Οι ΟΖΑΛικές ρίζες του καθεστώτος Ερντογάν

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiCU8Zd5uvSEhAROL5a6VoT3rJbrKhujPsKiWd3thS-2r2sYxVFMwNX8pnfGQUCK2diIR6YAp81FNQx1orn5TlgZx-iCcAZa-qGOY-CXOgLn0JG_aM_gZw092qMQaDF03ugejMhicBXXpA/s1600/turgut-ozal-recep-tayyip-erdogan.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="367" data-original-width="696" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiCU8Zd5uvSEhAROL5a6VoT3rJbrKhujPsKiWd3thS-2r2sYxVFMwNX8pnfGQUCK2diIR6YAp81FNQx1orn5TlgZx-iCcAZa-qGOY-CXOgLn0JG_aM_gZw092qMQaDF03ugejMhicBXXpA/s640/turgut-ozal-recep-tayyip-erdogan.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <b>Σταύρος Λυγερός</b><br /> Η σύγκρουση του Ερντογάν με το δίκτυο Γκιουλέν δίχασε το τουρκικό πολιτικό Ισλάμ, προκαλώντας μία δυναμική, η κατάληξη της οποίας, ειδικά μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του 2016, είναι η μετάλλαξη του κυβερνώντος νεοοθωμανικού ρεύματος σε προσωποπαγές καθεστώς. Αναζητώντας νέους συμμάχους όχι μόνο στους Γκρίζους Λύκους του Μπαχτσελί, αλλά και σε κύκλους του ηττημένου (από το 2012) κεμαλικού βαθέος κράτους, ο Τούρκος πρόεδρος μετατοπίσθηκε προς την κατεύθυνση της ιδεολογικής κατασκευής που έχει αποκληθεί “τουρκοϊσλαμική σύνθεση”. <br /> <br /> Δεν πρόκειται για κάτι καινοφανές. Έχει ρίζες στη μεταπολεμική πολιτική ιστορία της Τουρκίας. Στη δεκαετία του 1970, η Τουρκία αντιμετώπισε αφενός οικονομική κρίση, αφετέρου την έκρηξη της πολιτικής βίας. Το 1974 οι νεκροί από τις συγκρούσεις της άκρας Αριστεράς με την άκρα Δεξιά ήταν 27, το 1975 37, το 1976 108, το 1977 319, το 1978 σχεδόν 900 και το 1979 ξεπέρασαν τους 1.000. <br /> <br /> Έχει πλέον αποδειχθεί ότι η πολιτική βία τροφοδοτήθηκε από το “βαθύ κράτος” για να νομιμοποιηθεί στην κοινή γνώμη το στρατιωτικό πραξικόπημα του 1980. Ένα παράδειγμα: Το όπλο που χρησιμοποιήθηκε στα γεγονότα του Τσόρουμ, ως δήθεν επίθεση εναντίον των δεξιών από τους αριστερούς, ήταν το ίδιο όπλο που χρησιμοποιήθηκε στη συνέχεια εναντίον των αριστερών. Ο αρχιπραξικοπηματίας τότε αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων στρατηγός Κενάν Εβρέν επικαλέσθηκε την ανάγκη επιβολής του νόμου και της τάξης για να δικαιολογήσει την κάθοδο των τεθωρακισμένων. <br /> <br /> Στο νέο πολιτικό στερέωμα που διαμόρφωσε το πραξικόπημα με την απαγόρευση λειτουργίας των παλαιών κομμάτων μεσουράνησε το αστέρι του Τουργκούτ Οζάλ. Ο Οζάλ ήταν ένα υβρίδιο πολιτικού. Δυτικότροπος και ταυτοχρόνως ανατολίτης, κατάφερε να κερδίσει την εμπιστοσύνη των στρατηγών και να προωθηθεί από αυτούς στο κέντρο της πολιτικής σκηνής. Όταν το 1983 αποκαταστάθηκε ο κοινοβουλευτισμός και αφού είχε απαγορευθεί η συμμετοχή των παλαιών κομμάτων και των παλαιών πολιτικών στις εκλογές, το Κόμμα Μητέρας Πατρίδας του Οζάλ κυριάρχησε, αποσπώντας το 45% των ψήφων. <br /> Το άνοιγμα του Οζάλ στο Ισλάμ <br /> <br /> Στο ιδεολογικό επίπεδο, ο Οζάλ έκανε το πιο μεγάλο άνοιγμα προς το Ισλάμ, εγκαινιάζοντας μια ιδιότυπη σύνθεση του κεμαλισμού με το παραδοσιακό τουρκικό Ισλάμ. Οι δεσμοί του με τη μουσουλμανική αδελφότητα των Νακσιμπεντί ήταν στενοί. Το τάγμα αυτό έχει τις ρίζες του στον 13ο αιώνα και είναι η μήτρα όλων σχεδόν των ισλαμικών ταγμάτων στην Τουρκία. Επισήμως, απαγορευόταν η λειτουργία τέτοιων ταγμάτων, αλλά αυτά προκειμένου να αποφύγουν την απαγόρευση εμφανίζονταν σαν αδελφότητες. <br /> <br /> Εκμεταλλευόμενος και την τάση των στρατηγών να χρησιμοποιήσουν τη θρησκεία για να εξουδετερώσουν την επιρροή της μαχητικής Αριστεράς, ο πρωθυπουργός πλέον Οζάλ κατήργησε τα νομικά κωλύματα που εμπόδιζαν τις δραστηριότητες του Ισλάμ και ουσιαστικά διαμόρφωσε ένα καθεστώς που συνδύαζε τις μετριοπαθείς ισλαμικές αρχές με τον οικονομικό νεοφιλελευθερισμό και τη στενή γεωπολιτική σύνδεση με τις ΗΠΑ. <br /> <br /> Η πολιτική ερχόταν σε αντίθεση με τον παραδοσιακό κεμαλικό κρατισμό στην οικονομία, αλλά εκείνη την εποχή φυσούσαν άλλοι άνεμοι διεθνώς. Αυτό που ενδιέφερε πρωτίστως τη στρατογραφειοκρατία ήταν να ελέγχει το πολιτικό σύστημα και να έχει τον πρώτο λόγο στην εξωτερική πολιτική και στην πολιτική εθνικής ασφαλείας. <br /> <br /> Το γεγονός ότι η δικτατορία του 1980 είχε συντρίψει τις πολιτικοκοινωνικές αντιστάσεις επέτρεψε στον Οζάλ να προωθήσει γρήγορα νεοφιλελεύθερου τύπου μεταρρυθμίσεις, οι οποίες άλλαξαν ριζικά το τοπίο στην οικονομία. Στήριξε με πολλούς τρόπους τον ιδιωτικό τομέα και ιδιαιτέρως τους συνδεδεμένους με το πολιτικό Ισλάμ επιχειρηματίες της Ανατολίας. Στην ίδια ακριβώς γραμμή κινήθηκε στη δεκαετία του 2000 η κυβέρνηση Ερντογάν. <br /> Οι «τίγρεις της Ανατολίας» <br /> <br /> Κατά τη δεκαετία του 1980 η τουρκική οικονομία εμφανίζει υψηλό ρυθμό ανάπτυξης, όπως ακριβώς συνέβη τη δεκαετία του 2000 επί διακυβέρνησης Ερντογάν. Ο Οζάλ έκανε τα πάντα για να προσελκύσει επενδύσεις και συνάλλαγμα. Δεν δίστασε να προσκαλέσει κεφάλαια που εμφανώς είχαν προέλθει από παράνομες δραστηριότητες, κυρίως από το διεθνές λαθρεμπόριο ναρκωτικών, στο οποίο η τουρκική μαφία κατέχει από τη δεκαετία του 1960 δεσπόζουσα θέση. Μόλις το 1995 και μετά από ισχυρή διεθνή πίεση ψηφίσθηκε στην Τουρκία νόμος εναντίον του ξεπλύματος χρήματος από εγκληματικές δραστηριότητες, αλλά αυτός ο νόμος και οι σχετικές διεθνείς συμβάσεις ελάχιστα εφαρμόσθηκαν. <br /> <br /> Η κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, σε συνδυασμό με το άνοιγμα της Άγκυρας στις μουσουλμανικές χώρες της Κεντρικής Ασίας, άνοιξε νέες αγορές για τις τουρκικές εταιρείες. Οι επιχειρηματίες της Ανατολίας εκμεταλλεύθηκαν τις νέες ευκαιρίες, με αποτέλεσμα από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 να κάνουν άλματα, διατηρώντας την ανεξαρτησία τους από το μετακεμαλικό καθεστώς. <br /> <br /> Αξίζει να υπογραμμισθεί ότι καθοριστικός παράγοντας για την επιτυχία αυτών που αργότερα ονομάσθηκαν «τίγρεις της Ανατολίας» ήταν ένας κώδικας ηθικής, η αλληλεγγύη και η διασύνδεση με τα κοινωνικά δίκτυα του πολιτικού Ισλάμ. Σε αντίθεση με τους κρατικοδίαιτους και συνδεδεμένους με το μετακεμαλικό καθεστώς επιχειρηματίες, οι επιχειρηματίες της Ανατολίας απέφυγαν να μιμηθούν το δυτικό πρότυπο επιχειρηματία. Φρόντισαν, όμως, να αφομοιώσουν δυτικές μεθόδους και πρακτικές για την αύξηση της παραγωγικότητας και της εμπορικής αποτελεσματικότητας. Ας σημειωθεί ότι από το 1992 οι ισλαμιστές επιχειρηματίες έχουν ιδρύσει τη δική τους ένωση. <br /> <br /> Οι «τίγρεις της Ανατολίας» ενισχύθηκαν κυρίως από τον πατέρα του τουρκικού πολιτικού Ισλάμ Ερμπακάν, αναλαμβάνοντας δημόσια έργα από μητροπολιτικούς δήμους, όταν αυτοί πέρασαν στα χέρια του τότε ισλαμικού κόμματος Ρεφάχ, από το οποίο προέρχεται και ο Ερντογάν. Τότε έσπασε ο φαύλος κύκλος της ανάθεσης των μεγάλων δημοσίων έργων και προμηθειών στους παραδοσιακούς επιχειρηματικούς ομίλους Κοτς, Σαμπαντζί, Εκζατζίμπασι, Ζορλού κ.λπ. Τους «τίγρεις της Ανατολίας» υποστήριξε ένθερμα και ο Ερντογάν, ο οποίος και υποστηρίχθηκε ποικιλοτρόπως από αυτούς. Η σταδιακή αποδυνάμωση επιχειρηματιών που είχαν σχέση με εβραϊκά κεφάλαια φαίνεται να είναι ένας πρόσθετος λόγος που επιδείνωσε τις σχέσεις Τουρκίας-Ισραήλ. <br /> Συγκοινωνούντα δοχεία <br /> <br /> Μετά την απαγόρευση του ισλαμικού Κόμματος Εθνικής Σωτηρίας από τη δικτατορία του 1980, ο Ερμπακάν ίδρυσε το Κόμμα Ευημερίας. Η κυριαρχία του Κόμματος της Μητέρας Πατρίδας του Οζάλ, όμως, συρρίκνωσε την αυτόνομη έκφραση του πολιτικού Ισλάμ, το οποίο στις εκλογές του 1987 απέσπασε μόνο 7% και έμεινε εκτός Εθνοσυνέλευσης (όριο εισόδου 10%). <br /> <br /> Ο συσχετισμός δυνάμεων άλλαξε στις εκλογές του 1991, όταν ο Οζάλ είχε μετακομίσει στην Προεδρία της Δημοκρατίας (1989). Το ποσοστό του ισλαμικού Κόμματος Ευημερίας εκτοξεύθηκε στο 17% και στις τοπικές εκλογές του 1994 το κόμμα κέρδισε 28 από τους 75 μεγάλους δήμους, μεταξύ των οποίων τους δήμους Κωνσταντινούπολης (δήμαρχος ο Ερντογάν) και Άγκυρας που θεωρούνταν προπύργια του κεμαλισμού. Στις εκλογές του 1995 αναδείχθηκε πρώτο κόμμα με 21,5%, αποδεικνύοντας ότι το κόμμα του Οζάλ και το πολιτικό Ισλάμ ήταν σε σημαντικό βαθμό συγκοινωνούντα δοχεία. <br /> <br /> Πριν δούμε τη συνέχεια, είναι απαραίτητο να σημειώσουμε ότι στην Τουρκία είχε πλέον αναδειχθεί μια ολόκληρη γενιά μετριοπαθών ισλαμιστών, αρκετοί εκ των οποίων διέθεταν υψηλού επιπέδου εκπαίδευση και είχαν εντυπωσιακές επιδόσεις σ’ όλους τους κοινωνικούς τομείς, μη εξαιρουμένου του επιχειρηματικού. Οι περισσότεροι εξ αυτών ήταν απόφοιτοι θρησκευτικών λυκείων, τα οποία πολλαπλασιάσθηκαν από τη δεκαετία του 1970. Όπως προαναφέραμε, η δικτατορία του Εβρέν ευνόησε το πολιτικό Ισλάμ για να αντιμετωπίσει το ισχυρό εκείνη την εποχή αριστερό κίνημα μέσω της θρησκείας. <br /> <br /> Ας σημειωθεί ότι, όταν αργότερα οι ισλαμιστές του κινήματος «Εθνική Άποψη» αποκλείσθηκαν από το πολιτικοοικονομικό σκηνικό της Τουρκίας, δραστηριοποιήθηκαν στους κόλπους των Τούρκων οικονομικών μεταναστών στην Ευρώπη, όπου δεν έφθανε το μακρύ χέρι του κεμαλικού κράτους. Εκεί οργανώθηκαν, σπούδασαν και ορισμένοι απέκτησαν σημαντικά κεφάλαια. Όταν αργότερα τους δόθηκε η ευκαιρία να βγουν στο προσκήνιο, ήταν πλέον αρκετά δυνατοί. <br /> Η κληρονομιά, η απόσχιση και η εκτόξευση <br /> <br /> Ο Οζάλ, μάλιστα, διευκόλυνε τη μαζική διείσδυση μετριοπαθών ισλαμιστών στον κρατικό μηχανισμό. Από ένα χρονικό σημείο και πέρα, η εσωτερική αντίθεση στο κυβερνών Κόμμα της Μητέρας Πατρίδας μεταξύ κεμαλιστών και ισλαμιστών προσέλαβε εκρηκτικές διαστάσεις. Ο διάδοχός του Οζάλ στην ηγεσία του κόμματος και στην πρωθυπουργία Μεσούτ Γιλμάζ εκκαθάρισε το κόμμα του και το κράτος από τους ισλαμιστές. <br /> <br /> Όταν το 1993 ο Οζάλ πέθανε, το πείραμά του εκφυλίσθηκε. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα ένα σημαντικό τμήμα του τουρκικού εκλογικού σώματος να στραφεί προς το καθαρόαιμο πολιτικό Ισλάμ του Ερμπακάν, γεγονός που εξηγεί και το προαναφερθέν εκλογικό άλμα του Κόμματος Ευημερίας. Με το “βελούδινο πραξικόπημα” του 1997, όμως, το Γενικό Επιτελείο ανέτρεψε την κυβέρνηση Ερμπακάν. <br /> <br /> Αυτό είχε ως αποτέλεσμα η υπό τον Ερντογάν ομάδα νεότερων στελεχών του κόμματος με τις ευλογίες της Ουάσιγκτον να αποσχισθεί και να ιδρύσει το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης. Λόγω της οξύτατης οικονομικής κρίσης που έπληξε την Τουρκία το 2000-01, στις εκλογές του 2002 το νεοπαγές νεοοθωμανικό κόμμα απέσπασε την πρώτη θέση με 36% και λόγω εκλογικού συστήματος σχημάτισε αυτοδύναμη κυβέρνηση.<br /> <br /> <a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Οι ΟΖΑΛικές ρίζες του καθεστώτος Ερντογάν

Σταύρος Λυγερός Η σύγκρουση του Ερντογάν με το δίκτυο Γκιουλέν δίχασε το τουρκικό πολιτικό Ισλάμ, προκαλώντας μία δυναμική, η κατάληξη τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι Αμερικανοί έβγαλαν ημερομηνία αποχώρησης της Τουρκίας από ΝΑΤΟ – Πότε αυτή θα συμβεί

