Globes, Israel business news: Η αναθέρμανση των σχέσεων Ισραήλ-Τουρκίας ενισχύει τα σχέδια για τον αγωγό φυσικού αερίου.

<img height="320" src="https://www.sigmalive.com/application/cache/default/images/news/900x450/b576195acaf8ae94a6b98eb497e54f6c.jpg" width="730" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Εμιράτα και Ισραήλ εξετάζουν κατασκευή αγωγού φυσικού αερίου μέσω Τουρκίας.</span></h3>Με τον υποθαλάσσιο αγωγό φυσικού αερίου EastMed απαγορευτικά ακριβό, το Ισραήλ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα προσπαθούν να πουλήσουν φυσικό αέριο στην Ευρώπη μέσω Τουρκίας.<br />Η βαθύτερη περιφερειακή συμμαχία που σχηματίζεται μετά την υπογραφή των Συμφωνιών του Αβραάμ, η οποία έχει ανατρέψει πολλά δεδομένα, καθιστά το Ισραήλ σημαντικό παίκτη που μπορεί ακόμη και να εκμεταλλευτεί τους ισχυρούς δεσμούς του με τις ΗΠΑ και άλλες χώρες, προκειμένου να μεσολαβήσει και να προωθήσει συνεργασία.<div><br />Η ίδια η συμμετοχή του Ισραηλινού πρωθυπουργού Naftali Bennett στη συνάντηση με τον Αιγύπτιο Πρόεδρο Abdel Fattah Al-Sisi και τον διάδοχο των Εμιράτων, Abu Dhabi Mohammed bin Zayed Al Nahyan, νωρίτερα αυτή την εβδομάδα το απέδειξε αυτό. Μεταξύ των θεμάτων που στην ατζέντα της συνάντησης ήταν το φυσικό αέριο.<br />Παράλληλα, η επίσκεψη του προέδρου του Ισραήλ Ισαάκ Χέρτζογκ στην Τουρκία πριν από δύο εβδομάδες και η συνάντηση με τον Τούρκο Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν αντιπροσώπευαν μια νέα αιχμή στηναναθέρμανση των σχέσεων μεταξύ των χωρών.</div><div><br />Η βελτίωση των σχέσεων προέρχεται κυρίως από την προβληματική οικονομική κατάσταση στην Τουρκία, η οποία έχει αναγκάσει την Άγκυρα να ανανεώσει τον διάλογο με τις ΗΠΑ και τα κράτη του Κόλπου καθώς και με το Ισραήλ.<br />Τον επόμενο μήνα, μια τουρκική κυβερνητική αντιπροσωπεία πρόκειται να επισκεφθεί το Ισραήλ για να συζητήσει θέματα σε διάφορους οικονομικούς τομείς, και πρώτα απ’ όλα το φυσικό αέριο. Η αντιπροσωπεία αναμένεται να περιλαμβάνει τον Τούρκο Υπουργό Ενέργειας Φέιθ Ντονμέζ, ο οποίος συναντήθηκε πρόσφατα με την Ισραηλινή ομόλογό του Καρίν Ελχαράρ.</div><div><br />Τα δύο βασικά θέματα της ημερήσιας διάταξης είναι ο τρόπος σύνδεσης του μεγάλου τουρκικού αγωγού προς την Ευρώπη με τα αποθέματα φυσικού αερίου του Ισραήλ και στην υπόλοιπη περιοχή, συμπεριλαμβανομένης της Αιγύπτου και των ΗΑΕ, ώστε να καταστεί εναλλακτική πηγή τροφοδοσίας στην Ευρώπη, η οποία θέλει να μειώσει την εξάρτησή της από το ρωσικό αέριο.</div><div><br />Η αναθέρμανση των σχέσεων μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας έρχεται αφότου η ΕΕ διέθεσε σημαντικό προϋπολογισμό για να εξετάσει τη βιωσιμότητα της τοποθέτησης του υποθαλάσσιου αγωγού «EastMed» για τη μεταφορά φυσικού αερίου στην Ευρώπη μέσω Ελλάδας και Ιταλίας. Αλλά έγινε πρόσφατα κατανοητό ότι το κόστος θα ήταν πολύ υψηλό, ειδικά καθώς ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν ακύρωσε την αμερικανική υποστήριξη για το εγχείρημα.</div><div><br />Ωστόσο, τώρα η Ευρώπη χρειάζεται να αντικαταστήσει το ρωσικό αέριο περισσότερο από ποτέ.<br />Το υγροποιημένο αέριο που θα μεταφέρεται από τις εγκαταστάσεις της Αιγύπτου και των ΗΑΕ αντιπροσωπεύει μια ενδιάμεση λύση, αλλά η ικανότητα των δεξαμενόπλοιων να μεταφέρουν το αέριο είναι περιορισμένη.<br />Η ιδέα που προωθείται από το Ισραήλ και την Τουρκία με την υποστήριξη των ΗΑΕ είναι η χρήση της υποδομής του τουρκικού αγωγού φυσικού αερίου, που φτάνει στην Ευρώπη και μπορεί να μεταφέρει μεγάλες ποσότητες φυσικού αερίου.</div><div><br />Ένα σημαντικό εμπόδιο σε αυτό το σχέδιο είναι η διαμάχη μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας και Κύπρου για τα όρια της υφαλοκρηπίδας του κάθε κράτους στην ανατολική Μεσόγειο.</div><div><br />Αναζήτηση λύσεων μεταξύ Τουρκίας, Ελλάδας και Κύπρου</div><div><br />Η «Globes» κατανοεί ότι κατά τη διάρκεια αυτών των συνομιλιών, που βρίσκονται σε πολύ υψηλότερα επίπεδα, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Ισραήλ προσπαθούν να βρουν λύσεις που θα επιτρέψουν την εξερεύνηση και ανάπτυξη ενέργειας υπεράκτιων κοιτασμάτων από την Ελλάδα, την Κύπρο και την Τουρκία στα επίμαχα ύδατα και να τα συνδέσουν με τουρκικές υποδομές.<br />Το θέμα έθεσε ο πρόεδρος Χέρτζογκ κατά την επίσκεψή του σε Ελλάδα, Κύπρο και Τουρκία ενώ το ίδιο θέμα συζητήθηκε και στη συνάντηση Μπένετ, Αλ Σίσι και Μπιν Ζάιντ στο Σαρμ Ελ Σέιχ.<br />Τα Εμιράτα εμπλέκονται πολύ στο θέμα του φυσικού αερίου της Μεσογείου, μεταξύ άλλων μέσω της Mubadala Petroleum, η οποία αγόρασε τις συμμετοχές της Delek Drilling στο κοίτασμα Tamar για 1 δισεκατομμύριο δολάρια, και είναι πρόθυμοι να συμμετάσχουν στις προσπάθειες εξερεύνησης και ανάπτυξης νέων κοιτασμάτων, καθώς και να για βρεθεί μια σύντομη διαδρομή για να μεταφέρει το δικό της φυσικό αέριο στην Ευρώπη.</div><div><br />Η Αίγυπτος έχει τεράστιες εγκαταστάσεις υγροποίησης φυσικού αερίου στα ανοιχτά της μεσογειακής ακτής και έχει τα δικά της μεγάλα κοιτάσματα φυσικού αερίου στη Μεσόγειο. Αιγυπτιακή πηγή είπε ότι το Κάιρο δεν αποκλείει τις προτάσεις που έχουν τεθεί στο πλαίσιο της ενεργειακής ανάπτυξης σε ολόκληρη την περιοχή.<br />Το Ισραήλ αναζητά ένα σχέδιο και διευθέτηση, που θα συνδέει τα κοιτάσματα φυσικού αερίου του με την Τουρκία. Μια πιθανότητα θα μπορούσε να το δει να τρέχει μέσω Ιορδανίας και Συρίας στην Τουρκία.<br />Ισραηλινή πηγή που εμπλέκεται στο θέμα είπε ότι οι στρατηγικές αλλαγές που δημιουργήθηκαν από τις συμφωνίες του Αβραάμ και οι δυνατότητες που παρέχονται με αυτές, αρχίζουν να γίνονται αισθητές μέσω του περιφερειακού διαλόγου στον οποίο το Ισραήλ διαδραματίζει κεντρικό ρόλο.<br /><br /></div><div><a href="https://infognomonpolitics.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Globes, Israel business news: Η αναθέρμανση των σχέσεων Ισραήλ-Τουρκίας ενισχύει τα σχέδια για τον αγωγό φυσικού αερίου.

Εμιράτα και Ισραήλ εξετάζουν κατασκευή αγωγού φυσικού αερίου μέσω Τουρκίας. Με τον υποθαλάσσιο αγωγό φυσικού αερίου EastMed απαγορευτικά ακρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Παρασκήνιο για ισραηλοτουρκικό αγωγό φυσικού αερίου: Ισραήλ και Τουρκία βλέπουν μομέντουμ.

<img height="428" src="https://www.foreignaffairs.gr/article-images/12062019-1.jpg" width="754" /><br /><br /><div><b>Ανδρέας Πιμπίσιης</b><br />Ισραήλ και Τουρκία βλέπουν ένα μομέντουμ πίσω από την προσπάθεια της Ευρώπης για απεξάρτηση από το ρωσικό φυσικό αέριο και συνομιλούν παρασκηνιακά για την κατασκευή αγωγού που να συνδέει τα ισραηλινά κοιτάσματα με τον ΤΑΝΑΡ. Μετά τα δημοσιεύματα στην Τουρκία το πρακτορείο Ρόιτερς επανήλθε χθες με εκτενές ρεπορτάζ από Άγκυρα και Ιερουσαλήμ για τις παρασκηνιακές διαβουλεύσεις των δύο χωρών.</div><div><br />Όπως αναφέρουν οι ανταποκριτές του πρακτορείου, η κατασκευή αγωγού Τουρκίας-Ισραήλ είναι ένα ζήτημα που απασχολεί παρασκηνιακά και τις δύο πλευρές, οι οποίες θεωρούν πως το έργο να μπορεί να αποτελέσει μιαν από τις εναλλακτικές λύσεις της Ευρώπης στον ρωσικό ενεργειακό εφοδιασμό. Ωστόσο, υπάρχει παραδοχή και στις δύο πρωτεύουσες ότι θα χρειαστεί να γίνουν περίπλοκοι ελιγμοί για να επιτευχθεί οποιαδήποτε συμφωνία. Η ιδέα για κατασκευή αγωγού που να μεταφέρει το ισραηλινό φυσικό αέριο προς την Τουρκία και απ’ εκεί στην Ευρώπη πάει πίσω στην εποχή της πρώτης γεώτρησης στο Λεβιάθαν. Ωστόσο, η όξυνση των σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών έβαλε το θέμα στο ψυγείο, με το Ισραήλ να προωθεί άλλες ιδέες όπως ο αγωγός Ανατολικής Μεσογείου που βρήκε συμμάχους σε Κύπρο και Ελλάδα, δύο χώρες που επίσης δεν ήθελαν να δουν την Τουρκία να κερδίζει ενεργειακούς πόντους.<br /><br /></div><div>Η αναθέρμανση των σχέσεων Τουρκίας-Ισραήλ και η επίσκεψη Ισαάκ Χέρτζογκ στην Άγκυρα επανέφεραν το θέμα στην πρώτη γραμμή. Σύμφωνα με Τούρκο αξιωματούχο, τον οποίο επικαλείται το Ρόιτερς, οι συνομιλίες μεταξύ των δύο χωρών συνεχίστηκαν και μετά την επίσκεψη Χέρτζογκ στην Τουρκία. Ο ίδιος αξιωματούχος δεν αποκλείει λήψη «συγκεκριμένων αποφάσεων» μέσα στους επόμενους μήνες για την προτεινόμενη όδευση του αγωγού αλλά και για οντότητες που θα συμμετέχουν στο έργο. Ο Τούρκος Πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, δήλωσε προ ημερών ότι ο αγωγός «είναι από τα πιο σημαντικά έργα που μπορούμε να κάνουμε σε επίπεδο διμερών σχέσεων» και εμφανίστηκε έτοιμος να στείλει τους υπουργούς του στο Ισραήλ για περαιτέρω συζητήσεις.<br />Φαίνεται πως ισχύει και στην περίπτωση του ισραηλινοτουρκικού αγωγού ό,τι και για τον EastMed, αφού σύμφωνα με αξιωματούχους που εμπλέκονται στην ενεργειακή βιομηχανία, παράγοντες όπως οι περιορισμοί στην παραγωγή και οι γεωπολιτικές εξελίξεις «μπορεί να αφήσουν το έργο νεκρό στο βάθος της θάλασσας».</div><div><br />Η υπουργός Ενέργειας του Ισραήλ, Καρίν Ελχαράρ, δήλωσε πως υπάρχουν πολλά ζητήματα που δεν έχουν ακόμα συζητηθεί, συμπεριλαμβανομένων και των οικονομικών. «Θα πρέπει να βρεθεί μια λύση οικονομικά εφικτή, κάτι που δεν είναι αυτονόητο», ανέφερε η Ισραηλινή υπουργός. Ο αγωγός υπολογίζεται ότι θα μπορούσε να επεκταθεί σε απόσταση 500-550 χιλιομέτρων και θα κοστίσει έως και 1,5 δισεκατομμύριο για την κατασκευή, σύμφωνα με Ισραηλινούς αξιωματούχους, καθιστώντας τον πιο διαχειρίσιμο από τον αγωγό EastMed το κόστος του οποίου υπολογίζεται στα 6 δισεκατομμύρια ευρώ.<br />Αυτή τη στιγμή το Λεβιάθαν παρέχει φυσικό αέριο σε Ισραήλ, Ιορδανία και Αίγυπτο. Η αμερικανική Chevron και οι ισραηλινές NewMed Energy και Ratio Oil στοχεύουν σε αύξηση της παραγωγής από 12 στα 21 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα ετησίως. Η Ευρώπη κατά την περσινή χρονιά είχε εισαγάγει 155 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα ρωσικού αερίου, που καλύπτει περίπου το 40% των αναγκών της. Σύμφωνα με έναν αξιωματούχο της NewMed το επιπλέον φυσικό αέριο μπορεί να υγροποιηθεί και να μεταφερθεί με πλοία είτε προς την Άπω Ανατολή είτε προς την Ευρώπη, σημειώνοντας πως η Τουρκία μπορεί να αποτελέσει έναν ακόμα προορισμό. Από τις άλλες εταιρείες δεν υπήρξε τοποθέτηση όταν ρωτήθηκαν από το Ρόιτερς.</div><div><br />Ταξίδι Τσαβούσογλου την Κυριακή</div><div><br />Σύμφωνα με την τουρκική εφημερίδα Τούρκιγιε (πηγή ΓΤΠ) ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου θα επισκεφθεί το Ισραήλ την ερχόμενη Κυριακή 3 Απριλίου όπου θα έχει συνάντηση με τον Γιαΐρ Λαπίντ. Η εφημερίδα αναφέρει ότι κατά τη διάρκεια της επίσκεψης, όπου αναμένεται η αξιολόγηση της διαδικασίας διορισμού πρεσβευτών μεταξύ των δύο χωρών, θα συζητηθούν ευκαιρίες συνεργασίας στην Ανατολική Μεσόγειο, το διμερές εμπόριο και περιφερειακά ζητήματα. Στη συνάντηση, κατά την οποία θα είναι και το Παλαιστινιακό στην ημερήσια διάταξη, ο Τσαβούσογλου θα μεταφέρει τις «ευαισθησίες» της Τουρκίας για το θέμα αυτό.</div><div><br />Μετά την επίσκεψη Τσαβούσογλου, το Ισραήλ θα επισκεφθεί και ο υπουργός Ενέργειας και Φυσικών Πόρων, Φατίχ Ντονμέζ. Μετά την επίσκεψή του στο Ισραήλ, ο Τσαβούσογλου θα μεταβεί στην Παλαιστίνη για να συναντηθεί με τον ομόλογό του Ριάντ Μάλκι. «Ο Τσαβούσογλου θα εξηγήσει στον συνομιλητή του ότι η εξομάλυνση των σχέσεων της Τουρκίας με το Ισραήλ δεν θα γίνει σε βάρος της Παλαιστίνης», γράφει η εφημερίδα.</div><div><br /><a href="https://philenews.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Παρασκήνιο για ισραηλοτουρκικό αγωγό φυσικού αερίου: Ισραήλ και Τουρκία βλέπουν μομέντουμ.

Ανδρέας Πιμπίσιης Ισραήλ και Τουρκία βλέπουν ένα μομέντουμ πίσω από την προσπάθεια της Ευρώπης για απεξάρτηση από το ρωσικό φυσικό αέριο και...

Διαβάστε την συνέχεια

Ε, όχι και “εγγυήτρια δύναμη” η Τουρκία! Κι εμείς παρακαλάμε τον Ζελένσκι να μιλήσει στην ελληνική Βουλή…

