Το Μεγάλο Παιχνίδι...

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiO0MRPYt-xY6XcLRVs85DWjWm18iOMVgRskDZc8CtIqYCXCH1gaUMHFqpcPqA9zCwahCx_WqbG9POw7wsRU0QWqsMY1ZOS_iUB9ykRrIoa7Sla_BIz4EehwrvN4wcbJAmt1QZweJ_ufaLC/s1600/to+megalo+paixnidi....jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="264" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiO0MRPYt-xY6XcLRVs85DWjWm18iOMVgRskDZc8CtIqYCXCH1gaUMHFqpcPqA9zCwahCx_WqbG9POw7wsRU0QWqsMY1ZOS_iUB9ykRrIoa7Sla_BIz4EehwrvN4wcbJAmt1QZweJ_ufaLC/s640/to+megalo+paixnidi....jpg" width="640" /></a></div> <br /> <b><span class="name fn">Ηλίας Κορομπλής</span></b><br /> <br /> <b>Βρυξέλλες, 12 Δεκεμβρίου 2013</b>. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή (Ε.Ε.) ανακοινώνει τον Οδικό Χάρτη της Συμφωνίας Σύνδεσης (Association Agreement) μεταξύ της τελευταίας και της Ουκρανίας .<br /> <br /> <b>Μόσχα, 13 Δεκεμβρίου 2013</b>. Ο Ρώσος Υφυπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Ριαμπκόφ δηλώνει σε συνέντευξή του στην Εφημερίδα Rossiyskaya Gazeta ότι: «Κάθε είδους παρέμβαση στις εσωτερικές διεργασίες της Ουκρανίας θα μπορούσε να επιφέρει σοβαρές συνέπειες».<br /> <br /> <b>Μόσχα, 17 Δεκεμβρίου 2013</b>. Ο Ουκρανός Πρόεδρος Βίκτωρ Γιανούκοβιτς εκλήθη για συνομιλίες με τον Ρώσο Πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν. Την ίδια ημέρα, διαδηλώσεις λαμβάνουν χώρα στο κέντρο του Κιέβου με αίτημα τη συνέχιση των συζητήσεων με την Ε.Ε.. Στις αρχές του 2014 ο Ουκρανός Πρόεδρος διακόπτει τις συνομιλίες με την Ε.Ε. Οι διαδηλώσεις κλιμακώνονται και τον Φεβρουάριο 2014 η Ρωσία αποφασίζει την αποστολή στρατευμάτων στο Ανατολικό Τμήμα της Ουκρανίας (Κριμαία) για την κατάληψη θέσεων στρατηγικής σημασίας και την προστασία του Ρωσόφωνου πληθυσμού που διαμένει εκεί. Τον Μάρτιο 2014 διενεργείται δημοψήφισμα και η Κριμαία αποφασίζει πανηγυρικά να επανενωθεί με τη Ρωσία ως Συνομοσπονδία κάτι που η Δύση εκλαμβάνει ως Προσάρτηση.<br /> <br /> <b>Εύλογα προκύπτει το ερώτημα, γιατί η Ουκρανία είναι τόσο σημαντική;</b> Διότι:<br /> <ul> <li>Δρα ως φυσικό σύνορο στην ζώνη επιρροής του ΝΑΤΟ προς Ανατολάς.</li> <li>Φιλοξενεί τις βάσεις του Ρωσικού Ναυτικού (Σεβαστούπολη).</li> <li class="last">Συνιστά κρίσιμη διαδρομή για τις εξαγωγές ενέργειας της Ρωσίας.</li> </ul> Η Δύση, με προεξάρχουσα τις Η.Π.Α. και ακόλουθο την Ε.Ε., ξεκινά οικονομικό πόλεμο (κυρώσεις) στη Ρωσία που εκτείνεται σε 3 βασικούς άξονες:<br /> <ul> <li class="last">Απόσυρση των Ξένων Άμεσων Επενδύσεων (Ξ.Α.Ε.) από τη Ρωσία με αποτέλεσμα την κατακρήμνιση της ισοτιμίας του δολαρίου με το ρούβλι και την εξαΰλωση των συναλλαγματικών διαθεσίμων της Ρωσίας στην προσπάθεια να διατηρήσει το νόμισμά της σε αξιοπρεπή επίπεδα.</li> </ul> <ul> <li class="last">Διακοπή εμπορικών σχέσεων με τη Ρωσία που πλήττει ιδιαίτερα την Ε.Ε. και ακόμη περισσότερο τη Γερμανία ως ο κύριος εμπορικός εταίρος της στην Ευρώπη.</li> </ul> <ul> <li class="last">Διατήρηση της παραγωγής του πετρελαίου και Φυσικού Αερίου στα ίδια επίπεδα σε συνεργασία με τον Οργανισμό Πετρελαιοπαραγωγών Χωρών O.P.E.C. παρ' όλη τη μειωμένη ζήτηση με αποτέλεσμα την κατάρρευση των τιμών τους που επιδεινώθηκε ακόμη περισσότερο από την άρση των εμπορικών κυρώσεων στο Ιράν την 18η Ιανουαρίου 2016 και τη διοχέτευση της παραγωγής του στις αγορές, κάτι που οδήγησε την τιμή του πετρελαίου στα χαμηλότερα επίπεδα των τελευταίων 12 ετών. Το πλήγμα στη Ρωσία είναι εξοντωτικό δεδομένου ότι το 65% των Εξαγωγών της, το 50% των Δημοσίων Εσόδων της και το 20% του Α.Ε.Π. της προέρχονται από τις πωλήσεις πετρελαίου και Φ.Α. .</li> </ul> Το Τέλος της Αρχής; Ή η Αρχή του Τέλους; Ας απομεγεθύνουμε την εικόνα (zoom-out) τόσο σε επίπεδο χώρου όσο και σε επίπεδο χρόνου.<br /> <br /> Μετά την επανένωσή της (1990), η Γερμανία ως ενιαίο Κράτος ανήκε στην Ευρωπαϊκή Δύση. Ωστόσο, διατηρούσε δεσμούς και με την Ρωσία (πρώην ΕΣΣΔ) εφαρμόζοντας το Δόγμα της Ostpolitik που προέβλεπε την εξομάλυνση των σχέσεων με τις Χώρες της Ανατολικής Ευρώπης. Στην αυγή της 3ης Χιλιετίας, σημειώθηκε σύσφιξη των σχέσεων με τη Ρωσία μέχρι που το 2006 συμφωνήθηκε η κατασκευή του Αγωγού Αερίου Βορείου Ευρώπης (Nord Stream) από Κοινοπραξία Ρωσίας - Γερμανίας στην οποία θα προέδρευε ο πρώην Καγκελάριος της Γερμανίας Γκέρχαρντ Σρέντερ. Οι εμπορικές σχέσεις με τη Ρωσία αυξάνονταν συνεχώς εφόσον η Γερμανία αποτελούσε τον μεγαλύτερο εισαγωγέα του Ρωσικού αερίου.<br /> <br /> Όταν η Κρίση χτύπησε την πόρτα της Ευρώπης στα τέλη του 2009, βρήκε την Γερμανία πρώτη Εξαγωγική Χώρα στον Κόσμο - υποσκελίστηκε μόνο από την Κίνα το 2010 - με πλεονασματικό προϋπολογισμό και Δημοσιονομικά Μεγέθη τόσο καλά που το 2011 οι επενδυτές λάμβαναν αρνητικά επιτόκια για να επενδύσουν στα Ομόλογα του Γερμανικού Κράτους, δηλαδή πλήρωναν τόκο για να τα αγοράσουν. Ο μεγαλοϊδεατισμός της Γερμανίας είχε φθάσει σε τέτοια επίπεδα που κατά την περιοδεία του Αμερικανού Υπουργού Οικονομικών Τίμοθι Γκάιτνερ τον Σεπτέμβριο 2011 στην Ευρώπη και σε συζήτησή του με τον Γερμανό ομόλογό του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε άκουσε έκπληκτος την προτροπή του τελευταίου πρώτα να βάλει τάξη στα του οίκου του (ΗΠΑ) και μετά να συμβουλεύσει την Ευρώπη.<br /> <br /> Δεν πρέπει να προκαλεί εντύπωση. Μετά από δύο απόπειρες να επιβληθεί στην Ευρώπη και τον Κόσμο μέσω των Α' και Β' Παγκοσμίων Πολέμων, η Γερμανία εκμεταλλευόμενη την Κρίση κυριάρχησε στην Ευρώπη μεταλλάσσοντας την ύπαρξή της από Ευρωπαϊκή Γερμανία σε Γερμανική Ευρώπη. Σε μια αποστροφή του ο Χένρυ Κίσινγκερ που όριζε την Εξωτερική Πολιτική των Η.Π.Α. επί Προέδρου Νίξον (Ρεπουμπλικάνοι) είχε δηλώσει ότι (η Γερμανία) <b>«...είναι πολύ Μεγάλη για την Ευρώπη, πολύ Μικρή για τον Κόσμο»</b>.<br /> <br /> Όχι όμως και η Ασία, ήτοι Ρωσία και Κίνα. Γι' αυτό και ως Υπουργός Εξωτερικών των Η.Π.Α. είχε ενορχηστρώσει στα μέσα της δεκαετίας του 1970 επίθεση φιλίας στην Κίνα ώστε να αποτρέψει τη δημιουργία αυτού του διπόλου ως αντίπαλο δέος των Η.Π.Α..<br /> <br /> Ο Ζμπίγκνιου Μπρζεζίνσκι, Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας των Η.Π.Α. επί Προέδρου Κάρτερ (Δημοκρατικοί) και Διεθνολόγος Καθηγητής στο Χάρβαρντ, θεωρούσε (Η Μεγάλη Σκακιέρα, 1997) ότι η Ευρασία λόγω της εδαφικής της έκτασης, του πληθυσμού της, των φυσικών της πόρων και της οικονομικής της δραστηριότητας αποτελούσε εν δυνάμει απειλή - οικονομική και στρατιωτική - για την πρωτοκαθεδρία των Η.Π.Α. Επομένως, θα έπρεπε πάση θυσία να αποτραπεί η συνεργασία των χωρών της.<br /> <br /> <b>Το ίδιο - αλλά από την αντίθετη οπτική - πρεσβεύει ο Αλεξάντερ Ντούγκιν</b>, Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας και εξ απορρήτων Σύμβουλος του Ρώσου Προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν σε θέματα Γεωπολιτικής και Εξωτερικής Πολιτικής. Δηλαδή, τη μετάλλαξη της Ρωσίας σε Ευρασιατική Ένωση που θα εκτείνεται μέχρι τον Καύκασο και την Κεντρική Ευρώπη αναβιώνοντας την παλαιά Σοβιετική Αυτοκρατορία. Η τελευταία αποτελεί τον σημαντικότερο, εν δυνάμει, αντίπαλο των Η.Π.Α. σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα όπως δηλώνει ξεκάθαρα πρόσφατη έκδοση του Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών STRATFOR  των Η.Π.Α.<br /> <br /> ...Έτσι, επανερχόμαστε στην αρχή του Άρθρου όπου εξαιτίας της απόπειρας προσεταιρισμού της Ουκρανίας από την Ε.Ε., υπήρξε οξεία αντίδραση της Ρωσίας και υπονομεύτηκε η θέση της Γερμανίας ως Φίλη Χώρα της Ρωσίας και κατά συνέπεια η ανάδυση της Ευρασίας. <br /> <br /> Ακριβώς αυτό επιδιώκουν οι Η.Π.Α., ήτοι ότι μια τέτοια συμμαχία δεν θα επισυμβεί ποτέ και ει δυνατόν, οι χώρες που απαρτίζουν την Ευρασία να είναι όσες περισσότερες σε αριθμό και όσο πιο εχθρικές μεταξύ τους. Το επιτυγχάνουν με δύο (2) τρόπους. Ο πρώτος είναι να προσφέρουν οφέλη στις χώρες που δεν συμμετέχουν σε συμμαχία που εναντιώνεται στα συμφέροντα των Η.Π.Α. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η συμμετοχή των Ιαπωνίας και Ν. Κορέας στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου (Π.Ο.Ε.). Ο δεύτερος τρόπος είναι να συνάπτουν 2-μερείς στρατιωτικές σχέσεις με χώρες που αισθάνονται απειλή από τους γείτονές τους. Τα παραδείγματα πολλά: Τσεχία και Πολωνία (Ρωσία), Ισραήλ (Μουσουλμανικός Κόσμος), Ιαπωνία και Ταϊβάν (Κίνα), Ν. Κορέα (Β. Κορέα), Γεωργία (Ρωσία), Η.Α.Ε. και Κατάρ (Ιράν), Κουβέιτ (Ιράν και Ιράκ).<br /> <br /> Οι Η.Π.Α. συμμετείχαν στους Α' και Β΄ Παγκοσμίους Πολέμους για να προλάβουν τη γερμανική κυριαρχία και υποστήριξαν τη Δυτική Ευρώπη κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου για να αποτρέψουν την ρωσική κυριαρχία.<br /> <br /> Προφανώς το αντίθετο επιδιώκει η Ρωσία. Δεν αποτελεί μυστικό ότι η εξωτερική πολιτική της τους 2 τελευταίους αιώνες είναι η κυριαρχία ή συμμαχία με την Κίνα ή μεγάλες Ευρωπαϊκές Δυνάμεις ώστε να αναδυθεί ως Υπερδύναμη. Τον Σεπτέμβριο 2014 Ρωσία και Κίνα συμφωνούν στην κατασκευή αγωγού συνολικού μήκους 4.000 χλμ. που θα μεταφέρει Φυσικό Αέριο (Φ.Α.) 61 δισ. κυβικών μέτρων από την πρώτη στη δεύτερη. Το κόστος της κατασκευής του ανέρχεται στα $ 55 δις και εκτιμάται ότι θα αποφέρει στη Ρωσία $ 400 δισ. σε ένα διάστημα τριάντα (30) ετών. Ενώ ήδη από τον Ιούλιο 2014 οι μεγαλύτερες Αναδυόμενες Οικονομίες γνωστές ως BRICS εκ των αρχικών τους γραμμάτων (Brazil - Russia - India - China - South Africa), σύστησαν τη δική τους Αναπτυξιακή Τράπεζα με αρχικό κεφάλαιο $ 50 δισ. και επιπλέον συναλλαγματικά διαθέσιμα $ 100 δισ. με έδρα τη Σαγκάη της Κίνας. Στόχος η αντιμετώπιση κρίσεων ρευστότητας και η χρηματοδότηση έργων υποδομής χωρίς την ανάγκη προσφυγής στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) και την Παγκόσμια Τράπεζα αντιστοίχως.<br /> <br /> Γιατί το τελευταίο είναι τόσο σημαντικό; Διότι μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου όπου οι Η.Π.Α. καθιερώθηκαν ως Στρατιωτική Υπερδύναμη, φρόντισαν να αναδειχθούν και σε Οικονομική Υπερδύναμη μέσω της Συμφωνίας του Bretton Woods στην οποία υπεισήλθαν οι Νικήτριες Δυνάμεις του Β' Π.Π.. Η Συμφωνία, εκτός τον προσδιορισμό σταθερής ισοτιμίας μεταξύ του δολαρίου και του χρυσού που καθιέρωσε το δολάριο ως το μοναδικό παγκόσμιο συναλλαγματικό νόμισμα, όρισε και σταθερές ισοτιμίες μεταξύ των Νομισμάτων των Χωρών που συμμετείχαν σε αυτή και έθεσε τις βάσεις για την ίδρυση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας που θα συνέβαλαν στην χρηματοδότηση και ανοικοδόμηση του τραυματισμένου από τον Β' Π.Π. Κόσμου.<br /> <br /> Η σύσταση δηλαδή της Αναπτυξιακής Τράπεζας των BRICS ουσιαστικά αποτελεί μια απόσχιση από το χρηματοοικονομικό σύστημα της Δύσης και μια απευθείας αμφισβήτηση του Ηγεμονικού ρόλου των Η.Π.Α. ως Παγκόσμια Οικονομική Υπερδύναμη που διακρατεί από το πέρας του Β' Π.Π. όπου δεν ήταν απλά η μόνη πλήρως λειτουργική Χώρα αλλά και η απόλυτη θριαμβεύτρια. Συνάμα διέθεταν το μοναδικό Ναυτικό που δεν είχε καταστραφεί - μαζί φυσικά με εκείνο της Μ. Βρετανίας.<br /> <br /> <ul> <li>Στα επόμενα χρόνια η αδιαμφισβήτητη υπεροχή του Ναυτικού της, επέτρεψε στις Η.Π.Α. να επιβάλουν μια σειρά αλλαγών στο παγκόσμιο στερέωμα οι σημαντικότερες εκ των οποίων ακολουθούν παρακάτω:</li> </ul> <br /> <ul> <li> Ο σχηματισμός του ΝΑΤΟ το 1949 που συγκέντρωσε όλες τις ναυτικές δυνάμεις υπό την ομπρέλα των Η.Π.Α.</li> </ul> <br /> <ul> <li> Η συμμετοχή στο ΝΑΤΟ του Ηνωμένου Βασιλείου, της Ιταλίας, Ισλανδίας και Νορβηγίας που επέτρεψε στις Η.Π.Α. να αποκτήσουν βάσεις στον Βόρειο Ατλαντικό και τη Μεσόγειο Θάλασσα.</li> </ul> <ul> <li>Η κατάληψη της Αυτοκρατορίας της Ιαπωνίας επέτρεψε στις Η.Π.Α. την απόκτηση βάσεων στον Ειρηνικό Ωκεανό.</li> </ul> <br /> <ul> <li> Η συμμαχία που εγκαθίδρυσε με Αυστραλία και Ν. Ζηλανδία επέκτεινε την ηγεμονία των Η.Π.Α. στον Νότιο Ειρηνικό Ωκεανό το 1951.</li> </ul> <br /> Επιπλέον, οι Η.Π.Α. αποτελούσαν την μόνη αγορά μετά το πέρας του Β' Π.Π. και εφόσον όλες οι εισαγωγές από τις χώρες του Bretton Woods κατέφθαναν δια θαλάσσης, ο μόνος φορέας που μπορούσε να εξασφαλίσει την ασφάλειά τους ήταν το Ναυτικό των Η.Π.Α.. Κατ' αυτόν τον τρόπο, εδραιώθηκε το παγκόσμιο δίκτυο εμπορίου, πρώτα γνωστό ως GATT (Γενική Συμφωνία Δασμών και Εμπορίου) που μετά εξελίχθηκε σε Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου (Π.Ο.Ε.).<br /> <br /> Και έρχεται η Κίνα να αμφισβητήσει το υπάρχον status quo με τον «Νέο Δρόμο του Μεταξιού» . Θα διασχίζει την Ευρασία - από Κίνα έως Γερμανία - για περισσότερα από 13.000 χιλιόμετρα δημιουργώντας μια ζώνη οικονομικής συνεργασίας (Silk Road Economic Belt) από τον Δυτικό Ειρηνικό έως τη Βαλτική. Η χερσαία εκδοχή του εκκινεί από την επαρχία Σινγιάνγκ της Κεντρικής Κίνας, διασχίζει όλες τις χώρες της Κεντρικής Ασίας, φθάνει στο Ιράν, περνά δυτικά προς Ιράκ, Συρία και Τουρκία, μέσω του Βοσπόρου βορειοδυτικά προς Μόσχα και καταλήγει στη Γερμανία (Ντούισμπουργκ). Θα αποτελείται από οδικούς άξονες και σιδηροδρομικά δίκτυα υψηλών ταχυτήτων αλλά και δίκτυα μεταφοράς ενέργειας, οπτικών ινών και διανομής προϊόντων. Τα εμπορεύματα θα μεταφέρονται στον μισό χρόνο σε σχέση με τη θαλάσσια οδό.<br /> <br /> Αποτελεί τον κύριο στόχο του 13ου Πενταετούς Σχεδίου της Κίνας για την Περίοδο 2016 - 2020 υπό την ονομασία «Μία Ζώνη, Ένας Δρόμος» και την δια της ήπιας ισχύος (soft power) προώθηση των γεωπολιτικών και γεωοικονομικών στόχων της.<br /> <br /> Το 1992 ο διεθνούς φήμης Καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας Francis Fukuyama εξέδωσε το Βιβλίο του "ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ". Ήταν η εποχή που η Ε.Σ.Σ.Δ. είχε καταρρεύσει, ο φιλελευθερισμός εγκαθιδρυόταν σε Μ. Βρετανία (Μάργκαρετ Θάτσερ) και Η.Π.Α. (Ρόναλντ Ρέιγκαν), θέτονταν οι βάσεις της Παγκοσμιοποίησης και της Νέας Τάξης Πραγμάτων. Τίποτε δεν φαινόταν να απειλεί την ολοκληρωτική κυριαρχία της Δύσης. <br /> <br /> Η Μήπως Όχι;<br /> <br /> <a href="http://www.huffingtonpost.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Το Μεγάλο Παιχνίδι...

