Ώρα η Τουρκία του Ερντογάν να εκδιωχθεί από το ΝΑΤΟ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjSPoVpzO1bIA_RMLc_eJWTLfAdHA_DpVB2XjTmaVoOIZjdBaeKJecFp4z_v8Rz3ChTLhbmL70QohJNMN2_ffMj4ETO8taBdsxgswKpnutN8NIu93Ga61XKROjtkO1MCYXncjTWG3k6Itw/s1600/erdogan3.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjSPoVpzO1bIA_RMLc_eJWTLfAdHA_DpVB2XjTmaVoOIZjdBaeKJecFp4z_v8Rz3ChTLhbmL70QohJNMN2_ffMj4ETO8taBdsxgswKpnutN8NIu93Ga61XKROjtkO1MCYXncjTWG3k6Itw/s1600/erdogan3.jpg" /></a></div> <br /> <b><a href="http://www.huffingtonpost.gr/stanley_weiss/" rel="author"><span class="name fn">Stanley Weiss</span></a></b> <br /> Αποτελούσε πάντα ιστορικό παράδοξο το ότι ένας από τους Αμερικανούς διπλωμάτες που ενεπλάκησαν στην δημιουργία του ΝΑΤΟ ονομαζόταν Achilles (Αχιλλέας). Ως επικεφαλής του του Γραφείου Θεμάτων Δυτικής Ευρώπης του Στέιτ Ντιπάρτμεντ μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και αναπληρωτής αντιπρόεδρος του Βορειοατλαντικού Συμβουλίου, ο Theodore Achilles <a href="http://www.trumanlibrary.org/oralhist/achilles.htm">έπαιξε</a> βασικό ρόλο στη διαμόρφωση της συνθήκης που σχεδιάστηκε για να αποτρέψει μια επεκτατική Σοβιετική Ένωση από το να προβεί σε μια ένοπλη επίθεση εναντίον της Δυτικής Ευρώπης. Με 11 ευρωπαϊκές χώρες να ακολουθούν τις ΗΠΑ ως ιδρυτικά μέλη το 1949, η συμμαχία σύντομα διευρύνθηκε για να συμπεριλάβει άλλα δύο μέλη - την Ελλάδα και την Τουρκία- το 1952 και σήμερα περιλαμβάνει 28 μέλη. <br /> <br /> Το ότι το ΝΑΤΟ δεν έχει επίσημο μηχανισμό για την απομάκρυνση ενός μέλους για ανάρμοστη στάση, ή ακόμα και καθορισμό του τι σημαίνει «ανάρμοστη στάση» δείχνει το πόσο δύσκολο ήταν να φανταστεί κανείς ότι οποιοδήποτε μέλος του οργανισμού θα πρόδιδε τη Συμμαχία. Ωστόσο, περίπου τρεις δεκαετίες μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, τα μέλη του ΝΑΤΟ προβαίνουν στην ίδια δέσμευση, γνωστή ως Άρθρο 5, στην οποία προέβησαν και το 1949: Ότι μια επίθεση εναντίον οποιασδήποτε χώρας μέλους θα θεωρηθεί επίθεση εναντίον όλων των χωρών μελών, και θα προκαλέσει μια άμεση και αμοιβαία αντίδραση. Για περίπου 70 χρόνια, αυτός ο συνδυασμός παραγόντων ήταν η πιθανή Αχίλλειος Πτέρνα του ΝΑΤΟ: Το ότι μια ημέρα, τα μέλη του θα καλούνταν να υπερασπιστούν τις ενέργειες ενός αναξιόπιστου μέλους, που δεν μοιράζεται τις αξίες της Συμμαχίας και που η συμπεριφορά του θέτει τους «συμμάχους» του σε κίνδυνο, ενώ δημιουργεί ένα εφιαλτικό σενάριο για τον παγκόσμια τάξη. <br /> <br /> Μετά από 67 χρόνια, αυτή η ημέρα έχει φτάσει: Η Τουρκία, που για μισό αιώνα ήταν σταθερός σύμμαχος στη Μέση Ανατολή, αποδεικνύοντας παράλληλα ότι μια χώρα με μουσουλμανική πλειονότητα μπορεί να είναι επίσης κοσμική και δημοκρατική, έχει απομακρυνθεί τόσο πολύ από τους συμμάχους της στο ΝΑΤΟ, που <a href="http://www.huffingtonpost.com/david-l-phillips/research-paper-isis-turke_b_6128950.html">αναγνωρίζεται ευρέως</a> ότι υποστηρίζει με θράσος το Ισλαμικό Κράτος στη Συρία στον πόλεμό του εναντίον της Δύσης. Από τότε που ο ισλαμιστής ηγέτης Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ανέβηκε στην εξουσία το 2003, η Τουρκία πραγματοποιεί μια απότομη απολυταρχική στροφή, <a href="http://www.theguardian.com/world/2015/nov/24/vladimir-putin-turkey-isis-terrorists-warplane-analysis">υποστηρίζοντας</a> ισλαμιστές τρομοκράτες κάθε είδους και αρχίζοντας συγκρούσεις τις οποίες δεν μπορεί να τελειώσει στην περιοχή - περιλαμβανομένου ενός κλιμακούμενου πολέμου με 25 εκατ. Κούρδους που αντιτίθενται στο ISIS, και έναν ψυχρό πόλεμο που γίνεται θερμός με τη Ρωσία, αεροσκάφος της οποίας <a href="http://www.bbc.com/news/world-middle-east-34912581">κατέρριψε</a> τον Νοέμβριο. Με αυτές τις συγκρούσεις να φτάνουν στο εσωτερικό της χώρας- καθώς βόμβες εκρήγνυνται στις πόλεις της, και με εχθρούς στα σύνορά της- οι ηγέτες της Τουρκίας ζητούν υποστήριξη άνευ όρων από το ΝΑΤΟ, με τον Τούρκο πρωθυπουργό, Αχμέτ Νταβούτογλου, <a href="http://www.reuters.com/article/us-turkey-security-idUSKCN0VT0S1">να δηλώνει</a> το Σάββατο ότι αναμένει «τους συμμάχους μας στις ΗΠΑ να στηρίξουν την Τουρκία χωρίς "αν" και "αλλά"». <br /> <br /> Πολύ λίγο, πολύ αργά. Το ΝΑΤΟ δεν θα έπρεπε να σπεύσει να υπερασπιστεί την Τουρκία- αντ'αυτού, θα έπρεπε να κινήσει άμεσα διαδικασίες για να διαπιστωθεί εάν η μακρά (και όλο και πιο μεγάλη) λίστα τουρκικών παραβάσεων σε βάρος της Δύσης, περιλαμβανομένης της στήριξης στους ισλαμιστές τρομοκράτες, έχουν βάση. Εάν έχουν - και σίγουρα έχουν- το ανώτερο όργανο λήψης αποφάσεων της Συμμαχίας, το Βορειοατλαντικό Συμβούλιο, θα έπρεπε να βγάλει την Τουρκία από το ΝΑΤΟ, πριν η φιλοπόλεμη στάση της και η συνεχιζόμενη επιθετικότητά της σύρει τη διεθνή κοινότητα στον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο. <br /> <br /> Πρόκειται για μια ενέργεια που έχει καθυστερήσει πολύ. <a href="http://www.huffingtonpost.com/stanley-weiss/erdogan-turkey-egypt_b_961663.html">Όπως υποστήριζα</a> πριν από πέντε χρόνια, «ο Ερντογάν, ο οποίος είναι σκληροπυρηνικός ισλαμιστής, ο οποίος κάποτε είπε ότι "τα τεμένη είναι οι στρατώνες μας, οι θόλοι τα κράνη μας, οι μιναρέδες οι ξιφολόγχες μας και οι πιστοί οι στρατιώτες μας"- φαίνεται να βλέπει τον εαυτό του ως τον ισλαμιστή ηγέτη του μουσουλμανικού κόσμου μετά την Αραβική Άνοιξη». <a href="http://www.nytimes.com/2015/11/11/opinion/turkeys-authoritarian-drift-election-erdogan.html?_r=0">Πέρασε τα τελευταία 13 χρόνια</a> διαλύοντας κάθε μέρος της τουρκικής κοινωνίας που την καθιστούσε κοσμική και δημοκρατική, αλλάζοντας τη χώρα, όπως η Καρολάιν Γκλικ του Center for Security Policy <a href="http://www.jpost.com/Opinion/Columnists/Our-world-Who-lost-Turkey">έγραψε</a> κάποια στιγμή, «σε ένα υβρίδιο απολυταρχίας τύπου Πούτιν και ιρανικής θεοκρατίας». Το περασμένο φθινόπωρο, έφτασε στο σημείο να <a href="http://www.theguardian.com/world/2016/jan/01/turkish-president-recep-tayyip-erdogan-hitlers-germany-example-effective-government">επικροτήσει</a> τις εκτελεστικές εξουσίες που είχαν δοθεί κάποτε στον Αδόλφο Χίτλερ. <br /> <br /> Υπό την ηγεσία του Ερντογάν, η σύμμαχός μας στο ΝΑΤΟ έχει <a href="http://www.cjr.org/first_person/with_turkey_the_shame_game_isnt_enough.php">συλλάβει</a> περισσότερους δημοσιογράφους από την Κίνα, <a href="http://www.theguardian.com/commentisfree/2012/jun/10/turkey-free-speech-erdogan-crackdown">φυλακίσει</a> χιλιάδες φοιτητές για το έγκλημα της ελευθερίας του λόγου, και <a href="http://www.nytimes.com/2014/12/17/world/europe/turkeys-religious-schools-rise-as-erdogan-exerts-sway.html">αντικαταστήσει</a> κοσμικά σχολεία με μεντρεσέδες που επικεντρώνονται στο Ισλάμ. Έχει δημόσια <a href="http://edition.cnn.com/2014/08/06/world/meast/mideast-hamas-support/">εκφράσει τη στήριξή του</a> στη Χαμάς και τη Μουσουλμανική Αδελφότητα, <a href="http://www.nytimes.com/2015/01/16/world/middleeast/netanyahu-charlie-hebdo-rally-appearance-prompts-turkey-dispute.html">κατηγορώντας παράλληλα</a> το για χρόνια συμμαχικό κράτος του Ισραήλ για «εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας», <a href="http://www.haaretz.com/israel-news/idf-seizes-boat-carrying-weapons-from-turkey-to-gaza-1.349335">έχει παραβιάσει</a> απαγόρευση εφοδιασμού της Γάζας με όπλα, <a href="http://www.defenseone.com/ideas/2016/02/turkey-china-air-defense-missile/125648/">αγοράσει</a> σύστημα αεράμυνας (και σχεδόν και πυραύλους) από τους Κινέζους, κατά παράβαση των κανόνων του ΝΑΤΟ, και <a href="http://www.wsj.com/articles/our-non-ally-in-ankara-1410561462">αρνηθεί</a> στην Αμερική τη χρήση αεροπορικής βάσης του για αεροπορικά πλήγματα κατά τον Πόλεμο στο Ιράκ και μετά εναντίον ισλαμιστών τρομοκρατών στη Συρία. Καθώς οι σύμμαχοι της Δύσης πολεμούσαν εναντίον μαχητών του Ισλαμικού Κράτους στο Κομπάνι στη δυτική Συρία πριν από δύο χρόνια, τα τουρκικά άρματα μάχης κάθονταν σιωπηλά απέναντι στα σύνορα. <br /> <br /> Στην πραγματικότητα, υπάρχουν ισχυρά στοιχεία (που <a href="http://www.huffingtonpost.com/david-l-phillips/research-paper-isis-turke_b_6128950.html">έχει συλλέξει</a> το Columbia University) ότι η Τουρκία «σιωπηρά ανεφοδιάζει με καύσιμα την πολεμική μηχανή του ISIS». Υπάρχουν στοιχεία που δείχνουν, όπως το έθεσε πρόσφατα το <a href="http://m.journal-neo.org/2015/11/27/the-west-wants-turkey-out/">Near East Οutlook</a>, ότι η Τουρκία επιτρέπει σε «τζιχαντιστές από όλο τον κόσμο να φτάσουν στη Συρία περνώντας από την επικράτειά της», ότι η Τουρκία, όπως γράφει ο δημοσιογράφος <a href="http://nationalinterest.org/blog/the-skeptics/it-time-expel-turkey-nato-14518">Τεντ Γκέιλεν Κάρπεντερ</a>, «έχει επιτρέψει στο ISIS να περνά πετρέλαιο από τη βόρεια Συρία στην Τουρκία για πώληση στη διεθνή αγορά», ότι ο γιος του Ερντογάν έχει συνεργαστεί με το ISIS για την <a href="http://www.thedailybeast.com/articles/2014/09/08/is-nato-ally-turkey-tacitly-fueling-the-isis-war-machine.html">πώληση αυτού του πετρελαίου</a>, το οποίο είναι το «αίμα στις φλέβες του Ισλαμικού Κράτους» και ότι <a href="http://www.theguardian.com/commentisfree/2015/nov/18/turkey-cut-islamic-state-supply-lines-erdogan-isis">επιτρέπεται </a>σε βυτιοφόρα να περνούν ελεύθερα από την Τουρκία για να φτάσουν στους μαχητές του ISIS. Υπάρχουν επίσης «στοιχεία για πιο άμεση στήριξη», <a href="http://www.cato.org/publications/commentary/turkey-downs-russian-plane-joins-islamic-state-us-should-drop-new-ottoman">όπως το θέτει το Forbes</a>, «παρέχοντας εξοπλισμό, διαβατήρια, εκπαίδευση, ιατρική περίθαλψη, και ίσως και παραπάνω, σε ισλαμιστές εξτρεμιστές» και ότι η κυβέρνηση του Ερντογάν, σύμφωνα με Αμερικανό πρώην πρέσβη, <a href="http://www.telegraph.co.uk/news/worldnews/europe/turkey/11093478/Turkish-government-co-operated-with-al-Qaeda-in-Syria-says-former-US-ambassador.html">συνεργάστηκαν</a> ευθέως με το παρακλάδι της αλ Κάιντα στη Συρία, το Μέτωπο αλ Νόσρα. <br /> <br /> Όσο η Άγκυρα προσποιείται ότι προβαίνει σε στρατιωτική δράση κατά του ISIS, με την εμμονική στάση της απέναντι στους Κούρδους, έχει προβεί σε <a href="http://www.wsj.com/articles/turkeys-shelling-of-kurds-in-syria-will-continue-erdogan-says-1455725107">ανηλεείς βομβαρδισμούς</a> πυροβολικού εναντίον του YPG (τις συριακές κουρδικές Μονάδες Προστασίας του Λαού) που τρέπουν σε φυγή τις δυνάμεις του ISIS στη βόρεια Συρία. Οι Κούρδοι είναι η <a href="http://www.bbc.com/news/world-middle-east-29702440">μεγαλύτερη εθνοτική ομάδα</a> στον κόσμο χωρίς πατρίδα- 25 εκατ. σουνίτες μουσουλμάνοι που ζουν εκεί όπου συνορεύουν η Συρία, το Ιράκ, το Ιράν και η Τουρκία. Η Τουρκία <a href="http://www.bbc.com/news/world-europe-20971100">διεξάγει </a>έναν αιματηρό, τριακονταετή εμφύλιο πόλεμο εναντίον των 14 εκατ. Κούρδων της - γνωστών ως το Κουρδικό Εργατικό Κόμμα, ΡΚΚ- που έχει κοστίσει τη ζωή σε πάνω από 40.000 ανθρώπους. Η τελευταία ειρηνευτική διαδικασία <a href="http://www.economist.com/news/europe/21688927-campaign-against-pkk-turns-countrys-south-east-war-zone-widening-conflict">κατέρρευσε</a> όταν η Τουρκία στοχοποίησε εκ νέου το ΡΚΚ βυθίζοντας το νοτιοανατολικό κομμάτι της χώρας ξανά σε πόλεμο, προβληματίζοντας όλο και περισσότερο τον Ερντογάν ότι οι Κούρδοι της Συρίας και της Τουρκίας θα ενώσουν τις δυνάμεις τους, απέναντι από τα τουρκικά σύνορα. <br /> <br /> Οι Κούρδοι, όπως και οι Τούρκοι, συχνά εξετάζονται μέσα από το πρίσμα του ποιοι ήταν κάποτε και όχι του ποιοι είναι τώρα. Το 1997, η Τουρκία <a href="https://www.lawfareblog.com/case-delisting-pkk-foreign-terrorist-organization">έπεισε </a>τις ΗΠΑ να βάλουν το ΡΚΚ στη λίστα τρομοκρατικών οργανώσεων, και ο Ερντογάν ισχυρίζεται ότι οι Κούρδοι της Συρίας είναι κατ'επέκταση και αυτοί ένοχοι. Αλλά στην πραγματικότητα, το YPG έχει συνεργαστεί τόσο στενά με τις ΗΠΑ εναντίον των ισλαμιστών τρομοκρατών, που η Washington Post <a href="https://www.washingtonpost.com/news/checkpoint/wp/2016/02/02/inside-the-kurdish-fighting-forces-the-u-s-s-proxy-ground-troops-in-the-war-against-isis/">αναφέρθηκε</a> πρόσφατα σε αυτούς ως «δυνάμεις που εκπροσωπούν τις ΗΠΑ». Οι Κούρδοι- είτε βρίσκονται στη Συρία, το Ιράκ ή την Τουρκία- είναι, από κάθε άποψη, οι πιο σκληροτράχηλοι και θαρραλέοι μαχητές επί του πεδίου στον πόλεμο κατά του Ισλαμικού Κράτους, τόσο στο Ιράκ όσο και στη Συρία. Επίσης, αποτελούν μια δυνατή εναλλακτική απέναντι στο, Αποκαλυπτικών χαρακτηριστικών, όραμα των ισλαμιστών τζιχαντιστών, ενσαρκώνοντας αυτό που έχει περιγραφεί ως «ένα επίπεδο ισότητας φύλων, έναν σεβασμό προς την κοσμικότητα και τις μειονότητες, και μια μοντέρνα, μετριοπαθή και οικουμενική αντίληψη για το Ισλάμ, που είναι, το λιγότερο, σπάνια στην περιοχή». <br /> <br /> Η τουρκική κυβέρνηση έχει προσπαθήσει να <a href="http://www.reuters.com/article/turkey-blast-ankara-idUSKCN0VR0J3">αποδώσει την ευθύνη</a> για τις πρόσφατες βομβιστικές επιθέσεις στην Άγκυρα στο YPG, σε μια προσπάθεια να φέρει τις ΗΠΑ «απέναντι» στους Κούρδους. Ένας έξαλλος Ερντογάν καταφέρθηκε εναντίον της Δύσης,<b> </b><a href="http://edition.cnn.com/2016/02/10/middleeast/turkey-erdogan-criticizes-us/">κατηγορώντας</a><b> </b>τις ΗΠΑ ότι δημιουργούν μια «θάλασσα αίματος» στην περιοχή στηρίζοντας τους Κούρδους, και<b> <a href="http://news.yahoo.com/erdogan-calls-us-choose-between-turkey-syrian-kurds-145705967.html">έδωσε τελεσίγραφο</a>,</b> λέγοντας ότι έχει έρθει η ώρα η Αμερική να επιλέξει ανάμεσα στην Τουρκία και τους Κούρδους. <br /> <br /> Δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο: Έχει έρθει η ώρα οι ΗΠΑ να επιλέξουν τους Κούρδους αντί για την Τουρκία του Ερντογάν. <br /> <br /> Οι επικριτές υποστηρίζουν ότι οι Κούρδοι δεν θέλουν να πολεμήσουν το ISIS πέρα από τα σύνορά τους, αλλά πρακτικά αυτό δίνει μια ευκαιρία στις ΗΠΑ. Με αντάλλαγμα τον πόλεμο κατά του ISIS σε όλη την περιοχή, ο διεθνής συνασπισμός μπορεί να προσφέρει στους Κούρδους το δικό τους κράτος. Ένα κουρδικό κράτος θα εξελισσόταν σε έναν σημαντικό τοπικό σύμμαχο για τις ΗΠΑ και θα έπαιζε έναν ανεκτίμητο ρόλο στην κάλυψη του κενού ισχύος που έχει προκύψει στη Μέση Ανατολή. Με τη βοήθεια των ΗΠΑ, ένα κουρδικό κράτος θα βοηθούσε επίσης στη διαχείριση των Σύριων προσφύγων που έχουν κατακλύσει τα συστήματα μετανάστευσης σε Τουρκία και Ευρώπη. Μακροπρόθεσμα, θα αποτελούσε έναν πολύτιμο περιφερειακό εταίρο για τη σταθεροποίηση της περιοχής, και ένα ισχυρό παράδειγμα επιτυχημένης δημοκρατίας. Με άλλα λόγια, το Κουρδιστάν θα μπορούσε να παίξει τον ρόλο που έπαιζε κάποτε η Τουρκία. <br /> <br /> Έχει ειπωθεί πως η διαφορά μεταξύ του να είσαι ο Αχιλλέας και να είσαι σχεδόν ο Αχιλλέας είναι η διαφορά μεταξύ του να ζεις και να πεθαίνεις. Το ΝΑΤΟ μπορεί να συνεχίσει και χωρίς Αχίλλειο πτέρνα. Είναι ώρα να πετάξουμε την Τουρκία έξω για τα καλά. <br /> <br /> <a href="http://www.huffingtonpost.com/stanley-weiss/its-time-to-kick-erdogans_b_9300670.html?">Μετάφραση/ αναδημοσίευση από την αμερικανική έκδοση της HuffPost: It's Time to Kick Erdogan's Turkey Out of NATO</a><br /> <br /> πηγή

