Ο Πούτιν μπορεί να υποχωρήσει από την ένταση με την Ουκρανία χωρίς να φανεί αδύναμος, αλλά θα το κάνει;

<div><a href="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2020/10/RUSSIA-PUTIN-STRATOS-720x400.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="720" height="356" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2020/10/RUSSIA-PUTIN-STRATOS-720x400.jpg" width="683" /></a></div><br />Οι εντάσεις μεταξύ της Ρωσίας και της Δύσης παραμένουν υψηλές μετά την άρνηση των ΗΠΑ να υποχωρήσουν στις απαιτήσεις του Ρώσου προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν, αλλά αναλυτές λένε - σύμφωνα με το CNBC - ότι δεν είναι πολύ αργά για να υποχωρήσει από μια στρατιωτική αντιπαράθεση με την Ουκρανία.<br /><br />Ο κόσμος αναμένει την απάντηση της Μόσχας μετά την άρνηση της Ουάσινγκτον να υποκύψει στις απαιτήσεις της Μόσχας σχετικά με την Ουκρανία, μεταξύ των οποίων είναι να μην γίνει ποτέ δεκτή η χώρα στο ΝΑΤΟ και να μειωθεί η ανάπτυξη της στρατιωτικής συμμαχίας στην ανατολική Ευρώπη.<br /><br />Ενώ η Ρωσία εξετάζει την επόμενη κίνησή της, εξακολουθούν να υπάρχουν αυξημένες ανησυχίες ότι ο Πούτιν θα μπορούσε να είναι έτοιμος να δώσει στα ρωσικά στρατεύματα το "πράσινο φως" για να εισβάλουν στην Ουκρανία.<br /><br />Παρά το γεγονός ότι επιμένει επανειλημμένα στο ότι δεν σχεδιάζει στρατιωτική εισβολή, η Ρωσία έχει συγκεντρώσει περίπου 100.000 στρατιώτες σε διάφορες τοποθεσίες κατά μήκος των συνόρων με την Ουκρανία, ενώ παράλληλα έχει συγκεντρώσει στρατεύματα και στη γειτονική Λευκορωσία.<br /><br />Τις τελευταίες εβδομάδες έχουν διεξαχθεί δεκάδες διπλωματικές συνομιλίες μεταξύ Ρώσων και Δυτικών αξιωματούχων με στόχο τη λύση του αδιεξόδου σχετικά με την Ουκρανία και τη μείωση του ενδεχόμενου στρατιωτικής αντιπαράθεσης, αλλά μέχρι στιγμής δεν είναι σαφές ποια πλευρά θα υποχωρήσει.<br />Το πόσο μακριά θα φτάσει ο Πούτιν - και αν θα υποχωρήσει - όταν διακυβεύονται η υπερηφάνεια και τα γεωπολιτικά συμφέροντα της Ρωσίας (ή τουλάχιστον θεωρείται ότι διακυβεύονται στη Μόσχα) είναι αβέβαιο.<br /><br />Ο Πούτιν μπορεί να υποχωρήσει, αν το θελήσει<br /><br />Ο Πούτιν είναι γνωστός για την εικόνα του ισχυρού άνδρα στη Ρωσία, και με την καταπίεση των αντίθετων φωνών και των ανεξάρτητων μέσων ενημέρωσης, το Κρεμλίνο ελέγχει την εγχώρια αφήγηση για την εικόνα του Ρώσου προέδρου.<br /><br />Επομένως, οι αναλυτές υποστηρίζουν ότι ο Πούτιν έχει περιθώρια κινήσεων χωρίς να χαλάσει η εικόνα του, αλλά μόνο αν το επιλέξει.<br /><br />Ο Maximilian Hess, συνεργάτης του Foreign Policy Research Institute, δήλωσε στο CNBC ότι "ο Πούτιν έχει καλλιεργήσει μια εικόνα ισχυρού άνδρα, αλλά έχει επαρκή έλεγχο της εικόνας και της ικανότητας διαμόρφωσης αφηγήσεων που σημαίνει ότι η αποκλιμάκωση δεν θα εκληφθεί ως αδυναμία από την πλειοψηφία του ρωσικού κοινού".<br />Κατά ειρωνικό τρόπο, υποστήριξε ο Hess, όσο περισσότερο στρατιωτικό εξοπλισμό και δυνάμεις αναπτύσσει το ΝΑΤΟ στην ανατολική Ευρώπη και όσο περισσότερο η Δύση απειλεί τη Ρωσία με κυρώσεις, τόσο πιο δύσκολο είναι για τον Πούτιν να υποχωρήσει.<br /><br />"Ο Πούτιν μπορεί ακόμα να υποχωρήσει χωρίς σημαντικές εγχώριες επιπτώσεις, αν και όσο περισσότερο εξοπλισμό και δυνάμεις μεταφέρει η Δύση στην Ανατολική Ευρώπη γενικά, αναμφισβήτητα αυτό γίνεται κάπως πιο δύσκολο", τόνισε.<br /><br />"Οι μεγάλες νέες κυρώσεις θα το έκαναν επίσης πολύ πιο δύσκολο και λιγότερο επιθυμητό από την άποψη του Πούτιν, αν και μέχρι στιγμής η Δύση έχει τονίσει ότι αυτές θα είναι μια απάντηση στη ρωσική δράση, όχι προληπτικές (το επιχείρημα γίνεται πιο περίπλοκο γύρω από τον Nord Stream 2 φυσικά)".<br /><br />Ο Hess πρόσθεσε ότι θα μπορούσαν να υπάρχουν θύλακες εντός του μηχανισμού εξουσίας της Ρωσίας που προτιμούν τον πόλεμο με την Ουκρανία, "αλλά το σύστημα του Πούτιν είναι αρκετά ανθεκτικό στις πολιτικές διαφωνίες μεταξύ της ελίτ".<br /><br />Όπως είναι φυσικό, η πίστη της Δύσης στη Ρωσία είναι πολύ χαμηλή, δεδομένης της προσάρτησης της Κριμαίας από την Ουκρανία το 2014 και της υποστήριξής της προς τους φιλορώσους αυτονομιστές στο Ντονμπάς στα ανατολικά της Ουκρανίας, μια κίνηση που ενισχύει περαιτέρω τη δυσπιστία.<br /><br />Πολλοί αναλυτές πιστεύουν ότι μια μικρότερη εισβολή της Ρωσίας στο Ντονμπάς είναι πιθανή. Κάτι τέτοιο και θα έσωζε τα προσχήματα και θα αποσταθεροποιούσε την Ουκρανία, ενώ ενδεχομένως θα κέρδιζε φιλορωσικά εδάφη. Ο Hess σημείωσε επίσης ότι μια απόπειρα προσάρτησης του Ντονμπάς αποτελεί το βασικό του σενάριο.<br /><br />"Νομίζω ότι ο Πούτιν μπορεί να ανταποκριθεί σε μια αποτυχία των συνομιλιών ή σε άλλο "αρνητικό" πολιτικό αποτέλεσμα (από την οπτική ματιά του Κρεμλίνου) περιορίζοντας τη δράση στο Ντονμπάς χωρίς να προκαλέσει τις πιο δραματικές κυρώσεις που έχει σχεδιάσει η Δύση", τόνισε ο Hess.<br /><br />Μικρή η όρεξη για πόλεμο<br /><br />Φαινομενικά, οι στόχοι της Ρωσίας είναι να διατηρήσει τη σφαίρα επιρροής της στα πρώην σοβιετικά κράτη και να σταματήσει την επέκταση του ΝΑΤΟ προς τα ανατολικά. Η Ρωσία τονίζει ξανά και ξανά από την πλευρά της ότι δεν έχει καμία πρόθεση να εισβάλει στην Ουκρανία και θέλει απλώς να προστατεύσει τα δικά της συμφέροντα περί ασφάλειας.<br /><br />Ο Πούτιν εξάλλου έχει περιγράψει την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης ως μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές του 20ού αιώνα και έχει εκθειάσει την ενότητα της Ρωσίας και της Ουκρανίας, τονίζοντας τους κοινούς ιστορικούς, γλωσσικούς και πολιτιστικούς δεσμούς των δύο χωρών.<br /><br />Αυτή η φαινομενική "εγγύτητα" των δύο χωρών θα μπορούσε να είναι ένας λόγος για τον οποίο φαίνεται να υπάρχει μικρή όρεξη για πόλεμο στο ρωσικό κοινό.<br /><br />"Δεν υπήρχε καμία κοινωνική απαίτηση για τον Πούτιν να ασκήσει τόσο σκληρή εξωτερική πολιτική όπως κάνει από την αρχή, δεν υπήρχε καθόλου απαίτηση για κλιμάκωση. Οπότε οποιαδήποτε αποκλιμάκωση θα ήταν ευπρόσδεκτη από τους Ρώσους πολίτες", δήλωσε στο CNBC ο Anton Barbashin, διευθυντής σύνταξης του περιοδικού για ρωσικές υποθέσεις Riddle.<br /><br />"Είναι αυτονόητο ότι η επίσημη ρητορική και τα μέσα ενημέρωσης μπορούν να παρουσιάσουν σχεδόν οποιαδήποτε επίλυση της σύγκρουσης ως νίκη του Πούτιν, χωρίς να αμφισβητηθεί η θέση του στο εσωτερικό, τουλάχιστον μεταξύ του ρωσικού κοινού", πρόσθεσε.<br /><br />Ωστόσο, ο Barbashin σημείωσε ότι υπάρχει ένας διχασμός μεταξύ της ρωσικής κοινής γνώμης που δεν επιθυμεί να δει έναν πόλεμο με την Ουκρανία (ιδιαίτερα αν αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε θάνατο Ρώσων κατά τη διάρκεια οποιασδήποτε σύγκρουσης) και των στρατιωτικών και συντηρητικών ελίτ της Ρωσίας. "Για τους στρατιωτικούς και γενικά τις συντηρητικές ελίτ της Ρωσίας, το να υποχωρήσουν τώρα δεν θα είχε νόημα αν κανένας από τους μεγάλους στόχους δεν έχει επιτευχθεί. Τείνουν να περιμένουν από τον Πούτιν να συνεχίσει να παραμένει σταθερός ή ακόμη και να ανεβάζει τους τόνους", συμπλήρωσε.<br /><br />Ο Hess συμφωνεί ότι, σε αντίθεση με την προετοιμασία για την προσάρτηση της Κριμαίας το 2014, όταν το ρωσικό δημόσιο αίσθημα υποστήριξε την εισβολή, αυτή τη φορά έχει υπάρξει λιγότερη αντι-ουκρανική προπαγάνδα.<br /><br />"Δεν νομίζω ότι η ρωσική κοινή γνώμη επιθυμεί πόλεμο, ούτε η προπαγάνδα του Κρεμλίνου έχει επικεντρωθεί στη δαιμονοποίηση των Ουκρανών στον ίδιο βαθμό όπως το 2014, ακόμη και αν παραμένει πολύ εχθρική προς την κυβέρνηση του Κιέβου", σημείωσε ο Hess.<br /><br />Προς το παρόν, ο κόσμος μένει να μαντεύει πώς θα αντιδράσει ο Πούτιν στις γραπτές απαντήσεις των ΗΠΑ για τα αιτήματα της Ρωσίας, που παραδόθηκαν στο Κρεμλίνο την περασμένη εβδομάδα από τον πρέσβη των ΗΠΑ στη Μόσχα. Αν και οι ακριβείς λεπτομέρειες της απάντησης των ΗΠΑ προς τη Ρωσία δεν έχουν δημοσιευτεί, η Μόσχα τόνισε ότι δεν ικανοποιήθηκαν τα αιτήματά της.<br /><br />Ωστόσο, οι δύο πλευρές συνεχίζουν τις συζητήσεις. Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Άντονι Μπλίνκεν πρόκειται να μιλήσει με τον Ρώσο ομόλογό του Σεργκέι Λαβρόφ την Τρίτη, ενώ και άλλοι δυτικοί ηγέτες προσπαθούν να πείσουν τον Πούτιν να μειώσει τις εντάσεις αυτή την εβδομάδα.<div><br />Δεν πιστεύουν όμως όλοι ότι ο Πούτιν είναι έτοιμος να υποχωρήσει όσον αφορά την Ουκρανία.<br />Ο Ian Bremmer, ιδρυτής και διευθυντής του Eurasia Group, εξέφρασε την πεποίθηση ότι ο Πούτιν προετοιμάζει το ρωσικό κοινό για μια εισβολή δαιμονοποιώντας την Ουκρανία και τη Δύση.<br /><br />"Ο Πούτιν ελέγχει την αφήγηση στο εσωτερικό (ιδίως δεδομένης της δύναμης των κρατικών μέσων ενημέρωσης), οπότε δεν είναι πραγματικά θέμα του τι μπορεί να πουλήσει", δήλωσε στο CNBC και συμπλήρωσε: "Αλλά αυτό τον διευκολύνει επίσης να πάρει την απόφαση για κλιμάκωση. Έχει πείσει τους Ρώσους ότι έρχεται πόλεμος και για όλα φταίνε η Ουκρανία και το ΝΑΤΟ".<br /><br />Ο Bremmer σημείωσε επίσης ότι ο Πούτιν θα χάσει την αξιοπιστία του σε παγκόσμιο επίπεδο αν υποχωρήσει, ιδίως μεταξύ ορισμένων κύκλων, όπως οι χώρες που παραδοσιακά συμμαχούν με τη Ρωσία.<br /><br />Για το λόγο αυτό, είπε, "είναι σημαντικό για τον Πούτιν να έχει επιλογές κλιμάκωσης που δεν αφορούν μόνο την εισβολή στην Ουκρανία". Αυτές θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν την αποστολή μόνιμης στρατιωτικής παρουσίας και πυρηνικών όπλων στη Λευκορωσία, ή ακόμη και τη δημιουργία βάσεων στο δυτικό ημισφαίριο (Κούβα, Βενεζουέλα), όπως πρότεινε ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών".</div><div><br /></div><div><a href="https://www.capital.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />

Ο Πούτιν μπορεί να υποχωρήσει από την ένταση με την Ουκρανία χωρίς να φανεί αδύναμος, αλλά θα το κάνει;

Οι εντάσεις μεταξύ της Ρωσίας και της Δύσης παραμένουν υψηλές μετά την άρνηση των ΗΠΑ να υποχωρήσουν στις απαιτήσεις του Ρώσου προέδρου Βλαν...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι λέει το Στέιτ Ντιπάρτμεντ για το αίτημα της Τουρκίας για F-16

<img height="360" src="https://www.capital.gr/Content/ImagesDatabase/p/1000x563/crop/both/15/155735c5136b4ebe97bdc5e1c6b25bc4.jpg?quality=80&404=default&v=8" width="705" /><br /><br />Το υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ βρίσκεται στα πρώτα στάδια της εξέτασης του αιτήματος της Τουρκίας για την αγορά νέων μαχητικών F-16 και για την αναβάθμιση του υπάρχοντος στόλου της. Ωστόσο, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ αναγνωρίζει τον ρόλο που καλείται να παίξει το Κογκρέσο σε αυτή τη διαδικασία και διευκρινίζει ότι δεσμεύεται να εφαρμόσει τις κυρώσεις που επιβλήθηκαν εναντίον της Τουρκίας για την απόκτηση των ρωσικών S-400 στο πλαίσιο του Νόμου για την Αντιμετώπιση των Αντιπάλων της Αμερικής Μέσω Κυρώσεων (CAATSA).<br /><br />"Το υπουργείο (Εξωτερικών) γνωρίζει ότι η Τουρκία υπέβαλε Επιστολή Αίτησης στο υπουργείο Άμυνας. Το υπουργείο (Εξωτερικών) βρίσκεται στα πρώτα στάδια της διαδικασίας εξέτασης της προτεινόμενης πώλησης, η οποία απαιτεί την ειδοποίηση του Κογκρέσου στην περίπτωση που την εγκρίνουμε. Το υπουργείο Εξωτερικών επιβεβαιώνει τη δέσμευσή μας στις καθιερωμένες διαδικασίες αδειοδότησης του αμυντικού εμπορίου, συμπεριλαμβανομένης της επίβλεψης του Κογκρέσου και της πολιτικής για τη μεταφορά συμβατικών όπλων".<br /><br />Η συγκεκριμένη τοποθέτηση έγινε από ανώτερη αξιωματούχο του Γραφείου Νομοθετικών Υποθέσεων του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, η οποία απάντησε στην επιστολή που είχε στείλει για το συγκεκριμένο θέμα ο βουλευτής Κρις Πάπας. Όπως σημειώνει η Αμερικανίδα αξιωματούχος στην επιστολή της, το υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ εκφράζει με συνέπεια στο ανώτερο επίπεδο την έντονη αντίρρησή του για την απόφαση της Άγκυρας να αγοράσει τους S-400. Παράλληλα σημειώνει ότι οι ΗΠΑ έχουν υπογραμμίσει στην Τουρκία τη σημασία της χρήσης των στρατιωτικών της δυνατοτήτων για την ενίσχυση των προσπαθειών του ΝΑΤΟ και την προώθηση των αμοιβαίων στόχων.<br /><br />"Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ συνεχίζει να εκφράζει την έντονη αποδοκιμασία μας για την απόφαση της Άγκυρας να αποκτήσει τους S-400 και να προειδοποιεί ότι περαιτέρω αγορές ρωσικού στρατιωτικού εξοπλισμού θα μπορούσαν να προκαλέσουν πρόσθετες κυρώσεις. Η κυβέρνηση συνεχίζει να πιέζει την Τουρκία να ευθυγραμμίσει την εξωτερική της πολιτική με τους στόχους των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ", αναφέρεται στην επιστολή.<br /><br />Επιπλέον, η αξιωματούχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ αναγνωρίζει ότι η Τουρκία είναι ένας μακροχρόνιος σύμμαχος του ΝΑΤΟ με τον οποίο οι ΗΠΑ μοιραζόνται πολλά στρατηγικά συμφέροντα. Όπως σημειώνει χαρακτηριστικά, "η Άγκυρα συνεχίζει να συνεισφέρει σημαντικά στις αποστολές της Συμμαχίας, συμπεριλαμβανομένων πρόσφατα στην Ανατολική Ευρώπη, στα Βαλκάνια και στο Αφγανιστάν. Η υποστήριξη της Τουρκίας για την εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας και οι αμυντικές σχέσεις συνεργασίας αποτελούν σημαντικό αποτρεπτικό παράγοντα εναντίον της κακής επιρροής στην περιοχή, ενώ οι δραστηριότητες της Τουρκίας βοηθούν πολλές από τις προσπάθειές μας στη Μέση Ανατολή, στην Αφρική και στην Κεντρική Ασία. Παρά τις πολύ πραγματικές προκλήσεις που υπάρχουν στις σχέσεις ΗΠΑ-Τουρκίας, η Τουρκία παραμένει ένας σημαντικός σύμμαχος, ενεργώντας ταυτόχρονα ως γέφυρα και ως ανάχωμα σε μια περιοχή που μεταβάλλεται συνεχώς".<br /><br />Ωστόσο, στην επιστολή επισημαίνεται ότι υπάρχουν τομείς με τους οποίους το Στέιτ Ντιπάρτμεντ διαφωνεί βαθύτατα, αναφέροντας ως παράδειγμα ότι "η εμπλοκή της Άγκυρας σε ορισμένες πρόσφατες συγκρούσεις δεν βοηθάει και υπονομεύει την περιφερειακή ασφάλεια".<div><br /></div><div><a href="https://www.capital.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τι λέει το Στέιτ Ντιπάρτμεντ για το αίτημα της Τουρκίας για F-16

Το υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ βρίσκεται στα πρώτα στάδια της εξέτασης του αιτήματος της Τουρκίας για την αγορά νέων μαχητικών F-16 και για...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί η παγκόσμια ηγεμονία κρίνεται στην Ουκρανία.