Ηλίας Κορομπλής Βρυξέλλες, 12 Δεκεμβρίου 2013 . Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή (Ε.Ε.) ανακοινώνει τον Οδικό Χάρτη της Συμφωνίας Σύνδεσης (Associa...

Διαβάστε την συνέχεια

Η παγίδα της Τουρκίας και η κλεψύδρα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEizGyGNIH-CbsCNemoEq3D8TIFp8LvXGHp_LPJMMEMphKFY4Paeec7ZjiFNBZ-3ugdAF1iEpvlPyHRKxXPwk8HclVYXeT8RcTXii_b4xLcS5L82qeyKFbyOVqDqCO8OxhZUPF9dPmLVUA4B/s1600/h+pagida+tis+toyrkias+kai+h+klepsithra.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="386" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEizGyGNIH-CbsCNemoEq3D8TIFp8LvXGHp_LPJMMEMphKFY4Paeec7ZjiFNBZ-3ugdAF1iEpvlPyHRKxXPwk8HclVYXeT8RcTXii_b4xLcS5L82qeyKFbyOVqDqCO8OxhZUPF9dPmLVUA4B/s640/h+pagida+tis+toyrkias+kai+h+klepsithra.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <i><b>Η Ρωσία, αφού προέβη σε κινήσεις - απειλές πραγματικής και σκληρής ισχύος, φρόντισε να στηρίξει ανοικτά τους Κούρδους εντός Τουρκίας, βάζοντας τον «πόλεμο» εντός Τουρκίας.</b></i><br /> <br /> <b>Του Αλέξανδρου Δρίβα*</b><br /> <br /> Ο πόλεμος στη Συρία έχει φτάσει στο τελευταίο του επεισόδιο. Η Τουρκία επένδυσε μεγάλο μέρος της πολιτικο-στρατιωτικής της ισχύος, με άμεσο αλλά και έμμεσο τρόπο, σε αυτόν τον πόλεμο. Αυτό που κατάφερε είναι να εγκλωβιστεί σε μια περιοχή που, μέχρι το 2012, τη θεωρούσε «σφαίρα επιρροής» της. Αυτή η επένδυση από πλευράς της Τουρκίας χρειάστηκε να προστατευθεί από τους Τούρκους λήπτες απόφασης με ακροσφαλείς πολιτικές. Άλλωστε, από συστάσεως του τουρκικού κράτους, η Τουρκία κινείται μόνο όταν υπάρχει χώρος να κινηθεί και χώρος υπάρχει όταν σημαντικές δυνάμεις της διεθνούς πολιτικής έχουν συμφέροντα που διαμορφώνονται από παίγνια μηδενικού αθροίσματος. Έτσι, η Τουρκία, μολονότι στη Συρία αποτελεί μεγάλο μέρος του προβλήματος, αυτοπαρουσιάζεται ως λύση. Οι δικοί μας δρώντες αυτό δεν πρέπει να το ψέγουν, αλλά να το θαυμάζουν. Το πολιτικό marketing είναι μέρος της «δουλειάς» και μάλιστα, όσο περνούν τα χρόνια, γίνεται και το σημαντικό μέρος αυτής. Σε ποια παγίδα όμως έχει πέσει η Τουρκία; Γιατί ο χρόνος τελειώνει;<br /> <br /> <b>Η εκεχειρία που δεν έρχεται και που η Ρωσία περιμένει με... ανυπομονησία</b><br /> <br /> <div style="text-align: justify;"> Η εκεχειρία της Συρίας καλείται «τύποις» ως τέτοια. Πιο πολύ μοιάζει με «διάλειμμα ανασυγκρότησης» των εμπλεκόμενων δυνάμεων, παρά το happy end της Συρίας, η οποία ακόμη δεν έχει περάσει το στάδιο που θα καθορίσει την επόμενη μέρα της. Η ζώνη των Κούρδων στη Συρία, σε συνδυασμό με τη δυναμική αναζωπύρωση του Κουρδικού Ζητήματος εντός της τουρκικής επικράτειας, έχουν εγκλωβίσει την Τουρκία,  με το –κατά τραγική ειρωνεία– έως τώρα «όπλο» της, τη χρήση της εσωτερικής πολιτικής ως εργαλείο εξωτερικής πολιτικής και τούμπαλιν.</div> <div style="text-align: justify;"> Η μεταβλητή που δεν είχε υπολογίσει η Τουρκία σε αυτήν της την «επένδυση» στο Συριακό Ζήτημα ήταν εξ’ αρχής η Ρωσία. Η Ρωσία, έχοντας περιορισμένες προσβάσεις στη Μεσόγειο, έχει ως γεωστρατηγικό πυλώνα της παρουσίας της στη Μεσόγειο τη Συρία. Η κρίση στην Ουκρανία, η κρίση της αγοράς των φυσικών πόρων και ο φυσιολογικός πολιτικός κορεσμός της κυβέρνησης του Προέδρου της χώρας, Vladimir Putin, δεν άφηναν επιλογή στη Ρωσία, παρά να παρέμβει δυναμικά στη Συρία. Επιπρόσθετα, η Τουρκία, δεν είχε υπολογίσει πως Ρωσία και ΗΠΑ θα συνεργάζονταν στα ελάχιστα αυτής της κρίσης (ελάχιστα, πλην όμως πολύ σημαντικά). Η –πάντα– εμπρηστική ρητορική του Τούρκου Προέδρου, Recep Tayyip Erdoğan, εμπεριείχε, μεταξύ άλλων, και φράσεις όπως «συνωμότησαν οι ΗΠΑ με τη Ρωσία για να μας καταστρέψουν». Στην πραγματικότητα, οι ΗΠΑ κερδίζουν τρία πράγματα από αυτήν την περιοχή και την κατάσταση που συνεχίζεται. Πρώτον, αφήνουν πολλές και διαφορετικές δυνάμεις να κατατριβούν μεταξύ τους σε μια περιοχή από την οποία σταδιακά αποχωρούν. Δεύτερον, βάζουν τη Ρωσία να υπερασπιστεί τα –μέχρι πρότινος– κεκτημένα της. Τόσο σε Ουκρανία, όσο και σε Συρία, η Ρωσία επαναδιεκδικεί την επιρροή της. Τρίτον, συμφέρει τις ΗΠΑ, που δε θέλουν να «μπλέξουν» πάλι με τη Μέση Ανατολή, να τακτοποιήσει την περιοχή η Ρωσία, που διατηρεί πυρηνική αποτροπή υπέρ της, και, ταυτόχρονα, ποντάρουν στη μέγιστη δυνατή φθορά της. Η Τουρκία, μολονότι είναι νατοϊκός τους σύμμαχος, δεν είναι εντός αυτού του κάδρου...</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: center;"> <img alt="" height="454" src="http://www.liberal.gr/admin/uploads/2376306.jpg" width="640" /></div> <h5 style="text-align: center;"> <i><b>(Φωτ.: Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Barack Obama, σε συνάντηση με τον Ρώσο Πρόεδρο, Vladimir Putin, στα πλαίσια της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ στις 28/09/2015, συνοδευόμενοι ο πρώτος από τον υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, John Kerry και ο δεύτερος από τον Ρώσο υπουργό Εξωτερικών, Sergey Lavrov. συμφέρει τις ΗΠΑ, που δε θέλουν να «μπλέξουν» πάλι με τη Μέση Ανατολή, να τακτοποιήσει την περιοχή η Ρωσία, που διατηρεί πυρηνική αποτροπή υπέρ της, και, ταυτόχρονα, ποντάρουν στη μέγιστη δυνατή φθορά της.)</b></i></h5> <div style="text-align: justify;"> <b>Η διασπορά του πολέμου σε διαφορετικές γεωγραφικές ζώνες...</b></div> <div style="text-align: justify;"> Στις 16/12/2015 είχαμε τονίσει πως η ρωσο-τουρκική διένεξη (η οποία κορυφωνόταν μετά τις 24/11/2015) αναπάντεχα θα ενεργοποιούσε το «ρήγμα» του Καυκάσου. Μετά από περίπου 3 μήνες, το Ναγκόρνο Καραμπά, πήρε «φωτιά» για άλλη μια φορά, θυμίζοντάς μας πως οι συγκρούσεις μοιάζουν με ηφαίστεια, που απλά έχουν τη δική τους στιγμή για ενεργοποιηθούν. Ο Καύκασος είναι γεμάτος από τέτοιες «παγωμένες» συγκρούσεις. Η Αρμενία προστατεύεται από τη Ρωσία και το Αζερμπαϊτζάν από την Τουρκία (στον βαθμό, βέβαια, που «προστατεύει» η Τουρκία και τους... Ουιγούρους της Κίνας...).</div> <div style="text-align: justify;"> Η Ρωσία, διατηρώντας το πλεονέκτημα της σφοδρής απάντησης σε πυρά που θα θίξουν τα ρωσικά συμφέροντα (διατηρώντας S-400 στην Αρμενία), δεν πέφτει στην τουρκική παγίδα, που προσπαθεί να μεταφέρει τον πόλεμο της Συρίας προς το μαλακό υπογάστριο της Ρωσίας προκειμένου η τελευταία να αφήσει τη Συρία. Η ανακοίνωση της αποχώρησης (σταδιακής και με όρους εξαιρέσεων) της Ρωσίας από τη Συρία είχε ακριβώς αυτόν τον στόχο –μεταξύ άλλων. Να παρουσιάσει τη Ρωσία ως «αμυνόμενη» και όχι ως ληστρική δύναμη του διεθνούς συστήματος και ταυτόχρονα, γνωρίζοντας πως η Τουρκία, αν δεν μπει στη Συρία, παραδέχεται την ήττα της. Αν όμως η Τουρκία κάνει την εισβολή στη Συρία, τότε πάλι η Ρωσία θα είναι σε θέση ισχύος και από την άποψη της νομικής κουλτούρας. Άλλωστε για να διεξάγεις έναν πόλεμο, πρέπει να είσαι (ή να φαίνεσαι πειστικά) ως ο πόλος που αμύνεται και όχι που επιτίθεται, κατοχυρώνοντας έτσι πολλά πλεονεκτήματα του Διεθνούς Δικαίου που κάνει λόγο για το αναφαίρετο δικαίωμα στην άμυνα του κάθε κράτους.</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <img alt="" height="426" src="http://www.liberal.gr/admin/uploads/1200px-%D0%A1-400_%C2%AB%D0%A2%D1%80%D0%B8%D1%83%D0%BC%D1%84%C2%BB.jpg" style="display: block; margin-left: auto; margin-right: auto;" width="640" /><br /> <div style="text-align: center;"> <a href="https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=40082350" target="_blank">By Соколрус - Own work</a></div> <h5 style="text-align: center;"> <i><b>(Φωτ.: Η Ρωσία, διατηρώντας το πλεονέκτημα της σφοδρής απάντησης σε πυρά που θα θίξουν τα ρωσικά συμφέροντα (διατηρώντας S-400 στην Αρμενία), δεν πέφτει στην τουρκική παγίδα, που προσπαθεί να μεταφέρει τον πόλεμο της Συρίας προς το μαλακό υπογάστριο της Ρωσίας προκειμένου η τελευταία να αφήσει τη Συρία.)</b></i></h5> Η Τουρκία προσπαθεί να «ερεθίσει» τη Ρωσία με τον ίδιο τύπου «πόλεμο» –δι’ αντιπροσώπων– στην Ουκρανία, προσπαθώντας να βάλει στην εξίσωση τους Τατάρους. Η Ρωσία όμως, αφού έβαλε S-400 στη Συρία και στην Αρμενία, κατοχύρωσε το μέγιστο δυνατό πλήγμα, έβαλε όριο δηλαδή στο chicken game που θα μπορούσε να διαμορφωθεί. Ένα όριο που η Τουρκία δεν μπορεί να αγγίξει. Η Ρωσία επίσης, αφού προέβη σε κινήσεις - απειλές πραγματικής και σκληρής ισχύος, φρόντισε να στηρίξει ανοικτά τους Κούρδους εντός Τουρκίας, βάζοντας τον «πόλεμο» εντός Τουρκίας.<br /> <br /> <div style="text-align: justify;"> <b>...που δεν μπορεί να συνεχιστεί επ' άπειρον</b></div> <div style="text-align: justify;"> Με παλιούς «ψυχροπολεμικούς» όρους, μια σύγκρουση φαίνεται δύσκολο να λάβει χώρα, όμως τα δεδομένα πρέπει να μας καταστήσουν ικανούς να δούμε πως το γεωπολιτικό πινγκ-πονγκ της διασποράς/μεταφοράς του πολέμου στο μαλακό υπογάστριο της κάθε πλευράς δεν μπορεί επ’ άπειρον να συνεχιστεί, καθώς μια αναζωπύρωση σε κάποιο μέτωπο μπορεί να προκαλέσει αυτό που υποθετικά γίνεται προσπάθεια να αποφευχθεί. Την ανοικτή σύγκρουση. Η Τουρκία, αν δεν κάνει επιχείρηση στη Συρία (μέσα από το προσφυγικό εκβιάζει την Ε.Ε αλλά και τις ΗΠΑ για να στηρίξουν τις τουρκικές προσπάθειες), θα χάσει και μάλιστα θα έχει ισχυρό αντίκτυπο και στο εσωτερικό της. Αν δεν επιχειρήσει, τότε η Ρωσία δε θα αφήσει αναπάντητη την τουρκική επεκτατικότητα σε περιοχή που είναι ζωτική για την ύπαρξη της Ρωσίας. Συνήθως, όταν ένα δίλημμα οδηγεί σε ίδιο αποτέλεσμα (εν προκειμένω, ήττα της Τουρκίας), ο δρώντας που «υποφέρει» από το δίλημμα, ανάλογα με το πόσο έχει επενδύσει σε μια κατάσταση, τότε επιτίθεται, γιατί πολύ απλά δεν έχει τίποτε να χάσει. Άλλωστε η Τουρκία έχει πάντα στο πίσω μέρος της στρατηγικής της κουλτούρας τη «δυτική επέμβαση» που θα σπεύσει να σταματήσει μια ανοικτή σύγκρουση με τη Ρωσία.</div> <div style="text-align: justify;"> Σήμερα όμως, τα πράγματα είναι αλλιώς και η Δύση το τελευταίο που σκέπτεται με όσα συμβαίνουν διεθνώς είναι να κάνει το παν για να σώσει μια χώρα η οποία γίνεται πλέον αντιληπτή ως πρόβλημα της περιοχής.</div> <div style="text-align: justify;"> Αναφορικά με την Ελλάδα: Το Αιγαίο και τα μάτια μας, καθώς έγινε πάλι το Αιγαίο η Θάλασσα που δίνει «οξυγόνο» γεωστρατηγικό για αρκετές δυνάμεις. Η Τουρκία έχει κάθε λόγο να προσπαθήσει να αποτρέψει τη Ρωσία στην περιοχή των Δαρδανελλίων και του Αιγαίου. Άλλωστε το ΝΑΤΟ δεν έχει έρθει για τους πρόσφυγες (τουλάχιστον μόνο γι’ αυτούς).</div> <i><b>* Ο κ. Αλέξανδρος Δρίβας είναι Υποψήφιος Διδάκτορας Διεθνών Σχέσεων στο Πανεπιστήμιο  Πελοποννήσου - συντονιστής στο Παρατηρητήριο Ανατολικής Μεσογείου στον Τομέα Ρωσίας Ευρασίας και Νοτιοανατολικής Ευρώπης (ΤΟ.ΡΕ.ΝΕ).</b></i><br /> <br /> <a href="http://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Η παγίδα της Τουρκίας και η κλεψύδρα

