικό του Κατάρ θα μπορούν να πραγματοποιούν εκπαιδευτικές πτήσεις για την προετοιμασία του πολέμου εντός των συνόρων της Τουρκίας. Για τον σκοπό αυτό, οι πτήσεις θα συντονίζονται από τον διοικητή της αεροπορικής βάσης όπου θα πραγματοποιηθεί η εκπαίδευση.</div><div><br />Θα διατεθεί γραφείο εργασίας<br /><br />Σύμφωνα με όσα γράφει ο Hüseyin Şimşek από την εφημερίδα Birgün, η οποία πρώτη αποκάλυψε το θέμα, το Κατάρ θα πρέπει να επιτρέψει στην Τουρκία να χρησιμοποιήσει τα αεροπλάνα του στο πλαίσιο της συμφωνίας.<br /><br />Η Τουρκία θα μπορεί να μεταφέρει στρατιωτικό εξοπλισμό, επικίνδυνα εμπορεύματα, πυρομαχικά και το στρατιωτικό της προσωπικό στο εσωτερικό και στο εξωτερικό με αεροπλάνα του Κατάρ.<br /><br />Στο πλαίσιο αυτής της συμφωνίας, η Τουρκία θα διαθέσει επίσης ένα γραφείο εργασίας για το στρατιωτικό προσωπικό του Κατάρ.<br /><br />Εγκαταστάσεις όπως χώροι γραφείων εργασίας, υπόστεγα, χώροι στάθμευσης αεροσκαφών, εγκαταστάσεις συντήρησης, εξοπλισμός, ηλεκτρικό ρεύμα και νερό θα παρέχονται δωρεάν στο στρατιωτικό προσωπικό του Κατάρ.</div><div><br />Ενστάσεις από την αντιπολίτευση<br /><br />Οι βουλευτές της αντιπολίτευσης που ανήκουν στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων της τουρκικής βουλής είπαν ότι τα όρια της συμφωνίας δεν είναι ξεκάθαρα.<br /><br />Ο Utku Çakırözer του CHP, ο οποίος προειδοποίησε ότι για να ισχύσει μια διμερής συμφωνία μπορεί να απαιτείται ψήφισμα από τη Μεγάλη Εθνοσυνέλευση της Τουρκίας, είπε:<br /><br />«Το πώς θα συμβάλει η τουρκική πολεμική αεροπορία στην εκπαίδευση των πιλότων του Κατάρ δεν είναι καλά κατανοητό. Το Κατάρ διαθέτει γαλλικά μαχητικά αεροσκάφη και ευρωπαϊκά εκπαιδευτικά αεροσκάφη.<br /><br />»Για τον λόγο αυτόν, δεν έχει γίνει ακόμα κατανοητό για τι είδους εκπαίδευση θα πρόκειται. Οπως γνωρίζετε, το Κατάρ είναι μια χώρα που εγκυμονεί κινδύνους για την ασφάλεια στην περιοχή λόγω των πολιτικών που ακολουθεί.<br /><br />»Φυσικά, το γεγονός ότι οι σχέσεις μας είναι καλές, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα υπάρχουν τέτοιοι κίνδυνοι για την Τουρκία. Η είσοδος 36 αεροσκαφών και 250 στρατιωτικών στην Τουρκία είναι ίσως ένα θέμα που απαιτεί επίλυση με νομοθετική ρύθμιση.<br /><br />»Θα πρέπει να το συζητήσουμε και νομικά, ίσως στη Βουλή, γιατί κατά κάποιο τρόπο θα έρθουν οι ένοπλες δυνάμεις μια ξένης χώρας στην πατρίδα μας».<div><br /></div><div><a href="https://warnews247.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div></div>

Άγκυρα: 36 Rafale και Mirage του Κατάρ θα ξεκινήσουν να επιχειρούν από τα Τούρκικα αερ/μια.

   Επικίνδυνη η συμφωνία της Τουρκίας με το Κατάρ για την Ελλάδα. Η συμφωνία Τουρκίας – Κατάρ εμπλέκει τα στρατιωτικά αεροσκάφη του σε εμπόλ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκα: Η Βάση της Λάρισας θα αντικαταστήσει το Ιντσιρλίκ.

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-12/ok-iddia-yunanistanin-larissa-ussu-incirlikin-yerini-alacak-2-1638363984.jpg?itok=mcyExsWR" width="758" /><br /><br /><b>Παναγιώτης Νάστος</b><br />Tα τουρκικά ΜΜΕ βρίσκονται σε κατάσταση αναβρασμού αναφορικά με την πιθανή, αυτό μένει να το δούμε στο μέλλον, αντικατάστασης της βάσης των ΗΠΑ στο Ινσιρλίκ με αυτή της Λάρισας.<br /><br />Συγκεκριμένα αναφέρει άρθρο που φιλοξενείται σε τουρκικό site το οποίο έχει πληροφορίες και παίρνει απευθείας γραμμή από το τουρκικό ΥΠΑΜ, τα εξής:<br /><br />"Έχει αναφερθεί ότι οι ΗΠΑ θα επενδύσουν 33,5 εκατ. δολάρια στη Βάση της Λάρισας στην Ελλάδα. Τον περασμένο μήνα, ο αμερικανικός στρατός έστειλε UAV και πολεμικά αεροσκάφη F-22 Raptor στην αεροπορική βάση της Λάρισας.<br />Ενώ οι ΗΠΑ αύξησαν τις στρατιωτικές τους επενδύσεις στην Ελλάδα, προβλήθηκε νέος ισχυρισμός.<br /><br />Υποστηρίχθηκε ότι αυτή η βάση, στην οποία επένδυσαν οι ΗΠΑ, θα αντικαταστήσει τη βάση του Ιντσιρλίκ.<br /><br />Αναφέρθηκε σε ελληνική εφημερίδα ότι μετά τη Συμφωνία Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας (MDCA) που υπέγραψαν οι ΗΠΑ με την Ελλάδα τον Οκτώβριο, θα επενδύσει 33,5 εκατ. δολάρια για την κατασκευή δύο υπόστεγων και ενός κτιρίου υποστήριξης στην Αεροπορική Βάση της Λάρισας.<br /><br />Στις ειδήσεις σημειώθηκε ότι η βάση θα χρησιμοποιηθεί ως "σταθερό αγκυροβόλιο" από τις αμερικανικές αεροπορικές μονάδες στην Ευρώπη (USAFE), ενώ αναμένονται και νέες προτάσεις από τις ΗΠΑ για το εξοπλιστικό πρόγραμμα της Ελλάδας.<br /><br />Στην είδηση, η οποία υπογράμμιζε ότι η Αθήνα μπορεί να αγοράσει μαχητικά αεροσκάφη F-35 από τις ΗΠΑ, αλλά εντός 5 ετών από την έναρξη της διαδικασίας, αναφέρθηκε ότι η ελληνική Πολεμική Αεροπορία θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει αυτή τη διαδικασία για την ολοκλήρωση των απαραίτητων έργων υποδομής και προσωπικού εκπαίδευση.<br /><br />Σημειώνεται επίσης ότι 73 ελικόπτερα και 995 οπλικά συστήματα και απάρτια αυτών, των ΗΠΑ θα έρθουν στην Ελλάδα αυτή την εβδομάδα μέσω του λιμανιού της Αλεξανδρούπολης, οπότε ο συνολικός αριθμός του αμερικανικού στρατιωτικού εξοπλισμού που θα φτάσει στο λιμάνι θα φτάσει τις 2000.<br /><br />Ενώ αναφέρεται ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις των ΗΠΑ έχουν επενδύσει 300.000 δολάρια στην Αλεξανδρούπολη, μόνο για την άσκηση με την ονομασία «Defender 21», φέτος έχουν σταλεί στη Βάση Στεφανοβίκειο κοντά στο Βόλο 15 ελικόπτερα «Apachi» και 9 «Black Hawk» "<br /><br />Η τουρκική ανησυχία είναι μεγάλη ΄με την προοπτική της αντικατάστασης του Ινσιρλίκ από τη Λάρισα, αφού βλέπουν ότι οι ΗΠΑ σε τέτοια περίπτωση παίρνουν ένα δρόμο χωρίς επιστροφή για την Τουρκία.<br /><br />Υπενθυμίζουμε ότι στην τουρκική βάση οι ΗΠΑ φιλοξενούν και 50 πυρηνικές βόμβες, οι οποίες εννοείται ότι θα μετακινηθούν από την Τουρκία, ενώ για να γίνει αυτό δεν απαιτείται η σύμφωνη γνώμη της Άγκυρας.<br /><br />Αυτό θα σημαίνει ότι η Τουρκία θα πάψει να είναι ο προκεχωρημένος σταθμός πυρηνικών του ΝΑΤΟ και δεν θα αποτελεί κομβική χώρα στην πυρηνική αποτρεπτική δύναμη της Συμμαχίας.<br /><br />Παράλληλα γίνεται αντιληπτό σε όλους ότι η Λάρισα και η ελληνική πολεμική αεροπορία που βρίσκεται εκεί, ότι τίθεται στο απυρόβλητο από ενδεχόμενη προσβολή της από την τουρκική αεροπορία, αφού θα φιλοξενεί αμερικανικές αεροπορικές δυνάμεις και ίσως και πυρηνικά όπλα, στην περίπτωση που εγκατασταθούν εκεί οι πυρηνικές βόμβες του Ινσιρλίκ.<br /><br />Οι Τούρκοι αντιλαμβάνονται ότι κάτι ανάλογο ισχύει για την Αλεξανδρούπολη, το Βόλο και τη Σούδα, με αποτέλεσμα η αμερικανή παλίροια στην Ελλάδα να αποτελεί πάρα πολύ μεγάλο εμπόδιο στα επιθετικά τους σχέδια σε βάρος της χώρας μας.<br /><br />Να επισημάνουμε ότι σε εδώ και 11 μήνες, είχαμε προβεί στην εκτίμηση ότι η αμερικανική παρουσία στη βάση του Ινσιρλίκ στην Τουρκία θα τερματιστεί και θα μεταφερθεί σε ελληνικό έδαφος, ενώ 30 τουλάχιστον πυρηνικές κεφαλές έχουν ήδη απομακρυνθεί από την τουρκική βάση. από τον περασμένο Μάρτιο μάλιστα.<br /><br />Η απόφαση αυτή λήφθηκε τότε, λόγω της επιδείνωσης των σχέσεων μεταξύ των ΗΠΑ και της Τουρκίας και λόγω της πιθανότητας αποκλεισμού της πρόσβασης στην εν λόγω στρατιωτική βάση των ΗΠΑ.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τουρκα: Η Βάση της Λάρισας θα αντικαταστήσει το Ιντσιρλίκ.

