Το γεωστρατηγικό τοπίο ευνοεί τον Ερντογάν, αλλά ο χρόνος δουλεύει εναντίον του

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEinW6PMFfjILlbF1Y9cwAQScXyutBqNRIq7ldxS-AK4qtcF427cAdOvxv37xReqVhxTs8PuQOqSByArEs4hP2M9Qf0MaRAJ8vgc0FDYWpHo1fYwz9lblZr-hSAIfBrbr4wuFsINQviHAe4/s1600/syria-kourdoi.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEinW6PMFfjILlbF1Y9cwAQScXyutBqNRIq7ldxS-AK4qtcF427cAdOvxv37xReqVhxTs8PuQOqSByArEs4hP2M9Qf0MaRAJ8vgc0FDYWpHo1fYwz9lblZr-hSAIfBrbr4wuFsINQviHAe4/s640/syria-kourdoi.png" width="640" /></a></div> <br /> <b>Σταύρος Λυγερός</b><br /> Για να κατανοηθούν οι κινήσεις της Άγκυρας όλο αυτό το διάστημα, πρέπει να ληφθούν υπόψη δύο παράγοντες: Πρώτον, ότι το γεωστρατηγικό τοπίο αφήνει χώρο στην επιθετικότητά του. Δεύτερον, ότι --ειδικά μετά την απόπειρα πραξικοπήματος του 2016-- ο Ερντογάν θεώρησε ότι στο πλαίσιο της κυοφορούμενης νέας τάξης πραγμάτων στην περιοχή μεθοδεύεται και ο δυνάμει ακρωτηριασμός της Τουρκίας. <br /> <br /> Είναι ξεκάθαρο, άλλωστε, πως το Κουρδικό Ζήτημα έχει για τα καλά μπει στη γεωπολιτική ατζέντα και είναι μάλλον απίθανο να διαγραφεί. Το γεγονός ότι το Ισραήλ έχει αναφανδόν ταχθεί υπέρ της ίδρυσης και αναγνώρισης κουρδικού κράτους είναι μία ένδειξη και για τον προσανατολισμό του αμερικανικού βαθέος κράτους. Μπορεί ο πρόεδρος Τραμπ να αντιστέκεται, αλλά δεν θα μπορεί για πολύ ακόμα.<br /> <br /> Πριν από το αποτυχημένο πραξικόπημα, ο Ερντογάν δεν περιοριζόταν στη νεοοθωμανική ρητορική του Νταβούτογλου πως η Τουρκία πρέπει να ενδιαφέρεται για τους "αδελφούς" της στον ευρύτερο μουσουλμανικό-σουνιτικό κόσμο. Ούτε έμεινε στη δήλωση πως «Τουρκία δεν είναι μόνο η Τουρκία». Έχει κάνει ένα κρίσιμο βήμα παραπέρα. Όπως είπε το 2017, «όταν αλλάζουν τα πάντα, δεν μπορούμε να βρισκόμαστε στο σημείο που βρεθήκαμε τότε», δηλαδή στα σύνορα που χάραξε η συνθήκη της Λωζάννης.<br /> <br /> Και για να μην αφήσει καμία αμφιβολία για το τι εννοεί, μιλώντας στους υπουργούς του είχε πει τα εξής αποκαλυπτικά αναφερόμενος στη νέα ιστορική φάση: «η Τουρκία ή θα χάσει, ή θα κερδίσει εδάφη», προσθέτοντας ότι ο ίδιος είναι αποφασισμένος να αγωνισθεί για να κερδίσει εδάφη. Κι αυτό ακριβώς κάνει όλο αυτό το διάστημα τόσο στη Συρία όσο και στην κυπριακή ΑΟΖ, αλλά προσεχώς και στο ελλαδοτουρκικό μέτωπο. <br /> <br /> Μέχρι στιγμής, μάλιστα, το κάνει με επιτυχία, επειδή οι μεγάλες δυνάμεις δεν ανάβουν στον Ερντογάν "κόκκινο φως". Στις ΗΠΑ είναι δεδομένη η αντίθεση του Τραμπ με το Κογκρέσο και το βαθύ κράτος σχετικά με τους Κούρδους, αλλά και οι δύο πλευρές ελπίζουν ακόμα ότι θα επαναφέρουν την Τουρκία στο "δυτικό μαντρί". Άρα, ακόμα και όσοι προωθούν κυρώσεις εναντίον του καθεστώτος Ερντογάν δεν είναι έτοιμοι να ωθήσουν τις διμερείς σχέσεις σε ρήξη, γεγονός που ο Τούρκος πρόεδρος αξιοποιεί στο έπακρο.<br /> <br /> Το γεωστρατηγικό τοπίο <br /> <br /> Από την πλευρά της, η ΕΕ, ως ένωση, παραμένει στρατιωτικά "νάνος" και πολιτικά κατακερματισμένη και αδύναμη, με αποτέλεσμα ουσιαστικά να παραμένει θεατής. Προφανώς καταδικάζει την εισβολή και ορισμένες μεγάλες χώρες-μέλη απαγόρευσαν και την πώληση όπλων στην Τουρκία. Αυτό, ωστόσο, δεν πρόκειται να επηρεάσει για το επόμενο διάστημα τη μαχητική ικανότητα του τουρκικού στρατού. Άρα, δεν συνιστά αποτελεσματική κίνηση. <br /> <br /> Από την πλευρά της, η Ρωσία, παρά τις επιφυλάξεις της και τα αντικρουόμενα συμφέροντα που έχει με την Άγκυρα στη Συρία, κρίνει ότι το μείζον είναι να αποσπάσει την Τουρκία από το δυτικό στρατόπεδο. Εκτός αυτού, τη συμφέρει να στριμωχτούν οι Κούρδοι από τον τουρκικό στρατό. Ειδικά τώρα που η Ουάσιγκτον τους άφησε απροστάτευτους, είναι πιθανόν οι Κούρδοι να στραφούν προς το καθεστώς Άσαντ για να επιβιώσουν. <br /> <br /> Ήδη, όπως αναφέρουν οι τελευταίες πληροφορίες, οι Κούρδοι συμφώνησαν να παραδώσουν στον στρατό του Άσαντ την παραμεθόρια περιοχή μεταξύ των πόλεων Μανμπίτζ (δυτικά του Ευφράτη) και Κομπάνι (ανατολικά του Ευφράτη). Αυτό σημαίνει ότι ακυρώνεται ο στόχος του Ερντογάν να αποκτήσει τον έλεγχο όλης της παραμεθόριας συριακής ζώνης νοτίως των συνόρων με την Τουρκία. Εκτός κι αν --μάλλον απίθανο-- ο τουρκικός στρατός στραφεί και εναντίον του συριακού στρατού, οπότε θα έχουμε άλλου τύπου εμπλοκές. <br /> <br /> Αλλά και οι δυνάμεις της περιοχής παραμένουν μάλλον αμήχανες και πάντως "παγωμένες". Αποφεύγουν να εμπλακούν σε μία σύγκρουση που τις αφορά, αλλά δεν είναι με τη στενή έννοια δική τους υπόθεση. Αυτό αφορά κυρίως το Ισραήλ και την Αίγυπτο. Ναι μεν είναι απέναντι στον Ερντογάν και θεωρούν βλαπτική για τα συμφέροντά τους την ενίσχυση της Τουρκίας, αλλά δεν είναι --τουλάχιστον προς το παρόν-- διατεθειμένες να εμπλακούν πέρα από το πολιτικό-διπλωματικό πλαίσιο. <br /> <br /> Το ίδιο ισχύει και για το Ιράν, το οποίο έχει ζωτικά συμφέροντα και στρατιωτική παρουσία στη Συρία. Περιορίσθηκε σε πολιτική καταδίκη, αλλά δεν έχει λόγο να εμπλακεί ενόπλως για να σώσει τους Κούρδους. Πρώτον, επειδή έχει και το ίδιο πρόβλημα με την πολυπληθή κουρδική μειονότητα στη βορειοδυτική επικράτειά του. Δεύτερον, επειδή κι αυτό θέλει να δημιουργήσει ρήγμα στις σχέσεις των Κούρδων με τις ΗΠΑ και να τους στρέψει προς τη Δαμασκό. Τρίτον, επειδή αυτή την περίοδο, όπως και η Μόσχα, παρά τις διαφορές συμπλέει με την Άγκυρα. <br /> <br /> Ο χρόνος δουλεύει σε βάρος του Ερντογάν <br /> <br /> Έτσι όπως διαμορφώνεται το γεωστρατηγικό τοπίο στην ευρύτερη περιοχή, ο Ερντογάν δεν έχει να φοβάται στρατιωτική παρέμβαση τρίτου στον πόλεμο που διεξάγει εναντίον των Κούρδων στη βορειοανατολική Συρία. Ο χρόνος, ωστόσο, θα αρχίσει να δουλεύει εναντίον του εάν η επιχείρηση δεν ολοκληρώσει σύντομα, στις επόμενες εβδομάδες, τον αντικειμενικό στόχο της. <br /> <br /> Με άλλα λόγια, εάν οι Κούρδοι καταφέρουν να αντισταθούν και παραλλήλως εάν επιδοθούν σε παρατεταμένο ανταρτοπόλεμο φθοράς των εισβολέων, η "Πηγή Ειρήνης" είναι πολύ πιθανόν να μετατραπεί σε στρατιωτικό και κατ' επέκταση και σε πολιτικό-διπλωματικό μπούμεραγκ. Θα πρέπει να θεωρείται δεδομένο πως τόσο οι μεγάλες δυνάμεις, όσο και οι δυνάμεις της περιοχής θα στραφούν εναντίον της Τουρκίας με πολύ μεγαλύτερη ένταση. <br /> <br /> Για τον Ερντογάν η επίσκεψη στην Ουάσιγκτον στα μέσα Νοεμβρίου είναι ένα χρονικό ορόσημο. Μέχρι τότε πρέπει να έχει τελειώσει το στρατιωτικό σκέλος της εισβολής, ώστε να διαπραγματευθεί με τον Τραμπ τους όρους της νέας τάξης πραγμάτων στη βορειοανατολική Συρία. Το κλίμα είναι ήδη πολύ βαρύ για την Άγκυρα τόσο στο Κογκρέσο όσο και στο κατεστημένο της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής. Εάν, όμως, η εισβολή δεν έχει ολοκληρωθεί και οι Κούρδοι συνεχίζουν να αντιστέκονται, πιθανότατα ο Τούρκος πρόεδρος θα βρεθεί σε πολύ δυσχερή θέση...<br /> <br /> <a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Το γεωστρατηγικό τοπίο ευνοεί τον Ερντογάν, αλλά ο χρόνος δουλεύει εναντίον του

Σταύρος Λυγερός Για να κατανοηθούν οι κινήσεις της Άγκυρας όλο αυτό το διάστημα, πρέπει να ληφθούν υπόψη δύο παράγοντες: Πρώτον, ότι το ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ρωσία, Ερντογάν, Κομπάνι, Μανμπίτζ… Σύγκρουση Τουρκίας – Συρίας;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjSyCZ5ZCRwmmNEMO6FoNMOoSB_wHfP1e7jwRWaWF-IVkHiXeNcQWg4PELw9Elxfz9wj8yYvQI8kTFvM4yHu6NwSdJrQOZni0PWqt3eJF1Fz4HBihBUFOw4HiS6430tjgD8r8oq8Fvxfu0/s1600/TURKISH-ARMY-SYRIA.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="777" height="328" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjSyCZ5ZCRwmmNEMO6FoNMOoSB_wHfP1e7jwRWaWF-IVkHiXeNcQWg4PELw9Elxfz9wj8yYvQI8kTFvM4yHu6NwSdJrQOZni0PWqt3eJF1Fz4HBihBUFOw4HiS6430tjgD8r8oq8Fvxfu0/s640/TURKISH-ARMY-SYRIA.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε σήμερα ότι δεν νομίζει πως θα υπάρξουν οποιαδήποτε προβλήματα στο Κομπάνι της Συρίας μετά την ανάπτυξη συριακών στρατευμάτων στα σύνορα και προσέθεσε πως ο Ρώσος ομόλογός του Βλαντίμιρ Πούτιν έχει δείξει μια «θετική προσέγγιση». <br /> <br /> Νωρίτερα σήμερα, συριακά στρατεύματα εισήλθαν στην πόλη Τελ Τάμερ στη βορειοανατολική Συρία, σύμφωνα με κρατικά ΜΜΕ, μετά τη συμφωνία στην οποία κατέληξε η Δαμασκός με τις υπό κουρδική ηγεσία δυνάμεις στην περιοχή να αναπτύξει στρατεύματα στον τομέα ως απάντηση στην επίθεση της Τουρκίας. <br /> <br /> Μιλώντας στους δημοσιογράφους πριν από μια επίσκεψη στο Αζερμπαϊτζάν, ο Ερντογάν είπε πως η Τουρκία θα εφαρμόσει τα σχέδιά της για την πόλη Μάνμπιτζ της βόρειας Συρίας και θα εγκαταστήσει εκεί Άραβες. Ο Τούρκος πρόεδρος χαρακτήρισε επίσης θετικό βήμα την κίνηση των ΗΠΑ να αποσύρουν περίπου 1.000 στρατιώτες από τη βόρεια Συρία. <br /> <br /> Στο μεταξύ, υψηλόβαθμος Ρώσος κοινοβουλευτικός δήλωσε σήμερα πως η Τουρκία δεν σχεδιάζει να καταλάβει συριακό έδαφος με τη βία και άρα δεν υπάρχει σοβαρός κίνδυνος για μια ανοικτή τουρκο-συριακή διαμάχη, σύμφωνα με το πρακτορείο ειδήσεων RIA. Ο βουλευτής, ο Κονσταντίν Κοσάτσεφ, έκανε το σχόλιο αυτό μετά τη χθεσινή ανακοίνωση των ΗΠΑ ότι θα αποσύρουν τα εναπομείναντα στρατεύματά τους από τη βόρεια Συρία λόγω της επέκτασης της τουρκικής στρατιωτικής επίθεσης εκεί. Η Ρωσία είναι στενός σύμμαχος του Σύρου προέδρου Μπασάρ αλ-Άσαντ. <br /> <br /> Στο μεταξύ σε συμφωνία κατέληξαν, χθες, οι Αρχές των Κούρδων στη βόρεια Συρία με τη συριακή κυβέρνηση στη Δαμασκό για την ανάπτυξη συριακών στρατευμάτων κατά μήκος των συνόρων με την Τουρκία, εν μέσω της τουρκικής στρατιωτικής επιχείρησης. «Για να αποφευχθεί και να απωθηθεί αυτή η επίθεση, επιτεύχθηκε συμφωνία με τη συριακή κυβέρνηση για την προστασία των συνόρων και της κυριαρχίας της Συρίας. <br /> <br /> Ο συριακός στρατός θα εισέλθει (στις ελεγχόμενες από Κούρδους περιοχές) και θα αναπτύξει στρατεύματα κατά μήκος όλων των συρο-τουρκικών συνόρων προκειμένου να βοηθήσει (τις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις [SDF] υπό τους Κούρδους) να απωθήσουν αυτή την επίθεση και να απελευθερώσουν περιοχές που έχει καταλάβει ο τουρκικός στρατός και οι σύμμαχοί του», σημείωναν σε ανακοίνωσή τους οι Αρχές των Κούρδων. <br /> <br /> Σύμβουλος Ερντογάν: Πιθανή μία ένοπλη αντιπαράθεση μεταξύ Συρίας και Τουρκίας <br /> <br /> Όπως αναφέρεται ακόμη στην ανακοίνωση, η συμφωνία στοχεύει στην «απελευθέρωση και άλλων πόλεων της Συρίας που έχει καταλάβει η Τουρκία, συμπεριλαμβανομένου του Αφρίν». Ο σύμβουλος του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, Γιασίν Ακτάι, δήλωσε ότι ο τουρκικός στρατός θα αντισταθεί σε περίπτωση στρατιωτικής αντιπαράθεσης στη βόρεια Συρία. Σύμφωνα με τον ίδιο, η στρατιωτική αντιπαράθεση μεταξύ των δύο στρατών στην περιοχή δεν μπορεί να αποκλειστεί. <br /> <br /> Σύμφωνα με τις πληροφορίες που μεταδίδουν τα συριακά ΜΜΕ, ο συριακός στρατός έχει αναπτυχθεί στην πόλη Τελ Ταμέρ στα βορειοανατολικά της χώρας, ενώ προηγούμενες πληροφορίες ανέφεραν ότι ο συριακός στρατός εισήλθε στην πόλη Τάμπκα της επαρχίας Ράκκα. Υπενθυμίζεται ότι την περασμένη Τετάρτη, η Τουρκία ξεκίνησε τη στρατιωτική επιχείρηση στη βόρεια Συρία, με στόχο όπως έχει δηλώσει η Άγκυρα, την εκκαθάριση τρομοκρατών από τα σύνορα Τουρκίας – Συρίας.<br /> <br /> <a href="https://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ρωσία, Ερντογάν, Κομπάνι, Μανμπίτζ… Σύγκρουση Τουρκίας – Συρίας;

Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε σήμερα ότι δεν νομίζει πως θα υπάρξουν οποιαδήποτε προβλήματα στο Κομπάνι της Συρίας μετά...

Διαβάστε την συνέχεια

“Η επιχείρηση στην Συρία θα καταλήξει σε καταστροφή για την Τουρκία…”

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh_alnS78jeuD6NnRdEss5H-QDbGhEKjkhn0-QBxdlTZDM1IvQ_taFtQHQnMLo6l3Ol8J-n_v7QdEWhV-vt55i5hn4gIPe4P4wE9hv1f0RQLwMTaxdCuUQENpRZC7OQf4ZeoJzgIDvOMg8/s1600/turkish-army-tanks.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="790" height="324" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh_alnS78jeuD6NnRdEss5H-QDbGhEKjkhn0-QBxdlTZDM1IvQ_taFtQHQnMLo6l3Ol8J-n_v7QdEWhV-vt55i5hn4gIPe4P4wE9hv1f0RQLwMTaxdCuUQENpRZC7OQf4ZeoJzgIDvOMg8/s640/turkish-army-tanks.jpg" width="640" /></a></div> <br /> “Οι Κούρδοι προσφέρουν εδώ και καιρό στη Δαμασκό μια σειρά συμβιβαστικών μέτρων, συμπεριλαμβανομένου της μετακίνησης του συριακού στρατού στα συνοριακά φυλάκια. Και σε αυτή την περίπτωση, μπορούμε να πούμε ότι ουδέν κακόν αμιγές καλού”, δήλωσε ο Ρώσος πολιτικός αναλυτής Σεμιόν Μπαγκντασάροφ στην εφημερίδα VZGLYAD, σχολιάζοντας τη συμφωνία μεταξύ της Κουρδικής Αυτόνομης Διοίκησης και της Δαμασκού για την ανάπτυξη των συριακών στρατευμάτων κατά μήκος των συνόρων με την Τουρκία. <br /> <br /> “Δεν χρειάζεται πλέον να εξετάσουμε πώς η Τουρκία θα συνεχίζει να καταβροχθίζει απλώς τετραγωνικά χιλιόμετρα της συριακής επικράτειας. Ως εκ τούτου, οι Κούρδοι έκαναν το σωστό, απευθύνοντας στη συριακή κυβέρνηση έκκληση για βοήθεια. Και η Δαμασκός έκανε το ορθό, συμφωνώντας με τους Κούρδους για τους όρους. Κάλλιο αργά παρά ποτέ », δήλωσε ο Μπαγκντασάροφ, διευθυντής του Κέντρου Μελετών της Μέσης Ανατολής και της Κεντρικής Ασίας. <br /> <br /> Ο αναλυτής σχολίασε και τη δήλωση του Συμβούλου του Προέδρου της Τουρκίας, Γιασίν Ακτάι, ο οποίος δεν απέκλεισε μια σύγκρουση μεταξύ του τουρκικού στρατού και του Συρίας. “Εάν ο τουρκικός στρατός συνεχίσει εντός της συριακής επικράτειας, οι συγκρούσεις είναι πολύ πιθανές. Επιπλέον, θα είναι εξαιρετικά δύσκολο για τους Τούρκους να ενεργήσουν εναντίον του συριακού στρατού και των Κούρδων ταυτόχρονα “, ανέφερε ο εμπειρογνώμονας. <br /> <br /> Υπενθύμισε ότι τα τουρκικά στρατεύματα, με απόλυτη υπεροχή σε αριθμό και αεροπορική υποστήριξη, κατά τη διάρκεια της επιχείρησης “Κλάδος Ελαίας”, ” κατέλαβαν μόλις 18 χιλιόμετρα σε τρεις εβδομάδες, έχοντας σημαντικές απώλειες”. <br /> <br /> “Και τώρα, που ο στρατός του Άσαντ θα είναι ενωμένος με τους Κούρδους, για τους Τούρκους, όλο αυτό μπορεί να τελειώσει καταστροφικά. Και σε αυτή την περίπτωση, η Δαμασκός θα αρχίσει να σκέφτεται την απελευθέρωση και των άλλων εδαφών που έχουν καταλάβει τα τουρκικά στρατεύματα», προέβλεψε ο Μπαγκντασάροφ. <br /> <br /> Νωρίτερα, τη Δευτέρα, τα συριακά στρατεύματα ολοκλήρωσαν την ανάπτυξή τους στα δυτικά προάστια του Μάνμπιτζ, 85 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του επαρχιακού κέντρου του Χαλεπίου. Επίσης τη Δευτέρα, ο συριακός στρατός κατέλαβε και την πόλη Τάμπκα. <br /> <br /> Την Κυριακή, εκπρόσωποι των Κούρδων της Συρίας ανακοίνωσαν συμφωνία με τη Δαμασκό για την ανάπτυξη των συριακών στρατευμάτων κατά μήκος των συνόρων της χώρας με την Τουρκία. Με τη σειρά του, ο σύμβουλος του Τούρκου προέδρου, Γιασίν Ακτάι, δήλωσε ότι ο τουρκικός στρατός θα αποκρούσει τις ένοπλες δυνάμεις της Συρίας σε περίπτωση σύγκρουσης στα σύνορα των δύο χωρών.<br /> <b> vz.ru/news</b> <br /> <br /> <a href="https://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

“Η επιχείρηση στην Συρία θα καταλήξει σε καταστροφή για την Τουρκία…”

“Οι Κούρδοι προσφέρουν εδώ και καιρό στη Δαμασκό μια σειρά συμβιβαστικών μέτρων, συμπεριλαμβανομένου της μετακίνησης του συριακού στρατού...