Η Ρωσία, αφού προέβη σε κινήσεις - απειλές πραγματικής και σκληρής ισχύος, φρόντισε να στηρίξει ανοικτά τους Κούρδους εντός Τουρκίας, βάζ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ταυτόχρονη επίθεση σε Θράκη και Ανατολικό Αιγαίο Μπορεί η Ελλάδα να την αναχαιτίσει;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgePTEuMfX42UDTr1AMDAVW5KMyTKeoswIYiH0rPK1TLiWyUAgZ9cBOrZzt1sy0zw8EEA_bRZNKxLSozL6vnbJ-SMc-ewNoo04SItf4jLZShNdpE7wQMw7Opp4z9oBiRiJo10RFrqO-GBYf/s1600/toyrkia.ellada%252C+doryforiki+nasa.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="384" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgePTEuMfX42UDTr1AMDAVW5KMyTKeoswIYiH0rPK1TLiWyUAgZ9cBOrZzt1sy0zw8EEA_bRZNKxLSozL6vnbJ-SMc-ewNoo04SItf4jLZShNdpE7wQMw7Opp4z9oBiRiJo10RFrqO-GBYf/s640/toyrkia.ellada%252C+doryforiki+nasa.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Τα γεγονότα του 1974 με την τουρκική εισβολή στην Κύπρο ήταν το σημείο που έκανε την Ελλάδα να αντιληφθεί με τον χειρότερο τρόπο ότι η τουρκική απειλή ήταν ένα μείζων πρόβλημα. Οι απαιτήσεις που δημιουργήθηκαν από το ’74 και μετά οδήγησαν στην μεταφορά δυνάμεων – κυρίως αρμάτων – στην Θράκη και στην ενίσχυση με στρατεύματα και οπλικά συστήματα στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου. Ωστόσο εκείνη την εποχή ο σχεδιασμός άμυνας των προαναφερθέντων περιοχών έγινε στο πλαίσιο της ψυχροπολεμικής περιόδου, στο οποίο η πρωτεύουσα απειλή ήταν στα βόρεια σύνορα μας. Στις επόμενες δεκαετίες και ειδικότερα από τα τέλη της δεκαετίας του ’80 και τις αρχές της δεκαετίας του ’90 που κατέρρευσε το ανατολικό μπλοκ, ο κόσμος άλλαξε και μαζί του άλλαξε και προτεραιότητα της ελληνικής απειλής.<br /><br />Γράφει ο <b>Δημήτρης Ι. Μανακανάτας</b><br /><br /><br /><img border="0" height="390" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEjUb4a0FLfi8D7A6zdBhA00UBDJJOaAeb6gONEmuXVgYd0oEroWPJbYFfnDU7-dHMoRDqVwQY3458DzOZpQP3ybLyUTIHCJTnEx4myDoNDE-ZYy540V-gQFm92ekNRKEk4HQvc-bJGZNZmHA71DvrQkLQSF8wbjHmD6eQOy-PJ0XUNIkU0=" width="640" /><br /><br />Στο σημερινό τοπίο μόνη κύρια στρατιωτική απειλή είναι η Τουρκία και οι πρόσφατες συνεχείς υπερπτήσεις πάνω από ελληνικό έδαφος δεικνύουν ότι η Άγκυρα ακολουθεί μια συγκεκριμένη στρατηγική που αποσκοπεί στην δημιουργία ψευδών εντυπώσεων για την δημιουργία «γκρίζων» ζωνών στην διεθνή κοινή γνώμη. Ειδικά μετά το θερμό επεισόδιο των Ιμίων η τουρκική προκλητικότητα δεικνύει μεγάλη «συνέπεια» σε ότι αφορά τις υπερπτήσεις επάνω από συγκεκριμένές μικρές νήσους και βραχονησίδες του ανατολικού Αιγαίου, αλλά και σε διπλωματικό επίπεδο με τις συνεχείς αναφορές της, περί καταπάτησης των δικαιωμάτων των μουσουλμάνων της Θράκης. Σε αυτό λοιπόν το πλαίσιο, δεν φαντάζει αδιανόητο η Τουρκία να επιχειρήσει ένα θερμό επεισόδιο ή μάλλον ένα «μίνι πόλεμο», ώστε να δημιουργήσει ακόμη μεγαλύτερο επικοινωνιακό χάος, στην λογική του σεναρίου που έχει ακουσθεί κατά καιρούς και αναφέρει την ταυτόχρονη τουρκική επέμβαση στην Θράκη και σε κάποια βραχονησίδα του Ανατολικού Αιγαίου. Σε μια τέτοια λοιπόν υποθετική τουρκική ενέργεια το μεγάλο ερώτημα που τίθεται, είναι εάν οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις είναι σε θέση να αναχαιτίσουν μια επίθεση σε δύο μέτωπα ταυτόχρονα, ειδικά σε μια τέτοια αρνητική οικονομική κατάσταση και με τις ένοπλες δυνάμεις να έχουν αναλάβει πρωτεύονται ρόλο στο μεταναστευτικό.<br /> <br /> <img border="0" height="389" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEi670E0wSH_nq4r7wN8l77G8FCvTAg3Qpe0ye0eLCPTP-hEoOb1NGYdGhHT6kBk25jl-_gQgZYuE_HxxokPKKlWbwobzjk9-gy_6QyKFGdMaYlv69vAY1lZk2DDUXLqBHWsIzIWkWFYFUqa3_A1BXHlG03SpzNeUeFqK9YtONNPvRbTExQ=" width="640" /><br /><br /><img border="0" height="395" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEij-awOoZQmIBTtropQ4Wyu_mtwNbdGSvXENCzcTE1zfxNHqMaw5ygwntpWLOKi4XKDySMCHL3LTEUyGDakxQAll0dCjZzRYhqNwnuml9mh4hpa71VRJJAu1v0XaxAHZAhjLPLy-Xh_AK65QbN3yERy0JfRYOdsa5SrLP5AFUA6mSjjQss=" width="640" /><br /><br />Όπως είναι γνωστό η Tουρκία ακολουθεί ένα ακριβές μοτίβο προκλήσεων στην περιοχή των Δωδεκανήσων και κύρια στα μικρονήσια πέριξ της Καλύμνου και σε συνδυασμό με αυτές που γίνονται στο κεντρικό Αιγαίο, δείχνουν καθαρά ότι οι τουρκικές επιδιώξεις επικεντρώνονται στην δημιουργία «γκρίζων» ζωνών, σε μια προσπάθεια να επεκτείνουν τα θαλάσσια σύνορα τους ειδικά στην περιοχή της Καλύμνου που τα μικρονήσια και οι ελληνικές βραχονησίδες βρίσκονται πολύ κοντά στα τουρκικά παράλια. Η Θράκη και ειδικότερα ο Έβρος αποτελεί μια ακόμη ευαίσθητη περιοχή στα εξ’ ανατολών σύνορά μας, αλλά σε κάθε περίπτωση η Τουρκία γνωρίζει ότι είναι πολύ δύσκολο να δημιουργηθεί θύλακας τον οποίο θα μπορεί να υποστηρίξει. Το υποθετικό σενάριο που βασίζεται στο επιχείρημα της ταυτόχρονης επιθετικής ενέργειας στην περιοχή του Έβρου και σε κάποια βραχονησίδα του Ανατολικού Αιγαίου έχει μάλλον ως σκοπό τον αποσυντονισμό του αμυνόμενου αλλά και την ευκαιριακή δέσμευση εδαφών, τα οποία θα χρησιμοποιηθούν στην συνέχεια ως ανταλλακτικό μέσω στο διαπραγματευτικό τραπέζι. Ας δούμε όμως την λογική μιας τέτοιας επιθετικής ενέργειας σύμφωνα με τις δυνάμεις των δύο πλευρών αλλά και την διεθνή στρατηγική.<br /> <br /> <img border="0" height="380" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEhkBquUBfcf-8hM7RdKzFf_5pUaCLOz5TVNqHkOlGgU8ZYW18cFPjVlVZ969aNBey17zgdmi3AsfClXFQuJKaBVictWuFYFll6tdhpifaELjYLFg0iu7JbxWVvk5-F6SvM2uYR04TkuQLmcyOlL1ptVSpwoLairTDiLqh34n9ck8XWa_jU=" width="640" /><br /><br /><img border="0" height="327" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEiU4IhyfKalOXr8EmkGXOTQMThOqKedndeE6pZw3maGQiuYXfSRyd89yEwwGH0A54kO9ICBBkhaXTpzvFoJZlhRVfLOwWY8qFpAblxBEJzhpm1b-x297kOw15lYhnG8IJI22tfPSgACNZWIHO8d1Qg0vPWVxMwPTZT7dRz-RTebsY1zV84=" width="640" /><br /><br />Είναι αυτονόητο ότι η τουρκική επιθετική ενέργεια στην Θράκη θα γινόταν στην περιοχή του Έβρου με δυνάμεις αρμάτων και μηχανοκίνητες μονάδες πεζικού. Στην ευρύτερη περιοχή οι κύριες δυνάμεις που διαθέτει ο τουρκικός στρατός είναι 4 ταξιαρχίες αρμάτων (στις περιοχές ΜΑΛΚΑΡΑ, ΤΣΑΤΑΛΤΖΑ, ΜΑΛΤΕΠΕ και ΤΣΕΡΚΕΖΚΙΟΙ), 4 μηχανοκίνητες Ταξιαρχίες (περιοχές ΑΝΔΡΙΑΝΟΥΠΟΛΗ, ΚΙΡΚΛΑΠΕΛΙ, ΚΕΣΣΑΝΗ και ΤΕΚΙΡΝΤΑΓ) καθώς και μια τεθωρακισμένη Μεραρχία στο ΤΕΚΙΡΝΤΑΓ. Από ελληνικής πλευράς υπάρχει μια τεθωρακισμένη Μεραρχία στην Καβάλα, μια Ταξιαρχία αρμάτων στην Ξάνθη, μια μηχανοκίνητη Μεραρχία Πεζικού στο Διδυμότειχο, μία Ταξιαρχία αρμάτων στην Κομοτηνή, μια μηχανοκίνητη Μεραρχία Πεζικού στην Αλεξανδρούπολη και στην ίδια περιοχή μια Ταξιαρχία αρμάτων. Όπως γίνεται αντιληπτό οι ελληνικές δυνάμεις που βρίσκονται συγκεντρωμένες στην περιοχή είναι ικανές από πλευράς μεγέθους να αντιμετωπίσουν μια τουρκική εισβολή. Σε μια προσπάθεια αναπαράστασης μια τέτοιας αντιπαράθεσης οι εχθρικές δυνάμεις θα εισβάλουν από τον ποταμό Έβρο με υποτιθέμενο σημείο εισόδου την ευρύτερη περιοχή του Ορμενίου.<br /><br />Οι ελληνικές δυνάμεις έχοντας αντιληφθεί την επιθετική ενέργεια ξεκινούν για να αντιμετωπίσουν τον εχθρό και υπολογίζοντας την ιδιαιτερότητες του εδάφους και της περιοχής η δύναμη άμυνας θα αποτελείται πιθανόν από μία ταξιαρχία που θα συγκροτείται σε τρία τακτικά συγκροτήματα δύο ισχυρά σε άρματα (ΕΜΑ) και ένα τρίτο με βάση το μηχανοκίνητο τάγμα πεζικού. Αν αναλογισθεί κανείς την εικόνα της κίνησης μιας τόσο μεγάλης δύναμης, είναι εντυπωσιακό καθότι θα κινούνται σε φαλλαγίδια περίπου 300 τεθωρακισμένα οχήματα τα οποία θα συγκροτήσουν φάλαγγες, και θα φαντάζουν ως ατσάλινος χείμαρρος. Φυσικά εφόσον συγκροτηθούν σε φάλαγγες, η κάθε μία φάλαγγα θα ακολουθήσει συγκεκριμένα δρομολόγια που έχουν προεπιλεγεί από τον καιρό της ειρήνης και καλύπτουν κάθε σημείο από το οποίο μπορεί να κινηθεί ο εχθρός εφόσον εισβάλει σε ελληνικό έδαφος. Αξίζει να αναφερθεί ότι δίδεται ιδιαίτερη έμφαση στη μελέτη του εδάφους και στην επιλογή δρομολογίων, διότι η προσβασιμότητα είναι καταλυτική παράμετρος για τις επιχειρήσεις τεθωρακισμένων σχηματισμών και φυσικά αποτελούν και τον βασικό παράγοντα κίνησης του αντιπάλου. Είναι λοιπόν αυτονόητο ότι η διαδρομή που θα ακολουθήσει η εχθρική αρματική – τεθωρακισμένη δύναμη είναι ήδη γνωστή στην ελληνική πλευρά. Στο καιρό της ειρήνης τα δρομολόγια αναγνωρίζονται σε τακτικά διαστήματα, αλλά πολλές φορές οι ελληνικοί σχηματισμοί αρμάτων εκπαιδεύονται και σε περιοχές που δεν έχουν αναγνωρισθεί και η μελέτη του εδάφους είχε γίνει μόνο από τον χάρτη, ώστε να πληρώματα να εκπαιδεύονται σε καθαρά ρεαλιστικές συνθήκες.<br /><br />Στην συνέχεια οι μονάδες θα ξεκινήσουν την αμυντική εγκατάσταση σε συγκεκριμένα σημεία που τους δίδουν το πλεονέκτημα (πχ. σε σημεία του ποταμού που αποτελούν φυσικό κόλλημα για τον εχθρό και αναγκαστικά θα επιβραδύνει). Συνήθως σε τέτοιου είδους επιχειρήσεις η μια επιλαρχία αρμάτων και το μηχανοκίνητο τάγμα πεζικού βρίσκονται στην περιοχή που αναμένεται άφιξη των εχθρικών δυνάμεων και η δεύτερη επιλαρχία τοποθετείται σε κοντινό σημείο σε μικρή απόσταση ως εφεδρεία της ταξιαρχίας. Σημειώνεται ότι τα Τακτικά Συγκροτήματα που χρησιμοποιούνται στις συγκεκριμένες αποστολές είναι μονάδες ελιγμών (τάγμα πεζικού, μηχανοκίνητο τάγμα πεζικού, επιλαρχία αρμάτων ή επιλαρχία αναγνώρισης) στην οποία προσκολλώνται τμήματα από άλλη μονάδα ελιγμού καθώς και στοιχεία πυροβολικού, μηχανικού και διαβιβάσεων. Η αναλογία των τμημάτων ελιγμού σε επίπεδο λόχων, ιλών, διμοιριών ή ουλαμών εξαρτάται από την αποστολή που ανατίθεται στο τακτικό συγκρότημα και φυσικά στο μέγεθος της εχθρικής δύναμης.<br /><br />Ο εχθρός από την πλευρά του θα συντονίσει την κίνηση του με τέτοιους ρυθμούς ώστε να εξαπολύσει την επιθετική του ενέργεια με το πρώτο φως (λίγο πριν χαράξει) και με βάση τον ρεαλισμό και την πλέον αρνητική περίπτωση, οι προφυλακές μάχης της ελληνικής δύναμης θα αναγκασθούν να συμπτυχθούν, εξαιτίας της εχθρικής πίεσης, ξεκινώντας τακτικές αμυντικού αγώνα. Η εχθρική πίεση θα παρουσιάσει ρήγματα στην αμυντική τοποθεσία και η ελληνική δύναμη θα αποφασίζει την εκτέλεση μία σειράς ενεργειών όπως η άμεση αντεπίθεση από την αρματική δύναμη για την αποκατάσταση του πρόσθιου ορίου τοποθεσίας στη ζώνη ευθύνης του, ενώ στην συνέχεια θα επακολουθήσει δεύτερη άμεση αντεπίθεση από την δύναμη του μηχανοκίνητου πεζικού που αποσκοπεί επίσης στην αποκατάσταση της δικής του ζώνης ευθύνης. Και πάλι όμως το αποτέλεσμα, με βάση ένα ρεαλιστικό σενάριο, θα είναι ο ελληνικές δυνάμεις να μην μπορέσουν να συγκρατήσουν την εχθρική επιθετική δραστηριότητα, και τότε θα αντικατασταθεί το συγκρότημα του μηχανοκίνητου πεζικού με συγκρότημα μέσων αρμάτων. Σημειώνεται ότι αντικατάσταση είναι η επιχείρηση κατά την οποία μία ολόκληρη μονάδα ελιγμού αντικαθίσταται από άλλη μονάδα ελιγμού ή μέρος της, στην ίδια τοποθεσία που κατέχει η πρώτη. Ο κύριος λόγος για την ανάληψη μίας επιχείρησης αντικατάστασης είναι η διατήρηση της μαχητικής ισχύος των δυνάμεων όταν οι δυνάμεις που αντικαθίστανται δεν μπορούν να συνεχίσουν με επιτυχία την αποστολή τους.<br /><br /> Εφόσον η αμυνόμενη δύναμη δεν μπορέσει να συγκρατήσει την εχθρική επίθεση, θα αποφασισθεί η Ταξιαρχία να ξεκινήσει την διαδικασία της επιβράδυνσης. Σκοπός της ενέργειας αυτής είναι να «φθείρει» την εχθρική δύναμη, μειώνοντας την ορμή της, να καταστρέψει τον προγραμματισμό της και να «κερδίσει» χρόνο ώστε κάποιος άλλος σχηματισμός που παίζει ρόλο εφεδρείας να μπορέσει να οργανώσει ισχυρή αμυντική τοποθεσία. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο επιλέγονται περιοχές που αποτελούν φυσικό κώλυμα (συγκεκριμένα σημεία ποταμού, έδαφος που παρέχει κάλυψη κ.α). Ο εχθρός από την πλευρά του θα αυξήσει την πίεση ώστε να «σπάσει» το ρυθμό επιβράδυνσης της ελληνικής δύναμης και η «απάντηση» της ελληνικής Ταξιαρχίας θα είναι η αντεπίθεση για την αποκατάσταση του ρυθμού επιβράδυνσης. Η αντεπίθεση εκτελεσθεί από ένα τακτικό συγκρότημα αρμάτων και η επιτυχής έκβασής της θα έχει ως αποτέλεσμα οι δυνάμεις της Ταξιαρχίας να φθάσουν στην αμυντική τοποθεσία που τους προσδίδει το επιχειρησιακό πλεονέκτημα.<br /><br />Η επόμενη κίνηση που θα αποφασισθεί είναι η επιθετική επιστροφή. Στην συγκεκριμένη ενέργεια αρχικά πραγματοποιείται υπέρβαση των φίλιων τμημάτων. Στην συγκεκριμένη επιθετική ενέργεια μία μονάδα ελιγμού διέρχεται μέσα από μία άλλη που είναι σε επαφή με τον εχθρό. Σκοπός μιας τέτοιας επιχείρησης είναι η αντικατάσταση μίας μονάδας που δεν μπορεί πλέον να συνεχίσει την επίθεση λόγω σημαντικής μείωσης της μαχητικής της ισχύος ή επειδή τα σχέδια ενεργείας προβλέπουν μία πλέον κατάλληλη μονάδα για τη συνέχιση της διεξαγωγής της επιχείρησης. Με δεδομένο ότι ως αμυντική περιοχή έχει επιλεγεί κάποιο σημείο του ποταμού Έβρου, οι ελληνικές δυνάμεις μετά την υπέρβαση θα πραγματοποιήσουν διάβαση ευκαιρίας του ποταμού κυρίως με αρματικές δυνάμεις. Ειδικότερα, η επιχείρηση διάβασης ευκαιρίας ποταμού, επιχειρείται πριν ο εχθρός προλάβει να οργανωθεί αμυντικά στην απέναντι όχθη, εκμεταλλευόμενος το φυσικό εμπόδιο που προβάλλει η διαμόρφωση τη κοίτης, το πλάτος και το βάθος του νερού και η ταχύτητα του ρεύματος του ποταμού και ενεργείται με ταχέα μέσα γεφύρωσης.<br /><br />Στην συνέχεια πραγματοποιείται επίθεση επί δύο κατευθύνσεων με ένα συγκρότημα μέσων αρμάτων και ένα συγκρότημα μηχανοκίνητου πεζικού ενώ ένα ακόμη συγκρότημα αρμάτων θα βρίσκεται σε κοντινή απόσταση ως εφεδρεία. Τα τακτικά συγκροτήματα θα προσβάλουν με ορμή τις εχθρικές θέσεις, θα ανατρέπουν τις εχθρικές δυνάμεις, και στην συνέχεια θα συνεχίσουν την προέλαση τους προς τα ανατολικά με σκοπό την ανακατάληψη των εδαφών και την εγκατάσταση σε συγκεκριμένο σημείο. Ωστόσο βάση ενός ρεαλιστικού σεναρίου, ενώ θα εξελίσσεται η προέλαση της ταξιαρχίας θα υπάρξει ισχυρή εχθρική αντίσταση, η οποία για να παρακαμφθεί θα απαιτηθεί και η εμπλοκή της εφεδρείας του συγκροτήματος μέσων αρμάτων, η οποία θα πρέπει να προσβάλλει και να καταστρέψει τις εχθρικές δυνάμεις, ώστε να μην αποτελούν διαρκή κίνδυνο για τις γραμμές επικοινωνιών της ταξιαρχίας. Η ενέργεια αυτή θα αποτελέσει και την τελική φάση της ελληνικής επιθετικής ενέργειας που θα οδηγήσει στην απώθηση του εχθρού εκτός της ελληνικής επικράτειας.