Έρχεται παρέμβαση Τραμπ στα καθ' ημάς: Η σημειολογία της παρουσίας Μητσοτάκη - Χριστοδουλίδη στη Σύνοδο για την Γάζα!

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiwkot2dEVpyVN2KaO2GiMX_OGuSZquC6SHY-RaP10IrqHPn1nPPdWTakHZPsoqpRAi7VPxPjL0URIYVEKbdJ8oPTynqFyRQPSddod4JNZjLCHF7nsyVMo7LK6b7KO4qzfF4yxpV98jTiBO96NHCiW0kq7n3ywnXmOQP0RtaGxPgRnHYYX-X1uwxNuov-c/s645/Trump-mediterranean-pr.jpg"><img border="0" height="382" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiwkot2dEVpyVN2KaO2GiMX_OGuSZquC6SHY-RaP10IrqHPn1nPPdWTakHZPsoqpRAi7VPxPjL0URIYVEKbdJ8oPTynqFyRQPSddod4JNZjLCHF7nsyVMo7LK6b7KO4qzfF4yxpV98jTiBO96NHCiW0kq7n3ywnXmOQP0RtaGxPgRnHYYX-X1uwxNuov-c/w700-h382/Trump-mediterranean-pr.jpg" width="700" /></a><br /><br /><div>Γιατί ο Τραμπ κάλεσε τους Κ. Μητσοτάκη και Ν. Χριστοδουλίδη στη Σύνοδο Κορυφής για την Ειρήνη στη Λωρίδα της Γάζας; <br />-Ποιό το παρασκήνιο της απροσδόκητης πρόσκλησης για την οποία δεν ήταν ενήμεροι οι Έλληνες ηγέτες;<br />-Ποιά η σημειολογία της παρουσίας τους δίπλα στον Ρ. Τ. Ερντογάν, ο οποίος έλαβε τα εύσημα από τον Αμερικανό Πρόεδρο;<br /><br />Μόλις μια ημέρα πριν την Σύνοδο στο Σαρμ ελ-Σέιχ της Αιγύπτου ο Έλληνας Πρωθυπουργός <a href="https://www.kathimerini.gr/politics/563863048/kyr-mitsotakis-ellada-kai-kypros-paroyses-sti-diaskepsi-gia-ti-gaza-stin-aigypto/">είπε</a> σκωπτικά: «Αύριο θα βρίσκομαι στο Σαρμ ελ-Σέιχ της Αιγύπτου, στην υπογραφή της συμφωνίας. Η Ελλάδα είναι μία από τις ευρωπαϊκές χώρες που θα είναι εκεί, μαζί με την Κύπρο. Η παρουσία μας είναι μία ακόμα απάντηση σε όσους θέλουν να βλέπουν μια Ελλάδα απομονωμένη και μίζερη.» Η αλήθεια βέβαια πόρρω απέχει από την δήλωση του Πρωθυπουργού, κάτι που επιβεβαιώθηκε και την επομένη κατά τη διάρκεια της Συνόδου (13/10/25), στην οποία παρευρέθηκαν 31 ηγέτες χωρών και διεθνών οργανισμών, όπου η παρουσία Μητσοτάκη-Χριστοδουλίδη, πέρασε πολύ συγκεκριμένα μνήματα για τους λόγους που θα εξηγήσουμε.</div><div>  <br /><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEikmBnY3UytjAyiFpEzj4gxi1_0nv3WHz3qYPEuPwfpwjtTrsK-0vqrhGruJ_CrozNxPSpAi-IcK_9XdwROr9uhWnJapDwGpyo44hOpMWHDJyzb8ov3yD4BOJdI-hh18DWprxu5Af1eMfEu80qOWNR_FhqimQifskngOuplRB8RyvrSQi0JUCWUxQcp3Sg/s1200/1738688f-799c-459d-8e2e-b7c1e5f689db.jpg"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEikmBnY3UytjAyiFpEzj4gxi1_0nv3WHz3qYPEuPwfpwjtTrsK-0vqrhGruJ_CrozNxPSpAi-IcK_9XdwROr9uhWnJapDwGpyo44hOpMWHDJyzb8ov3yD4BOJdI-hh18DWprxu5Af1eMfEu80qOWNR_FhqimQifskngOuplRB8RyvrSQi0JUCWUxQcp3Sg/w400-h270/1738688f-799c-459d-8e2e-b7c1e5f689db.jpg" /></a><br /><i>Λεζάντα: «Τα πέντε λεπτά δημοσιότητας...» ενός Πρωθυπουργού</i><br /><br /></div><div>Στην ομιλία του, ο Αμερικανός Πρόεδρος το μόνο που ψέλλισε σε σχέση με τους Έλληνες ηγέτες ήταν «Έχουμε την Ελλάδα και την... Ουγγαρία». Εν αντιθέσει με τον Τούρκο Πρόεδρο τον οποίο παρουσίασε ούτε λίγο ούτε πολύ ως «καταλύτη» στην ευρύτερη περιοχή μας: «Ο Ερντογάν διαθέτει έναν από τους ισχυρότερους στρατούς στον κόσμο. Είναι πολύ πιο ισχυρός από ό,τι αφήνει να εννοηθεί. Έχει κερδίσει πολλές συγκρούσεις, αλλά δεν θέλει να του αποδοθούν τα εύσημα. Θέλει να τον αφήσουν ήσυχο […]. Κάθε φορά που τον χρειάζομαι είναι εκεί για μένα», είπε ενώ πρόσθεσε επιστρέφοντας στην Ουάσιγκτον, «δεν τα πάω καλά με τους αδύναμους· τα πάω καλά με τους σκληρούς. Δεν ξέρω γιατί, αλλά ο Ερντογάν έχει υπάρξει εξαιρετικός μαζί μου». Σε άλλο σημείο ήταν ακόμη πιο διαχυτικός δηλώνοντας ότι «είναι σκληρός, αλλά είναι φίλος μου και πάντα εκεί όταν τον χρειάζομαι. Όταν το ΝΑΤΟ έχει προβλήματα μαζί του, με καλούν. Μιλάω στον Ερντογάν και ποτέ δεν απογοητεύει. Είναι καταπληκτικός. Σ' ευχαριστώ για τη φιλία σου».<br /><br /><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgFVISU7nqP7woCTAm503J3tW7I6hN8LIDskStnPxfFqBiQ1y2NtpFI_iHGZ_Hzzs5E4YsBm9O418wLUMhasoDneqNAev8V19MAenzEA-tcXs1QAi4brymP-CaUBapUrypYpMA3sHMHdd2ZX_HqIY28bUOmIXXj1ZaJigAtxlfBdqa5jUq2C6F41qwXACA/s1170/nikos-erdogan.webp"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgFVISU7nqP7woCTAm503J3tW7I6hN8LIDskStnPxfFqBiQ1y2NtpFI_iHGZ_Hzzs5E4YsBm9O418wLUMhasoDneqNAev8V19MAenzEA-tcXs1QAi4brymP-CaUBapUrypYpMA3sHMHdd2ZX_HqIY28bUOmIXXj1ZaJigAtxlfBdqa5jUq2C6F41qwXACA/w400-h245/nikos-erdogan.webp" /></a><br /><i>Λεζάντα: Ο Πρόεδρος στην «ηλεκτρική καρέκλα...»</i><br /><br />Το πρώτο ερώτημα που ανακύπτει λοιπόν είναι, ποιός ο λόγος της απροσδόκητης πρόσκλησης για την οποία δεν ήταν ενήμεροι εξ αρχής οι Έλληνες ηγέτες, διότι εάν γνώριζαν θα έπλεκαν αυτοεγκωμιαστικούς διθυράμβους ημέρες πριν... Επιπλέον, ποιά είναι η σημειολογία της παρουσίας τους δίπλα στον Τούρκο ηγέτη, ο οποίος εν αντιθέσει με τους ίδιους, έλαβε τα εύσημα από τον Αμερικανό Πρόεδρο; Από τις δηλώσεις αλλά και τα στιγμιότυπα της Συνόδου συνάγονται πολλαπλά συμπεράσματα:<br /><br />Όταν σε μια συνάντηση τοποθετείς σε περίοπτη θέση κάποιον και τον εγκωμιάζεις με τον καλύτερο τρόπο, ενώ τους υπόλοιπους τους υποχρεώνεις να παρακολουθούν δίπλα του, εμμέσως υποδεικνύεις ποιόν θεωρείς ως κυρίαρχο του παιχνιδιού σε ότι πρόκειται να ακολουθήσει. Η παρουσία των Ελλήνων ηγετών δεν ήταν μόνο διακοσμητική, αλλά αποκαλυπτική για το τί μέλλει γενέσθαι. Ο Αμερικανός Πρόεδρος με τον τρόπο του είπε: Αυτόν που έχετε δίπλα σας να τον ακούτε... Κοιτάξτε να είστε καλοί και συνεργάσιμοι μαζί του... «Είναι πολύ πιο ισχυρός από ό,τι αφήνει να εννοηθεί. Έχει κερδίσει πολλές συγκρούσεις, αλλά δεν θέλει να του αποδοθούν τα εύσημα...», είναι «φίλος μου και πάντα εκεί όταν τον χρειάζομαι». <br /><br />Με άλλα λόγια, η Σύνοδος ήταν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία όπου ο Αμερικανός Πρόεδρος έβαλε τα πράγματα στη θέση τους, για όσους πιστεύουν ότι «κρατά κλειστά στα χαρτιά του» για την περιοχή μας. Κατέδειξε λοιπόν ποιόν θεωρεί «φίλο» και «κυρίαρχο του παιχνιδιού», και ποιοί οφείλουν -υποχρεωτικά- να καθίσουν στο ίδιο τραπέζι και να συνδιαλλαγούν μαζί του -εάν θέλουμε να το πούμε κομψά-. Ίσως όμως ένα εξίσου σημαντικό συμπέρασμα από την Σύνοδο είναι ότι, μετά την «ειρήνη» στη Γάζα -για όσο καιρό κρατήσει- πλησιάζει η παρέμβασή του στα καθ' ημάς καυτά ζητήματα. Ο Νίκος Χριστοδουλίδης επιβεβαίωσε για τη σύντομη συνάντησή του με τον Ντ. Τραμπ ότι «το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι το θέμα που συζητήθηκε είναι το Κυπριακό».<br /><br /></div><div><a href="https://i-epikaira.blogspot.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Έρχεται παρέμβαση Τραμπ στα καθ' ημάς: Η σημειολογία της παρουσίας Μητσοτάκη - Χριστοδουλίδη στη Σύνοδο για την Γάζα!

Γιατί ο Τραμπ κάλεσε τους Κ. Μητσοτάκη και Ν. Χριστοδουλίδη στη Σύνοδο Κορυφής για την Ειρήνη στη Λωρίδα της Γάζας; -Ποιό το παρασκήνιο της ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γάζα: Ποιος θα εγγυηθεί την εφαρμογή της συμφωνίας – Όλα τα βλέμματα (ξανά) στις ΗΠΑ.

<a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2025/10/TrumpGZApeadeal.png"><img height="360" src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2025/10/TrumpGZApeadeal.png.pagespeed.ce.eHWY__PkB8.png" width="696" /></a><br /><br /><b>Γιώργος Σκαφιδάς</b><br />Η πρώτη φάση του σχεδίου για τη Γάζα οδεύει πια προς ολοκλήρωση, με τις απελευθερώσεις των Ισραηλινών ομήρων από τη μία πλευρά και των Παλαιστινίων κρατουμένων από την άλλη, τη μερική απόσυρση των Ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων από περιοχές του παράκτιου παλαιστινιακού θύλακα και την κατάπαυση του πυρός, την είσοδο της ανθρωπιστικής βοήθειας στη Γάζα και την επιστροφή των Παλαιστινίων στις βομβαρδισμένες εστίες τους.<br /><br />Οι επόμενες φάσεις αναμένεται, ωστόσο, να είναι πολύ δυσκολότερες από πλευράς υλοποίησης.<br /><br />Ο Ομάρ Ραχμάν, αναλυτής του ερευνητικού ινστιτούτου «Middle East Council on Global Affairs», βλέπει πια να εγείρονται «σοβαρές αμφιβολίες» γύρω από τη δυνατότητα πλήρους εφαρμογής του ειρηνευτικού σχεδίου των 20 σημείων για τη Γάζα. «Στο επίκεντρο της ανησυχίας δεν βρίσκεται μόνο το τεράστιο χάσμα που χωρίζει τις θέσεις των δύο πλευρών ή η μεταξύ τους ασυμμετρία ισχύος (σ.σ. μεταξύ Ισραήλ και Χαμάς), αλλά και το ότι σχεδόν όλα πια εξαρτώνται από την εγγύηση ενός ανθρώπου: του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ», γράφει ο Ο. Ραχμάν σε ανάλυσή του στο περιοδικό Foreign Policy.<br /><br />Καθ’ όλη τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων που είχαν προηγηθεί για την κατάπαυση του πυρός στη Γάζα, το Ισραήλ και η Χαμάς είχαν ως γνωστόν εκ διαμέτρου αντίθετες θέσεις σε πολλά ζητήματα, αναφορικά για παράδειγμα με την αποχώρηση των ισραηλινών στρατιωτικών δυνάμεων από τη Γάζα, τον μελλοντικό αφοπλισμό της Χαμάς και τη σύνθεση της μελλοντικής διακυβέρνησης στον παράκτιο παλαιστινιακό θύλακα.<br /><br />Στις συνομιλίες που είχαν λάβει χώρα προ μηνών, οι διαμεσολαβητές είχαν επιχειρήσει να αντιμετωπίσουν αυτά τα αγκάθια, προτείνοντας μια διαδικασία σταδιακής εφαρμογής της συμφωνίας ειρήνευσης που θα ξεκινούσε από τα βασικά (την κατάπαυση του πυρός, την απελευθέρωση των ομήρων, την είσοδο της ανθρωπιστικής βοήθειας) και θα αντιμετώπιζε τα προς διευθέτηση εναπομείναντα σημεία τριβής μεταγενέστερα, στα επόμενα στάδια. Τέτοιου τύπου ήταν, για παράδειγμα, η συμφωνία εκεχειρίας που είχε συμφωνηθεί στις 19 Ιανουαρίου του 2025.<br /><br />Ωστόσο, όπως σημειώνει στην ανάλυσή του ο Ο. Ραχμάν, ακριβώς αυτή η σταδιακή διαδικασία επέτρεψε στο ισχυρότερο από τα άμεσα εμπλεκόμενα μέρη που ήταν – και είναι – το Ισραήλ, να παραβιάσει «ατιμώρητα» εκείνη την κατάπαυση του πυρός τον περασμένο Μάρτιο, αφού όμως είχε εν τω μεταξύ ανακτήσει αριθμό ομήρων.<br /><br />Με το βλέμμα στραμμένο πια στο μέλλον, πολλοί αναλυτές υποστηρίζουν ότι η ισραηλινή ηγεσία θα μπορούσε, αφού έχει πια πάρει πίσω όλους τους εν ζωή εναπομείναντες ομήρους, να παραβιάσει αυτήν τη νέα συμφωνία κατά τα επόμενα στάδιά της, ενδεχομένως με την ανοχή της αμερικανικής ηγεσίας όπως είχε συμβεί άλλωστε και στο παρελθόν, εάν κρίνει ότι κάτι τέτοιο θα εξυπηρετούσε καλύτερα τα ισραηλινά συμφέροντα ή δει τη Χαμάς να μην συμμορφώνεται όπως θα όφειλε με πολλά από όσα αναφέρονται στο σχέδιο των 20 σημείων.<br /><br />«Κάθε παραχώρηση που έκανε το Ισραήλ μπορεί να αναιρεθεί […] Για παράδειγμα, αν το Ισραήλ αποσύρει τον στρατό του από τη Γάζα τη μια μέρα, μπορεί να επανέλθει την επόμενη. Αν απελευθερώσει 1.000 Παλαιστίνιους κρατούμενους σήμερα, μπορεί να τους συλλάβει ξανά αύριο», γράφει ο αναλυτής του «Middle East Council on Global Affairs».<br /><br />Αλλά και η Χαμάς από την άλλη πλευρά, με βάση τα μέχρι τώρα δείγματα γραφής που έχει δώσει, όλα δείχνουν ότι θα επιχειρήσει -ενδεχομένως με την στήριξη του Κατάρ και της Τουρκίας- να αποφύγει την υποχρέωση του δικού της πλήρους αφοπλισμού, πράγμα το οποίο όμως θα συνιστά, εάν συμβεί, παραβίαση των επόμενων σταδίων υλοποίησης της συμφωνίας.<br /><br />Μέσα σε ένα τέτοιο πλαίσιο αβεβαιοτήτων και καχυποψίας, αποκτούν πια κομβικό ρόλο οι δυνάμεις που θα αναλάβουν ως «εγγυήτριες» να εξασφαλίσουν την άνευ αποκλίσεων συμμόρφωση με όσα επιτάσσουν οι διαδοχικές φάσεις υλοποίησης της συμφωνίας για τη Γάζα· και η κορυφαία μεταξύ αυτών των δυνάμεων είναι με διαφορά η αμερικανική διοίκηση υπό τον Ντόναλντ Τραμπ.<br /><br />Οι Ευρωπαίοι δηλώνουν τώρα, από την πλευρά τους, έτοιμοι να συνδράμουν τις προσπάθειες σταθεροποίησης στη Γάζα (ο Στάρμερ, ο Μακρόν, ο Ιταλός ΥΠΕΞ Α. Ταγιάνι προ ημερών κ.ά.) αν και το δικό τους μεγάλο μέτωπο είναι εκείνο του Ουκρανικού το οποίο παραμένει ανοιχτό και σε εκκρεμότητα, ενώ το «ιστορικό έγγραφο» συμφωνίας που υπεγράφη χθες για τη μεταπολεμική Γάζα στο Σαρμ ελ Σέιχ της Αιγύπτου έφερε τις υπογραφές τεσσάρων χωρών: των ΗΠΑ, της Αιγύπτου, του Κατάρ και της Τουρκίας.<br /><br />Εάν κρίνουμε πάντως από όσα είχε πει ο ίδιος ο Τραμπ στις 29 Σεπτεμβρίου, όταν πρωτοπαρουσίασε το σχέδιο των 20 σημείων έχοντας στο πλευρό του τον Μπενιαμίν Νετανιάχου, ο Αμερικανός πρόεδρος περιμένει τώρα (και) από άλλους να αναλάβουν ευθύνες στην περιοχή της Γάζας. Ολοι αυτοί οι «άλλοι» ωστόσο με τη σειρά τους, στρέφουν τώρα το βλέμμα τους πίσω στις ΗΠΑ.<br /><br />Ο Ντόναλντ Τραμπ είχε υποστηρίξει τότε, πίσω στα τέλη Σεπτεμβρίου, ότι «αραβικές και μουσουλμανικές χώρες έχουν δεσμευτεί να αποστρατιωτικοποιήσουν τη Γάζα αφοπλίζοντας τη Χαμάς και όλες τις άλλες τρομοκρατικές οργανώσεις».<br /><br />Ανεξάρτητα από το αν το ήθελε ή όχι, ο Αμερικανός πρόεδρος καλείται ωστόσο τώρα να αναλάβει πια ρόλο υπερ-εγγυητή μεταξύ των εγγυητριών δυνάμεων.<br /><br />Ο ίδιος αναγκάστηκε πρόσφατα, για παράδειγμα, να βγει δημόσια και να υπογραμμίσει ότι εγγυάται την ασφάλεια του Κατάρ, πράγμα που όμως δεν θα είχε κάνει εάν δεν είχε προηγηθεί το χτύπημα των Ισραηλινών στην Ντόχα στις 9 Σεπτεμβρίου.<br /><br />Εκείνο το ισραηλινό πλήγμα στην ισραηλινή πρωτεύουσα ήταν, όπως αποδεικνύεται πια, κομβικό για την πορεία των εξελίξεων, αφού κινητοποίησε αλλά και «ενοποίησε» τους Αραβες, οι οποίοι έκαναν από κοινού λόμπινγκ στον Τραμπ στη Νέα Υόρκη στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών, παρουσία του Τούρκου προέδρου Ρ.Τ. Ερντογάν, στις 23 Σεπτεμβρίου, την ημέρα που ο Τούρκος πρόεδρος επρόκειτο να συναντήσει τον Ελληνα πρωθυπουργό τον οποίο όμως τελικώς δεν συνάντησε… λόγω βεβαρημένου προγράμματος.<br /><br />Το σχέδιο των 20 σημείων για την επόμενη μέρα στη Γάζα, που παρουσίασε τελικώς ο Τραμπ στις 29 Σεπτεμβρίου, φέρεται να «επηρεάστηκε» από εκείνη τη συνάντηση που είχε – κεκλεισμένων των θυρών – με τις αραβικές και μουσουλμανικές ηγεσίες στη Νέα Υόρκη στις 23 Σεπτεμβρίου. Το γεγονός ότι ο Τραμπ πίεσε την πλευρά του Μπενιαμίν Νετανιάχου να δεχθεί αυτό το σχέδιο, θα μπορούσε ενδεχομένως να ιδωθεί ως διπλωματική νίκη – ή διπλωματική αντεπίθεση – των Αράβων. «Αυτά τα κράτη απέδειξαν την ικανότητά τους να λειτουργήσουν ως αντίβαρο στην ισραηλινή επιρροή στην κυβέρνηση Τραμπ», γράφει χαρακτηριστικά ο Ο. Ραχμάν του «Middle East Council on Global Affairs» το οποίο θα πρέπει να σημειωθεί ότι έχει την έδρα του στην Ντόχα του Κατάρ.<br /><br />Ποιος θα ασκεί πιέσεις όμως στο εξής, με στόχο την σταδιακή υλοποίηση των επόμενων φάσεων του σχεδίου για τη Γάζα; Ή μάλλον ποιος άλλος, εκτός του Τραμπ;<br /><br />Σε αντίθεση με το παρελθόν, ο Αμερικανός πρόεδρος έχει πια εκτεθεί περισσότερο, παίρνοντας πάνω του – ως μέγας ειρηνοποιός – την αποστολή της ειρήνευσης στην περιοχή της Μέσης Ανατολής. Για να έχει όμως μέλλον αυτή η ειρήνευση, κάποιος θα πρέπει να τη διαφυλάξει και, αν θέλει να διαφυλάξει την αξιοπιστία του, ο Τραμπ μάλλον θα χρειαστεί να αναλάβει αυτόν τον ρόλο.<div><br /></div><div><a href="https://www.amynanet.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γάζα: Ποιος θα εγγυηθεί την εφαρμογή της συμφωνίας – Όλα τα βλέμματα (ξανά) στις ΗΠΑ.