Διαβάστε την συνέχεια

Η τρίτη τουρκική εισβολή στην Συρία – Tι δείχνουν οι χάρτες

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh_RyRExz1hsRX8J-Jd2pQ3cIEu4Bd_S762Wy863d_Hxldjtu8P5b0v1JowKvc85dlMdzEAOvxX6nVkOF6wWEm-RKADN9PA75BgUqDHqH3-lZAyawI0SH4lixJLVB836qqy322Sjv1Zn9w/s1600/USA_TURKEY.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="405" data-original-width="780" height="332" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh_RyRExz1hsRX8J-Jd2pQ3cIEu4Bd_S762Wy863d_Hxldjtu8P5b0v1JowKvc85dlMdzEAOvxX6nVkOF6wWEm-RKADN9PA75BgUqDHqH3-lZAyawI0SH4lixJLVB836qqy322Sjv1Zn9w/s640/USA_TURKEY.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Από<b> Σάββας Δ. Βλάσσης </b><br /> Η Επιχείρηση Barış Pınarı (ΠΗΓΗ ΕΙΡΗΝΗΣ) που ξεκίνησε η Τουρκία στις 9 Οκτωβρίου στην Βόρεια Συρία, έτυχε της ανοχής των ΗΠΑ, όπως αυτή εκφράσθηκε δημοσίως από τον ιδιότροπο πρόεδρο Τραμπ. Η εξέταση των δεδομένων όπως αυτά αποτυπώνονται σε χάρτες, μπορεί να βοηθήσει να διακρίνει κανείς την αντίληψη υπό την οποία επήλθε αυτή η αμερικανοτουρκική συνεννόηση όπως και τα επιμέρους σημεία συμφωνίας των δύο συμμάχων.<br /> <br /> Στον Χάρτη 1 απεικονίζονται οι θέσεις στις οποίες υφίσταται παρουσία αμερικανικών δυνάμεων στην Βόρεια Συρία, στην ελεγχόμενη από τις δυνάμεις των Κούρδων περιοχή. Παρατηρούμε ότι η αμερικανική παρουσία είναι εντονότερη στα δύο άκρα ενώ στο μέσον της περιοχής είναι υποτυπώδης. <img height="495" src="https://doureios.com/wp-content/uploads/2019/10/001-%CE%92%CE%91%CE%A3%CE%95%CE%99%CE%A3-%CE%97%CE%A0%CE%91.jpg" width="640" />ΧΑΡΤΗΣ 1 <br /> <br /> Στον Χάρτη 2 φαίνεται η ζώνη ασφαλείας που επιθυμούσε να δημιουργήσει η Τουρκία καθ’ όλο το μήκος της ελεγχομένης από τους Κούρδους μεθοριακής περιοχής της Συρίας.<br /> <br /> <img height="360" src="https://doureios.com/wp-content/uploads/2019/10/0238a403-25a0-424a-9386-9c18026ef03e-1024x576.jpg" width="640" />ΧΑΡΤΗΣ 2 <br /> <br /> Στον Χάρτη 3 διακρίνεται μια από τις αμερικανικές αντιπροτάσεις προς την Τουρκία, που περιόριζε το βάθος της ζώνης ασφαλείας που ζητούσε η Τουρκία, στα 15 χλμ. ενώ το μήκος της κάλυπτε περί το 1/3 του συνολικού μήκους της μεθοριακής γραμμής της Τουρκίας με την ελεγχομένη από τους Κούρδους περιοχή της Συρίας. Παρατηρούμε ότι η προτεινόμενη από τους Αμερικανούς ζώνη, είναι στο μέσον περίπου του τουρκοκουρδικού μετώπου. <img height="364" src="https://doureios.com/wp-content/uploads/2019/10/002-%CE%91%CE%9C%CE%95%CE%A1%CE%99%CE%9A%CE%91%CE%9D%CE%99%CE%9A%CE%97-%CE%A0%CE%A1%CE%9F%CE%A4%CE%91%CE%A3%CE%97.jpg" width="640" />ΧΑΡΤΗΣ 3 <br /> <br /> Στον Χάρτη 4 σημειώνεται η περιοχή στην οποία είχαν συμφωνήσει στο μεταξύ ΗΠΑ και Τουρκία, για την διεξαγωγή κοινών περιπολιών, οι οποίες εγκαινιάσθηκαν στις 8 Σεπτεμβρίου. Η περιοχή κοινών περιπολιών είχε δυτικό όριο την Tal Abiad και ανατολικό την Ras Al Ayn, συμπίπτοντας με τον κεντρικό τομέα της μεθορίου, που φαίνεται ότι αντιπρότειναν εξαρχής οι ΗΠΑ.<br /> <br /> <img height="285" src="https://doureios.com/wp-content/uploads/2019/10/003-%CE%A0%CE%95%CE%A1%CE%99%CE%9F%CE%A7%CE%97-%CE%9A%CE%9F%CE%99%CE%9D%CE%A9%CE%9D-%CE%A0%CE%95%CE%A1%CE%99%CE%A0%CE%9F%CE%9B%CE%99%CE%A9%CE%9D-%CE%B2-1024x457.jpg" width="640" />ΧΑΡΤΗΣ 4 <br /> <br /> Ο Χάρτης 5 δείχνει τις τουρκικές διεισδύσεις από ενάρξεως της Επιχειρήσεως Barış Pınarı, μέχρι τις 12 Οκτωβρίου. Διαπιστώνεται απόλυτη ταύτιση των ορίων, με την περιοχή κοινών περιπολιών που είχαν συμφωνήσει ΗΠΑ – Τουρκία, συνολικού μήκους 120 χλμ. περίπου. Είναι σαφές ότι η κεντρική αιχμή των δυνάμεων που έχει φθάσει στον αυτοκινητόδρομο Μ4, έχει διεισδύσει στο όριο των 32 χλμ. που επιθυμούσε η Τουρκία.<br /> <img height="285" src="https://doureios.com/wp-content/uploads/2019/10/004-12-10-%CE%A4%CE%9F%CE%A5%CE%A1%CE%9A%CE%99%CE%9A%CE%97-%CE%95%CE%A0%CE%99%CE%98%CE%95%CE%A3%CE%97-%CE%B2-1024x457.jpg" width="640" />ΧΑΡΤΗΣ 5 <br /> <br /> Οι Χάρτες 6 και 7 απεικονίζουν την εθνολογική σύνθεση των πληθυσμών στην Συρία. Διακρίνονται οι περιοχές που κυριαρχούσαν οι Κούρδοι, από δυτικά στο Afrin (που έχει καταληφθεί από τουρκικές δυνάμεις), βορειοανατολικώς της Aleppo, σε Manbij και Kobani (όπου η αμερικανική παρουσία είναι έντονη) και ανατολικότερα, χονδρικός από Ras Al Ayn μέχρι τα σύνορα με το Ιράκ. Καθίσταται αντιληπτό ότι στην περιοχή ανατολικώς Kobani μέχρι Ras Al Ayn που επιτέθηκε η Τουρκία, ο πληθυσμός είναι Άραβες Σύροι. <img height="560" src="https://doureios.com/wp-content/uploads/2019/10/005-%CE%95%CE%98%CE%9D%CE%9F%CE%9B%CE%9F%CE%93%CE%99%CE%9A%CE%97-%CE%A3%CE%A5%CE%9D%CE%98%CE%95%CE%A3%CE%97-%CE%9B%CE%95%CE%A0%CE%A4%CE%9F%CE%9C%CE%95%CE%A1%CE%97%CE%A3.png" width="640" />ΧΑΡΤΗΣ 6 <img height="451" src="https://doureios.com/wp-content/uploads/2019/10/006-%CE%A0%CE%95%CE%A1%CE%99%CE%9F%CE%A7%CE%95%CE%A3-%CE%A0%CE%9B%CE%95%CE%99%CE%9F%CE%A8%CE%97%CE%A6%CE%99%CE%91%CE%A3-%CE%9A%CE%9F%CE%A5%CE%A1%CE%94%CE%A9%CE%9D.jpg" width="640" />ΧΑΡΤΗΣ 7 <br /> <br /> Ο Χάρτης 8 δείχνει την πυκνότητα των εθνοτήτων ανά περιοχή και διαπιστώνεται ότι η ζώνη των Αράβων είναι πυκνότερη στο δυτικό μέρος της και αραιότερη ανατολικώς. Αντιθέτως οι πληθυσμοί των Κούρδων που γειτονεύουν, είναι πυκνοί.<br /> <img height="466" src="https://doureios.com/wp-content/uploads/2019/10/007-%CE%A0%CE%A5%CE%9A%CE%9D%CE%9F%CE%A4%CE%97%CE%A4%CE%91-%CE%95%CE%98%CE%9D%CE%99%CE%9A%CE%97%CE%A3-%CE%A3%CE%A5%CE%9D%CE%98%CE%95%CE%A3%CE%97%CE%A3.jpg" width="640" />ΧΑΡΤΗΣ 8 <br /> <br /> Οι Χάρτες 9 και 10 δείχνουν την θρησκευτική σύνθεση των πληθυσμών στην ελεγχομένη από τους Κούρδους περιοχή της Συρίας. Είναι σαφές ότι κυριαρχούν οι Σουνίτες μουσουλμάνοι. Σε αυτούς περιλαμβάνονται και οι Κούρδοι, μέρος των οποίων, πέρα από Σουνίτες είναι Σιίτες και Γεζίντι.<br /> <br /> <img height="547" src="https://doureios.com/wp-content/uploads/2019/10/008-%CE%98%CE%A1%CE%97%CE%A3%CE%9A%CE%95%CE%A5%CE%A4%CE%99%CE%9A%CE%97-%CE%A3%CE%A5%CE%9D%CE%98%CE%95%CE%A3%CE%97.jpg" width="640" />ΧΑΡΤΗΣ 9 <img height="454" src="https://doureios.com/wp-content/uploads/2019/10/009-%CE%98%CE%A1%CE%97%CE%A3%CE%9A%CE%95%CE%A5%CE%A4%CE%99%CE%9A%CE%97-%CE%A3%CE%A5%CE%9D%CE%98%CE%95%CE%A3%CE%97.jpg" width="640" />ΧΑΡΤΗΣ 10 <br /> <br /> Τα ανωτέρω δείχνουν με σαφήνεια ότι η ζώνη στην οποία επιχειρεί η Τουρκία, μπορεί να βρίσκεται υπό τον έλεγχο των Κούρδων, από εθνολογικής όμως πλευράς κατοικείται από Άραβες Σύρους Σουνίτες μουσουλμάνους στο θρήσκευμα. Στην συγκεκριμένη “κεντρική” ζώνη, η αμερικανική παρουσία είναι συμβολική, καθώς εντοπίζεται πρωτίστως στις περιοχές των Κούρδων εκατέρωθεν. <br /> <br /> Προφανώς Ερντογάν και Τραμπ κατέληξαν σε μια συμβιβαστική λύση -άγνωστο ποιος ήταν ο εισηγητής- για μερική μόνο κατάληψη μιας ζώνης ασφαλείας στην ελεγχομένη από τους Κούρδους περιοχή. Στην περιοχή που επιλέχθηκε κυριαρχεί πληθυσμός Αράβων Σουνιτών μουσουλμάνων, συνεπώς η παρουσία Κούρδων μαχητών του YPG/SDF είναι μικρή και “επιτράπηκε” στην Τουρκία να θεωρηθούν “τρομοκράτες” για να στοχοποιηθούν. Το προφανές είναι ότι οι δυνάμεις του YPG/SDF αργά ή γρήγορα θα αναδιπλωθούν και θα συγκεντρωθούν στις αμιγείς πληθυσμιακώς περιοχές των Κούρδων. Στην ίδια περιοχή που επιτράπηκε στην Τουρκία να εισβάλει, η μικρή παρουσία αμερικανικών δυνάμεων, εξαλείφει σχεδόν την περίπτωση να κινδυνεύσουν Αμερικανοί στρατιώτες. <br /> <br /> Εμπρός στην ισχύ των τουρκικών δυνάμεων και των συμμάχων τους, υπολογίζεται ότι οι δυνάμεις του YPG/SDF θα εγκαταλείψουν σύντομα τον αγώνα και η ζώνη ασφαλείας θα υλοποιηθεί χωρίς ιδιαίτερη αιματοχυσία. Επειδή δεν πρόκειται για περιοχές όπου κατοικούν κατά πλειοψηφία Κούρδοι, όσο και λόγω του εδάφους που είναι επίπεδο και ακάλυπτο, η περίπτωση παρατεταμένου ανταρτικού αγώνος είναι εντελώς απίθανη. Η ως σφήνα είσοδος των τουρκικών δυνάμεων στην νέα ζώνη κατοχής, διασπά την ενότητα του ελέγχου των υπό των Κούρδων ελεγχομένων περιοχών. <br /> <br /> Τέλος, η κατηγορία της “εθνοκάθαρσης” δεν ισχύει στην συγκεκριμένη ζώνη, δεδομένου ότι οι πληθυσμοί είναι ούτως ή άλλως Άραβες Σουνίτες, συνεπώς η μεταφορά τέτοιων Σύρων προσφύγων από την Τουρκία εκεί, δεν αλλοιώνει την πληθυσμιακή σύνθεση. Κατηγορία περί εθνοκάθαρσης μπορεί να σταθεί εφόσον οι Τούρκοι εκδιώξουν εντελώς τους Κούρδους από Kompani, Manbij και ανατολικώς Ras Al Ayn, όπως έκαναν στο Afrin. Προς το παρόν όμως, αυτό δεν φαίνεται να συμβαίνει και ίσως αυτή να είναι η “ασφάλεια” που έχει κρατήσει ο Τραμπ έναντι του Ερντογάν. Για να τον πιέσει, όταν έλθει η σειρά του να θέσει και πάλι τα θέματα των S-400, F-35 και Patriot. <br /> <br /> Η επικείμενη επίσκεψη Ερντογάν στις ΗΠΑ που έχει ορισθεί στις 13 Νοεμβρίου, μπορεί να θεωρηθεί ότι θα πραγματοποιηθεί με την Επιχείρηση Barış Pınarı να έχει ολοκληρωθεί πλήρως. Και θα ξεκινήσει η νέα φάση στο αμερικανοτουρκικό παζάρι διαρκείας.<br /> <br /> <a href="https://doureios.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η τρίτη τουρκική εισβολή στην Συρία – Tι δείχνουν οι χάρτες

Από Σάββας Δ. Βλάσσης Η Επιχείρηση Barış Pınarı (ΠΗΓΗ ΕΙΡΗΝΗΣ) που ξεκίνησε η Τουρκία στις 9 Οκτωβρίου στην Βόρεια Συρία, έτυχε της ανο...

Διαβάστε την συνέχεια

Απίστευτη “σφαλιάρα” Ακιντζί στην Τουρκία για την τρομοκρατική “Πηγή Ειρήνης” της Τουρκίας!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEir7UHcA_AN-kkMTD9z5YVycl7pO4o2KD7uWvULmmbHNRYrIK16qqVZDBPzeF9YupV5hF1bnjuzu3oce-30MsfFgEU5_M8c1LIiOCgsru9aJUJPXDaoccuRMWYr0qChlN_mhTwWcfsbEX4/s1600/%25CE%259C%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25B1%25CF%2586%25CE%25AC+%25CE%2591%25CE%25BA%25CE%25B9%25CE%25BD%25CF%2584%25CE%25B6%25CE%25AF.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="1000" height="384" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEir7UHcA_AN-kkMTD9z5YVycl7pO4o2KD7uWvULmmbHNRYrIK16qqVZDBPzeF9YupV5hF1bnjuzu3oce-30MsfFgEU5_M8c1LIiOCgsru9aJUJPXDaoccuRMWYr0qChlN_mhTwWcfsbEX4/s640/%25CE%259C%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25B1%25CF%2586%25CE%25AC+%25CE%2591%25CE%25BA%25CE%25B9%25CE%25BD%25CF%2584%25CE%25B6%25CE%25AF.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Της <b>Λιάνας Μυστακίδου</b><br /> Αλγεινή εντύπωση προκάλεσε στην Τουρκία η ανάρτηση που έκανε ο “πρόεδρος” του ψευδοκράτους Μουσταφά Ακιντζί στο Facebook. Ο τουρκοκύπριος ηγέτης έγραψε:<i>”Και αν ακόμα το ονομάζουμε Ειρηνευτική Επιχείρηση το 1974 ήταν ένας πόλεμος και αυτό που κυλούσε ήταν αίμα. Τώρα, και σε αυτό που αποκαλούμε Πηγή Ειρήνης δεν ρέει νερό, αλλά αίμα. Γι αυτό το λόγο εύχομαι να ξεκινήσει μια ώρα αρχίτερα ο διάλογος και η διπλωματία”.</i><br /> <br /> Ο αντιπρόεδρος του Ερντογάν Φουάτ Οκτάι απάντησε στον Ακιντζί:<i>”Η ανακοίνωση του Ακιντζί έτριξε τα κόκκαλα των αγωνιστών και των Μεχμετσίκ που αναπαύονται στο Κοιμητήριο ηρώων στο Βόσπορο. Επικρίνω με θλίψη μου τον Ακιντζί που δεν αντιλαμβάνεται ότι πραγματοποιούμε την επιχείρηση Πηγή Ειρήνης εναντίον των αιμοσταγών τρομοκρατών του PKK/PYD για την επαναφορά της σταθερότητας στην περιοχή. Με το ίδιο πνεύμα που ο ηρωικός μας στραός έκανε την ειρηνευτική επιχείρηση στην Κύπρο το 1974, για να φέρει την ειρήνη και την ευημερία στην περιοχή, αγωνιζόμαστε και σήμερα στη Συρία. Η δήλωση του Ακιντζι με την ιδιότητα του προέδρου στερείται γνώσεων και ιστορικής συνείδησης. Πιστεύω ότι αυτή η ατυχής δήλωση δεν εκφράζει τις απόψεις των τουρκοκυπρίων. Η προσέγγιση αυτή που υποτιμά τον δίκαιο αγώνα της χώρας μας θα καταδικαστεί στη συνείδηση του τουρκοκυπριακού λαού , η καρδιά του οποίου πάλλεται πάντα με την Τουρκία”.</i><br /> <br /> Ο τουρκικός Τύπος χαρακτήρισε πισώπλατη μαχαιριά τη δήλωση του Ακιντζί και εξέφρασε τη δυσαρέσκεια του.<br /> <br /> Μια άλλη είδηση που επίσης ενόχλησε είναι αυτή των Αράβων νομάδων που ζουν στην Βόρεια και Νότια Συρία, οι οποίοι εντάσσονται στο πλευρό των Κούρδων με 50.000 άνδρες. Οι αρχηγοί των νομάδων μετά την απόφαση που έλαβαν τόνισαν ότι θα αντισταθούν στην εισβολή μέχρι την τελευταία τους πνοή για να παρεμποδίσουν την αναβίωση των Οθωμανών. “Όπως η Συρία αγκάλιασε 2 εκατ. ανθρώπους που ήρθαν από διάφορα μέρη , μπορούμε να αγκαλιάσουμε και τα 3 εκατ. που αναφέρει ο Ερντογάν. Με ανυπόστατους ισχυρισμούς οι εισβολείς θέλουν να καταλάβουν την περιοχή. Δεν χρειαζόμαστε μαθήματα ανθρωπιάς από κανέναν”.<br /> Τέλος, ζήτησαν από τους διεθνείς οργανισμούς να επιδείξουν το ηθικό ανάστημα τους.<br /> <br /> <a href="https://www.militaire.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Απίστευτη “σφαλιάρα” Ακιντζί στην Τουρκία για την τρομοκρατική “Πηγή Ειρήνης” της Τουρκίας!