<img height="427" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2022/03/220330025659_MITSOTAKIS-MHTSOTAKHS-mega01-1024x683.jpg" width="720" /><br /><br />Του <b>ΓΙΩΡΓΟΥ ΧΑΡΒΑΛΙΑ</b><br />Αν υπάρχει ένα ασφαλές συμπέρασμα από την μέχρι τώρα εξέλιξη της Ουκρανικής κρίσης, αυτό είναι η ραγδαία αναβάθμιση της Τουρκίας σε ρόλο αξιόπιστου διεθνούς μεσολαβητή. Με ότι αυτό συνεπάγεται για το «ξέπλυμα» του σημερινού της προέδρου που αντλεί πλέον εύσημα για τις υπηρεσίες του απ΄όλους τους εμπλεκόμενους.<br /><br />Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι με κινήσεις διπλωματικής μαεστρίας η Τουρκία, πήρε «όλο το χαρτί»: Κατάφερε, παρακάμπτοντας ακόμη και το πανίσχυρο Ισραήλ, να καθιερωθεί ως «ουδέτερο έδαφος» για τις διαπραγματεύσεις των εμπολέμων, εξασφάλισε την «λατρεία» του καθεστώτος Ζελένσκι, την εμπιστοσύνη του Πούτιν και φυσικά την προτίμηση των Ρώσων ολιγαρχών που σπεύδουν με ταχύτητα πολυβόλου να μεταφέρουν τα περιουσιακά τους στοιχεία στο Οθωμανικό δοβλέτι.<br /><br />Μιλάμε κυριολεκτικά για ένα απίθανο διπλωματικό «χατ τρίκ» που οφείλεται στο γεγονός ότι η Αγκυρα είχε το θράσος να αψηφήσει τις δυτικές κυρώσεις και ταυτόχρονα να εμφανίζεται ως πενθούσα για την…δύστυχη την Ουκρανία που ακρωτηριάζεται.<br /><br />Θέλει πραγματική μαεστρία αυτό το μασκαριλίκι, αλλά σε κάθε περίπτωση εξυπηρετεί άριστα τα τουρκικά εθνικά συμφέροντα. Στον αντίποδα η κυβέρνηση Μητσοτάκη, αναλαμβάνοντας ρόλο αλαλάζοντος κομπάρσου του ατλαντικού στρατοπέδου, έκανε ότι μπορούσε για να βλάψει τα συμφέροντα της χώρας.<br /><br />Διέλυσε τις σχέσεις με την Μόσχα, ισοπεδώνοντας παραδοσιακούς δεσμούς αιώνων με το ρωσικό έθνος, κατέστησε την Ελλάδα πιθανό στόχο μελλοντικών αντιποίνων και βεβαίως…πυροβόλησε τα πόδια μας με τις κυρώσεις που τελικώς «μπορεί να βλάπτουν περισσότερο εμάς, απ΄ότι τους Ρώσους».<br /><br />Τώρα ετοιμάζεται να καταστήσει την χώρα και ουρά της Τουρκίας σε μία αδιευκρίνιστου είδους «επιχείρηση εκκένωσης» των αμάχων της…ελληνικής Μαριούπολης, από κοινού με τους Γάλλους, που αίφνης, μόλις υπέγραψαν τα συμβόλαια για τις φρεγάτες και τα Rafale, αναγνώρισαν τον ρόλο του Ερντογάν στην διεθνή σκακιέρα!<br /><br />Χρειάζεται και αυτό το κατόρθωμα ένα είδος μαεστρίας, δεν μπορώ να πω. Αλλά από ένα σημείο και πέρα το ζήτημα ξεφεύγει από την σφαίρα της ανεπάρκειας made in Harvard, της εξάρτησης και της απεχθούς υποτέλειας στο όνομα του… «Μένουμε Ευρώπη». Αγγίζει πλέον τα όρια της αντεθνικής δραστηριότητας.<br /><br />Γιατί δεν μπορεί να μην έχει διαπιστώσει ο κύριος πρωθυπουργός τα έκδηλα φιλοτουρκικά αισθήματα του Ζελένσκι και της παρέας του. Δεν μπορεί να μην έχει αντιληφθεί ότι αυτός που προσκάλεσε για να μιλήσει στην Βουλή των Ελλήνων (χωρίς βεβαίως να δεχτεί εύλογες ερωτήσεις…) λύσσαξε για να αναγορεύσει την Τουρκία «εγγυήτρια» δύναμη, στην μελλοντική διαφύλαξη της εδαφικής ακεραιότητας μιας «ουδέτερης» Ουκρανίας.<br /><br />Κι αν δεν έχει καταλάβει τίποτα απ΄όλα αυτά, ας ρωτήσει τουλάχιστον τον Δένδια(αν μιλάνε…)τι του έλεγε ο φοβερός και τρομερός Ουκρανός υπουργός εξωτερικών στην τελευταία τους συνάντηση. Ελπίζω πραγματικά, ο δικός μας υπουργός εξωτερικών που δεν έχει το θάρρος να διαχωρίσει τη θέση του από το εθνικό ολίσθημα, να βρει το θάρρος να ομολογήσει τα…κουλά για την Τουρκία που έλεγε ο Κουλέμπα.<br /><br />Φοβάμαι όμως ότι το βασικό πρόβλημα του Μητσοτάκη δεν είναι η έλλειψη γνώσης περί των φιλοτουρκικών προθέσεων του Ζελένσκι. Τις γνωρίζει, αλλά απλά δεν τον ενοχλούν. Κάνει τον χαβά του, ερήμην της βούλησης του ελληνικού λαού με τον ίδιο τρόπο που έστειλε οπλισμό στους Ουκρανούς ρωτώντας μόνο τον ανιψιό του!<br />Θα συνιστούσα στον κύριο Πρωθυπουργό να προσέξει τις νάρκες. Ιδιαίτερα μιας και υποδύεται ότι κόπτεται για τις αναλογίες μεταξύ της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία και του Αττίλα στην Κύπρο.<br /><br />Η αναγόρευση της Τουρκίας σε «εγγυήτρια δύναμη», και μάλιστα σε μία πολεμική διένεξη διεθνών διαστάσεων, νομιμοποιεί τον ανάλογο ρόλο της και στην περίπτωση της Κύπρου. Με τον τρόπο που τον «άσκησε» το 1974…<br /><br />Για την Ελλάδα αυτό αποτελεί «κόκκινη γραμμή». Κι αν δεν μπορεί να το αποτρέψει(που με αυτόν τον πρωθυπουργό, σίγουρα δεν μπορεί), ας διαμηνύσει στους Ουκρανούς ότι θα το θεωρήσει εχθρική κίνηση. Σε περίπτωση αρνητικής απάντησης ο κ. Μητσοτάκης οφείλει να ακυρώσει τον «δεκάρικο» του Ζελένσκι στην ελληνική βουλή. Αν δεν το πράξει, συνεισφέρει συνειδητά στην αθώωση της Τουρκίας για όσα έπραξε στην Κύπρο, πριν 48 χρόνια. Αντιληπτόν;…<div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ε, όχι και “εγγυήτρια δύναμη” η Τουρκία! Κι εμείς παρακαλάμε τον Ζελένσκι να μιλήσει στην ελληνική Βουλή…

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΧΑΡΒΑΛΙΑ Αν υπάρχει ένα ασφαλές συμπέρασμα από την μέχρι τώρα εξέλιξη της Ουκρανικής κρίσης, αυτό είναι η ραγδαία αναβάθμιση της...

Διαβάστε την συνέχεια

Στο πετρέλαιο και το φυσικό αέριο η Ελλάδα ανακαλύπτει τους θησαυρούς της.

<img height="427" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2021/12/211208063420_BENNETT-MITSOTAKIS-MHTSOTAKHS81-1024x683.jpg" width="719" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;"> Επιτέλους η Αθήνα ξύπνησε…</span></h3>Ο πόλεμος της Ρωσίας εναντίον της Ουκρανίας αναγκάζει την ελληνική κυβέρνηση σε αλλαγή πορείας. Πέρυσι η Αθήνα έλαβε σχεδόν τις μισές εισαγωγές της σε φυσικό αέριο από τη Gazprom, ενώ και το μερίδιο της Ρωσίας στις εισαγωγές πετρελαίου ήταν 36%.<br /><br />Η Ελλάδα προτίθεται πλέον να διαφοροποιήσει τον ενεργειακό της εφοδιασμό -και αυτό σημαίνει, κατά κύριο λόγο, την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου της χώρας.<br /><br />Η ανταπόκριση του <a href="https://www.handelsblatt.com/politik/international/energiekrise-griechenlands-suche-nach-gas-und-oel-aufmerksamkeit-auf-gasvorkommen-bei-kreta-und-im-ionischen-meer-richten/28191108.html">Gerd Höhler</a> <a href="https://www.handelsblatt.com/politik/international/energiekrise-griechenlands-suche-nach-gas-und-oel-aufmerksamkeit-auf-gasvorkommen-bei-kreta-und-im-ionischen-meer-richten/28191108.html">στην εφημερίδα Handelsblatt</a>, από την Αθήνα αναφέρει, μεταξύ άλλων:<br /><br />Τίτλος: «Ενέργεια: Η Ελλάδα ανακαλύπτει τους θησαυρούς της στο πετρέλαιο και το φυσικό αέριο»<br />Υπότιτλος: «Ενέργεια συνολικής αξίας 465 δις Ευρώ: Μόνο τα κοιτάσματα φυσικού αερίου ανοιχτά της Κρήτης θα κάλυπταν τις ανάγκες της χώρας για 50 χρόνια»<br /><br /><div>Κι όλα αυτά, παρ’ όλο που ο Έλληνας Υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας δήλωσε κατά τη διάρκεια επίσκεψής του στη Σαουδική Αραβία πριν από σχεδόν ένα χρόνο: «Πιστεύουμε στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας και γι’ αυτό δεν θα σκάψουμε κάτω από τη Μεσόγειο για φυσικό αέριο».<br /><br />Ο επικεφαλής διπλωμάτης της Αθήνας διαβεβαίωνε τότε ότι η παραγωγή πετρελαίου και φυσικού αερίου δεν έχει κανένα νόημα για την Ελλάδα από οικονομικής απόψεως.<br /><br />Τώρα οι δηλώσεις που γίνονται είναι διαφορετικές. «Θα στρέψουμε ξανά την προσοχή μας στα εντός Ελλάδος κοιτάσματα φυσικού αερίου γύρω από την Κρήτη και στο Ιόνιο Πέλαγος», ανακοίνωσε πρόσφατα στο ελληνικό Κοινοβούλιο ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης.<br />«Πρέπει να διαπιστώσουμε ποια κοιτάσματα υπάρχουν και αν μπορούν να τύχουν οικονομικής εκμετάλλευσης», είπε ο Πρωθυπουργός.<br /><br />Οι εξελίξεις αυτές φέρνουν κινητικότητα στην αναζήτηση πετρελαίου και φυσικού αερίου στην Ελλάδα. Το ενδιαφέρον εστιάζεται σε πέντε θαλάσσιες περιοχές: Το «Μπλοκ 2» και το «Ιόνιο» δυτικά και νοτιοδυτικά του νησιού της Κέρκυρας, το «Μπλοκ 10» στη δυτική ακτή της χερσονήσου της Πελοποννήσου και τις δύο μεγάλες περιοχές δυτικά και νοτιοδυτικά της Κρήτης. Οι εταιρείες Energean και Ελληνικά Πετρέλαια έχουν αποκτήσει δικαιώματα έρευνας και εκμετάλλευσης στις περιοχές ανοιχτά της Κέρκυρας και της Πελοποννήσου.<br /><br />Οι περιοχές κοντά στην Κρήτη εξασφαλίστηκαν από κοινοπραξία που περιλαμβάνει την Total Energies, την Exxon Mobil και τα Ελληνικά Πετρέλαια. Επίσης υπάρχουν ενδείξεις για κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου ανατολικά της Κρήτης και στο Αιγαίο. Ωστόσο, οι περιοχές αυτές αποτελούν ταμπού. Ελλάδα και Τουρκία συμφώνησαν το 1976 σε moratorium λόγω της διαμάχης μεταξύ των δύο χωρών για την οριοθέτηση των οικονομικών τους ζωνών.<br /><br />Η ελληνική κυβέρνηση είχε ήδη αρχίσει κατά τη διάρκεια της κρίσης δημόσιου χρέους το 2014 να χορηγεί άδειες εκμετάλλευσης στα δυτικά της χώρας, σε αρκετές θαλάσσιες περιοχές του Ιονίου και νοτιοδυτικά της Κρήτης. Ο τότε Πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς υπολόγισε μιλώντας στη Handelsblatt την αγοραία αξία των αξιοποιήσιμων ελληνικών κοιτασμάτων υδρογονανθράκων σε «πάνω από 300 δις Ευρώ». Εκτιμήσεις ειδικών έκαναν μάλιστα λόγο και για 465 δις Ευρώ.<br /><br />Σεισμικές έρευνες το 2017 και το 2018 έδειξαν κοιτάσματα φυσικού αερίου περίπου 280 δις κυβικών μέτρων μόνο στα ανοικτά της Κρήτης. Τα κοιτάσματα αυτά είναι πενήντα φορές περισσότερα από την τρέχουσα ετήσια κατανάλωση της Ελλάδας.<br /><br />Ωστόσο, η έρευνα προχώρησε αργά, εν μέρει λόγω των αντιρρήσεων περιβαλλοντολόγων, εν μέρει λόγω των αμφιβολιών για τη σκοπιμότητα της οικονομικής εκμετάλλευσης με τις τιμές του πετρελαίου και του φυσικού αερίου εκείνη την εποχή, αλλά και επειδή η πολιτική σκηνή είχε επικεντρωθεί τα τελευταία χρόνια περισσότερο στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας. Ορισμένες εταιρείες απέσυραν εντελώς το ενδιαφέρον τους.<br /><br />Τώρα η κυβέρνηση αυξάνει τους ρυθμούς. Σύμφωνα με ειδικούς της αγοράς, οι γεωτρήσεις θα μπορούσαν να ξεκινήσουν το 2025 ή το 2026. Ωστόσο, η εμπειρία έχει δείξει ότι θα χρειαστούν τουλάχιστον άλλα 3-5 χρόνια για να ξεκινήσει η εκμετάλλευση των κοιτασμάτων. Σύμφωνα με κυβερνητικούς κύκλους, εάν οι ανάδοχες εταιρείες συνεχίσουν να διστάζουν σε σχέση με τις έρευνες, το κράτος ενδεχομένως να ανακαλέσει τις άδειές τους και να τις δώσει σε άλλους ενδιαφερομένους.<br /><br />Το φυσικό αέριο διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στο ελληνικό ενεργειακό μείγμα. 540.000 από τα περισσότερα από 4 εκ. ιδιωτικά νοικοκυριά θερμαίνονται με φυσικό αέριο. Τους χειμερινούς μήνες, περίπου το 50% της ηλεκτρικής ενέργειας προέρχεται από σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής με τη χρήση αερίου. Ωστόσο, η Ελλάδα είχε μειώσει σημαντικά την εξάρτησή της από την Gazprom ακόμη και πριν από την επίθεση του Putin στην Ουκρανία. Ενώ πέρυσι το 45,5% των εισαγωγών φυσικού αερίου προέρχονταν από τη Ρωσία, σύμφωνα με τον Μητσοτάκη τον Ιανουάριο του 2022 ήταν μόνο το 33%.<br /><br />Αυτό κατέστη δυνατό επειδή η Ελλάδα αύξησε τις εισαγωγές υγροποιημένου αερίου μέσω του τερματικού σταθμού LNG στη Ρεβυθούσα κοντά στην Αθήνα. Το υγροποιημένο φυσικό αέριο αντιπροσωπεύει σήμερα το 47% των ελληνικών εισαγωγών φυσικού αερίου, εκ των οποίων πάνω από το ήμισυ προέρχεται από τις ΗΠΑ. Το υπόλοιπο 20% των εισαγωγών φυσικού αερίου προέρχεται από το Αζερμπαϊτζάν μέσω του Trans-Anatolian Pipeline (TANAP).<br />Η Ελλάδα επεκτείνει πλέον σημαντικά τις υποδομές φυσικού αερίου. Στον τερματικό σταθμό LNG στη Ρεβυθούσα κατασκευάζεται και τρίτη πλωτή δεξαμενή εκτός από τις τρεις υπάρχουσες εγκαταστάσεις αποθήκευσης αερίου.<br />Έτσι η χωρητικότητα της αποθήκευσης θα αυξηθεί από τα 225.000 στα 325.000 κυβικά μέτρα. Περαιτέρω τερματικοί σταθμοί LNG βρίσκονται υπό κατασκευή ή προγραμματίζονται στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης, κοντά στην Κόρινθο και στο λιμάνι του Βόλου.<br /><br />Ωστόσο, η αναγκαστική αναζήτηση για υδρογονάνθρακες και η επέκταση των υποδομών φυσικού αερίου δεν θα σηματοδοτήσουν την απόκλιση από τους στόχους της κυβέρνησης για το Κλίμα, τονίζεται σε κυβερνητικούς κύκλους στην Αθήνα. Η Ελλάδα προτίθεται να καταργήσει σταδιακά την παραγωγή Ηλεκτρικής Ενέργειας με τη χρήση άνθρακα έως το 2025 και να καλύψει το 65% των αναγκών της σε Ηλεκτρική Ενέργεια από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας έως το 2030.<br /><br />Ο Πρωθυπουργός Μητσοτάκης εξήγησε στη Βουλή τα σχέδιά του για τη διαφοροποίηση του ενεργειακού εφοδιασμού: Η επέκταση των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, η εξερεύνηση των κοιτασμάτων φυσικού αερίου της χώρας και η διεθνής δικτύωση των γραμμών μεταφοράς Ηλεκτρικής ενέργειας είναι οι πυλώνες του μελλοντικού ενεργειακού μείγματος, είπε ο Πρωθυπουργός. Ιδιαίτερο ρόλο παίζει ένα σχεδιαζόμενο υποβρύχιο καλώδιο μήκους 1.400 χιλιομέτρων που θα μεταφέρει πράσινο ηλεκτρικό ρεύμα από την Αίγυπτο στην Ελλάδα μέσω Κύπρου. Η επένδυση εκτιμάται στα 3,5 δις Ευρώ και η γραμμή θα μπορούσε να ενταχθεί στο δίκτυο το 2026.</div><div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Στο πετρέλαιο και το φυσικό αέριο η Ελλάδα ανακαλύπτει τους θησαυρούς της.

 Επιτέλους η Αθήνα ξύπνησε… Ο πόλεμος της Ρωσίας εναντίον της Ουκρανίας αναγκάζει την ελληνική κυβέρνηση σε αλλαγή πορείας. Πέρυσι η Αθήνα έ...

Διαβάστε την συνέχεια

“Είμαστε με την καλή πλευρά της Ιστορίας”

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/03/war5.jpg" width="729" /><br /><br /><b>Αποστολόπουλος Απόστολος</b><br />“Είμαστε με την καλή πλευρά της Ιστορίας”, κατά την επίσημη θέση. Στεκόμαστε σ’ αυτή την πλευρά με τους άλλους Ευρωπαίους της ΕΕ. Εμείς είμασταν πάντα με την καλή πλευρά της Ιστορίας. Πρώτα, στην εκστρατεία της Σμύρνης, είμασταν με την Αγγλία και τη Γαλλία στην καλή πλευρά της Ιστορίας, αλλά καταλήξαμε στην καταστροφή της Σμύρνης.<br /><br />Μετά, όταν τέλειωσε ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος, πάλι είμασταν με την καλή πλευρά της Ιστορίας με τον Τσώρτσιλ να λέει ότι «οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες». Αλλά πάλι δεν μας βγήκε σε καλό. Καταλήξαμε στον εμφύλιο με τον ίδιο Τσώρτσιλ να στέλνει γράμμα στον Σκόμπι, τον επικεφαλής της βρετανικής δύναμης στην Αθήνα, με εντολή να συμπεριφερθεί στους ίδιους Έλληνες σαν να ήταν αποικία μαύρων.<br /><br />Τώρα είναι η τρίτη φορά και δεν ξέρουμε αν είναι η περίπτωση που το κακό τριτώνει. Αλλά, ως φαίνεται, τους Ευρωπαίους έχουν αρχίσει να τους ζώνουν μαύρα φίδια για τις κυρώσεις που έχουν επιβάλλει στη Ρωσία κατόπιν επιθυμίας της μοναδικής υπερδύναμης. Άραγε, θα πρέπει να ανησυχούμε για τις επιλογές μας; Το συμπέρασμα, με δυο λόγια, είναι ότι αν στέκεσαι στην καλή πλευρά της Ιστορίας και είσαι με τους νικητές δεν σημαίνει αναγκαστικά ότι βγαίνεις κερδισμένος. Παγίδες υπάρχουν σε όλες τις πλευρές της Ιστορίας και όποιος δεν ξέρει να τις διακρίνει, την πατάει άσχημα.<br /><br />Πάρε για παράδειγμα τους Ουκρανούς. Τα συναισθήματά τους για τους Ρώσους, φιλικά ή εχθρικά, τους τυφλώνουν και αντί να ψάχνουν τρόπους να γλιτώσουν από τα δάκρυα και τις καταστροφές που όλοι έβλεπαν να έρχονται, αφέθηκαν να παρασυρθούν από το ποτάμι. Ο Ζελένσκι είναι το σύμβολο της βλακείας που οδηγεί στην καταστροφή. Λέω της βλακείας και όχι της προδοσίας επειδή όταν έχεις τη Ρωσία δίπλα σου και τις ΗΠΑ μακριά και απόμακρες, να δηλώνουν από την αρχή ότι δεν θα τρέξουν να βοηθήσουν, είσαι βλαξ αν δεν καταλαβαίνεις ότι είσαι κρέας για τα κανόνια. Θα δούμε την τύχη του όταν τελειώσει ο πόλεμος. Δηλαδή θα τελειώσει, προσώρας, αν αποδειχθεί ότι ο αντίπαλος (Πούτιν) δεν μπορεί να ηττηθεί τώρα και θα πάμε για επόμενο γύρο, αργότερα.<br /><br />Παρεμπιπτόντως προσπαθώ να καταλάβω ποιος έριξε την ιδέα ότι απότυχε το ρωσικό σχέδιο για ένα κεραυνοβόλο πόλεμο και ότι επομένως όλη η δουλειά έχει πάει κατά διαβόλου. Οι Ρώσοι, από όσο ξέρω, ποτέ δεν είπαν, ούτε καν οι ενάντιοι στον Πούτιν, ότι θα έπαιρναν την Ουκρανία (ή το κομμάτι που ήθελαν) σε λίγες μέρες. Η ιδέα ότι είχαν σχεδιάσει κεραυνοβόλο πόλεμο δεν ήταν του Πούτιν αλλά, καθώς φαίνεται, ήταν του Μπάϊντεν (μυστικές υπηρεσίες, τμήμα Προπαγάνδας) ώστε να λένε αυτά που είπαν περί ρωσικής αποτυχίας.<br /><br />Η πλευρά της ιστορίας<br /><br />Αυτό δεν αναιρεί το γεγονός ότι οι Ουκρανοί, πέραν των ναζί του Τάγματος Αζόφ, αντιστάθηκαν και αντιστέκονται στους Ρώσους. Είπαμε ότι τον εισβολέα δεν τον αγαπάει κανείς. Αλλά οι Ρώσοι είναι φύσει αδύνατον να χάσουν επειδή όσα και όποια όπλα και αν στείλει η Δύση στην Ουκρανία, η Ρωσία θα είναι η ισχυρή πλευρά και η Ουκρανία η αδύναμη σ’ αυτόν τον πόλεμο.<br /><br />Ο Πούτιν –είναι προφανές– φοβάται τους Δυτικούς ότι επιδιώκουν την ανατροπή του ή πρόσχημα άμεσης επέμβασης και απειλεί με πυρηνικά με τρόπο πειστικό. Αυτό είναι το πρόβλημα του Πούτιν. Το πρόβλημα των Δυτικών είναι ότι όπως αυτοί έχουν ελέγξει την κοινή γνώμη των χωρών τους, έτσι και το Κρεμλίνο ελέγχει τη ρωσική κοινή γνώμη. Τώρα αν στη Δύση αυτό γίνεται δημοκρατικά, ενώ στη Ρωσία γίνεται αυταρχικά αυτό είναι πολιτικό ερώτημα και ζήτημα προπαγάνδας.<br /><br />Πάντως, όπως ακριβώς στη Δύση ο κόσμος συντάσσεται και οπωσδήποτε δεν αντιδρά έτσι ακριβώς και στη Ρωσία ο κόσμος στηρίζει την ηγεσία. Επειδή δεν φοβούνται μόνο οι Δυτικοί τη Ρωσία. Φοβούνται και οι Ρώσοι τους Δυτικούς. Και αν μας έχει μείνει ίχνος ψυχραιμίας δεν μπορούμε να πούμε ότι έχουν άδικο. Είκοσι εκατομμύρια νεκρούς κόστισε στη Ρωσία η τελευταία αποκοτιά των Γερμανών και νάτοι πάλι, επισήμως, “ελεύθεροι εξοπλισμών”. Αν δεν κατέχουμε περίοπτη θέση στο πάνελ των ιδιαίτερα “χρήσιμων ηλίθιων” τί έχουμε να λέμε για τον επανεξοπλισμό της Γερμανίας; Όπως και να έχει η αδυναμία των Δυτικών να βρουν αξιόμαχη εσωτερική αντιπολίτευση στη Ρωσία, αντί να ξεπέφτουν σε κάτι σούργελα, τους έχει φέρει σε δύσκολη θέση.<br /><br />Δεν υπάρχουν οι πρόθυμοι να “ξεσκίσουν τον Καντάφι”, να ρίξουν τα αγάλματα του Σαντάμ (και ας μην είχε όπλα μαζικής καταστροφής). Αντίθετα, υπάρχουν αυτοί που έχουν το δάχτυλο στο κουμπί του πυρηνικού Αρμαγεδδώνα. Οπότε ο κάθε Ζελένσκι είναι άχρηστος. Ο Μητσοτάκης είπε κάτι σοφό, ότι οι κυρώσεις δεν μπορεί και δεν πρέπει να στραφούν εναντίον μας (της Δύσης). Το επίμαχο είναι ότι το είπε στους άλλους ομοτράπεζους, αλλά για κάποιο λόγο δεν έδωσε σημασία στα ίδια του τα λόγια, λες και όσα είπε ήταν λόγια ξένων.<div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