Παναγιώτης Νάστος Tα τουρκικά ΜΜΕ βρίσκονται σε κατάσταση αναβρασμού αναφορικά με την πιθανή, αυτό μένει να το δούμε στο μέλλον, αντικατάστα...

Διαβάστε την συνέχεια

Θα ρίξει η Κίνα σωσίβιο στην τουρκική οικονομία και με ποιο αντάλλαγμα;

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/03/erdogan-xi.jpg" /><br /><br /><b>Τσιλιόπουλος Ευθύμιος</b><br />Μπορεί ο Ερντογάν να αναζητά απελπισμένα ξένους επενδυτές για να στηρίξει την κλυδωνιζόμενη τουρκική οικονομία, αλλά τα δυτικά κεφάλαια περισσότερο φεύγουν παρά έρχονται. Η συμφωνία-πλαίσιο με τα Εμιράτα ήταν μία αχτίδα φωτός, αλλά απέχει από τη φάση της υλοποίησης και βέβαια από το να λύνει το πρόβλημα. Το κρίσιμο ερώτημα είναι εάν ο Ερντογάν θα καταφύγει στην Κίνα για να αποφύγει την οικονομική κατάρρευση.<br /><br />Όπως φάνηκε και αυτές τις ημέρες, η Τουρκία έχει εξαντλήσει τα αποθέματα σε συνάλλαγμα, γεγονός που εκ των πραγμάτων ενισχύει τον “κινέζικο πειρασμό”. Από την εποχή που ο Ερντογάν εξαπέλυε μύδρους κατά του Πεκίνου για να υποστηρίξει την μειονότητα των Ουιγούρων στην Κίνα, μια τουρκόφωνη μουσουλμανική φυλή στην επαρχία Σιντζιάνγκ, έχει κυλήσει πολύ νερό στο αυλάκι «Τα περιστατικά στην Κίνα είναι απλά μια γενοκτονία», είχε δηλώσει ο Ερντογάν το 2009. Η Τουρκία αποτελούσε, μάλιστα, ασφαλές καταφύγιο για τους Ουιγούρους, με αποτέλεσμα να φιλοξενεί μία από τις μεγαλύτερες κοινότητες Ουιγούρων στον κόσμο.<br /><br />Αυτό διακόπηκε απότομα το 2016, όταν η Τουρκία συνέλαβε τον Ουιγούρο ακτιβιστή Αμπντουλκαντίρ Γιαπτζάν που ζούσε στην Τουρκία από το 2001 και δρομολόγησε την έκδοσή του. Το 2017, η Τουρκία και η Κίνα υπέγραψαν συμφωνία που επιτρέπει την έκδοση ακόμη και αν το υποτιθέμενο αδίκημα είναι παράνομο μόνο σε μία από τις δύο χώρες. Από τις αρχές του 2019 η Τουρκία συνέλαβε εκατοντάδες Ουιγούρους και τους έστειλε σε κέντρα απέλασης. Τα σχόλια του Ερντογάν έχουν εξαφανιστεί, όπως και τα θετικά για τους Ουιγούρους ρεπορτάζ σε φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ.<br /><br />Δύο ήταν τα ζητήματα που επέβαλαν την μεταστροφή του Ερντογάν ως προς την Κίνα και της Κίνας προς τον Ερντογάν. Πρώτον, τα συνεχιζόμενα προβλήματα της τουρκικής οικονομίας κυρίως λόγω της μεγάλης υποτίμησης της λίρας. Δεύτερον, ο στρατηγικός ρόλος που μπορεί να παίξει η Τουρκία στο χερσαίο τμήμα του “Νέου Δρόμου του Μεταξιού” που οικοδομεί το Πεκίνο.<div><br />Πως άλλαξε το σκηνικό<br /><br />Τον Ιούνιο 2020, η Λαϊκή Τράπεζα της Κίνας επέκτεινε μια ανταλλαγή (swap) τουρκικών λιρών για γιουάν αξίας 400 εκατ. δολαρίων. Η συμφωνία ανταλλαγής νομισμάτων υπογράφηκε αρχικά το 2012, αλλά αναβίωσε όταν η Άγκυρα βρήκε κλειστές όλες τις πόρτες στην προσπάθειά της να σταματήσει την κατάρρευση της λίρας. Το Πεκίνο έχει κάθε λόγο να χαίρεται με την ευκαιρία να καταστήσει την Τουρκία ζωτικό μέρος του Belt and Road Initiative – BRI.<br /><br />Μια κινεζική εταιρεία logistics αγόρασε το 2020 το 48% του Kumport Terminal για 940 εκατ. δολάρια. Βρίσκεται στη βορειοδυτική ακτή της θάλασσας του Μαρμαρά και είναι ο τρίτος μεγαλύτερος σταθμός εμπορευματοκιβωτίων της Τουρκίας, αποτελώντας στρατηγική σύνδεση με την Ευρώπη. Το Νοέμβριο 2019 η Τουρκία καλωσόρισε το πρώτο φορτηγό τρένο από την επαρχία Ζιάν μέσω της σήραγγας του Μαρμαρά που χτίστηκε και χρηματοδοτήθηκε από την Κίνα. Χρησιμοποιώντας αυτήν τη σήραγγα, τρένα μπορούν να μεταβούν απευθείας από την Κίνα στην Ευρώπη.<br /><br />Ο Γκάο Τιαν, διευθυντής του έργου σιδηροδρομικής σύνδεσης Κίνας-Γερμανίας, υποστηρίζει ότι η Τουρκία θα είναι το κέντρο των σιδηροδρομικών έργων και υποδομών του “Δρόμου του Μεταξιού” που συνδέει την Ανατολή με τη Δύση. Το σχέδιο περιλαμβάνει την ανάπτυξη της Τουρκίας από έναν απλό κόμβο διαμετακόμισης σε στρατηγικό κόμβο διεθνούς εμπορίου, τον αποκαλούμενο “Μεσαίο Διάδρομο” της κινεζικής οικονομικής ζώνης του BRI. Πρόσθετα βοηθητικά έργα για την ανάπτυξη του “Μεσαίου Διάδρομου” περιλαμβάνουν το έργο θερμικής μονάδας παραγωγής ενέργειας, αξίας περίπου 1,7 δισ. δολαρίων.</div><div><br />Τι θα κερδίσουν οι Κινέζοι<br /><br />Οι τρέχουσες κινεζικές επενδύσεις, ωστόσο, δεν είναι αρκετές για να αναχαιτίσουν τη νομισματική κρίση της Τουρκίας και να λύσουν το πρόβλημα του μακροπρόθεσμου ιδιωτικού χρέους της. Ζητήματα αφερεγγυότητας έχουν ήδη επηρεάσει έργα που χρηματοδοτούνται από την Κίνα. Η γέφυρα Yavuz Sultan Selim (μια από τις ψηλότερες στον κόσμο) χρηματοδοτήθηκε από την Κίνα με 2,7 δισ. δολάρια. Όταν έγινε σαφές ότι η Τουρκία δεν θα μπορούσε να επιστρέψει το δάνειο, η γέφυρα πωλήθηκε σε Κινέζους επενδυτές για 688 εκατ. δολάρια.<br /><br />Πέρα από τους τομείς της οικονομίας που καρκινοβατούν, ο μόνος τομέας στην Τουρκία που εξακολουθεί να αναπτύσσεται είναι η τεχνολογία, πράγμα που ενδιαφέρει την Κίνα. Η μεγαλύτερη πλατφόρμα ηλεκτρονικού εμπορίου της Τουρκίας, το Trendyol, με 2.000.000 ενεργούς αγοραστές και 25.000.000 μέλη, αγοράστηκε για 750 εκατ. δολάρια από την Alibaba. Ο κινεζικός γίγαντας ηλεκτρονικού εμπορίου υπόσχεται εξοικονόμηση κόστους με προϊόντα κινεζικής κατασκευής, πιστεύοντας ότι η τεράστια τεχνογνωσία της Alibaba σε υποδομές, μεταφορές και logistics θα τροφοδοτήσει τους Τούρκους καταναλωτές με φθηνότερα προϊόντα και με δωρεάν αποστολή εντός τριών ημερών.<br /><br />Καθώς δυτικές εταιρείες εγκαταλείπουν την Τουρκία, πουλώντας μετοχές που κατέχουν, η Κίνα πρέπει να καλύψει όχι μόνο το επενδυτικό κενό, αλλά και το διογκούμενο κενό σε συνάλλαγμα. Ο Ερντογάν έχει αποφασίσει να αφήσει τη λίρα να υποτιμηθεί, αλλά η υποτίμηση-σοκ προκαλεί μεγάλο οικονομικό πόνο σε μια χώρα ναι μεν εξάγει πολλά, αλλά και εισάγει πολλά. Με μεγάλες ξένες επενδύσεις, μια σταδιακή υποτίμηση θα ήταν δυνατή, αλλά αυτές δεν βρίσκονται, ή περιμένουν ακόμα φτηνότερες ευκαιρίες.</div><div><br />Η τουρκική οικονομία κοιτάζει δυτικά<br /><br />Η Κίνα δεν θέλει να απαξιωθούν οι επενδύσεις της στην Τουρκία, όπως έπαθαν οι ΗΠΑ στη δεκαετία του 1990 με τις επενδύσεις τους στην Αργεντινή. Μπορεί μεν να αποσπάσει τουρκικά περιουσιακά στοιχεία, αλλά αν αυτά είναι απαξιωμένα θα χρειαστούν επιπλέον επενδύσεις για να αποβούν κερδοφόρα σε μια διαλυμένη οικονομία. Κάτι ακόμη που εμποδίζει το Πεκίνο να στηρίξει την Άγκυρα οικονομικά είναι ότι οι τρέχουσες εμπορικές και χρηματοοικονομικές τους σχέσεις είναι σχετικά μικρές.<br /><br />Αν και ο Ερντογάν έχει διαφοροποιήσει τους εμπορικούς εταίρους της Τουρκίας, κανένας δεν έχει αναδειχθεί ισχυρή εναλλακτική λύση στις παραδοσιακές δυτικές αγορές για τις τουρκικές εξαγωγές. Οι εξαγωγές προς την Κίνα αποτελούν μικρό κλάσμα εκείνων προς την Ευρώπη και Αμερική, το δε έλλειμμα της Τουρκίας στο εμπορικό ισοζύγιο με την Κίνα είναι μεγάλο. Και ενώ το μη δυτικό μερίδιο στο τουρκικό εξωτερικό εμπόριο έχει αυξηθεί σε σχεδόν 30%, η ΕΕ μόνο αντιπροσώπευε το 2020 το 42%, σε σύγκριση με μόλις 6% για την Κίνα.<br /><br />Ενώ οι επενδυτικοί εταίροι της Τουρκίας έχουν διαφοροποιηθεί τα τελευταία χρόνια, το μερίδιο των ΗΠΑ και της Ευρώπης στις εισροές ξένων επενδύσεων στην Τουρκία έχει επίσης αυξηθεί. Το 2005, η ΕΕ ήταν ο μεγαλύτερος επενδυτής στην Τουρκία, αντιπροσωπεύοντας το 58% των άμεσων ξένων επενδύσεων. Το 2018 το ποσοστό είχε αυξηθεί στο 61%. Αντιθέτως, οι κινεζικές επενδυτικές ροές παρέμειναν κάτω από 1%.<br /><br />Η Τουρκία είναι χώρα φτωχή σε φυσικούς πόρους. Εισάγει ενέργεια αξίας περίπου 30 δις δολαρίων ετησίως, ποσό που μεγαλώνει απότομα, λόγω της αύξησης των τιμών φυσικού αερίου και πετρελαίου. Έτσι χρειάζεται δεκάδες δις δολάρια άμεσες ξένες επενδύεις, ή ογκώδεις ταμειακές ροές για να διατηρήσει την οικονομική της ανάπτυξη και για να μην διαρρήξει ο Ερντογάν τους εκλογικούς δεσμούς με την κοινωνική βάση του.<br /><br />Για να προσελκύσει τέτοιους πόρους από την Κίνα η Άγκυρα “πουλάει” τους Ουιγούρους, αλλά και απομακρύνεται περαιτέρω από την Δύση. Εφόσον, οι τουρκικές επιχειρήσεις δυσκολεύονται να βρουν πιστώσεις από τη Δύση, δημιουργείται ένα κενό που οι Κινέζοι ενδέχεται να καλύψουν. Εάν συμβεί αυτό, η πολιτική ισχύς του Πεκίνου στην Άγκυρα θα αυξηθεί κατακόρυφα, φέρνοντας την Τουρκία πιο κοντά στον αναδυόμενο άξονα Κίνας-Ρωσίας στην παγκόσμια πολιτική σκηνή. Εδώ κολλάει και ο ευρασιανισμός…</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Θα ρίξει η Κίνα σωσίβιο στην τουρκική οικονομία και με ποιο αντάλλαγμα;