Της  Λιάνας Μυστακίδου Αλγεινή εντύπωση προκάλεσε στην Τουρκία η ανάρτηση που έκανε ο “πρόεδρος” του ψευδοκράτους Μουσταφά Ακιντζί στο F...

Διαβάστε την συνέχεια

Η “απόρρητη έκθεση” που αποδεικνύει πως η Τουρκία “σπρώχνει” μετανάστες στην Ελλάδα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgs6cfaz2tSIhe17of7oImJXY7NbV3UhxXWZWq6G5JPdKQZGFTIsbHZpO8AyWuXje10jg8BslGDwCFMSQQEo7LQ7fXMxWrlSWynezXQBlHpbF9u45S_qWzSHXZ4zHsglmP8wZtfiacEO5Q/s1600/top_secret.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="900" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgs6cfaz2tSIhe17of7oImJXY7NbV3UhxXWZWq6G5JPdKQZGFTIsbHZpO8AyWuXje10jg8BslGDwCFMSQQEo7LQ7fXMxWrlSWynezXQBlHpbF9u45S_qWzSHXZ4zHsglmP8wZtfiacEO5Q/s640/top_secret.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Η Ελλάδα έχει “στο πιάτο” όλες τις πληροφορίες που εμπλέκουν την Τουρκία στη διακίνηση προσφύγων και μεταναστών και το ερώτημα είναι αν έχει αξιοποιήσει αυτές τις πληροφορίες προωθώντας τες στους “ανυποψίαστους” Ευρωπαίους οι οποίοι συγχαίρουν τον Ερντογάν για τη διαχείριση του προβλήματος!<br /> <br /> Οι ελληνικές μυστικές υπηρεσίες έχουν καταγράψει με κάθε λεπτομέρεια πως η Τουρκία “σπρώχνει” μετανάστες και πρόσφυγες στα νησιά του Αιγαίου. Στη διάθεση των ελληνικών αρχών είναι πληροφορίες που έχουν να κάνουν ακόμη και με τουρκικές τράπεζες -που δραστηριοποιούνται και στην Ελλάδα- στις οποίες γίνονται σε μετρητά οι καταθέσεις των ποσών από τους πρόσφυγες και μετανάστες που με τη καθοδήγηση των δουλεμπόρων, πληρώνουν πριν επιβιβαστούν στα πλωτά μέσα μεταφοράς τους! Η Αθήνα έχει ακόμη και τον “τιμοκατάλογο” των Τούρκων. Όλα αυτά τα στοιχεία θα γίνουν γνωστά στους Ευρωπαίους εταίρους ,οι οποίοι μέχρι στιγμής δίνουν συγχαρητήρια στην Άγκυρα για τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζεται το προσφυγικό- μεταναστευτικό πρόβλημα! <br /> <br /> Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες που έχει στη διάθεση της η Real News ο φάκελος που έχει προωθηθεί από τις μυστικές υπηρεσίες προς “τα πάνω” , περιέχει στοιχεία των τελευταίων εβδομάδων, για τις κινήσεις των δουλεμπορικών δικτύων, τα οποία το καθεστώς της Άγκυρας τουλάχιστον ανέχεται ,αν δεν τα υποστηρίζει κιόλας. <br /> <br /> Σύμφωνα με τα στοιχεία που υπάρχουν: <br /> <br /> •Υπολογίζεται ότι πριν ξεκινήσει η εισβολή των Τούρκων στη Συρία, υπήρχαν ήδη πάνω από 30.000 Σύριοι πρόσφυγες που ήθελαν να περάσουν στην Ελλάδα. Οι περισσότεροι αν όχι όλοι προέρχονταν από την περιοχή του Ιντλίμπ. <br /> <br /> •Με την απόλυτη κάλυψη των τουρκικών αρχών οι 30.000 Σύριοι πέρασαν από το Ιντλίμπ στη Σμύρνη, μέσα σε λίγες ημέρες! Υπήρξαν ημέρες το τελευταίο διάστημα που διαπιστώθηκε μετακίνηση 5.000 προσφύγων προς τη Σμύρνη. <br /> <br /> •Σύμφωνα με τις πληροφορίες που υπάρχουν, αυτή τη στιγμή το σύνολο των 30.000 ,αναμένει την μετάβαση του σε Μυτιλήνη, Χίο και Σάμο. <br /> <br /> •Οι πληρωμές των ποσών στα κυκλώματα διακίνησης γίνονται με μετρητά σε τράπεζα η οποία είναι πασίγνωστη και στην Ελλάδα, λόγω της δραστηριοποίησής της και στη χώρα μας! <br /> <br /> •Μετά από την πληρωμή πρόσφυγες και μετανάστες ομαδοποιούνται σε “μικτές ομάδες” των 50 ατόμων. Αναμένουν την “αποστολή” διαμένοντας είτε σε ξενοδοχεία ,είτε σε σκηνές σε περιοχή των μικρασιατικών παραλίων η οποία βρίσκεται απέναντι από θέρετρο της Λέσβου. Η περιοχή κατονομάζεται στο ενημερωτικό των ελληνικών μυστικών υπηρεσιών. <br /> <br /> •Ιδιαίτερη σημασία για το πως αντιμετωπίζουν οι Τούρκοι το ζήτημα , είναι το γεγονός ότι ακόμη κι αν τουρκική ακταιωρός συλλάβει τους μετανάστες-πρόσφυγες κατά τη διάρκεια του πλου τους εντός τουρκικών χωρικών υδάτων, αμέσως μετά η τουρκική ακτοφυλακή τους αφήνει ελεύθερους! <br /> <br /> Ο τιμοκατάλογος! <br /> <br /> Τι πληρώνει ο κάθε μετανάστης -πρόσφυγας για να περάσει σε ελληνικά νησιά; <br /> <br /> Ο τιμοκατάλογος έχει ως εξής: <br /> <br /> •Λέσβος με φουσκωτό 1000 ευρώ <br /> <br /> •Σάμος με φουσκωτό 1000 ευρώ <br /> <br /> •Χίος με φουσκωτό 1100 ευρώ <br /> <br /> •Φαρμακονήσι με φουσκωτό 1100 ευρώ <br /> <br /> •Πλους με ταχύπλοο σκάφος προς όλα τα νησιά 1300 ευρώ. <br /> <br /> •Κως με τζετ σκι 1500 ευρώ <br /> <br /> •Με τουριστικό γιοτ για όλα τα νησιά 2200 ευρώ <br /> <br /> •Με γιοτ…πολυτελείας για όλα τα νησιά 3.000 ευρώ! <br /> <br /> Όλα αυτά δεν τα γνωρίζουν οι τουρκικές αρχές; Σαφώς ναι. Δεν τα γνωρίζουν οι Ευρωπαίοι; Οπωσδήποτε. Επειδή όμως μονίμως αντιμετωπίζουν το θέμα “κοιτώντας αλλού”, η Ελλάδα θα προωθήσει όλα αυτά τα στοιχεία εκεί που πρέπει, ώστε να εξασφαλίσει τουλάχιστον ενισχυμένη και κυρίως ουσιαστική βοήθεια από τους Ευρωπαίους εταίρους. Σε διαφορετική περίπτωση θα αναγκαστεί, όπως λένε οι πληροφορίες να σκληρύνει τη στάση της στο Αιγαίο, εντείνοντας την προσπάθεια “σφραγίσματος” των θαλάσσιων συνόρων. Δεν είναι διόλου εύκολη αυτή η αποστολή και αυτό γιατί είναι σχεδόν αδύνατο να ελεγχθούν αποτελεσματικά με τα μέσα που διαθέτει η Ελλάδα τόσα πολλά νησιά στο Αιγαίο. <br /> <br /> Το κακό είναι ότι η κατάσταση μετά από την τουρκική εισβολή στη Σύρια, αναμένεται να χειροτερέψει. Ο πόλεμος στη βόρεια Σύρια θα προκαλέσει οπωσδήποτε νέες προσφυγικές ροές, τις οποίες η Ελλάδα εκ των πραγμάτων θα κληθεί να διαχειριστεί. Αν κάποιος δεν “τραβήξει το αυτί” της Τουρκίας, είναι προφανές ότι η βόμβα του προσφυγικού-μεταναστευτικού θα εκραγεί στην Ελλάδα με απρόβλεπτες συνέπειες. Αξίζει να σημειωθεί ότι ακόμη και οι δομές των ΕΔ που φιλοξενούν πρόσφυγες και μετανάστες, έχουν προ πολλού ξεπεράσει τις δυνατότητες τους.<br /> <br /> <a href="https://www.militaire.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η “απόρρητη έκθεση” που αποδεικνύει πως η Τουρκία “σπρώχνει” μετανάστες στην Ελλάδα

Η Ελλάδα έχει “στο πιάτο” όλες τις πληροφορίες που εμπλέκουν την Τουρκία στη διακίνηση προσφύγων και μεταναστών και το ερώτημα είναι αν έ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Σπέρνουν» θάνατο τα Τουρκικά μη επανδρωμένα στη Συρία- Έντονος προβληματισμός στο Ελληνικό επιτελείο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh8SbRNsFwAw6wDvIFX88ugStWhZQWAUMhg_sAqBhUid4olgxAEpkK12Izi0hyphenhyphenEt4j86nX4Y9ru1aT6E8kQSxfNHDfZiCOKGZUFTptketOPnVRlSP8J6Ad9e7LT_Y5DvJ5jmBCNSHccVo4/s1600/erdogan_.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="426" data-original-width="640" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh8SbRNsFwAw6wDvIFX88ugStWhZQWAUMhg_sAqBhUid4olgxAEpkK12Izi0hyphenhyphenEt4j86nX4Y9ru1aT6E8kQSxfNHDfZiCOKGZUFTptketOPnVRlSP8J6Ad9e7LT_Y5DvJ5jmBCNSHccVo4/s640/erdogan_.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Η Άγκυρα δοκιμάζει στο πεδίο της μάχης τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη της <br /> Όσοι υποτιμούσαν έως τώρα τα Τουρκικά UAV, θεωρούσαν ότι οι επιχειρησιακές τους δυνατότητες θα αφορούσαν κυρίως τον τομέα συλλογής πληροφοριών και ελάχιστα θα μπορούσαν να προσφέρουν στη προσβολή στόχων φαίνεται ότι διαψεύδονται. <br /> <br /> Και μπορεί να θεωρείται βέβαιο ότι τα βίντεο που παρουσιάζουν τις τελευταίες ώρες, τόσο τα πλήρως ελεγχόμενα-ειδικά σε συνθήκες πολέμου-τουρκικά μέσα, αλλά και το ίδιο το τουρκικό υπουργείο άμυνας αποτελούν αντικείμενο προπαγάνδας, ωστόσο οι πληροφορίες που έρχονται από τα Κουρδικά εδάφη στη Συρία αναφέρουν ότι η Άγκυρα τα έχει ρίξει για τα καλά στη μάχη, δοκιμάζοντας κάθε δυνατότητα σε πραγματικό πεδίο. <br /> <br /> Τουλάχιστον 100 μη επανδρωμένα UAV, BAYRAKTAR και ΑΝΚΑ διαθέτει αυτή τη στιγμή Τουρκική πολεμική μηχανή. <br /> Ορισμένα από αυτά έχουν ήδη κάνει την εμφάνισή τους και στο Αιγαίο. <br /> Σε κάποιες περιπτώσεις μάλιστα έχουν πετάξει παραβιάζοντας εθνικό εναέριο χώρο ακόμα και πάνω από πλοία του στόλου μας ενώ Ελληνικά μαχητικά τα έχουν προσεγγίσει και τα έχουν φωτογραφίσει.<br /> <br /> <iframe allowfullscreen="allowfullscreen" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/9wk6xQJBng4" style="box-sizing: border-box;" width="640"></iframe><br /> <br /> Τα Τουρκικής κατασκευής μη επανδρωμένα αεροχήματα χωρίζονται σε άοπλα(ΙΗΑ) και οπλισμένα(SIHA). <br /> Τα οπλισμένα εκτός από ηλεκτρονικά συστήματα παρακολούθησης τα οποία έχουν τη δυνατότητα να στέλνουν «ζωντανή» εικόνα και ήχο στα κέντρα επιχειρήσεων διαθέτουν και κατευθυνόμενες βόμβες οι οποίες μπορούν να χτυπήσουν σταθερούς στόχους ακόμα και από μεγάλα ύψη. Βόμβες που επίσης κατασκευάζει η Τουρκική πολεμική βιομηχανία. <br /> <br /> Τα UAV είναι φθηνά στην κατασκευή και έχουν τη δυνατότητα επειδή μπορούν να πετάνε ψηλά να μένουν εκτός της εμβέλειας αντιαεροπορικών μικρού βεληνεκούς. <br /> Αξιωματικοί και των τριών όπλων στο Ελληνικό υπουργείο Εθνικής Άμυνας έχουν τα τελευταία χρόνια βάλει τα Τουρκικά UAV στο μικροσκόπιο. <br /> <br /> <iframe allowfullscreen="allowfullscreen" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/2Ukw0Sk_6iM" style="box-sizing: border-box;" width="640"></iframe><br /> <br /> Η αντιμετώπιση στο αέρα μεμονωμένων μη επανδρωμένων, είτε άοπλων είτε οπλισμένων αποτελεί σχετικά εύκολη υπόθεση ακόμα και από ένα ελικοφόρο εκπαιδευτικό αεροσκάφος με ένα απλό πυροβόλο. <br /> <br /> Ο μεγάλος «πονοκέφαλος» όμως είναι πως μπορεί να αντιμετωπιστεί ένας μεγάλος σχηματισμός UAV είτε ακόμα χειρότερα αρκετοί σχηματισμοί οι οποίοι μπορούν να υποστηρίζονται από βαριά οπλισμένα μαχητικά αεροσκάφη. <br /> Τότε ο κορεσμός της αεράμυνας δεδομένος και ο δρόμος για την αεροπορική επιδρομή ανοιχτός.... <br /> Επιπλέον το ενδεχόμενο τα Τουρκικά μη επανδρωμένα να επωμιστούν ένα μέρος των παραβιάσεων που καθημερινά θέλει η Άγκυρα να πραγματοποιεί στο Αιγαίο είναι κάτι που προβληματίζει και εξετάζονται τρόποι αντίδρασης. <br /> <br /> Η χρησιμοποίηση Ελληνικών μαχητικών για αναχαίτιση Τουρκικών UAV σημαίνει τεράστιο κόστος φθορά υλικών και καταπόνηση χειριστών. <br /> Όμως το κάθε άγνωστο ίχνος είναι γνωστό ότι αντιμετωπίζεται πάντα με τον ίδιο τρόπο, δηλαδή με αποστολή αεροσκαφών επιφυλακής. <br /> Οι Ελληνικές ένοπλες δυνάμεις αν και είχαν αναπτύξει αρκετά χρόνια πριν από τους γείτονες το δικό μας μη επανδρωμένο αερόχημα με το όνομα ‘’ΠΗΓΑΣΟΣ’’ έμειναν πίσω εξαιτίας και της κρίσης κι όχι μόνο... <br /> <br /> Το ‘’ΠΗΓΑΣΟΣ’’ εκσυγχρονίζεται με αργούς ρυθμούς και ήδη απέχει μακράν σε δυνατότητες από τα Τουρκικά μη επανδρωμένα. Διαθέτει μόνο δυνατότητα μετάδοσης εικόνας αλλά όχι οπλισμό. <br /> Η Ελλάδα έχει ήδη απευθυνθεί στις ΗΠΑ κυρίως για αγορά των σύγχρονων UAV MQ9 τα οποία ήδη επιχειρούν στο πλαίσιο της συνεργασίας των δύο κρατών από το αεροδρόμιο της Λάρισας με τους Αμερικανούς να εμφανίζονται θετικοί. <br /> Επιπλέον το υπουργείο φαίνεται να ολοκληρώνει την διαδικασία με το Τελ-Αβίβ για να νοικιάσει τα Ισραηλινά HERON. <br /> <br /> Σε κάθε περίπτωση οι Ελληνικές Ένοπλες δυνάμεις έχουν να διανύσουν μια μεγάλη απόσταση για να καλύψουν τη διαφορά την ώρα που ο Ερντογάν κατασκευάζει συνεχώς UAV. <br /> Κάποια ήδη βομβαρδίζουν στη Συρία, άλλα πετούν πάνω από το BARBAROS και τον ΠΟΡΘΗΤΗ και το Yavuz στην Κύπρο ενώ όλο και πιο συχνά εμφανίζονται πλέον και στο Αιγαίο.<br /> <br /> <a href="http://infognomonpolitics.blogspot.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

«Σπέρνουν» θάνατο τα Τουρκικά μη επανδρωμένα στη Συρία- Έντονος προβληματισμός στο Ελληνικό επιτελείο