“Είμαστε με την καλή πλευρά της Ιστορίας”

Αποστολόπουλος Απόστολος “Είμαστε με την καλή πλευρά της Ιστορίας”, κατά την επίσημη θέση. Στεκόμαστε σ’ αυτή την πλευρά με τους άλλους Ευρω...

Διαβάστε την συνέχεια

Η ακρίβεια, οι πρόωρες εκλογές και ο τρικομματισμός

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/11/kyriakos_mitsotakis_ekloges_kalpes_SLpress.gr_.jpg" width="729" /><br /><br /><b>Λυγερός Σταύρος</b><br />Ο πρωθυπουργός δεν χάνει ευκαιρία να διαβεβαιώνει ότι οι εκλογές θα πραγματοποιηθούν στο τέλος της τετραετίας. Αν στηριχθούμε στο δόγμα ότι η υποτίμηση, οι πρόωρες εκλογές και ο ανασχηματισμός δεν ανακοινώνονται, είναι σκόπιμο να βάλουμε ένα ερωτηματικό στις διαβεβαιώσεις του. Κι αυτό, όχι μόνο για τον προαναφερθέντα λόγο, αλλά και επειδή η κυβέρνηση έχει αυτό το χρονικό διάστημα εξαγγείλει επανειλημμένως μέτρα με έντονη προεκλογική οσμή.<br /><br />Γιατί, όμως, ο Μητσοτάκης να προκηρύξει πρόωρες εκλογές; Ο λόγος δεν είναι γενικά η συσσώρευση πολιτικής-εκλογικής φθοράς που προκαλεί η άσκηση της εξουσίας. Υπάρχει πολύ πιο συγκεκριμένος λόγος που λογικά θα έπρεπε να τον ωθεί προς αυτή την κατεύθυνση. Δεν θα αναφερθώ στο γεγονός ότι η πανδημία συνεχίζει να στέλνει καθημερινά στον τάφο δεκάδες συμπολίτες μας και μάλιστα τις τελευταίες ημέρες με αυξητική τάση. Με τη βοήθεια και των κατεστημένων Μίντια η κατάσταση αυτή έχει μετατραπεί σε “κανονικότητα”. Με την σταδιακή άρση και των όποιων μέτρων, η κυβέρνηση μοιάζει να έχει υιοθετήσει το δόγμα “όποιον πάρει ο χάρος”.<br /><br />Κι αν η μπουχτισμένη κοινωνία έχει στην πράξη αποδεχθεί αυτό το δόγμα, δεν ισχύει το ίδιο για το τσουνάμι της ακρίβειας, το οποίο έχει ήδη αρχίσει να πλήττει νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Από τη φύση της, η ακρίβεια δεν πρόκειται να μετατραπεί σε κανονικότητα. Κι αν τα εύπορα στρώματα έχουν τη δυνατότητα να την αντιμετωπίσουν, οι μικρομεσαίοι, ο κορμός της ελληνικής κοινωνίας, διαπιστώνουν περισσότερο ή λιγότερο ότι τα εισοδήματά τους δεν επαρκούν για να βγάλουν το μήνα. Και επειδή η ακρίβεια δεν είναι συγκυριακό φαινόμενο, αναπόφευκτα θα προκαλέσει μεγαλύτερη ή μικρότερη κοινωνική κρίση με ό,τι αυτή συνεπάγεται για τον εκλογικό συσχετισμό δυνάμεων.<br /><br />Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει οχυρωθεί πίσω από το επιχείρημα ότι η εκτόξευση του πληθωρισμού είναι διεθνές κι όχι ελληνικό φαινόμενο, κατονομάζοντας μάλιστα σαν υπεύθυνο τον Πούτιν. Η αλήθεια είναι ότι ο πληθωρισμός είχε αρχίσει να δείχνει τα δόντια του πριν τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, αλλά είναι εξίσου αλήθεια ότι οι δυτικές κυρώσεις τον εκτοξεύουν. Νοικοκυριά και επιχειρήσεις έχουν αρχίσει να δέχονται την πίεση των υψηλών τιμών όχι μόνο στην ενέργεια, αλλά και σε σειρά βασικών αγαθών.<div><br />Επισιτιστική κρίση<br /><br />Όλα δείχνουν, μάλιστα, ότι τα χειρότερα είναι μπροστά. Ακόμα κι αν με κάποιον τρόπο τελειώσει ο πόλεμος στην Ουκρανία, ο Νέος Ψυχρός Πόλεμος ήλθε για να μείνει και ως εκ τούτου οι δυτικές κυρώσεις θα διατηρηθούν για μεγάλο χρονικό διάστημα. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι το πληθωριστικό κύμα θα ενταθεί, ή τουλάχιστον θα παραμείνει αμείωτο. Σοβαροί αναλυτές, μάλιστα, προαναγγέλλουν και μεγάλες ελλείψεις, ακόμα και επισιτιστική κρίση. Ακόμα κι αν δεν συμβεί αυτό, είναι σίγουρο ότι οι τιμές βασικών αγαθών θα ανεβούν ακόμα πιο ψηλά.<br /><br />Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει δίκιο όταν λέει πως η ακρίβεια είναι διεθνές κι όχι ελληνικό φαινόμενο. Υπάρχει, ωστόσο, μία ειδοποιός διαφορά που καθιστά την ακρίβεια πολύ πιο επώδυνη για την ελληνική κοινωνία. Η ελληνική κοινωνία εξήλθε από τη δεκαετή σχεδόν μνημονιακή περίοδο οικονομικά εξασθενημένη και πριν προλάβει να σταθεί στα πόδια της δέχτηκε το πλήγμα της πανδημίας και τώρα το κακό τριτώνει.<br /><br />Μπορεί, λοιπόν, ο πληθωρισμός να είναι διεθνές φαινόμενο, αλλά για την εξασθενημένη ελληνική κοινωνία οι επιπτώσεις του είναι πολύ βαρύτερες από ότι για άλλες δυτικές κοινωνίες. Ολόκληρα κοινωνικά στρώματα σπρώχνονται προς το χείλος του γκρεμού και ορισμένα έχουν ήδη πέσει ή είναι έτοιμα να πέσουν. Όταν, όμως, ένα νοικοκυριό, παρά τις περικοπές δαπανών, δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του, ούτε η κυβερνητική προπαγάνδα ούτε τα τηλεοπτικά κανάλια μπορούν να αλλάξει το επώδυνο βίωμα.</div><div><br />Αρνητική ψήφος και πρόωρες εκλογές<br /><br />Κι όταν ένα νοικοκυριό δεν τα βγάζει πέρα, αυτό επηρεάζει την εκλογική συμπεριφορά των μελών του. Ακόμα κι όταν οι πολίτες αυτής της κατηγορίας γνωρίζουν ότι ούτε η αξιωματική αντιπολίτευση μπορεί να κάνει περισσότερα πράγματα για να τους ανακουφίσει, στην κυβέρνηση –όποια κι αν είναι αυτή– χρεώνει την δύσκολη κατάσταση που βιώνει. Πρόκειται για το κλασικό φαινόμενο της αρνητικής ψήφου.<br /><br />Και επειδή η ακρίβεια δεν είναι μπόρα που θα περάσει, ο χρόνος εκ των πραγμάτων δουλεύει κατά της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Αυτό αποτελεί ισχυρό κίνητρο για τον πρωθυπουργό να προκηρύξει πρόωρες εκλογές όσο γίνεται νωρίτερα για να μην αφήσει την πολιτική-εκλογική φθορά του κόμματός του να προσλάβει μεγάλες διαστάσεις και να απειλήσει το ευκρινές προβάδισμα που του δίνουν σήμερα οι δημοσκοπήσεις.<br /><br />Το τί θα πράξει ο Μητσοτάκης θα εξαρτηθεί από το πως ο ίδιος διαβάζει την κατάσταση και πως ο ίδιος αντιλαμβάνεται το πολιτικό του συμφέρον. Άλλωστε, η οριστική απόφαση για πρόωρες εκλογές λαμβάνεται πάντα στο παρά πέντε. Μέχρι τότε στο τραπέζι υπάρχουν προτάσεις και σενάρια. Το ενδεχόμενο ο πρωθυπουργός να στήσει κάλπες τον Μάιο δεν είναι φρόνιμο να αποκλεισθεί.<br /><br />Υπάρχει, βέβαια, και το σενάριο του φθινοπώρου. Το πλεονέκτημα του φθινοπώρου είναι ότι θα έχει μεσολαβήσει η σοβαρή οικονομική ένεση από τον τουρισμό. Αντιστοίχως, το μειονέκτημα είναι ότι η πλειονότητα του πληθυσμού που δεν συνδέεται με το κύκλωμα του τουρισμού θα έχει στριμωχτεί περαιτέρω από την ακρίβεια. Ένα δεύτερο δυνητικό μειονέκτημα είναι η αβεβαιότητα που υπάρχει πάντα το καλοκαίρι από το ενδεχόμενο μίας μεγάλης πυρκαγιάς, όπως συνέβη το περασμένο καλοκαίρι.<br /><br /></div><div>Από τον δικομματισμό στον τρικομματισμό<br /><br />Όπως εξελίσσονται τα πράγματα, το ενδεχόμενο αυτοδυναμίας, η οποία αποτελεί τον δεδηλωμένο στόχο του Μητσοτάκη, είναι απίθανο. Ακόμα κι αν αλλάξει τον εκλογικό νόμο για να κατεβάσει κατά 2-3 μονάδες το όριο της αυτοδυναμίας και πάλι ο στόχος θα είναι δυσπρόσιτος. Μέχρι τώρα, η ΝΔ έχει άνετο προβάδισμα, επειδή την ευνοεί κατ’ αντιδιαστολή το γεγονός ότι έχει απέναντί της τον ΣΥΡΙΖΑ, που για ένα μεγάλο τμήμα και κεντρώων ψηφοφόρων είναι “μη επιλογή”.<br /><br />Όταν, όμως, αρχίσει να κυριαρχεί το σύνδρομο της αρνητικής ψήφου, οι πολίτες ψηφίζουν με κριτήριο περισσότερο να φύγει η κυβέρνηση παρά συγκρίνοντας συμπολίτευση και αξιωματική αντιπολίτευση. Αυτή τη φορά, άλλωστε, υπάρχει για τους δυσαρεστημένους ψηφοφόρους και της ΝΔ, αλλά και του ΣΥΡΙΖΑ, η επιλογή ΚΙΝΑΛ-ΠΑΣΟΚ. Η εκλογή νέου αρχηγού είχε τροφοδοτήσει μία δυναμική “επαναπατρισμού”, η οποία έχει τις προϋποθέσεις να προσλάβει μεγαλύτερες διαστάσεις.<br /><br />Αν στις επόμενες εκλογές, που θα διεξαχθούν με απλή αναλογική, το ΚΙΝΑΛ-ΠΑΣΟΚ υπερβεί το 15%, δεν αποκλείεται καθόλου να οδηγηθούμε από τον παραδοσιακό δικομματισμό σ’ έναν ιδιότυπο τρικομματισμό, όπου οι διαφορές μεταξύ των τριών πλέον μεγάλων κομμάτων θα είναι σχετικά μικρές. Μία τέτοια εξέλιξη θα αλλάξει ριζικά το τοπίο στο πολιτικό σύστημα, επιβάλλοντας συμμαχικές κυβερνήσεις.<br /><br />Κι αν –όπως αναμένεται– η ΝΔ δεν θα έχει αυτοδυναμία ούτε στις δεύτερες εκλογές με ενισχυμένη αναλογική, είναι δεδομένο ότι ο Μητσοτάκης θα απευθυνθεί στο ΚΙΝΑΛ-ΠΑΣΟΚ για τον σχηματισμό συμμαχικής κυβέρνησης. Το πρόβλημα γι’ αυτόν είναι ότι ο Ανδρουλάκης φέρεται να έχει αποφασίσει πως σε περίπτωση που καταστεί αναγκαίος ο σχηματισμός κυβέρνησης με τη ΝΔ, θα θέσει όρο πρωθυπουργός να είναι τρίτο πρόσωπο κι όχι ο Μητσοτάκης. Ίσως αυτό να εξηγεί και την εμφανιζόμενη απροθυμία του σημερινού πρωθυπουργού να στήσει κάλπες τον Μάιο.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η ακρίβεια, οι πρόωρες εκλογές και ο τρικομματισμός

Λυγερός Σταύρος Ο πρωθυπουργός δεν χάνει ευκαιρία να διαβεβαιώνει ότι οι εκλογές θα πραγματοποιηθούν στο τέλος της τετραετίας. Αν στηριχθούμ...

