“Χρειάζεται τουρκικός στρατός στην Κύπρο”… Απόρρητο παίγνιο της Τουρκίας.

<img height="502" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2021/11/211113234339_guterres-cran-montana02-1024x672.jpg" width="1024" /><br /><br />Του <b>ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ</b><br />“Ο Γενικός Γραμματέας (Αντόνιο Γκουτέρες) ρώτησε κατά πόσο η Τουρκία θα αποδεχόταν μείωση των στρατευμάτων της στο επίπεδο που προνοεί η Συνθήκη Συμμαχίας. Ο κ. Τσαβούσογλου υπέδειξε πως η Συνθήκη Συμμαχίας προνοεί 650 Τούρκους στρατιώτες. Αποδεχθήκαμε αυτόν τον αριθμό το 2004. Ωστόσο, οι καιροί αλλάζουν. Με δεδομένες τις συνθήκες εκτός Κύπρου (Συρία, ενέργεια, τρομοκρατία ) ο αριθμός των στρατιωτών θα πρέπει να είναι μεγαλύτερος από τον συγκεκριμένο, ειδικά αν υπάρχει τουρκική βάση” (στο νησί). <br /><br />Τα παραπάνω αναφέρονται σε εμπιστευτικό έγγραφο των Ηνωμένων Εθνών, ως μέρος της δεύτερης συνομιλίας του γενικού γραμματέα Αντόνιο Γκουτέρες με τον υπουργό Εξωτερικών της Τουρκίας, πριν από το επίμαχο δείπνο στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας, κατά το οποίο ο εκπρόσωπος της κατοχικής δύναμης οδήγησε τις συνομιλίες σε αδιέξοδο.<br /><br />Η δεύτερη αυτή συνομιλία, που πραγματοποιήθηκε στις 6 Ιουλίου, στις 4:30 το απόγευμα, έδειξε ότι η Τουρκία δεν υποχωρούσε ούτε στο θέμα της παραμονής των στρατευμάτων της και μάλιστα δεν δεχόταν και μείωση τους, επειδή όπως είπε ο κ. Τσαβούσογλου οι καιροί άλλαξαν.<br /><br />Είναι φανερό από τη συνομιλία ότι ο κ. Γκουτέρες προσπαθεί απεγνωσμένα να πείσει τον Τούρκο συνομιλητή του, αλλά αυτός είναι ανένδοτος. Σημειώνει, όμως, με απαράδεκτο τρόπο ότι πρέπει να πείσουν τους Ελληνοκύπριους ότι μια πολύ θετική εξέλιξη στο θέμα της ασφάλειας και των εγγυήσεων θα μπορούσε να επιτευχθεί μόνο μέσω ουσιαστικών υποχωρήσεων στα άλλα τέσσερα κεφάλαια.<br /><br />Δηλαδή, για να υποχωρήσει η Τουρκία στο θέμα των εγγυήσεων και της ασφάλειας, η κατοχική δύναμη έπρεπε να εξασφαλίσει κέρδη σε άλλες πτυχές του Κυπριακού.<br /><br />Σε αυτή τη δεύτερη διερευνητική συνάντηση με τον Τούρκο υπουργό, που έγινε τέσσερις ώρες μετά την προηγούμενη και πριν από το επίμαχο δείπνο, ο κ. Γκουτέρες ζητούσε συνεχώς διευκρινήσεις για τις πραγματικές προθέσεις της Τουρκίας αναφορικά με τα θέματα που αφορούσαν τα τουρκικά στρατεύματα. Το βασικό ερώτημα ήταν αν θα παραμείνουν και μετά τη λύση ή αν θα αποχωρήσουν.<br /><br />Η κουβέντα γινόταν όχι για ρήτρα αποχώρησης όλων των τουρκικών στρατευμάτων, όπως νομίζαμε όλοι τότε, αλλά για τη μόνιμη παραμονή των στρατευμάτων, και τον τελικό τους αριθμό στρατευμάτων. Τα πρακτικά, που κράτησε εκ μέρους των Ηνωμένων Εθνών ο Ματίας Σούστερ, ομιλούν από μόνα τους.<br /><br />Ο Τούρκος υπουργός δεν υποχώρησε και ξεκαθάρισε ότι:<br /><br />Δεν θα αποχωρούσαν ποτέ τα κατοχικά στρατεύματα, και<br />Ταυτόχρονα απαιτούσε αύξηση του τελικού αριθμού που θα παρέμεναν.<br /><br />Στο σημείο αυτό, όπως αναφέρουμε παραπάνω, επικαλέστηκε εξωτερικούς κίνδυνους και το γεγονός ότι απαιτούσε ικανοποιητικό αριθμό στρατιωτών που θα παρέμεναν στην τουρκική βάση.<br /><br />Από το έγγραφο των πρακτικών του ΟΗΕ εγείρονται σοβαρά ερωτήματα για τον ρόλο του ίδιου του γενικού γραμματέα.<div><br />Οι προτάσεις Αναστασιάδη<br /><br />Διπλωματική πηγή με την οποία συζητήσαμε το θέμα, υπογράμμισε αυτήν την παλινωδία του κ. Γκουτέρες διότι δεν εκμεταλλεύθηκε το γεγονός ότι ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκος Αναστασιάδης, έκανε οδυνηρές για τους Ελληνοκύπριους παραχωρήσεις, πολλές ώρες πριν από τις συναντήσεις του Γ.Γ. του ΟΗΕ με τον κ. Τσαβούσογλου.<br /><br />Και το ερώτημα είναι γιατί δεν απάντησε στον Τούρκο υπουργό με το στοιχείο των υποχωρήσεων του κ. Αναστασιάδη, όταν ο κ. Τσαβούσογλου ομιλούσε ξανά και ξανά για την ανάγκη προόδου στα αλλά τέσσερα θέματα του ενδοκοινοτικού διαλόγου στο τραπέζι 2 ώστε η Τουρκία να είναι δήθεν πιο ευέλικτη.<br /><br />Ένα βασικό ερώτημα είναι αυτό: Γιατί αγνόησε πλήρως και δεν εκμεταλλεύθηκε το πακέτο προτάσεων των απαράδεκτων υποχωρήσεων του Κύπριου προέδρου;<br /><br />Ο κ. Αναστασιάδης είχε καταγράψει υποχωρήσεις σε όλες τις πτυχές του πλαισίου του Γ.Γ. του ΟΗΕ. Δηλαδή:<br /><br />Στην εκ περιτροπής προεδρία, στην αποτελεσματική συμμετοχή όλων, στο περιουσιακό και στην ίση μεταχείριση των Ελλήνων και των Τούρκων υπηκόων του νησιού. Βεβαίως, έθετε ως προϋπόθεση την κατάργηση των εγγυήσεων, την κατάργηση των επεμβατικών δικαιωμάτων και ότι σε βάθος χρόνου 5 με 7 χρόνων θα επιβαλλόταν ρήτρα αποχώρησης όλων των στρατευμάτων.<br /><br />Άρα ο κ. Αναστασιάδης αποδεχόταν την παραμονή για μερικά χρόνια. Όμως φάνηκε πως η Τουρκία με τη λέξη παραμονή, εννοούσε για πάντα.<br /><br />Η διπλωματική πηγή πιστεύει ότι αυτό ήταν το πιο σοβαρό λάθος του κ. Γκουτέρες εκείνη τη μοιραία τελευταία μέρα των συνομιλιών. Εάν ο Γ.Γ. του ΟΗΕ συζητούσε με τον κ. Τσαβούσογλου τις οδυνηρές παραχωρήσεις του κ. Αναστασιάδη ίσως η Τουρκία να σκεφτόταν διαφορετικά, αν και τα πρακτικά δείχνουν ότι η κατοχική δύναμη δεν ομιλούσε ποτέ για αποχώρηση του τουρκικού στρατού.<br /><br />Αντίθετα, στο δείπνο που ακολούθησε ο Γ.Γ. του ΟΗΕ έστρεψε τη συζήτηση αλλού (σύμφωνα με άλλα πρακτικά που θα δημοσιεύσουμε στη συνέχεια). Η προσπάθεια του, δυστυχώς, ήταν να παρουσιάσει την Τουρκία ότι ήταν έτοιμη για πλήρη κατάργηση των εγγυήσεων και των επεμβατικών δικαιωμάτων και για πλήρη αποχώρηση των στρατευμάτων της σε …βάθος χρόνου!<br /><br />Όμως, δεν μπορούσε να αποδείξει γραπτώς ή με επίσημη τοποθέτηση του κ. Τσαβούσογλου ενώπιον όλων, ότι αυτή ήταν η απόφαση της. Έτσι οι συνομιλίες κατέρρευσαν.<br /><br />Αδιαπραγμάτευτες θέσεις<br /><br />Τα επίσημα πρακτικά του ΟΗΕ, από τις δύο συναντήσεις με τον κ. Τσαβούσογλου, αποδεικνύουν ότι η κατοχική δύναμη επέμενε στις γνωστές θέσεις της, που όπως φαίνεται από το έγγραφο, είναι αδιαπραγμάτευτες.<br /><br />Η διπλωματική πηγή πιστεύει ότι:<br /><br />Ο κ. Γκουτέρες κατάλαβε ότι δεν υπήρχε περιθώριο συμφωνίας στο Κραν Μοντανά, και προσπάθησε με ασάφειες και υπονοούμενα ότι δήθεν η Τουρκία αποδέχεται την κατάργηση των εγγυήσεων ώστε να περάσει η διάσκεψη στο επίπεδο των πρωθυπουργών της Ελλάδας, της Τουρκίας και της Βρετανίας, όπου θα ασκείτο εξαιρετική και αφόρητη πίεση στον κ. Αναστασιάδη για να αποδεχθεί το σχέδιο λύσης, που θα κατάθετε ο Γ.Γ. του ΟΗΕ.<br /><br />Από το έγγραφο αποδεικνύεται ότι ο κ. Γκουτέρες θα επέβαλλε στον κ. Αναστασιάδη να αποδεχθεί τις τουρκικές εγγυήσεις και τα επεμβατικά δικαιώματα για αλλά δεκαπέντε χρόνια μετά την λύση. Και αν, στο μεταξύ, πήγαιναν όλα καλά, ίσως νωρίτερα θα έθετε σε ισχύ την ρήτρα επανεξέτασης (της παραμονής των στρατευμάτων) και όχι της λήξης της παρουσίας τους…<br /><br />Από το έγγραφο αποκαλύπτεται επίσης ότι ήταν ο τότε πρωθυπουργός της Τουρκίας, Γιλντιρίμ που έπεισε τον Έλληνα ομόλογό του Αλέξη Τσίπρα, να μην πάρει το αεροπλάνο και να πάει στο Κραν Μοντανά, όπως είχε αποφασίσει μετά από παρέμβαση του τότε Γ.Γ. του ΑΚΕΛ, Άντρου Κυπριανού, και παρά την σφοδρή αντίθεση του κ. Αναστασιάδη και του κ. Κοτζιά.<br />«Οι Τουρκοκύπριοι δεν θα είναι ασφαλείς χωρίς στρατεύματα» – Ο Γ.Γ. προσπαθούσε να αποσπάσει μια θετική κουβέντα από Μεβλούτ, αλλά αυτός ούτε λόγο<br /><br />Ακολουθεί το έγγραφο σε μετάφραση δική μας:<br /><br />Σημειώσεις από την συνάντηση του Γενικού Γραμματέα με την Α.Ε κ.Μεβλούτ Τσαβούσογλου Κραν Μοντάνα , Ελβετία , 6 Ιουλίου , 4.30 μ.μ. <br /><br />Παρόντες : <br /><br />κύριος Έϊντε κύριος Τσαβούσογλου<br /><br />κυρία Σπέχαρ κύριος Οζουγκεργκίν<br /><br />κυρία Χεττ κύριος Γκιούν<br /><br />κυρία Ρίτσαρσον κύριος Μπασκερί<br /><br />κυρία Γόρνερ-Σμιθ<br /><br />κύριος Σούστερ , πρακτικογράφος.<br /><br />Κύρια σημεία που ηγέρθησαν : <br />O Γενικός Γραμματέας και ο κ. Τσαβούσογλου αντάλλαξαν απόψεις στο θέμα που βρισκόταν υπό διαπραγμάτευση, το κεφάλαιο της ασφάλειας και των εγγυήσεων.<br /><br />Ειδικότερα συζήτησαν το θέμα των εγγυήσεων καθώς και της παρουσίας στρατευμάτων. Ο κ. Τσαβούσογλου επανέλαβε την ανάγκη να δει πρόοδο στο τραπέζι νούμερο 2. Επανέλαβε επίσης ότι ο Τούρκος Πρωθυπουργός ήταν έτοιμος να έλθει στην διάσκεψη για να λάβει τις απαραίτητες αποφάσεις.<br /><br />Κατοπινές ενέργειες: Καμία <br /><br />Περίληψη της συζήτησης: <br />Ο Γενικός Γραμματέας δήλωσε πως σκέπτεται πιθανές λύσεις για την κατάσταση. Ήθελε να συζητήσει με τον κ. Τσαβούσογλου πως θα πείσουν τους Ελληνοκύπριους ότι μια πολύ θετική εξέλιξη στο θέμα της ασφάλειας και των εγγυήσεων θα μπορούσε να επιτευχθεί μόνο μέσω ουσιαστικών υποχωρήσεων στα άλλα τέσσερα κεφάλαια. Αν τα κατάφερνε θα ήταν σε θέση να βάλει στο τραπέζι μια άτυπη πρόταση. Αν αυτό αποτύγχανε θα μπορούσαν να βρεθούν σε δύσκολη θέση. Ταυτόχρονα δεν θα υπήρχε νόημα να συνεχιστεί η διάσκεψη περισσότερο. Αντίθετα αν μπορούσε να επιτευχθεί μια κάποιου είδους συμφωνία θα καλούσε τους πρωθυπουργούς στην Νέα Υόρκη.<br /><br />Αν, όμως, παρέμεναν οι μεγάλες διαφορές δεν θα μπορούσε να γίνει.<br />Ο κ. Τσαβούσογλου δήλωσε ότι η εντύπωση που έχει είναι ότι είναι αδύνατο για τους Ελληνοκύπριους και τον κ. Αναστασιάδη να καταλήξουν σε συμφωνία εκτός και αν επιτύχουν τα πάντα και ειδικότερα στην επιδίωξη τους για μηδέν στρατεύματα και μηδέν εγγυήσεις. Υπέδειξε πως το πρωί (σ.σ.: στην συνάντηση που είχαν στην 1 μ.μ.) μοιράστηκε με τον Γενικό Γραμματέα τις προτάσεις του, δίνοντας ένδειξη που θα μπορούσαν να είναι περισσότερο ευέλικτοι. Ωστόσο, αν υπάρχει επιμονή στην θέση όχι στρατεύματα οπωσδήποτε θα ήταν αδύνατο για τους Τούρκους και τους Τουρκοκύπριους να το αποδεχθούν.</div><div><br />Αναφορικά με το δικαίωμα επέμβασης, μετά από μια επιτυχημένη υλοποίηση της λύσης και με κατάλληλο μηχανισμό να υπάρχει (δηλαδή το δικαίωμα επέμβασης), η Τουρκία θα μπορούσε να ήταν περισσότερο ευέλικτη. Είναι γεγονός πως αυτό είναι όπως το ζήτημα με το αυγό και την κότα, άλλα πρέπει προχωρήσουν προς εκείνο το σημείο. Υπάρχουν πολλά ερωτήματα που σημειώνονται κατά πόσο οι Τουρκοκύπριοι και οι Ελληνοκύπριοι θα μπορούσαν να συμφωνήσουν επί όλων των ευαίσθητων πτυχών. Σύμφωνα με τον (Έλληνα υπουργό Εξωτερικών) κ. Κοτζιά, οι πρωθυπουργοί πρέπει να αποφασίσουν για τον αριθμό των στρατευμάτων, για αυτό θα αρκούσε μόνο ένα τηλέφωνο. Η ερώτηση είναι κατά πόσο, αυτή την στιγμή, μπορούμε να πάμε σε αυτό το σημείο.<br />Ο Γενικός Γραμματέας ρώτησε κατά πόσο μακράς διάρκειας επανεξέταση (review) της παρουσίας των στρατευμάτων θα ήταν αποδεκτή από την Τουρκία. Ο κ. Τσαβούσογλου δήλωσε ότι δεν ήταν σε θέση να απαντήσει αυτή την ερώτηση. Ωστόσο θα μπορούσε να του πει ότι οι Τουρκοκύπριοι δεν θα το αποδέχονταν ποτέ αυτό επειδή δεν θα ένιωθαν ασφαλείς.</div><div><br />Ο Γενικός Γραμματέας ρώτησε κατά πόσο τα στρατεύματα θα μπορούσαν να αντικατασταθούν με κάτι άλλο, για παράδειγμα με την παρουσία αστυνομίας. Ο κ. Τσαβούσογλου δήλωσε ότι αυτό θα μπορούσε να δουλέψει μέσα στο πλαίσιο των εγγυήσεων, άλλα όχι στο πλαίσιο των στρατευμάτων. Η παρουσία αστυνομίας δεν θα μπορούσε να αντικαταστήσει την παρουσία των στρατευμάτων.<br />Ο Γενικός Γραμματέας ρώτησε κατά πόσο η Τουρκία θα αποδεχόταν μείωση των στρατευμάτων στο επίπεδο που προνοεί η Συνθήκη Συμμαχίας. Ο κ. Τσαβούσογλου υπέδειξε πως η Συνθήκη Συμμαχίας προνοεί 650 Τούρκους στρατιώτες. Αποδεχθήκαμε αυτόν τον αριθμό το 2004. Ωστόσο, οι καιροί αλλάζουν. Με δεδομένες τις συνθήκες εκτός Κύπρου (Συρία, ενέργεια, τρομοκρατία ) ο αριθμός των στρατιωτών θα πρέπει να είναι μεγαλύτερος από τον συγκεκριμένο, αν υπάρχει και τουρκική βάση.<br />Ο Γενικός Γραμματέας δήλωσε πως θα επιχειρούσε να δει τι θα ήταν πρόθυμοι οι Ελληνοκύπριοι να παραχωρήσουν ώστε να αντιμετωπιστούν οι ανησυχίες των Τουρκοκυπρίων. Αναλόγως πως θα εξελιχθούν οι συζητήσεις θα παρουσιάσει κάποιες ιδέες. Αναφορικά με συνάντηση των πρωθυπουργών αυτή είναι απόφαση των πλευρών και όχι του ιδίου. Τα Ηνωμένα Έθνη απλώς διευκολύνουν τις συνομιλίες.</div><div><br />Ο κ. Τσαβούσογλου δήλωσε ότι, από την στιγμή που δεν υπάρχουν νέες προτάσεις, ο Γενικός Γραμματέας θα ήταν χρήσιμο να πει στους συμμετέχοντες να εμπλακούν οι πρωθυπουργοί. Ο Γενικός Γραμματέας δήλωσε θα μπορούσε να δώσει την εκτίμηση του για το που βλέπει πρόοδο λεπτομερώς και να κάνει σχετικές εισηγήσεις. Διαφορετικά δεν θα υπάρχει ανάγκη να προχωρήσουν σε αυτό το σχήμα.<br />Ο κ. Τσαβούσογλου δήλωσε πως, ούτε ο Πρόεδρος του, ούτε ο Πρωθυπουργός δεν θα ήταν έτοιμοι να αφήσουν τη διάσκεψη να προχωρήσει περαιτέρω. Ο Τούρκος Πρωθυπουργός ήταν έτοιμος να έλθει στην διάσκεψη, ωστόσο έπεισε τον Έλληνα Πρωθυπουργό να μην έλθει, αυτός ήταν και ο λόγος που και ο βρετανός Πρωθυπουργός δεν ήθελε να έλθει. Την επόμενη ανέμενε να είναι στην συνοδό των G29 στο Αμβούργο. Ο Πρόεδρος του θα μιλήσει με τον βρετανό Πρωθυπουργό εκεί. Αλλά εκείνη την ημέρα θα πρέπει να λάβουν μια απόφαση.Ο κ. Τσαβούσογλου δήλωσε τις προηγούμενες δέκα ημέρες και η Ελλάδα και οι ελληνοκύπριοι έδωσαν την εντύπωση πως το μόνο πρόβλημα ήταν το κεφάλαιο για την ασφάλεια και τις εγγυήσεις. Αυτό δεν ήταν το πρόβλημα. Ο Γενικός Γραμματέας δήλωσε πως ούτε και αυτός το πιστεύει αυτό. Συνεπώς για αυτό πρότεινε ένα πακέτο λύσης.</div><div><br />Ο κ. Τσαβούσογλου σημείωσε πως εργάστηκαν με ειλικρίνεια στο θέμα των εγγυήσεων. Επίσης σημείωσε με ανησυχία τις επερχόμενες γεωτρητικές δραστηριότητες. Ο Γενικός Γραμματέας σημείωσε ότι οι γεωτρητικές εξορύξεις είναι ένα θέμα που δημιουργεί άλλο ζήτημα. Ο κ. Τσαβούσογλου συμφώνησε πως τα δυο αυτά σενάρια είναι διαφορετικά.</div><div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

“Χρειάζεται τουρκικός στρατός στην Κύπρο”… Απόρρητο παίγνιο της Τουρκίας.

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ “Ο Γενικός Γραμματέας (Αντόνιο Γκουτέρες) ρώτησε κατά πόσο η Τουρκία θα αποδεχόταν μείωση των στρατευμάτων της στο επίπε...

Διαβάστε την συνέχεια

Αν η Τουρκία ήταν τόσο σίγουρη για τον εαυτό της, θα μας είχε ήδη επιτεθεί.