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhQb_GH8NydZntvihyphenhyphenDrWv0RrAkqa5-gfkrWI_2vKt_usDK3bhglSgCHmCW4TKwIvYMag2a7elv_V0s0FOEjqdNPeCe_xcywAk2sSeuE8Rupv9Jw-DqcoBkhS1yY9rsIKx1Om4RKhyn0mQ/s1600/NATO-turkey.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="457" data-original-width="760" height="384" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhQb_GH8NydZntvihyphenhyphenDrWv0RrAkqa5-gfkrWI_2vKt_usDK3bhglSgCHmCW4TKwIvYMag2a7elv_V0s0FOEjqdNPeCe_xcywAk2sSeuE8Rupv9Jw-DqcoBkhS1yY9rsIKx1Om4RKhyn0mQ/s640/NATO-turkey.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Του <b>Βασίλη Καπούλα </b><br /> Κυκλοφόρησε ήδη από αμερικανικά ΜΜΕ ημερομηνία αποχώρησης της Τουρκίας από το ΝΑΤΟ: Σύμφωνα με όσα αναφέρουν, αυτή πρόκειται να συμβεί μέχρι το τέλος του έτους. Οι Αμερικανοί αναφέρουν επί λέξη «αν η νομισματική κρίση δεν είναι αρκετή, οι επενδυτές στην Τουρκία θα πρέπει να ανησυχούν και για κάτι άλλο”… <br /> <br /> «Υπάρχει πρόσφατη αναφορά του ΝΑΤΟ που αναφέρει αποχώρηση της Τουρκίας από την Ατλαντική Συμμαχία μέχρι τέλους του χρόνου”. <br /> <br /> Το άρθρο υπογράφει γνωστός αναλυτής-δημοσιογράφος σε μεγάλο Αμερικανικό ΜΜΕ. Δεν είναι όμως η μόνη αναφορά που γίνεται λίγες ώρες μετά το «πάγωμα” των F-35 από τον Ν.Τραμπ. <br /> <br /> Ακολουθεί δεύτερο αμερικανικό δημοσίευμα με τίτλο «Το ΝΑΤΟ πρέπει να πετάξει την Τουρκία εκτός με τις κλωτσιές”. <br /> <br /> Oπως αναφέρει η Αγκυρα έχει συμμαχία με Ρωσία και Κίνα και βανδαλίζει τα Δυτικά συμφέροντα. <br /> <br /> Το άρθρο κάνει αναφορά στην σύντομη ιστορία και όσων έχουν συμβεί. Οι Αμερικανοτουρκικές σχέσεις γνωρίζουν την χειρότερη κρίση στην Ιστορία τους, τονίζει. Γίνεται αναφορά στις αμερικανικές κυρώσεις, στον πάστορα Μπράνσον, διάδοση ισλαμικού εξτρεμισμού στη Μέση Ανατολή, παράδοση όπλων στην Αλ Κάιντα και αργότερα στο ISIS, σφαγή στο Κομπανί, Αφρίν, Μαμπίτζ. <br /> <br /> «Μεταξύ αυτών των δύο επιθέσεων ο Ρ.Τ.Ερντογάν συναντήθηκε με τον Β.Πούτιν και τον Ιρανό πρόεδρο, Χ.Ρουχανί στην Αγκυρα για να δοθεί έμφαση στις νεο-οθωμανικές απαιτήσεις” τονίζει το άρθρο. <br /> <br /> «Η εμπλοκή του Ερντογάν με τον Πούτιν δεν περιορίζεται μόνο σε φωτογραφίες” αναφέρει το άρθρο. <br /> <br /> Αργότερα γίνεται αναφορά στην συμμετοχή του Ρ.Τ.Ερντογάν στην Σύνοδο των BRICS.<br /> <br /> «Εκεί ο Xi Jinping τίμησαν μαζί με τον Πούτιν τον Ρ.Τ.Ερντογάν ενώ ο πρόεδρος της Κίνας αποκάλυψε μια στρατηγική επέκταση της χώρας του με την Ρωσία του Πούτιν”. <br /> <br /> «Ηρθε η ώρα της απομάκρυνσης της Τουρκίας από το ΝΑΤΟ”. <br /> <br /> Το δεύτερο αμερικανικό άρθρο τονίζει με τη σειρά του: <br /> <br /> «Mέχρι τέλους του χρόνου η Τουρκία θα αποχωρήσει”. Αυτό είναι κακό νέο για τους επενδυτές στην Τουρκία. <br /> <br /> «Η Τουρκία ως σύμμαχος του ΝΑΤΟ δεν υπάρχει πια” αναφέρει πρόσφατη αναφορά της ” Academy Securities” που υπογράφει ο Στρατηγός James ‘Spider’ Marks και Rachel Washburn. Και οι δύο έχουν μεγάλη στρατιωτική εμπειρία. <br /> <br /> Η έρευνα έγινε από στρατιωτικούς-ακαδημαικούς για το «Geopolitical Intelligence Group” . <br /> <br /> Οι λόγοι της αποχώρησης είναι πάρα πολλοί. <br /> <br /> Σχέσεις Τουρκίας με Ιράν και Ρωσία. Η ανάπτυξη δεσμών μεταξύ τους είναι πρωτοφανής. Στην Συρία χαράζουν δικιά τους στρατηγική στη Μέση Ανατολή. Η Τουρκία έχει απομακρυνθεί από την Δημοκρατία. Είναι άκρως ισλαμική και απολυταρχική… <br /> <br /> Το αμερικανικό Κέντρο δεξαμενών σκέψης που διαμορφώνει αυστηρά την αμερικανική πολιτική στους τομείς των Στρατηγικών και Διεθνών Μελετών (CSIS), κυκλοφόρησε την έκθεση 78 σελίδων , με κύριο τίτλο «η στρατηγική επαναφορά των ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο και η αποκατάσταση της». <br /> <br /> Η «παραγγελία” έκθεσης της αμερικανικής κυβέρνησης προς το ινστιτούτο Centre for Strategic & International Studies (CSIS) αποτελεί προάγγελο τεράστιων…εξελίξεων για την Κύπρο. <br /> <br /> Η έκθεση έκανε συστάσεις για την την πλήρη αποχώρηση τουρκικών δυνάμεων από το νησί και τονίζει την δημιουργία μιας ισχυρής συμμαχίας κατά της Τουρκίας από ΗΠΑ, Ελλάδα , Κύπρο , Ισραήλ, με σκοπό τον πλήρη , ενεργειακό, γεωπολιτικό και αμυντικό έλεγχο της ευρύτερης περιοχής . <br /> <br /> Η έκθεση «βόμβα» έχει επί μέρους θέματα με τίτλους: <br /> <br /> «Η απομάκρυνση όλων των στρατευμάτων από την Κύπρο», «επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή και η χρήση από το Πεντάγωνο των βρετανικών βάσεων στο νησί» , «η εγκατάσταση του Ισραήλ στην Ανατολική Μεσόγειο» « το σύμφωνο Ελλάδος -Κύπρου-Αιγύπτου». <br /> <br /> Ξεκάθαρα , οι Αμερικανοί γεωπολιτικοί αναλυτές υπογραμμίζουν με έμφαση στους αξιωματούχους του Λευκού Οίκου ότι η Τουρκία με τις στρατιωτικές επιχειρήσεις «κλάδος Ελαίας» κατά των Σύρων Κούρδων και του ΡΚΚ, την επιχείρηση « Ασπίδα του Ευφράτη» και την ναυτική επιχείρηση « Ασπίδα της Μεσογείου», θέλουν να θέσουν υπό τον έλεγχο τους τις τεράστιες ποσότητες φυσικού αερίου στην Ανατολική Μεσόγειο, ενώ απειλούν άμεσα την Κύπρο . <br /> <br /> Η βαρυσήμαντη έκθεση, θεωρεί την Άγκυρα ως «απειλή» για να σφετερισμό της εξουσίας ελέγχου των λεκανών απορροής της περιοχής, και προτείνει στον Τραμπ να κινηθεί πάση θυσία για να εμποδίσει την Τουρκία. <br /> <br /> Προτείνει επίσης την ακόμα πιο στενή συνεργασία Ουάσιγκτον και Κύπρου” σε αυτήν την ιδιότυπη απομόνωση” της Τουρκίας στην περιοχή και την αναχαίτιση κάθε τουρκικής επιθετικής ενέργειας στο νησί . <br /> <br /> Στις συμβουλές του ινστιτούτου προς τον Τραμπ τονίζεται «η ακόμα περαιτέρω ανάπτυξη των ελληνοαμερικανικών σχέσεων», ενώ το CSIS επισημαίνει ότι το Πεντάγωνο θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τη βρετανική βάση στο Ακρωτήρι στην Κύπρο ως κύριο ορμητήριο μιας και απέχει 650 χλμ από την Βαγδάτη και 350 χλμ από την Ράκκα . <br /> <br /> Επίσης τονίζει ότι, «το νησί της Κύπρου εκπληρώνει όλα τα χαρακτηριστικά για την υλοποίηση των συμφερόντων πρόληψης της Ευρω-Ατλαντικής Συμμαχίας, εκτός φυσικά από την τουρκική στρατιωτική παρουσία στο νησί». <br /> <br /> Η ίδια αναφέρει επισημαίνοντας ότι «οι Κύπριοι Έλληνες δεν μπορούν να προστατευθούν ( από τους Τούρκους)”, ενώ το CSIS σημείωσε ότι το Πεντάγωνο θα μπορούσε να πιέσει για την απόσυρση των τουρκικών στρατευμάτων από την Κύπρο, ενώ την ίδια στιγμή οι ΗΠΑ θα πρέπει να προβούν σε γενναία αύξηση των οικονομικών επενδύσεων στην μεγαλόνησο, η οποία θα μπορούσε να εμποδίσει την κινεζική και ρωσική κυριαρχία. <br /> <br /> Η Ελλάδα, η Κύπρος και το Ισραήλ θα συνεργαστούν μέσου του αγωγού EAST MED και προτρέπεται η πλήρης αμυντική υποστήριξη του έργου του αγωγού που θα τροφοδοτεί φυσικό αέριο την Ευρώπη . <br /> <br /> Το κέντρο γεωπολιτικών μελετών της Ουάσιγκτον (CSIS) ορίζει ότι Ευρώπη και Ρωσία δεν πρέπει να έχουν μεγάλη επιρροή στην Ανατολική Μεσόγειο, ενώ πιθανή μεταφορά φυσικού αερίου προς την Τουρκία θα αποδυνάμωνε την ασφάλεια του ισραηλινού αγωγού που είναι ζωτικής σημασίας για τις Ηνωμένες Πολιτείες. <br /> <br /> Η ασφάλεια της ΝΑ Μεσογείου, όπως καταγράφηκε στην έκθεση θα πρέπει να δοθεί και στις ένοπλες δυνάμεις του Ισραήλ. <br /> <br /> Απαιτείται επίσης περαιτέρω εμβάθυνση της σχέσης του Αλ Σίσι με το Ισραήλ , με την κατάρτιση ενός αμυντικού συμφώνου κατά της Τουρκίας στην ανατολική Μεσόγειο, κάτι που ο Λευκός Οίκος είχε ζητήσει την δημιουργία του εδώ και μεγάλο διάστημα. <br /> <br /> Είναι λογικό οι Αμερικανοί να έχουν δώσει διορία μέχρι τέλους του έτους για την αποχώρηση της Τουρκίας. Μέχρι τότε πρέπει να έχει προηγηθεί το επεισόδιο και να χει ξεκαθαρίσει η κατάσταση πριν τις γεωτρήσεις.<br /> <br /> <a href="https://www.pentapostagma.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Οι Αμερικανοί έβγαλαν ημερομηνία αποχώρησης της Τουρκίας από ΝΑΤΟ – Πότε αυτή θα συμβεί

Του Βασίλη Καπούλα Κυκλοφόρησε ήδη από αμερικανικά ΜΜΕ ημερομηνία αποχώρησης της Τουρκίας από το ΝΑΤΟ: Σύμφωνα με όσα αναφέρουν, αυτή πρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ραγδαίες εξελίξεις: Στη Μόσχα Ακάρ και Χ. Φιντάν

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEguP1YpaqNiPGQpFUpfDh2K5DZDnHThCx5pTb4C2P2ngWxFayAN4_SpvUeeo_sJVylTHsr8kF2UCfNSfTbTq63vzojV6eKA67E3hm_ftEGyU_DhT5uNuYHKbw5XSL_GevWH-X573Raz3Zc/s1600/akar-+mosxa.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="541" data-original-width="1000" height="346" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEguP1YpaqNiPGQpFUpfDh2K5DZDnHThCx5pTb4C2P2ngWxFayAN4_SpvUeeo_sJVylTHsr8kF2UCfNSfTbTq63vzojV6eKA67E3hm_ftEGyU_DhT5uNuYHKbw5XSL_GevWH-X573Raz3Zc/s640/akar-+mosxa.jpg" width="640" /></a></div> <h3> <span style="font-weight: normal;">Οργή στις ΗΠΑ – Φουντώνουν οι φωνές στην Ουάσινγκτον: «Ώρα να χωρίσουν οι δρόμοι ΝΑΤΟ-Τουρκίας»</span></h3> Συνεχίζονται οι στενές επαφές Ρωσίας-Τουρκίας, με τις εξελίξεις να τρέχουν συνεχώς. Συνάντηση υψηλού συμβολισμού με τον Ρώσο Υπουργό Άμυνας, Σεργκέϊ Σόιγκου είχαν στη Μόσχα, ο Τούρκος Υπουργός Άμυνας, Χουλουσί Ακάρ και ο Διοικητής της ΜΙΤ Χακάν Φιντάν. <br /> <br /> Στη Μόσχα βρέθηκε ο Υπουργός Άμυνας της Τουρκίας, συνοδευόμενος από τον Διοικητή της ΜΙΤ, ο οποίος συναντήθηκε με τον Ρώσο Υπουργό Άμυνας Στρατηγό Σεργκέι Σόιγκου. <br /> <br /> <a href="http://tass.com/politics/1017599"><b>Την είδηση της συνάντησης</b></a>, που θεωρείται υψηλού συμβολισμού, μεταδίδουν με έκτακτα δελτία και δημοσιεύσεις τους, ρωσικά και τουρκικά μέσα ενημέρωσης. <br /> <br /> Σίγουρα οι συζητήσεις δεν απομονώθηκαν μόνο στο ζήτημα της Συρίας, αλλά και στην κρίση που περνάνει οι σχέσεις Αγκυρας-Ουάσινγκτον. Είναι επίσης σημαντική και η επίσκεψη του Διοικητή της ΜΙΤ. Ολα λοιπόν δείχνουν πως το μπρα ντε φερ που λαμβάνει χώρα είναι για γερούς παίχτες και όλα πλέον είναι ανοιχτά. <br /> <br /> Ταυτόχρονα φουντώνουν οι φωνές στις ΗΠΑ κατά της Τουρκίας, καθώς όλο και περισσότεροι θέλουν να δουν την Τουρκία εκτός ΝΑΤΟ. <br /> <br /> «Ώρα να χωρίσουν οι δρόμοι ΝΑΤΟ-Τουρκίας» γράφει σε άρθρο του στην Washinghton Post ο διεθνούς φήμης αναλυτής του American Enterprise Institute Michael Rubin. Αναφορές στο άρθρο γίνονται και στα ενεργειακά της Κύπρου ενώ προειδοποιεί ότι η Τουρκία του Έρντογάν μπορεί να λειτουργήσει ως Δούρειος Ίππος σε περίπτωση που ξεσπάσει κρίση έκτακτης ανάγκης και θα πρέπει να ανταποκριθεί στις ΝΑΤοϊκές της υποχρεώσεις αφού στρέφει το βλέμμα προς τη Μόσχα. <br /> <br /> Συγκεκριμένα σημειώνεται πως μετά την έναρξη της γεώτρησης σε ύδατα της Κύπρου το Σεπτέμβριο του 2011, ο Τούρκος υπουργός Ε.Ε Εγκεμεν Μπαγίς προειδοποίησε, «Γι’αυτό έχουμε το ναυτικό. Έχουμε εκπαιδεύσει τους πεζοναύτες μας και εξοπλίσαμε το ναυτικό. Όλες οι επιλογές βρίσκονται στο τραπέζι» <br /> <br /> Ακολουθεί μετάφραση του άρθρου με τα κυριότερα σημεία: <br /> <br /> «Πρόσφατα ο Ερντογάν απείλησε τις δυνάμεις των Η.Π.Α. στη Συρία με ένα «οθωμανικό χαστούκι» και ο Ντογού Περιντσέκ, πνευματικός πατέρας του τουρκικού στρατού, και ο στρατιωτικός σύμβουλος του Ερντογάν Αντνάν Τανριβερντί, είναι τόσο έντονα αντι-ΝΑΤΟϊκοί. <br /> <br /> «Ούτε η τουρκική εχθρότητα περιορίζεται στα λόγια: οι Τούρκοι εθνικιστές έχουν επιτεθεί εναντίον Αμερικανών ναυτικών όταν τα πλοία των ΗΠΑ αγκυροβολούν στα τουρκικά λιμάνια. Και τα στελέχη του ΑΚΡ απαίτησαν τη σύλληψη του προσωπικού των ΗΠΑ στην αεροπορική βάση Ιντσιρλίκ της Τουρκίας. Αρκετοί Αμερικανοί πολίτες, συμπεριλαμβανομένου του Πάστορα Μπράνσον, βρίσκονται ήδη στη φυλακή για αμφισβητούμενες κατηγορίες που σχετίζονται με την εθνικής ασφάλειας. <br /> <br /> Δεν ήταν πάντα έτσι. Χιλιάδες Τούρκοι πολέμησαν μαζί με τις αμερικανικές δυνάμεις κατά τη διάρκεια του Κορεατικού πολέμου. Η Τουρκία άσκησε έντονη πίεση για ένταξή της στη δυτική αμυντική συμμαχία. Ήταν «επιτακτική ανάγκη να λειτουργούν οι δημοκρατίες σε πλήρη αρμονία, χωρίς ανταγωνισμό μεταξύ τους ή διαφορές στους στόχους πολιτικής», δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών Μεχμέτ Φουάτ Κοπρούλου στον Τζορτζ Κ. ΜακΓκεε, πρεσβευτή των ΗΠΑ στην Τουρκία, τον Ιανουάριο του 1952, λίγο πριν την ένταξη της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ. <br /> <br /> Και η συμβολή της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ ήταν πολύτιμη. Εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν η σπονδυλική στήλη της συμμαχίας, η Τουρκία ήταν το μυαλό της: ακόμη και σήμερα, έχει περισσότερους άνδρες από τη Γαλλία και τη Γερμανία σε συνδυασμό. Και όχι μόνο είναι μία από τις δύο μόνο χώρες του ΝΑΤΟ που συνορεύει με τη Σοβιετική Ένωση, αλλά χρησιμεύει και ως προπύργιο κατά του ριζοσπαστισμού και της τρομοκρατίας που προέρχονται από τη Μέση Ανατολή. <br /> <br /> Αλλά όλα αυτά ήταν πριν από τον Ερντογάν. Η Τουρκία, σήμερα, εξακολουθεί να ανήκει στο ΝΑΤΟ; <br /> <br /> Ο Μάθιου Μπράιζα πρώην αξιωματούχος του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας και αναπληρωτής βοηθός γραμματέας του κράτους, υποστηρίζει ότι ΝΑΤΟ δεν θα πρέπει να απομακρυνθεί από την Τουρκία: «Η εγκατάλειψη της Τουρκίας θα εξασθενίσει τώρα το ΝΑΤΟ, θα χάσει την αμερικανική επιρροή στη Μέση Ανατολή και θα απειλήσει τον Συνασπισμό του οποίου ο αγώνας εναντίον του ISIS απέχει πολύ από την ολοκλήρωση. <br /> <br /> Ομοίως, ο πρώην Αμερικανός πρεσβευτής στην Τουρκία Τζέιμς Φ. Τζέφρεϊ και ο συνάδελφός του Μάκλ Σινγκ επιμένουν ότι «η απομάκρυνση της Τουρκίας θα αποτελούσε αυτοτραυματική πληγή. Η Τουρκία δεν είναι απλώς ο Πρόεδρος Ερντογάν, αλλά ένας περιφερειακός γεωγραφικός και οικονομικός γίγαντας που αποτελεί ένα ρυθμιστικό στοιχείο μεταξύ της Ευρώπης και της Μέσης Ανατολής και μεταξύ της Μέσης Ανατολής και της Ρωσίας”. <br /> <br /> Όλα αυτά ακούγονται καλά θεωρητικά. Αυτό που αγνοούν οι Μπράϊζα, Τζέφρεϊ y και Σινγκ , όμως, είναι ακριβώς αυτό που έχει κάνει ο Ερντογάν για 15 χρόνια στον πρώην σύμμαχο, τις ΗΠΑ. Εν ολίγοις, μπερδεύουν την Τουρκία του σήμερα με την Τουρκία του τότε. <br /> <br /> Εξετάστε το στρατό της Τουρκίας: Ενώ ο τουρκικός στρατός κάποτε ήταν ένα κοσμικό προπύργιο κατά του ισλαμισμού, ο Ερντογάν άλλαξε τον χαρακτήρα του. Σχεδόν όλοι οι αξιωματικοί, από τον υπολοχαγό μέχρι τον συνταγματάρχη, έχουν περάσει ολόκληρες τις σταδιοδρομίες τους κάτω από την ηγεσία του Ερντογάν. <br /> <br /> Ο Ερντογάν χρησιμοποίησε επίσης μια σειρά από φανταστικά σενάρια πραξικοπήματος για να εκτροχιάσει την προαγωγή επαγγελματικών και κοσμικών αξιωματικών, ώστε να μπορέσει να διορίσει πολιτικούς συμμάχους του στη θέση τους. Καθάρισε σχεδόν όλους όσους έχουν σημαντική υπηρεσία στο ΝΑΤΟ: Ακόμα και πριν από το αποτυχημένο πραξικόπημα του 2016, ο Ερντογάν είχε φυλακίσει έναν στους πέντε στρατηγούς. <br /> <br /> Το ερώτημα του τι μπορεί να κάνει η Τουρκία εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες διακόψει τις σχέσεις είναι εύλογο. Αλλά όταν οι υποστηρικτές της Τουρκίας αναφέρουν τη σημασία της στον πόλεμο εναντίον του Ισλαμικού Κράτους, παραμελούν να αναφέρουν ότι το Ισλαμικό Κράτος απλώς αναπτύχθηκε επειδή η Τουρκία επέτρεψε ξένους μαχητές να εξοπλιστούν και να διασχίσουν τα σύνορά της. <br /> <br /> Γράφοντας στους New York Times, ο ίδιος ο Ερντογάν προειδοποίησε ότι η συνεχιζόμενη «έλλειψη σεβασμού θα απαιτήσει από εμάς να αρχίσουμε να αναζητούμε νέους φίλους και συμμάχους”, μια απειλή που υπονοεί τη Ρωσία. Αλλά, με πολλούς τρόπους, έχει ήδη. <br /> <br /> Ο Ερντογάν κατέστησε σαφές ότι σκοπεύει να αγοράσει ρωσικούς πυραύλους S-400, οι οποίοι, αν ενταχθούν στα τουρκικά συστήματα αεροπορικής άμυνας, ενδέχεται να θέσουν σε κίνδυνο τα μυστικά αεροπορικής άμυνας του ΝΑΤΟ στους ρωσικούς μηχανικούς. <br /> <br /> Εκείνοι που συμβουλεύουν μια πιο ήπια γραμμή επισημαίνουν ότι η στρατηγική του Ερντογάν είναι, εν μέρει, συναλλακτική. Αυτό είναι αλήθεια, αλλά αυτό είναι ακόμα ένας λόγος για να υποθέσουμε να σκεφτούμε διπλά το ρόλο της Τουρκίας στη συλλογική άμυνα. Εξάλλου, όταν ξέσπασε μια κρίση, τα μέλη του ΝΑΤΟ πρέπει να συσπειρωθούν μαζί, να μην συμμετάσχουν σε διαμαρτυρίες με την Ουάσινγκτον και τη Μόσχα για το ποιος αξίζει την εμπιστοσύνη του. <br /> <br /> Πράγματι, ο πραγματικός κίνδυνος για το ΝΑΤΟ δεν είναι ότι η Τουρκία θα αποσύρει ή θα στραφεί στη Ρωσία, αλλά το ότι θα παραμείνει στο εσωτερικό της. Επειδή οι αποφάσεις του ΝΑΤΟ είναι συναινετικές, η Τουρκία μπορεί να διαδραματίσει τον παροιμιώδη Δούρειο Ίππο για να καταστρέψει κάθε δράση όταν ξεσπάσει η κρίση.<br /> <br /> <a href="https://www.pentapostagma.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ραγδαίες εξελίξεις: Στη Μόσχα Ακάρ και Χ. Φιντάν

Οργή στις ΗΠΑ – Φουντώνουν οι φωνές στην Ουάσινγκτον: «Ώρα να χωρίσουν οι δρόμοι ΝΑΤΟ-Τουρκίας» Συνεχίζονται οι στενές επαφές Ρωσίας-Του...