Διαβάστε την συνέχεια

Rand: Πώς προκάλεσαν οι ΗΠΑ την Ρωσία στην Ουκρανία

<br /><img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/03/rand5.jpg" width="746" /><br /><br />Τους σχεδιασμούς και τα σενάρια, διαρκών προκλήσεων των ΗΠΑ προς την Ρωσία, αλλά και “αντεπίθεση” της τελευταίας στην Ουκρανία, καταγράφει άρθρο του antiwar.com, το οποίο βασίζεται στην Έκθεση <a href="https://www.rand.org/">Rand</a> του 2019 . Με δεδομένο ότι ο Rand είναι μια αμερικανική κυβερνητική δεξαμενή σκέψης που λαμβάνει τα τρία τέταρτα της χρηματοδότησής της από τον αμερικανικό στρατό, οι αναφορές και τα σενάρια που αναλύονται έχουν βαρύτητα.<br /><br />Όπως σημειώνει ο συντάκτης του άρθρου <a href="https://original.antiwar.com/author/rick_sterling/">Ρικ Στέρλινγκ</a> (ανεξάρτητος δημοσιογράφος με έδρα την περιοχή του κόλπου του Σαν Φρανσίσκο) η Έκθεση Rand του 2019 με τίτλο «Υπερέκταση και ανισορροπία της Ρωσίας», τόνιζε ότι ο στόχος των ΗΠΑ είναι να υπονομεύσουν τη Ρωσία όπως ακριβώς έκανε η Σοβιετική Ένωση στον Ψυχρό Πόλεμο. Αντί να «προσπαθούμε να παραμείνουμε μπροστά» ή να προσπαθούμε να βελτιώσουμε τις ΗΠΑ στο εσωτερικό ή στις διεθνείς σχέσεις, η έμφαση πρέπει να δίνεται στις προσπάθειες και τις ενέργειες για την υπονόμευση του καθορισμένου αντιπάλου Ρωσίας, είναι το νόημα της Έκθεσης σύμφωνα με τον Στέρλινγκ.<br /><br />Σημειώνει ότι η έκθεση απαριθμεί τα αντιρωσικά μέτρα χωρισμένα στους ακόλουθους τομείς: οικονομικός, γεωπολιτικός, ιδεολογικός/πληροφοριακός και στρατιωτικός. Αξιολογούνται σύμφωνα με τους αντιληπτούς κινδύνους, τα οφέλη και η «πιθανότητα επιτυχίας». Επίσης η έκθεση αναφέρει ότι η Ρωσία έχει «βαθιά εδραιωμένες» ανησυχίες για δυτικές παρεμβάσεις και πιθανή στρατιωτική επίθεση. Αυτά τα “άγχη”, όπως αναφέρει, «θεωρούνται ευάλωτα προς εκμετάλλευση». Η αιτία των ρωσικών ανησυχιών δεν αναφέρεται, ωστόσο επισημαίνεται πως οι Ρώσοι έχουν εισβάλει πολλές φορές και ότι είχαν 27 εκατομμύρια θανάτους στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.<div><br />Η σημασία της Ουκρανίας<br /><br />Όπως επισημαίνεται η Ουκρανία είναι σημαντική για τη Ρωσία. Οι δύο χώρες μοιράζονται πολύ κοινή κληρονομιά και μακρά κοινά σύνορα. Ένας από τους σημαντικότερους ηγέτες της Σοβιετικής Ένωσης, ο Νικήτα Χρουστσόφ, ήταν Ουκρανός. Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, η Ουκρανία ήταν μια από τις οδούς εισβολής του Χίτλερ και υπήρχε ένας μικρός αλλά ενεργός αριθμός Ουκρανών συνεργατών με τη Ναζιστική Γερμανία. Η απόσταση από την πρωτεύουσα της Ουκρανίας, το Κίεβο, έως τη Μόσχα είναι λιγότερο από 500 μίλια.<br /><br />Για αυτούς τους ίδιους λόγους γεωγραφίας και ιστορίας, η Ουκρανία αποτελεί βασικό συστατικό μιας προσπάθειας των ΗΠΑ/ΝΑΤΟ να υπονομεύσουν τη Ρωσία. Η σημερινή υφυπουργός Πολιτικών Υποθέσεων, Βικτόρια Νούλαντ, είπε ότι για πάνω από 20 χρόνια οι ΗΠΑ επένδυσαν πέντε δισ. δολάρια στο έργο για να ανατρέψουν την Ουκρανία. Το αποκορύφωμα ήταν ένα βίαιο πραξικόπημα τον Φεβρουάριο του 2014. Από το 2015, οι ΗΠΑ εκπαιδεύουν υπερεθνικιστές και νεοναζιστικές πολιτοφυλακές.<br /><br /><br />Αυτό έχει τεκμηριωθεί σε άρθρα όπως “Η Βουλή των ΗΠΑ παραδέχεται τον ρόλο των Ναζί στην Ουκρανία” (Robert Parry, 2015), “Οι ΗΠΑ εξοπλίζουν και βοηθούν τους νεοναζί στην Ουκρανία ενώ η Βουλή συζητά την απαγόρευση“. (Max Blumenthal, 2018), “Οι νεοναζί και η ακροδεξιά είναι στην πορεία στην Ουκρανία” (Lev Golinken το 2019) και “Η CIA μπορεί να εκτρέφει τον ναζιστικό τρόμο στην Ουκρανία” (Branko Marcetic Ιαν. 2022).</div><div><br />Έκθεση Rand: Πώς προκάλεσαν οι ΗΠΑ<br /><br />Σύμφωνα με το άρθρο του Στέρλινγκ στο ANTI WAR, πριν από το 2018, οι ΗΠΑ παρείχαν μόνο “αμυντικό” στρατιωτικό οπλισμό στην Ουκρανία. Η έκθεση Rand εκτιμά ότι η παροχή θανατηφόρου (επιθετικής) στρατιωτικής βοήθειας στην Ουκρανία θα έχει υψηλό κίνδυνο αλλά και υψηλό όφελος. Αντίστοιχα, τα φονικά όπλα των ΗΠΑ εκτοξεύτηκαν από σχεδόν μηδέν σε 250 εκατ. δολάρια το 2019, σε 303 εκατ. δολάρια το 2020, σε 350 εκατ. δολάρια το 2021. Η συνολική στρατιωτική βοήθεια είναι πολύ μεγαλύτερη. Πριν από μερικές εβδομάδες, το “The Hill” ανέφερε , «Οι ΗΠΑ συνεισέφεραν περισσότερα από ένα δισ. δολάρια για να βοηθήσουν τον στρατό της Ουκρανίας τον περασμένο χρόνο».<br /><br />Η έκθεση Rand απαριθμεί πολλές τεχνικές και “μέτρα” για να προκαλέσει και να απειλήσει τη Ρωσία. Μερικά από τα βήματα περιλαμβάνουν:<br /><ul style="text-align: left;"><li>Επανατοποθέτηση βομβαρδιστικών εντός εμβέλειας εύκολης προσβολής βασικών ρωσικών στρατηγικών στόχων</li><li>Ανάπτυξη πρόσθετων τακτικών πυρηνικών όπλων σε τοποθεσίες στην Ευρώπη και την Ασία</li><li>Αύξηση της στάσης και της παρουσίας της ναυτικής δύναμης των ΗΠΑ και των συμμάχων στις επιχειρησιακές περιοχές της Ρωσίας (Μαύρη Θάλασσα).</li><li>Διεξαγωγή πολεμικών ασκήσεων του ΝΑΤΟ στα σύνορα της Ρωσίας.</li><li>Αποχώρηση από τη Συνθήκη για τις Ενδιάμεσες Πυρηνικές Δυνάμεις (INF).</li></ul>Αυτές και πολλές άλλες προκλήσεις που πρότεινε ο Ραντ, στην πραγματικότητα, εφαρμόστηκαν. Για παράδειγμα, το ΝΑΤΟ διεξήγαγε τεράστιες πολεμικές ασκήσεις που ονομάστηκαν “Defender 2021” ακριβώς στα σύνορα της Ρωσίας. Το ΝΑΤΟ άρχισε να “περιπολεί” στη Μαύρη Θάλασσα και να εμπλέκεται σε προκλητικές εισβολές στα ύδατα της Κριμαίας. Οι ΗΠΑ αποχώρησαν από τη Συνθήκη INF.<br /><br />Από το 2008, όταν το ΝΑΤΟ καλωσόρισε τις φιλοδοξίες ένταξης της Ουκρανίας και της Γεωργίας, η Ρωσία είπε ότι αυτό θα ξεπερνούσε την κόκκινη γραμμή και θα απειλούσε την ασφάλειά της. Τα τελευταία χρόνια το ΝΑΤΟ παρείχε συμβούλους, εκπαίδευση και συνεχώς αυξανόμενες ποσότητες στρατιωτικού υλικού. Αν και η Ουκρανία δεν είναι επίσημο μέλος του ΝΑΤΟ, αντιμετωπίζεται όλο και περισσότερο σαν ένα μέλος του ΝΑΤΟ.<br /><br />Η έκθεση Rand λέει: «Ενώ η απαίτηση του ΝΑΤΟ για ομοφωνία καθιστά απίθανο την ένταξη της Ουκρανίας στο άμεσο μέλλον, η προώθηση αυτής της πιθανότητας από την Ουάσιγκτον θα μπορούσε να ενισχύσει την αποφασιστικότητα της Ουκρανίας ενώ θα οδηγήσει τη Ρωσία να διπλασιάσει τις προσπάθειές της για να αποτρέψει μια τέτοια εξέλιξη». Η εναλλακτική λύση, που θα μπορούσε να είχε αποτρέψει ή τουλάχιστον να αποτρέψει την τρέχουσα ρωσική επέμβαση στην Ουκρανία, θα ήταν να κηρυχθεί η Ουκρανία μη επιλέξιμη για το ΝΑΤΟ. Αλλά αυτό θα ήταν αντίθετο με την πρόθεση των ΗΠΑ να τονίσουν, να προκαλέσουν και να απειλήσουν σκόπιμα τη Ρωσία.<br />Η Ουκρανία ως πελάτης των ΗΠΑ<br /><br />Τον Νοέμβριο του 2021, οι ΗΠΑ και η Ουκρανία υπέγραψαν Χάρτη για τη Στρατηγική Εταιρική Σχέση. Αυτή η συμφωνία επιβεβαίωσε τις φιλοδοξίες της Ουκρανίας να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ και την απόρριψη της απόφασης των λαών της Κριμαίας να επανενωθούν με τη Ρωσία μετά το πραξικόπημα του Κιέβου το 2014. Η συμφωνία σηματοδότησε μια εδραίωση της οικονομικής, πολιτικής και στρατιωτικής επιρροής της Ουάσιγκτον. Τον Δεκέμβριο του 2021, η Ρωσία πρότεινε μια συνθήκη με τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ. Η κεντρική ρωσική πρόταση ήταν μια γραπτή συμφωνία ότι η Ουκρανία δεν θα προσχωρούσε στη στρατιωτική συμμαχία του ΝΑΤΟ.<br /><br />Όταν η προτεινόμενη συνθήκη απορρίφθηκε από την Ουάσιγκτον, φαίνεται ότι ο κύβος ερρίφθη. Στις 21 Φεβρουαρίου, ο Πούτιν εκφώνησε μια ομιλία με λεπτομέρειες για τα παράπονά του. Στις 24 Φεβρουαρίου, ο Πούτιν εκφώνησε άλλη μια ομιλία ανακοινώνοντας τη δικαιολογία και τους στόχους της στρατιωτικής επέμβασης για την «αποστρατικοποίηση» και την “αποναζιστικοποίηση” της Ουκρανίας. Όπως είπε αργότερα ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Λαβρόφ: «Δεν πρόκειται για την Ουκρανία. Αυτό είναι το τελικό αποτέλεσμα μιας πολιτικής που έχει εφαρμόσει η Δύση από τις αρχές της δεκαετίας του 1990».<br /><br />Όπως αναφέρθηκε προηγουμένως, η έκθεση Rand αξιολογεί το κόστος και τα οφέλη από διάφορες ενέργειες των ΗΠΑ. Θεωρείται “όφελος” εάν η αυξημένη βοήθεια των ΗΠΑ προς την Ουκρανία έχει ως αποτέλεσμα την απώλεια ρωσικού αίματος και πόρων. Εικασίες για την πιθανότητα παρουσίας ρωσικών στρατευμάτων στην Ουκρανία, η έκθεση υποδηλώνει ότι θα μπορούσε να γίνει «αρκετά αμφιλεγόμενη στο εσωτερικό, όπως έγινε όταν οι Σοβιετικοί εισέβαλαν στο Αφγανιστάν». (σελ. 99 της πλήρους έκθεσης).<br /><br />Αυτή η ιστορική αναφορά είναι σημαντική. Ξεκινώντας το 1979, οι ΗΠΑ και η Σαουδική Αραβία χρηματοδότησαν και εκπαίδευσαν θρησκευτικούς ξένους μαχητές για να εισβάλουν και να αποσταθεροποιήσουν την αφγανική κυβέρνηση . Οι στόχοι ήταν να ανατραπεί η σοσιαλιστική κυβέρνηση και να δελεάσουν τη Σοβιετική Ένωση να υποστηρίξει την αποσταθεροποιημένη κυβέρνηση. Πέτυχε αυτούς τους μακιαβελικούς στόχους εις βάρος εκατομμυρίων Αφγανών πολιτών των οποίων η χώρα δεν ήταν ποτέ η ίδια. Φαίνεται ότι οι Ουκρανοί πολίτες χειραγωγούνται παρομοίως για να εξυπηρετήσουν τους στόχους των ΗΠΑ.</div><div><br />Χιλιάδες νεκροί στο Ντομπάς<br /><br />Σύμφωνα με το άρθρο η έκθεση Rand λέει: «Η αύξηση της στρατιωτικής βοήθειας των ΗΠΑ σίγουρα θα ανέβαζε το ρωσικό κόστος, αλλά κάτι τέτοιο θα μπορούσε επίσης να αυξήσει την απώλεια ζωών και εδαφών της Ουκρανίας ή να οδηγήσει σε μια δυσμενή ειρηνευτική διευθέτηση». Αλλά για ποιον θα ήταν «μειονεκτικό» μια ειρηνευτική διευθέτηση; Ουκρανικές ζωές και έδαφος χάνονται αυτή τη στιγμή. Πάνω από δεκατέσσερις χιλιάδες ζωές Ουκρανών έχουν χαθεί στην ανατολική περιοχή του Ντονμπάς από το πραξικόπημα του 2014.<br /><br />Σύμφωνα με το άρθρο, μια ειρηνευτική διευθέτηση που εγγυάται τα βασικά δικαιώματα για όλους τους Ουκρανούς και την κρατική ουδετερότητα στον ανταγωνισμό των μεγάλων δυνάμεων, θα ήταν επωφελής για τους περισσότερους Ουκρανούς. Μόνο το κατεστημένο της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένου του αμερικανικού βιομηχανικού συγκροτήματος των στρατιωτικών μέσων ενημέρωσης και των Ουκρανών υπερεθνικιστών, θα ήταν «μειονεκτικά».<br /><br />Δεδομένου ότι η Ουκρανία είναι ένα πολυεθνικό κράτος, σημειώνει το άρθρο, θα ήταν καλύτερο να αποδεχτούμε αυτήν την πραγματικότητα και να βρούμε μια συμβιβαστική εθνική λύση που να διευκολύνει όλους τους Ουκρανούς. Το να είσαι πελάτης μιας μακρινής ξένης δύναμης δεν είναι προς το εθνικό συμφέρον της Ουκρανίας. Η έκθεση Rand δείχνει πώς η πολιτική των ΗΠΑ επικεντρώνεται σε ενέργειες για να βλάψει τη Ρωσία και χειραγωγεί τρίτες χώρες (Ουκρανία) για αυτό το καθήκον.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Rand: Πώς προκάλεσαν οι ΗΠΑ την Ρωσία στην Ουκρανία

Τους σχεδιασμούς και τα σενάρια, διαρκών προκλήσεων των ΗΠΑ προς την Ρωσία, αλλά και “αντεπίθεση” της τελευταίας στην Ουκρανία, καταγράφει ά...

Διαβάστε την συνέχεια

Κι αν ο Πούτιν κλείσει τη στρόφιγγα; «Δέκα χρόνια ύφεση» προβλέπουν για την οικονομία τους οι Γερμανοί.

<br /><br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/03/thunderstorm-g8d7ba06ed_1920.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="533" data-original-width="800" height="426" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/03/thunderstorm-g8d7ba06ed_1920.jpg" width="693" /></a><br /><br />Σύμφωνα με νέα μελέτη, ένα γερμανικό εμπάργκο στις πηγές ενέργειας από τη Ρωσία ή ένα ρωσικό πάγωμα του εφοδιασμού θα είχε σημαντικές συνέπειες για τη γερμανική οικονομία. Εάν η οικονομία έπρεπε να προσαρμοστεί μόνιμα ώστε να μην προμηθεύεται πλέον πετρέλαιο και φυσικό αέριο από τη Ρωσία, θα ήταν το αποτέλεσμα μιας μακροχρόνιας ύφεσης, δηλαδή της μείωσης της οικονομικής ανάπτυξης, όπως δείχνει μελέτη του Γερμανικού Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών (DIW). Σύμφωνα με τη μελέτη, η οικονομική ύφεση θα κορυφωθεί μετά από 18 μήνες με μείον περίπου 3 τοις εκατό και θα επεκταθεί σε περίπου δέκα χρόνια.<br /><br />Οι ερευνητές του DIW υποθέτουν ότι η απαγόρευση των εισαγωγών θα οδηγήσει επίσης σε αύξηση του πληθωρισμού έως και 2,3 ποσοστιαίες μονάδες. Ωστόσο, οι συγγραφείς επισημαίνουν "ότι δεν έχει υπάρξει ποτέ τέτοιο εμπάργκο σε μια τέτοια κατάσταση". Συνεπώς, τυχόν παραδοχές που γίνονται για τους υπολογισμούς συνδέονται με αβεβαιότητα.<br /><br />Η απαγόρευση των εισαγωγών θα προκαλούσε οικονομική κρίση παρόμοια με εκείνη κατά τη διάρκεια της πανδημίας του κοροναϊού. Επιπλέον, θα προέκυπτε υψηλό κόστος για την αντιστάθμιση της απώλειας ενεργειακών πηγών. Ωστόσο, αυτό περιλαμβάνει επίσης επενδύσεις που είναι ήδη απαραίτητες για την ενεργειακή μετάβαση, οι οποίες τώρα προωθούνται. "Μια τόνωση της δημοσιονομικής πολιτικής που θέτει επενδυτικά κίνητρα εδώ" θα μπορούσε να μετριάσει αυτό, κρίνει το DIW. Είναι σημαντικό οι πολιτικοί να προετοιμάσουν την οικονομία για πάγωμα της προσφοράς, προκειμένου να μετριάσουν τη σοβαρότητα του πιθανού σοκ.<br /><br />Ένα εμπάργκο ή ένα πάγωμα της προσφοράς θα είχε επίσης εκτεταμένες συνέπειες για τη Ρωσία. "Ακόμα και αν η Ρωσία συνεχίσει να είναι σε θέση να πωλήσει μέρος των πρωτογενών πηγών ενέργειας της σε τρίτες χώρες όπως η Κίνα, μπορεί να θεωρηθεί ότι αυτό θα είναι δυνατό μόνο σε σημαντικές μειώσεις τιμών". Κατά συνέπεια, το πάγωμα των εισαγωγών ενέργειας έχει «τη δυνατότητα να αποσταθεροποιήσει τη ρωσική οικονομία και να ασκήσει πίεση στη ρωσική κυβέρνηση για να τερματίσει τον πόλεμο εξόντωσης εναντίον της Ουκρανίας».<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /></div>

Κι αν ο Πούτιν κλείσει τη στρόφιγγα; «Δέκα χρόνια ύφεση» προβλέπουν για την οικονομία τους οι Γερμανοί.

Σύμφωνα με νέα μελέτη, ένα γερμανικό εμπάργκο στις πηγές ενέργειας από τη Ρωσία ή ένα ρωσικό πάγωμα του εφοδιασμού θα είχε σημαντικές συνέπε...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, οι εθνικοί θησαυροί και τα μυστήρια του Βοσπόρου