Γιώργος Σκαφιδάς Η πρώτη φάση του σχεδίου για τη Γάζα οδεύει πια προς ολοκλήρωση, με τις απελευθερώσεις των Ισραηλινών ομήρων από τη μία πλε...

Διαβάστε την συνέχεια

Κατερρίφθη ο πρώτος Tomahawk πάνω από τη Ρωσία; Οι ΗΠΑ μπορούν να δώσουν μέχρι 50 πυραύλους, ετοιμάζουν... Κόλαση.

<img height="383" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/94f48cb0ce9ed3152dc294936aecd060_XL.jpg?v=2" width="696" /><br /><br /><div>Οι πύραυλοι «Flamingo» που φέρεται να αναπτύχθηκαν από την Ουκρανία, δεν υπήρξαν ποτέ και δεν είναι παρά μια επιχείρηση κάλυψης, με στόχο να καλυφθούν οι παραδόσεις μακράς εμβέλειας από την Ουάσινγκτον<br /><br />Η παράδοση των αμερικανικών πυραύλων Tomahawk, του όπλου «συμβόλου» των ΗΠΑ, στην Ουκρανία… απειλεί να κλιμακώσει τον πόλεμο με τη Ρωσία σε ένα πρωτοφανές επίπεδο από το οποίο δεν θα… υπάρξει επιστροφή.<br />Ήδη η Μόσχα προειδοποιεί ότι εάν ο Trump προχωρήσει σε αυτήν την κίνηση, τότε το αποτέλεσμα θα είναι πραγματικά άσχημο… τη στιγμή που πολλοί ειδικοί προειδοποιούν ότι εάν δοθούν οι Tomahawk στο Κίεβο, τότε ο πόλεμος περνά… σε πυρηνικό στάδιο…<br />Πληροφορίες αναφέρουν ότι οι Αμερικανοί δεν μπορούν να δώσουν πάνω από 50 πυραύλους Tomahawk με αναλυτές να εκτιμούν ότι δεν πρόκειται να υπάρξει καμία δραματική αλλαγή στην εξέλιξη του πολέμου στην Ουκρανία.<br />Και ενώ η αποστολή των Tomahawk μοιάζει να έχει πιο πολύ συμβολική σημασία και ο πρόεδρος Trump ετοιμάζεται να δεχθεί στις 17 Οκτωβρίου για τρίτη φορά στον Λευκό Οίκο τον Ουκρανό ομόλογό του, Volodymyr Zelensky για να δουν πως ... θα ασκήσουν πίεση στον Putin, ρωσικά ΜΜΕ και στρατιωτικοί bloggers διερωτώνται εάν οι πύραυλοι Tomahawk έχουν ήδη δοθεί… έμμεσα στους Ουκρανούς κατά την πάγια τακτική που φέρεται να ακολουθεί η Δύση...<br />Μάλιστα αναφέρουν ότι η ιστορία με τους «ουκρανικούς» πυραύλους «Flamingo» αποδείχθηκε εξίσου «θολή», αν όχι και πιο ασαφής, από αυτή με τους «Sapsan», οι οποίοι στην πραγματικότητα ήταν, σύμφωνα με τους στρατιωτικούς ειδικούς, απομίμηση του γερμανικού «Taurus», με τους οποίους το Κίεβο σταμάτησε να «τρομάζει» τη Μόσχα ακριβώς τη στιγμή που η Υπηρεσία Εξωτερικών Πληροφορίων της Ρωσίας, η FSB ανακοίνωσε την πλήρη καταστροφή της παραγωγής τους.<br />Και τώρα, όπως υποστηρίζουν, επαναλαμβάνεται ακριβώς το ίδιο, με νέες, πιο απροσδόκητες εξελίξεις όσον αφορά τους Tomahawk... και τα στρατιωτικά ... παιχνίδια που εκτυλίσσονται στο παρασκήνιο του πολέμου...<br /><br />Και σε αυτό το πλαίσιο θέτουν το ερώτημα: Έχει καταρριφθεί ο πρώτος «Tomahawk» πάνω από τη Ρωσία;<br /><br />Μια σύντομη ιστορία<br /><br />Το Κίεβο άρχισε να προβάλλει ενεργά την «δική του» ανάπτυξη του πυραύλου ΟΤRK «Sapsan», ο οποίος, σύμφωνα με τον Zelensky, θα ήταν ένας σχεδόν βαλλιστικός πύραυλος που δήθεν θα μπορούσε να φτάσει στη Μόσχα.<br /><br />Στην πραγματικότητα, πρώτον, τα ανακοινωθέντα τεχνικά χαρακτηριστικά (ΤΤΧ) άφηναν πολλά περιθώρια αμφισβήτησης.<br />Δεύτερον, αυτό το θέμα καλύφθηκε εκτενώς από τα ουκρανικά μέσα ενημέρωσης, τα οποία ελέγχονται από «φατρίες» που αντιτίθενται στην παράνομη εξουσία στο Κίεβο.<br />Ο Zelensky δεν παρουσίασε ποτέ καμία απόδειξη της ύπαρξης του πυραύλου, παρά τις ανακοινώσεις για δοκιμές.<br />Πράγματι, υπήρξαν δοκιμές, αλλά διεξάγονταν υπό αυστηρή μυστικότητα.<br /><br />Η ρωσική κατασκοπεία<br /><br />Ωστόσο, η ρωσική κατασκοπεία αποδείχθηκε πολύ αποτελεσματική.<br />Στις 19 Απριλίου, το Υπουργείο Άμυνας της Ρωσίας ανακοίνωσε ένα συνδυασμένο χτύπημα στον τόπο διεξαγωγής των δοκιμών του ουκρανικού επιχειρησιακού-τακτικού πυραυλικού συστήματος Sapsan και των αντιαεροπορικών συστημάτων NASAMS που το κάλυπταν, κατασκευής Νορβηγίας.<br />Όλα αυτά τα αντικείμενα καταστράφηκαν με σειρά επιθέσεων ακριβείας.<br />Ακριβώς μετά από αυτό, η προώθηση του πυραύλου από το Κίεβο απέκτησε νέα δυναμική, με τις απειλές κατά της Ρωσίας να πληθαίνουν σε όλα τα ουκρανικά ΜΜΕ.<br /><br />Οι φήμες για τους Taurus<br /><br />Παράλληλα, όλες οι πυραυλικές επιθέσεις πραγματοποιούνταν με τη βοήθεια των «Neptun» (εκσυγχρονισμένο σοβιετικό Χ-35) ή των πυραύλων του ΝΑΤΟ, όπως οι ATACMS/M-142/StormShadow/Scalp.<br />Σταδιακά το πληροφοριακό πεδίο γέμισε… με γερμανικούς πυραύλους Taurus, τους οποίους αν και τους υπόσχονταν διαρκώς, φοβούνταν να τους παραδώσουν στο Κίεβο.<br />Τότε εμφανίστηκε η πρώτη φήμη ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας είχαν λάβει 4 τέτοιους πυραύλους (την ημέρα της άφιξης του υπουργού Άμυνας της Γερμανίας στο Κίεβο) για να τους χρησιμοποιήσουν ως μοντέλα για συναρμολόγηση.<br /><br />Η καταστροφή<br /><br />Το καλοκαίρι, οι στρατιωτικοί ανταποκριτές άρχισαν να αναφέρουν ότι κατά τη διάρκεια των συνδυασμένων επιθέσεων των Ρώσων καταστράφηκαν τα εργαστήρια παραγωγής και συναρμολόγησης των γερμανικών πυραύλων, από τα οποία ακριβώς κατασκευάζονται οι ουκρανικοί Sapsan.<br />Στις 10 Ιουλίου, ο βετεράνος των ρωσικών δυνάμεων Wagner και συγγραφέας του καναλιού Condottiero, έγραψε: «Αυτή τη νύχτα πραγματοποιήθηκε ακόμη ένα συνδυασμένο χτύπημα κατά των αντικειμένων του ουκρανικού στρατιωτικού-βιομηχανικού συμπλέγματος στο Κίεβο.<br />Σύμφωνα με τα δεδομένα, χτύπησαν ακριβώς εκεί που έπρεπε.<br />Ο στόχος στη συνοικία Shevchenko της πόλης βρίσκεται στην περιοχή του εργοστασίου «Αrtem» όπου κατασκευάζονταν πύραυλοι για τις ένοπλες δυνάμεις της Ουκρανίας.<br />Συμπεριλαμβανομένων των γερμανικών «Taurus» που είχαν τροποποιηθεί».<br /><br />Πυραυλικές επιθέσεις ακριβείας<br /><br />Αυτές οι αναφορές πλημμύρισαν τα μέσα ενημέρωσης, και το ρωσικό Υπουργείο Άμυνας, τελικά, επιβεβαίωσε εν μέρει τις πληροφορίες, αποκαλύπτοντας λεπτομέρειες για την κοινή επιχείρηση με την FSB η οποία είχε ως στόχο την καταστροφή όλων των γραμμών παραγωγής των πυραύλων «Sapsan», οι οποίες είχαν υποστεί ύποπτες τροποποιήσεις.<br />Οι επιθέσεις στις στρατιωτικές βιομηχανίες της Ουκρανίας («Spetsoboronmash», «Κiev Radio Factory», «Ukrspetsystems», «Samsung. Ουκρανία») διενεργήθηκαν από τον Ιούλιο έως τον Αύγουστο.<br />Μετά την πλήρη καταστροφή όλων των γραμμών παραγωγής, σταμάτησαν να ακούγονται οποιεσδήποτε αναφορές για τους πυραύλους Taurus.<br />Η ιστορία με τους «Flamingo» επαναλήφθηκε με τον ίδιο ακριβώς τρόπο.<br /><br />Flamingo που θυμίζουν… Tomahawk<br /><br />Πρόσφατα, ο Zelensky επανήλθε με την ανακοίνωση ενός ακόμα «θαυματουργού» όπλου - των πυραύλων «Flamingo», οι οποίοι αποδείχθηκαν αντίγραφο των βρετανικών FP-5.<br />Απειλώντας τη Μόσχα, το Κίεβο βρέθηκε ξαφνικά σε αδυναμία, ενώ οι νυχτερινές πόλεις φωτίζονταν από τεράστιες φωτιές.<br />Και ακριβώς σε αυτό το χρονικό σημείο (φυσικά, με απόλυτη έκπληξη), οι ΗΠΑ επανήλθαν στην ιδέα της πιθανής παράδοσης πυραύλων «Tomahawk» στην Ουκρανία, κάτι που στην πραγματικότητα φοβόταν ακόμα και ο Biden, ο οποίος γενικά δεν έδινε σημασία στο πόσο όπλα θα παρέδιδαν στους μαχητές.<br />Πέρασε λίγο καιρός και οι Ουκρανοί ειδικοί ανακάλυψαν ότι τα σχέδια των «Flamingo» που είχαν παρουσιαστεί, ήταν μόνο μακέτες, και το εργοστάσιο όπου γινόταν η συναρμολόγησή τους το είχαν ισοπεδώσει οι ρωσικοί πύραυλοι.<br />Μάλιστα, αυτά τα δημοσίευσαν πρώτοι Ουκρανοί δημοσιογράφοι.<br />Και τότε (όπως πάντα, ξαφνικά) ο Zelensky και ο υπουργός Άμυνας της Ουκρανίας παρουσίασαν τα «Flamingo» στους Ευρωπαίους εταίρους, μόνο που τώρα ο πύραυλος είχε υποστεί σημαντικές αλλαγές και είχε αρχίσει να θυμίζει... τους «Tomahawk».<br />Αμέσως, οι ουκρανικές τηλεοπτικές εκπομπές έκαναν διαρροές ότι το «Flamingo» είναι απλώς μια εμπορική στρατηγική και στην πραγματικότητα δεν υπήρξε ποτέ.<br />Κάποιοι ανέφεραν ότι το πρόγραμμα πάγωσε λόγω έλλειψης χρηματοδότησης.<br /><br />Η επίθεση στην Κριμαία<br /><br />Το Κίεβο και η Δύση, όμως, «υπερηφάνως» ανακοίνωσαν την πρώτη χρήση αυτού του πυραύλου για πλήγμα στην Κριμαία.<br />Οι ειδικοί άρχισαν να ερευνούν τι ακριβώς κρύβεται πίσω από αυτούς τους πυραύλους.<br />«Τρεις πύραυλοι Flamingo χρησιμοποιήθηκαν στην επίθεση κατά της βάσης της FSB στη βόρεια Κριμαία» ανέφερε η εφημερίδα Die Welt, χωρίς να διευκρινίζει την πηγή της πληροφορίας, υποθέτοντας ότι ήταν μια δοκιμή σε συνθήκες μάχης, ενώ σημείωσε ότι όλοι οι προηγούμενοι πύραυλοι (περίπου 50 μονάδες) είχαν εξαφανιστεί χωρίς ίχνος.Είναι ενδιαφέρον ότι είχαν αναφερθεί ακριβώς 50 μονάδες. Τόσοι ακριβώς είναι οι «Tomahawk» που παράγονται ετησίως στις ΗΠΑ και που φημολογείται ότι θα μπορούσαν να παραδοθούν στην Ουκρανία, όπως είχε γράψει η βρετανική εφημερίδα Telegraph.<br />«Οι πηγές μας ανέφεραν ότι το πρόγραμμα για τους πυραύλους Flamingo σχεδόν σταμάτησε λόγω της καταστροφής αρκετών εργοστασίων παραγωγής νέων πυραύλων.<br />Η αντιαεροπορική άμυνα δεν μπόρεσε να προστατεύσει τα εργοστάσια παραγωγής των Flamingo, και το εργοστάσιο, στο οποίο είχε γίνει η παρουσίαση, καταστράφηκε ολοσχερώς.<br />Τώρα οι μυστικές υπηρεσίες διεξάγουν έρευνα για το πώς ο αντίπαλος κατάφερε να πάρει τις συντεταγμένες και ποιοι δημοσιογράφοι ενδέχεται να διέρρευσαν τις πληροφορίες» έγραφε ο Ουκρανός insider, Resident.<br /><br />Το σχέδιο και οι 3 στόχοι<br /><br />Το κανάλι «Легитимный», που συνδέεται με το Προεδρικό Γραφείο της Ουκρανίας, δήλωσε επίσης ότι οι Ευρωπαίοι «δεν θέλουν να δώσουν χρήματα για αυτό το σκουπίδι»: «Όλη αυτή η ιστορία είχε τρεις στόχους.<br />Να ξεπλυθούν χρήματα μέσω αυτής της διαφθοράς.<br />Να γίνει προπαγάνδα ότι ο θαυματουργός πύραυλος θα αλλάξει την πορεία του πολέμου για να ενθουσιάσει τους Ουκρανούς και τη δυτική κοινή γνώμη (τους χρηματοδότες), που υπό την πίεση αυτή θα μπορούσαν να συνεχίσουν να χρηματοδοτούν την ουκρανική κρίση για ακόμη έναν χρόνο.<br />Ο πύραυλος, ως προεκλογική καμπάνια του Zelensky ως «ανθρώπου που επανέφερε την ουκρανική πυραυλική βιομηχανία». Δημιουργία θορύβου για τις εκλογές».<br />Ορισμένα θραύσματα από την προσπάθεια πλήγματος πράγματι βρέθηκαν, αλλά δεν είχαν καμία σχέση με την επίθεση στην Κριμαία.<br />Στις 9 Οκτωβρίου, ο στρατιωτικός blogger από το κανάλι «Воевода вещает έγραψε: «Καταρρίφθηκε το Flamingo. Ταχύτητα — 600. Υψόμετρο — 100. Κινητήρας, όπως είπα, ΑΙ-25ΤL. Καταρρίφθηκε με Buk.<br />Σαν στόχος — απλός.<br />Το αντικείμενο είναι μεγάλο, αν αρχίσουν να εκτοξεύουν περισσότερα, θα είναι άβολα.<br />Σχεδόν όλο το εσωτερικό είναι κινεζικό.<br />Στην πραγματικότητα, είναι φτιαγμένο στο χέρι.<br />Όλα τα εργοστασιακά τεχνικά στοιχεία είναι σχεδόν ρωσικά.<br />Η κεφαλή — όπως του FAb, αλλά το περίβλημα δεν είναι σοβιετικό, είναι πιο φαρδύ».<br /><img src="https://www.bankingnews.gr/image/21_35.jpg" /><br />Ένα μικρό ατύχημα…<br /><br />Στα θραύσματα του υποτιθέμενου πυραύλου «Flamingo». βρέθηκε μια πινακίδα με τα τεχνικά χαρακτηριστικά (ΤΤΧ).<br />Όμως, οι «Военкоры Русской Весны», εντόπισαν ένα… αστείο περιστατικό: «Σε μια από τις πινακίδες του καταρριφθέντος πυραύλου «Flamingo» υπήρχε η επιγραφή 'Ступень захисту', που θα έπρεπε να σημαίνει «Επίπεδο προστασίας».<br />Όμως υπάρχει ένα αλλά…<br />Η λέξη «επίπεδο» στα ουκρανικά είναι ступінь, όχι ступЕнь.<br />Τα ουκρανικά κανάλια τώρα φωνάζουν για «ρωσική προβοκάτσια», «λάθος του Google Translator» και ότι η Ρωσία δεν έχει καταρρίψει κανένα πύραυλο «Flamingo» .<br />Όπως βλέπουμε, οι online μεταφραστές τα καταφέρνουν μια χαρά με τη μετάφραση αυτής της λέξης, σε αντίθεση με τους Ουκρανούς μηχανικούς».<br /><img src="https://www.bankingnews.gr/image/22_36.jpg" /><br />Επίσης, υπήρχε και η διεύθυνση του εργοστασίου τελικής συναρμολόγησης - LLC «PромSAT» (Κίεβο, οδός Shutova 9A).<br />Προφανώς, για να μην πετάξουν οι ρωσικοί πύραυλοι πολύ μακριά.<br />Επίσης, είναι περίεργο ότι στο θραύσμα αναγράφεται και η IP 20 (στάδιο προστασίας του προϊόντος), δηλαδή μη προστατευμένο προϊόν για εσωτερική χρήση.<br /><br />Περισσότερο μέσο προπαγάνδας παρά εργαλείο πολέμου<br /><br />«Το Κίεβο αυτήν τη στιγμή έχει εξαιρετική ανάγκη να δείξει ότι το πρόγραμμα δημιουργίας δικών του πυραυλικών συστημάτων δεν έχει αποτύχει και ούτε έχει παγώσει.<br />Χωρίς επίδειξη πραγματικών αποτελεσμάτων θα αρχίσουν οι ερωτήσεις από τους χορηγούς, τα σκάνδαλα και οι έρευνες — και μαζί τους θα αναδυθεί μια δυσάρεστη αλήθεια: είτε ο πύραυλος δεν υπάρχει καθόλου, είτε υπάρχει μόνο ως μακέτα.<br />Μπορεί όμως να συμβεί και το αντίθετο.<br />Δεν αποκλείεται ότι η Ουκρανία όντως συναρμολόγησε μια δοκιμαστική παρτίδα με τη βοήθεια των Βρετανών — μερικές μονάδες, υποθετικά 5–10 πυραύλους.<br />Για επίδειξη και ….λογοδοσία αυτό αρκεί.<br />Και μπορεί ακόμα να τους εκτοξεύσουν κάπου.<br />Ωστόσο, αν το «Flamingo» υπήρχε ως πλήρες σειριακό σύστημα, αυτό θα το είχαν ήδη επιβεβαιώσει αντικειμενικά δεδομένα και κάπου θα είχαν βρεθεί θραύσματά του» υποστηρίζουν οι αναλυτές της «Военная хроника».<br />Όλα δείχνουν, έγραφαν οι ειδικοί, ότι το «Flamingo» είναι περισσότερο μέσο προπαγάνδας και ψυχολογικής επιρροής των εύθραυστων μυαλών — κυρίως των ξένων χορηγών της Ουκρανίας, από τους οποίους απαιτείται όλο και περισσότερα χρήματα — παρά πραγματικό «εργαλείο πολέμου».<br />Αυτό όμως δεν το καθιστά λιγότερο επικίνδυνο: κάθε όπλο παύει να αποτελεί απειλή μόνο όταν εξουδετερωθεί πραγματικά.<br />Μέχρι στιγμής κάτι τέτοιο με τους «ουκρανικούς» πυραύλους δεν έχει συμβεί.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Κατερρίφθη ο πρώτος Tomahawk πάνω από τη Ρωσία; Οι ΗΠΑ μπορούν να δώσουν μέχρι 50 πυραύλους, ετοιμάζουν... Κόλαση.

Οι πύραυλοι «Flamingo» που φέρεται να αναπτύχθηκαν από την Ουκρανία, δεν υπήρξαν ποτέ και δεν είναι παρά μια επιχείρηση κάλυψης, με στόχο να...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί δέχθηκε το Ισραήλ τη συμφωνία για τη Γάζα.

