Με το "Ορούτς Ρέις" θα προκαλέσουν την Ελλάδα οι Τούρκοι

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiLEKJWE87VcsSgdty448m-4XDrcGTfzOHIACLxWvuxSzEczagzbqW8Zm5tJmltBfpRgmS84YKSBkrQkoh-IpVaPIVTc8Sii0VqBE4yR-83HB1CJARV4tEngwPH8FNeQTd2p5wZMjyR-64/s1600/oruc_reis.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiLEKJWE87VcsSgdty448m-4XDrcGTfzOHIACLxWvuxSzEczagzbqW8Zm5tJmltBfpRgmS84YKSBkrQkoh-IpVaPIVTc8Sii0VqBE4yR-83HB1CJARV4tEngwPH8FNeQTd2p5wZMjyR-64/s640/oruc_reis.png" width="640" /></a></div> <b><br /> Νεφέλη Λυγερού</b><br />Πολλαπλά ήταν τα μηνύματα που στάλθηκαν από την Αθήνα προς την Τουρκία, αναφορικά με τις παραβιάσεις και τις γεωτρήσεις στην κυπριακή ΑΟΖ. Η Ελλάδα επιχειρεί να θέσει κόκκινες γραμμές με σκοπό να αποτρέψει ένα θερμό επεισόδιο, που μπορεί να προκληθεί εάν το "Ορούτς Ρέις" πραγματοποιήσει σεισμικές έρευνες στην ελληνική υφαλοκρηπίδα. Παράλληλα, προσπαθεί να διατηρήσει τον ρόλο της ως εγγυήτρια δύναμη της Κυπριακής Δημοκρατίας, κατά τη διάρκεια αυτής της ιδιαίτερα κομβικής στιγμής. <br /><br />Η Τουρκία έχει επενδύσει πάνω από ένα δισ δολάρια για να αποκτήσει πλωτά γεωτρύπανα, συνεχίζοντας να πιέζει ασφυκτικά την Κύπρο. Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Παναγιωτόπουλος κατά την επίσκεψή του στο Αρχηγείο Τακτικής Αεροπορίας στη Λάρισα, δήλωσε ότι «την ώρα που προσπαθούμε να εφαρμόσουμε μέτρα οικοδόμησης της εμπιστοσύνης, αυτού του τύπου οι συμπεριφορές συνιστούν τελικά μέτρα κατεδάφισης της εμπιστοσύνης και ως τέτοια τα βλέπουμε». Χαρακτήρισε «παράνομες» τις γεωτρήσεις της Τουρκίας στην κυπριακή ΑΟΖ λέγοντας πως η συμπεριφορά αυτή πλέον έχει καταστεί αντιληπτή από όλους τους συμμάχους διεθνώς.<br /><br />Παράλληλα, μήνυμα ενότητας και στρατηγικής συνεργασίας στην Μεσόγειο έστειλαν από την Αθήνα, Ελλάδα, Ισραήλ και Κύπρος, παρουσία του βοηθού υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ. Συγκεκριμένα, στη σημερινή πρώτη ενεργειακή υπουργική διάσκεψη των τριών χωρών εκδηλώθηκε πλήρης στήριξη των ελληνικών και κυπριακών θέσεων για τα ενεργειακά και συμφωνήθηκε επέκταση της συνεργασίας σε θέματα ασφάλειας και προστασίας του περιβάλλοντος. Ο Κώστας Χατζηδάκης εξέφρασε την ικανοποίησή του: «Δεν πρόκειται για συνάντηση που στρέφεται κατά οποιασδήποτε χώρας, αλλά υπέρ του Διεθνούς Δικαίου και των Συνθηκών με στόχο τη σταθερότητα και τη συνεργασία στην περιοχή».<br /><br />Η Άγκυρα, ορμώμενη και από την πολιτική απομόνωση, στην οποία με δική της ευθύνη έχει περιέλθει, συνέχισε και χθες τις προκλήσεις. Τα δύο τουρκικά γεωτρύπανα, το “Φατίχ” και το “Γιαβούζ”, συνεχίζουν τις εργασίες τους στην Ανατολική Μεσόγειο. Θα πάει αυτό τον μήνα στην περιοχή και το δεύτερο ερευνητικό σκάφος της Τουρκίας, σύμφωνα με δηλώσεις του υπουργού Ενέργειας της Τουρκίας Φατίχ Ντονμέζ. «Το σκάφος σεισμικών ερευνών “Ορούτς Ρέις” θα συμμετάσχει στις έρευνες από τα τέλη του Αυγούστου», σύμφωνα με τον Ντονμέζ. <br /><br />Με ανάρτηση του στο Twitter, μάλιστα, χαρακτήρισε το πλοίο “Γιαβούζ” ως «το σύμβολο της ανεξαρτησίας μας στις θάλασσες». Μεταξύ άλλων, ο Ντονμέζ πραγματοποίησε και επίσκεψη στα Κατεχόμενα για συνομιλίες με την κατοχική ηγεσία, ενώ στη συνέχεια μετέβη για επιθεώρηση στο γεωτρύπανο, που σύμφωνα με τα τουρκικά Μίντια έχει ήδη ξεκινήσει γεώτρηση στον κόλπο της Καρπασίας.<br /><br />Την Παρασκευή, ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης και ο Τουρκοκύπριος ηγέτης Μουσταφά Ακιντζί θα συζητήσουν για την εξεύρεση τρόπου άρσης του αδιεξόδου στις συνομιλίες για το Κυπριακό, οι οποίες έχουν περιέλθει σε τέλμα τα τελευταία δύο χρόνια. Ο Ακιντζί υποστήριξε ότι η ελληνοκυπριακή πλευρά κάνει μονομερείς προσπάθειες ερευνών για φυσικό αέριο στην Ανατολική Μεσόγειο παρά τις επανειλημμένες τουρκοκυπριακές προτάσεις για την επίλυση του ζητήματος. «Αυτό δεν αφήνει στην τουρκοκυπριακή πλευρά και στην Τουρκία καμία άλλη επιλογή από αυτό που κάνουν τώρα», υποστήριξε σε συνέντευξή του στο Reuters TV.<br /><br /><a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Με το "Ορούτς Ρέις" θα προκαλέσουν την Ελλάδα οι Τούρκοι

Νεφέλη Λυγερού Πολλαπλά ήταν τα μηνύματα που στάλθηκαν από την Αθήνα προς την Τουρκία, αναφορικά με τις παραβιάσεις και τις γεωτρήσεις στ...

Διαβάστε την συνέχεια

Στα «μαχαίρια» Αίγυπτος-Τουρκία για τη Λιβύη: Πως η νίκη του Χ.Χαφτάρ οδηγεί την Άγκυρα στην κατάρρευση – Το διακύβευμα της «τουρκικής» ΑΟΖ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjpC_A8pzKULtizKW4aHfdg6FiSvkH5H8TVprX3HKp3QhflddHXyusahhO6K_U8S6h6ZPNZ9jC8ZHgeQdCPHgub2A11fyG84ciLRszdfHFAxcLwZd8ztnBJTkCT0FdBnnfxlHqUQM-fdc4/s1600/libya.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="668" data-original-width="1356" height="314" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjpC_A8pzKULtizKW4aHfdg6FiSvkH5H8TVprX3HKp3QhflddHXyusahhO6K_U8S6h6ZPNZ9jC8ZHgeQdCPHgub2A11fyG84ciLRszdfHFAxcLwZd8ztnBJTkCT0FdBnnfxlHqUQM-fdc4/s640/libya.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Η ενεργός στρατιωτική συμμετοχή της Τουρκίας με μεγάλες ενισχύσεις εφοδιασμού προς την κυβέρνηση της εθνικής συμφωνίας της Λιβύης (PNS), έχει αναγκάσει ήδη την Αίγυπτο να πάρει σοβαρά στρατιωτικά μέτρα, ενώ δημιουργεί ανησυχίες για κλιμάκωση της στρατιωτικής σύγκρουσης σε μια χώρα που έχει υποστεί τα πάνδεινα από τον πόλεμο, γράφει ο αρχισυντάκτης του περιοδικού Libya Herald.<br /> <br /> Ο αρχισυντάκτης της λιβυκής έκδοσης της εφημερίδας Herald τονίζει ότι η στρατιωτική παρέμβαση της Τουρκίας προς υποστήριξη του PNS αυξάνεται κατακόρυφα. Η Άγκυρα προμηθεύει τις αρχές στην Τρίπολη με όπλα αιχμής και πυρομαχικά, συμπεριλαμβανομένων των μη επανδρωμένων εναέριων οχημάτων, κατά παράβαση του διεθνούς εμπάργκο όπλων.<br /> <br /> «Η Τουρκία επιδιώκει τα δικά της οικονομικά συμφέροντα στη Λιβύη, επειδή η χώρα έχει χρεωθεί πολλά δις. δολάρια. Επιπλέον, η Άγκυρα έχει πολλές συμβάσεις με την κυβέρνηση στην Τρίπολη, και μπορεί να αποκλειστεί από τη συμμετοχή της σε μπίζνες στην Λιβύη στο απώτερο μέλλον», γράφει ο Cousins, προσθέτοντας ότι η Τουρκία δεν μπορεί να αντέξει οικονομικά να εγκαταλείψει την αγορά της Λιβύης, κάτι που είναι πολύ πιθανό εφόσον ο στρατηγός επικεφαλής του LNA Χαλίφα Χαφτάρ κερδίσει τον πόλεμο, και έτσι η Άγκυρα θα κάνει τα πάντα για να το αποτρέψει.<br /> <br /> «Η στρατιωτική κλιμάκωση θα καταστεί αναπόφευκτη εφόσον η Τουρκία συνεχίζει να ενισχύει την στρατιωτική της υποστήριξη στο PNS», επισημαίνει ο δημοσιογράφος.<br /> <br /> Υπενθυμίζουμε ότι ο Πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επιβεβαίωσε το Σάββατο την υποστήριξη του στην κυβέρνηση της Τρίπολης κατά τη διάρκεια συνάντησης με τον επικεφαλής της κυβέρνησης Fayez al-Sarr στην Κωνσταντινούπολη. Ο Ερντογάν αποκάλεσε τον Χαφτάρ «πειρατή» και τον κάλεσε να σταματήσει τις επιθέσεις του LNA.<br /> <br /> Αξιωματούχοι των ΗΑΕ, σύμφωνα με τον τουρκικό τύπο, φέρονται να έχουν συνάψει συμφωνίες για την παροχή μαχητών από το Σουδάν και τις γειτονικές χώρες, στον στρατιωτικό διοικητή της Ανατολικής Λιβύης, Χαλίφα Χαφτάρ, στην προσπάθειά του να καταλάβει την πρωτεύουσα Τρίπολη.<br /> <br /> Η εφημερίδα Al-Jadeed, επικαλούμενη πηγές σε Λιβύη και Αίγυπτο αναφέρει την κινητοποίηση μεγάλης κλίμακας στρατευμάτων σε όλο το μήκος των δυτικών συνόρων της Αιγύπτου αλλά και στα νότια σύνορα της Λιβύης, με την χρηματοδότηση από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ) και τη Σαουδική Αραβία.<br /> <br /> Η εφημερίδα, επικαλούμενη αιγυπτιακή πηγή, γράφει ότι οι συμφωνίες έχουν υπογραφεί τις τελευταίες ημέρες με αφρικανικές πολιτοφυλακές από χώρες που γειτνιάζουν με το Σουδάν για να συμμετάσχουν στον στρατό του Χαφτάρ με στόχο να καταλάβουν την Τρίπολη έναντι χρημάτων.<br /> <br /> Η πηγή είπε ότι οι συμφωνίες έχουν συναφθεί με μαχητές από το Τσαντ, και χρηματοδοτούνται από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και τη Σαουδική Αραβία, σε μια προσπάθεια να «μειωθεί η τουρκική παρέμβαση υπέρ της κυβέρνησης εθνικής συμφωνίας».<br /> <br /> Τα σχέδια της Άγκυρας για την οριοθέτηση ΑΟΖ με την Λιβύη<br /> <br /> «Η Τουρκία θα πρέπει να ανακοινώσει ότι είναι έτοιμη για αμοιβαίες συμφωνίες οριοθέτησης της ΑΟΖ της αντί μονίμως να κάνει ενστάσεις για τις συμφωνίες ΑΟΖ που σύναψαν άλλα κράτη», φέρεται να δηλώνει ο γνωστός Τούρκος αντιναύαρχος Τσιχάτ Γιαϊτζί, ο οποίος έχει εκδώσει ειδική μελέτη με την οποία ενώνει την τουρκική ΑΟΖ με την λιβυκή, κατηγορώντας την Ελλάδα για κλοπή θαλάσσιων περιοχών.<br /> <br /> Ο ίδιος ζητά στην Ανατολική Μεσόγειο τουρκική ΑΟΖ.<br /> <br /> Ο Τούρκος αντιναύαρχος ε.α. επικαλούμενος την υπογραφή συμφωνιών για τον διαμοιρασμό των θαλάσσιων οικονομικών ζωνών στην Ανατολική Μεσόγειο μεταξύ Ελλάδας, Αιγύπτου και Κύπρου, σκιαγραφεί ουσιαστικά το σενάριο μιας πιθανής ελληνοτουρκικής εμπλοκής.<br /> <br /> Επισημαίνει δε ότι το αξίας 3 τρισ. δολαρίων φυσικό άεριο που φέρεται να υπάρχει στην Α. Μεσόγειο μπορεί να τροφοδοτήσει την Τουρκία για 500 χρόνια και την ΕΕ για 30 χρόνια.<br /> <br /> Ειδικοί αμυντικοί αναλυτές εκτιμούν ότι με δεδομένο τον εμφύλιο πόλεμο στην Λιβύη, την τουρκική και αιγυπτιακή στρατιωτική εμπλοκή η οποία είναι πλέον σοβαρή, και τις ορέξεις για ΑΟΖ της Άγκυρας, μπορεί να έχουμε πιθανή περίπτωση ακόμα και πολεμικής σύρραξης, ανάμεσα σε δύο ή παραπάνω χώρες. Τα συμφέροντα από τα κοιτάσματα είναι κάτι παραπάνω από τεράστια και αφορούν την επιβίωση χωρών ολόκληρων.<br /> <br /> Αν είτε από ατύχημα είτε από σχέδιο ξεκινήσει κάποια στρατιωτική συμπλοκή στο λιβυκό έδαφος μεταξύ Τούρκων και Αιγυπτίων για παράδειγμα, αυτή θα επεκταθεί και στην θάλασσα και μετά από εκεί όλα είναι πιθανά.<br /> <br /> <a href="https://www.pentapostagma.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Στα «μαχαίρια» Αίγυπτος-Τουρκία για τη Λιβύη: Πως η νίκη του Χ.Χαφτάρ οδηγεί την Άγκυρα στην κατάρρευση – Το διακύβευμα της «τουρκικής» ΑΟΖ

Η ενεργός στρατιωτική συμμετοχή της Τουρκίας με μεγάλες ενισχύσεις εφοδιασμού προς την κυβέρνηση της εθνικής συμφωνίας της Λιβύης (PNS), ...