<img src="https://www.anoixtoparathyro.gr/wp-content/uploads/2019/12/%CE%9C%CE%97%CE%A4%CE%A3%CE%9F%CE%A4%CE%91%CE%9A%CE%97%CE%A3-%CE%95%CE%A1%CE%9D%CE%A4%CE%9F%CE%93%CE%91%CE%9D98-640x381.jpg" /><br /><br /><div>Του<b> Νίκου Λακόπουλου</b><br />Λίγες μέρες αφότου ο Κυριάκος Μητσοτάκης με μια πρόταση -που δεν έγινε δεκτή …μείωσε τις τιμές του αερίου παγκοσμίως εμφανίστηκε στη Βουλή με μια γεναία δήλωση πως θα φορολογήσει κατά 90% τα υπερκέρδη των εταιρειών -αν όμως υπάρχουν.’<br /><br />Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος είναι εκστασιαμένος από τον Πρωθυπουργό που «πρωταγωνιστεί στις εξελίξεις επίλυσης των διεθνών ζητημάτων». Στο μεταξ΄ύ οι πολιτικοί αναλύτές σπάνε το κεφά΄λι τους να καταλάβουν τι έγινε στην Κωνσταντινούπολη στη συνάντηση του Μητσοτάκη με τον Ερντογάν-χωρίς τον υπουργό Εξωτερικών.<br /><br />Η αίσθηση που δημιούργησε ο Πρωθυπουργός ήταν πως η συζήτηση αφορο΄ύσε συνεργασία για αγωγούς και την ενέργεια με αφορμή τον πόλεμο στην Ουκρανία και ζητήματα που «μας ενώνουν -κι αυτά που μας χωρίζουν». ¨Ήταν μάλιστα πιο σαφής λέγοντας πως η Ελλάδα θα μετατραπεί «σε πύλη εισόδου υγροποιημένου φυσικού αερίου«.<br /><br />Ακολούθησε η προαγγελία ανακοινώσεων σχετικές με κοιτάσματα, αλλά στο Ιόνιο και την Νότια Κρήτη -καμιά σχέση με συνεκμετάλευση του Αιγαίου -παρότι ο Τούρκος υπουργός Άμυνας επανήλθε για να επιβεβαιώσει πως το βασικό θέμα της συζήτησης ήταν το Αιγαίο.<br /><br />Τα κοιτάσματα που δεν γνωρίζουμε αν υπάρχουν<br /><br />Ο Κυριάκος Μητσοτάκης -ενώ δημοσιεύματα λένε πως αρχίζουν εξορύξεις- επανήλθε για να κάνει την κατάσταση πιο μπερδεμένη:<br /><br />«Θα περιμένετε ανακοινώσεις την μεθεπόμενη εβδομάδα για το ζήτημα της εξόρυξης φυσικών κοιτασμάτων, η χώρα έχει υποχρέωση να γνωρίζει εάν υπάρχουν κοιτάσματα φυσικού αερίου εντός της επικράτειας που να είναι εμπορικά αξιοποιήσιμα».<br /><br />Δηλαδή δεν ξεκινάνε εξορύξεις, αφού δεν γνωρίζουμε αν υπάρχουν!<br /><br />«Δεν το γνωρίζουμε ακόμη και πρέπει να το μάθουμε, αλλά και να εξακριβώσουμε εάν υπάρχουν οι εταιρείες που ενδιαφέρονται να φέρουν εις πέρας τη συγκεκριμένη αποστολή».<br /><br />«Η κατεύθυνση της Κυβέρνησης είναι ότι θέλουμε να το μάθουμε. Και για να το μάθουμε το συντομότερο δυνατόν θα πρέπει, επειδή τις έρευνες δεν τις κάνει η Κυβέρνηση, τις κάνουν εταιρείες, να σιγουρευτούμε ότι έχουμε το πλαίσιο εκείνο των εταιρειών που έχουν πραγματικό ενδιαφέρον να διερευνήσουν αν υπάρχουν οικονομικά αξιοποιήσιμα κοιτάσματα στη δυτική Ελλάδα. Και σε αυτή την κατεύθυνση θα κινηθούμε.<br /><br />‘Οι πρωθυπουργικές εξαγγελίες αποτελούν δικαίωση για όσους επέμεναν να υποστηρίζουν επί δεκαετίες ότι στις ελληνικές θάλασσες κρύβεται σημαντικότατος πλούτος» θα γράψει η Χρύσα Λιάγκου στην Καθημερινή. «Με τα σημερινά δεδομένα, όπως προκύπτουν από τις κατανοητά συντηρητικές εκτιμήσεις της ΕΔΕΥ, ο πλούτος αυτός υπερκαλύπτει τις προϋποθέσεις βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους».<br /><br />Σύμφωνα με το δημοσίευμα η ανάλυση των σεισμικών δεδομένων της περιοχής της Κρήτης δείχνει κοίτασμα 280 δισ. κ.μ. αερίου, το οποίο εάν επιβεβαιωθεί θα μπορεί να καλύψει τις ανάγκες της εγχώριας αγοράς για σχεδόν 50 χρόνια. Η συνολική αξία των ελληνικών κοιτασμάτων υπολογίζεται στα 250 δισ. ευρώ.<br /><br />Δύο «οικόπεδα» δυτικά και νοτιοδυτικά της Κρήτης έχουν παραχωρηθεί στην κοινοπραξία των Τotal – ExxonΜobil – EΛΠΕ έπειτα από διεθνή διαγωνισμό το 2017 εκτείνονται σε μία έκταση 40.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων κι ένα οικόπεδο βορειοδυτικά του Ιονίου παραχωρήθηκε στα ΕΛΠΕ εκτείνεται σε 6.671 τετραγωνικά χιλιόμετρα όπου έχουν εντοπιστεί εκμεταλλεύσιμα κοιτάσματα.<br /><br />Πώς όμως ο Πρωθυπουργός δεν γνωρίζει αν υπάρχουν κοιτάσματα και θα πρέπει να το μάθουμε; Πιθανότατα η κυβέρνηση που θέλει να εμφανίσει ως δικό της έργο την ανακάλυψη των εθνικών θησαυ΄ρών που δεν αξιοποιήθηκαν «από υπαιτιότητα πολλών» -κατά τον Κυριάκο Μητσοτάκη.<br /><br />Η προσωπική εξωτερική πολιτική<br /><br />Προς το παρόν η συνεργασία με την Τουρκία δεν φαίνεται να συνδέεται με αυτά τα κοιτάσματα και παραμένει μυστήριο τι συζήτησαν σε μια «άτυπη» συνάντηση -χωρίς …γραβάτες ο Μητσοτάκης με τον Ερντογάν -χωρίς τον υπουργό Εξωτερι΄κών και συνεννόηση με τους πολιτικούς αρχηγούς.<br /><br />Χωρίς συνεννόηση με τους πρώην πρωθυπουργούς Κώστα Καραμανλή -«πιέσεις από εταίρους και συμμάχους να τα βρούμε την Τουρκία δεν γίνονται δεκτές» και Αντώνη Σαμαρά -«διάλογο με πειρατές δεν κάνεις».<br /><br />Όπως έκανε και με την στάση του στον πόλεμο της Ουκρανίας ο Κυριάκος Μητσοτάκης εφαρμόζει μια προσωπική εξωτερική πολιτική με την οποία ξεχνά το Κυπριακό, έχει αποδεχθεί στην πράξη τα έξι αντί για τα δώδεκα μίλια, συζητά για «μείωση του στρατιωτικού αποτυπώματος στο Αιγαίο» και προφανώς αποδέχεται το τουρκολιβυκό μνημόνιο και δεν ενοχλείται για θέματα όπως η μετατροπή της Αγι΄΄ας Σοφιάς σε τζαμί.<br /><br />Η ουσία της εξωτερικής πολιτικής ενός πρακτικού πρωθυπουργού που θέλει να δει με την Τουρκία «αυτά που μας ενώνουν» είναι πως πρέπει «να σιγουρευτούμε ότι έχουμε το πλαίσιο εκείνο των εταιρειών που έχουν πραγματικό ενδιαφέρον να διερευνήσουν αν υπάρχουν οικονομικά αξιοποιήσιμα κοιτάσματα στη δυτική Ελλάδα».<br /><br />Είναι μια κυβέρνηση που κατηγορείται πως ξεπουλά τον εθνικό πλούτο στο΄ όνομα της ιδιωτικοποίησης κι ένας πρωθυπουργός που τελικά φαίνεται να διαφώνησε με την Συμφωνία των Πρεσπών γιατί ήθελε να την κάνει ο ίδιος.<br /><br />Κάποια στιγμή όμως θα αναγκαστεί να ξεφουρνίσει τι συμφωνήθηκε με τον Ερντογάν -τρώγοντας χαλβά από στραγάλι- και πιθανόν να βρει απέναντι το κόμμα του και τους «Μακεδονομάχους».<br /><br />Αν βέβαια το αντιληφθεί γιατί ως «ηγέτης παγκοσμίου βεληνεκο΄΄υς», ως «νέος Βενιζέλος» δεν έχει σχέση με την πραγματικότητα. Και πιθανόν τις συζητήσεις -που οδήγησαν σε «συναντίληψη» δεν τις έκανε με τον ΅Ερντογάν, αλλά με τον… Κεμάλ Ατατούρκ.<br /><br />Μένει να διευκρινισθεί αν υπάρχουν τα κοιτάσματα που υπάρχουν. Και ο χρησμός του υπουργού Εξωτερικών – «διάλογος με την Τουρκία με απειλές πολέμου και ένοπλες έρευνες δεν είναι νοητός»- πως αν υπάρχει σοβαρό εθνικό θέμα πρέπει να πάμε σε εκλογές.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.anoixtoparathyro.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, οι εθνικοί θησαυροί και τα μυστήρια του Βοσπόρου

Του Νίκου Λακόπουλου Λίγες μέρες αφότου ο Κυριάκος Μητσοτάκης με μια πρόταση -που δεν έγινε δεκτή …μείωσε τις τιμές του αερίου παγκοσμίως ε...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί είναι τεράστιας Εθνικής σημασίας η άμεση κατασκευή υποθαλάσσιου αγωγού φυσικού αερίου με την Αίγυπτο;

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2022-03/greece-egypt_interconnection-map2.jpg?itok=AaV8GwCM" width="692" /><br /><br /><div><b>Παναγιώτης Νάστος</b><br />Η χρονική συγκυρία και η προσπάθειες της ΕΕ για εξεύρεση πηγών φυσικού αερίου είναι θετικές για την κατασκευή αγωγού φυσικού αερίου Αιγύπτου-Ελλάδας, το οποίο εκτός των άλλων έχει τεράστια Εθνική σημασία, αφού θα ακυρώνει στην πράξη το παράνομο τουρκοολιβυκό μνημόνιο<br /><br />O πόλεμος στην Ουκρανία έχει σημαντικές επιπτώσεις όχι μόνο στην πολύπαθη χώρα, αλλά και στην Ευρωπαϊκή ασφάλεια και οικονομία, αφού η ΕΕ αποφάσισε να ανεξαρτητοποιηθεί ενεργειακά από την Ρωσία. <br /><br />Αποτέλεσμα αυτής της απόφασης είναι η συμφωνία μαμούθ ΕΕ-ΗΠΑ για προμήθεια φυσικού αερίου. <br /><br />Ωστόσο οι ποσότητες που θα προέλθουν από τις ΗΠΑ δεν επαρκούν για να καλύψουν το σύνολο των αναγκών της ΕΕ, οπότε και έρχεται στο προσκήνιο η προμήθεια από άλλες χώρες.<br /><br />Εδώ επιχειρεί να μπει σφήνα η Τουρκία η οποία υποστηρίζει ότι "o αγωγός φυσικού αερίου Ισραήλ-Τουρκίας είναι μια επιλογή για την Ευρώπη και πως τα πολιτικά εμπόδια πρέπει να ξεπεραστούν".<br /><br />Σήμερα στο υπουργικό συμβούλιο ο πρωθυπουργός ανέφερε μεταξύ άλλων πως «σε αυτόν το νέο ενεργειακό χάρτη ο οποίος διαμορφώνεται στην Ανατολική Μεσόγειο, η χώρα μας έχει τη δυνατότητα να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο». <br /><br />Σε άρθρο του το <a href="https://cyprus-mail.com/">cyprus-mail.com</a> από το Reuters επισημάινει για το θέμα τα ακόλουθα:<br /><br />"Ένας αγωγός φυσικού αερίου Τουρκίας-Ισραήλ συζητείται στα παρασκήνια ως μία από τις εναλλακτικές λύσεις της Ευρώπης για τον ρωσικό ενεργειακό εφοδιασμό, αλλά θα χρειαστούν περίπλοκοι ελιγμοί για να επιτευχθεί οποιαδήποτε συμφωνία, λένε κυβερνητικοί και βιομηχανικοί αξιωματούχοι και στις δύο χώρες.<br /><br />Η ιδέα, που επινοήθηκε για πρώτη φορά πριν από χρόνια, είναι να κατασκευαστεί ένας υποθαλάσσιος αγωγός από την Τουρκία στο μεγαλύτερο υπεράκτιο κοίτασμα φυσικού αερίου του Ισραήλ, το Λεβιάθαν. Το φυσικό αέριο θα ρέει προς την Τουρκία και προς τους γείτονες της Νότιας Ευρώπης που θέλουν να διαφοροποιηθούν μακριά από τη Ρωσία.<br /><br />Ο Τούρκος Πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν είπε την περασμένη εβδομάδα ότι η συνεργασία για το φυσικό αέριο ήταν «ένα από τα πιο σημαντικά βήματα που μπορούμε να κάνουμε μαζί για τις διμερείς σχέσεις» και είπε στους δημοσιογράφους ότι είναι έτοιμος να στείλει κορυφαίους υπουργούς στο Ισραήλ για να αναβιώσει την ιδέα του αγωγού που παρέμεινε εκτός εδώ και χρόνια.<br /><br />Ανώτερος Τούρκος αξιωματούχος είπε στο Reuters ότι οι συνομιλίες συνεχίστηκαν από τότε που ο Ισραηλινός Πρόεδρος Isaac Herzog επισκέφθηκε την Άγκυρα νωρίτερα αυτόν τον μήνα και θα μπορούσαν να ακολουθήσουν «συγκεκριμένες αποφάσεις» τους επόμενους μήνες σχετικά με μια προτεινόμενη διαδρομή και τις συμμετέχουσες οντότητες.<br /><br />Ωστόσο, οι αξιωματούχοι του κλάδου είναι πιο προσεκτικοί, λέγοντας ότι οι περιορισμοί της παραγωγής και η γεωπολιτική θα μπορούσαν να καταστήσουν το σχέδιο "νεκρό".<br /><br />Το πεδίο Λεβιάθαν τροφοδοτεί ήδη το Ισραήλ, την Ιορδανία και την Αίγυπτο. Οι ιδιοκτήτες του ,η Chevron CVX.N και οι ισραηλινές εταιρείες NewMed Energy DEDRp.TA και Ratio Oil RATIp.TA , σχεδιάζουν να αυξήσουν την παραγωγή από 12 σε 21 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα (BCM) ετησίως.<br /><br />Συγκριτικά, η Ευρωπαϊκή Ένωση εισήγαγε 155 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα ρωσικού φυσικού αερίου πέρυσι, καλύπτοντας σχεδόν το 40% της κατανάλωσής της.<br /><br />Μεγάλο μέρος της επιπλέον παραγωγής φυσικού αερίου θα υγροποιηθεί και θα εξαχθεί με πλοία στην Ευρώπη ή την Άπω Ανατολή, σύμφωνα με το NewMed. Ο διευθύνων σύμβουλός της είπε τον περασμένο μήνα η Τουρκία θα μπορούσε επίσης να γίνει προορισμός, αλλά έπρεπε να βάλει «την προσφορά της στο παιχνίδι» και να δεσμευτεί για την κατασκευή του αγωγού.<br /><br />Ερωτηθείς για συνομιλίες με την Τουρκία, οι εταίροι του Leviathan αρνήθηκαν να σχολιάσουν.<br /><br />Η υπουργός Ενέργειας του Ισραήλ Καρίν Ελχαράρ είπε στο Ynet News την Κυριακή ότι πολλά ζητήματα δεν έχουν ακόμη συζητηθεί, συμπεριλαμβανομένων των οικονομικών.<br />«Πρέπει να είναι οικονομικά εφικτό, κάτι που δεν είναι αυτονόητο», είπε.</div><div><br />Ενεργειακή γέφυρα<br /><br />Το Ισραήλ και η Τουρκία προσπαθούν να αφήσουν πίσω τους μια δεκαετία διπλωματικών αδιεξόδων, συνήθως για ισραηλινοπαλαιστινιακά ζητήματα. Η ενεργειακή εταιρική σχέση θα μπορούσε να είναι καίριας σημασίας, ειδικά μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία που έκανε την Ευρώπη πιο αποφασισμένη να βρει εναλλακτικές λύσεις για τον ενεργειακό της εφοδιασμό.<br /><br />«Υπήρξε μια πρόσφατη προσέγγιση με το Ισραήλ και θέλουμε το αέριο του να διέρχεται από την Τουρκία καθ' οδόν προς την Ευρώπη», δήλωσε ένας άλλος Τούρκος αξιωματούχος. «Το Ισραήλ βλέπει θετικά σε αυτό, έχουν γίνει κάποιες συνομιλίες και υπάρχει θέληση να το κάνει».<br /><br />Η Τουρκία καταναλώνει περίπου 50 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου ετησίως και εισάγει σχεδόν όλα αυτά, τα περισσότερα μέσω αγωγών από τη Ρωσία, το Ιράν και το Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται σε καλή θέση ως κόμβος μεταφορών στην περιοχή όπου μπορεί να αναθερμανθεί η ενεργειακή πολιτική.<br /><br />Επικαλούμενο Ιρακινούς και Τούρκους αξιωματούχους, το Reuters ανέφερε ότι ένα σχέδιο μεταφοράς, με τη βοήθεια του Ισραήλ, αερίου από την περιοχή του Κουρδιστάν του Ιράκ στην Τουρκία και την Ευρώπη είναι μέρος της αιτίας που πυροδότησε την πυραυλική επίθεση του Ιράν στην κουρδική πρωτεύουσα Ερμπίλ αυτόν τον μήνα.<br /><br />«Η Τουρκία παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον, για την εγχώρια κατανάλωση της, ενώ είναι και ένα κανάλι προς χώρες της νότιας Ευρώπης», δήλωσε ανώτερος αξιωματούχος στον τομέα του ισραηλινού φυσικού αερίου.<br /><br />Το πρόβλημα, είπε ο αξιωματούχος, είναι ότι υπήρχαν ήδη δύο προτεινόμενες διαδρομές για τις επιπλέον προμήθειες από το Leviathan: μέσω υφιστάμενων εργοστασίων LNG στην Αίγυπτο ή μιας προγραμματισμένης πλωτής εγκατάστασης LNG.<br /><br />«Εάν η Τουρκία ανταποκριθεί γρήγορα, τότε μπορεί να είναι μια τρίτη εναλλακτική λύση», είπε ο αξιωματούχος.<br /><br />Ο αγωγός θα διαρκούσε 500-550 km και θα κοστίσει έως και 1,5 δισεκατομμύριο για την κατασκευή, σύμφωνα με Ισραηλινούς αξιωματούχους, καθιστώντας τον πιο διαχειρίσιμο από τον αγωγό 6 δισεκατομμυρίων ευρώ που ο EastMed πρότεινε να συνδέσει το Ισραήλ με την Κύπρο, την Ελλάδα και την Ιταλία.<br /><br />Ωστόσο, οποιαδήποτε υποθαλάσσια γραμμή θα πρέπει να διασχίζει τα ύδατα είτε της Κύπρου, την οποία η Άγκυρα δεν αναγνωρίζει, είτε της Συρίας, με την οποία η Άγκυρα δεν έχει διπλωματικές σχέσεις και έχει υποστηρίξει τους αντάρτες που πολεμούν την κυβέρνηση στη Δαμασκό.<br /><br />Αυτό θα μπορούσε να περιπλέξει την κατασκευή και τη χρηματοδότηση εάν η Τουρκία είχε άμεσο μερίδιο στον αγωγό, δήλωσε ο Gokhan Yardim, σύμβουλος τουρκικής βιομηχανίας φυσικού αερίου που εργάστηκε στην αξιολόγηση του πιθανού αγωγού για περισσότερες από δύο δεκαετίες.<br /><br />Δύο προηγούμενες εκτιμήσεις βασίστηκαν σε ροές φυσικού αερίου 8 έως 10 δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων και οτιδήποτε λιγότερο μπορεί να μην είναι εφικτό, είπε ο Yardim."</div><div><br />Διαπιστώσεις-Συμπεράσματα<br /><br />Μετά από όλα τα παραπάνω η Ελλάδα θα πρέπει να κινηθεί στην σίγουρη παρακαταθήκη που έχει διασφαλίσει με την Αίγυπτο που εδράζεται, στην μερική οριοθέτηση των ΑΟΖ μας μέχρι τον 28ο μεσημβρινό κατόπιν συμφωνίας των 2 χωρών , καθώς και στην ενεργειακή διασύνδεση Ελλάδος -Αιγύπτου με καλώδιο μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας που επίσης έχει συμφωνηθεί μεταξύ μας.<br /><br />Με αφετηρία τα δύο παραπάνω η Ελλάδα θα πρέπει άμεσα να συμπράξει με την Αίγυπτο στην δημιουργία -κατασκευή αγωγού φυσικού αερίου στην όδευση Αίγυπτος-Κρήτη-ηπειρωτική Ελλάδα-Ευρώπη, όσο γρηγορότερα γίνεται ,προλαβαίνοντας τις τουρκικές προσπάθειες για συμφωνια με το Ισραήλ για την κατασκευή που θα διοχετεύει το Ισραηλινό φυσικό αέριο στην Τουρκία<br /><br />Για την χρηματοδότηση του έργου αυτού μπορούμε να ζητήσουμε άμεσα την βοήθεια της ΕΕ, ενώ κυρίαρχο ρόλο σε αυτό θα έπαιζε η Γαλλία η οποία ανέλαβε την Προεδρία της ΕΕ για το 1ο εξάμηνο του 2022.<br /><br />Η χρονική συγκυρία και η προσπάθειες της ΕΕ για εξεύρεση πηγών φυσικού αερίου είναι θετικές για το παραπάνω έργο, το οποίο εκτός των άλλων έχει τεράστια Εθνική σημασία, αφού θα ακυρώνει στην πράξη το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Γιατί είναι τεράστιας Εθνικής σημασίας η άμεση κατασκευή υποθαλάσσιου αγωγού φυσικού αερίου με την Αίγυπτο;

Παναγιώτης Νάστος Η χρονική συγκυρία και η προσπάθειες της ΕΕ για εξεύρεση πηγών φυσικού αερίου είναι θετικές για την κατασκευή αγωγού φυσικ...