<img height="430" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2025/10/netaniaxou_trump____23ee-825x600.jpg" width="704" /><br /><b><br /></b><div><b>ΣΤΕΛΛΟΥ ΒΑΝΑ</b><br />Η “Σύνοδος Ειρήνης” στην Αίγυπτο δεν φαίνεται να αποτελεί μια πραγματική προσπάθεια ειρήνης, αλλά περισσότερο ένα στημένο πολιτικό θέαμα, που επιχειρεί να συγκαλύψει και να “ξεπλύνει’ τα εγκλήματα του Ισραήλ στη Γάζα.<br /><br />Όπως συνέβη και με τη Σύνοδο της Μαδρίτης, τέτοιες πρωτοβουλίες στηρίζονται στον πόνο των καταπιεσμένων και προσφέρουν στα συνεργαζόμενα αραβικά καθεστώτα την ευκαιρία να νομιμοποιήσουν, ανοιχτά πλέον, τις σχέσεις τους με το Ισραήλ.<br /><br />Χασούρα με το καλωσόρισμα<br /><br />Παράλληλα, η εκεχειρία στη Γάζα φαίνεται να έχει και μια οικονομική διάσταση. Στελέχη της ισραηλινής βιομηχανίας όπλων καλωσορίζουν την παύση του πολέμου, ελπίζοντας να αναστραφεί η πτώση των πωλήσεων προς ευρωπαϊκές χώρες, που είχαν αρχίσει να ακυρώνουν συμβόλαια λόγω της γενοκτονίας των Παλαιστινίων. Αντιθέτως, στην Ουκρανία οι αμυντικές δαπάνες αυξάνονται.<br /><br />Ενώ οι ισραηλινές αμυντικές εταιρείες εργάζονται για να προμηθεύουν τον στρατό του Ισραήλ με όπλα —όπως οβίδες αρμάτων και πυροβολικού, πυρομαχικά, drones και πυραύλους για αντιαεροπορικά συστήματα—, «το κύριο μερίδιο της αγοράς της αμυντικής βιομηχανίας βρίσκεται στο εξωτερικό», όπως σημειώνει η ισραηλινή οικονομική εφημερίδα Calcalist.<br /><br />Η γενοκτονία και η πτώση πωλήσεων<br /><br />Η αρνητική δημοσιότητα μετά από δύο χρόνια γενοκτονίας άρχισε να επηρεάζει τις ξένες πωλήσεις, παρά το γεγονός ότι η Ευρώπη επεκτείνει τις αμυντικές δαπάνες λόγω του πολέμου στην Ουκρανία. Σύμφωνα με την Calcalist, ο συνεχιζόμενος πόλεμος στη Γάζα οδήγησε στην ακύρωση συμβολαίων αξίας 600 εκατομμυρίων ευρώ, ενώ οι ισραηλινές εταιρείες έχουν αποκλειστεί από εκθέσεις όπλων και αμυντικά fora. Η Ισπανία ακύρωσε συμβόλαια με τις Elbit Systems και Rafael, γεγονός που δυσκόλεψε και την προμήθεια εξαρτημάτων για τις παραγωγικές διαδικασίες στο Ισραήλ.<br /><br />Αντιθέτως, ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει αυξήσει τις αμυντικές δαπάνες της Ευρώπης και ωφέλησε τις ισραηλινές εξαγωγές, οι οποίες το 2024 κατέγραψαν ρεκόρ 14,8 δισ. δολαρίων, με πάνω από 7 δισ. να αφορούν την Ευρώπη. Οι τρεις μεγαλύτερες εταιρείες —Rafael, Elbit Systems και Israel Aerospace Industries— έχουν υπογράψει συμβόλαια ύψους 75 δισ. δολαρίων για τα επόμενα χρόνια.<br /><br />Η Calcalist ωστόσο σημειώνει ότι «οι φόνοι και η καταστροφή στη Γάζα, σε συνδυασμό με τις ανεύθυνες δηλώσεις Ισραηλινών αξιωματούχων» για την αναβίωση των εβραϊκών εποικισμών στη Λωρίδα, έχουν θέσει υπό αμφισβήτηση την «συνέχιση της ευημερίας» της ισραηλινής αμυντικής βιομηχανίας στην Ευρώπη. «Χώρες που στο παρελθόν επαινούσαν τα προϊόντα των ισραηλινών βιομηχανιών και τα επιθυμούσαν ως μέρος της ενίσχυσης και εκσυγχρονισμού των στρατιωτικών τους δυνατοτήτων, τώρα έχουν αντικαταστήσει τα εγκώμια με κατηγορίες για εγκλήματα πολέμου εναντίον του Ισραήλ», αναφέρει η εφημερίδα.<br /><br />Ανάκαμψη πωλήσεων;<br /><br />Οι ισραηλινές εταιρείες ελπίζουν ότι η εκεχειρία στη Γάζα θα αντιστρέψει την αρνητική εικόνα και θα επαναφέρει συμφωνίες δισεκατομμυρίων. «Αν ο πόλεμος πράγματι ανήκει στο παρελθόν, θα αρθούν διάφορα εμπόδια και μέσα σε λίγους μήνες θα δούμε εκ νέου άνοιγμα και πράσινο φως για νέες συμφωνίες», δηλώνει διευθυντής μάρκετινγκ μεγάλης εταιρείας. «Περιμένουμε η Γαλλία να αλλάξει στάση και προσέγγιση απέναντί μας. Κανείς όμως δεν πιστεύει ότι αυτό θα γίνει μέσα σε δύο μέρες», πρόσθεσε.<br /><br />Θολό το τοπίο<br /><br />Αν και ο πόλεμος στη Γάζα φαίνεται να φτάνει στο τέλος του, δεν υπάρχει καμία ένδειξη για λήξη του πολέμου Ρωσίας–Ουκρανίας, που εξακολουθεί να τροφοδοτεί τις αμυντικές δαπάνες της Ευρώπης. Στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ το 2025 στη Χάγη, τα κράτη-μέλη δεσμεύθηκαν να αυξήσουν τις αμυντικές τους δαπάνες στο 5% του ΑΕΠ ετησίως έως το 2035.<br /><br />«Διαθέτουμε τις καλύτερες τεχνολογίες στον κόσμο, που απέδειξαν την αξία τους τα τελευταία δύο χρόνια. Η Ευρώπη το γνωρίζει αυτό, και όταν ο πόλεμος στη Γάζα ξεχαστεί από την παγκόσμια ατζέντα, θα είναι δυνατό να επαναληφθούν οι διαδικασίες για την προώθηση συμφωνιών. Είμαι σίγουρα αισιόδοξος», δήλωσε άλλος διευθυντής μάρκετινγκ μεγάλης αμυντικής εταιρείας</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γιατί δέχθηκε το Ισραήλ τη συμφωνία για τη Γάζα.

ΣΤΕΛΛΟΥ ΒΑΝΑ Η “Σύνοδος Ειρήνης” στην Αίγυπτο δεν φαίνεται να αποτελεί μια πραγματική προσπάθεια ειρήνης, αλλά περισσότερο ένα στημένο πολιτ...

Διαβάστε την συνέχεια

Αντί για το Νόμπελ ειρήνης, το Νόμπελ κυνισμού.

<a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSQX2aZMm9_nacR02qz56-_RqqXQ36R3scOBw&s"><img border="0" height="337" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSQX2aZMm9_nacR02qz56-_RqqXQ36R3scOBw&s" width="702" /></a><br /><br />Του <b>Στράτου Βαλτινού </b><br />Δεν του δώσανε το νόμπελ ειρήνης γιατί παραήταν γελοίο. Αν υπήρχε όμως νόμπελ κυνισμού θα μπορούσε να απονεμηθεί στον Ντόναλντ Τραμπ. Όσα είπε στο ισραηλινό κοινοβούλιο δεν τιμούν ,ούτε τον ίδιο, ούτε τον Νετανιάχου, ούτε τους βουλευτές που τον αποθέωσαν. Το Ισραήλ έκανε έναν ανηλεή πόλεμο για να εκδικηθεί για την δολοφονία των περίπου 1200 ισραηλινών πολιτών τον Οκτώβριο του 2023, να απελευθερώσει τους ομήρους και να εξαλείψει τη Χαμάς. <br /><br /> Επί δύο χρόνια η Δύση τροφοδοτούσε την πολεμική μηχανή του Ισραήλ που κατηγορείται για γενοκτονία και τελικά τι κατάφερε; τίποτα απ όσα διακήρυττε. Νίκησε τη Χαμάς, αλλά υπάρχει ακόμη και υπέγραψε και τη συμφωνία. Απελευθερώθηκαν 20 όμηροι με αντάλλαγμα 2.000 παλαιστίνιους που κρατούνταν στις φυλακές του Ισραήλ. Σκότωσαν περίπου 70.000 Παλαιστίνιους μεταξύ αυτών περίπου 20,000 παιδιά και άφησαν άστεγους 2,2 εκατομμύρια ανθρώπους. Οι οποίοι ωστόσο, είναι αποφασισμένοι να ζήσουν έστω στα χαλάσματα και σύντομα λόγω των πολλών γεννήσεων ο πληθυσμός θα αναπληρωθεί. Πανηγύρια για το τέλος της φρίκης ναι. Αλλά η ομιλία του Τραμπ στη Κνεσέτ είναι λόγος ενός ακατάστατου μυαλού…<br /><br /> Αφού επανέλαβε με γκεμπελική επιμονή τα ψέμματα ότι έχει τερματίσει οκτώ πολέμους, μέχρι να τον πιστέψει ο κόσμος, ο Τραμπ κάλεσε τον πρόεδρο του Ισραήλ να δώσει αμνηστία στον Νετανιάχου που διώκεται για διαφθορά. Άλλο και τούτο δηλαδή. Αλλά τα θλιβερά που είπε αφορούν όλο τον κόσμο. Μεταξύ άλλων τόνισε:<br /><br />«Για γενιές μετά από σήμερα, αυτό θα μείνει στη μνήμη ως η στιγμή που όλα άρχισαν να αλλάζουν και να αλλάζουν πάρα πολύ προς το καλύτερο. Είμαι ο τύπος που το 'χει να σταματάει πολέμους... οι όμηροι επέστρεψαν, αισθάνομαι πολύ καλά που το λέω αυτό”. Δεν είναι όμως ότι οι εναπομείναντες όμηροι επέστρεψαν μετά από συμφωνία με τη Χαμάς… Και συνέχισε:<br />«Το Ισραήλ έγινε ισχυρό και δυνατό και αυτό οδήγησε στην ειρήνη ... Είναι μια πολύ συναρπαστική στιγμή για το Ισραήλ και τη Μέση Ανατολή... Είναι το τέλος ενός μακρού και οδυνηρού εφιάλτη για τους Ισραηλινούς και τους Παλαιστίνιους, αλλά και πολλούς άλλους ... Οι δυνάμεις του χάους που μάστιζαν την περιοχή ηττήθηκαν τελικά».<br /><br />Ο Τραμπ αποκάλυψε ότι συχνά ο Νετανιάχου του ζητούσε σύγχρονα όπλα για τα οποία και ο ίδιος δεν γνώριζε ότι είχαν οι ΗΠΑ και του τα έδινε. Κάπως έτσι ο χασάπης του Τελ Αβίβ σκότωσε δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους, ο Τραμπ το απολάμβανε και αφού όλα έγιναν ερείπια, ήρθε η πρόταση για ειρήνη. <br />Άρα η ειρήνη ήταν το τέλος ενός πολέμου που δεν πήγαινε άλλο και η ειρηνευτική πρωτοβουλία Τραμπ έδωσε λύση στο Ισραήλ. Αλλά προς το παρόν κανείς δεν ξέρει τι ακριβώς θα γίνει στη Γάζα, πως θα διοικείται , ποιος θα έχει τον έλεγχο, ποιός θα είναι ο ρόλος του Ισραήλ κλπ<div><br />Το σταυρόλεξο της Γάζας και η Τουρκία<br /><br />Να σημειωθεί πως καθώς το αεροσκάφος που μετέφερε τον Ερντογάν πλησίαζε στο αεροδρόμιο του Σαρμ ελ Σέιχ, του μεταφέρθηκε η πληροφορία ότι στη σύνοδο θα συμμετείχε και ο Νετανιάχου. Τότε ο Τούρκος Πρόεδρος ζήτησε από τον πιλότο να αλλάξει πορεία και μετά από αρκετούς γύρους προσγειώθηκε αφού τον διαβεβαίωσαν ότι ο ισραηλινός πρωθυπουργός δεν θα ήταν παρών. Ήταν μια επίδειξη δύναμης του Ερντογάν που σημαίνει ότι το Ισραήλ δεν θα κάνει ό,τι θέλει στη Γάζα .. Και το ερώτημα είναι ποιος θα είναι ο ρόλος της Τουρκίας εκεί. Θα υπάρξει ένα νέο “σύνορο” Ισραήλ -Τουρκίας στη Γάζα όπως φαίνεται ότι διαμορφώνεται και στη Συρία;.Δηλαδή έκανε γενοκτονία το Ισραήλ για να φέρει την Τουρκία δίπλα της; δύσκολο να το δεχθεί σίγουρα, αλλά πολλά δεν είναι σαφή για τη Γάζα και ορισμένα προκαλούν ανησυχία… Επίσης ο Τραμπ κάλεσε όλες τις αραβικές χώρες να ενταχθούν στις συμφωνίες του Αβραάμ. <br /><br />Σαν να είναι αποκομμένος από την πραγματικότητα ο Τραμπ είπε απευθυνόμενος στον Νετανιάχου ότι : «Είσαι πολύ δημοφιλής άνθρωπος. Ξέρεις γιατί; Επειδή ξέρεις πώς να κερδίζεις. Πιστεύω ότι θα υπάρξει ανοικοδόμηση της Γάζας. Αυτό που θα κάνουμε θα είναι κάτι εντυπωσιακό Μπίμπι. Πραγματικά πολλά χρήματα που οι περισσότεροι δεν θα μπορούσαν καν να διανοηθούν. Δεν πρέπει να είστε αντίπαλοι, αλλά εταίροι, ίσως και φίλοι. Είναι σημαντικό αυτό», είπε μιλώντας για τις μελλοντικές σχέσεις του Ισραήλ και τις σχέσεις με τους Παλαιστίνιους. <br />Τώρα αρχίζουν τα πιο ενδιαφέροντα. Σίγουρα το Ισραήλ θα κάνει μια παγκόσμια εκστρατεία για να αποκαταστήσει την εικόνα του στον κόσμο, αν και πολλοί διανοούμενοι πιστεύουν ότι και η κριτική και ο αντισημιτισμός θα απογειωθούν. <br />Ο κόσμος αλλάζει αλλά που πάει;</div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Αντί για το Νόμπελ ειρήνης, το Νόμπελ κυνισμού.

Του Στράτου Βαλτινού Δεν του δώσανε το νόμπελ ειρήνης γιατί παραήταν γελοίο. Αν υπήρχε όμως νόμπελ κυνισμού θα μπορούσε να απονεμηθεί στον ...

Διαβάστε την συνέχεια

Politico: Η Ευρώπη παλεύει να έχει ρόλο στη Μέση Ανατολή και πιέζει για εμπλοκή του ΟΗΕ.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2025/10/18int-UK-Europe-ASSESS-01-gcqw-articleLarge-e1760388363765.webp"><img height="396" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2025/10/18int-UK-Europe-ASSESS-01-gcqw-articleLarge-e1760388363765.webp" width="710" /></a><br /><br />Το Βερολίνο και το Παρίσι πιέζουν ώστε τα Ηνωμένα Έθνη να διαδραματίσουν βασικό ρόλο στη διατήρηση της ειρήνης στη Γάζα, καθώς ξεκινά η επόμενη και ενδεχομένως η πιο ακανθώδης φάση του ειρηνευτικού σχεδίου του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ.<br /><br />Προσπάθεια επιρροής<br /><br />Οι γαλλογερμανικές προτάσεις υποδηλώνουν ότι οι ηγέτες των δύο χωρών -που σε μεγάλο βαθμό είχαν μείνει στο περιθώριο στις διαπραγματεύσεις που οδήγησαν στη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός στη Γάζα- προσπαθούν να ασκήσουν μεγαλύτερη επιρροή στις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή. Παρά την περιφρόνηση του Τραμπ για τον ΟΗΕ , οι ειδικοί λένε ότι υπάρχει πιθανότητα οι γαλλικές και γερμανικές εκκλήσεις να αποκτήσουν έδαφος εάν και οι αραβικές χώρες συμμετάσχουν στην προσπάθεια.<br /><br />Ο Γερμανός Υπουργός Εξωτερικών Γιόχαν Βάντεφουλ δήλωσε σε συνέντευξή του την Κυριακή ότι «προαπαιτούμενο» για την εγκαθίδρυση ασφάλειας στη Γάζα είναι ο ΟΗΕ να διαδραματίσει «σημαντικό ρόλο» στην εγκαθίδρυση τόσο μιας δύναμης ασφαλείας όσο και μιας διοικητικής αρχής στη Γάζα.<br /><br />Τη Δευτέρα, ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν επανέλαβε αυτή τη δήλωση μετά την άφιξή του στο Σαρμ Ελ-Σέιχ της Αιγύπτου, όπου επρόκειτο να συναντηθεί με Άραβες και άλλους Ευρωπαίους ηγέτες για να συζητήσουν τη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός. Η Γαλλία θα «εργαστεί διπλωματικά» στην έδρα του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη για να «οικοδομήσει το διεθνές πλαίσιο» για μια δύναμη ασφαλείας στη Γάζα, δήλωσε ο Μακρόν, προσθέτοντας: «Η Γαλλία είναι έτοιμη και έχει αρχίσει τον σχεδιασμό».<br /><br />Δεν είναι καθόλου σαφές, ωστόσο, εάν η κυβέρνηση Τραμπ θα υποστηρίξει την εμπλοκή του ΟΗΕ. Το ειρηνευτικό σχέδιο 20 σημείων του Τραμπ για τη Γάζα δεν αναφέρει κανέναν σαφή ρόλο για τον ΟΗΕ εκτός από την κατανομή της βοήθειας. Αντίθετα, το σχέδιο του Τραμπ προβλέπει τη δημιουργία μιας «διεθνούς δύναμης σταθεροποίησης» με τη συμμετοχή αραβικών και διεθνών εταίρων, η οποία θα αναπτυχθεί στη Γάζα.<br /><br />Ευρωπαίοι που έχουν μείνει εκτός δράσης<br /><br />Οι ειδικοί ανέφεραν ότι οι προτάσεις της Γαλλίας και της Γερμανίας δείχνουν ότι οι Ευρωπαίοι ηγέτες, οι οποίοι σε μεγάλο βαθμό δεν συμμετείχαν στις διαπραγματεύσεις που οδήγησαν στη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός, προσπαθούν να αποκτήσουν μεγαλύτερο λόγο στον τρόπο εφαρμογής της συμφωνίας, ακόμη και αν αυτό προέρχεται κυρίως μέσω των ρόλων τους στον ΟΗΕ.<br /><br />«Είναι κάπως σαν μια προσπάθεια των Ευρωπαίων να επιστρέψουν στο παιχνίδι, επειδή στην πραγματικότητα στέκονται σχεδόν στο περιθώριο», δήλωσε ο Simon Wolfgang Fuchs, ειδικός σε θέματα Μέσης Ανατολής στο Εβραϊκό Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ. «Οι δυνάμεις που έχουν πραγματικά λόγο εδώ είναι το Κατάρ, η Αίγυπτος και η Τουρκία, οι οποίες έχουν εμπλακεί πολύ έντονα σε αυτή τη συμφωνία, ενώ η Ευρώπη όχι».<br /><br />Το Ηνωμένο Βασίλειο δεν έχει ακόμη δηλώσει εάν θα υποστηρίξει την γαλλογερμανική έκκληση για εμπλοκή του ΟΗΕ. Ο εκπρόσωπος του πρωθυπουργού Κιρ Στάρμερ δήλωσε ότι το Ηνωμένο Βασίλειο θα «παρέχει την υποστήριξή του στην ανάπτυξη μιας αποστολής παρακολούθησης της κατάπαυσης του πυρός, μιας διεθνούς δύναμης ασφαλείας και της εφαρμογής ρυθμίσεων μεταβατικής διακυβέρνησης στη Γάζα», αλλά δεν παρείχε περισσότερες λεπτομέρειες. Τόσο η Γαλλία όσο και το Ηνωμένο Βασίλειο είναι μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, μαζί με τις ΗΠΑ. Η Γερμανία επιδιώκει μια θέση ως μη μόνιμο μέλος το 2027.<div><br />Επιφυλάξεις<br /><br />Ωστόσο, οι Ισραηλινοί και οι Αμερικανοί ηγέτες είναι επί του παρόντος εξαιρετικά επιφυλακτικοί απέναντι στα Ηνωμένα Έθνη. Μια επιτροπή του ΟΗΕ, σε έκθεση που δημοσιεύθηκε τον περασμένο μήνα, διαπίστωσε ότι η ισραηλινή κυβέρνηση είχε διαπράξει γενοκτονία στη Γάζα, ένα εύρημα που Ισραηλινοί αξιωματούχοι αρνήθηκαν σθεναρά. «Σας ευχαριστώ που αντιστεκόμαστε στα ψέματα κατά του Ισραήλ στα Ηνωμένα Έθνη», δήλωσε ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου στον Τραμπ τη Δευτέρα κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του Αμερικανού προέδρου στην Κνεσέτ, το κοινοβούλιο του Ισραήλ.<br /><br />Τελικά, ωστόσο, η έντονη εξάρτηση του Τραμπ από τις αραβικές χώρες για την επίτευξη της συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός μπορεί να αναγκάσει τον Αμερικανό πρόεδρο να εξετάσει έναν ρόλο για τον ΟΗΕ, παρά την αποστροφή του προς τον οργανισμό. Αυτό συμβαίνει επειδή τα αραβικά έθνη τείνουν να ευνοούν έναν ρόλο για τον οργανισμό, με τον Αραβικό Σύνδεσμο να έχει προηγουμένως ζητήσει την ανάπτυξη ειρηνευτικής δύναμης του ΟΗΕ στη Γάζα και στην κατεχόμενη από το Ισραήλ Δυτική Όχθη.<br /><br />«Δεν είμαι πεπεισμένος ότι οι ΗΠΑ θα σταθούν εμπόδιο σε ένα ψήφισμα του ΟΗΕ εάν ακούσουν ξεκάθαρα από τους Άραβες του Κόλπου ειδικότερα ότι είναι απαραίτητο», δήλωσε ο Ρίτσαρντ Γκόουαν, διευθυντής της μη κυβερνητική οργάνωσης International Crisis Group στον ΟΗΕ. «Ο Τραμπ είναι αρνητικός απέναντι στον ΟΗΕ, αλλά υιοθετεί μια ρεαλιστική προσέγγιση στο [Συμβούλιο Ασφαλείας] όταν πρέπει».<br /><br />«Αμφιβάλλω ότι οι ΗΠΑ και οι Ισραηλινοί θα ακούσουν τους Ευρωπαίους μόνο σε αυτό το θέμα, αλλά αυτό που έχουμε δει τις τελευταίες εβδομάδες είναι ότι οι αραβικές χώρες έχουν πράγματι την προσοχή του Τραμπ στην κρίση της Γάζας. Έτσι, αν οι Άραβες και οι Ευρωπαίοι προωθήσουν από κοινού την ιδέα μιας λύσης και τη συνδέσουν με προσφορές στρατευμάτων και χρηματοδότησης για τη Γάζα, θα μπορούσε να συμβεί».</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Politico: Η Ευρώπη παλεύει να έχει ρόλο στη Μέση Ανατολή και πιέζει για εμπλοκή του ΟΗΕ.