Διαβάστε την συνέχεια

Απλώνονται τα τουρκικά γκρίζα δίχτυα στο Αιγαίο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj71r_8L4E8qTW25wxH1WU6JXJMKE2aXr4-FHUtSCVDrG4qBfCZWQML94nXKRCxkNanYVDm7faBvl7VhR6Z_zw7Uiv3CMKW2gwo5h0u-NnDBzHsaL-IhjUvue6KCFHPpauL-hkCBIXMm_o/s1600/toyrkika+alieytika+stin+lero.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="960" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj71r_8L4E8qTW25wxH1WU6JXJMKE2aXr4-FHUtSCVDrG4qBfCZWQML94nXKRCxkNanYVDm7faBvl7VhR6Z_zw7Uiv3CMKW2gwo5h0u-NnDBzHsaL-IhjUvue6KCFHPpauL-hkCBIXMm_o/s640/toyrkika+alieytika+stin+lero.jpg" width="640" /></a></div> <br /> ΗΛΙΑΣ ΜΠΕΛΛΟΣ <br /> Θεωρητικά και μόνον φαίνεται πως είναι πλέον τα σύνορα των ελληνικών χωρικών υδάτων σε πολλά σημεία του Ανατολικού Αιγαίου, καθώς μια ολόκληρη αρμάδα μεγάλων τουρκικών αλιευτικών σκαφών ψαρεύει συστηματικά εντός αυτών. <br /> <br /> Συχνά δε, ακόμα και σε απόσταση μόλις ενός μιλίου από τις ελληνικές ακτές, απόσταση στην οποία απαγορεύεται να ψαρεύουν ακόμα και οι ελληνικές μηχανότρατες. <br /> <br /> Μάλιστα, στα ολοένα και περισσότερα περιστατικά που καταγγέλλουν Ελληνες αλιείς αλλά και παραθεριστές στην «Κ», μοιάζει να υπάρχει και μια de facto σιωπηρή ανοχή των ελληνικών αρχών, καθώς η έλλειψη μέσων και προσωπικού σε συνδυασμό με τον φόβο κλιμάκωσης της έντασης στις ελληνοτουρκικές σχέσεις αποτρέπουν τους συστηματικούς ελέγχους και, ακόμα περισσότερο, τις συλλήψεις. <br /> <br /> Το φαινόμενο δεν είναι καινούργιο, φέτος όμως έχει ξεφύγει από κάθε προηγούμενο, αναφέρουν στην «Κ» μάρτυρες των γεγονότων αυτών στη θαλάσσια περιοχή που οριοθετείται βορείως από τη Σάμο και την Ικαρία και νοτίως από την Κω, ενώ δυτικά από την Πάτμο. <br /> <br /> Σε όλο αυτόν τον θαλάσσιο χώρο μπαίνουν καθημερινά εντός ελληνικών χωρικών υδάτων περί τις 15 με 20 τουρκικές μηχανότρατες, αναφέρουν ντόπιοι ψαράδες. <br /> <br /> «Βάσει σχεδίου» <br /> <br /> Αλλες τόσες μπαίνουν από την Κω μέχρι τη Σύμη και περισσότερες βορειότερα, στην Αλεξανδρούπολη και τη Σαμοθράκη. <br /> <br /> Ομως δεν κινούνται μόνον στην παραμεθόριο αλλά και στο δυτικό Αιγαίο σε περιοχές που υπάρχουν διεθνή ύδατα (που απέχουν δηλαδή περισσότερο από 6 ναυτικά μίλια από τη φυσική ακτογραμμή, δηλαδή από την παραλία), χωρίς όμως να περιορίζονται σε αυτά αλλά πλησιάζοντας ελληνικά νησιά και βραχονησίδες σε αποστάσεις ακόμα και μικρότερες του ενός μιλίου, αμφισβητώντας εμπράκτως την εθνική κυριαρχία. <br /> <br /> Οι μαρτυρίες είναι πολλές και δεν περιορίζονται σε καταγγελίες ψαράδων αλλά περιλαμβάνουν και ιδιώτες με σκάφη που συχνά συναντούν τέτοια αλιευτικά. <br /> <br /> «Οι Τούρκοι έχουν καταστρώσει ένα σχέδιο και το υλοποιούν συστηματικά», εκτιμά ο πρόεδρος της Ενωσης Μέσης και Παράκτιας Αλιείας Καλύμνου «Ποσειδών», Κώστας Σαρούκος. «Ετσι έκαναν και στα Ιμια και γκρίζαραν την περιοχή», συμπληρώνει μιλώντας στην «Κ». <br /> <br /> «Εμείς τι κάνουμε σαν κράτος; Μπορούν οι Αρχές να μας βοηθήσουν ή όχι», υπογραμμίζει. Το ζήτημα έχει σοβαρές οικονομικές διαστάσεις για τους Ελληνες αλιείς, καθώς το ελληνικό και ευρωπαϊκό νομικό πλαίσιο αλιείας απαγορεύει την αλιεία με μέσα όπως αυτά που έχουν οι μηχανότρατες από 23 Μαΐου έως 1η Οκτωβρίου, με σκοπό την προστασία των αλιευτικών αποθεμάτων και του ευρύτερου οικοσυστήματος. <br /> <br /> «Αλλά οι Τούρκοι ψαράδες καταστρατηγούν κάθε τέτοια διάταξη με αποτέλεσμα όταν θα βγουν τον Οκτώβριο τα δικά μας αλιευτικά, να κινδυνεύουν να μη βρουν ούτε λέπι», αναφέρει χαρακτηριστικά ψαράς από την Πάτμο, ιδιοκτήτης ελληνικής μηχανότρατας με τον οποίο συνομίλησε η «Κ». <br /> <br /> Τι κάνουν λοιπόν για όλα αυτά οι ελληνικές αρχές; <br /> <br /> «Το Λιμενικό Σώμα και η Ελληνική Ακτοφυλακή δεν αφήνουν κανέναν απροστάτευτο», δηλώνει στην «Κ» μέσω συνεργάτη του ο υπουργός Ναυτιλίας Παναγιώτης Κουρουμπλής, στον οποίον ετέθη το ζήτημα το οποίο φαίνεται πως δεν έχει διαφύγει την προσοχή του υπουργείου. <br /> <br /> Ομως, το αποτέλεσμα δεν είναι το επιθυμητό για τους Ελληνες αλιείς, οι οποίοι παρακολουθούν τους Τούρκους να αλωνίζουν ανενόχλητοι όταν στους ίδιους επιβάλλονται αυστηρά πρόστιμα και κυρώσεις όποτε βρεθούν σε παραβατική συμπεριφορά όπως ψάρεμα σε απόσταση μικρότερη του ενάμισι μιλίου από τις ακτές. <br /> <br /> Δύο μέτρα και δύο σταθμά <br /> <br /> «Εχασα την άδειά μου για είκοσι μέρες και πλήρωσα μεγάλο πρόστιμο επειδή βρέθηκα μερικές δεκάδες μέτρα μέσα από το ενάμισι μίλι τον χειμώνα, την ώρα που Τούρκος ψάρευε από την άλλη μεριά των Λειψών στα 500 μέτρα», λέει στην «Κ» άλλος Ελληνας ψαράς από τα βόρεια Δωδεκάνησα. <br /> <br /> Το ίδιο συνέβη και σε ελληνική μηχανότρατα που βρέθηκε με μικρό φορτίο κουτσομούρας οριακά μικρότερου μήκους του επιτρεπόμενου. <br /> <br /> «Δεν έπαθαν τίποτα όμως οι Τούρκοι που μέσα σε ελληνικά νερά θέριζαν ό,τι έβρισκαν», προσθέτει ο ιδιοκτήτης του προαναφερθέντος αλιευτικού. <br /> <br /> Η αλήθεια για το πώς αντιμετωπίζουν το ελληνικό Λιμενικό Σώμα και η ακτοφυλακή τα περιστατικά αυτά είναι περίπλοκη. Σε ορισμένες περιοχές το λιμενικό –που είναι επιφορτισμένο και με τον έλεγχο της λαθρομετανάστευσης– απαντά στις κλήσεις των Ελλήνων που καταγγέλλουν παραβιάσεις των Τούρκων και στέλνει πλωτά μέσα του στα σημεία. <br /> <br /> Βέβαια, αυτά δεν προχωρούν ούτε σε επιβίβαση και έλεγχο ούτε σε συλλήψεις, όπως ασφαλώς έχουν το δικαίωμα όταν παραβιάζονται τα ελληνικά χωρικά ύδατα. <br /> <br /> Αλλες φορές, τις περισσότερες κατά ορισμένες εκτιμήσεις, δεν διαθέτει ή εμφανίζεται να μη διαθέτει πλωτά μέσα ή επαρκές προσωπικό ή καύσιμα εκείνη τη στιγμή για να προλάβει το περιστατικό. <br /> <br /> Πηγές μεταξύ λιμενικών του Ανατολικού Αιγαίου όμως, με τις οποίες συνομίλησε υπό την προϋπόθεση της ανωνυμίας για ευνόητους λόγους η «Κ», αναφέρουν ότι επικρατεί η αντίληψη «να αποφεύγεται κάθε ενέργεια που μπορεί να κλιμακώσει την ένταση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις». Δηλώνουν άγνοια, πάντως, για το κατά πόσον αυτό αποτελεί διαταγή άνωθεν και πολιτική απόφαση ή απλή εμπειρική πρακτική. <br /> <br /> Γραμμή μη εμπλοκής <br /> <br /> Διπλωματικοί παρατηρητές στους οποίους απευθύνθηκε η «Κ» θεωρούν σίγουρο πως υπάρχει γραμμή μη εμπλοκής και μη σύλληψης Τούρκων παραβατών ακριβώς λόγω της τουρκικής προκλητικότητας και του φόβου ενός στημένου επεισοδίου. <br /> <br /> Εξάλλου, συχνά τα τουρκικά αλιευτικά συνοδεύονται και από τουρκικές ακταιωρούς σε μια σαφή ένδειξη πως η γειτονική χώρα θεωρεί δικαίωμά της να ψαρεύουν οι αλιείς της όπου θέλουν. <br /> <br /> Σε κάθε περίπτωση όμως το τίμημα το πληρώνουν αφενός οι Ελληνες ψαράδες και το περιβάλλον και αφετέρου η εθνική κυριαρχία. <br /> <br /> Οι διεθνείς συνθήκες <br /> <br /> Ηδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1970 η Τουρκία εγκαινίασε μια συστηματική πολιτική αμφισβητήσεων και διεκδικήσεων εις βάρος των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας. Οπως αναφέρεται στις ιστοσελίδες του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών «σκοπός αυτής της τουρκικής πολιτικής έναντι της Ελλάδας ήταν και είναι η μεταβολή του εδαφικού status quo, που προβλέπεται σε διεθνείς συνθήκες καθώς και του νομικού καθεστώτος στον θαλάσσιο και εναέριο χώρο που πηγάζει από το διεθνές δίκαιο και δη το δίκαιο της θάλασσας (UNCLOS)». Η πολιτική των αυξανόμενων αμφισβητήσεων και διεκδικήσεων της Τουρκίας μεταξύ άλλων σταδιακά περιέλαβε, σύμφωνα με το ΥΠΕΞ, την αμφισβήτηση των θαλάσσιων συνόρων, την αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας σε νησιά και παραβίασή της ακόμα και στην περίπτωση κατοικημένων περιοχών. Ομως τα θαλάσσια σύνορα μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας είναι σαφώς οριοθετημένα. Ειδικότερα: <br /> Νοτίως της Σάμου, μεταξύ της Δωδεκανήσου και των τουρκικών ακτών, τα θαλάσσια σύνορα είναι οριοθετημένα βάσει της Συμφωνίας της 4ης Ιανουαρίου 1932 και του Πρωτοκόλλου της 28ης Δεκεμβρίου 1932 μεταξύ Ιταλίας και Τουρκίας. Η Ελλάδα υπεισήλθε ως διάδοχο κράτος στις σχετικές ρυθμίσεις των συμφωνιών αυτών, βάσει του άρθρου 14 (1) της Συνθήκης Ειρήνης των Παρισίων της 10ης Φεβρουαρίου 1947 που εκχωρεί την κυριαρχία των Δωδεκανήσων στην Ελλάδα. <br /> Στη θαλάσσια περιοχή που εκτείνεται νοτίως του Εβρου μέχρι τη Σάμο και την Ικαρία, ελλείψει σχετικών συμβατικών ρυθμίσεων με την Τουρκία εφαρμόζεται η αρχή της ίσης απόστασης/μέσης γραμμής, σύμφωνα με το εθιμικό δίκαιο. Οπως αναφέρεται και στο άρθρο 15 της Σύμβασης του Δικαίου της Θάλασσας σε περίπτωση που δεν υπάρχει συμφωνία οριοθέτησης, κανένα κράτος δεν δικαιούται να επεκτείνει την αιγιαλίτιδά του ζώνη πέραν της μέσης γραμμής. <br /> Στη θαλάσσια περιοχή στις εκβολές του Εβρου αυτά είναι οριοθετημένα βάσει του Πρωτοκόλλου των Αθηνών της 26ης Νοεμβρίου 1926. <br /> <br /> Ο 25ος μεσημβρινός και οι νόμοι «μόνο για Ελληνες» <br /> <br /> Φανταστείτε έναν νοητό κάθετο άξονα από την Καβάλα μέχρι το Ρέθυμνο. Αυτή είναι η θέση του 25ου μεσημβρινού που χωρίζει το Αιγαίο σε δυτικό και ανατολικό. Για τους Ελληνες, η αλιεία μέσης και ανοιχτής θαλάσσης στο Δυτικό Αιγαίο από τα μέσα Ιουλίου μέχρι τον Οκτώβριο απαγορεύεται. Οχι όμως για τους Τούρκους… Οπως εξηγεί νομικός σύμβουλος ελληνικών ενώσεων αλιέων, «τα τουρκικά αλιευτικά σκάφη κερδίζουν αλιευτικά πεδία όλο και δυτικότερα και αιτία για αυτό είναι μεταξύ άλλων και η υπουργική απόφαση 4023/64557 (1307Β/2014) σύμφωνα με την οποία εκτός των άλλων απαγορεύσεων για την προστασία των ιχθυαποθεμάτων, μόνο από τα ελληνικά σκάφη, συντρέχει και η περίπτωση του άρθρου 3 παρ. 3β σύμφωνα με το οποίο από 16 Ιουλίου μέχρι 1η Οκτωβρίου και δυτικά του 25ου μεσημβρινού της υποπεριοχής 22 δεν επιτρέπεται το βιομηχανικής έκτασης ψάρεμα». <br /> <br /> Ετσι, ενώ το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα τα ελληνικά αλιευτικά περιορίζονται να αλιεύουν σε περιοχές ανατολικότερες του 25ου μεσημβρινού, τα τουρκικά αλιευτικά μη έχοντας την υποχρέωση εφαρμογής της συγκεκριμένης εθνικής διάταξης αλλά και άλλων διατάξεων της Ευρωπαϊκής Ενωσης, εισέρχονται δυτικότερα του 25ου μεσημβρινού και είναι σε θέση να αλιεύουν στα διεθνή ύδατα (μέχρι και 6 ναυτικά μίλια από όλες τις ηπειρωτικές και νησιωτικές ακτές της Ελλάδας). Αποτέλεσμα είναι ασφαλώς η υπεραλίευση από τα τουρκικά αλιευτικά και η ακύρωση της προστασίας του ιχθυαποθέματος που επιδιώκει η κοινοτική και εθνική νομοθεσία. «Ετσι περιέρχεται σε μειονεκτική θέση η ελληνική αλιεία, ενώ αντίθετα οι Τούρκοι με τα υπερσύγχρονα σκάφη τους αφανίζουν στην κυριολεξία τα αλιεύματα που εμείς προστατεύουμε», υπογραμμίζουν νομικοί κύκλοι. <br /> <img height="400" src="https://s.kathimerini.gr/resources/toolip/img/2018/08/11/agathonisi.jpg" width="640" /><br /> <i>Δύο τουρκικά αλιευτικά σε κοντινή απόσταση από τις ακτές του Αγαθονησίου, όπως τα αποτύπωσε με τον φακό του Ελληνας παραθεριστής στο νησί. </i><br /> <br /> Ομως, όπως καταγγέλλουν οι Ελληνες ψαράδες, «ουδέποτε ετέθη θέμα σύλληψής τους ακόμη κι όταν από τα πλωτά περιπολικά του Λιμενικού Σώματος καταλήφθηκαν “εν τω πράττεσθαι” να αλιεύουν εντός των χωρικών μας υδάτων, κατά παράβαση του άρθρου 401 του Ποινικού Κώδικα». Σύμφωνα με το περί «Αλιείας σε χωρικά ύδατα» άρθρο «αλλοδαπός που ψαρεύει χωρίς δικαίωμα στην αιγιαλίτιδα ζώνη του ελληνικού κράτους τιμωρείται με χρηματική ποινή ή με φυλάκιση μέχρι έξι μηνών». Αυτό που καταγγέλλουν τώρα οι ενώσεις της ελληνικής αλιευτικής βιομηχανίας –για την ώρα ανωνύμως φοβούμενοι σκλήρυνση της στάσης του λιμενικού εναντίον τους– είναι πως «οι Τούρκοι λαθραλιείς κατανοώντας πλέον τα κενά ελέγχων κι απλά τον ρόλο επιτηρητή των ελληνικών αρχών, σε καθημερινή βάση εισέρχονται εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων ιδιαίτερα σε νησιά τα οποία είτε είναι ακατοίκητα είτε με λιγοστούς κατοίκους, όπως το Αγαθονήσι, τους Αρκιούς, τους Λειψούς και άλλα». <br /> <br /> <img height="400" src="https://s.kathimerini.gr/resources/toolip/img/2018/08/11/3--6.jpg" width="640" /><br /> <i>Στιγμιότυπο από βίντεο με τουρκικό ψαράδικο μισό μίλι από τη Λέρο, το οποίο όταν αντιλήφθηκε το ελληνικό πλοίο απομακρύνθηκε προς Αγαθονήσι. </i><br /> <br /> «Οι ακρίτες νησιώτες αλλά και οι Ελληνες παράκτιοι αλιείς, μη μπορώντας να εμποδίσουν τα όσα συμβαίνουν, απλά παρακολουθούν την πολύωρη παραμονή των Τούρκων αλλά και την αλιευτική τους δραστηριότητα στην αιγιαλίτιδα ζώνη μας, η οποία έχει ως αποτέλεσμα την υφαρπαγή των ιχθυαποθεμάτων καθώς σύρουν στον βυθό βαριά αλιευτικά εργαλεία καταστρέφοντας στο πέρασμά τους ρηχές θαλάσσιες ζώνες», σημειώνουν στην «Κ» οι ίδιες πηγές. Γίνεται σαφές δε, πως οι Τούρκοι με τη συμπεριφορά τους αυτή προκαλούν ανεπανόρθωτες και δραματικές καταστροφές στα παραγωγικά προστατευόμενα οικοσυστήματα, όπως τα θαλάσσια λιβάδια ποσειδωνίας, τα οποία μετατρέπουν σε άγονες ερήμους, εξηγούν ιχθυολόγοι.<br /> <br /> <a href="http://www.kathimerini.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Απλώνονται τα τουρκικά γκρίζα δίχτυα στο Αιγαίο

ΗΛΙΑΣ ΜΠΕΛΛΟΣ Θεωρητικά και μόνον φαίνεται πως είναι πλέον τα σύνορα των ελληνικών χωρικών υδάτων σε πολλά σημεία του Ανατολικού Αιγαίου...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα ερωτήματα για την αλλαγή πλεύσης Ερντογάν