Ώρα η Τουρκία του Ερντογάν να εκδιωχθεί από το ΝΑΤΟ

Stanley Weiss Αποτελούσε πάντα ιστορικό παράδοξο το ότι ένας ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πώς στηρίζει τους τζιχαντιστές η Τουρκία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEivUpp6a6bUkHpeJcGauT_7CsQ_4-5E1R6fUOL3QbcFpWFQyj999nH6kSlW8gQmIAVE4PLdIO0K-sAJsj_TCOnOL0epiMY82CclX_SIfkvtFm78XUqg88c0wTK65An9UIffiKj1NrG7gTM/s1600/pws+stirizei+toy+tzixantistes+h+toyrkia.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="488" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEivUpp6a6bUkHpeJcGauT_7CsQ_4-5E1R6fUOL3QbcFpWFQyj999nH6kSlW8gQmIAVE4PLdIO0K-sAJsj_TCOnOL0epiMY82CclX_SIfkvtFm78XUqg88c0wTK65An9UIffiKj1NrG7gTM/s640/pws+stirizei+toy+tzixantistes+h+toyrkia.jpg" width="640" /></a></div> <span style="color: #222222; font-family: "bookman old style" , serif; font-size: 13pt;"><b><i>Τιερί Μεϊσάν</i></b></span><br /> <br /> Η Ρωσία κατέθεσε στα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ έκθεση πληροφοριών σχετικά με τις δραστηριότητες της Τουρκίας σε όφελος των τζιχαντιστών που δραστηριοποιούνται στη Συρία. Το έγγραφο αυτό περιέχει μια δεκάδα γεγονότα τα οποία, το καθένα χωριστά , παραβιάζουν ένα ή περισσότερα ψηφίσματα του Συμβουλίου.<br /> <br /> Η Ρωσία έθεσε το ζήτημα του μέλλοντος της Τουρκίας, υποβάλλοντας στο Συμβούλιο Ασφαλείας μια έκθεση πληροφοριών σχετικά με τις δραστηριότητες υποστήριξης της εν λόγω χώρας στους τζιχαντιστές. Το έγγραφο περιλαμβάνει μια δωδεκάδα αποκαλύψεις που αφορούν τις δραστηριότητες της MIT. Το πρόβλημα είναι ότι η κάθε μία από τις παραπάνω επιχειρήσεις παραπέμπει σε άλλες επιχειρήσεις, όπου οι ίδιοι παράγοντες συνεργάστηκαν με τις Ηνωμένες Πολιτείες ή τους συμμάχους τους κατά της Ρωσίας. Αυτές οι πληροφορίες προσθέτονται σε εκείνες τις ήδη διαθέσιμες για τους προσωπικούς δεσμούς του πρόεδρου Ερντογάν με τον τραπεζίτη της Αλ Κάιντα και για την υπόθαλψη από τον γιο του σχετικά με το κλεμμένο πετρέλαιο από το Ντάες/Daesh.<br /> <b><br /></b> <div style="text-align: center;"> <b>Δίκτυο Βολταίρος </b>| Δαμασκός (Συρία) |24 Φεβρουαρίου 2016</div> <div style="text-align: center;"> <a href="http://www.voltairenet.org/article190357.html">Español</a> <a href="http://www.voltairenet.org/article190363.html">English</a> <a href="http://www.voltairenet.org/article190350.html">français</a> <a href="http://www.voltairenet.org/article190356.html">italiano</a> <a href="http://www.voltairenet.org/article190364.html">Português</a> <a href="http://www.voltairenet.org/article190366.html">Deutsch</a> <a href="http://www.voltairenet.org/article190406.html">Nederlands</a> <a href="http://www.voltairenet.org/article190407.html">فارسى</a> <a href="http://www.voltairenet.org/article190416.html">русский</a> </div> <br /> <a href="https://www.blogger.com/null"></a>Η Ρωσία κατέθεσε στα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ έκθεση πληροφοριών σχετικά με τις δραστηριότητες της Τουρκίας σε όφελος των τζιχαντιστών που δραστηριοποιούνται στη Συρία. Το έγγραφο αυτό περιέχει μια δεκάδα γεγονότα τα οποία, το καθένα χωριστά , παραβιάζουν ένα ή περισσότερα ψηφίσματα του Συμβουλίου.<br /> <br /> Με τον τρόπο αυτό, η Ρωσία θέτει το Συμβούλιο ενώπιον των υπευθυνοτήτων του και, κατ 'επέκταση, διάφορες άλλες διακυβερνητικές οργανώσεις. Στο δίκαιο, το Συμβούλιο θα έπρεπε να ζητήσει τα σχετικά αποδεικτικά στοιχεία για αυτές τις κατηγορίες και να καλέσει τη Τουρκίας για εξηγήσεις. Σε περίπτωση που θα αποδειχθεί η ενοχή της Τουρκίας, θα έπρεπε να αποφασίσει τις κυρώσεις που θα έπρεπε να ληφθούν δυνάμει του κεφαλαίου VII του Χάρτη, δηλαδή, με τη χρήση βίας. Από την πλευρά τους, ο Οργανισμός της Συνθήκης του Βορείου Ατλαντικού και ο Οργανισμός της Ισλαμικής Συνεργασίας θα έπρεπε να αποκλείσουν από τις τάξεις τους αυτό το κράτος-παρίας, ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση θα έπρεπε να σταματήσει τις διαπραγματεύσεις προσχώρησης.<br /> <br /> Ωστόσο, μια προσεκτική ανάγνωση της ρωσικής έκθεσης των μυστικών υπηρεσιών δείχνει ότι τα ισχυριζόμενα γεγονότα μπορούν να ανοίξουν άλλους φακέλους και να ενοχοποιούνται άλλες δυνάμεις. Εντούτοις, είναι πιο πιθανό ότι δεν θα συζητηθεί δημόσια αυτή η έκθεση, αλλά ότι θα διαπραγματευτεί το μέλλον της Τουρκίας κεκλεισμένων των θυρών.<br /> <br /> <b>Το ζήτημα του Μαχντί Αλ-Χαρατί</b><br /> <br /> Γεννηθείς στη Λιβύη, το 1973, ο Μαχντί Αλ-Χαρατί (Mahdi al-Harati) μετανάστευσε στην Ιρλανδία όπου δημιούργησε μια οικογένεια.<br /> <br /> Τον Μάιο του 2001, βρίσκεται επί του Mahvi Μαρμαρά, ναυαρχίδα του "Στόλου της Ελευθερίας", που διοργανώθηκε από την τουρκική ΜΚΟ IHH για την παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας προς τη Γάζα. Τα πλοία καταλαμβάνονται πειρατικά στην ανοικτή θάλασσα από τον ισραηλινό στρατό, προκαλώντας διεθνές σκάνδαλο. Οι επιβάτες απάγονται από τη Τσαχάλ (IDF), κρατούνται στο Ισραήλ και τελικά απελευθερώνονται. Ο τότε πρωθυπουργός, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, πήγε στο νοσοκομείο για να παρηγορήσει τους τραυματίες ακτιβιστές. Το γραφείο του διανέμει μια φωτογραφία η οποία δείχνει έναν από τους τραυματίες ακτιβιστές να τον φιλήσει σαν να ήταν πατέρας του. Φέρεται να ήταν ένας Τουρκο-ιρλανδός, El Μεχδί Ελ Χαμίντ Ελ Χαμδί, στην πραγματικότητα, πρόκειται για τον Λίβυο-ιρλανδό Μαχντί Αλ-Χαρατί.<br /> <br /> <img src="https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEiLP3W8I4q6pAyPvbY14-Rxq-0xMjDc7Eni46kRGDqHjJa_CL6ITRu5v5caeWTZMCg_rpkV4J3d8JyXhfoN2Xu1nRKnOiPc7GSx-9oxn3EYDXksJe6RY1vCsezolsoaMuzAbK1Fnva-YQ0EIBWkbSDhVqNaDgrXEPDDT1ugw6_UyLAr9_PCbmDBZryUVE-Gh0g9Nvw=" /><br /> <br /> Τον Ιούλιο του 2011, μπήκαν κλέφτες στο σπίτι του στη Rathkeale (Ιρλανδία). Η σύντροφό του, Eftaima αλ-Najar, κάλεσε την αστυνομία και δήλωσε ότι οι κλέφτες πήραν πλούσια αιγυπτιακά και λιβυκά κοσμήματα και 200.000 ευρώ σε χαρτονομίσματα των 500. Σε τηλεφωνική επικοινωνία, ο Mahdi al-Harati επιβεβαίωσε στην αστυνομία ότι συνάντησε τις αρχές του Κατάρ, της Γαλλίας και των Ηνωμένων Πολιτειών και ότι έλαβε αυτό το ποσό από τη CIA για να βοηθήσει να ανατραπεί ο Μουαμάρ αλ-Καντάφι. Θα αναιρέσει αργότερα τη πρώτη του κατάθεση, όταν η λιβυκό αντίσταση θα αναλάβει την υπόθεση.<br /> <br /> Τον Ιούλιο-Αύγουστο 2011, διατάζει τη ταξιαρχία της Τρίπολης -της οποίας ο κουνιάδος του Hosam al-Najjair είναι επίσης μέλος-, μια μονάδα της Αλ Κάιντα που πλαισιώνεται από Γάλλους λεγεωνάριους, που επιφορτίστηκε από το ΝΑΤΟ να καταλάβει το ξενοδοχείο Rixos. <br /> <br /> Επίσημα, το ξενοδοχείο είναι το διεθνές κέντρο τύπου, αλλά η Συμμαχία είχε ενημερωθεί από τον Τούρκο κατασκευαστή του κτιρίου ότι περιέχει υπόγειο, προσβάσιμο απ’ έξω, όπου κατέφυγαν διάφορα μέλη της οικογένειας του Καντάφι και αξιωματούχοι της Τζαμαχιρίας. Για αρκετές ημέρες, πολέμησε με τους Γάλλους εναντίον των στρατιωτών του Khamis Καντάφι.<br /> <br /> Τον Σεπτέμβριο 2011, το ΝΑΤΟ τον διόριζει αναπληρωτή του Αμπντελχακίμ Belhaj, ιστορικού ηγέτη της Αλ Κάιντα που είχε γίνει «στρατιωτικός διοικητής της Τρίπολης». Παραιτείται στις 11 Οκτωβρίου επικαλούμενος μια διαφωνία με τον Belhaj.<br /> <br /> Ωστόσο, το Νοέμβριο του 2011, στο πλευρό του Αμπντελχακίμ Belhaj, διατάζει μια ομάδα 600 - 1500 τζιχαντιστών της Αλ Κάιντα στη Λιβύη -πρώην Libyan Islamic Fighting Group (LIFG)- οι οποίοι είναι εγγεγραμμένοι ως πρόσφυγες και μεταφέρονται δια θαλάσσης στην Τουρκία υπό την επίβλεψη του Ian Martin, πρώην γενικού γραμματέα της Fabian Society και της Διεθνούς Αμνηστίας, ενώ είχε γίνει ειδικός εκπρόσωπος του Μπαν Κι-μουν.<br /> <br /> Αφού έφτασαν στην Τουρκία, οι τζιχαντιστές μεταφέρονται με λεωφορείο, συνοδευόμενοι από το MIT (τη τουρκική μυστική υπηρεσία), στη Συρία. Εγκαταστάθηκαν στο Jabal al-Zouia όπου δημιουργούν για λογαριασμό της Γαλλίας, τον Ελεύθερο Συριακό Στρατό (ΕΣΣ). Για σχεδόν δύο μήνες, οι Αμπντελχακίμ Belhaj και Μαχντί Αλ-Χαρατί δέχονται όλους τους δυτικούς δημοσιογράφους που προσπαθούν να καλύψουν το γεγονός μέσω της Τουρκίας σε ό, τι μετατρέπουν σε ένα «χωριό Ποτέμκιν». Το γραφείο του πρωθυπουργού Ερντογάν τους συνδέει με διακινητές που τους μεταφέρουν με μοτοσικλέτα στη Jabal al-Zouia. Εκεί βλέπουν με τα ίδια τα μάτια τους, χιλιάδες άνθρωποι που διαμαρτύρονται « κατά της δικτατορίας του Μπασάρ Άσαντ και υπέρ της δημοκρατίας ». Πεισμένος, ο δυτικός Τύπος συμπεράνει ότι γίνεται επανάσταση, μέχρι που ένας δημοσιογράφος της ισπανικής εφημερίδας ABC, Daniel Iriarte, παρατηρεί ότι οι διαδηλωτές δεν είναι κατά πλειοψηφία Σύροι και αναγνωρίζει τους Λιβύους ηγέτες τους Αμπντελχακίμ Belhaj και Μαχντί Αλ-Χαρατί. Εν πάση περιπτώσει, η παράσταση της ταξιαρχίας των γερακιών του Λεβάντε (Suqour al-Sham Brigade) είχε αποτέλεσμα. Ο μύθος ενός ΕΣΣ που αποτελείτο από « λιποτάκτες από το συριακό αραβικό στρατό » γεννήθηκε και οι δημοσιογράφοι που το έτρεψαν δεν θα αναγνωρίζουν ποτέ ότι είχαν ξεγελαστεί.<br /> <br /> Τον Σεπτέμβριο 2012, ο Μαχντί Αλ-Χαρατί ξαναπηγαίνει στη Λιβύη για ιατρικούς λόγους, όχι όμως χωρίς πρώτα να έχει σχηματίσει με τον κουνιάδο του μια νέα ομάδα τζιχαντιστών, τη Liwa al-Umma (η ταξιαρχία της Ούμα).<br /> <br /> Τον Μάρτιο 2014, ο Μαχντί Αλ-Χαρατί θα συνοδέψει μια νέα ομάδα Λίβυων τζιχαντιστών που πηγαίνει στην Τουρκία μέσω θάλασσας. Σύμφωνα με τη έκθεση των ρωσικών μυστικών υπηρεσιών, τον αναλαμβάνει ο υπ’ αριθμόν 2 του καθεστώτος, Hakan Fidan, επικεφαλής της ΜΙΤ ( μυστικές υπηρεσίες), ο οποίος μόλις επέστρεψε σε αυτή τη θέση. Πηγαίνουν στο Ντάες/Daesh μέσω του συνοριακού σταθμού Barsai. Η απόφαση αυτή γίνεται μετά μια συνάντηση που οργανώθηκε στην Ουάσινγκτον από τη σύμβουλο εθνικής ασφάλειας, Σούζαν Ράις, με τους διεθυντές των μυστικών υπηρεσιών του Κόλπου και της Τουρκίας, προκειμένου να τους αναθέτει η συνήχηση του πόλεμου κατά της Συρίας, δήθεν χωρίς χρήση της αλ Κάιντα και του Ντάες/Daesh.<br /> <br /> Τον Αύγουστο του 2014, ο Μαχντί Αλ-Χαρατί «εκλέγεται» δήμαρχος της Τρίπολης, με την υποστήριξη του Κατάρ, του Σουδάν και της Τουρκίας. Εξαρτάται από την κυβέρνηση της Τρίπολης, που κυριαρχείται από τη Μουσουλμανική Αδελφότητα και απορρίπτει αυτή του Τομπρούκ, που υποστηρίζεται από την Αίγυπτο και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.<br /> <br /> Η διαδρομή του Μαχντί Αλ-Χαρατί πιστοποιεί τους δεσμούς μεταξύ της Αλ Κάιντα στη Λιβύη, του Ελεύθερου Συριακού Στρατού, του Ντάες/Daesh και της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, αναιρώντας τη θεωρία της δημοκρατικής επανάστασης στη Συρία. Δείχνει επίσης την υποστήριξη της οποίας επωφελήθηκε το δίκτυο από τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Γαλλία και την Τουρκία.<br /> <br /> <b>Η μεταφορά μαχητών του Ντάες/Daesh από τη Συρία στην Υεμένη</b><br /> <br /> Η έκθεση των μυστικών υπηρεσιών αποκαλύπτει ότι οι τουρκικές μυστικές υπηρεσίες οργάνωσαν τη μεταφορά μαχητών του Ντάες/Daesh από τη Συρία προς την Υεμένη. Κατά περίπτωση μεταφέρθηκαν με αεροπλάνο ή πλοίο στο Άντεν.<br /> <br /> Ο ισχυρισμός αυτός είχε ήδη γίνει στις 27 Οκτωβρίου 2015 από τον εκπρόσωπο του Συριακού Αραβικού Στρατού, στρατηγό Ali Mayhub.κατά τον ίδιον, τουλάχιστον 500 τζιχαντιστές του Ντάες/Daesh είχαν βοηθηθεί από την τουρκική ΜΙΤ για να πηγαίνουν στην Υεμένη. Φορτώθηκαν σε δύο αεροπλάνα της Turkish Airlines, ένα από την Qatar Airways και ένα από τα Emirates. Όταν έφτασαν στο Άντεν, οι τζιχαντιστές χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες. η πρώτη πήγε στο στενό του Μπαμπ ελ-μαντέλ, η δεύτερη στην Marib, και η τρίτη στάλθηκε στη Σαουδική Αραβία.<br /> <br /> <iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/1UEu6oN2RtA" width="420"></iframe><br /> <br /> Η πληροφορία αυτή, η οποία διαδόθηκε σε μεγάλη κλίμακα από τα φιλο-συριακά αραβικά μέσα μαζικής ενημέρωσης, αγνοήθηκε από το δυτικό Τύπο. Από πλευρά της Υεμένης, ο στρατηγός Sharaf Luqman, εκπρόσωπος των στρατιωτών πιστών στον πρώην πρόεδρο Σαλέχ, επιβεβαίωσε το συριακό ισχυρισμό και πρόσθεσε ότι στην Υεμένη οι τζιχαντιστές έγιναν δεκτοί από μισθοφόρους της Blackwater-Academi.<br /> <br /> Η μεταφορά των μαχητές του Ντάες/Daesh από το ένα θέατρο επιχειρήσεων στο άλλο πιστοποιεί τον συντονισμό των επιχειρήσεων στη Συρία και την Υεμένη. Ενοχοποιεί την Τουρκία, το Κατάρ, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, τη Σαουδική Αραβία και την Blackwater-Academi.<br /> <br /> <b>Το « ταταρικό χωριό »</b><br /> <br /> Η έκθεση των ρωσικών μυστικών υπηρεσιών ανέφερε επίσης την υπόθεση του «ταταρικού χωριού», αρχικά με έδρα την Αττάλεια, στη συνέχεια μετακομίστηκε βορειότερα από τη MIT στο Εσκί Σεχίρ. Παρότι περιλαμβάνει μαχητές της Αλ Κάιντα και βοηθά ισλαμιστές μαχητές στη Συρία, δεν εξηγεί γιατί αυτή η ομάδα μετακινήθηκε πιο μακριά από τη Συρία, ούτε ποιες είναι οι συγκεκριμένες δραστηριότητες του .