<img height="511" src="https://media.liberal.gr/showthumb.aspx?maxsize=900&img=shutterstock_1282159531_1.jpg" width="900" /><br /><br />Συνέντευξη: <b>Μάνος Καραγιάννης</b><br />Η Ελλάδα δεν είναι ούτε Συρία, ούτε Λιβύη. Οι τούρκοι επιτελείς το γνωρίζουν και γι αυτό η ένταση με την Ελλάδα διατηρείται σε ελεγχόμενα πλαίσια. Οσο η Αθήνα διατηρεί αποφασιστική στάση, ενισχύει τις ενοπλες δυνάμεις της και κτίζει συμμαχίες, δεν πρόκειται να συμβεί τίποτα το δραματικό, σχολιάζει στο Liberal, ο αναπληρωτής καθηγητής διεθνούς ασφάλειας στο King's College London Μάνος Καραγιάννης, με αφορμή τις νέες απειλές και τη νευρικότητα Ερντογάν.<br /><br />Εξηγεί γιατί δύσκολα η Αγκυρα θα αποπειραθεί μια νέα υβριδική εισβολή στον Εβρο, χωρίς όμως να αποκλείει να αυξηθούν οι μεταναστευτικές ροές μέσω θαλάσσης, ενώ αποδίδει τις εκ πρώτης όψεως, βιαστικές ή ανορθολογικές το τελευταίο διάστημα κινήσεις Ερντογάν σε μια προσπάθεια ενεργοποίησης των εθνικιστικών αντανακλαστικών της κοινής γνώμης, καθώς η γείτονα έχει εισέλθει σε μια μακρά προεκλογική περίοδος. Δηλώνει πάντως πως δεν είναι καθόλου βέβαιος ως προς το αν πλησιάζει το πολιτικό τέλος του τούρκου ηγέτη.<br /><br />Συνέντευξη στον Γιώργο Φιντικάκη<br /><br /><i>Τα τελευταία γεγονότα μας φέρνουν ξανά αντιμέτωπους με το ερώτημα : Μπορεί να ξαναδούμε ένα νέο Εβρο; Μπορεί να βρεθούμε αντιμέτωποι με μια νέα υβριδική απειλή;</i><br /><br />Η δική μου εκτίμηση είναι ότι πολύ δύσκολα θα αποπειραθεί η Άγκυρα να επαναλάβει μια υβριδική εισβολή στον Έβρο. Αυτό το λέω για δύο λόγους. Πρώτον, η ελληνική πλευρά έχει θωρακίσει σε μεγάλο βαθμό τα ελληνοτουρκικά χερσαία σύνορα και μια τέτοια προσπάθεια δεν έχει καμία πιθανότητα να πετύχει. Δεύτερον, το έντονο αμερικανικό ενδιαφέρον για την Αλεξανδρούπολη λειτουργεί αποτρεπτικά για τέτοιες κινήσεις. Η τουρκική ηγεσία ξέρει καλά ποιές είναι οι κόκκινες γραμμές της Ουάσινγκτον. Ωστόσο, είναι αρκετά πιθανό να αυξηθούν οι μεταναστευτικές ροές μέσω θαλάσσης όπου εκεί τα πράγματα είναι πιο δύσκολα για εμάς. Για αυτό απαιτείται αυστηρή και αποτελεσματική φύλαξη των θαλάσσιων συνόρων, χωρίς συναισθηματισμούς και ενοχές. Δεν χρειάζεται η Αθήνα να απολογείται σε κανέναν για την πολιτική της. Κοιτάξτε τι κάνει η Μεγάλη Βρετανία, η Αυστραλία και οι ΗΠΑ σε αντίστοιχες περιπτώσεις.<br /><br /><i>Οι συνεχείς απειλές του Ερντογάν, η νευρικότητα που εκπέμπει τελευταία, οι κινήσεις χωρίς λογική όπως η πρόθεσή του να απελάσει δυτικούς πρέσβεις, κάνουν πολλούς να πιστεύουν ότι ο ίδιος βλέπει πως πλησιάζει το πολιτικό του τέλος. Ποια η γνώμη σας;</i><br /><br />Είναι αλήθεια ότι σε πρώτη ανάγνωση ορισμένες κινήσεις του καθεστώτος Ερντογάν φαίνονται βιαστικές ή ανορθολογικές. Στην πραγματικότητα, η επιθετική ρητορική του Τούρκου προέδρου εντάσσεται σε μια προσπάθεια ενεργοποίησης των εθνικιστικών αντανακλαστικών της κοινής γνώμης. Το αφήγημα που διαχέεται από πάνω προς τα κάτω είναι απλό και έχει ισχυρές ιστορικές αναφορές: «Η Τουρκία έχει πολλούς εσωτερικούς (π.χ. Γκιουλενιστές, Κούρδοι) και εξωτερικούς (π.χ. Γαλλία, Ελλάδα, Ισραήλ) εχθρούς που μόνο ο Ταγίπ Ερντογάν τολμάει να αντιμετωπίσει». Η γειτονική χώρα έχει εισέλθει σε μια μακρά προεκλογική περίοδος και αυτό μπορεί να εξηγήσει πολλά πιστεύω. Δεν είμαι βέβαιος πάντως ότι πλησιάζει το πολιτικό τέλος του Ερντογάν.<br /><br /><i>Και οι διάδοχοί του ;</i><br /><br />Κάποια στιγμή αναπόφευκτα θα υπάρχει πολιτική αλλαγή στην Τουρκία. Η κεμαλική αντιπολίτευση έχει στελέχη με μεγάλη δημοφιλία, αλλά δεν ελέγχει πλέον το βαθύ κράτος. Εξάλλου, δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι το καθεστώς θα παραδώσει την εξουσία με ειρηνικό τρόπο. Εξακολουθώ να θεωρώ ως πιθανότερο σενάριο να υπάρχει κάποια στιγμή μια ενδοκαθεστωτική αλλαγή. Να έρθει, δηλαδή, στην εξουσία κάποιος από το ΑΚΡ που θα διασφαλίσει τη συνέχεια του καθεστώτος. Με τα σημερινά δεδομένα, οι υποψήφιοι για μια τέτοια διαδοχή είναι ο Χουλουσί Ακάρ, ο Ιμπραήμ Καλίμ, ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου ή ακόμα και ο γαμπρός του. Σε κάθε περίπτωση, η τουρκική πολιτική έναντι της Ελλάδας και της Κύπρου δεν πρόκειται να αλλάξει. Ελπίζω ότι το καταλαβαίνουν όλοι αυτό.<br /><br /><i>Κάποιοι παρομοιάζουν την πορεία της Τουρκίας με έναν εκρηκτικό μηχανισμό, ο οποίος έχει ενεργοποιηθεί και απλώς το ρολόι μετρά αντίστροφα, εννοώντας ότι η σύγκρουση με την Ελλάδα είναι αναπόφευκτη. Τι λέτε;</i><br /><br />Με μια αντικειμενική ματιά, θα έλεγε κανείς ότι είναι απλά θέμα χρόνου η πολεμική σύγκρουση για δύο λόγους. Πρώτον, η άλλη πλευρά συνεχώς εξαπολύει στρατιωτικές απειλές και δημιουργεί προσδοκίες στην τουρκική κοινή γνώμη για μια «μεγάλη νίκη» εναντίον ενός «παραδοσιακού εχθρού». Δεύτερον, αρκετές φορές φτάσαμε πολύ κοντά σε ανοικτή σύγκρουση που αποφεύχθηκε με την παρέμβαση τρίτων. Η δική μου άποψη είναι όμως διαφορετική. Αν ήταν τόσο σίγουροι για τον εαυτό τους οι Τούρκοι θα είχαν κάνει ήδη επιθετική κίνηση. Η Ελλάδα δεν είναι ούτε Συρία ούτε Λιβύη. Πέρα από τη συμμετοχή μας στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ, έχουμε τις ισχυρότερες ένοπλες δυνάμεις στα Βαλκάνια. Για συγκεκριμένους στρατιωτικούς λόγους, αν σήμερα ξεκινήσει μια τέτοια σύγκρουση, το πιθανότερο είναι να κερδίσει η Ελλάδα παρά η Τουρκία. Αυτό το γνωρίζουν οι Τούρκοι επιτελείς και για αυτό η ένταση με την Ελλάδα διατηρείται σε ελεγχόμενα πλαίσια. Όσο η Αθήνα διατηρεί αποφασιστική στάση, ενισχύει τις ένοπλες δυνάμεις και χτίζει συμμαχίες, δεν πρόκειται να συμβεί τίποτα δραματικό.<br /><br /><i>Τα όσα συμβαίνουν στα σύνορα Πολωνίας-Λευκορωσίας κάνουν την Ευρώπη να καταλάβει τι συνέβη το 2020 στον Εβρο;</i><br /><br />Και ναι και όχι. Από τη μία, η απαράδεκτη συμπεριφορά του καθεστώτος Λουκασένκο δημιουργεί αρνητικούς συνειρμούς εναντίον του καθεστώτος Ερντογάν και αυξάνεται έτσι το κόστος μια αντίστοιχης τουρκικής κίνησης. Η Αθήνα, όμως, δεν φαίνεται να προσπαθεί να κεφαλαιοποιήσει τα γεγονότα της Πολωνίας προς μια τέτοια κατεύθυνση. Το ελάχιστο που θα μπορούσε να κάνει είναι να στείλει μια μικρή αστυνομική δύναμη στη Βαρσοβία, όπως έκαναν οι Πολωνοί φίλοι μας το 2020 στον Έβρο. Πώς θα ζητήσουμε ξανά τη συνδρομή τους όταν εμείς μένουμε περίπου βουβοί σε ότι συμβαίνει εκεί; Δεν γνωρίζω αν ζήτησε κάτι από την Αθήνα η πολωνική κυβέρνηση, αλλά θα έπρεπε να το προτείνουμε εμείς ούτως ή άλλως. Αφού τα ελληνικά σύνορα είναι ευρωπαϊκά, το ίδιο ισχύει φυσικά για τα σύνορα της Πολωνίας και κάθε άλλου κράτους-μέλους της ΕΕ.<br /><br /><b><i>*Ο Μάνος Καραγιάννης είναι Αναπληρωτής Καθηγητής Διεθνούς Ασφάλειας στο King's College London και στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας</i></b><div><br /></div><div>πηγή<br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Αν η Τουρκία ήταν τόσο σίγουρη για τον εαυτό της, θα μας είχε ήδη επιτεθεί.

Συνέντευξη: Μάνος Καραγιάννης Η Ελλάδα δεν είναι ούτε Συρία, ούτε Λιβύη. Οι τούρκοι επιτελείς το γνωρίζουν και γι αυτό η ένταση με την Ελλάδ...

Διαβάστε την συνέχεια

Λιβύη: Οι έξι δύσκολες εβδομάδες ως τις εκλογές και το «παιχνίδι» της Άγκυρας

<img src="https://i2.wp.com/infognomonpolitics.gr/wp-content/uploads/2021/11/showthumb-4.jpg?fit=900%2C588&ssl=1" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Τουρκία και άλλοι τοπικοί παράγοντες προσπαθούν να εκτροχιάσουν το χρονοδιάγραμμα που οδηγεί στις εκλογές στη Λιβύη.</span></h3>Έξι δύσκολες εβδομάδες απομένουν μέχρι τις προγραμματισμένες εκλογές στη Λιβύη καθώς πολλοί παράγοντες εσωτερικοί και εξωτερικοί υπονομεύουν τη διαδικασία καθώς και την αποχώρηση των ξένων δυνάμεων.<br /><br />Το μήνυμα που εστάλη από τη διάσκεψη στο Παρίσι είναι θετικό, αφού περιλαμβάνει στήριξη στην πραγματοποίηση ελεύθερων χωρίς αποκλεισμούς εκλογές και έκκληση προς όλους να αποδεχτούν το αποτέλεσμά τους. Παράλληλα ζητείται άμεση εφαρμογή χρονοδιαγράμματος αποχώρησης ξένων δυνάμεων και μισθοφόρων ενώ δίνεται στήριξη σε προσπάθειες έλεγχου του εμπάργκο όπλων και φυσικά στην ευρωπαϊκή επιχείρηση IRINI την οποία αμφισβητεί η Τουρκία.<br /><br />Η ελληνική πλευρά είναι ικανοποιημένη και από το γεγονός ότι συμμετείχε για πρώτη φορά σε μια κρίσιμη διάσκεψη για τη Λιβύη. Ο πρωθυπουργός στην παρέμβασή του έθεσε ένα σημαντικό θέμα: την ετοιμότητα για επανέναρξη συνομιλιών με νέα αντιπροσωπευτική κυβέρνηση της συμφωνίας οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών. Και έχει σημασία διότι η προηγούμενη κυβέρνηση Σάρατζ δεν είχε τη νομιμοποίηση για υπογραφή αυτού του παράνομου τουρκολιβυκού μνημονίου.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες η Τουρκία ανακοίνωσε χθες ότι θα συμμετέχει ενώ είχε κλείσει η διαπραγμάτευση και τα μέρη είχαν συμφωνήσει στο ανακοινωθέν. Έτσι ο υφυπουργός Εξωτερικών Σεντάντ Ονάλ, ο οποίος λόγω επιπέδου εκπροσώπησης μίλησέ τελευταίος, εξέφρασε ως «μαύρο πρόβατο» της Διάσκεψης την επιφύλαξη της χώρας του στο κείμενο και σύμφωνα με πληροφορίες δήλωσε ότι το θέμα της αποχώρησης των τουρκικών δυνάμεων από τη Λιβύη είναι θέμα που θα διαπραγματευθεί η Άγκυρα με τη νυν αλλά και την επόμενη λιβυκή κυβέρνηση.<br /><br />Έτσι, λύνεται και η απορία για τους λόγους που έκαναν τον Ερντογάν και τον Τσαβούσογλου να αποφύγουν αυτή τη Διάσκεψη, η οποία πιστώνεται στον Εμάνουελ Μακρόν.<br /><br />Σημειώνεται ότι η Λιβύη είναι ο βασικός πυλώνας πάνω στον οποίον στηρίζεται η πολιτική της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο. Αν γκρεμιστεί αυτός ο πυλώνας, καταρρέει το σύνολο της πολιτικής της Τουρκίας.<div><br /></div><div><a href="https://infognomonpolitics.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Λιβύη: Οι έξι δύσκολες εβδομάδες ως τις εκλογές και το «παιχνίδι» της Άγκυρας

Τουρκία και άλλοι τοπικοί παράγοντες προσπαθούν να εκτροχιάσουν το χρονοδιάγραμμα που οδηγεί στις εκλογές στη Λιβύη. Έξι δύσκολες εβδομάδες ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι Ηρακλειδείς της εθνικής μας συρρίκνωσης και η Τουρκία.