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi-RrQ5OS0EmJjGV9V3EJwxcEQl2Hbj74cMfefEY3I5iWl0g7iP5uIR0oqsiq-74psKjZ97tCVxe6dx2F8J6ZJgAr0dDEz7TKh9puQAzWa0aXLQMd8qyXgKKG1Y9TVlArC4mAZbhydezt0/s1600/ERDOGAN-AGIMA.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="455" data-original-width="625" height="464" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi-RrQ5OS0EmJjGV9V3EJwxcEQl2Hbj74cMfefEY3I5iWl0g7iP5uIR0oqsiq-74psKjZ97tCVxe6dx2F8J6ZJgAr0dDEz7TKh9puQAzWa0aXLQMd8qyXgKKG1Y9TVlArC4mAZbhydezt0/s640/ERDOGAN-AGIMA.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <b>Του Νίκου Μελέτη </b><br /> Μετά τη θετική είδηση, από τις ελάχιστες των τελευταίων μηνών, της απελευθέρωσης των δύο Ελλήνων στρατιωτικών που κρατήθηκαν παράνομα για 167 ημέρες στις τουρκικές φυλακές, τα ερωτήματα είναι φυσικά ποιοι ήταν οι λόγοι που οδήγησαν στην αλλαγή πλεύσης του Ταγίπ Ερντογάν και αν υπήρξαν κρυφά παζάρια και ανταλλάγματα. <br /> <br /> Η απαλλαγή των ελληνοτουρκικών σχέσεων από το μεγάλο βαρίδι της ομηρίας των δύο Ελλήνων στρατιωτικών επαναφέρει τις σχέσεις στο σημείο που βρίσκονταν την 1η Μαρτίου πριν από τη σύλληψή τους. <br /> <br /> Ενθουσιώδεις δηλώσεις όπως αυτή του πρωθυπουργού για «πράξη δικαιοσύνης, που θα συμβάλει στην ενίσχυση της φιλίας, της καλής γειτονίας και της σταθερότητας στην περιοχή» δημιουργούν λανθασμένα συμπεράσματα, καθώς φυσικά επρόκειτο περί άρσης μονομερούς προκλητικού τετελεσμένου που επέβαλε η Τουρκία. <br /> <br /> Η συγκυρία <br /> <br /> Η Ελλάδα οφείλει να χαιρετίσει την απελευθέρωση των δύο Ελλήνων στρατιωτικών, αλλά αυτή η κίνηση απέχει μακράν από το να χαρακτηριστεί ως… βήμα για την καλή γειτονία και τη σταθερότητα στην περιοχή. Τέτοιο θα μπορούσε να είναι ίσως η εγκατάλειψη όλων των αμφισβητήσεων της ελληνικής κυριαρχίας στο Αιγαίο, η παύση των τουρκικών παρεμβάσεων στη Θράκη, η επίλυση του Κυπριακού και όχι φυσικά η απελευθέρωση των δύο στρατιωτικών που εσκεμμένα συνέλαβε και αυθαίρετα και παράνομα κράτησε φυλακισμένους για 167 ημέρες η Τουρκία. <br /> <br /> Η συγκυρία ήταν ευνοϊκή τις τελευταίες εβδομάδες, καθώς ο Ταγίπ Ερντογάν με αφορμή μια ανάλογη υπόθεση, αυτή του Αμερικανού πάστορα Α. Μπράνσον, που έχει οδηγήσει στη χειρότερη κρίση τους τις αμερικανοτουρκικές σχέσεις, ήθελε να στείλει μήνυμα ότι η Δικαιοσύνη της χώρας του είναι «ανεξάρτητη» και ότι ο ίδιος δεν παίζει παιχνίδια «ομήρων». <br /> <br /> Ο Ταγίπ Ερντογάν με αφορμή την υπόθεση Μπράνσον έχει εγκλωβιστεί ο ίδιος και η χώρα του σε ένα επικίνδυνο αδιέξοδο, που η συνέχιση της κράτησης του Μπράνσον θα οδηγήσει σε κλιμάκωση της κρίσης με την Ουάσινγκτον, ενώ η απελευθέρωσή του υπό το καθεστώς των πιέσεων και των κυρώσεων που επιβάλλει η κυβέρνηση Τραμπ θα θρυμματίσει το προφίλ του πανίσχυρου ηγέτη που καλλιεργεί ο Τ. Ερντογάν, με συνέπειες και στο εσωτερικό της Τουρκίας αλλά και στο κύρος της Τουρκίας ως περιφερειακής δύναμης. <br /> <br /> Ο Τούρκος πρόεδρος πιεσμένος ασφυκτικά από την Ουάσινγκτον και γνωρίζοντας ότι η απειλή του για «νέες συμμαχίες» είναι περισσότερο θεωρητική, μιας και ούτε η Μόσχα ούτε το Κατάρ ούτε το Πεκίνο μπορούν ή έχουν διάθεση να σώσουν την τουρκική οικονομία, θέλει να κρατήσει ανοιχτή την πόρτα της Ευρώπης. <br /> <br /> Έχοντας ήδη κλείσει τις ημερομηνίες για την επίσκεψή του στο Βερολίνο τον Σεπτέμβριο και ακούγοντας τις θετικές δηλώσεις στήριξης της Τουρκίας από τη Γερμανίδα καγκελάριο και τον Γερμανό υπουργό Εξωτερικών, γνωρίζει ότι δεν θα μπορέσει να διατηρηθεί αυτό το κλίμα και να δοθεί το μήνυμα ότι η Τουρκία δεν είναι απομονωμένη, εάν συνεχίσουν να κρατούνται στις τουρκικές φυλακές Γερμανοί πολίτες και φυσικά και οι δύο Ελληνες στρατιωτικοί. <br /> <br /> Η ίδια η κ. Μέρκελ εξάλλου στη σύντομη συνάντηση που είχε με τον Αλέξη Τσίπρα στο περιθώριο της συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ τον Ιούλιο είχε δείξει ενδιαφέρον για την υπόθεση των δύο Ελλήνων στρατιωτικών και είχε δηλώσει πως θα κάνει ό,τι μπορεί για την απελευθέρωσή τους. <br /> <br /> Η απελευθέρωση των δύο Ελλήνων στρατιωτικών ήταν σχεδόν ανέξοδη για τον Τ. Ερντογάν, καθώς εμφανίζεται ως απόφαση της τουρκικής Δικαιοσύνης και συνεπώς δεν είναι αποτέλεσμα των πιέσεων της Ε.Ε. και της Ελλάδας και σε επικοινωνιακό επίπεδο επιβεβαιώνει αυτό που και ο ίδιος έχει πει επανειλημμένα ότι η «άσκηση πίεσης στην Τουρκία και οι κυρώσεις δεν φέρνουν αποτέλεσμα». <br /> <br /> Το μήνυμα που ήθελε να στείλει η Τουρκία στην Αθήνα με τη σύλληψη και παράνομη κράτηση των δύο Ελλήνων στρατιωτικών έχει ληφθεί και πλέον η συνέχιση της κράτησης ή ακόμη και η καταδίκη τους θα έβαζε ένα σοβαρό εμπόδιο στις σχέσεις της Τουρκίας όχι μόνο με την Ελλάδα αλλά και με την Ε.Ε., καθώς το θέμα είχε απασχολήσει τις τελευταίες συνόδους κορυφής της Ε.Ε. και τα συμβούλια ΥΠΕΞ και με παρεμβάσεις του πρωθυπουργού Αλ. Τσίπρα και του ΥΠΕΞ Ν. Κοτζιά είχε συμπεριληφθεί στα κείμενα αποφάσεων των θεσμικών οργάνων της Ε.Ε. <br /> <br /> Όλο αυτό το διάστημα όμως και σε διμερές επίπεδο υπήρξαν συνεχείς και διαρκείς παρεμβάσεις. <br /> Η κυβέρνηση επέλεξε από την αρχή τους χαμηλούς τόνους, καθώς με τους δύο Ελληνες στρατιωτικούς στα χέρια των τουρκικών αρχών ήταν μάλλον υψηλού ρίσκου επιλογή η κλιμάκωση της έντασης.<br /> <br /> Χρήσιμοι αποδείχθηκαν και οι δίαυλοι επικοινωνίας, που διατηρήθηκαν όλο αυτό το διάστημα, του διευθυντή του διπλωματικού γραφείου του πρωθυπουργού Βαγγέλη Καλπαδάκη με τον ομόλογό του Κερίμ Ουράς, ο οποίος λόγω της προηγούμενης θητείας του στην Αθήνα γνωρίζει καλά τις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Το εάν η ελληνική κυβέρνηση ανέλαβε συγκεκριμένες δεσμεύσεις και υποχρεώθηκε να παραχωρήσει ανταλλάγματα, ως «λύτρα» για την απελευθέρωση των δύο, δεν είναι γνωστό. <br /> <br /> Πάντως, ο κ. Ερντογάν σταθερά συνέδεε την υπόθεση των δύο Ελλήνων στρατιωτικών με τους οκτώ Τούρκους αξιωματικούς, ενώ στην τελευταία συνάντησή του με τον Αλ. Τσίπρα είχαν υπάρξει υπαινιγμοί για σύνδεση και με το θέμα των μουφτήδων στη Θράκη. <br /> <br /> Τα θέματα ασφάλειας και η συνάντηση Τσίπρα - Ερντογάν<br /> <br /> Σε ό,τι αφορά τους οκτώ Τούρκους αξιωματικούς, η Αθήνα -ακόμη κι αν ήθελε- δεν έχει τη δυνατότητα πλέον σε οποιαδήποτε παρέμβαση προς τη Δικαιοσύνη. Αντιθέτως, όμως, η συμπερίληψη «θεμάτων ασφάλειας» στην ατζέντα της τελευταίας συνάντησης Τσίπρα - Ερντογάν στις Βρυξέλλες ουσιαστικά παραπέμπει σε νέο κώδικα αντιμετώπισης της παράνομης εισόδου και δραστηριοποίησης στην Ελλάδα γκιουλενιστών ή όποιων άλλων θεωρεί τρομοκράτες ή αντιπάλους του το καθεστώς Ερντογάν. Και αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό για την τουρκική κυβέρνηση, καθώς κλείνει η βασική οδός διαφυγής των αντικαθεστωτικών. <br /> <br /> Το επόμενο διάστημα θα αποδειχθεί εάν και σε ποια έκταση εφαρμόζεται η πρακτική αυτή έναντι των Τούρκων αντικαθεστωτικών. <br /> <br /> Σε ό,τι αφορά τη Θράκη, που προφανώς δεν μπορεί να μπει στο παζάρι με υποθέσεις όπως αυτή των δύο Ελλήνων στρατιωτικών, τα περιθώρια παρέμβασης είναι επίσης περιορισμένα. <br /> <br /> Η Θράκη και οι Μουφτήδες <br /> <br /> Η καρατόμηση των δύο μουφτήδων και η δρομολόγηση της ανάδειξης νέων μόνον εμμέσως θα μπορούσε να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις της τουρκικής πλευράς. Ο Ερντογάν απειλεί την εκλογή τους με καθολική ψηφοφορία, κάτι που δεν μπορεί να γίνει, καθώς η ανάδειξή τους προβλέπεται μόνο από περιορισμένο εκλεκτορικό σώμα. Όμως η διατήρηση των μουφτειών με τοποτηρητές και περαιτέρω αποδυνάμωσή τους οδηγεί σε περαιτέρω ενίσχυση των δύο ψευδομουφτειών, που λειτουργούν ως όχημα του τουρκισμού στη Θράκη. <br /> <br /> Την υπόθεση των δύο Ελλήνων στρατιωτικών -έστω με μεγάλη καθυστέρηση και με μεγάλο κόστος για τους ίδιους και τις οικογένειές τους, που με αξιοπρέπεια και σθένος αντιμετώπισαν αυτή τη δύσκολη κατάσταση, είχε αίσιο τέλος- πρέπει να την αντιμετωπίσουμε στις πραγματικές διαστάσεις της. Ο κ. Ερντογάν θέλησε να παίξει ένα άθλιο παιχνίδι εις βάρος της χώρας μας και όταν θεώρησε ότι έχει πετύχει τον στόχο του και η συνέχιση της κράτησής τους θα είχε μεγαλύτερο κόστος παρά όφελος για τον ίδιο, τους απελευθέρωσε.. Και φυσικά δεν υπάρχει κανένας λόγος για τεμενάδες στον πολυχρονεμένο Ταγίπ…<br /> <br /> <a href="https://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Τα ερωτήματα για την αλλαγή πλεύσης Ερντογάν

Του Νίκου Μελέτη Μετά τη θετική είδηση, από τις ελάχιστες των τελευταίων μηνών, της απελευθέρωσης των δύο Ελλήνων στρατιωτικών που κρατή...

Διαβάστε την συνέχεια

Η τουρκική οικονομία από τον Ατατούρκ στο σήμερα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEigie08Rl21csM8bkRYbBxmyDTdogSMP2Z_0eaxz8i0FiW3EugFpg9jF2_bseSydLH2QjvUBwjhqflpM786uS3XZMxiR6fOBgs0TSQhepCq_PJioLVyhfGzNJ7aa7LizqiIz0jaB07DsEU/s1600/%25CE%25A4%25CE%259F%25CE%25A5%25CE%25A1%25CE%259A%25CE%2599%25CE%2591.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="419" data-original-width="630" height="424" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEigie08Rl21csM8bkRYbBxmyDTdogSMP2Z_0eaxz8i0FiW3EugFpg9jF2_bseSydLH2QjvUBwjhqflpM786uS3XZMxiR6fOBgs0TSQhepCq_PJioLVyhfGzNJ7aa7LizqiIz0jaB07DsEU/s640/%25CE%25A4%25CE%259F%25CE%25A5%25CE%25A1%25CE%259A%25CE%2599%25CE%2591.jpg" width="640" /></a></div> <b><br /></b> <b>Γιάννης Ξένος Ψυχολόγος</b><br /> Στις αρχές του 20ού αιώνα, η αδυναμία των Τούρκων στο εμπόριο και τη βιομηχανία ήταν εμφανέστατη. Το 1915, στην Οθωμανική Αυτοκρατορία λειτουργούσαν 264 βιομηχανίες εκ των οποίων στα χέρια Τούρκων ήταν μόνο 42. Οι Τούρκοι κατείχαν την πολιτική και στρατιωτική εξουσία, η οικονομική βρισκόταν στα χέρια των Ελλήνων και των Αρμενίων. Ένα από τα κίνητρα της Γενοκτονίας κατά Ελλήνων και Αρμενίων, όπως πια παραδέχονται και Τούρκοι ιστορικοί, ήταν για να περιέλθει η οικονομία σε τουρκικά χέρια. Το κεμαλικό καθεστώς συνέχισε τη ρατσιστική πολιτική των Νεότουρκων και κατά τον Β΄ ΠΠ υιοθέτησε τον Φόρο Περιουσίας που έπληξε κυρίως μη μουσουλμάνους. Οι μη μουσουλμάνοι επιχειρηματίες αναγκάστηκαν να πληρώσουν φόρους δέκα φορές υψηλότερους από τους μουσουλμάνους. Όσοι δεν μπόρεσαν να πληρώσουν αναγκάστηκαν είτε να εγκαταλείψουν την χώρα είτε να καταλήξουν σε στρατόπεδα εργασίας. Ο Φόρος Περιουσίας, όπως και τα Σεπτεμβριανά του 1955 ήταν οι τελευταίες κινήσεις για να δημιουργηθεί εθνική αστική τάξη ενισχυμένη από το κράτος. Οι μεγάλοι «κοσμικοί» επιχειρηματικοί όμιλοι, όπως ο Κοτς είναι δημιούργημα αυτής της περιόδου.<br /> <br /> Από τη δεκαετία του ’50 κιόλας εμφανίζεται και το «ισλαμικό κεφάλαιο». Θρησκευτικά τάγματα που βρίσκονταν στην ημιπαρανομία, όπως των Νακσιμπεντί και Νουρτζού προωθούν την εκβιομηχάνιση της χώρας. Πολιτικοί όπως ο Ερμπακάν και ο Οζάλ συνδέονταν με το εγχείρημα αυτό. Η δεκαετία του ’80, με την «τουρκο-ισλαμική σύνθεση» που εφάρμοσε ο Οζάλ, ήταν η ώθηση που χρειαζόταν το ισλαμικό κεφάλαιο για να εδραιωθεί, εκμεταλλευόμενο και τα σημαντικά κεφάλαια που προσελκύστηκαν από τη Σαουδική Αραβία. Γενικά, η τουρκική οικονομία την δεκαετία του ’80 έθεσε τις βάσεις για την ανάπτυξη που γνωρίζει τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια. Το 1979-1980 οι εξαγωγές αντιπροσώπευαν το 2,9% του ΑΕΠ και δέκα χρόνια μετά είχαν σκαρφαλώσει στο 9,7%. <br /> <br /> Στις αρχές του 1990 ιδρύθηκε ο MUSIAD, που είναι ο ΣΕΒ των ισλαμιστών επιχειρηματιών και βιομηχάνων ως αντίρροπη δύναμη στον ΤUSIAD, που είναι ο σύνδεσμός των «κοσμικών». Τα περισσότερα μέλη του προέρχονται από τον κατασκευαστικό τομέα, τη βιομηχανία τροφίμων, την υφαντουργία κ.ά., και ουσιαστικά αποτελεί τη φωνή του κεφαλαίου της Ανατολίας. Μια σειρά από θρησκευτικές προσωπικότητες του χώρου τόνιζαν το παράδειγμα του «εμπόρου-προφήτη Μωάμεθ». Στη Μικρά Ασία το συγκεκριμένο θρησκευτικό-πολιτικό-οικονομικό ρεύμα (o MUSIAD ανέκαθεν αποτελούσε χρηματοδότη των ισλαμικών κομμάτων, αρχικώς του Ερμπακάν και μετά του Ερντογάν), με κυρίαρχη φυσιογνωμία αυτή του Φετουλάχ Γκιουλέν, που προσπάθησε να διαχωρίσει το Ισλάμ της Ανατολίας από το Ισλάμ του αραβικού κόσμου, δίνοντας στο πρώτο έναν δυτικόστροφο προσανατολισμό (κυρίως προς ΗΠΑ και Ισραήλ), και προσάρμοσε το Ισλάμ στο πνεύμα του καπιταλισμού πάνω σε ένα βεμπεριανό σχήμα. <br /> <br /> Όταν, στις αρχές της δεκαετίας του 2000 ο Ερντογάν διέσπασε το κόμμα του Ερμπακάν, πήρε μαζί του και τους σημαντικότερους επιχειρηματίες του ισλαμικού κεφαλαίου, έτσι από τα 74 ιδρυτικά στελέχη η πλειοψηφία ήταν επιχειρηματίες. Από την αρχή της διακυβέρνησης Ερντογάν στην Ανατολία, που πολιτικά τον ακολουθεί πειθήνια, συνέβη ένα οικονομικό θαύμα πολύ ισχυρότερο από ό,τι στην υπόλοιπη χώρα. Το 2002, στις 500 ισχυρότερες βιομηχανίες, οι 266 βρίσκονταν στην Κωνσταντινούπολη και οι 234 στη Μικρά Ασία· επτά χρόνια μετά, το 2009, η πλειοψηφία βρισκόταν στην Ανατολία, 289, έναντι 211 στην Κωνσταντινούπολη ενώ κατά το ίδιο διάστημα αύξησαν τα κέρδη τους κατά 246,4%! Ακόμα και από την κρίση του 2008 που έπληξε την Τουρκία η Ανατολία βγήκε αλώβητη παρασύροντας γρήγορα και την υπόλοιπη χώρα σε νέα φάση ανάπτυξης που διαρκεί ως σήμερα. <br /> <br /> Η Καισάρεια είναι η πόλη έμβλημα του ισλαμικού κεφαλαίου. Βρισκόμενη στην κεντρική Μικρά Ασία σε περίπου ίση απόσταση μεταξύ των μικρασιατικών παραλίων και των τουρκοϊρανικών συνόρων, συμβολίζει την ανερχόμενη ισλαμική Τουρκία. Το 2007 η πόλη είχε 16 εταιρείες ανάμεσα στις 500 ισχυρότερες και στις αρχές του 2009 έκαναν εξαγωγές 300 ειδών σε 150 χώρες. Κατέχει τη μεγαλύτερη οργανωμένη βιομηχανική περιοχή της Τουρκίας και το 2004 ξεκίνησε η ταυτόχρονη ανέγερση 139 κτηρίων στη βιομηχανική περιοχή. Το ισλαμιστικό κεφάλαιο δίνει ιδιαίτερη βαρύτητα στον κατασκευαστικό τομέα, που το ενισχύει και ο Ερντογάν με τα φαραωνικά έργα που οικοδομεί στην Κωνσταντινούπολη και αλλού. Πια ο τομέας έχει ισχυρή παρουσία στη Β. Αφρική και στο Αφγανιστάν: το 2007 ήδη εκτελούσε 4.300 έργα σε 69 διαφορετικές χώρες αξίας άνω των 105 δισ. ευρώ. οι κατασκευαστικοί όμιλοι αγοράζουν έντυπα (π.χ. η εφημερίδα Ζαμάν) και κανάλια μέσω των οποίων υποστηρίζουν φανατικά το καθεστώς Ερντογάν. <br /> <br /> Η οικονομική άνοδος της άλλοτε οικονομικά υπανάπτυκτης Ανατολίας είναι ένα μέρος, ίσως το πιο εντυπωσιακό, του συνόλου της ανάπτυξης που γνωρίζει η Τουρκία εδώ και 15 χρόνια. Μετά την κρίση του 2001 η χώρα έμοιαζε σε πολλά σημεία με την Ελλάδα του 2009. Η ύφεση είχε ξεπεράσει το 9%, έκλεισαν 14 χιλ. εταιρείες, υπήρχε έλλειψη φαρμάκων και ο πληθωρισμός έφτασε το 80-90%. Η Τουρκία μπήκε σε πρόγραμμα του ΔΝΤ και η κυβέρνηση του AKP ανέλαβε την υποχρέωση το πρωτογενές πλεόνασμα του δημοσίου να είναι στο 6,5% του ΑΕΠ από το 2003 και μετά, ενώ προχώρησε και σε ένα εκτεταμένο πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων (μέχρι το 2007 το δημόσιο συρρικνώθηκε κατά 75%). Το μείγμα γρήγορα απέδωσε και ήδη το 2002 αυξήθηκε 6,2% και το 2003 5,3%. <br /> <br /> <img src="https://img.huffingtonpost.com/asset/5b6da1e0190000b606501959.png?ops=scalefit_630_noupscale" /> <br /> Archive <br /> <br /> Το τουρκικό ΑΕΠ, από τα 304 δισ. δολάρια το 2004, σκαρφάλωσε το 2016 στα 857 δισ. δολάρια σε τρέχουσες τιμές και σε 2,133 τρισ. δολάρια σε ισοδυναμία αγοραστικής δύναμης (PPP) και βρίσκεται στη 14η θέση παγκοσμίως. Μια θέση μόλις κάτω από την Ιταλία (2,3 τρισ. δολ.), κοντά στη Γαλλία (2,8 τρισ. δολ) και πάνω από Σαουδική Αραβία (1,79 τρισ. δολ.) και Ισπανία (1,76 τρισ. δολ.). Αυτό μεταφράζεται στο ότι η αγοραστική δύναμη των Τούρκων είναι πάνω από τις 20.000 δολ. ανά κεφαλή. Η Ελλάδα στον συγκεκριμένο δέκτη βρίσκεται στην 59η θέση με 299,5 δισ. δολάρια με κατά κεφαλή αγοραστική δύναμη λίγο υψηλότερη από αυτή της Τουρκίας. Και συγκαταλέγεται στις 20 ισχυρότερες οικονομίες. Το πρόγραμμα αποκρατικοποίησεων της Τουρκίας απέδωσε μιας και έφτασε τα 40 δις. δολάρια. Αλλά η οικονομική ανάπτυξη οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην προσέλκυση ξένων επενδύσεων. Τη δεκαετία 2000-10, οι συνολικές καθαρές ΞΑΕ ανήλθαν στα 99 δισ. δολάρια, όταν την εικοσαετία 1980-2000 δεν ξεπέρασαν τα 10 δισ. δολάρια. Η προσέλκυση ΞΑΕ συνεχίστηκε και στην τρέχουσα δεκαετία με μεγαλύτερη ταχύτητα: το 2011 έφτασαν τα 15,7 δισ. και από εκεί και πέρα σταθεροποιούνται γύρω στα 12 δισ. τον χρόνο. Οι κυριότεροι τροφοδότες της είναι οι δυτικές χώρες, οι ΗΠΑ και κυρίως η ΕΕ. Μόνο το διάστημα 2002-10 οι ευρωπαϊκές χώρες (Ολλανδία, Ελλάδα, Βέλγιο, Γαλλία, Αυστρία, Λουξεμβούργο, Γερμανία, Ηνωμένο Βασίλειο) την τροφοδότησαν με 49 δισ. δολάρια, γι’ αυτό και, αν και επιδεινώνονται οι σχέσεις της Ευρώπης με την Τουρκία, είναι δύσκολο να φτάσουν στα άκρα. Η έκθεση του ευρωπαϊκού κεφαλαίου στην Τουρκία είναι πολύ σημαντική για να επιτρέψουν τέτοιες γενναίες κινήσεις. <br /> <br /> Διαβάστε στο πρώτο μέρος:<b><a href="https://elladasimera.blogspot.com/2018/08/blog-post_42.html" target="_blank">Τουρκία: Πολιτική και Οικονομία - Η διαχρονική επιτηδειότητα της τουρκική πολιτικής  </a></b><br /> <br /> <a href="https://www.huffingtonpost.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η τουρκική οικονομία από τον Ατατούρκ στο σήμερα