Διαβάστε την συνέχεια

Συμφωνία ΗΠΑ-Τουρκίας για ζώνη ασφαλείας στη Συρία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEilxqhyphenhyphenAcXSx2WWUOw9ijfqBUH5D9QTDePYB2xjLyNkM7y9L9-aNrd2xRtIH8Ew3DiUjwdu-SlgWvFm_GKxrppYZJlzUota_Mh_w4eZmsCSdeQs-NNg5Rf1wlqMZJXdYblfIyC0vUkZ7bE/s1600/syria.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="660" data-original-width="1346" height="312" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEilxqhyphenhyphenAcXSx2WWUOw9ijfqBUH5D9QTDePYB2xjLyNkM7y9L9-aNrd2xRtIH8Ew3DiUjwdu-SlgWvFm_GKxrppYZJlzUota_Mh_w4eZmsCSdeQs-NNg5Rf1wlqMZJXdYblfIyC0vUkZ7bE/s640/syria.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <b>Μαρία Ζαχαράκη </b><br /> Τι ορίζει η συμφωνία στην υπό «κοινή» διοίκηση ΗΠΑ-Τουρκίας. Γιατί, όμως, επανήλθε αυτό το θέμα τώρα; <br /> <br /> «Λευκός καπνός» στην Άγκυρα για ζώνη ασφαλείας στη βόρεια Συρία. Η αμερικανική αντιπροσωπία και το τουρκικό υπουργείο Άμυνας συμφώνησαν τελικά στη δημιουργία από κοινού ζώνης ασφαλείας στα βόρεια της Συρίας. <br /> <br /> Σύμφωνα με την ανακοίνωση του τουρκικού ΥΠΑΜ συμφωνήθηκαν: <br /> <br /> α. Η γρήγορη εφαρμογή των μέτρων που συμφωνήθηκαν σε πρώτη φάση για να αντιμετωπιστούν οι ανησυχίες της Τουρκίας στο θέμα της ασφάλειας. <br /> <br /> β. Η σύσταση το συντομότερο δυνατό ενός κέντρου κοινών επιχειρήσεων στην Τουρκία, που θα συντονίζει και θα διαχειρίζεται από κοινού τη ζώνη ασφαλείας <br /> <br /> γ. Η ζώνη ασφαλείας θα αποτελεί έναν «Διάδρομο Ειρήνης» και θα ληφθούν επιπρόσθετα μέτρα που στόχο θα έχουν την επανεγκατάσταση των Σύρων αδελφών μας στη χώρα τους. <br /> «Σύγκλιση απόψεων» έβλεπε νωρίτερα ο Χουλουσί Ακάρ <br /> <br /> Λίγο νωρίτερα τα μηνύματα ήταν συγκεχυμένα για το αποτέλεσμα των επαφών ΗΠΑ-Τουρκίας, αν και ο Τούρκος υπουργός Άμυνας δήλωνε σε δημοσιογράφους ότι λαμβάνει ‘θετικά μηνύματα’ και παρατηρεί ‘σύγκλιση απόψεων’ στις συνομιλίες της αμερικανικής επιτροπής με τους Τούρκους αξιωματούχους, φροντίζοντας ωστόσο να στείλει και ένα μήνυμα προς την αντιπροσωπεία πριν ολοκληρωθούν οι συνομιλίες. Ότι αν οι ΗΠΑ δεν δεχτούν να συνεργαστούν με την Τουρκία στη δημιουργία ζώνης ασφαλείας στη βόρεια Συρία, τότε θα προχωρήσει μόνη της στην επιχείρηση αυτή.<br /> <br /> <img height="313" src="https://www.ethnos.gr/sites/default/files/styles/default/public/images/2018/11/trump-erdogan.jpg?h=6927271b&itok=WmkvVKBs" width="640" /> <br /> <br /> «Παρατηρούμε με ικανοποίηση ότι υπάρχει σύγκλιση απόψεων στις επαφές με τους συνομιλητές μας. Και -αν θέλουμε να προβούμε σε μία εκτίμηση για την πορεία των επαφών- δεν θα ήταν λάθος να πούμε ότι είναι πολύ θετικές και αρκετά εποικοδομητικές. Ωστόσο, στα νότια της χώρας δεν πρόκειται ποτέ να επιτρέψουμε τη δημιουργία ‘διαδρόμου τρομοκρατίας’. Γι’ αυτό και θα κάνουμε ό,τι χρειαστεί -αν είναι δυνατόν- με την Αμερική, κι αν δεν είναι, τότε –όπως το έχουμε δηλώσει πολλές φορές- μόνοι μας», τόνισε ο Χουλουσί Ακάρ. «Τα σχέδια και η προετοιμασία έχουν ήδη ολοκληρωθεί. Αλλά, όπως είπαμε, θα επιθυμούσαμε να κινηθούμε μαζί με τη φίλη και σύμμαχο Αμερική», επανέλαβε. <br /> <br /> Ζώνη ασφαλείας υπό «κοινή» διοίκηση ΗΠΑ-Τουρκίας <br /> <br /> Πάντως, τουρκικές δημοσιογραφικές πληροφορίες γνώριζαν ήδη από πριν ότι θα βγει ‘λευκός καπνός’ από τις επαφές αυτές σήμερα και ότι η Άγκυρα θα δεχόταν την αμερικανική πρόταση για τη ζώνη ασφαλείας. <br /> <br /> Καταρχήν, οι ΗΠΑ δεν έλεγαν ποτέ «όχι» στην επιχείρηση της Τουρκίας για δημιουργία ζώνης ασφαλείας και ήταν θετικές στο να συνεργαστούν μαζί με την Τουρκία σε μία κοινή επιχείρηση στη Συρία. Ο λόγος είναι ότι οι ΗΠΑ γνωρίζουν ότι αν η Τουρκία προχωρούσε μόνη της, θα έρθει σε ένοπλη σύγκρουση με τους Κούρδους της Συρίας (YPG-PYD), οι οποίοι είναι συνεργάτες των ΗΠΑ στην περιοχή. Γι’ αυτό το λόγο οι Αμερικανοί δεν θα ήθελαν να αφήσουν τον πλήρη έλεγχο της ζώνης στους Τούρκους και να δημιουργηθεί επιπλέον η εντύπωση ότι η Αμερική έκανε πίσω στη Συρία. <br /> <br /> Η Τουρκία από την άλλη πλευρά θυμάται ακόμα το «αποτυχημένο» σχέδιο Μέμπιτς, σύμφωνα με το οποίο οι Αμερικανοί θα φρόντισαν για την εκκένωση της περιοχής από τους Κούρδους της Συρίας, αλλά επειδή αυτό δεν έγινε ποτέ, η Άγκυρα ζητούσε στις διαπραγματεύσεις με την αμερικανική αντιπροσωπεία να έχει μεγαλύτερο έλεγχο στην επικείμενη ζώνη ασφαλείας. <br /> <br /> Η λύση, στην οποία έφτασαν λοιπόν Τουρκία και ΗΠΑ σήμερα στην Άγκυρα, είναι –σύμφωνα με τις τουρκικές πηγές- όχι εκκένωση περιοχών από τους Κούρδους (όπως στο Μέμπιτς που δεν έγινε) αλλά στις περιοχές που ελέγχουν σήμερα οι Κούρδοι της Συρίας, YPG-PYD, να συσταθούν στρατιωτικές βάσεις/φυλάκια από την Άγκυρα μεν, αλλά τον έλεγχο και τη διοίκηση αυτών των βάσεων να τον έχει ο αμερικανικός στρατός. <img height="313" src="https://www.ethnos.gr/sites/default/files/styles/default/public/images/2018/10/ap_16231376089602.jpg?h=18558102&itok=LS_Y1XLw" width="640" /><br /> <br /> Το «μπαλάκι» δηλαδή βρέθηκε πάλι στα χέρια της Άγκυρας να αποφασίσει. Και το δίλημμά της ήταν να εμπιστευτεί τις ΗΠΑ ή όχι; Καθώς ο στόχος της δεν ήταν μόνο τα πόσα χιλιόμετρα βάθος ή πλάτος θα έχει η ζώνη ασφαλείας, αλλά το να καταφέρει να διώξει ουσιαστικά μακριά από τα σύνορά της τους αυτονομιστές Κούρδους αντάρτες κι όχι απλά να τους ελέγχει ο αμερικανικός στρατός, που πολύ απλά… δεν τον εμπιστεύεται, ήδη από το Μέμπιτς. <br /> <br /> Τελικά, φαίνεται ότι η Τουρκία κατάφερε να πειστεί, αφού πήρε και… μπόνους την ίδρυση κοινού επιχειρησιακού κέντρου στην Άγκυρα, μέσω του οποίου θα μπορεί να «συμβουλεύει» και να επηρεάζει τους εκ του σύνεγγυς τους Αμερικανούς σε σχέση με τη Συρία. <br /> Πώς προέκυψε η επιχείρηση στη Συρία; <br /> <br /> Το ερώτημα βέβαια που πλανάται έντονα είναι γιατί επανήλθε τώρα το θέμα για «ζώνη ασφαλείας» και για νέα επιχείρηση της Τουρκίας στη βόρεια Συρία, την ώρα που οι σχέσεις με τις ΗΠΑ λόγω S-400 και F-35 είναι στο ναδίρ και μία νέα διαφωνία θα τις έριχνε στα τάρταρα… <br /> <br /> Τούρκοι αναλυτές, κυρίως αντι-Ερντογανικοί, εκτιμούν ότι ο Τούρκος πρόεδρος ακριβώς τώρα που έχει πολλά άλυτα προβλήματα ενώπιόν του, μεταξύ των οποίων η οικονομία και η ένταση στην ανατ. Μεσόγειο, προσπαθεί να στρέψει το βλέμμα αλλού. Σε ένα θέμα που έχει απήχηση στην τουρκική κοινή γνώμη και ανεβάζει το εθνικό αίσθημα, όταν κατεβαίνει ο… μισθός στις τσέπες. <br /> <br /> Η οικονομία πηγαίνει άσχημα. Η αξία της λίρας έχει πέσει πάρα πολύ. Οι μετανάστες συνεχίζουν να κατακλύζουν την Τουρκία και η κοινή γνώμη απαιτεί λύση, οι ενδεχόμενες οικονομικές κυρώσεις των ΗΠΑ λόγω S-400, η έξοδος της Τουρκίας από το πρόγραμμα των μαχητικών F-35 και η ένταση στην ανατολική Μεσόγειο, έχουν δημιουργήσει μια εντύπωση «αποτυχημένου» Ερντογάν, όπως λέει συχνά-πυκνά η αντιπολίτευση- και ενός αδιεξόδου. «Έτσι, η επιχείρηση στη βόρεια Συρία θέλει να κρύψει όλα αυτά τα προβλήματα. Ωστόσο, αντί να λύσει τα προβλήματα, μάλλον θα δημιουργήσει καινούργια», εκτιμούσε η αριστερή εφημερίδα «Εβρενσέλ». <br /> <br /> Αλλά εκ του «σημερινού» –τουλάχιστον- αποτελέσματος φαίνεται ότι του «βγήκε» του Τούρκου προέδρου (και) η Συρία, αν και με κάποιες «άτακτες» υποχωρήσεις βέβαια…<br /> <a href="https://www.ethnos.gr/" target="_blank"><br /></a> <a href="https://www.ethnos.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Συμφωνία ΗΠΑ-Τουρκίας για ζώνη ασφαλείας στη Συρία

Μαρία Ζαχαράκη Τι ορίζει η συμφωνία στην υπό «κοινή» διοίκηση ΗΠΑ-Τουρκίας. Γιατί, όμως, επανήλθε αυτό το θέμα τώρα; «Λευκός καπνός» ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ενεργοποιείται ο μηχανισμός για πρόκληση ελληνοτουρκικής κρίσης

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgJUX24dFe-zA5xbf5xbqUigTArGPFN_AeZPgKFs1y2F6XbqyfhcZ-7d7GFSsPLbyBiSwPwyWwDa5mG8DR9Rc75axftgAiDNQzHjc0p6EC2FnGzSjueKJzfiC7P0sxQ9HG2-bfXGTsOHzU/s1600/tourkiko_navtiko.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgJUX24dFe-zA5xbf5xbqUigTArGPFN_AeZPgKFs1y2F6XbqyfhcZ-7d7GFSsPLbyBiSwPwyWwDa5mG8DR9Rc75axftgAiDNQzHjc0p6EC2FnGzSjueKJzfiC7P0sxQ9HG2-bfXGTsOHzU/s640/tourkiko_navtiko.png" width="640" /></a></div> <br /> <b>Σταύρος Λυγερός</b><br /> Η συνταγή για την πρόκληση ελληνοτουρκικής κρίσης υπάρχει εδώ και δεκαετίες, έχει δοκιμασθεί και η εφαρμογή της είναι στη διακριτική ευχέρεια --εν προκειμένω-- του Ερντογάν. Παραδοσιακά, η Άγκυρα χρησιμοποιούσε την αποστολή ερευνητικού σκάφους της για σεισμικές έρευνες στην ελληνική υφαλοκρηπίδα σαν μηχανισμό πυροδότησης. Το έργο το έχουμε δει επανειλημμένως από τη δεκαετία του 1970, με κορυφαία στιγμή την κρίση του 1987 στο Αιγαίο. <br /> <br /> Η Τουρκία εφάρμοσε την ίδια συνταγή και στην κυπριακή ΑΟΖ, όταν η Λευκωσία δρομολόγησε το ενεργειακό πρόγραμμά της. Το "Μπαρμπαρός" έχει "σαρώσει" την κυπριακή υφαλοκρηπίδα. Η Κυπριακή Δημοκρατία, όμως, ήταν προφανές εξαρχής πως δεν είχε τη δυνατότητα να υπερασπίσει με στρατιωτικά μέσα τα κυριαρχικά δικαιώματά της. Γι' αυτό και περιορίσθηκε σε διπλωματικές αντιδράσεις. Το ίδιο κι όταν το "Φατίχ" άρχισε τη γεώτρηση δυτικά της Πάφου.<br /> <br /> Η Ελλάδα απέφυγε να ασκήσει το δικαίωμα και την υποχρέωσή της ως εγγυήτρια δύναμη να υπερασπίσει την Κυπριακή Δημοκρατία. Περιορίσθηκε στο να την συνδράμει διπλωματικά. Η στάση της Αθήνας συνιστά μία έμμεση πλην σαφή ομολογία ότι δεν έχει ούτε τη δυνατότητα, ούτε την πρόθεση να προστατεύσει τον κυπριακό Ελληνισμό. Μπορεί αυτή τη φορά να μην ακούστηκε το "Η Κύπρος είναι μακριά", αλλά ως δόγμα ζει και βασιλεύει στα ελλαδικά κέντρα αποφάσεων.<br /> <br /> Το κρίσιμο ερώτημα είναι τί θα πράξει η Αθήνα εάν οι Τούρκοι, όπως έχουν προαναγγείλει, στείλουν μετά τις 15 Αυγούστου ερευνητικό σκάφος για σεισμικές έρευνες στην ελληνική υφαλοκρηπίδα (ΑΟΖ δεν έχει ανακηρυχθεί), συγκεκριμένα στη θαλάσσια περιοχή νοτίως του άξονα Ρόδος-Καστελλόριζο. Η Ελλάδα δεν είναι Κυπριακή Δημοκρατία. Έχει άλλο μέγεθος και δαπανά εδώ και δεκαετίες τεράστια κονδύλια ακριβώς για να διατηρεί αξιόμαχες ένοπλες δυνάμεις, ικανές να προασπίσουν τα κυριαρχικά δικαιώματα, στηρίζοντας μία αξιόπιστη αποτρεπτική στρατηγική. <br /> <br /> Λόγω και της υφιστάμενης παράδοσης στο ελληνοτουρκικό μέτωπο, εάν η Άγκυρα επιχειρήσει τη διεξαγωγή σεισμικών ερευνών, η Αθήνα δεν μπορεί να "καταπιεί" το τετελεσμένο, περιοριζόμενη στις γνωστές ρητορικές διαμαρτυρίες. Όποια κυβέρνηση αντιδράσει κατ' αυτόν τον τρόπο θα έχει αυτοκτονήσει πολιτικά. Αυτό ισχύει περισσότερο για την κυβέρνηση Μητσοτάκη, δεδομένου ότι η πλειοψηφία των βουλευτών της ΝΔ, ή τουλάχιστον μία πολύ μεγάλη μειοψηφία τους, εκλέγονται με σημαία τον πατριωτισμό.<br /> <br /> Κατάθεση συντεταγμένων και χάρτη <br /> <br /> Μπορεί η υφαλοκρηπίδα μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας να μην έχει οριοθετηθεί, αλλά η Άγκυρα έχει φροντίσει να καταθέσει συντεταγμένες και χάρτες, ξεκαθαρίζοντας ποιες θαλάσσιες περιοχές θεωρεί δική της υφαλοκρηπίδα-ΑΟΖ. Μεταξύ αυτών είναι εκτεταμένες θαλάσσιες περιοχές που -με βάση την αρχή της μέσης γραμμής- ανήκουν στην Ελλάδα. <br /> <br /> Το γεγονός αυτό μπορεί να μην συνιστά ακριβώς μονομερή οριοθέτηση, αλλά οπωσδήποτε δημιουργεί ένα διπλωματικό τετελεσμένο, όσο στην πράξη μένει αναπάντητο. Γιατί η Ελλάδα, ως απάντηση, δεν έχει καταθέσει τις δικές της συντεταγμένες στον ΟΗΕ, ώστε να καταστεί σαφές πως υφίσταται διαφορά; Γιατί δεν έχει κυκλοφορήσει στις ξένες κυβερνήσεις τον αντίστοιχο χάρτη, ώστε να μην αφήνει ελεύθερο έδαφος στην τουρκική διπλωματία; Και βεβαίως προκαλεί απορία, γιατί δεν έχει ανακηρύξει (όχι οριοθετήσει) ΑΟΖ, όπως μονομερώς έχει δικαίωμα σύμφωνα με τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, την οποία έχει υπογράψει και κυρώσει εδώ και πολλά χρόνια. <br /> <br /> Η απάντηση είναι ότι η Αθήνα φοβάται. Είναι το ριζωμένο φοβικό σύνδρομο που την ακινητοποιεί, παρότι οι συνθήκες στη διεθνή σκηνή δεν ήταν ποτέ στη μεταπολεμική περίοδο τόσο ευνοϊκές. Κι αυτό όχι λόγω της ελληνικής διπλωματίας, αλλά λόγω του ρήγματος ΗΠΑ-Τουρκίας. Γιατί, όμως, φοβάται η Αθήνα; Η ανακήρυξη ΑΟΖ είναι μία τυπική πράξη, η οποία δεν αλλάζει τους όρους της διμερούς διαφοράς. Αλλά και η κατάθεση συντεταγμένων αποτελεί στοιχειώδη αμυντική διπλωματική κίνηση στην αντίστοιχη κίνηση της Τουρκίας κι όχι κάποιου είδους πρόκληση που μπορεί να ερεθίσει το "θηρίο".<br /> <div> <br /> Το "θηρίο" δεν εξημερώνεται με κατευνασμό <br /> <br /> Όπως προανέφερε, άλλωστε, το "θηρίο" δεν εξημερώνεται με κατευναστική πολιτική. Αντιθέτως, αποθρασύνεται. Απόδειξη είναι η προαναφερθείσα προαναγγελία σεισμικών ερευνών στη θάλασσα του Καστελλορίζου. Επανερχόμαστε, λοιπόν, στο κρίσιμο αρχικό ερώτημα: πώς θα αντιδράσει η Αθήνα εάν η Άγκυρα κάνει πράξη την απειλή της και επιχειρήσει σεισμικές έρευνες; <br /> <br /> Δεν πρόκειται για θεωρητικό ερώτημα. Η πείρα των ελληνοτουρκικών σχέσεων έχει αποδείξει κατά τρόπο αναμφισβήτητο ότι κατά κανόνα οι Τούρκοι υλοποιούν όσα προαναγγέλλουν. Στις λίγες εξαιρέσεις, έμειναν στα λόγια επειδή προσέκρουσαν σε ξεκάθαρη αντίδραση και συνειδητοποίησαν πως θα είχαν σοβαρό κόστος. Πάγια τακτική τους είναι να χρησιμοποιούν την απειλή χρήσης στρατιωτικής βίας ως διπλωματικό όπλο για να κερδίζουν. Δεν είναι, ωστόσο, καθόλου έτοιμοι να εμπλακούν σε μία σύρραξη. <br /> <br /> Αυτό ίσχυε και όταν στο τιμόνι ήταν οι κεμαλικοί και πολύ περισσότερο τώρα, που η Τουρκία έχει πολλά ανοικτά μέτωπα και κυρίως είναι διπλωματικά σχετικά απομονωμένη στα δυτικά κέντρα αποφάσεων. Από την άλλη πλευρά, όμως, είναι παράδοση της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής να τεστάρει σχεδόν κάθε νέα ελληνική κυβέρνηση, προκαλώντας κάποιου είδους κρίση. <br /> Με κρίση τεστάρουν νέες ελληνικές κυβερνήσεις <br /> <br /> Το είχε κάνει το 1955, όταν ο Παπάγος ήταν ετοιμοθάνατος, με το πογκρόμ εναντίον των Ελλήνων μειονοτικών στην Κωνσταντινούπολη. Το έκανε το 1963, με αφορμή το Κυπριακό, όταν η σκυτάλη περνούσε από την ΕΡΕ στην τότε Ένωση Κέντρου του Γεωργίου Παπανδρέου. Κρίση προκάλεσε και πάλι στα τέλη του 1967, η οποία οδήγησε στην απόσυρση της ελληνικής μεραρχίας και στον αφοπλισμό της Κύπρου. <br /> <br /> Δεν το τόλμησε το 1981, λόγω της αποφασιστικότητας που είχε επιδείξει ο Ανδρέας Παπανδρέου, ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Το τόλμησε, όμως, με την υπόθεση στα Ίμια το 1996, όταν ο ιδρυτής του ΠΑΣΟΚ ήταν βαρύτατα ασθενής στο νοσοκομείο και η κυβέρνηση Σημίτη έκανε τα πρώτα βήματά της. Ο νέος τότε πρωθυπουργός, άλλωστε, είχε δείξει από πριν ότι ήταν εύκολος στόχος. <br /> <br /> Από τότε δεν είχαμε κάτι αντίστοιχο, επειδή είχε από το 2002 ξεκινήσει ο άτυπος εσωτερικός πόλεμος στην Τουρκία μεταξύ του παρηκμασμένου μετακεμαλικού καθεστώτος και της νεοοθωμανικής κυβέρνησης. Από το 2012-13 ο Ερντογάν όχι μόνο έχει με τη βοήθεια της Δύσης κερδίσει αυτό τον πόλεμο, αλλά και έχει εδραιώσει το δικό του σχεδόν προσωποπαγές καθεστώς. <br /> <br /> Αυτό σημαίνει ότι δεν έχει τις αναστολές που είχε στη δεκαετία 2002-12. Έχει, όμως, άλλου είδους αναστολές. Το γιατί ο Ερντογάν θα σκεφθεί πολύ πριν πυροδοτήσει μία ελληνοτουρκική κρίση που μπορεί να μετεξελιχθεί σε θερμό επεισόδιο κι αυτό σε σύρραξη, θα το αναλύσω στο επόμενο άρθρο μου. Σε <a href="https://elladasimera.blogspot.com/2019/08/blog-post_48.html" target="_blank">προηγούμενο άρθρο</a>  ανέλυσαν γιατί έχει ταυτοχρόνως και ισχυρό γεωστρατηγικό κίνητρο να τις υπερβεί.<br /> <br /> <a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Ενεργοποιείται ο μηχανισμός για πρόκληση ελληνοτουρκικής κρίσης

Σταύρος Λυγερός Η συνταγή για την πρόκληση ελληνοτουρκικής κρίσης υπάρχει εδώ και δεκαετίες, έχει δοκιμασθεί και η εφαρμογή της είναι στ...