Τσιλιόπουλος Ευθύμιος Μπορεί ο Ερντογάν να αναζητά απελπισμένα ξένους επενδυτές για να στηρίξει την κλυδωνιζόμενη τουρκική οικονομία, αλλά τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ως πότε θα πτωχεύουμε την Τουρκία και θα πεθαίνουμε τον Ερντογάν;

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/12/tourkia_oikonomia_erntogan_SLpress.gr_.jpg" /><br /><br /><b>Αδαλής Γιώργος</b><br />Στην Ελλάδα, κοντεύει να γίνει συνήθεια η δημιουργία ψευδών συναγερμών στην οικονομία. Ανά χρονικά διαστήματα, ζούμε false alarm και το χειρότερο είναι ότι μονίμως ξεχνάμε ποιοι τα δημιουργούν, με αποτέλεσμα να επανέρχονται δριμύτεροι με νέα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η Τουρκία. Κατά ένα εξίσου περίεργο τρόπο, όταν πραγματικά διαφαίνονται σοβαρές οικονομικές κρίσεις στον ορίζοντα, μονίμως υποβαθμίζονται!<br /><br />Ένα false alarm ήταν η κρίση της κινεζικής EverGrande. Σε Ελλάδα και Ευρώπη γράφτηκαν απίστευτα πράγματα! Την αποκάλεσαν από “νέα Lehman Brothers” ως και “παγκόσμιο κραχ”. Όσοι αναλυτές τα έλεγαν απέτυχαν παταγωδώς, μιας και φτάσαμε στον Δεκέμβριο και ούτε κατάρρευση τύπου Lehman Brothers είχαμε, ούτε μετάδοση της κρίσης στην Δύση!<br /><br />Η EverGrande ήταν σοβαρό πρόβλημα, το οποίο όμως δεν οδηγεί σε κραχ την Κίνα και πολύ περισσότερο δεν θα μεταδοθεί στην Δύση. Ένα άλλο false alarm αφορά στην Τουρκία. Από το 2018 που ξεκίνησε η πτώση της συναλλαγματικής ισοτιμίας της λίρας, κλείνουμε σε λίγο τέσσερα χρόνια και κάθε τρεις και λίγο κάποιοι “προφητεύουν” την πτώχευση της Τουρκίας. Κάποιοι από το 2013 “προβλέπουν” θάνατο του Ερντογάν. Έχει καταντήσει σαν το παραμύθι με τον λύκο και τα πρόβατα!<br /><br />Πόσα χρόνια πρέπει να περιμένουμε ακόμα για να επαληθευτούν οι “προφητείες”; Γιατί αποτυγχάνουν όμως Έλληνες και Ευρωπαίοι αναλυτές; Γιατί πεθαίνουν διαρκώς τον Ερντογάν και ταυτόχρονα πτωχεύουν την Τουρκία; Πρόκειται απλά για αστοχία, ή μήπως υπάρχει βαθύτερη πολιτικο-οικονομική αιτία; Κατά κανόνα, οι αναλυτές παρασύρονται διότι δεν έχουν πάει στην Τουρκία και κυρίως διότι σκέπτονται δυτικά. Όσο ερμηνεύουν δυτικά την Τουρκία τόσο οι προβλέψεις τους θα καταλήγουν στον κουβά!<div><br />Γιατί κερδίζει εκλογές ο Ερντογάν;<br /><br />Για να εξηγήσει κάποιος γιατί δεν πτωχεύει η Τουρκία, πρέπει προηγουμένως να εξηγήσει για ποιο λόγο ο Ερντογάν βρίσκεται στην εξουσία σχεδόν 20 χρόνια, παρότι έχει διαπράξει σωρεία διώξεων στο εσωτερικό. Για να το αντιληφθούμε, ας δούμε τι έχουν ζήσει τρεις γενιές Τούρκων. Θα ξεκινήσουμε, χρησιμοποιώντας τα βιώματα τριών Τούρκων: Ο 65χρονος σήμερα Αχμέτ, έχει έναν 45χρονο γιο τον Ιμπραήμ και έναν 25χρονο εγγονό τον Ιλκέρ. Και οι τρεις έχουν μάθει από τους παππούδες τους, ότι στις αρχές του 1900, όταν υπήρχε ακόμα Οθωμανική Αυτοκρατορία, ο πληθωρισμός ήταν ήδη εργαλείο του Σουλτάνου.<br /><br />Όταν ο Σουλτάνος Μεχμέτ Ε’ θέλησε να χρηματοδοτήσει τη συμμετοχή στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο διπλασίασε το “καϊμέ” (χάρτινο χρήμα), με αποτέλεσμα να ακριβύνουν τα προϊόντα ως και 20 φορές. Από τότε οι Τούρκοι εκπαιδεύονται να ζουν σε μια άκρως πληθωριστική οικονομία. Πάντοτε το νόμισμα υποτιμάτο με σκοπό την διεύρυνση της παραγωγής και την χρηματοδότηση πολέμων. Και έμαθαν να αντισταθμίζουν τις απώλειες από την πτώση του “καϊμέ” είτε με χρυσό, είτε με άλλες μεθόδους.<br /><br />Εάν ρωτήσετε τον 65χρονο σήμερα Αχμέτ, θα σας πει ότι μόλις ενηλικιώθηκε, τον έντυσαν φαντάρο και το 1974 ο Ετσεβίτ τον έστειλε να καταλάβει την Κύπρο. Ο Αχμέτ θυμάται ότι το 1974 ο πληθωρισμός στην Τουρκία έτρεχε με 18,6%. Όσο ακριβώς και σήμερα! Το δολάριο επίσημα ισούτο με 5 τουρκικές λίρες, αλλά στην αγορά έπρεπε να δώσεις 10 λίρες για να αγοράσει 1 δολάριο. Κι αυτό χειροτέρευε κάθε χρόνο.</div><div><br />Από πληθωρισμό σε πληθωρισμό<br /><br />Το 1987, ξαναφόρεσαν το χακί στον Αχμέτ ως επίστρατος στην κρίση του “Σισμίκ”. Ο Αχμέτ, εκείνη την χρονιά ζούσε με 55% πληθωρισμό και με το δολάριο να ισούται επισήμως με 855 λίρες! Ο σημερινός Αχμέτ θυμάται ότι κάποιες χρονιές η Τουρκία κατέγραφε ακόμα και τριψήφιο πληθωρισμό, όπως επί Ντεμιρέλ το 1980 (115%). O γιος του Αχμέτ ο 45άχρονος σήμερα Ιμπραήμ, έμαθε από τον πατέρα του την τέχνη της αντιστάθμισης του πληθωρισμού. Ως έφηβος το 1994 ο Ιμπραήμ έζησε πληθωρισμό 125%!<br /><br />Όταν ενηλικιώθηκε, τον ντύσανε φαντάρο στην κρίση των Ιμίων. λέγοντάς του πως είναι τουρκικά. Ο νεοσύλλεκτος Ιμπραήμ θυμάται ότι το 1996 ο πληθωρισμός στην Τουρκία έτρεχε με 79.8% και την επόμενη χρονιά με 99,1%. Ενώ 1 δολάριο το 1996 ισοδυναμούσε με 78.221 λίρες, το 1997 απογειώθηκε στις 143.843 λίρες. Την περίοδο εκείνη θυμάται ότι είχαν γίνει πέντε φορές εκλογές στην Τουρκία.<br /><br />Ο γιος του Ιμπραήμ, ο Ιλκέρ, είναι σήμερα 25 ετών. Την περίοδο 2001-2003, μεγάλωσε με πληθωρισμούς της τάξης του 30% και 60%. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες στην Αθήνα, ήταν 8 χρονών και σίγουρα ήθελε να έρθει να δει τους Τούρκους αθλητές. Αλλά πώς να ερχόταν αφού το 2003-4, ένα δολάριο στην Τουρκία ισούταν με 1.542.509 τουρκικές λίρες κι ένα ευρώ περίπου 1.750.000 τουρκικές λίρες;</div><div><br />Ο Κεμάλ Ντερβίς<br /><br />Όταν έφεραν από τις ΗΠΑ τον διάσημο Τούρκο τραπεζίτη Κεμάλ Ντερβίς, ο πληθωρισμός το 2001 ήταν 68,5% και το 2002 29,7%. Το 2001 ένα δολάριο ισούτο με 1.084.000 λίρες και το 2002 εκτοξεύτηκε στις 1.456.000 λίρες. Για την ιστορία, ο Ντερβίς διετέλεσε σύμβουλος του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου και συνεργάτης του ΕΛΙΑΜΕΠ. Μην τρίβετε τα μάτια σας, ορθά διαβάσατε!