Το Βερολίνο και το Παρίσι πιέζουν ώστε τα Ηνωμένα Έθνη να διαδραματίσουν βασικό ρόλο στη διατήρηση της ειρήνης στη Γάζα, καθώς ξεκινά η επόμ...

Διαβάστε την συνέχεια

Είναι ο Έντι Ράμα της Αλβανίας ο νέος Νοριέγκα ή ο Ερντογάν; Η απάντηση είναι και τα δύο.

<img height="374" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2024/11/rama-630x400.jpg" width="704" /><br /><br />Του<b> Μάικλ Ρούμπιν</b><br />Πριν από λίγο περισσότερο από πέντε μήνες, ο Έντι Ράμα, ηγέτης του Σοσιαλιστικού Κόμματος της Αλβανίας, κέρδισε την τέταρτη συνεχόμενη εκλογική αναμέτρηση, παραμένοντας πρωθυπουργός, θέση που κατέχει από το 2013.<br /><br />Καθώς η Αλβανική Ριβιέρα έγινε ο δημοφιλής προορισμός για τους κοσμικούς ταξιδιώτες (jet-setting crowd), ο Ράμα αναδείχθηκε σε πρόσωπο της κοινωνικής επικαιρότητας.<br /><br />Μιλώντας στο Φόρουμ Πρωτοβουλίας Μελλοντικών Επενδύσεων τον Μάιο του 2025, ο Τζάρεντ Κούσνερ, γαμπρός του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, αναφέρθηκε στη συνάντησή του με τον Ράμα στο γιοτ της οικογένειας Ρότσιλντ το 2021, κατά τη διάρκεια κρουαζιέρας στην Αδριατική Θάλασσα.<br /><br />Τον Ιούνιο του 2025, ο Ράμα απηύθυνε πρόποση στον γάμο του Αλεξάντερ Σόρος με την Χούμα Αμπεντίν στα Χάμπτονς.<br /><br />Και ενώ διπλωμάτες όπως η τότε Πρέσβης των ΗΠΑ στην Αλβανία, Γιούρι Κιμ, έκαναν κρουαζιέρες στο σκάφος του Ράμα και, σύμφωνα με Αλβανούς αξιωματούχους, δέχονταν τα δώρα του, δικαιολογώντας παράλληλα τη φυλάκιση των πολιτικών του αντιπάλων, ο Ράμα έχει μεταμορφώσει την Αλβανία με τρόπο που αντιστρέφει τη δημοκρατική της πορεία και θα την καταστήσει περιφερειακή απειλή για τις επόμενες δεκαετίες.<br /><br />Ίσως ο καλύτερος τρόπος για να κατανοήσει κανείς τον Ράμα σήμερα είναι ως ένα κράμα μεταξύ του αείμνηστου δικτάτορα του Παναμά, Μανουέλ Νοριέγκα, και του Προέδρου της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.<br />Παραλληλισμοί με τον Νοριέγκα και το οργανωμένο έγκλημα<br /><br />Ο Νοριέγκα υπήρξε επί μακρόν σύμμαχος των ΗΠΑ, ο οποίος ανέβηκε στην ιεραρχία του Παναμαϊκού Στρατού προτού γίνει ο στρατιωτικός ηγέτης της χώρας το 1983.<br /><br />Αρχικά, η κυβέρνηση των ΗΠΑ και η CIA αγκάλιασαν τον Νοριέγκα ως σύμμαχο του Ψυχρού Πολέμου.<br /><br />Ωστόσο, μέχρι το 1989, είχε καταστεί ντροπή λόγω της διαφθοράς του, της απροκάλυπτης εγκληματικότητάς του και της κατάχρησης της δημοκρατίας, καθώς και λόγω αδιαμφισβήτητων αποδείξεων για τις διασυνδέσεις του με τα καρτέλ ναρκωτικών της Νότιας Αμερικής.<br /><br />Στις 20 Δεκεμβρίου 1989, ο τότε Πρόεδρος Τζορτζ Χ.W. Μπους διέταξε την εισβολή στον Παναμά για τη σύλληψη του Νοριέγκα.<br /><br />Ενώ τα Ηνωμένα Έθνη καταδίκασαν την εισβολή, μια δημοσκόπηση του CBS-New York Times μεταξύ των Παναμαϊκών πολιτών κατέγραψε συντριπτική υποστήριξη προς αυτήν.<br /><br />Μια σειρά Αλβανών πολιτικών τους οποίους πήρα συνέντευξη στις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ελλάδα και την Ελβετία, συμπεριλαμβανομένων πρώην μελών του Σοσιαλιστικού Κόμματος του Ράμα και του Δημοκρατικού Κόμματος του πρώην πρωθυπουργού Σαλί Μπερίσα, μίλησαν για τη «Μαριχουανοποίηση» της οικονομίας της Αλβανίας.<br /><br />Η Αλβανία ήταν επί μακρόν παράνομος καλλιεργητής κάνναβης, αλλά τον Ιούλιο του 2023, ο Ράμα πέρασε με βίαιο τρόπο από το κοινοβούλιο νομοσχέδιο νομιμοποίησης.<br /><br />Θεωρητικά, η αλβανική κάνναβη είναι ιατρική, αλλά στην πραγματικότητα τροφοδοτεί το οργανωμένο έγκλημα και τη νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες.<br /><br />Η παράνομη καλλιέργεια παραμένει, αλλά η κυβέρνηση του Ράμα χρησιμοποιεί τη νομιμοποίηση για να εξηγήσει την κατάρρευση στις κατασχέσεις.<br /><br />Υπό τον Ράμα, η Αλβανία παραμένει βασικός εταίρος και κόμβος για τα καρτέλ της Λατινικής Αμερικής και το εμπόριο κοκαΐνης τους στην Ευρώπη.<br />Οι άβολες ομοιότητες με τον Ερντογάν<br /><br />Υπάρχουν επίσης άβολες ομοιότητες μεταξύ του Ράμα και του Ερντογάν.<br /><br />Και οι δύο άνδρες ενσωμάτωσαν πρέσβεις των ΗΠΑ, οι οποίοι αξιοποίησαν τις θέσεις τους για να εξασφαλίσουν προσοδοφόρα συμβόλαια μετά τη συνταξιοδότησή τους.<br /><br />Όπως και με τον Ερντογάν, τέτοια συμβόλαια ωφελούν δυσανάλογα τον Ράμα, τους ενδιάμεσους του ή τους κολλητούς του.<br /><br />Η ανάπτυξη ακινήτων είναι ιδιαίτερα προσοδοφόρα και ο Ράμα -όπως και ο Ερντογάν- έχει χρησιμοποιήσει την κρατική εξουσία για να φυλακίσει και να αντικαταστήσει εκλεγμένους δημάρχους που στέκονται στον δρόμο του.<br /><br />Ένας Αλβανός μου είπε ότι ο Ερντογάν συμβούλεψε μάλιστα τον Ράμα ότι μια δόλια νίκη στις τρίτες εκλογές θα τον έθετε σε θέση ισχύος για ισόβια διακυβέρνηση.<br /><br />Ο Ράμα ακολούθησε επίσης το παράδειγμα του Τούρκου προέδρου να χρησιμοποιεί πολιτικοποιημένους ελεγκτές για τη φυλάκιση της αντιπολίτευσης και τη δήμευση της περιουσίας τους.<br /><br />Η κύρια διαφορά εδώ είναι ότι το Κατάρ χρηματοδότησε τις προσπάθειες του Ερντογάν, ενώ η Υπηρεσία των ΗΠΑ για τη Διεθνή Ανάπτυξη (USAID) χρηματοδότησε τους Αλβανούς ελεγκτές, αγνοώντας την ενσωμάτωσή τους από τον Ράμα.<br /><br />Η USAID μπορεί να έχει αποχωρήσει, αλλά η τυφλή υποστήριξη στην καταστολή του Ράμα συνεχίζεται, τροφοδοτούμενη από λομπίστες και νωθρότητα.<br /><br />Δεν υπάρχει δικαιολογία για την τύφλωση της κυβέρνησης Τραμπ: στις 16 Φεβρουαρίου 2024, ένα Περιφερειακό Δικαστήριο των ΗΠΑ καταδίκασε τον Κρις ΜακΓκόνιγκαλ, πρώην πράκτορα του FBI που επέβλεπε τις επιχειρήσεις εθνικής ασφάλειας στη Νέα Υόρκη, σε δύο χρόνια φυλάκιση για δωροδοκία 225.000 δολαρίων από ενδιάμεσο του Ράμα.<br /><br />Ακριβώς όπως ο Ερντογάν χρησιμοποιεί πλαστούς φακέλους ως εργαλείο διακρατικής καταστολής, το ίδιο κάνει και ο Ράμα.<br /><br />Το τελευταίο θύμα είναι ο πρώην Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης Άρμπεν Αχμετάι, ο οποίος αντιμετωπίζει πλαστές κατηγορίες επειδή αρνήθηκε να ενταχθεί στο δίκτυο διαφθοράς του Ράμα, αλλά τον οποίο η Ελβετία ενδέχεται να απελάσει στην Αλβανία, βάσει ψευδών ελέγχων χρηματοδοτούμενων από τις ΗΠΑ και του ηθικού συμβιβασμού της Κιμ.<br /><br />Οι ισχυροί άνδρες μπορεί να είναι της μόδας, αλλά οποιοδήποτε στοίχημα στον Ράμα θα είναι εξίσου αυτοκαταστροφικό με το στοίχημα του Προέδρου Ρόναλντ Ρήγκαν στον Νοριέγκα ή την αγκαλιά του πρώην Προέδρου Μπαράκ Ομπάμα στον Ερντογάν.<br /><br />Είτε πρόκειται για την προώθηση καρτέλ ναρκωτικών είτε για την τρομοκρατία, τόσο ο Νοριέγκα όσο και ο Ερντογάν υπονόμευσαν τα συμφέροντα των ΗΠΑ. Ο Ράμα αντιπροσωπεύει τα χειρότερα και των δύο.<br /><br />Οι Αμερικανοί, τελικά, θα πληρώσουν το τίμημα.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Είναι ο Έντι Ράμα της Αλβανίας ο νέος Νοριέγκα ή ο Ερντογάν; Η απάντηση είναι και τα δύο.

Του Μάικλ Ρούμπιν Πριν από λίγο περισσότερο από πέντε μήνες, ο Έντι Ράμα, ηγέτης του Σοσιαλιστικού Κόμματος της Αλβανίας, κέρδισε την τέταρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πολιτική αναταραχή: Ανακοινώνεται το Κόμμα Σαμαρά. Η ΝΔ σε αναμονή.

<img height="379" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2021/09/8a912f11260ce32005e9889f68951c19-1068x430-1-630x373.jpg" width="696" /><br /><br />Οι εικασίες για τη δημιουργία νέου πολιτικού φορέα από τον πρώην πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά φτάνουν στο τέλος τους.<br /><br />Σύμφωνα με πηγές από το στενό περιβάλλον του κ. Σαμαρά, η ανακοίνωση του κόμματος είναι άμεση και αναμένεται εντός των προσεχών ημερών, πιθανώς πριν από το τέλος Οκτωβρίου.<br /><br />Το επιτελείο του έχει ήδη ολοκληρώσει τις οργανωτικές δομές και έχει οριστικοποιήσει τα πρόσωπα που θα πλαισιώσουν την ιδρυτική διακήρυξη.<br />Σημάδια αποστασιοποίησης και πολιτική δήλωση<br /><br />Η κίνηση αυτή επισφραγίζει την εμφανή αποστασιοποίηση του Μεσσήνιου πολιτικού από τον Κυριάκο Μητσοτάκη.<br /><br />Η συστηματική απουσία του κ. Σαμαρά από κομματικές εκδηλώσεις της Νέας Δημοκρατίας τις τελευταίες εβδομάδες ερμηνεύεται πλέον ως μια σαφής πολιτική δήλωση.<br /><br />Όπως σχολιάζει χαρακτηριστικά βουλευτής της ΝΔ, «Ο Σαμαράς δεν διαφοροποιείται απλώς, αλλά αλλάζει στρατόπεδο».<br /><br />Οι συναντήσεις σε Αθήνα και Μεσσηνία έχουν πολλαπλασιαστεί, με τον πρώην πρωθυπουργό να προσεγγίζει πρώην βουλευτές, στελέχη της ΝΔ που θεωρούνται «παροπλισμένα», καθώς και προσωπικότητες από τον ευρύτερο χώρο του πατριωτικού συντηρητισμού.<br />Η στρατηγική του timing<br /><br />Η επιλογή της συγκεκριμένης χρονικής στιγμής θεωρείται στρατηγικά ιδανική.<br /><br />Η φθορά της κυβέρνησης, η κοινωνική κόπωση και η αδυναμία της αντιπολίτευσης να εκμεταλλευτεί τη δυσαρέσκεια, διαμορφώνουν ένα πολιτικό κενό.<br /><br />Ο κ. Σαμαράς εκτιμά πως το momentum είναι κατάλληλο για την παρουσίαση ενός νέου φορέα.<br /><br />Ο στόχος που τίθεται είναι η δημιουργία ενός πατριωτικού, αστικού κόμματος αρχών, με σαφή εθνική και ιδεολογική ταυτότητα, απομακρυνόμενο από τον χαρακτηρισμό του «δεξιού παραμάγαζου».<br /><br />Το κόμμα αναμένεται να δώσει έμφαση σε κρίσιμα ζητήματα, όπως η εθνική κυριαρχία, η παιδεία και η μεταναστευτική πολιτική, διαφοροποιούμενο από τη «νεοφιλελεύθερη» ρητορική της τρέχουσας διακυβέρνησης της ΝΔ.<br /><br />Η επίσημη παρουσίαση σχεδιάζεται να γίνει με ιδρυτική εκδήλωση στην Αθήνα, πιθανότατα αμέσως μετά την 28η Οκτωβρίου, μια ημερομηνία με έντονο συμβολικό βάρος για τη ρητορική της «αντίστασης και πατρίδας».<br />Οι επιπτώσεις στο πολιτικό σκηνικό<br /><br />Στο κυβερνητικό στρατόπεδο, η ανησυχία είναι έντονη, αν και δημοσίως διατηρείται χαμηλό προφίλ.<br /><br />Παρά τις δημόσιες διαβεβαιώσεις ότι «δεν θα γίνει κόμμα Σαμαρά», στο παρασκήνιο έχουν ήδη εκπονηθεί σενάρια απωλειών.<br /><br />Οι εκτιμήσεις κάνουν λόγο για πιθανή αφαίρεση 2,5 έως 4 ποσοστιαίων μονάδων από τη Νέα Δημοκρατία, με τις μεγαλύτερες απώλειες να αναμένονται σε παραδοσιακά συντηρητικές περιφέρειες, όπως η Πελοπόννησος, η Μακεδονία και η Θεσσαλία.<br />Εφόσον η ανακοίνωση επιβεβαιωθεί εντός των επομένων ημερών:<br /><br />◾Το επιτελείο του Κυριάκου Μητσοτάκη θα βρεθεί σε κατάσταση αμυντικής διαχείρισης της κρίσης.<br /><br />◾Η αντιπολίτευση θα δει θετικά τη διάσπαση της δεξιάς πτέρυγας.<br /><br />◾Ένα σημαντικό τμήμα των «ανένταχτων» και «αντι-συστημικών» ψηφοφόρων θα βρει μία νέα πολιτική διέξοδο.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πολιτική αναταραχή: Ανακοινώνεται το Κόμμα Σαμαρά. Η ΝΔ σε αναμονή.

Οι εικασίες για τη δημιουργία νέου πολιτικού φορέα από τον πρώην πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά φτάνουν στο τέλος τους. Σύμφωνα με πηγές από το σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ειρήνη στη Γάζα; Τουρκία και Κατάρ μέρος του προβλήματος, όχι της λύσης.