<br /><br />Αν και φυσικά είναι ένα ρεαλιστικό σενάριο που απλά προσομοιάζει τις πραγματικές συνθήκες, στην δεδομένη συγκυρία οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις έχουν και άλλο ένα πλεονέκτημα που επικεντρώνεται στο ποιοτικό τεχνολογικό πλεονέκτημα. Αυτό είναι το άρμα LEOPARD 2HEL του Ελληνικού Στρατού, που είναι σαφώς ανώτερο από οποιοδήποτε τουρκικό άρμα μάχης. Φυσικά το εν λόγω πλεονέκτημα πιθανόν να εξαλειφθεί στην προσεχή δεκαετία που η Τουρκία θα παραλάβει νέα άρματα τα οποία αναπτύσσει εγχώριος και φέρουν την ονομασία Altay. Σημειώνεται ότι τα πρωτότυπα του άρματος σχεδιάστηκαν και αναπτύχθηκαν από την Otokar. Ο κύριος οπλισμός του Altay αποτελείται από πυροβόλο των 120mm/55 διαμετρημάτων (για την παραγωγή του η τουρκική βιομηχανία MKE έχει υπογράψει συμβόλαιο με την Hyundai Rotem της νότιου Κορέας), ενώ η τουρκική βιομηχανία Roketsan που έχει την ευθύνη σχεδιασμού και εξέλιξης του άρματος έχει αναλάβει και το τομέα της Σπονδυλωτής Θωράκισης (έχει υπογραφεί επίσης συμβόλαιο με την Hyundai Rotem).<br /><br /><b>Επιθετική ενέργεια σε βραχονησίδα </b><br /><br />Πριν αναφερθούμε στην επιθετική ενέργεια σε βραχονησίδα αξίζει να επισημανθεί ότι η ελληνική πλευρά, μετά το 1974 σε πρώτη φάση οργάνωσε στην άμυνα των μεγάλων και ενδιάμεσης έκτασης νήσων. Όταν οι τουρκικές επιδιώξεις στράφηκαν στα μικρά νησιά, τοποθέτησε και εκεί στρατιωτικές δυνάμεις. Στην συνέχεια η τουρκική απειλή στράφηκε στην επιδίωξη της διεκδίκησης του μισού Αιγαίου μέσω της επέκτασης των τουρκικών ενδιαφερόντων στις χιλιάδες βραχονησίδες, οι οποίες είναι σχεδόν αδύνατο να ασφαλισθούν στο σύνολο τους με την παρουσίας στρατιωτικής δύναμης. Επιπρόσθετα μια επιθετική ενέργεια σε βραχονησίδα είναι μικρού κόστους (σε συστήματα και ανθρώπινο δυναμικό) και αφορά κυρίως υπόθεση επιχειρησιακών ομάδων των ειδικών δυνάμεων, όπως συνέβη και στην περίπτωση των Ιμίων.<br /><br />Σε γενικές γραμμές μια τυπική ενέργεια κατάληψης βραχονησίδας, πραγματοποιείται από μικρό τμήμα καταδρομέων, που προσεγγίζουν αθόρυβα με ελαστική λέμβο σε κάποιο σχετικά προσβάσιμο σημείο της βραχονησίδας και αποβιβάζονται. Η λέμβος προφανώς έχει αφεθεί από κάποιο μεγαλύτερο πλοίο που βρίσκεται εκτός των ελληνικών υδάτων. Ιδανικές συνθήκες για την διεξαγωγή μιας τέτοιας επιχείρησης, είναι η περιορισμένη ορατότητα (νύχτα χωρίς φεγγάρι, δυσμενείς καιρικές συνθήκες κ.α). Η περίπτωση των Ιμίων δείχνει μια χαρακτηριστική περίπτωση ενέργειας, όπου οι συνθήκες περιβάλλοντος ήταν ευνοϊκές για τον εισβολέα.<br /><br />Η ελληνική αντίδραση σε μια ενδεχόμενη επιθετική ενέργεια σε βραχονησίδα, θα είναι η ανάθεση αποστολής ανακατάληψης βραχονησίδας στην Ζ’ ΜΑΚ, μια μονάδα πολύ ειδικού χαρακτήρα, η οποία συστάθηκε μετά την κρίση των Ιμίων και κύρια αποστολής της είναι να μπορεί άμεσα και αστραπιαία, να αποτρέπει την απόβαση εχθρικών επίλεκτων δυνάμεων σε οποιοδήποτε σημείο του Ελλαδικού αρχιπελαγικού χώρου, αλλά και να επιφέρει καίριο πλήγμα στον αντίπαλο όταν αυτός προσβάλλει τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας, ανακαταλαμβάνοντας το εθνικό έδαφος.<br /><br />Όπως προαναφέρθηκε η Ζ’ ΜΑΚ συγκροτήθηκε αμέσως μετά την κρίση των Ιμίων στη «μήτρα» των Ειδικών Δυνάμεων, το Μεγάλο Πεύκο, στο πλαίσιο εφαρμογής του δόγματος του «Ισοδύναμου Τετελεσμένου», που είχε τότε υιοθετηθεί, και ανήκει στις δυνάμεις ταχείας αντίδρασης του Ελληνικού Στρατού. Σε ότι αφορά το επιχειρησιακό έργο και τον επιχειρησιακό σχεδιασμό είναι αυτονόητο ότι η δράση της μονάδας στηρίζεται στη διακλαδικότητα και ιδιαίτερα στην αγαστή συνεργασία και τις τυποποιημένες διαδικασίες με το Πολεμικό Ναυτικό αλλά και την Πολεμική Αεροπορία. Η αντιμετώπιση της εχθρικής ομάδας που θα έχει ανέβει στην βραχονησίδα θα γίνει από την Ζ’ ΜΑΚ είτε με αθόρυβη αποβίβαση των επιχειρησιακών ομάδων είτε σε συνδυασμό με την Πολεμική Αεροπορία ή το Πολεμικό Ναυτικό. Στην πρώτη περίπτωση οι επιχειρησιακές μονάδες πλησιάζουν αθόρυβα με τις ελαστικές λέμβους την βραχονησίδα – εφόσον πρώτα βατραχάνθρωποι της μονάδας έχουν πραγματοποίηση αναγνώριση των εχθρικών δυνάμεων – και αποβιβάζονται. Εφόσον αποβιβασθούν οι επιχειρησιακές ομάδες εξαπολύουν επίθεση στον εχθρό με καταδρομικές ενέργειες. Στην περίπτωση συνδυασμένης επιχείρησης με την Πολεμική Αεροπορία ή το Πολεμικό Ναυτικό, προηγείται βομβαρδισμός της βραχονησίδας με αεροπορικά ή ναυτικά πυρά και στην συνέχεια οι επιχειρησιακές ομάδες αποβιβάζονται και να ασφαλίσουν την περιοχή.<br /><br />Ωστόσο στο μελλοντικό μεγάλο πρόγραμμα που έχει εξαγγείλει το τουρκικό ναυτικό περιλαμβάνονται και σκάφη υποστήριξης τέτοιων επιχειρήσεων γεγονός που θα πρέπει να προβληματίσει τις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις. Ενδεικτικά αναφέρονται ταχύπλοα (π.χ KAAN 16) που μπορούν να εκτελούν ευρεία γκάμα αποστολών, μεταξύ αυτών διείσδυση-ανάκτηση δυνάμεων ειδικών επιχειρήσεων.<br /> <br /><b>Συμπεράσματα</b><br /><br />Είναι βέβαιο ότι οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις σήμερα έχουν την δυνατότητα να «αναχαιτίσουν» μια ταυτόχρονη τουρκική εισβολή τόσο στην περιοχή του Έβρου όσο και σε μια βραχονησίδα, παρά τις αντίξοες συνθήκες που επικρατούν εξαιτίας της οικονομικής κρίσης. Ωστόσο θα πρέπει να αναφερθεί ότι το μεγάλο πρόβλημα δεν είναι αυτές καθ’ αυτές οι δυνάμεις αντιπαράθεσης ούτε και ο τρόπος αντιμετώπισης και δράσης που περιγράφηκε σε γενικές γραμμές πιο πάνω, αλλά ο συντονισμός των επιχειρήσεων υπό διακλαδική διοίκηση.<br /><br />Σε τέτοιου είδους επιχειρήσεις σημαντικό ρόλο διαδραματίζουν η Πολεμική Αεροπορίας και το Πολεμικό Ναυτικό, και όταν υπάρχει ένα ταυτόχρονο εχθρικό χτύπημα σε δύο σημεία, μεγάλο ρόλο παίζει η τοποθέτηση και ο καταμερισμός των μαχητικών αεροσκαφών και των πολεμικών πλοίων και των λοιπών δυνάμεων υποστήριξης που θα ασφαλίσουν τις περιοχές των επιχειρήσεων και θα λειτουργήσουν αποτρεπτικά στο να χρησιμοποιήσει ο εχθρός τις αντίστοιχες δυνάμεις. Για παράδειγμα η παρουσία ελληνικών πολεμικών πλοίων στην ευρύτερη περιοχή που θα διεξάγεται η επιχείρηση ανακατάληψη βραχονησίδας, λειτουργεί αφενός υποστηρικτικά για τις μονάδες που επιχειρούν και αφετέρου αποτρεπτικά για τις ναυτικές μονάδες του αντιπάλου να πλησιάσουν στην περιοχή. Περισσότερο είναι ένα παιχνίδι στρατηγικής και σωστής τοποθέτησης των δυνάμεων στο γενικότερο πλαίσιο των επιχειρήσεων, παρά τα σημεία της επίθεσης όπου βρίσκονται ειδικά εκπαιδευμένες μονάδες και με το κατάλληλο υλικό με κύρια αποστολή την αντιμετώπιση μιας τέτοιας επιθετικής ενέργειας.<br /><br />Ας μην ξεχνάμε ότι η κάθε τεθωρακισμένη ταξιαρχία του Έβρου αλλά και ολόκληρος ο Ελληνικός Στρατός εκτελεί μεγάλες ασκήσεις όπως για παράδειγμα ο «Χαλύβδινος Θώρακας» που βασίζεται σε ρεαλιστικά σενάρια πολέμου και η διαδικασία σχεδίασης της άσκησης είναι πολύμηνη, αναλυτική και ευρεία. Ο σχεδιασμός της υλοποιείται από την ομάδα σχεδίασης άσκησης που αποτελείται από τους διευθυντές του 2ου, 3ου και 4ου Επιτελικού Γραφείου ενώ δίδεται ιδιαίτερη έμφαση στη μελέτη του εδάφους και στην επιλογή δρομολογίων. Επίσης σε τέτοιου είδους ασκήσεις υπάρχούν και οι απαραίτητοι ελεγκτικοί μηχανισμοί που διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο αφενός στο να προσομοιώνονται οι ασκήσεις σε περιβάλλον πολέμου και αφετέρου να διεξάγονται συμπεράσματα για τους τρόπους ενεργείας των μονάδων. Ειδικότερα, υπάρχει η Ομάδα Ελέγχου που συνήθως βρίσκεται στο επιτελείο της ταξιαρχίας και παρακολουθεί συνεχώς, εκ του σύνεγγυς την εξέλιξη της άσκησης, καθώς και ο «αρχιδιαιτητής» και οι «διαιτητές», που είναι αξιωματικοί μεγάλης εμπειρίας, και αποτελούν έναν διαρκή μηχανισμό καταγραφής των ενεργειών της κάθε μονάδας.<br /><br />Είναι λοιπόν αυτονόητο ότι μια τουρκική επιθετική ενέργεια δεν είναι κάτι που δεν αναμένεται από την ελληνική πλευρά και σε καμία περίπτωση δεν είναι απροετοίμαστη για κάτι τέτοιο. Ωστόσο εκείνο που θα παίξει σημαντικό ρόλο στην αντιμετώπιση μιας τέτοιας απειλής είναι η διακλαδικότητα, με απλά λόγια η κοινή αντίληψη και καθιέρωση συνδυασμένου τρόπου δράσης των τριών κλάδων των ενόπλων δυνάμεων, που θα λειτουργήσουν ως παράγοντας πολλαπλασιαστή ισχύος για την επιτυχή έκβαση των επιχειρήσεων. Αν και τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει κάποια βήματα προς αυτή την κατεύθυνση και διεξάγονται διακλαδικές ασκήσεις όπως η «ΔΕΛΦΙΝ» (στο σενάριο της άσκησης περιλαμβάνει επιχείρηση εκκαθάρισης εχθρικών δυνάμεων και ανακατάληψης Μικρονήσου, με σειρά ενεργειών, καθώς και αντιμετώπιση ασύμμετρων απειλών), στις οποίες συμμετέχουν μονάδες και από τους τρεις Κλάδους και ενεργούν υπό τις εντολές του αρχηγού ΓΕΕΘΑ, χρειάζονται πολλές θεσμικές αλλαγές για να λειτουργεί ευέλικτα. Για παράδειγμα ένα τέτοιο βήμα θα ήταν η δημιουργία ενός σχηματισμού ειδικών επιχειρήσεων, στον οποίο να ενταχθούν, οι μονάδες ειδικών επιχειρήσεων και των τριών κλάδων (31 ΜΕΕΔ της ΠΑ, ΔΥΚ του ΠΝ, Ζ΄ ΜΑΚ & ΕΤΑ του ΕΣ κ.α) καθώς και μέσα (ελικόπτερα, αεροσκάφη C-130 Hercules, αποβατικά σκάφη αερόστρωμνα κ.α) και λοιπές μονάδες και μέσα υπό ενιαία διοίκηση.<br /><br />Με δεδομένο ότι στο προσεχές μέλλον οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις θα έχουν στην κατοχή τους νέα οπλικά συστήματα όπως το νέο άρμα, το οποίο θα αλλάξει την σημερινή υπεροχή της Ελλάδας στον συγκεκριμένο τομέα και άλλα προηγμένα οπλικά συστήματα (μαχητικά F-35 κ.α) σε συνδυασμό με το γεγονός ότι η χώρα μας δεν μπορεί να ακολουθεί την εξοπλιστική κούρσα της Τουρκίας, ο τρόπος αντιμετώπισης κρίσεων είναι κινήσεις στρατηγικής που θα λειτουργήσουν ως πολλαπλασιαστές ισχύος, όπως η διακλαδικότητα και η επένδυση στον τομέα της πληροφορίας.<br /><br />Η σύγχρονη στρατηγική για την αποτροπή και την αντιμετώπιση εισβολέα, γίνεται με Πληροφορίες, Επιτήρηση και Σύστημα Χειρισμού Κρίσεων. Η ενδυνάμωση των υπηρεσιών πληροφοριών και η επιτήρηση με σύγχρονα μέσα, αποτελεί την αρτιότερη και λιγότερο κοστοβόρα λύση. Το σύστημα πληροφοριών θα πρέπει να εντοπίσει τις αρχικές εχθρικές κινήσεις, να τις αναλύσει και σε συνεργασία με το σύστημα χειρισμού κρίσεων να γίνουν οι ανάλογες εκτιμήσεις που θα οδηγήσουν στην λήψη των αποφάσεων. Θα πρέπει επίσης να τονισθεί, ότι το σύστημα διαχείρισης κρίσης σε όλες τις προηγμένες χώρες είναι ενιαίο και περιλαμβάνει το Υπουργείο Άμυνας και το Υπουργείο Εξωτερικών και αυτό θα πρέπει να θεσπισθεί και στην χώρα μας εάν θέλουμε ένα ενιαίο σύστημα σε πολιτικό και στρατιωτικό επίπεδο και εναρμονισμένα μεταξύ τους, για να μην ισχύει η ρήση των λαϊκών θυμοσόφων «δεν γνωρίζει η δεξιά μου τι ποιεί η αριστερά μου»…<br /> <br /> <a href="http://kourdistoportocali.com/" target="_blank">πηγή</a> <!-- Blogger automated replacement: "https://images-blogger-opensocial.googleusercontent.com/gadgets/proxy?url=http%3A%2F%2Fimg.photobucket.com%2Falbums%2Fv308%2FAlepou340MB%2FImage4_resize.jpg&container=blogger&gadget=a&rewriteMime=image%2F*" with "https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEi670E0wSH_nq4r7wN8l77G8FCvTAg3Qpe0ye0eLCPTP-hEoOb1NGYdGhHT6kBk25jl-_gQgZYuE_HxxokPKKlWbwobzjk9-gy_6QyKFGdMaYlv69vAY1lZk2DDUXLqBHWsIzIWkWFYFUqa3_A1BXHlG03SpzNeUeFqK9YtONNPvRbTExQ=" --><!-- Blogger automated replacement: "https://images-blogger-opensocial.googleusercontent.com/gadgets/proxy?url=http%3A%2F%2Fimg.photobucket.com%2Falbums%2Fv308%2FAlepou340MB%2FImage2_resize.jpg&container=blogger&gadget=a&rewriteMime=image%2F*" with "https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEjUb4a0FLfi8D7A6zdBhA00UBDJJOaAeb6gONEmuXVgYd0oEroWPJbYFfnDU7-dHMoRDqVwQY3458DzOZpQP3ybLyUTIHCJTnEx4myDoNDE-ZYy540V-gQFm92ekNRKEk4HQvc-bJGZNZmHA71DvrQkLQSF8wbjHmD6eQOy-PJ0XUNIkU0=" --><!-- Blogger automated replacement: "https://images-blogger-opensocial.googleusercontent.com/gadgets/proxy?url=http%3A%2F%2Fimg.photobucket.com%2Falbums%2Fv308%2FAlepou340MB%2FImage9_resize.jpg&container=blogger&gadget=a&rewriteMime=image%2F*" with "https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEiU4IhyfKalOXr8EmkGXOTQMThOqKedndeE6pZw3maGQiuYXfSRyd89yEwwGH0A54kO9ICBBkhaXTpzvFoJZlhRVfLOwWY8qFpAblxBEJzhpm1b-x297kOw15lYhnG8IJI22tfPSgACNZWIHO8d1Qg0vPWVxMwPTZT7dRz-RTebsY1zV84=" --><!-- Blogger automated replacement: "https://images-blogger-opensocial.googleusercontent.com/gadgets/proxy?url=http%3A%2F%2Fimg.photobucket.com%2Falbums%2Fv308%2FAlepou340MB%2FImage5_resize.jpg&container=blogger&gadget=a&rewriteMime=image%2F*" with "https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEhkBquUBfcf-8hM7RdKzFf_5pUaCLOz5TVNqHkOlGgU8ZYW18cFPjVlVZ969aNBey17zgdmi3AsfClXFQuJKaBVictWuFYFll6tdhpifaELjYLFg0iu7JbxWVvk5-F6SvM2uYR04TkuQLmcyOlL1ptVSpwoLairTDiLqh34n9ck8XWa_jU=" --><!-- Blogger automated replacement: "https://images-blogger-opensocial.googleusercontent.com/gadgets/proxy?url=http%3A%2F%2Fimg.photobucket.com%2Falbums%2Fv308%2FAlepou340MB%2FImage3_resize.jpg&container=blogger&gadget=a&rewriteMime=image%2F*" with "https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEij-awOoZQmIBTtropQ4Wyu_mtwNbdGSvXENCzcTE1zfxNHqMaw5ygwntpWLOKi4XKDySMCHL3LTEUyGDakxQAll0dCjZzRYhqNwnuml9mh4hpa71VRJJAu1v0XaxAHZAhjLPLy-Xh_AK65QbN3yERy0JfRYOdsa5SrLP5AFUA6mSjjQss=" -->