<br /><br />Πάμε πάλι στους Αχμέτ, Ιμπραήμ και Ιλκέρ, που μεγάλωσαν μέσα σε ένα τέτοιο οικονομικό περιβάλλον, αδιανόητο για οποιονδήποτε δυτικό. Ερωτώ: Παρά την έλευση του ΔΝΤ, πτώχευσε ποτέ η Τουρκία; Σταμάτησε να εξοπλίζεται με πανάκριβα συστήματα; Ποια άλλη χώρα έχει καταγράψει τόσο αξιοθρήνητους οικονομικούς δείκτες στον πλανήτη για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα;<br /><br />Η σημερινή συναλλαγματική ισοτιμία (ένα δολάριο = 13 λίρες με κομμένα έξι μηδενικά) φαίνεται μεγάλη στο μυαλό των Αχμέτ, Ιμπραήμ και Ιλκέρ, όταν και οι τρεις μια ζωή ζουν την απίστευτη κατρακύλα της λίρας; Και οι τρεις γενιές Τούρκων έχουν μεγαλώσει, μαθαίνοντας μεθόδους για να καλύπτονται σε περιόδους έξαρσης του πληθωρισμού και νομισματικής υποτίμησης. Το φαινόμενο δεν το δημιούργησε ο Ερντογάν. προϋπήρχε.</div><div><br />Έκοψε έξι μηδενικά<br /><br />Ο Ερντογάν έγινε πρωθυπουργός τον Μάρτιο 2003 μετά από νομικές περιπέτειες. Τo 2005, η συναλλαγματική ισοτιμία ήταν 1.330.000 λίρες το δολάριο. Με πολιτική απόφαση, έκοψε έξι μηδενικά και το επόμενο πρωί ένα δολάριο είχε μόλις 1,33 τουρκικές λίρες! Θα συμφωνήσετε ότι δεν είναι και πολύ μακριά το 2005 για να το έχουν ξεχάσει οι τρεις πρωταγωνιστές της ιστορίας μας! Άλλωστε, τα χαρτονομίσματα των 10 και 20 εκατομμυρίων λιρών που εκδόθηκαν το 1999, αποσύρθηκαν το 2010. Λέτε οι Τούρκοι να ξέχασαν σε 11 χρόνια τα υπερ-πληθωριστικά τους χαρτονομίσματα;<br /><br /><img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/12/adalis1.jpg" /><br /><br />Η πολιτική απόφαση του Ερντογάν δεν έγινε μονομερώς αλλά σε συμφωνία με το ΔΝΤ, το διεθνές τραπεζικό σύστημα και με τις ευλογίες των G-20. Όταν ο Ερντογάν ανέλαβε πρωθυπουργός, βρήκε την Τουρκία με ΑΕΠ 314 δισ. δολάρια. Το 2005 πήγε στα 506 δισ. και το 2013 ακούμπησε το 1 τρισ. (957 δισ.$). Στην περίοδο αυτή το δολάριο κινούνταν μεταξύ 1,3 και 1,9 λίρες. Το 2016 ξεκινά η περίοδος στασιμοπληθωρισμού (stagflation) με τα γνωστά αποτελέσματα.<br /><br />Οι Δυτικοί δεν κατανοούν ότι οι τουρκικές λαϊκές τάξεις μπορεί να δυσαρεστούνται, αλλά θυμούνται ότι έχουν περάσει χειρότερες καταστάσεις! Στη Δύση δεν αντιλαμβάνονται ότι ο “ερντογανισμός” αποτελεί πλέον βαθιά πολιτική κουλτούρα, η οποία δεν συνδέεται μόνο με το Ισλάμ, αλλά και με το εξωτερικό εμπόριο. Μήπως σήμερα οι Τούρκοι εξαγωγείς βγάζουν περισσότερα χρήματα από ποτέ; Ειδικά όσοι έχουν εταιρίες στο εξωτερικό! Γιατί να φέρουν κάποιον που θα αυξήσει τα επιτόκια και θα βάλει τη χώρα ξανά στο ΔΝΤ; Σκέφτηκε κανείς ότι οι τουρκικές τράπεζες είναι καλά κεφαλαιοποιημένες οπότε δεν ασκούν πίεση στον Ερντογάν; Μόνο η ισπανική BBVA έχει μεγάλη έκθεση, ενώ οι υπόλοιπες έχουν μικρό ελεγχόμενο κίνδυνο.<br /><br />Εάν λοιπόν τρεις γενιές ψηφοφόρων, συγκρίνουν τον Ερντογάν με τους τελευταίους 20 προκατόχους του και τον θεωρούν καλύτερο, εάν αρκετοί Τούρκοι επιχειρηματίες κερδίζουν σήμερα περισσότερα κι εάν οι ζάμπλουτες ισλαμικές τράπεζες τον θεωρούν ευεργέτη, ποιος θα ρίξει άραγε τον Ερντογάν; Για να φέρουν ποιον άραγε; Αυτός είναι ο λόγος, για τον οποίο δεν τον ρίχνει ούτε το παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα. Φοβάται ότι ο διάδοχός του θα επαναφέρει την Τουρκία εκεί που βρισκόταν παλιά. Απλά τον ζορίζουν, αλλά όχι για να τον ανατρέψουν. Ο Ερντογάν έχει υποσχεθεί την δημιουργία μιας νέας Κίνας στα σύνορα της ΕΕ.</div><div><br />Νέα Κίνα θέλει την Τουρκία<br /><br />Και σήμερα που η εφοδιαστική αλυσίδα έχει σπάσει και τα μεταφορικά από Κίνα έχουν ανέβει στο θεό, ο Ερντογάν προσφέρει στους Ευρωπαίους την λύση της δημιουργίας μιας Κίνας στα σύνορά τους που θα παρέχει τα αγαθά πολύ πιο σύντομα και με πολύ μικρότερο μεταφορικό κόστος! Ούτε παράφρων είναι, ούτε ανορθόδοξος όπως τον παρουσιάζουν. Έχει επιλέξει έναν από τους δύο δρόμους που είχε ως επιλογές και τον ακολουθεί πιστά.<br /><br />Ακολουθεί τον δρόμο της ανάπτυξης πάση θυσία, της διεύρυνσης της παραγωγικής βάσης με χαμηλά επιτόκια και γνωρίζει ότι το αντίτιμο είναι η θυσία του νομίσματος. Το 2020 μας έλεγαν ότι τελειώνουν τα συναλλαγματικά αποθέματα της Τουρκίας. Πέρασε ένας χρόνος και διαψεύστηκαν όσοι τα έγραφαν διότι ακόμα και χτες, το “ιππικό” του Ερντογάν κατάφερε, έστω και για λίγο χρονικό διάστημα, να ενισχύσει τη λίρα. Ίσως να έχει λιμνάζοντα συναλλαγματικά αποθέματα εκτός Τουρκίας τα οποία δεν γνωρίζουμε.<br /><br />Ο Ερντογάν εφαρμόζει την “θεωρία του ζωτικού χώρου” και προσπαθεί να κλέψει τους υδρογονάνθρακες από Ελλάδα και Κύπρο. Και ενώ μιλάμε για οικονομική κατάρρευση της Τουρκίας, τα εμπορικά ισοζύγιά της με Ελλάδα, Ισραήλ και Αίγυπτο όλα αυτά τα χρόνια αυξάνονται υπέρ της Τουρκίας! Και κάτι ακόμα. Όπως βλέπετε παρακάτω, όσο εμείς “πτωχεύουμε” την Τουρκία ο δείκτης του χρηματιστηρίου της Κωνσταντινούπολης (Borsa Instanbul) καταγράφει ράλι ανόδου από τις 1400 μονάδες στις 1850.<br /><br /><img height="416" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/12/adalis2.png" width="640" /><br /><br />Το αφήγημα που θέλει τον Ερντογάν να πεθαίνει και την Τουρκία να πτωχεύει, βολεύει μόνο το ελληνικό πολιτικό σύστημα, διότι με το παραμύθι του διπλού θανάτου Έρντογάν και Τουρκίας καταστέλλονται οι ανησυχίες των Ελλήνων για τις επεκτατικές πιέσεις της Άγκυρας εις βάρος της Ελλάδας και της Κύπρου. Στα κομματικά ακροατήρια διοχετεύεται εντέχνως η άποψη ότι «δεν αντιδράμε στην επιθετικότητα της Τουρκίας, διότι από μέρα σε μέρα πτωχεύει»! Όσο η Τουρκία δεν πτωχεύει, τόσο τίθεται εν κινδύνω η ασφάλεια της Ελλάδας. Εάν ο Ερντογάν πετύχει τον στόχο του και καταστήσει την Τουρκία μια νέα Κίνα, τότε η Ελλάδα θα καταστεί δορυφόρος της! Αν τελικά πετύχει ο Ερντογάν, τότε θα συγκριθεί με τις θλιβερές επιδόσεις του ελληνικού πολιτικού συστήματος.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ως πότε θα πτωχεύουμε την Τουρκία και θα πεθαίνουμε τον Ερντογάν;