<img src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2017/05/i-pempti-falagga-.jpg" /><br /><br /><div><b>Κρινιώ Καλογερίδου</b> (Βούλα Ηλιάδου, συγγραφέας)<br /></div><div>Το ξέρω ότι ο διχασμός, η φαγωμάρα μεταξύ των Ελλήνων είναι παλιά όσο και η ιστορία μας κι ότι ισχύει στο ακέραιο η αλήθεια των στίχων του Ποιητή ''Η Διχόνοια που βαστάει / ένα σκήπτρο η δολερή /καθενός χαμογελάει / ''πάρ’ το'' λέγοντας “και σύ”...''<br /><br />Ωστόσο αυτό που αντιμετωπίζουμε σήμερα δεν έχει προηγούμενο στην ιστορική μας πορεία. Και δεν έχει προηγούμενο γιατί - πέραν του υπάρχοντος διχασμού σε μείζονα ζητήματα Εσωτερικής πολιτικής και πέραν των πολιτικών διχογνωμιών που προκύπτουν στο ''μέτωπο του προσφυγικού'' λόγω του υβριδικού πολέμου της Τουρκίας εναντίον μας - αναδεικνύεται, με συχνότητα ανησυχητική, ένας ιδιότυπος νεο-μηδισμός.</div><div><br />Ο νεο-μηδισμός συμπατριωτών μας οι οποίοι μεταφέρουν συστηματικά μέσα από άρθρα και συνεντεύξεις τους τις επίσημες θέσεις της Τουρκίας στο θέμα του αναθεωρητισμού και της διεκδίκησης μεριδίου από τα κυριαρχικά δικαιώματα Ελλάδας και Κύπρου.<br />Αυτοαποκαλούνται ''ρεαλιστές'' στις εκτιμήσεις τους για τα εθνικά θέματα, αλλά παίζουν στην πραγματικότητα τον ρόλο του ''Δούρειου Ίππου'' για τα συμφέροντα της πατρίδας μας λειτουργώντας ως τουρκόφιλοι ''συστημικοί'' πολιτικοί, διεθνολόγοι, πανεπιστημιακοί και, εν γένει, ''πεφωτισμένοι της διανόησης''.</div><div><br />Εν γνώσει ή εν αγνοία τους, ουσιαστικά, μετατρέπονται σε ''φύλακες του ραγιαδισμού'', γιατί ο υπερβάλλων ζήλος τους να στηρίξουν τις θέσεις της Άγκυρας στα θέματα επιβίωσης του Ελληνισμού στις ιστορικές του κοιτίδες ισοδυναμεί με:</div><div><ul style="text-align: left;"><li>1. Λευκή σημαία της Ελλάδας στο προσφυγικό/μεταναστευτικό.</li><li>2. Οικειοθελή αποδοχή της τουρκικής πρότασης περί διχοτόμησης της Κύπρου (έστω κι αν αφαιρέσει από την Ελλάδα μια τέτοια κίνηση τον ένα της ''πνεύμονα'', την μαρτυρική Κύπρο, καθώς η Τουρκία θα προχωρήσει σε νέα εισβολή στο ελεύθερο τμήμα της, για να εξαφανίσει εντελώς απ' τον χάρτη την ''Κυπριακή Δημοκρατία'').</li><li>3. Παράδοση στην Τουρκία κυριαρχικών δικαιωμάτων μας στις θαλάσσιες ζώνες του Αιγαίου και την υφαλοκρηπίδα δυτικά του 28ου Μεσημβρινού έως το 32ο, τα οποία άφησε ακάλυπτα απ' την ελληνική επήρεια η ημιτελής ελληνοαιγυπτιακή συμφωνία του '20.</li><li>4. Εκχώρηση σε αυτήν ζωτικού, εθνικού χώρου μας στο Αρχιπέλαγος (δια της αποστρατιωτικοποίησης των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου). Και...</li><li>5. Έμμεση παραδοχή των ανιστόρητων τουρκικών κατηγοριών για γενοκτονία που, δήθεν, συντελείται στη Θράκη λόγω της πλημμελούς απόδοσης - εκ μέρους του ελληνικού κράτους - των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην μουσουλμανική μειονότητα, δηλαδή άρνησης αναγνώρισης εκ μέρους μας ''τουρκικής'' μειονότητα στην Ελλάδα).</li></ul></div><div>Τώρα θα μου πείτε, δικαιολογημένα, ότι οι θέσεις όλων αυτών επισφραγίστηκαν μέσω... Κοινοβουλίου, απ' τη στιγμή που Έλληνες πρωθυπουργοί και υπουργοί τις επικύρωσαν με τα λόγια ή τις αποφάσεις τους.<br />Αρκεί να θυμηθούμε ότι οι Τούρκοι άρχισαν να αλωνίζουν στο Αιγαίο απ' τη στιγμή που ο Αλέξης Τσίπρας (ως πρωθυπουργός της Ελλάδας) αναρωτήθηκε δημόσια αν έχει σύνορα η θάλασσα (8/9/'15). Έτριβαν τα χέρια τους από χαρά, όταν άκουσαν τον Έλληνα ΥΠΕΞ Νίκο Κοτζιά να μας συμβουλεύει να μην είμαστε μοναχοφάηδες (5/3/'19) και τον διάδοχό του στον υπουργικό θώκο Γιώργο Κατρούγκαλο να τους επιβεβαιώνει λέγοντας ότι η Τουρκία έχει κι εκείνη δικαιώματα στην ανατολική Μεσόγειο γιατί έχει τεράστια ακτογραμμή (2/7/'19).</div><div><br />Άκουσαν, επίσης, απ' το βήμα της Ελληνικής Βουλής τον υφυπουργό Παιδείας του ΣΥΡΙΖΑ Κώστα Ζουράρι να λέει ότι και να χάσουμε μερικά νησιά δεν πειράζει (14/12/'16) και τον πρώην υπουργό Περιβάλλοντος και εν συνεχεία υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης του ίδιου κόμματος Γιάννη Τσιρώνη να υποστηρίζει ότι το Καστελόριζο δεν ανήκει στο Αιγαίο (22/3/'19). που πάει να πει ότι έχουν δίκιο οι Τούρκοι να θεωρούν ''διεθνή ύδατα'' τα νερά του.</div><div><br />Αρκεί να θυμηθούμε ότι υπάρχουν και τώρα λόγοι που οι Τούρκοι αγάλλονται απ' την ''κατευναστική'' υποχωρητικότητά μας. Και την αφορμή τη δίνουν, αυτήν τη φορά, οι τωρινοί κυβερνητικοί με πρώτο τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη ο οποίος - με φόντο την αγορά φρεγατών από τη Γαλλία - μίλησε για ανάγκη αμοιβαίων υποχωρήσεων με την Τουρκία (28/9/'21), λες κι δεν είναι η Ελλάδα αυτή που υποχωρεί μόνιμα και άνευ όρων στα ελληνοτουρκικά, σε αντίθεση με την ανυποχώρητη σε όλα Τουρκία.</div><div><br />Λες και δε φτάσαμε ως Έλληνες στο νυν και αεί με τις λεκτικές και έμπρακτες υποχωρήσεις μας έναντι της Τουρκίας. Αρχής γενομένης από εκείνες που εξέπεμπε το σημιτογενές περιβάλλον συμβούλων του ΥΠΕΞ και του Μαξίμου, το οποίο - σε συγχορδία με άλλους ''αρίστους'' του ΕΛΙΑΜΕΠ - έδωσε σήμα στην πολιτική ηγεσία να κρούσει πρύμναν στο θέμα της εξόρυξης του θαλάσσιου φυσικού πλούτου μας και στο άλλο της επέκτασης των ΕΟΧ στα 12 νμ, για να μη φανούμε ''μαξιμαλιστές'' με το να ζητάμε όσα δικαιωματικά μάς ανήκουν...</div><div><br />Υπό την επήρεια αυτών των ηττοπαθών και ραγιαδίστικων και κατά βάση αντιλήψεων, βγήκε στην αρχή του προηγούμενου χρόνου ο τότε κυβερνητικός εκπρόσωπος Στέλιος Πέτσας και μίλησε για ''συνεκμετάλλευση'' του Αιγαίου εφόσον εκπληρωθούν οι προϋποθέσεις...<br />Για να βρει την αφορμή που περίμενε και να επανέλθει ένα μήνα μετά στο ίδιο θέμα ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας του πρωθυπουργού Θάνος Ντόκος, για να υποστηρίξει ολόθερμα την προοπτική της καζάν-καζάν συνεκμετάλλευσης με τους Τούρκους του Αιγαίου.</div><div><br />Το κακό είναι βέβαια ότι στην ολέθρια αυτή μειοδοτική επιλογή συναινούν - πέρα απ' τους τουρκολάγνους πολιτικούς και διπλωμάτες - και κάποιοι πανεπιστημιακοί, δημοσιογράφοι, και διανοούμενοι που φτάνουν να δώσουν δίκιο στο αίτημα της Τουρκίας για δικαιώματα στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο προκαλώντας την εθνική ανοχή μας. Έτσι:<br /><ul style="text-align: left;"><li>1. Την ώρα που τα τουρκικά UAV (μη επανδρωμένα αεροσκάφη ή drones) οργιάζουν απειλητικά στους ελληνικούς ουρανούς ανατολικά της θαλάσσιας ζώνης μεταξύ του 28ου-32ου Μεσημβρινού (ζώνης την οποία αφήσαμε απροστάτευτη, δηλαδή μη οριοθετημένη, στην ημιτελή ελληνοαιγυπτιακή συμφωνία, κι ας είναι θρονιασμένος σ' αυτήν ο ''γας ομφαλός'' των ελληνικών ενεργειακών κοιτασμάτων, το Καστελόριζο)...</li><li>2. Την ώρα που η Τουρκία μάς βομβαρδίζει με Navtex Anti-navtex σ' όλο το μήκος και το πλάτος της νησιωτικής επικράτειάς μας με στόχο να υφαρπάξει ό,τι μπορεί απ' τα κυριαρχικά δικαιώματά μας επωφελούμενη της απρονοησίας και ανικανότητάς μας να τα υπερασπίσουμε...</li><li>3. Την ώρα κατά την οποία εξελλίσσονται με ραγδαίο και πρωτοφανή ρυθμό επιθετικές τουρκικές κινήσεις σε βάρος μας και σε βάρος της Κύπρου...</li></ul>Βγαίνουν ''προοδευτικοί'' (του συνεργαζόμενου με την κυβέρνηση για θέματα εθνικής ασφάλειας ΕΛΙΑΜΕΠ) των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων και μιλούν σε συνεντεύξεις τους για την ανάγκη παραπομπής στη Χάγη όχι μόνο των ελληνοτουρκικών διαφορών επί της υφαλοκρηπίδας (επί των ''θαλασσίων ζωνών'' τις προσδιόρισε, κακώς, ο πρωθυπουργός), αλλά επί όλων των ανοικτών - για την Τουρκία - θεμάτων ένστασής της.<br />Μιλάμε για πλήρη υιοθέτηση της τουρκικής προπαγάνδας, δηλαδή, αφού τα θέματα ένστασής της αφορούν το μισό Αιγαίο (το επίμονο αίτημα για αφοπλισμό των νησιών που ζητά - και φθάνουν από 18-148 ή 152- είναι η αρχή των σχεδίων απόβασης για κατάκτησή τους) και τη Θράκη (αναγνώριση ''τουρκικής'' μειονότητας).</div><div><br />Έχουν μάλιστα το θράσος οι σύγχρονοι ''Ανανιστές'' της πολιτικής σχολής του απόλυτου κατευνασμού (μεταξύ των οποίων εξέχουσα θέση έχει ο καθηγητής του Παντείου Πανεπιστημίου Αλέξης Ηρακλείδης) να χαρακτηρίζουν εθνικιστές μαξιμαλιστές όσους δεν συμφωνούν μαζί τους και ζητούν από την κυβέρνηση να υπερασπιστεί τα κυριαρχικά μας δκαιώματα άνευ όρων και να διεκδικήσει όσα -- με βάση τις Διεθνείς Συνθήκες και Συμβάσεις -- ανήκουν δικαιωματικά στην πατρίδα μας (επέκταση των ΕΧΥ στα 12 νμ).</div><div><br />Ο συγκεκριμένος πανεπιστημιακός μάλιστα (Αλέξης Ηρακλείδης) έχει χωνέψει σε τέτοιο βαθμό την τουρκική θεωρία περί δικαίου της πυγμής και Ελλάδας-Ψωροκώσταινας, ώστε ζήτησε σε πρόσφατη συνέντευξή του (30/10/'21, <a href="http://efsyn.gr/">efsyn.gr</a>) να προσαρμοστεί η ''μικρή Ελλάδα'' στην μεγάλη Τουρκία.<br />Έχει ενστερνιστεί μάλιστα τις τουρκικές αιτιάσεις σε βάρος μας σε τέτοιο βαθμό, που παρουσίασε σαν ουδέτερος εκτιμητής τη θέση των Τούρκων ότι αυτοί μεν δεν είναι αναθεωρητικοί, αλλά οι Έλληνες είναι μεγαλοϊδεάτες.</div><div><br />Και το χειρότερο, δικαιολόγησε πλήρως τη θέση τους για ανάγκη αποστρατιωτικοποίησης των νησιών του ανατολικού Αιγαίου επειδή ''η στρατιωτικοποίησή τους είναι απειλητική γι' αυτήν'', ενώ δεν είναι για τα νησιά μας, που έχουν απέναντί τους - στα παράλια της Τουρκίας - σε πλήρη ετοιμότητα τον αποβατικό στόλο της και τη Στρατιά του Αιγαίου .<br />Επιπλέον, δε θεωρεί ούτε το casus belli απειλή για μας, έστω κι αν η Τουρκική Εθνοσυνέλευση αποφάσισε πως είναι αιτία πολέμου με την Ελλάδα. Και από πάνω κατηγορεί την πατρίδα μας ότι ''επιζητεί τη μερίδα του λέοντος και στην Ανατολική Μεσόγειο, με στόχο να επικρατήσει στην περιοχή, με ορμητήριο το απόμακρο και μικροσκοπικό Καστελόριζο''.</div><div><br />Οποία ύβρις, οποία ντροπή!!! Οποία παραχάραξη της ιστορικής αλήθειας, όταν όλη η περιοχή (το 70 % τουλάχιστον του Αιγαίου που μας ανήκει με βάση τη Σύμβαση του Δικαίου της Θάλασσας [1982], η οποία μας δίνει το δικαίωμα επέκτασης των χωρικών μας υδάτων στα 12 νμ) βοά ότι είναι ελληνική!!!<br />Και επειδή - άσχετα με το τι λέει - το γνωρίζει καλά αυτό η Τουρκία, αγωνίζεται λυσσωδώς με σκοπό να περάσει την ανθελληνική προπαγάνδα της. Έσχατη επίδειξη αυτής είναι η έκδοση Anti-navtex θρασύτητας που εξέδωσε για απαγόρευση της ελληνικής στρατιωτικής άσκησης γύρω απ' το Καστελόριζο, σε... απάντηση της ικανοποίησης που είχε εκφράσει προτύτερα ο Έλληνας ΥΠΑΜ Νίκος Παναγιωτόπουλος σε συνέντευξή του για ''διακριτή μείωση των υπερπτήσεων πάνω από τα ελληνικά νησιά''.</div><div><br />Ικανοποίησης ακατανόητης που ισοδυναμεί με έμμεση άδεια στην Τουρκία να παραβιάζει ''ολίγον'' τα εναέρια σύνορά μας, τα οποία άλλωστε αμφισβητεί (τα θέλει 6, αντί για 10 - ανάλογα με τα θαλάσσια χωρικά ύδατά μας - και γι' αυτό οικειοποιείται ήδη τα υπόλοιπα 4 νμ φτάνοντας στο σημείο τον περασμένο μήνα να καταγγείλει ότι ήταν τα δικά μας μαχητικά που παραβίασαν 42 φορές τον εναέριο χώρο της παρενοχλώντας τα τουρκικά μαχητικά της.</div><div><br />Με δεδομένα αυτά, συν το γεγονός ότι η Τουρκία έχει αφεθεί ελεύθερη να οριοθετεί τις διεκδικήσεις της για ΑΟΖ στο Αιγαίο, αιωρείται ένα καίριο, διττό ερώτημα που καταντά βασανιστικό και θα έπρεπε προ πολλού να απασχολήσει την ελληνική Πολιτεία και το υπουργείο Εξωτερικών μας:<br />- Ως πού θα τραβήξουν το σχοινί οι Ηρακλειδείς της εθνικής μας συρρίκνωσης και ως πότε θα συνεχίσουν να εκχωρούν ανεμπόδιστα - εν είδει προτάσεων ή συμβουλών - κυριαρχικά δικαιώματα των νησιών μας, σαν να έχουμε ήδη μετατραπεί σε χώρα-δορυφόρο της Τουρκίας;<br /><br /><div><a href="https://i-epikaira.blogspot.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div></div>

Οι Ηρακλειδείς της εθνικής μας συρρίκνωσης και η Τουρκία.

Κρινιώ Καλογερίδου (Βούλα Ηλιάδου, συγγραφέας) Το ξέρω ότι ο διχασμός, η φαγωμάρα μεταξύ των Ελλήνων είναι παλιά όσο και η ιστορία μας κι ό...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο νικητής επί του πεδίου καθορίζει την ατζέντα των διαπραγματεύσεων, όχι ο ηττημένος.

<div></div><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjFmh7oGUbe2qncWRFoFgkghmKlMNCOkqCGUOYy3yLXo421tcNqjczQAjucMF1qVvmL6aw_6apWxi45ovGnX3KBheP_IADGCGgX_4XvatNEuhaxAb_dxqGMxqmMEbOB_ETpSiu6IkOrdB0/s960/gkka_07_24032019_cmyk_page_1_image_0027-thumb-large.jpg"><img border="0" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjFmh7oGUbe2qncWRFoFgkghmKlMNCOkqCGUOYy3yLXo421tcNqjczQAjucMF1qVvmL6aw_6apWxi45ovGnX3KBheP_IADGCGgX_4XvatNEuhaxAb_dxqGMxqmMEbOB_ETpSiu6IkOrdB0/w682-h400/gkka_07_24032019_cmyk_page_1_image_0027-thumb-large.jpg" width="682" /></a><div><br /></div><div>Επειδή ο πόλεμος πολύ συχνά προσλαμβάνει χαοτική μορφή που σε συνδυασμό με την προπαγάνδα των αντιπάλων μπορεί να παραπλανά έναν παρατηρητή ως προς το ποια πλευρά όντως υπερισχύει, από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι σήμερα υπάρχει ένα ασφαλές κριτήριο για να διαπιστώσει κανείς ποιος είναι ο νικητής σε μία στρατιωτική αντιπαράθεση. Είναι αυτός που μετά από μια μάχη παραμένει "κύριος του πεδίου της μάχης". </div><div><br /></div><div>Παραδοσιακά, ο "κύριος του πεδίου της μάχης" συνέλεγε τα λάφυρα από τους νεκρούς του εχθρού, έστηνε τύμβο στους δικούς του πεσόντες και γενικά διατυμπάνιζε τη νίκη του με διάφορες πράξεις που έκανε στον χώρο της σύγκρουσης. Στη μάχη του Μποροντίνο το 1812 όπου σκοτώνονταν 108 άνδρες το λεπτό επί 8 συνεχείς ώρες, οι δύο αντίπαλοι έπαθαν σχεδόν ισοδύναμη ζημιά, αλλά αυτοί που παρέμειναν κύριοι του πεδίου της μάχης στο τέλος ήταν οι Γάλλοι, γι' αυτό και το Μποροντίνο θεωρείται νίκη του Ναπολέοντα. Παρομοίως, στη μάχη του Κουρσκ το 1943 οι Γερμανοί αποδεκάτισαν κυριολεκτικά τα τεθωρακισμένα του αντιπάλου τους αλλά οι Σοβιετικοί ήταν εκείνοι που παρέμειναν τελικά κύριοι του πεδίου της μάχης, γι' αυτό το Κουρσκ θεωρείται ιστορικά σοβιετική νίκη.<br /><br />Όταν οι Τούρκοι λένε ότι "θα απαντήσουμε στο πεδίο" εννοούν ότι στον υβριδικό πόλεμο που διεξάγουν εδώ και χρόνια σε βάρος της πατρίδας μας και της Κύπρου, δεν θα αρκεστούν στα λόγια, στις απειλές και στις διπλωματικές πρωτοβουλίες. Βασική τους επιδίωξη είναι να παραμένουν πάντα κύριοι του πεδίου της "μάχης" για λόγους ψυχολογικούς και εντυπώσεων - και εμείς δυστυχώς τους επιτρέπουμε να το πετυχαίνουν. Όταν τα τουρκικά ερευνητικά σκάφη κάνουν ανενόχλητα τη δουλειά τους εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας υπό την προστασία τουρκικών φρεγατών χωρίς η ελληνική πλευρά να κάνει οτιδήποτε για να τα παρεμποδίσει ή να τα εκδιώξει, αυτό σημαίνει πολύ απλά ότι ο αντίπαλός μας είναι "κύριος του πεδίου της μάχης", δηλαδή μας έχει νικήσει, και μάλιστα χωρίς να πέσει ούτε τουφεκιά. </div><div><br /></div><div>Το ίδιο ισχύει όταν το τουρκικό πολεμικό ναυτικό εμποδίζει ερευνητικά σκάφη τρίτων χωρών να κάνουν με την άδεια της Ελλάδας εργασίες εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, και εμείς δεν τα υπερασπιζόμαστε με στρατιωτικά μέσα. Κανένα διάβημά μας, καμία δήλωση συμπαράστασης από ξένη Δύναμη, καμία διεθνής συμφωνία ή συμμαχία, καμία επίκληση του διεθνούς δικαίου και καμία πολιτική δικαιολογία δεν μπορεί να αναιρέσει το αυταπόδεικτο γεγονός ότι ο Τούρκος ελέγχει το "πεδίο της μάχης", και επομένως είναι ο νικητής της αντιπαράθεσης. Και ως νικητής, δυστυχώς για εμάς, θα μας υπαγορεύσει τελικά τους όρους του. Αυτό είναι αναπόδραστο. Θα μας σύρει σε διαπραγματεύσεις όποτε θέλει εκείνος και για τα ζητήματα που θέλει εκείνος. Ο νικητής επί του πεδίου καθορίζει την ατζέντα των διαπραγματεύσεων, όχι ο ηττημένος.<br /><br />Αν η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν εγκαταλείψει την αδιέξοδη τακτική του κατευνασμού του θηρίου, αν δεν αλλάξει γραμμή πλεύσης και δεν πάψει να ηττάται στο πεδίο χωρίς να ρίξει ούτε τουφεκιά, το μέλλον διαγράφεται ζοφερό και δεν έχουμε την παραμικρή πιθανότητα να τιθασεύσουμε τις τουρκικές επεκτατικές φιλοδοξίες. Την παρατήρηση αυτή δεν την κάνω ορμώμενος από κάποια στείρα αντιπολιτευτική διάθεση, όπως πολλοί πιστεύουν. Κρούω τον κώδωνα του κινδύνου ότι στο ζήτημα της υπεράσπισης των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων βαδίζουμε προς τη λάθος κατεύθυνση. Πολλές από τις αναλύσεις που συχνά ακούμε ή διαβάζουμε από τα ΜΜΕ είναι εντελώς άτοπες και ανιστόρητες, εξυπηρετούν καθαρά πολιτικές σκοπιμότητες και όχι το εθνικό συμφέρον, και δεν πρέπει να θολώνουν την κρίση μας.<br /><br /></div><div><a href="https://www.capital.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο νικητής επί του πεδίου καθορίζει την ατζέντα των διαπραγματεύσεων, όχι ο ηττημένος.

Επειδή ο πόλεμος πολύ συχνά προσλαμβάνει χαοτική μορφή που σε συνδυασμό με την προπαγάνδα των αντιπάλων μπορεί να παραπλανά έναν παρατηρητή ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκικό πρωτοσέλιδο: «Σχέδιο MOSSAD και CIA να ανατρέψουν Ερντογάν το 2023» -Στη δημοσιότητα ονόματα...

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.flash.gr/wp-content/uploads/2021/11/%CE%B5%CF%81%CE%BD%CF%84%CE%BF%CE%B3%CE%B1%CE%BD-1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="449" data-original-width="800" height="449" src="https://www.flash.gr/wp-content/uploads/2021/11/%CE%B5%CF%81%CE%BD%CF%84%CE%BF%CE%B3%CE%B1%CE%BD-1.jpg" width="844" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ποιους «καρφώνουν» οι Τούρκοι</span></h3>Πρωτοσέλιδο με «αποκάλυψη» του σχεδίου της MOSSAD και της CIA φιλοξενεί η τουρκική εφημερίδα Σαμπάχ.<br /><br />«Το τουρκικό σχέδιο της MOSSAD και της CIA έχει αποκαλυφθεί. Στόχος της πλατφόρμας ψυχολογικών επιχειρήσεων που ονομάζεται Πρόγραμμα Εκδημοκρατισμού της Τουρκίας (TDP), η οποία ιδρύθηκε από τον πρώην πρόεδρο της MOSSAD και χρηματοδοτήθηκε από το εβραϊκό κεφάλαιο, είναι να ανατρέψει τον πρόεδρο Ερντογάν το 2023», υποστηρίζει η φιλο-κυβερνητική εφημερίδα «Σαμπάχ» στο πρωτοσέλιδό της, σύμφωνα με το ΚΥΠΕ.<br /><br /><img height="800" src="https://warnews247.gr/wp-content/uploads/2021/11/1618e14bb36ecb.jpg" width="623" /><br /><br />Σύμφωνα με την τουρκική εφημερίδα, “το μεγαλύτερο βήμα στο πλαίσιο του σχεδίου έγινε τον περασμένο Ιούνιο. Το Τουρκικό Πρόγραμμα Δημοκρατίας, το οποίο σήκωσε τα μανίκια για την πολιτική και οικονομική κρίση στην Τουρκία, ξεκίνησε στις 23 Ιουνίου 2021, με τη συμβολή ανθρώπων με γραφειοκρατικό υπόβαθρο και πληροφορίες και μέλη της FETÖ (γκιουλενιστές), που ανήκουν στις οργανώσεις με την ονομασία UANI, CEP και JFK, που κυκλοφόρησαν στις Η.Π.Α. Ιδρύθηκε στη Νέα Υόρκη των ΗΠΑ”.<br /><br />Η Σαμπάχ γράφει ότι “το κοινό χαρακτηριστικό των ονομάτων σε αυτές τις τρεις οργανώσεις think-tank και των ιδρυτών του TDP είναι ότι αποτελούνται από άτομα που εργάστηκαν στους τομείς της πολιτικής, της εξωτερικής πολιτικής και των πληροφοριών στις ΗΠΑ και συμμετείχαν στους μηχανισμούς λήψης αποφάσεων”.<br /><br />Σύμφωνα με την εφημερίδα “μεταξύ των ιδρυτών του TDP είναι οι διευθυντές της οργάνωσης δεξαμενής σκέψης UANI, που ιδρύθηκε από τους πρώην επικεφαλής της Μοσάντ, Μέιρ Νταγκάν και Ταμίρ Πάρντο”.<br /><br />Όπως αναφέρει, “αξιοσημείωτο είναι ότι 7 μέλη, μεταξύ των οποίων ο Τζον Μπόλτον, που είναι στο συμβουλευτικό συμβούλιο του TDP, η Φράνσις Τάουνσεντ, πρώην Υπουργός Εσωτερικής Ασφάλειας και ο Τζεμπ Μπους, πρώην Κυβερνήτης της Φλόριντα, είναι επίσης στο Γνωμοδοτικό Συμβούλιο του TDP. Η διοικητική δομή του TDP αποτελείται από έναν πρόεδρο, ένα συμβουλευτικό συμβούλιο 9 ατόμων και έναν ανώτερο σύμβουλο”.<br /><br />Οι ίδιες πηγές της εφημερίδας αναφέρουν ότι “την προεδρία του ανέλαβε ο Μαρκ Ντ. Γουάλας, πρώην πρεσβευτής των ΗΠΑ στον ΟΗΕ. Τα ακόλουθα ονόματα είναι στη διοίκηση:<br /><br />Πρώην Γερουσιαστής των ΗΠΑ Τζόζεφ Λίμπερμαν, πρώην γραμματέας του Συμβουλίου Εσωτερικής Ασφαλείας Φράνσις Τάουνσεντ, Σύμβουλος Εσωτερικής Ασφάλειας του πρώην Προέδρου των ΗΠΑ Τζον Μπόλτον, αδελφός του πρώην προέδρου των ΗΠΑ Τζορτζ Μπους, πρώην Κυβερνήτης της Φλόριντα Τζεμπ Μπους, πρώην Η.Π.Α.<br /><br />Ο σύμβουλος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ Ντέιβιντ Λ. Φίλιπς, ο πρώην εμπειρογνώμονας της CIA για το Ιράν Norman T. Roule, ο πρώην αναπληρωτής διευθυντής επιχειρήσεων της CIA Robert G. Richer, πρώην Μόνιμος Αντιπρόσωπος των Ηνωμένων Πολιτειών στον ΟΗΕ, ο πρώην Πρέσβης Alejandro D. Wolff, Ιταλία πρώην ΗΠΑ και ο Ισραηλινός Πρέσβης Giulio Terzi di Sant`Agata, σύμβουλος και αναλυτής Diliman Abdulkader, manager Madeleine Joelson”.<div><br /></div><div><a href="https://warnews247.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τουρκικό πρωτοσέλιδο: «Σχέδιο MOSSAD και CIA να ανατρέψουν Ερντογάν το 2023» -Στη δημοσιότητα ονόματα...