<br /><img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/01/pagosmia_igemonia_ukrania_slpress.jpg" width="767" /><br /><br /><b>Μπινιάρης Νίκος</b><br />Ο Halford Mackinder Άγγλος γεωγράφος, ιστορικός και πολιτικός δημοσίευσε το 1904 το διάσημο πια βιβλίο του, <a href="https://www.iwp.edu/wp-content/uploads/2019/05/20131016_MackinderTheGeographicalJournal.pdf">“Ο Γεωγραφικός άξονας της Ιστορίας”</a>. Ο συγγραφέας αναλύει τη γεωγραφία μιας παγκόσμιας υπερδύναμης λέγοντας: «Όποιος ελέγχει την Ανατολική Ευρώπη ελέγχει το Κέντρο, όποιος ελέγχει το Κέντρο ελέγχει την Παγκόσμια Νήσο και όποιος ελέγχει την Παγκόσμια Νήσο ελέγχει τον Κόσμο.»<br /><br />Το Κέντρο η κεντρική γη εκτείνεται από το Βόλγα έως το Γιανγκ-Τσε, και είναι περίπου η τότε Ρωσική Αυτοκρατορία και η μετέπειτα ΕΣΣΔ. Η Παγκόσμια Νήσος είναι οι ήπειροι, Ευρώπη, Ασία και Αφρική. Την εποχή της συγγραφής του βιβλίου η Αγγλική Αυτοκρατορία, η μεγαλύτερη πλανητική δύναμη, βρισκόταν σε συνεχή προστριβή με τη Ρωσία για τον έλεγχο της Κεντρικής Ασίας, από το Αφγανιστάν έως το Θιβέτ και με τον πόλεμο του Οπίου κατά της Κίνας.<br /><br />Η χρονιά της πρώτης έκδοσης του κειμένου είναι σημαντική γιατί είναι η χρονιά που η Τσαρική Ρωσία ηττάται από μια ασιατική δύναμη, την Ιαπωνία στη ναυμαχία της Τσουσίμα. Η Μεγάλη Βρετανία προσπαθoύσε να κυριαρχήσει παγκοσμίως ακολουθώντας αυτό που επρέσβευε ο Mackinder. Ήρθε όμως μια άλλη αναδυόμενη αυτοκρατορία, η Γερμανική με τον Α΄Παγκόσμιο Πόλεμο να διακόψει αυτό το σχέδιο το οποίο βέβαια εμφανίστηκε de facto μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ.<br /><br />Το βιβλίο επανέφερε στη δημόσια συζήτηση ο Zbigniew Brzezinski με το βιβλίο του “Η Μεγάλη Σκακιέρα το 1999”. Εκεί παρουσιάζει το σχέδιο για την παντοκρατορία των ΗΠΑ, εφόσον εκπέσει η Ρωσία από το επίπεδο της κεντρικής δύναμης, δηλαδή του ελέγχου του Κέντρου. Από τότε πολλά έχουν γραφεί πάνω σε αυτό το βιβλίο αλλά αυτό που θα μας απασχολήσει είναι η έννοια της παγκόσμιας κυριαρχίας, μια έννοια που το βιβλίο προσπαθεί να δείξει πως μπορεί να έχει πραγματική υπόσταση στον πλανήτη με φορέα τις ΗΠΑ.<br /><br />Η πτώση της ΕΣΣΔ και η ενδημική φτώχια της Κίνας, της Ινδίας ως χωρών με τεράστιους πληθυσμούς και ατομικά όπλα δεν επέτρεπαν να υπάρχει στον παγκόσμιο ορίζοντα κάποιος ανταγωνιστής των ΗΠΑ για παγκόσμια κυριαρχία. Οι ΗΠΑ από το 1991 έως και την εισβολή στο Ιράκ ήταν πράγματι de facto η μόνη κυρίαρχη δύναμη στον κόσμο. Εξ ου και η εγελιανή αισιόδοξη ρήση του Fukuyama για το “τέλος της ιστορίας”.<br /><br />H ηγεσία έναντι της ηγεμονίας<br /><br />Η πτώση του κομμουνισμού είχε οριστικά φέρει τη νίκη της φιλελεύθερης δημοκρατίας, έτσι πίστευαν πολλοί διανοούμενοι και αναλυτές και πάνω σε αυτήν την υπόθεση έχτισαν τις κινήσεις των ΗΠΑ στην παγκόσμια σκακιέρα τα επόμενα χρόνια. Η θεωρία του Mackinder έγινε ένα είδος χάρτη για τις διεθνείς σχέσεις των όσων είχαν ενστερνησθεί την ιδέα πως η κυριαρχία των ΗΠΑ έπρεπε να γίνει μόνιμη με διαδικασίες που θα επέτρεπαν την κατάληψη του κέντρου και της Παγκόσμιας Νήσου.<br /><br />Μια τέτοια άποψη της ιστορίας του ανθρώπου πρέπει να έχει μερικές εμπειρικές αρχές ή κάποιες υποθέσεις που θα μπορούσαν να δοκιμαστούν στην πράξη. Η ιστορική εμπειρία όμως αποκλείει μια τέτοια περίπτωση γιατί ουδέποτε στην μέχρι τούδε ιστορία υπήρξε κάποιος παγκόσμιος κυρίαρχος ή άλλως ηγεμών.<br /><br /><img height="383" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/01/nm.jpg" width="686" /><br /><br />Ο Brzezinski επανέρχεται στο θέμα, το 2004 με το βιβλίο του “Η Επιλογή: Παγκόσμια Κυριαρχία ή Παγκόσμια Ηγεσία”. Σε αυτό το βιβλίο ο συγγραφέας θεωρεί πως είναι προτιμότερη η ηγεσία από την ηγεμονία και πώς η τελευταία μπορεί να μετατραπεί στην πρώτη. Πρέπει να διαχωρίσουμε αυτές τις δύο έννοιες ώστε να κατανοήσουμε προς τα πού οδεύουν οι διεθνείς σχέσεις και πως διαδραματίζεται στην παρούσα περίοδο η σύγκρουση ΗΠΑ-Ρωσίας στο Ουκρανικό ζήτημα.<br /><br />Η ηγεμονία, όχι με την γκραμσιανή έννοια της συναίνεσης, αποτελεί μια έννοια η οποία αναφέρεται στην εφαρμογή ωμής βίας για την επίτευξη του σκοπού μιας τάξης πραγμάτων η οποία θα εξυπηρετεί τα συμφέροντα του κυρίαρχου κράτους. Η ηγεσία όμως είναι υπόθεση παραδείγματος, ήθους, αξιοπιστίας, πολιτισμού και θετικών και ισότιμων διεθνών σχέσεων. Η ηγεσία λαμβάνει υπόψη της τις επιδιώξεις των άλλων κρατών και αποτελεί στοιχείο σταθερότητας και δημιουργίας.<br /><br />Οι ΗΠΑ είναι η αλήθεια πως μετά τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο, ήταν ταυτόχρονα και ηγεμών και ηγέτης για μια περίοδο της ιστορίας κυρίως μετά την διάλυση της ΕΣΣΔ και την κατάρριψη του μύθου των σοσιαλιστικών παραδείσων. Είναι προφανές πως αυτές οι δύο έννοιες αποτελούν μια σύγχυση στην οποιαδήποτε στρατηγική αυτής της υπερδύναμης η οποία θεωρεί πως το παράδειγμά της είναι ηγετικό σε παγκόσμιο επίπεδο και οφείλει να το διευρύνει και να διασφαλίσει διατηρώντας την κυριαρχία της επί πολλών κρατών και την ισχύ της ως βάση μιας ηγεμονίας η οποία ιδεολογικά μπορεί και έχει σοβαρά και οφθαλμοφανή προβλήματα.<div><br />Ιδεολογία και ηγεμονία<br /><br />Οι λεγόμενες πλούσιες φιλελεύθερες αστικές δημοκρατίες αποτελούν το πρότυπο πάνω στο οποίο έχει χτιστεί η ιδεολογία της αμερικανικής ηγεμονίας αλλά και η αντίληψη πως αυτό αποτελεί το πρότυπο για μια ηγεσία της για το μέλλον. Η ιδεολογία αυτή η οποία συμπεριλαμβάνει την άλλη ιδιότυπη έννοια του “κράτους εξαίρεση” στην ιστορία θυμίζει πολύ την Εγελιανή θέση για την ανερχόμενη Γερμανία του 19ου αιώνα.<br /><br />Θυμίζει επίσης την Μεσσιανική άποψη της εβραϊκής ιδεολογίας σε σχέση με τον περιούσιο λαού του Θεού, όπως και την Χριστιανική Οικουμενικότητα της Βασιλείας των Ουρανών. Και βεβαίως είναι όμοια με την Ισλαμική Οικουμενικότητα η οποία ήρθε να βάλει τέλος στις δύο προηγούμενες διατυπώσεις της ηγεμονίας.<br /><br />Οι Εβραίοι δεν χρησιμοποίησαν την πρακτική της κυριαρχίας πέραν της περιοχής τους. Οι Χριστιανοί έφτασαν να ταυτίσουν θρησκευτική οικουμενικότητα με την παγκόσμια κυριαρχία από τον 15ο αιώνα και το Ισλάμ πιο πρακτικό ταύτισε την σωτηριολογική του ηγεμονία με την κυριαρχία ασκώντας ωμή βία στη διάρκεια της τεράστιας επέκτασής του σε Ασία, Ευρώπη και Αφρική.<br />Τί συμβαίνει σήμερα<br /><br />Το δράμα της Ουκρανικής κρίσης το οποίο άρχισε το 2014 με την “επανάσταση” και την πτώση ενός νόμιμα εκλεγμένου Προέδρου, συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Είναι αλήθεια πως η Νατοϊκή Συμμαχία είχε γίνει στα πλαίσια μιας συναίνεσης μεταξύ ΗΠΑ και των ευρωπαϊκών δυνάμεων οι οποίες ένοιωθαν την απειλή της ΕΣΣΔ ως μιας υπερδύναμης η οποία κατά πολύ ξεπερνούσε τις δικές τους αμυντικές και οικονομικές δυνάμεις. Είναι επίσης αλήθεια πως και μετά το 1991 χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ έγιναν με συναινετικές διαδικασίες μέλη του ΝΑΤΟ. Αυτό όμως το οποίο ξεχάστηκε ήταν πως η Ευρώπη χρειαζόταν μια συλλογική ασφάλεια της οποίας μέρος θα έπρεπε να ήταν και η Ρωσία.<br /><br />Τώρα πια η Ρωσία δεν ήταν μια υπερδύναμη αλλά ένας οικονομικός νάνος ο οποίος όμως διέθετε μια τεράστια πυρηνική ισχύ την οποίαν η Ευρώπη έπρεπε να συνυπολογίσει σε μια συμφωνία συλλογικής ασφάλειας. Αντ’ αυτού η συναίνεση, αποτέλεσμα της πρωτοεμφανιζόμενης ηγεσίας της ΕΕ, έμεινε μόνον στην ενδυνάμωση ενός γιγάντιου αμυντικού μηχανισμού, του ΝΑΤΟ το οποίο από τις πράξεις του έδειχνε πως παρέμενε ένα εργαλείο για την απόκρουση ενός εχθρού στην Ευρώπη, της Ρωσίας.<br /><br />Στην Χάρτα όμως για την Ευρωπαϊκή Ασφάλεια το 1999 η οποία υπογράφηκε στην Κωνσταντινούπολη πέραν από το δικαίωμα της κάθε χώρας να διαλέγει ελεύθερα τις συμμαχίες της, υπήρχαν και δύο άλλοι όροι οι οποίοι έκαναν ένα αδιαίρετο όλον με τον προαναφερθέντα, τη συμφωνία που δεσμεύει τις χώρες να μην αυξάνουν τη δική τους ασφάλεια εις βάρος μιας άλλης.<br /><br />Επίσης υπάρχει ο όρος ο οποίος λέει πως καμία χώρα, οργανισμός ή ομάδα κρατών δεν μπορεί μόνη να είναι υπεύθυνη για την ασφάλεια και την ειρήνη στην ευρώ-ατλαντική περιοχή και δεν μπορεί να θεωρεί κανένα μέρος της ως σφαίρα επιρροής της. Είναι προφανές πως οι ΗΠΑ θεωρούν, ως ηγεμονική δύναμη, πως η Ευρώπη και η Ουκρανία και η Γεωργία αποτελούν σφαίρα επιρροής τους, μέσω του ΝΑΤΟ ως αμυντικός μηχανισμός κατά μιας επιθετικής Ρωσίας.</div><div><br />Οι κινήσεις του ΝΑΤΟ προς ανατολάς<br /><br />Αυτό όμως ήρθε να αμφισβητήσει ο κινέζος ΥΠΕΞ Γουάνγκ Λι στον αμερικανό ΥΠΕΞ όταν ο τελευταίος τον κάλεσε στις 26/1 για να του υπογραμμίσει την “ρωσική επιθετικότητα”, ο Κινέζος τόνισε: «όλα τα μέρη πρέπει να εγκαταλείψουν την νοοτροπία του Ψυχρού Πολέμου και να δημιουργήσουν ένα ισορροπημένο, αποτελεσματικό και διαρκή ευρωπαϊκό μηχανισμό ασφαλείας μέσω διαπραγματεύσεων» Και με μια κίνηση αποδοχής των ανησυχιών της Μόσχας για την επέκταση του ΝΑΤΟ ο Γουάνγκ συμπλήρωσε: «δεν μπορεί να εγγυηθεί κανείς την περιφερειακή ασφάλεια με το να ισχυροποιούμε ή ακόμη και να επεκτείνουμε στρατιωτικά μπλοκ.»<br /><br />Είμαστε μάρτυρες μιας, δυστυχώς επιβεβαίωσης της προσπάθειας των ΗΠΑ για μια παγκόσμια ηγεμονία μέσα στα πλαίσια λίγο πολύ της θεωρίας Mackinder. Αυτό καταδεικνύει η όλη κίνηση προς ανατολάς του ΝΑΤΟ. Υπάρχει βέβαια και η άποψη η οποία υποστηρίζεται από πολλούς πως η Ρωσία με τον Πούτιν έχει πλήρως αναθεωρητικές βλέψεις επί της ανατολικής Ευρώπης και της ίδιας της Δυτικής Ευρώπης γενικότερα. Ειδικά στο ζήτημα της Ουκρανίας ο Πούτιν θεωρώντας πως η Ουκρανία η οποία αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της Ρωσικής ιστορίας και κουλτούρας δεν μπορεί παρά να είναι μέρος μιας νέας Ρωσικής Αυτοκρατορίας τύπου Μ. Πέτρου.<br /><br />Η άποψη αυτή βέβαια περιορίζει ή ακυρώνει ουσιαστικά το μεταπολεμικό status quo το οποίο έθετε τις ΗΠΑ ως τον κεντρικό παίκτη στην Ευρώπη. Θα μπορούσε κανείς να σταθεί σε αυτό το σενάριο για τις προθέσεις των ΗΠΑ και να τις δικαιώσει ως προς το εύρος των προθέσεών τους για παγκόσμια ηγεμονία. Ίσως οι ΗΠΑ θα ήθελαν να περιοριστούν ως παίκτης ηγέτης λειτουργώντας με συναινετικές διαδικασίες. Δεν το δείχνουν επαρκώς στην Ευρώπη. Αλλά δυστυχώς υπάρχει και ένα δεύτερο ζήτημα το οποίο κάνει πιο πιστευτό το πρώτο σενάριο, αυτό της παγκόσμιας ηγεμονίας. Η επαπειλούμενη σύγκρουση με την Κίνα για την Ταϊβάν.</div><div><br />Μπρα-ντε-φερ<br /><br />Οι ΗΠΑ στέκονται με δημιουργική ασάφεια στο πρόβλημα με την Ταϊβάν, από την μία εξοπλίζοντας την και από την άλλη μη αρνούμενοι την πολιτική της “μίας Κίνας”. Από αυτήν την πολιτική προς Ρωσία και Κίνα ταυτόχρονα απορρέει το συμπέρασμα πως η Μόσχα θα αντιδράσει στο Ουκρανικό γιατί η υποχώρηση θα σημάνει πως αποδέχεται τους κανόνες των ΗΠΑ υποδεικνύοντας και στην Κίνα τον ίδιο δρόμο, δηλαδή δεχόμενη πως οι ΗΠΑ είναι Παγκόσμια ηγεμονική δύναμη.<br /><br />Είναι προφανές πως η σημερινή κατάσταση είναι ένα μπρα-ντε-φερ ηγεμονικών δυνάμεων οι οποίες στόχο έχουν την κυριαρχία και όχι την ηγεσία μέσω συναίνεσης και αποδοχής κανόνων ασφαλείας σε παγκόσμιο επίπεδο όπως και κανόνες οικονομικής συνεργασίας οι οποίοι θα ευνοήσουν μια παγκόσμια ανάπτυξη και ευημερία. Βρισκόμαστε ακόμη μακριά από μια τέτοια συγκρότηση παγκόσμιας ηγεσίας και παραμένουμε δέσμιοι της νοοτροπίας της παγκόσμιας ηγεμονίας και κυριαρχίας. Θεωρίες τύπου Mackinder, βγαλμένες από τις εμπειρίες της ευρωπαϊκής παγκοσμίου επέκτασης από τον 15ο έως τον 20ο αιώνα παραμένουν δυστυχώς ακόμη μέσα στο σκεπτικό των δεξαμενών σκέψεως και πολιτικών της Δύσης.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Γιατί η παγκόσμια ηγεμονία κρίνεται στην Ουκρανία.