Αδαλής Γιώργος Στην Ελλάδα, κοντεύει να γίνει συνήθεια η δημιουργία ψευδών συναγερμών στην οικονομία. Ανά χρονικά διαστήματα, ζούμε false al...

Διαβάστε την συνέχεια

Στρατιωτική διπλωματία: Η Ελλάδα στο παίγνιο… Μεσόγειος-Αλεξανδρούπολη.

<a href="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2021/08/ELLADA-ISRAEL-SYNEKPAIDEUSI-4-790x400.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="790" height="400" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2021/08/ELLADA-ISRAEL-SYNEKPAIDEUSI-4-790x400.jpg" width="790" /></a><br /><br /><div>Τα σταθερά βήματα της στρατιωτικής διπλωματίας ξεδιπλώνονται μέσα από διαρκείς συνεργασίες που δεν έχουν σταματημό στην ευρύτερη περιοχή. Από την Μεσόγειο, το Αρχιπέλαγος μέχρι και τον ακριτικό Νομό του Έβρου, η γαλανόλευκη «ποζάρει» δίπλα στις σημαίες των παικτών.<br /><br />Μάλιστα η υπογραφή του συμφώνου αμυντικής συνδρομής με την Γαλλία ξεμπλέκει ήδη το κουβάρι των αμυντικών συνεργασιών, γεγονός που φαίνεται και μέσα από την διασυμμαχική άσκηση επιχειρησιακής ετοιμότητας, κατά την οποία εξετάστηκαν σενάρια υψηλής έντασης, σε τοποθεσίες μείζονος σημασίας, με κύριο θέατρο του τακτικού σεναρίου να είναι η Δυτική Μεσόγειος.<br /><br />Η άσκηση «Polaris 21» παρουσιάζει καινοτομίες και ενισχύει την διαλειτουργικότητα- που είναι πάντοτε το ζητούμενο- με τις Γαλλικές δυνάμεις, μέσα από την ρεαλιστική κοινή εκπαίδευση.<div><br /></div><div><img height="286" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2021/12/211202204140_MAPS.jpg" width="640" /></div><div><i>Σε αυτό τον χάρτη μπορούμε να δούμε που έχει φτάσει η Ελληνική σημαία, στη δυτική Μεσόγειο. Πηγή: Γαλλική πρεσβεία.</i><br /><br />Δίπλα στις μονάδες επιφανείας και των περίπου 600 στελεχών από την πολυεθνική αρμάδα των χωρών, Γαλλία, Ηνωμένες Πολιτείες, Ηνωμένο Βασίλειο, της Ισπανίας, το έμπειρο και θαλασσοδαρμένο πλήρωμα της Ελληνικής φρεγάτας ΑΔΡΙΑΣ, ξεχώρισε κατά τις ασκήσεις σε όλες τις μορφές ναυτικού πολέμου.<br /><br />Αυτή πάντως η άσκηση συμπληρώνει την Ελληνική παρουσία σε όλο το εύρος της Μεσογείου, διότι όλες τις προηγούμενες ημέρες τα Ελληνικά φτερά μαζί με αυτά της Αιγύπτου και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων σκέπαζαν το νοτιοανατολικό τμήμα του FIR Αθηνών, στέλνοντας μηνύματα σταθερότητας και συμμαχικής ισχύος.<br /><br />Ο Κολοσσός του Αρχιπελάγους<br /><br />Το ίδιο μήνυμα εκπέμπουν και οι Εθνικές ασκήσεις στο Αρχιπέλαγος, όπως αυτή που έγινε στη Ρόδο με την επωνυμία «Κολοσσός». Με τμήματα του Στρατού Ξηράς να είναι οι πρωταγωνιστές αλλά και την πολύτιμη υποστήριξη από αέρος από την Πολεμική Αεροπορία και δια θαλάσσης το Πολεμικό Ναυτικό, δημιούργησαν συνθήκες μίνι «Παρμενίωνα» σ’ ένα από τα νησιά που έχει δεχτεί διαρκείς προκλήσεις.</div><div><br />Και στον «φάρο» του Νομού Έβρου μεταφέρεται την Παρασκευή το ενδιαφέρον, με τους Τούρκους να έχουν στρέψει ήδη το βλέμμα στην Αλεξανδρούπολη και την μεγάλη απόβαση των δυνάμεων των ΗΠΑ που στη συνέχεια θα προωθηθούν προς τα Βόρεια της Ευρώπης.<br /><br />Προτεραιότητα η Αλεξανδρούπολη<br /><br />Η παρουσία των Αμερικανών, ειδικά μετά την αναθεώρηση της αμυντικής συμφωνίας φαίνεται ότι έχει ενοχλήσει ιδιαίτερα την γείτονα που φαντάζεται κοινά τμήματα των δυο χωρών να ενεργούν κατά της Τουρκίας.<br /><br />Για τους Αμερικανούς η Αλεξανδρούπολη και το λιμάνι της πόλης, για το οποίο οι ΗΠΑ δαπάνησαν χρόνο και χρήμα ώστε να μπορεί να υποδεχτεί μεταφορικά πλοία μεγάλου εκτοπίσματος, είναι προτεραιότητα. <br />Σε λίγες ώρες οι εικόνες που θα κάνουν τον γύρο του κόσμου, με τα χιλιάδες μέσα των Αμερικανικών Ενόπλων Δυνάμεων που φτάνουν τις 2500, ανάμεσά τους άρματα μάχης, ελικόπτερα, επιθετικά/ μεταφορικά, οχήματα παντοδαπούς εδάφους καθώς και εκατοντάδες προσωπικού, συνθέτουν μια σημαντική εικόνα που επισφραγίζει την εμπιστοσύνη των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ελλάδα.<br /><br />Μάλιστα αξιόπιστες πηγές αναφέρουν ότι είναι η ένατη φορά που οι ΗΠΑ χρησιμοποιούν το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης για την μεταφορά δυνάμεών τους προς την Ευρώπη, προσπερνώντας έτσι τα στενά που διαχειρίζονται οι γείτονές μας. </div><div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /></div>

Στρατιωτική διπλωματία: Η Ελλάδα στο παίγνιο… Μεσόγειος-Αλεξανδρούπολη.