Διαβάστε την συνέχεια

Αυτό είναι το "στρατηγικό σχέδιο" της Σαουδικής Αραβίας να πλήξει καθοριστικά την Τουρκία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjReW8WNJIge7tJama_D8wToIcOK49TMruzcdLqtsIrj5BDUjHKc_ZfBhnQ0eTwgQPGErcEAOXenmBrkXSvFVlstVyIvoxKIFkdn_651YC4K3yOYKWvIFicwUTlyv2uUmbdg9toJ31e0Ck/s1600/saudi_vs_turk.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="874" data-original-width="1400" height="398" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjReW8WNJIge7tJama_D8wToIcOK49TMruzcdLqtsIrj5BDUjHKc_ZfBhnQ0eTwgQPGErcEAOXenmBrkXSvFVlstVyIvoxKIFkdn_651YC4K3yOYKWvIFicwUTlyv2uUmbdg9toJ31e0Ck/s640/saudi_vs_turk.jpg" width="640" /></a></div> <div> <br /></div> Το «στρατηγικό σχέδιο» της Σαουδικής Αραβίας για την αντιμετώπιση της Τουρκίας σε ένα εμπιστευτικό έγγραφο των Εμιράτων που είδε η εφημερίδα Middle East Eye (MEE) και περιγράφει πλήρως το σχέδιο του Μωάμεθ Μπιν Σαλμάν για την αντιμετώπιση της κυβέρνησης του Ερντογάν . <br /><br /> Από τους <b><a href="https://www.middleeasteye.net/users/david-hearst">Ντέιβιντ Χερστ</a>, <a href="https://www.middleeasteye.net/users/ragip-soylu">Ραγκίπ Σοϊλού</a> </b><div> <b><br /></b> Η Σαουδική Αραβία έχει αρχίσει να εφαρμόζει ένα "στρατηγικό σχέδιο" για να αντιμετωπίσει την τουρκική κυβέρνηση, αφότου ο διάδοχος του Στέμματος Πρίγκιπας Μωχάμετ μπιν Σαλμάν αποφάσισε ότι ήταν "πολύ υπομονετικός" με τον πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν μετά τη δολοφονία του δημοσιογράφου Τζαμάλ Κασόγκι. <div> <br /> Στο σχέδιο περιγράφεται λεπτομερώς μια εμπιστευτική έκθεση βασισμένη σε πληροφορίες διαβαθμισμένες και αδιαβάθμιστες που προετοίμασε ο σύμμαχος του βασιλείου, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Η έκθεση πληροφοριών είναι μια μηνιαία έκθεση γραμμένη από το <a href="http://www.epc.ae/">Κέντρο Πολιτικής των Εμιράτων</a>, ένα θινκ τανκ με στενούς δεσμούς με την κυβέρνηση των Εμιράτων και τις υπηρεσίες ασφαλείας. Με τίτλο "Μηνιαία έκθεση για τη Σαουδική Αραβία, τεύχος 24, Μάιος 2019", η έκθεση έχει περιορισμένα αντίτυπα και προορίζεται για την κορυφαία ηγεσία των Εμιράτων. Δεν εμφανίζεται όμως στην ιστοσελίδα αυτού του θινκ τανκ. Ένα αντίγραφο ήρθε στα χεριά της Middle East Eye. Αποκαλύπτει ότι τον Μάιο στο Ριάντ, δόθηκαν εντολές για την εφαρμογή του στρατηγικού σχεδίου για την αντιμετώπιση της τουρκικής κυβέρνησης. <br /> <br /> Ο στόχος του σχεδίου ήταν να χρησιμοποιήσει "όλα τα πιθανά εργαλεία για να πιέσει την κυβέρνηση του Ερντογάν, με στόχο να τον αποδυναμώσει και να τον κρατήσει απασχολημένο με εγχώρια θέματα με την ελπίδα ότι θα νικηθεί από την αντιπολίτευση ή θα τον καταστρέψει με την δημιουργία πολλαπλών κρίσεων οδηγώντας τον να κάνει λάθη τα οποία στην συνέχεια θα εκμεταλλευτούν τα Μ.Μ.Ε ". Το Middle Eastern Eye επικοινώνησε με το Κέντρο Πολιτικής των Εμιράτων για κάποιο σχόλιο, χωρίς όμως να λάβει οποιαδήποτε απάντηση από τη στιγμή της δημοσίευσης. <br /><br /> Περιορίζοντας την επιρροή <br /><br /> Στόχος του Ριάντ είναι να περιορίσει τον Ερντογάν και την περιφερειακή επιρροή της Τουρκίας. <br /> "Το βασίλειο θα άρχιζε να στοχεύει στην τουρκική οικονομία και να ασκεί πιέσεις για τη σταδιακή διακοπή των επενδύσεων της Σαουδικής Αραβίας στην Τουρκία, τη σταδιακή μείωση των Σαουδάραβων τουριστών που επισκέπτονται την Τουρκία, δημιουργώντας εναλλακτικούς προορισμούς γι' αυτούς, μειώνοντας τις εισαγωγές τουρκικών αγαθών από τη Σαουδική Αραβία και, το σημαντικότερο, ελαχιστοποιώντας τον περιφερειακό ρόλο της Τουρκίας σε ισλαμικά θέματα", αναφέρει η έκθεση. <br /><br /> "Ο Ερντογάν το παρατράβηξε με την εκστρατεία του για να εξευτελίσει το βασίλειο και ειδικά το πρόσωπο του Πρίγκιπα του Στέμματος"</div> <div> <br /> - Έκθεση του Κέντρου Πολιτικής των Εμιράτων <br /><br /> Σύμφωνα με την έκθεση, ο Mohammed bin Salman, ο ντε φάκτο ηγέτης του βασιλείου,πήρε την απόφαση να αντιπαρατεθεί με την Τουρκία μετά τη δολοφονία του Khashoggi από ομάδα Σαουδάραβων πρακτόρων στο προξενείο της χώρας τους στην Κωνσταντινούπολη. <br /><br /> Η δολοφονία του Σαουδάραβα δημοσιογράφου, αρθρογράφου του Middle East Eye και της Washington Post, προκάλεσε διεθνή οργή, σε μεγάλο βαθμό λόγω της επιμονής της Τουρκίας να καλεί το Ριάντ σε λογοδοσία και να απαιτεί διαφάνεια για την υπόθεση. <br /><br /> “Ο Πρόεδρος Ερντογάν ..το παρατράβηξε με την εκστρατεία του να εξευτελίσει το βασίλειο, ειδικά το πρόσωπο του Πρίγκιπα του Στέμματος, χρησιμοποιώντας τους πιο κατακριτέους χειρισμούς στην περίπτωση του Khashoggi", αναφέρουν οι αναφορές. <br /><br /> Στο έγγραφο, το Κέντρο Πολιτικής των Εμιράτων ισχυρίζεται ότι η Τουρκία δεν παρείχε "συγκεκριμένες και ειλικρινείς" πληροφορίες για να βοηθήσει τη Σαουδική έρευνα για τη δολοφονία, αλλά αντίθετα παραπληροφόρησε τα μέσα ενημέρωσης με στόχο να διαστρεβλώσει την εικόνα του βασιλείου και να προσπαθήσει να καταστρέψει τη φήμη του Διάδοχου Πρίγκιπα". <br /><br /> Τόσο η CIA όσο και ηγετικά μέλη του Αμερικανικού Κογκρέσου έχουν αποδεχθεί την αξιολόγηση της τουρκικής υπηρεσίας πληροφοριών για τη δολοφονία του Κασόγκι. <br /><br /> Η CIA κατέληξε επίσης στο συμπέρασμα ότι ο Mohammed bin Salman σχεδόν σίγουρα ενέκρινε την επιχείρηση, μια αξιολόγηση που βασίζεται και στις δικές της πληροφορίες. <br /><br /> "Η θέση που έγινε δεκτή είναι ότι δεν υπάρχει περίπτωση να συμβεί κάτι τέτοιο χωρίς να το γνωρίζει ή να έχει εμπλακεί ο ίδιος ο πρίγκιπας ", ανέφερε αξιωματούχος των ΗΠΑ, ο οποίος είναι εξοικειωμένος με τα συμπεράσματα της CIA, <a href="https://www.washingtonpost.com/world/national-security/cia-concludes-saudi-crown-prince-ordered-jamal-khashoggis-assassination/2018/11/16/98c89fe6-e9b2-11e8-a939-9469f1166f9d_story.html?utm_term=.a1b9820baf77">ανέφερε η Washington Post</a>. <br /><br /> Έκτοτε, μια έκθεση της Agnes Callamard ερευνήτριας των "Ηνωμένων Εθνών για τα ανθρώπινα δικαιώματα ,ανέφερε λεπτομερώς τις δυσκολίες που είχαν οι τουρκικές αρχές στη διερεύνηση της δολοφονίας και στην πρόσβαση στο κτίριο του προξενείου και στην κατοικία του γενικού πρόξενου. <br /><br /> Η Callamard αποφάνθηκε ότι ο διάδοχος του θρόνου διέταξε τη δολοφονία του Khashoggi. <br /><br /> Η πίεση ξεκινά <br /><br /> Την περασμένη εβδομάδα ήρθε στο φως το πρώτο δημόσιο σημάδι της εκστρατείας που περιγράφεται λεπτομερώς στο έγγραφο των Εμιράτων. <br /><br /> Οι αρχές της Σαουδικής Αραβίας <a href="https://www.middleeasteye.net/news/secret-embargo-saudi-arabia-detains-turkish-trucks-containers">εμπόδισαν 80 Τουρκικά φορτηγά</a> που μετέφεραν υφαντουργικά προϊόντα και χημικά να εισέλθουν στο βασίλειο μέσω του λιμανιού Ντούμπα. <br /><br /> Τριακόσια κοντέινερ που μετέφεραν φρούτα και λαχανικά από την Τουρκία είχαν επίσης κρατηθεί στο λιμάνι της Τζέντα, σύμφωνα με Τούρκο αξιωματούχο ο οποίος μίλησε στο MEE με την προϋπόθεση της ανωνυμίας. <br /><br /> Ο αριθμός Σαουδάραβων τουριστών που επισκέπτονται την Τουρκία μειώθηκε 15 τοις εκατό (από 276.000 σε 234.000) το πρώτο εξάμηνο του 2019, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία που δημοσίευσε το υπουργείο Τουρισμού της Τουρκίας. <br /> <br /><img height="430" src="https://www.middleeasteye.net/sites/default/files/000_1i96bb.jpg" width="640" /> <br /><i>A Saudi customer looks at a touristic leaflet brochure about Turkey at a travel agency in the capital Riyadh (AFP)</i> <br /> <br /> Η Σαουδική Αραβία έχει άμεσες επενδύσεις ύψους περίπου 2 δισεκατομμυρίων δολαρίων στην Τουρκία, σύμφωνα με στοιχεία του <a href="http://www.mfa.gov.tr/suudi-arabistan-ekonomisi.tr.mfa">Τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών</a> από το 2018. <br /><br /> Εκείνο το έτος, οι τουρκικές εξαγωγές στη Σαουδική Αραβία εκτιμήθηκαν στα 2,64 δις δολάρια περίπου, ενώ οι εισαγωγές από το βασίλειο ανήλθαν στα 2,32 δις δολάρια. <br /><br /> Στο παρασκήνιο, έχουν σταλεί και άλλα μηνύματα στην Άγκυρα. <br /><br /> Η έκθεση των Εμιράτων αναφέρει ως ένδειξη ,ότι η ηγεσία της Σαουδικής Αραβίας διέκοψε τις σχέσεις της με τον ... Ερντογάν και άρχισε να τον αντιμετωπίζει ως εχθρό", καθώς ο βασιλιάς Salman ενέκρινε "χωρίς δισταγμό" μια σύσταση από μια συμβουλευτική επιτροπή να μην στείλει επίσημη πρόσκληση για να παραστεί ο Ερντογάν σε μια υψηλόβαθμη σύνοδο κορυφής του <a href="https://english.alarabiya.net/en/News/gulf/2019/05/31/After-Arab-League-GCC-summits-14th-Islamic-Summit-kick-off-today-in-Mecca.html">Οργανισμού Ισλαμικής Συνεργασίας </a>στη Μέκκα. <br /><br /> Το όνομα του Τούρκου προέδρου προστέθηκε στον κατάλογο των αποκλεισμένων από τη σύνοδο κορυφής, μαζί με τον Σύρο πρόεδρο Μπασάρ αλ-Άσαντ, τον Ιρανό πρόεδρο Χασάν Ρουχανί και τον Εμίρη του Κατάρ Σεΐχ Ταμίμ μπιν Χαμάντ Αλ Θάνι. <br /><br /> Τελικά, ο βασιλιάς Salman αποφάσισε να επιτρέψει στον Εμιρη του Κατάρ να παραστεί στην εκδήλωση στη Μέκκα, οχι όμως τον Ερντογαν . <br /><br /> Η τουρκική κυβέρνηση γνωρίζει τις απόπειρες του Σαουδάραβα πρίγκιπα να διακόψει τις σχέσεις του μαζί της και προσπαθεί να βρει λύση μέσω της άμεσης επικοινωνίας με τον πατέρα του, Βασιλιά Σαλμάν. <br /><br /> Ανώτερος Τούρκος αξιωματούχος, μιλώντας ανώνυμα, ανέφερε ότι η ύπαρξη στρατηγικής της Σαουδικής Αραβίας για την τιμωρία της Τουρκίας σχετικά με τη στάση της στην υπόθεση Khashoggi δεν αποτελεί έκπληξη. <br /><br /> "Γνωρίζουμε τι κάνουν. Είναι σχεδόν πασιφανές, στο βαθμό που μπορούσες να δεις τις δραστηριότητές της Σαουδικής Αραβίας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης καθως και στα κρατικά μέσα ενημέρωσης της Σαουδικής Αραβίας", είπε ο αξιωματούχος στο MEE, σημειώνοντας ότι είχαν ζητήσει ανοιχτά μποϊκοτάζ. <br /><br /> "Οι αφίξεις τουριστών μειώνονται, ενώ έχουμε προβλήματα που σχετίζονται με τις τουρκικές εξαγωγές. Παρακολουθούμε στενά την κατάσταση.” <br /> Ωστόσο, ο Τούρκος αξιωματούχος ανέφερε ότι η Άγκυρα δεν πιστεύει ότι οι πολίτες της Σαουδικής Αραβίας αλλάζουν τη στάση τους απέναντι την Τουρκία, παρά τις προσπάθειες της κυβέρνησης στο Ριάντ. <br /><br /> "Η Κωνσταντινούπολη, για παράδειγμα, είναι ακόμα γεμάτη από Σαουδάραβες τουρίστες. Σαουδάραβες αξιωματούχοι θα πρέπει να μελετήσουν τη <a href="https://www.bbc.com/news/world-middle-east-48703377">δημοσκόπηση του BBC για τηδημοτικότητα του Ερντογάν</a> στη Μέση Ανατολή. Τότε θα συνειδητοποιήσουν ότι αποτυγχάνουν", είπε ο αξιωματούχος. <br /><br /> Ο Ερντογάν τηλεφώνησε στο βασιλιά την Πέμπτη, εγείροντας το πρόβλημα των Τουρκικών εξαγωγών σε λιμάνια της Σαουδικής Αραβίας. <br /><br /> Ένας άλλος Τούρκος αξιωματούχος, μιλώντας επίσης ανώνυμα, ανέφερε ότι το τηλεφώνημα του Ερντογάν με το βασιλιά της Σαουδικής Αραβίας ήταν εγκάρδιο και επικεντρωμένο στις περιφερειακές εξελίξεις, όπως η Συρία και το Παλαιστινιακό. <br /><br /> Ο αξιωματούχος, ο οποίος ενημερώθηκε για την κλήση, ανέφερε ότι ο βασιλιάς ήταν σαφής και υποστήριξε τις ανησυχίες της Τουρκίας σχετικά με τη Συρία. <br /><br /> Στο ίδιο τηλεφώνημα , ο Ερντογάν προσκάλεσε τον Βασιλιά Σαλμάν και την οικογένειά του, συμπεριλαμβανομένου του πρίγκιπα του στέμματος, στην Τουρκία. <br /><br /><i> Μετάφραση από αγγλικά: Wan Wert </i><br /> <a href="https://www.middleeasteye.net/news/exclusive-saudi-arabias-strategic-plan-take-turkey-down" target="_blank"><b>MIDDLE EAST EYE</b></a><br /><br /><a href="http://infognomonpolitics.blogspot.com/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br />  Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div> </div>

Αυτό είναι το "στρατηγικό σχέδιο" της Σαουδικής Αραβίας να πλήξει καθοριστικά την Τουρκία

Το «στρατηγικό σχέδιο» της Σαουδικής Αραβίας για την αντιμετώπιση της Τουρκίας σε ένα εμπιστευτικό έγγραφο των Εμιράτων που είδε η εφημε...