Ποιους «καρφώνουν» οι Τούρκοι Πρωτοσέλιδο με «αποκάλυψη» του σχεδίου της MOSSAD και της CIA φιλοξενεί η τουρκική εφημερίδα Σαμπάχ. «Το τουρκ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκική “αρρώστια” με την Αλεξανδρούπολη-Αυτό που τρέμουν πραγματικά οι Τούρκοι είναι η Istanbul να γίνει ξανά Κωνσταντινούπολη.

<img height="459" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-11/kwnstantinoypolh-port.jpg?itok=vJdfwwSF" width="1000" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ι.Καραγκιούλ και Erkan Akçay: ”Οι ΗΠΑ από την Ελλάδα θα υποκινήσουν νέο πραξικόπημα;”</span></h3>Πραγματικά έχουν αφηνιάσει οι “γείτονες” με την αμερικανική βάση στην Αλεξανδρούπολη, και αυτό όπως όλα δείχνουν δεν πρόκειται να αλλάξει με τίποτα, αλλά η ουσία όλων αυτών των σπασμωδικών κινήσεων αφορά τον τρόμο τους ( αφού είναι πολύ προληπτικοί) μήπως η σημερινή Istanbul γίνει ξανά Κωνσταντινούπολη. <br /><br />Ο σύμβουλος του Τούρκου προέδρου Ι.Καραγκιούλ, δηλώνει ότι η Ελλάδα και ΗΠΑ έχουν επιθετικά σχέδια κατά της Τουρκίας από την Αλεξανδρούπολη, εννοώντας τα Στενά του Βοσπόρου και την Κωνσταντινούπολη φυσικά.<br />“Πρέπει να τεθούν ορισμένα ερωτήματα, αυτή η στρατιωτική συγκέντρωση στην Αλεξανδρούπολη (και στην υπόλοιπη Ελλάδα) γίνεται για την προστασία της Ελλάδας;<br /><img src="" /><br /><br />Αν ναι, τότε από ποιον; Είναι ενάντια στη ρωσική απειλή; Πού βρίσκεται η Ρωσία σε όλα αυτά;<br /><br />Αυτή η ενισχυμένη στρατιωτική παρουσία γίνεται για να γίνει επίθεση στην Τουρκία; Αν ισχύει αυτό, τότε γιατί;<br /><br />Είναι ο σκοπός ( των ΗΠΑ) να παρέχουν «ξένες στρατιωτικές ενισχύσεις» κατά τη διάρκεια μιας «εσωτερικής επέμβασης» στην Τουρκία, παρόμοια με αυτή της 15ης Ιουλίου;<br /><br />Ποιος είναι ο στόχος αυτού του τεράστιου εξοπλισμού που συγκεντρώνεται στο σημείο μηδέν των συνόρων της Ελλάδος με την Τουρκία; Η Δυτική Θράκη θα λειτουργήσει ως μέτωπο κατά της Τουρκίας;<br /><br />Παρόμοιο μέτωπο δημιούργησαν οι ΗΠΑ στη Βόρεια Συρία, ενώ τώρα δημιουργούν ένα μέτωπο στην Ελλάδα, κατά της Τουρκίας» αυτή τη φορά;<br /><br />Έχουμε ήδη μια μεγάλη αντιτουρκική συμμαχία σε Ανατολική Μεσόγειο, ενώ βλέπουμε μεταφορά αμερικανικού οπλισμού στα νησιά του Αιγαίου και βάσεις πυραύλων κοντά στις ακτές μας, καθώς μετατρέπεται η Δυτική Θράκη σε μέτωπο κατά του τουρκικού έθνους. <br /><br />Ποιος είναι ο σκοπός όλης αυτής της κινητοποίησης, ουσιαστικά στο σημείο μηδέν των συνόρων μας, μόλις 20 χιλιόμετρα μακριά;<br />Ποιο είναι το νόημα αυτής της αυθάδειας ( των ΗΠΑ) να τοποθετούνται σε τόσο κοντινή απόσταση;<br />Δεν είναι αυτό μια απειλή, ένας κίνδυνος, μια πηγή ανησυχίας που θα μας βάλει σε επιφυλακή;<br /><br />Η ιστορία μας έχει διδάξει πολλά. Ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος λειτούργησε ως πολύτιμο μάθημα, όπως και ο Πόλεμος του 1922.<br /><br />Καθώς οι μάζες στην Τουρκία παραπλανούνται από τα ψέματα και τις συνωμοσίες της κεμαλικής αντιπολίτευσης, οι προσπάθειες περικύκλωσης της Τουρκίας από το νότο συνεχίζονται με σχέδια «πολιορκίας” από Βορρά.<br /><br />Πώς μπορούμε να είμαστε τυφλοί στις προετοιμασίες που είναι τόσο κραυγαλέες; Πώς μπορούμε να τις αγνοήσουμε; Πώς μπορούμε να μην αναλάβουμε δράση εναντίον εκείνων που θέλουν να αποκρύψουν όλα όσα εκτυλίσσονται;<br /><br />Είχαν σχεδιάσει παρόμοιους χάρτες μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν δημιουργήθηκε ένα μέτωπο στα νότια σύνορα της Τουρκίας, και το ονομάσαμε «τρομοκρατικό διάδρομο».<br /><br />Δεν ήταν όμως έτσι. Η τρομοκρατία ήταν απλώς ένα τείχος που είχε στηθεί μεταξύ της Τουρκίας και του αραβο-μουσουλμανικού κόσμου, από τα σύνορα του Ιράν μέχρι τη Μεσόγειο.Δεν διέφερε από τους χάρτες που σχεδιάστηκαν μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.<br /><br />Ακολούθησε η κρίση στην Ανατολική Μεσόγειο. Οι εντάσεις που σιγοβράζουν εκεί επικεντρώνονται γύρω από τα κοιτάσματα.Το πραγματικό κίνητρο, ωστόσο, ήταν να εκδιωχθεί η Τουρκία από τη Μεσόγειο και να την περιοριστεί στις ακτές της. Σχημάτισαν ουσιαστικά έναν στόλο σταυροφόρων στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Είναι όλα μέρος των κοινών επιχειρήσεων της Δύσης ενάντια στην «άνοδο της Τουρκίας».<br /><br />Πρόκειται για ένα εκτενές σχέδιο που στοχεύει την Τουρκία και τα σύνορά της, ενώ θα προσπαθήσουν να κάνουν την χώρα μας να πληρώσει βαρύ τίμημα για απόσχιση από τη Δύση και χάραξη του δικού της μονοπατιού.<br /><br />Η Τουρκία θα οδηγηθεί σε μια μοιραία επιλογή. Οι ΗΠΑ θα κλιμακώσουν τις εντάσεις στην Μαύρη Θάλασσα σε τέτοιο βαθμό που η Τουρκία θα πιεστεί να επιλέξει μεταξύ της «Δύσης» και της «Ρωσίας», τονίζει ο ίδιος μεταξύ άλλων.<br /><br />Πρόκειται για μια παράνοια που επικρατεί στην Άγκυρα και στα τουρκικά κέντρα αποφάσεων, τα οποία θεωρούν ότι μπορούν να σχεδιάζουν και να κάνουν ότι θέλουν, χωρίς να λαμβάνουν υπόψιν το διεθνές δίκαιο, και τις συμφωνίες.<br /><br />Δήλωση “βόμβα” από τον αντιπρόεδρο του κόμματος Μπαχτσελί<br /><br />«Η Αλεξανδρούπολη πρέπει να παραμείνει αποστρατιωτικοποιημένη ζώνη», δήλωσε με αυθάδεια ο αντιπρόεδρος του MHP Erkan Akçay.<br /><br />Ο ίδιος σημείωσε ότι "η Ελλάδα παραβίασε το 1ο και 3ο άρθρο της σύμβασης για τα σύνορα της Θράκης, που είναι προσαρτημένο στη Συνθήκη της Λωζάνης, επιτρέποντας στις ΗΠΑ να δημιουργήσουν ναυτική και αεροπορική βάση στην Αλεξανδρούπολη στις 23 Ιουλίου 2020".<br /><br />Δηλώνοντας ότι η Αλεξανδρούπολη είναι μια αποστρατιωτικοποιημένη ζώνη σύμφωνα με τη Συνθήκη της Λωζάνης και θα πρέπει να παραμείνει ως τέτοια, ο Akçay είπε: «Λαμβάνοντας υπόψη τη στάση της Ελλάδας στην Ανατολική Μεσόγειο και το Αιγαίο, μαζί με τις ΗΠΑ, είναι απαραίτητο να παρακολουθούμε στενά τις εξελίξεις.<br /><br />Οποιαδήποτε ενέργεια προσπαθεί να περικυκλώσει την Τουρκία ακριβώς δίπλα στα σύνορά μας, χρησιμοποιώντας ως δικαιολογία κοινές ασκήσεις και διμερείς συμφωνίες, είναι απαράδεκτη».<br /><br />Εκτιμήσεις ειδικών αναφέρουν ότι η Άγκυρα θα επιχειρήσει να δοκιμάσει στην πράξη τόσο την ελληνοαμερικανική όσο και την ελληνογαλλική συμφωνία με κάποιο πιθανό επεισόδιο.<br /><br />Στόχος είναι να διαπιστώσει τα όρια στα οποία θα μπορεί πλέον να κινηθεί στην ευρύτερη περιοχή, αφού τα σχέδια της δεν αλλάζουν σε καμία περίπτωση. <div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/"> πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τουρκική “αρρώστια” με την Αλεξανδρούπολη-Αυτό που τρέμουν πραγματικά οι Τούρκοι είναι η Istanbul να γίνει ξανά Κωνσταντινούπολη.

Ι.Καραγκιούλ και Erkan Akçay: ”Οι ΗΠΑ από την Ελλάδα θα υποκινήσουν νέο πραξικόπημα;” Πραγματικά έχουν αφηνιάσει οι “γείτονες” με την αμερικ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πολύ καλά τα συμπεράσματα της Συνόδου στο Παρίσι για τη Λιβύη, αλλά ποιός θα τους "πετάξει" τους Τούρκους έξω από τη χώρα;

<img src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-11/libyen-konferenz-129_v-original.jpg?itok=G4izXaOH" /><br /><b><br />Παναγιώτης Νάστος</b><br />Αναλύοντας το κείμενο των συμπερασμάτων της Διεθνούς Διάσκεψης για τη Λιβύη που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι, αναφορικά με την παραμονή ξένων δυνάμεων και μισθοφόρων στη χώρα, γεγονός που έχει ιδιαίτερη σημασία για τα συμφέροντα της χώρας μας, αφού έχει άμεση σχέση με την ακύρωση του παράνομου τουρκολιβυκού μνημονίου Σάρατζ-Ερντογάν, επισημαίνουμε τα εξής:<br /><br />1. "Οι συμμετέχοντες, επιβεβαιώνουν τον πλήρη σεβασμό και την προσήλωση στην κυριαρχία, την ανεξαρτησία, την εδαφική ακεραιότητα και την εθνική ενότητα της Λιβύης, απορρίπτοντας όλες τις ξένες παρεμβάσεις στις λιβυκές υποθέσεις". <br /><br />Αυτό αποτελεί σημαντική παρακαταθήκη για τις παρεμβάσεις της Τουρκίας στο μέλλον. <br /><br />2. "Τονίζεται η σημασία όλοι οι Λίβυοι εμπλεκόμενοι να δεσμευθούν απερίφραστα για τη διεξαγωγή ελεύθερων, δίκαιων, χωρίς αποκλεισμούς και αξιόπιστων προεδρικών και κοινοβουλευτικών εκλογών στις 24 Δεκεμβρίου 2021, όπως ορίσθηκε στον πολιτικό οδικό χάρτη της Λιβύης και εγκρίθηκε στα ψηφίσματα 2570 και 22171 (2021) του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, καθώς και στα συμπεράσματα της δεύτερης Διάσκεψης του Βερολίνου της 23ης Ιουνίου 2021, και να δεχθούν τα αποτελέσματά τους.<br /><br />Επιβεβαιώνεται επίσης ότι άτομα ή οντότητες, εντός ή εκτός Λιβύης, που ενδέχεται να επιχειρήσουν να παρεμποδίσουν, υπονομεύσουν, χειραγωγήσουν ή παραποιήσουν την εκλογική διαδικασία και την πολιτική μετάβαση θα καταστούν υπόλογοι και ενδέχεται να υποδειχθούν από την Επιτροπή Κυρώσεων του ΣΑΗΕ σύμφωνα με την απόφαση 2571 του ΣΑΗΕ (2021). "<br /><br />Εδώ εμμέσως πλην σαφώς ανοίγει ο δρόμος για την υποψηφιότητα ως Προέδρου στη Λιβύη του Στρατάρχη Χαφτάρ, του Καντάφι αλλά και το πιθανότερο και του νύν φιλότουρκου Πρωθυπουργού Αμπντουλάχ Χαμίντ Ντμπέιμπα, αφού κανείς δεν αποκλείεται από τη συμμετοχή στην εκλογική διαδικασία.<br /><br />Εφόσον ο Ντμπέιμπα κατέβει ως υποψήφιος Πρόεδρος στις εκλογές, κάτι που μένει να δούμε εάν όντως γίνει, τότε ο "τουρκικός δάκτυλος" θα είναι κάτι περισσότερο από δεδομένος, οπότε σε τέτοια περίπτωση θα αναμένουμε κυρώσεις σε βάρος της Άγκυρας, σύμφωνα με την πρόβλεψη της απόφασης 2571 του ΣΑΗΕ (2021).<br /><br />3."Επικροτείτε η δέσμευση του προσωρινού Προεδρικού Συμβουλίου και της προσωρινής Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας να διασφαλίσουν την επιτυχία της πολιτικής μετάβασης μέσω της διεξαγωγής των παραπάνω εκλογών και να εφαρμόσουν τη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός μέσω του συνολικού «Σχεδίου Δράσης για την αποχώρηση μισθοφόρων, ξένων μαχητών και ξένων δυνάμεων από το λιβυκό έδαφος.<br /><br />Εκφράζουν την πλήρη στήριξή στο συνεκτικό «Σχέδιο Δράσης για την αποχώρηση μισθοφόρων, ξένων μαχητών και ξένων δυνάμεων από το λιβυκό έδαφος» που αναπτύχθηκε από την JMC 5+5, σύμφωνα με την απόφαση 2570 (2021) του ΣΑΗΕ, συμπεριλαμβανομένης της άμεσης ανάπτυξης χρονοδιαγραμμάτων, ως πρώτο βήμα προς την πλήρη εφαρμογή της συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός της 23ης Οκτωβρίου 2020 και της απόφασης 2570 ΣΑΗΕ.<br /><br />Χαιρετίζουν τη συνάντηση που πραγματοποιήθηκε στη Γενεύη από τις 6 έως τις 8 Οκτωβρίου 2021 στο πλαίσιο αυτό. Δεσμεύονται να διευκολύνουν τη συγχρονισμένη, σταδιακή, βαθμιαία και ισορροπημένη εφαρμογή της, όπως ορίζεται στο σχέδιο δράσης και καλούν όλους τους αρμόδιους φορείς να εφαρμόσουν τις διατάξεις της χωρίς καθυστέρηση. Σημειώνουν ότι ο επαναπατρισμός μισθοφόρων, ξένων μαχητών, ξένων δυνάμεων και μη κρατικών ενόπλων δρώντων θα απαιτήσει την ηγεσία της JMC 5+5 με την υποστήριξη της UNSMIL και τον γρήγορο συντονισμό μεταξύ των χωρών καταγωγής τους και της Λιβύης. Επικροτούν τη συνάντηση της JMC 5+5 με τις γειτονικές χώρες (Τσαντ, Νίγηρας, Σουδάν) στο Κάιρο από τις 30 Οκτωβρίου έως την 1η Νοεμβρίου 2021, προκειμένου να συμφωνηθεί ένα σχέδιο μηχανισμού επικοινωνίας και συντονισμού.<br /><br />Χαιρετίζετε η άφιξη του αρχικού τμήματος της ομάδας παρακολούθησης της κατάπαυσης του πυρός της UNSMIL για την υποστήριξη του Λιβυκού Μηχανισμού Παρακολούθησης Εκεχειρίας που ιδρύθηκε υπό την ηγεσία της JMC 5+5, ενώ καλούν για την πλήρη ανάπτυξή του και, σύμφωνα με την απόφαση 2570 (2021) ΣΑΗΕ προτρέποντας τον Λιβυκό Μηχανισμό Παρακολούθησης της Κατάπαυσης του Πυρός να συμφωνήσει γρήγορα ένα σχέδιο παρακολούθησης και επαλήθευσης της παρουσίας και αποχώρησης όλων των μισθοφόρων, ξένων μαχητών και ξένων δυνάμεων."<br /><br />Σημειώνεται το έργο της Μεσογειακής Επιχείρησης των Ναυτικών Δυνάμεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUNAVFOR MED) IRINI σχετικά με την εφαρμογή του εμπάργκο όπλων μέσω επιθεωρήσεων πλοίων στην ανοιχτή θάλασσα στα ανοικτά των ακτών της Λιβύης."<br /><br />Από εδώ συνάγεται ότι η αποχώρηση των ξένων δυνάμεων και μισθοφόρων θα γίνει συγχρονισμένα, σταδιακά, βαθμιαία και ισσοροπημένα, ενώ θα πρέπει να εκπονηθεί σχέδιο παρακολούθησης και επαλήθευσης της παρουσίας και αποχώρησης όλων των μισθοφόρων, ξένων μαχητών και ξένων δυνάμεων.<br /><br />Και αυτά ενώ απομένουν μόλις 40 ημέρες πρίν τις εκλογές...<br /><br />Εκτίμηση είναι ότι η διαδικασία απόχώρησης μισθοφόρων και ξένων δυνάμεων αποκλείεται να ολοκληρωθεί μέχρι την ημερομηνία διεξαγωγής των εκλογών στις 24 Δεκεμβρίου 2021.<br /><br />Οι δηλώσεις του Τούρκου Αναπληρωτή Υπουργού Εξωτερικών Πρέσβη Sedat Önal <br /><br />Επιγραμματικά αναφέρουμε τις δηλώσεις του:<br /><br />1."Η έγκαιρη διεξαγωγή εκλογών δεν πρέπει να είναι αυτοσκοπός. Οι εκλογές στη Λιβύη θα πρέπει να συμβάλουν στη σταθερότητα και να οδηγήσουν τη χώρα σε ένα καλύτερο, ασφαλέστερο και μέλλον με ευημερία. Για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος, οι εκλογές πρέπει να διεξαχθούν με δίκαιο και αξιόπιστο τρόπο και τα αποτελέσματα να γίνουν αποδεκτά από όλους"<br /><br />Eδώ προϊδεάζει για αμφισβήτηση του εκλογικού αποτελέσματος από την Τουρκία, εφόσον αυτό δεν είναι αρεστό<br /><br />2."Ο Önal τόνισε ότι η Τουρκία δεσμεύεται επίσης για την ασφάλεια και τη σταθερότητα της Λιβύης και υποστηρίζει τη διαδοχική, ισορροπημένη και επαληθεύσιμη απόσυρση μισθοφόρων και ξένων μαχητών από τη Λιβύη".<br /><br />Εδώ επισημαίνουμε ότι μιλάει για απόσυρση ξένων μαχητών και μισθοφόρων μόνο και όχι για προσωπικό των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων. Συνεπώς υπό προϋποθέσεις η Τουρκία συμφωνεί μόνο για απόσυρση των μισθοφόρων της από τη Λιβύη<br /><br />3 "Ο Önal δήλωσε ότι χαιρέτισε τη μερική βελτίωση της γραφής στην τελική δήλωση, αλλά ότι διατήρησε τις επιφυλάξεις του για το υπόλοιπο άρθρο σχετικά με το καθεστώς των ξένων δυνάμεων, προσθέτοντας ότι ως Τουρκία, αυτό είναι ένα θέμα που πρέπει να συζητηθεί μεταξύ της τρέχουσας και της μελλοντικής κυβέρνησης της Τουρκίας και της Λιβύης.<br /><br />Η αυθαίρετη αμφισβήτηση της νομιμότητας της σημερινής και των προηγούμενων κυβερνήσεων που αναγνωρίζεται από τη διεθνή κοινότητα και της εγκυρότητας των συμφωνιών που έχουν κάνει στη Λιβύη είναι απαράδεκτη και δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα της Λιβύης. Τέλος, η επόμενη περίοδος στη Λιβύη είναι πολλά υποσχόμενη. Η Τουρκία θα βοηθά πάντα τη Λιβύη και τους Λίβυους Θα συνεχίσει να είναι δίπλα σας".<br /><br />Εκτίμηση<br /><br />Εδώ είναι όλο το ζουμί για την αποχώρηση των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων από τη Λιβύη και το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο που "καίει" την Ελλάδα.<br /><br />Οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις δεν θα αποχωρήσουν από τη Λιβύη μέχρι τις εκλογές, τελεία και παύλα.<br /><br />Ωστόσο λέει και κάτι νέο ο Τούρκος αναπληρωτής ΥΠΕΞ , ότι το συγκεκριμένο θέμα θα συζητηθεί μεταξύ της τωρινής και της νέας κυβέρνησης της Λιβύης και της Τουρκίας.<br /><br />Εδώ διαφαίνεται ότι ίσως τις επόμενες ημέρες δούμε επικαιροποίηση του παράνομου τουρκολιβυκού μνημονίου Σάρατζ-Ερντογάν με μια υπογραφή προς τούτο μεταξύ Ερντογάν-Ντμπέιμπα, προκειμένου να υποθηκευθεί για τα καλά υπέρ αυτού, η απόφαση της νέας Λιβυκής κυβέρνησης και του Προέδρου.<br /><br />Με την επικαιροποίηση του τουκολιβυκού συμφώνου από τον Ντμπέιμπα, η Τουρκία θα ισχυριστεί ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις της μέχρι τις εκλογές μένουν νόμιμα στη Λιβύη, αποφεύγοντας και κυρώσεις από τον ΟΗΕ και εξηγώ.<br /><br />Το τουρκικό σχέδιο είναι απλό και εδράζεται στο γεγονός ότι η κυβέρνηση Σάρατζ ήταν αναγνωρισμένη από τον ΟΗΕ ως νόμιμη, όπως και η νυν μεταβατική κυβέρνηση Ντμπέιμπα.<br /><br />Συνεπώς εφόσον και οι 2 νόμιμες κυβερνήσεις σύμφωνα με τον ΟΗΕ και τους Τούρκους (υπογράφει η πρώτη και επικαιροποιεί η δεύτερη το τουρκολιβυκό μνημόνιο), γιατί να μην το κάνει το ίδιο και η νέα κυβέρνηση της Λιβύης μετά τις εκλογές.<br /><br />Έτσι η Τουρκία προσπαθεί να ανάγει το θέμα του τουρκολιβυκού μνημονίου σε διμερές θέμα αποκλείοντας παρεμβάσεις τρίτων χωρών.<br /><br />Η Τουρκία συμφωνεί τέλος υπό όρους στην σταδιακή, επαληθεύσιμη και ισορροπημένη αποχώρηση των μισθοφόρων της από τη Λιβύη.<br /><br />Τέλος αφήνει εμμέσως πλή σαφώς ανοικτή την πόρτα αμφισβήτης του εκλογικού αποτελέσματος στη Λιβύη, εφόσον αυτό δεν θα της είναι αρεστό.<br /><br />Τελικά καλά τα συμπεράσματα της Συνόδου στο Παρίσι, αλλά ποιός θα πετάξει την Τουρκία έξω από τη Λιβύη;<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Πολύ καλά τα συμπεράσματα της Συνόδου στο Παρίσι για τη Λιβύη, αλλά ποιός θα τους "πετάξει" τους Τούρκους έξω από τη χώρα;