Τα σταθερά βήματα της στρατιωτικής διπλωματίας ξεδιπλώνονται μέσα από διαρκείς συνεργασίες που δεν έχουν σταματημό στην ευρύτερη περιοχή. Απ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η χαρτογράφηση του τουρκικού λόμπι στις ΗΠΑ – Ο βαθύς μηχανισμός, η παρασκηνιακή δράση, οι ομάδες πίεσης.

<a href="https://www.tovima.gr/wp-content/uploads/2021/12/03/TurkishAmericans4.jpg"><img height="346" src="https://www.tovima.gr/wp-content/uploads/2021/12/03/TurkishAmericans4-768x576.jpg" width="732" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Πώς δρουν οι οργανώσεις που προωθούν στην Αμερική τα συμφέροντα της Αγκυρας – Πώς προσεγγίζουν και επιχειρούν να επηρεάσουν τα μέλη του Κογκρέσου και τον Τύπο – Τι αναφέρει έκθεση του Μπεν Φρίμαν για την επιρροή αυτών των «ομάδων πίεσης»</span></h3><b>Μίχος Παναγιώτης</b><br />Την άνοιξη του 2019, η αμερικανική Επιτροπή Ενόπλων Υπηρεσιών (Armed Services) της Βουλής και η Επιτροπή Πιστώσεων (Appropriations) της Γερουσίας κατακλύστηκαν από επιστολές με όμοιο περιεχόμενο. «Η αγορά των S-400 δεν ήταν θέμα προτίμησης, αλλά ανάγκης» υπογραμμιζόταν, ενώ όλες εκτιμούσαν ότι πιθανή απομάκρυνση της Τουρκίας από το πρόγραμμα συμπαραγωγής των αεροσκαφών 5ης γενιάς F-35 «στερείται λογικής» και «βλάπτει τη συνολική αποτρεπτική ικανότητα του ΝΑΤΟ».<br /><br />Το παραπάνω στοιχείο αποτελεί ένα μικρό δείγμα της (συχνά παρασκηνιακής) δράσης του τουρκικού λόμπι στις ΗΠΑ. Παρά το ιστορικά χαμηλό βαρομετρικό στις σχέσεις Ουάσιγκτον – Αγκυρας και τις διαφωνίες σε μείζονα ζητήματα όπως οι S-400 και τα F-35, το δίκτυο που δρα προς υπεράσπιση των τουρκικών συμφερόντων εργάζεται αδιάκοπα και μεθοδικά προκειμένου να ανατρέψει, ή στην καλύτερη περίπτωση να περιορίσει, τις αρνητικές εξελίξεις για τη γειτονική χώρα. Με την εικόνα της Τουρκίας να βρίσκεται βέβαια στο ναδίρ σε ό,τι αφορά το Κογκρέσο, οι προσπάθειες αυτές δεν έχουν αποδώσει τα αναμενόμενα.<br /><br />Το ζήτημα της δράσης των ομάδων πίεσης προς όφελος των συμφερόντων της Αγκυρας πραγματεύεται εκτενώς ο Μπεν Φρίμαν από το ίδρυμα Πρωτοβουλία Διαφάνειας Επιρροής Εξωτερικού (FITI) στο κείμενο πολιτικής με τίτλο «Το τουρκικό λόμπι στις ΗΠΑ», που δημοσίευσε τον περασμένο Οκτώβριο η δεξαμενή σκέψης Center For International Policy. «Το 2020, το τουρκικό λόμπι στην Αμερική έδωσε πολλές μεγάλες μάχες και, σχεδόν σε κάθε περίπτωση, έχασε» επισημαίνει ο συγγραφέας.<br />Αριθμοί και επαφές<br /><br />Ο αμερικανικός Νόμος για την Εγγραφή Ξένων Πρακτόρων (FARA) επιβάλλει στους οργανισμούς αλλά και στους ιδιώτες που εργάζονται για ξένες χώρες να καταθέτουν εγγράφως και πλήρως τη δράση τους. Από τη διαδικασία προέκυψαν ενδιαφέροντα στοιχεία για την τουρκική δραστηριότητα.<br /><br />Το 2020, σύμφωνα με την ανάλυση, εγγράφηκαν στη FARA 11 οργανισμοί για λογαριασμό της Τουρκίας. Οι οργανώσεις αυτές ανέφεραν ότι πραγματοποίησαν 2.319 επαφές για λογαριασμό των πελατών τους. Επισήμως, το τουρκικό λόμπι πραγματοποίησε 568 συνεισφορές καμπάνιας, ύψους 526.177 δολαρίων, 17 αιρετοί αξιωματούχοι έλαβαν σχεδόν 37.000 δολάρια σε συνεισφορές από εταιρείες που είχαν έρθει σε επαφή μαζί τους, ενώ ένας γερουσιαστής έλαβε συνεισφορά στην εκστρατεία του την ίδια ημέρα που εταιρεία – για λογαριασμό της Τουρκίας – επικοινώνησε μαζί του.<br /><br />Δρώντες<br /><br />Πέντε εταιρείες πραγματοποίησαν τις περισσότερες «πολιτικές δραστηριότητες» για την Αγκυρα. Ξεχωρίζει η Mercury Public Affairs με 973 δράσεις, εκ των οποίων οι 405 αφορούσαν το Κογκρέσο και οι 371 τα μέσα ενημέρωσης. Ακολουθούν οι: Capitol Counsel, Venable, Greenberg Traurig και LB International Solutions.<br /><br />Οι Capitol Counsel, Venable και Greenberg Traurig είχαν ως αποκλειστικό επίκεντρο δράσης την άσκηση πίεσης σε μέλη του Κογκρέσου, εστιάζοντας κυρίως σε ζητήματα πώλησης όπλων. Τον Οκτώβριο του 2020, οι Mercury και Greenberg Traurig διέκοψαν τις σχέσεις τους με το τουρκικό κράτος, εξαιτίας των πιέσεων που δέχθηκαν από αμερικανοαρμένιους ακτιβιστές, μεσούσης της σύγκρουσης στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Η Capital Counsel τερμάτισε τις συμβάσεις της με την Τουρκία τον περασμένο Απρίλιο.<br /><br />Οι στόχοι<br /><br />Το αμερικανικό Κογκρέσο ήταν ο πρωταρχικός στόχος του τουρκικού λόμπι. Από τις 2.319 επίσημες επαφές, οι 1.701 έγιναν στα γραφεία του Κογκρέσου στην Βουλή και στη Γερουσία. «Αυτές οι προσπάθειες λόμπι επικεντρώθηκαν σε μεγάλο βαθμό σε μέλη επιτροπών που εμπλέκονται στη νομοθεσία που θα μπορούσαν να επηρεάσουν τις πωλήσεις όπλων των ΗΠΑ στην Τουρκία ή να οδηγήσουν στην επιβολή κυρώσεων» εξηγεί ο Φρίμαν. H Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής, η επιτροπή που είναι αρμόδια για τις πωλήσεις όπλων στην Τουρκία και η Επιτροπή Ενόπλων Υπηρεσιών της Βουλής δέχθηκαν τις περισσότερες «οχλήσεις». Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι οι λομπίστες επικοινώνησαν περισσότερο με τους Στιβ Σαμπότ, Ρότζερ Ουίκερ και Τοντ Γιανγκ. Επρόκειτο για τρία μέλη του Κογκρέσου που ήταν επικριτικά προς την Αγκυρα.<br /><br />Παράλληλα, σημειώνεται ότι ο επικεφαλής της μειοψηφίας της Βουλής των Αντιπροσώπων Κέβιν Μακάρθι και ο επικεφαλής της πλειοψηφίας της Γερουσίας Τσακ Σούμερ είναι αποδέκτες συνεισφορών από εταιρείες που εκπροσωπούν την Τουρκία. «Αυτό είναι ενδεικτικό ενός ευρύτερου μοτίβου στη βαθύτερη ανάλυση του λόμπι της Τουρκίας: τον ισχυρό συσχετισμό μεταξύ των πολιτικών με τους οποίους επικοινωνούν για λογαριασμό των τούρκων πελατών τους και των πολιτικών στους οποίους κάνουν δωρεές» τονίζει ο συγγραφέας.<br /><br />Τα μέσα ενημέρωσης ήταν ο δεύτερος στόχος, με 377 επίσημες καταγεγραμμένες επαφές. Οι λομπίστες ήρθαν σε επαφή με «New York Times» (83), Bloomberg (52), «Washington Post» (37), CNN (35) και «Wall Street Journal» (34). Πάνω από τις μισές επαφές έγιναν μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου.<br /><br />Ταυτόχρονα, επιχειρήθηκε η αποτροπή δημοσιευμάτων που θα έπλητταν την Τουρκία ή προσωπικά τον πρόεδρό της Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Σύμφωνα με την ανάλυση ξεχωρίζουν δύο περιπτώσεις: Η μία αφορά άρθρο των «New York Times» που ασκούσε κριτική στην τουρκική εξωτερική πολιτική την περίοδο Ερντογάν και η δεύτερη σχετίζεται με την αποκάλυψη ενός σκανδάλου στο οποίο μετείχε ο πρόεδρος του αμερικανοτουρκικού Επιχειρηματικού Συμβουλίου.<div><br />Δεξαμενές σκέψεις και Γκιουλέν<br /><br />Σημαντικό πεδίο δράσης του τουρκικού λόμπι είναι οι δεξαμενές σκέψης. Σε αυτόν τον τομέα η Αγκυρα έχει διαχρονικά επενδύσει πολλά χρήματα. Γνωρίζοντας τη λειτουργία των think tanks και το πόσο επηρεάζουν την αμερικανική εξωτερική πολιτική, οι λομπίστες πραγματοποίησαν 83 επαφές το περασμένο έτος. Το Ινστιτούτο Brookings και το German Marshall Marshall χρηματοδοτήθηκαν από την Τουρκική Ενωση Βιομηχανίας και Επιχειρήσεων (στα δύο ιδρύματα υπάρχουν προγράμματα για την Τουρκία), ενώ φορείς όπως το Κέντρο Εφαρμοσμένων Μελετών Τουρκίας (CATS), που αποτελεί ουσιαστικά πρόγραμμα που «τρέχει» το Γερμανικό Ινστιτούτο Διεθνών και Υποθέσεων Ασφάλειας (SWP), χρηματοδοτήθηκαν από άλλες τουρκικής προελεύσεως πηγές.<br /><br />Η έκδοση του ιμάμη Φετουλάχ Γκιουλέν (φωτογραφία), τον οποίο η Αγκυρα θεωρεί υπεύθυνο για την απόπειρα πραξικοπήματος του 2016, και η προσπάθεια καταγραφής των κουρδικών πολιτοφυλακών PYD – YPG ως τρομοκρατικών οργανώσεων και «σχετιζόμενων» με το ΡΚΚ, αποτελούν σημαντικό πεδίο δράσης των εταιρειών που εκπροσωπούν την Τουρκία στην άλλη άκρη του Ατλαντικού.<br /><br />Η Τουρκία, καταλήγει το κείμενο πολιτικής, ευελπιστεί ότι θα ανανεώσει την επιρροή της στις ΗΠΑ. Εάν, ωστόσο, δεν διορθωθεί η κατάσταση στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις, «η επιρροή της Αγκυρας στις Ηνωμένες Πολιτείες πιθανότητα θα παραμείνει οριακή, στην καλύτερη περίπτωση».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tovima.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η χαρτογράφηση του τουρκικού λόμπι στις ΗΠΑ – Ο βαθύς μηχανισμός, η παρασκηνιακή δράση, οι ομάδες πίεσης.