Διαβάστε την συνέχεια

Λεφτόδεντρα vs κλεφτόδεντρα - Ξεπέρασε το ένα ευρώ η φραντζόλα - Νιετ στα ρούβλια του Πούτιν και από τους G7

<img height="384" src="https://newpost.gr/photo/master/202203/tnyaem1648561905417.jpg" width="718" /><br /><br /><b>της Χριστίνας Κοραή</b> <br />Ένα ακόμη δύσκολο κομμάτι στο ενεργειακό παζλ είναι η απόφαση του Πούτιν από την 1 Απριλίου να πληρώνεται μόνο σε ρούβλια από την ΕΕ διαφορετικά θα κλείσει τις στρόφιγγες όπως απειλούν υψηλόβαθμα στελέχη της ρωσικής κυβέρνησης.<br /><br />Παράλληλα με τον πόλεμο των τιμών λόγω της ενεργειακής κρίσης είναι σε εξέλιξη και ο πόλεμος της κυβέρνησης με την αντιπολίτευση για την ακρίβεια. Δίπλα στις κατηγορίες για «λεφτόδεντρα» φυτρώνουν τα «κλεφτόδεντρα». Καλές οι ατάκες αλλά ενίοτε τα επιχειρήματα είναι πολύ ασθενή όπως και η αριθμητική την οποία χρησιμοποιεί κυρίως ο ΣΥΡΙΖΑ προκειμένου να προχωρήσει στην συγκέντρωση κάποιων δισεκατομμυρίων που στη συνέχεια θα μοιράσει, χωρίς, όμως αυτά να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.<div><br />«Ψεύτες»<br /><br />Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης σχολιάζοντας το υπουργικό συμβούλιο την θέση της αντιπολίτευσης για μείωση των φόρων χρησιμοποίησε σκληρή γλώσσα. «Αυτό το οποίο αποκρύπτουν οι ψεύτες της αντιπολίτευσης είναι πως οι εθνικές παρεμβάσεις κοστίζουν τελικά στα δημόσια ταμεία των χωρών, αναγκάζοντάς τις τελικά μετά να καταφεύγουν σε νέους φόρους» δήλωσε. Κι αυτό έχει μία βάση καθώς ο προϋπολογισμός της Ελλάδας δυστυχώς στηρίζεται κυρίως στους φόρους και η στρατηγική προσέγγιση της σημερινής κυβέρνησης είναι να τους μειώνει και όχι να τους αυξάνει ενώ στην λογική της κυβέρνησης Τσίπρα ήταν να βάζει φόρους που τελικά δεν έπιαναν μόνο τους ελίτ αλλά χτυπούσαν και τους αδύναμους.<br /><br />Εκλογές!<br /><br />Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ζήτησε και πάλι εκλογές. «Όχι για να γυρίσουν τα “λεφτόδεντρα”, αλλά για να σταματήσουν τα “κλεφτόδεντρα”, η αφαίμαξη του μισθωτού και του συνταξιούχου, γιατί δεν γίνεται κάποιοι να κερδίζουν και η πλειοψηφία να χάνει» τόνισε στον ΑΝΤ1.<br /><br />Η κυβέρνηση επιμένει ότι στην πολύπλοκη διαδικασία του ελέγχου της χονδρικής τιμής του φυσικού αερίου το οποίο καθορίζει και τις τιμές της ηλεκτρικής ενέργειας, απαιτείται κοινή ευρωπαϊκή απάντηση. «Γι’ αυτό και μεμονωμένες κινήσεις, όπως τα εθνικά πλαφόν στην τιμή του ρεύματος, δεν οδηγούν τελικά παρά μόνο στην επιβάρυνση των εθνικών προϋπολογισμών» τόνισε ο κ.Μητσοτάκης.<br /><br />Αντίθετα ο Αλέξης Τσίπρας σε αυτό το άτυπο μπρα ντε φέρ χρησιμοποιώντας μία γλώσσα η οποία παραπέμπει στις ηρωικές διακηρύξεις του 2015 που αποδείχτηκαν αυταπάτες, υποστήριξε ότι ο ίδιος εάν ήταν πρωθυπουργός και συμμετείχε στην τελευταία Σύνοδο Κορυφής δεν θα γυρνούσε στην Ελλάδα εάν δεν είχε κερδίσει κάτι όπως συνέβη με την Ισπανία και την Πορτογαλία. «Πώς θα γυρνούσα πίσω; Με τα πόδια θα γύριζα από τις Βρυξέλλες», σχολίασε.<br />Τα Πυρηναία Όρη<br /><br />Υπενθυμίζεται ότι οι χώρες της Ιβηρικής χερσονήσου, η Ισπανία και η Πορτογαλλία, έχουν πολύ μικρή εξάρτηση από την Ρωσία καθώς τα Πυρηναία Όρη δεν επιτρέπουν την λειτουργία αγωγών (το φυσικό αέριο το εισάγουν σε LNG με καράβια) και έχουν επενδύσει σε ανανεώσιμες πηγές και πυρηνική ενέργεια. Γι αυτό και τους επιτράπηκε να αποσυνδέσουν την τιμή του ρεύματος από το φυσικό αέριο και να ακολουθήσουν δική τους τιμολογιακή πολιτική.<br /><br />Η Ελλάδα κινείται στις μέσες ανάγκες των υπολοίπων 25 κρατών μελών της ΕΕ, δηλαδή έχει εξάρτηση γύρω στο 42% στο φυσικό αέριο και γύρω στο 35% στο πετρέλαιο από τη Ρωσία. Επειδή είναι μικρή χώρα και οι ανάγκες της είναι ανάλογες οι τιμές που παίρνει τα συμβόλαια αγοράς είναι ακριβότερες από εκείνες των χωρών που είναι μεγαλύτερες και έχουν αυξημένες ανάγκες. Γι’ αυτό και ο πρωθυπουργός έθεσε το αίτημα για πλαφόν αλλά και κοινή αγορά ενέργειας από εναλλακτικές πηγές, όπως συνέβη με τα εμβόλια κατά την πανδημία, ώστε να πέσουν οι τιμές και για την Ελλάδα κάτι που μόνη της δεν θα μπορούσε να το πετύχει. Σ’ αυτήν τη διάσταση δεν έχει πάρει θέση η αντιπολίτευση.<br />Χωρίς ονοματεπώνυμα<br /><br />Ο Αλέξης Τσίπρας εξαπολύει επίθεση στην ΔΕΗ την οποίαν κατηγορεί για κερδοσκοπία αποφεύγοντας πάντως να κατονομάσει τους ιδιώτες παρόχους ενέργειας τους οποίους επίσης κατηγορεί.<br /><br />«Κλεφτόδεντρα υπάρχουν σίγουρα, με 1,5 δισ. αισχροκέρδεια και να πρωταγωνιστεί σε αυτή η ΔΕΗ που την αφήσαμε εμείς με 27 διευθυντές και έχουν γίνει 105 και με 60 βοηθούς διευθυντές που έχουν γίνει 200, με μισθούς 4.000-8.000 ευρώ τα golden boys και 360.000 το χρόνο ο διευθυντής» δήλωσε.<br /><br />Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανακοίνωσε πρόσφατα στην βουλή ότι θα επιβάλει έκτακτη φορολόγηση 90% στα υπερκέρδη των επιχειρήσεων ενέργειας. Αμφισβήτησε το 1,5 δις που επικαλείται ο Τσίπρας. Επισήμανε ότι δεν γνωρίζει ακριβή ποσά ακόμη, αναμένει την ΡΑΕ. Ειδικά η ΔΕΗ όμως τους τελευταίους μήνες έχει επιστρέψει στους καταναλωτές γύρω στα 800 εκατομμύρια ευρώ σε πακέτα παροχών και είναι πιθανόν να μην παρουσιάσει κέρδη για το 2021, όπως ανέφεραν κυβερνητικές πηγές στο NEWPOST.</div><div><br />Πάρτυ κερδοσκόπων<br /><br />Ο πρωθυπουργός έστειλε και νέο μήνυμα στους κερδοσκόπους από το υπουργικό συμβούλιο. «Οι έλεγχοι στην αγορά θα είναι εντατικοί ώστε να αποτραπεί κάθε φαινόμενο αισχροκέρδειας» δήλωσε. «Ήδη, τα πρώτα πρόστιμα έχουν πέσει και όπως γνωρίζετε είναι “τσουχτερά”» τόνισε αναφερόμενος στο πρόστιμο άνω των 647.000 ευρώ που επιβλήθηκε σε πολύ γνωστή αλυσίδα σουπερμάρκετ για αισχροκέρδεια.</div><div><br />Το ψωμί ψωμάκι<br /><br />Το ράλι των αυξήσεων σε βασικά είδη διατροφής όπως είναι το ψωμί συνεχίζεται. Από χθες αυξήθηκε περίπου 20 λεπτά με αποτέλεσμα η φραντζόλα να ξεπερνάει και το ένα ευρώ (από το 0,70-0,80) σε αρκετά αρτοποιεία. Οι αρτοποιοί υποστηρίζουν ότι οι νέες παραλαβές αλεύρων έχουν αυξήσεις που φτάνουν ακόμη και το 70%, σε σχέση με την προηγούμενη εβδομάδα. Ζητούν την μείωση του ΦΠΑ που είναι στο 13%. Στις αυξήσεις των αλεύρων προστίθεται και το ενεργειακό κόστος.<br /><br />Η Ρωσία και η Ουκρανία διαθέτουν από τους μεγαλύτερους σιτοβολώνες στον κόσμο γι’ αυτό έχουν και τόσο υψηλές εξαγωγές. Η Ουκρανία συνεχίζει να κάνει μικρές εξαγωγές μέσω του σιδηροδρομικού δικτύου αλλά αυτές δεν μπορούν να καλύψουν τις τεράστιες ανάγκες που υπάρχουν. Οι νέες αγορές σιδηρών στις οποίες απευθύνεται η Ελλάδα είναι η Βουλγαρία, η Ρουμανία, η Ουγγαρία, η Γερμανία, η Γαλλία και άλλες. Η Αίγυπτος σε λίγο θα έχει τεράστιες ελλείψεις καθώς εξαρτάται εξ ολοκλήρου από τις δύο εμπόλεμες χώρες σε ό,τι αφορά στα σιτηρά.</div><div><br />Τα ρούβλια<br /><br />Η αβεβαιότητα είναι διάχυτη παντού ως προς το πότε θα πέσουν οι τίτλοι τέλους στον πόλεμο αλλά ακόμη κι αν συμβεί αυτό μέχρι πότε θα συνεχίζονται οι συνέπειες στους λαούς καθώς η κρίση πλέον είναι πολυδιάστατη.<br /><br />Ένα ακόμη δύσκολο κομμάτι στο ενεργειακό παζλ είναι η απόφαση του Πούτιν από την 1 Απριλίου να πληρώνεται μόνο σε ρούβλια από την ΕΕ διαφορετικά θα κλείσει τις στρόφιγγες όπως απειλούν υψηλόβαθμα στελέχη της ρωσικής κυβέρνησης.<br /><br />Τζογάρει για να παρακάμψει τις κυρώσεις που έχει επιβάλει σε βάρος του η Δύση, εξαιρώντας την Ρωσία από το διεθνές διατραπεζικό σύστημα (SWIFT).<br /><br />Οι εφτά μεγαλύτερες οικονομίες του κόσμου απέρριψαν την πρόταση Πούτιν να πληρώνουν το φυσικό αέριο σε ρούβλια. Πρόκειται για «μονομερή και ξεκάθαρη παραβίαση των υφιστάμενων συμβολαίων» δήλωσε ο Γερμανός υπουργός Οικονομίας Ρόμπερτ Χάμπεκ. «Αυτό σημαίνει ότι η πληρωμή σε ρούβλια δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή», σημείωσε. «Η απόπειρα του Πούτιν να μας διχάσει είναι προφανής. Δεν θα διχαστούμε και η απάντηση των χωρών της G7 είναι ξεκάθαρη: οι συμφωνίες θα γίνουν σεβαστές».<br /><br />«Αν δεν γίνει πληρωμή, δεν θα υπάρξει αέριο», δήλωσε ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ. Και ο πόλεμος για γερά νεύρα συνεχίζεται.<br /><br />Κανείς δεν μπορεί να προεξοφλήσει ότι ο Πούτιν δεν θα κλείσει τις στρόφιγγες του φυσικού αερίου και του πετρελαίου. Αυτό όμως δεν θα έχει απώλειες μόνο για την ΕΕ αλλά θα λυγίσει και την ρωσική οικονομία. Είναι ένας εκβιασμός από τον οποίον θα βγουν χαμένες και οι δύο πλευρές εάν προχωρήσει.</div><div><br /></div><div><a href="https://newpost.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Λεφτόδεντρα vs κλεφτόδεντρα - Ξεπέρασε το ένα ευρώ η φραντζόλα - Νιετ στα ρούβλια του Πούτιν και από τους G7

της Χριστίνας Κοραή Ένα ακόμη δύσκολο κομμάτι στο ενεργειακό παζλ είναι η απόφαση του Πούτιν από την 1 Απριλίου να πληρώνεται μόνο σε ρούβλ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πόλεμος στην Ουκρανία: Η Τουρκία, οι Ρώσοι ολιγάρχες και το «σωσίβιο» του ρουβλιού.

<a href="https://www.in.gr/wp-content/uploads/2022/03/TurkeyRussiaOligarchs4.jpg"><img height="381" src="https://www.in.gr/wp-content/uploads/2022/03/TurkeyRussiaOligarchs4.jpg" width="718" /></a><br /><b><br /></b><div><b>Μαργαρίτα Βεργολιά</b><br />Σε ρόλο «επιτήδειου ουδέτερου» (και) στην ουκρανική κρίση, η Άγκυρα εξελίσσεται σε καταφύγιο για ολιγάρχες και κεφάλαια από τη Ρωσία, ενόσω η Δύση κάνει τα στραβά μάτια, παρά τις κυρώσεις που έχει επιβάλει στη Μόσχα<br /><br />Αν και έχει καταδικάσει την εισβολή στην Ουκρανία, η Τουρκία είναι η μοναδική χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ που δεν έχει επιβάλει κυρώσεις στη Ρωσία.<br /><br />Είναι επίσης η μόνη που χαρακτήρισε δημόσια, δια στόματος του Τούρκου ΥΠΕΞ, ευπρόσδεκτους τους Ρώσους ολιγάρχες και εταιρείες.<br /><br />Ακόμη κι αν βρίσκονται στο «στόχαστρο» των δυτικών κυρώσεων…<br /><br />«Κατ’ αρχήν εφαρμόζουμε κυρώσεις που έχουν εγκριθεί από τον ΟΗΕ. Οπότε εάν κάποιος Ρώσος πολίτης θέλει να επισκεφθεί την Τουρκία, φυσικά και μπορεί», δήλωσε ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου στο αμερικανικό δίκτυο CNBC, στο πλαίσιο του διεθνούς Φόρουμ της Ντόχα, στο Κατάρ.<br /><br />«Αν εννοείτε αν αυτοί οι [Ρώσοι] ολιγάρχες μπορούν να έχουν οποιαδήποτε επιχειρηματική συναλλαγή στην Τουρκία», τόνισε, «τότε φυσικά αν είναι νόμιμο και δεν αντιβαίνει στο διεθνές δίκαιο, θα το εξετάσω»… <br /><br />Στο μεσοδιάστημα, γράφει η Φωνή της Αμερικής (VoA), «τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης βρίθουν αναφορών ότι ο Ρομάν Αμπράμοβιτς», ο οποίος βρίσκεται στη λίστα των κυρώσεων της Βρετανίας και της Ε.Ε., όχι όμως και των ΗΠΑ,<br /><br />«σχεδιάζει να χρησιμοποιήσει την Τουρκία ως βάση. Κάποια δημοσιεύματα», αναφέρει, «λένε ότι ο [Ρώσος] ολιγάρχης αγοράζει τουρκική ποδοσφαιρική ομάδα».<br /><br />Parking… θαλαμηγών, τζετ και κεφαλαίων<br /><br />Από την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία, στο αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης φέρονται να έχουν προσγειωθεί δεκάδες ιδιωτικά αεροσκάφη που ανήκουν σε Ρώσους ολιγάρχες.<br /><br />Ανάμεσά τους και αυτό του Αμπράμοβιτς, που πραγματοποίησε τουλάχιστον δύο πτήσεις στην Κωνσταντινούπολη το πρώτο 15ημερο του Μαρτίου.<br /><br />Έκτοτε, δύο σούπερ γιοτ του Ρώσου ολιγάρχη -αμφότερα εγγεγραμμένα στις Βερμούδες- έχουν ελλιμενιστεί σε τουρκικά θέρετρα.<br /><br />Το 140 μέτρων My Solaris, από τα ακριβότερα στον κόσμο, έχει δέσει στην Αλικαρνασσό, προερχόμενο από το Μαυροβούνιο σύμφωνα με την MarineTraffic.<br /><br />Η θαλαμηγός Eclipse, η δεύτερη μεγαλύτερη και επίσης από τις πιο ακριβές παγκοσμίως, έχει ελλιμενιστεί λίγο νοτιότερα, στη Μαρμαρίδα, προερχόμενη σύμφωνα τον ίδιο ιστότοπο από την υπερπόντια ολλανδική κτήση στο νησί του Αγίου Μαρτίνου, στην Καραϊβική.<br /><br />Η συνολική αξία των δύο υπερπολυτελών σκαφών του Αμπράμοβιτς -η περιουσία του οποίου είναι πλέον υπό κατάσχεση σε ΕΕ και Βρετανία- φτάνει τα 1,2 δισεκατομμύρια δολάρια.<br /><br />«Η Τουρκία», επισημαίνει το CNBC, «είπε ότι [ο ελλιμενισμός] είναι μια νόμιμη κίνηση, εφόσον τα γιοτ παραμένουν εκτός των χωρικών υδάτων χωρών που επιβάλλουν κυρώσεις, οι οποίες εκτείνονται σε απόσταση 12 ναυτικών μιλίων από την ακτογραμμή».<br /><br />Αναλυτές προβλέπουν ότι αύξηση της κίνησης ρωσικών σούπερ γιοτ στις τουρκικές μαρίνες, με πολύ μεγαλύτερη συχνότητα από τη… συνήθη της καλοκαιρινής τουριστικής περιόδου.<br /><br />Ήδη, τα προηγούμενα 24ωρα εντοπίστηκε η θαλαμηγός Universe του πρώην προέδρου και πρωθυπουργού της Ρωσίας, νυν αναπληρωτή προέδρου του ρωσικού Συμβουλίου Ασφαλείας, Ντμίτρι Μεντβέντεφ έχει δέσει στη Θάλασσα του Μαρμαρά.<br /><br />Αγκυροβολημένο στη Μαρμαρίδα είναι πλέον και το πολυτελές γιοτ Polaris, μήκους 70 μέτρων, που ανήκει στον Ρώσο μεγιστάνα Μαξίμ Σουμπάρεφ, κάτοχο από το 2018 και διαβατηρίου Μάλτας, όπου το σκάφος παρέμενε ελλιμενισμένο μέχρι πρότινος.</div><div><br /></div><div>  <img src="https://www.in.gr/wp-content/uploads/2022/03/TurkeyRussiaOligarchs2-600x402.jpg" /><br /><br /></div><div>Καλωσήλθε το… ρούβλι<br /><br />Σε ρόλο «επιτήδειου ουδέτερου», ο Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν υποστηρίζει ότι η άρνηση της χώρας του να συμμετάσχει στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας της δίνει τη δυνατότητα να είναι έντιμος μεσολαβητής μεταξύ Μόσχας και Κιέβου για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.<br /><br />Επιστρέφοντας, δε, από τη σύνοδο του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες, υποστήριξε ότι βρήκε ευήκοα ώτα ως προς τις ανάγκες της κλυδωνιζόμενης τουρκικής οικονομίας.<br /><br />«Παίρνουμε περίπου το ήμισυ του φυσικού αερίου που χρησιμοποιούμε από τη Ρωσία, κατασκευάζουμε το πυρηνικό εργοστάσιό μας στο Ακούγιου με τη Ρωσία. Δεν μπορούμε να το παραμερίσουμε αυτό», ανέφερε ο Ερντογάν σε δημοσιογράφους<br /><br />«Όταν το είπα αυτό στον [Γάλλο πρόεδρο] Μακρόν, μου απάντησε “έχεις δίκιο”»…<br /><br />Ερωτηθείς, δε, σχετικά με τις προσδοκίες οι αμερικανικές εταιρείες, που εγκαταλείπουν τη ρωσική αγορά, να επενδύσουν στην Τουρκία, ο Ερντογάν υπερθεμάτισε.<br /><br />«Φυσικά, η πόρτα μας είναι ανοιχτή», τόνισε. «Εκτός αυτού», συμπλήρωσε με νόημα, «εάν υπάρχουν ορισμένες ομάδες κεφαλαίων που θέλουν να έρθουν στη χώρα μας και να “παρκάρουν” τις εγκαταστάσεις τους μαζί μας, φυσικά και δεν θα τους κρατήσουμε κλειστή την πόρτα. Είναι ανοιχτή και σε αυτούς».<br /><br />Αν και δεν κατονόμασε αυτές τις ομάδες, η δήλωση εκλήφθη ως ένα σαφές «κλείσιμο του ματιού» σε Ρώσους ολιγάρχες και εταιρείες.<br /><br />Και φυσικά, δεν αφορά μόνο σε γιοτ και σε αεροπλάνα…<br /><br />Οικονομικοί αναλυτές, αναφέρει το Nordic Monitor, προβλέπουν ότι Ρώσοι επιχειρηματίες θα μεταφέρουν τα κεφάλαιά τους στην Τουρκία, αγοράζοντας στη χώρα εταιρείες. Όσοι βρίσκονται στη λίστα των κυρώσεων της Δύσης, δεν θα το κάνουν στο όνομά τους, αλλά σε αυτά Τούρκων εταίρων, οι οποίοι θα φαίνονται ως ιδιοκτήτες των εταιρειών στα επίσημα αρχεία.</div><div><br /></div><div>  <img src="https://www.in.gr/wp-content/uploads/2022/03/TurkeyRussiaOligarchs5-600x400.jpg" /><br /><br /></div><div>Μένοντας εκτός… ραντάρ;<br /><br />«Το πρόσφατο ιστορικό της Τουρκίας δεν είναι καθόλου ενθαρρυντικό», επισημαίνει στο Al Monitor η έγκριτη Τουρκάλα δημοσιογράφος, Αμπερίν Ζαμάν.<br /><br />«Η κρατική τράπεζα Halkbank», υπενθυμίζει, «κατηγορήθηκε από ομοσπονδιακό δικαστήριο των ΗΠΑ για τον κεντρικό της ρόλο στη διευκόλυνση ενός σχεδίου χρυσού έναντι πετρελαίου, ύψους πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων, για την παράκαμψη του προηγούμενου γύρου των αμερικανικών κυρώσεων σε βάρος του Ιράν».<br /><br />Σήμερα, η Τουρκία παραμένει στη «γκρί λίστα» της Ομάδας Χρηματοοικονομικής Δράσης (FATF) για ελλιπή καταπολέμηση της νομιμοποίησης παράνομων ταμειακών ροών και εσόδων.<br /><br />Σύμφωνα με τον διακυβερνητικό οργανισμό με έδρα το Παρίσι, ο κατασκευαστικός και ο τραπεζικός τομέας της γείτονος προκαλούν ιδιαίτερη ανησυχία.<br /><br />Όχι τυχαία, στον Δείκτη Αντίληψης Διαφθοράς (CPI) για το 2021, η έκθεση της Διεθνούς Διαφάνειας κατέτασσε την Τουρκία στην 96η, σε σύνολο 180 χωρών.<br /><br />«Δεν υπάρχει κανένας χρηματοπιστωτικός έλεγχος και τα αρμόδια θεσμικά όργανα είναι γεμάτα με φιλοκυβερνητικούς που κάνουν ό,τι τους λένε», λέει στο Al Monitor ο Τούρκος ερευνητής δημοσιογράφος Μπαχαντίρ Οζγκιούρ.<br /><br />Κι αν και «οι ιδιωτικές τράπεζες της Τουρκίας φέρονται να κάνουν επισταμένη έρευνα έναντι Ρώσων ιδιωτών και οντοτήτων για να αποφύγουν τυχόν αντίποινα της Ουάσιγκτον», παρατηρεί ο Αϊκάν Ερντεμίρ, πρώην βουλευτής του τουρκικού Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, νυν στέλεχος του Ιδρύματος για την Προστασία της Δημοκρατίας με έδρα την Ουάσιγκτον, «οι κρατικές τράπεζες θα μπορούσαν και πάλι να γίνουν οι προτιμητέοι μεσάζοντες ως προς τις ρωσικές προσπάθειες παράκαμψης των δυτικών κυρώσεων».<br /><br />Πολλώ δε μάλλον εν μέσω οξείας οικονομικής κρίσης στην Τουρκία, ενόψει των αμφίρροπων εκλογών του 2023 κι ενόσω δεν έχει τεθεί ζήτημα δευτερογενών κυρώσεων από τη Δύση. Τουλάχιστον όχι ακόμη…</div><div><br /></div><div><a href="https://www.in.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Πόλεμος στην Ουκρανία: Η Τουρκία, οι Ρώσοι ολιγάρχες και το «σωσίβιο» του ρουβλιού.