Παναγιώτης Νάστος Αναλύοντας το κείμενο των συμπερασμάτων της Διεθνούς Διάσκεψης για τη Λιβύη που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι, αναφορικά με ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί η Αίγυπτος “σφίγγει τα λουριά” στην Τουρκία… ο Σούκρι στο Wilson Center.

<img height="400" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2021/03/Turkey_Egypt_flags-790x400.jpg" width="848" /><br /><br />Στη διάρκεια εκδήλωσης που διοργάνωσε το Ερευνητικό Κέντρο Wilson στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο υπουργός Εξωτερικών της Αιγύπτου Σάμεχ Σούκρι εξέφρασε την ανησυχία της χώρας του για την επεκτατική πολιτική της Άγκυρας, η οποία έχει αυξηθεί σημαντικά τα τελευταία δέκα χρόνια, όπως είπε.<br /><br />«Δεν βλέπω τον λόγο για την Τουρκία να έχει στρατιωτική παρουσία στη Λιβύη, τη Συρία και το Ιράκ» τόνισε ο Σούκρι, εκφράζοντας την ανησυχία του για «τις επεκτατικές πολιτικές της Αγκυρας που έχουν προκύψει τα τελευταία δέκα χρόνια».<br /><br />«Ταυτόχρονα, ανησυχούμε για την παρέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις της Αιγύπτου και την υποστήριξη της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, την οποία κατατάσσουμε στις τρομοκρατικές ομάδες. Δεν βλέπουμε τον λόγο για την Τουρκία να αγκαλιάζει τους ηγέτες της Αδελφότητας για να δουλεύουν από εκεί και να μεταδίδουν την παραπληροφόρησή τους μέσω δορυφορικών καναλιών», πρόσθεσε ο επικεφαλής της αιγυπτιακής διπλωματίας.<br /><br />Παρατηρητές ερμηνεύουν τις δηλώσεις Σούκρι ως ένδειξη επιστροφής των συνομιλιών, που διεξήχθησαν μεταξύ των δύο χωρών τον περασμένο Μάιο και τον Ιούνιο, στο μηδέν, χωρίς να επιτευχθεί συμφωνία που θα επιτύχει ορισμένο βαθμό κατανόησης ή προσέγγισης.<br /><img src="" /><br /><br /><img src="" /><br />Οι τουρκικές προκλήσεις<br /><br />Σύμφωνα με τον Αιγύπτιο εμπειρογνώμονα για τις τουρκικές υποθέσεις, Καράμ Σαΐντ, η διαδικασία κατανόησης συνδέεται με πολλά ζητήματα που εξακολουθούν να εκκρεμούν, μεταξύ των οποίων οι τουρκικές προκλήσεις στην ανατολική Μεσόγειο και οι παράνομες έρευνες φυσικού αερίου στα νερά των γειτονικών χωρών, καθώς και η τουρκική στρατιωτική παρουσία στη Λιβύη και η επιμονή της Άγκυρας να έχει παρουσία σε μια περιοχή που αντιπροσωπεύει στρατηγικό βάθος για την ασφάλεια της Αιγύπτου.<br /><br />Ο Αιγύπτιος ερευνητής επισήμανε ότι η χώρα του αντιμετώπισε «με προσοχή και ψυχραιμία αυτό το θέμα από την αρχή, και ανακοίνωσε ξεκάθαρα τους όρους της, θέτοντας προτεραιότητες για διαπραγμάτευση, οι οποίες περιελάμβαναν τα αμφιλεγόμενα ζητήματα σε περιφερειακό επίπεδο, στα θέματα της Λιβύης και της Ανατολικής Μεσογείου καθώς και σε ό,τι αφορά στη διακοπή της τουρκικής υποστήριξης προς την Μουσουλμανική Αδελφότητα, την αποτροπή της προπαγάνδας της δια των μέσων ενημέρωσης και την παράδοση καταζητούμενων προσώπων».<br /><br />Οι υποσχέσεις… Ερντογάν<br /><br />Οι αιγυπτο-τουρκικές σχέσεις βελτιώθηκαν πρόσφατα, αφού ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ανέφερε στις 12 Μαρτίου ότι οι δύο χώρες είχαν πραγματοποιήσει «πληροφοριακές, διπλωματικές και οικονομικές» επαφές, προσθέτοντας ότι ελπίζει στη δημιουργία «ισχυρών» σχέσεων μεταξύ τους.<br /><br />Μια εβδομάδα μετά τις δηλώσεις Ερντογάν, η κυβέρνησή του ζήτησε από τρία αιγυπτιακά τηλεοπτικά κανάλια με έδρα την Κωνσταντινούπολη, που συνδέονται με τη Μουσουλμανική Αδελφότητα, να αναστείλουν τα δορυφορικά πολιτικά προγράμματα που συνδέονται με την τρομοκρατική οργάνωση και να σταματήσουν τη ρητορική τους κατά του αιγυπτιακού κράτους.<br /><br />Ωστόσο, ο Σαΐντ εξηγεί ότι, οι πράξεις δεν ήταν επαρκείς για να αποδείξουν τις αρχικά καλές προθέσεις, καθ’ όσον, μάλιστα, τα στελέχη της Μουσουλμανικής Αδελφότητας εξακολουθούν να απολαύουν φιλοξενίας από το τουρκικό κράτος. Ο ίδιος καταλήγει, τονίζοντας πως ο δρόμος της προσέγγισης με την Τουρκία θα είναι μακρύς και πολύ δύσκολος καθώς τα βασικά προβλήματα θα παραμένουν.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Γιατί η Αίγυπτος “σφίγγει τα λουριά” στην Τουρκία… ο Σούκρι στο Wilson Center.

Στη διάρκεια εκδήλωσης που διοργάνωσε το Ερευνητικό Κέντρο Wilson στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο υπουργός Εξωτερικών της Αιγύπτου Σάμεχ Σούκρι ε...

Διαβάστε την συνέχεια

ΑΥΤΟΠΑΡΑΙΤΗΣΗ απ’ την αξιοποίηση υδρογονανθράκων ισοδυναμεί με αυτοκτονία… και ιδού οι λόγοι.

<img height="400" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2019/11/CYPRUS-OIL-GAS-RIG-790x400.jpg" width="842" /><br /><br />Των <b>ΖΑΧΑΡΙΑ Β. ΜΙΧΑ*</b> και <b>ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ**</b><br />Οι εξελίξεις στην περιοχή της Μεσογείου και τον κόσμο ολόκληρο, αποδεικνύουν ότι η ενεργειακή στρατηγική μιας χώρας πρέπει να είναι άρρηκτα ενσωματωμένη στην εθνική στρατηγική. Η ενεργειακή ασφάλεια είναι προϋπόθεση οικονομικής ευημερίας, ενώ τα όποια λάθη ή παραλείψεις μπορεί στην πράξη να έχουν βαρύτατες συνέπειες στα εθνικά συμφέροντα σε πολλαπλά επίπεδα.<br /><br />Η Ελλάδα έχει επιλέξει αυτό που ο πρωθυπουργός της έχει αποκαλέσει πρωταθλητισμό σε αυτό που αποκαλείται ενεργειακή μετάβαση προς καθαρότερες πηγές ενέργειας, τις γνωστές ΑΠΕ (Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας), με σκοπό τη μέγιστη δυνατή ελληνική συνεισφορά σε αυτό που διεθνώς ονομάζεται κλιματική κρίση. Σ’ αυτή τη συγκυρία, όμως, έρχεται μια παγκόσμια ενεργειακή κρίση να αμφισβητήσει την βιωσιμότητα του εγχειρήματος, τουλάχιστον με τους εκτιμώμενους προ κρίσης ρυθμούς.<br /><br />Πρέπει να ξεκαθαριστεί εξ αρχής ότι πρόθεση δεν είναι η έκφραση θέσης στο επιστημονικό επίπεδο της συζήτησης. Αποστολή του δημοσιογράφου είναι να καταγράφονται οι απόψεις και να διατυπώνεται η όποια υποκειμενική κρίση σε σχέση με τη μεγάλη εικόνα της εθνικής πολιτικής.<br /><br />Το πρώτο θετικό των ενεργειακών προτεραιοτήτων του πρωθυπουργού είναι ότι διεθνώς η περιβαλλοντική πολιτική έχει αποκτήσει μεγάλη βαρύτητα και άρα εξασφαλίζει εκτεταμένη θετική δημοσιότητα. Αυτό έχει προφανείς θετικές επιπτώσεις στη συνολικότερη εικόνα της Ελλάδας στο εξωτερικό.<br /><img src="" /><br /><br /><img src="" /><br />Ένα δεύτερο θετικό είναι ότι η Ελλάδα, όντας χώρα ευλογημένη στο επίπεδο του φυσικού περιβάλλοντος και του κλίματος, είναι λογικό να επιθυμεί γνήσια να το προστατεύσει.<br /><br />Τρίτο θετικό σημείο μπορεί να θεωρηθεί η απουσία ρητορικών εξάρσεων αναφορικά με τα πιθανολογούμενα πλούσια κοιτάσματα υδρογονανθράκων εντός της οριοθετημένη και δυνάμει ελληνικής ΑΟΖ. Η Ελλάδα πιστώνεται την προσπάθεια διατήρησης χαμηλής «θερμοκρασίας» στα ελληνοτουρκικά, αν και η Άγκυρα με τη στάση της δηλώνει ότι διεκδικεί τα πάντα και παντού!<br /><br />Ωστόσο, οι προαναφερθείσες θετικές πτυχές πρέπει να συμβαδίζουν και με την οικονομική πραγματικότητα, όπως και με την προάσπιση των εθνικών συμφερόντων σε γεωπολιτικό και οικονομικό επίπεδο. Άρα, η αποφυγή αναφοράς σε ελληνικά κοιτάσματα υδρογονανθράκων και στην προοπτική αξιοποίησής τους, έχει νόημα μόνο αν δεν συνοδεύεται από αυτοπαραίτηση από μια δυνητικά χρυσοφόρα προοπτική.<br /><br />Το φυσικό αέριο έχει αναγνωριστεί παγκοσμίως ως μεταβατικό καύσιμο στις καθαρές πηγές ενέργειας. Η εμφανιζόμενη διεθνώς μείωση ενδιαφέροντος για την αξιοποίηση κοιτασμάτων φυσικού αερίου, χωρίς πρώτα να έχει διασφαλιστεί βιώσιμη τροφοδοσία από τις ΑΠΕ, οδήγησε σε μείωση της προσφοράς σε συνθήκες αυξανόμενης ζήτησης, με αποτέλεσμα να έχουν παρατηρηθεί ελλείψεις, που με τη σειρά τους εκτόξευσαν τις τιμές.<br /><br />Αυτό έχει οδηγήσει σε σοβαρή ενεργειακή και κατ’ επέκταση οικονομική κρίση, της οποίας ο προσωρινός χαρακτήρας (λόγω πανδημίας) αμφισβητείται από σοβαρούς διεθνείς αναλυτές. Πραγματική λύση για τη μεταβατική περίοδο προς τις ΑΠΕ είναι η αποκατάσταση αυτού του ενεργειακού ισοζυγίου με φυσικό αέριο.<br /><br />Η Ελλάδα έχει μοναδική ευκαιρία να βοηθήσει την ΕΕ στον κρίσιμο τομέα της ενεργειακής ασφάλειας. Να υπενθυμιστεί ότι αυτό είναι συμβατό και με τη δυτική στρατηγική για μείωση της εξάρτησης της Ευρώπης από τους ρωσικούς υδρογονάνθρακες. Άρα, συνιστά πολιτική που χαίρει εξωτερικής νομιμοποίησης. Το ερώτημα είναι αν χαίρει και εσωτερικής. Τουλάχιστον στο κυβερνητικό επίπεδο. Ας μην ξεχνάμε ότι η Ελλάδα πάσχει από «εθισμό εισαγωγής ενέργειας» και μάλιστα σε απαράδεκτα υψηλές τιμές.<br /><br />Η ελληνική κυβέρνηση έχει διακηρύξει τον στόχο μετατροπής της χώρας σε κόμβο διοχέτευσης φυσικού αερίου στην Ευρώπη. Το ερώτημα είναι για ποιον λόγο το αέριο που θα προωθεί σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες να μην είναι και ελληνικό. Το επιχείρημα περί ρύπανσης δεν αντέχει σε σοβαρή κριτική για τρεις τουλάχιστον λόγους.<br /><br />Ο πρώτος είναι η θαλάσσια ρύπανση. Η απάντηση είναι ότι η σχετική τεχνολογία έχει πραγματοποιήσει άλματα. Η Ελλάδα έχει την ευκαιρία να υιοθετήσει τις πιο προωθημένες εκδοχές περιβαλλοντικής προστασίας, βάζοντας τον πήχη πολύ ψηλά για την ευαίσθητη όντως περιβαλλοντικά Μεσόγειο.<br /><br />Ο δεύτερος λόγος είναι ότι όλες οι άλλες μεσογειακές χώρες «τρυπάνε» όπου εντοπίζονται πιθανά κοιτάσματα και θα συνεχίσουν να το κάνουν με μεγαλύτερη ένταση. Ενδεχόμενη αυτοπαραίτηση της Ελλάδας, λοιπόν, δεν θα έχει ουσιαστική θετική περιβαλλοντική επίπτωση. Από την άλλη, θα στερήσει αδικαιολόγητα πολύ μεγάλα έσοδα σε βάθος δεκαετιών από την ελληνική οικονομία που γονατίζει από το δυσβάσταχτο χρέος.<br /><br />Ο τρίτος λόγος αφορά τον πρωταθλητισμό στη μείωση των εκπομπών CO2. Η συνολική επιβάρυνση που προκαλεί η Ελλάδα ισούται με το 0,15% της παγκόσμιας επιβάρυνσης, με το αντίστοιχο ποσοστό της Κίνας να υπερβαίνει το 30%! Και να μηδένιζε τις εκπομπές της η Ελλάδα, το αποτέλεσμα θα ήταν μια τρύπα στο νερό.<br /><br />Άρα ζυγίζοντας αυτό το δεδομένο με την τεράστια απώλεια εσόδων, το συμπέρασμα είναι απλό για όποιον δεν έχει πάρει διαζύγιο με τον ορθολογισμό. Η Ελλάδα οφείλει να προχωρήσει άμεσα και με ταχύ ρυθμό στις διαδικασίες έρευνας και εξόρυξης φυσικού αερίου. Ένα τμήμα των αναμενόμενων εσόδων μπορεί να δεσμευτεί για την επιστημονική έρευνα με στόχο να καταστούν βιώσιμες και οικονομικά συμφέρουσες οι ΑΠΕ. Αυτή θα ήταν πραγματική συνεισφορά στη βιωσιμότητα του πλανήτη…<br /><br />Όσον αφορά το μέγεθος των ελληνικών κοιτασμάτων, αρκεί κανείς να μείνει στις θεωρούμενες από πολλούς ως υπερσυντηρητικές εκτιμήσεις της ελληνικής δημόσιας αρχής υδρογονανθράκων, της ΕΔΕΥ. Ορθώς πράττει και κινείται με τις πλέον συντηρητικές εκτιμήσεις. Η τεχνοκρατική γνώση όμως για τη δυνητική περιεκτικότητα ελληνικών κοιτασμάτων-στόχων υφίσταται, όπως και σε αμερικανικές, γαλλικές και νορβηγικές εταιρίες. Τα νούμερα ενίοτε ζαλίζουν. Οπότε ενδεχόμενη αυτοπαραίτηση δεν μπορεί καν να ερμηνευθεί με όρους ιδεολογικής εμμονής.<br /><br />Ίσως δεν χρειάζεται να ειπωθούν περισσότερα. Πρέπει να θεωρείται δεδομένο ότι η στρατηγική φύση του φυσικού αερίου θα εξακολουθήσει για αρκετές ακόμα δεκαετίες. Η Ελλάδα οφείλει να αξιοποιήσει την ευνοϊκή από όλες τις απόψεις συγκυρία για το δικό της πολυεπίπεδο όφελος.<br /><br />Η χώρα διαθέτει εξαιρετικά ικανό επιστημονικό δυναμικό. Σε κορυφαίες ενεργειακές εταιρίες δραστηριοποιούνται αρκετοί Έλληνες επιστήμονες. Η επιστροφή και στράτευσή τους σε έναν εθνικό στόχο αυτής της σημασίας δεν εμπίπτει στη ρητορική του πολιτικού κόσμου περί αναστροφής του brain drain; Υπάρχει λόγος εξαίρεσης του συγκεκριμένου τομέα;<br /><br />Πρέπει επίσης να υπογραμμιστεί ότι η παγκόσμια ενεργειακή ασφάλεια είναι ζήτημα που θα ρυθμιστεί ανεξαρτήτως του όποιου ιδεολογήματος κυριαρχεί στο ελληνικό πολιτικό σύστημα. Κι αυτό, διότι διαφορετικά θα επέλθει οικονομική καταστροφή. Εάν η Ελλάδα δεν εκμεταλλευθεί τους υδρογονάνθρακες στην ΑΟΖ της, θα το πράξει η Τουρκία, η οποία το προωθεί με πράξεις και μάλιστα ίσως την ωθήσουν και εταίροι μας που θα έχουν ζωτική ανάγκη το φυσικό αέριο. Η ιστορία δεν συγχωρεί λάθη και παραλείψεις.<br /><br />Εν κατακλείδι, αποδεικτικό των ανωτέρω είναι η αδύναμη σε όρους «σκληρής ισχύος» Κυπριακή Δημοκρατία. Φέρεται να έλαβε διαβεβαιώσεις από την Ουάσιγκτον ότι η αξιοποίηση των κοιτασμάτων από τις ExxonMobil και Qatar Petroleum θα προχωρήσει κανονικά, με παράλληλη διασφάλιση των όρων που θα το επιτρέψουν. Το δε Κατάρ έχει διαμηνύσει στην Τουρκία, με την οποία διατηρεί στενή συνεργασία, ότι τα οικονομικά του συμφέροντα δεν επιτρέπουν υπαναχωρήσεις.<br /><br />Κατά συνέπεια, ας ακολουθήσουμε τον δρόμο που έχει χαράξει η Κύπρος. Μια πολιτική ηγεσία με φαντασία, θα έβλεπε ότι η άρνηση επί του πεδίου της τουρκικής προσπάθειας να βραχυκυκλώσει την αξιοποίηση κυπριακών και ελλαδικών κοιτασμάτων, συγκλίνει με τα συμφέροντα της Δύσης και άρα είναι παράγοντας ανάσχεσης του τουρκικού επεκτατισμού.<br /><br />Εάν η Ελλάδα ολιγωρήσει δεν θα απωλέσει μόνο πολύτιμα κρατικά έσοδα. Θα απομειώσει και την αξία της ως συμμάχου των Δυτικών στο «περιφερειακό γεωπολιτικό χρηματιστήριο», ενώ η αξία της έχει ενισχυθεί τα τελευταία χρόνια.<div><br /></div><div><b><i>*(Διευθυντής Μελετών στο Ινστιτούτο Αναλύσεων Ασφάλειας και Άμυνας – ISDA/ΙΑΑΑ)</i></b></div><div><b><i>**HELLAS JOURNAL</i></b></div><div><br /></div><div>πηγή<br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

ΑΥΤΟΠΑΡΑΙΤΗΣΗ απ’ την αξιοποίηση υδρογονανθράκων ισοδυναμεί με αυτοκτονία… και ιδού οι λόγοι.