Ταυτόχρονη επίθεση σε Θράκη και Ανατολικό Αιγαίο Μπορεί η Ελλάδα να την αναχαιτίσει;

Τα γεγονότα του 1974 με την τουρκική εισβολή στην Κύπρο ήταν το σημείο που έκανε την Ελλάδα να αντιληφθεί με τον χειρότερο τρόπο ότι η το...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί οι Οινούσσες δεν είναι ο Στρατηγικός αλλά ούτε και ο πραγματικός στόχος της Τουρκίας!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEikHX1MkVG86HuiTn8NRp20UlU2cw_PIlk2bbQQyf5nxKZW_DY7JAAK1DJqwObhMFm-LgAH4qzH3SHFkmyW1CY2oyF-w1vjg_Uj1k5QggWdIpIj_PiRx419F63F4r76rarqWGdz8bniilVr/s1600/ellinika+kai+toyrkika+aeroplana+sto+aigaio.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="338" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEikHX1MkVG86HuiTn8NRp20UlU2cw_PIlk2bbQQyf5nxKZW_DY7JAAK1DJqwObhMFm-LgAH4qzH3SHFkmyW1CY2oyF-w1vjg_Uj1k5QggWdIpIj_PiRx419F63F4r76rarqWGdz8bniilVr/s640/ellinika+kai+toyrkika+aeroplana+sto+aigaio.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Του <b>Χρήστου Μακρυγιάννη</b>*<br /><br />Πολλά γράφονται και λέγονται και πολλά αναλύονται για τα γεγονότα στο Αιγαίο αλλά πρέπει να δούμε να πράγματα στην πραγματική Στρατιωτική και όχι από την θεωρητική τους πλευρά !<br /><br />Πριν από αρκετό καιρό σε μια ανάλυση μας που δεν αμφισβητήθηκε ποτέ , είχε τονιστεί και καταγραφεί ότι οι Τούρκοι αλλάζουν την Τακτική τους στο Αιγαίο και είχε αναφερθεί ότι οι Τούρκοι θα επέλεγαν την Τακτική του αποκλεισμού των νησιών μας και όχι την κατάληψη !<br /><br />Σε καμιά περίπτωση μια Στρατιωτική επιχείρηση δεν γίνεται με προειδοποίηση και πολύ περισσότερο σε ένα μικρονήσι στο οποίο φυλάσσεται μόνο από Στρατιωτικό Φυλάκιο ,ούτε οι Συντονισμένες και Σχεδιασμένες Υπερπτήσεις απο Μαχητικά ενός άκρου του νησιού σε μεγάλο ύψος ,την ίδια ώρα και με το ίδιο πανομοιότυπο τρόπο ,δίνοντας μάλιστα χρόνο στα Ελληνικά μαχητικά να αντιδράσουν !<br /><br /><a href="http://veteranos.gr/wp-content/uploads/2016/04/veteranos.gr_7.jpg"><img height="328" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEialnMvlsJinTKC1eQ_v9KO3thTzV1qZCFmpAjqv5smvdMUrQKT8EYzX8SFiE55sDmPRl0Y1IH2VWFeoLrqOq7_dEhuSHHEC05YWwbbXBeqCxecpbraCc4pcIKMx0vwIT3BkPsgNQkhUizEwQopcniq7LmszfSl60nIW5NXd3CDCkk=" width="640" /></a><br /><br />Δεν υπάρχει λόγος για την Τουρκία να αναλωθεί σε κατάληψη αν το καταφέρει, ενός νησιού και να «προετοιμάζεται «για δήθεν βομβαρδισμό Στρατιωτικού στόχου από τα 30.000 πόδια !<br /><br /> <a href="http://veteranos.gr/wp-content/uploads/2016/04/assets_LARGE_t_420_54663332.jpg"><img height="368" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEhpfnkOxUFweSta1kE4kMGvO4_FeDdkzkKa6kCCuTbtFMRMadOz9Tj2IM3vM3-jeLI507dPJ8uaIWM3YyluFjGhzE-nJGl-6UmtBJNu8URoHiPQ5tw6lpksj2Ur9RZ5rET_xzxGuHjyK2A-QRdUpIQJO2AlzrDAdzs-Agjyhf-IJMnNJ3UlJqiXafnqJofx=" width="640" /></a><br /><br />Το Τουρκικό Γενικό Επιτελείο έχει βάλει σε εφαρμογή κάποιο σχέδιο και σίγουρα ο πραγματικός στόχος της Τουρκίας δεν είναι οι Οινούσσες ,αυτήν ειδικά την χρονική στιγμή που δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ούτε στο εσωτερικό ,σαν να συνέβη κάτι το σημαντικό !<br /><br />Ο Στόχος της Τουρκίας είναι ο τεμαχισμός του Αιγαίου και ήδη έχουμε αποδεχθεί ότι έχουμε χάσει μέρος της Κυριαρχία μας, Όταν σε νησιά μας επιχειρούν Αστυνομικοί της Ε.Ε ,ΜΚΟ και αλληλέγγυοι διαφόρων Εθνικοτήτων με άγνωστο και σκοτεινό ρόλο, κανείς δεν μπορεί αν πει με βεβαιότητα ότι μπορούμε να επιβάλουμε ή ότι υφίσταται η Εθνική μας Κυριαρχία στο Αιγαίο!<br /><br /><a href="http://veteranos.gr/wp-content/uploads/2016/04/nato-3.jpg"><img height="395" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEjlHhkLie-uZQDU3dLxPhQcG1GZaK5IQtTyccKJKV7-3Ov2EP4ivBBTGLT0g3UhVhI0rBuUYFeISI0UyQEVCkCByUQhg17d_THX0fRB5qG4s6M7DLLNEORHppnfWF8CPVi4M0aUKrlxBrVZQSsfUhjAYscCoZPaEl_R=" width="640" /></a><br /><br /> Σε μια όμως όπως όλα δείχνουν τα πράγματα ,επερχόμενη ΕλληνοΤουρκική Σύρραξη ποιος θα είναι και ο ρόλος της Παρουσίας των Νατοϊκών Σκαφών μόνο τα νερά μας ,που και αυτό τα κατάπιαμε αμάσητο ;<br /><br />Ο Απολογισμός των Νατοϊκών Πολεμικών αυτών Σκαφών στην ανακοπή των λαθροπροσφυγικών ροών ,ήταν μηδαμινός και πως να μην είναι άλλωστε όταν αντί να έχεις ταχύπλοα και ευκίνητα Σκάφη με Καταδρομείς ,χρησιμοποιείς Πολεμικά με τεράστια ισχύ πυρός, εναντίον φουσκωτών και σαπιοκάραβων που έχουν οι λαθροδιακινητές και μακριά απο τις ακτές που αναχωρούν !<br /><br />Για να επανέλθουμε όμως στο θέμα μας …Εμείς εκτιμούμε οτι ο Πραγματικός Στόχος της Τουρκίας είναι άλλος , εκτός από τον Στρατηγικό της στόχο ,αυτό του διαμελισμού του Αιγαίου ,όπου και η Ευρώπη θα συμφωνήσει και θα μας αφήσει στο έλεος των Τούρκων ,όπως το έκανε με το Προσφυγικό <br /><br />…Ακόμη και ο Πάπας που ήρθε ,είδε και απήλθε ,είπε παίρνω δώδεκα λάθρομετανάστες Μουσουλμάνους εγώ και κρατήστε τις δεκάδες χιλιάδες εσείς !<br /><br />Η Τουρκία ετοιμάζει κάτι που θα έχει σχέση με την ΑΟΖ και μάλιστα τέτοιο που να μπορεί να το υποστηρίξει και σε διεθνείς Οργανισμούς ,αν και αυτό σήμερα δεν έχει και μεγάλη σημασία ,αφού υπό το φόβο της Αποστολής λαθρομεταναστών η Ευρώπη έχει υποκύψει στις εντολές του σουλτάνου<br />Οι Ασκήσεις της Τουρκίας δείχνουν το στόχο που και πως θα το πραγματοποιήσουν, όταν θα νιώσουν σίγουροι για τον εαυτό τους και όταν καταλάβουν πως εμείς είμαστε περίπου έτοιμοι να το αποδεχθούμε και δεν σημαντικό δεν θα αντιδράσουμε !<br /><br /><a href="http://veteranos.gr/wp-content/uploads/2016/04/eidomeni-epeisodia_1__article.jpg"><img height="388" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEhY0fizqV3lBZ_QCnt8Z4tFpmvfn19alzM6wchz2A0LsznFcVybOe0Lq2mian1VN59BvJE0cinriauJC8gC22p_UYSDRf8whjMC26EpU54uGWkqJpj7hqGTA8FaWFXLdECjB0JRNf3acS1VQT3HqyqvoskCZAJk0H6Sj3BhxbRR79mQXTH-E3ImVLwJfM5i5C8=" width="640" /></a><br /><br />Η Παραμονή όμως και ο εγκλωβισμός στην Ελλάδα τόσων έμπειρων στον Ανταρτοπόλεμο ανδρών και μαχητών, θα μας δημιουργήσει τεράστια προβλήματα και κενά στην Άμυνα μας στο εσωτερικό της χώρας ,αλλά θα έχουμε τεράστια επίδραση του ηθικού των αμάχων μας σε μια ΕλληνοΤουρκική Σύρραξη!<br /><br />Ούτε βέβαια να περιμένει κανείς ότι η Αστυνομία και οι δυνάμεις της θα μπορέσουν να επιβληθούν σε εκατοντάδες …Επιβάλλοντας την τάξη και κρατώντας τους έγκλειστους σε κάποιο καταυλισμό ! (Ποιος θα τους φυλάει και μέχρι πότε;)<br /><br />Το πλιάτσικο ,οι φόνοι ,οι βιασμοί θα είναι καθημερινότητα που δεν θα αντιμετωπίζεται και δυστυχώς άρχισε ο φόβος να κυριαρχεί ,αφού ακόμη και Υπουργός δήλωσε ότι αυτούς που τους χτυπάνε τώρα ,θα είναι οι αυριανοί Τζιχαντιστές !<br /><br /><a href="http://veteranos.gr/wp-content/uploads/2016/04/2505112.jpg"><img height="384" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEjb8xghMC0xXlLef9OhdZ1wY-txghos3nx6Lku2BK4XzqSSI4pnV2XrgRXcNRgWeZIRWrPta9wJ0P6GRlamUOv2j2OBoqAbffLNBF6p7vaj7eXx4GeCLWFzbymbU1vSagWh59d4YpHF_q1n9uT6SDQ65W3w_ySEqMyAlQ=" width="640" /></a><br /><br />Τα σημάδια του φόβου ήδη φάνηκαν από τον αντίδραση των Αστυνομικών Δυνάμεων στις Καταλήψεις και αποκλεισμούς δρόμων δημόσιων κτιρίων αλλά και την αποκοπής της Σιδηροδρομικής πρόσβασης στην Ευρώπης της Χώρας μας !<br /><br />Σε ποια άλλη Χώρα μπορεί να συμβαίνει αυτό και να μην υπάρχει καμιά δυναμική αντίδραση …Είναι μόνο ο δήθεν ανθρωπισμός μας ή άρχισε να φωλιάζει και ο φόβος ή και το χειρότερο ακόμα ότι το έχουμε αποδεχθεί ;<br /><br />Αν και δεν το πιστεύουμε ελπίζουμε ότι στο πρόσφατο ΚΥΣΕΑ να μπήκαν επί τάπητος και αυτά τα καυτά θέματα ,αλλά μάλλον θα απογοητευτούμε για μια ακόμη φορά !<div style="text-align: justify;"> <div style="text-align: left;"> <br /></div> </div> <div style="text-align: justify;"> <div style="text-align: left;"> <strong><i>*Ο Μακρυγιάννης Χρήστος είναι Αξιωματικός του Στρατού ε.α</i></strong><br /> <strong><i><br /></i></strong></div> </div> <a href="http://veteranos.gr/" target="_blank">πηγή</a> <!-- Blogger automated replacement: "https://images-blogger-opensocial.googleusercontent.com/gadgets/proxy?url=http%3A%2F%2Fveteranos.gr%2Fwp-content%2Fuploads%2F2016%2F04%2Fveteranos.gr_7.jpg&container=blogger&gadget=a&rewriteMime=image%2F*" with "https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEialnMvlsJinTKC1eQ_v9KO3thTzV1qZCFmpAjqv5smvdMUrQKT8EYzX8SFiE55sDmPRl0Y1IH2VWFeoLrqOq7_dEhuSHHEC05YWwbbXBeqCxecpbraCc4pcIKMx0vwIT3BkPsgNQkhUizEwQopcniq7LmszfSl60nIW5NXd3CDCkk=" --><!-- Blogger automated replacement: "https://images-blogger-opensocial.googleusercontent.com/gadgets/proxy?url=http%3A%2F%2Fveteranos.gr%2Fwp-content%2Fuploads%2F2016%2F04%2Feidomeni-epeisodia_1__article.jpg&container=blogger&gadget=a&rewriteMime=image%2F*" with "https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEhY0fizqV3lBZ_QCnt8Z4tFpmvfn19alzM6wchz2A0LsznFcVybOe0Lq2mian1VN59BvJE0cinriauJC8gC22p_UYSDRf8whjMC26EpU54uGWkqJpj7hqGTA8FaWFXLdECjB0JRNf3acS1VQT3HqyqvoskCZAJk0H6Sj3BhxbRR79mQXTH-E3ImVLwJfM5i5C8=" --><!-- Blogger automated replacement: "https://images-blogger-opensocial.googleusercontent.com/gadgets/proxy?url=http%3A%2F%2Fveteranos.gr%2Fwp-content%2Fuploads%2F2016%2F04%2Fassets_LARGE_t_420_54663332.jpg&container=blogger&gadget=a&rewriteMime=image%2F*" with "https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEhpfnkOxUFweSta1kE4kMGvO4_FeDdkzkKa6kCCuTbtFMRMadOz9Tj2IM3vM3-jeLI507dPJ8uaIWM3YyluFjGhzE-nJGl-6UmtBJNu8URoHiPQ5tw6lpksj2Ur9RZ5rET_xzxGuHjyK2A-QRdUpIQJO2AlzrDAdzs-Agjyhf-IJMnNJ3UlJqiXafnqJofx=" --><!-- Blogger automated replacement: "https://images-blogger-opensocial.googleusercontent.com/gadgets/proxy?url=http%3A%2F%2Fveteranos.gr%2Fwp-content%2Fuploads%2F2016%2F04%2Fnato-3.jpg&container=blogger&gadget=a&rewriteMime=image%2F*" with "https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEjlHhkLie-uZQDU3dLxPhQcG1GZaK5IQtTyccKJKV7-3Ov2EP4ivBBTGLT0g3UhVhI0rBuUYFeISI0UyQEVCkCByUQhg17d_THX0fRB5qG4s6M7DLLNEORHppnfWF8CPVi4M0aUKrlxBrVZQSsfUhjAYscCoZPaEl_R=" --><!-- Blogger automated replacement: "https://images-blogger-opensocial.googleusercontent.com/gadgets/proxy?url=http%3A%2F%2Fveteranos.gr%2Fwp-content%2Fuploads%2F2016%2F04%2F2505112.jpg&container=blogger&gadget=a&rewriteMime=image%2F*" with "https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEjb8xghMC0xXlLef9OhdZ1wY-txghos3nx6Lku2BK4XzqSSI4pnV2XrgRXcNRgWeZIRWrPta9wJ0P6GRlamUOv2j2OBoqAbffLNBF6p7vaj7eXx4GeCLWFzbymbU1vSagWh59d4YpHF_q1n9uT6SDQ65W3w_ySEqMyAlQ=" -->