Η Άγκυρα δοκιμάζει στο πεδίο της μάχης τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη της Όσοι υποτιμούσαν έως τώρα τα Τουρκικά UAV, θεωρούσαν ότι οι επιχε...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Τραμπ πούλησε τους Κούρδους προκαλώντας σοκ και στο Ισραήλ…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj9Ln6hCVzuYgPDDxLVZ2z5cAmbxAObtNFlbTXKOTxI3oqG8gtkOxu5Z7CeJGXNxSn8ffa1b7nKrHK3XUfHhAc8ssET59pQwKgxpwYsU33QuvHwH7MegiKSpaxIOoZpuBlxLrUymDOHh34/s1600/TRUMP-NETANYAHU.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="720" height="354" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj9Ln6hCVzuYgPDDxLVZ2z5cAmbxAObtNFlbTXKOTxI3oqG8gtkOxu5Z7CeJGXNxSn8ffa1b7nKrHK3XUfHhAc8ssET59pQwKgxpwYsU33QuvHwH7MegiKSpaxIOoZpuBlxLrUymDOHh34/s640/TRUMP-NETANYAHU.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Είναι γνωστή η πρώτη αντίδραση των Κούρδων της βόρειας Συρίας μόλις ο Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε την απόφασή του για απομάκρυνση των αμερικανικών στρατευμάτων από την περιοχή, δίνοντας έτσι το πράσινο φως στον Ερντογάν να εισβάλει: «Είναι μια μαχαιριά στην πλάτη», δήλωσαν οι εκπρόσωποί τους, ξαφνιασμένοι και απογοητευμένοι, καθώς συνειδητοποιούσαν απότομα ότι θα έδιναν μια μάχη ζωής και θανάτου μόνοι τους. <br /> <br /> Του <b>Γιώργου Παυλόπουλου</b><br /> <br /> Τα παραπάνω συναισθήματα, όμως, δεν αφορούν μόνο τους Κούρδους – τους οποίους ο Αμερικανός πρόεδρος συνέχισε να προκαλεί, λέγοντας ότι δεν τους βοηθά τώρα επειδή κι αυτοί δεν στάθηκαν στο πλευρό των Ηνωμένων Πολιτειών κατά την απόβαση στη Νορμανδία». Αφορά και όλους τους συμμάχους των ΗΠΑ, ειδικά στην Μέση Ανατολή. Κατά πρώτο λόγο, δηλαδή, το Ισραήλ. <br /> <br /> Πράγματι, ο προβληματισμός που προκάλεσε η στροφή Τραμπ είναι έντονος και εκφράζεται σε όλα τα επίπεδα – επίσημα και ανεπίσημα, κυβερνητικά και μη. Από αυτή την άποψη, το άρθρο του διευθυντή σύνταξης της εφημερίδας Jerusalem Post είναι άκρως αποκαλυπτικό. Και γι’ αυτό, αξίζει να αναδημοσιεύσουμε ορισμένα χαρακτηριστικά του αποσπάσματα, ανεξαρτήτως συμφωνίας ή διαφωνίας με το περιεχόμενό τους. <br /> <br /> Κι αν μας πει το ίδιο; <br /> <br /> «Μπορεί κανείς, στ’ αλήθεια, να αποκλείσει την πιθανότητα ο πρόεδρος (των ΗΠΑ) να πει μια μέρα κάτι ανάλογο για το Ισραήλ; Ότι, δηλαδή, δεν θα ακούσουμε σε μερικούς μήνες κάτι που θα μοιάζει με το “Δεν μας βοήθησαν στο Ιράκ και το Αφγανιστάν ή την Κορέα. Οι Ισραηλινοί απλώς παίρνουν τα χρήματά μας και πολεμούν για τη γη τους”;», αναρωτιέται ο Γιάακοβ Κατζ, για να συνεχίσει ακόμη πιο αιχμηρά. <br /> <br /> «Ακόμη και ορισμένοι από τους πιο παραδοσιακούς υποστηρικτές του Τραμπ στην Ιερουσαλήμ και την Ουάσινγκτον έχασαν τα λόγια τους μετά την ασυνήθιστη αντιστροφή της πολιτικής των ΗΠΑ: Την απόσυρση από τη Συρία και το πράσινο φως που έδωσε στον Ρετσέπ Ταγίπ Ερντογάν, τον αδίστακτο Τούρκο δικτάτορα, να ξεκινήσει μια επίθεση εναντίον ενός λαού που ήταν σύμμαχος της Αμερικής μέχρι πριν μερικές ημέρες». <br /> <br /> Ο ίδιος δε προτρέπει: «Εάν υπάρχουν ακόμη Ισραηλινοί που πιστεύουν ότι ο Τραμπ έχει την ασφάλεια της χώρας τους στην κορυφή των ανησυχιών του, μετά και από τα όσα συνέβησαν στους Κούρδους, καλά θα κάνουν να το ξανασκεφθούν». <br /> <br /> Δεν διστάζει, μάλιστα, να απευθυνθεί προς τον Μπέντζαμιν Νετανιάχου. «Ακόμη και ο πρωθυπουργός φαίνεται να έχει εξάγει τα αναγκαία διδάγματα και έχει σταματήσει πλέον τους ισχυρισμούς – σαν αυτόν που διατύπωσε το βράδυ των εκλογών της 17ης Σεπτεμβρίου – ότι η ηγεσία του είναι απαραίτητη (στη χώρα) ώστε να συνεχίσει να αντλεί στρατηγικά οφέλη από τον Τραμπ». <br /> <br /> Αμέσως μετά, ο Κατζ επικεντρώνει την ανάλυσή του σε ένα από τα μείζονα προβλήματα του Ισραήλ εκτός συνόρων – το Ιράν. Ισχυρίζεται δε ότι το καθεστώς του έχει κάθε λόγο να είναι ικανοποιημένο από τις τελευταίες αποφάσεις του Τραμπ οι οποίες, όπως λέει, έρχονται να ολοκληρώσουν τη διστακτικότητα που έχει επιδείξει να δράσει αποφασιστικά τους τελευταίους μήνες, αν και είχε τις αιτίες και τις αφορμές. <br /> <br /> Όφελος για το Ιράν <br /> <br /> «Αυτό που έκανε ο Τραμπ στους Κούρδους είναι για το Ιράν το κερασάκι στην τούρτα. Υπογραμμίζει έντονα όχι μόνο ότι οι ΗΠΑ, υπό τον Τραμπ, δεν θα εμπλακούν σε πολεμικές περιπέτειες, αλλά και ότι θα στέκονται άπραγες στο περιθώριο τη στιγμή που ένας σύμμαχός τους αντιμετωπίζει την απειλή του θανάτου και της ολοκληρωτικής καταστροφής στα χέρια των Τούρκων». <br /> <br /> Και καταλήγει, στο τέλος της εξαιρετικά ενδιαφέρουσας ανάλυσης των νέων δεδομένων: «Όλα αυτά δεν σημαίνουν ότι η Αμερική είναι κατά του Ισραήλ (…) Οι ΗΠΑ παραμένουν ο καλύτερος σύμμαχος του Ισραήλ στον κόσμο. Παρ’ όλα αυτά, η νέα πραγματικότητα οδηγεί στο συμπέρασμα ότι υπό την ηγεσία του Τραμπ, η αμερικανική επιρροή και ισχύς έχει δραματική μειωθεί στη Μέση Ανατολή και δεν αποτελεί πλέον φόβητρο – κάτι κακό για το Ισραήλ». <br /> <br /> Γιατί; Πολύ απλά: «Όταν η Αμερική εκλαμβάνεται ως αδύναμη στην περιοχή, το Ισραήλ εκλαμβάνεται επίσης ως αδύναμο, ενώ όταν η Αμερική φαίνεται ισχυρή και το Ισραήλ φαίνεται ισχυρό. Αυτό συμβαίνει επειδή από τη δεκαετία του ’60, όταν ο Τζον Κένεντι άρχισε να προμηθεύει το Ισραήλ με στρατηγικά όπλα, η αποτρεπτικότητα του Ισραήλ βασίστηκε σε τρεις πυλώνες: τον ισχυρό και τεχνολογικά προηγμένο του στρατό, την θεωρητική πυρηνική του δυνατότητα και τη συμμαχία του με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Όταν ένας από τους τρεις πυλώνες αυτούς πάψει να υπάρχει, επηρεάζονται άμεσα και οι άλλοι δύο». <br /> <br /> Έχουν, άραγε, όλα αυτά κάποια άμεση επίπτωση για τον Τραμπ; Εάν εκφράζουν προβληματισμούς του πανίσχυρου εβραϊκού λόμπι στις ΗΠΑ, προφανώς και ναι, καθώς ο ένοικος του Λευκού Οίκου βρίσκεται σε μια πολύ δύσκολη συγκυρία…<br /> <br /> <a href="https://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ο Τραμπ πούλησε τους Κούρδους προκαλώντας σοκ και στο Ισραήλ…

Είναι γνωστή η πρώτη αντίδραση των Κούρδων της βόρειας Συρίας μόλις ο Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε την απόφασή του για απομάκρυνση των αμερι...

Διαβάστε την συνέχεια

Ρώσος αναλυτής: Έλληνες-Αρμένιοι καλά θα κάνουν να είναι έτοιμοι για το γιαταγάνι… του (νεο)-Οθωμανού

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjPlkQcQ62WAEhdUbLdxj3b1IDNPOtNrWMlsNmU-Tjc-y-IODwEpHwEEQLfrvRYRK7raM2wGBaXvmUk2L15719qtpg6k7i4WLIGhcZb1JjtXagoO6mg3jG8BBGlk3MpmzIdacHIYjcZdCI/s1600/ERDOGAN-OTTOMAN-SOLDIERS.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="790" height="324" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjPlkQcQ62WAEhdUbLdxj3b1IDNPOtNrWMlsNmU-Tjc-y-IODwEpHwEEQLfrvRYRK7raM2wGBaXvmUk2L15719qtpg6k7i4WLIGhcZb1JjtXagoO6mg3jG8BBGlk3MpmzIdacHIYjcZdCI/s640/ERDOGAN-OTTOMAN-SOLDIERS.jpg" width="640" /></a></div> <br /> «Η Τουρκία είναι πλέον στην πραγματικότητα η μόνη χώρα στον πλανήτη που έχει ανυψώσει την ιδέα του ιστορικού αναθεωρητισμού στο επίπεδο μιας νέας κρατικής ιδεολογίας. Ενώ οι Τούρκοι ρίχνονται με το γιαταγάνι όχι στους πάντες γύρω τους, αλλά μόνο σε όσους είναι πιο αδύναμοι, εντούτοις, στον κατάλογο αυτό μπορεί να βρεθούν, για παράδειγμα, οι Αρμένιοι και οι Έλληνες». <br /> <br /> Του <b>Γιεβγένι Κρούτικοφ</b><br /> ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Σωτήρης Δημόπουλος<br /> <br /> Η τουρκική επιχείρηση στη Συρία προκάλεσε αγανάκτηση στη Δύση και αυτό εξηγείται όχι μόνο από ανθρωπιστικούς λόγους. Το έδαφος που εισήλθε ο τουρκικός στρατός αποτελούσε τμήμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Υπάρχουν πολλά σημάδια ότι η Άγκυρα τρέφει όνειρα της ανασύστασής της. Και είναι πιθανό αυτό να το κάνει με ένοπλα μέσα. <br /> <br /> Εκτός από τις Ηνωμένες Πολιτείες, με τον μεσσιανισμό και την πίστη τους στη δική τους παντοδυναμία, υπάρχουν πολύ λίγες χώρες που ανοιχτά επιδιώκουν την αυτοκρατορική σκέψη. Από αυτές, η Τουρκία είναι σχεδόν η μόνη που ενσωματώνει αυτές τις ιδέες στην πράξη. <br /> <br /> Χρησιμοποιώντας και ένοπλες εισβολές σε γειτονικές χώρες, απειλώντας, για χάρη των αυτοκρατορικών φιλοδοξιών της, να καταστραφούν οι σχέσεις της τόσο με τους παραδοσιακούς συμμάχους της όσο και με υπερεθνικούς θεσμούς όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση ή το ΝΑΤΟ. Ποιο είναι το νόημα όλων αυτών; <br /> <br /> Το 2011, ο τότε υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου δημοσίευσε ένα βιβλίο με τον τίτλο “Στρατηγικό βάθος. Η διεθνής κατάσταση της Τουρκίας “, η οποία αργότερα έγινε γνωστή με το συντομογραφημένο τίτλο “Στρατηγικό βάθος” (Stratejik derinlik). Αυτό το θεμελιώδες έργο θεωρείται η βάση της θεωρίας του νεο-οθωμανισμού, αν και ο ίδιος ο Νταβούτογλου για λόγους τακτικής αρνήθηκε αυτόν τον όρο. <br /> <br /> Ωστόσο, η εξωτερική πολιτική της Άγκυρας ακολούθησε αυτές τις ιδέες για πολύ καιρό πριν την επίσημη έκδοσή τους. Ο «αυτοκρατορισμός» και ο νεο-οθωμανισμός πέρασαν και στο στρατιωτικό πεδίο το ίδιο έτος του 2011. Τότε, η κυβέρνηση Άσαντ στη Συρία βρισκόταν στα πρόθυρα της κατάρρευσης και η Τουρκία αποφάσισε ότι για πρώτη φορά είχε την ευκαιρία να προχωρήσει στην επίθεση με ελάχιστες απώλειες και μόνο κέρδη για την εσωτερική της εικόνα. <br /> <br /> Αρχικώς, ο Νταβούτογλου εφηύρε το αξίωμα του «μηδενικών προβλημάτων με τους γείτονες», το οποίο στην πράξη έπρεπε να σημαίνει τη μέγιστη χρήση της «ήπιας δύναμης» σε σχέση με αυτές των γειτόνων της Τουρκίας, που είχαν στο παρελθόν τεθεί σε τροχιά επιρροής της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στο απόγειο της επιτυχίας της. <br /> <br /> Γρήγορα έγινε σαφές ότι η «μαλακή δύναμη» με την κλασική της έννοια δεν ήταν αρκετή και στη Τουρκία διαχέεται η νέα συνταγή «εκμηδενισμένοι γείτονες – μηδενικά προβλήματα». Τώρα αυτό σήμαινε ήδη την παρέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις των χωρών που κάποτε ανήκαν στην Οθωμανική αυτοκρατορίας. <br /> <br /> Ο Νταβούτογλου επέμενε στη θεωρία της δημιουργίας αντισταθμισμάτων σε ολόκληρο τον «μετα-οθωμανικό» χώρο, της σταδιακής εξόδου από τη «δυτική ομπρέλα» και του ξεχωριστού ρόλου της Τουρκίας στη συγκεκριμένη περιφέρεια. <br /> <br /> Το κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν χρειαζόταν επειγόντως μια παρόμοια ιδεολογία. Ο Ερντογάν έπρεπε να απαλλαγεί από την κυριαρχία του στρατού στην κοινωνία, να επιταχύνει την οικονομική ανάπτυξη και να κάνει συμπαγή τον πληθυσμό. Κάτω από όλα αυτά, οι ιδέες του νεο-οθωμανισμού ταίριαξαν τέλεια. <br /> <br /> Εντός της Τουρκίας, αυτές οι ιδέες και τα συνθήματα έχουν βρει κατανόηση και υποστήριξη και τώρα, σύμφωνα με διάφορες πηγές, η πλειοψηφία του πληθυσμού της χώρας (εκτός από μέρος των Κούρδων) υποστηρίζει πλήρως τα επεκτατικά και τα αυτοκρατορικά σχέδια. <br /> <br /> Η πολυετής προπαγάνδα, συμπεριλαμβανομένων και των τηλεοπτικών σειρών για τους “απογόνους του Ερτογρούλ” και την “Χρυσή εποχή του Σουλεϊμάν”, έπεισαν τους Τούρκους ότι μια νέα οικονομική ανάπτυξη ήταν δυνατή μόνο μέσω εξωτερικής επέκτασης. Εξ αρχής η θεωρία του νεο-οθωμανισμού οικοδομήθηκε πάνω σε τέσσερα θεμέλια: το αίμα, τη γλώσσα, το έδαφος και την οθωμανική σκέψη. <br /> <br /> Το αίμα και η γλώσσα – εδώ σχεδόν τα πάντα είναι ξεκάθαρα. Στόχος έγιναν όλοι οι τουρκόφωνοι λαοί ή οι κληρονόμοι τους. Πρώτα απ’ όλα, πρόκειται για τις χώρες της Κεντρικής Ασίας, τη ρωσική περιοχή Βόλγα, την Κριμαία, τους Γκαγκαούζους της Μολδαβίας, τη Βόρεια Κύπρο, το Αζερμπαϊτζάν, την τουρκική μειονότητα στη Βουλγαρία και τη «Μακεδονία», τους Τούρκους της Συρίας και τις ιστορικές τουρκομανικές κοινότητες με ιδιαίτερη επιρροή στην Παλαιστίνη και τη Σαουδική Αραβία. <br /> <br /> Ο κάποτε πρωθυπουργός Τουργκούτ Οζάλ είχε διατυπώσει απρόσεκτα το σύνθημα “Μεγάλη Τουρκία από τη Μεσόγειο Θάλασσα μέχρι το Σινικό Τείχος”, το οποίο στη συνέχεια του προκάλεσε για καιρό αρκετές συνέπειες. Ο αντικαταστάτης του, μετά από καιρό, ο πιο προσεκτικός και οξυδερκής Νταβούτογλου τέτοια δεν είπε, αλλά γι’ αυτά έδρασε. <br /> <br /> Η τουρκική “μαλακή ισχύς” δούλεψε στο φουλ. Οι υποστηρικτές του κόμματος του Ερντογάν σχεδόν επίσημα άρχισαν να αυτοαποκαλούνται Osmanli torunu – “απόγονοι των Οθωμανών”. Το πρώτο θύμα υπήρξε οι παραδοσιακά φιλικές σχέσεις με το Ισραήλ, οι οποίες μέχρι το 2010 θεωρήθηκαν ως μια στρατηγική συμμαχία των δύο μόνο μη-αραβικών, δημοκρατικών και κοσμικών κρατών στη Μέση Ανατολή. <br /> <br /> Μετά τον πόλεμο της Γάζας για το 2008-2009, η κυβέρνηση του Ερντογάν ανοιχτά στήριξε τους Παλαιστινίους μέχρι τη χρήση βίας κατά των ισραηλινών πλοίων που περιπολούσαν στη Μεσόγειο. <br /> <br /> Και, κατά έναν εκπληκτικό τρόπο, κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, οι σχέσεις της Άγκυρας με το Ιράν, το Ιράκ και τη Συρία άρχισαν να βελτιώνονται έντονα στο πλαίσιο μιας γενικής εχθρότητας απέναντι στο Ισραήλ, ενώ οι αυτοκρατορικές φιλοδοξίες των νέων Οθωμανών δεν φαινόταν να ξεφεύγουν από κάτι συνηθισμένο. <br /> <br /> Ήταν τότε που προέκυψε και το ζήτημα με τα δύο άλλα θεμέλια του νεο-οθωμανισμού – το έδαφος και την οθωμανική σκέψη. Ως έδαφος άρχισαν να θεωρούν όλες τις χώρες που κάποτε επεκτεινόταν η Οθωμανική Αυτοκρατορία. Βρέθηκαν αμοιβαίες συμπάθειες, και αρχικώς με τους Αλβανούς. Ο ηγέτης του Κοσσυφοπεδίου, Χατσίμ Θατσι, έφτασε να δηλώσει: “Η Τουρκία είναι το Κόσοβο, το Κόσοβο είναι η Τουρκία”. <br /> <br /> Εν μέρει είχε δίκιο, δεδομένου ότι κατά τη διάρκεια των Οθωμανών ξεκίνησε η μαζική μετανάστευση από τη βόρεια Αλβανία στις χώρες της παλαιάς Σερβίας, που αποτέλεσαν τους Αλβανούς του Κοσσυφοπεδίου. <br /> <br /> Και στο απόγειο της ακμής της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, μέχρι και το 90% των μεγάλων βεζίρηδων, επαρχιακών κυβερνητών, βαλήδων, μπαϊρακτάρηδων, σιλαχτάρηδων, ντεφτερντάρηδων (δηλαδή: διοικητές επαρχιών, υπουργοί των στρατιωτικών και οικονομικών) ήταν Αλβανοί. <br /> <br /> Τον XVIII αιώνα, η αλβανική οικογένεια Kepryulu ήλεγχε στην πραγματικότητα την Οθωμανική αυτοκρατορία, έχοντας όλες τις κύριες κρατικές και στρατιωτικές θέσεις. Και ο ίδιος ο Κεμάλ Ατατούρκ, ιδρυτής της σύγχρονης Τουρκίας, ήταν μισός Αλβανός, μισός «Μακεδόνας», και στην πρώτη κυβέρνησή του δεν υπήρχε ούτε ένας Οθωμανός – μόνο Αλβανοί, «Μακεδόνες» και Αμπχάζιοι. <br /> <br /> Εν πολλοίς, αυτό καθόρισε και την εθνική πολιτική του Ατατούρκ, που απαγόρευσε σε κρατικό επίπεδο όλες τις εθνικότητες, εκτός από μία, νέα, την τουρκική. Και αυτή η απαγόρευση εξακολουθεί να ισχύει με ορισμένες τροποποιήσεις και στις σύγχρονες τάσεις. <br /> <br /> Η επιθετική διείσδυση της Τουρκίας στα Βαλκάνια έγινε ιδιαίτερα αισθητή κατά τη διάρκεια και μετά τον πόλεμο στη Βοσνία. Η τουρκική “μαλακή ισχύς” φρόντισε για την “αποκατάσταση της πολιτιστικής κληρονομιάς”. Οι Τούρκοι άρχισαν να αποκαθιστούν ιστορικά κτίρια στη Βοσνία και την «Μακεδονία», που χτίστηκαν κατά τη διάρκεια της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και είναι αναρίθμητα. <br /> <br /> Όλο το κέντρο του Σεράγεβο είναι ένα μνημείο της οθωμανικής αρχιτεκτονικής. Ταυτόχρονα, αποκαταστάθηκαν όχι μόνο τα τζαμιά, και σε γενικές γραμμές υπήρχαν ελάχιστες θρησκευτικά στοιχεία σε αυτό που γινόταν. Λόγος γινόταν και γίνεται αποκλειστικά για την «κοσμική μνήμη» των Βαλκανίων για την «χρυσή εποχή» της οθωμανικής εξουσίας. <br /> <br /> Στην Αλβανία, μια από τις μεγαλύτερες πόλεις – το Ελμπασάν – οικοδομήθηκε σε ένα κενό σημείο από τους Τούρκους ως εναλλακτική στο φρούριο Kruja, που υπερασπίστηκε ο ευρωπαϊκού προσανατολισμού και χρηματοδοτούμενος από τους Γενουάτες πρίγκιπας Γεώργιος Καστριώτη (Σκεντέρμπεης). Στη Βουλγαρία, μια τέτοια αναγέννηση δεν συνέβη, αλλά η μεγάλη τοπική τουρκική κοινότητα άρχισε να λαμβάνει σοβαρή πολιτική και οικονομική υποστήριξη από την Άγκυρα. <br /> <br /> Ιδιαίτερη είναι η σχέση με τη Γεωργία, στην οποία σε αστραπιαίο χρόνο, οι Τούρκοι αποδείχθηκαν οι κύριοι επενδυτές. Και αυτό συνέβη κυρίως στην Ατζαρία, η οποία από την άποψη του νεο-οθωμανισμού, συμπεριλαμβάνεται στη σφαίρα επιρροής των Οθωμανών, αν και το καθεστώς της δεν διασφαλίζεται από τη Γεωργία και το σύνταγμά της, αλλά από τις ρωσοτουρκικές ειρηνευτικές συμφωνίες. <br /> <br /> Το Αζερμπαϊτζάν, έχοντας αποκτήσει οικονομική ανεξαρτησία εξαιτίας του άλματος στις τιμές του πετρελαίου, προτιμά τώρα να αγνοεί τους “ιστορικούς δεσμούς” με την Τουρκία. <br /> <br /> Επιπλέον, τα εδάφη του σύγχρονου Αζερμπαϊτζάν ποτέ δεν είχαν περιέλθει φυσικά στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και η εγγύτητα της γλώσσας θεωρείται περισσότερο ως σύνθετη περίπτωση. Τα “Αζέρι”, μια προφορά του Αζερμπαϊτζάν, δεν είναι ευπρόσδεκτη στην Τουρκία, κάτι που φυσικά ενοχλεί τους ίδιους τους Αζέρους. Εδώ η τουρκική “μαλακή ισχύς” προφανώς απέτυχε. <br /> <br /> Από όλους τους γείτονες με τους οποίους ήταν απαραίτητο να δημιουργηθούν «μηδενικά προβλήματα», ήταν οι Αρμένιοι και οι Έλληνες που αντιτίθενται έντονα. Όλα είναι προφανή με τους Αρμένιους, αλλά με τους Έλληνες, η κατάσταση “ούτε πόλεμος ούτε ειρήνη” οδηγεί την Αθήνα να στηρίξει, όπου μπορεί, κάθε αντιτουρκική δύναμη (πρώτα απ’ όλα τους Κούρδους αλλά και τους Αρμένιους). <br /> <br /> Παρεμπιπτόντως, ο όρος «νεο-οθωμανισμός» εμφανίστηκε για πρώτη φορά στον ελληνικό Τύπο μετά τον πόλεμο στην Κύπρο το 1974. Σε μεγάλο βαθμό εξαιτίας αυτού, ο Αχμέτ Νταβούτογλου δεν τολμούσε να προφέρει αυτή τη λέξη, ώστε να μην προκαλέσει άσκοπες συναρτήσεις. <br /> <br /> Τώρα, όταν ένα από τα θεμέλια του νεο-οθωμανισμού έχει γίνει η πορεία προς τη μέγιστη αποξένωση από την Ευρώπη και την Ευρωπαϊκή Ένωση, ενθαρρύνεται ανοιχτά να αναφέρεται ο όρος νεο-οθωμανισμός σε σχέση με την Ελλάδα. <br /> <br /> Αλλά οι προσπάθειες προσφοράς των υπηρεσιών τους (για παράδειγμα, στην ανακατασκευή τζαμιών στη Θεσσαλονίκη) οδήγησαν σχεδόν σε υστερία στην Ελλάδα. Πολλώ δε μάλλον, που αυτά τα πρώην τζαμιά είναι βασικά ορθόδοξες εκκλησίες στις οποίες οι Τούρκοι έχουν μιναρέδες και μιχράμπ (όπως συνέβη με την Αγία Σοφία στην Κωνσταντινούπολη). <br /> <br /> Ένα επιπλέον εμπόδιο είναι η πόλη Edirne, η αρχαία Αδριανούπολη. Το Edirne ήταν η πρωτεύουσα της οθωμανικής φυλής πριν από την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τον σουλτάνο Μωάμεθ και από τότε θεωρείται σχεδόν το κύριο πολιτιστικό και ιστορικό κέντρο των Οθωμανών. <br /> <br /> Εκεί, όπως στην Κωνσταντινούπολη, είναι οι τάφοι των σουλτάνων, των μεγάλων βεζίρηδων και των θρησκευτικών ηγετών και για αρκετούς αιώνες η Edirne ήταν η κύρια στρατιωτική βάση στο ευρωπαϊκό τμήμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και το αρχηγείο των γενιτσάρων. <br /> <br /> Μετά την κατάρρευση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ο Ατατούρκ σχεδόν ικέτευσε το νικηφόρο συνασπισμό να εγκαταλείψει την Edirne στους Τούρκους. Αν οι Έλληνες είχαν κερδίσει αυτόν τον πόλεμο του 1919-1922, τότε, φυσικά, δεν θα υπήρχε η Edirne, όπως ακριβώς και η Ιστανμπούλ με την τωρινή της μορφή. Τώρα, όμως, η διαφύλαξη της Edirne ως μέρος του τουρκικού κράτους θεωρείται ίσως η σημαντικότερη επιτυχία της εξωτερικής πολιτικής του Kemal Atatürk. <br /> <br /> Όπως η λεγόμενη ειρηνική λύση στο ζήτημα του Iskenderun. Το 1922, ο γαλλικός στρατός δεν έλεγχε μόνο την επιτρεπόμενη περιοχή του Sham (σημερινή Συρία και Λίβανο), αλλά και την Κιλικία, στην οποία πλέον δεν έμεναν ζωντανοί Αρμένιοι. <br /> <br /> Μετά τη γαλλική αποχώρηση από την Κιλικία, η επαρχία Χατάι, μια παράκτια ζώνη της Μεσογείου Θάλασσας δίπλα στη συριακή επαρχία Λατάκεια και την πόλη Αλεξανδρέττα, συμπεριλήφθηκε στην εντολή της Sham. <br /> <br /> Το 1921, συνήφθη σύμβαση στο Σαν Ρέμο, σύμφωνα με την οποία η επαρχία Hatay ιδρύθηκε υπό τη γαλλική εντολή στην επικράτεια του πρώην σαντζακίου της Αλεξανδρέτας, καθώς εκτός από τους Έλληνες και τους Αρμένιους κατοικούσαν και πολλοί Τούρκοι. Το 1937, ιδρύθηκε το ανεξάρτητο κράτος του Χατάϊ στη βόρεια Συρία. <br /> <br /> Αυτό επέζησε λίγο περισσότερο από ένα χρόνο, επειδή το φθινόπωρο του 1939, στα κρυφά, όταν οι ευρωπαϊκές δυνάμεις ήταν απασχολημένες με άλλες υποθέσεις, η Τουρκία προσάρτησε το Χατάϊ και μετονομάστηκε η Αλεξανδρέττα σε Iskenderun. <br /> <br /> Μετά την κρίση του Σουέζ του 1956, η Συρία συνήψε στρατιωτική συμφωνία με την ΕΣΣΔ και διακήρυξε τις αξιώσεις της για τον Χατάι, κάτι που πανικόβαλε την Άγκυρα. Η συζήτηση στο ΟΗΕ σταμάτησε την απειλή του πολέμου. <br /> <br /> Αλλά τώρα με την εισβολή στη Συρία, σε άλλο τμήμα των συνόρων, στο Κουρδιστάν, η Άγκυρα “επαναφέρει” το ζήτημα της Iskenderun / Αλεξανδρέττας – αν και στην παρούσα κατάσταση, ένας πόλεμος είναι μάλλον αδύνατος. <br /> <br /> Συνολικά, ένα σημαντικό μέρος των καθηκόντων που θέτει η θεωρία του νεοοθωμανισμού για τους Τούρκους είναι άσχημα επιλύσιμο στις παρούσες συνθήκες. Αλλά ο περιορισμός της τρέχουσας τουρκικής επιχείρησης στο συριακό Κουρδιστάν ως μια αέναη πάλη ενάντια σε τμήμα τρομοκρατών του κουρδικού εθνικού κινήματος θα ήταν πολύ στενός. <br /> <br /> Στη σύγχρονη Τουρκία, ο νεο-οθωμανισμός υποστηρίζεται από την πλειοψηφία της κοινωνίας και θεωρητικά μπορεί να οδηγήσει πολύ μακριά. Όπου είναι δυνατόν, κυρίως στα Βαλκάνια, η Άγκυρα θα συνεχίσει να ακολουθεί την πολιτική «μαλακής ισχύος», προωθώντας τη συναίνεση με τους Αλβανούς και την αποκατάσταση ιστορικών δομών στη Βοσνία και τη «Μακεδονία». <br /> <br /> Είναι σαφές ότι όλα αυτά σταματούν στη Σερβία και την Ουγγαρία, που είναι πιθανό να αποκρούσουν τα πάντα (και οι Ούγγροι ήδη κλείνουν τα σύνορά τους από τους μετανάστες) παρά να αφήσουν τους «μαλακούς Τούρκους» να εισέλθουν. <br /> <br /> Αλλά η πρόσφατη επίσκεψη του Ερντογάν στο Βελιγράδι, όπου συναντήθηκε όχι μόνο με τη σερβική ηγεσία αλλά και με εκπροσώπους των βαλκανικών χωρών του «μετα-οθωμανικού χώρου», έδειξε ότι αυτές οι ιδέες από την Άγκυρα θα επιμένουν για πολύ καιρό. <br /> <br /> Η Τουρκία είναι πλέον στην πραγματικότητα η μόνη χώρα στον πλανήτη που έχει ανυψώσει την ιδέα του ιστορικού αναθεωρητισμού στο επίπεδο μιας νέας κρατικής ιδεολογίας. Ενώ οι Τούρκοι ρίχνονται με το γιαταγάνι όχι στους πάντες γύρω τους, αλλά μόνο σε όσους είναι πιο αδύναμοι, εντούτοις, στον κατάλογο αυτό μπορεί να βρεθούν, για παράδειγμα, οι Αρμένιοι και οι Έλληνες. <br /> <br /> Ο οθωμανικός αναθεωρητισμός είναι δύσκολο να συγκριθεί με την επιθυμία να ενωθούν οι διαιρεμένοι λαοί, όπως για παράδειγμα οι Ρώσοι μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ. Και ήδη δεν έχει σημασία πώς θα τελειώσει η επιχείρηση των Τούρκων στο συριακό Κουρδιστάν. Το κυριότερο είναι μην προχωρήσει, αφού τώρα δεν μπορεί πια να σταματήσει.<br /> <br /> <a href="https://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ρώσος αναλυτής: Έλληνες-Αρμένιοι καλά θα κάνουν να είναι έτοιμοι για το γιαταγάνι… του (νεο)-Οθωμανού