Πώς δρουν οι οργανώσεις που προωθούν στην Αμερική τα συμφέροντα της Αγκυρας – Πώς προσεγγίζουν και επιχειρούν να επηρεάσουν τα μέλη του Κογκ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ελλάδα διαθέτει εξαιρετικά ισχυρά “επιχειρήματα” για να “πείσει” τους Τούρκους… πως θα το μετανιώσουν

<a href="https://cdn.sofokleousin.gr/sites/default/files/styles/node_full/public/2020-07/ellada-tourkia-f16.jpg?itok=DDHBwgvk" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="420" data-original-width="740" height="420" src="https://cdn.sofokleousin.gr/sites/default/files/styles/node_full/public/2020-07/ellada-tourkia-f16.jpg?itok=DDHBwgvk" width="740" /></a><br /><br /><div>Του<b> ΖΑΧΑΡΙΑ Β. ΜΙΧΑ*</b></div><div>Οι εξελίξεις στην περιοχή κινούνται πλέον με μεγάλη ταχύτητα. Με επίκεντρο την οικονομική κρίση στην Τουρκία που… μετατρέπει το καθεστώς Ερντογάν σε αρκούντως νευρικό και απρόβλεπτο, η Ελλάδα έχει κάθε λόγο να προβληματίζεται πως θα αποτρέψει το χειρότερο σενάριο. το να καταφύγει η Άγκυρα σε έναν τυχοδιωκτισμό, χρησιμοποιώντας το στρατιωτικό εργαλείο, με στόχο τη δημιουργία τετελεσμένων.<br /><br />Αυτά τα τετελεσμένα, λογικά θα επιδιώκουν, κατά κύριο λόγο να βοηθήσουν τον Ερντογάν στον αποπροσανατολισμό της τουρκικής κοινής γνώμης από την οικονομική κρίση διά της αφύπνισης των ισχυρών εθνικιστικών αντανακλαστικών της. Αναλόγως της περιοχής ή του σημείου που θα επιλεγόταν για “υπερθέρμανση”, η Τουρκία θα μπορούσε να συνδυάσει και την επιθυμία ενεργητικής αμφισβήτησης των δραστηριοτήτων των ExxonMobil και QatarPetroleum στην κυπριακή ΑΟΖ. Σε περίπτωση αποτυχίας της Ελλάδας να αποτρέψει ενδεχόμενη τουρκική ενέργεια, η Τουρκία θα ενίσχυε το μήνυμα ότι είναι “αναντικατάστατη” για το ΝΑΤΟ κι ότι οι Αμερικανοί τελευταία ποντάρουν στην περιοχή σε “λάθος σύμμαχο”, στην Ελλάδα.<br /><br />Ας δούμε όμως πιο συστηματικά τη μεγάλη εικόνα, ώστε να οδηγηθούμε σε ασφαλές συμπέρασμα για τον τρόπο με τον οποίο πρέπει η Ελλάδα να αντιδράσει, προκειμένου να αποτρέψει ενδεχόμενες επιθετικές κινήσεις εκ μέρους της Τουρκίας. Οι εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή μοιάζουν να είναι υποενότητα της αστάθειας που παρατηρείται σε άλλες περιοχές του πλανήτη, όπως στην Ασία-Ειρηνικό. Αυτό όχι μόνο διότι εμπλέκονται ΗΠΑ, Ρωσία και Κίνα, αλλά και διότι η Τουρκία μιμείται σταθερά τη συμπεριφορά τους, επιχειρώντας να επιβληθεί ως περιφερειακή υπερδύναμη.<br /><br />Υπάρχουν, όμως, και αποδείξεις σύνδεσης από την πλευρά των πρωταγωνιστών. Η ανάπτυξη ΝΑΤΟϊκών στρατευμάτων στα σύνορα της Ρωσίας με τη δικαιολογία των ετήσιων συμμαχικών εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων, προφανώς έπαιξε ρόλο στην πρόσφατη αναφορά του Πούτιν περί πρόθεσης αποτροπής της εξάπλωσης του ΝΑΤΟ στην Ανατολή. Συνέπεσε δε με ιαπωνικές αναφορές ότι η χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου δεν θα παρακολουθήσει παθητικά ενδεχόμενη επιθετική ενέργεια της Κίνας κατά της Ταϊβάν.<br /><br />Άρα, πρόκειται για μια έμμεση ρωσική χειρονομία χαλαρής έστω στήριξης του Πεκίνου, το οποίο με τη σειρά του σταθμίζει την πολιτική του στις άλλες γεωπολιτικές περιφέρειες ρωσικού ενδιαφέροντος. Διότι η σύνδεση των μετώπων σημαίνει ότι η σκόπιμη άνοδος της θερμοκρασίας στα σύνορα Ρωσίας-Ουκρανίας, όπου η Μόσχα διατηρεί λόγω εγγύτητας τακτικό πλεονέκτημα, μπορεί να έχει αποτρεπτικό αποτέλεσμα σε ενδεχόμενη κλιμάκωση της έντασης ανάμεσα σε ΗΠΑ και Κίνα στην περιοχή Ασίας-Ειρηνικού.<br /><br />Η Τουρκία αντιγράφει σταθερά την κινεζική στρατηγική στη Νότια Σινική Θάλασσα, επιδιώκοντας έμπρακτα, με όχημα τη θεωρία της “Γαλάζιας Πατρίδας” (Mavi Vatan) να ελέγξει την περιοχή σε βάρος όλων των μικροτέρου μεγέθους δυνάμεων της Ανατολικής Μεσογείου. Στην προσπάθειά της αυτή, επίσης σταθερά τα τελευταία χρόνια, επιδιώκει να επωφεληθεί από τον ανταγωνισμό ΗΠΑ-Ρωσίας, παρότι τυπικά παραμένει μέλος του ΝΑΤΟ που ως βασική ή και αποκλειστική προτεραιότητα έχει την ανάσχεση της Ρωσίας. Παράλληλα φροντίζει να διατηρεί χαμηλά τη θερμοκρασία στις σχέσεις της με το Πεκίνο, αν και η έξαρση του Παντουρκισμού (πρόσφατο δείγμα ο χάρτης-δώρο του ακροδεξιού υπερεθνικιστή Μπαχτσελί στον Ερντογάν) ενοχλεί τους Κινέζους, εξαιτίας της εστίας τριβής με τους τουρκογενείς Ουιγούρους της κινεζικής επαρχίας Σινγιάνγκ.<br /><br />Θετικά vs. αρνητικά της παρουσίας ΗΠΑ στην Αλεξανδρούπολη<div><br />Η Ελλάδα, από την πλευρά της, αντιμετωπίζει ένα δυσεπίλυτο πρόβλημα εξωτερικής πολιτικής, παρότι η στρατηγική της δεν προβλέπει ενεργητική εκμετάλλευση των ανταγωνισμών Ουάσιγκτον-Μόσχας. Όμως, η διέλευση των ΝΑΤΟϊκών δυνάμεων από την περιοχή της Αλεξανδρούπολης, συνεπεία της αναπροσαρμογής των επιχειρησιακών σχεδίων της Συμμαχίας μετά τη θεαματική αύξηση της παρουσίας αμερικανικών δυνάμεων σε ελληνικό έδαφος, δημιουργεί εκ των πραγμάτων ένταση στις σχέσεις με τη Μόσχα.