Μπινιάρης Νίκος Ο Halford Mackinder Άγγλος γεωγράφος, ιστορικός και πολιτικός δημοσίευσε το 1904 το διάσημο πια βιβλίο του, “Ο Γεωγραφικός ά...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία με και χωρίς το ΝΑΤΟ! Είναι τα μέλη δεσμευμένα στο Άρθρο 5 της Συμμαχίας για συλλογική άμυνα έναντι της Ρωσίας;

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2022-02/178767.jpg?itok=I-UWJF0G" width="759" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Οι Τούρκοι απειλούν ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ ότι θα χάσουν ολοκληρωτικά την Τουρκία.</span></h3><b>Παναγιώτης Νάστος</b><br />Οι υπηρεσίες πληροφοριών αναφέρουν ότι η Ρωσία μπορεί σύντομα να εισβάλει στην Ουκρανία καθώς η Μόσχα συνεχίζει τη στρατιωτική συγκέντρωση δυνάμεων κατά μήκος των ουκρανικών συνόρων.<br /><br /><div>Υπολογίζεται ότι 100.000 Ρώσοι στρατιώτες εξοπλισμένοι με προηγμένα όπλα περιμένουν στα σύνορα για να εισβάλουν στη χώρα.<br /><br />Αυτό συμβαίνει επειδή ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν θεωρεί την πιθανή ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ ως κόκκινη γραμμή, υποστηρίζοντας ότι η κίνηση αυτή απειλεί την εθνική ασφάλεια της χώρας του, ενώ δεν είναι μυστικό ότι οι δυτικές δυνάμεις υποστήριξαν την Ουκρανία εναντίον της Ρωσίας κατά τη διάρκεια και μετά τις διαδηλώσεις του 2014.<br /><br />Ωστόσο, η πιθανότητα της Ουκρανίας να γίνει μέλος του ΝΑΤΟ διακυβεύεται, καθώς άλλα μέλη δεν επιθυμούν να δεχτούν τη χώρα στη συμμαχία. Από την άλλη πλευρά, η έκκληση του Πούτιν προς το ΝΑΤΟ να αποσύρει τα όπλα του από την Ανατολική Ευρώπη θα είναι δύσκολο να γίνει αποδεκτή καθώς θα κλονίσει την εμπιστοσύνη των κρατών μελών στην περιοχή.<br /><br />Παράλληλα η σύγκρουση Ρωσίας-Ουκρανίας έχει μετουσιωθεί σε δοκιμασία της δέσμευσης των μελών της Συμμαχίας στο Άρθρο 5 της ιδρυτικής συνθήκης του ΝΑΤΟ, περί συλλογικής άμυνας. <br /><br />Την τελευταία δεκαετία, όλα τα φώτα της δημοσιότητας ήταν στραμμένα στην Τουρκία όσον αφορά κατά πόσο είναι πιστή στο ΝΑΤΟ ή όχι. Η τουρκική κυβέρνηση κατηγορήθηκε ότι αποστασιοποιήθηκε από τη συμμαχία και πλησίασε περισσότερο τη Ρωσία, ιδιαίτερα μετά την αγορά των πυραύλων S-400. Εκτός από τις κατηγορίες, η τουρκική αμυντική βιομηχανία αντιμετώπισε επισήμως και ανεπισήμως εμπάργκο από τους συμμάχους της.<br /><br />Η καιροσκοπική στάση της Τουρκίας<br /><br />Η τουρκική πλευρά εξέφρασε την άποψη ότι η αρνητική στάση των συμμάχων της, ήταν εκείνη που την ανάγκασε να αγοράσει συστήματα αεράμυνας ρωσικής κατασκευής, τονίζοντας ότι η κυβέρνηση της διαμαρτυρόταν συνεχώς για την μη πώληση από τις ΗΠΑ πυραύλων Patriot, μη επανδρωμένων αεροσκαφών, πυρομαχικών, ακόμη και όπλων.<br /><br />Επιπλέον, οι σχέσεις με τις ΗΠΑ έφτασαν στο ιστορικό χαμηλό όταν η αμερικανική κυβέρνηση κήρυξε σύμμαχο τους SDF, μια οργάνωση που είναι σύμφωνα με την Τουρκία το συριακό παρακλάδι της τρομοκρατικής οργάνωσης PKK, YPG.<br /><br />Βλέποντας την εν λόγω οργάνωση να αναφέρεται ως "Σύμμαχος των ΗΠΑ SDF (YPG)" στα μέσα ενημέρωσης ,η Τουρκία αποστασιοποιήθηκε ακόμη περισσότερο από τις ΗΠΑ<br /><br />Τώρα η Τουρκική κυβέρνηση εκμεταλλευόμενη την κρίση μεταξύ ΗΠΑ-ΝΑΤΟ και Ρωσίας στην Ουκρανία, προσπαθεί να ανακτήσει το χαμένο έδαφος και να πείσει ότι πάντα ήταν σταθερός σύμμαχος και εταίρος στο ΝΑΤΟ<br /><br />Βέβαια η σύνοδος της Αστάνα και η συμφωνία της Τουρκίας με τη Ρωσία και το Ιράν για τη Συρία, η σύμπλευση και συνύπαρξη με τη Ρωσία σε Συρία-Λιβύη , η συνδυαλλαγή με Ερντογάν- Πούτιν για το Ναγκόρνο Καραμπάχ και η εγκατάλειψη της Αρμενίας από τη Ρωσία την ώρα του πολέμου με τους Αζέρους , δείχνουν ότι η Τουρκία είχε γυρίσει την πλάτη για τα καλά σε ΗΠΑ-ΝΑΤΟ συνεργαζόμενη ευρέως με Μόσχα και Τεχεράνη, που είναι εχθροί της Δύσης. <br />Τώρα η Τουρκία βλέποντας ότι κινδυνεύει άμεσα από έναν πόλεμο στην Ουκρανία, ξαναθυμήθηκε το ΝΑΤΟ και επιχειρεί να διαδραματίσει βασικό ρόλο στην επίλυση του ρήγματος μεταξύ Ρωσίας και Συμμαχίας.</div><div>  <br />Η στάση κρατών μελών του ΝΑΤΟ σε σχέση με τη Ρωσία<br /><br />Οι αντιφατικές συμπεριφορές ορισμένων μελών του ΝΑΤΟ, ιδιαίτερα της Γερμανίας, προκάλεσαν ερωτηματικά στο ΝΑΤΟ. <br /><br />Πολλοί άνθρωποι σοκαρίστηκαν όταν άκουσαν ότι η Γερμανία δεν θα παρείχε όπλα στην Ουκρανία καθώς και από τα λόγια του αρχηγού του γερμανικού ναυτικού, ο οποίος είπε: "Ενδιαφέρεται πραγματικά η Ρωσία να έχει μια μικροσκοπική λωρίδα εδάφους της Ουκρανίας; Όχι. Ή να την ενσωματώσει στη χώρα; Όχι , αυτό είναι ανοησία. Ο Πούτιν μάλλον ασκεί πίεση γιατί ξέρει ότι μπορεί να το κάνει και ξέρει ότι διχάζει την Ευρωπαϊκή Ένωση... Αυτό που πραγματικά θέλει ο Πούτιν είναι ο σεβασμός στη Ρωσία". <br /><br />Αφού είδε κανείς την πολιτική της Γερμανίας για τη Ρωσία, αναπόφευκτα θυμάται ότι οι Γερμανοί ήταν στο αντίπαλο μέτωπο κατά της Δύσης κατά τη διάρκεια των δύο παγκοσμίων πολέμων, αν και όχι δίπλα στη Ρωσία.<br /><br />Μπορεί να υπάρξει απόκλιση μεταξύ της υπόλοιπης Δύσης και της Γερμανίας;<br /><br />Μάλλον όχι. Εκτός από τη Γερμανία και τη Γαλλία, η Κροατία ανακοίνωσε επίσης ότι θα αποσύρει όλα τα στρατεύματα από το ΝΑΤΟ σε περίπτωση πολέμου μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας. Γνωρίζουμε επίσης ότι η απάντηση των ΗΠΑ σε μια πιθανή εισβολή δεν θα είναι κάτι περισσότερο από οικονομικές κυρώσεις, οι οποίες δεν θα έχουν μεγάλη επιρροή.<br /><br />Το "Ενας για όλους όλοι για έναν" δεν ισχύει<br /><br />Φαίνεται ότι η ρωσική απειλή δεν έχει ενώσει τα μέλη του ΝΑΤΟ όπως αναμενόταν.<br /><br />Υπενθυμίζεται ωστόσο ότι η Ουκρανία δεν είναι μέλος του ΝΑΤΟ. Παρόλα αυτά, δηλώσεις ορισμένων κρατών μελών της Συμμαχίας δείχνουν ότι το σύνθημα «ένας για όλους, όλοι για έναν» δεν φαίνεται να μπαίνει στο παιχνίδι εκτός εάν ένας εχθρός επιτεθεί σε πολλά μέλη του ΝΑΤΟ ή σε όλα μαζί<br /><br />Με άλλα λόγια, οι μικρές χώρες της Ανατολικής Ευρώπης θα πρέπει πράγματι να ανησυχούν για τη στάση των λίγων κρατών μελών που αναφέρθηκαν παραπάνω.</div><div><br />Διαπιστώσεις-Συμπεράσματα<br /><br />Η καιροσκοπική Τουρκία πάλι προσπαθεί να εκμεταλλευτεί καταστάσεις, αφού τώρα που κινδυνεύει να ξεσπάσει πόλεμος στη γειτονιά της , προσπαθεί να φορέσει το μανδύα της Νατοϊκής χώρας, διασφαλίζοντας την από την Ρωσική επιθετικότητα και απειλή. <br /><br />Προσπαθεί μάλιστα να υπερτονίσει τις δικαιολογημένες επιφυλακτικές προσεγγίσεις Γερμανίας-Γαλλίας και Κροατίας απέναντι στην κρίση ΝΑΤΟ-ΗΠΑ και Ρωσίας. <br /><br />Οι επιφυλάξεις των τριών αυτών κρατών , αλλά και άλλων χωρών της ΕΕ είναι απόλυτα δικαιολογημένες, αφού εάν υιοθετηθεί σκληρή γραμμή έναντι της Ρωσίας για την Ουκρανία, η Μόσχα θα επιβάλλει δικά της αντίποινα που ακόμη και αν περιοριστούν στον οικονομικό και ενεργειακό τομέα, αποδέκτης θα είναι η ΕΕ της οποίας οι χώρες θα παγώσουν από την έλλειψη ενέργειας, ενώ ο πληθωρισμός θα καλπάσει σε αυτές. <br /><br />Η δόλια Τουρκία επιχειρεί στην παρούσα φάση να πείσει την κυβέρνηση των ΗΠΑ και τα άλλα μέλη του ΝΑΤΟ, ότι θα πρέπει να αναθεωρήσουν τις πολιτικές τους κατά της Τουρκίας και να στηρίξουν την τουρκική κυβέρνηση στην περιοχή. Μπορούν να ξεκινήσουν με την άρση των εμπάργκο στην τουρκική αμυντική βιομηχανία.<br /><br />Εάν επιμείνουν στη διατήρηση των ίδιων πολιτικών, τότε εμμέσως πλην σαφώς οι Τούρκοι απειλούν ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ, ότι θα χάσουν ολοκληρωτικά την Τουρκία. <br /><br />Ωστόσο η τουρκική απειλή αυτή κατά την εκτίμησή μας στερείται βάσης, αφού όποια συνδυαλλαγή έκανε μέχρι τώρα ο Ερντογάν με τον Πούτιν , είχε ως υπόβαθρο ότι η Τουρκία ανήκε στο ΝΑΤΟ.<br /><br />Αν η Τουρκία- υποθετικά λέμε-στραφεί ολοκληρωτικά στη Ρωσία και φύγει από το ΝΑΤΟ, τότε φαντάζεται κανείς ότι ο Πούτιν θα συνδιαλλάσσεται με τον Ερντογάν επί ίσης βάσης.<br /><br />Όχι βέβαια. Χωρίς την ομπρέλα του ΝΑΤΟ-ΗΠΑ-ΕΕ, η Τουρκία θα είναι έρμαιο στις διαθέσεις του Πούτιν που έχει την Τουρκία για πρόγευμα, κάτι που το ξέρει πολύ καλά ο Ερντογάν και οι Τούρκοι. <br /><br />Η ώρα της κρίσεως πλησιάζει για την Τουρκία, αφού πραγματικά βρίσκεται σε πολύ δυσμενή θέση. Είναι αυτό που λέει ο σοφός λαός μας, "μπρος βαθύ και πίσω ρέμα". </div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τουρκία με και χωρίς το ΝΑΤΟ! Είναι τα μέλη δεσμευμένα στο Άρθρο 5 της Συμμαχίας για συλλογική άμυνα έναντι της Ρωσίας;

Οι Τούρκοι απειλούν ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ ότι θα χάσουν ολοκληρωτικά την Τουρκία. Παναγιώτης Νάστος Οι υπηρεσίες πληροφοριών αναφέρουν ότι η Ρωσία μπο...

Διαβάστε την συνέχεια

Ποιος έκανε “μάγκα” τον Μένιο Φουρθιώτη

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/01/menios-fourfiotis.png" width="730" /><br /><b><br />Λυκοκάπης Γιώργος</b><br />Αλήθεια, ποιο είναι το “θλιβερό” στην υπόθεση Φουρθιώτη; Στο ότι ένας πρώην πρωθυπουργός αξιοποιεί ως «πολιτικό επιχείρημα την trash TV και υπόδικο εκπρόσωπο της» (όπως υποστήριξε γνωστός δημοσιογράφος), ή το γεγονός ότι ο Μητσοτάκης εμφανίστηκε στην Βουλή «να καλύπτει Φουρθιώτηδες», όπως υποστήριξε με ανάρτησή του ο Κύρτσος;<br /><br />Αλήθεια, ποιος ευθύνεται που φτάσαμε να βλέπουμε ένα σίριαλ, με την προαναγγελία μηνυμάτων-συνομιλιών (και ποιος ξέρει τι άλλο) ενός υπόδικου τηλεπαρουσιαστή της trash tv με σειρά κυβερνητικών στελεχών; Σίγουρα, όχι όσοι δυσφορούν γι’ αυτές τις ανάρμοστες σχέσεις που αποδεικνύεται ότι είναι μάλλον ο κανόνας παρά η εξαίρεση. Κι αν δεν ήταν τα social media όλη αυτή η υπόθεση θα είχε “θαφτεί” από τα συστημικά ΜΜΕ, παρόλο που είναι πολύ “σέξι” από την άποψη της τηλεθέασης.<br /><br />Από όταν έγινε για πρώτη φορά γνωστή η σκοτεινή σχέση του (υπόδικου πλέον) τηλεπαρουσιαστή με το Μαξίμου, το ζήτημα έχει κρατηθεί χαμηλά από τα συστημικά ΜΜΕ. Το ίδιο βλέπουμε και τώρα που ο Φουρθιώτης ξεκίνησε να δημοσιεύει σειρά μηνυμάτων με κορυφαίους υπουργούς.<br /><br />Θυμίζουμε πως οι “σκοτεινές μπίζνες” του Φουρθιώτη είχαν έρθει αρχικά στο προσκήνιο έπειτα από τις δηλώσεις του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου της ΝΔ Γιάννη Βρούτση. Σε δηλώσεις του στην αντιπολιτευόμενη εφημερίδα “Documento”, τον περασμένο Απρίλιο, είχε περιγράψει πως είχε έρθει (ως υπουργός Εργασίας) αντιμέτωπος με τον μαινόμενο τηλεπαρουσιαστή και τους μπράβους του, οι οποίοι είχαν μπουκάρει στο υπουργικό γραφείο του!<br /><br />Ο Γιάννης Βρούτσης είχε ισχυριστεί πως είχε εμποδίσει τον Μένιο Φουρθιώτη να εισπράξει χρήματα από το πρόγραμμα “Συνεργασία”, μέσω μιας φάμπρικας πλασματικών μισθών που είχε στήσει, γεγονός που είχε προκαλέσει την οργή του παρουσιαστή. Την ίδια στιγμή, είχε γίνει γνωστή η σκανδαλώδης αστυνομική προστασία που είχε ο Φουρθιώτης. Τελικώς, το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη αφαίρεσε τη φρουρά του υπόδικου τηλεπαρουσιαστή, όταν το θέμα έλαβε διαστάσεις και δεν μπορούσε πλέον να υποβαθμιστεί. Για την ιστορία, ας αναφέρουμε ότι ο Γιάννης Βρούτσης απομακρύνθηκε από το υπουργείο Εργασίας, στον αμέσως επόμενο ανασχηματισμό.<br /><br />Φουρθιώτης και “επιτελικό κράτος”<br /><br />Επομένως, όταν ο Βρετανός πρωθυπουργός είναι στα όρια παραίτησης επειδή παρευρέθηκε σε “κορονοπάρτι” με συνεργάτες του εν μέσω lockdown, απολογούμενος το αν αυτοί φορούσαν κοστούμια (οπότε είχαν παρευρεθεί σε γεύμα εργασίας) ή αν είχαν “χαλαρή” ενδυμασία (οπότε μαζεύτηκαν για “γλεντάκι”) προφανώς και αποτελούν ζήτημα οι οικειότητες ενός υπόδικου με το Μέγαρο Μαξίμου και δη τον αρχιτέκτονα του “επιτελικού κράτους” κ. Γιώργο Γεραπετρίτη. Υπενθυμίζουμε πως στο παρελθόν έχουν παραιτηθεί υπουργοί για πιο ήσσονος σημασίας ζητήματα, όπως την μεταγραφή του παιδιού τους σε πανεπιστήμιο.<br /><br />Γιατί προφανώς “επιτελικό κράτος” δεν σημαίνει το κλασικό “ξέρεις ποιος είμαι εγώ ρε”, ή αλλιώς τις “γερές πλάτες”, όπως αυτές που ισχυρίζονταν πως διέθετε ο (επίσης υπόδικος για μία σειρά σκοτεινών υποθέσεων) καθηγητής της ΑΣΟΕΕ, που συνέχιζε να διδάσκει σαν μην συμβαίνει τίποτα, την στιγμή που το υπουργείο Παιδείας ήταν προ πολλού ενήμερο για τις ποινικές του υποθέσεις.<br /><br />Αυτές προφανώς ήταν αυτές οι “πλάτες” που έκαναν τον Φουρθιώτη να αποκτήσει το θράσος να μπουκάρει σε υπουργεία, φτάνοντας να μισθώσει μέχρι και ποινικούς για να “στήσει” τρομοκρατικές επιθέσεις έξω από το σπίτι του, προκειμένου να μην στερηθεί την αστυνομική του φρουρά (την υπόθεση για την οποία προφυλακίστηκε). Σύμφωνα με πολλά δημοσιεύματα ο τηλεπαρουσιαστής είχε ευνοϊκή μεταχείριση στις φυλακές, δημοσιεύματα τα οποία η πρώην Γενική Γραμματέας Αντιεγκληματικής Πολιτικής είχε χαρακτηρίσει «συκοφαντικά»…<div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ποιος έκανε “μάγκα” τον Μένιο Φουρθιώτη

Λυκοκάπης Γιώργος Αλήθεια, ποιο είναι το “θλιβερό” στην υπόθεση Φουρθιώτη; Στο ότι ένας πρώην πρωθυπουργός αξιοποιεί ως «πολιτικό επιχείρημα...