<br /> <br /> Οι Τάταροι αποτελούν τη δεύτερη ρωσική μειονότητα και πολύ λίγοι είναι εκείνοι που ακολουθούν την τζιχαντιστική ιδεολογία των Αδελφών Μουσουλμάνων ή της Hizb-ut-Tahrir. <br /> Ωστόσο, τον Μάρτιο του 2012, αραβο-ισλαμιστές από το Ταταρστάν επιτέθηκαν σε έκθεση για τη Συρία «λίκνο του πολιτισμού» στο μουσείο του Καζάν. Αργότερα, στις 5 Αυγούστου 2012, τζιχαντιστές, τόσο Άραβες όσο και Τάταροι, συγκεντρώνονται μυστικά στο Καζάν, συμπεριλαμβανομένων εκπροσώπων της Αλ Κάιντα. <br /> Τον Δεκέμβριο του 2013, Παν-τουρκικοί Τάταροι τζιχαντιστές του κινήματος Azatlyk (Ελευθερία) αναχωρούν από το συριακό θέατρο επιχειρήσεων για να πάνε στην Ουκρανία και να εξασφαλίσουν τη τάξη στη πλατεία Μαϊντάν, περιμένοντας το πραξικόπημα· ενώ άλλοι ακτιβιστές από του ίδιου κινήματος διαδηλώνουν στο Καζάν. <br /> Την 1η Αυγούστου 2015, διοργανώνεται στην Άγκυρα ένα Παγκόσμιο Συνέδριο των Τατάρων, με την υποστήριξη και τη συμμετοχή των ουκρανικών και τουρκικών κυβερνήσεων. Πρόεδρος είναι ο διάσημος πράκτορας της CIA κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, Μουσταφά Ντζεμιλέφ, και αποφάσισε να δημιουργήσει τη «διεθνή μουσουλμανική Ταξιαρχία» για την «απελευθέρωση» της Κριμαίας. Ο Ντζεμιλέφ γίνεται αμέσως επίσημα δεκτός από τον Πρόεδρο της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Η ταξιαρχία διαθέτει ένα στρατόπεδο στη Χερσώνα (Ουκρανία). Οργανώνει διάφορες πράξεις δολιοφθοράς στην Κριμαία, συμπεριλαμβανομένου μιας μαζικής διακοπή ρεύματος (διακοπή από την Ουκρανία), έπειτα αποτύχει να εισέλθει μαζικά στη Ρωσία, και τελικά θα ενισχύσει τα ουκρανικά στρατεύματα στη Ντομπάς. <br /> <br /> Αν το Συμβούλιο Ασφαλείας άρχιζε να σκάβει το ζήτημα του «ταταρικού χωριού», δεν θα παρέλειπε να παρατηρήσει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Τουρκία και η Ουκρανία χορηγούν τους Τάταρους τζιχαντιστές στη Συρία, στην Κριμαία και στο Ταταρστάν, συμπεριλαμβανομένων μελών της αλ Κάιντα και του Ντάες/Daesh.<br /> <b><br /> Οι Τουρκμένοι της Ταξιαρχίας Σουλτάνος ​​Αμπντούλ Χαμίτ</b><br /> <br /> Ενώ η Τουρκία δεν κούνησε ούτε το μικρό δάχτυλο της για να βοηθήσει τους Ιρακινοτουρκμένοι που σφαγιάστηκαν από το Ντάες/Daesh, στηρίχθηκε στους Τουρκμένους της Συρίας κατά της Αραβικής Δημοκρατίας της Συρίας. Οι τελευταίοι οργανώνονται από τους «Γκρίζους Λύκους», ένα τουρκικό παραστρατιωτικό πολιτικό κόμμα, ιστορικά συνδεδεμένο με τις μυστικές υπηρεσίες του ΝΑΤΟ στον αγώνα κατά του κομμουνισμού (η "Gladio"). Είναι αυτοί, για παράδειγμα, οι οποίοι οργάνωσαν την απόπειρα δολοφονίας του Πάπα Ιωάννη Παύλου Β’ το 1981. Οι Γκρίζοι Λύκοι υπάρχουν στην Ευρώπη, ιδίως στους Βέλγους σοσιαλδημοκράτες και τους Ολλανδούς σοσιαλιστές. Έχουν ιδρύσει έναν ευρωπαϊκό συντονισμό στη Φρανκφούρτη. Στην πραγματικότητα δεν είναι πολιτικό κόμμα από μόνους τους, αλλά αποτελούν την παραστρατιωτική πτέρυγα του Κόμματος Εθνικιστικής Δράσης, ΜΗΡ (Milliyetçi Hareket Partisi).<br /> <br /> Οι τουρκμενιστικές Ταξιαρχίες οργανώνουν με τη ΜΙΤ τη λεηλασία των εργοστασίων του Χαλεπίου. Τούρκοι εμπειρογνώμονες έρχονται και αποσυναρμολογούν τις εργαλειομηχανές που αποστέλλονται και επανα-συναρμολογούνται στην Τουρκία. Ταυτόχρονα, κατέχουν την συνοριακή περιοχή της Τουρκίας, όπου η ΜΙΤ εγκαθιστά και ελέγχει τα στρατοπέδων εκπαίδευσης των τζιχαντιστών.<br /> <br /> Τον Νοέμβριο του 2015, το αστέρι των Σύρων Τουρκμένων, ο Τούρκος Alparslan Çelik -μέλος των Γκρίζων Λύκων και ένας από τους διοικητές της Ταξιαρχίας Σουλτάνος Αμπντούλ Χαμίτ -, ο οποίος θα δώσει την διαταγή να σκοτωθούν οι δύο πιλότοι του SUKOI-24 το οποίο είχε καταρριφθεί από την τουρκική πολεμική αεροπορία με τη βοήθεια ενός σαουδαραβικού AWACS.Ο ένας από τους δυο, πράγματι θα εκτελεστεί.<br /> <br /> Έτυχε το 1995, οι Γκρίζοι Λύκοι να είχαν οργανώσει, με την τουρκο-αμερικανική επιχείρηση ακίνητης περιουσίας Celebiler isaat (που χρηματοδοτεί τις προεκλογικές εκστρατείες της Χίλαρι Κλίντον), μια μεγάλη πρόσληψη 10.000 τζιχαντιστών για πολεμήσουν στην Τσετσενία. Μια βάση εκπαίδευσης είχε εγκατασταθεί στη πανεπιστημιούπολη του Top Kopa στην Κωνσταντινούπολη. Ένας γιος του στρατηγού Djokhar Doudaïev κατεύθυνε τη μεταφορά από την Τουρκία μέσω του Αζερμπαϊτζάν στο πλευρό της MIT.<br /> <br /> Η έκθεση των ρωσικών υπηρεσιών πληροφοριών αποκαλύπτει ότι η MIT δημιούργησε τη Ταξιαρχία Σουλτάνος ​​ Αμπντούλ Χαμίτ -που περιλαμβάνει τις κύριες τουρκμενικές πολιτοφυλακές- και ότι έχει εκπαιδεύσει τα μέλη της στη βάση του Bayır-Bucak υπό την καθοδήγηση των εκπαιδευτών των ειδικών δυνάμεων επέμβασης του Γενικού Επιτελείου του τουρκικού στρατού και της MIT. Διευκρινίζει ότι η τουρκμενιστική ταξιαρχία συνεργάζεται με την Αλ Κάιντα.<br /> <br /> Λίγο βαθύτερη έρευνα θα οδηγούσε το Συμβούλιο Ασφαλείας να ανοίξει εκ νέου παλιούς φακέλους ποινικών μητρώων και να παρατηρήσει τις σχέσεις μεταξύ της Ταξιαρχίας Σουλτάνος ​​ Αμπντούλ Χαμίτ, των Γκρίζων Λύκων, της Τουρκίας, των ΗΠΑ και της Αλ Κάιντα.<br /> <br /> <b>ΙΗΗ και İmkander</b><br /> <br /> Η έκθεση των ρωσικών υπηρεσιών πληροφοριών αποκαλύπτει το ρόλο τριών τουρκικών ανθρωπιστικών ΜΚΟ για τη παράδοση όπλων στους τζιχαντιστές, ΙΗΗ, İmkander και Öncü Nesil. Η Τελική Διακήρυξη της Διεθνούς Ομάδας Υποστήριξης για τη Συρία (GSIS), στη συνάντηση στο Μόναχο, στις 11 και στις 12 Φεβρουαρίου φαίνεται να επιβεβαιώνει αυτή τη κατηγορία, δεδομένου ότι ορίζει ότι στο εξής οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ρωσία θα εξασφαλίσουν ότι οι ανθρωπιστικές συνοδείες στη Συρία θα μεταφέρουν μόνο ανθρωπιστικά υλικά. Μέχρι σήμερα, η κυβέρνηση της Δαμασκού και ο Τύπος συνεχώς κατηγορούσαν αυτές τις ΜΚΟ ότι υποστηρίζουν τους τζιχαντιστές, αλλά δεν ακούστηκαν. Τον Σεπτέμβριο 2012, ένα φορτηγό πλοίο ναυλωμένο από το IHH μετέφερε όπλα προς τη Συρία για λογαριασμό της Μουσουλμανικής Αδελφότητας.<br /> <br /> Δεν γνωρίζω παρά μόνο τις δύο πρώτες οργανώσεις που αναφέρονται.<br /> <br /> Το ΙΗΗ είναι μια ένωση που ιδρύθηκε και διευθύνεται από το τουρκικό Κόμμα της Ευημερίας (Refah) του Νεσμετίν Ερμπακάν, αλλά χωρίς νομική ή οργανική σύνδεση μαζί του. Καταγράφηκε καταρχάς στη Γερμανία στο Freiburg im Breisgau το 1992 με την επωνυμία Internationale Humanitäre Hilfe (IHH), στη συνέχεια στην Τουρκία, στην Κωνσταντινούπολη το 1995, με την επωνυμία İnsani Yardım Vakfı. Δεδομένου ότι το νέο ακρωνύμιο της είναι İYV και όχι ΙΗΗ, προσθέσαν στο όνομά της το Insan Hak ve Hürriyetleri, ήτοι στα τουρκικά «Ανθρώπινα δικαιώματα και ελευθερίες».Υπό το πρόσχημα της ανθρωπιστικής βοήθειας προς τους Βόσνιους και Αφγανούς Μουσουλμάνους, τους παρείχε όπλα, γεγονός που γραφόταν στη στρατηγική του ΝΑΤΟ. Στη συνέχεια, υποστήριξε στρατιωτικά το Ισλαμικό Εμιράτο της Ichkeria (Τσετσενία). <br /> <br /> Το 2006, οργάνωσε στο τζαμί Φατίχ στην Κωνσταντινούπολη μεγάλη κηδεία, χωρίς σορό, αλλά με δεκάδες χιλιάδες ακτιβιστές, για τον τζιχαντιστή της Τσετσενίας Shamil Basayev που μόλις είχε σκοτωθεί από τις ρωσικές δυνάμεις μετά τη σφαγή που είχε διατάσει στο σχολείο του Μπεσλάν.<br /> <br /> Το ΙΗΗ απέκτησε παγκόσμια φήμη με τη διοργάνωση με το AKP (διάδοχο κόμμα του Refah) του «Στολίσκου της Ελευθερίας», ο οποίος έπρεπε να φέρει ανθρωπιστική βοήθεια στη Γάζα σπάζοντας τον ισραηλινό αποκλεισμό, και πάλι με την έγκριση του Λευκού Οίκου ο οποίος προσπαθούσε να ταπεινώσει τον Πρωθυπουργό Βενιαμίν Νετανιάχου. Μεταξύ των επιβατών του στολίσκου ήταν ο ήδη αναφερόμενος Mahdi al-Harati. Η έκθεση της Επιτροπής του ΟΗΕ υπό την προεδρία του Geoffrey Palmer επιβεβαιώνει ότι, σε αντίθεση με τους ισχυρισμούς, ο στολίσκος δεν μετέφερε κανένα ανθρωπιστικό φορτίο. Αυτό οδηγεί στο συμπέρασμα ότι το ΙΗΗ ήξερε ότι ποτέ δεν θα φτάσει στη Γάζα και θέτει το ζήτημα των πραγματικών στόχων αυτής της εκστρατείας.<br /> <br /> Στις 2 Ιανουαρίου 2014, η τουρκική αστυνομία -η οποία μόλις είχε προσαρτήσει τρεις γιους υπουργών και τον διευθυντή μιας μεγάλης τράπεζας για ξέπλυμα χρήματος από παράνομες δραστηριότητες- συλλαμβάνει ένα φορτηγό με όπλα του IHH με προορισμό τους Σύρους τζιχαντιστές. Στη συνέχεια, έκανε επιδρομή στα κεντρικά γραφεία του ΙΗΗ. Καλεί στα γραφεία της τον Halis Β, ύποπτος ότι είναι ο ηγέτης της Αλ Κάιντα στην Τουρκία, και τον İbrahim Ş., δεύτερο στην ιεραρχία της οργάνωσης για τη Μέση Ανατολή. Η κυβέρνηση κατόρθωσε να απολύσει τους αστυνομικούς και απελευθερώνει τους ύποπτους.<br /> <br /> Η İmkander (στα τουρκικά, Αδελφότητα, με αναφορά στη Μουσουλμανική Αδελφότητα) είναι μια άλλη «ανθρωπιστική» ένωση, που ιδρύθηκε το 2009 στην Κωνσταντινούπολη. Ειδικεύεται στην παροχή βοήθειας στους Τσετσένους και την υπεράσπιση των τζιχαντιστών του Καυκάσου. Έτσι, οργάνωσε μια εκστρατεία στα μέσα ενημέρωσης στην Τουρκία, όταν ο εκπρόσωπος του Doku Umarov (ο αυτοαποκαλούμενος «Εμίρης του Καυκάσου»), Berg-Khazh Musaev (λεγόμενο Εμίρη Καμζάτ) δολοφονείται στην Κωνσταντινούπολη. Εκείνη την εποχή, η FSB θεωρούσε ότι ήταν σε πόλεμο κατά των κρατών που υποστήριζαν στρατιωτικά τους τζιχαντιστές και δεν δίσταζε για δολοφονίες σε αυτές τις χώρες (όπως του Ζέλιμκαν Yandarbiyev στο Κατάρ, και του Umar Israilov στην Αυστρία). Η İmkander οργάνωσε μεγάλη κηδεία στο τζαμί Φατίχ στην Κωνσταντινούπολη.<br /> <br /> Στις 12 και 13 Μαΐου του 2012, με την υποστήριξη του Δημάρχου της Κωνσταντινούπολης, η İmkander διοργάνωσε ένα διεθνές συνέδριο -με την παράδοση των συνέδριων της CIA κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου- για την υποστήριξη των αυτονομιστών του Καυκάσου. Στο τέλος της εκδήλωσης, δημιουργήθηκε με μόνιμο τρόπο, το Διαρκές Συνέδριο των Λαών του Καυκάσου αναγνωρίζοντας ως μοναδική εξουσία το Εμιράτο του Καυκάσου Doku Umarov. Οι εκπρόσωποι κατηγόρησαν τη ρωσική αυτοκρατορία, τη Σοβιετική Ένωση και τη Ρωσική Ομοσπονδία ότι διεξήγαγαν τη γενοκτονία των Καυκασίων. Σε ένα βίντεο, ο Εμίρης Doku Umarov κάλεσε όλους τους λαούς του Καυκάσου να ενταχθούν στην τζιχάντ. Η Ρωσία αντέδρασε έντονα.<br /> <br /> Το 2013, η Ρωσία ζήτησε από την Επιτροπή Κυρώσεων 1267/1989 του Συμβουλίου Ασφαλείας να γραφτεί η İmkander στον κατάλογο των οργανώσεων που συνδέονται με την Αλ-Κάιντα. Το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γαλλία και το Λουξεμβούργο αντιστάθηκαν. Πράγματι, αν η İmkander διεκδικεί ότι υποστηρίζει πολιτικά την Αλ Κάιντα στον Καύκασο, η Ρωσία δεν έφερε κανένα στοιχείο που να κρίνεται επαρκές από τη Δύση για συμμετοχή σε στρατιωτικές επιχειρήσεις.<br /> <br /> <iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/aP75WorraBM" width="420"></iframe><br /> <br /> Αυτές οι δύο ΜΚΟ εμπλέκονται άμεσα σε εμπόριο όπλων για την ΙΗΗ, και σε πολιτική στήριξη για τη İmkander. Έχουν την υποστήριξη του ΑΚΡ, το κόμμα που ο Πρόεδρος Erdoğan δημιούργησε για να αντικαταστήσει το Refah που είχε απαγορευτεί από το Συνταγματικό Δικαστήριο.<br /> <br /> <b>Τι θα γίνει με την έκθεση των ρωσικών μυστικών υπηρεσιών;</b><br /> <br /> Είναι απίθανο ότι το Συμβούλιο Ασφαλείας θα εξετάσει τη ρωσική έκθεση των μυστικών υπηρεσιών. Ο ρόλος των μυστικών υπηρεσιών αντιμετωπίζεται συνήθως με μυστικότητα. <br /> <br /> Εν πάση περιπτώσει, οι ΗΠΑ θα πρέπει να διευκρινίσουν τι σκοπεύουν να κάνουν με τον τουρκό σύμμαχό τους ο οποίος πιάστηκε παραβιάζοντας τα ψηφίσματα του Συμβουλίου.<br /> <br /> Αυτές οι πληροφορίες προστίθενται στις ήδη διαθέσιμες για τους προσωπικούς δεσμούς του πρόεδρου της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν με τον Γιασίν αλ-Καντί, τον τραπεζίτη της Αλ Κάιντα , καθώς και για το ρόλο του γιου του Bilal στην εμπορία του κλεμμένου πετρελαίου από το Ντάες/Daesh .<br /> <br /> Χωρίς αμφιβολία, η τουρκική λαλιά που ανακοινώνει μια πιθανή στρατιωτική εισβολή στη Συρία δεν είναι παρά μόνο ένα μέσο εκτροπής. <br /> <br /> Εν πάση περιπτώσει, αν ξεσπάσει ένας πόλεμος μεταξύ της Τουρκίας και της Ρωσίας, αυτή η έκθεση πληροφοριών θα αρκούσε για να στερηθεί η Άγκυρα της υποστήριξης της ατλαντικής συμμαχίας (άρθρο 5 του Χάρτη του ΝΑΤΟ).<br /> <br /> <a href="http://infognomonpolitics.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a> <!-- Blogger automated replacement: "https://images-blogger-opensocial.googleusercontent.com/gadgets/proxy?url=http%3A%2F%2Fwww.voltairenet.org%2Flocal%2Fcache-vignettes%2FL400xH300%2F1-1873-8a0f6-3-0dc2a.jpg&container=blogger&gadget=a&rewriteMime=image%2F*" with "https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEiLP3W8I4q6pAyPvbY14-Rxq-0xMjDc7Eni46kRGDqHjJa_CL6ITRu5v5caeWTZMCg_rpkV4J3d8JyXhfoN2Xu1nRKnOiPc7GSx-9oxn3EYDXksJe6RY1vCsezolsoaMuzAbK1Fnva-YQ0EIBWkbSDhVqNaDgrXEPDDT1ugw6_UyLAr9_PCbmDBZryUVE-Gh0g9Nvw=" -->