<a href="https://www.israelhayom.com/wp-content/uploads/2024/07/07269115.jpg"><img src="https://www.israelhayom.com/wp-content/uploads/2024/07/07269115-750x375.jpg" /></a><br /><br /><b>Shay Gal</b><br />Η επόμενη φάση δεν είναι στρατιωτική αλλά γνωστική. Η Ιερουσαλήμ ορίζει την πραγματικότητα πριν η Ντόχα και η Άγκυρα την ξαναγράψουν στη γλώσσα της Χαμάς. Αν τους επιτραπεί να καθίσουν στο τραπέζι, η παύση θα γίνει ήττα. Εάν εξαιρεθούν, μπορεί να προκύψει μια νέα τάξη: ξεκάθαρη νίκη, κυριαρχία χωρίς μεσάζοντες και αποτροπή που διαρκεί.<br /><br />Το πλαίσιο κατάπαυσης του πυρός του Τραμπ δεν είναι το τέλος του πολέμου. Είναι το άνοιγμα ενός πολιτικού πεδίου μάχης. Τα όπλα σιωπούν, αλλά η μάχη για το μέλλον της Γάζας έχει ξεκινήσει - ποιος θα το διαμορφώσει και ποιος θα μείνει έξω.<br /><br />Η Τουρκία και το Κατάρ δεν αποτελούν μέρος της λύσης. είναι μέρος του προβλήματος. Στα κράτη που δημιούργησαν τη Γάζα της 6ης Οκτωβρίου δεν μπορεί να ανατεθεί η διαμόρφωση της Γάζας της 8ης Οκτωβρίου.<br /><br />Για περισσότερο από μια δεκαετία, το Κατάρ φιλοξένησε το πολιτικό γραφείο της Χαμάς στη Ντόχα. Αυτό που ξεκίνησε ως «ανθρωπιστική διαμεσολάβηση» έγινε πολιτική και οικονομική υποδομή: τα κεφάλαια έρρεαν, η ηγεσία άνθισε, ο κόσμος κοίταξε αλλού. Η Τουρκία, από την πλευρά της, χορήγησε διαβατήρια σε στελέχη της Χαμάς και μετέτρεψε την Άγκυρα σε καταφύγιο ενός κινήματος που ζητά την καταστροφή του Ισραήλ.<br /><br />Το υπουργείο Παιδείας της Τουρκίας χαρακτήρισε την 7η Οκτωβρίου ως «Ημέρα Ευαισθητοποίησης για την Παλαιστίνη», διατάσσοντας και τις 81 επαρχίες να συμμορφωθούν. Τα παιδιά διδάσκονταν για τη «συνείδηση, τη δικαιοσύνη και την ανθρωπιά», αλλά η συνείδηση ήταν τουρκική - μετατρέποντας τη σφαγή σε «δίκαιη απελευθέρωση της Γάζας». Ο υπουργός Yusuf Tekin το έθεσε ευγενικά: «Πρέπει να αναζωογονήσουμε τη συνείδηση της ανθρωπότητας στα παιδιά μας». Στην πράξη, σήμαινε τη μετατροπή της 7ης Οκτωβρίου από πένθος σε γιορτή των δολοφονημένων Ισραηλινών. Εκείνη την εβδομάδα, η Άγκυρα καυχιόταν για «επαφή» με τους ομήρους της Χαμάς - όχι με τις οικογένειες, αλλά με τους απαγωγείς. Χαιρετίστηκε ως διπλωματία, αν και η γραμμή μεταξύ Άγκυρας και Χαμάς δεν έχει σπάσει ποτέ. Όχι ένα παράσημο τιμής - ένα δακτυλικό αποτύπωμα ενός κράτους που συνδέεται με τους απαγωγείς που προσποιείται ότι μεσολαβεί, μια ταυτότητα ενός κράτους που είναι συνένοχο με τον τρόμο. Μια χώρα που διδάσκει στα παιδιά της ότι ο δολοφόνος είναι ο ήρωας δεν μπορεί να επιβλέψει τον αφοπλισμό του τρόμου.<br /><br />Το ισραηλινό χτύπημα στη Ντόχα έσπασε την ασυλία του Κατάρ. Απέτυχε να σκοτώσει τους ηγέτες της Χαμάς, αλλά διέλυσε την ψευδαίσθηση ότι η Ντόχα θα μπορούσε να φιλοξενήσει τον τρόμο και να μεσολαβήσει. Ο Πρόεδρος Τραμπ, δημοσίως «πολύ ανήσυχος» για μια επίθεση σε ένα «φιλικό» κράτος, αναγνώρισε ιδιωτικά τον στρατηγικό μοχλό που δημιούργησε: μια ευκαιρία να αναγκάσει έναν απολογισμό. Από εκείνο το σημείο, το Κατάρ αναγκάστηκε να επανεκτιμήσει τα δικά του σύνορα. Δεν άλλαξε πλευρά, αλλά άλλαξε βάρος - από έναν προστατευμένο μεσίτη σε έναν εύθραυστο κόμβο στον χάρτη πίεσης.<div><img height="320" src="https://www.israelhayom.com/wp-content/uploads/2025/08/2-1920x960-1200px.jpg" width="640" /><br /><br /></div><div>Τώρα που οι κάρτες είναι εκτεθειμένες και οι μάσκες έχουν αφαιρεθεί, η Ιερουσαλήμ δεν θολώνει τις γραμμές. Εκείνοι που φιλοξένησαν τη Χαμάς και εκπαίδευσαν γενιές να δουν τη σφαγή ως «αντίσταση» δεν μπορούν να είναι μέρος της δομής που έχει σκοπό να αποτρέψει την επιστροφή της. Αυτοί που τάισαν το τέρας δεν μπορούν να εμπιστευτούν ότι θα το κρατήσουν αλυσοδεμένο. Η Άγκυρα και η Ντόχα είναι εκτός.<br /><br />Ο Τραμπ έχει μεταφράσει αυτή την κατανόηση σε πολιτική - μια διευθέτηση που βασίζεται στην ευθύνη, όχι στο συναίσθημα. Η Αίγυπτος μεσολαβεί κατά μήκος του νότιου διαδρόμου, οι Ηνωμένες Πολιτείες επιβλέπουν άνωθεν, το Κατάρ ορίζεται στη συμφωνία ως «ανθρωπιστικό, τεχνικό και υποστηρικτικό κανάλι» και η Τουρκία παραμένει σε περιφερειακή εμπλοκή χωρίς επιχειρησιακό έλεγχο. Ωστόσο, και οι δύο πρωτεύουσες λένε μια διαφορετική ιστορία: η Ντόχα μιλά για «κεντρικό ρόλο στην ανοικοδόμηση», η Άγκυρα για «συμμετοχή στην ειρηνευτική διαδικασία». Στην πράξη, η συμφωνία περιορίζει και τους δύο συμβολικούς ρόλους και από αυτό το όριο δεν πρέπει να υπάρχει απόκλιση: όσοι έδωσαν καταφύγιο στη Χαμάς δεν θα λάβουν τα κλειδιά για την ανοικοδόμηση της Γάζας.<br /><br />Η Άγκυρα τυλίγει τη συμμετοχή της στη γλώσσα της «διατήρησης της ειρήνης» και της «ανθρωπιστικής ευθύνης». Η πρόσοψη δεν είναι ούτε καινούργια ούτε αξιόπιστη. Το 1974 η Τουρκία ξεκίνησε αυτό που ονόμασε «Ειρηνευτική Επιχείρηση» στην Κύπρο - μια εισβολή που έληξε με την κατοχή του βόρειου τμήματος του νησιού, την απέλαση περίπου 150.000 Ελληνοκυπρίων και τη δημιουργία ενός καθεστώτος-μαριονέτα που εξακολουθεί να διατηρείται από τα τουρκικά στρατεύματα. Ένα ηθικό λεξιλόγιο χρησιμοποιήθηκε για να δικαιολογήσει και να συγκαλύψει τον εδαφικό και πολιτικό έλεγχο. Η ίδια μέθοδος συνεχίζεται και σήμερα. Κάτω από πανό όπως «ζώνες ασφαλείας» και «αντιτρομοκρατικές επιχειρήσεις», η Άγκυρα έχει επανειλημμένα εισβάλει σε κουρδικά εδάφη - Ασπίδα του Ευφράτη, Κλάδος Ελαίας, Πηγή Ειρήνης - επανασχεδιάζοντας σύνορα, εκτοπίζοντας αμάχους και κυβερνώντας μέσω τοπικών πληρεξουσίων. Ομάδες ανθρωπίνων δικαιωμάτων έχουν τεκμηριώσει καταχρήσεις στο Αφρίν και πέρα από αυτό, ενώ εκλεγμένοι Κούρδοι αξιωματούχοι φυλακίστηκαν ή απομακρύνθηκαν. Αυτό δεν είναι εξαίρεση αλλά δόγμα: η ρητορική της ειρήνης ως καμουφλάζ για εξαναγκασμό.<br /><br />Σήμερα, όταν η Άγκυρα μιλά για «διάλογο με τη Χαμάς για χάρη της ειρήνης», επαναλαμβάνει το ίδιο σενάριο - όχι ουδέτερη διαμεσολάβηση αλλά ρητή ευθυγράμμιση. Αυτό δεν είναι γλωσσική απόχρωση. είναι πολιτική. Η ίδια ρητορική που κάποτε έντυνε μια κατοχή με συμπόνια, τώρα ντύνει την προστασία μιας τρομοκρατικής οργάνωσης με διπλωματική γλώσσα. Δεν είναι πολιτική ικανότητα. Είναι μια σκόπιμη τακτική κυριαρχίας μέσω βίαιων πληρεξουσίων - μια πολιτική που έχει σχεδιαστεί για να εδραιώσει τον έλεγχο, όχι για να διαλύσει τον τρόμο.<br /><br />Ο πρώην αξιωματούχος του Πενταγώνου Μάικλ Ρούμπιν έγραψε στο Φόρουμ της Μέσης Ανατολής ότι το ιστορικό της Τουρκίας μιλάει από μόνο του: το 2012 μαχητές που υποστηρίζονται από την Τουρκία επιτέθηκαν στο προξενείο των ΗΠΑ στη Βεγγάζη, σκοτώνοντας τον πρεσβευτή Κρις Στίβενς, ενώ οι Τούρκοι διπλωμάτες κοίταζαν αλλού. Το ίδιο μοτίβο εκτείνεται από το Αφγανιστάν έως τη Λιβύη, όπου η Άγκυρα ενδυνάμωσε τις ισλαμιστικές φατρίες υπό το λάβαρο της «ανοικοδόμησης» και της «διατήρησης της ειρήνης». Ο Ρούμπιν προειδοποιεί ότι το να δοθεί στον Ερντογάν μια βάση στη Γάζα δεν θα οικοδομήσει την ειρήνη, αλλά θα επανεξοπλίσει τη Χαμάς - μια άλλη στροφή στη χρήση ισλαμιστών πληρεξουσίων από την Άγκυρα για να επεκτείνει τον έλεγχο πίσω από την ηθική ρητορική.<br /><br />Η επόμενη φάση δεν είναι στρατιωτική αλλά γνωστική. Η Ιερουσαλήμ ορίζει την πραγματικότητα πριν η Ντόχα και η Άγκυρα την ξαναγράψουν στη γλώσσα της Χαμάς. Αν τους επιτραπεί να καθίσουν στο τραπέζι, η παύση θα γίνει ήττα. Εάν εξαιρεθούν, μπορεί να προκύψει μια νέα τάξη: ξεκάθαρη νίκη, κυριαρχία χωρίς μεσάζοντες και αποτροπή που διαρκεί. Αυτό δεν είναι απομόνωση. Είναι η κάθαρση της αρένας από εκείνους που συνέλαβαν τη Χαμάς - και τώρα επιδιώκουν να την αναστήσουν.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.israelhayom.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ειρήνη στη Γάζα; Τουρκία και Κατάρ μέρος του προβλήματος, όχι της λύσης.

Shay Gal Η επόμενη φάση δεν είναι στρατιωτική αλλά γνωστική. Η Ιερουσαλήμ ορίζει την πραγματικότητα πριν η Ντόχα και η Άγκυρα την ξαναγράψου...

Διαβάστε την συνέχεια

Great Sea Interconnector… θα γίνει ή πάμε για νέα Ίμια;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRGMY2ZAMB-y8HXMFQ9-N3yzSPrthd6sbujcg&s" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="169" data-original-width="299" height="362" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRGMY2ZAMB-y8HXMFQ9-N3yzSPrthd6sbujcg&s" width="684" /></a></div><div><br /></div>Του <b>Κωστή Σταμπολή</b><br />Για να μπορέσει κάποιος να καταλάβει το μάλλον τοξικό και άκρως επιβλαβές, για τα εθνικά συμφέροντα, σκηνικό που βιώνουμε τις τελευταίες εβδομάδες με την διαμάχη Αθήνας – Λευκωσίας για το έργο της ηλεκτρικής διασύνδεσης, θα πρέπει να δει το όλο θέμα μέσα από το πρίσμα μιας ευρύτερης προοπτικής.<br /><br />Δηλαδή από τις αρχές της δεκαετίας του 2010, όταν ξεκίνησε η μελέτη του όλου έργου από τον EuroAsia Interconnector, που υπήρξε το πρόδρομο επιχειρηματικό σχήμα με έδρα την Λευκωσία. Ήταν ο EuroAsia που προχώρησε στον αρχικό σχεδιασμό της ηλεκτρικής διασύνδεσης, που υπέβαλλε την πρόταση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, που προώθησε το project μέσα από τις γραφειοκρατικές διαδικασίες, που επέτυχε την ένταξή του για χρηματοδότηση στο πρόγραμμα PCI και, τελικά, οργάνωσε την κατασκευή του προκηρύσσοντας σχετικούς διαγωνισμούς και προχωρώντας σε αναθέσεις στην γαλλική Nexans για το καλώδιο και στην γερμανική Siemens για τους σταθμούς μετατροπής.<br /><br />Μετά την αδυναμία εξεύρεσης χρηματοδότησης από την EuroAsia, το έργο περνά στον ΑΔΜΗΕ (Οκτώβριος 2023) και μετονομάζεται σε Great Sea Interconnector (GSI). Όπως όλα τα μεγάλα διεθνή έργα, έτσι και ο GSI, στα 15 χρόνια που υφίσταται, έχει περάσει μέσα από πολλές δοκιμασίες, τόσο σε τεχνικό όσο και σε πολιτικό επίπεδο. Η δε εξέλιξή του υπήρξε όχι γραμμική αλλά μάλλον τεθλασμένη, με άπειρα εμπόδια.<br /><br />Σήμερα που το έργο έχει αναληφθεί από έναν έμπειρο, τεχνικά καταξιωμένο και οικονομικά επαρκή οργανισμό όπως ο ΑΔΜΗΕ, υπό την διεύθυνση του οποίου το έργο εισήλθε στην κατασκευαστική φάση, για μια ακόμα φορά αντιμετωπίζει εμπόδια στην εξελικτική του πορεία. Αρκετά διαφορετικής φύσεως τώρα, αφού το ουσιαστικό πρόβλημα είναι γεωπολιτικής φύσης, μετά την ωμή στρατιωτική παρέμβαση της Τουρκίας να εμποδίσει τις βυθομετρικές έρευνες (Κάσος – Ιούλιος 2024, Ανατ. Κρήτη – Δεκέμβριος 2024).<br /><br />Έκτοτε, το έργο φαινομενικά βρίσκεται σε τέλμα, αφού δεν υπάρχει πρόοδος επί του πεδίου. Το μόνο τμήμα που project που προχωρά είναι η κατασκευή του καλωδίου από την Nexans, με τον ΑΔΜΗΕ να έχει μέχρι στιγμής εκταμιεύσει περί τα € 300 εκατ. για συνολικές δαπάνες από τότε που ανέλαβε. (σημ. ο αντίστοιχος κυπριακός φορέας μέχρι στιγμής δεν έχει πληρώσει ούτε ένα ευρώ).<br /><br />Σήμερα η Ελληνική κυβέρνηση καλείται να κινηθεί με σύνεση και να λύσει έναν γόρδιο δεσμό, αφού, αφενός θα πρέπει να προωθήσει αποτελεσματικά το έργο του GSI, που είναι ύψιστης εθνικής σημασίας, και, αφετέρου, να μην προκαλέσει την μήνη της Τουρκία, η οποία, όπως έχει φανεί από την μέχρι σήμερα συμπεριφορά της και όπως επιβεβαίωσε ο ίδιος ο Πρόεδρος της Ταγιπ Ερντογάν, μιλώντας τελευταία στην Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών, θεωρεί το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο θαλάσσιες περιοχές της απόλυτου δικαιοδοσίας της.<br /><br />Βάσει αυτής της λογικής και πρακτικής που ήδη εφαρμόζει η Άγκυρα – όπου δεν αναγνωρίζει ΑΟΖ και εθιμικό δίκαιο – ουδέν τεχνικό έργο ή έρευνα για ενεργειακούς πόρους μπορεί να προχωρήσει στο Αιγαίο και ευρύτερα χωρίς την άδεια της ή την συμμετοχή της.<br /><br />Χωρίς αμφιβολία το έργο του GSI ευρίσκεται σήμερα σε μία εξαιρετικά δύσκολη καμπή. Σενάρια και σκέψεις για εγκατάλειψη του έργου στερούνται λογικής, αφού το διακύβευμα από οικονομικής και γεωστρατηγικής άποψης είναι πολύ μεγάλο με ιδιαίτερα αρνητικές επιπτώσεις σε εθνικό επίπεδο, σε περίπτωση ακύρωσης.<br /><br />Διότι απλούστατα εάν δεν μπορέσει σήμερα να ποντιστεί το καλώδιο στην χαραχθείσα διαδρομή του, αύριο ο ΑΔΜΗΕ δεν θα μπορέσει να προχωρήσει την ηλεκτρική διασύνδεση με τα Δωδεκάνησα και τα νησιά του Ανατολικού και Βόρειου Αιγαίου, αλλά και με το υπόλοιπο Αιγαίο, αφήνοντας ενεργειακά αθωράκιστα τα νησιά μας. Τα οποία επιβουλεύεται η Τουρκία μην αναγνωρίζοντας στο ελάχιστο την ΑΟΖ μας – υπαρκτής μεν αλλά όχι πλήρως οριοθετημένης- εφαρμόζοντας με ζήλο το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας».<br /><br />Μην μπορώντας να κάνει πίσω, η κυβέρνηση θα πρέπει να επεξεργαστεί μια νέα στρατηγική με ξεκάθαρο στόχο την προώθηση και κατασκευή του έργου μέσα από μικρά αλλά αποφασιστικά βήματα. Μια στρατηγική που θέλει σκέψη και νηφαλιότητα και δεν μπορεί να διατυπωθεί συνοπτικά. Ωστόσο, θα πρέπει να προβάλλει εξαντλητικά την ευρωπαϊκή διάσταση του έργου και την ισχυρή περιφερειακή του σημασία.<br /><br />Στο πλαίσιο αυτό, θα πρέπει να επιδιωχθεί μια συνολική δεσμευτική συμφωνία για ηλεκτρικές διασυνδέσεις μεταξύ Ελλάδος, Κύπρου, Ισραήλ και Αιγύπτου. Ακόμα ,θα πρέπει να υπάρξει ενδελεχής προετοιμασία και αμυντική μέριμνα για την συνέχιση το των ερευνών βυθού αλλά και για το ίδιο το εγχείρημα της πόντισης του καλωδίου, όταν φθάσει η κατάλληλη στιγμή, και θα πρέπει να εκδοθεί η απαραίτητη NAVTEX.<div><br /></div><div><a href="https://www.energia.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Great Sea Interconnector… θα γίνει ή πάμε για νέα Ίμια;

Του Κωστή Σταμπολή Για να μπορέσει κάποιος να καταλάβει το μάλλον τοξικό και άκρως επιβλαβές, για τα εθνικά συμφέροντα, σκηνικό που βιώνουμε...

Διαβάστε την συνέχεια

Ισραηλινά πυρά στη Γάζα, η Χαμάς παραβίασε τη γραμμή εκεχειρίας.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://cdn.skai.gr/sites/default/files/styles/style_800x600/public/2024-10/idf_photo_2024-10-18-08.23.56.jpeg.webp?itok=mOsbRbhi" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="800" height="480" src="https://cdn.skai.gr/sites/default/files/styles/style_800x600/public/2024-10/idf_photo_2024-10-18-08.23.56.jpeg.webp?itok=mOsbRbhi" width="677" /></a></div><div><br /></div>Σοβαρό περιστατικό φαίνεται να σημειώθηκε στη Γάζα λίγες μόνο ώρες μετά την υπογραφή της διακήρυξης στην Αίγυπτο.<br /><br />Οι υγειονομικές αρχές της Γάζας αναφέρουν ότι τελικά σκοτώθηκαν έξι άτομα από ισραηλινά πυρά στην ανατολική συνοικία Σετζαΐγια της πόλης της Γάζας, η οποία βρίσκεται υπό τον έλεγχο των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων (IDF) στο πλαίσιο της συμφωνίας. Νωρίτερα, από τα παλαιστινιακά ΜΜΕ γίνονταν αναφορές για τρεις νεκρούς.<br /><br />Σύμφωνα με ανακοίνωση των IDF, οι ύποπτοι διέσχισαν τη ζώνη κίτρινης γραμμής αποχώρησης των μονάδων τους που καλύπτει περίπου 155 τ.χλμ. Οι στρατιώτες πυροβόλησαν πρώτα προειδοποιητικά και καθώς οι ύποπτοι συνέχιζαν να πλησιάζουν, άνοιξαν πυρ. Οι IDF έχουν επανειλημμένα προειδοποιήσει τους Παλαιστίνιους να μην πλησιάζουν περιοχές στη Γάζα που βρίσκονται υπό ισραηλινό στρατιωτικό έλεγχο κατά τη διάρκεια της κατάπαυσης του πυρός.<br /><br />Η ανακοίνωση των IDF<br /><br />«Νωρίτερα σήμερα (Τρίτη), εντοπίστηκαν αρκετοί ύποπτοι να διασχίζουν την κίτρινη γραμμή και να πλησιάζουν στρατεύματα των IDF που επιχειρούν στη βόρεια Λωρίδα της Γάζας, κάτι που συνιστά παραβίαση της συμφωνίας. Έγιναν προσπάθειες απομάκρυνσης των υπόπτων. Οι ύποπτοι δεν συμμορφώθηκαν και συνέχισαν να πλησιάζουν τα στρατεύματα, τα οποία άνοιξαν πυρ για να απομακρύνουν την απειλή.<br /><br />Οι αναφορές σχετικά με διείσδυση τρομοκρατών σε θέση των IDF είναι λανθασμένες. Οι IDF καλούν τους κατοίκους της Γάζας να ακολουθήσουν τις οδηγίες τους και να μην πλησιάζουν τα στρατεύματα που έχουν αναπτυχθεί στην περιοχή».<div><br /></div><div><a href="https://www.skai.gr/">πηγή</a><div><br /></div><div><br /></div><div><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Ισραηλινά πυρά στη Γάζα, η Χαμάς παραβίασε τη γραμμή εκεχειρίας.

Σοβαρό περιστατικό φαίνεται να σημειώθηκε στη Γάζα λίγες μόνο ώρες μετά την υπογραφή της διακήρυξης στην Αίγυπτο. Οι υγειονομικές αρχές της ...

Διαβάστε την συνέχεια

Για να ΜΗ συμβεί “στραβή” με Τραμπ στη βάρδια της κυβέρνησης…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQv2NFocxgtsNU54RHa65_Lxn5Shfu447cZsQ&s" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="160" data-original-width="252" height="406" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQv2NFocxgtsNU54RHa65_Lxn5Shfu447cZsQ&s" width="683" /></a></div><div><br /></div><div>Του <b>Ζαχαρία Μίχα</b></div>Ποια είναι η κατάσταση της Ελλάδας υπό το φως των τελευταίων εξελίξεων; Αυτό είναι το ερώτημα που οφείλει να τίθεται και να εκτιμάται από τους συμμετέχοντες στο Κυβερνητικό Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας. Κάθε συμμετέχων απαντά στο ερώτημα από τη δική του οπτική γωνία και εν συνεχεία –με την ευθύνη της Γραμματείας Εθνικής Ασφαλείας– οι εκτιμήσεις αυτές να αξιοποιηθούν, ώστε ο εκάστοτε πρωθυπουργός να λάβει μια τελική εκτίμηση για την πολιτική της χώρας.<br /><br />Το “τελευταίων εξελίξεων” υπονοεί τον τακτικό χαρακτήρα αυτών των εκτιμήσεων. Στο τέλος κάθε έτους, η Γραμματεία Εθνικής Ασφαλείας θα πρέπει να φέρει τη συζήτηση για μια συνολική στρατηγική αυτή τη φορά, αφού προηγηθεί η εκτίμηση της κατάστασης. Αυτό είναι αναγκαίο για να καταλήξει σε ένα κείμενο που θα καταγράψει όσα έχουν γίνει, την ερμηνεία τους και τις τάσεις. Δηλαδή, ποια είναι τα επικρατέστερα σενάρια εξελίξεων προσεχώς.<br /><br />Δεν πρόκειται απλά για μια ακαδημαϊκού χαρακτήρα άσκηση, αλλά για βήμα ουσίας, με στόχο τη σταδιακή καλλιέργεια κουλτούρας ασφαλείας στην Ελλάδα. Κι αυτό είναι ένα μόνο μέρος της προσπάθειας. Κάποια στιγμή, η Ελλάδα θα πρέπει να αποδεσμευτεί αποφασιστικά από τα υπερτροφικά “εγώ” των πολιτικών της και να βαδίσει πιο συντεταγμένα.<br /><br />Την ίδια στιγμή βέβαια, κρίσιμη παράμετρος για την επιτυχία του εγχειρήματος, θα είναι η πάση θυσία αποφυγή μιας τάσης γνωστής στις γραφειοκρατίες και στα πολιτικά συστήματα. Αναφερόμαστε στην επιδίωξη ομοιομορφίας στη σκέψη, πιο γνωστή ως <a href="https://www.ebsco.com/research-starters/social-sciences-and-humanities/groupthink">groupthink</a>.<br /><br />Το κίνητρο στην επιδίωξη ομοιομορφίας δεν είναι μια γόνιμη συζήτηση με στόχο να αξιοποιηθεί η εμπειρία που συλλέγεται, αλλά η προσπάθεια να γίνει κάποιος αρεστός, ως πλήρως ευθυγραμμιζόμενος με τις πεποιθήσεις του ισχυρότερου κυβερνητικού κέντρου, δηλαδή του Μεγάρου Μαξίμου. Για να αποτραπεί αυτό προϋπόθεση είναι η επίδειξη αρετής από όλους τους εμπλεκόμενους. Προκοπή δεν πρόκειται να γίνει εάν συνεχιστεί το φαινόμενο καθένας που καταλαμβάνει θέση εξουσίας να θεωρεί εαυτόν ως κάτοχο της απόλυτης αλήθειας. Ή εάν προτεραιότητα δεν είναι η εθνική ασφάλεια αλλά διάφορες ατζέντες που προωθούνται από ισχυρούς υποστηρικτές του ενός ή του άλλου.<br /><br />Πολλοί μπορούν να μειδιάσουν με αυτό το σύντομο σχόλιο. Προφανώς, η ιδιοτελής φύση του ανθρώπου –ίσως η μεγαλύτερη συνεισφορά της ρεαλιστικής θεωρίας των διεθνών σχέσεων στη σχετική βιβλιογραφία– είναι πάντα καθοριστική. Ωστόσο, θα είναι εξαιρετικής σημασίας εξέλιξη εάν κάθε εμπλεκόμενος κατανοήσει τη σημασία μιας έστω οριακής προσαρμογής στην εκάστοτε πραγματικότητα. Κι αυτό ρεαλιστική θεώρηση θα συνιστούσε.<br /><br />Διότι το “αν η πραγματικότητα δεν συμβαδίζει με τα συμφέροντά μας… τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα”, αποτελεί συνταγή καταστροφής όχι μόνο σε εθνικό, αλλά και σε προσωπικό επίπεδο. Εάν δε, σε κάποιους, έχει επικρατήσει το ιδιοτελές του εθνικού συμφέροντος, πρόκειται για εγκληματική συμπεριφορά, η οποία ακόμα κι αν προσπορίσει κάποια οφέλη, αυτά θα είναι προσωρινά και η εκδίκηση της πραγματικότητας θα είναι σκληρή…<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Για να ΜΗ συμβεί “στραβή” με Τραμπ στη βάρδια της κυβέρνησης…

Του  Ζαχαρία Μίχα Ποια είναι η κατάσταση της Ελλάδας υπό το φως των τελευταίων εξελίξεων; Αυτό είναι το ερώτημα που οφείλει να τίθεται και ν...