Διαβάστε την συνέχεια

Πίσω από τον Πολάκη ο ΣΥΡΙΖΑ – Τί σηματοδοτεί το επεισόδιο στη Βουλή

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/02/polakis-athanasiou.png" width="734" /><br /><br /><b>Γκουτζάνης Σπύρος</b><br />Το κλίμα πόλωσης τείνει να μονιμοποιηθεί στην πολιτική σκηνή, καθώς η ένταση συνεχίζεται και μετά την συζήτηση της πρότασης δυσπιστίας, στοιχείο που παραπέμπει σε μία οιονεί προεκλογική περίοδο. Το κυβερνών κόμμα, που βρέθηκε στριμωγμένο από την τριήμερη συζήτηση στην Βουλή, εκμεταλλεύτηκε για μία ακόμη φορά τον “συνήθη ύποπτο” Παύλο Πολάκη για να περάσει στην αντεπίθεση, με τον ΣΥΡΙΖΑ να απαντά με ανακοινώσεις σε εξαιρετικά υψηλούς τόνους.<br /><br />Η συνέχεια δόθηκε με αφορμή το επεισόδιο ανάμεσα στον Παύλο Πολάκη και τον προεδρεύοντα κατά την συζήτηση του αναπτυξιακού νομοσχεδίου, Χαράλαμπο Αθανασίου. Ο Πολάκης ανέβηκε στο βήμα της Βουλής και άρχισε να μιλά για την υπόθεση Novartis, απευθυνόμενος προς τον Άδωνη Γεωργιάδη. Ο κ. Αθανασίου τον ανακάλεσε και εν συνεχεία του αφαίρεσε τον λόγο, ενώ μετά από συνεννόηση με τον πρόεδρο της Βουλής, Κώστα Τασούλα, διέκοψε την συνεδρίαση. Είναι η πρώτη φορά που γίνεται κάτι παρόμοιο στην αίθουσα της Ολομέλειας.<br /><br />Ο κ. Αθανασίου επικαλέστηκε σαν λόγο ότι ο κ. Πολάκης μιλούσε για άσχετο θέμα και όχι για το αναπτυξιακό νομοσχέδιο που ήταν το αντικείμενο της συνεδρίασης. Ωστόσο πριν ακριβώς τον κ. Πολάκη στο βήμα ήταν ο βουλευτής της ΝΔ Βασίλης Υψηλάντης, ο οποίος και εκείνος μιλούσε για την υπόθεση Novartis και για την «πανηγυρική δικαίωση των πολιτικών που είχε παραπέμψει ο ΣΥΡΙΖΑ». Ο κ. Αθανασίου δεν έδειξε την ανάλογη ευαισθησία και δεν διέκοψε τον βουλευτή του δικού του κόμματός, παρότι και εκείνος μιλούσε για άσχετο θέμα.<br /><br />Αν και ο Πολάκης επί της ουσίας έχει δίκιο (αφού ο προεδρεύων επέτρεψε στον προηγούμενο βουλευτή να μιλήσει για άσχετο θέμα, θα έπρεπε να επιτρέψει και σε εκείνον), εντούτοις αποτελεί τον αδύναμο κρίκο του ΣΥΡΙΖΑ και τον καθιστά εύκολο στόχο από την πλευρά του κυβερνώντος κόμματος. Οι προκλήσεις του όπως η προχθεσινή του αναφορά προς τον Άδωνη Γεωργιάδη –«να έρθεις με τσίγκινο σωβρακάκι»-, δίνουν αφορμή στην κυβέρνηση να μεταφέρει την συζήτηση στο προσφιλές θέμα της “συμπεριφοράς του Παύλου Πολάκη” και να αναγκάζει τον ΣΥΡΙΖΑ να αμύνεται.<br /><br />Κάλυψη Πολάκη από ΣΥΡΙΖΑ<br /><br />Είναι σαφές ότι το ύφος και το ήθος του Πολάκη προκαλούν αντιδράσεις και στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ και φέρνουν σε δύσκολη θέση τον Αλέξη Τσίπρα, αφού τον φέρνουν σε θέση απολογούμενου για την ανοχή που επιδεικνύει. Ο δε κ. Πολάκης, παρότι φέρνει σε δύσκολη θέση τον αρχηγό του, επιμένει στην ίδια συμπεριφορά. Δεν είναι δίχως σημασία ότι πρόσωπα εντός του ΣΥΡΙΖΑ υποστηρίζουν ότι «αποτελεί βαρίδι που πρέπει να απομακρύνει ο πρόεδρος».<br /><br />Αυτή την φορά πάντως ο ΣΥΡΙΖΑ κάλυψε πλήρως τον Παύλο Πολάκη, με μία σκληρή ανακοίνωση κατά του «καθεστώτος Μητσοτάκη που υποβαθμίζει την Δημοκρατία». Ο ΣΥΡΙΖΑ κατήγγειλε «πρωτοφανή κοινοβουλευτική εκτροπή» και στελέχη του κάνουν λόγο για σκόπιμη πόλωση από την πλευρά της κυβέρνησης με επίκεντρο το κοινοβούλιο, στο πλαίσιο μίας στρατηγικής που παραπέμπει σε προετοιμασία εκλογών.<br /><br />Θεωρούν ότι έρχεται σε συνέχεια της άρνησης από την πλευρά του προέδρου της Βουλής να διαθέσει στον Νίκο Ανδρουλάκη την αίθουσα της Γερουσίας την ώρα που την ζήτησε την Κυριακή, κάτι που δεν είχε πράξει στην αντίστοιχη συζήτηση του προϋπολογισμού. Στο ίδιο πλαίσιο εκτιμούν ότι εντάσσεται η επίθεση που εξαπέλυσε ο πρωθυπουργός στο ΚΙΝΑΛ, όπως και η «απρέπεια του πρωθυπουργού προς τον Κώστα Σκανδαλίδη», κατά την ομιλία του στην Βουλή.<br /><br />Σε υψηλούς τόνους όμως συνεχίζεται και η αντιπαράθεση ανάμεσα στο Μέγαρο Μαξίμου και στον Βαγγέλη Βενιζέλο, με αφορμή την αναφορά του Κυριάκου Μητσοτάκη στην Βουλή για τους δύο πρώην πρωθυπουργούς και τους τέσσερις υπουργούς της ΝΔ που «αποτέλεσαν στόχο της σκευωρίας της Novartis». Μετά την πρώτη αντίδραση του κ. Βενιζέλου, που σημείωσε ότι είναι θεσμικό ατόπημα ότι ο πρωθυπουργός δεν αναφέρθηκε και στα υπόλοιπα πρόσωπα, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος επέμεινε λέγοντας ότι είναι αρμοδιότητα του κ. Ανδρουλάκη να καλύψει τα δικά του στελέχη.<div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Πίσω από τον Πολάκη ο ΣΥΡΙΖΑ – Τί σηματοδοτεί το επεισόδιο στη Βουλή

Γκουτζάνης Σπύρος Το κλίμα πόλωσης τείνει να μονιμοποιηθεί στην πολιτική σκηνή, καθώς η ένταση συνεχίζεται και μετά την συζήτηση της πρόταση...

Διαβάστε την συνέχεια

“Κάτι ψήνεται” στο τρίγωνο Αθήνα-Σκόπια-Σόφια

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/02/athina_skopia_voulgaria_slpress.jpg" width="784" /><br /><br /><b>Βιτάλης Αλφόνσος</b><br />Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, “ψάχνει” δύσκολες ισορροπίες για το θέμα της Συμφωνίας των Πρεσπών, που κλυδώνισε την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ προκαλώντας της φθορά.<br />Ο πρωθυπουργός που δεν την ψήφισε τότε στη Βουλή, αλλά δεσμεύτηκε ότι δεν θα την καταργήσει αν ψηφιστεί και ο ίδιος στη συνέχεια αναλάβει την εξουσία, έχει στα χέρια του την “καυτή πατάτα”, που είναι η κύρωση των μνημονίων συνεργασίας με την “ Βόρεια Μακεδονία”<br /><br />Και αν αυτό το εγχείρημα ήταν εξ’ αρχής δύσκολο, λόγω των αντιδράσεων που προκαλεί στο εσωτερικό του κυβερνώντος κόμματος η οποιαδήποτε ανακίνηση του πάλαι ποτέ επονομαζόμενου “Σκοπιανού” τώρα καθίσταται ακόμα πιο περίπλοκο και δύσκολο καθώς όλο το επόμενο χρονικό διάστημα, χαρακτηρίζεται ως “προεκλογικό” (ανεξαρτήτως αν τελικά οι εκλογές θα γίνουν εντός του 2022 ή το 2023).<br /><br />Επιπλέον, το πολιτικό κλίμα βαραίνει, υπάρχει κυβερνητική φθορά (οι δημοσκοπήσεις επισημαίνουν ότι είναι μικρότερη, απ΄ότι συμβαίνει για μια κυβέρνηση που έχει κλείσει την μισή της θητεία) και κυρίως υπάρχει το “άγχος” μέχρι το που μπορεί να φτάσουν οι αντιδράσεις του Αντώνη Σαμαρά κατ΄αρχήν. Επίσης ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής δεν ήταν εξ αρχής θετικός στη Συμφωνία των Πρεσπών και δεν προτίθεται, όπως έχει διαμηνύσει, να ψηφίσει τα μνημόνια συνεργασίας.<br /><br />Η κατάρρευση του Ζόραν Ζάεφ, μετά την βαριά ήττα του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος στις δημοτικές εκλογές, δημιούργησε πρόσθετο “άγχος” στην Αθήνα, καθώς ήταν ο αρχιτέκτονας (από την πλευρά της γειτονικής χώρας) της Συμφωνίας των Πρεσπών και με καλούς διαύλους επικοινωνίας με την Αθήνα.<br /><br />Ο ίδιος μπορούσε πολιτικά τουλάχιστον και όσο ήταν στην εξουσία να “ κρατήσει ζωντανή” την Συμφωνία των Πρεσπών και να βρει τον δρόμο , μέσα από δυσκολίες, για να ξεκινήσει ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την Ε.Ε. Παρά τα προβλήματα και τα “αγκάθια” της Συμφωνίας, η Αθήνα ήταν εξαιρετικά προβληματισμένη και ανήσυχη και προβληματισμένη για το ενδεχόμενο επανόδου του VMRO-DPMNE στην εξουσία, καθώς η Συμφωνία θα έμπαινε σε περιδίνηση.<br /><br />Τρίγωνο Αθήνα-Σκόπια-Σόφια<br /><br />Οι Σοσιαλδημοκράτες στη Βόρεια Μακεδονία, επιβίωσαν πολιτικά και με την στήριξη του μικρού Αλβανόφωνου Κόμματος “Alternativa” αλλά και την “προσθήκη” ενός ακόμα Αλβανού βουλευτή από την αντιπολίτευση. O Ντιμιτάρ Κοβατσέφσκι, που αναλαμβάνει πρωθυπουργός στη γειτονική χώρα, θεωρείται άνθρωπος του Ζόραν Ζάεφ και αυτό βοηθά να παραμερίσει το μεγάλο “άγχος” η Αθήνα, καθώς σε γενικές γραμμές εκτιμά πως θα υπάρχει συνέχεια στη πολιτικική του Ζόραν Ζάεφ σε σχέση με την Ελλάδα και την Συμφωνία των Πρεσπών.<br /><br />Υπ΄αυτή την έννοια η τηλεφωνική επικοινωνία του Έλληνα πρωθυπουργού με τον κ. Κοβατσέφσκι, δεν ήταν απόλυτα τυπική, μόνο δηλαδή για τα συγχαρητήρια. Έστω και υπό μορφή περαιτέρω διερεύνησης των προθέσεων του νέου πρωθυπουργού της γειτονικής χώρας, ο κ. Μητσοτάκης έθεσε το θέμα της πλήρους και συνεπούς εφαρμογής της Συμφωνίας των Πρεσπών ως αναπόσπαστο μέρος της ενταξιακής διαδικασίας των Σκοπίων και της στήριξης της Αθήνας στην Ευρωπαϊκή προοπτική της γειτονικής χώρας και συνολικά των Δυτικών Βαλκανίων.<br /><br />Σύμφωνα μάλιστα με πληροφορίες οι κ.κ. Μητσοτάκης και Κοβατσέφσκι “έκλεισαν ραντεβού” για κατ΄ιδίαν συνάντηση τον Απρίλιο στο περιθώριο του Οικονομικού Φόρουμ των Δελφών.<br />Ναι μεν στο εσωτερικό μέτωπο, ο κ. Μητσοτάκης θα συναντήσει αντιδράσεις μέσα στο Κόμμα του, αν θελήσει να φέρει προς κύρωση στη Βουλή τα μνημόνια συνεργασίας (διαδικασία που για την ώρα έχει παγώσει), ωστόσο πιθανά να υπάρξουν “παραινέσεις” από Ευρωπαίους εταίρους και Η.Π.Α, τουλάχιστον για τη Βόρεια Μακεδονία να “ξεπαγώσουν” οι ενταξιακές διαδικασίες .<br /><br /><br />Και αυτό γιατί, φαίνεται ότι πιθανά να καμφθούν οι αντιδράσεις της Βουλγαρίας, που ουσιαστικά είπε “μπλοκάρει” τις ενταξιακές διαδικασίες με την Βόρεια Μακεδονία, καθώς ο νέος πρωθυπουργός της Βουλγαρίας, που βγήκε μέσα από μια μεγάλη εσωτερική ανατροπή, Κιρίλ Πέτκοφ, δείχνει να αποδέχεται την ονομασία Βόρεια Μακεδονία, που ενδεχομένως να οδηγήσει στην αναθέρμανση των σχέσεων των δύο χωρών.<div><br />Τι λέει τα Σκόπια<br /><br />Η ανακοίνωση που εξέδωσε η Κυβέρνηση της Βόρειας Μακεδονίας, μετά την τηλεφωνική συνομιλία Μητσοτάκη- Κοβατσέφσκι αναφέρει : «Ο πρωθυπουργός Κοβάτσεφσκι ευχαρίστησε τον πρωθυπουργό Μητσοτάκη για τη συνεχή υποστήριξή του στην έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων μεταξύ της Βόρειας Μακεδονίας και της ΕΕ και τον ενημέρωσε για ορισμένα από τα αποτελέσματα της επίσκεψης του πρωθυπουργού της Βουλγαρίας, Κίριλ Πέτκοφ στα Σκόπια και την ανταποδοτική επίσκεψη και την κοινή συνεδρίαση των κυβερνήσεων των δύο χωρών (Βουλγαρίας- Βόρειας Μακεδονίας) στη Σόφια».<br /><br />»Οι πρωθυπουργοί Κοβάτσεφσκι και Μητσοτάκης συζήτησαν επίσης για την οικονομική συνεργασία, τη συνεργασία στους τομείς της ενέργειας, του πολιτισμού και σε άλλους σημαντικούς τομείς και συμφώνησαν να συναντηθούν στο πλαίσιο του Φόρουμ των Δελφών στην Αθήνα που θα πραγματοποιηθεί τον Απρίλιο του 2022».</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

“Κάτι ψήνεται” στο τρίγωνο Αθήνα-Σκόπια-Σόφια

Βιτάλης Αλφόνσος Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, “ψάχνει” δύσκολες ισορροπίες για το θέμα της Συμφωνίας των Πρεσπών, που κλυδώνισε την κυβέρνηση ΣΥΡΙ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η ατζέντα της Τουρκίας για το Ισραήλ: Δεν δίνει τίποτα, παίρνει τα πάντα - ανάλυση