«Η Τουρκία είναι πλέον στην πραγματικότητα η μόνη χώρα στον πλανήτη που έχει ανυψώσει την ιδέα του ιστορικού αναθεωρητισμού στο επίπεδο μ...

Διαβάστε την συνέχεια

Εμπάργκο όπλων επέβαλε η Γερμανία στην Τουρκία -Ποιες χώρες ακολουθούν

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEge-zMzTN_KU6NwDg75f_-6hyphenhyphenfcOxARIRQN29Km9eIbEUaO1uk2I2GzBp0Cqf-Nm2-ngPCl7UqSh_EKWY6i9EZ9aQ0phI0SVg3Hk4U2fp_Y9WvN9q30a4JF_Cl3aS8E7R9fiI7IHyOd_Q0/s1600/erdogan_merkel.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="401" data-original-width="720" height="356" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEge-zMzTN_KU6NwDg75f_-6hyphenhyphenfcOxARIRQN29Km9eIbEUaO1uk2I2GzBp0Cqf-Nm2-ngPCl7UqSh_EKWY6i9EZ9aQ0phI0SVg3Hk4U2fp_Y9WvN9q30a4JF_Cl3aS8E7R9fiI7IHyOd_Q0/s640/erdogan_merkel.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Η Γερμανία σταματά τις εξαγωγές οπλικών συστημάτων προς την Τουρκία λόγω της νέας τουρκικής εισβολής στη βόρεια Συρία. <br /> <br /> Η Γερμανία, σύμμαχος της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ, απαγορεύει πωλήσεις όπλων που μπορούν να χρησιμοποιηθούν από την Τουρκία στην Συρία, όπως δήλωσε ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών Χάικο Μάας στην εφημερίδα “Bild Am Sonntag.” <br /> <br /> «Ενόψει της τουρκικής επίθεσης στη βόρεια Συρία, η γερμανική κυβέρνηση αποφάσισε να σταματήσει την έκδοση αδειών πώλησης οποιουδήποτε στρατιωτικού εξοπλισμού που μπορεί να χρησιμοποιηθεί από την Τουρκία στη Συρία», δήλωσε ο Χάικο Μάας. <br /> <br /> Ο Γερμανός υπουργός επεσήμανε επίσης ότι το Βερολίνο είχε ήδη επιβάλει ορισμένους περιορισμούς στην πώληση όπλων στην Τουρκία μετά την προηγούμενη επίθεση της χώρας εναντίον των Κούρδων που είχε διεξαχθεί στο Αφρίν της Συρίας, το 2016. <br /> <br /> <img height="455" src="https://www.pentapostagma.gr/wp-content/uploads/2019/10/mnbuynd_untitled-250x178.jpg" width="640" /> <br /> <br /> Παρά τους περιορισμούς, η Τουρκία αντιπροσώπευε το ένα τρίτο του συνόλου των εξαγωγών γερμανικών όπλων το 2018, με στρατιωτικό υλικό αξίας 242 εκατομμυρίων ευρώ να πωλείται μόνο τη συγκεκριμένη χρονιά. Ωστόσο, μερικές από τις εξαγωγές ενδέχεται να έχουν πραγματοποιηθεί βάσει παλαιότερων συμβάσεων που παρέμειναν σε ισχύ μετά την επίθεση του 2016 στο Αφρίν και την αλλαγή πολιτικής του Βερολίνου. <br /> <br /> Οι ΗΠΑ και χώρες της ΕΕ έχουν απειλήσει την Τουρκία με επιβολή κυρώσεων εάν δεν σταματήσει τη στρατιωτική επιχείρηση «Πηγή Ειρήνης» κατά των Κούρδων, στη βόρεια Συρία. Την Παρασκευή, η Γαλλίδα υπουργός αρμόδια για τις ευρωπαϊκές υποθέσεις, δήλωσε ότι το ενδεχόμενο ευρωπαϊκών κυρώσεων κατά της Τουρκίας βρίσκεται «στο τραπέζι» και θα συζητηθεί στην επόμενη συνεδρίαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. <br /> <br /> Η Άγκυρα έχει αρνηθεί να ακούσει τις χώρες αυτές, επιμένοντας ότι η επιχείρηση συνιστά για την ίδια θέμα εθνικής ασφάλειας. <br /> <br /> Οι Σκανδιναβικές χώρες στρέφονται από κοινού κατά της Άγκυρας, καθώς μετά την τουρκική εισβολή στη Συρία, η Σουηδία αναμένεται να ασκήσει πίεση στην Ευρωπαϊκή Ένωση για εμπάργκο όπλων σε βάρος της Τουρκίας <br /> <br /> Η Νορβηγία, επίσης σύμμαχος χώρα της Τουρκίας στους κόλπους της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας, ανακοίνωσε την Πέμπτη την αναστολή οποιασδήποτε νέας εξαγωγής όπλων προς την Άγκυρα μετά την έναρξη της τουρκικής στρατιωτικής επίθεσης στη βορειοανατολική Συρία. <br /> <br /> Η Φινλανδία, που δεν είναι μέλος του ΝΑΤΟ σε αντίθεση με τη Νορβηγία, ανακοίνωσε επίσης την Τετάρτη τη διακοπή των νέων εξαγωγών όπλων προς την Τουρκία ή άλλη χώρα που εμπλέκεται στον πόλεμο.<br /> <br /> <a href="https://www.pentapostagma.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Εμπάργκο όπλων επέβαλε η Γερμανία στην Τουρκία -Ποιες χώρες ακολουθούν

Η Γερμανία σταματά τις εξαγωγές οπλικών συστημάτων προς την Τουρκία λόγω της νέας τουρκικής εισβολής στη βόρεια Συρία. Η Γερμανία, σύμμ...