Πώς στηρίζει τους τζιχαντιστές η Τουρκία

Τιερί Μεϊσάν Η Ρωσία κατέθεσε στα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ έκθεση πληροφοριών σχετικά με τις δραστηριότητες της Τουρκίας σε...

Διαβάστε την συνέχεια

«Όλα στη Συρία ξεκίνησαν για έναν αγωγό που δεν άφησε ο Άσαντ να περάσει»…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi-lX6YLqTzvj4z2DuXAg-tePbj7DTV-QJiH-lTO3r-9-wj0Yw7Pi-yxfnOmYquiQW7Lg5loUFr5iArzXA76lzue7UAviGwcEmlbMWpWs1I3pky7yFJphLysbdtTciJVZjC243lOYt-8io/s1600/issis.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi-lX6YLqTzvj4z2DuXAg-tePbj7DTV-QJiH-lTO3r-9-wj0Yw7Pi-yxfnOmYquiQW7Lg5loUFr5iArzXA76lzue7UAviGwcEmlbMWpWs1I3pky7yFJphLysbdtTciJVZjC243lOYt-8io/s1600/issis.jpg" /></a></div> <br /> Η απόφαση των <b>ΗΠΑ</b> να οργανώσουν την καμπάνια για την ανατροπή του <b>Άσαντ</b> στη <b>Συρία</b>, βασίστηκε στην άρνηση του να δεχτεί το πέρασμα ενός αγωγού που θα πήγαινε από το Κατάρ προς την <b>Ευρώπη</b>, δήλωσε ο <b>Ρόμπερτ Κένεντι Τζούνιορ</b>, σε συνέντευξη του για το <b>Politico</b>.<br /> «Ο πόλεμος μας ενάντια στον Άσαντ δεν ξεκίνησε λόγω των ειρηνικών διαδηλώσεων της Αραβικής Άνοιξης του 2011» αλλά το 2000 «όταν το Κατάρ προσφέρθηκε να κατασκευάσει έναν αγωγό αξίας δέκα δισεκατομμυρίων δολαρίων που θα περνούσε τη Σαουδική Αραβία, την Ιορδανία, τη Συρία και την Τουρκία» δήλωσε ο Κένεντι.<br /> <br /> Αυτή η υποδομή θα εγγυάτο πως τα σουνιτικά βασίλεια του Περσικού Κόλπου θα είχαν καθοριστικό προβάδισμα στις παγκόσμιες αγορές αερίου και θα είχε δυναμώσει το Κατάρ, που είναι ο πιο κοντινός σύμμαχος των ΗΠΑ στην περιοχή, και εκεί βρίσκονται οι δύο σημαντικότερες βάσεις των ΗΠΑ  και τα γραφεία Κεντρικής Διοίκησης στη Μέση Ανατολή.<br /> <br /> Ο Ρόμπερτ Κένεντι Τζούνιορ, υποστηρίζει πως για να υποστηρίξει τα συμφέροντα της Ρωσίας, ο Άσαντ αρνήθηκε να υπογράψει αυτή τη συμφωνία για χάρη μιας άλλης συμφωνίας ενός αγωγού που θα είχε επεκταθεί από το Ιράν και το Λίβανο και θα είχε μετατρέψει τους Ιρανούς στους μεγαλύτερους παρόχους φυσικού αερίου στην Ευρώπη, κάτι που θα ήταν κόντρα στα συμφέροντα των σουνιτών Αράβων.<br /> <br /> Αμέσως μετά την άρνηση του Άσαντ, οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ, του Κατάρ, της Σαουδικής Αραβίας, άρχισαν να χρηματοδοτούν την αντιπολίτευση στη Συρία και να προετοιμάζουν την ανατροπή του σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχει πρόσβαση ο Κένεντι και υποστηρίζει πως η CIA μετέφερε έξι δισ. δολάρια σε λογαριασμό Βρετανικού τηλεοπτικού καναλιού στη Συρία για να ξεκινήσει ρεπορτάζ υπέρ της ανατροπής του Άσαντ.<br /> <br /> Ωστόσο, ο ίδιος εκτιμά πως ο Άσαντ είναι περισσότερο διαλλακτικός από τα σουνιτικά βασίλεια καθώς η χώρα του έχει μια κοσμική και πλουραλιστική ελίτ αντί των αντίστοιχων θεοκρατικών. Επιπλέον ο Άσαντ έδωσε όλες τις πληροφορίες στη CIA μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου στη Νέα Υόρκη, λέει ο Κένεντι.<br /> <br /> Ο Κένεντι παράλληλα υποστηρίζει πως η CIA χρησιμοποίησε τους τζιχαντιστές για τα συμφέροντα των ΗΠΑ στους υδρογονάνθρακες και για να ανατρέψει καθεστώτα στη Μέση Ανατολή από τα μέσα του 20ου αιώνα καθώς θεωρούσε πως οι ριζοσπαστικές θρησκευτικές δυνάμεις ήταν ένα αξιόπιστο αντίβαρο για την επιρροή της ΕΣΣΔ στην περιοχή (π.χ. η υποστήριξη στους Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν ενάντια στους Σοβιετικούς).<br /> <br /> Ήδη από το 1957 οι ΗΠΑ προσπάθησαν να προκαλέσουν μια επανάσταση στη Συρία και να ανατρέψουν την τότε δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση αναφέρει ο Κένεντι. Ωστόσο αυτό που έχουμε στις μέρες μας ως αποτέλεσμα από όλες αυτές τις παρεμβάσεις είναι το Ισλαμικό Κράτος, που είναι «φρούτο» της μακράς ιστορίας δράσεων των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή καταλήγει ο ίδιος…<br /> <br /> <a href="http://www.tribune.gr/" target="_blank">πηγή</a>

«Όλα στη Συρία ξεκίνησαν για έναν αγωγό που δεν άφησε ο Άσαντ να περάσει»…

Η απόφαση των ΗΠΑ να οργανώσουν την καμπάνια για την ανατροπή του Άσαντ στη Συρία , βασίστηκε στην άρνηση του να δεχτεί το πέρασμα ενός...

Διαβάστε την συνέχεια

Ποια θα είναι στάση του Trump έναντι της Ευρώπης εάν εκλεγεί;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjBaUnI6WarE6WtegMGKbSUvW8C0vS7NQmvKq_XZxEOwUyOvyfOsEFWPKgwhX53eXU4u4uukOnfbdZewkClLwO6h-aI09os4KBj-8V52EXcWzso3AXX-fBnH4wkYh2XsSFTKcihvje_Ff4/s1600/Donald+Trump.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjBaUnI6WarE6WtegMGKbSUvW8C0vS7NQmvKq_XZxEOwUyOvyfOsEFWPKgwhX53eXU4u4uukOnfbdZewkClLwO6h-aI09os4KBj-8V52EXcWzso3AXX-fBnH4wkYh2XsSFTKcihvje_Ff4/s1600/Donald+Trump.jpg" /></a></div> <br /> <br /> <br /> Στην Ευρώπη, όπως και στην Αμερική, υπάρχει μια νοσηρή γοητεία για τις προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ. Για το 2016, η κύρια έλξη ήταν ο Donald Yrump και το θέαμα ενός άνδρα που ηγείται του ρεπουμπλικανικού χώρου με ένα μοναδικό μείγμα μεγαλομανίας celebrity και ντόπιας ξενοφοβίας. Όλα αυτά συνέβαλαν σε ένα πολύ καλό σόου.<br /> <br /> <span style="color: #990000;"><span style="color: #990000;"><a href="http://www.ecfr.eu/article/commentary_donald_trumps_bad_deal_for_europe6004" target="_blank"><b>European Council on Foreign Relations</b></a></span></span><br /> του <b>Jeremy Shapiro</b><br /> <br /> <br /> Αλλά μετά από τις δύο μεγάλες αναμετρήσεις, ίσως ήρθε ο καιρός να πάρουμε το πράγμα λίγο πιο σοβαρά. Οι εκλογικές διαδικασίες στο New Hampshire και στην Αίόβα, δεν έχουν φέρει μεγάλη σαφήνεια στην διαδικασία, αλλά αποδεικνύουν ότι ο Donald Trump είναι εδώ στα αλήθεια. φαίνεται ότι το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα δεν θα ενωθεί γύρω από έναν σημαιοφόρο σύντομα, και η Hillary Clinton έχει για άλλη μία φορά αποδείξει την αιώνια αδυναμία της ως υποψήφιος. Πρέπει να σκεφτόμαστε το αδιανόητο: τι θα συμβεί εάν ο Donald Trump γίνει πρόεδρος των ΗΠΑ; Και πιο συγκεκριμένα, τι θα σήμαινε αυτό για την Ευρώπη;<br /> <br /> Είναι ασφαλώς δύσκολο να γνωρίζουμε τι θα έκανε στα αλήθεια ένας πρόεδρος Trump. Έχει μισήσει διάφορα πράγματα κατά τη διάρκεια της εκστρατείας του, και ιδιαίτερα στην εξωτερική πολιτική έχει υιοθετήσει ένα επίπεδο ασυνέπειας που γιορτάζει την ιδέα ότι οι επιταγές της λογικής, τελειώνουν στις ακτές του έθνους. Επομένως με μια ανάσα μπορεί να διακηρύξει μια βαθιά αδιαφορία στη χρήση βίας στο εξωτερικό, αλλά με την επόμενη (ανάσα) μπορεί να προτείνει τον βομβαρδισμό των ελεγχόμενων από την ISIS κοιτασμάτων πετρελαίου στο Ιράκ και στη Συρία και να τα περιβάλλει με ένα δαχτυλίδι αμερικανικών στρατευμάτων.<br /> <br /> Αλλά, όπως ο συνάδελφός μου στο Brookings, Thomas Wright, έχει δηλώσει, ένας βασικός πυρήνας έχει κινητοποιήσει την αντίληψη του Trump για την εξωτερική πολιτική εδώ και δεκαετίες: η Αμερική έχει μια ακατέργαστη συμφωνία. Η Αμερική, κατά την άποψή του, είναι αυτή που πληρώνει τον λογαριασμό για το θέμα της παγκόσμιας ασφάλειας για δεκαετίες, και παίρνει πολύ λίγα ως αντάλλαγμα. Διασφαλίζει την Ευρώπη και την Ιαπωνία, ωστόσο είναι υποχρεωμένη να πληρώνει για αυτό το προνόμιο. Απελευθέρωσε το Κουβέιτ και το Ιράκ, ωστόσο έδωσε τον πετρελαϊκό πλούτο εκεί σε άλλους που απλώς περίμεναν και παρακολουθούσαν τους Αμερικανούς στρατιώτες να πεθαίνουν για να τους υπερασπιστούν.<br /> <br /> Αυτή η έννοια της κακής διαπραγμάτευσης κάνει τον trump να είναι περισσότερο θυμωμένος με τους συμμάχους των ΗΠΑ παρά με τους εχθρούς. Οι εχθροί των ΗΠΑ πετυχαίνουν δύσκολες συμφωνίες, αλλά τουλάχιστον ξέρεις που βρίσκεσαι. Έτσι, μπορεί να φαντάζεται ότι ο Ρώσος πρόεδρος Vladimir Putin είναι κάποιος με τον οποίο "θα τα πήγαινε πολύ καλά”. Αλλά οι σύμμαχοι των ΗΠΑ είναι σαν φτωχοί συγγενείς, που εκμεταλλεύονται τις συμπάθειες για να δανειστούν χρήματα και στη συνέχεια περνάνε όλη την ημέρα χοροπηδώντας στην χρυσή σας πισίνα. Επομένως, σε ό,τι αφορά την Angela Merkel, το μόνο που βλέπει είναι κάποιον που "κάθεται πίσω” και "δέχεται όλο το πετρέλαιο και το αέριο που μπορεί να πάρει από την Ρωσία”., ενώ οι ΗΠΑ "οδηγούν την Ουκρανία”.<br /> <br /> Η κεντρική ιδέα της εξωτερικής πολιτικής του Trump είναι πως πρόκειται να λάβει μια καλύτερη συμφωνία από τους Αμερικανούς συμμάχους. Στην εκδοχή του Trump για την βορειοατλαντική συμφωνία, μια καλύτερη συμφωνία σημαίνει ότι οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι όπως η Γερμανία, πρέπει να πληρώσουν για την αμερικανική προστασία. Περισσότερο από αυτό, σημαίνει ότι δεν θα πρέπει να χρειάζονται καν προστασία από τις ΗΠΑ. Θα περιμένει η Ευρώπη να επωμιστεί το βάρος για την αντιμετώπιση των συγκρούσεων που είναι ευρωπαϊκά και όχι αμερικανικά προβλήματα, όπως ο πόλεμος στην Ουκρανία και η προσφυγική κρίση.<br /> <br /> Ασφαλώς, η ανάγκη για πιο δίκαιη κατανομή βαρών ήταν αισθητή στην αμερικανική πολιτική για δεκαετίες. Η στροφή του προέδρου Obama στην Ασία αντανακλούσε την ιδέα ότι η Ευρώπη ήταν ικανή να αντιμετωπίσει τα δικά της προβλήματα και ότι η υπερβολική αμερικανική στρατιωτική παρουσία στην Ευρώπη, έχει δώσει στους Ευρωπαίους την δυνατότητα να παραμελούν τις δικές τους δυνάμεις. Ο Αμερικανός υπουργός Άμυνας, Bob Gates, τελείωσε την θητεία του το 2011 με μια καταιγιστική επίδραση στην ευρωπαϊκή ανευθυνότητα για την άμυνα.<br /> <br /> Αλλά η διαφορά μεταξύ του Obama και του Trump αναδεικνύει αυτό που είναι καινούριο για τον Trump. Οι προηγούμενες αμερικανικές προσπάθειες για εξίσωση του βάρους, συμπεριλαμβανομένων και των προσπαθειών του Obama, βασιζόταν πάντα στην ιδέα ότι η ασφάλεια και η ευημερία της Ευρώπης είναι ένα βασικό αμερικανικό συμφέρον και ως εκ τούτου, πρέπει να προστατεύεται -από την Ευρώπη, εάν είναι δυνατόν και από τις ΗΠΑ, εάν είναι αναγκαίο. Οι προηγούμενοι Αμερικανοί πρόεδροι έχουν ψάξει ρητά για μια πιο δίκαιη εταιρική σχέση με την Ευρώπη, όταν πρόκειται για την προστασία τόσο της Ευρώπης όσο και της γειτονιάς της, αλλά δεν έχουν επιδιώξει να εγκαταλείψουν την Ευρώπη και να την αφήσουν στην τύχη της.<br /> <br /> Σε αυτό το πλαίσιο, η κυβέρνηση Obama έχει υποθέσει ότι η ευρωπαϊκή προσφυγική κρίση, είναι επίσης και πρόβλημα της Αμερικής. Έχει υποστηρίξει μια αποστολή του ΝΑΤΟ για να κοπούν οι διαδρομές του λαθρεμπορίου προς την Ευρώπη διαμέσου της Ανατολικής Μεσογείου, αλλά πίεσε τους Ευρωπαίους να ηγηθούν. Παρομοίως, η κυβέρνηση έχει ψάξει μια ισορροπία στην απάντησή της στην ρωσική επιθετικότητα στην Ουκρανία, που να βάζει την κύρια ευθύνη στους Ευρωπαίους αλλά επίσης να τους υποστηρίζει με αμερικανική δύναμη. Για τον σκοπό αυτό, ο Αμερικανός υπουργός Άμυνας Ashton Carter, προσφάτως ανακοίνωσε ότι οι ΗΠΑ θα τετραπλασιάσουν τις στρατιωτικές τους δαπάνες στην Ευρώπη το 2017 για να αντιμετωπίσει την ρωσική επιθετικότητα στην Ανατολή.<br /> <br /> Η διακομματική αμερικανική ιδέα ότι η Ευρώπη πρέπει να προστατευτεί, όπως έχει παρατηρήσει ο trump χωρίς καμία αμφιβολία, αποδυναμώνει την αμερικανική διαπραγματευτική ισχύ με την Ευρώπη, διότι υποδηλώνει ότι οι ΗΠΑ θα αναλάβουν οτιδήποτε δεν μπορεί να φέρει εις πέρας η Ευρώπη. Αλλά επίσης αντανακλά μια ιστορικά ισχυρή πεποίθηση, ότι οι ΗΠΑ δεν μπορούν τελικά να μείνουν μακριά από τις ευρωπαϊκές συγκρούσεις.<br /> <br /> Αντιθέτως ο Trump, πιστεύει ότι η Αμερική μπορεί να σταθεί εκτός από αυτά τα προβλήματα σε άλλες περιοχές και δεν θα πρέπει να βοηθήσει με την ευρωπαϊκή προσφυγική κρίση για παράδειγμα, διότι "έχουμε τα δικά μας προβλήματα”. Αυτού του είδους η λογική θα ενισχύσει την διαπραγματευτική του ισχύ με την Ευρώπη και άλλους συμμάχους των ΗΠΑ, σημαντικά. Αλλά στην πορεία μπορεί να καταστρέψει την διατλαντική εταιρική σχέση που έχει καταστήσει και τις δύο πλευρές του Ατλαντικού, τόσο ασφαλείς και ευημερούσες.<br /> <br /> Εάν φαίνεται κακή συμφωνία για την Ευρώπη (και τις ΗΠΑ), είναι διότι συμβαίνει. Αλλά η άποψη του trump για τους συμμάχους αντιπροσωπεύει μόλις μια ακραία εκδοχή του αυξημένου αισθήματος στις ΗΠΑ ότι, σε περιόδους σχετικής παρακμής, η χώρα κερδίζει μια ακατέργαστη συμφωνία από τους συμμάχους. Ο trump πιθανώς δεν θα είναι πρόεδρος το 2017 και η διατλαντική συμμαχία πιθανότατα θα αντέξει τον επόμενο Αμερικανό πρόεδρο σε κάτι σαν την σημερινή του μορφή. Αλλά η εταιρική σχέση δεν μπορεί να διαρκέσει στην τρέχουσα κατάστασή της για πολύ περισσότερο. Οι Ευρωπαίοι θα ήταν σοφό να λάβουν πιο δραστήρια μέτρα για να αυξήσουν ορατά το βάρος της άμυνας που φέρουν υπό το νέο πρόεδρο, όποιος/όποια και αν είναι. Διαφορετικά, δεν θα είναι έτοιμοι όταν η Ivanka Trump θα είναι υποψήφια το 2024.<br /> <br /> <div style="text-align: justify;"> <a href="http://www.capital.gr/" target="_blank">πηγή</a></div>

Ποια θα είναι στάση του Trump έναντι της Ευρώπης εάν εκλεγεί;