Διαβάστε την συνέχεια

East Med: Το παρασκήνιο για την επιστροφή της Ιταλίας στη συμμαχία Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi2pZbd_RSHK7a2xFLgcqtw8guZqdtiUql0RfOul77FXZD3jUSAjeAC8sUBX8Ex4Ugm5DFTloImhCF3lLqZDBTN2jP_23CweeQBjR-8xYrkV5tkULi2wwynyQcSEoWUnjQBGg5XzuIMfOQ/s1600/eastmed.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="300" data-original-width="620" height="308" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi2pZbd_RSHK7a2xFLgcqtw8guZqdtiUql0RfOul77FXZD3jUSAjeAC8sUBX8Ex4Ugm5DFTloImhCF3lLqZDBTN2jP_23CweeQBjR-8xYrkV5tkULi2wwynyQcSEoWUnjQBGg5XzuIMfOQ/s640/eastmed.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <b>Κωνσταντίνος Φιλίππου </b><br /> Σε εξέλιξη βρίσκονται παρασκηνιακές διαβουλεύσεις στο τρίγωνο Αθήνας – Ιερουσαλήμ – Λευκωσίας προκειμένου να πειστεί η Ρώμη και να επαναφέρει τη στήριξη της στον σχεδιαζόμενο αγωγό μεταφοράς φυσικού αερίου East Med. <br /> <br /> Κομβικός θεωρείται ο ρόλος της Ουάσιγκτον αλλά και των Βρυξελλών προκειμένου ο κυβερνητικός συνασπισμός της Ιταλίας να αναθεωρήσει την αρνητική του στάση στην έλευση του τμήματος του αγωγού στα εδάφη της. <br /> <br /> Κάποιες από τις κινήσεις αυτές, όπως τις περιγράφουν αρμόδιες πηγές, δεν αποκλείεται να φανερωθούν και στη σημερινή 1η Ενεργειακή Υπουργική Διάσκεψη ανάμεσα στους υπουργούς Κωστή Χατζηδάκη, Γιώργο Λακκοτρύπη, Γιουβάλ Στάινιτζ και Φράνσις Φάνον. Ο τελευταίος, είχε χθες διαδοχικές συναντήσεις στην Αθήνα με τον υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας και τον υφυπουργό Εξωτερικών Κώστα Φραγκογιάννη, όπου ιδίως με τον πρώτο συζητήθηκαν οι εξελίξεις για την προώθηση του αγωγού Ισραήλ – Κύπρου – Ελλάδας – Ιταλίας. <br /> <br /> Το πρόβλημα, όπως αναφέρουν πληροφορίες, έχει να κάνει με την στάση της ιταλικής κυβέρνησης, καθώς τον περασμένο Μάιο ο πρωθυπουργός Τζουζέπε Κόντε δήλωσε ότι η Ρώμη δεν επιθυμεί τον αγωγό στα εδάφη της και αντιπρότεινε τη διασύνδεση του με τον TAP, ο οποίος σημειωτέον μεταφέρει φυσικό αέριο από το Αζερμπαϊτζάν και καταλήγει επίσης στην Ιταλία. <br /> <br /> Κατόπιν αυτού του γεγονότος, το Ισραήλ, φέρεται να επιθυμεί ακόμη και την αλλαγή της όδευσης του αγωγού, δηλαδή να μην καταλήγει στην Ιταλία. Πηγές σημειώνουν πως μία τέτοια εξέλιξη δεν είναι εύκολη αν και όχι αδύνατη αφού ο αγωγός είναι ακόμη στη φάση των μελετών. <br /> <br /> Αντίθετα, Ελλάδα και Λευκωσία, υποστηρίζουν πιο σθεναρά την εξεύρεση λύσης για την επιστροφή της Ιταλίας στη συμμαχία, κάτι που επιδιώκουν μέσω της διπλωματικής οδού. <br /> <br /> Οι ΗΠΑ συνεχίζουν να παρέχουν, ούτως ή άλλως, στήριξη στο project καθώς θεωρούν ότι αποτελεί μία απτή απόδειξη για την προώθηση των συμφερόντων των δικών τους όσο και των εταίρων τους στην ευρύτερη περιοχή της νοτιοανατολικής Ευρώπης. Επιπλέον ο αγωγός εξυπηρετεί το δόγμα της Ουάσιγκτον για διαφοροποιημένες πηγές προμήθειας φυσικού αερίου στην Ευρώπη. <br /> <br /> Το «κλειδί», όμως, για την επαναφορά της Ρώμης στην τροχιά του East Med, ίσως να το κρατούν και οι Βρυξέλλες. Η αναθεώρηση και επανεξέταση των έργων της λίστας του PCI το δίμηνο Σεπτεμβρίου – Οκτωβρίου ίσως αποτελέσει μία πολύ καλή ευκαιρία ώστε η Ιταλία να πειστεί για τη συμμετοχή της ξανά στο project. <br /> <br /> Όπως και να χει το έργο αυτό, όπως έγραψε και χθες το energypress, αντιμετωπίζει εκ των πραγμάτων δυσκολίες υλοποίησης μια και στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου τρέχουν ήδη άλλα projects για τη μεταφορά των ποσοτήτων φυσικού αερίου προς την Ευρώπη. Όπως οι τερματικοί σταθμοί LNG στην Αίγυπτο αλλά ακόμη και το ώριμο έργο του FSRU της Αλεξανδρούπολης. <br /> <br /> <a href="https://energypress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

East Med: Το παρασκήνιο για την επιστροφή της Ιταλίας στη συμμαχία Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ

Κωνσταντίνος Φιλίππου Σε εξέλιξη βρίσκονται παρασκηνιακές διαβουλεύσεις στο τρίγωνο Αθήνας – Ιερουσαλήμ – Λευκωσίας προκειμένου να πειστ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα ενεργειακά στον στρατηγικό διάλογο Ελλάδας-ΗΠΑ και στη διάσκεψη "3+1"

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjYMYEFQddVFRr1XezMC9xHEMfcASWDXdzB4HLlHlQvLp8Au17uI6j2yamrhgSrhWTkHQFubN16MM2h8CQgHgIEtIS8CA7Nqvi3yXAsOooUYSMixdykDG7PzhdaM_aUdGCwI7pWYaRGFKk/s1600/fannon_chatzidakis.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjYMYEFQddVFRr1XezMC9xHEMfcASWDXdzB4HLlHlQvLp8Au17uI6j2yamrhgSrhWTkHQFubN16MM2h8CQgHgIEtIS8CA7Nqvi3yXAsOooUYSMixdykDG7PzhdaM_aUdGCwI7pWYaRGFKk/s640/fannon_chatzidakis.png" width="640" /></a></div> <br /> <b>Νεφέλη Λυγερού</b>Ο ενισχυμένος ρόλος της Ελλάδας στην Ανατολική Μεσόγειο αποτυπώνεται στην σημερινή υπουργική διάσκεψη για τα ενεργειακά με τη συμμετοχή της Ελλάδας, της Κύπρου, του Ισραήλ, αλλά και των ΗΠΑ, στο ξενοδοχείο Χίλτον. Πρόκειται για το σχήμα “3+1” (Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ + ΗΠΑ). Είναι η πρώτη διάσκεψη που πραγματοποιείται στην Ελλάδα, ενώ αναμένεται να διαβαστούν τα συμπεράσματα και να γίνουν δηλώσεις από τους συμμετέχοντες υπουργούς. <br /><br />Αναμφίβολα έχουμε να κάνουμε με μία βαρύνουσας σημασίας εξέλιξη στην ενεργειακή σκακιέρα της Ανατολικής Μεσογείου. Αποδεικνύεται ότι αν και η Άγκυρα δεν μοιάζει διατεθειμένη να υποχωρήσει από τις δεδηλωμένες προθέσεις της (το αντίθετο!), οι υπόλοιπες χώρες της περιοχής εργάζονται μεθοδικά για μία στενότερη συνεργασία, έχοντας την στήριξη της Δύσης.<br /><br />Στην διάσκεψη αυτή, ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Κωστής Χατζηδάκης θα υποδεχθεί τον Κύπριο ομόλογό του Γιώργο Λακκοτρύπη, τον Ισραηλινό Γιουβάλ Στάινιτζ και τον Αμερικανό υφυπουργό Εξωτερικών, αρμόδιο για ενεργειακά θέματα, Φράνσις Φάνον. Τον τελευταίο είχε την ευκαιρία να τον συναντήσει και χθες, κατά τη διάρκεια της πρώτης συνάντησης της Ομάδας Εργασίας για ενεργειακά θέματα στο πλαίσιο του ελληνοαμερικανικού Στρατηγικού Διαλόγου.<br /><br />Εκεί παραβρέθηκαν, εκτός των άλλων, και ο Έλληνας υφυπουργός Εξωτερικών αρμόδιος για την οικονομική διπλωματία Κωνσταντίνος Φραγκογιάννης, καθώς και εκπρόσωποι των αρμόδιων υπηρεσιών των δύο χωρών. Οι δύο πλευρές επιβεβαίωσαν τη δέσμευσή τους για περαιτέρω εμβάθυνση της ήδη στενής διμερούς συνεργασίας στον ενεργειακό τομέα. Να θυμίσουμε ότι η Ομάδα Εργασίας για ενεργειακά θέματα στηρίζεται στην σταθερά αυξανόμενη διμερή συνεργασία σε συνέχεια του εναρκτήριου Στρατηγικού Διαλόγου Ελλάδος και ΗΠΑ που έλαβε χώρα τον Δεκέμβριο 2018 στην Ουάσιγκτον<div> . <br />Στρατηγικός Διάλογος για τα ενεργειακά <br /><br />Ο Αμερικανός υφυπουργός Φράνσις Φάνον πριν έλθει στην Ελλάδα είχε επισκεφτεί την Ιορδανία και τον Λίβανο. Το ενδιαφέρον των ΗΠΑ για την περιοχή είναι δεδομένο. Εξάλλου, ισχυρό παρόν έδωσαν και στο Φόρουμ για το Αέριο στην Ανατολική Μεσόγειο, η οποία πραγματοποιήθηκε στο Κάιρο λίγες μέρες νωρίτερα. Δεν είναι μυστικό ότι η Ουάσιγκτον επιχειρεί να πάρει τα σκήπτρα της Μόσχας στην ενεργειακή τροφοδοσία της ανατολικής και νοτιοανατολικής Ευρώπης.<br /><br />Σύμφωνα με κυβερνητική ανακοίνωση, κατά τη διάρκεια της πρώτης συνάντησης της Ομάδας Εργασίας για ενεργειακά θέματα στο πλαίσιο του ελληνοαμερικανικού Στρατηγικού Διαλόγου, που πραγματοποιήθηκε χθες το πρωί στο υπουργείο Εξωτερικών, παρουσία εκπροσώπων των αρμόδιων υπηρεσιών των δύο χωρών και του Αμερικανού πρέσβη Τζέφρι Πάιατ, υπογραμμίστηκε «η σημασία των προσπαθειών στην Ευρώπη για διαφοροποίηση ως προς τις ενεργειακές πηγές, προκειμένου να προωθηθεί η περιφερειακή ενεργειακή ασφάλεια». <br /><br />Όπως είναι φυσικό, η ελληνική κυβέρνηση δίνει ιδιαίτερη βαρύτητα στην παρθενική υπουργική διάσκεψη, στόχοι της οποίας είναι να αναγνωριστούν ενεργειακοί τομείς δυνητικής συνεργασίας που ενδιαφέρουν και τα τέσσερα κράτη που συμμετέχουν στη διάσκεψη. Επιπλέον, να αποφασιστεί η σύσταση μιας ομάδας εργασίας με υψηλόβαθμους πολιτικούς και υπηρεσιακούς παράγοντες. Η ομάδα αυτή θα προσδιορίσει συγκεκριμένα πρότζεκτς, ανά θεματικό τομέα συνεργασίας και θα προτείνει συγκεκριμένα μέτρα υποστήριξής τους σε τετραμερές επίπεδο.</div> <div>   <br />Στο τραπέζι και ο EastMed <br /><br />Μεταξύ άλλων, αναμένεται να τεθεί στο τραπέζι και η συμφωνία για τον αγωγό αερίου EastMed. Αναφερόμενος στη διάσκεψη, ο Κωστής Χατζηδάκης τόνισε ότι «θα ασχοληθούμε με τα ζητήματα της ενεργειακής συνεργασίας και θα μιλήσουμε για τον αγωγό EastMed, που θα ξεκινάει από το Ισραήλ, θα περνάει από την Κύπρο, θα έρχεται εδώ και θα καταλήγει βάσει του σχεδιασμού στην Ιταλία». <br /><br />Η ένταση που επικρατεί στην ενεργειακή σκακιέρα της Ανατολικής Μεσογείου καθιστά ακόμα σημαντικότερη την υπουργική διάσκεψη. Εξαιτίας των ενεργειακών επιδιώξεών της, η Άγκυρα έχει προβεί σε έκνομες ενέργειες εντός της κυπριακής ΑΟΖ. Αποκλεισμένη από το ενεργειακό παιχνίδι, η Τουρκία εμφανίζεται αποφασισμένη να πραγματοποιήσει σεισμικές έρευνες ανάμεσα στη Ρόδο και στο Καστελόριζο. Θα κάνει άραγε το βήμα στη θάλασσα του Καστελλόριζου, ή απλά δοκιμάζει τις αντοχές και τα νεύρα της Αθήνας; <br /><br />Μετά τη συνάντησή του με τον Κώστα Χατζηδάκη, πάντως, ο υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ έστειλε ξεκάθαρο μήνυμα προς την Άγκυρα. Σημείωσε πως η Ουάσιγκτον υποστηρίζει την ειρηνική αξιοποίηση των πόρων στην Ανατολική Μεσόγειο και «αποθαρρύνει» προκλητικές ενέργειες. Ήταν μία έμμεση πλην σαφής αναφορά στις παραβιάσεις της κυπριακής ΑΟΖ από την Τουρκία. Το γεωτρύπανο “Πορθητής” συνεχίζει ακάθεκτο τις εργασίες του δυτικά του Ακάμα και σύμφωνα με τουρκικά Μίντια θα συνεχίσει τις γεωτρητικές δραστηριότητες για μερικές ακόμα εβδομάδες. Έχει ήδη φθάσει στα 5 χιλιόμετρα από την επιφάνεια της θάλασσας. <br /><br />Ρωσική εφημερίδα, μάλιστα, για πρώτη φορά υποστηρίζει απόλυτα την Τουρκία, φτάνοντας στο σημείο να “δικαιώσει” την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974. Συγκεκριμένα, υποστηρίζει ότι αφού η Δύση χρησιμοποίησε την Τουρκία κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, τώρα δεν την χρειάζεται και γι’ αυτό έχει πάρει την πλευρά της Ελλάδας. Το ίδιο δημοσίευμα αποκαλύπτει ότι ο Ταγίπ Ερντογάν δεν ζήτησε απλά συγγνώμη από τον Βλάντιμιρ Πούτιν για την κατάρριψη του ρωσικού βομβαρδιστικού στη Συρία, αλλά και πλήρωσε χρηματική αποζημίωση.<br /><br /><a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Τα ενεργειακά στον στρατηγικό διάλογο Ελλάδας-ΗΠΑ και στη διάσκεψη "3+1"

Νεφέλη Λυγερού Ο ενισχυμένος ρόλος της Ελλάδας στην Ανατολική Μεσόγειο αποτυπώνεται στην σημερινή υπουργική διάσκεψη για τα ενεργειακά με...

Διαβάστε την συνέχεια

Καιρός για (από) - δράση στα ελληνοτουρκικά

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEglb8j0J63WPZ1ha2rVkT4aFrRiUnOhCPKegH8pKwWnm4Op7synIQFWC6NSUTJcJUw4zB8RZ5z5F-YXRFlWLKlZdUpjkUsoMZT3qr6_PK7rGQ0zV8RBYMJWoEpmcnMAIlo5NuSLcZq4PiA/s1600/piraulakati.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="473" data-original-width="630" height="480" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEglb8j0J63WPZ1ha2rVkT4aFrRiUnOhCPKegH8pKwWnm4Op7synIQFWC6NSUTJcJUw4zB8RZ5z5F-YXRFlWLKlZdUpjkUsoMZT3qr6_PK7rGQ0zV8RBYMJWoEpmcnMAIlo5NuSLcZq4PiA/s640/piraulakati.jpg" width="640" /></a></div> <h3> <span style="font-weight: normal;">Ο φόβος για τη γείτονα χώρα έχει καθορίσει, κατά το μάλλον ή ήττον, την ταυτότητα και την ίδια την τροχιά του νεοελληνικού κράτους.</span></h3> <b>Δρ. Νικόλαος Παπαναστασόπουλος* </b><br /> <br /> Κάθε φορά χύνεται πολύ μελάνι για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις σε αναλύσεις για μια κατάσταση, που εν τέλει συνιστά τον καθρέπτη της στρατηγικής ικανότητας της χώρας μας. Και τούτο διότι ο φόβος για τη γείτονα χώρα έχει καθορίσει, κατά το μάλλον ή ήττον, την ταυτότητα και την ίδια την τροχιά του νεοελληνικού κράτους. Η διαλεκτική διαπάλη καλά κρατεί, αναφορικά με το πλαίσιο και κυρίως το περιεχόμενο της ελληνικής εξωτερικής και αμυντικής μας πολιτικής, του στρατηγικού δόγματος που άλλοτε οδηγεί σε «παλάτια στην άμμο» και άλλοτε γίνεται πλαστελίνη απέναντι στην αδήριτη και αδυσώπητη πραγματικότητα. Είναι καιρός (πια!) να (από)-δράσουμε από μύθους και αυταπάτες, γύρω από τη θέση της χώρας, σε αντιδιαστολή με εκείνη της Τουρκίας, καθώς και τη συνεχή επίκληση του διεθνούς δικαίου, ως πανάκεια για όλα τα εθνικά γεωπολιτικά προβλήματα.<br /> <br /> Κατεξοχήν, η κατάσταση στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο, σαφώς και δεν είναι εύκολη και απαιτεί ευθυκρισία. Και κυρίως εθνική δράση. Όταν η Τουρκία επιχειρεί στην Κύπρο συγκεκριμένα «προηγούμενα», κάτι τέτοιο δεν θα πρέπει να μείνει αναπάντητο στην περιοχή του Καστελόριζου, με τη στρατηγική αξία και αυθυπαρξία που το όμορφο αυτό νησί έχει για τα εθνικά κυριαρχικά μας δικαιώματα. Σαφώς κανείς δεν θέλει τους όποιους (αλήστου μνήμης και προηγούμενων ηγεσιών) λεονταρισμούς ή κουτσαβακισμούς που δεν περιποιούν τιμή για την αποτρεπτική ικανότητα της χώρας.<br /> <br /> Ο γράφων έχει υποστηρίξει ότι η σύμπηξη ενός καθεστώτος ασφάλειας στην περιοχή, μέσα από την ένταξη της Κύπρου στο ΝΑΤΟ, τον εμπλουτισμό του άρθρου 5 της Συμμαχίας (τα κράτη-μέλη δεν πολεμούν μεταξύ τους), συνιστά μονόδρομο για την ειρήνη και τη συνεργασία στην περιοχή.<br /> <br /> Όταν όμως η γείτονα και ”σύμμαχος” Τουρκία έχει θέσει ξεκάθαρα και κατηγορηματικά casusbelli απέναντι στη χώρα μας (για την επέκταση των χωρικών μας υδάτων), η Ελλάδα πια καλείται να ανταπαντήσει, ως σοβαρό κράτος, σε περίπτωση αμφισβήτησης της εθνικής κυριαρχίας και των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων. Η σαφής και απερίφραστη δήλωση από ελληνικής πλευράς (προς τα ώτα όλων) ότι η όποια τουρκική πρόκληση και η έμπρακτη αμφισβήτηση θα τύχει της ανάλογης αντιμετώπισης, σύμφωνα με το άρθρο 51 του ΟΗΕ για τη νόμιμη άμυνα είναι η δέουσα και οξύνοα πολιτική. Χωρίς αστερίσκους ή άλλες υποσημειώσεις. Αν η Τουρκία προκαλεί με αμφισβητήσεις και με casusbelli, η Ελλάδα θα απαντά όχι με επίπλαστες και γυμνές περιεχομένου επικλήσεις του διεθνούς δικαίου, αλλά με τη νόμιμη άμυνα που συγκεράζει το δίκαιο και την αποτρεπτική ισχύ.<br /> <br /> Απέναντι σε έναν νταή, τα λόγια περί δικαίου, πολλές φορές ή πάντα ωχριούν. Όταν όμως αυτά συντροφεύονται από αποφασιστικότητα και κυρίως αλλαγή στρατηγικού παραδείγματος (που απαιτεί την ανάλογη οικονομική, θεσμική και στρατιωτική προεργασία), τότε η χώρα μας (ίσως), ξεφύγει από το μαρτύριο του Σισύφου που βιώνει στις διακρατικές της σχέσεις.<br /> <br /> Η νέα ελληνική κυβέρνηση καλείται ακριβώς να διαχειριστεί αυτή την ακανθώδη πρόκληση της ενδυνάμωσης της σοβαρότητας και της αποτροπής που διέρχεται, μέσα από λύσεις που αποδεικνύουν το smart και όχι το συνεχές soft της ελληνικής πολιτικής ανθρωπολογίας.<br /> <br /> <b><i>*Αναλυτής Διεθνούς Πολιτικής και Διαχείρισης Κρίσεων </i></b><br /> <br /> <a href="https://www.huffingtonpost.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Καιρός για (από) - δράση στα ελληνοτουρκικά

Ο φόβος για τη γείτονα χώρα έχει καθορίσει, κατά το μάλλον ή ήττον, την ταυτότητα και την ίδια την τροχιά του νεοελληνικού κράτους. Δρ. ...