Διαβάστε την συνέχεια

Foreign Affairs: Πλήρης η ανατροπή των ισορροπιών στην Ανατολική Μεσόγειο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiSPf9q4I7StRbGfgVIDR0MpqCqoJ7L4Esi7l295JJEEsZCGw-gkZJKuYvtIf-IRAmhHGSCd2SoKnknxzxPNbPq2StQlW7tR0wTUPkTaEPyEn5qkReCEz-9vsimp7AQ1gEttkuyOr8FDSI/s1600/%25CE%25B1%25CE%25BD%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25BB%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25B7-%25CE%25BC%25CE%25B5%25CF%2583%25CE%25BF%25CE%25B3%25CE%25B5%25CE%25B9%25CE%25BF%25CF%2582.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="370" data-original-width="655" height="360" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiSPf9q4I7StRbGfgVIDR0MpqCqoJ7L4Esi7l295JJEEsZCGw-gkZJKuYvtIf-IRAmhHGSCd2SoKnknxzxPNbPq2StQlW7tR0wTUPkTaEPyEn5qkReCEz-9vsimp7AQ1gEttkuyOr8FDSI/s640/%25CE%25B1%25CE%25BD%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25BB%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25B7-%25CE%25BC%25CE%25B5%25CF%2583%25CE%25BF%25CE%25B3%25CE%25B5%25CE%25B9%25CE%25BF%25CF%2582.jpg" width="640" /></a></div> <h3> <span style="font-weight: normal;">Πώς η τουρκική επέμβαση στην Συρία μπορεί να απειλήσει την συνοχή του άξονα Ελλάδας - Κύπρου - Ισραήλ </span></h3> <b>Το Γιομ Κιπούρ, η Ημέρα του Εξιλασμού, είναι η σημαντικότερη γιορτή της εβραϊκής θρησκείας. </b><br /> Ωστόσο, από τον πόλεμο που συνέβη την συγκεκριμένη ημέρα, τον Οκτώβριο του 1973 -ο οποίος στοίχισε πολλές ανθρώπινες ζωές εξ αιτίας του αιφνιδιασμού που υπέστησαν τότε οι ένοπλες δυνάμεις της χώρας– η εορτή του Γιομ Κιπούρ κάθε χρόνο ανακινεί στο Ισραήλ δυσάρεστες μνήμες. <br /> Έτσι, το μήνυμα που τονίζουν τα τοπικά ΜΜΕ και η ίδια η κρατική μηχανή κάθε χρόνο αυτή τη μέρα είναι ότι, ανεξαρτήτως αργιών και εορτών, η ετοιμότητα για μια πιθανή ξαφνική επίθεση από Ανατολάς θα πρέπει να βρίσκεται πάντοτε στο μέγιστο δυνατό επίπεδο. <br /> <br /> Μέσα σε αυτό το ανάμικτο κλίμα θρησκευτικής κατάνυξης, διακοπών και του φοβικού συνδρόμου που συνοδεύει την ισραηλινή κοινή γνώμη κάθε χρόνο το Γιομ Κιπούρ, η απόφαση της κυβέρνησης Τραμπ να παραχωρήσει ευγενικά την θέση της στον τουρκικό στρατό στην βορειοανατολική Συρία φάνηκε να αιφνιδιάζει Ισραηλινούς αξιωματούχους και τοπικά ΜΜΕ.<br /> <br /> Πέρα από τα σχόλια συμπάθειας προς τους Κούρδους, η προσπάθεια των οποίων για αυτοδιάθεση εκλαμβάνεται την τελευταία δεκαετία στο Ισραήλ ως ένας αγώνας παράλληλος με εκείνον που είχαν δώσει οι εβραϊκές ένοπλες οργανώσεις κατά των Βρετανών στην Παλαιστίνη, οι ισραηλινές ανησυχίες επικεντρώθηκαν στην εξής εκτίμηση: Η απόφαση των ΗΠΑ να δώσουν ουσιαστικά το «πράσινο φως» στην Τουρκία να αναλάβει τον έλεγχο της βορειοανατολικής Συρίας (και με αυτόν τον τρόπο να ενισχύσουν ακόμα περισσότερο τον ήδη σημαντικό ρόλο που παίζει η χώρα αυτή στον συριακό εμφύλιο), αποτελεί στην πραγματικότητα τον προάγγελο μιας συνολικότερης αμερικανικής αναδίπλωσης στη Μέση Ανατολή.<br /> <br /> Δεν είναι καινούργια η εκτίμηση ότι ενισχύεται ολοένα και περισσότερο μια στάση εσωστρέφειας στην αμερικανική πολιτική στην περιοχή. Ήδη από την εποχή Μπαράκ Ομπάμα αυτή η εκτίμηση επαναλαμβάνεται επίμονα από πολλούς αναλυτές και δεξαμενές σκέψεις (think tanks). Άλλωστε, η διαβλεπόμενη αμερικανική εσωστρέφεια αποτέλεσε και την ουσία των έντονων διαφωνιών που εκφράζονταν μεταξύ ΗΠΑ και Ισραήλ τότε, με αποτέλεσμα ο Βενιαμίν Νετανιάχου να χαρακτηρίζεται ως ένας μάλλον «ενοχλητικός επισκέπτης» στον Λευκό Οίκο. <br /> Δεν θα πρέπει να παραπλανά η γενναία αμερικανική στρατιωτική βοήθεια που είχε παραχωρηθεί προς τις ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις από την διακυβέρνηση Ομπάμα. <br /> Στην πραγματικότητα, επρόκειτο για ένα «τελευταίο» δώρο ενηλικίωσης προς την ισραηλινή πλευρά, η οποία θα καλείτο να αναλάβει μόνη της την άμυνά της έναντι των πολλών κινδύνων εξ Ανατολών και εκ Βορρά.<br /> <br /> Με την εκλογική νίκη του Ντόναλντ Τραμπ και τις πολλές φιλο-ισραηλινές διακηρύξεις του, που συνοδεύονταν και από πράξεις –με κυριότερη την μεταφορά της πρεσβείας των ΗΠΑ στην Ιερουσαλήμ και την αναγνώριση της ισραηλινής κυριαρχίας στα Υψίπεδα του Γκολάν- απομακρύνθηκαν οι ισραηλινές ανησυχίες ότι η Ουάσινγκτον θα ανέκρουε πρύμναν. <br /> Μια ακόμα σημαντική εγγύηση για την παραμονή των ΗΠΑ στην περιοχή, ήταν βέβαια και η παρουσία αμερικανικών στρατευμάτων στην Συρία (γεγονός το οποίο ποτέ δεν είχε συμβεί στο παρελθόν), με τον κουρδικό παράγοντα να χαίρει μιας άνευ προηγουμένου στήριξης, η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει όχι μόνο σε ένα καθεστώς αυτονομίας αλλά ακόμα και στην ανεξαρτησία.<br /> <br /> Οι ΗΠΑ φεύγουν - Ποιος θα τις αντικαταστήσει;<br /> <br /> Πάντως, ακόμα και εάν πίσω από κλειστές πόρτες τόσο ο Νετανιάχου όσο και άλλοι υψηλόβαθμοι ισραηλινοί αξιωματούχοι είχαν πληροφορηθεί προ εννέα μηνών ότι η αντίστροφη μέτρηση της παρουσίας των ΗΠΑ στην Συρία είχε ήδη αρχίσει, οι αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις στο Ισραήλ και η παράταση της ακυβερνησίας ανάγκαζε τα τοπικά κέντρα αποφάσεων να αναμένουν τα αναπόφευκτα. <br /> Από την άλλη, και καθ’ όλο το τελευταίο διάστημα, η ισραηλινή στρατιωτική μηχανή φρόντιζε συστηματικά να απενεργοποιεί ιρανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις στην Συρία και στο Ιράκ. <br /> Φρόντιζε επίσης να απασχολεί δεόντως την Χεζμπολάχ στον Νότιο Λίβανο, προκειμένου να μειωθούν όσο γινόταν περισσότερο οι πονοκέφαλοι που θα επέρχονταν όταν η αμερικανική παρουσία θα άρχιζε σταδιακά να λιγοστεύει.<br /> Αποδεικνύεται, εκ των υστέρων πλέον, ότι οι πρόσφατες δηλώσεις Νετανιάχου περί της ανάγκης να υιοθετηθεί ένα νέο, αναθεωρημένο πλαίσιο αμυντικής συνεργασίας με τις ΗΠΑ, ως επίσης και ότι προωθείται η υπογραφή συμφώνου στρατιωτικής συνεργασίας με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, δεν ήταν ακόμα ένα επικοινωνιακό τέχνασμα που απλώς απέβλεπε στον σχηματισμό μιας νέας κυβέρνησης συνεργασίας με εταίρο τον κυριότερο πολιτικό του αντίπαλο, τον στρατηγό ε.α. Μπένι Γκαντς. <br /> <br /> Ουδείς, μάλιστα, αποκλείει ότι ο Μπένι Γκαντς και οι έτεροι κομματικοί του εταίροι, έμπειροι στρατιωτικοί, Μοσέ Γιααλόν και Γκάμπι Ασκενάζι, δεν ήταν εξίσου ενήμεροι για τις ειλημμένες αποφάσεις της Ουάσινγκτον. <br /> Έτσι μόνο θα μπορούσε να εξηγηθεί αληθοφανώς η πραγματικά ασυνήθιστα μετριοπαθής, συγκαταβατική στάση του Μπένι Γκαντς κατά τις κατ’ ιδίαν μετεκλογικές συναντήσεις του με τον Νετανιάχου. <br /> Έτσι εξηγείται επίσης και η ασυνήθιστη επιμονή του προέδρου του κράτους, Ρεουβέν Ρίβλιν, να προωθήσει εμπράκτως –και εξαιρετικά νωρίς– την ιδέα του σχηματισμού κυβέρνησης εθνικής ενότητας όσο το δυνατόν πιο γρήγορα. <br /> <br /> Και ενώ αρχικά όλα έδειχναν ότι καταλυτικό ρόλο για την επίλυση των διακομματικών διαφορών στο Ισραήλ θα έπαιζε το πολυαναμενόμενο «Deal του Αιώνα» που θα έφερνε μαζί του το ειρηνευτικό σχέδιο Τραμπ για την Μέση Ανατολή, εν τέλει αποδεικνύεται ότι οι εικόνες που μεταδίδονταν από την μεθόριο Συρίας–Τουρκίας με τα αμερικανικά στρατεύματα να αποχωρούν, είναι αυτές που έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να επιταχύνουν τις μετεκλογικές εξελίξεις και να δώσουν ένα τέλος στην μεγαλύτερη περίοδο ακυβερνησίας που γνώρισε ποτέ το Ισραήλ στην κοινοβουλευτική του Ιστορία.<br /> Έτσι, την αμέσως επομένη ημέρα της ανακοίνωσης της αποχώρησης των ΗΠΑ από την βόρειο Συρία –που συνέπεσε με την παραμονή του φετινού Γιομ Κιπούρ– οι ισραηλινές εφημερίδες, εκτός από τις πικρές μνήμες του αιφνιδιασμού που είχε ζήσει η χώρα στον Πόλεμο του 1973, εμπλουτίσθηκαν από ζοφερά σενάρια για το ενδεχόμενο της επανάληψης εκείνων των δυσάρεστων στιγμών. <br /> <br /> Χαρακτηριστικό του κλίματος ήταν μια εκτενής ανάλυση του έμπειρου Ισραηλινού δημοσιογράφου Ρον Μπεν-Ισάι (σ.σ. μια από τις πρώτες δημοσιογραφικές αποστολές του ήταν η κάλυψη της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο το 1974), που απαριθμούσε τις στρατιωτικές δυνατότητες του Ιράν, εκφράζοντας εμμέσως πλην σαφώς την αμφιβολία του για το εάν το Ισραήλ θα είναι σε θέση να αντιμετωπίσει πλήθος ιρανικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών να εξαπλώνονται στον ισραηλινό εναέριο χώρο, χωρίς να υπάρχει πια στην ευρύτερη περιοχή κανένα «αμερικανικό μαξιλάρι ασφαλείας». <br /> <br /> Χαρακτηριστικές ήταν και οι δηλώσεις που διέρρεαν στην κρατική ραδιοφωνία από υψηλόβαθμους κυβερνητικούς και στρατιωτικούς αξιωματούχους, ότι δηλαδή η ανακοίνωση της αποχώρησης των Αμερικανών από την Συρία σχετίζεται άμεσα με την βούληση των ΗΠΑ να απεμπλακούν από το «ιρανικό πρόβλημα» το δυνατόν συντομότερο. <br /> <br /> Ως απόδειξη της αμερικανικής μετριοπάθειας –που χαρακτηριζόταν πλέον ως απάθεια– ήταν η έλλειψη έστω και μιας ηχηρής δήλωσης του Λευκού Οίκου όχι μόνο για την αεροπορική επίθεση που υπέστησαν δύο πετρελαϊκές εγκαταστάσεις της Σαουδικής Αραβίας από ιρανικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη, αλλά και για την πρόσφατη κατάρριψη ενός αμερικανικού drone από ιρανικά πυρά στην περιοχή του Περσικού Κόλπου. <br /> <br /> Οι ίδιες ισραηλινές υψηλόβαθμες πηγές εκτιμούσαν ότι η τακτική αναδίπλωσης εκ μέρους των ΗΠΑ οφείλεται στο ότι αφ’ ενός επίκεινται οι αμερικανικές προεδρικές εκλογές το ερχόμενο έτος, αφ’ ετέρου ότι ο πρόεδρος Τραμπ θα πρέπει να δείξει στους ψηφοφόρους του πόσο συνεπής είναι στο σύνθημά του «America First» και, παράλληλα, να διασκεδάσει τις εντυπώσεις της (καθαρά επικοινωνιακής για την ώρα) προσπάθειας των Δημοκρατικών να προκαλέσουν στην καθαίρεσή του.<br /> Με πιο απλά λόγια, η ανακοίνωση της αποχώρησης των ΗΠΑ από την βόρειο Συρία έστρεψε το ισραηλινό ενδιαφέρον στο τι μέλλει γενέσθαι εάν η αμερικανική τάση αναδίπλωσης εκδηλωθεί περαιτέρω, αφήνοντας με αυτόν τον τρόπο «ακάλυπτη» την ισραηλινή άμυνα έναντι της μόνιμης ιρανικής απειλής. Από την άλλη –και παρότι αυτό δεν έχει ειπωθεί ακόμα ξεκάθαρα-, το Ισραήλ δεν θα αργήσει να αναζητήσει εναλλακτικές λύσεις προκειμένου να καλύψει πιθανά κενά, στην προσπάθειά του αποτρέψει τον ιρανικό εξ Ανατολάς μόνιμο κίνδυνο. Εκτιμάται ότι δεν θα καθυστερήσει η στιγμή κατά την οποία επιτελικοί παράγοντες θα εξετάσουν εκ νέου την πορεία των σχέσεων της χώρας με την Τουρκία, ο ρόλος της οποίας σαφώς αναβαθμίζεται στα συριακά τεκταινόμενα. <br /> <br /> Σε μια τέτοια περίπτωση, κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει αυτή την στιγμή ότι δεν θα υπάρξει αντίκτυπος στην ποιότητα των σχέσεων που το Ισραήλ καλλιέργησε με τις γειτονικές του χώρες τα τελευταία χρόνια στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /> <br /> Το παράδειγμα του 1958<br /> <br /> Το γνωστό απόφθεγμα ότι «η ιστορία επαναλαμβάνεται» θα μπορούσε να οδηγήσει σε μοιρολατρικές διαπιστώσεις. <br /> Εάν, όμως, κάτι δεν μπορεί να αγνοηθεί είναι οι γεωγραφικές πραγματικότητες, οι οποίες καθιστούν το Ισραήλ αντικειμενικά ευάλωτο στον μόνιμο κίνδυνο εξ Ανατολάς –ο οποίος, το 2019, είναι το Ιράν. <br /> Επιπροσθέτως, αυτό που αξίζει να παρατηρηθεί ανατρέχοντας στο πρόσφατο ιστορικό παρελθόν, είναι ότι οποτεδήποτε το Ισραήλ αισθάνθηκε να απειλείται καίρια η ασφάλειά του, πολύ εύκολα βρίσκει τον τρόπο να προσαρμόζει ανάλογα την περιφερειακή του πολιτική.<br /> Το μακρινό 1958 αποτελεί ένα εξαιρετικό παράδειγμα, που καλό θα ήταν να μην αγνοείται. <br /> Τότε, η νασερική Αίγυπτος –ο ισχυρότερος στρατιωτικά αντίπαλος του Ισραήλ εκείνη την εποχή– σχημάτισε με την Συρία την Ηνωμένη Αραβική Δημοκρατία. <br /> Αυτό το δεδομένο άλλαξε τις ισορροπίες στην περιοχή, με το Ισραήλ εν μια νυκτί να βλέπει τα βόρεια σύνορά του να ελέγχονται από το Κάιρο. <br /> Το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς, το καθεστώς Νάσερ έθεσε σε εφαρμογή ένα πολύ φιλόδοξο σχέδιο: Να θέσει υπό τον έλεγχό του την Ιορδανία και τον Λίβανο, υποκινώντας στρατιωτικά πραξικοπήματα στο Αμμάν και στην Βηρυτό. <br /> <br /> Εάν τα φιλονασερικά κινήματα πετύχαιναν το σκοπό τους, το Ισραήλ θα βρισκόταν ουσιαστικά περικυκλωμένο από καθεστώτα που θα στηρίζονταν από τη νασερική Αίγυπτο, και θα ήταν πλέον ζήτημα χρόνου η πραγματοποίηση μιας συγχρονισμένης αραβικής επίθεσης που θα είχε πολλές πιθανότητες επιτυχίας. <br /> Το καλοκαίρι του 1958 η Βρετανία και οι ΗΠΑ επενέβησαν στρατιωτικά –στην Ιορδανία και στον Λίβανο αντίστοιχα– και ουσιαστικά όχι μόνο διατήρησαν τα φιλοδυτικά καθεστώτα των χωρών εκείνων αλλά παράλληλα κατέδειξαν στην ισραηλινή ηγεσία την ανάγκη να ανεύρει άμεσα νέες εναλλακτικές ασφαλείας σε περιφερειακό επίπεδο.