Στην Ευρώπη, όπως και στην Αμερική, υπάρχει μια νοσηρή γοητεία για τις προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ. Για το 2016, η κύρια έλξη ήταν ο Do...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί η Ρωσία σταμάτησε στην Κριμαία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEitzoVsnKgB6-PLaCW6iOU2glbVj0XPXlIld7phPNr_bGFQSF24jPQWXQAp7V84nfwj04vwFNdDM4Hz-OkJzpt4zLghqYTJUGsntDTtwl9mpx2CjSZ2AUDR-rmRaQ8gqScRQ6Gc1GO2hpQ/s1600/poytin-krimaia.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEitzoVsnKgB6-PLaCW6iOU2glbVj0XPXlIld7phPNr_bGFQSF24jPQWXQAp7V84nfwj04vwFNdDM4Hz-OkJzpt4zLghqYTJUGsntDTtwl9mpx2CjSZ2AUDR-rmRaQ8gqScRQ6Gc1GO2hpQ/s1600/poytin-krimaia.jpg" /></a></div> <br /> <br /> <b><a href="http://www.bloombergview.com/contributors/leonid-bershidsky" target="_blank">Leonid Bershidsky</a></b><br /> <br /> Ο Ρώσος πρόεδρος Vladimir Putin υπερηφανευόταν ότι η Ρωσία κατέκτησε την Κριμαία "χωρίς να πέσει ούτε μία σφαίρα". Υπάρχει, μάλιστα, μια προπαγανδιστική ταινία που προβάλλει την επέμβαση στην Κριμαία ως το αποτέλεσμα του εξαιρετικού σχεδιασμού και της απρόσκοπτης εκτέλεσής τους από το Κρεμλίνο. Ένα έγγραφο που δημοσιεύθηκε τη Δευτέρα ρίχνει εκ νέου φως στο γιατί η προσάρτηση ήταν αναίμακτη, αλλά και στο γιατί η επιθετικότητα του Putin είχε όρια.<br /> <br /> Η ιστοσελίδα Pranda.com.eu δημοσίευσε τα πρακτικά της συνεδρίασης του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας και Άμυνας της Ουκρανίας που έλαβε χώρα στις 28 Φεβρουαρίου του 2014. Την προηγούμενη ημέρα, ρωσικά στρατεύματα που δεν έφεραν κάποιο διακριτικό, βοήθησαν τους φιλορώσους ακτιβιστές να καταλάβουν το κοινοβούλιο και την κυβέρνηση της Κριμαίας. Την επομένη, η ρωσική βουλή εξουσιοδότησε τον Putin για την έναρξη στρατιωτικών επιχειρήσεων επί ουκρανικού εδάφους.<br /> <br /> Οι αξιωματούχοι που συμμετείχαν στη συνάντηση -οι οποίοι ανέλαβαν τα καθήκοντά τους κατά την επονομαζόμενη "Επανάσταση της Αξιοπρέπειας" στην Ουκρανία - μάταια προσπάθησαν να αποτρέψουν την κατάκτηση της Κριμαίας από τη Ρωσία και τελικά αποφάσισαν να παραχωρήσουν την χερσόνησο, θεωρώντας πως η εναλλακτική λύση θα ήταν χειρότερη.<br /> <br /> Ο Oleksandr Turchynov, ο εκτελών χρέη προέδρου στη βουλή, έθεσε το ζήτημα της αντεπίθεσης. Ο πρωθυπουργός Arseniy Yatsenyuk - ο οποίος διατηρεί από τότε ακόμη τα καθήκοντά του, σε αντίθεση με εκείνους που ήλθαν στην εξουσία μετά από την επανάσταση του Φεβρουαρίου του 2014 - τάχθηκε ενάντια στο ενδεχόμενο μιας αντεπίθεσης.<br /> <br /> "Μιλάμε για κήρυξη πολέμου στη Ρωσία", είχε δηλώσει, σύμφωνα με το έγγραφο. "Αφότου το κάνουμε αυτό, θα υπάρξει ρωσική εντολή για να προστατευθούν οι Ρώσοι πολίτες και οι ρωσόφωνοι. Αυτό το σενάριο έχουν γράψει οι Ρώσοι και με αυτό 'παίζουμε'".<br /> <br /> Ο Yatsenyuk διευκρίνισε ότι τα ταμεία του υπουργείου Οικονομικών ήταν άδεια και ότι, σύμφωνα με το υπουργείο Άμυνας, η Ουκρανία δεν διέθετε στρατιωτικά μέσα, προκειμένου να υπερασπιστεί το Κίεβο, σε περίπτωση ρωσικής εισβολής. Εκτός αυτού, ο Yatsenyuk επεσήμανε ότι θα ξεσπούσε μια "οξεία εθνοτική σύγκρουση" στην Κριμαία και ότι η ουκρανική κυβέρνηση θα δεχόταν "πυρά" με την κατηγορία πως απέτυχε να την αποτρέψει. Ο ίδιος απηύθυνε έκκληση για πολιτικές διαπραγματεύσεις μέσω ξένων διαμεσολαβητών, με σκοπό να χορηγηθεί στην Κριμαία μεγαλύτερη αυτονομία και στο μεταξύ να καταβληθούν προσπάθειες για την αναμόρφωση του στρατού.<br /> <br /> Κατά της αντεπίθεσης τάχθηκαν και ο επικεφαλής της εθνικής τράπεζας, Stepan Kubiv και η πρώην πρωθυπουργός, Yulia Tymoshenko που είχε βγει από τη φυλακή τις τελευταίες ημέρες της επανάστασης. Η Tymoshenko υποστήριξε πως ο Putin ήθελε να επαναλάβει το σενάριο που εκτυλίχθηκε στη διάρκεια του ρωσο-γεωργιανού πολέμου του 2008 (τότε ο Γεωργιανός πρόεδρος, Mikheil Saakashvili, είχε επιτεθεί στις φιλο-ρωσικές δυνάμεις που είχαν καταλάβει την εξεγερθείσα Νότια Οσσετία, αλλά η Ρωσία επενέβη και ισοπέδωσε τον γεωργιανό στρατό). Η Tymoshenko είπε για τον Putin:<br /> <br /> "Απλώς περιμένει να του δώσουμε αφορμή. Θυμηθείτε πώς ο Saakashvili πιάστηκε στο δόλωμά του και έχασε! Δεν έχουμε το δικαίωμα να επαναλάβουμε το ίδιο λάθος. Επομένως, σας καλώ να σκεφτείτε 100 φορές προτού κάνουμε το επόμενο βήμα. Οφείλω να σας πω πως αν είχαμε μία στις εκατό πιθανότητες να νικήσουμε, θα ήμουν η πρώτη που θα υποστήριζα μια δραστική απάντηση".<br /> <br /> Στη συνέχεια, ο Turchynov δέχθηκε κλήση από τον πρόεδρο της ρωσικής βουλής, Sergei Naryshkin. Αφού συνομίλησε μαζί του, δήλωσε:<br /> <br /> "Ο Naryshkin μου μετέφερε τις απειλές του Putin. Είπε ότι είναι έτοιμοι να λάβουν σκληρές αποφάσεις για τη δίωξη Ρώσων και ρωσόφωνων από την Ουκρανία. Ενδεχομένως εννοούν πως θα στείλουν στρατεύματα και όχι μόνο στην Κριμαία. Μετέφερε τα λόγια του Putin ότι εάν έστω και ένας Ρώσος πεθάνει, θα μας ανακηρύξει εγκληματίες πολέμου και θα μας καταδιώξει σε ολόκληρο τον κόσμο".<br /> <br /> Έπειτα, ο επικεφαλής της υπηρεσίας πληροφοριών, Valentin Nalivaichenko, ανέφερε ότι τα ρωσικά στρατεύματα είχαν ξεκινήσει να συγκεντρώνονται στα σύνορα της Ουκρανίας. Είπε συγκεκριμένα:<br /> <br /> "Και οι Αμερικανοί και οι Γερμανοί, όλοι μας ζητούν να μην κάνουμε τίποτα δραστικό, επειδή ο Putin θα το εκμεταλλευόταν, προκειμένου να ξεκινήσει μία μεγάλης κλίμακας εισβολή".<br /> <br /> Το Συμβούλιο ψήφισε: Μόνο ο Turchynov τάχθηκε υπέρ του να κηρυχθεί η περιοχή σε κατάσταση πολέμου. Και αυτό ήταν: Η Ρωσία διοργάνωσε ένα ψεύτικο δημοψήφισμα στην Κριμαία και την κατέλαβε. Η ουκρανική κυβέρνηση εγκατέλειψε αμαχητί, υπό τον φόβο ότι θα μπορούσε να χάσει ολόκληρη τη χώρα.<br /> <br /> Είναι αδιανόητο να σκεφτεί κανείς ότι ο Putin δεν ήξερε πόσο αδύναμη ήταν η Ουκρανία, δεδομένου ότι είχε πρόσβαση στις πληροφορίες που έρχονταν από τη γειτονική χώρα. Μπορούσε ακόμη και να έχει άμεση συνομιλία με τον έκπτωτο πρόεδρο, Viktor Yanukovych, ο οποίος μόλις είχε βρει καταφύγιο στη Ρωσία. Δεν υπήρχε τίποτα να αποτρέψει τη ρωσική εισβολή. Επιπλέον, ο Putin δεν χρειαζόταν κάποιο επιπρόσθετο πρόσχημα για να επέμβει: Η Ρωσία χαρακτήρισε την ανατροπή του Yanukovych ως "αντισυνταγματικό πραξικόπημα" και από τεχνικής άποψης ήταν, παρά το γεγονός πως το καταπιεστικό καθεστώς του πρώην προέδρου "έτρεφε" πολύ λίγο σεβασμό απέναντι στο Σύνταγμα. Ο Yanukovych θα μπορούσε να έχει υπογράψει ένα αίτημα για βοήθεια σαν αυτό που σήμερα δικαιολογεί τη στρατιωτική δράση της Ρωσίας στη Συρία.<br /> <br /> Ωστόσο, ο Putin δεν έκανε τίποτα από αυτά. Δεν ήθελε να εισβάλει στην υπόλοιπη Ουκρανία και να κληθεί να αντιμετωπίσει τις βαρυσήμαντες διεθνείς συνέπειες. Ήθελε μόνο την Κριμαία, τη ρωσική ναυτική βάση που κατοικείται κυρίως από ρωσόφωνους. Ο Yatsenyuk δεν είχε αυταπάτες για την Κριμαία, όταν μιλούσε για το ενδεχόμενο "εθνοτικής σύρραξης".<br /> <br /> Αργότερα, όταν η Ρωσία στήριξε μια αυτονομιστική εξέγερση στην Ανατολική Ουκρανία -παρέχοντας στρατιωτικούς συμβούλους, όπλα και εν τέλει στρατεύματα- ο Putin ήταν εξίσου προσεκτικός, προκειμένου να αποφύγει μια εισβολή μεγάλης κλίμακας, ακόμη και αν είχε την ικανότητα να συνθλίψει τον ουκρανικό στρατό. Στην πραγματικότητα, όσο και αν ο Ουκρανός πρόεδρος, Petro Poroshenko, υπερηφανεύεται ότι ο στρατός του είναι σήμερα ο "ισχυρότερος στην Ευρώπη", η Ρωσία εξακολουθεί να κατέχει ένα συντριπτικό πλεονέκτημα, από άποψη έκτασης, εξοπλισμού και εκπαίδευσης.<br /> <br /> Σε όλη τη διάρκεια της σύγκρουσης, ο Putin δεν έχει πιεσθεί ποτέ από καμία απειλή ενδεχόμενης ουκρανικής απόκρουσης. Δεν επιδιώκει ολοκληρωτικό έλεγχο ούτε σε αυτή, ούτε και σε καμία άλλη γειτονική χώρα, μόνο πολιτική και οικονομική ισχύ. Σε ό,τι αφορά στην Ουκρανία, θέλει να ακρωτηριάσει τη χώρα σε βαθμό τέτοιο, ώστε η Δύση να τηρεί επιφυλάξεις ως προς την ενσωμάτωσή της στους ευρωπαϊκούς θεσμούς. Μέχρι στιγμής, το σχέδιο αποδίδει: Η Ουκρανία παραμένει πάμπτωχη και μαστίζεται από εσωτερικές διαμάχες.<br /> <br /> Ο Saakashvili, ο τωρινός κυβερνήτης της Οδησσού στην Ουκρανία, έχει μάθει το μάθημά του: Χτίζει μια πολιτική δύναμη με σαφή στόχο να απαλλάξει την Ουκρανία από τη διαφθορά. Αυτού του είδους η άμυνα ενάντια στον Putin είναι πολύ πιο αποτελεσματική, σε σχέση με την πρακτική της αντεπίθεσης με στρατιωτική επέμβαση. Οι πολιτικοί της Δύσης θα έπρεπε να κρατούν σημειώσεις και, αντί να δρομολογούν στρατιωτικούς αμυντικούς μηχανισμούς στην Ανατολική Ευρώπη, να επικεντρωθούν στην παροχή βοήθειας προς τους γείτονες της Ρωσίας, προκειμένου να οικοδομήσουν αποτελεσματικές οικονομίες και κυβερνήσεις.<br /> <div style="text-align: justify;"> <br /> <a href="http://www.capital.gr/" target="_blank">πηγή</a></div>

Γιατί η Ρωσία σταμάτησε στην Κριμαία

Leonid Bershidsky Ο Ρώσος πρόεδρος Vladimir Putin υπερηφανευόταν ότι η Ρωσία κατέκτησε την Κριμαία "χωρίς να πέσει ούτε μία σφαίρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ρωσία «Καίει» την Τουρκο-ισραηλινή Συμφωνία – Νέος Εφιάλτης της Τουρκίας…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiBRhb0g8G-zaZikf0tycCUPd2M68kzu3UxKsXyD4kGRum9y5q_tJb2tFyKLXgBi_x-9DDRgzAjvI3E7JddiSLrkILx_uO8Y4-sYMsT3FPAp4pTZFbLPUwsvDpwqpDMEf4kBCmcKCbko58/s1600/lavrof.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="322" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiBRhb0g8G-zaZikf0tycCUPd2M68kzu3UxKsXyD4kGRum9y5q_tJb2tFyKLXgBi_x-9DDRgzAjvI3E7JddiSLrkILx_uO8Y4-sYMsT3FPAp4pTZFbLPUwsvDpwqpDMEf4kBCmcKCbko58/s640/lavrof.jpg" width="640" /></a></div> <br />Γράφει ο Χρήστος Βαλκάνιος<br /><br />Οι προσπάθειες προσέγγισης Ισραήλ – Τουρκίας, μετά την μακρά περίοδο ψυχρότητας, ενώ φαινόντουσαν να αποκτούν μια δυναμική συνεργασίας, με το Ισραήλ να κάνει κάποιες υποχωρήσεις στις απαιτήσεις της Τουρκίας και την Τουρκία από την πλευρά της να μη φαίνεται τόσο απαιτητική σε όλα τα θέματα που έθεσε ως προϋποθέσεις, φαίνεται να δυσκολεύουν πάρα πολύ μετά την παρέμβαση της Ρωσίας. Η Τουρκία για άλλη μια φορά βρίσκει μπροστά της την Ρωσία κάτι που άλλωστε ήταν αναμενόμενο, μετά την προκλητική και προσβλητική στάση της Τουρκίας απέναντι της.<br /><br />Έτσι ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ, σύμφωνα με την Ισραηλινή Haaretz, δήλωσε στον Διευθυντή του Ισραηλινού Υπουργείου Εξωτερικών Dore Gold ότι η Ρωσία έχει ενοχληθεί από την πρόσφατη τουρκο-ισραηλινή προσέγγιση, καθόσον η Μόσχα έχει ανησυχίες για την τουρκική επιρροή στη Γάζα και για μια πιθανή συμφωνία μεταξύ της Τουρκίας και του Ισραήλ για τους φυσικούς πόρους του φυσικού αερίου. Ο εκπρόσωπος του ισραηλινού υπουργείου Εξωτερικών Emanuel Nachshon δεν έκανε κανένα σχόλιο επί του θέματος.<br /><br />Σύμφωνα με την Haaretz, ως μέρος των διαπραγματεύσεων με το Ισραήλ, η Τουρκία ζήτησε την ελεύθερη πρόσβαση στη Γάζα και ειδικό καθεστώς όσον αφορά στην αποστολή ανθρωπιστικού εξοπλισμού στη Γάζα, καθώς και υλικά κατασκευής, όπως είναι οι ηλεκτρογεννήτριες για την ηλεκτρική ενέργεια. Η Haaretz ισχυρίστηκε επίσης ότι η Τουρκία δεν είναι απαιτητική στο να άρει το Ισραήλ τον αποκλεισμό της Γάζας, επειδή πιστεύει ότι αν η Τουρκία αποκτήσει πρόσβαση στη Γάζα, αυτό θα είναι αρκετό για να μαλακώσει τον αποκλεισμό. Σε αυτά ακριβώς τα θέματα είναι που η Ρωσία έχει επιφυλάξεις σχετικά δηλαδή με την απόκτηση πρόσβασης από την Τουρκία στη Γάζα, καθώς και την επίτευξη συμφωνίας φυσικού αερίου μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ.<br /><br />Εν τω μεταξύ ο Λαβρόφ είναι σε συμφωνία και με τον Αιγύπτιο ομόλογο του, Sameh Shoukry σχετικά με την ισραηλινο-τουρκική προσέγγιση και σύμφωνα με την Haaretz, οι αντιρρήσεις της Ρωσίας και της Αιγύπτου θα επηρεάσουν την απόφαση του Ισραηλινού Πρωθυπουργού Βενιαμίν Νετανιάχου για την υπογραφή μιας συμφωνίας με την Τουρκία. Ένας ανώτερος Ισραηλινός αξιωματούχος είπε ότι μια ισχυρή ομάδα αμυντικών συμβούλων, οι οποίοι προηγουμένως ήταν υπέρ της εξομάλυνσης των σχέσεων με την Τουρκία, είναι τώρα σκεπτικοί, τονίζοντας ότι το Ισραήλ δεν χρειάζεται να βιαστεί για να υπογράψει τη συμφωνία συμφιλίωσης με την Τουρκία. Αυτοί οι ανώτεροι αξιωματούχοι της άμυνας, με πιο σημαντικό από τους οποίους τον Υπουργό Άμυνας Moshe Ya’alon, πιστεύουν ότι η συνεχής δραστηριότητα της τρομοκρατίας της Χαμάς από το τουρκικό έδαφος, σε συνδυασμό με την ανησυχία για τους δεσμούς του Ισραήλ με τη Ρωσία και την Αίγυπτο, θέτει υπό αμφισβήτηση το κατά πόσον η υπογραφή συμφωνίας με την Τουρκία αυτή τη στιγμή θα συμβάλει προς το συμφέρον του Ισραήλ.<br /><br />Θεωρούμε ότι η Ρωσία συνεχίζει να κόβει το ‘’οξυγόνο’’ της Τουρκίας και ότι θα τη βρίσκει πάντα μπροστά της και όχι άδικα βέβαια. Το ρωσικό πολεμικό αεροσκάφος που κατέρριψαν ήταν από τις ενέργειες που χαρακτηρίζονται ως χτύπημα κάτω από τη μέση και θα πληρώσουν ακριβά το τίμημα <br /><br /><a href="http://www.pentapostagma.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Η Ρωσία «Καίει» την Τουρκο-ισραηλινή Συμφωνία – Νέος Εφιάλτης της Τουρκίας…

Γράφει ο Χρήστος Βαλκάνιος Οι προσπάθειες προσέγγισης Ισραήλ – Τουρκίας, μετά την μακρά περίοδο ψυχρότητας, ενώ φαινόντουσαν να αποκτούν μ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σε δύσκολη θέση η Τουρκία! Αξιοποιείται ο Λιμένας Αλεξανδρούπολης από την Ρωσία;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhSHBmhNJOV6XQWr0XEtMGPlHYFiS8_L-g2NCKUW3FTdYdqc_hOkZPoolxkikZAu9JJI309sX1Sx5MwgvTw3JpeXHdm9z8-3is2DQBI_4YQUTv6QJiq8jk6oXyof7nzON4_NPBRCPKIg3Y/s1600/limani+alexandroypolis.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="346" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhSHBmhNJOV6XQWr0XEtMGPlHYFiS8_L-g2NCKUW3FTdYdqc_hOkZPoolxkikZAu9JJI309sX1Sx5MwgvTw3JpeXHdm9z8-3is2DQBI_4YQUTv6QJiq8jk6oXyof7nzON4_NPBRCPKIg3Y/s640/limani+alexandroypolis.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <b>Συντηρείται το θέμα της προτάσεως του Δημάρχου Αλεξανδρουπόλεως  και μάλιστα Ρώσοι ειδικοί αναφέρουν την  άποψη τους στο ζήτημα αυτό στον ρωσικό τύπο. </b><br /> Μέλη του εμπορικού  Επιμελητηρίου  Αλεξανδρούπολης ενδιαφέρονται για την προώθηση  στενότερων εμπορικών δεσμών με την Ρωσία, για αυτό  και προσφέρουν  το λιμάνι της πόλης τους, ως εναλλακτική οδό για το ρωσικό εμπόριο με σκοπό να παρακαμφθούν τα Στενά του Βοσπόρου, αναφέρει το ρωσικό portal <b><a href="http://sputniknews.com/business/20160223/1035220719/greece-russia-turkey-cargo.html#ixzz410pItGoP" target="_blank">Sputnik</a>.</b><br /> <br /> «Θα μπορούσαμε να συνεργαστούμε σε διάφορους τομείς, λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι η Αλεξανδρούπολη είναι  ένα από τα μεγαλύτερα λιμάνια της Ελλάδος , που  επιτρέπει την ολοκληρωτική παράκαμψη του Βοσπόρου  και των Δαρδανελίων» ,  δήλωσε ο  Ευάγγελος Λαμπάκης,  δήμαρχος της Αλεξανδρούπολης, στο πρακτορείο ειδήσεων RIA Novosti.<br /> <br /> Ο Ρώσος καθηγητής <b>Valentin Katasonov </b>πιστεύει ότι η πρωτοβουλία αυτή θα μπορούσε να αυξήσει ακόμα πιο πολύ την  εταιρική σχέση Ελλάδος και Ρωσίας  , δεδομένου ότι η Τουρκία ακολουθεί μια παρελκυστική πολιτική μετά την κατάρριψη του  ρωσικού βομβαρδιστικού στην Συρία.<br /> «Χρειαζόμαστε πράγματι την πρόσβαση στην Μεσόγειο Θάλασσα παρακάμπτοντας το Βόσπορο και τα Δαρδανέλια. Υπάρχει  όμως και μια άλλη εναλλακτική λύση. Ένα κανάλι μέσω του Ιράν. Το έργο αυτό υπήρχε ως Ιδέα περίπου πριν από έναν αιώνα, αλλά τώρα είναι επίσης στην ημερήσια διάταξη», δήλωσε ο Ρώσος ειδικός στο  τηλεοπτικό δίκτυο RT.<br /> <br /> Παρά το γεγονός αυτό ,  η προσφορά της  Ελλάδας θα μπορούσε να βοηθήσει την Ρωσία να ενισχύσει την ασφάλεια των εμπορικών αποστολών της ,  για αυτό και θα πρέπει να ληφθούν υπόψη όλοι οι κίνδυνοι ενός τέτοιου  εγχειρήματος, δηλώνει ό ίδιος.<br /> <br /> «Δεν είναι όλες οι χώρες διέλευσης  φιλικές προς την Ρωσία. Πρέπει να λάβουμε υπόψη τους κινδύνους που μπορεί να αντιμετωπίσουν χερσαίες μεταφορές μας ( Βουλγαρία) . Όμως η ναυτική δίοδο  δεν απαιτεί μεγάλες  επενδύσεις, έτσι  είναι μια βιώσιμη επιλογή», πρόσθεσε ο Katasonov.<br /> « Ο Νομός  Έβρου  πρέπει να προχωρήσει με την πρωτοβουλία αυτή,  τηρώντας  την δέσμευση αυτή  και ανταποκρινόμενος στο δύσκολο οικονομικό περιβάλλον της Ελλάδος », δηλώνει ο ίδιος .<br /> <br /> <b>Το ΝΑΤΟ και η Δύση, σύμφωνα με τον Ρώσο αναλυτή, δεν θα είναι ευχαριστημένοι από τέτοια  κίνηση σε καμία περίπτωση . Ωστόσο, «δεν υπάρχει εναλλακτική λύση για την Ελλάδα. Το περασμένο καλοκαίρι η ελληνική κυβέρνηση υπέγραψε  Δάνειο  με το ΔΝΤ και την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά η κατάσταση θα «υπερθερμανθεί»  πάρα πολύ στα μέσα του 2016. Τα θέματα που συζητήθηκαν το 2015, όπως ένα ενδεχόμενο Grexit, θα επανεμφανιστούν », εξήγησε  ο ίδιος.!!</b><br /> <br /> <b>Σύμφωνα με τα λεγόμενα του Ρώσου ειδικού εμπειρογνώμονα, οι Ρώσοι όπως κυοφορείται εδώ και δύο χρόνια,  αναμένουν «έξοδο» της Ελλάδος από την Ευρωζώνη , επιστροφή στην Δραχμή και  χρεοκοπία.</b><br /> <br /> Μετά από μια σχετικά ανώμαλη κατάσταση για λίγο διάστημα η χώρα θα είναι σε θέση να συνάψει και να υλοποιήσει εμπορικές συμφωνίες όπως αυτή για το Λιμένα της Αλεξανδρούπολης.<br /> Η Τουρκία «τελείωσε» από το χάρτη των χωρών που μπορούν να επενδύσουν οι Ρώσοι , αλλά και οι Αμερικανοί. Έρχεται το Κουρδιστάν.<br /> <br /> Όσο για την ρωσική ομοσπονδία , είναι γνωστό από την εποχή της Μεγάλης Αικατερίνης ότι το Αιγαίο αποτελεί την καλύτερη δίοδο για την Μεσόγειο, για το ρωσικό εμπορικό και ναυτικό στόλο.<br /> <br /> <a href="http://www.pentapostagma.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Σε δύσκολη θέση η Τουρκία! Αξιοποιείται ο Λιμένας Αλεξανδρούπολης από την Ρωσία;

Συντηρείται το θέμα της προτάσεως του Δημάρχου Αλεξανδρουπόλεως  και μάλιστα Ρώσοι ειδικοί αναφέρουν την  άποψη τους στο ζήτημα αυτό στον...