Μαργαρίτα Βεργολιά Σε ρόλο «επιτήδειου ουδέτερου» (και) στην ουκρανική κρίση, η Άγκυρα εξελίσσεται σε καταφύγιο για ολιγάρχες και κεφάλαια α...

Διαβάστε την συνέχεια

Το μακρύ χέρι του Πούτιν στα Βαλκάνια.

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/03/New-Project.png" width="746" /><br /><br /><b>Πρωτόπαπας Γιώργος</b><br />Ο ανταγωνισμός ΗΠΑ-ΕΕ και Ρωσίας για επιρροή στα Βαλκάνια αποτελεί τμήμα της ευρύτερης ρωσικής στρατηγικής που είναι πιθανό να επηρεαστεί από την πορεία του πολέμου στην Ουκρανία. Ο Πούτιν φαίνεται να έχει τη δυνατότητα να προκαλέσει στην περιοχή των Δυτικών Βαλκανίων κρίση, μια αλλαγή συνόρων.<br /><br />Η Σερβία και η Δημοκρατίας της Σερβίας (Republika Srpska) αποτελούν στενούς συμμάχους της Μόσχας που επιδιώκει εδώ και καιρό τη δημιουργία ενός σερβικού ορθόδοξου χριστιανικού άξονα στη συγκεκριμένη περιοχή. Η ΕΕ αντιδρά σε οποιαδήποτε αλλαγή συνόρων στα Δυτικά Βαλκάνια και ο πρόεδρος Τζο Μπάιντεν σύμφωνα με διάταγμα του έχει τη δυνατότητα να επιβάλει αυστηρές κυρώσεις σε όσους απειλούν τη σταθερότητά των κρατών της περιοχής. Αναπόφευκτα θα υπάρξει μια αμερικανική επιθετική παρεμβατική πολιτική κατά της Ρωσίας, κυρίως σε επίπεδο επιβολής νέων κυρώσεων.<br /><br />Στη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ 24-25 Μαρτίου, οι Ευρωπαίοι ηγέτες συζήτησαν με τον Μπάιντεν μέσω τηλεδιάσκεψης και για τα Δυτικά Βαλκάνια. Ο Καγκελάριος της Αυστρίας Καρλ Νεχάμερ ανέφερε στον Μπάιντεν και στους Ευρωπαίους ηγέτες ότι η διατήρηση της εδαφικής ακεραιότητας της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης είναι κρίσιμης σημασίας για την αποτροπή «αποσταθεροποιητικών επιρροών».<br /><br />Τα Δυτικά Βαλκάνια παραμένουν εύθραυστα και οι εθνοτικές και θρησκευτικές διαμάχες μπορεί να ξεσπάσουν ανά πάσα στιγμή, αν κάποιος τις πυροδοτήσει. Η ΕΕ αν και είναι απούσα από την περιοχή, επιδιώκει την ένταξη έξι κρατών της στις ευρωατλαντικές δομές. Στόχος είναι να περιορίσει τη ρωσική επιρροή και το Berlin Process, πρωτοβουλία της Μέρκελ, αποτελεί τη διπλωματική αιχμή των Βρυξελλών.<br /><br />Ωστόσο, ο Πούτιν διαθέτει τα δικά του “όπλα” για να φθείρει το ΝΑΤΟ καθώς και τη στρατηγική της ΕΕ. Η ανάσχεση του ΝΑΤΟ παραμένει μακροπρόθεσμος στόχος του Πούτιν. Στο πλαίσιο αυτό, η Ρωσία έχει υπονομεύσει ενεργά την πολιτική και λαϊκή υποστήριξη για ένταξη κρατών στο ΝΑΤΟ στα Δυτικά Βαλκάνια. Ο Πούτιν στο πλαίσιο αυτό έχει ενεργοποιήσει υπερεθνικιστές και ευρωσκεπτικιστές, οι οποίοι αντιλαμβάνονται το ΝΑΤΟ σαν απειλή.<br /><br />Πούτιν και game changers<br /><br />Οι στενοί σύμμαχοι της Ρωσίας στην συγκεκριμένη περιοχή, Σερβία και Δημοκρατία της Σερβίας στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, έχουν τη δυνατότητα να λειτουργήσουν ως game changers. Η ιδέα της “Μεγάλης Σερβίας” με ένωση της Σερβίας με το Βόρειο Κόσοβο και τη Δημοκρατία της Σερβίας, αποτελεί και το εθνικιστικό αφήγημα του Βελιγραδίου.<br /><br />Επιπλέον, εκτός από τις διπλωματικές, οικονομικές και στρατιωτικές σχέσεις Μόσχας-Βελιγραδίου, σημαντικό ρόλο διαδραματίζει και η θρησκευτική διπλωματία. Η ηγεσία της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Σερβίας και της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας έχουν στενή συνεργασία. Η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία έχει εδώ και χρόνια διεισδύσει και στο σερβικό πολιτικό και στρατιωτικό κατεστημένο.<br /><br />Επιπροσθέτως, η Σερβία του προέδρου Αλεξάντερ Βούτσιτς απέφυγε να καταδικάσει τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία και κατέστησε σαφές ότι δεν επιβάλλει κυρώσεις στη Ρωσία. Ωστόσο, η Σερβία ψήφισε υπέρ της Απόφασης του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών για τερματισμό του πολέμου. Η κίνηση της εντάσσεται στο πλαίσιο μιας στρατηγικής να δείξει ότι διατηρεί κάποια ουδετερότητα μεταξύ ΕΕ και Ρωσία, που φαίνεται να μη πείθει τη Δύση.<br /><br />Το θέμα του Κοσόβου αποτελεί μία ακόμα σημαντική παράμετρο των σερβορωσικών σχέσεων. Η Μόσχα δεν έχει αναγνωρίσει το Κόσοβο, γεγονός που εξυπηρετεί την στρατηγική του Βελιγραδίου, που έχει στόχο να προστατέψει τους Σέρβους του Βόρειου Κοσόβου. Άλλωστε, ο Βούτσιτς έχει απειλήσει να κάνει χρήση βίας για να προστατεύσει το σερβικό πληθυσμό.<br />Η Δημοκρατία της Σερβίας<br /><br />Στη ρωσική σφαίρα επιρροής εντάσσεται και η Δημοκρατία της Σερβίας (Republika Srpska) του Μίλοραντ Ντόντικ, ο οποίος έχει αμφισβητήσει την κυριαρχία της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, με απόσχιση της σερβικής οντότητας. Απείλησε με αποχώρησή της από τους κρατικούς θεσμούς με σύσταση παράλληλων φορέων σε βασικούς τομείς, συμπεριλαμβανομένων των ενόπλων δυνάμεων, της δικαιοσύνης και το φορολογικού συστήματος.<br /><br />Η σερβική οντότητα λαμβάνει διάφορες μορφές ρωσικής υποστήριξης και χρησιμοποιείται από τη Μόσχα για να ασκεί μεγάλη επιρροή στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Η προεδρία της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης δεν έχει καταδικάσει τη ρωσική εισβολή στη Ουκρανία, εξαιτίας του βέτο Ντόντικ – συμμάχου του Πούτιν.<br /><br />Επισημαίνεται, ότι οποιαδήποτε προσπάθεια της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης να επιδιώξει την ένταξη στο ΝΑΤΟ πιθανότατα θα απορριφθεί από τη Republika Srpska. Ο Ντόντικ φαίνεται να επιδιώκει την ένωση με τη Σερβία. Ενδιαφέρον σε αυτό το σημείο έχει η δήλωση του Ρώσου πρεσβευτή στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη Ιγκόρ Καλμπούχοφ.<br /><br />Ανέφερε, ότι εάν η Βοσνία «αποφασίσει να είναι μέλος οποιασδήποτε συμμαχίας, αυτό είναι εσωτερικό ζήτημα. Η απάντησή μας είναι διαφορετική υπόθεση. Το παράδειγμα της Ουκρανίας δείχνει τι περιμένουμε. Σε περίπτωση που υπάρξει οποιαδήποτε απειλή, θα απαντήσουμε». Η δήλωσή του μπορεί να ερμηνευτεί ότι η Ρωσία δεν αποκλείει το ενδεχόμενο απόσχισης της Republika Srpska, που αν υλοποιηθεί θα ανοίξει τον “ασκό του Αιόλου” στα Δυτικά Βαλκάνια.<br /><a href="https://slpress.gr/diethni/anthropistiki-voitheia-sti-marioypoli-agkaze-me-ton-erntogan/"> </a><br /><div>Κόστος και αποσταθεροποίηση<br /><br />Οι εθνοτικές και θρησκευτικές ισορροπίες της περιοχής παραμένουν ιδιαίτερα εύθραυστες και καθιστούν δύσκολη την επίλυση συγκρούσεων. Η ιστορία των Δυτικών Βαλκανίων έχει αποδείξει πως το nation building που βασίστηκε στα δυτικά πρότυπα δεν έχει αποφέρει τα προσδοκώμενα αποτελέσματα. Αποδεικνύεται ότι η Συμφωνία Ντέιντον του 1995 δεν έχει εφαρμοστεί πλήρως.<br /><br />Μια αλλαγή συνόρων θα προκαλέσει αποσταθεροποίηση, με βασικό σενάριο, την απόσχιση της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης και την προσάρτηση του Βόρειου Κοσόβου από τη Σερβία. Ο Πούτιν αν πιεστεί ακόμα περισσότερο από ΝΑΤΟ και ΗΠΑ στην Ουκρανία, ενδέχεται να δημιουργήσει αυτό μέτωπο στα Δυτικά Βαλκάνια. Ωστόσο, αυτό θα εξαρτηθεί και από τι θα κάνει η Σερβία, καθώς μια τέτοια εξέλιξη θα την απομακρύνει από τους ευρωατλαντικούς θεσμούς. Παρά τη στενή συμμαχία του Βούτσιτς με τον Πούτιν, το κόστος θα είναι μεγάλο για τη Σερβία και ενδεχομένως να μην ακολουθήσει τη Ρωσία.<br /><br />Επιπλέον, μια αλλαγή συνόρων θα έχει αντίκτυπο στην ευρύτερη περιοχή καθώς είναι πολύ πιθανό να προκαλέσει αφύπνιση του αλβανικού εθνικισμού. Το Κόσοβο δεν θα ανεχθεί μια προσάρτηση τμήματος της επικράτειάς του από τη Σερβία και οι σχέσεις Πρίστινα και Βελιγραδίου είναι τεταμένες. Ταυτόχρονα, σε μια τέτοια περίπτωση ενδέχεται να υπάρξει και ενεργοποίηση των πυρήνων ισλαμιστών εξτρεμιστών μαχητών, που αποτελούν μόνιμη απειλή για τα Δυτικά Βαλκάνια.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το μακρύ χέρι του Πούτιν στα Βαλκάνια.

Πρωτόπαπας Γιώργος Ο ανταγωνισμός ΗΠΑ-ΕΕ και Ρωσίας για επιρροή στα Βαλκάνια αποτελεί τμήμα της ευρύτερης ρωσικής στρατηγικής που είναι πιθα...