Γιατί οι Οινούσσες δεν είναι ο Στρατηγικός αλλά ούτε και ο πραγματικός στόχος της Τουρκίας!

Του Χρήστου Μακρυγιάννη * Πολλά γράφονται και λέγονται και πολλά αναλύονται για τα γεγονότα στο Αιγαίο αλλά πρέπει να δούμε να πράγματα σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η συμπεριφορά της Τουρκίας και μια ενδιαφέρουσα ερμηνεία της

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj2Ol7g2qBH8BOBR9WEccea8XnbYgfVEJuDSlGZQfjLJTFNqoOTNLRzIwgso6PaHYqpStjXIouOJjpBqZ-ff1j5eP70_jNK3eN1g77RhT68Qp0H5SBov3Cg6mA_8g2NWrl3k69EgXGSzFkA/s1600/ellada%252Ctoyrkia+map.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="378" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj2Ol7g2qBH8BOBR9WEccea8XnbYgfVEJuDSlGZQfjLJTFNqoOTNLRzIwgso6PaHYqpStjXIouOJjpBqZ-ff1j5eP70_jNK3eN1g77RhT68Qp0H5SBov3Cg6mA_8g2NWrl3k69EgXGSzFkA/s640/ellada%252Ctoyrkia+map.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <br /> Η Τουρκία κατά πολλούς έχει γίνει ιδιαίτερα επικίνδυνη εσχάτως, δείχνει να κινείται χωρίς συγκεκριμένο σχέδιο και όλοι – μεταξύ αυτών κι εγώ – έχουν δυσκολία να καταλάβουν σε τι αποσκοπεί και τι επιδιώκει με την αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά της. Κάποια στιγμή σωρεύτηκαν αρκετά ερωτήματα, μέχρι που αποφάσισα να πιάσω την ιστορία μεθοδικά, από την αρχή…<br /> <br /> Του<b> Γιώργου Αναγνωστόπουλου</b><br /> <br /> Δεν είναι μόνο ο Ερντογάν, αλλά και γενικώς η τουρκική πολιτική και στρατιωτική τάξη που αρέσκονται σε ευκαιριακά οφέλη, ανεξαρτήτως των παγίων στρατηγικών στόχων που έχουν. Δεν έχει παρά να κοιτάξει κανείς την Ιστορία της Τουρκίας για να διαπιστώσει ότι βρίθει τέτοιων παραδειγμάτων. Αλλά ας έρθουμε στο σήμερα.<br /> <br /> Τα τελευταία χρόνια η Τουρκία βρίσκεται σε μία εσωτερική αναδιάταξη δυνάμεων και έναν συνεχή αγώνα επικράτησης διαφόρων ομάδων/προσώπων… μέχρι «θανάτου». Ουδείς δύναται να το αμφισβητήσει αυτό, αλλά τα πράγματα φαίνεται να είναι πολύ πιο περίπλοκα από όσο δείχνουν, κινούμενα σε πολλαπλά επίπεδα. Την ίδια στιγμή που οι διάφορες ομάδες ή άτομα συγκρούονται στο Α θέμα την ίδια ακριβώς στιγμή συμπλέουν στο Β θέμα.<br /> <br /> Άρα η Τουρκία πρέπει να αντιμετωπίζεται και να «διαβάζεται» σε πολλά επίπεδα συγχρόνως, ενώ αυτό το μοντέλο συμπεριφοράς δεν αφορά ασφαλώς μόνο την Τουρκία, αλλά πολλές χώρες που έχουν παραπλήσια πολιτικά χαρακτηριστικά. Εμείς όμως οι Ευρωπαίοι έχουμε μία πολύ ισχυρή τάση να αντιλαμβανόμαστε τα πράγματα όπως συμβαίνουν σε εμάς, το περίφημο «mirror imaging», με αποτέλεσμα να εξάγουμε διαρκώς τα λάθος συμπεράσματα.<br /> <br /> Στα περισσότερα περιοδικά ποικίλης ύλης υπάρχουν κάποια παζλ με τελείες που αν τις ενώσεις δημιουργούν μία εικόνα. Μήπως θα έπρεπε να κάνουμε το ίδιο με την στρατηγική και την εξωτερική πολιτική της Τουρκίας; Μήπως αντί να προσπαθούμε να βγάζουμε συμπεράσματα για κάθε θέμα ξεχωριστά (μεμονωμένη τελεία), θα έπρεπε να κοιτάξουμε τα πράγματα ενώνοντας τις τελείες και να δούμε τα πράγματα σκεπτόμενοι σαν Τούρκοι και όχι σαν Ευρωπαίοι;<br /> <br /> Η Τουρκία, από τη εποχή του Ατατούρκ ποτέ δεν έκρυψε τις φιλοδοξίες της να καταστεί μία περιφερειακή δύναμη (μέσα της βέβαια ήλπιζε πάντα ότι θα μπορούσε να αναβιώσει την Οθωμανική Αυτοκρατορία, κάτι περισσότερο από «τοπική» υπερδύναμη). Δεν ήταν βεβαίως ικανοποιημένη από το αποτέλεσμα, καθώς οι φιλοδοξίες της ήταν πολύ μεγαλύτερες από αυτό που οι άλλοι ήταν διατεθειμένοι να της αναγνωρίσουν και ενδεχομένως από τις αντικειμενικές της δυνατότητες.<br /> <br /> Τα «ρούχα» της περιφερειακής δύναμης που οι μεγάλες δυνάμεις της επέτρεπαν να φοράει όμως, πάντα τα ένιωθε πολύ στενά για τις φιλοδοξίες της. Αυτή η διαπίστωση εμπεδώθηκε επί ηγεσίας Ερντογάν, γιατί ο συγκεκριμένος ηγέτης υπήρξε ο καταλυτικός παράγων πολλών αλλαγών στην Τουρκία.<br /> <br /> Είναι ο άνθρωπος ο οποίος έθεσε σε αμφισβήτηση τους βασικούς πυλώνες του Κεμαλισμού, κυρίως το ότι η Τουρκία είναι «κοσμικό» (secular) κράτος, με βασικές κρατικές δομές παρόμοιες με τις δομές μιας ευρωπαϊκής χώρας, με προοπτική κάποια στιγμή στο απώτερο μέλλον να ενταχθεί φυσιολογικά στην ευρωπαϊκή οικογένεια.<br /> <br /> Η μουσουλμανική στροφή του Ερντογάν ενθαρρύνθηκε από το αμερικάνικο State Department, καθώς φαίνεται ότι οι αναλυτικοί «αστέρες» που διαθέτει στο δυναμικό του, κατέληξε στο ότι η Τουρκία του Ερντογάν «κούμπωνε» έξοχα στα ευρύτερα σχέδια περί «Μουσουλμανικής Άνοιξης» που είχαν αρχίσει να ξετυλίγονται…<br /> <br /> Κολλημένοι στο πάγιο ιδεολόγημα – στερεοτυπική πεποίθηση δεκαετιών, θεωρούσαν σε βαθμό βεβαιότητας (αλλιώς λογικά δεν θα το αποτολμούσαν), ότι η Τουρκία μπορούσε να γίνει το Νέο μουσουλμανικό κράτος-μοντέλο που οι ΗΠΑ ήθελαν να δημιουργήσουν στην «νέα» Μέση Ανατολή που επιθυμούσαν να αναδυθεί.<br /> <br /> Η Αμερική λοιπόν φαίνεται πως ενθάρρυνε έμμεσα – ή ακόμα και άμεσα, όπως ενδεχομένως αποδείξει η ιστορική έρευνα στο μέλλον – την Τουρκία να μετακινηθεί από τον ψυχροπολεμικό – κεμαλικό «Δυτικό προσανατολισμό» σε έναν πιο… «Μεσανατολικό», δηλαδή επί της ουσίας της έδινε πραγματικό «χρίσμα» περιφερειακού «παίχτη» (ακόμα και «αντ’ αυτού»…) στην Μέση Ανατολή.<br /> <br /> <div> <br /></div> <div> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2013/09/turkey-eu.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img src="https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEhmhSKrlP7JgwFyfcOG98XdyFKF-ldmlm7pIxQojwp0ogtuSE_DI0yLYn59iqBKuSOo5HlCSZ-ZNdk90RcbD4xgxszgvGUv92O5P6oY21Dyg7w-CS3xckS7ogWjx2tz_TQImAOZLzw8zTI4f_mAKvuf5PS5e_YmxVEwSzXxiaIoaSXgptGgvx-A2Sq_s2sqUYAH=" /></a>Βεβαίως, η Τουρκία, άλλο που δεν ήθελε, καθώς έβλεπε μία χρυσή ευκαιρία να εκπληρώσει τα πάγια όνειρα της, ενώ ήδη η προοπτική της ένταξής της στην ευρωπαϊκή οικογένεια είχε μπει ατύπως στο ψυγείο, κάτι που για τη νέα κατάσταση στην Τουρκία, σε πρώτη τουλάχιστον φάση, ταίριαζε πολύ περισσότερο με τη «φύση» της χώρας.<br /> <br /> Η Τουρκία είναι μια χώρα που πάντα έβλεπε εαυτόν ως έναν ισότιμο διεθνή δρώντα με το σύνολο της ΕΕ, οπότε εάν ήταν να ενταχθεί, αυτό θα γινόταν μόνο με τη διεκδίκηση ηγετικού ρόλου… και όλοι γνωρίζουμε τι σημαίνει τουρκική διεκδίκηση.<br /> <br /> Η τουρκική ηγεσία, την εποχή εκείνη συνειδητοποίησε, ότι με το να είναι (κατά την άποψη της) το «καλό παιδί» της Δυτικής συμμαχίας δεν αποκόμιζε τα στρατηγικά οφέλη που επεδίωκε και άρχισε να αλλάζει την πάγια στρατηγική της, από μηδενικά προβλήματα με τους γείτονές της, σε… προβλήματα με όλο τον κόσμο.<br /> <br /> Το επιχείρημα προς εξέταση εδώ που προκαλεί τη συμβατική σοφία, είναι ότι είναι πιθανό να μην είχαμε κατάρρευση της θεωρίας «μηδενικών προβλημάτων» του καθηγητή, υπουργού Εξωτερικών και σήμερα πρωθυπουργού, Αχμέτ Νταβούτογλου, αλλά να επρόκειτο για μια σκόπιμη, σε έναν τουλάχιστον βαθμό προσαρμογή της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, δηλαδή την εφαρμογή μια «δεύτερης φάσης»… Δηλαδή, η κατάρρευση να είχε προβλεφθεί, έστω ως σενάριο…</div> <div> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2016/04/ERDOGAN_SAUDI-KING-SALMAN-2.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEgkPV52rwZGvuCSgT4xfQnoHLSbRdp0cmFQ_f6nblvmwowgA1SxqeGVhx1XNcC-J3fER2cEGxLujud-G0mytH54s9mDN01AMfr3dmsaT3tTB9kQrP7td6bnFyPb52pB4PjhVlnhdB9ium260iOE1JT7k1ZyHSJdV02WnkZxdqAQiYHhENfiA6S3vfszr2mvjWdIWWrFNmnkL6Augg=" width="331" /></a></div> <div> Σ’ αυτή της την απόφαση, εάν το επιχείρημα αυτό υποτεθεί ότι αντιπροσωπεύει την πραγματικότητα, ενθαρρύνθηκε από την συμμαχία και χρηματοδότησή της από το Κατάρ και την Σαουδική Αραβία. Θεωρούσε, ότι με τις ευλογίες της Ουάσιγκτον και τους χρηματοδότες της, μέλος του ΝΑΤΟ, αλλά και με στενές σχέσεις με την Ευρωπαϊκή Ένωση, θα της επιτρεπόταν να αρχίσει να συμπεριφέρεται ως ηγέτιδα δύναμη, ως ηγεμών της περιοχής της Ανατολικής Μεσογείου και της «μεσανατολικής ενδοχώρας».<br /> <br /> Τα αποτελέσματα της πολιτικής αυτής είναι γνωστά και δεν χρειάζεται να επαναληφθούν. Ωστόσο, τηλεγραφικά, τίποτε από όσα η Άγκυρα επεδίωκε τελικά δεν «βγήκε», με αποτέλεσμα… «back to square one», επανασχεδιασμός της εξωτερικής πολιτικής, καθώς και της στρατηγικής της.<br /> <br /> Η Τουρκία, τα τελευταία χρόνια παγίως εφαρμόζει μία επιθετική πολιτική προς όλους, μια πολιτική που φλερτάρει έντονα με τα όρια του θράσους. Πολλές φορές παραβαίνει τους διπλωματικούς κανόνες και ενίοτε γίνεται ακόμα και προσβλητική. Γιατί; Ίσως η ερμηνεία συνδέεται με το εσωτερικό πολιτικό μέτωπο. Οι ειδήσεις στη χώρα εμφανίζουν την τακτική αυτή του τουρκικού «τσαμπουκά» ως εθνικό θρίαμβο…<br /> <br /> Όταν βέβαια βρίσκει αντιστάσεις στις κατά κανόνα μαξιμαλιστικές της διεκδικήσεις άλλοτε υπαναχωρεί, άλλοτε υποχωρεί και άλλοτε αναγκάζεται να… γλύφει εκεί που έφτυνε, όμως αυτό είναι κάτι που στο εσωτερικό της χώρας «περνάει στα ψιλά». Είναι κι αυτό μία μορφή διαπραγμάτευσης, ασυνήθιστη μεν, η οποία όμως σε πολλές περιπτώσεις αποδεικνύεται αποτελεσματική.