Διαβάστε την συνέχεια

Σε αναμονή τουρκικής προβοκάτσιας στο Αιγαίο!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiOdgm9jG-Wn8KzzFmiNFJJxIgDMl1qpWB0CPZ0mqbibgoQA0NvYOgjMjlGtKvjC8sbv5dXDxkkRAcYLXsGjltbW4Mv4lnSWO2GzbpGG4U30QMyjHUyTL5WjcOFykrduhPGiQ0IiHm7SLg/s1600/probokatia+sto+aigaio.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="346" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiOdgm9jG-Wn8KzzFmiNFJJxIgDMl1qpWB0CPZ0mqbibgoQA0NvYOgjMjlGtKvjC8sbv5dXDxkkRAcYLXsGjltbW4Mv4lnSWO2GzbpGG4U30QMyjHUyTL5WjcOFykrduhPGiQ0IiHm7SLg/s640/probokatia+sto+aigaio.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <blockquote class="tr_bq"> <span style="color: #444444;"><i><b>Η Τουρκία αποθρασύνεται και επιτίθεται μετωπικά στο Αιγαίο. Κι αυτό επειδή νιώθει πως έχασε ήδη την «μάχη» στη Συρία και στο Ιράκ, παρά τους λεονταρισμούς για στρατιωτική επίθεσή της, το δίδυμο Ερντογάν – Νταβούτογλου φαίνεται να αναδιπλώνεται και να αναζητά «ισοσκελισμό» της απώλειας που επέρχεται με το Κουρδικό. Και το «αίτημα» υποβάλλεται στο ΝΑΤΟ και εις βάρος της Ελλάδας.</b></i></span></blockquote> <br /> Γράφει ο <b>Γεωργίου Μιχαήλ </b> <br /> <br /> Μετά την επιτυχημένη πρόκληση απαγόρευσης χρήσης του τουρκικού εθνικού εναέριου χώρου από το πρωθυπουργικό αεροσκάφος κατά το ταξίδι του Τσίπρα στην Τεχεράνη και την σιωπηλή αποδοχή – υποχώρηση του έλληνα πρωθυπουργού με την μη χρησιμοποίηση του αεροδρομίου της Ρόδου για ανεφοδιασμό (από την κυβέρνηση δεν έχει δεν έχει βρεθεί ακόμη ο υπεύθυνος για να τιμωρηθεί), η Τουρκία ανέβασε κατακόρυφα τον πήχη των προκλήσεών της. Το ελληνικό διάβημα που ακολούθησε άφησε μάλλον αδιάφορη την Άγκυρα…<br /> <br /> Πρώτα ήρθε η παρενόχληση της τουρκικής φρεγάτας σε πλοίο ποντισμού καλωδίων στην περιοχή της Καρπάθου, όπου αποφεύχθηκε κάποιο θερμό επεισόδιο, μετά την παρέμβαση και τα έντονα διαβήματα από το ΝΑΤΟ, την Γερμανία και την Ιταλία (το πλοίο ήταν Ιταλικό) προς την Τουρκία.<br /> Ακολούθησε η κατακόρυφη αύξηση της ροής λαθρομεταναστών και προσφύγων από την Τουρκία, ενώ η τουρκική αεροπορία αύξησε επικίνδυνα τις εξόδους και παραβιάσεις της στο Αιγαίο.<br /> <br /> Και τώρα, ήρθε η τουρκική άρνηση και αμφισβήτηση του ρόλου του ΝΑΤΟ στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου και επί της συνοριογραμμής μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Το αιτιολογικό του τούρκου αξιωματικού στο ΝΑΤΟ ξεπέρασε κάθε όριο και δημιούργησε αλγεινή εντύπωση, όταν ως αιτιολόγηση είπε πως «δεν μπορεί να εφαρμόσει όσα συμφώνησε η τουρκική κυβέρνηση»!!! Φυσικά, πρόκειται για την γνωστή τουρκική «μπαμπεσιά» και μία περίτρανη απόδειξη πως είναι αδύνατον για τον οποιονδήποτε να συνάψει συμφωνία με την Τουρκία, εάν δεν ικανοποιούνται όλες οι τουρκικές απαιτήσεις.<br /> <br /> Όμως, αυτή τουρκική προκλητική άρνηση είχε και συνέχεια, όταν σε διπλωματικό επίπεδο, στο ΝΑΤΟ, η Τουρκία απαίτησε οι περιπολίες των ΝΑΤΟϊκών πλοίων να γίνονται σε διεθνή ύδατα (δηλαδή δυτικά των νησιών του ανατολικού Αιγαίου) και όχι επί της θαλάσσιας μεταξύ των νησιών του ανατολικού Αιγαίου και των ακτών της Τουρκίας. Ουσιαστικά, δηλαδή, υπήρξε η πρώτη έμμεση, αλλά επίσημη, θέση της Τουρκίας πως αναγνωρίζει ως θαλάσσια σύνορα Ελλάδας και Τουρκίας τα σημερινά διεθνή ύδατα, που βρίσκονται στον 25ο μεσημβρινό! Αυτομάτως, η Τουρκία διεκδικεί το μισό Αιγαίο, μέσω γκριζοποίησης του συνόλου του ανατολικού Αιγαίου, ενώ αμφισβητεί την εθνική κυριαρχία επί ελληνικών νησίδων και βραχονησίδων (π.χ. Κίναρος κ.α.)! Μάλιστα, αυτή η "απαίτηση" γίνεται μέσω του ΝΑΤΟ, δηλαδή του Στρατιωτικού Οργανισμού ο οποίος δηλώνει ρητά πως δεν μετέχει σε διαφορές των κρατών - μελών του. Εν προκειμένω, η οποιαδήποτε αδιαφορία από το ΝΑΤΟ θα εγγραφεί ως ημιεπίσημη αποδοχή των παράλογων τουρκικών απαιτήσεων. Και κάτι τέτοιο, αποτελεί πρόκληση πρώτου βαθμού που θα πρέπει να αντιμετωπισθεί πριν να καταστεί τραγικό -και πάρα πολύ δύσκολα αναστρέψιμο- γεγονός για την ελληνική κυριαρχία του Αιγαίου...<br /> <br /> Και μπορεί μεν η Τουρκία να επιθυμεί την εξισορρόπηση πιθανών απωλειών της από τα ανατολικά, λόγω Κουρδικού, όμως ποτέ δεν θα προχωρούσε σε τέτοιες απαιτήσεις (με επίσημο τρόπο), εάν δεν είχε τις έμμεσες ή άμεσες "διαβεβαιώσεις" επιτυχίας ενός τέτοιου μεγέθους εγχειρήματος.<br /> <br /> Η Τουρκία, λοιπόν, προσπαθεί να εκμεταλλευτεί την παρουσία και την ισχύ της ιστορικής της συμμάχου, Γερμανίας, με την οποία συναποφάσισε την έλευση του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο. Μάλιστα, η Τουρκία επιχειρεί να εκμεταλλευτεί την ισχύουσα γεωπολιτική της σπουδαιότητα στην Ατλαντική Συμμαχία, μέσα στην οποία συνεχίζει να διατηρεί "καλές επαφές".<br /> <br /> Ταυτόχρονα, το δίδυμο Ερντογάν - Νταβούτογλου, γνωρίζει πως η Ελλάδα έχει αποδυναμωθεί αισθητά σε επίπεδο φίλων στην Ευρώπη, εξαιτίας του Προσφυγικού, για το οποίο όλως παραδόξως η ευθύνη της Τουρκίας είναι τεράστια, αλλά -παραδόξως- κανείς δεν τολμά να θίξει...<br /> <br /> Η οικονομική κρίση που έπληξε την Ελλάδα, σε συνδυασμό με την πολιτική κρίση και εν γένει την κρίση θεσμών, τοποθετεί απέναντι στην Άγκυρα μία ιδιαίτερα εξασθενημένη Αθήνα, η οποία ζει υπό τον φόβο μίας κοινωνικής έκρηξης, ενώ στην κυβέρνηση βρίσκεται ένα κόμμα το οποίο δεν φημίζεται και για την αγωνιστικότητα του επί εθνικών θεμάτων. Μέλη του σημερινού κυβερνώντος κόμματος στην Ελλάδα, έχουν δηλώσει κατά το παρελθόν ότι "το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια του" ή πως "εάν συμβεί κάποια κρίση με την Τουρκία στο Αιγαίο, θα δούμε τότε τι θα κάνουμε", ενώ οι σχετικά πρόσφατες δηλώσεις του Αλέξη Τσίπρα (Σεπτέμβριος 2015) για το Αιγαίο και πως "δεν υπάρχουν θαλάσσια σύνορα", δημιουργούν ένα σκηνικό χαλαρής αντιμετώπισης μίας πιθανής έτνασης ή ελληνοτουρκικής κρίσης.<br /> <br /> Η Τουρκία, όμως, πολύ πρόσφατα, ακολουθώντας την τακτική "καταμέτρησης αντιδράσεων" τόσο σε στρατιωτικό, όσο και σε πολιτικό επίπεδο, κατόρθωσε να σκιαγραφήσει τις διαθέσεις του ίδιου του Αλέξη Τσίπρα, του πρωθυπουργού της Ελλάδας, όταν του απαγόρευσε να χρησιμοποιήσει το αεροδρόμιο της Ρόδου (με την πρόφαση της αποστρατιωτικοποιημένης περιοχής) και με ιδιαίτερη χαρά είδαν τον έλληνα πρωθυπουργό να υποχωρεί, να μην προσγειώνεται στο αεροδρόμιο της Ρόδου (απέφυγε να το πλησιάσει...) και να περιορίζεται τελικά σε ένα "έντονο" διάβημα που στόχευε περισσότερο σε εσωτερική κατανάλωση παρά στην ουσία, η οποία ήταν μία αδικαιολόγητη υποχώρηση, σε επίπεδο αρχηγού χώρας, επί μείζονος εθνικού θέματος...<br /> <br /> Επειδή, λοιπόν, ο κ. Τσίπρας "εζυγίσθη, εμετρήθη και ευρέθη ανεπαρκής" (ή απολύτως επαρκής για τους τουρκικούς σχεδιασμούς;), αλλά και για όλους τους παραπάνω λόγους που κατατέθηκαν, το τουρκικό δίδυμο Ερντογάν - Νταβούτογλου, αποφάσισε να "τεντώσει το σχοινί" στο Αιγαίο και να εκμεταλλευτεί και την ελάχιστη ευκαιρία που θα εμφανισθεί από πλευράς αναποφασιστικότητας ή... υποχωρητικότητας που τυχόν θα επιδείξει ο κ. Τσίπρας.<br /> Και η τουρκική πλευρά νιώθει μία "σιγουριά", γνωρίζοντας πως της είναι πάρα πολύ εύκολο να σκηνοθετήσει μία ιδιαίτερα έντονη σκηνή στο Αιγαίο. Αρκεί να στηθεί ένα ναυάγιο με πρόσφυγες - λαθρομετανάστες, σε μία περιοχή για την οποία η Άγκυρα αμφισβητεί την εθνική κυριαρχία ή, μάλλον, θεωρεί αυτοβούλως και παρανόμως η ίδια ως τουρκική... Με κάποιο περιπλέον τουρκικό σκάφος να ζητά να συνδράμει στο ναυάγιο και το ΝΑΤΟ να αδυνατεί σε μία απόφαση υπέρ του νομικού και φυσικού εθνικού κυρίαρχου (δηλ. της Ελλάδας), εξαιτίας μεγάλης απόστασης του πιό κοντινού ελληνικού πλοίου. Ακόμη, ένα θερμότατο επεισόδιο μπορεί να στηθεί από την τουρκική πλευρά σε περίπτωση που ναυαγίου προσφύγων πλησίον του οποίου θα βρίσκεται τόσο Ελληνικό όσο και τουρκικό πλοίο, αλλά σε ύδατα που η Τουρκία παρανόμως έχει γκριζάρει ή θεωρεί τουρκικά...<br /> <br /> Βρισκόμαστε λοιπόν σε αναμονή, λοιπόν, ενός θερμού ελληνοτουρκικού επεισοδίου. Το οποίο θα πρέπει να θεωρείται σχεδόν βεβαιο, εξαιτίας κυρίως της νευρικότητας του "σουλτάνου" Ερντογάν, που βλέπει να καταρρέουν τα μεγαλόπνοα σχέδιά του για μία νέα οθωμανική αυτοκρατορία και αγωνιωδώς αναζητά μία διέξοδο, μία νίκη που θα είναι ικανή να του προσφέρει πολλά περισσότερα από μία παράταση στην διάρκεια της εξουσίας του, αλλά και εξαιτίας της προσωπικότητας του Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος (τουλάχιστον στην περίπτωση της Ρόδου) έδειξε πως δεν τολμά να συγκρουστεί με την Τουρκία, ακόμη και για θέματα μείζονος εθνικού ενδιαφέροντος και δη ελληνικής εθνικής κυριαρχίας...<br /> <br /> <a href="http://kostasxan.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Σε αναμονή τουρκικής προβοκάτσιας στο Αιγαίο!

Η Τουρκία αποθρασύνεται και επιτίθεται μετωπικά στο Αιγαίο. Κι αυτό επειδή νιώθει πως έχασε ήδη την «μάχη» στη Συρία και στο Ιράκ, παρά ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πως Ελλάδα και Ευρώπη έφθασαν στο σημερινό χάος με το προσφυγικό