<img height="418" src="https://images.jpost.com/image/upload/f_auto,fl_lossy/t_JD_ArticleMainImageFaceDetect/487368" width="727" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Το αφήγημα της Άγκυρας σήμερα είναι ότι το Ισραήλ πρέπει να δρομολογήσει το φυσικό αέριο μέσω της Τουρκίας, ώστε να μπορεί να χρησιμοποιήσει τα κέρδη του για να χρηματοδοτήσει τη Χαμάς και άλλες εξτρεμιστικές ομάδες στην περιοχή.</span></h3>Του <b>ΣΕΘ ΤΖΈΙ ΦΡΆΝΤΣΜΑΝ</b><br />Την προηγούμενη εβδομάδα, η Άγκυρα δήλωσε ότι ο Πρόεδρος Ισαάκ Χέρζογκ θα επισκεφθεί σύντομα την Τουρκία. Στο πλαίσιο προπαγάνδας για την επίσκεψη, η Τουρκία την ανακοίνωσε μονομερώς, και όχι μέσω κανονικών διπλωματικών διαύλων με το Ισραήλ, μέσω του ακροδεξιού φιλοκυβερνητικών ΜΜΕ Daily Sabah. Στη συνέχεια, το άρθρο ανακυκλώθηκε από δημοσιεύματα ισραηλινών ΜΜΕ σχετικά με τον Τούρκο Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, υποστηρίζοντας ότι η επίσκεψη θα πραγματοποιηθεί.<br /><br />Την επόμενη μέρα, ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Μεβλούτ Τσαβούσογλου μίλησε με τον υπουργό Εξωτερικών Γιαΐρ Λαπίντ. Ήταν η πρώτη κλήση σε υπουργικό επίπεδο εδώ και 13 χρόνια, ανέφεραν δημοσιεύματα.<br /><br />Εν τω μεταξύ, η Άγκυρα προωθούσε άλλα είδη προπαγάνδας στους εκπροσώπους ομάδων συμφερόντων της στο εξωτερικό. Θέλει η Ιερουσαλήμ να γνωρίζει ότι γιορτάζει την απόφαση των ΗΠΑ να μην υποστηρίζουν πλέον αγωγό φυσικού αερίου Ισραήλ-Ελλάδας. Το μήνυμα είναι ότι το φυσικό αέριο του Ισραήλ δεν έχει πλέον πού να πάει και θα πρέπει να περάσει από την Τουρκία.<br /><br />Η Τουρκία φιλοξενεί και υποστηρίζει τρομοκράτες της Χαμάς εδώ και χρόνια. Εν ολίγοις, το αφήγημα του σήμερα είναι ότι το Ισραήλ πρέπει να δρομολογήσει το φυσικό αέριο μέσω της Τουρκίας, ώστε να μπορεί να χρησιμοποιήσει τα κέρδη για να χρηματοδοτήσει τη Χαμάς και άλλες εξτρεμιστικές ομάδες στην περιοχή, πολλές από τις οποίες είναι αντισημιτικές και γενοκτόνα.<br /><br />Το κυβερνών κόμμα της Άγκυρας, για παράδειγμα, διατάζει συχνά τους βομβαρδισμούς μειονοτήτων στη Συρία και το Ιράκ, συμπεριλαμβανομένων κούρδων, Γιαζίντι και χριστιανικών κοινοτήτων. Όπου οι δυνάμεις της δρουν στην περιοχή, οι μειονότητες γενικά καθαρίζονται εθνικά, όπως στο Αφρίν της Συρίας, στο οποίο εισέβαλε η Τουρκία το 2018. Αυτή η δίωξη των μειονοτήτων δεν συνάδει με τη γενική συναίνεση του Ισραήλ και των φίλων του στον Κόλπο, οι οποίοι πιέζουν για ανοχή, ειρήνη και σταθερότητα.<br /><br />Η ψευδής συμφιλίωση της Τουρκίας<br /><br />Η θέση της Τουρκίας σχετικά με τις σχέσεις με το Ισραήλ έχει τις ρίζες της σε μια προοπτική της δεκαετία του 1950. Σε αυτή την ανάλυση, η Τουρκία πιστεύει ότι το Ισραήλ είναι εντελώς απομονωμένο στην περιοχή και ως εκ τούτου το χρειάζεται. Έτσι, η Τουρκία μπορεί να επωφεληθεί από την απομόνωση του Ισραήλ αποκομίζοντας κέρδη. Στην ουσία, σε όλες τις συζητήσεις με την Άγκυρα ή στους ισχυρισμούς συμφιλίωσης, το μόνο αφήγημα που βγαίνει είναι ότι η Τουρκία κερδίζει και το Ισραήλ δεν παίρνει τίποτα.<br /><br />Για παράδειγμα, η Τουρκία φιλοξενεί τη Χαμάς, η οποία δολοφονεί Ισραηλινούς, και έχει υποστηρίξει τον εξτρεμισμό της Χαμάς. Οι θρησκευτικές αρχές της Τουρκίας υποκινούν όλο και περισσότερο το Ισραήλ, δεσμευόμενες να "απελευθερώσουν" την Ιερουσαλήμ. Όταν επανασυναρέσει την Εκκλησία της Αγίας Σοφίας ως τζαμί, η ηγεσία της το συνέκρινε με το να βοηθήσει τους Παλαιστίνιους να αναλάβουν την Ιερουσαλήμ.<br /><br />Τουρκικά ΜΜΕ υποκινούν επίσης εναντίον του Ισραήλ. Ανταγωνίζεται το Ιράν όχι μόνο να είναι τα πιο φιλοπαλαιστινικά μέσα ενημέρωσης, αλλά να ασπρίσει τη Χαμάς και άλλες τρομοκρατικές ομάδες. Στην Τουρκία αναγνωρίζεται ελάχιστα η πραγματικότητα στην περιοχή: το Ισραήλ δεν είναι πλέον απομονωμένο και η Χαμάς είναι μια ακροδεξιά τρομοκρατική οργάνωση.<br /><br />Η Τουρκία θέλει να έχει την τούρτα και να την τρώει επίσης, φιλοξενώντας τρομοκράτες της Χαμάς, χτυπώντας το Ισραήλ στα μέσα ενημέρωσης και προσποιούμενος επίσης ότι φιλοξενεί Ισραηλινούς αξιωματούχους. Αν αυτό δεν είναι αρκετό, συνέλαβε επίσης Ισραηλινούς τουρίστες πρόσφατα.<br /><br />Τα ισραηλινά ΜΜΕ έχουν γενικά αχρηστευθεί από τη συνεχή ιστορία "Η Τουρκία θέλει συμφιλίωση". Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η Άγκυρα έχει αιωρείται αυτή την ιδέα αρκετές φορές τα τελευταία χρόνια, σχεδόν πάντα χρονομετραπεί για να προσπαθήσει να χαλάσει τους δεσμούς Ισραήλ-Ελλάδας-Κύπρου.<br /><br />Το 2019 και στις αρχές του 2020, η Τουρκία επέπλεε ιδέες για συμφιλίωση, ακόμη και όταν προσπάθησε να σαμποτάρει τους αυξανόμενους δεσμούς μεταξύ Ισραήλ και Ελλάδας. Δεν ήθελε ο αγωγός φυσικού αερίου EastMed να καρποφορήσει. Επιδίωξε επίσης να προσεγγίσει το Ισραήλ όταν ήταν σαφές ότι η Αίγυπτος, τα ΗΑΕ, η Γαλλία, η Κύπρος και η Ελλάδα επρόκειτο να υπογράψουν δήλωση εκφράζοντας ανησυχία για τις απειλές της Άγκυρας στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Τον Μάιο του 2020, η Τουρκία προσπάθησε και πάλι να προσποιηθεί ότι θα συμφιλιωθεί με το Ισραήλ. Τροφοδότησε ακόμη και τα μέσα ενημέρωσης εντελώς αβάσιμες ιστορίες για το πώς η Άγκυρα είχε συγκρουστεί με τη Χεζμπολάχ στη Συρία και ότι η Ιερουσαλήμ θα μπορούσε να μοιραστεί κοινές απόψεις εκεί για το ρόλο του Ιράν. Στην πραγματικότητα, η Τουρκία συνεργάζεται στενά με το Ιράν και έχει συνεργαστεί στο παρελθόν με την Τεχεράνη, τη Χεζμπολάχ και το συριακό καθεστώς. Για το σκοπό αυτό, ο Ερντογάν είχε ένα ευχάριστο τηλεφώνημα με τον ηγέτη του Ιράν το Σαββατοκύριακο.<br /><br />Ιανός-πρόσωπο Τουρκία<br /><br />Οι δεσμοί Τουρκίας-Ιράν έρχονται σε αντίθεση με την πραγματικότητα των δεσμών Τουρκίας-Ισραήλ. Μια αφήγηση για τους δεσμούς του με το Ισραήλ είναι ότι μπορούν να "διαχωρίσουν" ζητήματα στα οποία δεν συμφωνούν και να εργαστούν σε αρχεία στα οποία συμφωνούν. Διαβάζοντας τα τουρκικά μέσα προπαγάνδας και τι τροφοδοτεί τους εκπροσώπους ομάδων συμφερόντων της Δύσης που είναι υπέρ του Ισραήλ, το προφανές μήνυμα είναι ότι το ισραηλινό αέριο πρέπει να ρέει μέσω της Τουρκίας και ότι το Ισραήλ πρέπει να αναγνωρίσει τις τουρκικές αξιώσεις σε περιοχές της Μεσογείου που αποτελούν μέρος των οικονομικών ζωνών της Κύπρου.<br /><br />Εν ολίγοις: η Τουρκία θα πρέπει να λάβει κέρδη φυσικού αερίου και τη στήριξη του Ισραήλ κατά της Κύπρου και της Ελλάδας. Τι θα πάρει το Ισραήλ; Τίποτε.<br /><br />Η Άγκυρα ελέγχει τις αποστολές φυσικού αερίου του Ισραήλ στην Ευρώπη, δίνοντάς της μόχλευση στο εβραϊκό κράτος για να διακόψει τη ροή του φυσικού αερίου κάθε φορά που υπάρχουν εντάσεις με τη Χαμάς. Στη συνέχεια, η Τουρκία μπορεί να δρομολογήσει κέρδη φυσικού αερίου στη Γάζα και την Ιερουσαλήμ για να ασκήσει τουρκική επιρροή στο τζαμί αλ-Άκσα.<br /><br />Το Ισραήλ δεν θέλει τα μετρητά στην Τουρκία να πηγαίνουν προς περισσότερες επιχειρήσεις "στολίσκου", όπως η υπόθεση Mavi Marmara το 2010. Σε αυτό το περιστατικό, η Τουρκία επέτρεψε την πλεύση ενός μεγάλου πλοίου γεμάτου ακροδεξιούς ακτιβιστές στη Γάζα, και το Ισραήλ αναγκάστηκε να απαγορεύσει το πλοίο. Τούρκοι ακτιβιστές επιτέθηκαν στις ισραηλινές δυνάμεις και πυροβολήθηκαν στη συμπλοκή. Αυτό θα ισοδυναμούσε με την υποστήριξη τρομοκρατικών ομάδων κατά της Τουρκίας από το Ισραήλ.<br /><br />Στο αφήγημα «διαχωρίζει» την Τουρκία παίρνει ό,τι θέλει στα «θέματα» που μοιράζεται με το Ισραήλ. Στη συνέχεια, συνεργάζεται με τη Χαμάς, τη Χεζμπολάχ, το Ιράν και άλλους ισραηλινούς εχθρούς σε όλη τη Μέση Ανατολή και τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων αντισημιτικών ομάδων.<br /><br />Σε αυτά τα "διαμερίσματα", η Τουρκία εργάζεται μόνη της χωρίς να λαμβάνει υπόψη τις απόψεις του Ισραήλ. Αυτό σημαίνει ότι η Άγκυρα παίρνει τα πάντα και συνεχίζει να χρηματοδοτεί εξτρεμιστές και να εργάζεται ενάντια στα συμφέροντα της Ιερουσαλήμ σε διεθνή φόρουμ. Η Τουρκία, η Μαλαισία, το Πακιστάν, το Ιράν και μια χούφτα άλλες χώρες είναι αυτές που εργάζονται επί του παρόντος κατά του Ισραήλ σε τέτοια φόρουμ και φιλοξενούν τον αντισημιτισμό. Σε αυτά τα διαμερίσματα, το Ισραήλ απουσιάζει και η Τουρκία συνεχίζει να κάνει ό,τι έκανε στο παρελθόν.<br /><br />Το άλλο αφήγημα είναι ότι εφόσον το Ισραήλ χρειάζεται την Τουρκία, "πρέπει" να συνεργαστεί με την Άγκυρα. Αυτή είναι η ανάλυση του Ψυχρού Πολέμου που υποστηρίζει ότι η Τουρκία είναι σύμμαχος των "ΠΑ και της Δύσης και, ως εκ τούτου, το Ισραήλ πρέπει να συνεργαστεί μαζί της.<br /><br />Αλλά τα πράγματα έχουν αλλάξει από το 1990. Σήμερα, η Τουρκία είναι στενός εταίρος της Ρωσίας και του Ιράν. Είναι μέρος των αυξανόμενων αυταρχικών καθεστώτων. Δεν είναι πλέον εταίρος της Δύσης ή του ΝΑΤΟ, ακόμη και αν επισήμως αποτελεί μέρος της διακυβερνητικής στρατιωτικής συμμαχίας του Βόρειου Ατλαντικού.<br /><br />Το Ισραήλ έχει επίσης χαράξει τη δική του ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική από τη δεκαετία του 1990. Όπως και η Τουρκία, έχει ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας με τη Ρωσία. Ωστόσο, σε αντίθεση με την Τουρκία, δεν συνεργάζεται με αντιδυτικά καθεστώτα ή εξτρεμιστές. Το Ισραήλ προτιμά, μεταξύ άλλων, τη σταθερότητα και την ανοχή που προσφέρουν οι εταιρικές σχέσεις στον Κόλπο και με χώρες όπως η Ινδία και η Νότια Κορέα.<br /><br />Δεδομένης αυτής της ρύθμισης, το Ισραήλ δεν χρειάζεται την Τουρκία. Ωστόσο, η Τουρκία ενδέχεται να χρειαστεί το Ισραήλ, καθώς η οικονομία της βρίσκεται σε αδιέξοδο. Η Άγκυρα επίσης έκανε προσέγγιση στα ΗΑΕ και τον Κόλπο για να πάρει χρήματα. Ξέρει ότι το Ιράν δεν έχει χρήματα να το δώσει.<br /><br />Για το λόγο αυτό, αν και ο Ερντογάν είχε θετικές συνομιλίες με τον Ιρανό ομόλογό του το Σαββατοκύριακο, γνωρίζει ότι οι υποσχέσεις για ιρανικό ενεργειακό εφοδιασμό και συνεργασία δεν θα οδηγήσουν σύντομα σε μεγάλα κέρδη. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η Τουρκία επέπλεε στην ιδέα επενδύσεων των ΗΑΕ στην αμυντική της βιομηχανία τον προηγούμενο μήνα. Όπως και οι ψευδείς ειδήσεις που διαδίδουν τα ΜΜΕ της Άγκυρας για το Ισραήλ, αυτές οι ιστορίες εμφανίστηκαν στην Daily Sabah και στη συνέχεια τροφοδοτήθηκαν στους φίλους του καθεστώτος στα δυτικά μέσα ενημέρωσης.<br /><br />Είναι το Ισραήλ αφελές στον τρόπο με τον οποίο αλληλεπιδρά με την Τουρκία;<br /><br />Η συνολική ιστορία των δεσμών Ισραήλ-Τουρκίας είναι έτσι μια ιστορία στην οποία η Άγκυρα κάνει προβολή κυρίως για να σαμποτάρει τους δεσμούς Ισραήλ-Ελλάδας και Ισραήλ-Κύπρου. Η Τουρκία επιθυμεί να συνεχίσει να χρηματοδοτεί εξτρεμιστικές και αντισημιτικές ομάδες, κινητοποιώντας την παγκόσμια ακροδεξιά των ομάδων που συνδέονται με τη Χαμάς, ενώ συνεργάζεται στενά με το Ιράν και απονέμει κέρδη από πιθανές εξαγωγές ισραηλινού φυσικού αερίου. Σε κανένα σενάριο η Άγκυρα δεν έχει κάνει τίποτα για το Ισραήλ ή δεν έχει επιτρέψει στο Ισραήλ να επωφεληθεί.<br /><br />Όσο η ανάλυση της Άγκυρας για τις σχέσεις της με την Ιερουσαλήμ είναι ότι το Ισραήλ είναι μια αφελής χώρα που δεν θυμάται πώς ο Ερντογάν τη συνέκρινε με τη ναζιστική Γερμανία στον ΟΗΕ το 2019, ή πώς η Άγκυρα φιλοξενεί τη Χαμάς και μπορεί να επωφεληθεί από τις ανάγκες του Ισραήλ σε φυσικό αέριο χωρίς να δώσει τίποτα σε αντάλλαγμα, η ιστορία των ισραηλινοτουρκικών δεσμών θα συνεχίσει να είναι προβληματική.<br /><br />Η Τουρκία πιστεύει ότι το Ισραήλ δεν διαβάζει τα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ του Γιάνους, αυτό που αιωρείται "συμφιλίωση" ενώ προωθεί τον αντισημιτισμό στα Τουρκικά. Για παράδειγμα, όταν η κυβέρνηση Μπάιντεν ανέλαβε τα καθήκοντά της, υπήρχαν συνωμοσίες σε τουρκικά φιλοκυβερνητικών ΜΜΕ ότι υπήρχαν πάρα πολλοί Εβραίοι στη διακυβέρνησή του. Οι ΗΠΑ καταδίκασαν ακόμη και τον αντισημιτισμό της Τουρκίας τον περασμένο Μάη.<br /><br />Μια χώρα θα έχει πρόβλημα να συμφιλιωθεί με το Ισραήλ, ενώ θα έχει επίσης στενούς συμμάχους του καθεστώτος της να συντρίβει Εβραίους στην Αμερική και να συγκρίνει τους Ισραηλινούς με τους Ναζί. Οι Ισραηλινοί υπερηφανεύονται επίσης ότι δεν είναι "κορόιδα" στις επενδύσεις, οπότε θα είναι επιφυλακτικοί να πηδήσουν σε οποιεσδήποτε επενδυτικές ευκαιρίες με την Άγκυρα που δεν δείχνουν γρήγορα κέρδη για το Ισραήλ.<div><br /></div><div><a href="https://www.jpost.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η ατζέντα της Τουρκίας για το Ισραήλ: Δεν δίνει τίποτα, παίρνει τα πάντα - ανάλυση

Το αφήγημα της Άγκυρας σήμερα είναι ότι το Ισραήλ πρέπει να δρομολογήσει το φυσικό αέριο μέσω της Τουρκίας, ώστε να μπορεί να χρησιμοποιήσει...

Διαβάστε την συνέχεια

“Η Ελλάδα πρέπει να υιοθετήσει ΔΟΓΜΑ ΠΡΩΤΟΥ ΠΛΗΓΜΑΤΟΣ, ειδάλλως θα κινδυνεύσει.”

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="413" src="https://www.youtube.com/embed/lao_jFPmXcI" width="710" youtube-src-id="lao_jFPmXcI"></iframe></div><div><br /></div><a href="https://amynageostratigiki.eu/">πηγή</a><div><br /></div><div>Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

“Η Ελλάδα πρέπει να υιοθετήσει ΔΟΓΜΑ ΠΡΩΤΟΥ ΠΛΗΓΜΑΤΟΣ, ειδάλλως θα κινδυνεύσει.”

πηγή Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Διαβάστε την συνέχεια

Πλήρης ἀποκατάστασις τῶν σχέσεων τῆς Τουρκίας μέ ΗΠΑ καί Ἰσραήλ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.tovima.gr/wp-content/uploads/2021/03/21/biden-erdogan-ap.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="451" data-original-width="800" height="361" src="https://www.tovima.gr/wp-content/uploads/2021/03/21/biden-erdogan-ap.jpg" width="742" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ἡ Νούλαντ «δοξάζει» τόν Ἐρντογάν γιατί ἐξοπλίζει τήν Οὐκρανία<br />Πλήρης ἀποκατάστασις τῶν σχέσεων τῆς Τουρκίας μέ ΗΠΑ καί Ἰσραήλ – Γιατί σπεύδει ὁ Πούτιν στήν Ἄγκυρα – Φλέρτ καί Ἀρμενίας μέ τόν σουλτάνο.</span></h3>ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ μόνον τά ἀντιαρματικά πού ἔστειλαν στήν Οὐκρανία οἱ ΗΠΑ. Εἶναι κυρίως τά μή ἐπανδρωμένα ἀεροχήματα τοῦ Ἐρντογάν, τά ὁποῖα μπορεῖ νά ἀποδειχθοῦν παράγοντες ἀλλαγῆς τῶν ὅρων τοῦ παιγνιδιοῦ. Πράγματι τά τουρκικά drones ἔχουν ἀρχίσει νά φθάνουν στήν Οὐκρανία, ἐνδεχομένως καί ἄλλα ὁπλικά συστήματα. Εἶναι αὐτά ὅπλα πού κάνουν τήν Οὐκρανία νά πιστεύει, ὅτι ἔχει στά χέρια της κάποιους πολλαπλασιαστές δυνάμεως. Ὅτι μπορεῖ νά τά ἀξιοποιήσει γιά νά «κρατήσει» τίς θέσεις της, μέχρις ὅτου φθάσει καί ἄλλη βοήθεια ἀπό τούς δυτικούς.<br /><br />Προφανῶς καί ἡ Οὐάσιγκτων εἶναι ἐνθουσιασμένη μέ αὐτήν τήν ἐξέλιξη, κάτι πού ἀποτυπώνεται στόν τρόπο μέ τόν ὁποῖο ὁμιλεῖ γιά τόν Ἐρντογάν ἡ ἁρμοδία γιά τήν περιοχή ὑφυπουργός Ἐξωτερικῶν τῶν ΗΠΑ, ἁρμοδία γιά τίς πολιτικές ὑποθέσεις Βικτώρια Νούλαντ. Κυριολεκτικῶς τόν «δοξάζει». Καί δέν εἶναι γιά τήν κ. Νούλαντ ἄγνωστα τά ζητήματα καί τά προβλήματα τῆς περιοχῆς. Ὑπῆρξε ἀπό τό 2013 μέχρι τό 2017 ἁρμοδία ὑφυπουργός γιά τήν ἀνατολική Εὐρώπη καί τήν Εὐρασία. Εἶχε μάλιστα συνεργασθεῖ στενά μέ τόν Τζέφφρυ Πάυατ, ὁ ὁποῖος ἦταν πρέσβυς στό Κίεβο τήν ἐποχή πού ἡ «πορτοκαλί ἐπανάστασις» ἀνέτρεψε τά δεδομένα καί ἐξετόπισε τά ἐνεργούμενα τῆς Μόσχας πού μέχρι τότε κυβερνοῦσαν τήν Οὐκρανία.<br /><br />Ἡ στάσις αὐτή τῆς Ἀμερικανίδος ὑφυπουργοῦ δεικνύει τήν ἐπαναπροσέγγιση τῶν ΗΠΑ μέ τήν Τουρκία. Ἀρχίζει δηλαδή μία διαδικασία συσφίγξεως τῶν σχέσεων τῆς Οὐάσιγκτων μέ τήν Ἄγκυρα, ὅπως ἀκριβῶς ἐπιδιώκει ὁ Ἐρντογάν ὅλο τό τελευταῖο διάστημα. Ἡ Οὐκρανία τοῦ ἔδωσε τήν εὐκαιρία πού ἀναζητοῦσε προκειμένου νά ἐπανέλθει σέ τροχιά συμφιλιώσεως μέ τίς ΗΠΑ. Ἀντελήφθη ἐγκαίρως ὅτι οἱ Ἀμερικανοί ἔχουν ἀνάγκη τήν Τουρκία στό μέτωπο τῆς Οὐκρανίας. Καί ἐνῶ μέχρι τώρα ἔπαιζε τό φιλορωσσικό «χαρτί» κυρίως ὅσον ἀφορᾶ τήν Συρία, τώρα ἀντέστρεψε τά πράγματα, καί ὅσον ἀφορᾶ τήν Οὐκρανία ἡ πολιτική του γίνεται ἀπολύτως φιλοδυτική. Τήν ἴδια στιγμή, δέ, εἶναι σέ ἐξέλιξη ἡ νέα προσέγγισις τῆς Τουρκίας μέ τό Ἰσραήλ. Ἡ ἐπικειμένη ἐπίσκεψις τοῦ Προέδρου Ἰσαάκ Χέρτσοκ εἶναι τό πρῶτο βῆμα πρός αὐτήν τήν κατεύθυνση.<br /><br />Ἡ Ἀθήνα σέ αὐτήν τήν φάση κινδυνεύει νά εὑρεθεῖ πρό μίας ἐξαιρετικῶς δυσμενοῦς καταστάσεως, καθώς εἶχε ἐπενδύσει στίς ἑλληνο-αμερικανικές σχέσεις θεωρῶντας δεδομένο ὅτι σταδιακῶς ἡ Τουρκία θά ἀπεμακρύνετο ὅλο καί περισσότερο ἀπό τούς δυτικούς θεσμούς ἀμύνης καί ἀσφαλείας. Τώρα εὑρισκόμεθα πρό μίας ὁλοκληρωτικῆς ἀνατροπῆς τῶν δεδομένων. Τό χειρότερο εἶναι πώς ὁ Ἐρντογάν ἀποδεικνύεται ἐξαιρετικῶς ἐπιτήδειος στόν χειρισμό αὐτῶν τῶν ζητημάτων καθώς ἐπαναπροσεγγίζει μέν τήν Δύση, δέν ἀποξενώνεται ὅμως ἀπό τήν Τουρκία. Ἀνεκοινώθη ὅτι ὁ Ρῶσσος Πρόεδρος Βλαντιμήρ Πούτιν ἀπεδέχθη τήν πρόσκληση τοῦ Ἐρντογάν νά ἐπισκεφθεῖ τήν Τουρκία. Τό ἐπιβεβαίωσε ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκώφ. Μπορεῖ οἱ ἡμερομηνίες νά μήν ἔχουν ἀκόμη προσδιορισθεῖ, ἀλλά αὐτό θά γίνει ὅταν «ἡ κατάστασις τῆς πανδημίας καί τά χρονοδιαγράμματα τῶν δύο ἡγετῶν τό ἐπιτρέψουν».<br /><br />Ὁ Πεσκώφ ἐσημείωσε ὅτι λόγῳ τῆς πανδημίας ὑπῆρξε «μιά παῦσις» τῶν συνεδριάσεων τῆς διακυβερνητικῆς ἐπιτροπῆς καί τοῦ Συμβουλίου Συνεργασίας Ὑψηλοῦ Ἐπιπέδου Τουρκίας – Ρωσσίας, τοῦ ὁποίου ἡγοῦνται οἱ δύο πρόεδροι, ὅμως ἀφοῦ τό θέμα συζητήθηκε πολλές φορές στίς πρόσφατες ἐπαφές ὁ Ἐρντογάν εἶπε ὅτι ἦταν ἕτοιμος νά φιλοξενήσει ὅλες αὐτές τίς δράσεις στήν Τουρκία. Πρέπει μάλιστα νά τονισθεῖ ὅτι ἀνακοινώνοντας τήν πρόσκληση τοῦ Πούτιν στήν Ἄγκυρα, ὁ Ἐρντογάν εἶπε ὅτι στήν Ἄγκυρα θά προσπαθήσουν νά βροῦν λύση στό πρόβλημα τῆς Οὐκρανίας.<br /><br />Ἀλλά δέν τελειώνουμε ἐδῶ. Διατηρῶντας τό Ἀζερμπαϊτζάν ὑπό σφικτό ἐναγκαλισμό, ἡ Ἄγκυρα προσβλέπει σέ ἀνάπτυξη ἐπιρροῶν καί πρός τήν Ἀρμενία. Τό διπλωματικό forum γιά τά ζητήματα τῆς περιοχῆς, πού πρόκειται νά γίνει στήν Ἀττάλεια, ἀποτελεῖ εὐκαιρία ἐπισημοποιήσεως τῶν κινήσεων προσεγγίσεως πού κάνει τό Ἐρεβάν. Τό κατέστησε σαφές ὁ Πρωθυπουργός Πασινυάν ὁ ὁποῖος ἐδήλωσε ὅτι ἡ Ἀρμενία ἐπιθυμεῖ εἰλικρινά νά ἐξομαλύνει τίς σχέσεις της μέ τήν Τουρκία, ὥστε νά ἀποκατασταθοῦν οἱ μεταξύ τους διπλωματικές σχέσεις καί νά ἀνοίξει τά σύνορά της. Ἴσως αὐτές οἱ κινήσεις νά ὁδήγησαν εἰς παραίτησιν τόν Πρόεδρο Σαρκισυάν, ὁ ὁποῖος διεπίστωσε τήν θεσμική ἀδυναμία του νά ἀποτρέψει αὐτές τίς ἐξελίξεις.<div><br /></div><div><a href="https://www.estianews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Πλήρης ἀποκατάστασις τῶν σχέσεων τῆς Τουρκίας μέ ΗΠΑ καί Ἰσραήλ

Ἡ Νούλαντ «δοξάζει» τόν Ἐρντογάν γιατί ἐξοπλίζει τήν Οὐκρανία Πλήρης ἀποκατάστασις τῶν σχέσεων τῆς Τουρκίας μέ ΗΠΑ καί Ἰσραήλ – Γιατί σπεύδε...