<br /> <br /> Ας πάρουμε το μεταναστευτικό. Η Τουρκία κατάφερε να «γονατίσει» ολόκληρη την Ευρώπη και μην πιστέψετε ούτε στιγμή ότι υπάρχει έστω και ένας στο στράτευμα ή στα κόμματα της Τουρκίας που να μην συντάσσεται με τον Ερντογάν επί του θέματος, παρότι την ίδια στιγμή είναι έτοιμοι να τον… πετσοκόψουν στην οποιαδήποτε αποτυχία.<br /> <br /> Είχε την δυνατότητα η Ευρώπη να αντιδράσει διαφορετικά απέναντι στην Τουρκία; Σίγουρα ναι. Θα μπορούσε – παρότι δύσκολο και περίπλοκο, σίγουρα – να απειλήσει π.χ. την Τουρκία με «πάγωμα» οικονομικών σχέσεων. Υπό τις παρούσες συνθήκες, αυτό θα ανάγκαζε την Τουρκία να γίνει πιο συνεργάσιμη, γιατί αλλιώς ένας οικονομικός πόλεμος με την Ευρώπη θα οδηγούσε τη χώρα σε οικονομική ασφυξία.<br /> <br /> Γιατί η Ευρώπη δεν το έκανε; Δεν υπάρχει εύκολη απάντηση σε αυτό, αφού κάθε κίνηση στη διεθνή σκακιέρα αλλά και στο εσωτερικό μέτωπο κάθε χώρας, οδηγεί σε επιπτώσεις που πρέπει να προσμετρηθούν, προτού καταλήξει κανείς σε ένα πιο ασφαλές συμπέρασμα.<br /> <br /> Τους πραγματικούς λόγους της ευρωπαϊκής συμπεριφοράς θα τους μάθουμε πολύ αργότερα, αν και σίγουρα επιδέχεται ερμηνείες που άπτονται τις συλλογικής ευρωπαϊκής ψυχολογίας με έναν συνδυασμό από τα στερεότυπα – περί Τουρκίας – και των αδυναμιών της Ένωσης, ή/και επικράτησης εθνικών πολιτικών προτεραιοτήτων.<br /> <br /> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2016/04/ERDOGAN_TURKISH_AMERICAN_CULTURE_CENTER_US.jpg"><img src="https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEhQwdza6oKCYrMZSMsGjJL0GbNSD3Pt6RjjCGBZvCWvuDGOjgfRVHtoK6Sk2lvpT61iC8Op5NagTR5E7CM4StSiKUGn0QUJqxxx3YM5uRTx28HcSl5kpYJc4xbChVQnIVbqZeAEfFsIooWsXsOvHClmbeOSxbStubGP0YXLpj4airanJORmto1YMz-OVenfa9IyC16Vhi1SXbHppZU3zCT2lvTmvlZx7n7VMA=" /></a><br /> <br /> Η Ουάσιγκτον σίγουρα έχει μετανιώσει για την υποστήριξη που προσέφερε στον Ερντογάν, αλλά… «είναι πια αργά για δάκρυα Στέλλα». Το πρόβλημα είναι ότι η Αμερική στοχοποιεί μόνο τον Ερντογάν και κατά πάσα πιθανότητα, αν ανέβει κάποιος άλλος στην ηγεσία της Τουρκίας θα επανέλθει στην προηγούμενη πολιτική της, καθώς όπως έχει αποδειχθεί, τα στερεότυπα στο State Department δεν αλλάζουν εύκολα. Το ίδιο βέβαια ισχύει και για τη Ρωσία.<br /> <br /> Ας έρθουμε και στα δικά μας όμως, στις διεκδικήσεις, τις παραβιάσεις και τα λοιπά. Οι ελληνικές κυβερνήσεις, ακολουθώντας την ρήση του «Εθνάρχη», ότι «δεν διεκδικούμε τίποτε αλλά και δεν παραχωρούμε τίποτε», διαπραγματεύονται όπως μας λένε με τον γείτονα μόνο την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας.<br /> <br /> Ο γείτονας όμως δεν φαίνεται να συμφωνεί και πολύ μαζί τους και η αλήθεια δείχνει να είναι μάλλον από την πλευρά του γείτονα, με τους δικούς μας να φαίνονται διατεθειμένοι να παραβούν την ρήση του «Εθνάρχη» (δεν θέλω ερωτήσεις, ένας είναι ο Εθνάρχης…), περί «μη παραχωρήσεων».<br /> <br /> Πολλοί θα πούνε ότι προκειμένου να αποφύγουμε τον πόλεμο είναι προτιμότερο να διαπραγματευτούμε και να συμβιβαστούμε. Ουδεμία αντίρρηση, καταρχήν. Το ερώτημα όμως που τίθεται είναι, τί διαπραγματευόμαστε; Διότι διαπραγμάτευση σημαίνει ότι καθένας κάτι δίνει για να πάρει κάτι, η Τουρκία τι ακριβώς θα δώσει στο Αιγαίο; Δεν έχει να δώσει κάτι, ο μόνος που έχει να δώσει είναι η Ελλάδα.<br /> <br /> Επομένως η διαπραγμάτευση για την οποία συζητάμε είναι μία διαπραγμάτευση που αφορά του πόσα και τι θα δώσει η Ελλάδα και όχι η Τουρκία, η οποία μια χαρά βολεύεται όταν ακούει τους Έλληνες αφελώς να θέτουν υπερτονίζοντας θέματα όπως αυτό της Χάλκης και του Πατριαρχείου…<br /> <br /> Υπό τη διαπραγματευτική οπτική γωνία πάντα, το τονίζουμε για να μην παρεξηγηθούμε. Διότι είναι αμφίβολο εάν πολλοί στην Ελλάδα αντιλαμβάνονται πως όταν μιλούμε για διαπραγμάτευση, έναν όρο δηλαδή εξόχως τεχνικό, διεθνώς αντιλαμβάνονται κάτι διαφορετικό από αυτό που αντιλαμβάνονται πολλοί από εμάς.<br /> <br /> Αφού το αποσαφηνίσαμε αυτό, χρειάζεται να θέσουμε και να απαντήσουμε σε ένα ακόμα ερώτημα. Έστω ότι υποχωρούμε και δεχόμαστε ένα ορισμένο αριθμό παραχωρήσεων και υπογράφουμε μία διακρατική σύμβαση με την Τουρκία. Ποιος μας εγγυάται, με βάση πάντα την εμπειρία, ότι μετά κάποιο διάστημα η Τουρκία δεν θα επανέλθει με νέες απαιτήσεις;<br /> <br /> Αν κοιτάξουμε την Ιστορία θα διαπιστώσουμε, ότι όλες οι ανάλογες περιπτώσεις καταλήγουν σε νέες απαιτήσεις του επιτιθέμενου (γιατί όταν απειλείς κάποιον με πόλεμο είσαι εξ ορισμού επιτιθέμενος), επομένως πρόκειται περί κλασικού «φαύλου κύκλου» και δεν είναι βέβαιο ότι όλοι έχουν επαρκή συναίσθηση αυτού…<br /> <br /> Ποια είναι λοιπόν η λύση για την Ελλάδα; Είναι σαφές ότι η διαπραγμάτευση οδηγεί σε εθνική απώλεια. Ποιο όμως θα ήταν το αποτέλεσμα μιας στρατιωτικής σύγκρουσης, ειδικά υπό τις σημερινές οικονομικές συνθήκες; <br /> <br /> Στρατιωτικά μία σύγκρουση στο Αιγαίο είναι ανοιχτή σε όλα τα αποτελέσματα, (οι συσχετισμοί για την Ελλάδα προς το παρόν δεν είναι απαγορευτικοί). Δεν θα είναι μία σύγκρουση διαρκείας, θα έχει απώλειες και από τις δύο πλευρές και σίγουρα θα δημιουργήσει τετελεσμένα.<br /> <ul> <li><b><i>Τι μπορεί να χάσει η Ελλάδα; Μα τα ίδια που μπορεί να χάσει και στις διαπραγματεύσεις.</i></b></li> </ul> <ul> <li><b><i>Τι μπορεί να κερδίσει η Ελλάδα; Τα κεκτημένα και μία μακροχρόνια Ειρήνη (γιατί και κάποιοι άλλοι γνωστοί και μη εξαιρετέοι στα Βόρεια θα «καταπιούν την γλώσσα» τους).</i></b></li> </ul> <ul> <li><b><i>Τι θα κερδίσει η Τουρκία; Αυτά που διεκδικεί και πολλούς διπλωματικούς πονοκεφάλους.</i></b></li> </ul> <ul> <li><b><i>Τι πιθανόν να χάσει η Τουρκία; Πολλά και το ξέρει καλά ο Ερντογάν. Εάν από μία σύγκρουση με την Ελλάδα η χώρα του δεν βγει νικητής, ο Ερντογάν & Σια πιθανότατα θα δικαστούν ως προδότες και θα θυμηθούν την τύχη του Μεντερές, το 1960…</i></b></li> </ul> Η Τουρκία τραβάει την υπόθεση στα άκρα ανέξοδα και άκαπνα, θεωρώντας πως έχει απέναντι της έναν πολιτικό κόσμο, ο οποίος είναι σχεδόν νομοτελειακά βέβαιο, ότι θα κάνει τα ίδια που έκανε και στα Ίμια. Έστω με μικρές παραλλαγές.<br /> <br /> Τι πρέπει να γίνει; Δεν θα μπω στον πειρασμό του να κάνω τον στρατηλάτη της πολυθρόνας ή του καναπέ (εξάλλου, η θέση είναι ήδη κατειλημμένη από ένα ευτραφή κύριο). Θα αφήσω τον καθένα να βγάλει μόνος τα δικά του συμπεράσματα. Ώριμοι πολίτες ήμαστε, ας βασανίσουμε λίγο το μυαλό μας αναλογιζόμενοι το τι θα έπρεπε να κάνει η ελληνική ηγεσία.</div> <div> <br /> <a href="http://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a></div> <!-- Blogger automated replacement: "https://images-blogger-opensocial.googleusercontent.com/gadgets/proxy?url=http%3A%2F%2Fwww.defence-point.gr%2Fnews%2Fwp-content%2Fuploads%2F2016%2F04%2FERDOGAN_TURKISH_AMERICAN_CULTURE_CENTER_US.jpg&container=blogger&gadget=a&rewriteMime=image%2F*" with "https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEhQwdza6oKCYrMZSMsGjJL0GbNSD3Pt6RjjCGBZvCWvuDGOjgfRVHtoK6Sk2lvpT61iC8Op5NagTR5E7CM4StSiKUGn0QUJqxxx3YM5uRTx28HcSl5kpYJc4xbChVQnIVbqZeAEfFsIooWsXsOvHClmbeOSxbStubGP0YXLpj4airanJORmto1YMz-OVenfa9IyC16Vhi1SXbHppZU3zCT2lvTmvlZx7n7VMA=" --><!-- Blogger automated replacement: "https://images-blogger-opensocial.googleusercontent.com/gadgets/proxy?url=http%3A%2F%2Fwww.defence-point.gr%2Fnews%2Fwp-content%2Fuploads%2F2016%2F04%2FERDOGAN_SAUDI-KING-SALMAN-2.jpg&container=blogger&gadget=a&rewriteMime=image%2F*" with "https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEgkPV52rwZGvuCSgT4xfQnoHLSbRdp0cmFQ_f6nblvmwowgA1SxqeGVhx1XNcC-J3fER2cEGxLujud-G0mytH54s9mDN01AMfr3dmsaT3tTB9kQrP7td6bnFyPb52pB4PjhVlnhdB9ium260iOE1JT7k1ZyHSJdV02WnkZxdqAQiYHhENfiA6S3vfszr2mvjWdIWWrFNmnkL6Augg=" --><!-- Blogger automated replacement: "https://images-blogger-opensocial.googleusercontent.com/gadgets/proxy?url=http%3A%2F%2Fwww.defence-point.gr%2Fnews%2Fwp-content%2Fuploads%2F2013%2F09%2Fturkey-eu-300x240.jpg&container=blogger&gadget=a&rewriteMime=image%2F*" with "https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEhmhSKrlP7JgwFyfcOG98XdyFKF-ldmlm7pIxQojwp0ogtuSE_DI0yLYn59iqBKuSOo5HlCSZ-ZNdk90RcbD4xgxszgvGUv92O5P6oY21Dyg7w-CS3xckS7ogWjx2tz_TQImAOZLzw8zTI4f_mAKvuf5PS5e_YmxVEwSzXxiaIoaSXgptGgvx-A2Sq_s2sqUYAH=" -->

Η συμπεριφορά της Τουρκίας και μια ενδιαφέρουσα ερμηνεία της

Η Τουρκία κατά πολλούς έχει γίνει ιδιαίτερα επικίνδυνη εσχάτως, δείχνει να κινείται χωρίς συγκεκριμένο σχέδιο και όλοι – μεταξύ αυτών κι...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία: Έτοιμο για πόλεμο δηλώνει το PKK - Αναμένεται αιματηρός εμφύλιος