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjUeFZmJgfDiJ-MX7QzGx78C0H_BOAYP8dGEgzbjDAJResem4fq_U9d9iAzgqQhu6rNQTyw6E9dNFp9R4RNNHhe8-DW91w1k1BZCzm55vUwME5Nt-uP1GivHWaPxTHruD19ab3XvcPKRA0/s1600/metanastes1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjUeFZmJgfDiJ-MX7QzGx78C0H_BOAYP8dGEgzbjDAJResem4fq_U9d9iAzgqQhu6rNQTyw6E9dNFp9R4RNNHhe8-DW91w1k1BZCzm55vUwME5Nt-uP1GivHWaPxTHruD19ab3XvcPKRA0/s1600/metanastes1.jpg" /></a></div> <br /><i><b>H άκρως δυσμενής κατάσταση για το μεταναστευτικό, έλκει την αρχή της στις εγκληματικές ενέργειες διπλωματικών υπαλλήλων κατά την δεκαετία του ’90.</b></i><br /><br />Ενός κακού μύρια έπονται, έλεγαν οι παλαιοί Έλληνες και έχει φυσικά την εξήγησή του. Υπό το κράτος της σύγχυσης που προκαλεί μια αποτυχία, οι επόμενες αποφάσεις, σε οιοδήποτε θέμα, λαμβάνονται υπό συνθήκες συναισθηματικής φόρτισης, με αποτέλεσμα να εκφεύγουν της λογικής.<br /><br />Βεβαίως, οι λανθασμένες αποφάσεις δεν λαμβάνονται μόνον όπως στην ανωτέρω περίπτωση, αλλά πάντοτε, όταν στη λήψη τους υπεισέρχονται εξωγενείς παράγοντες. Επί του προκειμένου, και καθ’ όσον αφορά την Ελλάδα, η άκρως δυσμενής κατάσταση για το μεταναστευτικό, έλκει την αρχή της στις εγκληματικές ενέργειες διπλωματικών υπαλλήλων μας κατά την δεκαετία του ’90, οι οποίοι χρηματιζόμενοι χορηγούσαν βεβαιώσεις ελληνικής καταγωγής σε κάθε Ασιάτη που διέθετε το απαιτούμενο ποσόν και επιθυμούσε να εγκαταλείψει την χώρα του.<br /><br />Μάλιστα, δίκην φέιγ βολάν κυκλοφορούσαν έντυπα στις μετασοβιετικές χώρες, όπου εξέθεταν τα πλεονεκτήματα εκ της «ελληνοποίησης». Υπήρξε και δολοφονία αστυνομικού μας, που υπηρετούσε στην Πρεσβεία της Τυφλίδας και όπου η τακτική ανακρίτρια έλεγξε τις έκνομες ενέργειες διπλωματικών υπαλλήλων μας, και εξέτασε εξονυχιστικά τις διαδικασίες παράνομης ελληνοποίησης αλλοδαπών. Δεν ασκήθηκε δίωξη σε καμιά περίπτωση ενοχής προξενικού υπαλλήλου, επειδή η κυβέρνηση του κ. Σημίτη, ανεξηγήτως, παρέγραψε τα αδικήματα.<br /><br />Αυτά, και τα επόμενα, είναι αποτέλεσμα της άρνησης της πολιτείας να συζητήσει σοβαρά το μεταναστευτικό, από την πρώτη στιγμή της εμφάνισής του, όπως αιτούσαν οι εχέφρονες. Οι πιέσεις των δήθεν προοδευτικών κύκλων για ανοικτά σύνορα ήσαν αφόρητες, και βρήκαν την πλήρη δικαίωσή τους, όταν ανέλαβε το αρμόδιο υπουργείο η κα. Χριστοδουλοπούλου, η οποία ενήργησε συμφώνως προς τις αραχνιασμένες ιδεοληψίες της, καλώντας Αφρικανούς κι Ασιάτες να έλθουν στην Ελλάδα, όπου είναι ευπρόσδεκτοι.<br /><br />Για διαφορετικούς λόγους, το ίδιο έπραξε και η κα. Μέρκελ, πιεζόμενη από επιχειρηματικούς κύκλους που αναζητούν φθηνή -νομιμοποιημένη στην Γερμανία- εργασία των μεταναστών. Και ανήγγειλε ότι η Γερμανία θα δεχθεί ένα εκατομμύριο πρόσφυγες, υπονοούσα ότι θα υποχρεωθούν να δεχθούν και όλες οι ευρωπαϊκές χώρες κάποιον αριθμό.<br /><br />Όμως τα πράγματα δεν εξελίχθησαν κατά τις επιθυμίες των δύο κυριών. Ο υπερβολικά μεγάλος αριθμός μεταναστών και προσφύγων, αφενός είναι όχι μόνον είναι αδύνατον να ενσωματωθεί, απεναντίας δε ως ισχυρή ενωμένη κοινότητα επιβάλλει τους όρους της, αφετέρου η αδυναμία εξεύρεσης νόμιμων πόρων για τα προς το ζην, εξ ανάγκης θα τους οδηγήσει στην παραβατικότητα.<br /><br />Όταν οι Τούρκοι διακινητές πρωτοαπευθύνθηκαν στους πελάτες τους με φυλλάδια και στο διαδίκτυο, παραθέτοντας την απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης περί ελεύθερης εισόδου, σ’ αυτήν την στήλη αναρωτήθηκα γιατί η ελληνική πολιτεία δεν πράττει κι εκείνη το απλό, ενημερώνοντας με τον ίδιο τρόπο ότι τα πράγματα δεν είναι όπως τα παρουσιάζουν οι Τούρκοι.<br /><br />Δεν έγινε το αυτονόητο λόγω της πλήρους αποχής μας από τα δρώμενα, αφού δεν πρόκειται για τουριστικά ταξιδάκια, αλλά για σοβαρή δουλειά. Ποιος θα την κάνει; Σημειωτέον ότι κλείσαμε την Πρεσβεία μας στην Δαμασκό από τον Ιούλιο του 2012 -για λόγους ασφαλείας είπαν, που σημαίνει πως οι άλλες χώρες που διατηρούν Πρεσβεία αδιαφορούν για την ασφάλεια των διπλωματών τους- εγκαταλείποντας ταυτοχρόνως στην τύχη του και το 10% των Σύρων «ρωμαιο-ορθοδόξων», που ομνύουν στο όνομα του Βυζαντίου. Και το πλέον αχαρακτήριστο, ο Πατριάρχης Αντιοχείας, την Μόσχα επισκέφτηκε και όχι την Αθήνα, όπως κάποτε.<br /><br />Έτσι φτάσαμε στη σημερινή κατάσταση όπου η Αυστρία θυμήθηκε πως κάποτε ήταν Αυτοκρατορία με τους Ούγγρους και βρήκε ευκαιρία να «βάλει πόδι» πάλι στα Βαλκάνια. Η όλη της συμπεριφορά είναι ηγέτιδας δύναμης, όπως και πριν από ένα αιώνα. Σύμφωνα με Το Βήμα, κατά την παρουσία του ΥΠΕΞ της Αυστρίας στα Σκόπια, οι δυο πλευρές φέρονται να υπέγραψαν Κοινό Σχέδιο Δράσης, στο οποίο η Βιέννη προθυμοποιείται να διευκολύνει την επίλυση του θέματος της ονομασίας. Και ως αντάλλαγμα τα Σκόπια κλείνουν τα σύνορα, εφόσον θεωρούν πως έχουν ισχυρές πλάτες.<br /><br />Η δε Γερμανία προτείνει την Τουρκία ως αρμόδια για έρευνα και διάσωση στα διεθνή ύδατα του Αιγαίου, πάγιο αίτημα των Τούρκων. Η Γερμανίδα ΥΠΑΜ, η οποία όπως φαίνεται θα είναι αυτή που θα διαδεχτεί την κα. Μέρκελ στην αρχηγία της καγκελαρίας στην Γερμανία, ζήτησε να δώσει η Ελλάδα στην Τουρκία το δικαίωμα έρευνας και διάσωσης μέχρι και έξι ναυτικά μίλια από τις ακτές τις ηπειρωτικής Ελλάδας και από τα ελληνικά νησιά. Η Ελλάδα δηλαδή θα παραμείνει μόνον στα δικά της χωρικά ύδατα -αμφισβητούμενα κι αυτά- ενώ το υπόλοιπο Αιγαίο τίθεται στη διάθεση των Τούρκων.<br /> <a href="http://voria.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Πως Ελλάδα και Ευρώπη έφθασαν στο σημερινό χάος με το προσφυγικό

H άκρως δυσμενής κατάσταση για το μεταναστευτικό, έλκει την αρχή της στις εγκληματικές ενέργειες διπλωματικών υπαλλήλων κατά την δεκαετία ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία: Ο 3oς καλύτερος πελάτης των ΗΠΑ σε οπλικά συστήματα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhqxKERLmkK_hA6LjC3GHcEcGqcHdiUUtsM_hQ7aRnFtxaPG-MrTF3zrZ4rdKiip1beThbBFUpGRy62ylgEwERd7y6CBnykSLglaAVNRfhcT1p6soN_jtzAy-qVq4hrpfPbQ_py58RpWV0/s1600/toyrkika+aeroplana.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhqxKERLmkK_hA6LjC3GHcEcGqcHdiUUtsM_hQ7aRnFtxaPG-MrTF3zrZ4rdKiip1beThbBFUpGRy62ylgEwERd7y6CBnykSLglaAVNRfhcT1p6soN_jtzAy-qVq4hrpfPbQ_py58RpWV0/s1600/toyrkika+aeroplana.jpg" /></a></div> <br /> Έκτη παγκόσμια πρωταθλήτρια στις εισαγωγές όπλων και ο τρίτος καλύτερος πελάτης αμερικανικών οπλικών συστημάτων αναδείχθηκε η Τουρκία την τελευταία πενταετία, σύμφωνα με έκθεση που έδωσε στη δημοσιότητα το το Διεθνές Ινστιτούτο Ερευνών Ειρήνης της Στοκχόλμης, το γνωστό SIPRI (Stockholm International Peace Research Institute.<br /> <br /> Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε η Τουρκία αντιστοιχεί στο 3,4% των παγκόσμιων εισαγωγών οπλικών συστημάτων, όπως αναφέρει η μελέτη του Ιδρύματος με τίτλο «Τάσεις στις Διεθνείς Πωλήσεις Όπλων 2015» (Trends in International Arms Transfers, 2015).<br /> <br /> Οι υπόλοιποι… κορυφαίοι, είναι η Ινδία, η Σαουδική Αραβία, η Κίνα, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ) και η Αυστραλία, που όλες μαζί αντιστοιχούν στο 34% του συνόλου των εισαγωγών οπλικών συστημάτων παγκοσμίως.<br /> <br /> Η Τουρκία απέσπασε και μια ακόμα διάκριση, καθώς αναδείχθηκε στον τρίτο μεγαλύτερο εισαγωγέα οπλικών συστημάτων από τις Ηνωμένες Πολιτείες για την ίδια περίοδο, αντιστοιχώντας συνολικά στο 6,6% των αμερικανικών εξαγωγών.<br /> <br /> Την υποσκέλισαν οι Σαουδάραβες με τη φρενίτιδα εξοπλισμών, κι αυτοί για λόγους στρατηγικής ανασφάλειας λόγω κυρίως του Ιράν αλλά και της απειλής εσωτερικής αποσταθεροποίησης και τα ΗΑΕ, για τους ίδιους ακριβώς λόγους. Οι Σαουδάραβες ανήλθαν στο 9,7% των αμερικανικών εξαγωγών ενώ τα ΗΑΕ στο 9,1%…<br /> <br /> Οι ΗΠΑ παρέμειναν κορυφαίος εξαγωγέας οπλικών συστημάτων καλύπτοντας το 33% της παγκόσμιας αγοράς για το διάστημα 2011-2015, σημειώνοντας αύξηση στις εξαγωγές κύριου αμυντικού υλικού 26% συγκριτικά με το διάστημα 2006-2010. Οι πελάτες τους ανήλθαν τουλάχιστον στις 96 χώρες το διάστημα 2011-2015.<br /> <br /> Στο περιφερειακό επίπεδο, η Μέση Ανατολή παρέλαβε τον μεγαλύτερο όγκο των αμερικανικών εξαγωγών οπλικών συστημάτων, αποσπώντας ποσοστό 40% της συνολικής αγοράς. Στην Ασία και την Ωκεανία κατευθύνθηκε άλλο ένα 40% και η Ευρώπη παρέλαβε το 9,9%.<br /> <br /> <br /> <a href="http://www.onalert.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Τουρκία: Ο 3oς καλύτερος πελάτης των ΗΠΑ σε οπλικά συστήματα

Έκτη παγκόσμια πρωταθλήτρια στις εισαγωγές όπλων και ο τρίτος καλύτερος πελάτης αμερικανικών οπλικών συστημάτων αναδείχθηκε η Τουρκία την...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Δύση επαναλαμβάνει τα λάθη που έκανε τη δεκαετία του 1930

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhYJHWI2rheWGneiPfXXDtqIFwzzUq9Fu2CImE8rOtIGDcsbYNMWtoTzWHbqV9wI-XWtvJGwI8WkRKz8bAnhDXQECtJaMXdwPiBtPBBm0iTDYv3LxsvgDggGmT35V5IKBOKgDvkmAkt5d4/s1600/2os+pagkosmios+polemos.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhYJHWI2rheWGneiPfXXDtqIFwzzUq9Fu2CImE8rOtIGDcsbYNMWtoTzWHbqV9wI-XWtvJGwI8WkRKz8bAnhDXQECtJaMXdwPiBtPBBm0iTDYv3LxsvgDggGmT35V5IKBOKgDvkmAkt5d4/s1600/2os+pagkosmios+polemos.jpg" /></a></div> <br /><br /><br />Ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος ξέσπασε όταν η ναζιστική Γερμανία εισέβαλε στην Πολωνία την 1η Σεπτεμβρίου του 1939. Ένας πόλεμος που θα μπορούσε να αποτραπεί έγινε αναπόφευκτος - και σύντομα θα γινόταν παγκόσμιος - εξαιτίας τριών μοιραίων αποφάσεων.<br /> <br /> του Βίκτορ Ντέιβις Χάνσον *<br /> <br /> <br />Η σημαντικότερη από τις τρεις ήταν ο κατευνασμός του Χίτλερ από τις δημοκρατίες της δυτικής Ευρώπης, στα τέλη της δεκαετίας του 1930. Η ελπίδα τους ήταν να σταματήσει ο Χίτλερ να παρενοχλεί τους γείτονές του. Αλλά εκείνος εξέλαβε την πολιτική τους ως ένδειξη αδυναμίας. Μετά την αναίμακτη προσάρτηση της Αυστρίας και τον διαμελισμό της Τσεχοσλοβακίας, ο Χίτλερ θεώρησε ότι η Βρετανία και η Γαλλία δεν θα του κήρυτταν τον πόλεμο αν εισέβαλε στην Πολωνία. Ή τουλάχιστον ότι δεν θα πολεμούσαν σοβαρά.<br /><br />Ο δεύτερος παράγων ήταν η εγγύηση του Στάλιν προς τους Γερμανούς ότι μετά την εισβολή τους στην Πολωνία από τα δυτικά, εκείνος θα εισέβαλε από τα ανατολικά και οι δύο δικτατορίες θα μοιράζονταν τη χώρα. Ο Στάλιν υπολόγιζε ότι μετά τη συμφωνία αυτή, ο Χίτλερ θα άφηνε τους Σοβιετικούς ήσυχους. Όμως, στις 22 Ιουνίου 1941, η Γερμανία επιτέθηκε στη Σοβιετική Ένωση. Τα επόμενα τέσσερα χρόνια σκοτώθηκαν στο Ανατολικό Μέτωπο κάπου 30 εκατομμύρια Ρώσοι.<br /><br />Ο πόλεμος δεν κατέστη αναπόφευκτος όμως μόνο από τον δυτικό κατευνασμό και τη σοβιετική συνεργασία. Χρειαζόταν και μια τρίτη, μοιραία, απόφαση. Οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν μπει καθυστερημένα στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, τον Απρίλιο του 1917, και είχαν συμβάλει στη συντριβή του γερμανικού στρατού μέχρι τον Νοέμβριο του 1918. Ένα χρόνο μετά, όμως, είχαν αφοπλιστεί και είχαν ξεχάσει τον ρόλο που είχαν παίξει. Οι Αμερικανοί είχαν κουραστεί με τους Ευρωπαίους. Κι όταν ξεκίνησε η Ύφεση του 1929, ήταν αποφασισμένοι να μην εμπλακούν ξανά στις ευρωπαϊκές αντιπαραθέσεις. Ο απομονωτισμός και ο αφοπλισμός της Αμερικής συνέβαλαν αποφασιστικά στο ξέσπασμα ενός νέου παγκοσμίου πολέμου. Αν ο αμερικανικός στρατός είχε παραμείνει ισχυρός μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, και είχε συνάψει συμμαχία με τις χώρες της δυτικής Ευρώπης, η Γερμανία δεν θα τολμούσε ποτέ να τα βάλει με τη Βρετανία, τη Γαλλία και τις Ηνωμένες Πολιτείες μαζί.<br /><br />Γιατί λοιπόν η σχετικά αδύναμη ναζιστική Γερμανία πίστεψε το 1939 ότι μπορεί να νικήσει όλο τον κόσμο; Επειδή ο συνδυασμός του αγγλο- γαλλικού κατευνασμού, της σοβιετικής συνεργασίας και της αμερικανικής απομόνωσης έπεισε τον Χίλτερ και τους συμμάχους του ότι οι νικητές του Α' Παγκοσμίου Πολέμου ήταν διατεθειμένοι να κάνουν παραχωρήσεις.<br /><br />Ο κόσμος του 2016 αρχίζει να μοιάζει με την ευρωπαϊκή πυριτιδαποθήκη του 1939. Το Ιράν, η Κίνα και η Βόρεια Κορέα, μαζί με τις εξτρεμιστικές ισλαμιστικές τρομοκρατικές οργανώσεις, περιφρονούν τις δυτικές δημοκρατίες. Σχεδόν καθημερινά, διάφορες επιθετικές χώρες ή οργανώσεις εκτοξεύουν διηπειρωτικούς πυραύλους, ανεβαίνουν σε αμερικανικά πλοία, στέλνουν στην Ευρώπη εξτρεμιστές από τη Μέση Ανατολή, διατυπώνουν απειλές. Η Κίνα δημιουργεί νέα τεχνητά νησιά για να ελέγχει τις εμπορικές οδούς προς και από την Ασία.<br /><br />Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι σε μεγάλο βαθμό άοπλη. Πιστεύει όμως ότι με τη βοήθεια της «έξυπνης διπλωματίας» της μπορεί να έρθει σε συνεννόηση με τους εχθρούς της.<br /><br />Στο μεταξύ, η Ρωσία του Πούτιν συνάπτει συμφωνίες με το Ιράν, τη Συρία και τους περισσότερους εχθρούς της Δύσης. Όπως και ο Στάλιν, ο Πούτιν πιστεύει ότι με τον τρόπο αυτό θα στρέψει τις επιθετικές αυτές δυνάμεις αποκλειστικά εναντίον της Δύσης. Πρόσφατα, προειδοποίησε τη Δύση για το ενδεχόμενο ενός «νέου παγκοσμίου πολέμου» που θα ξεκινήσει στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Η Αμερική αποσύρεται σταδιακά από τα μέτωπα στο εξωτερικό, χρησιμοποιώντας τα ίδια επιχειρήματα που ακούγονταν τη δεκαετία του 1920. Σε δύσκολους οικονομικούς καιρούς, πολλοί λένε ότι οι δαπάνες για την άμυνα μπορούν να χρηματοδοτήσουν κοινωνικά προγράμματα.<br /><br />Ο κατευνασμός, η συνεργασία και ο απομονωτισμός ήταν πάντα ένα θανάσιμο μείγμα. Ο κίνδυνος είναι να συμβεί το ίδιο και σήμερα.<br /> <br /> <i>* Ο Βίκτορ Ντέιβις Χάνσον σπούδασε κλασικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στη Σάντα Κρουζ, στην Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα και στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ. Η διδακτορική του διατριβή είχε τον τίτλο «Πόλεμος και γεωργία στην κλασική Ελλάδα».</i><br /> <br /> <a href="http://www.amna.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Η Δύση επαναλαμβάνει τα λάθη που έκανε τη δεκαετία του 1930

Ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος ξέσπασε όταν η ναζιστική Γερμανία εισέβαλε στην Πολωνία την 1η Σεπτεμβρίου του 1939. Ένας πόλεμος που θα μπορο...

Διαβάστε την συνέχεια

Έκθετοι Ερντογάν-MIT, ψεύτικος «ένοχος» της επίθεσης…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjMPQdRQEG167-2nOo0IOagTbjVqfJYDTeWX1cJNdT_d-8nza5dzSVBAfqis4ztSFRZqvi0yw_ANXgkAzxe1cWI87V_t9juujGydpEgb7bjAX6KobyJYVPC0Jy0CMwSh57471zYOL5wef0/s1600/tromokratiki+epithesi+stin+agkyra.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjMPQdRQEG167-2nOo0IOagTbjVqfJYDTeWX1cJNdT_d-8nza5dzSVBAfqis4ztSFRZqvi0yw_ANXgkAzxe1cWI87V_t9juujGydpEgb7bjAX6KobyJYVPC0Jy0CMwSh57471zYOL5wef0/s1600/tromokratiki+epithesi+stin+agkyra.jpg" /></a></div> <br /> <i><b>Η πρεμούρα της κυβέρνησης των ισλαμιστών της Άγκυρας να παρουσιάσουν έναν ένοχο για την τρομοκρατική επίθεση με παγιδευμένο αυτοκίνητο που ανατινάχθηκε δίπλα σε στρατιωτικό λεωφορείο με αποτέλεσμα τον θάνατο 28 και τον τραυματισμό 61 ατόμων, στελεχών των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων που αποχωρούσαν από το γενικό επιτελείο αργά το απόγευμα, τους οδήγησε σε σφάλμα που τους εκθέτει στο εσωτερικό της χώρας, αλλά και στα μάτια της διεθνούς κοινότητας.</b></i><br /> <br /> Οι Τούρκοι επί της ουσίας κατασκεύασαν ένοχο, δίνοντας στη δημοσιότητα το όνομα του Κούρδου Σαλίχ Νεκάρ, συριακής καταγωγής, φορτώνοντάς του την επίθεση και σπεύδοντας να τον κατονομάσει ως μέλος του Κουρδικού Εργατικού Κόμματος, του PKK…<br /> <br /> Όπως όμως προκύπτει από τα ρεπορτάζ του τουρκικού Τύπου που με τις αποκαλύψεις του εκθέτει την κυβέρνηση και τους Ερντογάν – Νταβούτογλου προσωπικά, τα στοιχεία του DNA που παρουσίασε η τουρκική κυβέρνηση και οδήγησαν υποτίθεται στην ταυτότητα του δράστη είναι ψεύτικα!<br /> <br /> <i><b>Σύμφωνα λοιπόν με την ανακοίνωση της κουρδικής οργάνωσης ΤΑΚ που ανέλαβε την ευθύνη για το μακελειό, την ευθύνη έχει άλλο μέλος της, ο Αμπντουλμπακί Σονμέζ, 26χρονος τουρκικής υπηκοότητας από την πόλη Βαν της Ανατολίας, το DNA του οποίου ταυτοποιήθηκε με αυτό του πατέρα του.</b></i><br /> <br /> <b></b><br /> Η κουρδική οργάνωση ΤΑΚ φέρεται όντως να διατηρεί σχέσεις με το ΡΚΚ, ανέλαβε την ευθύνη για τη επίθεση, αν και πραγματικά αναρωτιέται κανείς ποιος είναι ο στόχος που εξυπηρετείται, αφού μια τέτοια ενέργεια θα είχε νόημα μόνο αν οι Κούρδοι έπαιζαν ρόλο προβοκάτορα για να δοθεί πρόσχημα συντονισμένης ΝΑΤΟϊκής παρέμβασης στη βόρεια Συρία με στόχο την εκδίωξη των Ρώσων! Δηλαδή, κάτι ανάλογα με ιστορίες για άγριες αρκούδες… Σιβηρίας<br /> .<br /> Φαίνεται όμως ότι και οι Τούρκοι αξιωματούχοι είχαν πάρει χαμπάρι ότι κάτι δεν πήγαινε καλά και πιθανώς ότι πλήρωναν με την αξιοπιστία τους τις πολιτικές ανάγκες της ισλαμιστικής τους κυβέρνησης, αφού ο πατέρας του Σονμέζ εκλήθη στην Άγκυρα για να δώσει δείγμα DNA, όπως αποκάλυψε η «Χουριέτ». Ο δυστυχής πατέρας είχε διαπιστώσει ότι η φωτογραφία που δόθηκε στη δημοσιότητα ήταν του παιδιού του, με τις αρχές όμως να δίνουν άλλο όνομα…<br /> <br /> <i><b>Το να χρησιμοποιήθηκε το όνομα του αρχικού ενόχου για να αποφευχθεί η παρακολούθηση από τις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες δεν μπορεί να αποκλειστεί, αυτό όμως δεν αναιρεί το γεγονός του φιάσκου ολκής που βαραίνει αποκλειστικά την κυβέρνηση Νταβούτογλου και τον πρόεδρο Ερντογάν, που αντιμετωπίζουν πλέον τα συντονισμένα πυρά της αντιπολίτευσης.</b></i><br /> <br /> Το περίεργο είναι ότι παρόλα αυτά, οι αρχές δεν έχουν προβεί σε επανόρθωση, πιθανότατα για να μην πληγεί το προεδρικό… αλάθητο. Ενδιαφέρον έχει και το ότι μάλλον συμφωνούν με την εκτίμησή μας, αφού εκφράζουν δημόσια τον σκεπτικισμό τους για την ανάληψη της ευθύνης. Αυτοί βέβαια διότι θα επιθυμούσαν ασφαλώς να «ταυτοποιήσουν» απευθείας το κουρδικό YPG ώστε να εξυπηρετηθούν οι στόχοι της πολιτικής τους.<br /> <br /> Προς το παρόν θα πρέπει να αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα που δεν είναι άλλη από τη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός και την νέα έκκληση που τους απηύθυνε ο εκπρόσωπος του State Department, Μαρκ Τόνερ, να τερματίσουν άμεσα τις επιθέσεις με πυρά πυροβολικού στους Κούρδους της Συρίας, αφού οι Αμερικανοί ποτέ δεν πείστηκαν ότι πρόκειται για τρομοκράτες όπως υποστηρίζουν ιδιοτελώς οι Τούρκοι, επειδή οι επιτυχίες που σημείωνα στο στρατιωτικό επίπεδο, τους χαλούσαν τα σχέδια.<br /> <br /> <i><b>Το ζητούμενο είναι εάν οι Αμερικανοί αντιλαμβάνονται επαρκώς, ότι μια από τις μεγαλύτερες απειλές στην καταρχήν εύθραυστη συμφωνία εκεχειρίας προέρχεται από τους ισλαμιστές της Άγκυρας και αν είναι έτοιμοι να συνεργαστούν με όποιους πρέπει, με στόχο να αποτρέψουν αυτή την απειλή από το να εκδηλωθεί…</b></i><br /> <br /> <a href="http://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Έκθετοι Ερντογάν-MIT, ψεύτικος «ένοχος» της επίθεσης…