Διαβάστε την συνέχεια

"Ηλεκτρίζεται" η γεω-οικονομική ατμόσφαιρα! Παίρνει μπροστά deal της Αιγύπτου στην Σαουδική Αραβία

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2022-01/2663206-1418886382.jpg?itok=5sh6VlPO" width="740" /><br /><b><br />Μάνος Χατζηγιάννης</b><br />Η Αίγυπτος θα λειτουργήσει την πρώτη φάση του έργου Power Link με τη Σαουδική Αραβία το 2024-Αποδεικνύεται γιατί ήταν μεγάλης γεωπολιτικής και ενεργειακής σημασίας η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Αιγύπτου<br /><br />Οι νέες κινήσεις του Καίρου σε γεω-οικονομικό επίπεδο αποδεικνύουν αφενός πόσο μεγάλης γεωπολιτικής και ενεργειακής σημασίας ήταν η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Αιγύπτου που υπογράφηκε προ μηνών και αφετέρου ποιο είναι το μέλλον των ενεργειακών συμφωνιών...και με την "ευλογία" των ΗΠΑ. <br /><br />Τη Δευτέρα, ο εκπρόσωπος του αιγυπτιακού Υπουργείου Ηλεκτρισμού, Ayman Hamza, αποκάλυψε ότι η πρώτη φάση του έργου ηλεκτρικής σύνδεσης μεταξύ της Αιγύπτου και του Βασιλείου της Σαουδικής Αραβίας θα ξεκινήσει τον Ιούνιο του 2024 με εκτιμώμενη ισχύ 2000 μεγαβάτ.<br />Σε δηλώσεις του στον Τύπο, ο εκπρόσωπος πρόσθεσε ότι η ηλεκτρική σύνδεση μεταξύ των δύο χωρών θα υποστηρίξει μεγάλα έργα οικονομικής ανάπτυξης, θα εδραιώσει τις διακεκριμένες σχέσεις μεταξύ της Αιγύπτου και του Βασιλείου και θα καλύψει όλες τις ενεργειακές ανάγκες των αραβικών χωρών.<br /><br />Οι γραμμές μεταφοράς μεταξύ των δύο χωρών θα δημιουργηθούν με το σύστημα συνεχούς ρεύματος (DC), το πιο σύγχρονο στην Αίγυπτο και την αραβική περιοχή, είπε.<br /><br />Η Αίγυπτος και η Σαουδική Αραβία υπέγραψαν συμφωνία συνεργασίας το 2012 για τη δημιουργία του έργου ηλεκτρικής διασύνδεσης.<br /><br />Το έργο θα αποτελέσει τον κύριο άξονα της αραβικής ηλεκτρικής διασύνδεσης, η οποία αποσκοπεί στη δημιουργία υποδομής για το εμπόριο ηλεκτρικής ενέργειας μεταξύ των αραβικών χωρών.<br /><br />Πρόσθεσε δε ότι η Αίγυπτος έχει γίνει κέντρο ηλεκτρικής διασύνδεσης μετά τη δραματική αύξηση της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, "χάρη στην προεδρική υποστήριξη των σχεδίων".<br /><br />Το ζήτημα που μπορεί φαινομενικά να μην άπτεται άμεσα ελληνικού ενδιαφέροντος έχει περισσότερο...ζουμί! Ιδίως μετά ην προ μηνών συμφωνία Αθήνας-Καϊρου. <br /><br />Ο διεθνολόγος κ. Βασίλης Κοψαχείλης διευκρίνισε τότε πως η προ μηνών τριμερής δεν είναι συμφωνία αλλά ένα μνημόνιο συναντίληψης και προθέσεων για την ηλεκτρική διασύνδεση του ελλαδικού χώρου με την Αίγυπτο. "Εκεί παίζεται πλέον το παιχνίδι της ενέργειας και όχι στην μεταφορά φυσικού αερίου" τόνισε ο αναλυτής. Επίσης σημαντικό είναι πως το έργο αυτό στόχος είναι να συμπεριληφθεί στα συγχρηματοδοτούμενα με την ΕΕ. <br /><br />Σύμφωνα με τον ειδικό αναλυτή οι Αιγύπτιοι καίγονται για αυτό, γιατί αυτήν την στιγμή βρίσκεται ένα πρότζεκτ στην έρημο, στο έδαφος της Αιγύπτου, όπου έχουν ισχυρά συμφέροντα και γερμανικές εταιρείες, για την κατασκευή ενός τεράστιου φωτοβολταϊκού πάρκου! <br /><br />Σημείωσε πως η Αίγυπτος είναι ο απόλυτα κερδισμένος παίχτης σε αυτό το ενεργειακό παιχνίδι της Ανατολικής Μεσογείου. Τα συμφέροντα εκεί είναι η ENI η ιταλική που ελέγχει ουσιαστικά το φυσικό αέριο, και οι γερμανικές εταιρείες-παίζει πολύ δυνατά η Siemens διευκρίνισε, είτε παίρνουν φυσικό αέριο είτε άλλες μορφές ενέργειας κυρίως ΑΠΕ, όπως αυτό το πρότζεκτ των φωτοβολταϊκών, όπου θα παράγουν ηλεκτρική ενέργεια. <br /><br />Μιλώντας πρόσφατα  ο ίδιος ο Διεθνολόγος – Γεωστρατηγικός Αναλυτής με ειδίκευση στη Γεω-επιχειρηματικότητα και ιδρυτικό μέλος του Παρατηρητηρίου Ευρω-Μεσογειακής Ασφάλειας και Συνεργασίας, είχε επισημάνει μεταξύ άλλων πως το σημείο στο οποίο πρέπει να σταθούμε στο περιβόητο Non Paper για τον East Med, “είναι το σημείο στο οποίο οι Αμερικανοί προκρίνουν την ηλεκτρική διασύνδεση”.<br /><br />Σε νέα παρέμβασή του ο κ. Βασίλης Κοψαχείλης, εξηγεί ακόμη περισσότερο την σημασία της ηλεκτρικής διασύνδεσης. <br /><br />Ξεκαθαρίζει καταρχήν πως "ο EastMed και οι Euro-Asia, Euro-Africa connectors δεν είναι ανταγωνιστικά πρότζεκτς αλλά συμπληρωματικά μεταξύ τους".<br /><br />Για τα δύο τελευταία συμφωνούν όλοι, πλην Τουρκίας, αναφέρει. Αντιθέτως για τον EastMed με τα σημερινά δεδομένα, -και το τονίζει για τα σημερινά δεδομένα- δεν υπάρχει επαρκής και κυρίως αξιόπιστη συμφωνία εμπλεκομένων. <br /><br />"Ωστόσο, όλη η δουλειά που γίνεται για τους ηλεκτρικούς αγωγούς δεν είναι άσχετη με την εργασία μελέτης και προετοιμασία για τη δυνητική υλοποίηση του EastMed. Διότι εάν και εφόσον αποφασιστεί να προχωρήσει ο αγωγός ΦΑ, θα γίνει σε παράλληλη πορεία και βάθη με τους ηλεκτρικούς αγωγούς. Τα συστήματα παρακολούθησης, υποδομές και άλλα θα προϋπάρχουν με την ηλεκτρική διασύνδεση. Αυτό φέρνει οικονομία χρόνου, οικονομία στην μελέτη και τέλος μεγάλη οικονομία στη φάση της υλοποίησης" σχολιάζει ο ειδικός αναλυτής.<br /><br />Κι όλα αυτά έχουν ιδιαίτερη σημασία για την χώρα μας η οποία όπως αναφέραμε σε προηγούμενο άρθρο είναι απολύτως εξαρτημένη από το φυσικό αέριο. <div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

"Ηλεκτρίζεται" η γεω-οικονομική ατμόσφαιρα! Παίρνει μπροστά deal της Αιγύπτου στην Σαουδική Αραβία

Μάνος Χατζηγιάννης Η Αίγυπτος θα λειτουργήσει την πρώτη φάση του έργου Power Link με τη Σαουδική Αραβία το 2024-Αποδεικνύεται γιατί ήταν μεγ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το σχέδιο προσέγγισης της Τουρκίας προς τον Στρατάρχη Χαφτάρ σε εξέλιξη στη Λιβύη-Κίνδυνος για την ΑΟΖ μας νοτίως της Κρήτης

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2022-01/yelm_0.jpg?itok=gDtAxeSc" width="729" /><br /><br /><b>Παναγιώτης Νάστος</b><br />Η ανατολική Λιβύη είναι ζωτικότατης σημασίας για το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο Σάρατζ-Ερντογάν που αφορά την οριοθέτηση της ΑΟΖ των δύο χωρών, αφού η μέτρηση αυτών ξεκινάει από τα ανατολικά παράλια της Λιβύης , όπου δεσπόζει το δίδυμο Στρατάρχη Χαφτάρ -Aguila Saleh<br /><br />ΟΤούρκος πρεσβευτής στη Λιβύη, Kenan Yilamz, έφτασε στη Βεγγάζη, στην ανατολική Λιβύη, το Σάββατο και συνάντησε ορισμένα μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων (HoR) και δημοτικούς αξιωματούχους, λέγοντας ότι η στρατιωτική παρουσία της χώρας του στη Λιβύη είναι νόμιμη και βασίζεται σε Μνημόνιο για την παροχή συμβουλών και εκπαίδευσης σε στελέχη της Λιβύης σε όλη τη χώρα και πρόσθεσε ότι εάν παραστεί ανάγκη, η Άγκυρα θα επεκτείνει την παρουσία της και τα εκπαιδευτικά της προγράμματα στη Λιβύη.<br /><br />Ο Γιλμάζ είπε ότι η χώρα του σκοπεύει να ανοίξει προξενείο στη Βεγγάζη μόλις το επιτρέψουν οι συνθήκες, επιπλέον θα προβεί στην αποστολή τεχνικής ομάδας της Turkish Airlines να αξιολογήσει το αεροδρόμιο Benina για να συνεχίσει τις πτήσεις εάν η αξιολόγηση της ήταν θετική.<br /><img src="" /><br /><br />Τον περασμένο Δεκέμβριο, αντιπροσωπεία της HoR επισκέφθηκε την Άγκυρα και συζήτησε το άνοιγμα προξενείου στη Βεγγάζη και τη διευκόλυνση των απαιτήσεων βίζας για τους Λίβυους που επιθυμούν να ταξιδέψουν στην Τουρκία.<br /><br />Ο Γιλμάζ είπε επίσης ότι συναντήθηκε με Λιβύους επιχειρηματίες και συζήτησε την επανέναρξη έργων που έχουν ανασταλεί και το άνοιγμα νέων.<br /><div class="embed-media embed-media--rich-twitter" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; clear: both; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 30px; padding: 0px;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin: 10px 0px; max-width: 550px; padding: 0px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1487474815867006976" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2hvcml6b25fdHdlZXRfZW1iZWRfOTU1NSI6eyJidWNrZXQiOiJodGUiLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3NwYWNlX2NhcmQiOnsiYnVja2V0Ijoib2ZmIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH19&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1487474815867006976&lang=en&origin=https%3A%2F%2Fwww.pentapostagma.gr%2Fethnika-themata%2Fellinotoyrkika%2F7066351_shedio-proseggisis-tis-toyrkias-pros-ton-stratarhi-haftar-se&sessionId=febbf2464581b3df63933a2824334a6b0ec8bf0d&siteScreenName=pentapostagma&theme=light&widgetsVersion=75b3351%3A1642573356397&width=550px" style="border-style: initial; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 874px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="Twitter Tweet"></iframe></div></div>Υπενθυμίζουμε ότι πρίν από 10 ημέρες ο πρεσβευτής της Τουρκίας στη Λιβύη Κενάν Γιλμάζ είχε συζητήσεις το άνοιγμα του γενικού προξενείου στην ανατολική πόλη της Βεγγάζης σε συνάντηση που είχε με τον πρόεδρο του κοινοβουλίου της Λιβύης Aguila Saleh στην πατρίδα του, την al-Qubah.<br /><br />Μιλώντας τότε στο τουρκικό κρατικό πρακτορείο ειδήσεωβ Anadolu Agency (AA) μετά τη συνάντηση, ο Τούρκος Πρέσβης Yılmaz είπε ότι επισκέφθηκε την ανατολική πόλη αφού έλαβε πρόσκληση από τον Saleh, επιβεβαιώνοντας ότι η επίσκεψη ήταν καρποφόρα<br /><br />«Κατά τη συνάντηση, εκφράσαμε την προθυμία μας, όταν είναι κατάλληλες οι συνθήκες, να ανοίξουμε ξανά το γενικό μας προξενείο στη Βεγγάζη, να αξιολογήσουμε την επανέναρξη των πτήσεων των Turkish Airlines προς τη Βεγγάζη και να ενθαρρύνουμε τις εταιρείες μας να ολοκληρώσουν τα ημιτελή έργα τους, καθώς και να υλοποιήσουν νέα», είπε ο Yılmaz.<br /><br />Είπε επίσης ότι σχεδιάζει να επισκεφθεί σύντομα τη Βεγγάζη, τονίζοντας τη σημασία της επίτευξης της εθνικής συμφιλίωσης της Λιβύης και της διεξαγωγής εκλογών με βάση τη συναίνεση μεταξύ των λιβυκών κομμάτων.<br /><br />Υπενθυμίζουμε ότι ο υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου δήλωσε τον Δεκέμβριο του 2021, ότι η Τουρκία δεν κάνει διαφοροποίηση μεταξύ δυτικής και ανατολικής Λιβύης και ότι ο Γιλμάζ θα επισκεφθεί την ανατολική Λιβύη για να συναντηθεί με αξιωματούχους.<br /><br />Παράλληλα Λίβυοι βουλευτές, οι οποίοι επισκέφθηκαν την Άγκυρα επίσης τον Δεκέμβριο, είχαν προσκαλέσει τον πρεσβευτή της Τουρκίας στην Τρίπολη να επισκεφθεί τη Βεγγάζη.<br /><br />Το 2014, η Τουρκία έκλεισε το προξενείο της στη Βεγγάζη για θέματα ασφαλείας μετά από επίθεση του Στρατηγού Χαλίφα Χάφταρ για να πάρει τη Λιβύη υπό τον έλεγχό του. Ο Χάφταρ απέτυχε σε αυτές τις προσπάθειες και υποχώρησε στην ανατολική Λιβύη.<br /><br />Η Τουρκία και η Λιβύη έχουν δει στενότερους δεσμούς τα τελευταία χρόνια, ειδικά μετά την υπογραφή των συμφώνων για την ασφάλεια και τα θαλάσσια σύνορα τον Νοέμβριο του 2019, μαζί με τη βοήθεια της Τουρκίας προς τη νόμιμη λιβυκή κυβέρνηση να απωθήσει τις δυνάμεις του Χάφταρ.<br />Διαπιστώσεις-Συμπεράσματα<br /><br />Από τα παραπάνω διαφαίνεται ότι η Τουρκία δεν αλλάζει ρότα στη Λιβύη, επιδιώκοντας να συνεχίσει την στρατιωτική παραμονή της στη Λιβύη, επιχειρώντας παράλληλα προσέγγιση του φίλου του Στρατάρχη Χαφτάρ, του Προέδρου του κοινοβουλίου της Λιβύης Aguila Saleh. <br /><br />Η ανατολική Λιβύη είναι ζωτικότατης σημασίας για το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο Σάρατζ-Ερντογάν που αφορά την οριοθέτηση της ΑΟΖ των δύο χωρών, αφού η μέτρηση αυτών ξεκινάει από τα ανατολικά παράλια της Λιβύης , όπου δεσπόζει το δίδυμο Στρατάρχη Χαφτάρ και του Προέδρου του κοινοβουλίου της Λιβύης Aguila Saleh και καταλήγει περνώντας μέσα από την ΑΟΖ μας νοτίως της Κρήτης στα παράλια της Ατάλειας στην Τουρκία. <br /><br />Αυτός είναι και ο λόγος που η Τουρκία ρίχνει "γέφυρες φιλίας" προς τον Χαφτάρ ,ανεπιτυχώς μέχρι στιγμής, αλλά και προς τον Saleh, σε μια προσπάθεια να τους προσαιτεριστεί, διαβλέποντας ότι οι δύο άνδρες είναι πάρα πολύ πιθανό να είναι οι ηγέτες σε Προεδρία και κυβέρνηση στη Λιβύη μετά τις εκλογές. <br /><br />Η Ελλάδα με την παρουσία της στην "Πρωτοβουλία σταθεροποίησης της Λιβύης", δηλώνει παρούσα στις εξελίξεις στην εν λόγω χώρα, γεγονός το οποίο θα την βοηθήσει σημαντικά στον διπλωματικό αγώνα της για κατάργηση του παράνομου τουρκολιβυκού μνημονίου, αφού θα έχει φωνή σε όλες τις πολιτικές διαβουλεύσεις για τη Λιβύη εφεξής. <br /><br />Ο δρόμος πάντως για την κατάργηση του παράνομου τουρκολιβυκού μνημονίου από πλευράς Ελλάδας αναμένεται μακρύς και δύσκολος, αφού η εμπειρία μας δείχνει ότι όταν "γαντζωθεί" κάπου ο Τούρκος, δεν φεύγει με την πένα (διπλωματία) , αλλά με την λόγχη.<br /><br />Η Τουρκία πλέον αναπτύσει το δόλιο σχέδιο προσέγγισης του Χαφτάρ και του φίλου και συμμάχου του Προέδρου του κοινοβουλίου της Λιβύης Aguila Saleh, με απώτερο σκοπό εάν ο Χαφτάρ εκλεγεί Πρόεδρος στη Λιβύη, να έχει προλειάνει το έδαφος για νομιμοποίηση του παράνομου τουρκολιβυκού συμφώνου Σάρατζ-Ερντογάν για την ΑΟΖ, με το οποίο κλέβουν Τουρκία και Λιβύη μέρος της ελληνικής ΑΟΖ νοτίως Κρήτης. <div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το σχέδιο προσέγγισης της Τουρκίας προς τον Στρατάρχη Χαφτάρ σε εξέλιξη στη Λιβύη-Κίνδυνος για την ΑΟΖ μας νοτίως της Κρήτης

Παναγιώτης Νάστος Η ανατολική Λιβύη είναι ζωτικότατης σημασίας για το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο Σάρατζ-Ερντογάν που αφορά την οριοθέτησ...