<br /><br />Η κατάσταση αυτή προφανώς οδηγεί την ελληνική πλευρά στην ανάγκη αποστολής μηνυμάτων στο Κρεμλίνο, σε μια προσπάθεια αιτιολόγησης της έμμεσης ελληνικής συμμετοχής. Πρώτον, λόγω ότι η Ελλάδα είναι μέλος του ΝΑΤΟ. Δεύτερον, λόγω της ανάγκης για ενίσχυση της ελληνικής αποτροπής απέναντι στην τουρκική επιθετικότητα. Η παρουσία αμερικανικών δυνάμεων στην ευαίσθητη χερσαία περιοχή του Έβρου εκ των πραγμάτων λειτουργεί αποτρεπτικά σε ενδεχόμενο τουρκικό τυχοδιωκτισμό.<br /><br />Η προσπάθεια αυτή της ελληνικής διπλωματίας υπηρετείται και με την αύξηση των επαφών με τη Μόσχα, με αποκορύφωμα την προγραμματισμένη επίσκεψη εκεί του πρωθυπουργού στις αρχές Δεκεμβρίου. Η Μόσχα κατανοεί το περιοριστικό για την Ελλάδα “συμμαχικό πλαίσιο”, αλλά είναι φυσιολογικό να χρησιμοποιεί τις εξελίξεις για να πιέσει την Αθήνα, σε συνδυασμό με την αναμφισβήτητη αξία που έχει η Ρωσία στο πλαίσιο της ελληνικής αποτρεπτικής στρατηγικής απέναντι στην Τουρκία.<br /><br />Η εικόνα καθίσταται ακόμα πιο περίπλοκη, καθώς η συγκέντρωση στρατευμάτων στα σύνορα Ουκρανίας-Ρωσίας και η αναγνώριση της ρωσικής κυριαρχίας στην Κριμαία από τη Λευκορωσία, επιβαρύνει έτι περαιτέρω την κατάσταση. Δεν είναι σαφές εάν οι επαφές των υπουργών Εξωτερικών ΗΠΑ και Ρωσίας θα οδηγήσουν σε αποκλιμάκωση.<br /><br />Η Ρωσία “διαβάζει” πίσω από την κλιμάκωση τη σκόπιμη προώθηση της αντιρωσικής ατζέντας των Δημοκρατικών στις ΗΠΑ, η οποία εξουδετερώνει βραχυπρόθεσμα κάθε φωνή λογικής στην Ουάσιγκτον για την ενεργητική αναζήτηση τρόπου αποκλιμάκωσης στις σχέσεις με τη Μόσχα. Επειδή, όμως, ο ρυθμός συγκέντρωσης δυνάμεων είναι αρκούντως ανησυχητικός, εγείρονται εύλογες ανησυχίες για την οπτική τόσο των Αμερικανών όσο και των Ρώσων για τη σταθερότητα στην Ουκρανία.<br /><br />Η Μόσχα διαπιστώνει ότι οι ΗΠΑ επιδιώκουν ταχεία “κατοχύρωση θέσεων” εντός της Ουκρανίας. Στην Ελλάδα θα έπρεπε το δεδομένο αυτό να θυμίζει λίγο την περίπτωση της βεβιασμένης εισόδου των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ. Ακόμα και σε περίπτωση διάλυσης της χώρας, οι συμμαχικές δυνάμεις θα έπαιζαν καθοριστικό ρόλο στην αποτροπή των δυσμενέστερων σεναρίων, μίας νέας ανάφλεξης στη Βαλκανική. Ισχύει άραγε κάτι παρόμοιο και στην περίπτωση της Ουκρανίας; Οι δυο πλευρές έχουν “Σχέδιο Β” σε περίπτωση εκτροπής; Η έντονη στρατιωτική παρουσία, πάντως, μπορεί να λειτουργήσει ως επιταχυντής του σεναρίου αποσταθεροποίησης. Διότι άλλες είναι οι εμπλεκόμενες δυνάμεις στα Βαλκάνια και άλλες στην αυλή της Ρωσίας.<br /><br />Σ’ αυτό το μέτωπο υπάρχει ένα κρίσιμο ζήτημα που δεν φαίνεται να απασχολεί πολλούς. Η Δύση επιμένει να επιβάλει στη Ρωσία έναν “εξαμερικανισμό” της Ουκρανίας. Εάν, όμως, ασκηθεί υπερβολική πίεση στη Μόσχα, πώς μπορεί να αποκλειστεί μια ρωσική επιθετική ενέργεια; Πέραν του ότι θα επιτρέψει στην Τουρκία να συνεχίζει να παίζει το παιχνίδι του “επιτήδειου ανεξάρτητου”, πιθανόν να πλήξει καθοριστικά και την ευρωπαϊκή ενεργειακή ασφάλεια.<br /><br />Όταν εθνικές και συμμαχικές προτεραιότητες δεν ευθυγραμμίζονται απολύτως<br />Η ελληνική διπλωματία καλείται να ισορροπήσει σε ένα τεντωμένο σκοινί. Σε κάθε επαφή που πραγματοποιεί οφείλει να ξεκαθαρίζει ότι πρωταρχική της μέριμνα είναι η διασφάλιση της κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας. Με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Σε διπλωματικό επίπεδο προηγούνται οι εθνικές από τις συμμαχικές προτεραιότητες, οι οποίες δεν είναι ανεκτό να ανταγωνίζονται μεταξύ τους.<br /><br />Στο στρατιωτικό πεδίο, τα ομολογημένα από τους ίδιους τους Τούρκους επιτελείς προβλήματα στις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις, λογικά αποτρέπουν τον Ερντογάν από την αναζήτηση πολιτικού διεξόδου, μέσω ενός στρατιωτικού τυχοδιωκτισμού. Για να διασφαλιστεί, όμως, ότι δεν θα κάνει το σφάλμα να ποντάρει σε μια “εύκολη νίκη”, η ελληνική αποτρεπτική ρητορική πρέπει να καταστεί συγκεκριμένη και εξαιρετικά σαφής.<br /><br />Πρέπει να ξεκαθαριστεί προς την τουρκική πλευρά και προς κάθε ενδιαφερόμενο ότι δεν θα πρέπει να ποντάρουν στη συνήθη “πολιτισμένη” αντιμετώπιση ενδεχόμενης κρίσης εκ μέρους της Ελλάδας. Η περιοχή βρίσκεται σε μετάβαση και τα περιθώρια είναι από στενά έως ασφυκτικά. Εάν η Ελλάδα, με σταθερότητα και πειστικότητα, επιδείξει στρατιωτικά την ετοιμότητα και πολιτικά τη βούληση να μην “προσαρμοστεί” σε ενδεχόμενο τετελεσμένο, στην Άγκυρα θα σκεφτούν πολλές φορές πριν αποτολμήσουν οτιδήποτε, δεδομένου ότι η κατάσταση που επικρατεί και στο εσωτερικό της Τουρκίας και στην περιοχή μπορεί να μετατρέψει έναν τουρκικό τυχοδιωκτισμό σε μπούμεραγκ.</div><div><br /></div><div><b><i>*Διευθυντής Μελετών στο Ινστιτούτο Αναλύσεων Ασφάλειας και Άμυνας – ΙΑΑΑ/ISDA</i></b><br /><br />πηγή<br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /></div>

Η Ελλάδα διαθέτει εξαιρετικά ισχυρά “επιχειρήματα” για να “πείσει” τους Τούρκους… πως θα το μετανιώσουν

Του ΖΑΧΑΡΙΑ Β. ΜΙΧΑ* Οι εξελίξεις στην περιοχή κινούνται πλέον με μεγάλη ταχύτητα. Με επίκεντρο την οικονομική κρίση στην Τουρκία που… μετα...

Διαβάστε την συνέχεια