Διαβάστε την συνέχεια

Έλληνας αναλυτής προειδοποιεί: «Αναπόφευκτη η ελληνική αντίδραση – Η Τουρκία θα προχωρήσει σε έρευνες μεταξύ Ρόδου -Καστελόριζου»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj01GQuHGjOCeQnPNu9WT98sk-tFRFxVC21VkvAAREOaPzKMcqg4SSKhIB9ycdobirTVHnpT-NKyMtcKsn3EPKhl8KAVByPrLDaIXYumFrJRtRor7dPHou1FfU1MI_hhFKYZdLpx4zR_GM/s1600/elliniko+plio.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="371" data-original-width="660" height="358" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj01GQuHGjOCeQnPNu9WT98sk-tFRFxVC21VkvAAREOaPzKMcqg4SSKhIB9ycdobirTVHnpT-NKyMtcKsn3EPKhl8KAVByPrLDaIXYumFrJRtRor7dPHou1FfU1MI_hhFKYZdLpx4zR_GM/s640/elliniko+plio.jpg" width="640" /></a></div> <br /> «Η Άγκυρα έχει πάρει μια κατ’ αρχήν απόφαση να προβεί σε έρευνες ανάμεσα στη Ρόδο και στο Καστελόριζο» εκτιμά ο Άγγελος Συρίγος, αν. καθηγητής διεθνούς δικαίου και εξωτερικής πολιτικής και βουλευτής της ΝΔ στην Α΄ Αθηνών, με συνέντευξη που παραχώρησε στο News24/7.<br /> <br /> «Η διαρκής επαναφορά του θέματος ερευνών νοτίως του Καστελόριζου δημιουργεί εθισμό. Συνηθίζουμε στην ιδέα ότι κάτι συμβαίνει εκεί. Πρόκειται για κλασική μέθοδο με την οποία «γκριζάρει», «αμφισβητείται» μια περιοχή», αναφέρει χαρακτηριστικά και τονίζει πως η διαρροή πως η Άγκυρα σχεδιάζει έρευνες από τα τέλη Αυγούστου νοτίως του Καστελόριζου «διερευνά τις ελληνικές αντιδράσεις».<br /> <br /> Ο Άγγελος Συρίγος ζητά να σταλούν σαφή μηνύματα από την Αθήνα στην Άγκυρα ότι δεν θα γίνουν δεκτές τέτοιες ενέργειες σε περιοχή που θεωρούμε ότι είναι δική μας υφαλοκρηπίδα: «Τα μηνύματα δεν χρειάζεται να συνοδεύονται από πολεμικές κραυγές ή απειλές. Αυτό είναι ένα πεδίο που βολεύει πρωτίστως στην Άγκυρα. Χρησιμοποιεί την ελεγχόμενη ένταση, περιλαμβανομένων και των λεκτικών προκλήσεων, για να δημιουργήσει την εντύπωση ότι υπάρχουν διαφιλονικούμενες περιοχές και γκρίζες ζώνες κυριαρχίας. Εδώ και αρκετές δεκαετίες η μόνιμη επωδός της διεθνούς κοινότητας σε εντάσεις, όχι μόνο στις ελληνοτουρκικές σχέσεις αλλά και γενικότερα, είναι «μη μαλώνετε! Συζητήστε!». Πρόκειται για την αγγλική φράση «donotfight, talk!».<br /> <br /> Επομένως, χρειάζονται καθαρά και σαφή μηνύματα και αποφυγή λεκτικών ακροτήτων. Δεν χρειάζεται να πούμε ότι θα στείλουμε πολεμικά πλοία στην περιοχή. Η Άγκυρα γνωρίζει καλά ότι θα γίνει. Εάν περάσει σαφές μήνυμα με τις κόκκινες γραμμές της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, η Άγκυρα δεν θα τις διασχίσει. Όσο προκλητική και να είναι, η τουρκική πολιτική ηγεσία δεν επιθυμεί πόλεμο με την Ελλάδα διότι γνωρίζει ότι θα είναι καταστροφικός και για τις δύο χώρες».<br /> <br /> Ιδιαίτερο ενδιαφέρον εμφανίζει και η εκτίμηση του καθηγητή μέχρι πού μπορεί να το πάει η Τουρκία με τις γεωτρήσεις στην Κύπρο: «Οι ανακαλύψεις υδρογονανθράκων σε περιοχές της κυπριακής ΑΟΖ που ελέγχονται από την Κυπριακή Δημοκρατία απειλούν να ανατρέψουν δύο στρατηγικές επιλογές της Τουρκίας. Η πρώτη επιλογή αφορά στην δήθεν επίλυση του κυπριακού με την τουρκική εισβολή το 1974 και τη συνεχιζόμενη κατοχή. Η δεύτερη στρατηγική επιλογή είναι η μετατροπή της Τουρκίας στο μοναδικό άξονα μεταφοράς φυσικού αερίου από την Ανατολή στη νότια Ευρώπη μετά το 2000.<br /> <br /> Οι υδρογονάνθρακες θέτουν εκ νέου το Κυπριακό αποδεικνύοντας ότι δεν έχει λυθεί από το 1974. Επίσης ανοίγουν θεωρητικώς μία εναλλακτική όδευση προς την ΕΕ κατ’ ευθείαν από τη Μεσόγειο. Γι’ αυτόν τον λόγο αντιδρά τόσο έντονα η Τουρκία. Δεν είναι τυχαίο ότι έχει δαπανήσει 1 δισεκατομμύριο € τα τελευταία έξι χρόνια για να αγοράσει ή ναυπηγήσει σεισμογραφικά και γεωτρητικά σκάφη. Ο Ερντογάν είναι αποφασισμένος να κυνηγήσει τρεις στόχους. Άμεσα θέλει να εμποδίσει την εκτέλεση του ενεργειακού προγράμματος της Κυπριακής Δημοκρατίας.<br /> <br /> Μεσοπρόθεσμα θέλει να έχει άμεση εμπλοκή στον έλεγχο των ενεργειακών αποθεμάτων νοτίως της Κύπρου. Σε βάθος χρόνου και με την προϋπόθεση ότι θα βρεθούν επαρκείς ποσότητες υδρογονανθράκων, θέλει να μεταφέρει το αέριο της ευρύτερης περιοχής μέσω του εδάφους της. Κατά συνέπεια, έχει ξεκινήσει μία περίοδος εντάσεως που θα διαρκέσει αρκετό καιρό».<br /> <br /> Στην ερώτηση για το εάν τελικώς στόχος της Άγκυρας είναι να οδηγήσει Λευκωσία και Αθήνα σε έναν εφ’ όλης της ύλης διάλογο, ο Άγγελος Συρίγος εκτιμά: «Οι υδρογονάνθρακες είναι για την Τουρκία το μόνο θέμα συζητήσεως γύρω από το Κυπριακό. Ως προς την Ελλάδα πράγματι επιθυμεί έναν εφ’ όλης της ύλης διάλογο. Στον διάλογο θα πρέπει να εντάξουμε και το γεγονός ότι από το 2012 η Τουρκία θεωρεί ότι της ανήκει όλη η περιοχή ανάμεσα στη Ρόδο και στην Κύπρο. Εμφανίζεται όμως «γενναιόδωρα» να δείχνει διάθεση να συζητήσει με την Ελλάδα για το πώς θα συνεκμεταλλευθεί πιθανά ενεργειακά κοιτάσματα που βρίσκονται στις περιοχές υφαλοκρηπίδας νοτίως της Ρόδου, της Κάσου, της Καρπάθου και της Κρήτης καθώς και σε περιοχές της ΑΟΖ νοτίως της Κύπρου. Είναι καινοφανείς απόψεις που δεν έχουν καμία σχέση με το διεθνές δίκαιο της θάλασσας. Η Τουρκία δεν έχει ούτε θαλάσσιο μέτωπο προς τις συγκεκριμένες περιοχές».<br /> <br /> Ο Άγγελος Συρίγος εκτιμά επίσης ότι σε τυχόν διάλογο για το Κυπριακό οι επιδιώξεις της κάθε πλευράς απέχουν τόσο πολύ μεταξύ τους που δεν μπορεί να βρεθεί ελάχιστος κοινός τόπος: «Διάβασα μία συνέντευξη του τουρκοκύπριου διαπραγματευτή Οζερσάι. Μεταξύ άλλων αναφέρει ότι τόσες γενιές μορφωμένων ανθρώπων περνούν από την ίδια αίθουσα διαπραγματεύσεων επί 50 χρόνια χωρίς αποτέλεσμα. Και καταλήγει στο ότι πρέπει να αναρωτηθούμε γιατί. Η δική μου απάντηση είναι ότι οι επιδιώξεις της κάθε πλευράς στο Κυπριακό απέχουν τόσο πολύ μεταξύ τους που δεν μπορεί να βρεθεί ελάχιστος κοινός τόπος. Στο παρελθόν η Τουρκία είχε επιλέξει ως λύση τη «μη λύση», δηλαδή τη διαιώνιση της παρούσας καταστάσεως. Μετά την ανακάλυψη υδρογονανθράκων στο νότιο τμήμα του νησιού η Τουρκία δεν είναι πια ικανοποιημένη από τη «μη λύση». Οι υδρογονάνθρακες είναι πλέον αναπόσπαστο τμήμα των συζητήσεων για το Κυπριακό. Η συζήτηση για το αέριο, όμως, δεν οδηγεί υποχρεωτικά σε επίλυση του Κυπριακού. Μπορεί να περιοριστεί στη συμμετοχή της Τουρκίας στην εκμετάλλευση και διαχείρισή των υδρογονανθράκων. Εάν το επιτύχει, θα ξαναγυρίσει στην αντίληψη ότι λύση συνιστά η «μη λύση».<br /> <br /> Τέλος, ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει η απάντηση του Άγγελου Συρίγου πως πρέπει να κινηθεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης έναντι της Άγκυρας: «Δυστυχώς η νέα μου ιδιότητα, του βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, επιβάλλει ορισμένα πράγματα να μη μπορούν να λεχθούν δημοσίως. Οπωσδήποτε πάντως το όπλο που χρησιμοποίησαν όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις μετά το 1999, αυτό της ευρωπαΐκής πορείας της Τουρκίας, είναι μετά το Brexit άχρηστο. Ούτε η Τουρκία ενδιαφέρεται να μπει στην ΕΕ, ούτε και η ΕΕ θέλει να δει την Τουρκία στους κόλπους της. Επομένως χρειαζόμαστε σε αυτό το πεδίο μία καινούργια στρατηγική».<br /> <br /> Διαβάστε αναλυτικά όλα όσα είπε<br /> <br /> Οι πληροφορίες επιμένουν πως η Άγκυρα σχεδιάζει έρευνες από τα τέλη Αυγούστου νοτίως του Καστελόριζου. Τί ακριβώς συμβαίνει;<br /> <br /> Εάν διαβάσουμε προσεκτικά τη δημοσιευθείσα είδηση, θα δούμε ότι η τουρκική κρατική εταιρεία πετρελαίου, γνωστή ως «ΤΡΑΟ», ζήτησε άδεια από το τουρκικόΓενικό Επιτελείο Ναυτικού για έρευνες νοτίως του Καστελόριζου. Οι Τούρκοι δεν μας συνηθίζουν σε τέτοιου είδους προκαταρκτικές ανακοινώσεις. Συνήθως βλέπουμε κατευθείαν είτε τη NAVTEXτου τουρκικού ΓΕΝ με την οποία δεσμεύεται μια περιοχή, είτε τη δημοσίευση στην τουρκική εφημερίδα της κυβερνήσεως. Αυτό επιβεβαιώνει ότι η Άγκυρα έχει πάρει μια κατ’ αρχήν απόφαση να προβεί σε έρευνες ανάμεσα στη Ρόδο και στο Καστελόριζο. Πρόκειται για την περιοχή που «εκχώρησε» η Τουρκία στην «ΤΡΑΟ» το 2012. Από εκεί και πέρα, προχωρά προσεκτικά. Στόχος είναι να διερευνήσει ποιες θα είναι οι αντιδράσεις της Ελλάδος. Σε αυτό το πλαίσιο έχει κατά καιρούς δεσμεύσει τμήματα αυτής της περιοχής για παράνομες σεισμογραφικές έρευνες από τουρκικά ερευνητικά σκάφη. Σε πολλές περιπτώσεις οι δεσμεύσεις δεν συνοδεύθηκαν από έρευνες. Κάπου εκεί θα ενέτασσα και τη συγκεκριμένη είδηση. Διερευνά τις ελληνικές αντιδράσεις. Θα σημείωνα επιπλέον ότι η διαρκής επαναφορά του θέματος ερευνών νοτίως του Καστελόριζου δημιουργεί εθισμό. Συνηθίζουμε στην ιδέα ότι κάτι συμβαίνει εκεί. Πρόκειται για κλασική μέθοδο με την οποία «γκριζάρει», «αμφισβητείται» μια περιοχή.<br /> <br /> Η Ελλάδα πώς πρέπει να αντιδράσει;<br /> <br /> Η Τουρκία έχει ένα χαρακτηριστικό. Πρέπει να λαμβάνει σαφή και καθαρά μηνύματα. Αλλιώς δημιουργείται σύγχυση. Είναι αυτό που έχει πάθει τώρα η Άγκυρα με την Αμερική και τους ρωσικούς πυραύλους S-400. Η μη επιβολή κυρώσεων εκ μέρους του αμερικανού προέδρου Τραμπ, δίνει την εντύπωση στον Ερντογάν ότι έχει περιθώριο χειρισμό του θέματος χωρίς να υπάρχουν υποχρεωτικά επιπτώσεις στη χώρα του. Η ελληνική εξωτερική πολιτική γνωρίζει καλά αυτό το τουρκικό χαρακτηριστικό. Κατά συνέπεια, πρέπει να δοθεί και το σαφές μήνυμα ότι δεν θα γίνουν δεκτές τέτοιες ενέργειες σε περιοχή που θεωρούμε ότι είναι δική μας υφαλοκρηπίδα<br /> <br /> Δηλαδή πρέπει η Ελλάδα να χρησιμοποιήσει όλα τα μέσα που διαθέτει στη διάθεσή της, έστω και αν οδηγηθούμε σε σύγκρουση με την Τουρκία;<br /> <br /> Τα μηνύματα δεν χρειάζεται να συνοδεύονται από πολεμικές κραυγές ή απειλές. Αυτό είναι ένα πεδίο που βολεύει πρωτίστως στην Άγκυρα. Χρησιμοποιεί την ελεγχόμενη ένταση, περιλαμβανομένων και των λεκτικών προκλήσεων, για να δημιουργήσει την εντύπωση ότι υπάρχουν διαφιλονικούμενες περιοχές και γκρίζες ζώνες κυριαρχίας. Εδώ και αρκετές δεκαετίες η μόνιμη επωδός της διεθνούς κοινότητας σε εντάσεις, όχι μόνο στις ελληνοτουρκικές σχέσεις αλλά και γενικότερα, είναι «μη μαλώνετε! Συζητήστε!». Πρόκειται για την αγγλική φράση «donotfight, talk!». Επομένως, χρειάζονται καθαρά και σαφή μηνύματα και αποφυγή λεκτικών ακροτήτων. Δεν χρειάζεται να πούμε ότι θα στείλουμε πολεμικά πλοία στην περιοχή. Η Άγκυρα γνωρίζει καλά ότι θα γίνει. Εάν περάσει σαφές μήνυμα με τις κόκκινες γραμμές της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, η Άγκυρα δεν θα τις διασχίσει. Όσο προκλητική και να είναι, η τουρκική πολιτική ηγεσία δεν επιθυμεί πόλεμο με την Ελλάδα διότι γνωρίζει ότι θα είναι καταστροφικός και για τις δύο χώρες.<br /> <br /> Στην Κύπρο, μέχρι πού εκτιμάτε ότι θα το πάει η Τουρκία για τις γεωτρήσεις;<br /> <br /> Οι ανακαλύψεις υδρογονανθράκων σε περιοχές της κυπριακής ΑΟΖ που ελέγχονται από την Κυπριακή Δημοκρατία απειλούν να ανατρέψουν δύο στρατηγικές επιλογές της Τουρκίας. Η πρώτη επιλογή αφορά στην δήθεν επίλυση του κυπριακού με την τουρκική εισβολή το 1974 και τη συνεχιζόμενη κατοχή. Η δεύτερη στρατηγική επιλογή είναι η μετατροπή της Τουρκίας στο μοναδικό άξονα μεταφοράς φυσικού αερίου από την Ανατολή στη νότια Ευρώπη μετά το 2000. Οι υδρογονάνθρακες θέτουν εκ νέου το Κυπριακό αποδεικνύοντας ότι δεν έχει λυθεί από το 1974. Επίσης ανοίγουν θεωρητικώς μία εναλλακτική όδευση προς την ΕΕ κατ’ ευθείαν από τη Μεσόγειο. Γι’ αυτόν τον λόγο αντιδρά τόσο έντονα η Τουρκία. Δεν είναι τυχαίο ότι έχει δαπανήσει 1 δισεκατομμύριο € τα τελευταία έξι χρόνια για να αγοράσει ή ναυπηγήσει σεισμογραφικά και γεωτρητικά σκάφη. Ο Ερντογάν είναι αποφασισμένος να κυνηγήσει τρεις στόχους. Άμεσα θέλει να εμποδίσει την εκτέλεση του ενεργειακού προγράμματος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Μεσοπρόθεσμα θέλει να έχει άμεση εμπλοκή στον έλεγχο των ενεργειακών αποθεμάτων νοτίως της Κύπρου. Σε βάθος χρόνου και με την προϋπόθεση ότι θα βρεθούν επαρκείς ποσότητες υδρογονανθράκων, θέλει να μεταφέρει το αέριο της ευρύτερης περιοχής μέσω του εδάφους της. Κατά συνέπεια, έχει ξεκινήσει μία περίοδος εντάσεως που θα διαρκέσει αρκετό καιρό.<br /> <br /> Πολλοί, πάντως, εκτιμούν πως τελικός στόχος της Άγκυρας είναι να οδηγήσει τη Λευκωσία –για κάποιους και την Αθήνα- σε έναν εφ’ όλης της ύλης διάλογο. Συμφωνείτε;<br /> <br /> Οι υδρογονάνθρακες είναι για την Τουρκία το μόνο θέμα συζητήσεως γύρω από το Κυπριακό. Ως προς την Ελλάδα πράγματι επιθυμεί έναν εφ’ όλης της ύλης διάλογο. Στον διάλογο θα πρέπει να εντάξουμε και το γεγονός ότι από το 2012 η Τουρκία θεωρεί ότι της ανήκει όλη η περιοχή ανάμεσα στη Ρόδο και στην Κύπρο. Εμφανίζεται όμως «γενναιόδωρα» να δείχνει διάθεση να συζητήσει με την Ελλάδα για το πώς θα συνεκμεταλλευθεί πιθανά ενεργειακά κοιτάσματα που βρίσκονται στις περιοχές υφαλοκρηπίδας νοτίως της Ρόδου, της Κάσου, της Καρπάθου και της Κρήτης καθώς και σε περιοχές της ΑΟΖ νοτίως της Κύπρου. Είναι καινοφανείς απόψεις που δεν έχουν καμία σχέση με το διεθνές δίκαιο της θάλασσας. Η Τουρκία δεν έχει ούτε θαλάσσιο μέτωπο προς τις συγκεκριμένες περιοχές.<br /> <br /> Τελικά πόσο αντέχει, κατά την άποψή σας, το Κυπριακό, να στηρίζετε στη …μη λύση;<br /> <br /> Διάβασα μία συνέντευξη του τουρκοκύπριου διαπραγματευτή Οζερσάι. Μεταξύ άλλων αναφέρει ότι τόσες γενιές μορφωμένων ανθρώπων περνούν από την ίδια αίθουσα διαπραγματεύσεων επί 50 χρόνια χωρίς αποτέλεσμα. Και καταλήγει στο ότι πρέπει να αναρωτηθούμε γιατί. Η δική μου απάντηση είναι ότι οι επιδιώξεις της κάθε πλευράς στο Κυπριακό απέχουν τόσο πολύ μεταξύ τους που δεν μπορεί να βρεθεί ελάχιστος κοινός τόπος. Στο παρελθόν η Τουρκία είχε επιλέξει ως λύση τη «μη λύση», δηλαδή τη διαιώνιση της παρούσας καταστάσεως. Μετά την ανακάλυψη υδρογονανθράκων στο νότιο τμήμα του νησιού η Τουρκία δεν είναι πια ικανοποιημένη από τη «μη λύση». Οι υδρογονάνθρακες είναι πλέον αναπόσπαστο τμήμα των συζητήσεων για το Κυπριακό. Η συζήτηση για το αέριο, όμως, δεν οδηγεί υποχρεωτικά σε επίλυση του Κυπριακού. Μπορεί να περιοριστεί στη συμμετοχή της Τουρκίας στην εκμετάλλευση και διαχείρισή των υδρογονανθράκων. Εάν το επιτύχει, θα ξαναγυρίσει στην αντίληψη ότι λύση συνιστά η «μη λύση».<br /> <br /> Ο Κυριάκος Μητσοτάκης πώς πρέπει να κινηθεί έναντι της Άγκυρας; Και πού μπορεί, κατά τη γνώμη σας, να προσβλέπει;<br /> <br /> Δυστυχώς η νέα μου ιδιότητα, του βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, επιβάλλει ορισμένα πράγματα να μη μπορούν να λεχθούν δημοσίως. Οπωσδήποτε πάντως το όπλο που χρησιμοποίησαν όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις μετά το 1999, αυτό της ευρωπαΐκής πορείας της Τουρκίας, είναι μετά το Brexit άχρηστο. Ούτε η Τουρκία ενδιαφέρεται να μπει στην ΕΕ, ούτε και η ΕΕ θέλει να δει την Τουρκία στους κόλπους της. Επομένως χρειαζόμαστε σε αυτό το πεδίο μία καινούργια στρατηγική.<br /> <br /> <a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Έλληνας αναλυτής προειδοποιεί: «Αναπόφευκτη η ελληνική αντίδραση – Η Τουρκία θα προχωρήσει σε έρευνες μεταξύ Ρόδου -Καστελόριζου»