Διαβάστε την συνέχεια

Το άκρως προφητικό «Έκτακτο Υπηρεσιακό Υπόμνημα» για την Ουκρανία με ελληνική υπογραφή από το 2004!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/03/iliopoulos_iaa.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="537" data-original-width="800" height="430" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/03/iliopoulos_iaa.png" width="727" /></a></div><div><br /></div>To «ουκρανικό ζήτημα» δεν δημιουργήθηκε «σε ένα 24ωρο», ούτε μπορεί να αποδοθεί στην «παραφροσύνη» οποιουδήποτε. Αυτό δεν αφορά μόνο στις «μεγάλες δυνάμεις», αλλά και στην Ελλάδα που διαθέτει επιστημονικό προσωπικό και αναλυτές που σε πολλές περιπτώσεις έχουν υψηλότερο επίπεδο γνώσεων. Σίγουρα σ ΄ ότι αφορά στην περιοχή μας και σε πολλές περιπτώσεις και σε άλλες «καυτές» περιοχές του πλανήτη.<br /><br />Στην Αθήνα οι κυβερνήσεις δεν μπορούν να ισχυριστούν ότι δεν γνώριζαν. Μπορεί απλά να μη…διάβαζαν, όπως δεν είχαν διαβάσει και τα μνημόνια…<br /><br />Από τον Δεκέμβριο του 2004 το Ινστιτούτο Αμυντικών Αναλύσεων είχε καταθέσει ένα «Έκτακτο Υπηρεσιακό Υπόμνημα»! Κάτω από τον «αθώο» τίτλο υπήρχε μια εκπληκτική ανάλυση του ουκρανικού ζητήματος. Συντάκτης ο Δρ Ηλίας Ηλιόπουλος, ερευνητής τότε του Ινστιτούτου Αμυντικών Αναλύσεων και Συντονιστής του Τομέα Γεωστρατηγικών και Αμυντικοπολιτικών Αναλύσεων ΗΠΑ-Ευρώπης-Ρωσίας-Ευρασίας.<br /><br />Επιστημονικός υπεύθυνος ήταν ο Δρ Ιωάννης Μάζης, Πρόεδρος του Επιστημονικού Συμβουλίου του Ι.Α.Α. [Επιστημονικός Υπεύθυνος].<br /><br />Τι αναφερόταν σε εκείνο το «Έκτακτο Υπηρεσιακό Υπόμνημα»:<br /><br />• «Οφείλει εξ αρχής και με απόλυτη σαφήνεια να υπογραμμισθεί η βαρύτατη σημασία την οποία έχει η σοβούσα κρίσις των σχέσεων Δύσεως – Ρωσσίας για την Ευρωπαϊκή και Διεθνή Ασφάλεια. Η κρίση λόγω του Ζητήματος της Ουκρανίας είναι, δυνητικώς, πολύ σοβαρότερη από την κρίση της δεκαετίας του ’90 περί το Γιουγκοσλαβικό Ζήτημα, και θα ήταν ασύγγνωστον σφάλμα ιστορικών διαστάσεων εάν οι ιθύνοντες ένθεν και ένθεν του Ατλαντικού υποτιμήσουν το εύρος και το ποιόν των επιπτώσεών της». <br /><br />• – Από γεωπολιτικής/ γεωστρατηγικής/ γεωοικονομικής και γεωπολιτισμικής απόψεως, τα διαδραματιζόμενα στην μείζονα Μεσευρώπη (Πολωνία – Ουκρανία – Λευκορωσσία – Βαλτική) συναρτώνται άμεσα τόσο προς τις εξελίξεις που ήδη επισυνέβησαν, αλλά και προς εκείνες που πρόκειται να επισυμβούν, στην ΝΑ. Ευρώπη (περιοχή της πρώην Γιουγκοσλαβίας) όσο και προς τις εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή Καυκάσου και Κεντρικής Ασίας.<br />Το γεωπολιτικό τρίγωνο που ορίζεται με τις κορυφές i) ΝΑ. Ευρώπη (Αλβανία, Σερβία – Μαυροβούνιο, Βοσνία, Κοσσυφοπέδιο, Σκόπια, Ελλάς, Βουλγαρία, Ρουμανία), ii) Καύκασο / Υπερκαυκασία και iii) (ως κορυφή) Μεσευρώπη (Ουκρανία) προσδιορίζει και το θέατρο εντός του οποίου διεξάγεται αδυσώπητος, από της επομένης της καταρρεύσεως της πάλαι ποτέ ΕΣΣΔ: <br /><br />α) ο ανταγωνισμός ισχύος και επιρροής των Δυνάμεων για την κάλυψη του κενού ισχύος που προέκυψε μετά την εξαφάνιση του ενός εκ των δύο Πόλων Διεθνούς Ισχύος του προηγουμένου (διπολικού) διεθνούς συστήματος (όρα ΥΥ/I.A.A., υπ’ αριθμ. 19)<br /><br />β) ο «Πόλεμος των Αγωγών», για τον έλεγχο των Ενεργειακών Οδών του 21ου αι.<br /><br />• – Ως ιδιαιτέρως κρίσιμο για το μέλλον των σχέσεων ΕΕ-Ρωσσίας, ΗΠΑ- Ρωσσίας, αλλά και για την ίδια την Διεθνή Ασφάλεια, οφείλει να διερευνηθεί και αξιολογηθεί το ενδεχόμενο να έχουν υιοθετήσει και να εφαρμόζουν οι ιθύνοντες της πολιτικής της Παγκοσμίου Ναυτικής Δυνάμεως (ΗΠΑ) την γεωστρατηγική σχεδίαση του τ. Συμβούλου Εθνικής Ασφαλείας Zbigniew Brzezinski (ο οποίος σημειωτέον φέρεται να κατευθύνει, ως Μέντωρ, την υπό εξέλιξιν ψυχολογική επιχείρηση, από κοινού με τους Henry Kissinger, Dan Fried, George Soros και το εν γένει κατεστημένο των λεγομένων «ρωσοφοβικών» προσωπικοτήτων, κυρίως του Δημοκρατικού Κόμματος) .<div>  <br />Η τελευταία αποτελεί, εν πολλοίς, μία «επικαιροποιημένη» επανέκδοση της κλασσικής Γερμανικής Γεωστρατηγικής περί Μεσευρώπης, όπως είχε εκτεθεί ήδη το 1914, ενώπιον της Γερμανικής Βουλής, από τον τότε Καγκελλάριο κατά την ανάγνωση των Πολεμικών Αντικειμενικών Σκοπών έναντι της Ρωσσίας και η οποία προέβλεπε τον διαμελισμό της (Τσαρικής τότε) Ρωσσίας σε τέσσερα τουλάχιστον τμήματα:<br /><br />α) Ουκρανία, η απόσπαση της οποίας εθεωρείτο conditio sine qua non.<br /><br />β) Μουσουλμανικές Περιοχές του Καυκάσου.<br /><br />γ) Σιβηρία.<br /><br />δ) Εναπομείνασα Ρωσσία.<br /><br />(Στα ανωτέρω θα μπορούσαν να προστεθούν και οι Βαλτικές Χώρες, οι οποίες, ούτως ή άλλως, εθεωρούντο ως ανήκουσες στην γεωπολιτική και γεωπολιτισμική ζώνη επιρροής της φραγκονοτευτονικής Δύσεως και όχι της ρωσοβυζαντινής Ανατολής).<br /><br />• – Για την Ρωσσία, η ενδεχόμενη απώλεια της ειδικής σχέσεώς της με την Ουκρανία (δια της αλώσεως της τελευταίας, κατά το προηγούμενο της Σερβίας, και της εν συνεχεία εντάξεώς της στο ΝΑΤΟ) θα αποτελέσει δεινή ήττα, απείρως βαρύτερη από την απώλεια των χωρών της Δυτικής Μεσευρώπης (Τσεχία, Ουγγαρία) ή της ΝΑ. Ευρώπης (Βουλγαρία, Σερβία). <br />Ενδεχόμενη επέκταση του ΝΑΤΟ προς την Ουκρανία θα σημάνει πλέον την οριστική (και ασφυκτική) περικύκλωση της Ρωσσίας από ένα στρατιωτικό συνασπισμό κρατών που καθηγεμονεύεται από την Παγκόσμιο Δύναμη, δρα αναθεωρητικώς στο διεθνές σύστημα και επανειλημμένως έχει δώσει απτά δείγματα αθετήσεως συγκεκριμένου τύπου υποσχέσεων και διακηρύξεών του.<br /><br />Ο Δρ Ηλίας Ηλιόπουλος με λίγα λόγια έγραφε το 2004 όσα γίνονται σήμερα! Το «Έκτακτο Υπηρεσιακό Υπόμνημα» του κατατέθηκε όπου έπρεπε να κατατεθεί…<br /><br />Διαβάστε το <a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/03/%CE%99%CE%91%CE%91_27_2004_%CE%9F%CE%A5%CE%9A%CE%A1%CE%91%CE%9D%CE%99%CE%91_%CE%A1%CE%A9%CE%A3%CE%A3%CE%99%CE%91_%CE%95%CE%A0%CE%95%CE%9A%CE%A4%CE%91%CE%A3%CE%99%CE%A3-%CE%9D%CE%91%CE%A4%CE%9F-_Orange-Revolution-2.pdf">ΟΛΟ ΕΔΩ</a>… Έχει μεγάλο ενδιαφέρον.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το άκρως προφητικό «Έκτακτο Υπηρεσιακό Υπόμνημα» για την Ουκρανία με ελληνική υπογραφή από το 2004!

To «ουκρανικό ζήτημα» δεν δημιουργήθηκε «σε ένα 24ωρο», ούτε μπορεί να αποδοθεί στην «παραφροσύνη» οποιουδήποτε. Αυτό δεν αφορά μόνο στις «μ...

Διαβάστε την συνέχεια

ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ οι στόχοι της Ρωσίας μετά την τακτική αναδίπλωση στην Ουκρανία.

<img height="324" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2022/03/RUSSIAN-MOD-SHOIGU-GENERALS-790x400.jpg" width="720" /><br /><br />Η απόφαση του Βλ. Πούτιν να επικεντρωθούν οι στρατιωτικές επιχειρήσεις στις περιοχές Ντονιέτσκ και Λουγκάνσκ συνιστούν αναμφίβολα κίνηση τακτικής αναδίπλωσης. Αιτία είναι τα αδιέξοδα που προκάλεσαν η διασπορά των ρωσικών δυνάμεων, τα πολλά μέτωπα που άνοιξε από τον βορρά τον νότο και τα ανατολικά, και η ουκρανική αντίσταση. Η αδυναμία προέλασης προς το Νικολάγιεφ και την Οδησσό, όπως και η αποτυχία κατάληψη μεγάλων πόλεων στο βορρά, αλλά και η καθυστέρηση στην κατάληψη της Μαριούπολης επέβαλαν μια μετριοπαθέστερη προβολή στόχου.<br /><br />Του<b> ΣΩΤΗΡΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ</b><br />Ωστόσο, τα όσα έχουν επιτευχθεί δεν είναι διόλου ευκαταφρόνητα, καθώς οι περιοχές που έχουν καταληφθεί έχουν τεράστια έκταση. Το πρόβλημα δημιουργείται από την εικόνα που είχε δημιουργηθεί αρχικώς για τον τελικό στόχο, που ήταν κάτι πολύ ευρύτερο, σε σχέση με τις απώλειες σε έμψυχο υλικό και μέσα.<br /><br />Επιπλέον, αυτή η ασάφεια ακυρώνει τις όποιες προσπάθειες, πραγματικές ή εικονικές, για διπλωματική λύση. Ο κυριότερος λόγος της αναδίπλωσης είναι η διαχείριση της εικόνας του πολέμου στο εσωτερικό της Ρωσίας, τουλάχιστον για την παρούσα φάση.<br /><br />Σε χώρες όπως η Ρωσική Ομοσπονδία ή η Κίνα, που η πολιτική εξουσία επιβάλλεται της οικονομικής, και όχι όπως στην Δύση, που στην ουσία η πολιτική είναι προέκταση και πολλές φορές υποχείριο της οικονομικής, οι κυρώσεις δεν θα έχουν άμεσο πολιτικό αποτέλεσμα.<br /><br />Αντιθέτως, αυτό που μετρά περισσότερο στις κοινωνίες αυτές είναι η ικανότητα της ηγεσίας να ανταποκριθεί στις εθνικές επιδιώξεις. Αυτό που θα έπληττε το κύρος του προέδρου θα ήταν μια ήττα επί του πεδίου. Άρα χρειάζεται κάποια απτή επιτυχία. Και αυτή η επιτυχία είναι η κατάληψη του συνόλου των εδαφών των δύο περιφερειών, του Ντονιέτσκ και του Λουγκάνσκ.<br /><br /><div>Στο Ντονιέτσκ ο βασικός στόχος είναι πρωτίστως η Μαριούπολη αλλά και ένα μεγάλο τμήμα βορειότερα που διεξάγονται σφοδρές μάχες. Στο Λουγκάνσκ έχει καταληφθεί πάνω από το 90% αλλά μένει ένα σημαντικό κομμάτι με δύο αστικά κέντρα. Στα μέτωπα αυτά είναι συγκεντρωμένες μεγάλες δυνάμεις του ουκρανικού στρατού, οι οποίες επί οκτώ (8) χρόνια είχαν δημιουργήσει αξιόμαχες δομές, καθώς ουσιαστικά διεξαγόταν ένας διαρκής πόλεμος χαμηλής έντασης.</div><div><br /><a href="https://www.defence-point.gr/news/aytoi-einai-oi-stochoi-tis-rosias-meta-tin-taktiki-anadiplosi-stin-oykrania-audio/ukraine-war-destruction"><img height="359" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2022/03/UKRAINE-WAR-DESTRUCTION.jpg" width="640" /></a><br /><br />Ως εκ τούτου, το να ολοκληρωθεί η κατάληψη των περιοχών αυτών θα συνιστά<br />• μια απτή επιτυχία που μπορεί να παρουσιαστεί ως τέτοια στη ρωσική κοινωνία, αφού άλλωστε η αφορμή του πολέμου ήταν η διάσωση των αδελφών Ρώσων του Ντονμπάς (Λουγκάνσκ και Ντονιέτσκ).<br />• ένα συντριπτικό πλήγμα στον ουκρανικό στρατό<br />• ένα επίσης μεγάλο κτύπημα στο ηθικό των Ουκρανών<br />• τη μετατροπή της Αζοφικής σε ρωσική θάλασσα.<br />• αδιαπραγμάτευτα κεκτημένα στις διαβουλεύσεις με την ουκρανική πλευρά.<br /><br />Ωστόσο, η Ρωσία δεν θα περιοριστεί στην κατάληψη του Ντονμπάς. Είναι πολύ δύσκολο οι περιοχές που έχουν κατακτηθεί με τόσο αίμα να επιστραφούν στο Κίεβο. Ήδη και στους άλλους νομούς που έχουν καταληφθεί γίνονται διαδικασίες ενσωμάτωσης στην Ρωσία: Στην Χερσώνα και στο νότιο Ζαπαρόζιε το ρούβλι έχει αντικαταστήσει την γρίβνα, η ρωσική γλώσσα επανέρχεται παντού και αλλάζουν στις πόλεις οι αρχές.<br /><br />Ταυτόχρονα ο ηγέτης της «ΛΔ» του Λουγκάνσκ μίλησε για ένταξη της «Δημοκρατίας» στην Ρωσική Ομοσπονδία. Το ίδιο εκφράστηκε στην συνέχεια και από το Ντονιέτσκ. Ωστόσο, αυτό είναι κάτι που δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό από την ουκρανική ηγεσία. Δεν μπορεί να δεχθεί τον εδαφικό ακρωτηριασμό του κράτους με επίσημη συμφωνία. Αυτό θα γινόταν μόνον με το πιστόλι στον κρόταφο. Πράγμα δύσκολο, αφού προϋποθέτει κατάληψη του Κιέβου, που θα ήταν ακόμη πιο αιματηρή και καταστροφική από ότι της Μαριούπολης. Επιπλέον είναι φανερό ότι οι ΗΠΑ είναι αποφασισμένες να πολεμήσουν μέχρι και τον τελευταίο… Ουκρανό στρατιώτη.<br /><br />Ως εκ τούτου, ίσως η Μόσχα θα προσπαθήσει να δημιουργήσει όσο το δυνατόν περισσότερα δεδομένα υπέρ της επί του εδάφους, που θα παραμένουν ως τέτοια, de facto, όπως η νότιος Οσετία και η Αμπχαζία στην Γεωργία. Η προοπτική υποβοηθείται και από την μαζική μετανάστευση, καθώς θα είναι δύσκολη η επιστροφή των Ουκρανών που έφυγαν σε περιοχές που θα ελέγχονται από την Ρωσία.<br /><br />Αυτό το σενάριο ταυτόχρονα δυσκολεύει στο άμεσο μέλλον, την έστω σταδιακή αποκατάσταση των σχέσεων με την Δύση, ή τουλάχιστον με χώρες της Δυτικής Ευρώπης, που θα το επιθυμούσαν.<br /><br /><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="348" src="https://www.youtube.com/embed/cfGvxXjkTbw" width="694" youtube-src-id="cfGvxXjkTbw"></iframe><br /><br /><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />

ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ οι στόχοι της Ρωσίας μετά την τακτική αναδίπλωση στην Ουκρανία.

Η απόφαση του Βλ. Πούτιν να επικεντρωθούν οι στρατιωτικές επιχειρήσεις στις περιοχές Ντονιέτσκ και Λουγκάνσκ συνιστούν αναμφίβολα κίνηση τακ...

Διαβάστε την συνέχεια

Υδρογονάνθρακες: Λιβυκή συναίνεση στις έρευνες

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2021/01/kriti-ellada-700x400.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="700" height="400" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2021/01/kriti-ellada-700x400.jpg" width="700" /></a></div><h3 style="text-align: left;">  <span style="font-weight: normal;">Επίσκεψη στην Αθήνα πραγματοποίησε ο απεσταλμένος των ΗΠΑ στη Λιβύη.</span></h3><b>Βασίλης Νέδος</b><br />Ο ειδικός απεσταλμένος και πρέσβης των ΗΠΑ στη Λιβύη, Ρίτσαρντ Νόρλαντ, αναφέρθηκε στο ενδεχόμενο ο πόλεμος στην Ουκρανία να επηρεάσει τη σχετικά περιορισμένη παραγωγή πετρελαίου της Λιβύης.<br /><br />Περιβάλλον διπλωματικής κινητικότητας με μοναδικό σκοπό τη δημιουργία των κατάλληλων συνθηκών για διεξαγωγή –κάποια στιγμή– εκλογών, σχηματοποιείται στη Λιβύη. «Παράπλευρες απώλειες» αυτής της κινητικότητας είναι –εκ των πραγμάτων– οι συζητήσεις για θέματα τα οποία θεωρούνται δευτερευούσης σημασίας από τους μεγαλύτερους παράγοντες, ανάμεσά τους και η τύχη του τουρκολιβυκού μνημονίου. Καλά πληροφορημένες πηγές ανέφεραν στην «Κ» ότι υπό τις παρούσες συνθήκες η διεξαγωγή εκλογών τον Ιούνιο είναι απολύτως ανέφικτη. Αλλωστε, αυτή η εκτίμηση έγινε προφανής και από τις δηλώσεις τις οποίες έκανε στην Αθήνα ο ειδικός απεσταλμένος και πρέσβης των ΗΠΑ στη Λιβύη, Ρίτσαρντ Νόρλαντ. Συγκεκριμένα, ο κ. Νόρλαντ, μιλώντας σε ομάδα δημοσιογράφων (στην οποία εκπροσωπήθηκε και η «Κ») σημείωσε ότι «δεν υπάρχει συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα» για τις εκλογές στη Λιβύη, ακριβώς διότι ουδείς επιθυμεί να επαναληφθεί η αδυναμία διεξαγωγής τους, όπως τον περασμένο Δεκέμβριο.<br /><br />Απαντώντας σε ερώτηση της «Κ», ο κ. Νόρλαντ σημείωσε ότι τουλάχιστον έως αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει καμία αντίδραση της Τρίπολης στο ενδεχόμενο ανακοίνωσης νέων ερευνητικών ενεργειών της Αθήνας στα νοτιοδυτικά της Κρήτης, επαναλαμβάνοντας ότι πάγια θέση των ΗΠΑ είναι η συζήτηση για τέτοια θέματα να είναι διμερής ή μέσω των κοινά αποδεκτών διεθνών μηχανισμών.<br /><br />Ο κ. Νόρλαντ σημείωσε ότι έως αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει αντίδραση της Τρίπολης στο ενδεχόμενο ανακοίνωσης νέων ερευνητικών ενεργειών της Αθήνας νοτιοδυτικά της Κρήτης.<br /><br />Ο κ. Νόρλαντ βρέθηκε στην Αθήνα κατόπιν πρόσκλησης του υπουργού Εξωτερικών Νίκου Δένδια, τον οποίο, βέβαια, δεν είδε λόγω της ανάγκης παρουσίας του στις Βρυξέλλες για τη Σύνοδο Κορυφής ΝΑΤΟ – Ε.Ε. Ο κ. Νόρλαντ συναντήθηκε στην Αθήνα με τον ειδικό απεσταλμένο για τη Λιβύη Γιώργο Ζαχαριουδάκη και τον γ.γ. του υπουργείου Εξωτερικών Θεμιστοκλή Δεμίρη, ενώ στη συνέχεια μετέβη στην Τουρκία.<br /><br />Τόσο οι ΗΠΑ όσο και γενικότερα οι Δυτικοί, αντιμετωπίζουν αυτή τη στιγμή και τις εξελίξεις στη Λιβύη υπό το πρίσμα της ρωσικής παρουσίας και του ενδεχόμενου αυτή να αξιοποιηθεί προκειμένου να αποσταθεροποιήσει τη χώρα, εν είδει αντιπερισπασμού. Μάλιστα, ο κ. Νόρλαντ απέδωσε την αποτυχία διεξαγωγής των προγραμματισμένων εκλογών, λόγω –μεταξύ άλλων– της ρωσικής υποστήριξης στον Σαΐφ αλ Ισλάμ Καντάφι. Απαντώντας σε ερώτηση της «Κ», ο κ. Νόρλαντ σημείωσε ότι ένας από τους προφανείς λόγους ανησυχίας των Δυτικών είναι το ενδεχόμενο να επηρεαστεί από τον πόλεμο στην Ουκρανία, ακόμα και αυτή η σχετικά περιορισμένη παραγωγή πετρελαίου της Λιβύης (1,2 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα). Τόνισε, πάντως, ότι οι Λίβυοι υποστηρίζουν ότι με τις κατάλληλες επενδύσεις σε υποδομές, ο αριθμός αυτός μπορεί να αγγίξει τα 2 εκατομμύρια βαρέλια, γεγονός που σε μια περίοδο προσπάθειας να υπάρξει όσο μεγαλύτερη απεξάρτηση από τη Ρωσία, θεωρείται ευπρόσδεκτο.<br /><br />Ενα ακόμα στοιχείο το οποίο συνηγορεί υπέρ της προσπάθειας να μη θιγεί στη Λιβύη το υφιστάμενο στάτους κβο, είναι ότι καμία από τις χώρες με περιφερειακά συμφέροντα και αυξημένη παρουσία στη χώρα δεν επιθυμεί κάποιου είδους ένοπλη σύγκρουση. Εν ολίγοις, η Τουρκία και η Αίγυπτος αποθαρρύνουν την καλλιέργεια κλίματος σύγκρουσης.<div><br /></div><div><a href="https://www.kathimerini.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Υδρογονάνθρακες: Λιβυκή συναίνεση στις έρευνες

   Επίσκεψη στην Αθήνα πραγματοποίησε ο απεσταλμένος των ΗΠΑ στη Λιβύη. Βασίλης Νέδος Ο ειδικός απεσταλμένος και πρέσβης των ΗΠΑ στη Λιβύη, ...

Διαβάστε την συνέχεια