Γιάννης Ξένος Ψυχολόγος Στις αρχές του 20ού αιώνα, η αδυναμία των Τούρκων στο εμπόριο και τη βιομηχανία ήταν εμφανέστατη. Το 1915, στην...

Διαβάστε την συνέχεια

Προς Πεντάγωνο: Ιδού κύριοι η γεωστρατηγική του Ερντογάν… Ποιος θα τον σταματήσει;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgWcbmjuRJ0SnOVnQdttdbqZgStVbYhLkrY4XtCUYcvjNIeQ4wobACvZTqtALN0veNfU83QqLqdhyeEUuHzCnI2EPHWztlynBe9nGQKEvKuxtxqGqLgb724xCjPfrjknpA8w_FD6Eee6Bk/s1600/The_Pentagon.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="399" data-original-width="700" height="364" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgWcbmjuRJ0SnOVnQdttdbqZgStVbYhLkrY4XtCUYcvjNIeQ4wobACvZTqtALN0veNfU83QqLqdhyeEUuHzCnI2EPHWztlynBe9nGQKEvKuxtxqGqLgb724xCjPfrjknpA8w_FD6Eee6Bk/s640/The_Pentagon.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <i>«Καὶ μηδὲ τοῦτο δύνασθαι μαθεῖν, ὅτι δεῖ τοὺς ὀρθῶς πολέμῳ χρωμένους οὐκ ἀκολουθεῖν τοῖς πράγμασιν, ἀλλ᾽ αὐτοὺς ἔμπροσθεν εἶναι τῶν πραγμάτων..» </i>(Κι ούτε αυτό να μην μπορούμε να μάθουμε, ότι εκείνοι που διεξάγουν ορθώς τον πόλεμο, δεν ακολουθούν τα πράγματα, αλλά προπορεύονται των πραγμάτων). <b>Δημοσθένους Α΄ Φιλιππικός 4, 39.</b><br /> <br /> Γράφει ο <b>Ιωάννης Σ. Θεοδωράτος</b><br /> Δημοσιογράφος-Αμυντικός αναλυτής<br /> <br /> Ένα από τα πιο σημαντικά κλειδιά για την κατανόηση της τουρκικής γεωστρατηγικής (σ.σ. που εκπορεύεται και υπαγορεύεται από τον Τούρκο πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν) αποτελεί η γεωγραφία, η οποία συνιστά καθοριστικό παράγοντα για την κατανόηση των διεθνών σχέσεων. Μαζί με την ιστορία συγκροτούν ένα αμφίστομο ξίφος εξαιρετικά αιχμηρό για όσους γνωρίζουν και τολμούν να το σύρουν με σκοπό την επίτευξη των εθνικών στόχων.<br /> <br /> Ο Ερντογάν είναι ένας από αυτούς τους επιδέξιους χειριστές, καθώς χάρη στην αρχική προστασία και στη συνέχεια την ανοχή της Δύσεως, του δόθηκε ικανός χρόνος ώστε να εκπαιδευθεί στον πολύπλοκο χειρισμό αυτού του διαχρονικού όπλου και να δοκιμάσει νέες τακτικές.<br /> <br /> Συνδυάζοντας έξυπνα μα αποφασιστικά απολυταρχικά και δημοκρατικά στοιχεία κατάφερε να κερδίσει τον απαιτούμενο χρόνο (2003-2018) προκειμένου να θέσει σε λειτουργία την αφύπνιση της τουρκικής στρατηγικής υπερηφανείας.<br /> <br /> Σήμερα, ιστορικά γεγονότα όπως η Μάχη στο Μάντζικερτ (1071) και η Άλωσις της Κωνσταντινουπόλεως (1453) χρησιμοποιούνται από τον Τούρκο πρόεδρο και τους εκφραστές της νέο-οθωμανικής πολιτικής για την αποδεικτική θεμελίωση της χιλιετούς ιστορικής ενδόξου παρουσίας των Τούρκων στην Ανατολία αλλά και για να αιτιολογήσουν το μεγαλείο των γαζήδων (μουσουλμάνων ιεροπολεμιστών), καθώς Τουρκισμός και Ισλάμ συμπορεύονταν στις κατακτήσεις.<br /> <br /> Ο Ερντογάν δείχνει να αισθάνεται γαζής όπως ήταν ο Σελτζούκος σουλτάνος Αλπ Αρσλάν, ο Οθωμανός Μωάμεθ ο Πορθητής, έναν τίτλο τον οποίο απέδωσαν και στον Μουσταφά Κεμάλ. Υπάρχει όμως χώρος για έναν γαζή στον 21ο αιώνα; Πριν απαντήσουμε είναι χρήσιμο να προβούμε και σε άλλες παρατηρήσεις.<br /> <br /> Ο Ναπολέων επεσήμανε ότι για να κατανοήσεις την πολιτική ενός κράτους πρέπει να μελετηθεί πρώτα η γεωγραφία του. Είναι πρόδηλον ότι δεν μπορούμε να γνωρίζουμε εάν ο Ερντογάν έχει μελετήσει τον Γάλλο αυτοκράτορα, όπως δεν είμαστε σε θέση να θεωρήσουμε ότι έχει ξεφυλλίσει κάποια τουρκική μετάφραση του Θουκυδίδου.<br /> <br /> Ωστόσο, οι αποφάσεις που έχει λάβει δείχνουν να υπακούουν σε μια αρχή ντετερμινισμού, ο οποίος συνδέεται ευθέως με τη γεωγραφία της χώρας του, την οποία εργαλειοποιεί προς όφελος του οράματός του.<br /> <br /> Είναι σαφές ότι η γεωγραφία δεν προκαθορίζει τις εξελίξεις, αλλά όταν συνδυαστεί με τον ανθρώπινο παράγοντα, στην συγκεκριμένη περίπτωση τον ηγέτη δρώντα, ο οποίος τυγχάνει να αισθάνεται «γαζής και εκλεκτός», ακόμη και εκφραστής του μεταφυσικού ισλαμικού πεπρωμένου, τότε μάλλον βρισκόμαστε ενώπιον ενός πάρα πολύ σοβαρού προβλήματος, με αποσταθεροποιητικές προεκτάσεις.<br /> <br /> Όμως οι ενέργειες του θεοσεβούμενου Τούρκου προέδρου δεν αποτελούν απλώς ένα είδος führerbefehl (σ.σ. Κατευθείαν εντολή του φύρερ, βλ. Αδόλφος Χίτλερ) αλλά συνιστούν το τελικό στάδιο εθνικής γεωστρατηγικής, απόρροια σειράς μελετών και αναλύσεων μιας κλειστής ομάδος στενών επιτελών, οι οποίοι συγκροτούν το ανώτατο επίπεδο διοικήσεως και λήψεως αποφάσεων και εμφορούνται με κοινές αρχές και ιδανικά.<br /> <br /> Η έμπειρη ομάδα πλαισιώνεται από στρατιωτικούς, διπλωμάτες, μαζί με άλλους ειδικούς και μη επιστήμονες, οι οποίοι έχουν καθήκον την υλοποίηση του μείζονος γεωπολιτικού εύρους, οράματος Ερντογάν, το οποίο εδράζεται:<br /> <br /> α) Στις ιστορικο-γεωγραφικές προτάσεις και υποκειμενικές βεβαιότητες του Αχμέτ Νταβούτογλου,<br /> <br /> β) στο πολιτικο-θρησκευτικό δόγμα των Αδελφών Μουσουλμάνων (σ.σ. Για πρώτη φορά φέτος στην NDAA για το 2019 η οργάνωση χαρακτηρίζεται εχθρική προς τα συμφέροντα των ΗΠΑ),<br /> <br /> γ) στην αναβίωση του «ορθού» πλην όμως απολεσθέντος οθωμανικού δρόμου, επιδιορθώνοντας τα καταστροφικά λάθη της περιόδου του εμβληματικού σουλτάνου Αβδούλ Χαμίτ Β΄ (1876-1909), ο οποίος αποτελεί προσωπικό ίνδαλμα του Ερντογάν και<br /> <br /> δ) στην επαναφορά του τουρκοκεντρικού χαλιφατικού οράματος ως εργαλείο συσπειρώσεως Αράβων και μη μουσουλμάνων σε μια συμμαχία με τελικό πανισλαμικό στόχο την ανάκτηση του Κουντούς (Ιερουσαλήμ).<br /> <br /> Οι επιτελείς του Τούρκου προέδρου γνωρίζουν αρίστως πόσο σημαντικός είναι και τι συνέπειες μπορεί να επιφέρει για την αγγλοσαξονική Δύση ο έλεγχος του κρηπιδώματος (σ.σ. Rimland κατά τον Nicholas Spykman), όπως πιθανότατα και την ρήση του Sir Halford Mackinder ότι «κάθε αιώνας έχει τη δική του γεωγραφική οπτική γωνία».<br /> <br /> Τα πύρινα και εξόχως στοχευμένα αντιδυτικά άρθρα του διευθυντού της Yeni Safak, Ιμπραήμ Καραγκιούλ, απλώς αντικατοπτρίζουν τη δυναμική της συγκροτημένης πλέον νέο-οθωμανικής πανισλαμικής διανοήσεως με στόχο την παροχή κατευθύνσεων στην κοινή γνώμη και τους εγχώριους διαμορφωτές αυτής.<br /> <br /> Τα επιχειρήματα που προβάλλονται δεν θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με όρους χλευασμού αλλά αντιθέτως να μελετώνται με σκοπό την εξαγωγή πολυεπίπεδων συμπερασμάτων. Είναι πολύ χρήσιμο να γνωρίζεις όλες τις πτυχές της σκέψεως παραγωγής ιδεολογίας, στρατηγικής και δόγματος του αντιπάλου.<br /> <br /> Ένα από τα δόγματα της καινοφανούς τουρκικής γεωστρατηγικής ωστόσο δεν επιτρέπει παρανοήσεις καθώς η νέα γεωπολιτική πραγματικότητα – όπως την οραματίζονται οι παροικούντες την Άγκυρα – εκφράζεται με ντετερμινιστικό τρόπο: «Οι δυτικοί θα οπισθοχωρήσουν, οι ανατολικοί θα ανακάμψουν, η Τουρκία θα ισχυροποιηθεί και οι διενέξεις θα ενταθούν».<br /> <br /> <a href="https://www.defence-point.gr/news/%ce%bc%ce%b7%ce%bd-%ce%bf%cf%81%ce%ba%ce%af%ce%b6%ce%b5%cf%83%cf%84%ce%b5-%cf%8c%cf%84%ce%b9-%ce%bf-%ce%b5%cf%81%ce%bd%cf%84%ce%bf%ce%b3%ce%ac%ce%bd-%ce%b4%ce%b5%ce%bd-%ce%b8%ce%b1-%cf%84%cf%81%ce%b1/erdogan-hulusi-akar"><img src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2017/02/erdogan-hulusi-akar.jpg" /></a><br /> <br /> Εξίσου σαφής είναι και η υποταγή της στρατιωτικής ισχύος σε μια μεταφυσική θρησκευτική αποστολή όπως εκφράστηκε με την περίφημη δήλωση του πρώην Αρχηγού Ενόπλων Δυνάμεων Χουλουσί Ακάρ (σ.σ. Νυν υπουργού Εθνικής Αμύνης) ότι: «Ο εθνικός μας στρατός ανήκει στον οίκο του προφήτου…».<br /> <br /> Η συσχέτιση όλων των προαναφερομένων παραμέτρων – σε ένα όσο το δυνατόν ευσύνοπτο άρθρο – εκτιμάται ότι μπορεί να μας δώσει συγκεκριμένες ενδείξεις και αποδείξεις αναφορικώς με την νέο-οθωμανική γεωστρατηγική που φέρει την σφραγίδα του Ερντογάν και στο που αποσκοπεί, με μερικές χρήσιμες προσθήκες και συγκεκριμένα:<br /> <br /> <a href="https://www.defence-point.gr/news/chara-erntogan-dioti-ton-synechari-to-kineziko-indalma-tou/epa-putin-erdogan-xi"><img src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2018/06/epa-putin-erdogan-xi.jpg" /></a><br /> <br /> Α) Η σύμπηξη συμμαχίας / ειδικής σχέσεως με το Ιράν προηγείται εκείνης με την Ρωσία, καθώς το κουρδικό αποτελεί κοινή απειλή για τους δύο αυτούς ιστορικούς γεωστρατηγικούς αντιπάλους.<br /> <br /> Τεχεράνη και Άγκυρα στενά συνδεδεμένες αμφότερες εξαιτίας της δεσμευτικής τελέσεως καθηκόντων ακριτών από τις ΗΠΑ στο πλαίσιο του Rimland (σ.σ. Κρηπίδωμα, από το οποίο απεσχίσθη το Ιράν το 1979) επανακαθορίζουν πλέον τις σχέσεις τους με βάση τα εθνικά τους συμφέροντα και την εθνική τους γεωστρατηγική ίσως και σε επίπεδο οριοθετήσεως ζωνών επιρροής μεταξύ τους όπως έχει διαφανεί στην Συρία αλλά και στο Ιράκ (βλ. Σύμφωνο Σαανταμπάντ το 1937).<br /> <br /> Η νέα ιστορικής εκτιμάται σημασίας προσπάθεια «εγκαρδίου συνεννοήσεως» μεταξύ των δύο χωρών πραγματοποιείται με την πρωτοβουλία Ερντογάν – Αδελφών Μουσουλμάνων στο πλαίσιο ενός πολιτικο-θρησκευτικού συγκερασμού / υπερβάσεως των διαφορών με τελικό στόχο την σύμπηξη ενός σουνιτο-σιιτικού μετώπου.<br /> <br /> Αυτό το μοντέλο «συνθήκης» προωθείται και ήδη συμπεριλαμβάνει το Κατάρ, το strong>Πακιστάν, ενώ στοχεύει υπονομευτικά το παρών καθεστώς της Αιγύπτου.<br /> <br /> Β) Η Ρωσία αξιοποιεί περισσότερο από ποτέ την ιστορικο-γεωγραφική προσέγγιση με την Τουρκία αναβαθμίζοντάς την σε αναγκαιότητα, καθώς αυτό που δεν επετεύχθη μεταξύ Λένιν και Κεμάλ (σ.σ. Είχε προηγηθεί η ανατρεπτική για τα τότε δεδομένα Συνθήκη Χουνκάρ Ισκελεσί το 1833 μεταξύ Μαχμούτ Β΄ και Νικολάου Α΄), υλοποιείται σε πολλαπλά επίπεδα στους τομείς της στρατιωτικής συνεργασίας (S-400 και άλλα συστήματα), της ενεργειακής (αγωγός Turkish Stream, κατασκευή εργοστασίου παραγωγής πυρηνικής ενεργείας στο Ακούγιου), της οικονομικής (ίδρυση κοινού επενδυτικού fund, τουρισμός, τομέας κατασκευών κ.λπ.).<br /> <br /> Η πιο σημαντική προσέγγιση τελεί σε εξέλιξη στη Συρία, καθώς μόνον μετά από την άδεια της Ρωσίας οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις υλοποίησαν τις επιχειρήσεις «Ασπίδα του Ευφράτου» και «Κλάδος Ελαίας» στην ΒΔ Συρία, σε αντάλλαγμα της υποστηρίξεως στο Χαλέπι και στο Ιντλίμπ και αλλού.<br /> <br /> Ένα επίσης σημαντικό στοιχείο σε ιδεολογικό επίπεδο είναι η επιρροή των ιδεών του Ρώσου διανοητού Αλεξάντερ Ντάγκιν αναφορικώς με την μελλοντική ισχυροποίηση της Ασίας έναντι της φθίνουσας ισχύος της Δύσεως.<br /> <br /> Γ) Η διάσταση με τις ΗΠΑ επικεντρώνεται στην απαίτηση της Τουρκίας να αντιμετωπίζεται πλέον με όρους ισότητος και όχι υποτελείας. Υπό αυτό το πρίσμα η Τουρκία δεν μπορεί να ακολουθεί και να εκτελεί «εντολές» τιθέμενη σε κατώτερο επίπεδο συνεργασίας με εκείνο που απολαμβάνει το Ισραήλ.<br /> <br /> Η χρήση του όρου «ασέβεια» από την τουρκική ηγεσία κατηγορώντας τις ΗΠΑ συνιστά μια έμπρακτη απαίτηση αναγνωρίσεως μιας νέας τάξης πραγμάτων στις διμερείς σχέσεις. Η νέα καθεστωτική οπτική της τουρκικής γεωστρατηγικής διαχωρίζει τα κράτη σε: α) εταίρους, β) εχθρούς και γ) ουδέτερους, τοποθετώντας τον Τούρκο πρόεδρο μόλις ένα σκαλί πιο κάτω από την σουλτανική κοσμοθεωρία των διεθνών σχέσεων…<br /> <br /> Δ) Το Ισραήλ συνιστά το εργαλείο επιβολής μιας αντί-ισλαμικής πρωτίστως και όχι αντί-αραβικής πολιτικής εκ μέρους των ΗΠΑ, όπως κατ’ επανάληψη δηλώνουν ανώτερες και ανώτατες πολιτικο-στρατιωτικές πηγές της γείτονος. Η έλευσις των «σταυροφόρων».<br /> <br /> Αναλαμβάνοντας μονομερώς καθήκοντα προστάτου η τουρκική ΠΕΑ (Πολιτική Εθνικής Αμύνης και Ασφαλείας στο πνεύμα των αποφάσεων του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας της Τουρκίας) φαίνεται εκ του αποτελέσματος ότι προέκρινε την απόκτηση υποστρατηγικών και πιθανόν στρατηγικών όπλων στοχεύοντας στην υπεροπλία έναντι του εβραϊκού κράτους (βλ. δορυφόροι Gokturk, UAV/UCAV Anka, βλήματα cruise SOM, βλήματα Yildirim-Bora/Khan, πρόγραμμα κατασκευής βαλλιστικών πυραύλων, απειλές για απόκτηση πυρηνικών όπλων από το Πακιστάν).<br /> <br /> <a href="https://www.defence-point.gr/news/%cf%83%ce%ba%ce%bb%ce%b7%cf%81%ce%ac-%ce%bc%ce%b5-%cf%84%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%ba%ce%af%ce%b1-%cf%84%ce%b1-%ce%b1%cf%81%ce%b1%ce%b2%ce%b9%ce%ba%ce%ac-%ce%ba%cf%81%ce%ac%cf%84%ce%b7-%cf%83%cf%84%ce%b1/turkey_qatar_erdogan_thani"><img height="346" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2017/06/Turkey_Qatar_Erdogan_Thani.jpg" width="640" /></a><br /> <br /> Ε) Η απόκτηση στρατιωτικών βάσεων σε ισλαμικές χώρες του εξωτερικού (Αλβανία, Κατάρ, Σομαλία, Σουδάν) αποβλέπει στην παγίωση της νέο-οθωμανικής παρουσίας της Τουρκίας προστάτου και εγγυητού των δικαιωμάτων πτωχών και πλουσίων κρατών. Δεν είναι τυχαίο ότι το Κατάρ (υπόσχεσις επενδύσεων ύψους 15 δις δολαρίων) και το Σουδάν (δήλωσις υποστηρίξεως) ανταποκρίθηκαν αμέσως υπέρ της Τουρκίας μετά από την οικονομική «επίθεση» κατά της τουρκικής λίρας, όπως καταχρηστικώς προσδιορίσθηκε από τον Ερντογάν.<br /> <br /> Στ) Η Τουρκία βρίσκεται σε αντιπαράθεση με την Σαουδική Αραβία, τα ΗΑΕ και την Αίγυπτο κυρίως λόγω της στενής προσεγγίσεως με το Ιράν, με το οποίο μάχονται σθεναρώς στην Υεμένη.<br /> <br /> Για τον ίδιο λόγο ΗΠΑ και Ισραήλ προετοιμάζονται για πιθανή κλιμάκωση της κρίσεως καθώς η υπόθεσις του πάστορος Μπράνσον αποτελεί αφορμή και όχι αιτία για τις κυρώσεις που επιβλήθηκαν και για όσες ακολουθήσουν.<br /> <br /> Για την Άγκυρα ο Χριστιανός πάστωρ αποτελεί σκοτεινό σύμβολο, ενοχοποιητική αρνητική απόδειξη της διεισδύσεως των δυτικών αξιών και εργαλείο αποσταθεροποιήσεως της χώρας.<br /> <br /> Ζ) Ουδείς μπορεί και δεν επιτρέπεται να αγνοήσει το ενεργειακό διακύβευμα και τι σημαίνει αυτό για την ισχυροποίηση ή ακόμη και την ανάδειξη νέων πόλων ισχύος στην περιοχή της ευρυτέρας Ανατολικής Μεσογείου. Το ΣΕΑ της Τουρκίας λίγο πριν από την έναρξη της παρούσης κρίσεως επανήλθε προσδιορίζοντας και προειδοποιώντας ότι: «…θα συνεχισθεί η αποφασιστικότητα στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο».<br /> <br /> Η) Η συνεργασία με την Κίνα στον στρατιωτικό και οικονομικό τομέα παρουσιάζει τις ίδιες σημαντικές παραμέτρους όπως και με την Ρωσία. Ας μην λησμονούμε ότι ρουκέτες και πυραυλικά συστήματα (WS-1, Yildirim) του Τουρκικού Στρατού αναπτύχθηκαν με κινεζική τεχνογνωσία.<br /> <br /> Εκτός αυτού βάσει της νέας γεωπολιτικής φιλοσοφίας η Τουρκία θα πρέπει να επιδιώξει την ένταξή της στους BRICS δημιουργώντας το σχήμα BRICS-T και μεταγενεστέρως να ενταχθεί – αναλόγως της τότε συγκυρίας – στον Οργανισμό Συνεργασίας της Σαγκάης. Η Κίνα αποτελεί de facto εταίρο της Αγκύρας και σε συνδυασμό με το Πακιστάν και το Ιράν συνδράμει στην υλοποίηση του σχεδίου One belt, One road.<br /> <br /> <a href="https://www.defence-point.gr/news/pros-pentagono-idou-kyrii-i-geostratigiki-tou-erntogan-pios-tha-ton-stamatisi/davutugluosmanli"><img height="344" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2018/08/Turkish_Geosrategic_vision.jpg" width="640" /></a><br /> <br /> Με υπόδειγμα τον Spykman εκτιμάται ότι ο Ερντογάν επιδιώκει να δημιουργήσει το δικό του Rimland (κρηπίδωμα) καταστρέφοντας ότι έχει απομείνει από το αρχικό αγγλοσαξονικό τηρώντας τον ίδιο σεβασμό στην Γεωγραφία και στην Ιστορία της περιοχής.<br /> <br /> Το νέο-οθωμανικό ισλαμιστικό Rimland περιλαμβάνει εταίρους όπως το Ιράν, το Κατάρ, το Αζερμπαϊτζάν, το Πακιστάν, τη Σομαλία, το Σουδάν, την Αλβανία, την Ινδονησία, τη Μαλαισία και φιλοδοξεί να επεκταθεί στις γεωγραφικές περιοχές της Βορείου Συρίας, του Ιράκ, της Παλαιστίνης (βλ. Προνομιακές σχέσεις με την Χαμάς), της Αιγύπτου, της Λιβύης και όπου υπάρχουν πιστοί που συνεγείρονται από τα οράματα των Αδελφών Μουσουλμάνων.<br /> <br /> Συνεπώς απαντάται θετικώς το ερώτημα περί αναγκαιότητος επενδύσεως της ιδιότητος του χαλίφου γαζή. Μόνον έτσι μπορούν να καταστούν «ομοτράπεζοι» Ιρανοί, Παλαιστίνιοι και Καταριανοί, μαζί με αντιφρονούντες από όλα τα αραβικά καθεστώτα, εξισλαμισμένοι πληθυσμοί της Ινδικής Υποηπείρου και της Νοτιοανατολικής Ασίας, της Υποσαχαρίου Αφρικής ακόμη και ακραίοι τζιχαντιστές.<br /> <br /> Στο εσωτερικό εκτιμάται πως αυτό το όραμα ισχύος, παντουρκσιμού και αναγεννήσεως έχει μεταστρέψει τους πρώην αφοσιωμένους κεμαλικούς αξιωματικούς και μη, μετατρέποντάς τους σε φανατικούς νεοφωτίστους υποστηρικτές του Ερντογάν. Το νέο κρηπίδωμα θα ανακουφίσει τη Ρωσία και θα οδηγήσει πιθανότατα στη σταδιακή κατάρρευση της Νοτιοανατολικής πτέρυγος του ΝΑΤΟ.<br /> <br /> Οι κυρώσεις κατά Ιράν, Ρωσίας και Τουρκίας θυμίζουν τον οικονομικό πόλεμο που επέβαλλε η αρχαία Αθήνα και κορυφώθηκε με το Μεγαρικό Ψήφισμα. Μπαίνω στον πειρασμό να τοποθετήσω για τις ανάγκες μιας εσκεμμένης ιστορικής αναλογίας και συγκρίσεως στην πλευρά της πελοποννησιακής συμμαχίας τη Ρωσία μαζί με την Τουρκία και το Ιράν και να αποδώσω τον ρόλο των Περσών στην Κίνα…<br /> <br /> Ο Ερντογάν όμως χρειάζεται χρόνο για να ισχυροποιηθεί ακόμη περισσότερο. Μια τελική ανεπιθύμητη πρώιμη σύγκρουσις με τις ΗΠΑ θα κατέστρεφε το όραμά του. Απαιτείται χρόνος για να αναπτύξει ακόμη περισσότερα οπλικά συστήματα, να επενδύσει σε νέες τεχνολογίες, να αποκτήσει βαλλιστικούς πυραύλους.<br /> <br /> Χρειάζεται πάνω από όλα πρόσβαση έλεγχο και κατοχή σημαντικών ενεργειακών πόρων για να χρηματοδοτεί όλα εκείνα τα φιλόδοξα σχέδια και οράματά του. Εάν η Δύση και όχι μόνον οι ΗΠΑ αδιαφορήσουν και δεν ενεργήσουν αμέσως τότε ο Ερντογάν μαζί με τους περιφερειακούς ομοϊδεάτες όπως και οι πολιτικοί επίγονοί τους θα έχουν κερδίσει τον αγώνα για τον οποίον δίνουν τα πάντα σήμερα.<br /> <br /> <a href="https://www.defence-point.gr/news/pros-pentagono-idou-kyrii-i-geostratigiki-tou-erntogan-pios-tha-ton-stamatisi/the-next-100-years-friedman"><img height="335" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2018/08/the-next-100-years-friedman.jpg" width="640" /></a><br /> <br /> Αυτή την αποφράδα ημέρα ο George Friedman περιέγραψε με απαισιοδοξία στο μελλοντολογικό του έργο «The next 100 years» το 2008, προ δεκαετίας όταν ο Ερντογάν συμπληρώνει φέτος 15 έτη εξουσίας!<br /> <br /> Η Ελλάδα μαζί με την Κύπρο, τις ΗΠΑ, το Ισραήλ και πιθανόν την Αίγυπτο πρέπει να προχωρήσουν στην συγκρότηση μιας νέας στρατιωτικής συμμαχίας στα πρότυπα του ΝΑΤΟ, αλλά εκτός αυτού. Αυτή η συμμαχία θα υποστηρίζεται με κονδύλια FMF (σ.σ. Όπως σήμερα λαμβάνουν το Ισραήλ και η Αίγυπτος) και δεν θα υπόκειται στον έλεγχο των γραφειοκρατών της ΕΕ και ειδικώς της Γερμανίας.<br /> <br /> Ο Θουκυδίδης προειδοποιεί για την ανάγκη λήψεως αποφάσεων και ενεργειών αναχαιτίσεως μιας ανερχομένης δυνάμεως πριν να είναι αργά. Ο Ερντογάν έχει αποδειχθεί ο επιτήδειος ουδέτερος του 21ου αιώνος και ο νέο-οθωμανός Μακιαβέλι στην υλοποίηση της σοβιετικής maskirovka (η σοβιετική τέχνη της παραπλάνησης, της εξαπάτησης, της απόκρυψης) στην τουρκική έκδοσή της.<br /> <br /> Ο Δημοσθένης είχε προειδοποιήσει επανειλημμένως τους Αθηναίους για την απειλή του Φιλίππου όμως δεν εισακούσθηκε. Ο Θεμιστοκλής ενσυνειδήτως εξαπατούσε τους Λακεδαιμονίους μέχρις ότου… τα μακρά τείχη είχαν υψωθεί αρκετά. Και αυτά δεν αναφέρονται στην τουρκική αλλά στην ελληνική Ιστορία!<br /> <br /> <a href="https://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Προς Πεντάγωνο: Ιδού κύριοι η γεωστρατηγική του Ερντογάν… Ποιος θα τον σταματήσει;