<br /> Εκείνη την εποχή, οι διμερείς σχέσεις Ισραήλ-Τουρκίας διήγαν μια μακρά περίοδο διπλωματικής κρίσης. <br /> Η Τουρκία, με την ενθάρρυνση των ΗΠΑ, είχε ήδη αναλάβει τον ρόλο του φιλοδυτικού διαμεσολαβητή, που καλείτο να «συνετίσει» τρόπον τινά τον αραβικό κόσμο να αποδεχθεί το τετελεσμένο της ύπαρξης του Ισραήλ στην περιοχή. <br /> Ωστόσο, η Άγκυρα θα έπρεπε πρωτίστως να εξασφαλίσει κατ’ αρχάς την εν γένει εμπιστοσύνη των Αράβων, αποδεικνύοντας ότι σέβεται βασικά ιδεολογικά μέτρα και σταθμά. <br /> Τουρκικές αντι-ισραηλινές κορώνες εκτοξεύονταν ήδη από τα μέσα του 1955, με αποκορύφωμα τις δηλώσεις του Προέδρου της Τουρκικής Δημοκρατίας, Τζελάλ Μπαγιάρ, όταν κατά την διάρκεια επίσημης επίσκεψής του στην Ιορδανία τον Νοέμβριο του 1955 δήλωνε ότι «ο τουρκικός στρατός θα ήταν έτοιμος να δώσει μάχες μαζί με τον ιορδανικό, για να αποκρούσουν από κοινού κάθε εχθρό», υπονοώντας το Ισραήλ. <br /> <br /> Έτσι, όταν ξέσπασε η Κρίση του Σουέζ τον Οκτώβριο του 1956 (κατά την οποία Ισραήλ, Βρετανία και Γαλλία εισέβαλαν στη νασερική Αίγυπτο, γεγονός που αμέσως καταδίκασαν ΕΣΣΔ και ΗΠΑ), στην Τουρκία και στον αραβικό κόσμο ήδη είχε ωριμάσει κατάλληλα το κλίμα ώστε η Άγκυρα να αποφασίσει να ανακαλέσει τον Πρέσβη της από το Τελ Αβίβ, ως ένδειξη έντονης απαξίας προς το Ισραήλ, και παράλληλα –ως απόδειξη αλληλεγγύης προς τους Άραβες.<br /> Εκείνο το ταραγμένο καλοκαίρι του 1958, το Ισραήλ καλείτο να ανεύρει άμεσα εναλλακτικές περιφερειακές συμμαχίες. <br /> Όπως υπεδείκνυε η κοινή λογική, η Τουρκία πληρούσε τις απαραίτητες γεωστρατηγικές προϋποθέσεις για να χρησιμεύσει ως το πλέον αποτελεσματικό «μαξιλάρι ασφαλείας» για το ευάλωτο Ισραήλ. <br /> <br /> Έτσι, τον Αύγουστο του 1958, πραγματοποιήθηκε υπό άκρα μυστικότητα στην Άγκυρα η ιστορική πια συνάντηση των πρωθυπουργών Δαυίδ Μπεν-Γκουριόν και Αντνάν Μεντερές, η οποία και αποτέλεσε την επισφράγιση πολλαπλών παρασκηνιακών επαφών που είχαν προηγηθεί κάποιους μήνες πριν στην Ρώμη και στην Ελβετία μεταξύ ανωτάτων διπλωματών αμφοτέρων των χωρών. <br /> Η επαναπροσέγγιση Ισραήλ-Τουρκίας τον Αύγουστο του 1958, αν και δεν οδήγησε στην πλήρη εξομάλυνση των διμερών τους διπλωματικών σχέσεων (σ.σ. η Τουρκία –όπως άλλωστε και η Ελλάδα– αποκατέστησε πλήρως τις διπλωματικές της σχέσεις με το Ισραήλ μετά την ειρηνευτική διάσκεψη της Μαδρίτης στις αρχές της δεκαετίας του 1990), έθεσε τις βάσεις για έναν άτυπο μεν, αλλά υπαρκτό άξονα συμμαχίας που διατηρήθηκε ενεργός και αποτελεσματικός έως και το αιματηρό επεισόδιο του Mavi Marmara στα τέλη Μαΐου 2010.<br /> <br /> Αν και το ακριβές περιεχόμενο της λεγόμενης «μυστικής συμφωνίας συμμαχίας» μεταξύ Μπεν-Γκουριόν και Μεντερές παραμένει ακόμα άγνωστο, η ακολουθία των ως άνω γεγονότων είναι γνωστή και δεν πιστοποιείται μόνο από το διαθέσιμο αρχειακό υλικό, αλλά και από μια απλή ανάγνωση της επικαιρότητας των δεκαετιών που μεσολάβησαν.<br /> Ωστόσο, υπάρχει ένα σημαντικό γεγονός που βγήκε πρόσφατα στο φως, κατόπιν αρχειακής έρευνας που πραγματοποιήθηκε από τον γράφοντα στο Κρατικό Ισραηλινό Αρχείο κατά το διάστημα 2012-2014, και που λεπτομερώς περιγράφεται στην μονογραφία «Κύπρος, το Γειτονικό Νησί – Το Κυπριακό μέσα από τα Κρατικά Αρχεία του Ισραήλ, 1946-1960» (εκδόσεις Παπαζήση, 2018). <br /> Σύμφωνα με το ισραηλινό αρχειακό υλικό, που αποχαρακτηρίστηκε το 2013 από το Κρατικό Αρχείο του Ισραήλ, η Τουρκία, προκειμένου να ανταποκριθεί θετικά στο αίτημα του Ισραήλ να ληφθούν ποικίλα μέτρα εκ μέρους της Άγκυρας που θα εξασφάλιζαν την εδαφική του ακεραιότητα, ζήτησε την συνδρομή της ισραηλινής διπλωματίας σε επίπεδο ΟΗΕ. <br /> <br /> Συγκεκριμένα, στην επικείμενη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, στα τέλη του 1958, είχε προγραμματισθεί να συζητηθεί ακόμα μια φορά το Κυπριακό. <br /> Ενώ θεωρείτο δεδομένο ότι οι τουρκικές μεθοδεύσεις θα στηρίζονταν από τις σημαντικότερες χώρες της Δύσης, η Τουρκία δεν ήταν σε θέση τότε να επηρεάσει υπέρ της τις παραδοσιακά αντι-αποικιακές χώρες της Λατινικής Αμερικής. <br /> Πέραν των ιδεολογικών διαφορών που χώριζαν την Τουρκία από εκείνες τις χώρες, η τουρκική διπλωματία ήταν τυπικά απούσα στις λατινοαμερικανικές πρωτεύουσες. <br /> Αντιθέτως, η διπλωματική και πολιτική επιρροή που ασκούσε τότε η Ελλάδα ήταν πολύ σημαντικότερη και ουσιαστικότερη. <br /> Παράλληλα, όμως, και το Ισραήλ είχε αναπτύξει ευρύτατο δίκτυο επαφών στην Λατινική Αμερική, που ήταν σε θέση να προκαλέσει την διάσπαση του λεγόμενης «λατινοαμερικανικής ομάδας ψήφων» που παραδοσιακά εξέφραζε μια γνήσια αντι-αποικιακή ατζέντα, και υποστήριζε σθεναρά τα αιτήματα της Ελλάδας και των Ελληνοκυπρίων τόσο στον ΟΗΕ όσο και σε άλλα διεθνή φόρα.<br /> Το Ισραήλ, υπό την πίεση των περιφερειακών συγκυριών, και έχοντας ήδη βιώσει τις συνέπειες της διεθνούς διπλωματικής απομόνωσης μετά την Κρίση του Σουέζ το 1956 –αλλά και της ψυχρότητας που τού επεδείκνυε κατά περίπτωση ακόμα και η Ουάσινγκτον-, αποδέχθηκε να εξυπηρετήσει τις τουρκικές επιδιώξεις και κατόπιν υπόδειξης της Άγκυρας, δέχθηκε να προβεί σε παρασκηνιακές διπλωματικές ενέργειες επηρεασμού των κρατών της Λατινικής Αμερικής, προάγοντας εμμέσως πλην σαφώς την τουρκική επιχειρηματολογία για την κυπριακή διένεξη που βρισκόταν τότε στο επίκεντρο του διεθνούς ενδιαφέροντος. <br /> Εκ των υστέρων γίνεται αντιληπτό ότι οι ισραηλινές κινήσεις καθαυτές δεν ευθύνονται απόλυτα για το δυσάρεστο (για την ελληνική πλευρά) αποτέλεσμα της κρίσιμης ψηφοφορίας της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ το 1958 –που ουσιαστικά αποτέλεσε τον προπομπό των συμφωνιών Ζυρίχης-Λονδίνου-. <br /> Ωστόσο, το Ισραήλ κατάφερε να διασπάσει το αρραγές μέχρι τότε φιλελληνικό μέτωπο των Λατινοαμερικανών, αιφνιδιάζοντας δυσάρεστα την ελληνική διπλωματία.<br /> <br /> Τα τουρκικά αιτήματα και ο ρόλος του Ισραήλ<br /> <br /> Ύστερα από αυτήν την σύντομη ιστορική αναδρομή, δεν είναι δύσκολο να επισημανθούν οι αναλογίες με το τι θα μπορούσε να συμβεί σήμερα.<br /> Αφ’ ενός, το Ισραήλ αντιλαμβάνεται ότι εάν η διακυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ εμμείνει στην πρόθεσή της να αποσύρει την αμερικανική στρατιωτική παρουσία στη Συρία, θα είναι εξαιρετικά δύσκολο να την μεταπείσει για το αντίθετο. <br /> <br /> Το Ισραήλ συνειδητοποιεί πόσο ευάλωτη θα καταστεί η ασφάλειά του έναντι του Ιράν, την στιγμή μάλιστα που όλα δείχνουν ότι θα συνεχίσει να διατηρεί την παρουσία του στη Συρία. <br /> Παράλληλα, το Ισραήλ γνωρίζει πολύ καλά ότι η στρατιωτική συνεννόηση με την Ρωσία όσον αφορά τις ενδοσυριακές ισορροπίες είναι περιστασιακή. <br /> Τη στιγμή μάλιστα, που η Τεχεράνη ήδη εκφράζει την δυσαρέσκειά της για την αναβάθμιση της θέσης της Τουρκίας στον συριακό εμφύλιο, όλα δείχνουν ότι το Ισραήλ, αργά ή γρήγορα, θα υποχρεωθεί να αποκαταστήσει τα κανάλια επικοινωνίας του με την Τουρκία, βάσει της γνωστής λογικής «ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου». <br /> Άλλωστε, και παρά τις υποκριτικές αμερικανικές προειδοποιήσεις προς την Άγκυρα, ουσιαστικά η Ουάσινγκτον είναι εκείνη που προσέδωσε στον τουρκικό στρατό έναν σημαντικό ρόλο-κλειδί, που θα είναι σε θέση να περιορίσει την ιρανική επεκτατικότητα. Και η ιρανική επεκτατικότητα είναι η σημαντικότερη απειλή που καλείται το Ισραήλ να αντιμετωπίσει.<br /> Αφ’ ετέρου, η Τουρκία αξιοποίησε μέχρι τώρα στο έπακρο την γεωγραφική της θέση. <br /> Όπως εκ του αποτελέσματος γίνεται αντιληπτό, οι ΗΠΑ συνεχίζουν να εμπιστεύονται την Τουρκία –παρά την τάση της Άγκυρας να προσεγγίζει τα τελευταία χρόνια τόσο τη Μόσχα όσο και την Τεχεράνη. <br /> <br /> Έτσι, η Τουρκία, για ακόμα μια φορά, είναι πρόθυμη να μπει σε μια δύσκολη στρατιωτική περιπέτεια. Ωστόσο, είναι αυτονόητο ότι αναμένει και το αντίστοιχο αντάλλαγμα: Μια θέση στον ενεργειακό χάρτη της Ανατολικής Μεσογείου.<br /> Με βάση τα ως άνω, και λαμβάνοντας υπ’ όψιν το τι ακριβώς συνέβη εκείνο το μακρινό καλοκαίρι του 1958, δεν είναι καθόλου απίθανο η Τουρκία να ζητήσει από το Ισραήλ να μεταβάλλει την στάση του σε κάποιο άλλο μέτωπο που ενδιαφέρει έντονα την τουρκική περιφερειακή πολιτική. <br /> Αυτό το μέτωπο βρίσκεται εδώ και μια δεκαετία στην Ανατολική Μεσόγειο, με το Κυπριακό να παραμένει άλυτο, και ακόμα περισσότερο επιβαρυμένο, μετά την ανακάλυψη των κοιτασμάτων φυσικού αερίου.<br /> <br /> Το ερώτημα που τίθεται είναι εάν, τελικά, το πλέγμα των σχέσεων που έχει διαμορφωθεί την τελευταία δεκαετία μεταξύ του ελληνικού και του ισραηλινού περιφερειακού παράγοντα είναι τόσο ισχυρό ώστε να μπορέσει να συγκρατήσει το Ισραήλ, προκειμένου να σεβαστεί τις δεσμεύσεις του σε σχέση με τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας.<br /> Εάν σε κάτι διαφέρει το μακρινό καλοκαίρι του 1958 με το φθινόπωρο του 2019, είναι το εξής: Το 1958 το Ισραήλ δεν είχε να χάσει απολύτως τίποτα, υιοθετώντας μια στάση που δεν θα ικανοποιούσε τα τότε ελληνικά συμφέροντα σε σχέση με την Κύπρο –μιας και Ελλάδα και Ισραήλ δεν διατηρούσαν πλήρεις διπλωματικές σχέσεις και η Αθήνα δεν έχανε ευκαιρία να στηρίζει ποικιλοτρόπως τον αραβικό κόσμο. Αντιθέτως, εάν το 2019 το Ισραήλ θελήσει να μεταβάλει τη στάση του όσον αφορά τις παρούσες ενεργειακές ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο για να εξυπηρετήσει τις μαξιμαλιστικές απαιτήσεις της Άγκυρας, τότε αυτομάτως ροκανίζει τα θεμέλια του ευρύτερου ενεργειακού σχεδιασμού της Ανατολικής Μεσογείου, ο οποίος προάγεται πρώτα και κύρια από την Ουάσινγκτον, τις Βρυξέλλες και το Κάιρο, ως επίσης και από τα διεθνή οικονομικά συμφέροντα που έχουν ήδη εμπλακεί στις ΑΟΖ του Ισραήλ, της Κύπρου και της Αιγύπτου.<br /> <br /> Παρ’ όλα αυτά, σε αυτό το σημείο καλό θα ήταν να ανατρέξουμε στις κατά καιρούς δηλώσεις των Ισραηλινών αξιωματούχων, συμπεριλαμβανομένου και του πρωθυπουργού Βενιαμίν Νετανιάχου, όταν η Ελλάδα, η Κυπριακή Δημοκρατία και το Ισραήλ άρχιζαν να πορεύονται μαζί δειλά-δειλά στα θολά νερά του ενεργειακού χάρτη της Ανατολικής Μεσογείου. <br /> Μετά από το ισχυρό ρήγμα που είχε επέλθει στις σχέσεις Ισραήλ-Τουρκίας από το περιστατικό του πλοίου Mavi Marmara, και κατά τις πρώτες διμερείς και τριμερείς ανεπίσημες ή μη συναντήσεις Ισραηλινών, Ελλήνων και Κυπρίων αξιωματούχων, η ισραηλινή πλευρά τόνιζε με έμφαση ότι η τριμερής συνεργασία στον τομέα της ενέργειας δεν στρεφόταν εναντίον «καμίας άλλης τρίτης χώρας», υπονοώντας την Τουρκία.<br /> Δεν πρέπει, επίσης, να λησμονούμε τις χαρακτηριστικές δηλώσεις του τότε εν ζωή Ισραηλινού Προέδρου, Σιμόν Πέρες, ο οποίος είχε εκφράσει επανειλημμένα την άποψη ότι «άλλη είναι η φύση της συνεργασίας του Ισραήλ με την Κύπρο και την Ελλάδα, και άλλη θα πρέπει να είναι η φύση της συνεργασίας του Ισραήλ με την Τουρκία», θέλοντας προφανώς να διαχωρίσει ποιοτικά και γεωγραφικά το πλαίσιο συνεργασίας που επιθυμούσε να προωθήσει η χώρα του με τον ελληνικό και τον τουρκικό παράγοντα αντίστοιχα.<br /> <br /> Δεν μπορούν να γίνουν όλα<br /> <br /> Από τα ως άνω γίνεται αντιληπτό ότι, υπό ιδανικές συνθήκες, το Ισραήλ θα ήθελε να επικεντρώσει το ζήτημα της ενεργειακής του ασφάλειας και της καλλιέργειας ομαλών σχέσεων με την ΕΕ και τις ευρωπαϊκές αγορές εν γένει, αξιοποιώντας τις σχέσεις του με την Ελλάδα και τη μόνη νόμιμη κυβέρνηση της Κύπρου, δηλαδή την Κυπριακή Δημοκρατία. <br /> Παράλληλα, όμως, και πάντοτε υπό ιδανικές συνθήκες, το Ισραήλ δεν θα ήθελε να απολέσει τον αναντικατάστατο ρόλο που προσφέρει το «μαξιλάρι ασφαλείας» της Τουρκίας, προκειμένου να πάψει να νιώθει ευάλωτο από τον μόνιμο εξ Ανατολών κίνδυνο –δηλαδή το Ιράν και την παρουσία του στην Συρία και στον Νότιο Λίβανο.<br /> Δυστυχώς, οι ως άνω ιδεατές συνθήκες που το Ισραήλ θα ήθελε να αποτελούν την πραγματικότητα, αποδεικνύονται ανέφικτες. <br /> Ο τετραγωνισμός του κύκλου των ελληνοτουρκικών σχέσεων αποτελεί ένα εγχείρημα υπεράνω των δυνατοτήτων της ισραηλινής διπλωματίας. Και ένα πρώτο δείγμα του τι επρόκειτο να επακολουθήσει είχε διαφανεί από εκείνην την συμβολική θεαματική δημόσια επίθεση που εξαπέλυσε ο πρόεδρος της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν, κατά του τότε προέδρου του Ισραήλ, Σιμόν Πέρες, στο διεθνές οικονομικό φόρουμ του Νταβός στις 29 Ιανουαρίου του 2009 με αφορμή την κατάσταση στην Γάζα. <br /> Ήταν η πρώτη εκδήλωση του φιλο-αραβικού χαρτιού που η Τουρκία καλείτο να παίξει για ακόμα μια φορά, ύστερα από την Κρίση του Σουέζ το 1956.<br /> Όπως το 1958 η Άγκυρα εισέπραξε, δια χειρός Ισραήλ, τα διπλωματικά οφέλη που επεδίωκε στο Κυπριακό, εκτιμάται ότι το ίδιο ακριβώς θα προσπαθήσει να επιτύχει το 2019 ή τους αμέσως προσεχείς μήνες, εφόσον ο ρους των γεγονότων το επιτρέψει.<br /> Τώρα, λοιπόν, αυτό που απομένει να αποδειχθεί είναι κατά πόσον γερές είναι οι βάσεις της τριμερούς περιφερειακής συνεργασίας Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ αφ’ ενός, και αφ’ ετέρου τι ακριβώς σήμαιναν οι καθ’ όλα καθησυχαστικές δηλώσεις του υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάικ Πομπέο, στην Αθήνα, παραμονές της αποχώρησης των αμερικανικών δυνάμεων από την Βόρειο Συρία. <br /> <br /> <b><i>Δρ. Γαβριήλ Χαρίτος (Διδάκτωρ διεθνών σχέσεων του Πανεπιστημίου Μακεδονίας και μεταδιδακτορικός ερευνητής του Ινστιτούτου Μπεν-Γκουριόν, στο Πανεπιστήμιο Μπεν-Γκουριόν του Ισραήλ.</i></b><br /> <br /> <a href="http://bankingnews.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Foreign Affairs: Πλήρης η ανατροπή των ισορροπιών στην Ανατολική Μεσόγειο