Η πρεμούρα της κυβέρνησης των ισλαμιστών της Άγκυρας να παρουσιάσουν έναν ένοχο για την τρομοκρατική επίθεση με παγιδευμένο αυτοκίνητο πο...

Διαβάστε την συνέχεια

Έρευνα: Πώς το προσφυγικό καθιστά την Ελλάδα ρυθμιστή των Βαλκανίων

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgXyQtYad_efuH3x9X1YR9tolN0bfZRy3g8AqeODAZNcHWeEzReyKYjoN9FC90-U0KJ7EE8xQbFmf6HHMdBo6fOp9CqUxNDywfPJdwS_GexWYw2e75IScYy1rrv8TYlwtVHr09zxLVmB2o/s1600/metanastes1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgXyQtYad_efuH3x9X1YR9tolN0bfZRy3g8AqeODAZNcHWeEzReyKYjoN9FC90-U0KJ7EE8xQbFmf6HHMdBo6fOp9CqUxNDywfPJdwS_GexWYw2e75IScYy1rrv8TYlwtVHr09zxLVmB2o/s1600/metanastes1.jpg" /></a></div> <br /> <b>Μπορεί το προσφυγικό και μεταναστευτικό ρεύμα να έχει εντείνει την κρίση στη χώρα μας, ωστόσο η στάση που έχει κρατήσει τις ανοίγει ευκαιρίες στα Βαλκάνια, εκτιμά το Ελβετικό Κέντρο Μελετών Ασφαλείας.</b><br /> <br /> Σύμφωνα με μελέτη που δημοσίευσε τις τελευταίες ημέρες, ο ρόλος που διαδραματίζει η Ελλάδα στα Βαλκάνια έχει πάρει άλλες διαστάσεις. Μετά την οικονομική κρίση και τώρα με την εξέλιξη της προσφυγικής κρίσης αλλά και με μια νέα κυβέρνηση στα ηνία ο ρόλος της Ελλάδας είναι πλέον καταλυτικός Σύμφωνα με έρευνα του Κέντρου Μελετών Ασφαλείας (CSS) η κρίση στην Ελλάδα – οικονομική αλλά και η προσφυγική - είναι μια ευκαιρία στην βελτίωση των διμερών σχέσεων με τις χώρες των Δυτικών Βαλκανίων. <br /> <br /> Όπως αναφέρει η έρευνα, <b>οι μοναδικές πολιτικές συνθήκες που επικρατούν στην Ελλάδα αυτή την περίοδο έχουν τη δυνατότητα να λύσουν μακροχρόνια προβλήματα και να σταθεροποιήσουν την περιοχή</b>. Όντας στην καρδιά της μεταναστευτικής κρίσης αλλά και της κρίσης της Ευρωζώνης, αντιμέτωπη με μεγάλης κλίμακας απεργίες και με μόλις 153 από τις 300 έδρες στο Κοινοβούλιο οι κινήσεις της ελληνικής κυβέρνησης είναι περιορισμένες <br /> <br /> Ωστόσο, σημαντικό ρόλο σε αυτό θα έχει ο χειρισμός της μεταναστευτικής και της οικονομικής κρίσης της ΕΕ που θα διαδραματίσει έναν αποφασιστικό ρόλο σε μια οποιαδήποτε τέτοια προοπτική.<br /> <br /> <b style="font-weight: bold !important;">Τα βασικά σημεία που υπογραμμίζει το Κέντρο Μελετών Ασφαλείας(CSS)</b><br /> <br /> Η προοπτική της διεύρυνσης της ΕΕ εξακολουθεί να είναι απαραίτητη για τη σταθεροποίηση των Δυτικών Βαλκανίων.<br /> <br /> <b style="font-weight: bold !important;">Η Ελλάδα παραμένει ένας βασικός παράγοντας για τη διεύρυνση της ΕΕ στα Βαλκάνια</b>, μεταξύ άλλων το γεγονός ότι είναι το επίκεντρο της οικονομικής και της προσφυγικής κρίσης στην Ευρώπη.<br /> <br /> Η τρέχουσα πολιτική σκηνή παρέχει μια μοναδική ευκαιρία για πρόοδο σε μακροχρόνια ζητήματα, κάτι που η ΕΕ πρέπει να εκμεταλλευτεί<br /> <br /> Βλέποντας και πάλι την Ελλάδα ως εταίρο στους τομείς της μετανάστευσης και της οικονομίας θα βοηθήσει στην επίλυση ζητημάτων που βρίσκονται σε εκκρεμότητα στα Δυτικά Βαλκάνια.<br /> <br /> Είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι η Ελλάδα παίζει ένα καθοριστικό ρόλο στην περιοχή των Δυτικών Βαλκανίων ειδικά τώρα που η προσφυγική κρίση έχει φέρει τα Δυτικά Βαλκάνια στο προσκήνιο. Ευειδή πολλές περιοχές μαστίζονται από αστάθεια με την πρόσφατη προσφυγική κρίση κινδυνεύουν να χαθούν πάνω από 20 χρόνια προσπάθειας για διεθνή σταθεροποίηση.<br /> <br /> Η Ελλάδα ως ένθερμος υποστηρικτής της διεύρυνσης της ΕΕ πριν την οικονομική κρίση, εξακολουθεί να διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στα Δυτικά Βαλκάνια αν και όπως αναφέρει το δημοσίευμα εμπλέκεται σε πολιτικές διαφορές με την ΠΓΔΜ, το Κοσσυφοπέδιο και την Αλβανία με αποτέλεσμα ο συμβιβασμός της Ελλάδας στα ζητήματα αυτά να αποτελεί προϋπόθεση για την ενταξιακή πρόοδο των χωρών αυτών στην ΕΕ.<br /> <br /> <b style="font-weight: bold !important;">Ο κρίσιμος ρόλος της Ελλάδας στα Δυτικά Βαλκάνια </b><br /> <br /> Ο ρόλος της Ελλάδα στα Δυτικά Βαλκάνια βασίζεται στην εγγύτητα και στους ιστορικούς δεσμούς. Εκτός από το να είναι ένας καθοριστικός παράγοντας της διεύρυνσης της ΕΕ, η Ελλάδα συνδέεται οικονομικώς με τις χώρες των Δυτικών Βαλκανίων. Συνεπώς η παρακμή της ελληνικής οικονομίας έπληξε επίσης την ήδη οικονομικά διαταραγμένη περιοχή. <br /> <br /> Εκτός από την πτώση ξένων επενδύσεων και τους κινδύνους στον περιφερειακό τραπεζικό τομέα, η μεταναστευτική πίεση στις χώρες αυξήθηκε και πάλι. Για παράδειγμα, το 2007 περίπου 600.000 Αλβανοί εργάζονταν στην Ελλάδα. <br /> <br /> Δεκάδες χιλιάδες Αλβανοί εργάτες αναγκάστηκαν να επιστρέψουν στην πατρίδα τους μέχρι σήμερα, με την επιστροφή τους να κόβει την εισροή εμβασμάτων. Τα Δυτικά Βαλκάνια θα επωφελούνταν σε μεγάλο βαθμό από την οικονομική ανάκαμψη στην Ελλάδα.<br /> <br /> Πριν από την έναρξη της χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2008, η Ελλάδα ήταν ενεργός υποστηρικτής της διεύρυνσης της ΕΕ στα Δυτικά Βαλκάνια. Οι προσπάθειες της Ελλάδας ως προς τον εξευρωπαϊσμό της κορυφώθηκαν το 2003, κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Προεδρίας της ΕΕ. <br /> <br /> Ωστόσο, ο ενθουσιασμός της Ελλάδας ως προς την ενσωμάτωση της περιοχής στην ΕΕ βρέθηκε αντιμέτωπος με μερικά εμπόδια: <br /> <ul> <li>Οι διαφορές με την ΠΓΔΜ για το όνομα – Ενώ η Ενδιάμεση Συμφωνία με την ΠΓΔΜ το 1995 καλλιέργησε ελπίδες για μια λύση μέσω διαπραγματεύσεων το 2008 και το 2009 η Ελλάδα εμπόδισε την περαιτέρω διαδικασία ένταξης της γειτονικής χώρας στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ .</li> <li>Προβλήματα στο Κοσσυφοπέδιο το 2008 όταν η χώρα ανακήρυξε την ανεξαρτησία της. Η Ελλάδα είναι ένα από τα πέντε κράτη της ΕΕ που δεν αναγνωρίζουν το Κοσσυφοπέδιο Οι λόγοι είναι δύο: Για να αποφευχθεί προηγούμενο όσο αφορά τη σύγκρουση στην Κύπρο, και η ευθυγράμμιση με τη Σερβία, μια χώρα με την οποία η Ελλάδα διατηρεί στενούς πολιτικούς, οικονομικούς και πολιτιστικούς δεσμούς.</li> <li>Σφοδρή διαφωνία υπάρχει και με την Αλβανία. Η Συμφωνία Σταθεροποίησης και Σύνδεσης μεταξύ Αλβανίας - ΕΕ έγινε εν μέσω ενός Ελληνικού τελεσίγραφου σχετικά με νεκροταφεία του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου στην Αλβανία. Επί του παρόντος, η διαφωνία για τα θαλάσσια σύνορα μεταξύ των δύο χωρών θέτει σε κίνδυνο περαιτέρω πρόοδο. Η επικύρωση της συμφωνίας για το θέμα ανατράπηκε από το Συνταγματικό Δικαστήριο της Αλβανίας. Η Ελλάδα απειλεί να εμποδίσει την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Αλβανία, αν δεν επιτευχθεί λύση.</li> <li>Το 2014, η Ελλάδα έκανε μια συμβολική κίνηση που αποδεικνύει έλλειψη υποστήριξης της ΕΕ, όταν απέκλεισε από τις προτεραιότητες της την διεύρυνση της ΕΕ. Πρωτοβουλίες από υψηλόβαθμους αξιωματούχους, όπως τα σχέδια του πρώην πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου το 2009 για την ενσωμάτωση των Δυτικών Βαλκανίων στην Ένωση είχαν χάσει το νόημα τους.</li> </ul> Μια πιο ευέλικτη ελληνική θέση ως προς τα διμερή ζητήματα αποτελεί προϋπόθεση για την πρόοδο των τριών υποψηφίων προς την ΕΕ. Η Ευρώπη χρειάζεται τους Ελληνικούς συμβιβασμούς για την επίτευξη προόδου στα Δυτικά Βαλκάνια. Τα Δυτικά Βαλκάνια παρέχουν στην Ελλάδα μια ευκαιρία για τη βελτίωση της διεθνούς θέσης της, μέσω καλύτερων σχέσεων με τους γείτονές της, οι οποίοι υπέφεραν κατά τη διάρκεια της οικονομικής και προσφυγικής κρίσης.<br /> <br /> Αλλά απαιτείται η δέσμευση της ΕΕ στο θέμα αυτό αν και η κατάσταση δεν είναι ακόμη έτοιμη για οποιαδήποτε εμπλοκή. Αν αναγκαστεί η Ελλάδα να κάνει παραχωρήσεις στην περιοχή, με αντάλλαγμα ευελιξία σχετικά με τα οικονομικά μέτρα η την μετανάστευση δεν θα είναι επαρκής. <br /> <br /> Σύμφωνα με αναφορές των μέσων ενημέρωσης, η προσέγγιση αυτή έχει αποτύχει ήδη από το καλοκαίρι του 2015 με αξιωματούχους της ΕΕ να προσπαθούν να συμφωνήσουν με την Ελλάδα για το Κοσσυφοπέδιο <br /> <br /> <b style="font-weight: bold !important;">Ο αντίκτυπος της μεταναστευτικής κρίσης </b><br /> Η συνεχιζόμενη μεταναστευτική κρίση έχει τεράστιες συνέπειες για τα κράτη των Βαλκανίων Οι Ευρωπαίοι εταίροι προσπαθούν για μια πιο αποτελεσματική διαχείριση κρίσεων αυτή την περίοδο κάτι που αποτελεί επίσης προϋπόθεση για πρόοδο ανάμεσα στην Ελλάδα και τις χώρες των Δυτικών Βαλκανίων. Για τις χώρες των Δυτικών Βαλκανίων, ο καλύτερος χειρισμός της μεταναστευτικής κρίσης θα εξαλείψει ένα σημαντικό αποσταθεροποιητικό στοιχείο καθώς η περιοχή μετετράπη σε ένα διάδρομο διέλευσης για τους μετανάστες προς το βόρειο τμήμα της Ευρώπης.<br /> <br /> Παρόλα αυτά, η κατάσταση απαιτεί την εσωτερική διαχείριση των κρίσεων. Τα Σκόπια που συνορεύουν με την Ελλάδα στα βόρεια και εξακολουθούν να βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της κρίσης θα επωφεληθούν αν η διαδικασία της μετανάστευσης διευθετηθεί στα τουρκο-ελληνικά σύνορα και στην Ελλάδα. Τότε θα υπάρχει χρόνος για άλλα πολιτικά θέματα. <br /> <br /> Θα διευκολυνθούν επίσης οι συνομιλίες όσο αφορά περιφερειακά ζητήματα. <br /> <br /> Για να βελτιωθεί η κατάσταση, είναι σημαντικό η Ελλάδα να τηρήσει κάποια δεδομένα όσο αφορά την μετανάστευση. <br /> <ul> <li>Οι ικανότητες υποδοχής πρέπει να βελτιωθούν,</li> <li>Πρέπει να δημιουργηθεί ένα λειτουργικό σύστημα καταχώρισης</li> <li>Ένα λειτουργικό σύστημα ελέγχου των συνόρων θα πρέπει να τεθεί σε εφαρμογή</li> </ul> Πολλά από αυτά είναι εφικτά με τη βοήθεια των κρατών μελών της ΕΕ και με την ενισχυμένη εμπλοκή της Frontex. Ωστόσο, όλες αυτές οι βελτιώσεις μπορούν να εφαρμοστούν μόνο αν η Ελλάδα, (και η Τουρκία) έχει πεισθεί για την εγκυρότητα των μέτρων και, επομένως, δείχνει μια βούληση να τα εφαρμόσει <br /> <br /> Η ανάπτυξη της Frontex στην εξαιρετική αυτή περίπτωση, στα σύνορα ΠΓΔΜ – Ελλάδας είναι σημαντική. <br /> <br /> Μετά από τη αξιολόγηση της Επιτροπής Σένγκεν στην Ελλάδα ότι η χώρα « παραμελεί τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει των κανόνων του Σένγκεν και ότι υπάρχουν σοβαρές ελλείψεις στην εκτέλεση των ελέγχων στα εξωτερικά σύνορα», η Ελληνική στάση στην εφαρμογή ορισμένων από των μέτρων στην προσφυγική κρίση μπορεί να θεωρηθεί ως μια προσπάθεια να κρατήσει ένα διαπραγματευτικό χαρτί σε περίπτωση που η ΕΕ κινηθεί προς την επιβολή κυρώσεων. <br /> <br /> Μια πολιτική ή οικονομική κατάρρευση της Ελλάδας αποτρέπει μια οποιαδήποτε μελλοντική εμπλοκή με την ΠΓΔΜ, το Κοσσυφοπέδιο και την Αλβανία. Η ελπίδα των χωρών της περιοχής για ένταξη στην ΕΕ θα συντριβεί λόγω της ελληνικής αδυναμίας να συμμετάσχουν στη διεύρυνση της ΕΕ. <br /> <br /> Η Ελλάδα ήταν πρότυπο για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση της περιοχής, σήμερα αυτό φαίνεται να βρίσκεται στο μακρινό παρελθόν. Ωστόσο, ρίχνοντας το φταίξιμο για την Ευρωζώνη και την μεταναστευτική κρίση στην Ελλάδα δε λύνει το πρόβλημα. Οι αρνητικές πολιτικές προς την Ελλάδα έχουν άμεση επιρροή στις χώρες των Δυτικών Βαλκανίων και η Ελλάδα δε θα έπρεπε να θεωρείται μόνο ως ένας ταραχοποιός, αλλά ως ένας εν δυνάμει περιφερειακός θετικός παράγοντας και να αντιμετωπίζεται αναλόγως. <br /> <br /> Η ΕΕ και τα βόρεια κράτη μέλη της πρέπει να αντιμετωπίζουν την Ελλάδα ως εταίρο σε θέματα μετανάστευσης, όχι ως μια υποδεέστερη χώρα. Ως αποτέλεσμα η Ελλάδα θα είναι σε θέση να συνεισφέρει στον διάλογο με τις χώρες των Δυτικών Βαλκανίων, δημιουργώντας έτσι μια θετική δυναμική στην επίλυση των εκκρεμών ζητημάτων με την εξωτερική πολιτική της περιοχής. Με την απομάκρυνση των διμερών θεμάτων, η ΕΕ θα ανακτήσει την επιρροή στις εσωτερικές μεταρρυθμίσεις στις χώρες αυτές που έχει κάπως χάσει τα τελευταία χρόνια εξαιτίας των ενταξιακών προοπτικών.<br /> <br /> <a href="http://www.onalert.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Έρευνα: Πώς το προσφυγικό καθιστά την Ελλάδα ρυθμιστή των Βαλκανίων

Μπορεί το προσφυγικό και μεταναστευτικό ρεύμα να έχει εντείνει την κρίση στη χώρα μας, ωστόσο η στάση που έχει κρατήσει τις ανοίγει ευκαι...

Διαβάστε την συνέχεια