Των ΖΑΧΑΡΙΑ Β. ΜΙΧΑ* και ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ** Οι εξελίξεις στην περιοχή της Μεσογείου και τον κόσμο ολόκληρο, αποδεικνύουν ότι η ενεργειακή στ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ισραηλινή μελέτη: «Η Τουρκία συνιστά αυξανόμενη απειλή»

<img height="355" src="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2021/11/s7f3_15749226-768x480.jpg" width="768" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Μελέτη του Ισραηλινού Ινστιτούτου της Ιερουσαλήμ για τη Στρατηγική και την Ασφάλεια, με τίτλο «Ο τουρκικός αλυτρωτισμός και η ευρύτερη Μέση Ανατολή».</span></h3><div><b>Βασίλης Νέδος</b><br />Αυξανόμενες απειλές από την ολοένα και πιο επιθετική πολιτική της Τουρκίας για το σύνολο της Μέσης Ανατολής και της Ανατολικής Μεσογείου εντοπίζει η τελευταία μελέτη του Ισραηλινού Ινστιτούτου της Ιερουσαλήμ για τη Στρατηγική και την Ασφάλεια (Jerusalem Institute for Strategy and Security) με τίτλο «O τουρκικός αλυτρωτισμός και η ευρύτερη Μέση Ανατολή». Η μελέτη, που υπογράφει ο δρ Χάι Εϊτάν Κοέν Γιαναρότσακ, καταλήγει σε ορισμένες συστάσεις, ανάμεσα στις οποίες ότι «οι δυτικές δυνάμεις πρέπει να αντιληφθούν πως αντιμετωπίζουν μια Τουρκία που είναι πιο φιλόδοξη και κινείται από όνειρα μεγαλείου στο διεθνές πεδίο». Σημειώνεται ακόμα ότι «οι δυτικές δυνάμεις δεν πρέπει πλέον να βλέπουν την Τουρκία ως ένα αξιόπιστο μέλος του ΝΑΤΟ. Αν και δεν πρέπει να εκδιωχθεί από τη Συμμαχία, η Δύση πρέπει να υιοθετήσει μια πιο αυστηρή στάση έναντι της Τουρκίας».</div><div><br />Πυρηνικά όπλα<br /><br />Τονίζεται, επιπλέον, ότι «η Δύση πρέπει να γνωρίζει τη δυνατότητα της Τουρκίας να αποκτήσει πυρηνικά όπλα, ιδιαίτερα καθόσον το Ιράν πλησιάζει εγγύτερα στη βόμβα». Σε γενικές γραμμές προτείνεται να διατηρηθούν καλές σχέσεις με την τουρκική κοινωνία, ώστε να μπορεί να υπάρξει βελτίωση των σχέσεων Αγκυρας – Τελ Αβίβ έπειτα από πιθανή ήττα του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν το 2023. Παράλληλα προτείνεται η ολοένα και στενότερη συνεργασία του Ισραήλ με την Αίγυπτο, την Ελλάδα και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, ταυτοχρόνως μάλιστα και με τη Γαλλία που διεξάγει διπλωματική εκστρατεία στην Ανατολική Μεσόγειο, μεταξύ άλλων και διά της στρατιωτικής παρουσίας. <br /><br />Κατά τον αναλυτή του JISS, η ομιλία του Ερντογάν στις 29 Σεπτεμβρίου 2016, διά της οποίας κατέγραψε για πρώτη φορά τη Συνθήκη της Λωζάννης ως «ήττα» που οδήγησε στην «απώλεια» νησιών –όπως το Καστελλόριζο–, ήταν η απαρχή της επιστροφής σε ένα νέο σύνδρομο περικύκλωσης, γνωστό και ως «σύνδρομο των Σεβρών» (από την ομώνυμη Συνθήκη του 1920). Γίνεται, επίσης, αναφορά στην προσπάθεια της Αγκυρας να επεκτείνει την επιρροή της στη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης. Το τουρκολιβυκό μνημόνιο περιγράφεται στη μελέτη ως μια προσπάθεια της τουρκικής κυβέρνησης «να διαρρήξει τη θαλάσσια συνέχεια μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου» και τονίζεται ότι πρόκειται για τη συμφωνία που παρέχει στην Αγκυρα μια νομική (έστω και λειψή) βάση για το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας».<br /><br />Πρόταση στη Χαμάς<br /><br />Ο αναλυτής σημειώνει ότι η φιλοπαλαιστινιακή και υπέρ της Μουσουλμανικής Αδελφότητας στάση της Αγκυρας οδήγησε το Ισραήλ, την Αίγυπτο, την Ελλάδα και την Κύπρο ακόμα πιο κοντά. Μάλιστα τονίζει ότι –κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων μεταξύ Χαμάς και Ισραήλ, τον Μάιο του 2021– η Τουρκία πρότεινε στους Παλαιστινίους μια συμφωνία –αντίστοιχη με το τουρκολιβυκό μνημόνιο– που θα μετέτρεπε τη Λωρίδα της Γάζας σε θαλάσσιο γείτονα της Τουρκίας. Τελικά, τότε, η Χαμάς και η Παλαιστινιακή Αρχή δεν απάντησαν στην ανεπίσημη τουρκική πρόταση, ώστε να μην επηρεαστούν αρνητικά οι σχέσεις με Κύπρο, Ελλάδα και «κυρίως την Ευρωπαϊκή Ενωση».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.kathimerini.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ισραηλινή μελέτη: «Η Τουρκία συνιστά αυξανόμενη απειλή»

Μελέτη του Ισραηλινού Ινστιτούτου της Ιερουσαλήμ για τη Στρατηγική και την Ασφάλεια, με τίτλο «Ο τουρκικός αλυτρωτισμός και η ευρύτερη Μέση ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία απειλεί να στείλει πολεμικά της στο Καστελόριζο.

<img src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-11/Edhb-K6WAAARIgc.jpg?itok=JyqC9Vt3" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ελληνοϊταλική άσκηση στην ίδια περιοχή ενώ και οι Γάλλοι σε ετοιμότητα.</span></h3><div><b>Γιώργος Μοτσάκος</b><br />Ιταλικό αντιτορπιλικό σε περιπολία μεταξύ του νησιού της Κρήτης και της Κύπρου, και εργάζεται σε στενή συνέργεια με τις ναυτικές και αεροπορικές δυνάμεις της Ελλάδος<br /><br />Προς τα που οδεύουμε με την Τουρκία τελικά;<br /><br />Από την μία πλευρά ο Τούρκος πρόεδρος μας απειλεί με κύματα χιλιάδων μεταναστών στα πρότυπα της Πολωνίας, ενώ από την άλλη of the record, οι Τούρκοι φέρονται να απείλησαν με αποστολή στολίσκου τους κοντά στο Καστελόριζο, μετά από ανακοίνωση του ελληνικού επιτελείου για ασκήσεις στην περιοχή αυτή.<br /><br />Η προειδοποίηση των Τούρκων στην Αθήνα, σύμφωνα πάντα με μεγάλη τουρκική εφημερίδα ήταν, “αν κάνετε άσκηση θα στείλουμε τα πολεμικά πλοία μας στην περιοχή”.<br /><br />Υπενθυμίζουμε ότι με ανακοίνωση που είχε εκδώσει το πρωί της 9ης Νοεμβρίου, η Τουρκία ζητούσε την αποστρατικοποίηση των νήσων: Λήμνος, Καστελόριζο, Σαμοθράκη, Άη Στράτη, Θάσο και Κάρπαθο, την οποία μάλιστα αναφέρει με το…βενετσιάνικο όνομά της SCARPANTO και το τουρκικό KERPE.<br /><br />Η <a href="https://www.aydinlik.com.tr/haber/yunanistan-a-dur-ihtari-264082-2">τουρκική εφημερίδα</a> αναφέρει χαρακτηριστικά: “ η Ελλάδα επιθυμεί να κάνει επίδειξη των όπλων της 2 χιλιόμετρα μακριά από τις τουρκικές ακτές. Η Τουρκία από την άλλη απάντησε στην πρόκληση με το μήνυμα «το ναυτικό μου έρχεται σύντομα» Προειδοποίηση «stop», προς την Ελλάδα.<br /><br />Ελλάδα και Κύπρος, οι οποίες επανέλαβαν πρόσφατα τις προκλήσεις τους στην Ανατολική Μεσόγειο με την άσκηση «Νέμεσις» παίρνοντας μαζί τους 6 χώρες και 6 ενεργειακούς γίγαντες, ανακοίνωσαν ότι θα διεξάγουν ναυτικές ασκήσεις εντός της τουρκικής υφαλοκρηπίδας, 2 χιλιόμετρα από τις ακτές μας.<br /><br />Η Τουρκία, από την άλλη, ανακοίνωσε ότι δεν θα επιτρέψει προκλήσεις μετά τις Navtex που δημοσίευσε η ελληνική πλευρά.<br /><br />Με την Navtex (ειδοποίηση προς τους ναυτιλλομένους) που δημοσιεύτηκε την προηγούμενη μέρα, ο Σταθμός Ηρακλείου ανακοίνωσε ότι θα πραγματοποιηθεί στρατιωτική άσκηση σε ευρεία περιοχή γύρω από το νησί Καστελόριζο στις 15 Νοεμβρίου 2021.<br /><br />Από την άλλη, η Τουρκία, με αντι-Navtex που δημοσιεύτηκε την ίδια ημέρα, δήλωσε ότι η ελληνική άσκηση θα παραβίαζε το μη στρατιωτικό καθεστώς της νήσου, το οποίο καθορίστηκε από τη Συμφωνία του Παρισιού του 1947.<br /><br />Στη συνέχεια, με νέα Navtex, σημειώθηκε ότι το τουρκικό πολεμικό Ναυτικό θα πραγματοποιήσει εκπαίδευση με πραγματικά πυρά σε θαλάσσια περιοχή στην Κύπρο έως τις 30 Νοεμβρίου.<br /><br />Ο Ελληνοκυπριακός Σταθμό Λάρνακας εξέδωσε και αυτός αντι-Navtex που υποστήριξε ότι η εν λόγω άσκηση «θα παραβίαζε τα πρωτόκολλα θαλάσσιας ασφάλειας της Κυπριακής Δημοκρατίας και το διεθνές δίκαιο».<br /><br />Σε απάντηση σε αυτό από την Τουρκία ανακοινώθηκε ότι: «η «Κύπρος» που αναφέρθηκε στην ανακοίνωση Navtex MA90-383/21 του σταθμού Λάρνακας, δεν είναι το ίδιο κράτος με αυτό που ιδρύθηκε το 1960. Για το λόγο αυτό, η Τουρκία δηλώνει ότι η ονομασία «Κύπρος» δεν σημαίνει με κανέναν τρόπο κρατική οντότητα και δεν αναγνωρίζει την Ελληνοκυπριακή Διοίκηση της Νότιας Κύπρου, και με αυτόν τον τρόπο δεν βλάπτει τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της που απορρέουν από τη Συνθήκη Εγγύησης και τη θεμελιώδη συμφωνία του 1960.<br /><br />Οι προσπάθειες της Ελληνοκυπριακής κυβέρνησης να νομιμοποιήσει τις παράνομες αξιώσεις της με την ανακοίνωση του σταθμού Λάρνακας με σειρά Navtex είναι άκυρες και δεν θα γίνουν αποδεκτές από την Τουρκία”, αναφέρει το άρθρο.<br /><br />Η Τουρκία ετοιμάζει σοβαρότατη πρόκληση στα ανατολικά του 28ου Μεσημβρινού, με την επιλογή της περιοχής, να μην είναι τυχαία αφού δεν αναφέρεται στην ελληνοαιγυπτιακή συμφωνία, και βλέπουμε σαφή στόχο της Άγκυρας να την οικειοποιηθεί.<br /><br />Η πιο ξεκάθαρη ένδειξη αυτού του σεναρίου η προσπάθεια απαγόρευσης διεξαγωγής ασκήσεων του ελληνικού πολεμικού ναυτικού και αεροπορίας με anti-Navtex, κοντά στο Καστελόριζο.<br /><br />Γαλλικό και ιταλικό πλοία σε ασκήσεις με το ελληνικό πολεμικό ναυτικό<br /><br />Την ίδια ακριβώς περίοδο( και καθόλου τυχαία), το αντιτορπιλικό του ιταλικού ναυτικού «Andrea Doria» (D 553) βρίσκεται στην ανατολική Μεσόγειο Θάλασσα.<br /><br />Το ιταλικό πλοίο με την εναέρια βοήθεια αεροσκάφους ΑΦΝΣ τύπου Atlantique 2 του Γαλλικού πολεμικού Ναυτικού υλοποιεί ασκήσεις με τις μονάδες του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού, όπως τη φρεγάτα Κανάρης (F464) και την ΤΠΚ Σιμιτζόπουλος.<br /><br />Κατά τη διάρκεια της συνεκπαίδευσης, εκτελέστηκαν αντικείμενα σύνθεσης και ανταλλαγής τακτικής εικόνας, επικοινωνιών, προχωρητικοί ελιγμοί καθώς και απονηώσεις και προσνηώσεις ελικοπτέρου.<br /><br />Το ιταλικό αντιτορπιλικό, είναι σε περιπολία μεταξύ του νησιού της Κρήτης και της Κύπρου, και εργάζεται σε στενή συνέργεια με τις ναυτικές και αεροπορικές δυνάμεις της Ελλάδος. Η Γαλλία έχει στείλει επίσης στην Λεμεσό μια φρεγάτα κλάσης FREMM.<br /><br />Πληροφορίες του ελληνικού τύπου αναφέρουν σειρά ασκήσεων από Καστελόριζο και Ρόδο έως Λέσβο και Σαμοθράκη, ενώσε ετοιμότητα ευρίσκονται οι μονάδες της ΑΣΔΕΝ, οι οποίες θα υλοποιήσουν χερσαίες ασκήσεις με χρησιμοποίηση του συνόλου των όπλων τους.<br /><br />Θα εξεταστούν σενάρια ανακατάληψης μικρονήσων και βραχονησίδων, ενώ έρχεται η μεγάλη αεροναυτική άσκηση ΜΕΔΟΥΣΑ με σενάρια σε Κρήτη, Λιβυκό, Κρητικό και Μυρτώο Πέλαγος.<br /><br />Αν όλα αυτά, δεν συνιστούν σημαντική ένταση στην περιοχή μας από πλευράς των Τούρκων, τότε τι ακριβώς έχουμε, αφού η Άγκυρα συνεχίζει να απειλεί συνεχώς της χώρα μας τόσες μέρες; </div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/"> πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η Τουρκία απειλεί να στείλει πολεμικά της στο Καστελόριζο.

Ελληνοϊταλική άσκηση στην ίδια περιοχή ενώ και οι Γάλλοι σε ετοιμότητα. Γιώργος Μοτσάκος Ιταλικό αντιτορπιλικό σε περιπολία μεταξύ του νησιο...

Διαβάστε την συνέχεια

Μάχιμοι ή ...κατιμάς; Οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις έχουν την ικανότητα να πολεμήσουν κατά της Ελλάδας;