Διαβάστε την συνέχεια

Κι αν η ιστορία γραφόταν αλλιώς... Πώς η κρίση των Ιμίων θα μπορούσε αναίμακτα να ήταν μεγάλη ελληνική νίκη και τουρκική ταπείνωση

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2022-01/untitled-1_3.jpg?itok=W5CXqu_b" width="700" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Μια πολύ σημαντική παράμετρος που αγνοεί ο πολύς κόσμος.</span></h3><b>Παναγιώτης Νάστος</b><br />Σκοπός της παρούσης ανάλυσης, δεν είναι να αναφερθεί σε αυτό καθαυτό την κρίση των Ιμίων , τα γεγονότα τα οποία διαδραματίστηκαν , τα οποία ούτως ή άλλως είναι γνωστά σε όλους με τα δυσάρεστα αποτελέσματα και την απώλεια της ζωής τριών ηρωϊκών αξιωματικών του Πολεμικού Ναυτικού μας, αλλά να δώσει μια άλλη διάσταση-προσέγγιση στην εν λόγω κρίση η οποία αναίμακτα θα μπορούσε να οδηγήσει σε περιφανή νίκη της Ελλάδας και ταπείνωση της Τουρκίας<br /><br />Αρχικά θα δώσουμε κάποια γενικά στοιχεία της κρίσης των Ιμίων, προκειμένου κάποιος να μπορεί να κατανοήσει καλύτερα την προσέγγισή μας<div><br />Τι είναι η κρίση των Ιμίων<br /><br />Κρίση των Ιμίων ονομάζεται η ένοπλη αμφισβήτηση της Ελληνικής θαλάσσιας κυριαρχίας που έλαβε χώρα τον Ιανουάριο του 1996 από την Τουρκία, με αφορμή την προσάραξη τουρκικού εμπορικού πλοίου στις βραχονησίδες των Ιμίων.<br /><br />Κατά την διάρκεια της ολιγοήμερης αυτής κρίσης, οι δύο χώρες μετέφεραν στρατιωτικές δυνάμεις ,κυρίως ναυτικές, γύρω από τα Ίμια και τις ανέπτυξαν φτάνοντας κοντά στην ένοπλη σύρραξη. Τελικά με την παρέμβαση του ΝΑΤΟ, και κυρίως των ΗΠΑ, η ένταση εκτονώθηκε και οι δύο χώρες απέσυραν τους στόλους τους<br /><br />Την εποχή της κρίσης αυτής πρωθυπουργός της Ελλάδας ήταν ο Κώστας Σημίτης. Υπουργός Εξωτερικών ήταν ο Θεόδωρος Πάγκαλος, υπουργός Εθνικής Αμύνης ο Γ. Αρσένης και Αρχηγός ΓΕΕΘΑ ο ναύαρχος Χ. Λυμπέρης, ενώ πρωθυπουργός της Τουρκίας ήταν η Τανσού Τσιλέρ και υπουργός Εξωτερικών Ντενίζ Μπαϊκάλ.</div><div><br />Καθεστώς των Ιμίων<br /><br />Αυτά εκχωρήθηκαν στην Ελλάδα μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου σύμφωνα με το άρθρο 14 της Συνθήκης Ειρήνης των Παρισίων (10-12-1947) όπου η Ιταλία εκχώρησε στην Ελλάδα εν πλήρει κυριαρχία τις νήσους της Δωδεκανήσου απαριθμούμενες: Αστυπάλαια, Ρόδο, Χάλκη, Κάρπαθο, Κάσο, Τήλο, Νίσυρο, Κάλυμνο, Λέρο, Πάτμο, Λειψούς, Σύμη, Κω και Καστελόριζο ως και τις παρακείμενες νησίδες.<br /><br />Σε προγενέστερη μάλιστα διμερή σύμβαση του 1932, ανάμεσα στην Ιταλία και την Τουρκία τα Ίμια συμπεριλαμβάνονταν σε χάρτη με τα ιταλικά εδάφη.<br /><br />Αργότερα, καθώς όλες οι ιταλικές κτήσεις επί της Δωδεκανήσου πέρασαν στην ελληνική κυριότητα, ομοίως και τα Ίμια ενσωματώθηκαν στο ελληνικό κράτος. Το Τουρκικό κράτος είχε αποδεχτεί το καθεστώς επικυριαρχίας της Ελλάδας στα νησιά αυτά<br />Η έκβαση της κρίσης<br /><br />Στις 31 Ιανουαρίου και ώρα 01:40 Τουρκικές ειδικές δυνάμεις αποβιβάζονται στη Μεγάλη Ίμια (Δυτική), την ώρα που στην Μικρή ίμια (Ανατολική) υπάρχει τμήμα 7 βατραχανθρώπων μας και έτερο τμήμα 7 βατραχανθρώπων μας βρίσκεται στην κανονιοφόρο ΠΟΛΕΜΙΣΤΗΣ που πλέει πλησίον των Ιμίων <br /><br />Στις 05:30 της ίδιας μέρας ελικόπτερο του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού, που απονηώθηκε από τη φρεγάτα Ναυαρίνο για να διαπιστώσει την πληροφορία παρουσίας Τούρκων στη βραχονησίδα κατέπεσε κατά την επιστροφή του στη φρεγάτα και τα τρία μέλη του πληρώματος, ο υποπλοίαρχος Χριστόδουλος Καραθανάσης, ο υποπλοίαρχος Παναγιώτης Βλαχάκος και ο αρχικελευστής Έκτορας Γιαλοψός, σκοτώθηκαν.<br /><br />Σχετικά με τις αιτίες πτώσης του ελικοπτέρου έχουν διατυπωθεί διάφορες απόψεις. Η επίσημη θέση του Πολεμικού Ναυτικού είναι ότι το ελικόπτερο κατέπεσε λόγω κακοκαιρίας και απώλειας προσανατολισμού του πιλότου (Vertigo).<br /><br />Την θέση αυτή υποστήριξε πρόσφατα ο πρώην αρχηγός ΓΕΝ ναύαρχος Αντώνης Αντωνιάδης, αναφέροντας μάλιστα πως η τουρκική φρεγάτα Γιαβούζ προσφέρθηκε να βοηθήσει, αλλά πήρε άμεσα από τους πιλότους του ελικοπτέρου αρνητική απάντηση.<br /><br />Ωστόσο υπάρχει διάχυτη η άποψη στην ελληνική κοινωνία ότι το ελικόπτερό μας εβλήθη από τους Τούρκους και για αυτό το λόγο έπεσε κια όχι ότι υπέστη μηχανική βλάβη</div><div><br />Η στάση των ΗΠΑ<br /><br />Κατά τη διάρκεια της κρίσης υπήρξαν έντονες πιέσεις από τις Ηνωμένες Πολιτείες προκειμένου να λήξει το επεισόδιο. Ο Αμερικανός πρόεδρος Μπιλ Κλίντον ενημερώθηκε πρώτα από την Τούρκο πρωθυπουργό Τανσού Τσιλέρ πως Ελλάδα και Τουρκία ξεκινούν πόλεμο, επειδή δύο Τούρκοι δημοσιογράφοι και κάποιοι Έλληνες βαρκάρηδες συνεπλάκησαν σε έναν βράχο που κατοικούσε μία κατσίκα.<br /><br />Ο διπλωμάτης Richard Holbrooke ενημερωμένος από τον Αμερικανό πρόεδρο, επικοινώνησε τηλεφωνικά με τους δύο πρωθυπουργούς που δεσμεύτηκαν να αποσύρουν τις δυνάμεις τους και να υποστείλουν τις σημαίες. Τα πολεμικά σκάφη και οι καταδρομείς των δύο χωρών αποχώρησαν από τις βραχονησίδες το πρωί της 31ης Ιανουαρίου 1996 υπό την επίβλεψη αεροσκαφών του 6ου αμερικανικού στόλου της Μεσογείου.</div><div><br />Οι προτάσεις Α/ΓΕΕΘΑ προς τον Πρωθυπουργό <br /><br />Πάρα πολύ κρίσιμο για την τελική έκβαση της κρίσης είναι το χρονικό διάστημα από τις 05.15 οπότε και γνωστοποιήθηκε από το ελικόπτερο μας που έπεσε λίγο αργότερα , στον Α/ΓΕΕΘΑ και από αυτόν στον πρωθυπουργό ότι υπήρχαν άνδρες των Τουρκικών Ειδικών Δυνάμεων στη Μεγάλη Ίμια (Δυτική), μέχρι τις 0600 οπότε και έληγε ο χρόνος που είχε δοθεί για αποκλιμάκωση από τις ΗΠΑ<br /><br />Υπάρχει συνολικά χρόνος 45 λεπτών για να αντιδράσει η Ελλάδα<br /><br />Στη σελίδα 186 του βιβλίου "Εθνική Στρατηγική και Χειρισμός Κρίσεων" Β Έκδοση, Εκδόσεις ΠΟΙΟΤΗΤΑ ,του τότε Α/ΓΕΕΘΑ Ναύαρχου Λυμπέρη αναφέρεται σχετικά:<br /><br />"Όταν ρωτήθηκα από τον Πρωθυπουργό μετά τον εντοπισμό από το ελικόπτερο των αποβιβασθέντων στη Δ.Ίμια. περί την 310515 Ιαν τι εισηγούμαι ως αντίδραση και πως βλέπω το ενδεχόμενο σύγκρουσης απάντησα:<br /><br />Πρώτον, επανέλαβα ότι γραπτώς είχα εισηγηθεί ως Κανόνα Εμπλοκής , δηλαδή ναυτικό ή αεροπορικό βομβαρδισμό ή ανακατάληψη<br /><br />Δεύτερον , έχουμε τακτικό πλεονέκτημα έναντι του αντιπάλου και στο ξεκίνημα θα τους καταφέρουμε ένα γερό κτύπημα με την Αεροπορία και το Ναυτικό. Η σύγκρουση ίσως κλιμακωθεί. Δεν μπορώ να σας βεβαιώσω ότι έχω τη νίκη στο πιάτο. Θα πολεμήσουμε για να νικήσουμε<br /><br />Ο Πρωθυπουργός ζήτησε την εκτίμησή μου για την περίπτωση επιλογης του βομβαρδισμού από θαλάσσης και αέρος αν θα επακολουθήσει σύγκρουση. Μου ήταν δύσκολο να προβλέψω την αντίδραση του αντιπάλου. Εγώ αν ήμουν στη θέση του θα αντιδρούσα όταν προσβάλλονταν άνδρες μου"<br />Ο εγκλωβισμός Πρωθυπουργού- Α/ΓΕΕΘΑ και η τρίτη λύση που δεν έπεσε στο τραπέζι<br /><br />Από τα παραπάνω διαφαίνεται ότι Α/ΓΕΕΘΑ και Πρωθυπουργός εγκλωβίστηκαν σε δύο αποφασιστικούς παράγοντες για την έκβαση της κρίσης, στον τόπο και στον χρόνο<br /><br />Και αν δεχθούμε ότι ο χρόνος ήταν υπαγορευμένος από τις ΗΠΑ και εξέπνεε στις 0600, δίνοντας μας έτσι μόνο 45 λεπτά για να αντιδράσουμε, ο τόπος δεν ήταν, κάτι που διέφυγε δυστυχώς από όλους τους εμπλεκόμενους στην κρίση και εξηγώ.<br /><br />Η Τουρκία πάντα σε σχέση με την Ελλάδα κάνει ένα μεγάλο λάθος το οποίο δεν το εκμεταλλευόμαστε.<br /><br />Μας υποτιμά θεωρώντας μας εύκολους και προβλέψιμους αντίπαλους.<br /><br />Ακόμη και τώρα που η Ελλάδα θα διαθέτει αεροπορική υπεροχή με τα Rafale και τον εκσυγχρονισμό 84 F-16 σε Viper απέναντι σε ένα γερασμένο τουρκικό αεροπορικό στόλο F-16, την ώρα που διαθέτουμε μια πολύ καλή αντιαεροπορική άμυνα σε σχέση με την κάκιστη Τουρκική, η Τουρκική ηγεσία αμφισβητεί τα δεδομένα θεωρώντας ότι μπορεί να μας επιβληθεί στρατιωτικά<br /><br />Αποτέλεσμα της τουρκικής υπεροψίας απέναντί μας είναι ότι θεωρεί πως μπορεί παντού και πάντα να είναι επιτιθέμενη και εμείς αμυνόμενοι<br /><br />Έτσι ενήργησε και στην κρίση των Ιμίων η Τουρκία, η οποία όμως έχει και αυτή βραχονησίδες στο Αιγαίο, απέναντι από τη Λέσβο κυρίως και Βορείως της Τενέδου, τις είχε αφήσει αφύλακτες εκείνο το βράδυ και οι οποίες σημειωτέον είναι σε απόσταση πέραν των 3νμ από τα μικρασιατικά παράλια<br />Πού θέλουμε να καταλήξουμε;<br /><br />Αντί να δούμε το δάσος που είναι το Αιγαίο, είδαμε το δένδρο που είναι τα Ίμια<br /><br />Αντίδραση λοιπόν θα μπορούσε να υπάρξει και μάλιστα με σίγουρη και αναίμακτη νικηφόρα έκβαση για την Ελλάδα, με την κατάληψη όχι μιας αλλά περισσότερων τουρκικών βραχονησίδων<br /><br />Τι θα γινόταν αν στις 6 το πρωί οι ΗΠΑ πληροφορούνταν από εμάς ότι μπορεί οι Τούρκοι να πάτησαν μια βραχονησίδα μας στα Ίμια και εμείς τρείς τουρκικές απέναντι από τη Λέσβο;<br /><br />Το πιθανότερο θα ήταν οι ΗΠΑ να προέτρεπαν εμάς αλλά και τους Τούρκους να αποχωρήσουμε από τις βραχονησίδες που είχαν καταληφθεί, προκειμένου να εκτονωθεί η κρίση και να επικρατήσει ειρήνη<br /><br />Αν όχι τότε είτε θα μπαίναμε σε νέο κύκλο διαπραγματεύσεων με την παρέμβαση των ΗΠΑ, όπου εμείς θα είχαμε το πάνω χέρι και όχι οι Τούρκοι, είτε οι Τούρκοι θα έπρεπε να μας επιτεθούν οπότε και θα ήταν αυτοί οι υπαίτιοι διεθνώς, κάτι που δεν επιθυμούσαν.<br /><br />Το γόητρο τέλος της κυβέρνησης και των Ενόπλων Δυνάμεων θα ανέβαινε στα ύψη σε εχθρούς και συμμάχους, σπάζοντας τον "τσαμπουκά" των Τούρκων και μάλιστα χωρίς να πέσει ντουφεκιά.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Κι αν η ιστορία γραφόταν αλλιώς... Πώς η κρίση των Ιμίων θα μπορούσε αναίμακτα να ήταν μεγάλη ελληνική νίκη και τουρκική ταπείνωση

Μια πολύ σημαντική παράμετρος που αγνοεί ο πολύς κόσμος. Παναγιώτης Νάστος Σκοπός της παρούσης ανάλυσης, δεν είναι να αναφερθεί σε αυτό καθα...

Διαβάστε την συνέχεια

Κλείνουν οι στρόφιγγες! Θα πληρώσει η Ελλάδα την "ρώσικη ρουλέτα" Δύσης-Ρωσίας στα ενεργειακά;