Πώς η τουρκική επέμβαση στην Συρία μπορεί να απειλήσει την συνοχή του άξονα Ελλάδας - Κύπρου - Ισραήλ Το Γιομ Κιπούρ, η Ημέρα του Εξιλασ...

Διαβάστε την συνέχεια

Συρία: Τα συμπεράσματα, τα διδάγματα και οι αδυναμίες από την εμπλοκή των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhN69U2uYVOOU0g2sVAI8g5X-QBmvc0fkOHI6xk_-40L6R5-sF3HfW6DpvJCCPt6lzhMe3uwUHgprdyXBB3237iHM7iel2gqa9n11XIrp53vsSx_EuOYXPNzXxwyR_2w8cj8zrHufxiTTY/s1600/kilis-takviye.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="800" data-original-width="1200" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhN69U2uYVOOU0g2sVAI8g5X-QBmvc0fkOHI6xk_-40L6R5-sF3HfW6DpvJCCPt6lzhMe3uwUHgprdyXBB3237iHM7iel2gqa9n11XIrp53vsSx_EuOYXPNzXxwyR_2w8cj8zrHufxiTTY/s640/kilis-takviye.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <b>Γιάννης Νικήτας </b><br /> Σύμφωνα με τις επίσημες ανακοινώσεις η τουρκική εισβολή στη Συρία αποτέλεσε τη τρίτη επιχείρηση των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων με την ονομασία «Πηγή Ειρήνης». Είχαν προηγηθεί οι επιχειρήσεις «Ασπίδα του Ευφράτη» και «Κλάδος Ελαίας» το 2016 – 2017 και το 2018 αντίστοιχα. Οι παραπάνω επιχειρήσεις διεξήχθησαν στο χερσαίο σκέλος τους, από τη 2η Τουρκική Στρατιά με έδρα τη Μαλάτεια της Νοτιανατολικής Τουρκίας. <br /> <br /> Από την εμπλοκή των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων στη Συρία προέκυψαν πολλαπλά συμπεράσματα και διδάγματα για τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις που πρέπει να προβληματίσουν πολύ σοβαρά αμφότερη την ελληνική πολιτική και στρατιωτική ηγεσία. Όπως είναι λογικό οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις τα τελευταία χρόνια έχουν αποκτήσει σημαντική πολεμική εμπειρία πλην όμως μεγάλο μέρος των Τούρκων ανώτερων και ανώτατων αξιωματικών είτε έχει φυλακιστεί είτε έχει αποστρατευτεί. Όμως η διαρκής πολεμική ετοιμότητα καλλιεργεί συστηματικά τόσο στους νέους όσο και στους όσους παλιούς έχουν μείνει πολεμική ετοιμότητα και πολεμική εμπειρία. <br /> <br /> Κυριότερα σημεία άξια αναφοράς <br /> <br /> Μια από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές προκλήσεις είναι η διοίκηση και ο έλεγχος. Ειδικότερα, οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις και συγκεκριμένα η 2η Τουρκική Στρατιά αναπτύσσει και οργανώνει κέντρα επιχειρήσεων και στρατηγεία για τη σχεδίαση και διεύθυνση των πολεμικών επιχειρήσεων. <br /> <br /> Δεύτερον, η εκτεταμένη χρήση Μη Επανδρωμένων Αεροσκαφών (ΜΕΑ) σε αποστολές συλλογής πληροφοριών, αναγνωρίσεων και στοχοποίησης με τη μετάδοση των δεδομένων σε πραγματικό χρόνο στα παραπάνω στρατηγεία και κέντρα επιχειρήσεων. <img src="https://defencereview.gr/wp-content/uploads/uav_anka_tai.jpg" />To ANKA. <br /> <br /> Τρίτον, οι επιχειρήσεις επιρροής ή αλλιώς πληροφοριακές επιχειρήσεις για τη διαμόρφωση κλίματος υπέρ της Τουρκίας σε διεθνές και εσωτερικό επίπεδο και την υπονόμευση του αντιπάλου. Επίσης, έχουν πραγματοποιηθεί πολλές επιχειρήσεις πολιτικοστρατιωτικού χαρακτήρα με ΜΚΟ που δρουν στη περιοχή. Στις πληροφοριακές επιχειρήσεις εντάσσονται και οι ψυχολογικές επιχειρήσεις μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, το ραδιόφωνο, τη τηλεόραση καθώς και το διαδίκτυο. <br /> <br /> Τέταρτον, διακλαδική συνεργασία για τις αποστολές Εγγύς Αεροπορικής Υποστήριξης και βομβαρδισμών στόχων υψηλής αξίας. Καταγράφεται πολύ μεγάλη συνεργασία μεταξύ των τουρκικών ομάδων ειδικών επιχειρήσεων του ΓΕΕΘΑ (Μπορντό Μπερελί) και της Τουρκικής Αεροπορίας. <br /> <br /> Πέμπτον, η μετακίνηση και μεταστάθμευση πολλών επιμέρους σχηματισμών της 2ης Τουρκικής Στρατιάς που ενεργούν στη Συρία. <br /> <br /> Έκτον, η διοικητική μέριμνα. <br /> <br /> Έβδομον, η συλλογή πληροφοριών μέσα από HUMINT (Human Intelligence). <br /> <br /> Όγδοων, η στενή συνεργασία των τουρκικών ειδικών δυνάμεων με τη τουρκική αεροπορία στρατού με την εκτέλεση επιχειρήσεων νύχτα εκμεταλλευόμενα το ανάγλυφο και τη μορφολογία του εδάφους. <br /> <br /> Ένατο, δοκιμές ώστε να ληφθεί υπόψη η αποτελεσματικότητα και η αξία των οπλικών συστημάτων είτε εγχώριου είτε ξένου υλικού που υπάρχουν και αξιοποιούνται από τον Τουρκικό Στρατό. Ενδεικτικά αναφέρουμε τα ΜΕΑ, τα αυτοκινούμενα πυροβόλα FIRTINA, τους Πολλαπλούς Εκτοξευτές Πυραύλων κτλ. <br /> <br /> Δέκατο, διεξαγωγή ειδικών επιχειρήσεων και καταδρομικών επιχειρήσεων. <br /> <br /> Ενδέκατο, διαχείριση απωλειών πεδίου μάχης με αποστολές MEDEVAC και CASEVAC. <br /> <br /> Δωδέκατο, η στοχοποίηση και η προσβολή στόχων από τμήματα ΠΑΠ ή καταδρομών προς το Τουρκικό πυροβολικό. Να σημειωθεί ότι η στοχοποίηση απαιτεί και προσβολή των στόχων με ακριβή πυρά απαιτεί επιπρόσθετα άρτιο δίκτυο επικοινωνιών καθώς και νέων τεχνολογιών (όπως είναι τα ΜΕΑ). <br /> <br /> Τέλος, έλλειψη εκπαίδευσης σε θέματα αυτοσχέδιων εκρηκτικών μηχανισμών και παγιδεύσεων. <br /> <br /> Τουρκικές αδυναμίες <br /> <br /> Τα μεγαλύτερη λάθη καταγράφηκαν στη λεγόμενη τακτική κίνηση των αρμάτων και στον συντονισμό μικρών κλιμακίων διοίκησης επίσης των Τεθωρακισμένων ως προς τη σωστή χρήση τους. Τα Τουρκικά άρματα πολλάκις βρέθηκαν εκτεθειμένα σε περίοπτη θέση και μάλιστα εντελώς ακίνητα για αρκετή ώρα. Σε όλες τις παραπάνω περιπτώσεις τα τουρκικά πληρώματα επιδείξαν ελλιπή εκπαίδευση ενώ οι ηγήτορες έλλειψη πρωτοβουλίας. <br /> <br /> Το Τουρκικό Πυροβολικό σε τακτικό επίπεδο αναπτύχθηκε και τάχθηκε, εξαιρετικά εγγύς των τμημάτων ελιγμού – τακτικών συγκροτημάτων (ΤΘ με ΠΖ) με αποτέλεσμα να δεχθεί μέχρι και πυρά. <br /> <br /> Ως προς το αεροπορικό σκέλος, τις αποστολές προσβολών. Αρχικώς, δεν χρησιμοποιήθηκαν πυρομαχικά ακριβείας. Επιπροσθέτως, επιδείχθηκε χαρακτηριστική αδυναμία να προσβληθούν τα στρατηγεία των Κούρδων ή τα δίκτυα διοικητικής μέριμνας. <br /> <br /> Σε επιχειρησιακό επίπεδο η επιχείρηση «Ασπίδα του Ευφράτη» διεξήχθη από τον Τούρκο αντιστράτηγο Zekai Aksakallı με πολλαπλά λάθη στην ενδεδειγμένη εμπλοκή δυνάμεων. Ο Τούρκος Zekai Aksakallı προέρχεται από τον χώρο των ειδικών επιχειρήσεων μη διαθέτοντας τη κατάλληλη εμπειρία ως προς επιχειρήσεις συμβατικών δυνάμεων με έμφαση στον κλασικό πόλεμο ελιγμών. Γενικότερα, υποτιμήθηκαν οι Κούρδοι ή οι μαχητές του ISIS που θεωρήθηκαν αντάρτες παρά το γεγονός ότι υπήρχαν πληροφορίες από πηγές HUMINT περί ύπαρξης οργανωμένων κέντρων άμυνας με μεγάλη έμφαση στην αντιαρματική άμυνα. Συνεπώς, εδώ εκτός από την επιλογή του Zekai Aksakallı εγείρεται και ζήτημα συλλογής και διαχείρισης με τελικό στόχο την ανάλογη αξιοποίηση των πληροφοριών. Παράλληλα, παρατηρήθηκαν πολιτικές παρεμβάσεις από το καθεστώς Ερντογάν. Το πολεμικό στρατηγείο είχε αναπτυχθεί στη περιοχή της Σιλώπης. <br /> <br /> Διδάγματα <br /> <br /> Μολονότι, η φύση των επιχειρήσεων στη Συρία με την κύρια απειλή να είναι περισσότερο υβριδικού και ασυμμετρικού χαρακτήρα παρά αμιγώς συμβατικού όπως στο δικό μας θέατρο επιχειρήσεων υπάρχουν σημαντικά διδάγματα για την τουρκική πλευρά και ασφαλώς και για την ελληνική. Ως εκ τούτων: <br /> <br /> Συλλογή Πληροφοριών – Στοχοποίηση. Πρόκειται για ένα τομέα που οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις έχουν κάνει άλματα και εμείς έχουμε μείνει ακόμα πολύ πίσω. Ειδικά στο θέμα των ΜΕΑ. <br /> <br /> Ιδιαίτερη σημασία εκπαίδευσης σε θέματα αντιμετώπισης ασύμμετρων απειλών καθώς και της δράσης των τουρκικών ομάδων ειδικών δυνάμεων και ειδικών επιχειρήσεων στα φίλια μετόπισθεν. <br /> <br /> Η χρησιμοποίηση και βέλτιστη αξιοποίηση των αντιαρματικών όπλων στην άμυνα φράζοντας δρομολόγια κίνησης, των παγιδεύσεων, των κωλυμάτων κατά τον αμυντικό αγώνα. <br /> <br /> Της συνεργασίας αρμάτων – μηχανοκίνητου πεζικού και θεμάτων γύρω από τη τακτική χρησιμοποίησης τους σε αστικό και ημιαστικό περιβάλλον. <br /> <br /> Η χρήση συστημάτων ηλεκτρονικού πολέμου. Κάτι στο οποίο έχουμε μείνει αρκετά πίσω και ειδικότερα τα δύο Ελληνικά Τάγματα Ηλεκτρονικού Πολέμου. <br /> <br /> Οι πληροφοριακές επιχειρήσεις, ψυχολογικές επιχειρήσεις και επιχειρήσεις επιρροής. <br /> <br /> Σε στρατηγικό επίπεδο προ της έναρξης των επιχειρήσεων προηγείται συστηματική ενημέρωση της κοινής γνώμης στη Τουρκία ενώ σε διεθνές επίπεδο επιχειρείται ανάλογη κινητικότητα. Αυτό πρακτικώς μεταφράζεται σε «άτυπη» ενημέρωση για τις τουρκικές ενέργειες που δίνει στην ελληνική πλευρά κρίσιμο χρονικό περιθώριο ώστε να προετοιμαστεί. <br /> <br /> Ανακεφαλαιώνοντας, να τονίσουμε για πολλοστή φορά πως την απειλή δεν πρέπει να την υποτιμούμε αλλά ούτε και να την υπερτιμούμε. Το σημαντικό είναι πως η Τουρκία από τη διαρκή πολεμική τριβή με το Κουρδικό στοιχείο συγκεντρώνει εμπειρία τόσο στη σχεδίαση όσο και στην υλοποίηση πραγματικών επιχειρήσεων. Να τονιστεί τέλος πως τα όσα γράφτηκαν αφορούν τις δύο πρώτες επιχειρήσεις της Τουρκίας στη Συρία και όχι αυτή που εκτελείται τη τρέχουσα περίοδο. <br /> <br /> <a href="https://defencereview.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Συρία: Τα συμπεράσματα, τα διδάγματα και οι αδυναμίες από την εμπλοκή των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων

Γιάννης Νικήτας Σύμφωνα με τις επίσημες ανακοινώσεις η τουρκική εισβολή στη Συρία αποτέλεσε τη τρίτη επιχείρηση των Τουρκικών Ενόπλων Δυ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ισραηλινοί Έφεδροι ζητούν να σταλούν να πολεμήσουν κατά των Τούρκων στην Β.Συρία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEivxH_1Dlae6DAI3MTfFS2GifK9tq4GkkTCJCic9vnnnDpY8-ZnrIRj8tYPs2ikQ3X2oHliwdAIhPr8oeND0LTmom0FkLp1PBN6g884LZRgaB4SkKI7NoYIV9gi6LQHgLrvvzqYqilLVNc/s1600/israel-army.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="387" data-original-width="620" height="398" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEivxH_1Dlae6DAI3MTfFS2GifK9tq4GkkTCJCic9vnnnDpY8-ZnrIRj8tYPs2ikQ3X2oHliwdAIhPr8oeND0LTmom0FkLp1PBN6g884LZRgaB4SkKI7NoYIV9gi6LQHgLrvvzqYqilLVNc/s640/israel-army.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <b>Γ. Μοτσάκος </b>Ειδικός σε Θέματα Άμυνας <br /> Απίστευτη εξέλιξη έχουμε στο Ισραήλ, με την αίτηση στην κυβέρνηση της χώρας, για άδεια κινητοποίησης εκατοντάδων εφέδρων με στόχο το μέτωπο της Βόρειας Συρίας και τον τουρκικό στρατό, προκαλώντας σοκ και στις ΗΠΑ, δηλώνοντας έτσι την πλήρη διαφοροποίηση των Ισραηλινών από την αμερικανική πολιτική στο ζήτημα αυτό. <br /> <br /> «Εμείς, οι Ισραηλινοί, δεν πρέπει να σταματήσουμε», δηλώνουν οι Ισραηλινοί έφεδροι με μια φωνή. <br /> <br /> «Οι Εβραίοι δεν πρέπει να δειλιάσουν όταν βλέπουν ένα άλλο έθνος εγκαταλελειμμένο από τους συμμάχους του να μένει ανυπεράσπιστο», αναφέρει η αναφορά του Ισραηλινού Ταγματάρχη (Res.) Yair Fink στον Νετανιάχου. <br /> <br /> «Θυμόμαστε πολύ καλά το αίμα του λαού μας, και το τι συμβαίνει όταν τα έθνη του κόσμου εγκαταλείπουν τη μοίρα ενός λαού», συνεχίζει ο ίδιος ξυπνώντας μνήμες σε όλο τον πολιτισμένο κόσμο. <br /> <br /> Εκατοντάδες έφεδροι του ισραηλινού στρατού IDF ζήτησαν επίσημα από την κυβέρνηση του Ισραήλ να τους δώσει την άδεια να παράσχουν στρατιωτική και ανθρωπιστική υποστήριξη στους Κούρδους στη Συρία, μετά την άνανδρη επίθεση της Τουρκίας στο βόρειο τμήμα της χώρας, που έχει ως αποτέλεσμα εκατοντάδες νεκρούς, μέσα στους οποίους πολλές γυναίκες και παιδιά. <br /> <br /> Η αναφορά αυτή υπογράφηκε από δεκάδες έφεδρους αξιωματικούς με βαθμούς που κυμαίνονταν από λοχαγό μέχρι Ταγματάρχη και απευθυνόταν στον πρωθυπουργό και υπουργό άμυνας Μπέντζαμιν Νετανιάχου, καθώς και στον Ισραηλινό Α/ΓΕΕΔ στρατηγό Aviv Kochavi. <br /> <br /> Η αναφορά των εφέδρων του IDF καλεί το Ισραήλ να παράσχει τρόφιμα, ρουχισμό, ιατρική βοήθεια, πληροφορίες καθώς και στρατιωτική βοήθεια στους Κούρδους στη βόρεια Συρία, διότι «Το Ισραήλ έχει τα μέσα για να βοηθήσει τον κουρδικό λαό, και τώρα είναι καιρός να το πράξει», δηλώνει ο Ισραηλινός ταγματάρχης , προσθέτοντας ότι «γνωρίζουμε ότι υπάρχουν ευρείες στρατηγικές επιπτώσεις στην περιοχή αν και δεν έχουμε πλήρως τη συνολική εικόνα, θέλουμε και μπορούμε να βοηθήσουμε, αισθανόμενοι αυτή τη στιγμή ως την πιο ευτυχισμένη σε οποιαδήποτε ενέργεια. <br /> <br /> Η αναφορά αυτή δημοσιεύθηκε στο Facebook αρκετές ώρες πριν ο Νετανιάχου καταδικάσει την Τουρκία για την άνανδρη εισβολή σε κουρδικές περιοχές, με την σαφή προειδοποίηση δράσης της χώρας του «κατά της εθνοκάθαρσης» των Κούρδων από την Τουρκία, τονίζοντας ότι το Ισραήλ είναι έτοιμο να παράσχει ανθρωπιστική βοήθεια στον «φίλο» κουρδικό λαό. <br /> <br /> Υπενθυμίζουμε ότι οι Ισραηλινοί έφεδροι θεωρούνται από τους πιο ετοιμοπόλεμους και εκπαιδευμένους παγκοσμίως , λόγω του συστήματος του Ισραήλ , που τους έχει «ζεστούς» με συνεχείς και ρεαλιστικές ασκήσεις , μη υπολογίζοντας τα χρήματα, μιας και το σύστημα άμυνας της χώρας είναι η παλλαϊκή άμυνα. <br /> <br /> Ελπίζουμε ότι και άλλοι λαοί θα προστρέξουν αυτήν την δύσκολη στιγμή στους Κούρδους της Συρίας , διότι ο Ερντογάν έχει πάρει μεγάλη φόρα με την ανοχή ΗΠΑ και Ρωσίας και πιθανότατα ετοιμάζεται για τετελεσμένα και στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /> <br /> <a href="https://www.pentapostagma.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ισραηλινοί Έφεδροι ζητούν να σταλούν να πολεμήσουν κατά των Τούρκων στην Β.Συρία

Γ. Μοτσάκος Ειδικός σε Θέματα Άμυνας Απίστευτη εξέλιξη έχουμε στο Ισραήλ, με την αίτηση στην κυβέρνηση της χώρας, για άδεια κινητοποίηση...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι κόρες της φωτιάς

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjjcu7tlNEMfXp8f9hu-VqqAfg-WyFo7WOLGLSwZ_zxYiIaIiIdG5fyuVYLubxploNXVLHssgve90UE0oZEqcGIs62QA-VvN09IbEDNDqjl6HK7YLbjYWyMlIGQULMkeuVmno6gKEn3kJk/s1600/koyrdises.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="640" data-original-width="960" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjjcu7tlNEMfXp8f9hu-VqqAfg-WyFo7WOLGLSwZ_zxYiIaIiIdG5fyuVYLubxploNXVLHssgve90UE0oZEqcGIs62QA-VvN09IbEDNDqjl6HK7YLbjYWyMlIGQULMkeuVmno6gKEn3kJk/s640/koyrdises.jpg" width="640" /></a></div> <h3> <span style="font-weight: normal;">Οι γυναίκες του κουρδικού λαού, είναι μαχητές σε έναν πόλεμο ακόμη πιο σημαντικό, σ′ έναν αγώνα καθολικό: ενάντια στην κυριαρχία και την ατελείωτη βία των αντρών.</span></h3> <b>Μυρένα Σερβιτζόγλου</b> Ακόλουθος Τύπου <br /> Τα κορίτσια του ήλιου φοράνε χακί, διασχίζουν την κουρδική γη σε σχηματισμό, κρατάνε οπλοπολυβόλα, χαμογελούν, σχηματίζουνε με τα χέρια τους το σύμβολο της νίκης, έχουν καλυμμένες τις μακριές μελαχρινές τους κώμες με πράσινες λαχουρένιες μαντίλες, τις οποίες φωτίζουν γλώσσες φωτιάς. Φοράνε μαντίλες για να προστατευθούν από τον ήλιο και τη σκόνη της Ανατολής, αλλά κυρίως για να θυμούνται το σκοπό τους, να μην παρεκκλίνουν του στόχου τους.<br /> <br /> <img height="454" src="https://img.huffingtonpost.com/asset/5da0357220000069054ffea3.jpeg?ops=scalefit_960_noupscale" width="640" /> <br /> <i>DELIL SOULEIMAN via Getty Images</i><br /> <br /> Θα εγκαταλείψουμε τις κόρες του ήλιου; Η Δύση έψαξε τους Κούρδους, η Δύση ζήτησε τη συνδρομή τους ενάντια στο Ισλαμικό Κράτος. Η Δύση τους όπλισε, τους χρηματοδότησε και εκείνοι πολέμησαν με γενναιότητα.<br /> <br /> <img height="427" src="https://img.huffingtonpost.com/asset/5da034132100005009accedc.jpeg?ops=scalefit_960_noupscale" width="640" /> <br /> <i>Ahmed Jadallah / Reuters</i><br /> <br /> Κι ενώ οι κουρδικές δυνάμεις ήσαν οι καλύτεροι σύμμαχοι της διεθνούς κοινότητας στη Συρία, ο Αμερικανός πρόεδρος διέταξε την απόσυρση του αμερικανικού στρατού, ώστε να μείνει ελεύθερο το πεδίο στα σχέδια και τις ορέξεις του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος ξεκίνησε τη σφαγή του κουρδικού λαού με πλήρη ατιμωρησία, παρεκτός ορισμένων χλιαρών αντιδράσεων σε επίπεδο Διπλωματίας. Η απόφαση του Τραμπ αποτελεί όνειδος, συνιστά πισώπλατη μαχαιριά.<br /> <br />   <img height="426" src="https://img.huffingtonpost.com/asset/5da03568210000c307344232.jpeg?ops=scalefit_960_noupscale" width="640" /><br /> <i>DELIL SOULEIMAN via Getty Images</i><br /> <br /> Τα κορίτσια της φωτιάς ήσαν πάντοτε στην πρώτη γραμμή. Ορισμένες σκοτώθηκαν στη μάχη, άλλες δολοφονήθηκαν, καρατομήθηκαν.<br /> <br /> <img height="426" src="https://img.huffingtonpost.com/asset/5da0357b20000058074ffea9.jpeg?ops=scalefit_960_noupscale" width="640" /> <br /> <i>DELIL SOULEIMAN via Getty Images</i><br /> <br /> Κόρες του ήλιου, κόρες της φωτιάς, ανταποκρίθηκαν πάντοτε στις προσδοκίες της διεθνούς κοινότητας διαδραματίζοντας έναν ρόλο καθοριστικό στον αγώνα κατά του ISIS. Θυσίασαν τα πάντα για ένα σκοπό ιερό. Πολέμησαν στο Κομπάνι, απελευθέρωσαν τη Ράκα. <br /> <br /> <img height="408" src="https://img.huffingtonpost.com/asset/5da03414200000da064ffe98.jpeg?ops=scalefit_960_noupscale" width="640" /><br /> <i>Omar Sanadiki / Reuters</i><br /> <br /> Άντρες και γυναίκες του ήλιου περιμένουν σε πολλές φλούδες γης ανά την υφήλιο, αγόρια και κορίτσια που δε φοβούνται με τη φωτιά στο χέρι να αγωνιστούν για το δίκαιό τους. Άνθρωποι που όταν σε πολιτογραφήσουν ως δικό τους, ακούς στις συζητήσεις τους το ίδιο λάιτ μοτίβ: «Όταν ελευθερωθούμε».<br /> <br /> <img height="426" src="https://img.huffingtonpost.com/asset/5da03580200000da064ffeab.jpeg?ops=scalefit_960_noupscale" width="640" /> <br /> <i>DELIL SOULEIMAN via Getty Images</i><br /> <br /> Όμως οι γυναίκες του κουρδικού λαού, είναι μαχητές σε έναν πόλεμο ακόμη πιο σημαντικό, σ′ έναν αγώνα καθολικό: ενάντια στην κυριαρχία και την ατελείωτη βία των αντρών. Σε αυτόν τον αιώνιο, προπατορικό αγώνα τους, θα μας βρουν όλους εκεί και αλληλέγγυους. <br /> <br /> Κορίτσια του ήλιου και της φωτιάς αξίζετε τη γη των πατέρων σας, δικαιούστε το σεβασμό των αντρών.<br /> <br /> <a href="https://www.huffingtonpost.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Οι κόρες της φωτιάς

Οι γυναίκες του κουρδικού λαού, είναι μαχητές σε έναν πόλεμο ακόμη πιο σημαντικό, σ′ έναν αγώνα καθολικό: ενάντια στην κυριαρχία και την ...

Διαβάστε την συνέχεια