<img height="488" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-11/Turkish_forces_in_N_Syria.jpg?itok=Slda5ymA" width="1000" /><br /><b><br /></b><div><b>Παναγιώτης Νάστος</b><br />Το τουρκικό καθεστώς πίσω από τις προκλήσεις και την επιθετικότητα σε βάρος της Ελλάδας, προσπαθεί να κρύψει τις τεράστιες αδυναμίες του και κυρίως την έλλειψη ομοιογένειας και συνοχής του στρατεύματος του<br /><br />Τα τελευταία χρόνια βιώνουμε μια κατακόρυφη αύξηση της τουρκικής επιθετικότητας σε βάρος Ελλάδας και Κύπρου, με αποτέλεσμα οι Ένοπλες Δυνάμεις της Ελλάδας να τελούν σε μια κατάσταση παρατεταμένης ετοιμότητας, επικουρούμενες προς τούτο από συμμαχικές χώρες με τις οποίες συνασκείται σε Αιγαίο και ΝΑ. Μεσόγειο.<br /><br />Πρόσφατα ο τέως Αμερικανός ΥΠΕΞ διατύπωσε την φοβία που τον διακατείχε κατά τη διάρκεια της θητείας τουγια την αυξημένη πιθανότητα που παρουσίαζε η πρόκληση ενός θερμού επεισοδίου στο Αιγαίο και τις αλυσιδωτές αντιδράσεις που αυτό θα είχε από Ελλάδα και Τουρκία.<br /><br />Ο νύν Α/ΓΕΕΘΑ έχει τονίσει ότι οποιοδήποτε επεισόδιο από πλευράς Τουρκίας δεν θα παραμείνει στο στενό τοπικό επίπεδο που θα λάβει χώρα μένοντας να απαντηθεί εκεί, αλλά η απάντηση θα δοθεί οπουδήποτε επιλεγεί από την χώρα μας.<br /><br />Το δυνητικό και κυρίαρχο ερώτημα ωστόσο είναι αν έχουν τελικά οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις (ΤΕΔ) την ικανότητα να αντιπαρατεθούν στο πεδίο της μάχης με τις Ελληνικές, όπως κομπάζει ο Τούρκος ΥΠΕΞ και ΥΠΑΜ κατ'επανάληψη, ότι αν δεν τα βρούμε στο διπλωματικό πεδίο υπάρχει και το πεδίο της μάχης, προκαλώντας μας.<br /><br />Οι επιπτώσεις των εκκαθαρίσεων από τον Ερντογάν στις ΤΕΔ μετά το "πραξικόπημα" του 2016<br /><br />Η Τουρκία από την επόμενη ημέρα του πραξικοπήματος του 2016 και μέχρι σήμερα, βιώνει ένα ανελέητο κυνήγι από το καθεστώς Ερντογάν σε βάρος των γκιουλενιστών , με προεξέχουσες τις ΤΕΔ και τους αξιωματικούς που μετείχαν άμεσα ή έμμεσα, ενεργώντας ή και στηρίζοντας το πραξικόπημα.<br /><br />Οι αριθμοί μιλάνε από μόνοι τους αφού 24.000 στρατιωτικοί απολύθηκαν κατά την εκκαθάριση μετά το πραξικόπημα στην Τουρκία, δημιουργώντας τεράστια κενά ασφαλείας.<br /><br />Συνολικά 24.082 στρατιωτικά μέλη έχουν απολυθεί από τις Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις (TSK) σε μια εκκαθάριση μετά το πραξικόπημα που ξεκίνησε μετά από ένα αποτυχημένο πραξικόπημα τον Ιούλιο του 2016, με τεράστιες επιπτώσεις στην ασφάλεια για τη χώρα.<br /><br />Σύμφωνα με στοιχεία του Υπουργείου Άμυνας, 150 Στρατηγοί και 7595 αξιωματικοί και 16255 μόνιμοι υπαξιωματικοί και οπλίτες (με σύμβαση και εξιδικευμένοι) απολύθηκαν από τις ΤΕΔ, ενώ διεξάγονται έρευνες για 1.380 μέλη του στρατού.<br /><br />Η Τουρκία βίωσε μια απόπειρα στρατιωτικού πραξικοπήματος τη νύχτα της 15ης Ιουλίου 2016, η οποία, σύμφωνα με πολλούς ήταν εικονικό, με στόχο την εδραίωση της αυταρχικής εξουσίας του Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, εξοντώνοντας αντιφρονούντες και διαμορφώνοντας τις κατάλληλες συνθήκες προκειμένου να αποκτήσει απόλυτη εξουσία στην Τουρκία.<br /><br />Το αποτυχημένο πραξικόπημα σκότωσε 251 ανθρώπους και τραυμάτισε περισσότερους από χίλιους άλλους. Το επόμενο πρωί, μετά την ανακοίνωση της καταστολής του πραξικοπήματος, η τουρκική κυβέρνηση ξεκίνησε αμέσως μια ευρεία εκκαθάριση στρατιωτικών αξιωματικών, δικαστών, αστυνομικών, δασκάλων και άλλων κυβερνητικών αξιωματούχων που τελικά οδήγησε στην απόλυση περισσότερων από 130.000 δημοσίων υπαλλήλων από τις θέσεις εργασίας τους.<br /><br />Οι ειδικοί σε θέματα ασφάλειας πιστεύουν ότι οι απολύσεις έχουν δημιουργήσει τεράστια κενά ασφαλείας για τον στρατό, ιδιαίτερα για τις αεροπορικές και ναυτικές δυνάμεις. Η Τουρκική Αεροπορική Διοίκηση δυσκολεύτηκε να αναπληρώσει την απώλεια περίπου 600 πιλότωνπου διώχθηκαν ή αποσταρτεύτηκαν και ζητήθηκε από πολλούς συνταξιούχους πιλότους να επιστρέψουν στην υπηρεσία.<br /><br />Ομοίως, η Τουρκική Ναυτική Διοίκηση έπρεπε να διορίσει άτομα χωρίς τα κατάλληλα προσόντα σε πολλές θέσεις.<br /><br />Τι έδειξαν οι συλλήψεις των πραξικοπηματιών στρατιωτικών που ακολούθησαν<br /><br />Οι συλλήψεις των πραξικοπηματιών στρατιωτικών που πραγματοποιήθηκαν με εντολή του Ερντογάν αμέσως μετά την αποτυχία του πραξικοπήματος κατέδειξαν τα ακόλουθα:<br />Οι συλληφθέντες αξιωματικοί διοικούσαν το 1/3 των ΤΕΔ<br />Οι περιοχές των Σχηματισμών και των Μονάδων που διοικούσαν οι συλληφθέντες αξιωματικοί κάλυπταν το 45% της τουρκικής επικράτειας.<br />Το 41% των Ανωτάτων Αξιωματικών των ΤΕΔ περιλαμβανόταν μεταξύ των συλληφθέντων<br />Ειδικά για τους Ανώτατους Αξιωματικούς των ΤΕΔ κρίνω σκόπιμο να αναφέρω, ότι πριν το πραξικόπημα αριθμούσαν 325 και μετά από αυτό μόλις 201, για να φθάσει τους 244 το 2018<br /><br />Το καθεστώς Ερντογάν με πολυάριθμες προσλήψεις προσπάθησε να καλύψει τα «πολλά κενά» στην αλυσίδα της Διοίκησης των ΤΕΔ στα χαμηλά κλιμάκια πρωτίστως, με πρόσληψη πιστών οπαδών του.<br /><br />Στα πλαίσια αυτά αύξησε το ποσοστό επαγγελματικού στρατιωτικού προσωπικού από 43,2% που ήταν το 2016 σε 47.71% το 2018.<br /><br />Αναφορικά με τα «υψηλά κλιμάκια» έφτασε στο σημείο, σε Σώματα Στρατού που ο Διοικητής του ήταν Αντιστράτηγος, να τοποθετείται λόγω έλλειψης Υποστράτηγος και να προάγονται σε Ταξιάρχους, Συνταγματάρχες οι οποίοι δεν ήταν απόφοιτοι της Ανωτάτης Σχολής Πολέμου.<br /><br />Η μείωση των μελών του TSK μέσω απολύσεων είναι σημαντική, ιδίως αν ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι οι στρατοί πολλών χωρών, όπως η Αλβανία, η Βοσνία-Ερζεγοβίνη, η Ιρλανδία, η Νορβηγία, η Λετονία, το Τουρκμενιστάν και η Νέα Ζηλανδία, έχουν λιγότερα μέλη από τον συνολικό αριθμό των απολυμένων μελών των TSK.<br /><br />Οι περισσότερες εκκαθαρίσεις έγιναν χρησιμοποιώντας το FETÖMETRE (στα Τουρκικά), ένα λογισμικό που αναπτύχθηκε από τη Διοίκηση των Ναυτικών Δυνάμεων για να ξεριζώσει τους οπαδούς του κινήματος Γκιουλέν με βάση 79 κύρια και 290 δευτερεύοντα κριτήρια.<br /><br />Τη νύχτα του αποτυχημένου πραξικοπήματος, ο Πρόεδρος Ερντογάν κατηγόρησε αμέσως το κίνημα Γκιουλέν για την απόπειρα. Έχει βάλει στο στόχαστρο οπαδούς του κινήματος, μιας θρησκευτικής ομάδας που εμπνέεται από τον Τούρκο κληρικό Φετουλάχ Γκιουλέν, από τις έρευνες για διαφθορά στις 17-25 Δεκεμβρίου 2013, οι οποίες ενέπλεξαν τον τότε πρωθυπουργό Ερντογάν, τα μέλη της οικογένειάς του και τον στενό κύκλο του.<br /><br />Απορρίπτοντας τις έρευνες ως γκιουλενιστικό πραξικόπημα και συνωμοσία κατά της κυβέρνησής του, ο Ερντογάν χαρακτήρισε το κίνημα τρομοκρατική οργάνωση και άρχισε να στοχοποιεί τα μέλη του.<br /><br />Σταμάτησε μάλιστα την έρευνα προβαίνοντας παράλληλα στη δίωξη ή απόλυση πολλών εισαγγελέων, δικαστών και αστυνομικών που συμμετείχαν στην έρευνα, καθώς και δημοσιογράφων που ανέφεραν γι' αυτούς.<br /><br />Ο Γκιουλέν και το κίνημα του αρνούνται κατηγορηματικά ότι εμπλέκονται στο αποτυχημένο πραξικόπημα ή οποιαδήποτε τρομοκρατική δραστηριότητα.<br /><br />Οι κινήσεις Ερντογάν για να αντιμετωπίσει το τεράστιο κενό που υπάρχει στις ΤΕΔ μετά τις διώξεις<br /><br />Ο Ερντογάν και η ηγεσία των ΤΕΔ αντελήφθησαν και προσπάθησαν να ξεπεράσουν αυτό το επικίνδυνο κενό που δημιουργήθηκε στις ΤΕΔ με δύο τρόπους:<br /><br />Ο πρώτος ήταν η συνεχής διεξαγωγή επιχειρήσεων σε Β. Ιράκ, Συρία, Λιβύη και εσχάτως στο Ναγκόρνο Καραμπάχ, πιστεύοντας ότι η συνεχής τριβή και εξοικείωση του προσωπικού σε πολεμικές επιχειρήσεις ,θα είχε ως αποτέλεσμα την αναβάθμιση της ικανότητας του για διεξαγωγή μεγάλης κλίμακας επιχειρήσεων μελλοντικά.<br /><br />Ο δεύτερος ήταν το νέο δόγμα διεξαγωγής στρατιωτικών επιχειρήσεων που δοκίμασαν στις παραπάνω χώρες, σύμφωνα με το οποίο εμπλεκόταν στις πολεμικές επιχειρήσεις κυρίως η πολεμική αεροπορία, τα Επιθετικά ελικόπτερα, τα UAV, το koral και λοιπά μέσα ηλεκτρονικού πολέμου, το πυροβολικό και οι Ειδικές Δυνάμεις και όχι κληρωτοί στρατιώτες.<br /><br />Σημειωτέον ότι οι ΤΕΔ διαθέτουν σήμερα 17 Ταξιαρχίες Καταδρομών με συνολική δύναμη 51000 άνδρες, εκ των οποίων το 70% περίπου είναι μόνιμο προσωπικό.<br /><br />Αναφορικά δε με τη χώρα μας, 3 από αυτές ανήκουν στην 1η Στρατιά (Ανατολική Θράκη) και 3 ανήκουν στη Στρατιά Αιγαίου.<br /><br />Το ηθικό των ΤΕΔ<br /><br />Στίς πάρα πολύ αρνητικές συνέπειες για το τουρκικό στράτευμα που δημιούργησαν οι διώξεις του καθεστώτος Ερντογάν συγκαταλέγεται η βασικότερη όλων, που είναι η πρόκληση έλλειψης συνοχής, η οποία είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της μαχητικής ικανότητας της Ενόπλων Δυνάμεων μιάς χώρας<br /><br />Οι Τούρκοι αξιωματικοί είναι διαιρεμένοι σε παραγκωνισμένους κεμαλιστές, σε φυλακισμένους ή αυτοεξόρισους Γκιουλενιστές και σε ακμάζοντες Ισλαμιστές οι οποίοι με κύριο όπλο την αφοσίωση τους στο καθεστώς Ερντογάν αναλαμβάνουν όλες τις σημαντικές θέσεις Διοίκησης στο τουρκικό στράτευμα το οποίο και διοικούν.<br /><br />Ο τουρκικός στρατός δεν είναι εθνικός, αλλά κομματικός στρατός όπου η αξιοκρατία δεν ισχύει.<br /><br />Επιπλέον, υπάρχει διάχυτο κλίμα ανασφάλειας και καχυποψίας μεταξύ των Αξιωματικών του τουρκικού στρατού, οι οποίοι δεν γνωρίζουν κυριολεκτικά τι τους ξημερώνει και αν την επόμενη ημέρα θα είναι στη Μονάδα τους ή στο σπίτι τους παυόμενοι των καθηκόντων τους ή στην φυλακή, αφού οι διώξεις του καθεστώτος Ερντογάν συνεχίζονται 5 χρόνια μετά το 'πραξικόπημα" του 2016!!<br /><br />Ένα τέτοιο στράτευμα είναι καταδικασμένο σε ήττα σε οποιαδήποτε στρατιωτική αναμέτρηση.<br /><br />Το τουρκικό καθεστώς πίσω από τις προκλήσεις και την επιθετικότητα σε βάρος της Ελλάδας, προσπαθεί να κρύψει τις τεράστιες αδυναμίες του και κυρίως την έλλειψη ομοιογένειας και συνοχής του στρατεύματος του.<br /><br />Όσο για αυτό που επιδέξια καλλιεργείται από τα τουρκικά ΜΜΕ, ότι τάχα η τουρκική κοινωνία είναι εξοικειωμένη σε ανθρώπινες απώλειες στρατιωτών της, έχουμε να πούμε ότι αυτό είναι μύθος και αποδεικνύεται από το γεγονός ότι η Τουρκία στις στρατιωτικές επιχειρήσεις της σε Συρία, Λιβύη, Ναγκόρνο Καραμπάχ, έβαλε στην πρώτη γραμμή μισθοφόρους της, επικουρούμενους από επαγγελματίες οπλίτες και Αξιωματικούς των Ειδικών Δυνάμεών της.<br /><br />Πουθενά μα πουθενά δεν χρησιμοποίησε κληρωτούς οπλίτες στην πρώτη γραμμή, φοβούμενος ο Ερντογάν γενικευμένο κλίμα λαϊκής δυσαρέσκειας λόγω των απωλειών που θα είχε στα πεδία των μαχών.<br /><br />Αυτό όμως δεν θα ισχύσει σε περίπτωση στρατιωτικής αναμέτρησης με την Ελλάδα.<br /><br />Ας τα έχουμε τα παραπάνω υπόψιν μας, κάθε φορά που κάποιος Υπουργός ή Αξιωματούχος της τουρκικής κυβέρνησης, μας κουνάει το δάχτυλο προκαλώντας μας.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Μάχιμοι ή ...κατιμάς; Οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις έχουν την ικανότητα να πολεμήσουν κατά της Ελλάδας;

Παναγιώτης Νάστος Το τουρκικό καθεστώς πίσω από τις προκλήσεις και την επιθετικότητα σε βάρος της Ελλάδας, προσπαθεί να κρύψει τις τεράστιες...

Διαβάστε την συνέχεια

Μάχη στη Διάσκεψη για τη Λιβύη – Ο Μακρόν “καθάρισε” για την Ελλάδα

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/11/libyi_makron_SLpress.gr_.jpg" /><br /><br /><b>Λυγερού Νεφέλη</b><br />Όλοι οι δρόμοι οδηγούν στο Παρίσι, αλλά το βλέμμα είναι στραμμένο στη Λιβύη. Δεν είναι μονάχα το μέλλον της πολύπαθης χώρας που διακυβεύεται στη Διάσκεψη, αλλά οι εύθραυστες ισορροπίες μίας ολόκληρης περιοχής. Αυτή τη φορά, η Ελλάδα δεν είναι απούσα και παραγκωνισμένη. Αντιθέτως, έχει προσκληθεί ως άμεσα ενδιαφερόμενο μέρος, όπως άλλωστε και η Κυπριακή Δημοκρατία.<br /><br />Την πρόσκληση απηύθυνε ο ίδιος ο Εμμανουέλ Μακρόν στον Κυριάκο Μητσοτάκη κατά την επίσκεψή του τελευταίου στο Παρίσι, στα τέλη του Σεπτέμβρη, κατά την υπογραφή της ελληνογαλλικής συμφωνίας. Η διαφορά μεταξύ της Γαλλίας και της Γερμανίας είναι κάτι περισσότερο από καθαρή. Ενώ το Βερολίνο είχε ευθέως αποκλείσει την Ελλάδα και στις δύο διασκέψεις που έχει διοργανώσει, το Παρίσι κινήθηκε στον αντίποδα.<br /><br />Ο Ερντογάν, μάλιστα, προσπάθησε να εκβιάσει, απειλώντας ότι εάν προσκληθεί η Αθήνα και η Λευκωσία, η Τουρκία δεν θα συμμετάσχει. Οι Γάλλοι τον αγνόησαν, με αποτέλεσμα η Τουρκία να “καταπιεί” τον εκβιασμό της και να δηλώσει ότι θα συμμετάσχει δια του υφυπουργού Εξωτερικών Σεντάτ Ονάλ. Στην διεθνή διάσκεψη για τη Λιβύη, λοιπόν, συμμετέχουν η Γαλλία, η οποία την οργανώνει από κοινού με τη Γερμανία, η Ιταλία, η Λιβύη (έχουν προσκληθεί ο Πρόεδρος του Προεδρικού Συμβουλίου Μοχάμεντ Μένφι και ο πρωθυπουργός Αμπντούλ Χαμίντ Ντμπεϊμπά), η Τουρκία, η Ελλάδα, η Κυπριακή Δημοκρατία, εκπρόσωποι του ΟΗΕ, οι ΗΠΑ (με την αντιπρόεδρο Καμάλα Χάρις), η Ρωσία (με τον υπουργό Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ), η Αίγυπτος (με τον πρόεδρο Σίσι) και άλλοι.<br /><br />Η Λιβύη παραμένει ουσιαστικά διαιρεμένη χώρα. Η μεταβατική κυβέρνηση δεν έχει καταφέρει να γεφυρώσει το ρήγμα και να επανενοποιήσει τη χώρα. Αν προσθέσει κανείς και τις εξωτερικές δυνάμεις που εμπλέκονται τότε το μίγμα είναι εκρηκτικό. Οι αντικρουόμενες δυνάμεις αποτυπώθηκαν και στην αιφνίδια αποπομπή της Λίβυας υπουργού Εξωτερικών Νάιλα Αλ-Μανγκούς, λίγες μόλις μέρες πριν την Διάσκεψη. Κατηγορήθηκε προσχηματικά για «διοικητικές παραβάσεις» και πως «ενεργούσε χωρίς συντονισμό» με την Τρίπολη.<div><br />Εκλογές και απόσυρση ξένων δυνάμεων<br /><br />Στην πραγματικότητα, η φιλοτουρκική πτέρυγα (Αδελφοί Μουσουλμάνοι και άλλοι) δεν επιθυμούσε την παρουσία της. Η Μανγκούς ήταν, άλλωστε, προγραμμένη εδώ και καιρό, όταν είχε μήνες νωρίτερα ζητήσει την αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων και των μισθοφόρων τζιχαντιστών της Άγκυρας ενώπιον του Τούρκου ομολόγου της. Έκτοτε, η Άγκυρα και οι σύμμαχοί της απαιτούσαν την καρατόμησή της. Είχαν φτάσει, μάλιστα, να εισβάλουν και στην έδρα του Προεδρικού Συμβουλίου της Λιβύης. Τελικά, η πραξικοπηματική απόλυσή της δεν πέρασε.<br /><br />Στο μενού της Διάσκεψης βρίσκονται δύο σημαντικά θέματα. Το πρώτο είναι οι εκλογές, που έχουν προγραμματιστεί για τις 24 Δεκεμβρίου 2021. Το δεύτερο είναι η αποχώρηση των ξένων στρατευμάτων. Η θέση της Αθήνας είναι ξεκάθαρη και στα δύο αυτά. Ο Έλληνας πρωθυπουργός, που θα μεταβεί στο Παρίσι, θα τονίσει τη σημασία της τήρησης του χρονοδιαγράμματος που έχει συμφωνηθεί για τη διεξαγωγή εκλογών, όπως επίσης και την απόσυρση όλων των ξένων δυνάμεων και μισθοφόρων το συντομότερο δυνατόν.<br /><br />Κάθε υποχώρηση από τις παραπάνω δεσμεύσεις θα δώσει πατήματα για διολίσθηση σε εντάσεις, ίσως και συγκρούσεις. Η Τουρκία, με τους ισλαμιστές μισθοφόρους και τις δυνάμεις της στη Λιβύη, έχει συμφέρον να αναβάλει όσο το δυνατόν περισσότερο τη διεξαγωγή των εκλογών, επειδή έτσι όπως είναι σήμερα τα πράγματα στη Λιβύη αφ’ ενός ασκεί μεγάλη επιρροή, αφ’ ετέρου δεν πιέζεται να αποσύρει τις δυνάμεις της και τους τζιχαντιστές μισθοφόρους.</div><div><br />Η Τουρκία και η Διάσκεψη για τη Λιβύη<br /><br />Οι τουρκικές δυνάμεις τους παραμένουν στη Λιβύη, παρά τη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός που απαιτεί την αποχώρηση όλων των ξένων μαχητών. Η Άγκυρα επιδιώκει με τους 11.000 περίπου ισλαμιστές μισθοφόρους που έχει στείλει εκεί, να εξασφαλίσει ότι οι ελεγχόμενοι από την ίδια Λίβυοι πολιτικοί θα παραμείνουν στο τιμόνι. Ο Ερντογάν δεν έχει κανένα περιθώριο να υποχωρήσει στην Λιβύη, ο έλεγχος της οποίας είναι κομβικός για να μην καταρρεύσει το δόγμα “Γαλάζια Πατρίδα”, το οποίο στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στο παράνομο μνημόνιο Άγκυρας-Τρίπολης που είχε υπογράψει με την κυβέρνηση Σαράτζ.<br /><br />Στο μέτωπο της Λιβύης πάντως έχει ξαναμπεί και ο αμερικανικός παράγοντας. Μην ξεχνάμε και το ψήφισμα στο Κογκρέσο, το οποίο ζητά να ενταθούν οι διπλωματικές προσπάθειες, ώστε να πεισθούν οι εμπλεκόμενες χώρες να διακόψουν την παροχή οπλισμού και χρηματοδότησης στις δύο πλευρές. Ζητά επίσης να γίνει περισσότερο ενεργή η υποστήριξη των ΗΠΑ στις προσπάθειες για την τήρηση του εμπάργκο όπλων του ΟΗΕ και για την καταπολέμηση του λαθρεμπορίου πετρελαίου. Όλα τα παραπάνω πλήττουν την Τουρκία, η οποία βλέπει ότι η Διάσκεψη θα της αφαιρέσει την ανοχή που απολάμβανε μέχρι τώρα.<br /><br />Η διπλωματική βαρύτητα της Διάσκεψης είναι δεδομένη για τον τρόπο που θα εξελιχθούν το επόμενο διάστημα τα πράγματα στη Λιβύη. Το κλίμα που θα επικρατήσει στο Παρίσι, πάντως, θα επηρεαστεί και από φαινομενικά άσχετα γεγονότα. Η πίεση του μεταναστευτικού στα σύνορα Πολωνίας-Λευκορωσίας στα σύνορα με την Πολωνία δεν είναι τυχαία.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Μάχη στη Διάσκεψη για τη Λιβύη – Ο Μακρόν “καθάρισε” για την Ελλάδα

Λυγερού Νεφέλη Όλοι οι δρόμοι οδηγούν στο Παρίσι, αλλά το βλέμμα είναι στραμμένο στη Λιβύη. Δεν είναι μονάχα το μέλλον της πολύπαθης χώρας π...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι να περιμένουμε από την σημερινή Διάσκεψη του Παρισιού για την Λιβύη