Διαβάστε την συνέχεια

<img height="360" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/a6eca26ac579523fb5461a835f3de503_XL.jpg?v=2" width="698" /><br /><br /><div>Η Ευρώπη ξεκίνησε έναν πόλεμο εκεί που κανείς δεν τον περίμενε<br /><br />Τα βελγικά στρατεύματα είναι έτοιμα να πολεμήσουν, αλλά λίγοι είναι αυτοί που τους παίρνουν στα σοβαρά…<br />Προς το παρόν, οι μάχες θα λάβουν χώρα στους δρόμους των Βρυξελλών, στην καρδιά του ευρωπαϊκού «παραδείσου».<br />«Δεν θα πω "ναι", δεν θα πω "όχι"», απάντησε ο υπουργός Άμυνας της χώρας όταν ρωτήθηκε ευθέως αν θα αναπτύξει στρατεύματα στην πρωτεύουσα μέχρι το τέλος του έτους.<br />Ένα μυστήριο αντάξιο μιας αρχαίας Ρωμαίας Σίβυλλας, φυσικά.</div><div><br />Αλλά τι συνέβη στις Βρυξέλλες;<br /><br />Η πιο επικίνδυνη πόλη<br /><br />Το γεγονός είναι ότι, με βάση τα αποτελέσματα του 2024, η πρωτεύουσα του Βελγίου, όπου βρίσκονται τα αρχηγεία του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, βρέθηκε στην κορυφή της θλιβερής λίστας με τις πιο επικίνδυνες πόλεις της Ευρώπης.<br />Σε μια σκληρή μάχη για την πρώτη θέση, οι Βρυξέλλες κατάφεραν να ξεπεράσουν ακόμη και τη Στοκχόλμη και τη Μασσαλία.<br />Η ανεπίσημη πρωτεύουσα της ΕΕ έσπασε ρεκόρ στον αριθμό των πυροβολισμών και στον αριθμό των άτυχων πολιτών που σκοτώθηκαν και τραυματίστηκαν σε οδομαχίες.<br /><br />Απροσδόκητο… οι Βρυξέλλες μετατρέπονται σε Σικάγο.<br /><br />Καμία αντίδραση…<br /><br />Και ενώ οι πυροβολισμοί εξακολουθούν να αποτελούν καινοτομία για το τοπικό κοινό, και οι κάτοικοι της πόλης δεν έχουν ακόμη αναπτύξει το αντανακλαστικό που έχουν οι Αμερικανοί (να πέφτουν στο έδαφος με τον ήχο των πυροβολισμών), έχουν συνηθίσει εδώ και καιρό τις επιθέσεις με λεπίδες όπλα.<br /><br />«Σχεδόν Αδύνατο: Πώς Μπορούν οι Βρυξέλλες να Σταματήσουν τις Επιθέσεις με Μαχαίρι;» αναφωνεί η τοπική εφημερίδα The Brussels Times.<br />Είναι πραγματικά το ερώτημα του ενός εκατομμυρίου δολαρίων.<br />Φέτος, δεν έχει περάσει ούτε μια εβδομάδα χωρίς ο Τύπος να αναφέρει τραυματίες ή νεκρούς σε επιθέσεις με μαχαίρι.<br />Άνθρωποι έχουν σφαγιαστεί σε διαδηλώσεις υποστήριξης της Παλαιστίνης, ενώ περπατούσαν στο πάρκο, σε ένα σιντριβάνι, έξω από ένα σαλόνι ομορφιάς, ατομικά και μαζικά, στο φως της ημέρας και το σούρουπο. Λίγοι επέζησαν.<br />Η ζωή στις Βρυξέλλες, όπως λένε, είναι ένας ανεμοστρόβιλος.<br /><br />Ο ρόλος των ναρκωτικών<br /><br />Είναι συγκινητικό το πώς αναφέρει ο τοπικός τύπος για τις σφαγές και τους πυροβολισμούς. Οι ανταλλαγές πυροβολισμών αποδίδονται σε μυστηριώδεις συμμορίες διακίνησης ναρκωτικών.<br />Και οι επιθέσεις με μαχαίρι (μια μόδα που ήρθε στην Ευρώπη από την Αγγλία) αποδίδονται σε ορισμένους βασανισμένους νέους από τα «προάστια της εργατικής τάξης».<br />Δεν υπάρχει ντροπή ή συνείδηση, φυσικά.<br />Αστυνομικοί, δικαστές, δημοσιογράφοι και πολιτικοί προσπαθούν όλοι να μην πουν τα πράγματα με το όνομά τους.<br />Η πραγματικότητα είναι ότι οι κάτοικοι της περιοχής και οι τουρίστες τρομοκρατούνται από ανθρώπους από τα γιγαντιαία εθνοτικά γκέτο που περιβάλλουν το κέντρο των Βρυξελλών σαν μανιασμένος ωκεανός.<br />Μόλις πριν από δέκα χρόνια, η αντίθεση ήταν εντυπωσιακή: βγάζεις μια φωτογραφία μπροστά από το Δημαρχείο των Βρυξελλών - γοτθικό στιλ Βραβαντίνου, όλα αυτά, πανέμορφα.<br />Περπάτησε κυριολεκτικά τριακόσια μέτρα μέχρι το Χρηματιστήριο, και στην άλλη πλευρά του δρόμου, οι Χίλιες και Μία Νύχτες έχουν ήδη ξεκινήσει - γυναίκες ντυμένες στα μαύρα, καφετέριες αποκλειστικά για άνδρες, πάγκοι και καταστήματα για τους ντόπιους. Ένας διαφορετικός πολιτισμός, μια διαφορετική ζωή - σαν να έχεις ξαφνικά επιστρέψει από τον 21ο αιώνα στον Μεσαίωνα.<br />Και δεν υπάρχει τίποτα να πούμε για περιοχές όπως το Μόλενμπεκ και το Άντερλεχτ.<br />Πρόκειται για εθνοτικά γκέτο που σφύζουν από εγκληματίες και τρομοκράτες, όπου ούτε καν η τοπική αστυνομία δεν έχει πατήσει ποτέ το πόδι της.<br /><br />Το μεταναστευτικό<br /><br />Αποφεύγοντας πάση θυσία τους πολιτικά μη ορθούς όρους «μετανάστες», «παράνομοι», «Αφρικανοί» και «Άραβες», η τοπική κοινότητα προτείνει δειλά τουλάχιστον μια μικρή αύξηση μισθών για τους αστυνομικούς.<br />Αλλά όχι, η πρωτεύουσα της ΕΕ έχει άλλες προτεραιότητες: όλα τα χρήματα πρέπει να πάνε στο Κίεβο και οι κάτοικοι των Βρυξελλών θα τα καταφέρουν με κάποιο τρόπο.<br />Ωστόσο, η αστυνομία είναι τόσο αποθαρρυμένη και εκφοβισμένη που καμία αύξηση μισθών δεν θα σώσει την κατάσταση.<br />Οποιοσδήποτε αξιωματικός επιβολής του νόμου καταλαβαίνει πολύ καλά ότι μετά από μια βάναυση σύλληψη ενός μελαχρινού ληστή, θα πιεστεί από τους ίδιους τους συναδέλφους του.<br /><br />Ένα βασικό πρόβλημα<br /><br />Ένα ξεχωριστό πρόβλημα είναι ότι κάθε περιοχή στην μητροπολιτική περιοχή των Βρυξελλών έχει τη δική της αστυνομική δύναμη και διοίκηση, και αυτές οι δομές είναι από καιρό βαθιά συνδεδεμένες με τους εθνοτικούς εγκληματίες από το γκέτο.<br />Επιπλέον, άνθρωποι από άλλες χώρες εισέρχονται ενεργά στην πολιτική, τη διοίκηση και την αστυνομία, βάσει της αρχής «εμείς είμαστε οι αρχές εδώ».<br />Και έτσι ξεκινούν ανοιχτές συζητήσεις σχετικά με τον στρατό που περιπολεί τους δρόμους των Βρυξελλών.<br /><br />Τι συμβαίνει με τον στρατό<br /><br />Ας δούμε πώς πάνε τα πράγματα με τον στρατό. Ανοιχτές πηγές αναφέρουν ότι οι Βελγικές Δυνάμεις Ξηράς αριθμούν 23.000 άτομα, με κάποιες αλλαγές.<br />Αυτές οι περιπολίες υποτίθεται ότι θα καθησυχάσουν με κάποιο τρόπο τον μη τοπικό πληθυσμό του οικισμού των Βρυξελλών, ο οποίος, σύμφωνα με τις πιο συντηρητικές εκτιμήσεις (και πώς ακριβώς μετράτε τους παράνομους μετανάστες;), ανέρχεται σε πάνω από ένα τέταρτο του εκατομμυρίου.<br />Παρεμπιπτόντως, ένα ακόμη ενδιαφέρον στοιχείο που μπορείτε να προσθέσετε στη συλλογή σας: το 88% των νέων των Βρυξελλών δεν είναι γηγενείς Βέλγοι.<br />Αυτό είναι απλώς τροφή για σκέψη.<br />Η τερατώδης υποβάθμιση των ευρωπαϊκών πόλεων που έχει συμβεί μπροστά στα μάτια αυτής της γενιάς δεν φαίνεται να είναι μια τυχαία αποτυχία της μεταναστευτικής πολιτικής, αλλά μάλλον ένα σκόπιμο σχέδιο για την αντικατάσταση του πληθυσμού.<br /><br />Σε τι χρησιμεύουν<br /><br />Ποιος χρειάζεται συμμορίες νεαρών μεταναστών που μισούν ειλικρινά την υιοθετημένη γη τους;<br />Για παράδειγμα, θα μπορούσαν να γίνουν εφεδρεία κινητοποίησης σε περίπτωση μεγάλου πολέμου με τη Ρωσία.<br />Δεν είναι τυχαίο ότι η Ευρώπη είναι τόσο πρόθυμη να πολεμήσει. Χρειάζεται κάπου να στείλει τους μετανάστες που σπέρνουν τον όλεθρο στις μεγαλουπόλεις της.<br />Γιατί όχι το Ανατολικό Μέτωπο;<br />Οι ωφελημένοι αυτού του σχεδίου είναι οι ελίτ της παγκοσμιοποίησης.<br />Δεν είναι τυχαίο ότι ο Soros θεωρείται ο κύριος χορηγός της «μεγάλης μετανάστευσης λαών» προς την Ευρώπη.<br />Το σχέδιο των παγκοσμιοποιητών είναι ο πόλεμος με τη Ρωσία, αλλά οι Ευρωπαίοι έχουν γίνει πολύ τεμπέληδες και χοντροί, και εδώ έχουμε εκατομμύρια νέους ανθρώπους που δεν είναι κατάλληλοι για τίποτα άλλο παρά για πόλεμο.<br /><br />Το επικίνδυνο εγχείρημα<br /><br />Ωστόσο, εδώ προκύπτει ένα δεύτερο δύσκολο ερώτημα: δεν είναι επικίνδυνο να χορηγούνται πυροβόλα όπλα σε ανθρώπους που δεν έχουν καμία πρόθεση να πεθάνουν για τις «ιερές πέτρες της Ευρώπης»;<br />Δεν θα τις στραφούν εναντίον των διοικητών τους;<br />Ουσιαστικά, τα μεταναστευτικά προβλήματα της Ευρώπης να γίνουν ένα καλό μάθημα για όλες τις άλλες χώρες.<br />Οι διαδικασίες που λαμβάνουν χώρα εκεί είναι πραγματικά αποκαλυπτικές....<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Ευρώπη ξεκίνησε έναν πόλεμο εκεί που κανείς δεν τον περίμενε Τα βελγικά στρατεύματα είναι έτοιμα να πολεμήσουν, αλλά λίγοι είναι αυτοί που...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο ύποπτος ρόλος του «πατριώτη» Βελόπουλου... έρχεται ανίερη συμμαχία με τον Μητσοτάκη. Τρέμει τον Κασιδιάρη.

<img src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/c7daaf84b04c5625ef5685aaa7fbef49_XL.jpg?v=2" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Αστάθμητος παράγοντας ο Κασιδιάρης – Αγκάθι στα σχέδια Μητσοτάκη για συγκυβέρνηση ΝΔ – Ελληνικής Λύσης... ο Βελόπουλος τρέμει τον Κασιδιάρη </span></h3>Οι εθνικές εκλογές θα γίνουν το νωρίτερο ή αργότερο το Μάρτιο του 2027 και οι πιθανότητες του κυβερνώντος κόμματος για νέα αυτοδύναμη θητεία είναι μηδενικές.<br />Τα μέτρα που ανακοινώθηκαν στη ΔΕΘ δεν έπεισαν κανέναν, οι τελευταίες δημοσκοπήσεις έδειξαν τα ποσοστά της Νέας Δημοκρατίας να έχουν γκρεμιστεί στο 22%-24% χωρίς αναγωγή και μέχρι να φτάσουμε στις κάλπες η πτώση αναμένεται να συνεχιστεί με αμείωτο ρυθμό.<br />Το μέγα σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, η δίκη για το έγκλημα των Τεμπών που σύντομα θα ξεκινήσει, νέες δικογραφίες που έρχονται στο κοντινό μέλλον από την ευρωπαϊκή εισαγγελία, είναι λίγα μόνο από τα προβλήματα που αναμένεται να οδηγήσουν το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας σε ιστορικό χαμηλό στην επερχόμενη εκλογική αναμέτρηση, όποτε και αν γίνει τελικά αυτή.<br /><br />Αναζητούν τον βολικό κυβερνητικό εταίρο<br /><br />Μέσα σε ένα τέτοιο κλίμα ο Μητσοτάκης και οι συν αυτώ παρατρεχάμενοι εξετάζουν κάθε πιθανό σενάριο για την επόμενη μέρα και αναζητούν τον πιο βολικό κυβερνητικό εταίρο.<br />Ως πιο λογική επιλογή μπορεί να φαντάζει το ΠΑΣΟΚ, το σενάριο αυτό όμως δε συγκεντρώνει πολλές πιθανότητες.<br />Η πλειοψηφία των βουλευτών και στελεχών του ΠΑΣΟΚ θεωρούν ότι αν μπουν σε συγκυβέρνηση με πρωθυπουργό το Μητσοτάκη τα ποσοστά του κόμματος θα εξανεμιστούν, με τη ζημιά να υπάρχει κίνδυνος να καταστεί μη αναστρέψιμη, τη στιγμή που το κόμμα βρίσκεται σε ανοδική τροχιά με σταθερό ποσοστό άνω του 10% σε όλες τις δημοσκοπήσεις.<br />Το ΠΑΣΟΚ αν χρειαστεί θα δεχτεί να συγκυβερνήσει με τη Νέα Δημοκρατία αλλά θα θέσει ως σταθερό και απαράβατο όρο την απομάκρυνση Μητσοτάκη και την τοποθέτηση πρωθυπουργού κοινής αποδοχής.<br /><br />Η συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ προσκρούει σε εμπόδια<br /><br />Από τη στιγμή που η συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ προσκρούει σε σοβαρά εμπόδια, ο Μητσοτάκης και το επιτελείο του απεργάζονται άλλα πιθανά σενάρια, έχοντας καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η Ελληνική Λύση και ο Κυριάκος Βελόπουλος θα μπορούσαν να αποτελέσουν τον ιδανικό εταίρο σε μια μελλοντική συγκυβέρνηση.<br /><br />Τα παράδοξα με τον Βελόπουλο<br /><br />Αυτό μπορεί σε ορισμένους να ακούγεται παράδοξο.<br />Ο Βελόπουλος, ειδικά την τρέχουσα κοινοβουλευτική περίοδο, δίνει την εντύπωση ότι ασκεί δριμεία αντιπολίτευση και δε χάνει ευκαιρία να επιτεθεί στην κυβέρνηση.<br />Πολύ ωραίο έτσι δεν είναι... κάποιος ασκεί αντιπολίτευση....<br />Όσοι όμως δεν έχουν κοντή μνήμη και παρακολουθούν από κοντά τα κοινοβουλευτικά δρώμενα, γνωρίζουν καλά ότι ο «σκληρά αντιπολιτευόμενος» Βελόπουλος υπήρξε πάντα αυτός που έτρεχε πρώτος να προσφέρει τη στήριξή του κάθε φορά που οι στιγμές ήταν πραγματικά κρίσιμες για την παραμονή του Μητσοτάκη στην εξουσία.<br /><br />O Βελόπουλος στήριξε την ενισχυμένη αναλογική χαρίζοντας την αυτοδυναμία στο Μητσοτάκη<br /><br />Ήταν αρχές του έτους 2020, όταν η τότε κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έφερνε νομοσχέδιο με το οποίο καταργούσε την απλή αναλογική προσφέροντας ένα γενναίο μπόνους εδρών στο πρώτο κόμμα.<br />Σύσσωμη η αντιπολίτευση επιτέθηκε στην κυβέρνηση, χαρακτηρίζοντας το νομοσχέδιο αντισυνταγματικό, μιλώντας για «τζούφια αναλογική», πολιτικούς τυχοδιωκτισμούς και αυταπάτες του Μητσοτάκη.<br />Μέσα σε αυτό το κλίμα αντικυβερνητικής πόλωσης απέναντι σε ένα νομοσχέδιο φανερά αντιδημοκρατικό, ένα και μόνο κόμμα αποφάσισε να μην ακολουθήσει αντιπολιτευτική γραμμή αλλά να υπερψηφίσει και να δώσει στήριξη στις κυβερνητικές μεθοδεύσεις. Το κόμμα αυτό ήταν η Ελληνική Λύση του Κυριάκου Βελόπουλου.<br />Ο Βελόπουλος επιχείρησε να δικαιολογήσει τη στήριξη στη Νέα Δημοκρατία δηλώνοντας ότι η χώρα χρειάζεται ισχυρή κυβέρνηση<br />Ως «απρόσμενο σύμμαχο» της Νέας Δημοκρατίας σε ένα από τα πιο σημαντικά νομοσχέδια χαρακτήρισε ο τύπος της εποχής τον Κυριάκο Βελόπουλο.<br />Ο ίδιος επιχείρησε να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, αναφέροντας κατά τη διάρκεια της τοποθέτησής του ότι η χώρα χρειάζεται ισχυρή κυβέρνηση και εξαπολύοντας επίθεση ενάντια στο ΠΑΣΟΚ και το ΣΥΡΙΖΑ.<br />Θα εννοούσε μάλλον ισχυρή κυβέρνηση Μητσοτάκη, αφού δε μπορεί να εξηγηθεί διαφορετικά η απόφασή του να υπερψηφίσει ένα νομοσχέδιο που ουσιαστικά θα αφαιρούσε έδρες από το κόμμα του και θα τις έκανε δώρο στο κυβερνών κόμμα.<br /><br />Ο Βελόπουλος έδωσε στο Μητσοτάκη την κρίσιμη ψήφο για το κλείσιμο του σκανδάλου των υποκλοπών<br /><br />Ο Κυριάκος Βελόπουλος όμως δεν ήταν απλά αυτός που με την ψήφο της παράταξής του έστρωσε ουσιαστικά το δρόμο προς την αυτοδυναμία στο Μητσοτάκη, αφού την κρίσιμη στιγμή υπήρξε ξανά αυτός που κράτησε το Μητσοτάκη στην εξουσία, δίνοντας την πολυπόθητη ψήφο που θα οδηγούσε στο κλείσιμο του σκανδάλου των υποκλοπών, του μεγαλύτερου σκανδάλου της μεταπολιτευτικής περιόδου που θα μπορούσε ακόμα και να ρίξει την κυβέρνηση.<br />Στο σχετικό ρεπορτάζ της εποχής είχαμε αναφέρει:<br />«Και ο πλέον αδαής καταλαβαίνει το κρυφό ρόλο του Κυριάκου Βελόπουλου να στηρίζει στα πολύ δύσκολα την κυβέρνηση με ξεκάθαρα ανταλλάγματα.<br />Με τις ψήφους της Ελληνικής Λύσης η κυβέρνηση άλλαξε την σύνθεση της ΑΔΑΕ και του ΕΣΡ, βάζοντας ταφόπλακα στο σκάνδαλο των υποκλοπών»<br /><br />Ο λόγος που ο Μητσοτάκης θεωρεί την Ελληνική Λύση πιο βολικό κυβερνητικό εταίρο από το ΠΑΣΟΚ - Οι ανίερες συμμαχίες<br /><br />Πέραν αυτών, που αποκαλύπτουν τις διαχρονικά καλές σχέσεις του Μητσοτάκη με τον Βελόπουλο και τις ανίερες συμμαχίες της Ελληνικής Λύσης με τη Νέα Δημοκρατία, υπάρχει ένας ακόμα λόγος που ο Μητσοτάκης θεωρεί το Βελόπουλο ιδανικό κυβερνητικό εταίρο.<br />Σε αντίθεση με το ΠΑΣΟΚ, ένα κόμμα δημοκρατικά δομημένο με όργανα, στελέχη, εσωτερικές διαδικασίες και πλουραλισμό απόψεων, η Ελληνική Λύση αποτελεί ένα κόμμα απόλυτα προσωποπαγές.<br />Αυτό φάνηκε ξεκάθαρα στις τελευταίες ευρωεκλογές, όταν οι ψηφοφόροι της Ελληνικής Λύσης επέλεξαν ως εκπρόσωπο της χώρας για τα κρίσιμα διεθνή ζητήματα την κυρία Γαλάτω Αλεξαναδράκη, συνταξιούχο κτηνοτρόφο από το Κουφόβουνο του Έβρου.<br />Για να κλείσει μια παρασκηνιακή συμφωνία μελλοντικής συγκυβέρνησης ο Μητσοτάκης θα χρειαστεί να συνομιλήσει με το Βελόπουλο και μόνο με αυτόν, ο οποίος είναι βέβαιο πως θα ζητήσει πολύ λιγότερα ανταλλάγματα από ένα κόμμα όπως το ΠΑΣΟΚ, πολλά στελέχη του οποίου θα απαιτήσουν σημαντικά κυβερνητικά πόστα προκειμένω να συναινέσουν σε ένα σενάριο συγκυβέρνησης που μόνο φθορά θα προξενήσει στην παράταξή τους.<br /><br />Αστάθμητος παράγοντας ο Κασιδιάρης – Αγκάθι στα σχέδια Μητσοτάκη για συγκυβέρνηση ΝΔ – Ελληνικής Λύσης<br /><br />Αν σε όλο αυτό υπάρχει ένας αστάθμητος παράγοντας ικανός να χαλάσει τα σχέδια για μελλοντική συγκυβέρνηση Μητσοτάκη με Βελόπουλο δεν είναι άλλος από τον Ηλία Κασιδιάρη.<br />Ο Μητσοτάκης φοβάται τον Κασιδιάρη.<br />Δεν έφερε απλά τέσσερα αντισυνταγματικά νομοσχέδια προκειμένου να μην του επιτρέψει την κάθοδό στις εκλογές, αλλά έφτασε στο σημείο να προβεί σε ένα πρωτοφανές πραξικόπημα, απομακρύνοντας τον φανερά αδύναμο Στίγκα και δύο ακόμα βουλευτές του από το Κοινοβούλιο και λειτουργώντας για πρώτη φορά τη Βουλή με 297 βουλευτές.<br />Ο Μητσοτάκης προτίμησε να καταπατήσει κάθε έννοια συνταγματικής νομιμότητας παρά να αποδεχτεί ότι υπάρχει κόμμα που εισήλθε στη κοινοβούλιο χάρη στη στήριξη Κασιδιάρη.<br /><br />Ο Βελόπουλος τρέμει τον Κασιδιάρη<br /><br />Ο Βελόπουλος με τη σειρά του ακούγεται πως δυσφορεί έντονα κάθε φορά που παίζονται σενάρια για πιθανή επιστροφή Κασιδιάρη.<br />Είναι βέβαιο ότι δεν έχει ξεχάσει ότι ο Κασιδιάρης κατάφερε να τον κερδίσει στις Εθνικές εκλογές μέσα από ένα κελί φυλακής, με μοναδικό όπλο ένα καρτοτηλέφωνο και προσφέροντας απλά τη στήριξή του σε ένα εντελώς άγνωστο κόμμα.<br />Σύντομα θα είναι ελεύθερος και ο Βελόπουλος γνωρίζει καλά ότι τα ποσοστά της Ελληνικής Λύσης θα ξεφουσκώσουν μέσα σε μια στιγμή σε περίπτωση που αποφασίσει να οργανώσει πολιτικό comeback.<br /><br />Πολιτικός κρατούμενος ο Κασιδιάρης. Εξακολουθεί να κρατείται στη φυλακή όταν όλη η ηγεσία της Χρυσής Αυγής έχει αποφυλακιστεί<br /><br />Πέραν αυτού, ακόμα και ο τελευταίος αδαής έχει πλέον καταλάβει ότι η δίωξη ενάντια στον Κασιδιάρη είναι καθαρά πολιτική.<br />Πώς γίνεται όλη η ηγεσία της Χρυσής Αυγής να έχει αποφυλακιστεί, ο αρχηγός αλλά και ο υπάρχηγός να έχουν αποφυλακιστεί, να έχουν πάει στα σπίτια τους, και ο Κασιδιάρης να συνεχίζει να κρατείται στη φυλακή, όταν μάλιστα έχει εδώ και δύο χρόνια συμπληρώσει τα 3/5 της ποινής του!<br /><br />Υπάρχει κύμα συμπάθειας υπέρ Κασιδιάρη<br /><br />Αυτό έχει δημιουργήσει ένα ισχυρό κύμα συμπάθειας προς το πρόσωπό του, αφού μεγάλη μερίδα Ελλήνων αρνείται να δεχτεί ότι εν έτει 2025 εξακολουθούν να υπάρχουν πολιτικοί κρατούμενοι στη χώρα που γέννησε κάποτε τη δημοκρατία.<br />Αυτό το κύμα μπορεί τη στιγμή αυτή να εκφράζεται βουβά, γνωρίζουμε όμως με βεβαιότητα ότι από τη στιγμή που ο Κασιδιάρης θα αποφασίσει να ανακοινώσει ότι επιστρέφει στο πολιτικό σκηνικό, ακόμα και μέσω παρένθετου κόμματος, δε θα αργήσει να αποτυπωθεί στις δημοσκοπήσεις.<br />Για την ώρα κρατείστε αυτό.<br />Αν δείτε το Μητσοτάκη να πολεμάει πιθανό μελλοντικό πολιτικό εγχείρημα Κασιδιάρη με την ίδια λύσσα που το έκανε και στο παρελθόν, θυμηθείτε όσα γράφτηκαν στο άρθρο αυτό και να είστε βέβαιοι ότι σε μια τέτοια περίπτωση μια συμμαχία Νέας Δημοκρατίας – Ελληνικής Λύσης με πρωθυπουργό το Μητσοτάκη θα αποτελεί το πλέον πιθανό κυβερνητικό σενάριο.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