«Η Άγκυρα έχει πάρει μια κατ’ αρχήν απόφαση να προβεί σε έρευνες ανάμεσα στη Ρόδο και στο Καστελόριζο» εκτιμά ο Άγγελος Συρίγος, αν. καθη...

Διαβάστε την συνέχεια

«Ο κύβος ερρίφθη» για την τουρκική εισβολή στον Ευφράτη! Έναρξη 11 Αυγούστου.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi8U4KmZgQDQuEO35FjWj__FdOuPOxN3165VHuswerHvgG1hJt9Y0syW5McUd8zKEL8K4FjOKyAmjALwhzCVzQQUg34VTTrSaAuLKErgKP69HSyGQCmSwHFW2lREI-r7w8QrY3cl-xz1pI/s1600/erdogan_koyrdoi.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="433" data-original-width="770" height="358" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi8U4KmZgQDQuEO35FjWj__FdOuPOxN3165VHuswerHvgG1hJt9Y0syW5McUd8zKEL8K4FjOKyAmjALwhzCVzQQUg34VTTrSaAuLKErgKP69HSyGQCmSwHFW2lREI-r7w8QrY3cl-xz1pI/s640/erdogan_koyrdoi.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Ο τουρκικός στρατός ετοιμάζεται να εισβάλει στη Βόρεια Συρία ανατολικά του Ευφράτη. Ο πρόεδρος Ερντογάν προήδρευσε στο Συμβούλιο Άμυνας την 1η Αυγούστου και διόρισε νέους στρατηγούς αξιωματικούς για αυτή την επιχείρηση.<br /> <br /> Στις 3 Αυγούστου 2019, η τουρκική κυβέρνηση απέρριψε την πρόταση των ΗΠΑ για κοινό έλεγχο της λεγόμενης ζώνης «Rojava», η οποία υποτίθεται ότι κυβερνάται από νεοαφιχθέντα κουρδικό πληθυσμό.<br /> <br /> Μια τουρκική στρατιωτική πηγή, σύμφωνα με τον ιστότοπο<a href="https://www.internethaber.com/turk-askeri-yetkili-firat-operasyonunun-tarihini-acikladi-2041774h.htm?utm_source=gazeteoku&utm_medium=referral">ΙΝΤΕΡΝΕΤΧΑΜΠΕΡ</a>, διέρρευσε ότι η στατριωτική επιχείρηση ανατολικά του Εφράτη θα αρχίσει αμέσως μετά την μουσουλμανική γιορτή της Θυσίας (Κουρμπάν μπαϋραμί), που αρχίζει τις 11 Αυγούστου.<br /> <br /> <img height="338" src="https://www.pentapostagma.gr/wp-content/uploads/2019/08/Capture-5.jpg" width="640" /><br /> Μια στατιωτική πηγή που θέλησε να κρατήσει την ανωνυμία της, είπε στο ρωσικό RİA Novosti ότι «Ο Τουρκικός Στρατός θα αρχίσει την επιχείρηση ανατολικά του Ευφράτη αμέσως μετά το Κουρμπάν Μπαϋραμί, δηλαδή μετά τις 11 Αυγούστου».<br /> <br /> Η δήλωση αυτή του Τούρκου αξιωματικού έρχεται μετά την ξεκάθαρη δήλωση του Τούρκου Προέδρου Ερντογάν, ότι η Τουρκία θα εισβάλει στη Β. Συρία και ότι γι’ αυτό έχει ενημερώσει τις ΗΠΑ και τη Ρωσία, ενώ υπήρχε και σχετική ανακοίνωση του τουκρικού ΥΠΕΞ για το θέμα αυτό.<br /> <br /> <img height="307" src="https://image.piri.net/resim/imagecrop/2019/08/05/10/27/resized_abc86-f9bce20cabdheyeti.jpg" width="640" /><br /> <br /> Μέχρι σήμερα έχουν γίνει πολλές υψηλού επιπέδου συναντήσεις και συζητήσεις μεταξύ αξιωματούχων ΗΠΑ και Τουρκίας για το θέμα της Ζώνης Ασφαλείας<br /> <br /> Σημειώνεται ότι χθες Δευτέρα έγινε η πρώτη συνάντηση στρατιωτικών αντιπροσωπειών των ΗΠΑ και της Τουρκίας στην Άγκυρα, με αποκλειστικό θέμα τον καθορισμό της Ζώνης Ασφαλείας κατά μήκος των τουρκσυριακών συνόρων, ενώ σήμερα αναμένεται να γίνει η δεύτερη.<br /> <br /> Από τις μέχρι τώρα διαρροές φαίνεται ότι δεν υπάρχει συμφωνία, με τις ΗΠΑ να ξεκαθαρίζουν στην Τουρκία ότι αν εισβάλουν χωρίς την άδειά τους, θα επιβάλουν ζώνη απαγόρευσης πτήσεων στη Β. Συρία, με την Τουρκία να απαντά ότι θα υποστηρίξει τις επιχειρήσεις του τουρκικού στρατού με πυρά από το έδαφος και τον εναέριο χώρο της Τουρκίας.<br /> <br /> Η απάντηση των ΗΠΑ<br /> <br /> Τα αμερικανικά και διεθνή δελτία ειδήσεων μετέδωσαν εκτάκτως την είδηση, βάζοντας ως τίτλο: «Οποιαδήποτε επιχείρηση γίνει μονομερώς στη βόρεια Συρία, είναι απαράδεκτη από τις ΗΠΑ».<br /> <br /> Ενώ συνεχίζονται οι συνομιλίες και διαπραγματεύσεις στην Άγκυρα, μεταξύ στρατιωτικών αντιπροσωπειών ΗΠΑ-Τουρκίας, ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ, Mark Esper, ευρισκόμενος στην Ιαπωνία, έκανε δήλωση για το ενδεχόμενο η Τουρκία να πραγματοποιήσει μονομερώς επιχείρηση εισβολής στη Β. Συρία<br /> <br /> Συγκεκριμένα ο Esper δήλωσε για το θέμα: “Οποιαδήποτε επιχείρηση γίνει μονομερώς στη βόρεια Συρία, είναι απαράδεκτη από τις ΗΠΑ. Ελπίζουμε να καταλήξουμε σε συμφωνία με την Τουρκία για το θέμα”.<br /> <br /> Όσον αφορά τις Δημοκρατικές Δυνάμεις της Συρίας, τη ραχοκοκαλιά των οποίων αποτελούν οι Κούρδοι του YPG/PYD, ο τους Κούρδους της Συρίας, ο Esper είπε: “Η δική μας δουλειά είναι να παρεμποδίσουμε μια τέτοια επιχείρηση. Εμείς, οι ΗΠΑ, θα εμποδίσουμε να υποστούν απώλειες η Τουρκία αλλά και οι Δημοκρατικές Δυνάμεις της Συρίας στην περιοχή αυτή”.<br /> <br /> Το Reuters ανέφερε ότι ο Έσπερ είπε ότι μια επιχείρηση της Τουρκίας στην περιοχή “θα επηρεάσει αρνητικά τον αγώνα των Δημοκρατικών Δυνάμεων της Συρίας εναντίον του Ι.Κ.”.<br /> <br /> Η απάντηση του Ερντογάν<br /> <br /> Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε σήμερα στη ομιλία του στους πρεσβευτές, αναφερόμενος στη Συρία ότι η Τουρκία θα καταβάλει υψηλότερο τίμημα, αν δεν κάνει σήμερα αυτό που χρειάζεται στο βόρειο τμήμα της εμπόλεμης αυτής χώρας και υπογράμμισε ότι οι τουρκικές επιχειρήσεις κατά της κουρδικής πολιτοφυλακής Μονάδες Προστασίας του Λαού (YPG) θα «εισέλθουν πολύ σύντομα σε νέα φάση».<br /> <br /> Υπενθυμίζοντας ότι η Τουρκία έχει ήδη εξαπολύσει δύο επιχειρήσεις στη βόρεια Συρία από το 2016, ο Ερντογάν τόνισε: «Θεού θέλοντος, η διαδικασία που έχουμε αρχίσει (…) θα εισέλθει πολύ σύντομα σε νέα φάση».<br /> <br /> «Αν δεν κάνουμε σήμερα αυτό που χρειάζεται, θα είμαστε αναγκασμένοι να το κάνουμε αύριο καταβάλλοντας πολύ υψηλότερο τίμημα», πρόσθεσε κατά την ομιλία του αυτή, η οποία αναμεταδόθηκε από την τηλεόραση.<br /> <br /> Οι δηλώσεις αυτές γίνονται την ώρα που η Τουρκία απειλεί εδώ και αρκετές μέρες να εξαπολύσει μια νέα επιχείρηση κατά της κουρδικής πολιτοφυλακής YPG, την οποία υποστηρίζουν οι ΗΠΑ στο πλαίσιο του αγώνα τους κατά των τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους.<br /> <br /> «Η αποξήρανση του έλους της τρομοκρατίας που βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της Συρίας είναι η βασική μας προτεραιότητα», επέμεινε ο Ερντογάν. «Έως ότου εξαφανιστούν (οι ζώνες που ελέγχουν οι YPG), η Τουρκία δεν θα αισθάνεται ασφαλής», πρόσθεσε.<br /> <br /> <a href="https://www.pentapostagma.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

«Ο κύβος ερρίφθη» για την τουρκική εισβολή στον Ευφράτη! Έναρξη 11 Αυγούστου.

Ο τουρκικός στρατός ετοιμάζεται να εισβάλει στη Βόρεια Συρία ανατολικά του Ευφράτη. Ο πρόεδρος Ερντογάν προήδρευσε στο Συμβούλιο Άμυνας τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία επιδιώκει να κερδίσει τον άτυπο πόλεμο με την Ελλάδα χωρίς μάχη

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjDacKrU3ZKIEfPWdNnbUhr8H7z-BjjFtI27iJHsJdyFFMy0KKmY-qFdrat2gHs864bz2Uv9npizq0OrLTwvXqKh8L0kPe1Z6ANtBa6eZ10B4aLbVjLVsmPucbbEiJj9oyf01OiHHP-ifM/s1600/Screenshot1.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjDacKrU3ZKIEfPWdNnbUhr8H7z-BjjFtI27iJHsJdyFFMy0KKmY-qFdrat2gHs864bz2Uv9npizq0OrLTwvXqKh8L0kPe1Z6ANtBa6eZ10B4aLbVjLVsmPucbbEiJj9oyf01OiHHP-ifM/s640/Screenshot1.png" width="640" /></a></div> <br /> <b>Παναγιώτης Ήφαιστος</b><br /> Το κλίμα διαρκούς σχεδόν κρίσης στις σχέσεις της Ελλάδας με την Τουρκία δεν είναι κεραυνός εν αιθρία. Απορρέει από μια μακρόχρονη αναθεωρητική απειλή, την οποία η Ελλάδα διαχειρίζεται με στρατηγικά ανορθολογικό τρόπο. Αντί συγκρότησης μιας σιδερένιας αποτρεπτικής στρατηγικής και καλλιέργειας μιας υποστηρικτικής στρατηγικής κουλτούρας, επί μακρόν, η Ελλάδα κατεύναζε εάν δεν έκλεινε τα μάτια μπροστά στις τουρκικές αναθεωρητικές απειλές. <br /> <br /> Εξάλλου, ανεύθυνα και επιπόλαια πολλοί έβαζαν στο στόχαστρο όσους υποστήριζαν την συγκρότηση μιας αξιόπιστης αποτρεπτικής στρατηγικής. Συχνά με άθλιο, ανορθολογικό, υβριστικό και λαϊκίστικο τρόπο. Μερικοί ύπουλα, ή επειδή είναι άσχετοι, ταύτιζαν την αποτρεπτική στρατηγική με εθνικισμούς, παλληκαρισμούς και πολεμοχαρή κίνητρα. Οι συνέπειες όσον αφορά την άσκηση κυριαρχίας εντός ορίων που προβλέπει η διεθνής νομιμότητα είναι μεγάλες και ίσως καταστούν αβάστακτες. Ιδιαίτερα εάν ο κατευνασμός οδηγήσει σ’ ένα πόλεμο με τουρκικούς όρους.<br /> <br /> Πρωταρχικά, χρήζει να σκιαγραφηθεί η τουρκική απειλή, η οποία σε άλλες περιπτώσεις έτυχε πιο εκτενούς και πιο ενδελεχούς διερεύνησης. Ο ακριβής ορισμός της απειλής από τους κρατικούς θεσμούς είναι απαραίτητη προϋπόθεση στρατηγικής. Η σωστή διάγνωση της απειλής συναρτάται τόσο με την συγκρότηση των αποτρεπτικών λειτουργιών της εθνικής στρατηγικής, όσο και με την δέσμευση των αναγκαίων πόρων για την αντιμετώπισή της. Συχνά πολλοί γράφουμε: «δεν ξοδεύουμε ούτε ένα ευρώ περισσότερο ούτε ένα λιγότερο από ότι απαιτεί η αποτροπή της απειλής». Η τουρκική απειλή είναι ρητά και εμπράγματα βαθύτατα αναθεωρητική.<br /> <br /> Στο Αιγαίο, στην Θράκη και στην Κύπρο η απειλή αφορά τόσο τα εδαφικά όσο και τα θαλάσσια σύνορα. Ως προς το τελευταίο η Τουρκία δεν συμμορφώνεται με την διεθνή νομιμότητα και τις ρητές πρόνοιες των Συνθηκών. Ακόμη πιο σημαντικό, η τουρκική απειλή δεν αφορά κάποιο μεμονωμένο γεγονός, αλλά αυτό που στην στρατηγική θεωρία ορίζεται ως "απέραντη απειλή". <br /> Στο στόχαστρο η Συνθήκη της Λωζάνης <br /> <br /> Για να μην ανατρέξουμε σε πολλές επίσημες δηλώσεις του παρελθόντος, όπως αυτή της Τσιλέρ για τα νησιά και τις νησίδες, μπορούμε να αναφερθούμε στην μυστήρια πρόσκληση του Ερντογάν στην Αθήνα στο τέλος του 2017, όπου προκλητικά δήλωσε: «η Συνθήκη της Λωζάνης αφορά ολόκληρη την περιοχή. Πιστεύω ότι όλες οι Συνθήκες χρειάζονται μια επικαιροποίηση. Και η Λωζάνη, με βάση τα πρόσφατα γεγονότα, χρειάζεται μια επικαιροποίηση».<br /> <br /> Και συνέχισε, «Όταν μιλάω για επικαιροποίηση, μπορούμε να συζητήσουμε τα πάντα, από το Α ως το Ω». Από το Α έως το Ω, λοιπόν, και τα σύνορα των αξιώσεων είναι θολά και ανοικτά προς διεύρυνση. Όταν κάτι τέτοιο ισχύει, σημαίνει πως σε περίπτωση σύρραξης, εάν τα στρατεύματα του κράτους που απειλεί υπερφαλαγγίσουν τον αμυνόμενο δεν υπάρχουν όρια για το που θα σταματήσουν. <br /> <br /> Όταν πάντως σταματήσουν, εκεί θα είναι περίπου και τα νέα σύνορα που θα ορίσουν τα τετελεσμένα της βίας. Τετελεσμένα, τα οποία, όπως δείχνει η εμπειρία, είναι δύσκολο ή ανέφικτο να ανατραπούν, εάν ο αμυνόμενος είναι ο λιγότερο ισχυρός. Επιπλέον, έχοντας διανύσει πολλές δεκαετίες σταθερών αναθεωρητικών τουρκικών αξιώσεων και αντίστροφα κατευναστικών ελληνικών στάσεων, το αποτέλεσμα είναι να δημιουργηθεί η ενδεχομένως λανθασμένη παράσταση ότι εάν ξεσπάσουν και κλιμακωθούν εχθροπραξίες η Ελλάδα θα είναι εύκολος στόχος. <br /> <br /> Η παράσταση που δίνουμε πάντως είναι ο κατευνασμός, το έλλειμμα υποστηρικτικής κοινωνικοπολιτικής συναίνεσης για τους σκοπούς της στρατηγικής. Οι επιπόλαιες δηλώσεις ηγετών προδίδουν άγνοια ή επιπολαιότητα (π.χ. για τα θαλάσσια σύνορα). Είναι κραυγαλέα η άγνοια αρμοδίων όσον αφορά τους όρους, τις έννοιες και τις ποικίλες πτυχές μιας εθνικής στρατηγικής. Επιπλέον, ευρέως διαδεδομένες θέσεις, αντιλήψεις και συμπεριφορές σε όλα τα επίπεδα της ελληνικής ζωής οδηγούν τους Τούρκους στο να πιστέψουν ότι χωρίς κόστος, ή με ελάχιστο κόστος, μπορούν να αλλάξουν το ισχύον εδαφικό και κυριαρχικό καθεστώς και να θέσουν πλήρως την Κύπρο στα πεδία της τουρκικής επικυριαρχίας. <br /> <br /> Η Τουρκία επιδιώκει νίκη χωρίς μάχη <br /> <br /> Εντυπωσιακή αντίθετη παράσταση βέβαια δόθηκε από το μεγαλειώδες συλλαλητήριο στο Σύνταγμα στις 4 Φεβρουαρίου του 2018, το οποίο εν τούτοις έγινε αφορμή για να εξυβριστούν οι Έλληνες που συμμετείχαν σαν «ετερόκλητος όχλος». Μια δηλαδή ξεκάθαρα αυταρχική και δεσποτική αντίληψη των σχέσεων πολίτη, κοινωνίας και εξουσίας. <br /> <br /> Οι αρνητικές παραστάσεις για την αξιοπιστία της Ελλάδας εδραιώνονται και από το γεγονός ότι οι Τούρκοι, με απειλή χρήσης βίας, ή με κρίσεις χαμηλής έντασης στο Αιγαίο και στην Κύπρο, ήδη πέτυχαν να εκπληρώσουν μια σειρά βραχυχρόνιων και μεσοπρόθεσμων σκοπών. Με άλλα λόγια ανοίγουν τον δρόμο για να κερδίσουν μακροπρόθεσμα τον πόλεμο χωρίς μάχη. <br /> <br /> Αυτό αληθεύει απόλυτα και κάθε αμφισβήτηση είναι αξιοθρήνητη: Επί σειρά δεκαετιών η Ελλάδα δεν άσκησε τα κυριαρχικά δικαιώματά της στα θαλάσσια πεδία, όπως προνοεί η διεθνής νομιμότητα, κάτι που σχεδόν θα διπλασίαζε την ελληνική επικράτεια. Παρενθετικά σημειώνεται πως όπως σωστά σημειώνει ο Hans Morgenthau στο μνημειώδες έργο του "Πολιτική μεταξύ των Εθνών", «βιώσιμο είναι ένα κράτος όταν μπορεί να εφαρμόσει τις πρόνοιες του διεθνούς δικαίου για την επικράτειά του». Διόλου τυχαία, ο κορυφαίος διεθνολόγος, που διαμόρφωσε την αμερικανική πολιτική σκέψη και που δεν πάσχει από νομικίστικες παθολογίες, ορίζει το εθνικό συμφέρον με όρους ισχύος. <br /> <br /> Η μη άσκηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων έχει ως οδυνηρή συνέπεια η Ελλάδα να μην απολαμβάνει τον υποθαλάσσιο πλούτο της, όπως συμβαίνει ακόμη και με πολύ μικρότερα κράτη. Εδραιώνεται έτσι η εικόνα ενός αναλώσιμου και στρατηγικά αναξιόπιστου κράτους. Κι αυτό ενθαρρύνει και άλλους αναθεωρητισμούς στην περιφέρειά της. Ακόμη, το δόγμα "η Κύπρος είναι μακριά" –ένα νησί δηλαδή στο οποίο πέραν των πλουτοπαραγωγικών πόρων και της γεωπολιτικής του σημασίας ζουν εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες– σημαίνει πως εάν η Μεγαλόνησος περιπέσει στα πεδία της τουρκικής επικυριαρχίας, η στρατηγική παγίδευση της Ελλάδας θα έχει βαθύτατες προεκτάσεις.<br /> <br /> <a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η Τουρκία επιδιώκει να κερδίσει τον άτυπο πόλεμο με την Ελλάδα χωρίς μάχη