«Καὶ μηδὲ τοῦτο δύνασθαι μαθεῖν, ὅτι δεῖ τοὺς ὀρθῶς πολέμῳ χρωμένους οὐκ ἀκολουθεῖν τοῖς πράγμασιν, ἀλλ᾽ αὐτοὺς ἔμπροσθεν εἶναι τῶν πραγμ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί η Ελλάδα αναδεικνύεται σε χώρα πρώτης γραμμής

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhafRlIoMHAL8dbY78rxQvvIN9lVMYGO5WXzQDR7oazVeu4H2aPtrHY9i-ngULdNbfmJC-pKfaDA_i62Q5jPbYfAG2P59XLFg_4bmPKwlxEXhxCvD3YiJdk6aDrQzm64D36hGHPzZJ6T8w/s1600/turkey-eu-greece-.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="367" data-original-width="696" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhafRlIoMHAL8dbY78rxQvvIN9lVMYGO5WXzQDR7oazVeu4H2aPtrHY9i-ngULdNbfmJC-pKfaDA_i62Q5jPbYfAG2P59XLFg_4bmPKwlxEXhxCvD3YiJdk6aDrQzm64D36hGHPzZJ6T8w/s640/turkey-eu-greece-.png" width="640" /></a></div> <br /> <b>Σταύρος Λυγερός</b><br /> Η Ελλάδα μπορεί σε λίγες ημέρες να εξέλθει επισήμως των Μνημονίων, αλλά παραμένει στην οικονομική μέγγενη, με ό,τι αυτό σημαίνει στο επίπεδο της στρατιωτικής και πολιτικής ισχύος. Υπάρχουν, όμως, εξελίξεις που πιθανότατα να ανοίξουν μια θετική προοπτική. Για τη Δύση, η Ελλάδα ήταν παραδοσιακά μια χώρα δεύτερης γραμμής. Η χώρα πρώτης γραμμής στο δυτικό σύστημα ασφάλειας ήταν η Τουρκία από την ένταξη και των δύο στο ΝΑΤΟ στις αρχές της δεκαετίας του 1950. <br /> <br /> Όταν η Ουάσινγκτον συνειδητοποίησε ότι οι νεοοθωμανοί του Ερντογάν δεν είναι αυτό που νόμιζε, άρχισε να κάνει δεύτερες σκέψεις. Αρχικά, οι Αμερικανοί πίστευαν ότι το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης του Ερντογάν αντιπροσώπευε το μετριοπαθές φιλοδυτικό πολιτικό Ισλάμ, το οποίο θα μπορούσε να λειτουργήσει ως πρότυπο για όλο τον μουσουλμανικό κόσμο. <br /> <br /> Υπενθυμίζουμε ότι στην αρχή της θητείας του ο Ομπάμα είχε επισκεφθεί το Κάιρο και την Κωνσταντινούπολη για να στείλει αυτό το μήνυμα. Η θεώρηση αυτή έχει προ πολλού καταρρεύσει. Τα γεγονότα, όπως πάντα, είναι πεισματάρικα. Οι κάθε είδους ιδεοληψίες δοκιμάζονται και συχνά συντρίβονται όταν συγκρούονται με την πραγματικότητα. <br /> <br /> Όταν ο Ερντογάν κέρδισε τον άτυπο εσωτερικό πόλεμο με το βαθύ κεμαλικό κράτος και κυριάρχησε στην τουρκική πολιτική σκηνή, άρχισε να ξεδιπλώνει τη δική του πολιτική ατζέντα. Δρομολόγησε όχι μόνο την ισλαμοποίηση της Τουρκίας, αλλά και το σχέδιό του για πολιτική χειραφέτηση, εάν όχι αυτονόμηση από τη Δύση. Όταν, λοιπόν, η Τουρκία άρχισε να διολισθαίνει απομακρυνόμενη, άρχισαν και οι Δυτικοί να την βλέπουν διαφορετικά. <br /> <br /> Τυπικά δεν έχει αλλάξει τίποτα. Η Τουρκία παραμένει χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ και υποψήφια προς ένταξη στην ΕΕ. Στην πραγματικότητα, όμως, έχει αλλάξει ο τρόπος, με τον οποίο οι Δυτικοί βλέπουν την Τουρκία. Η ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας είναι προσχηματική. Ούτε η ΕΕ θέλει την Τουρκία στους κόλπους της, αλλά ούτε και η Τουρκία είναι πια ένθερμη όσον αφορά την ένταξή της. <br /> <br /> Το πραξικόπημα και η κρίση εμπιστοσύνης <br /> <br /> Όπως ΄τα τελευταία δύο χρόνια επανειλημμένως έχω υπογραμμίσει, η σταδιακή αλλαγή του τρόπου που οι Δυτικοί βλέπουν την Τουρκία αλλάζει σταδιακά και τον τρόπο που βλέπουν την Ελλάδα. Αυτό ισχύει κυρίως για τους Αμερικανούς, οι οποίοι έχουν πιο σφαιρική ματιά και όχι τη στενά οικονομίστικη ματιά της ΕΕ. Στην πραγματικότητα, η Ελλάδα αναδεικνύεται δυνητικά σε χώρα πρώτης γραμμής. <br /> <br /> Τι σημαίνει αυτό; Αυτό σημαίνει ότι αρχίζουν να αντιμετωπίζουν την Ελλάδα όχι αποκλειστικά και μόνο ως μια τυπική χώρα-μέλος της ΕΕ. Την αντιμετωπίζουν ως χώρα με ειδικό γεωπολιτικό ενδιαφέρον. Αυτό φάνηκε στα τελευταία χρόνια της θητείας του Ομπάμα. Υπενθυμίζουμε τις παρεμβάσεις των Αμερικανών υπουργών Οικονομικών Γκάιτνερ και Λιού προς το Βερολίνο. Οι παρεμβάσεις εκείνες είχαν σκοπό να αποτρέψουν το ενδεχόμενο οικονομικής κατάρρευσης της Ελλάδας και τη μετατροπή της σε γεωπολιτική μαύρη τρύπα. Οι Αμερικανοί δεν θέλουν να σπάσει ο ελληνικός κρίκος που αποδεικνύεται ολοένα και πιο σημαντικός για το δυτικό σύστημα ασφαλείας. <br /> <br /> Όλα αυτά έγιναν επί Ομπάμα. Επί Τράμπ; Μπορεί ο σημερινός πρόεδρος να άλλαξε πολλά στην αμερικανική πολιτική, αλλά όχι στο συγκεκριμένο. Όπως και η προεδρία Ομπάμα, έτσι και η δική του προσπάθησε να επαναφέρει την Τουρκία στο δυτικό «μαντρί». Οι αμερικανικές προσπάθειες, όμως, προσέκρουσαν στην ουσιαστικά αρνητική στάση του Ερντογάν, ο οποίος, ειδικά μετά το πραξικόπημα του 2016, δεν έχει πλέον καμία εμπιστοσύνη στους Αμερικανούς. Θεωρεί πως αυτοί ήταν οι ενορχηστρωτές. <br /> <br /> Μπορεί η αφετηρία του αμερικανοτουρκικού ρήγματος να ήταν η συμμαχία της Ουάσιγκτον με τους Κούρδους της Συρίας (παρακλάδι του ΡΚΚ), σε συνδυασμό με την τάση χειραφέτησης-αυτονόμησης του Ερντογάν από τη Δύση, αλλά μετά το πραξικόπημα η έλλειψη εμπιστοσύνης έχει καταστήσει το χάσμα αγεφύρωτο. Αυτή ήταν η εκτίμηση που είχα από τότε διατυπώσει ξεκάθαρα με όλες τις γεωπολιτικές συνέπειες που αυτή έχει στο ελληνοτουρκικό μέτωπο. <br /> <br /> Τα τρία μέτωπα και η Ελλάδα <br /> <br /> Τα τρία μέτωπα που απασχολούν την αμερικανική εξωτερική πολιτική με τον ένα ή τον άλλο τρόπο είναι τα εξής: <br /> Πρώτον, το μέτωπο έναντι της Ρωσίας και της Κίνας. <br /> Δεύτερον, οι ευρωαμερικανικές σχέσεις. <br /> Τρίτον, η Μέση Ανατολή. <br /> <br /> Το δεύτερο και το τρίτο μέτωπο τα συνδέει ο κρίκος Ελλάδα. <br /> <br /> Όπως προανέφερα, ο Ερντογάν, πιστεύει ότι το πραξικόπημα τον περασμένο Ιούλιο το έκαναν οι Αμερικανοί. Όταν κατηγορεί τον Γκιουλέν εννοεί τη CIA. Είναι ένα είδος κωδικού καταγγελίας. Αυτός είναι ο λόγος, μεταξύ άλλων, που το άνοιγμα προς τον Πούτιν με σκοπό την αποκατάσταση των ρωσοτουρκικών σχέσεων, μετατράπηκε σε γεωπολιτικό εναγκαλισμό. <br /> <br /> Εξαρχής υποστήριζα ότι το παιχνίδι ισορροπίας του Τούρκου προέδρου μεταξύ Ουάσιγκτον και Μόσχας είχε ημερομηνία λήξεως. Μετά από μία μακρά περίοδο ανοχής των κατά καιρούς επιθετικών δηλώσεων του Ερντογάν, με αφορμή την υπόθεση του πάστορα Μπράνσον, ο πρόεδρος Τραμπ διέβη τον Ρουβίκωνα. Επέβαλε κυρώσεις και δασμούς. Είχε ήδη παρασκηνιακά δρομολογήσει κινήσεις υπονόμευσης της τουρκικής οικονομίας, οι οποίες και επιτάχυναν την κατακόρυφη πτώση της τουρκικής λίρας. <br /> <br /> Προφανώς, το αμερικανοτουρκικό μπραντεφέρ δεν έχει ακόμα τελειώσει. Στο σημείο που έχουν φθάσει τα πράγματα, όμως, τα περιθώρια για έναν ισορροπημένο συμβιβασμό έχουν σχεδόν μηδενισθεί. Μόνο εάν ο Ερντογάν ουσιαστικά παραδοθεί, θα ανακοπεί η δυναμική οικονομικού στραγγαλισμού που έχει δρομολογήσει η Δύση. Το ενδεχόμενο παράδοσης θεωρητικά δεν μπορεί να αποκλεισθεί, αλλά η μέχρι τώρα συμπεριφορά του Τούρκου προέδρου δεν συνηγορεί υπέρ αυτής της προοπτικής. Ο ίδιος, άλλωστε, έχει συνείδηση πως εάν παραδοθεί έχει τελειώσει πολιτικά. <br /> Ιστορική ευκαιρία <br /> <br /> Οι εξελίξεις αυτές αναβαθμίζουν εκ των πραγμάτων τη σημασία της Ελλάδας στην ευρύτερη περιοχή. Εάν βαθύνει το αμερικανοτουρκικό ρήγμα, οι ΗΠΑ δεν θα έχουν άλλη επιλογή από το να αναδείξουν την Ελλάδα σε χώρα πρώτης γραμμής, για πρώτη φορά μεταπολεμικά. Το γεγονός ότι υπάρχουν τα δύο τρίγωνα στην Ανατολική Μεσόγειο (Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ και Ελλάδα-Κύπρος-Αίγυπτος) συμβάλει και διευκολύνει αυτή την προοπτική. Με άλλα λόγια, υπάρχουν οι υποδοχές για να αναπτυχθεί ένας γεωπολιτικός ρόλος για την Ελλάδα, ο οποίος θα έχει τις ευλογίες της Ουάσινγκτον. <br /> <br /> Προφανώς, η μπίλια ακόμα δεν έχει καθίσει, αλλά η τάση είναι σαφής και η αλυσίδα των γεγονότων την επιβεβαιώνει. Η αμερικανική εξωτερική πολιτική, άλλωστε, δεν αλλάζει ριζικά από τη μία στιγμή στην άλλη. Θυμίζει τάνκερ που για να στρίψει πρέπει να κάνει ένα μεγάλο κύκλο. Παίρνει χρόνο όχι μόνο για να ληφθεί η απόφαση για στρατηγικού χαρακτήρα αναθεώρηση, αλλά και η προσαρμογή του γραφειοκρατικού μηχανισμού του Στέητ Ντηπάρτμεντ, του Πενταγώνου, της CIA κλπ. <br /> <br /> Ούτως εχόντων των πραγμάτων, η Ελλάδα έχει κάθε λόγο να μην εμπλακεί στην αμερικανοτουρκική αντιπαράθεση, την οποία, άλλωστε, δεν μπορεί να επηρεάσει. Αναμένοντας, έχει συμφέρον να διατηρεί χαμηλά τη θερμοκρασία στο Αιγαίο. Όσον αφορά δε τη Λευκωσία, θα πρέπει κι αυτή να μην βιάζεται για έναρξη συνομιλιών για το Κυπριακό πριν ξεκαθαρίσει το τοπίο. Εάν η Ουάσιγκτον τα σπάσει οριστικά με την Άγκυρα, υποχρεωτικά θα αλλάξει και η θεώρησή της για το Κυπριακό. <br /> <br /> Για να μπορέσει να αξιοποιήσει τις ευκαιρίες και να παίξει σημαντικό ρόλο, η Ελλάδα πρέπει να απαντήσει στις προκλήσεις που αφορούν στην ίδια την εθνική της ασφάλεια. Στην ιστορία οι ευκαιρίες δεν είναι πολλές. Δίνονται λίγες. Για να αξιοποιηθούν οι ευκαιρίες, όμως, χρειάζονται επεξεργασμένες πρωτοβουλίες από το πολιτικό σύστημα που διαχειρίζεται τις τύχες μιας χώρας. <br /> <br /> Όλα δείχνουν πως για την Ελλάδα προσεχώς θα υπάρξουν γεωπολιτικές ευκαιρίες. Υπάρχουν, ωστόσο, βάσιμες αμφιβολίες για το αν το παρόν πολιτικό σύστημα είναι σε θέση να τις αδράξει και να τις αξιοποιήσει κατά τρόπο που να εξυπηρετεί τα εθνικά συμφέροντα. Αυτή η αδυναμία δεν οφείλεται μόνο στη δυσχερή θέση που βρίσκεται η χώρα λόγω των Μνημονίων. Οφείλεται και στον τρόπο που το πολιτικό μας σύστημα αντιλαμβάνεται τις διεθνείς σχέσεις και τον ρόλο της Ελλάδας. Η παράδοση του κράτους-πελάτη ήταν και παραμένει ισχυρή…<br /> <br /> <a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Γιατί η Ελλάδα αναδεικνύεται σε χώρα πρώτης γραμμής