Ο ύποπτος ρόλος του «πατριώτη» Βελόπουλου... έρχεται ανίερη συμμαχία με τον Μητσοτάκη. Τρέμει τον Κασιδιάρη.

Αστάθμητος παράγοντας ο Κασιδιάρης – Αγκάθι στα σχέδια Μητσοτάκη για συγκυβέρνηση ΝΔ – Ελληνικής Λύσης... ο Βελόπουλος τρέμει τον Κασιδιάρη ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία ετοιμάζει διπλό παιχνίδι μετά τον πόλεμο στο Ισραήλ. Θα επιχειρήσει να αποκαταστήσει τις σχέσεις με Νετανιάχου ενώ θα στηρίζει την Χαμάς

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2025-10/%CE%A4%CE%9F%CE%A5%CE%A1%CE%9A%CE%8A%CE%91%202.jpeg?itok=v4R3pxjR" width="696" /><br /><br />Οι τουρκικές κυβιστήσεις είναι γνωστές ιστορικά και όλες είναι σαφώς και κατά του ελληνισμού<br /><br />Διπλωματική επίθεση ετοιμάζει η τουρκική διπλωματία το επόμενο διάστημα, έχοντας δύο στόχους, την αποκατάσταση των σχέσεων με το Ισραήλ ενώ συγχρόνως θα στηρίζεται η Χαμάς. Το αν θα το δεχθεί το Ισραήλ ή όχι, αυτό θα έχει σχέση με την ηγεσία του. <br /><br />Σύμφωνα με την Δρ. Gallia Lindenstrauss του ινστιτούτου INSS, "η Τουρκία μπορεί κάλλιστα να αποκαταστήσει τις εμπορικές σχέσεις με το Ισραήλ, αλλά θα συνεχίσει επίσης να υποστηρίζει τη Χαμάς".<br /><br />Ερώτηση: Μετά το χαμηλό επίπεδο στις σχέσεις μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας τα τελευταία δύο χρόνια, συμπεριλαμβανομένης μιας σχεδόν πλήρους διακοπής του εμπορίου, θα δούμε μια επιστροφή στην κανονικότητα με το τέλος του πολέμου στη Λωρίδα της Γάζας;<br /><br />Ποια είναι τα συμφέροντα που καθοδηγούν αυτήν τη στιγμή την Τουρκία, η οποία αφενός συμμετείχε στην πίεση της Χαμάς να συμφωνήσει με το αμερικανικό σχέδιο για κατάπαυση του πυρός και την επιστροφή των ομήρων, και αφετέρου θέλει να δει τη Χαμάς να επιβιώνει;<br /><br />Απάντηση : "Για την Τουρκία, η διατήρηση της Χαμάς ως μέρος του παλαιστινιακού πολιτικού πλαισίου είναι ένα σημαντικό συμφέρον", εξηγεί η Δρ. Gallia Lindenstrauss, ανώτερη ερευνήτρια στο Ινστιτούτο Μελετών Εθνικής Ασφάλειας (INSS) η οποία συνεχίζοντας τόνισε:<br /><br />«Ταυτόχρονα, η Τουρκία θεωρεί το Ισραήλ ως έναν παίκτη που έχει γίνει πολύ ισχυρός και πρέπει να συγκρατηθεί, που θα μπορούσε ακόμη και να φτάσει στην Τουρκία αν δεν σταματήσει.<br /><br />Όσον αφορά το Ισραήλ, δεν είναι επιθυμητό η Τουρκία να αποτελεί μέρος του μηχανισμού διαπραγμάτευσης έναντι της Χαμάς, αλλά οι ΗΠΑ το επέβαλαν. Ο Τραμπ βλέπει τον Ερντογάν ως έναν ηγέτη που μπορεί να προσφέρει τα αγαθά, κάποιον με τον οποίο μπορεί να κάνει δουλειές, όπως αποδεικνύεται από το γεγονός ότι η Τουρκία συμμετείχε στις συνομιλίες για τον τερματισμό του πολέμου και πράγματι επιτεύχθηκε συμφωνία".<br /><br />Όσον αφορά το αν η Τουρκία θα συνεχίσει να υποστηρίζει τη Χαμάς, η Λίντενστραους λέει: «Αυτό είναι ένα πράγμα για το οποίο ο Ερντογάν ήταν πάντα συνεπής. Η Τουρκία φιλοξενεί ανθρώπους της Χαμάς και επιτρέπει στη Χαμάς να κάνει λαθρεμπόριο μετρητών. Υπό αυτή την έννοια, η Τουρκία είναι σημαντική για την επιβίωση της Χαμάς και διαθέτει επίσης μοχλούς πίεσης στην οργάνωση.<br /><br />«Τα ερωτήματα που παραμένουν αφορούν την εφαρμογή των σταδίων της συμφωνίας για την αποστρατιωτικοποίηση της Λωρίδας της Γάζας. Θα έχει ακόμα η Χαμάς όπλα;<br /><br />Θα αποτελέσει η Χαμάς μέρος της διοίκησης της Λωρίδας της Γάζας την επόμενη μέρα, είτε δημόσια είτε παρασκηνιακά; Κατά τη γνώμη μου, η Τουρκία θα συνεχίσει να πιέζει ώστε η Χαμάς να αποτελέσει μέρος της εικόνας με τρόπο που θα είναι πολύ προβληματικός για το Ισραήλ μακροπρόθεσμα».<br /><br />Ερώτηση: Ποιες πιστεύετε ότι είναι οι κόκκινες γραμμές στις οποίες το Ισραήλ θα πρέπει να επιμείνει στις σχέσεις μεταξύ Τουρκίας και Χαμάς από τώρα και στο εξής;<br /><br />Απάντηση: «Η Τουρκία πάντα ισχυριζόταν ότι υποστηρίζει μόνο την πολιτική πτυχή της Χαμάς, όχι τη στρατιωτική της πτέρυγα. Εάν η Τουρκία επιτρέψει στη Χαμάς να δράσει στρατιωτικά εναντίον του Ισραήλ, ακόμη και από συριακό έδαφος, το Ισραήλ σαφώς θα πρέπει να ενεργήσει αποφασιστικά.<br /><br />Θα συμβούλευα το Ισραήλ να μην επιτρέψει μια κατάσταση στην οποία η διεθνής δύναμη που προκύπτει στη Λωρίδα της Γάζας θα περιλαμβάνει τον τουρκικό στρατό.<br /><br />Αυτό θα αποτελούσε άνοιγμα σε μεγάλα προβλήματα αργότερα. Πρέπει να λάβετε υπόψη ότι ένας πρόεδρος κάθεται στον Λευκό Οίκο που είναι οπαδός του Ερντογάν και πιστεύει ότι είναι ένας από τους ανθρώπους που τακτοποιούν τη Μέση Ανατολή για αυτόν».<br /><br />Ερώτηση: Υπάρχει ελπίδα να επανέλθουν οι εμπορικές σχέσεις σε καλό δρόμο; Για την αποκατάσταση των πτήσεων;<br /><br />Απάντηση: "Υπάρχουν αναφορές ότι οι Τουρκικές Αερογραμμές θέλουν να ανανεώσουν τις πτήσεις τους προς το αεροδρόμιο Μπεν Γκουριόν. Θα μπορούσε να αποκατασταθεί μέρος του εμπορίου. Ο λόγος γι' αυτό είναι ότι οι Τούρκοι κατανοούν ότι η επιρροή στο παλαιστινιακό ζήτημα γίνεται μέσω της εισόδου στο Ισραήλ από το αεροδρόμιο Μπεν Γκουριόν.<br /><br />Για να συμβεί αυτό, πρέπει να υπάρχουν κανονικές εργασιακές σχέσεις με το Ισραήλ. Επομένως, καθ' όλη τη διάρκεια του πολέμου, η Τουρκία δεν διέκοψε τις διπλωματικές σχέσεις με το Ισραήλ. Επισήμως, οι πρεσβευτές θα μπορούσαν να επιστρέψουν στην Άγκυρα και το Τελ Αβίβ αύριο το πρωί.<br /><br />Εάν τα πράγματα κινηθούν προς θετική κατεύθυνση προς την αποκατάσταση της Λωρίδας της Γάζας, βλέπω την Τουρκία να αποκαθιστά τις πτήσεις προς το Ισραήλ και, σε κάποιο βαθμό, και το εμπόριο.<br /><br />Η Τουρκία θα θέλει επίσης να συμμετάσχει στην αποκατάσταση της Λωρίδας της Γάζας, καθώς πολλά διεθνή κεφάλαια προφανώς θα επενδυθούν στο έργο και οι εταιρείες που εμπλέκονται στην αποκατάσταση και την κατασκευή θα μπορούσαν να κερδίσουν πολλά", κατέληξε η ίδια.<br />Ακολουθήστε το Πενταπόσταγμα στο Google news<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Τουρκία ετοιμάζει διπλό παιχνίδι μετά τον πόλεμο στο Ισραήλ. Θα επιχειρήσει να αποκαταστήσει τις σχέσεις με Νετανιάχου ενώ θα στηρίζει την Χαμάς

Οι τουρκικές κυβιστήσεις είναι γνωστές ιστορικά και όλες είναι σαφώς και κατά του ελληνισμού Διπλωματική επίθεση ετοιμάζει η τουρκική διπλωμ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πως επηρεάζουν την Ελλάδα οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή.

<a href="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/69a2afb00ea44fedae55c8f79a781bce_XL.jpg"><img border="0" height="370" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/69a2afb00ea44fedae55c8f79a781bce_XL.jpg" width="714" /></a><br /><div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Και πάλι στο στρατόπεδο των νικητών ως παράγων της λύσεως ο «επιτήδειος ουδέτερος» – Μετά την Ρωσσία, κέρδη για την Τουρκία και από την ειρήνευση στην Γάζα – Εμείς απόντες!</span></h3>Σε Ολες τις διεθνείς συναντήσεις που είχαν να κάνουν με την αναζήτηση λύσεως για την Γάζα, η Τουρκία ήταν παρούσα. Στις συνομιλίες του Καίρου, ο Ιμπραήμ Καλίν συμμετείχε ενεργά στις επαφές λειτουργώντας σαν δίαυλος μεταξύ της Χαμάς και των δυτικών κυβερνήσεων. Στο Παρίσι, όπου Ευρωπαίοι και Άραβες υπουργοί Εξωτερικών επεξεργάσθηκαν σχέδια για την επομένη ημέρα στην Γάζα, παρών ο Χακάν Φιντάν.<br /><br />Και από την Κωνσταντινούπολη ο Ταγίπ Ερντογάν δρέπει τις δάφνες του έχοντας επιτελέσει τον «κομβικό ρόλο» που του είχε αναγνωρίσει ο ίδιος ο Ντόναλντ Τράμπ κατά την συνάντησή τους στον Λευκό Οίκο.<br /><br />Μάλιστα ο Ερντογάν θέτει τις βάσεις για την συμμετοχή της Τουρκίας στην επομένη φάση ανακοινώνοντας (δεύτερος μετά την Ιταλία) την πρόθεση συμμετοχής δυνάμεων της χώρας του στην ειρηνευτική δύναμη που θα επιβλέψει την εφαρμογή της καταπαύσεως του πυρός στην Γάζα.<br /><br />Μολονότι είναι πολύ αμφίβολο αν εν τέλει το Ισραήλ θα συναινέσει να εγκατασταθούν Τούρκοι στρατιώτες στο έδαφός του, έστω υπό την ιδιότητα των κυανοκράνων, η πρόθεσις συμμετοχής δημιουργεί προϋποθέσεις ειδικής συζητήσεως μεταξύ Τελ Αβίβ και Αγκύρας. Φυσικά και ο Ερντογάν το γνωρίζει αυτό και προφανώς βλέπει στην συζήτηση αυτή την ευκαιρία να θέσει μια σειρά από θέματα προς διαπραγμάτευσιν με το Ισραήλ. Πρώτο το ζήτημα των ζωνών επιρροής στην Συρία, η διευθέτησις του οποίου μπορεί να αποτελέσει την «γέφυρα» για αποκατάσταση των σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών. Ευκόλως αντιλαμβάνεται κανείς ότι οι επιπτώσεις για την Ελλάδα θα είναι άμεσες. Επί σειράν ετών η Αθήνα είχε την βεβαιότητα ότι η εχθρότης της Τουρκίας προς το Ισραήλ θα λειτουργούσε ευεργετικά για την εμβάθυνση των σχέσεών της με το Τελ Αβίβ. Αυτή η βεβαιότης φαίνεται να ανατρέπεται. Και συντελείται μάλιστα σε μια στιγμή κατά την οποίαν η Τουρκία γνωρίζει σημαντική γεωπολιτική αναβάθμιση της θέσεώς της. Έχει καταστεί, τόσο για τους Αμερικανούς όσο και για τους Ευρωπαίους, ο αναγκαίος εταίρος που έχει λόγο και ρόλο επί των εξελίξεων στην Μέση Ανατολή.<br /><br />Η Ελλάς απεναντίας απουσιάζει από όλα τα fora συζητήσεων και διαπραγματεύσεων. Και όμως, δεδομένων των ιδιαιτέρως στενών σχέσεων με το Ισραήλ, θα μπορούσε να έχει λόγο. Μην πούμε ότι αν διατηρούσε ακόμη τις σχέσεις που είχε κάποτε με τον αραβικό κόσμο, θα μπορούσε να είναι ο ιδανικός μεσολαβητής. Αλλά, δυστυχώς, αυτήν την δυνατότητα την έχει εδώ και πολλά χρόνια απεμπολήσει. Οι επιρροές της Ελλάδος στην Λιβύη έχουν ατονήσει από τότε που έπεσε το καθεστώς Καντάφι, ενώ εσχάτως έχουν διαταραχθεί οι σχέσεις με την Αίγυπτο, η οποία έχει εισέλθει σε τροχιά προσεγγίσεως με την Τουρκία.<br /><br />Οι εξελίξεις είναι ιδιαιτέρως δυσμενείς, ιδίως αν ληφθεί υπ’ όψιν το γεγονός ότι η Ελλάς είναι απομονωμένη από προσβάσεις στον Λευκό Οίκο και την αμερικανική κυβέρνηση, ενώ έχει απολέσει τα ερείσματά της προς ανατολάς. Δεν είναι τυχαίο ότι μόλις προχθές η εκπρόσωπος του ρωσσικού ΥΠΕΞ θέλοντας να κατηγορήσει την Ευρώπη για παραβιάσεις των αρχών του Ελσίνκι χρησιμοποίησε δύο ιστορικώς ανακριβή παραδείγματα που αφορούν στην Ελλάδα και την πολιτική της αναφορικώς προς την Κύπρο και τα Σκόπια.<br /><br />Η κατάστασις προδιαγράφεται ζοφερή. Από τον βορρά μέχρι τον νότο η Ελλάς χάνει διαρκώς. Και συνεχίζοντας την ίδια πολιτική που μέχρι σήμερα οδήγησε σε αυτές τις απώλειες ασφαλώς δεν θα αποκαταστήσουμε την εικόνα της χώρας ως αξιοπίστου εταίρου και συμμάχου.<br /><br /></div><div><a href="https://www.estianews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πως επηρεάζουν την Ελλάδα οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή.

Και πάλι στο στρατόπεδο των νικητών ως παράγων της λύσεως ο «επιτήδειος ουδέτερος» – Μετά την Ρωσσία, κέρδη για την Τουρκία και από την ειρή...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Ελληνισμός στη διελκυστίνδα της νέας Ανατολικής Μεσογείου μετά το Σχέδιο Ειρήνης της Γάζας.