<img height="600" src="https://media.liberal.gr/showthumb.aspx?maxsize=900&img=AP20342435059851.jpg" width="961" /><br /><br /><b>Κωνσταντίνος Λουκόπουλος</b><br />Η Διεθνής Διάσκεψη για τη Λιβύη που πραγματοποιείται σήμερα στο Παρίσι με τη συμπροεδρία Γαλλίας, Ιταλίας, Γερμανίας και ΟΗΕ, είναι αναμφίβολα σημαντική καθόσον αποσκοπεί στο να εξασφαλισθούν οι συνθήκες προκειμένου να διεξαχθούν ομαλά και με ασφάλεια οι διπλές εκλογές (Προεδρικές, βουλευτικές) τη 24 Δεκεμβρίου, η οποία συμπίπτει με την Ημέρα Ανεξαρτησίας της χώρας.<br /><br />Και φυσικά μία από τις απαραίτητες αυτές συνθήκες είναι η αποχώρηση όλων των ξένων στρατιωτικών δυνάμεων από τη χώρα είτε είναι μισθοφόροι είτε τακτικά στρατεύματα όπως αυτά που διατηρεί η Τουρκία βασικό θέμα στην ατζέντα της Διάσκεψης στην οποία για πρώτη φορά και με την πρόσκληση της Γαλλίας συμμετέχει η χώρα μας με τον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη.<br /><br />Οι εκλογές αυτές αποτελούν το αποκορύφωμα μία δυσχερούς ειρηνευτικής διαδικασίας που ξεκίνησε πριν από ένα περίπου χρόνο και εκτιμάται ότι θα καθορίσουν το μέλλον της γειτονικής μας αυτής χώρας της Βόρειας Αφρικής. Όπως όμως εμφατικά τόνισα στο σχετικό άρθρο της περασμένης Δευτέρας, οι εκλογές είναι όμως σχεδόν «στον αέρα» βάζοντας σε κίνδυνο την όλη ειρηνευτική διαδικασία.<br /><br />Οι προσπάθειες λοιπόν της σημερινής Διάσκεψης εστιάζονται στο να αποτραπεί η ματαίωση ή έστω μία μακρά αναβολή των εκλογών κάτι που πολύ πιθανό θα επαναφέρει την ένοπλη βία. Τη ματαίωση ή μακρά αναβολή φαίνεται ότι επιδιώκει η προσκείμενη στην Άγκυρα πλευρά με πρώτον απ’ όλους τον τουρκικής καταγωγής Πρόεδρο του Ανωτάτου Συμβουλίου του Κράτους, Χαλίντ Αλ Μίσρι, άμεσα συνδεόμενος με τη Μουσουλμανική Αδελφότητα! Έχει μάλιστα απειλήσει ότι θα μποϋκοτάρει τις εκλογές αν γίνουν με τον Νόμο που ψήφισε η Βουλή των Αντιπροσώπων ακόμα και με εμφύλιο πόλεμο.<br /><br />Η «συμπροεδρία» και ιδιαίτερα η Γαλλία που διοργανώνει τη Διάσκεψη θα έχει αναντίρρητα δύσκολη δουλειά σήμερα. Είναι βέβαιο ότι κατά πάγια διπλωματική πρακτική όλες τις προηγούμενες ημέρες έχουν πραγματοποιηθεί έντονες διαβουλεύσεις προκειμένου να παρουσιαστεί ένα πλαίσιο πάνω στο οποίο θα εκδοθεί ένα κείμενο το οποίο θα πρέπει να έχει εφαρμογή. Σύμφωνα με πληροφορίες το προτεινόμενο κείμενο ολοκληρώθηκε χθες το μεσημέρι. Όμως οι τελικές αποφάσεις θα ληφθούν σήμερα.<br /><br />Η απόφαση του Πρωθυπουργού της Λιβύης Αμπντούλ Χαμίντ Μοχάμεντ Νταμπέιμπα να συμμετάσχει στη Διάσκεψη προφανώς μετά από διεθνείς πιέσεις, όταν αρχικά μετά τη συνάντηση του με τον Τούρκο Πρόεδρο Ερντογάν είχε ανακοινώσει το αντίθετο, θα ενισχύσει το κύρος των οποιωνδήποτε αποφάσεων ληφθούν. Το δέλεαρ να πάρει ο Νταμπέιμπα στο Παρίσι το «πράσινο φως» για να είναι υποψήφιος Πρόεδρος στις εκλογές είναι μεγάλο, κάτι όπως που παραβιάζει τη συμφωνία στο Λιβυκό Φόρουμ Πολιτικού Διαλόγου ότι κανένα μέλος της Μεταβατικής Εκτελεστικής Διοίκησης (Κυβέρνηση και Προεδρείο) να μην είναι υποψήφιος/α στις εκλογές! Επιπροσθέτως ο εκλογικός νόμος που πρόσφατα ψηφίστηκε δεν επιτρέπει σε κανένα που κατείχε κυβερνητική θέση να κατέλθει υποψήφιος.<br /><br />Η Τουρκία γνωστή για τον ρόλο στη χώρα αυτή, ενώ μέχρι χθες διεμήνυε αριστερά και δεξιά ότι δε θα συμμετάσχει, στέλνει τελικά σήμερα στο Παρίσι τον Μόνιμο Υφυπουργό Εξωτερικών της, τον Διπλωμάτη Σεντάτ Ονάλ τον οποίο γνωρίζουμε στην Ελλάδα από τις «διερευνητικές» ισορροπώντας μεταξύ «υποβαθμισμένης παρουσίας και μποϊκοταρίσματος»! Είναι βέβαιο ότι με «φιλικές» της χώρες θα προσπαθήσει να αποτρέψει κάτι που θα είναι αρνητικό για αυτήν.<br /><br />Δυστυχώς, ο αδυσώπητος πραγματισμός δεν επιτρέπει αισιοδοξία για την έκβαση της σημερινής Διάσκεψης. Στη Λιβύη υπάρχει μία έντονη υποβόσκουσα αστάθεια. Η κατάσταση στη χώρα δεν έχει ομαλοποιηθεί και ο υπονομευτικός ρόλος της Τουρκίας που έχει βάλει για τα καλά το πόδι της εκεί είναι εμφανής. Οι δύο «Στρατοί», δηλαδή του Χαλίφα Χάφταρ (LNA) και του Στρατού που δημιουργήθηκε από την κυβέρνηση Σάρατζ, έχοντας πολεμήσει ο ένας τον άλλον για πάνω από 7 χρόνια παραμένουν σε αντιπαράθεση και η Κοινή Στρατιωτική Επιτροπή (JMC 5+5) είναι απλά …διακοσμητική. Επίσης, οι δύο de facto ξεχωριστές διοικητικές οντότητες στην Τρίπολη και στη Βεγγάζη που δημιουργήθηκαν τα προηγούμενα χρόνια παραμένουν ως έχουν ενώ δεν υπάρχει κοινό δικαστικό σύστημα. Και σε όλα αυτά ο άλλος «εταίρος» της Άγκυρας.<br /><br />Και φυσικά δεν είναι μόνο η παραμονή των λεγομένων ξένων δυνάμεων και μισθοφόρων αλλά και η δίπλα στις τακτικές στρατιωτικές δυνάμεις η έντονη παρουσία των Μυστικών Υπηρεσιών της Τουρκίας στην Τριπολιτάνια οι οποίες έχουν παρεισφρήσει σε όλη την πολιτική και κοινωνική διάστρωση. Η Λιβύη είναι κομβική χώρα για τις ηγεμονικές της φιλοδοξίες της Άγκυρας και δεν πρόκειται να επιτρέψει πολιτική ομαλοποίηση αν δε «εξασφαλιστεί» και στη «αυριανή ημέρα».<br /><br />Οι Διεθνείς Διασκέψεις που έχουν πραγματοποιηθεί μέχρι σήμερα για τη Λιβύη με την τελευταία στην Τρίπολη που διοργάνωσε το Λιβυκό ΥΠΕΞ και στην οποία συμμετείχε και η Ελλάδα, παρήγαγαν απλά μεγάλα λόγια και… ευχολόγια. Ας ελπίσουμε ότι στη σημερινή που με τον τρόπο της μποϋκοτάρει η Τουρκία αλλά θα συμμετάσχει η αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Καμάλα Χάρις και ο Ρώσος ΥΠΕΞ Λαβρόφ να είναι ουσιαστική και επιτέλους να απαιτήσει την πλήρη εφαρμογή των σχετικών ψηφισμάτων του ΣΑ/ΟΗΕ (2570 / 2021 και 1970/2011) απειλώντας με επιβολή αυστηρών κυρώσεων. Είναι ανεπίτρεπτο τα τουρκικά εμπορικά πλοία που κατευθύνονται στη Λιβύη να μη δέχονται ελέγχους και να μην υπάρχουν συνέπειες. Λίγη υπομονή και το βράδυ θα γνωρίζουμε!<br /><br /><b><i>* Ο Αντιστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Λουκόπουλος είναι Γεωστρατηγικός Αναλυτής και Εκτελεστικός Διευθυντής στο «Παρατηρητήριο Ευρωμεσογειακής Ασφάλειας και Συνεργασίας».</i></b><div><br /></div><div><a href="https://www.liberal.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τι να περιμένουμε από την σημερινή Διάσκεψη του Παρισιού για την Λιβύη

Κωνσταντίνος Λουκόπουλος Η Διεθνής Διάσκεψη για τη Λιβύη που πραγματοποιείται σήμερα στο Παρίσι με τη συμπροεδρία Γαλλίας, Ιταλίας, Γερμανία...

Διαβάστε την συνέχεια

Ρώσοι και Κινέζοι πετούν έξω και από τα πετρέλαια του Ιράκ την Τουρκία…

<img height="593" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/11/IRAQ_2-300x278.png" width="701" /><br /><b><br /></b><div><b>Ηλιόπουλος Γιώργος</b><br />Μετά τις ρωσικές κινήσεις στην Συρία στον ενεργειακό τομέα που περιλαμβάνουν τον αποκλεισμό και την απομόνωση της Τουρκίας, μία νέα κίνηση που υλοποιείται ένα δεκαήμερο πριν από την επέμβαση της Μόσχας στον Καύκασο, κυριολεκτικά εκπαραθυρώνει την Τουρκία και από το Ιράκ. Το μεγάλο θύμα αυτής της υπόθεσης που εξελίσσεται εντελώς παρασκηνιακά δεν είναι άλλο από την κρατική Τουρκική Εταιρεία Πετρελαίων (Türkiye Petrolleri Anonim Ortaklığı-TPAO), που μέχρι πρότινος ηγείται κοινοπραξίας για την ανάπτυξη και αξιοποίηση του τεραστίου κοιτάσματος φυσικού αερίου Mansuriya.<br /><br />Η ακύρωση του συμβολαίου επαναφέρει την Μόσχα στο σημείο που είχε προσωρινά σταματήσει το 2017 και της επιτρέπει να προχωρήσει ταχύτατα στην εκμετάλλευση του κοιτάσματος, μέσω του γιγαντιαίου ενεργειακού ομίλου της Rosneft, με πρώτιστο στόχο την επέκταση και σταδιακά τον έλεγχο και του νότου στο Ιράκ, όπως ακριβώς έχει ήδη πράξει στον βορρά. Ένα δωδεκάμηνο αργότερο μία νέα κίνηση πλήττει ίσως ανεπανόρθωτα τα αμερικανικά συμφέροντα στο Ιράκ.<br /><br />Το ιστορικό αυτής της υπόθεσης έχει την αφετηρία του στην περίοδο που προηγείται της επίσκεψης του Ιρακινού πρωθυπουργού Mustafa al- Kadhimi τον Αύγουστο του 2020 στον Λευκό Οίκο. Ο Ιρακινός ηγέτης υπόσχεται τότε στον Ντόναλντ Τραμπ, ένα πλαίσιο κατ’ αρχήν συμφωνιών με αμερικανικές εταιρείες ώστε να προχωρήσουν με την προστασία σημαντικών δυνάμεων από εταιρείες παροχής ασφάλειας και προστασίας σε έρευνες και ανάπτυξη κοιτασμάτων αργού πετρελαίου και φυσικού αερίου.<br /><br />Η προφανής πρόθεση εστιάζεται στην πρωτοβουλία των ΗΠΑ να οριοθετήσουν και να περιορίσουν την αδυσώπητη επέλαση της Κίνας και της Ρωσίας στον ενεργειακό πλούτο του Ιράκ, που αποτελεί λόγω αποθεμάτων το κέντρο της επιρροής στην κεντρική Μέση Ανατολή. Στο Ιράκ παρέχεται τότε η υπόσχεση της επιτάχυνσης της αποποίησης δικαιωμάτων στην συνεχή ροή εισαγωγών φυσικού αερίου και ενέργειας προς τις ΗΠΑ σε συνδυασμό με την αποτροπή της διακοπής της οικονομικής βοήθειας των Αμερικανών προς την χειμαζόμενη ιρακινή οικονομία, όπως και η αναστολή των οποιωνδήποτε σχεδιαζόμενων κυρώσεων.</div><div><br />Το κρίσιμο κοίτασμα West Qurna 1<br /><br />Η επικύρωση στα τέλη Οκτωβρίου του 2021 μίας συμφωνίας ύψους $480 με τον γιγαντιαίο αμερικανικό όμιλο Schlumberger για 96 οριζόντιες και διαγώνιες γεωτρήσεις στο γιγαντιαίο κοίτασμα West Qurna 1, εντάσσεται απόλυτα στο πολυετές παιγνίδι του Ιράκ με τις ΗΠΑ και την Κίνα, όπως και η είδηση ότι και ο αμερικανικός όμιλος Haliburton διαπραγματεύεται την πώληση του προβληματικού μεριδίου της ExxonMobil στο κοίτασμα.<br /><br />Σε απόσταση περίπου 65 χλμ από τον βασικό εξαγωγικό κόμβο της Βασόρας, το κοίτασμα West Qurna 1 διαθέτει σύμφωνα με έγκυρες εκτιμήσεις μεγάλο μέρος από τα 43 δισεκατομμύρια βαρέλια αργού πετρελαίου, που θεωρούνται αξιοποιήσιμα στην ευρύτερη περιοχή των κοιτασμάτων West Qurna. Η αρχική εκτίμηση αποτιμά τα αποθέματα του κοιτάσματος σε 9 δισεκατομμύρια βαρέλια αργού, αλλά στις αρχές του 2021, το υπουργείο Πετρελαίων του Ιράκ αποκαλύπτει σχέδια αναβάθμισης της παραγωγικής δυναμικότητας του κοιτάσματος σε περισσότερα από 700.000 βαρέλια για την επόμενη πενταετία, με βάση το δεδομένο ότι τα αποθέματα υπερβαίνουν τα 20 δισεκατομμύρια βαρέλια.<br /><br />Αν και προς το παρόν το κοίτασμα αποδίδει περίπου 380.000 βαρέλια ανά ημέρα, το υπουργείο Πετρελαίων δηλώνει πως η παραγωγική του δυναμικότητα φθάνει τις 500.000 βαρέλια ανά ημέρα και με τις νέες γεωτρήσεις της Schlumberger θα προστεθούν ακόμα 200.000 βαρέλια ανά ημέρα στην παραγωγή. Με δεδομένο ότι τα κοιτάσματα προσφέρουν από τα χαμηλότερα κοστολόγια άντλησης (1 έως 2 δομάρια ανά βαρέλι), το λειτουργικό κόστος της άντλησης ισοδυναμεί με το αντίστοιχο στα κοιτάσματα της Σαουδικής Αραβίας και του Ιράν, το μοναδικό τους μειονέκτημα πηγάζει από την επαρκή έγχυση νερού για την αύξηση των πιέσεων στο υπό εκμετάλλευση κοίτασμα.</div><div><br /><img height="320" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/11/IRAQ_3.png" width="640" /><br /><br /></div><div>Κινεζικοί ελιγμοί και ExxonMobil<br /><br />Ενέργειες για την επίλυση αυτού του προβλήματος μέσω του προγράμματος ένταξης αποθεμάτων θαλασσίου ύδατος στις αντλήσεις δεν έχουν μέχρι στιγμής αποδώσει, με μοναδική ικανή εταιρεία να ολοκληρώσει με αποτελεσματικότητα το έργο την ExxonMobil. Όμως ο όμιλός της δεν ενδιαφέρεται να προχωρήσει, παρά το γεγονός ότι κατέχει το 32,7% του West Qurna 1, εκτιμώντας πως το πρόσθετο κόστος κινείται σε υπερβολικά επίπεδα και αιτείται την οικονομική συνδρομή της ιρακινής κυβέρνησης.<br /><br />Η απροθυμία της ExxonMobil να συνεργασθεί αποτελεσματικά για την αξιοποίηση του κοιτάσματος, πηγάζει ουσιαστικά από μία γενικότερη συμπεριφορά των εταιρειών πετρελαιοειδών της δύσης των τελευταίων μηνών, αλλά και εξηγεί τους λόγους για τους οποίους οι Αμερικανοί αξιοποιούν το συμβόλαιο της Schlumberger για να ανακτήσουν μέρος της επιρροής τους στον ενεργειακό τομέα του Ιράκ.<br /><br />Με την διαφθορά να μαστίζει καταστροφικά τον συγκεκριμένο τομέα, η Κίνα επεκτείνεται στα ίδια κοιτάσματα, αξιοποιώντας το γεγονός ότι ο προηγούμενος ένοικος του Λευκού Οίκου είχε αποφασίσει να μειώσει την παρουσία των Αμερικανών όχι μόνον στην Μέση Ανατολή αλλά και αλλού, όπως στο Αφγανιστάν, για να αποφύγει τις ατέρμονες συγκρούσεις σε επικίνδυνες ζώνες.<br />Κυριαρχία κινεζικών συμφερόντων<br /><br />Ενώ το Πεκίνο έχει επιχειρήσει να διαπραγματευθεί με τον ευμετάβλητο Ντόναλντ Τραμπ εν μέσω ενός ιδιαίτερα ευαίσθητου εμπορικού πολέμου, παράλληλα προσπαθεί χωρίς να προκαλέσει μία κατά μέτωπον σύγκρουση να αποσπάσει συμφωνίες μεγάλης κλίμακας για την έρευνα και την αξιοποίηση μεγάλων κοιτασμάτων. Όμως οι περισσότερες συμβάσεις αφορούν κάποιες σχεδόν άγνωστες μηχανολογικές εταιρείες και ανάλογες παροχής υπηρεσιών, που σχεδόν αγνοούνται στο δυτικό κόσμο.<br /><br /><img height="640" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/11/IRAQ_4-833x1024.png" width="680" /><br /><br />Μοναδική εξαίρεση αποτελεί το West Qurna 1, όπου η Κίνα δεν ελέγχει μόνον το 32,7% χάρη στον εισηγμένο όμιλο της Petrochina (βραχίονας της κρατικής National Petroleum Corporation-CNPC), αλλά και μέσω πολλών αποκλειστικών συμβολαίων για έργα στο κοίτασμα σε διάφορες κινεζικές εταιρείες. Τα πλέον πρόσφατα αφορούν το ύψους 121 εκατομμυρίων δολαρίων για μηχανολογικές εργασίες αναβάθμισης των εγκαταστάσεων διαχωρισμού του φυσικού αερίου από το αντλούμενο αργό πετρέλαιο της China Petroleum Engineering & Construction Corporation-CPECC.<br /><br />Αυτές οι κινήσεις δεν παρέχουν μόνον την κυρίαρχη θέση στα κινεζικά συμφέροντα, αλλά και προκαλούν την αδιαφορία της ExxonMobil για την αξιοποίηση του κοιτάσματος, επιτρέποντας όμως στην Κίνα να εγείρει και άλλες αξιώσεις από το Ιράκ. Η αποχώρηση όμως της ExxonMobil, αφήνει πλέον έναν και μοναδικό παίκτη στο γιγαντιαίο κοίτασμα, τον κινεζικό όμιλο της CNPC.<br />Ρουά-ματ του Πεκίνου<br /><br />Το υπουργείο Πετρελαίων του Ιράκ έχει σαφέστατα πλήρη επίγνωση πως δεν διαθέτει την τεχνογνωσία, την εμπειρία, αλλά και τις μηχανολογικές δυνατότητες να ανταπεξέλθει στις πρόσθετες απαιτήσεις, αλλά η κινεζική πλευρά διαβεβαιώνει πως έχει κινήσει την διαδικασία να αποκτήσει και να αναβαθμίσει όλα τα τα πρόσθετα στοιχεία, ώστε να ανταποκριθούν οι αντλήσεις στις νέες προδιαγραφές.<br /><br />Αυτό που τελικά είχε σχεδιάσει η CNPC και αποδεικνύεται πλήρως επιτυχημένο είχε βασισθεί στην πρόκληση άρνησης από όλους τους μεγάλους ομίλους που έχουν συμφέροντα στο Ιράκ, ως προς την αναβάθμιση των διαδικασιών άντλησης στο West Qurna 1. Η τακτική της που καταλήγει σε αποκλειστικό συμβόλαιο μόνον για άντληση, έχει υιοθετηθεί και για το γιγαντιαίο κοίτασμα Majnoon, στο οποίο η παντελώς άγνωστη Hilong Oil Service & Engineering Company, με το ιδίου τύπου ακριβώς συμβόλαιο αναλαμβάνει την εκτέλεση 80 γεωτρήσεων με κόστος 54 εκατομμυρίων δολαρίων, ενώ το αντίστοιχο της Iraq Drilling Company για 43 γεωτρήσεις έχει κόστος 225 εκατομμυρίων δολαρίων.Στην πραγματικότητα, όπως αποκαλύπτουν ιρακινές πηγές η Κίνα ελέγχει και τα δύο κοιτάσματα, από την στιγμή που το Πεκίνο χρηματοδοτεί την Iraq Drilling Company, με μορφή αμοιβών για την συνδρομή της στα έργα. Το κοίτασμα Majnoon που απέχει περίπου 60 χλμ από την Βασόρα, έχει βεβαιωμένα αποθέματα της τάξης των 38 δισ. βαρελιών και προς το παρόν παράγει 240.000 βαρέλια αργού ανά ημέρα. Όμως σε μεσοπρόθεσμο ορίζοντα η παραγωγική του δυναμικότητα θα φθάσει τα 1,8 εκατ. βαρέλια ανά ημέρα, με την αποχώρηση της κοινοπραξίας της Royal Dutch Shell, να σηματοδοτεί την είσοδο των πάντα πρόθυμων Κινέζων, οι οποίοι μέσω μνημονίου ελέγχουν και τον τομέα ενέργειας του γειτονικού Ιράν.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ρώσοι και Κινέζοι πετούν έξω και από τα πετρέλαια του Ιράκ την Τουρκία…

Ηλιόπουλος Γιώργος Μετά τις ρωσικές κινήσεις στην Συρία στον ενεργειακό τομέα που περιλαμβάνουν τον αποκλεισμό και την απομόνωση της Τουρκία...

Διαβάστε την συνέχεια