Παναγιώτης Ήφαιστος Το κλίμα διαρκούς σχεδόν κρίσης στις σχέσεις της Ελλάδας με την Τουρκία δεν είναι κεραυνός εν αιθρία. Απορρέει από μ...

Διαβάστε την συνέχεια

Άσαντ και Τραμπ ξαναέκαναν τη Ρωσία παγκόσμια δύναμη

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgpWwJlMQgIWphXboyv3Ds8w7NKZENgYkV-BuQg9XTqpMLkUp0FduKKck50RSoNHls7rVY02lsWamZmYiTGq-wBmZgsqbrUkM_gIv2y0qWmL53MCzWKooMBESyXXPJ-w4UqOfbArPIUtHs/s1600/trump_putin_assad.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgpWwJlMQgIWphXboyv3Ds8w7NKZENgYkV-BuQg9XTqpMLkUp0FduKKck50RSoNHls7rVY02lsWamZmYiTGq-wBmZgsqbrUkM_gIv2y0qWmL53MCzWKooMBESyXXPJ-w4UqOfbArPIUtHs/s640/trump_putin_assad.png" width="640" /></a></div> <br /> <b>Γιώργος Λυκοκάπης </b><br /><i>«Αγαπητέ κύριε πρόεδρε, παρακαλώ δεχθείτε τα ειλικρινή συγχαρητήρια μου για την 75η επέτειο της σύστασης των διπλωματικών σχέσεων μεταξύ των χωρών μας».</i> Ο Ρώσος πρόεδρος Πούτιν, πάντα λακωνικός, συνεχάρη τον Σύρο ομόλογο του Άσαντ, για την 75η επέτειο από την σύναψη διπλωματικών σχέσεων Ρωσίας-Συρίας. Πράγματι οι δύο ηγέτες, οι μεγάλοι νικητές του συριακού εμφυλίου, έχουν κάθε λόγο να πανηγυρίζουν. <br /><br />Ο Σύρος ηγέτης, όχι μόνο δεν μετράει μέρες, αλλά θα έχει πρωταγωνιστικό ρόλο σε μία μεταπολεμική Συρία. Είναι φανερό πως βρίσκεται σε θέση ισχύος. Κανέναν πλέον δεν απασχολεί πως η συριακή πολεμική αεροπορία εξακολουθεί να σφυροκοπά τα υπολείμματα των αντικαθεστωτικών δυνάμεων. Προφανώς και ο Μπασάρ αλ Άσαντ γνωρίζει πως δύσκολα θα επιβίωνε το καθεστώς του, χωρίς την πολύτιμη ρωσική υποστήριξη.<br /><br />Πλέον, ουδείς μιλάει για αλλαγή καθεστώτος στην Συρία, ούτε καν οι ΗΠΑ. Επισήμως η μοναδική "κόκκινη γραμμή" της Ουάσιγκτον είναι η χρήση χημικών όπλων από την Δαμασκό. Πάντως, ούτε η κυβέρνηση Τραμπ μοιάζει διατεθειμένη να την τηρήσει. Τον περασμένο Μάιο, οι ΗΠΑ κατηγόρησαν το μπααθικό καθεστώς για χρήση χημικών στην βορειοδυτική Συρία. Και όμως η Ουάσιγκτον αρκέστηκε σε ορισμένες ρητορικές προειδοποιήσεις, αρνούμενη περαιτέρω εμπλοκή.<br /><br /><div> Διαψεύδοντας τις εκτιμήσεις της κυβέρνησης Ομπάμα, η εμπλοκή της Μόσχας στην Συρία δεν εξελίχθηκε σε νέο Αφγανιστάν. Στον αντίποδα, οι Ρώσοι θριάμβευσαν σε ένα άγριο πολεμικό μέτωπο, έχοντας ελάχιστες απώλειες. Και δεν αναφερόμαστε μόνο στην επικράτηση του Μπασάρ αλ Άσαντ. Η συριακή κρίση ήταν το έναυσμα για την δυναμική επιστροφή της Μόσχας στο γεωπολιτικό παιχνίδι της Μέσης Ανατολής.</div> <div>   <br />Business με όλους κάνει η Μόσχα <br /><br />Τα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου η επιρροή της Μόσχας ήταν ισχυρή στον Αραβικό Κόσμο. Η τότε Σοβιετική Ένωση είχε επιλέξει να συμμαχήσει με τα λεγόμενα "προοδευτικά" αραβικά καθεστώτα. Δηλαδή καθεστώτα που εμπνέονταν από τις εκκοσμικεύμενες θεωρίες του αραβικού εθνικισμού και σοσιαλισμού και υποστήριζαν την παλαιστινιακή υπόθεση. Όμως, χώρες όπως η Σαουδική Αραβία, δεν είδαν ποτέ με καλό μάτι την επιρροή της Σοβιετικής Ένωσης.<br /><br />Είναι ο λόγος που οι σχέσεις της κομμουνιστικής Μόσχας με τις συντηρητικές μοναρχίες του Κόλπου ήταν ανοιχτά εχθρικές. Επομένως, η συμμαχία Πούτιν-Άσαντ συνεχίζει μία πάγια διπλωματική παράδοση από τα χρόνια της Σοβιετικής Ένωσης. Είδαμε πως από την έναρξη του συριακού εμφυλίου, τα αραβικά κράτη επέλεξαν να απομονώσουν το καθεστώς Άσαντ, αποβάλλοντας την Συρία από τον Αραβικό Σύνδεσμο. Ακόμα και η Χαμάς στράφηκε εναντίον του, παρόλο που η έδρα της παλαιστινιακής οργάνωσης βρίσκονταν στην Δαμασκό. <br /><br />Όμως δεν είδαμε μία αντίστοιχη απομόνωση της Ρωσίας στην Μέση Ανατολή. Στην πραγματικότητα συνέβη ακριβώς το αντίθετο. Όλα τα κράτη της Μέσης Ανατολής επιδιώκουν άριστες σχέσεις με την Ρωσία του Πούτιν, ακόμα και η Σαουδική Αραβία. Η καλή χημεία του Ρώσου προέδρου με τον πρίγκηπα-διάδοχο Σαλμάν ουδόλως διαταράχθηκε, παρόλο που οι δύο χώρες υποστήριξαν διαφορετικά στρατόπεδα στον συριακό εμφύλιο. Στην πραγματικότητα, η Ρωσία του Πούτιν επιδιώκει να κάνει business με όλους. <br /><br />Διαπραγματεύεται την πώληση μαχητικών SU-35 με το στρατιωτικό καθεστώς της Αιγύπτου. Ρυθμίζει τις τιμές του πετρελαίου στον ΟΠΕΚ από κοινού με την Σαουδική Αραβία. Συνομιλεί σε ανώτατο επίπεδο με τους Αμερικανούς και το Ισραήλ για τα φλέγοντα ζητήματα της Μέσης Ανατολής. Αυτό έδειξε η τριμερής συνάντηση των συμβούλων Εθνικής Ασφάλειας της αμερικανικής, της ρωσικής και της ισραηλινής κυβέρνησης, η οποία πραγματοποιήθηκε τον περασμένο Ιούνιο στην Ιερουσαλήμ. </div> <div> <br />Πως ο Πούτιν κέρδισε τον σεβασμό των Αράβων <br /><br />Η Μόσχα έμαθε το μάθημα της από την σοβαρή ρήξη στις σχέσεις Αιγύπτου-Σοβιετικής Ένωσης το 1973. Ο τότε Αιγύπτιος πρόεδρος Ανουάρ Σαντάτ αποφάσισε να συγκρουστεί με την ΕΣΣΔ, απελαύνοντας χιλιάδες σοβιετικούς στρατιωτικούς συμβούλους από την χώρα. Η Μόσχα, η οποία είχε προσφέρει μεγάλη οικονομική βοήθεια στην νασερική Αίγυπτο, ποτέ της δεν συγχώρεσε την "αχαριστία" του Σαντάτ. ΗΠΑ και Σαουδική Αραβία είχαν χαιρετήσει την στροφή του Αιγύπτιου προέδρου, η οποία είχε κορυφωθεί με την ιστορική συμφωνία ειρήνης που υπέγραψε με το Ισραήλ. <br /><br />Όμως, η σημερινή ρωσική εξωτερική πολιτική διαφέρει από εκείνη της Σοβιετικής Ένωσης. Με εξαίρεση τον συριακό εμφύλιο, η Ρωσία του Πούτιν αποφεύγει την εμπλοκή της στις υποθέσεις της Μέσης Ανατολής. Η Μόσχα τήρησε εξαιρετικά συγκρατημένη στάση στα γεγονότα της Αραβικής Άνοιξης, την στιγμή που η Ουάσιγκτον υποστήριξε την απομάκρυνση του Χόσνι Μουμπάρακ από την προεδρία της Αιγύπτου. Το συγκεκριμένο γεγονός είχε σοκάρει χώρες, όπως η Σαουδική Αραβία, η οποία είχε δει τους Αμερικανούς να "προδίδουν" ένα, παραδοσιακό σύμμαχό τους. Κάτι που δεν έκανε η Μόσχα στην περίπτωση του Μπασάρ αλ Άσαντ. <br /><br />Όλα τα αραβικά καθεστώτα είναι βαθύτατα διεφθαρμένα και αυταρχικά. Αυτό που τρέμει περισσότερο κάθε Άραβας ηγέτης είναι το ενδεχόμενο ανατροπής του. Ο Ρώσος πρόεδρος Πούτιν δεν φάνηκε "αχάριστος" έναντι του Άσαντ, κερδίζοντας τον σεβασμό ακόμα και των αραβικών χωρών που μεθόδευαν την ανατροπή του Σύρου ηγέτη. Φοβούμενοι μην έχουν το τέλος του Μουμπάρακ, ακόμα και οι πιο φιλοαμερικανοί Άραβες ηγέτες προσέγγισαν την Μόσχα, προκειμένου να περιορίσουν την εξάρτηση τους από την Ουάσιγκτον. <br /><br />Η πιο χαρακτηριστική περίπτωση είναι αυτή του πρίγκηπα Σαλμάν, του φιλόδοξου διαδόχου του θρόνου της Σαουδικής Αραβίας. Όπως είδαμε η φρικτή δολοφονία του Σαουδάραβα δημοσιογράφου Τζαμάλ Κασόγκι σόκαρε τις κυβερνήσεις όλου του κόσμου, εκτός της ρωσικής. Κανένας Ρώσος κυβερνητικός αξιωματούχος δεν επέρριψε την ευθύνη της δολοφονίας Κασόγκι στον πρίγκηπα Σαλμάν, κάτι που εκτίμησε σίγουρα ο φιλόδοξος διάδοχος του θρόνου. </div> <div> <br />“Βούτυρο στο ψωμί” της Μόσχας <br /><br />Όμως, η Ρωσία έχει πλέον status μιας πλανητικής δύναμης, παραδόξως χάρη και στον Ντόναλντ Τραμπ. Η Μόσχα εμφανίζεται ως ένα ιδανικό αντίβαρο έναντι του αναθεωρητισμού που επιδεικνύει ο Αμερικανός πρόεδρος στην οικονομία και στην διεθνή σκηνή. Χώρες όπως η Κίνα, το Ιράν και η Τουρκία μοιάζουν πρόθυμες να υπερβούν τους όποιος ανταγωνισμούς τους με την Μόσχα, έναντι της απειλής που ακούει στο όνομα Τραμπ. Βλέπουμε να συγκροτούνται πλέον συμμαχίες, που τα προηγούμενα χρόνια έμοιαζαν απολύτως αδιανόητες. Για παράδειγμα η άτυπη συμμαχία Ρωσίας-Τουρκίας, παρά τις επιμέρους διαφορές τους στην Συρία, δεν μοιάζει ευκαιριακή. <br /><br />Πάγιος στόχος της ρωσικής εξωτερικής πολιτικής ήταν και είναι η υπονόμευση της νοτιοανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ. Δύσκολα ο Πούτιν θα βρει καλύτερο σύμμαχο από τον Τούρκο ομόλογό του Ερντογάν, ο οποίος επέλεξε να προμηθευτεί τους ρωσικούς πυραύλους S-400, αγνοώντας τις απειλές των ΗΠΑ. Επίσης, πολύ δύσκολα θα έβρισκε πιο πρόθυμο Αμερικανό πρόεδρο να εξυπηρετήσει την ρωσική στρατηγική από τον Τραμπ, ο οποίος ακόμα σκέφτεται αν θα επιβάλει κυρώσεις στην Τουρκία για τους S-400.<br /><br /><a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Άσαντ και Τραμπ ξαναέκαναν τη Ρωσία παγκόσμια δύναμη

Γιώργος Λυκοκάπης  «Αγαπητέ κύριε πρόεδρε, παρακαλώ δεχθείτε τα ειλικρινή συγχαρητήρια μου για την 75η επέτειο της σύστασης των διπλωματι...