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2022-01/gazprom-fysiko-aerio.jpg?itok=oE3yHhei" width="732" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Θα ξεπαγιάσει η Ευρώπη και η Ελλάδα από την γεωπολιτική και στρατιωτική κόντρα των μεγάλων;</span></h3>Προ ημερών γράφαμε πως η αναπληρώτρια υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Βικτώρια Νουλάντ, αστειεύτηκε για την... άντληση βότκας μέσω του αγωγού φυσικού αερίου Nord Stream 2 κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου, καθώς οι εντάσεις έχουν αγγίξει τα επίπεδα του Ψυχρού Πολέμου.<br /><br />Οι νέες κυρώσεις της ΕΕ θα στερήσουν από τη Ρωσία αγαθά απαραίτητα για τις στρατηγικές της φιλοδοξίες, δήλωσε από πλευράς ΕΕ ο Borrell<br />Η ΕΕ έχει προχωρήσει με την προετοιμασία μιας απάντησης υψηλού αντίκτυπου, ανέφερε ο επικεφαλής της εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ<br /><br />Ο Ύπατος Εκπρόσωπος της ΕΕ για θέματα εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφαλείας Josep Borrell υποστήριξε πως η Ευρωπαϊκή Ένωση επεξεργάζεται νέες κυρώσεις κατά της Ρωσίας για να της στερήσει προϊόντα που μπορεί να χρειάζεται για να επιτύχει τις στρατηγικές της φιλοδοξίες. <br /><br />"Στο πλαίσιο των εργασιών μας για την αποτροπή (της Ρωσίας), έχουμε προχωρήσει με την προετοιμασία μιας απάντησης υψηλού αντίκτυπου που θα προκαλέσει σοβαρό κόστος στη ρωσική οικονομία και το χρηματοπιστωτικό σύστημα. Εδώ εξετάζουμε επίσης μέτρα ελέγχου των εξαγωγών που θα έχουν πιο μακροπρόθεσμο αποτέλεσμα, αρνούμενοι στη Ρωσία προϊόντα που χρειάζεται για να εκπληρώσει τις στρατηγικές της φιλοδοξίες", έγραψε στο προσωπικό του ιστολόγιο.<br /><br />Σημείωσε επίσης ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση εκφράζει τη λύπη της για την απόφαση της Ρωσίας να διευρύνει τη μαύρη λίστα των εκπροσώπων της ΕΕ στους οποίους απαγορεύεται η είσοδος στη Ρωσία και προειδοποιεί για την κατάλληλη αντίδρασή της.<br /><br />"Στο πλαίσιο αυτό, εκφράζω τη λύπη μου για την απόφαση των ρωσικών αρχών, που ανακοινώθηκε την Παρασκευή, να απαγορεύσουν την είσοδο στη Ρωσία σε άγνωστο αριθμό εκπροσώπων κρατών μελών και θεσμικών οργάνων της ΕΕ. Η απόφαση αυτή στερείται οποιασδήποτε νομικής αιτιολόγησης και διαφάνειας και θα συναντήσει την κατάλληλη αντίδραση. Με αυτήν, η Ρωσία συνεχίζει να τροφοδοτεί το κλίμα έντασης στην Ευρώπη αντί να συμβάλλει στην αποκλιμάκωση", έγραψε.<br /><br />"Η Ρωσία διεξάγει έναν πόλεμο νεύρων", υποστήριξε. "Γι' αυτό και εμείς πρέπει να κρατήσουμε τα δικά μας. Σε αυτή την αντιπαράθεση με τη Ρωσία, κάνουμε ό,τι μπορούμε για να λειτουργήσει η διπλωματία, χρησιμοποιώντας όλους τους δυνατούς δρόμους".<br /><br />Τις τελευταίες εβδομάδες, η Ευρωπαϊκή Ένωση απειλεί τη Ρωσία με νέες κυρώσεις σε περίπτωση υποτιθέμενης επιθετικότητας εναντίον της Ουκρανίας. Οι Βρυξέλλες, σύμφωνα με την ηγεσία της ΕΕ, επεξεργάζονται ήδη πιθανά περιοριστικά μέτρα κατά της Μόσχας. Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ προειδοποίησε ότι οι απόπειρες χρήσης βίας για τη διευθέτηση της κρίσης στη νοτιοανατολική Ουκρανία θα έχουν τις σοβαρότερες συνέπειες.<br />Οπτικοποιώντας τον τρόπο με τον οποίο οι Ευρωπαίοι παίρνουν το ηλεκτρικό τους ρεύμα<div><br /><a href="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/2022-01/2022-01-30_13-12-54.jpg"><img height="640" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/default/public/2022-01/2022-01-30_13-12-54.jpg?itok=Mtf89GaG" width="678" /></a><br /><br /></div><div>Μπορεί βέβαια οι Αμερικανοί και Ευρωπαίοι αξιωματούχοι να παίζουν "ρώσικη ρουλέτα" με την Μόσχα , αλλά όπως γράψαμε και χθες τα αποθέματα φυσικού αερίου της Ευρώπης έχουν μειωθεί σε ποσοστό κάτω του 40%<br /><br />Η Ρωσία είναι εκ των βασικών προμηθευτών της ΕΕ. <br /><br />Επομένως η γνώση του ποιες χώρες θα επηρεαστούν περισσότερο (ή λιγότερο) από πιθανές κυρώσεις (ή αντίποινα κυρώσεων) είναι ζωτικής σημασίας.<br /><br />Επιπλέον, όπως σημειώνει η Energy Information Administration (EIA), οι απελπισμένες προσπάθειες για την απολιθωματοποίηση όλων των ενεργειακών πηγών στην Ευρώπη το συντομότερο δυνατό, στην παρούσα φάση γυρίζουν "μπούμερανγκ". <br /><br />"Οι παγκόσμιες προσπάθειες για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής οδηγούν στην ταχεία ηλεκτροδότηση πολλών τελικών χρηστών, από τις μεταφορές έως τη βιομηχανία, οδηγώντας σε μαζική αύξηση της ζήτησης ενέργειας, καθώς και στην ανάγκη να παράγεται όσο το δυνατόν μεγαλύτερο μέρος αυτής από ανανεώσιμες πηγές. Το αποτέλεσμα είναι ένας δραματικός μετασχηματισμός των συστημάτων ηλεκτρικής ενέργειας σε παγκόσμιο επίπεδο" αναφέρεται.<br /><br />Όπως δείχνει ο ακόλουθος χάρτης (τέλος κειμένου), η Ανατολική Ευρώπη παραμένει σε μεγάλο βαθμό εξαρτημένη από τον άνθρακα για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, ενώ το Φυσικό Αέριο εξακολουθεί να κυριαρχεί στον ενεργειακό εφοδιασμό πολλών εθνών μεταξύ των οποίων και η χώρα μας, η οποία σχεδόν καθ΄ολοκληρίαν εξαρτάται από το φυσικό αέριο, κάτι που αντιλαμβάνεται κάθε κοινός νους τι θα σημαίνει αν η κρίση Δύσης-Ρωσίας κλιμακωθεί! <br /><br />Γκαζάδικα πλέουν από ΗΠΑ σε Ευρώπη<br /><br />Την ίδια στιγμή οι ΗΠΑ που κινούν τα νήματα αποτελώντας και οι ίδιες μαζί με το Κατάρ τους εναλλακτικούς παρόχους για την Ευρώπη, στέλνουν νέο στολίσκο. <br /><br />Ήδη από την Παρασκευή περισσότερα από 20 δεξαμενόπλοια φυσικού αερίου έχουν αποπλεύσει από τις Ηνωμένες Πολιτείες προς την Ευρώπη εν μέσω προσπαθειών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ουάσιγκτον να βρουν μια εναλλακτική λύση στη ρωσική προμήθεια καυσίμων, αναφέρει η αμερικανική «The Wall Street Journal».<br /><br />Η εφημερίδα τονίζει ότι αξιωματούχοι στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρώπη ψάχνουν τώρα να βρουν βραχυπρόθεσμες εναλλακτικές λύσεις για την αναπλήρωση των αναλωμένων καυσίμων στη γηραιά ήπειρο, εν αναμονή της πιθανότητας διακοπής του εφοδιασμού από τη Ρωσία σε περίπτωση σύγκρουσης μεταξύ Μόσχας και Κιέβου.<br /><br />Το δημοσίευμα επισημαίνει ότι «περισσότερα από 20 δεξαμενόπλοια φυσικού αερίου κατευθύνονται από τις Ηνωμένες Πολιτείες προς την Ευρώπη» και πρόσθεσε, με βάση τα στοιχεία της Vortexa Analytics, ότι 33 άλλα δεξαμενόπλοια μπορεί να ακολουθήσουν τον ίδιο δρόμο, αλλά αυτό «θα αντισταθμίσει μόνο ένα μέρος» των ρωσικών προμηθειών, σύμφωνα με τον πρόεδρο της εταιρείας, Κλέι Σίγκελ.<br /><br />Η εφημερίδα επικαλείται άτομα που γνωρίζουν το θέμα, ότι αξιωματούχοι της κυβέρνησης του προέδρου των ΗΠΑ, Τζο Μπάιντεν, πραγματοποίησαν βιντεοκλήσεις με αξιωματούχους σε όλο τον κόσμο τις τελευταίες ημέρες σε μια προσπάθεια να πείσουν αγοραστές στη Νότια Κορέα, την Ιαπωνία και άλλες χώρες που έχουν ήδη πληρώσει για τις προμήθειες που είχαν δεσμεύσει, για να επιτρέψουν στις Ηνωμένες Πολιτείες να τις μεταφέρουν στην Ευρώπη.<br /><br />Πρόσθεσε ότι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι σχεδιάζουν επισκέψεις στη Ντόχα και το Μπακού, ή κάποιοι από αυτούς έχουν ήδη πραγματοποιήσει, σε μια προσπάθεια να κανονίσουν πρόσθετες προμήθειες, υπό το φως του ελέγχου από τη Ρωσία του 40% των προμηθειών φυσικού αερίου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, γράφει η εφημερίδα.<br /><br />Επιπρόσθετα, η Washington Post, επικαλούμενη ανώτερο Αμερικανό αξιωματούχο, ανέφερε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν συνομιλίες με μεγάλους προμηθευτές φυσικού αερίου στη Βόρεια Αφρική, τη Μέση Ανατολή, την Ασία και εντός των Ηνωμένων Πολιτειών σχετικά με την ετοιμότητά τους για «προσωρινή αύξηση» της παραγωγής φυσικού αερίου. για την Ευρώπη.<br /><br />Ανώτερος αξιωματούχος της αμερικανικής κυβέρνησης είπε προηγουμένως σε δημοσιογράφους ότι η Ουάσιγκτον αναζητά εναλλακτικές πηγές φυσικού αερίου για την Ευρώπη σε περίπτωση που διακοπεί η διαμετακόμιση ρωσικού φυσικού αερίου μέσω της Ουκρανίας, ενώ η διακοπή των εξαγωγών μέσω άλλων οδών θεωρείται λιγότερο πιθανό σενάριο.<br /><br /><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Κλείνουν οι στρόφιγγες! Θα πληρώσει η Ελλάδα την "ρώσικη ρουλέτα" Δύσης-Ρωσίας στα ενεργειακά;

Θα ξεπαγιάσει η Ευρώπη και η Ελλάδα από την γεωπολιτική και στρατιωτική κόντρα των μεγάλων; Προ ημερών γράφαμε πως η αναπληρώτρια υπουργός Ε...

Διαβάστε την συνέχεια

«Οι Αμερικανοί επιδιώκουν την αλλαγή της Συνθήκης του Μοντρέ»

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/06/usa_spy.png"><img height="331" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/06/usa_spy-696x360.png" width="776" /></a><br /><br />Μια περίεργη συζήτηση πυροδοτείται από το σύστημα εξουσίας των ΗΠΑ, η οποία αφορά στην ανάγκη (στην δική τους ανάγκη) αλλαγής των κανόνων που διέπουν την διέλευση του Βοσπόρου…<br />Του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ<br />Με απλά λόγια, οι Αμερικανοί επιδιώκουν την αλλαγή της Συνθήκης του Μοντρέ διότι αρκετές από τις προβλέψεις της, δεν ευνοούν το τυχοδιωκτικό τους αφήγημα. Πιο συγκεκριμένα αυτό που επιδιώκουν, είναι να εξασφαλιστεί σε Δαρδανέλια, Βόσπορο και Μαύρη Θάλασσα, η δυνατότητα ελεύθερης διέλευσης των πολεμικών πλοίων, χωρίς τις προβλέψεις και τους περιορισμούς της συγκεκριμένης Συνθήκης.<br /><br />Τα συμβαλλόμενα Μέρη της Συνθήκης του Μοντρέ είναι: η Βουλγαρία, η Ρουμανία, η Σοβιετική Ένωση, η Τουρκία, η Αυστραλία, η Γαλλία, η Ελλάδα, η Ιταλία, η Αγγλία και η Γιουγκοσλαβία. Τα ανωτέρω συμβαλλόμενα μέρη θα πρέπει να αποδεχτούν και να προσυπογράψουν οποιαδήποτε τροποποίηση για να καταστεί εφικτή.<br /><br />Όταν τέθηκε σε ισχύ η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) το Νοέμβριο του 1994, ζητήθηκε – στο πλαίσιο εφαρμογής της – η επαναδιατύπωση της Συνθήκης του Μοντρέ, έτσι ώστε να είναι συμβατή με το καθεστώς που διέπει τη διεθνή ναυσιπλοΐα. Ωστόσο, η άρνηση της Τουρκίας να υπογράψει την UNCLOS, σημαίνει ότι η Συνθήκη του Moντρέ, παραμένει σε ισχύ χωρίς τροποποιήσεις.<br /><br />Με την Συνθήκη του Μοντρέ (1936), με την οποία αναθεωρήθηκε ουσιαστικά το καθεστώς της αποστρατιωτικοποίησης, έχουν αρθεί πρακτικά και οι περιορισμοί που αφορούσαν στο δικαίωμα της Ελλάδας να επανεξοπλίσει τα νησιά Λήμνο και Σαμοθράκη και από αυτήν την άποψη «τσακίζονται» τα φαιδρά επιχειρήματα των Τούρκων περί αποστρατιωτικοποίησης, μεταξύ άλλων ΚΑΙ με την αναγνώριση από τους ιδίους του δικαιώματος της Ελλάδας στον επανεξοπλισμό, η οποία συνομολογήθηκε από τον Τούρκο ΥΠΕΞ κατά την διάρκεια της επικύρωσης της συγκεκριμένης Συνθήκης από την Τουρκική Εθνοσυνέλευση. Ωστόσο…<br /><br />Οι δημόσιες δηλώσεις αλλά και οι κατ’ ιδίας συνεννοήσεις των ΗΠΑ με την Τουρκία, είναι πάρα πολύ πιθανόν να κινούνται στην λογική της αναζήτησης φόρμουλας μέσα από την οποία να επιδιωχτούν και τροποποιήσεις που να ακυρώνουν ή να περιστέλλουν μέρος των Ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, πράγμα που αποτελεί σταθερή και αδιαπραγμάτευτη Τουρκική επιδίωξη. Και είναι πάρα πολύ πιθανόν να αναζητείται το «χτίσιμο» μιας τέτοιας φόρμουλας, με τρόπο που δεν θα θίγονται τα συμφέροντα των λοιπών συμβαλλόμενων μερών. <br /><br />Με δεδομένο ότι η πολιτική τάξη στην χώρα μας αποδεικνύεται ιδιαιτέρως ευάλωτη, τόσο στις Αμερικανικές πιέσεις όσο και στους Τουρκικούς εκβιασμούς, είναι φανερό πως απαιτείται μια σαφής, δημόσια και προκαταβολική τοποθέτηση του Ελληνικού ΥΠΕΞ αναφορικά με την συγκεκριμένη φημολογία, μέσα από την οποία είναι απαραίτητο να αποσαφηνίζεται ότι…<br /><br />Η Ελλάδα δεν μπαίνει σε κανενός είδους τέτοια συζήτηση και φυσικά δεν πρόκειται να νομιμοποιήσει με την υπογραφή της καμιά απολύτως τροποποίηση ή άλλη παρέμβαση στην Συνθήκη του Μοντρέ (ακόμη και εάν όλα τα υπόλοιπα συμβαλλόμενα μέρη συγκλίνουν σε ένα συγκεκριμένο modus operandi, εάν προηγουμένως δεν διασφαλιστούν τουλάχιστον οι εξής τέσσερις αδιαπραγμάτευτες προϋποθέσεις:<br /><ul style="text-align: left;"><li>Πρώτον: Άμεση άρση του Τουρκικού casus belli και ρητή αναφορά που θα προβλέπει ότι το πλαίσιο των όποιων τροποποιήσεων συμφωνηθούν, θα τελεί υπό την αίρεση και την υποχρεωτική επαναφορά στο ισχύον σήμερα καθεστώς, εάν η Τουρκία επιχειρήσει να επαναφέρει το casus belli, προκειμένου να παρεμποδίσει την Ελλάδα στην άσκηση της κυριαρχίας της και των κυριαρχικών της δικαιωμάτων. Για την ενεργοποίηση της συγκεκριμένης πρόβλεψης, θα πρέπει να καθίσταται υπεύθυνος ο ΟΗΕ ο οποίος θα υποχρεούται το πολύ μέσα σε έξι (6) μήνες από την υποβολή σχετικής ρηματικής διακοίνωσης εκ μέρους του Ελληνικού ΥΠΕΞ, να προβεί στην σχετική ανακοίνωση η οποία θα είναι δεσμευτική για τους πάντες.</li><li>Δεύτερον: Επικύρωση της UNCLOS από την Τουρκική Εθνοσυνέλευση, με παράλληλη επέκταση από την Ελλάδα των Χωρικών της Υδάτων στα 12 νμ και ολοκλήρωση των διαδικασιών για την οριοθέτηση ΑΟΖ και Υφαλοκρηπίδας, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στο Διεθνές Δίκαιο.</li><li>Τρίτον: Ρητή αναφορά – ΚΑΙ με την εγγύηση των συμβαλλομένων μερών – ότι οποιαδήποτε τροποποίηση της Συνθήκης, δεν θα θέτει με κανέναν τρόπο υπό αίρεση το αδιαπραγμάτευτο δικαίωμα της Ελλάδας στον εξοπλισμό των νησιών, σύμφωνα με το εκάστοτε επιχειρησιακό σχέδιο που ανήκει στην πλήρη και αποκλειστική αρμοδιότητά της.</li><li>Τέταρτον: Διασφάλιση του δικαιώματος της Ελλάδας να επανεξετάσει το καθεστώς και το εύρος των παραχωρήσεων σε θαλάσσια Δικαιώματα στις περίκλειστες χώρες, σε περίπτωση παραβιάσεων διμερών – διεθνών συμφωνιών.</li></ul>Και επειδή δεν υπάρχει καπνός χωρίς φωτιά, το Ελληνικό ΥΠΕΞ αν δεν φροντίσει να ξεκαθαρίσει προκαταβολικά την κατηγορηματική του αντίθεση στο βρώμικο σχέδιο που φαίνεται να ενορχηστρώνουν οι ΗΠΑ στην προσπάθειά τους να διαχειριστούν τα πολλαπλά αδιέξοδά τους, αυτό θα σημαίνει ότι συγκατατίθεται προκαταβολικά σε μια αθλιότητα που θα έχει ανυπολόγιστο κόστος για την χώρα και για την περιφερειακή σταθερότητα.<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

«Οι Αμερικανοί επιδιώκουν την αλλαγή της Συνθήκης του Μοντρέ»

Μια περίεργη συζήτηση πυροδοτείται από το σύστημα εξουσίας των ΗΠΑ, η οποία αφορά στην ανάγκη (στην δική τους ανάγκη) αλλαγής των κανόνων πο...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιορτάζουν την ημέρα “αντίστασης” των “τούρκων” της Δυτικής Θράκης…

<img height="339" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2021/05/cavusoglou-pseftomouftides-1.jpg" width="761" /><br /><br />«Ενώ έχουν περάσει 34 χρόνια από την ιστορική αντίσταση των Τούρκων της Δυτικής Θράκης στις 29 Ιανουαρίου 1988, χιλιάδες τουρκικές μειονότητες στην Ελλάδα στάθηκαν μαζί ενάντια στην πολιτική της αφομοίωσης και του εκφοβισμού εκείνη την ημέρα», γράφει η τουρκική ‘Ensonhaber’.<br /><br />Το δημοσίευμα που ακολουθεί την επεκτατική πολιτική της Άγκυρας επί της ελληνικής επικράτειας αναφέρεται στα γεγονότα της δεκαετίας του ’80 στη Θράκη με την υποκίνηση του τουρκικού κράτους των μουσουλμάνων που προσπαθεί να εκτουρκίσει με μοχλό τη θρησκεία.<br /><br />Αναφέρει χαρακτηριστικά:<br /><br />“Στις 4 Νοεμβρίου 1987, η ελληνική δικαιοσύνη ανακοίνωσε: «Δεν υπάρχουν Τούρκοι στη Δυτική Θράκη». Χρησιμοποίησε σκανδαλώδεις εκφράσεις ότι η λέξη «Τούρκος» προκαλεί. Αποφάσισε το κλείσιμο των Σωματείων Τούρκων Δασκάλων Δυτικής Θράκης και Τούρκων Νέων Κομοτηνής. Οι Τούρκοι της Δυτικής Θράκης, από την άλλη, έμαθαν την ήσυχη απόφαση μόλις 2 μήνες αργότερα.<br /><br />Η ανάπτυξη με τα χρόνια των πολιτικών καταπίεσης, εκφοβισμού και αφομοίωσης άναψε το φιτίλι της αντίστασης. Στις 29 Ιανουαρίου 1988, οι Τούρκοι στην Ελλάδα συγκεντρώθηκαν σε πορεία διαμαρτυρίας. Οι ελληνικές αρχές προσπάθησαν να αποτρέψουν την πορεία, έστησαν οδοφράγματα στην είσοδο της Κομοτηνής, έκλεισαν τζαμιά για προσκύνηση. Αυτό όμως δεν εμπόδισε την προέλαση χιλιάδων Τούρκων.<br /><br />Ο αναπλ. Δρ Αλί Χουσεϊνογλου θα πει: «Περισσότεροι από 10 χιλιάδες Τούρκοι της Δυτικής Θράκης ήρθαν στην Κομοτηνή σωρηδόν, διανύοντας 20 χιλιόμετρα, 30 χιλιόμετρα από τα πιο απομακρυσμένα σημεία της Κομοτηνής». Πολλοί Τούρκοι τραυματίστηκαν μετά από επέμβαση της ελληνικής αστυνομίας, όπως σημειώνεται. Η δεύτερη επέτειος της αντίστασης ήταν επίσης γεμάτη εκδηλώσεις. Στις 29 Ιανουαρίου 1990 φανατικές ελληνικές ομάδες έβαλαν στο στόχαστρο τουρκικές επιχειρήσεις σε Κομοτηνή και Ξάνθη.<br /><br />Ο Πρόεδρος της Τουρκικής Ένωσης Ξάνθης Οζάν Αχμέτογλου δήλωσε ότι «το ελληνικό κράτος δεν έχει ζητήσει συγγνώμη από τη μουσουλμανική τουρκική κοινότητα της Δυτικής Θράκης μέχρι σήμερα για τις επιθέσεις και τη βία που ζήσαμε το 1990». Η ιστορική αντίσταση δεν ξεχάστηκε μετά από 34 χρόνια και εκδήλωση μνήμης για την Ημέρα της (τουρκικής) Εθνικής Αντίστασης και Αλληλεγγύης πραγματοποιήθηκε με τηλεδιάσκεψη στο πλαίσιο των μέτρων επιδημίας, όπως σημειώνεται.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Γιορτάζουν την ημέρα “αντίστασης” των “τούρκων” της Δυτικής Θράκης…

«Ενώ έχουν περάσει 34 χρόνια από την ιστορική αντίσταση των Τούρκων της Δυτικής Θράκης στις 29 Ιανουαρίου 1988, χιλιάδες τουρκικές μειονότητ...

Διαβάστε την συνέχεια