Σταύρος Λυγερός Η Ελλάδα μπορεί σε λίγες ημέρες να εξέλθει επισήμως των Μνημονίων, αλλά παραμένει στην οικονομική μέγγενη, με ό,τι αυτό ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η σύλληψη στρατιωτών από τους τούρκους μήπως είναι ατίμωση για τον ελληνικό στρατό και προσβολή για την Ελλάδα;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiDfwXUyOmKrUqzGzOChBuyAhs-1FATmRHe2PHlR2GCtX7jI4qw3QaPUH1_BOLQlxdLm8OhqW1eLyAmMDRIAiMgQYOo1L0au8Mlm3zEAwaUhZsNHoybWcWGdKhUzW33X2ZOE1wPH-Rxsas/s1600/ellinas+stratiotis.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="506" data-original-width="900" height="358" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiDfwXUyOmKrUqzGzOChBuyAhs-1FATmRHe2PHlR2GCtX7jI4qw3QaPUH1_BOLQlxdLm8OhqW1eLyAmMDRIAiMgQYOo1L0au8Mlm3zEAwaUhZsNHoybWcWGdKhUzW33X2ZOE1wPH-Rxsas/s640/ellinas+stratiotis.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Υπηρεσιακά η σύλληψη ελλήνων στρατιωτών από τον ελληνικό στρατό θεωρείται και είναι ατίμωση.<br /> <br /> Ο Έλληνας στον βωμό της επιλεκτικής μνήμης και αποχαύνωσης, της απαξίωσης του βέλτιστου και της ανύψωσης του μέτριου. <br /> <br /> Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η απελευθέρωση των δύο ελλήνων στρατιωτών Μητρετώδη και Κούκλατζη είναι θετική καθώς το τουρκικό καθεστώς τους κρατούσε ομήρους κατ΄ ουσία. <br /> Για τις οικογένειες τους και τους ιδίους η απελευθέρωση τους είναι προφανώς ένα σημαντικό γεγονός. <br /> <br /> Όμως για την Ελλάδα, τον ελληνικό στρατό, την αξιοπρέπεια του αξιόμαχου και την ιστορία των ενόπλων δυνάμεων οι δύο έλληνες στρατιώτες τίμησαν ή ατίμασαν την Ελλάδα; <br /> <br /> Προφανώς και αυτή η προσέγγιση θα προκαλέσει αντιδράσεις γιατί η γενική άποψη είναι ότι δύο στρατιώτες μετά από 167 ημέρες ομηρίας απελευθερώθηκαν και προφανώς ορθώς απελευθερώθηκαν. <br /> <br /> Δεν υπάρχει καμία σκοπιμότητα να θιχτεί η αξιοπρέπεια των δύο συγκεκριμένων στρατιωτών αλλά να αναδειχθεί τι αποτελεί τιμή για την πατρίδα και τι προσβολή. <br /> <br /> Από την πλευρά της πολιτικής ηγεσίας των ενόπλων δυνάμεων έχουν λεχθεί πολλά. <br /> Π.χ. ότι ήταν σε ελληνικό έδαφος και δέχθηκαν επίθεση από Τούρκους. <br /> Ότι έχασαν τον προσανατολισμό τους ακολουθώντας σημάδια στο έδαφος κ.α. <br /> <br /> Το ερώτημα λοιπόν είναι, το αξιόμαχο του ελληνικού στρατού από την σύλληψη ενώ ήταν σε υπηρεσία δύο στρατιωτών ήταν υψηλό, χαμηλό ή απλά γελοιοποιηθήκαμε ως χώρα; <br /> Όλοι έχουμε υπηρετήσει στον ελληνικό στρατό και γνωρίζουμε ότι το όπλο μας δεν το παραδίδουμε και κυρίως δίνουμε μάχη με όποιο τρόπο μπορούμε εάν πέσουμε σε ενέδρα του εχθρού. <br /> <br /> Οι δύο έλληνες στρατιώτες πιάστηκαν στον ύπνο από έλλειψη εμπειρίας και εκπαίδευσης, διασύρθηκαν και γελοιοποιήθηκαν από το καθεστώς Erdogan.<br /> Οι δύο έλληνες στρατιώτες – και επαναλαμβάνω – δεν έχω σκοπό να τους θίξω εμφανίζονται ως ήρωες ενώ έπεσαν στα χέρια του εχθρού χωρίς να προβάλουν αντίσταση. <br /> <br /> Σαν ένας αστυνομικός να συλληφθεί από κλέφτες ή γκάγκστερ και να αφεθεί ελεύθερος μετά από 167 ημέρες και η ελληνική αστυνομία να τον υποδεχθεί με τιμές. <br /> Σαν ένας πιλότος της ελληνικής πολεμικής αεροπορίας να έχει καταρριφθεί σε εχθρικό έδαφος και να παραμένει κρατούμενος 167 ημέρες και εν συνεχεία το ελληνικό κράτος να τον υποδέχεται με τιμές. <br /> Η περίπτωση των δύο ελλήνων στρατιωτικών πρέπει να αντιμετωπιστεί ανθρωπιστικά και υπηρεσιακά. <br /> <br /> Ανθρωπιστικά η απελευθέρωση τους ήταν ένα σημαντικό γεγονός και σίγουρα όλοι είμαστε θετικοί και ευτυχείς με αυτή την κατάληξη. <br /> <br /> Υπηρεσιακά η σύλληψη τους από τους τούρκους είναι ατίμωση για τον ελληνικό στρατό. <br /> Ο στρατιώτης δεν κάνει περίπατο στο δάσος να μαζέψει πεταλούδες και άγρια βότανα, υπάρχει εκεί για να υπερασπίζεται την πατρίδα του, εάν δεν κάνει αντικαθίσταται.<br /> <br /> Τα σύνορα της πατρίδας μας απαιτούν ύψιστη εγρήγορση και λάθη δεν συγχωρούνται. <br /> Η ελληνική πολιτεία αντί να κρατήσει μια υπεύθυνη στάση έσπευσε να παραβρεθεί και να παρουσιάσει την απελευθέρωση ως εθνική επιτυχία, προφανώς μικροπολιτική εκατέρωθεν από όλα τα κόμματα. <br /> <br /> Ότι συνελήφθησαν – όπως συνελήφθησαν – οι δύο έλληνες στρατιώτες ατιμάζοντας την πατρίδα και τον ελληνικό στρατό κανένα δεν άγγιξε.<br /> <br /> Οι φιέστες είναι για τα πανηγύρια. <br /> <br /> Κ.Δ.<br /> Αντισυνταγματάρχης εν αποστρατεία... <br /> <br /> <a href="http://bankingnews.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η σύλληψη στρατιωτών από τους τούρκους μήπως είναι ατίμωση για τον ελληνικό στρατό και προσβολή για την Ελλάδα;

Υπηρεσιακά η σύλληψη ελλήνων στρατιωτών από τον ελληνικό στρατό θεωρείται και είναι ατίμωση. Ο Έλληνας στον βωμό της επιλεκτικής μνήμης...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο “θείος Σαμ”, η “θεία Μέρκελ”, ο Ερντογάν και οι 2 Έλληνες στρατιωτικοί

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhvzn55rDpeooV7ZddteNm5GkrCcleKI4tQBL9WEVr-tzK3SOPGqLPeft4zQFYif96wUQBvU_Lmiv6Y0z8rQsA_F0IHCMiRrORIjoHeH7Y9boT8pjFajC_rU0bcRvN08jwkKlDGZTvaH_g/s1600/merkel-erdogan.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="186" data-original-width="271" height="439" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhvzn55rDpeooV7ZddteNm5GkrCcleKI4tQBL9WEVr-tzK3SOPGqLPeft4zQFYif96wUQBvU_Lmiv6Y0z8rQsA_F0IHCMiRrORIjoHeH7Y9boT8pjFajC_rU0bcRvN08jwkKlDGZTvaH_g/s640/merkel-erdogan.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Το πιο “εύπεπτο” σενάριο για την αλλαγή στάσης του Ερντογάν και την απελευθέρωση των δύο Ελλήνων στρατιωτικών ήταν αυτό που είχε να κάνει με την αμερικανική παρέμβαση και τις αφόρητες πιέσεις που ασκεί ο Τραμπ στην οικονομία της Τουρκίας. <br /> <br /> ΠΛηροφορίες που όλη ημέρα χθες έβλεπαν το φως της δημοσιότητας , αλλά και απόψεις ειδικών όπως αυτή του διεθνολόγου Βασίλη Κοψαχείλη, προκρίνουν μια άλλη εξήγηση για την αλλαγή στάσης του Τούρκου προέδρου. Κι αυτή έχει να κάνει με την θέλησή του να “ρίξει γέφυρες” προς την Ευρώπη ,αναζητώντας βοήθεια και στήριξη έναντι της “αμερικανικής επίθεσης”. Με λίγα λόγια ο “θείος Σαμ” του τραβά τ΄ αυτί και σπεύδει “στη θεία Μέρκελ για βοήθεια”. Σημειώστε ότι πληροφορίες αναφέρουν ότι σήμερα επίκειται επαφή του Αμερικανού πρέσβη στην Αθήνα με τον Έλληνα επίτροπο για τη μετανάστευση Δημήτρη Αβραμόπουλο. <br /> <br /> <a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2018/08/05/kopsachilis.png"><img src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2018/08/05/kopsachilis.png" /></a> <br /> <br /> Η πρώτη ένδειξη ότι δεν ήταν οι Αμερικανοί εκείνοι που ανάγκασαν τον Ερντογάν να αλλάξει τη στάση του, ήρθε χθες το πρωί όταν έγινε γνωστό πως τουρκικό δικαστήριο απέρριψε την απελευθέρωση του Αμερικανού πάστορα Μπράνσον. Κάτι που απαιτεί ο ίδιος ο Τραμπ. <br /> <br /> Χθες ο Ερντογάν είχε τηκεφωνική συνομιλία με την Μέρκελ, η οποία τον περιμένει στα τέλη Σεπτεμβρίου στο Βερολίνο. <br /> <br /> Δεν πρέπει να μας διαφεύγει επίσης ότι οι πρώτοι που έσπευσαν να χαιρετήσουν την αποφαση του τουρκικού καθεστώτος για την απελευθέρωση των δύο Ελλήνων στρατιωτικών ήταν ο Δημήτρης Αβραμόπουλος και ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ. Σ΄ ότι αφορά στον Αβραμόπουλο θα πρέπει να υπενθυμίσουμε την καλή σχέση που έχει με τον Ερντογάν από την εποχή που και οι δύο ήταν δήμαρχοι. Ο ένας Αθηναίων και ο άλλος Κωνσταντινούπολης. <br /> <br /> Την “ευρωπαϊκή ερμηνεία” στην αλλαγή στάσης της Τουρκίας προκρίνει μεταξύ άλλων και η κυβέρνηση ,η οποία σε non paper επισημαίνει: <br /> <br /> “Σημαντικός παράγοντας στην επίλυση του ζητήματος κατά την παρούσα περίοδο είναι και η προσπάθεια της Τουρκίας να επανεκκινήσει τις σχέσεις της με την ΕΕ και τα κράτη μελή της (αποκατάσταση σχέσεων με Ολλανδία, συνάντηση με Μέρκελ, προσέγγιση Αυστρίας), σε μια περίοδο που αντιμετωπίζει οικονομικά προβλήματα και οι αμερικανοτουρκικές σχέσεις βρίσκονται σε κρίση. Η Τουρκία προέβη σε αυτή την κίνηση αναγνωρίζοντας ότι το ανωτέρω ζήτημα είχε – μετά από τις ανωτέρω ελληνικές ενέργειες – καταστεί καίριας σημασίας για την επανεκκίνηση των ευρωτουρκικών σχέσεων”.<br /> <br /> <a href="https://www.militaire.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ο “θείος Σαμ”, η “θεία Μέρκελ”, ο Ερντογάν και οι 2 Έλληνες στρατιωτικοί

Το πιο “εύπεπτο” σενάριο για την αλλαγή στάσης του Ερντογάν και την απελευθέρωση των δύο Ελλήνων στρατιωτικών ήταν αυτό που είχε να κάνει...

Διαβάστε την συνέχεια

Άμεση ανάλυση: Η Απελευθέρωση των Ελλήνων στρατιωτικών - Κρίσιμα ερωτήματα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgAhpXggS9EhYn-KuzHvEFWSndfsyhcIxOgAb4lJonL2xyDVIF_iGhAOWR-RcAK4MToe5aEqqv13rMh2wSxqrfSKLAfRrUqYufGL7-XxO0yhj6mQPKl_6aYcUb_QP3mBwkwzEWuE1zhCD4/s1600/eleytheroi+-+stratiotikoi.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="420" data-original-width="630" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgAhpXggS9EhYn-KuzHvEFWSndfsyhcIxOgAb4lJonL2xyDVIF_iGhAOWR-RcAK4MToe5aEqqv13rMh2wSxqrfSKLAfRrUqYufGL7-XxO0yhj6mQPKl_6aYcUb_QP3mBwkwzEWuE1zhCD4/s640/eleytheroi+-+stratiotikoi.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <b> Γιώργος Θεοδωρίδης* </b><br /> Σε σχεδόν ανύποπτο χρόνο οι δύο Έλληνες στρατιωτικοί που εδώ και πέντε μήνες κρατούνταν χωρίς δίκη στις τουρκικές φυλακές της Αδριανούπολης, αφέθηκαν ελεύθεροι να επιστρέψουν στην Ελλάδα, με τη δικάσιμό τους να αναμένεται να οριστεί κάποια στιγμή σε μέλλοντα χρόνο. Πρόκειται για είδηση εξαιρετικά χαρμόσυνη όσο και πολυσήμαντη, καθώς το οικονομικό πλαίσιο και η χρονική συγκυρία κατά τα οποία συνέβη είναι ιδιαιτέρως κομβικής σημασίας για τη γείτονα χώρα. <br /> <br /> Στην ουσία του πράγματος, ο ανθυπολοχαγός Άγγελος Μητρετώδης και ο λοχίας ΕΠΟΠ Δημήτρης Κούκλατζης αξίζουν συγχαρητήρια καθώς επέδειξαν σπάνιο θάρρος, ψυχραιμία και καρτερικότητα, ερχόμενοι αντιμέτωποι με την πρωτόγνωρη εμπειρία της κράτησης σε ξένη χώρα σε καιρό ειρήνης. <br /> <br /> Τόσο οι ίδιοι όσο και οι οικογένειές τους αντιμετώπισαν την πεντάμηνη δοκιμασία με σοβαρότητα, ψυχική δύναμη και ειλικρινή πατριωτισμό. Το μαρτύριό τους έλαβε αίσιο τέλος και χρέος όλων των υπεύθυνων παραγόντων της ελληνικής πολιτείας είναι στο εξής να φροντίσουν ώστε να μη συμβεί ποτέ ξανά παρόμοιο περιστατικό. <br /> <br /> Στην πολιτική «μετάφραση» της είδησης, τα πράγματα είναι σαφώς πιο σύνθετα. Ο «σουλτάνος» Ταγίπ Ερντογάν λέγεται από αρκετούς ότι αποφάσισε να δείξει τη... «μεγαθυμία» του και να δώσει το σουλτανικό af (άφεση) στους δύο Έλληνες, επιλέγοντας μάλιστα την παραμονή της εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου για να το πράξει. <br /> <br /> Δεν γνωρίζω αν ο γειτονικός ηγέτης είναι τόσο γενναιόδωρος ή αν φιλοδοξεί να εφαρμόσει και στο τυπικό της νέας του διακυβέρνησης τις συνήθειες των Οθωμανών σουλτάνων. Γνωρίζω κάτι περισσότερο πεζό όμως. Ότι η διεθνής σκακιέρα αποτελεί διαχρονικά και σταθερά ένα πεδίο «δούναι και λαβείν». <br /> <br /> Η Τουρκία βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε εξαιρετικά δεινή οικονομική κατάσταση. Η αξία της λίρας κατρακυλά καθημερινά. Οι εξωτερικοί εμπορικοί δασμοί που επιβάλλονται αναμένεται να δημιουργήσουν πολύ σύντομα σοβαρό πρόβλημα. Η αλαζονεία του Ερντογάν μοιάζει να έχει οδηγήσει, στη δεδομένη συγκυρία, την Τουρκική Δημοκρατία στη γωνία των πολιτικών συσχετισμών, έχοντας τοποθετήσει απέναντί της όλες τις μεγάλες δυνάμεις. <br /> <br /> ΗΠΑ και Ευρωπαϊκή Ένωση υιοθετούν για πρώτη φορά ξεκάθαρη αντι-τουρκική στάση, ενώ η Ρωσία δεν είναι προφανώς διατεθειμένη να σπεύσει σε βοήθεια των Τούρκων για χάρη του Ερντογάν, διακινδυνεύοντας να τεθεί η ίδια σε ακόμη πιο περιθωριακή θέση από τους δυτικούς. Για το Ιράν δεν χρειάζεται να γίνει καν λόγος, όπως εύλογα αντιλαμβάνεται ο καθένας. <br /> <br /> Στο πλαίσιο λοιπόν αυτό, είναι σοβαρή η πιθανότητα η απελευθέρωση των δύο Ελλήνων να έλαβε χώρα ως απότοκο πολυεπίπεδων πιέσεων προς τους γείτονες. Παρ’ όλα αυτά, ακόμα και στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο κανόνας του «δούναι και λαβείν» στον οποίο προαναφερθήκαμε, δεν παύει να ισχύει. <br /> <br /> Κατά τους προσεχείς μήνες θα φανεί αν και ποια ανταλλάγματα παρεσχέθησαν ή θα παρασχεθούν και – κατ’ επέκταση – αν τα ανταλλάγματα αυτά είναι ικανά να λειτουργήσουν ως εφαλτήριο αλλαγής της ισορροπίας δυνάμεων στην περιοχή μας.<br /> <br /> <a href="https://www.huffingtonpost.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Άμεση ανάλυση: Η Απελευθέρωση των Ελλήνων στρατιωτικών - Κρίσιμα ερωτήματα

Γιώργος Θεοδωρίδης*  Σε σχεδόν ανύποπτο χρόνο οι δύο Έλληνες στρατιωτικοί που εδώ και πέντε μήνες κρατούνταν χωρίς δίκη στις τουρκικές ...