Διαβάστε την συνέχεια

Με μηδενική διακλαδικότητα η Τουρκία κατά των Κούρδων, αλλά με απόκτηση πολεμικής εμπειρίας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhN8dxNXBbwnzvAQxaZ3YEEt76Tb-6lmOKi25dNlEUtoc3zTb-p9IXfLmCMmblzD7tyPomiapFTcYTlWHRiItXc9ljQdkrwqZD1coiNZOhmeeWfJObk6sJ1BXef75dk_RREzkzd6TeyY2Y/s1600/akar-stratiotes.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="437" data-original-width="777" height="358" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhN8dxNXBbwnzvAQxaZ3YEEt76Tb-6lmOKi25dNlEUtoc3zTb-p9IXfLmCMmblzD7tyPomiapFTcYTlWHRiItXc9ljQdkrwqZD1coiNZOhmeeWfJObk6sJ1BXef75dk_RREzkzd6TeyY2Y/s640/akar-stratiotes.jpg" width="640" /></a></div> <br />Από την μια πλευρά οι Τούρκοι επιτελείς στέλνουν στα Ανατολικά σύνορα τους, κατά των Κούρδων ως «πρόβατα επί σφαγή» τακτικό στρατό, δίχως να έχουν φανεί δείγματα ουσιαστικής διακλαδικότητας, που θα μπορούσαν να επιφέρουν ουσιαστικά πλήγματα. <div> <br /></div> <div> Από την άλλη ξεκάθαρα οι γείτονες μας αποκτούν ουσιαστική πολεμική εμπειρία, με τα φέρετρα που επιστρέφουν πίσω στην Τουρκία, να μην ενδιαφέρουν τόσο πολύ την κοινή γνώμη και φυσικά να μην επηρεάζονται στελέχη και στρατεύσιμοι από τις απώλειες στην μάχη.</div> <div> <br /></div> <div>  Το τελευταίο σίγουρα δρα καταλυτικά στον τομέα των ψυχολογικών επιχειρήσεων υπέρ της Άγκυρας η οποία φροντίζει να ποτιστούν όλοι οι υπόλοιποι με το απαραίτητο μίσος που απαιτείται ώστε να συνεχιστούν οι αιματηρές επιχειρήσεις κατά των Κούρδων μαχητών. </div> <div> <br /></div> <div> Τι δείχνουν οι έως τώρα αναλύσεις που γίνονται για τις Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις Η οργάνωση που είχαν και διατηρούν οι «άτακτοι» του ανταρτοπόλεμου Κούρδοι, είχαν προκαλέσει σοβαρότατες απώλειες στον τακτικό στρατό της Τουρκίας, οι οποίες φυσικά είχαν επιδράσει στην ψυχολογία του αντιπάλου.</div> <div> <br /></div> <div>  Οι κινήσεις των Ενόπλων Δυνάμεων της Τουρκίας πολλές φορές έχουν αναλυθεί στο Ελληνικό επιτελείο και δεν είναι λίγα τα συμπεράσματα που βγαίνουν μέσα από τις δυο προηγούμενες επιχειρήσεις της γειτονικής μας χώρας κατά των Κούρδων οι οποίοι μάχονται μόνοι τους απέναντι σε μια χώρα με ισχυρή υπεροπλία στην περιοχή. </div> <div> <br /></div> <div> Στο δόγμα αντιμετώπισης ασύμμετρων απειλών είχαν φανεί πολύ σοβαρές ελλείψεις από τον τακτικό στρατό της Τουρκίας, η οποία θεωρείται μια από τις πιο σημαντικές τακτικές δυνάμεις σε επίπεδο ΝΑΤΟ. </div> <div> <br /></div> <div> Τα πλάνα από επιθέσεων που είχαν πραγματοποιήσει Κούρδοι κατά του Στρατού της Τουρκίας και είχαν δει το φως της δημοσιότητας μέσω του διαδικτύου, αναδείκνυαν ότι δεν υπήρχε συντονισμός κινήσεων, όπως στην περίπτωση πλήγματος σε άρμα μάχης της Τουρκίας, που αντί να υπάρχει ανασύνταξη δυνάμεων και κάλυψη εκείνων που είχαν δεχτεί το χτύπημα, φαίνονταν το αψυχολόγητο της στιγμής με ανούσιες κινήσεις των υπολοίπων αρμάτων μπρος ή προς τα πίσω σ’ ένα πεδίο που κανείς δεν ήξερε τι τους επιφύλασσε η επόμενη στιγμή. </div> <div> <br /></div> <div> Συμπερασματικά σε τέτοιου είδους στιγμές που δεν ήταν μια ή δυο ή μια τυχαία στιγμή, ήταν ξεκάθαρο ότι το επίπεδο εκπαίδευσης σε καταστάσεις απεμπλοκής με τον αντίπαλο, δεν ήταν ούτε καν οι στοιχειώδεις. Σε άλλη περίπτωση είχε φανεί πως η συνεργασία μηχανοκίνητου πεζικού και αρμάτων μάχης δεν υπήρχε, δρούσαν ξεχωριστά και μεμονωμένα οι δυνάμεις κι εκεί φάνηκε με τον πλέον περίτρανο τρόπο ότι στην Τουρκία δεν μετράνε καθόλου τις απώλειες που μπορεί να έχουν, στέλνοντας τακτικό στρατό ως «ώμο κρέας, προβάτων επί σφαγή.» </div> <div> <br /></div> <div> Άλλος κόσμος η Τουρκική Πολεμική Αεροπορία κι άλλος ο Στρατός Ξηράς της Τουρκίας Η έννοια της διακλαδικότητας, αν όχι και των τριών κλάδων των ΤΕΔ, δεν έχει φανεί στις δυο προηγούμενες επιχειρήσεις ούτε μεταξύ Στρατού Ξηράς και Τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας. Η δράση και σ’ αυτό το επίπεδο θεωρείται μεμονωμένη, π.χ., μόνο η Τουρκική Πολεμική Αεροπορία να βομβαρδίζει ορεινά σπήλαια και κρησφύγετα. Μόνο οι Ίλες των αρμάτων μάχης να προελαύνουν στο Κομπάνι. </div> <div> <br /></div> <div> Συνδυασμένη δράση, όπως νοείται κατά τα Δυτικά πρότυπα, που τόσες διασυμμαχικές ασκήσεις γίνονται για να επιτευχθεί η διαλειτουργικότητα μεταξύ δυνάμεων του ΝΑΤΟ και η διακλαδικότητα ανάμεσα στις δυνάμεις ενός κράτους μέλους της Συμμαχίας, δεν έχουν φανεί από τις Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις κατά τις δυο προγενέστερες επιχειρήσεις που είχαν κάνει οι Τούρκοι κατά των Κούρδων μαχητών. </div> <div> <br /></div> <div> Η αμυντική βιομηχανία της Τουρκίας διαφημίζεται και η πολεμική εμπειρία αποκτάται Επιπλέον με τα Τ-129, τα εγχώρια επιθετικά ελικόπτερα που διαθέτει η Τουρκία, από τη μια πλευρά- όπως και στο επίπεδο των UAV – η γειτονική χώρα έχει ξεχωρίσει πως πόνταρε και ως ένα σημείο κερδίζει στον εξοπλιστικό τομέα, αναδεικνύοντας ότι μπορεί να έχει και να στηρίζεται σε δικές της αποκλειστικά εξοπλιστικές κινήσεις. </div> <div> <br /></div> <div> Όμως μέχρι στιγμής οι πληροφορίες που συλλέγονται αναφέρουν πως δεν έχουν επιδείξει ιδιαίτερη μαχητική ικανότητα και στο κομμάτι της Αεροπορίας Στρατού. Αντιθέτως με τα Μη Επανδρωμένα Αεροσκάφη, όχι μόνο στον επιτηρητικό τομέα, αλλά και στον καθαρά επιθετικό, έχουν δείξει πως εκεί τα κατάφερε η εγχώρια πολεμική τους βιομηχανία. </div> <div> <br /></div> <div> Όλα τα προηγούμενα είναι σίγουρα στα κατά εκτός των UAV, όμως πολεμώντας μαθαίνει κανείς πως να μην επαναλαμβάνει τα ίδια λάθη, αποκτά την πολεμική εμπειρία που θέλει και πολλές φορές έχει φανεί ότι επιδιώκει. </div> <div> <br /></div> <div> Θα επαναλάβουμε κλείνοντας και μια σημαντική πληροφορία; πως οι μονάδες που αποστέλλονται στα Ανατολικά σύνορά, στη συνέχεια επιστρέφουν και ορισμένες από αυτές- κυρίως οι Αξιωματικοί με την πολεμική εμπειρία- μετατίθενται σε μονάδες στα παράλια, με ότι αυτό σημαίνει για το επιθετικό πνεύμα που επιθυμούν οι γείτονές μας να υπάρχει στο στράτευμά τους.<br /><br /><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Με μηδενική διακλαδικότητα η Τουρκία κατά των Κούρδων, αλλά με απόκτηση πολεμικής εμπειρίας

Από την μια πλευρά οι Τούρκοι επιτελείς στέλνουν στα Ανατολικά σύνορα τους, κατά των Κούρδων ως «πρόβατα επί σφαγή» τακτικό στρατό, δίχως ...

Διαβάστε την συνέχεια

ΠΑ vs THK 2020-2030: Σύγκριση δυνάμεων κι εξαγωγή συμπερασμάτων

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjOylXwRNoAa4yHnDXLtBF37bl6HGfxLhmkXGpfNW9I72u93ShnN2NLc7dSS15pZxL1TZqOVPqT3b7Xzw8B2EzAJh7xaNf3RwFIJK8FGRJDMh4baWWgddCkh3rAA4y2heM2XI3H9gu2CCg/s1600/aeroplana-polemiki-aeroporia.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="500" data-original-width="880" height="362" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjOylXwRNoAa4yHnDXLtBF37bl6HGfxLhmkXGpfNW9I72u93ShnN2NLc7dSS15pZxL1TZqOVPqT3b7Xzw8B2EzAJh7xaNf3RwFIJK8FGRJDMh4baWWgddCkh3rAA4y2heM2XI3H9gu2CCg/s640/aeroplana-polemiki-aeroporia.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Η Ελληνική και η Τουρκική Πολεμική Αεροπορία (ΠΑ και ΤΗΚ αντίστοιχα), παρά τα όποια προβλήματα τους, είναι σύγχρονες αεροπορίες, που εφαρμόζουν εξελιγμένες τακτικές. Πρόκεται για δυνάμεις άρτια εκπαιδευμένες (σε σχέση με τον παγκόσμιο μέσο όρο), που επιπλέον ανήκουν και στο ΝΑΤΟ. <br /> <br /> Σε μια ενδεχόμενη αναμέτρηση λοιπόν των 2 Αεροποριών, αναμένεται να εκτελεστούν πολυσύνθετες αποστολές κι επιχειρήσεις μεγάλης έντασης και διάρκειας. Μάλιστα, αναμένεται να είναι τόσο αμφίρροπη κι έντονη αναμέτρηση, που όμοια της ίσως δεν έχουμε ξανασυνατήσει από την εποχή του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.<br /> <br /> Αν και η άποψη του γραφόντος είναι πως το προσωπικό της ΠΑ πετυχαίνει μακράν καλύτερες επιδοσεις από αυτό της ΤΗΚ, εντούτοις τούτο δεν θα ληφθεί υπόψιν στη συνέχεια του άρθρου, για λόγους αντικειμενικότητας. <br /> <br /> Παρακάτω θα δούμε τους πιθανούς στόλους μαχητικών Α’ Γραμμής των 2 Πολεμικών Αεροποριών ανά 5ετια (2020-2025-2030), και θα βγάλουμε ορισμένα συμπεράσματα για το «πως στέκεται» η ΠΑ σε σύγκριση με την ΤΗΚ, και πως αναμένεται να «σταθεί» το 2030. <br /> <br /> Σημειώσεις – Επεξηγήσεις <br /> Δεν έχουν ληφθεί υπόψιν τυχόν απώλειες αεροσκαφών από τυχόν πιθανά (κι απευκταία για την ΠΑ μας) ατυχήματα.<br /> Χωρίσαμε τα μαχητικά σε 4 «ποιοτικές» κατηγορίες (γενιές), για να εξεταστεί η ποιοτητα των 2 Αεροποριών. Οι κατηγορίες έχουν ως εξής:<br /> 5ης γενιάς: Μαχητικά με ιδιότητες «stealth» και προηγμένο data fusion όπως το F-35 / TF-X (υποθετικά) κοκ.<br /> 4,5 γενιάς: Μαχητικά 4ης γενιάς με ραντάρ AESA κι εξελιγμένους υπολογιστές αποστολής, όπως τα F-16 Viper.<br /> 4ης γενιάς: Εξελιγμένα αεροσκάφη 3ης γενιάς, όπως τα Mirage 2005Mk2 και τα F-16 Block 52+/Adv.<br /> 3ης γενιάς: Αεροσκάφη F-16 Block 30-50, Mirage 2000, καθώς και αναβαθμισμένα μαχητικά 2ης γενιάς (F-4 PI2000/ Terminator)<br /> Τέλος, θεωρήσαμε ως δεδομένα, την ομαλή παράδοση των αναβαθμισμένων F-16V, καθώς και την ολοκλήρωη της ανάπτυξης του TF-X το 2026-7. <br /> <br /> ΠΑ vs THK το 2020<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiQHzjwAcQkvnASU8XpNcwMTFpu_Afm8jNoHZOQwHELTKWtPa0h7K0_vkzH6q9Yq2oGXaId7VOn_NnizGJ5oaXAX7tfLTcKtFZ_Ul9s4Fe-UEWJ4O1jiZAnl2IR3ASoawEF_ji6rm95guw/s1600/%25CE%25A0%25CE%2591+vs+THK+%25CF%2584%25CE%25BF+2020.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="720" data-original-width="1280" height="360" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiQHzjwAcQkvnASU8XpNcwMTFpu_Afm8jNoHZOQwHELTKWtPa0h7K0_vkzH6q9Yq2oGXaId7VOn_NnizGJ5oaXAX7tfLTcKtFZ_Ul9s4Fe-UEWJ4O1jiZAnl2IR3ASoawEF_ji6rm95guw/s640/%25CE%25A0%25CE%2591+vs+THK+%25CF%2584%25CE%25BF+2020.jpg" width="640" /></a></div>     <i> Σύγκριση στόλου μαχητικών Α’ Γραμμής της ΠΑ και της ΤΗΚ το 2020.</i><br /> <br /> Εδώ θα πρέπει να πούμε, πως σύμφωνα με παλαιότερες αναφορές και δηλώσεις Αξιωματούχων και Αξιωματικών του ΥΠΕΘΑ και της ΠΑ, η αναλογία δυνάμεων ανάμεσα στην ΠΑ και την ΤΗΚ πρέπει να είναι κατ’ελάχιστο 7,5:10, αλλά με Ελληνική ποιοτική υπεροχή. Κάτι που το 2020 (και σήμερα) δεν ισχύει επ’ουδενί, διότι μπορεί η ΠΑ να απολαμβάνει σχετικά καλή αναλογία στους συνολικούς αριθμούς αεροσκαφών (8,8:10), αλλά η ποιότητα έχει ανατραπεί δραματικά υπέρ της γείτονος, μετά την αναβάθμιση 197 F-16 στο επίπεδο Block50+ Adv, που είναι το ίδιο με τα δικά μας Block52+ Adv. <br /> <br /> Συνεπώς, ξεκινάμε με δεδομένο πως η αναλογία δυνάμεων δεν είναι η επιθυμητή. <br /> <br /> ΠΑ vs THK το 2025 (υπόθεση) <img height="360" src="https://defencereview.gr/wp-content/uploads/222-1.jpg" width="640" /> <i>Σύγκριση στόλου μαχητικών Α’ Γραμμής της ΠΑ και της ΤΗΚ το 2025. </i><br /> <br /> Το πιο πιθανό (αλλά όχι και σίγουρο), είναι πως μέχρι το 2025 θα συμβούν οι εξής αλλαγές: <br /> Αναβάθμιση 84 Ελληνικών F-16 στο επίπεδο Viper.<br /> Απόσυρση 34 Ελληνικών μαχητικών F-4 PI2000 και 27 Τουρκικών F-4E Terminator 2020. <br /> <br /> Εδώ βλέπουμε, πως αν και η αριθμιτική ισορροπία μειώνεται κατά 0,4 μονάδες υπέρ της ΤΗΚ, στο 8,4:10, η ΠΑ θα ανακτήσει το ποιοτικό πλεονέκτημα που έχασε μετά το 2010-12. Αυτό αποδεικνύει και τη σωστή επιλογή της ΠΑ για την αναβάθμιση των F-16 στο επίπεδο F-16V. <br /> <br /> Το παραπάνω σκεπτικό όμως προϋποθέτει και την ομαλή παράδοση των μαχητικών από την ΕΑΒ, όπου υπολογίζουμε πως μέχρι τις αρχές του 2025 θα έχουν παραδοθεί 40 αεροσκάφη. Κάτι όμως που δεν είναι και δεδομένο. <br /> <br /> ΠΑ vs THK το 2030 (υπόθεση). <img height="360" src="https://defencereview.gr/wp-content/uploads/3333-1.jpg" width="640" /> <i>Σύγκριση στόλου μαχητικών Α’ Γραμμής της ΠΑ και της ΤΗΚ το 2030. </i><br /> <br /> Οι αλλαγές που υπολογίσαμε να συμβούν μεταξύ 2025 και 2030 είναι οι εξής: <br /> Εισαγωγή μαχητικών 5ης γενιάς κι από τις 2 αεροπορίες. με την Τουρκία να έχει τα Τουρκικά TF-X.<br /> Ολοκλήρωση της αναβάθμισης των Ελληνικών F-16 στο επίπεδο Viper.<br /> Πιθανή απόσυρση των 32 Ελληνικών F-16 Block30, καθώς και των 18 Mirage 2000, διότι θα συμπληρώνουν 42 έτη χωρίς κάποια αναβάθμιση.<br /> Πιθανή αναβάθμιση των 38 Eλληνικών F-16 Βlock 50 στο επίπεδο Block52+ Adv. <br /> <br /> Σενάρια<br /> <br /> Σενάριο 1ο: Αποσυρση Μ2000 και Β30, μη αναβάθμιση Β50. <br /> <br /> Εδώ, ο συσχετισμός δυνάμεων ανατρέπεται και πάλι υπέρ της Τουρκίας, διότι μπορεί μεν η ΠΑ να έχει ποιοτική υπεροχή λόγω των αεροσκαφών 4,5 γενιάς, αλλά έχει σοβαρή αριθμιτική αδυναμία, με μόλις 6,8 μαχητικά ανά 10 Τουρκικά. <br /> <br /> Σενάριο 2ο: Απόσυρση ενός τύπου εκ των Μ2000 και Β30. <br /> <br /> Εδώ, τα πράγματα είναι σαφώς πιο καλά, αν και οριακά υπέρ της ΠΑ. Στην περίπτωση της διατήρησης μόνο των 18 Μ2000, η αριθμητική ισορροπία ανέρχεται στο 7,4:10. Ενώ στην περίπτωση διατήρησης μόνο των 32 Β30, η αριθμητική ισορροπία ανέρχεται στο 8:10. <br /> <br /> Σενάριο 3ο: Διατήρηση των Μ2000 και των Β30, αναβάθμιση των Β50. <br /> <br /> Εδώ όπως είναι φυσικό, η ΠΑ διατηρεί την ισορροπία δυνάμεων που κατάφερε να επιφέρει το 2025 με την αναβάθμιση των 84 F-16 σε Viper. <br /> <br /> Συμπεράσματα <br /> <br /> Τα συμπεράσματα που εξάγονται, είναι 2, και κάνουν ιδιαίτερο «θόρυβο». <br /> <br /> Πρώτον, η επιλογή της ΠΑ να αναβαθμίσει τα F-16 σε Viper, ήταν η μοναδική επιλογή που θα μπορούσε να γίνει. Αλλιώς ο,τι και να έκανε, δεν θα επανερχόταν η κατάσταση. <br /> <br /> Και δεύτερον ακόμα και με δεκαετή Τουρκική απραξία (μη προμήθεια άλλου μαχητικού το 2020-2025 και μη περαιτέρω αναβάθμιση των δικων της F-16), η ΠΑ θα ξεμείνει από μαχητικά το 2030. Ακόμα κι αν πάρει 40 μαχητικά 5ης γενιάς. <br /> <br /> Ο μόνος τρόπος που βλέπουμε να μην «ξεμείνει», είναι με την διατήρηση των F-16 B30 ή/και των Μ2000 σε υπηρεσία. Κι αυτό μπορεί να γίνει μόνο με (μερικό) εκσυγχρονισμό τους. <br /> <br /> Επίλογος <br /> <br /> Η υποθέσεις συνεπώς της πώλησης αριθμού F-16 B30, ή αυτής της απόσυρσης των Μ2000 είναι «αστείες». Η ΠΑ χρειάζεται και το τελευταίο μαχητικό της για να μπορεί να διατηρεί την απαιτούμενη αποτροπή. <br /> <br /> Το πως θα βρεθεί ο τρόπος να επιτευχθεί αυτό, είναι θέμα της πολιτικοστρατιωτικής ηγεσίας. Πρέπει να βρεθεί η χρυσή τομή. <br /> <br /> Πιστεύουμε κι ευχόμαστε πως τόσο η τωρινή, όσο και η όποια μελλοντική πολιτική ηγεσία, έχει τη γνώση και τη θέληση να βοηθήσουν την ΠΑ. Είμαστε σίγουροι ομως, πως οι εκάστοτε στρατιωτικές ηγεσίες της ΠΑ έχουν το σθένος της λήψης σωστών αποφάσεων, έτσι ώστε να συνεχίζει η ΠΑ να είναι πρωτοπόρος.<br /> <br /> <a href="https://defencereview.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

ΠΑ vs THK 2020-2030: Σύγκριση δυνάμεων κι εξαγωγή συμπερασμάτων

Η Ελληνική και η Τουρκική Πολεμική Αεροπορία (ΠΑ και ΤΗΚ αντίστοιχα), παρά τα όποια προβλήματα τους, είναι σύγχρονες αεροπορίες, που εφαρ...

Διαβάστε την συνέχεια