<a href="https://images.ft.com/v3/image/raw/https%3A%2F%2Fd1e00ek4ebabms.cloudfront.net%2Fproduction%2F5ae2c67a-896f-447b-aec4-e6c271a5d022.jpg?source=next-article&fit=scale-down&quality=highest&width=700&dpr=1"><img border="0" height="394" src="https://images.ft.com/v3/image/raw/https%3A%2F%2Fd1e00ek4ebabms.cloudfront.net%2Fproduction%2F5ae2c67a-896f-447b-aec4-e6c271a5d022.jpg?source=next-article&fit=scale-down&quality=highest&width=700&dpr=1" width="733" /></a><br /><br />Του <b>ΔΗΜΗΤΡΗ Γ. ΑΠΟΚΗ</b><br />Το Σχέδιο Ειρήνης της Γάζας, του Αμερικανού πρόεδρου, Ντόναλντ Τραμπ, που έχει ξεκινήσει να εφαρμόζεται, με τη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός της πρώτης φάσης, αποτελεί σημείο καμπής στο τοπίο ασφαλείας της Μέσης Ανατολής.<br /><br />Αυτό το πλαίσιο 20 σημείων, που περιλαμβάνει την αποριζοσπαστικοποίηση της Γάζας, την απελευθέρωση ομήρων, μια διεθνή δύναμη σταθεροποίησης και την οικονομική ανασυγκρότηση, έθεσε τέλος στον 24μηνο πόλεμο Ισραήλ-Χαμάς.<br />Πέρα από τη Γάζα, οι επιπτώσεις του σχεδίου αναδιαμορφώνουν την Ανατολική Μεσόγειο, ένα hotspot ενεργειακών ανταγωνισμών, θαλάσσιων διαφορών και έμμεσων συγκρούσεων που εμπλέκουν το Ισραήλ, την Τουρκία, την Αίγυπτο, την Ελλάδα, την Κύπρο και τη Συρία.<br /><br />Με την ενσωμάτωση αραβικών κρατών στην μεταπολεμική ανοικοδόμηση και τον παραγκωνισμό παραδοσιακών ανταγωνιστών, το σχέδιο προωθεί μια αναδιάταξη υπό την αιγίδα των ΗΠΑ που δίνει προτεραιότητα σε οικονομικούς διαδρόμους έναντι ιδεολογικών συγκρούσεων.<br /><br />Το σχέδιο αυτό χαρακτηρίζεται από τον καταλυτικό ρόλο του Αμερικανού Προέδρου, τις εσωτερικές δυναμικές του Ισραήλ, την ανερχόμενη, δυστυχώς, θέση της Τουρκίας του Ερντογάν και τις εξελισσόμενες διμερείς σχέσεις που θα μπορούσαν να επαναπροσδιορίσουν την περιφερειακή σταθερότητα.<br /><br />Γιατί αλλάζει η γεωπολιτική αρχιτεκτονική<br /><br />Η γεωπολιτική αρχιτεκτονική της Ανατολικής Μεσογείου – που χαρακτηρίζεται από μηδενικού αθροίσματος ανταγωνισμούς για κοιτάσματα φυσικού αερίου, αποκλειστικές οικονομικές ζώνες (ΑΟΖ) και διαδρομές μετανάστευσης – υφίσταται μια θεμελιώδη αναδιάταξη λόγω του Σχεδίου Ειρήνης της Γάζας στην αποκλιμάκωση της ισραηλινο-παλαιστινιακής σύγκρουσης.<br /><br />Ιστορικά, ο πόλεμος της Γάζας 2023-2025 επιδείνωσε τις εντάσεις: οι στρατιωτικές επιχειρήσεις του Ισραήλ διέκοψαν την εξερεύνηση αερίου στα κοιτάσματα Λεβιάθαν και Ταμάρ, ενώ η ναυτική επιθετικότητα της Τουρκίας σε αμφισβητούμενα ύδατα αποξένωσε την Αίγυπτο και την Ελλάδα, τροφοδοτώντας τη στάση απομόνωσης του Φόρουμ Φυσικού Αερίου της Ανατολικής Μεσογείου.<br /><br />Η κατάπαυση του πυρός, ωστόσο, ξεκλειδώνει «παγωμένα» περιουσιακά στοιχεία και συμμαχίες, στρέφοντας την εστίαση από τη σύγκρουση στη συνεργασία.<br /><br />Οικονομικά κίνητρα και ενεργειακή ενσωμάτωση<br /><br />Η ανοικοδόμηση της Γάζας, με εκτιμώμενο κόστος 50-100 δισ. δολάρια, θα διοχετεύσει κεφάλαια σε υποδομές που συνδέουν το ισραηλινό αέριο με τερματικούς σταθμούς LNG της Αιγύπτου και αγωγούς της Κύπρου, παρακάμπτοντας τα τουρκικά σημεία ελέγχου.<br /><br />Αυτή η οραματική «Πύλη της Γάζας» ενσωματώνει εταίρους των Συμφωνιών του Αβραάμ (ΗΑΕ, Σαουδική Αραβία) με το Φόρουμ Φυσικού Αερίου της Ανατολικής Μεσογείου, μειώνοντας τη δύναμη βέτο της Τουρκίας στις περιφερειακές εξαγωγές.<br /><br />Πριν τον πόλεμο, το τουρκικό δόγμα «Γαλάζια Πατρίδα» διεκδικούσε το 40% των υδάτων της Ανατολικής Μεσογείου, καθυστερώντας συμφωνίες. Μετά το σχέδιο, κοινές επιχειρήσεις θα μπορούσαν να αποφέρουν κέρδη αποδοτικότητας 20-30% στη νομισματοποίηση του αερίου.<br /><br />Κενό ασφαλείας και επαναπροσανατολισμός πληρεξουσίων<br /><br />Το τέλος του πολέμου μειώνει την επιρροή του Ιράν μέσω των πληρεξουσίων της Χαμάς, επιτρέποντας σε σουνιτικά κράτη όπως η Αίγυπτος και η Ιορδανία να στραφούν προς συμφωνίες ασφαλείας ΗΠΑ-Ισραήλ.<br /><br />Η διαμεσολάβηση των ΗΠΑ ως σταθεροποιητής<br /><br />Το σχέδιο του Τραμπ επιβάλλει ένα «Συμβούλιο Ειρήνης» με διεθνή εποπτεία, ενσωματώνοντας την επιρροή των ΗΠΑ που αποτρέπει τους διαταράκτες.<br /><br />Αυτό έρχεται σε αντίθεση με τον πολυμερισμό της εποχής Μπάιντεν. Η νέα αρχιτεκτονική δίνει έμφαση σε διμερείς συμφωνίες «ειρήνη μέσω ισχύος», μειώνοντας τους ρόλους της Ε.Ε. και του ΟΗΕ και ανεβάζοντας το κεφάλαιο του Κόλπου στην ανοικοδόμηση.<br /><br />Ουσιαστικά, το σχέδιο μετατρέπει την Ανατολική Μεσόγειο από εστία συγκρούσεων σε διασυνδεδεμένο κόμβο, όπου η κοινή ευημερία – με προβλεπόμενα έσοδα 200 δισ. δολαρίων από το αέριο έως το 2035 – υπερισχύει των ιστορικών παραπόνων. Ωστόσο, αυτή η αλλαγή παραμένει εύθραυστη εάν η εφαρμογή αποτύχει, όπως φάνηκε σε προηγούμενες αποτυχίες της εποχής του Όσλο.<br />Ο πρόεδρος Τραμπ με αυτό το Σχέδιο αλλάζει το μέλλον της Ανατολικής Μεσογείου<br /><br />Η μη συμβατική διπλωματία του προέδρου Τραμπ – συνδυάζοντας προσωπική σχέση, οικονομικά κίνητρα και καταναγκαστικές απειλές – έχει δώσει ώθηση στις στάσιμες αντιπαλότητες της Ανατολικής Μεσογείου, τοποθετώντας τις ΗΠΑ ως τον απαραίτητο αρχιτέκτονα μιας μετα-Γάζας τάξης.<br /><br />Σε αντίθεση με την πρώτη του θητεία με τις Συμφωνίες του Αβραάμ, που παρέκαμψαν τους Παλαιστίνιους, το σχέδιο του 2025 αντιμετωπίζει ρητά τη διακυβέρνηση της Γάζας, δημιουργώντας ένα πρότυπο για ευρύτερη εξομάλυνση που επηρεάζει τις αναδιατάξεις της Μεσογείου.<br /><br />Οι αλλαγές του Τραμπ εκδηλώνονται με τρεις τρόπους:<br /><br />Διπλωματικές επιτυχίες: Με την επιστράτευση απίθανων διαμεσολαβητών όπως ο Ερντογάν για να πείσει τη Χαμάς, ο Τραμπ έχει αποψύξει τις παγωμένες σχέσεις, ανοίγοντας το δρόμο για «Συμφωνίες Αβραάμ της Μεσογείου».<br /><br />Αυτό περιλαμβάνει, πιθανόν, τριμερείς συνόδους κορυφής Ισραήλ-Αιγύπτου-Τουρκίας για την οριοθέτηση του αερίου, που ενδεχομένως επιλύουν επικαλύψεις ΑΟΖ στο κοίτασμα Αφροδίτη.<br /><br />Η πρόταση του Τραμπ για τη Γάζα τον Φεβρουάριο του 2025, αν και αμφιλεγόμενη λόγω της πρότασης μετεγκατάστασης Παλαιστινίων, εξελίχθηκε στο αποδεκτό σχέδιο 20 σημείων, επιδεικνύοντας προσαρμοστικότητα που χτίζει εμπιστοσύνη.<br /><br />Οικονομικός επαναπροσανατολισμός<br /><br />Η ρήτρα επανεκκίνησης του σχεδίου διοχετεύει επενδύσεις των ΗΠΑ και του Κόλπου σε υποδομές της Ανατολικής Μεσογείου, όπως ο Οικονομικός Διάδρομος Ινδίας-Μέσης Ανατολής-Ευρώπης (IMEC), που παρακάμπτει τα τουρκικά ύδατα μέσω διαδρομών Ισραήλ-Αιγύπτου.<br /><br />Αυτό μειώνει την επιρροή της Άγκυρας, ενώ η επαινετική στάση του Τραμπ για τον «πραγματισμό» του Ερντογάν υποδηλώνει κίνητρα όπως οι πωλήσεις F-16 και πιθανόν επαναφορά στο πρόγραμμα F-35, ενθαρρύνοντας την τουρκική συμμετοχή.<br /><br />Στρατηγική αποτροπή<br /><br />Η «μέγιστη πίεση» του Τραμπ στο Ιράν – μέσω κυρώσεων και ισραηλινής αεροπορικής υπεροχής – ασφαλίζει τις θαλάσσιες οδούς, μειώνοντας τις διαταραχές των Χούθι στο 5% των προπολεμικών επιπέδων.<br /><br />Για την Ανατολική Μεσόγειο, αυτό σημαίνει ασφαλέστερη ναυσιπλοΐα για ελληνικά και κυπριακά δεξαμενόπλοια, αλλά και δικαιώματα βάσης των ΗΠΑ στη Χάιφα, κλίνοντας την ισορροπία έναντι της ρωσικής επιρροής στη Συρία.<br /><br />Οι επικριτές υποστηρίζουν ότι το Σχέδιο του Τραμπ κινδυνεύει με αστάθεια – π.χ., αποξενώνοντας την Ευρώπη – αλλά εμπειρικά, η ανταλλαγή ομήρων της πρώτης φάσης (20 Ισραηλινοί για 250 Παλαιστίνιους) έχει αυξήσει τα ποσοστά αποδοχής στο 55% στο Ισραήλ και την Αίγυπτο.<br /><br />Τελικά, ο Τραμπ επαναπροσδιορίζει την Ανατολική Μεσόγειο ως ζώνη ευημερίας υπό την ηγεσία των ΗΠΑ, όπου τα μερίσματα ειρήνης της Γάζας – συμβόλαια ανοικοδόμησης αξίας 20 δισ. δολαρίων – εκτείνονται για να σταθεροποιήσουν τα ευμετάβλητα σύνορα.<br /><br />Το Ισραήλ και το πολιτικό μέλλον του πρωθυπουργού Νετανιάχου μετά το Σχέδιο<br /><br />Για το Ισραήλ, το Σχέδιο Ειρήνης της Γάζας προσφέρει μια σανίδα σωτηρίας εν μέσω πολεμικής κόπωσης, αλλά θέτει σε κίνδυνο τον συνασπισμό του πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου, αναγκάζοντάς τον να αντιμετωπίσει εσωτερικές διαιρέσεις ενόψει των εκλογών του Οκτωβρίου 2026.<br /><br />Ο Νετανιάχου, που αγκάλιασε το σχέδιο παρά την αντίθεση της ακροδεξιάς, το παρουσιάζει ως θρίαμβο ασφαλείας: η αποστρατικοποίηση της Γάζας και η ανάπτυξη μιας Διεθνούς Δύναμης Σταθεροποίησης (ISF) εξουδετερώνουν τις απειλές της Χαμάς χωρίς πλήρη επανακατοχή.Βραχυπρόθεσμα, ο Νετανιάχου κερδίζει χρόνο. Η κατάπαυση του πυρός σταματά τις διαδηλώσεις για τη δικαστική μεταρρύθμιση που συνδέονται με την ευθύνη για τον πόλεμο, και η επιστροφή ομήρων ενισχύει την εικόνα του ως «Κύριος Ασφάλεια» – οι δημοσκοπήσεις δείχνουν την υποστήριξη του Λικούντ να ανακάμπτει στο 28%.<br /><br />Ωστόσο, εμφανίζονται ρωγμές: οι υπερορθόδοξοι και οι έποικοι σύμμαχοι καταγγέλλουν την εξαίρεση των προσαρτήσεων της Δυτικής Όχθης από το σχέδιο, απειλώντας με κατάρρευση του συνασπισμού εάν η ψηφοφορία της Κνεσέτ για την ανάπτυξη της ISF αποτύχει.<br /><br />Μακροπρόθεσμα, το μέλλον του Νετανιάχου εξαρτάται από την εφαρμογή. Η επιτυχία στην ανασυγκρότηση της Γάζας – χρησιμοποιώντας ισραηλινή τεχνολογία για αφαλάτωση και ηλιακή ενέργεια – θα μπορούσε να εδραιώσει την κληρονομιά του, επιτρέποντας πρόωρες εκλογές όπου μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας με το κόμμα Εθνικής Ενότητας του Μπένι Γκαντς κυριαρχεί.Η αποτυχία, ωστόσο, προσκαλεί την έρευνα του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου για εγκλήματα πολέμου και την επανάληψη της δίκης για διαφθορά, διαβρώνοντας τη βάση του.<br /><br />Αναλυτές προβλέπουν 60% πιθανότητα απομάκρυνσης του Νετανιάχου έως τα μέσα του 2026, οδηγώντας σε έναν κεντρώο συνασπισμό που δίνει προτεραιότητα στις συμφωνίες αερίου της Ανατολικής Μεσογείου έναντι του επεκτατισμού.<br /><br />Η εποχή μετά τον Νετανιάχου στο Ισραήλ πιθανότατα θα εμβαθύνει τους δεσμούς με τις ΗΠΑ υπό τον Τραμπ, επιταχύνοντας την εξομάλυνση με τη Συρία και τη Σαουδική Αραβία, αλλά με κόστος την εσωτερική πόλωση.<br /><br />Ο ρόλος του Ερντογάν και της Τουρκίας στο μέλλον της περιοχής<br /><br />Η διαμεσολάβηση του Ερντογάν στις συνομιλίες για τη Γάζα – πείθοντας τη Χαμάς να αποδεχθεί την πρώτη φάση – έχει αναδείξει την Τουρκία ως κλειδί στη νέα αρχιτεκτονική της Ανατολικής Μεσογείου, ενισχυμένη από τον δημόσιο έπαινο του Τραμπ ως «σκληρού αλλά δίκαιου» εταίρου.<br /><br />Αυτός ο έπαινος, ξεκλειδώνει όπλα και επενδύσεις των ΗΠΑ, με την Άγκυρα να εκμεταλλεύεται τη θέση της μεταξύ της σουνιτικής αλληλεγγύης και των δυτικών αναγκών ασφαλείας.<br /><br />Ο ρόλος του Ερντογάν είναι πολυδιάστατος:<br /><br />Διαμεσολαβητής και πιθανός διαταράκτης: Η Τουρκία φιλοξένησε διαβουλεύσεις με τη Χαμάς, αξιοποιώντας τις σχέσεις της με την Ντόχα για να εξασφαλίσει παραχωρήσεις όπως το καθεστώς «χωρίς τρομοκρατία» της Γάζας. Μετά το σχέδιο, ο Ερντογάν οραματίζεται μια τουρκική ηγεσία στη δύναμη ειρήνευσης της ISF, εξασφαλίζοντας επιρροή σε διαγωνισμούς ανοικοδόμησης αξίας 10 δισ. δολαρίων.<br /><br />Ενεργειακό παιχνίδι ισχύος: Με την υποστήριξη του Τραμπ, η Τουρκία θα μπορούσε να ενταχθεί στο Φόρουμ Φυσικού Αερίου της Ανατολικής Μεσογείου ως παρατηρητής, επιλύοντας διαφορές ΑΟΖ μέσω διαιτησίας. Αυτό θα παρουσιαστεί ως υποχώρηση της επιθετικότητας της «Γαλάζιας Πατρίδας», πιθανόν επιτρέποντας γεωτρήσεις του Oruç Reis σε ασφαλέστερες ζώνες ενώ αποκτά τέλη διέλευσης από το ισραηλινό αέριο.<br /><br />Περιφερειακός ηγεμόνας: Με επαίνους από τον Τραμπ, ο Ερντογάν διευκολύνεται στη Συρία, περιορίζοντας τις απειλές του PKK και επιτρέποντας την επιστροφή προσφύγων – ελαφρύνοντας τις πιέσεις μετανάστευσης της Ε.Ε.. Στην Ανατολική Μεσόγειο, αυτό είναι πιθανόν να χρησιμοποιηθεί για μια δήθεν ναυτική αποκλιμάκωση με την Ελλάδα, έτσι ώστε να προωθηθεί μια διαδικασία «Ελσίνκι-2» για τα θαλάσσια σύνορα.<br /><br />Οι κίνδυνοι είναι πολλοί: ο εσωτερικός αυταρχισμός του Ερντογάν μπορεί να προκαλέσει κυρώσεις της Ε.Ε., και η υπερβολική επέκταση μπορεί να αποξενώσει τους ανταγωνιστές του Κόλπου. Παρόλα αυτά, η συμμαχία του με τον Τραμπ δίνει στην Τουρκία μια θέση χωρίς βέτο στο τραπέζι, μετατρέποντάς την από παρία σε κράτος-κλειδί σε μια πολυπολική Μεσόγειο.<br /><br />Μέλλον των σχέσεων μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας, Τουρκίας και Αιγύπτου, επιπτώσεις για το μέλλον της Συρίας και ο ρόλος της Ελλάδας<br /><br />Το Σχέδιο της Γάζας καταλύει διμερείς επαναπροσεγγίσεις, με την Τουρκία ως κεντρικό σημείο, αλλά αφήνει την Ελλάδα στο περιθώριο.<br /><br />Σχέσεις Ισραήλ-Τουρκίας: Είναι πιθανή μια πραγματιστική αποκλιμάκωση, βασισμένη στο εμπόριο (10 δισ. δολάρια ετησίως) και κοινά συμφέροντα κατά του Ιράν. Μετά την κατάπαυση του πυρός, κοινές ναυτικές περιπολίες στην ΑΟΖ του Λεβιάθαν θα μπορούσαν να προκύψουν, με τον Ερντογάν (υπό την πίεση Τραμπ) να φιλοξενεί τον Νετανιάχου στην Άγκυρα το 2026 – μετριάζοντας τη ρητορική αλλά χωρίς να επιλύει τις διαιρέσεις για την Κύπρο.<br /><br />Σχέσεις Τουρκίας-Αιγύπτου: Η προσέγγιση επιταχύνεται, όπως φαίνεται από τις κοινές ναυτικές ασκήσεις που σηματοδοτούν αλλαγές συμμαχιών. Η απόρριψη των ελληνικών θαλάσσιων σχεδίων από την Αίγυπτο τον Αύγουστο, υπογραμμίζει αυτή τη στροφή, δίνοντας προτεραιότητα στις ενεργειακές συμφωνίες με την Τουρκία έναντι του Φόρουμ της Ανατολικής Μεσογείου της Αθήνας. Το διμερές εμπόριο θα μπορούσε να διπλασιαστεί στα 15 δισ. δολάρια, εστιάζοντας στην ανοικοδόμηση Σινά-Γάζας.<br /><br />Η Ελλάδα παραγκωνίζεται: Η Αθήνα αντιμετωπίζει περιθωριοποίηση καθώς οι σχέσεις Τουρκίας-Αιγύπτου εμβαθύνονται, διαβρώνοντας την τριάδα Ελλάδα-Αίγυπτος-Κύπρος. Ο θαλάσσιος σχεδιασμός της Ελληνικής κυβέρνησης του Μητσοτάκη τον Απρίλιο του 2025, που απορρίφθηκε από το Κάιρο, υπογραμμίζει την απομόνωση.<br /><br />Τα κέρδη της Τουρκίας στη Συρία δελεάζουν περαιτέρω την Αίγυπτο για παραχωρήσεις σε ΑΟΖ, πιθανώς κοστίζοντας στην Ελλάδα 5 δισ. δολάρια σε αξιώσεις αερίου.Η Ελληνική κυβέρνηση Μητσοτάκη μπορεί να προσπαθήσει μια έντονη στροφή προς την Ουάσιγκτον, αλλά οι εσωτερικές πιέσεις της Ε.Ε. περιορίζουν την ευελιξία, κινδυνεύοντας με μια «Φινλανδοποιημένη» στάση στις διαφορές της Μεσογείου.<br /><br />Συνοπτικά, το Σχέδιο Ειρήνης της Γάζας, ενέχει τον κίνδυνο δημιουργίας μιας τουρκοκεντρικής Ανατολικής Μεσογείου, όπου η οικονομική αλληλεξάρτηση μετριάζει τις συγκρούσεις, αλλά ο παραγκωνισμός της Ελλάδας υπογραμμίζει τους κινδύνους.<br /><br /><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Ελληνισμός στη διελκυστίνδα της νέας Ανατολικής Μεσογείου μετά το Σχέδιο Ειρήνης της Γάζας.

Του ΔΗΜΗΤΡΗ Γ. ΑΠΟΚΗ Το Σχέδιο Ειρήνης της Γάζας, του Αμερικανού πρόεδρου, Ντόναλντ Τραμπ, που έχει ξεκινήσει να εφαρμόζεται, με τη συμφωνία...

Διαβάστε την συνέχεια