Διαβάστε την συνέχεια

To momentum της απελευθέρωσης των Ελλήνων αξιωματικών και ο Λαβρόφ στην Άγκυρα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj9XZhyYctJuG_YC6q-0Ntnm-rDWnvO1uc8LkmpuKmSBkkeTJmslH7qwBHOVxK0j99fYG0R2hFjN6QLZvaZ-7TV0Svb8js4pgTnu-y6tajjgTsy3ZSb12X9SIwSarQ4feB5ctOLVhC8A18/s1600/Mevlut+Cavusoglu+-Sergei+Lavrov.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="399" data-original-width="630" height="404" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj9XZhyYctJuG_YC6q-0Ntnm-rDWnvO1uc8LkmpuKmSBkkeTJmslH7qwBHOVxK0j99fYG0R2hFjN6QLZvaZ-7TV0Svb8js4pgTnu-y6tajjgTsy3ZSb12X9SIwSarQ4feB5ctOLVhC8A18/s640/Mevlut+Cavusoglu+-Sergei+Lavrov.jpg" width="640" /></a></div> <div> <i>    ADEM ALTAN via Getty Images</i></div> <div> <i><br /></i></div> Αλέξανδρος Θ. Δρίβας*<br /> Ο τακτικισμός του Ερντογάν είναι συνηθισμένος. Οφείλουμε να του πιστώσουμε πως παριστάνει πολύ καλά τον απρόβλεπτο λήπτη αποφάσεων και με τον τακτικισμό που ακολουθεί, ανακατεύει καλά τα χαρτιά στην περίπλοκη γειτονιά μας. Τι πρέπει να προσέξουμε στην Ελλάδα; Γιατί η ανθρώπινη και πατριωτική χαρά μας για την επιστροφή των δύο Ελλήνων αξιωματικών πρέπει να διαχωριστεί από την πολιτική διάσταση αυτής της απελευθέρωσης; <br /> <br /> Ο απόηχος της απελευθέρωσης των δύο Ελλήνων αξιωματικών έχει ήδη ξεκινήσει να παράγει πολιτικά γεγονότα. Ο Ερντογάν ανακοίνωσε διπλασιασμό (τουλάχιστον) δασμών σε κάποια αμερικανικά προϊόντα. Η απελευθέρωση των δύο Ελλήνων αξιωματικών που κρατούνταν παρανόμως εδώ και πάνω από 5 μήνες, αποτελεί ένα γεγονός που οφείλεται στην πίεση των ΗΠΑ για τον δικό τους κρατούμενο, τον Άντριου Μπράνσον. Οι κυρώσεις των ΗΠΑ εναντίον της Τουρκίας είναι τόσο έντονες που αν συνεχιστούν για ένα μικρό ακόμη διάστημα, η τουρκική οικονομία θα πάει στα Τάρταρα. Μην ξεχνάμε πως ο Ταγίπ Ερντογάν παίζει πάντα σε διπλό ταμπλό: Στο εξωτερικό και στο εσωτερικό. <br /> <br /> Μια «αναδίπλωση» μπροστά στις ΗΠΑ, θα τον καθιστούσε υπόλογο τόσο στο 50% του λαού που τον έχει θρέψει με αντιμερικανισμό, όσο και στο ΜΗΡ. Ο Ταγίπ Ερντογάν εύκολα θα έδινε τον Άντριου Μπράνσον στις ΗΠΑ αν δεν είχε αυτοπαγιδευτεί σε μεγαλόστομες εκφράσεις και σε ακροσφαλείς πολιτικές. Για να έχει και την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο (συνήθης πρακτική του Ερντογάν) προσπαθεί να ξεγελάσει τις αγορές, προοικονομώντας πως ο Άντριου Μπράνσον θα αποφυλακιστεί, ενώ στο εσωτερικό του λέει το ακριβώς το αντίθετο και απορίπτει τα αιτήματα των ΗΠΑ για αποφυλάκιση του πάστορα. <br /> <br /> Η Ελλάδα είχε την τιμητική της στην Τουρκία αυτές τις μέρες. Μια μέρα πριν την απελευθέρωση των δύο Ελλήνων αξιωματικών, ο Τσαβούσογλου, μέσες – άκρες, ανέφερε πως η Ελλάδα είναι υπαίτια για όλα! Αυτή τη στιγμή όμως, ο Ερντογάν θεωρεί πως η κόντρα μεταξύ ΗΠΑ και Τουρκίας, του δίνει πολύ μεγαλύτερο έρεισμα στο εσωτερικό αλλά και στο εγγύς εξωτερικό (Ρωσία και Ιράν) δείχνοντας ότι «τα βάζει με την υπερδύναμη». Με άλλα λόγια, ο Ερντογάν θυμίζει στο λαό πως η Οθωμανική Αυτοκρατορία της οποίας είναι λάτρης, έκανε «χάρες» στους «ραγιάδες» τη μέρα της Παναγίας. Μια άλλη διάσταση που πρέπει να προσέξουμε, είναι η εξής: Η απελευθέρωση των δύο Ελλήνων αξιωματικών, αποτελεί ένα –χυδαϊστί- κάζο του Ερντογάν στον Τραμπ, δείχνοντας οτι η ...ελληνική διπλωματία είναι πιο αποτελεσματική από την αμερικανική. <br /> <br /> Πολιτικά γεγονότα σαν την απελευθέρωση των αξιωματικών, έχουν πάντα πολλούς λόγους για τους οποίους προκαλούνται. Η επίσκεψη του Λαβρόφ στην Άγκυρα, δεν είναι καθόλου τυχαία και αφορά το ελληνικό ζήτημα. Να θυμηθούμε πως λίγους μήνες πριν, η Ελλάδα ζήτησε από τη Ρωσία να ασκήσει πίεση στην Τουρκία ώστε να απελευθερωθούν οι Έλληνες αξιωματικοί. Μπορεί οι ελληνορωσικές σχέσεις αυτή τη στιγμή να βρίσκονται σε πολύ κακό momentum, ωστόσο η Τουρκία και η Ρωσία, φέρονται πολύ έξυπνα. Δείχνουν στο ΝΑΤΟ ότι ο δίαυλος επικοινωνίας μεταξύ τους είναι πολύ πιο αποδοτικός από αυτόν που έχει η Τουρκία με το ΝΑΤΟ. Όλα αυτά, είναι μηνύματα προς τις ΗΠΑ. <br /> <br /> Αυτό που πρέπει να προσέξουμε είναι λοιπόν το εξής: Η Ελλάδα και η Κύπρος, έχουν αναβαθμιστεί ιδαίτερα για τις ΗΠΑ. Η Τουρκία (ίσως και με το πράσινο φως της Μόσχας) προσπαθεί να «σπάσει» τη στρατηγική συνεννόηση των ΗΠΑ με την Ελλάδα. Η Ρωσία και η Τουρκία «κλείνουν το μάτι» στην Ελλάδα και οφείλουμε να είμαστε έτοιμοι να διαχειριστούμε διλήμματα που μπορούν να προκύψουν αναφορικά με το πλευρό στο οποίο πρέπει να σταθούμε. Όπως βλέπουμε από αυτά που διαρρέουν από την Τουρκία, η Κύπροςυποστηρίζεται πιο πολύ από ποτέ από τις ΗΠΑ οι οποίες έχουν ενεργειακά συμφέροντα στη Μεγαλόνησο. Το δίλημμα είναι επομένως, εικονικό και άνευ ουσίας για αυτήν την στιγμή. Η Ελλάδα και η Κύπρος χρειάζονται συμμαχίες που θα τους εξασφαλίζουν ύδατα και ναυσιπλοϊα. Το ότι η Τουρκία για τους δικούς της λόγους, απελευθέρωσε δύο παρανόμως κρατουμένους, δεν πρέπει να αντιμετωπιστεί όπως κάποτε αντιμετωπίστηκε αφελώς «η διπλωματία των σεισμών». Δεν υπάρχει κάποια τουρκική «χάρη». Υπάρχει μια απόδειξη ότι η Τουρκία έχει αρχίσει να εγκλωβίζεται, κάτι που φάνηκε και από τις δηλώσεις του Λαβρόφ ο οποίος μίλησε για νέες εμπορικές συμφωνίες με την Τουρκία. Ας είμαστε ρεαλιστές: Αν συνεχιστεί για ένα μήνα ακόμη το μπράζ κυρώσεων των ΗΠΑ εναντίον της Τουρκίας, η Ρωσία δε θα μπορεί να στηρίξει δανειοδοτικά μια Τουρκία που θα είναι στην πόρτα του ΔΝΤ... <br /> <br /> ΥΓ: Ο γράφων εύχεται να μην υπάρχει κάποια συνεννόηση μεταξύ Ερντογάν και του Έλληνα πρωθυπουργού που θα αφορά είτε το μέλλον των 8 αξιωματικών είτε...τον ψευδομουφτή και τη Θράκη.<br /> <div> <br /> <b><i>* Διεθνολόγος, Μέλος ΑΗΕΡΑ Σόλων HJ04, μέλος Ομάδας Θαλάσσιας Στρατηγικής στο ΕΛΙΣΜΕ, Συντονιστής του Τομέα Ευρασίας & Νοτιοανατολικής Ευρώπης – Ινστιτούτο Διεθνών Σχέσεων </i></b></div> <div> <b><i><br /> </i></b><a href="https://www.huffingtonpost.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

To momentum της απελευθέρωσης των Ελλήνων αξιωματικών και ο Λαβρόφ στην Άγκυρα

    ADEM ALTAN via Getty Images Αλέξανδρος Θ. Δρίβας* Ο τακτικισμός του Ερντογάν είναι συνηθισμένος. Οφείλουμε να του πιστώσουμε πως ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα πυρά των Τούρκων αλιέων με την Τουρκία ως… Δούρειο Ίππο της Κίνας στο ΝΑΤΟ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhB3xFjWCXpp4BFWyFqrFwK7E7buIJl1SykcsuC2G7t2hGhkrALT0RQvbrSmJnx-hmHDAWqU5DJoGycRo9mxALSsnbz_T2DcHRy5CzIJG2Rk6R6Ck2nFWJie4fup0EUtFIcC1HLRHf4_JE/s1600/epithesi-tourkwn-se-ellina-psara-sti-samothraki.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="777" height="328" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhB3xFjWCXpp4BFWyFqrFwK7E7buIJl1SykcsuC2G7t2hGhkrALT0RQvbrSmJnx-hmHDAWqU5DJoGycRo9mxALSsnbz_T2DcHRy5CzIJG2Rk6R6Ck2nFWJie4fup0EUtFIcC1HLRHf4_JE/s640/epithesi-tourkwn-se-ellina-psara-sti-samothraki.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Ήταν το 2016 όταν σε άρθρο στο DP εκφράσθηκε, για πρώτη ίσως φορά σε ΜΜΕ, η άποψη ότι τα γεωπολιτικά παίγνια στην Ανατολική Μεσόγειο και στη Νότια Σινική θάλασσα μοιάζουν μεταξύ τους, με πρωταγωνιστές την Τουρκία και την Κίνα αντίστοιχα, με την πρώτη να αντιγράφει την πολιτική της δεύτερης… <br /> <br /> Γράφει ο <b>Δρ. Σωτήρης Ν. Καμενόπουλος </b><br /> <br /> Στη Νότια Σινική θάλασσα η Κίνα διεκδικεί τα νησιά Paracel, Spartly, Senkaku και τον ύφαλο Scarborough. (Ένα γεωπολιτικό επεισόδιο το 2010 μεταξύ ενός κινεζικού αλιευτικού σκάφους και της γιαπωνέζικης ακτοφυλακής στα νησιά Senkaku ήταν η αφορμή να μάθει όλος ο κόσμος τη σημασία των σπάνιων γαιών: αυτός είναι και ο λόγος που παρακολουθώ διαρκώς και στενά τις γεωπολιτικές εξελίξεις στη συγκεκριμένη περιοχή από το 2010). Αντιστοίχως, στο Αιγαίο η Τουρκία διεκδικεί όλα τα νησιά, ακόμη και την Κρήτη! <br /> <br /> Πιο συγκεκριμένα, αν κοιτάξει κανείς προσεκτικά επτά (7) συγκεκριμένες μεταβλητές τότε διαπιστώνει ότι η Τουρκία συμπεριφέρεται στην Ανατολική Μεσόγειο όπως συμπεριφέρεται η Κίνα στη Νότια Σινική θάλασσα. <br /> <br /> Συνεπώς, εάν η συμπεριφορά της Κίνας στη Νότια Σινική θάλασσα θεωρείται καταδικαστέα από τα εμπλεκόμενα μέρη (stakeholders) τότε αυτομάτως θα πρέπει να θεωρηθεί καταδικαστέα και η στάση της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο. <br /> <br /> Μεταξύ των επτά (7) προαναφερόμενων μεταβλητών, παρότι τότε δεν είχε αναφερθεί, περιλαμβάνεται και η μεταβλητή των διαρκών παρενοχλήσεων αλιευτικών σκαφών παρακείμενων χωρών στις οποίες προβαίνει η Κίνα στη Νότια Σινική θάλασσα. Πιο συγκεκριμένα, εδώ και αρκετά χρόνια η Κίνα χρησιμοποιεί τον μεγάλο αλιευτικό της στόλο ως ναυτική παραστρατιωτική οργάνωση (maritime militia). <br /> <br /> H Κίνα εκπαιδεύει τους ψαράδες της ώστε να εισβάλλουν στα χωρικά ύδατα άλλων χωρών και να παρενοχλούν τα αλιευτικά άλλων χωρών και να επιβάλλουν με αυτόν τον τρόπο τις διεκδικήσεις της. Ορισμένες φορές τα κινεζικά αλιευτικά επιτίθενται στα αλιευτικά άλλων χωρών, όπως πχ. στην περίπτωση των βιετναμέζικων αλιευτικών. <br /> <br /> Όλα τα παραπάνω, βάσει στρατηγικής, δημοσιεύθηκαν με τον πλέον επίσημο ακαδημαϊκό τρόπο μέσω της έκδοσης επιστημονικού βιβλίου από σημαντικό ισραηλινό οργανισμό. Ο λόγος που έγινε αυτό ήταν ώστε να «νομιμοποιηθεί» επισήμως στα διεθνή ακαδημαϊκά φόρα η συγκεκριμένη άποψη για τη συμπεριφορά της Τουρκίας μέσω του θεσμού ενός ισχυρότατου παίκτη της περιοχής μας: του Ισραήλ. <br /> <br /> Τούρκοι αναλυτές δείχνουν ίσως ξεκάθαρα τον παράλληλο δρόμο μεταξύ της Τουρκικής και της Κινεζικής πολιτικής,. Να έχουν «εκπαιδευθεί» άραγε Τούρκοι αξιωματούχοι από αντίστοιχους Κινέζους αξιωματούχους σε αυτές τις τακτικές – συμπεριφορές; Να υποθέσουμε ότι είναι πιθανό με βάση την πρόσφατη εμπειρία; Και μόνο η παρατήρηση αρκεί ίσως… <br /> <br /> Οι Κινέζοι μετά την ήττα που υπέστησαν στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης (Φιλιππίνες εναντίον Κίνας) θέλουν να δημιουργήσουν διεθνές προηγούμενο σύμφωνα με το οποίο η απόφαση για τη διανομή πόρων στη θάλασσα δεν θα διέπεται αναγκαστικά από το διεθνές δίκαιο. <br /> <br /> Εύλογα κάποιος θα ρωτούσε: αν η διανομή των θαλάσσιων πόρων δεν διέπεται από το Διεθνές Δίκαιο τότε από τί θα διέπεται; Από το νόμο της ζούγκλας; Σε αυτή την προσπάθεια λοιπόν οι Κινέζοι ίσως βρήκαν πρόθυμο σύμμαχο και μιμητή, μία κατά τα άλλα, χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ: την Τουρκία. <br /> <br /> Έχει άραγε καταστεί η Τουρκία ο Δούρειος Ίππος της Κίνας στο ΝΑΤΟ; Εάν υποτεθεί ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες διά της διπλωματίας τους και του Ναυτικού φροντίζουν να καταγγέλλουν έμπρακτα την παράνομη με βάση το διεθνές δίκαιο συμπεριφορά της Κίνας, λογικά πρέπει να αντιλαμβάνονται το ακόλουθο… <br /> <br /> Εάν δεν προβούν σε παρόμοιες κινήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο, όχι μόνο κινδυνεύουν να κατηγορηθούν για δυο μέτρα και δυο σταθμά, το οποίο εν πολλοίς είναι αδιάφορο επί της ουσίας, αλλά να νομιμοποιήσουν εμμέσως όσα οι ίδιες αποκαλούν κινεζικές αυθαιρεσίες. Πρόκειται για ευαίσθητο διπλωματικό και όχι μόνο θέμα, το οποίο όμως υάρχουν ενδείξεις ότι οι ΗΠΑ το αντιλαμβάνονται πλέον… <br /> <br /> ΥΓ. Εάν το άρθρο του 2016 γραφόταν σήμερα, ίσως συμπεριλαμβανόταν μία ακόμη, όγδοη, κοινή μεταβλητή στα δύο παίγνια μεταξύ Ανατολικής Μεσογείου και Νότιας Σινικής θάλασσας: τη μεταβλητή των οικονομικών δασμών που επέβαλλαν πρόσφατα οι ΗΠΑ τόσο στην Κίνα όσο και στην Τουρκία.<br /> <br /> <a href="https://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Τα πυρά των Τούρκων αλιέων με την Τουρκία ως… Δούρειο Ίππο της Κίνας στο ΝΑΤΟ

Ήταν το 2016 όταν σε άρθρο στο DP εκφράσθηκε, για πρώτη ίσως φορά σε ΜΜΕ, η άποψη ότι τα γεωπολιτικά παίγνια στην Ανατολική Μεσόγειο και ...

Διαβάστε την συνέχεια