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi8QE8YN58RzVUK911Ci6-sUKnTUxLbqYWsE3PORiVdeHypt_mNk96QFnivTTBOfTva4PeXME85nV-WNdVm81CrTHxy8xrAIVCxlbMnSSug0xax_GnINgbenDBOo7NoWeKsSFYQUQzOAacB/s1600/Cemil+Bayik.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="358" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi8QE8YN58RzVUK911Ci6-sUKnTUxLbqYWsE3PORiVdeHypt_mNk96QFnivTTBOfTva4PeXME85nV-WNdVm81CrTHxy8xrAIVCxlbMnSSug0xax_GnINgbenDBOo7NoWeKsSFYQUQzOAacB/s640/Cemil+Bayik.jpg" width="640" /></a></div> <strong><br /></strong> <strong>Μαύρα μαντάτα για την Άγκυρα που πανηγυρίζει την επικράτησή της έναντι των Κούρδων μαχητών στον εμφύλιο πόλεμο εντός της χώρας. Το PKK δηλώνει ετοιμοπόλεμο μέχρι τέλους.<br /><br />  </strong>"<strong>Το ΡΚΚ είναι έτοιμο να εντείνει τον αγώνα του κατά της Τουρκίας</strong> ως απάντηση στην Άγκυρα", δήλωσε ο ηγέτης του <strong>Τζεμίλ Μπαγίκ </strong>(Cemil Bayik) σε μια αποκαλυπική <strong>συνέντευξη στο BBC</strong> που δημοσιεύθηκε σήμερα, Δευτέρα.<br /><br />Μετα την κατάρρευση της εκεχειρίας που ειχε κρατήσει δυο χρόνια, οι τουρκικές κυβερνητικές δυνάμεις έχουν εξαπολύσει μια τεράστια στρατιωτική εκστρατεία εναντίον της ομάδας στα νοτιοανατολικά της χώρας.<br /><br />Ο Μπαγίκ δήλωσε οτι Πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν «κλιμακώνει αυτόν τον πόλεμο». <strong>“Οι Κούρδοι θα αμυνθούν μέχρι τέλους, εφ 'όσον αυτή είναι η τουρκική προσέγγιση - φυσικά το PKK θα κλιμακώσει τον πόλεμο"</strong>, δήλωσε στο Βρετανικό Πρακτορείο Ειδήσεων. <br /><br />Η Τουρκία που συνεχίζει με ευρωπαϊκή ανοχή να βομβαρδίζει τις τουρκικές περιοχές στα νοτιοανατολικά της χώρας, σημειώνει μεγάλες απώλειες. Ο ίδιος ο <strong>Τ</strong><strong>ούρκος πρόεδρος Ταγί Ερντογάν παραδέχθηκε ότι μόνο τον τελευταίο μήνα  355 μέλη των τουρκικών δυνάμεων ασφαλείας σκοτώθηκαν σε συγκρούσεις  με το PKK</strong>. Υποστήριξε πό από την πλευρά του PKK οι απώλειες ήταν 5000 αλλά δεν έχει επιβεβαιωθεί επίσημα από την άλλη πλευρά.<br /><br />Το PKK κατηγορείται από την Τουρκία για διάφορες επιθέσεις τους τελευταίους μήνες, ενώ για τις δύο βομβιστικές επιθέσεις στην Άγκυρα φέτος εχει λάβει ταν ευθύνη η οργάνωση τα "Γεράκια για την Ελευθερία του Κουρδιστάν" (TAK), μια ριζοσπαστική ομάδα του κινήματος των ανταρτών.<br /><br />Οι αντάρτες κατηγορούνται ότι προσπαθούν να δημιουργήσουν ένα ξεχωριστό κουρδικού κράτος στο εσωτερικό της Τουρκίας, αλλά ο Μπαγίκ το αρνήθηκε.<br /><strong>«Δεν θέλουμε να διαχωριστούμε από την Τουρκία και να δημιουργήσουμε κράτος. Δεν θέλουμε να χωρίσουμε την Τουρκία. Θέλουμε να ζούμε εντός των συνόρων της Τουρκίας στη δική μας γη ελεύθερα ... Ο αγώνας θα συνεχιστεί μέχρι τα δικαιώματα των Κουρδων να γίνου αποδεκτά»</strong>, είπε. <strong>Το ΡΚΚ ήταν έτοιμο να κλιμακώσει τη σύγκρουση "όχι μόνο στο Κουρδιστάν, αλλά και στην υπόλοιπη Τουρκία”</strong>, πρόσθεσε.<br /><br /><strong>Ο Ερντογάν "θέλει οι Κούρδοι να παραδοθούν Αν δεν παραδοθούν, θέλει να τους σκοτώσει όλους και το λέει ανοιχτά - δεν το κρύβει”,</strong> δήλωσε ο Μπαγίκ.<br /><br />Επιβεβαίωσε, επίσης, οτι τ<strong>ο ΡΚΚ είχε "άμεση" επικοινωνία με τις Ηνωμένες Πολιτείες σχετικά με τη μάχη κατά του Ισλαμικού Κράτους.</strong> <br /><br />Το PKK ξεκίνησε μια αιματηρή εξέγερση ενάντια στην τουρκική κυβέρνηση το 1984 επιδιώκοντας ανεξαρτησία και ξεκινώντας έναν αγώνα δεκαετιών που άφησε 40.000 νεκρούς. Αργότερα τα αιτήματά του PKK αποδυναμώθηκαν και επεδίωξε μεγαλύτερη αυτονομία στα πολιτιστικά και γλωσσικά δικαιώματα. <br /><br />Ο φυλακισμένος ιδρυτής του <strong>ΡΚΚ Αμπντουλάχ Οτσαλάν ζήτησε ανακωχή τον Μάρτη του 2013</strong>, αλλά οι εντάσεις στη συριακή σύγκρουση ξεκίνησαν ξανά την βία πέρσι.<br /><br />Ο Ερντογάν έχει προτείνει την αφαίρεση της τουρκικής υπηκοότητας από τους υποστηρικτές των Κούρδων ανταρτών και ο Πρωθυπουργός Αχμέτ Νταβούτογλου προσπαθεί να αλλάξει το σύνταγμα της Τουρκίας, για να επιτρέψει διώξεις κατα φιλόκουρδων νομοθετών που κατηγορούνται για «τρομοκρατική προπαγάνδα».<br /><br /><strong>Η Τουρκική τηλεόραση μεταδίδει τις "νίκες" εναντίον του PKK</strong><br /><br />Εν τω μεταξύ η Τουρκία καταβάλλει μια <strong>απέλπιδα προσπάθεια να παρουσιάσει νίκες εναντίον του PKK</strong>.<br />ٍ<br />Σύμφωνα με το κρατικό ειδησεογραφικό δίκτυο TRT οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις προκάλεσαν μεγάλο πλήγμα στο PKK. Πιο συγκεκριμένα το δίκτυο της οτυρκικής ραδιοφωνίας και τηλεόρασης. χαρακτηρίζοντας του Κούρδους μαχητές ως τρομοκράτες, καταβάλλει προσπάθεια να εμφανίσει ότι η Τουρκία κερδίζει αυτή τη μάχη και μεταδίδει:<br /><br /> "Συνεχίζεται ασταμάτητα η καταπολέμηση της τρομοκρατίας από τις Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις. Στο Μάρντιν και Σίρνακ εξουδετερώθηκαν 8 τρομοκράτες επίσης στο Χακάρι και Μπίτλις σε επιχειρήσεις εντοπίστηκαν αρκετά πυρομαχικά. Στην ανακοίνωση από το Γενικό Επιτελείο του Στρατού στην υποδιοίκηση Νουσάιμπιν του Μάρντιν εξουδετερώθηκαν 4, στο Σίρνακ 4 και στο σύνολο 8 τρομοκράτες. Από την άλλη στο Σίρνακ και Ελάζιγ παραδόθηκαν στις αρχές δύο τρομοκράτες.  Στις επιχειρήσεις δέχτηκε μεγάλο πλήγμα και η υλικοτεχνική υποστήριξη της τρομοκρατικής οργάνωσης.  Στο Χακάρι εντοπίστηκαν 3700 Καλάσνικοφ ενώ στο Μπίτλις υλικά για την κατασκευή των εκρηκτικών".<br /> <a href="http://www.onalert.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Τουρκία: Έτοιμο για πόλεμο δηλώνει το PKK - Αναμένεται αιματηρός εμφύλιος

Μαύρα μαντάτα για την Άγκυρα που πανηγυρίζει την επικράτησή της έναντι των Κούρδων μαχητών στον εμφύλιο πόλεμο εντός της χώρας. Το PKK δη...

Διαβάστε την συνέχεια

Εθνικό Συμβούλιο Εξωτερικής Πολιτικής για τις τουρκικές προκλήσεις

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh2HMTnDkgrb5s4PSQp7qMe3nYpd2zUtyYqPJBo0aPknkQyGQUp83C7UYLKNUcPKhfRSjh74X5dKofEoldh9RxQjndP8SedTLQaSUHBb8TNc77V8mPEzqJ2_hocu4KqReqLsp8Rv-55Y2kg/s1600/toyrkikes+prokliseis.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="362" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh2HMTnDkgrb5s4PSQp7qMe3nYpd2zUtyYqPJBo0aPknkQyGQUp83C7UYLKNUcPKhfRSjh74X5dKofEoldh9RxQjndP8SedTLQaSUHBb8TNc77V8mPEzqJ2_hocu4KqReqLsp8Rv-55Y2kg/s640/toyrkikes+prokliseis.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <strong> Καθώς το θερμόμετρο στο Αιγαίο ανεβαίνει ακό­μα μία φορά επικίνδυ­να, ο υπουργός Εξωτε­ρικών Νίκος Κοτζιάς έχει συγκαλέσει για τη Μεγάλη Τρί­τη (26 Απριλίου) το Εθνικό Συμβού­λιο Εξωτερικής Πολιτικής, με σκοπό την ενημέρωση των εκπροσώπων των πολιτικών κομμάτων στα κρίσιμα θέ­ματα εξωτερικής πολιτικής με αιχμή τα Ελληνοτουρκικά.</strong><br /> Η σύσκεψη, σύμφωνα με σχετικό δημοσίευμα της εφημερίδας "Δημοκρατία"  συγκαλείται μία ημέ­ρα προτού τεθεί σε ισχύ η προκλητική τουρκική notam, με την οποία η Άγκυρα μέσω άσκησης Έρευνας και Διάσωσης (SAR) από τις<strong> 27 Απριλίου ως την 5η Μαΐου (δηλαδή μέσα στη Μεγά­λη Εβδομάδα και μετά το Πάσχα) αμ­φισβητεί ευθέως τον ελληνικό εναέ­ριο χώρο των 10 ν. μιλίων</strong> εκτοξεύο­ντας απειλές περί «προστασίας» των ασκούμενων μέσων, σε περίπτωση παρεμπόδισής τους από ελληνικά αε­ροσκάφη.<br /> <br /> <strong>Οι Τουρκικές απειλές</strong><br /> <br /> Οι ελληνικές αρχές εξέδωσαν το πρωί της Δευτέρας 18 Απριλίου την<strong> ΝΟΤΑΜ (Notice to Airmen/Οδηγίες προς Αεροναυτιλομένους) Α0851/16</strong> για τη γνωστοποίηση πραγματοποίησης άσκησης Έρευνας και Διάσωσης (SAR) από την Τουρκία από την 27η Απριλίου μέχρι την 5η Μαΐου σε μια εκτεταμένη περιοχή βόρεια των Οινουσσών, της Χίου και των Ψαρών μέχρι νότια της Λέσβου. Η διάρκεια της άσκησης και η έκταση της περιοχής που δεσμεύεται δεν είναι συνήθεις και αυτό αποκαλύπτει ότι οι προθέσεις της Αγκύρας δεν είναι και τόσο αγαθές.<br /> <br /> Η ελληνική ΝΟΤΑΜ επισημαίνει ότι τα αεροσκάφη τα οποία θα συμμετάσχουν στην άσκηση θα πρέπει να εκπέμπουν διαρκώς το σήμα αναγνώρισης τους, κατά την πτήση τους δεν θα πρέπει να επηρεάζουν τον <strong>ελληνικό εναέριο χώρο των 10 ν.μ. </strong>και θα πρέπει να υποβάλλουν σχεδία πτήσης σύμφωνα με το AIP Greece.<br /> <br /> Επίσης στην ίδια ΝΟΤΑΜ επισημαίνεται ότι το <strong>Κέντρο του Πειραιά (PIRAEUS JRCC) είναι η μοναδική Αρχή αρμόδια για τον συντονισμό των επιχειρήσεων SAR</strong> στην περιοχή ευθύνης της που συμπίπτει με το FIR Αθηνών και για τον λόγο αυτό ζητείται από τα μέσα που θα λάβουν μέρος στην άσκηση να αποφεύγουν άσκοπη πρόκληση συνηγόρων για Έρευνα και Διάσωση.<br /> <br /> Η αντίδραση της Τουρκίας ήρθε λίγη ώρα αργότερα με τις<strong> ΝΟΤΑΜs Α1752/16 και Α1753/16</strong> με τις οποίες απορρίπτει πλήρως την ελληνική ΝΟΤΑΜ με το επιχείρημα ότι παραβιάζει τους κανόνες του ICAO (International Civil Aviation Organization/Διεθνής Οργανισμός Πολιτικής Αεροπορίας). Η<strong> Τουρκική πλευρά επίσης υποστηρίζει ότι η συγκεκριμένη περιοχή εμπίπτει στην τουρκική περιοχή ευθύνης </strong>(Search and Rescue Region –SRR) όπως έχει καταχωρηθεί στον ΙΜΟ (International Maritime Organization/ International Maritime Organization –και διχοτομεί επιχειρησιακά το Αιγαίο–, και συνεπώς όλες οι δραστηριότητες οι σχετικές με Έρευνα και Διάσωση σε αυτήν την περιοχή συντονίζονται από τις αρμόδιες τουρκικές αρχές.<br /> <br /> Σε ό,τι αφορά τον εναέριο χώρο, η τουρκική ΝΟΤΑΜ αναφέρει ότι τα «στρατιωτικά αεροσκάφη που θα συμμετάσχουν στην άσκηση δεν θα παραβιάσουν τον ελληνικό εναέριο χώρο των 6 ν.μ. και δεν θα υποβάλλουν σχεδία πτήσης». Οι τουρκικές αρχές μάλιστα δηλώνουν ότι η Τουρκία θα αναλάβει όλα τα αναγκαία μετρά για την ασφάλεια της αεροπλοΐας…<br /> <br /> <strong>Τα θέματα στο Εθνικό Συμβούλιο Εξωτερικής Πολιτικής</strong><br /> <br /> «Τα Ελληνοτουρκικά σε όλο το εύρος τους θα κυριαρχήσουν στη συζήτηση του ΕΣΕΠ, στην οποία θα τε­θούν όλα τα αεροναυτιλιακά προβλή­ματα που έχουν ανακύψει», στη σκιά του Προσφυγικού και των «παρενεργειών» της πρόσφατης ασταθούς συμ­φωνίας Ε.Ε. - Τουρκίας» ανέφερε δι­πλωματική πηγή στην εφημερίδα "Δημοκρατία"  συμπεριλαμβανομένης και την τουρκικής notam.<br /> <br /> <strong>Σε μία από τις κρισιμότερες συνεδριάσεις του διακομματικού αυτού οργάνου, που διαθέτει η Πολιτεία για θέματα της εξωτερικής πολιτικής, η ηγεσία του υπουργείου Εξωτερικών αναμένεται να αναζητήσει ευρύτερες συναινέσεις στους χειρισμούς που θα απαιτηθούν, σε περίπτωση που η Τουρκία δεν υποχωρήσει από τις αξι­ώσει της</strong>. Ήδη, για την τουρκική στά­ση η ελληνική πλευρά έχει ενημερώ­σει τη Νατσϊκή Συμμαχία, τους διεθνείς οργανισμούς, την Ε.Ε., και την Ουάσινγκτον, ενώ ο Νίκος Κοτζιάς μετέβη την Τρίτη (19 Απριλίου) εκτά­κτως-εκτός προγράμματος- στο Πα­ρίσι, προκειμένου να εκθέσει την κα­τάσταση στον νέο Γάλλο ομόλογό του Jean-Marc Ayrault, με τον οποίον εί­χε την Τετάρτη κατ’ ιδίαν συνάντηση. <br /> <br /> Σύμφωνα με πληροφορίες, στη συνά­ντηση που έγινε σε εξαιρετικά θερ­μό κλίμα ο Έλληνας υπουργός Εξω­τερικών<strong> αναφέρθηκε στην κατάστα­ση στο βόρειο Αιγαίο και ειδικότερα στην πρόσφατη προκλητική τουρκι­κή συμπεριφορά, με τις υπερπτήσεις μαχητικών αεροσκαφών πάνω από τις Οινούσσες και τη νήσο Παναγιά,</strong> στην περιοχή της Χίου, που υποχρέ­ωσε τον υπουργό Εθνικής Άμυνας να διατάξει τις πρωινές ώρες της Πέμπτης 14 Απριλίου 2016 ενεργοποίηση τμήματος της Δύναμης Ταχείας Αντίδρασης «Δ» Βορείου Τομέα και ms αερά­μυνας Χίου - Οινουσσών.<br /> <br /> <strong>«Οδικός χάρτης»</strong><br /> <br /> «Η Γαλλία είναι η σταθερή φίλη χώ­ρα μεταξύ των κρατών-μελών της Ε.Ε., υποστηρίζοντας τις ελληνικές προσπάθειες» σχολίασε στην «κυριακά­τικη δημοκρατία» διπλωματική πη­γή σημειώνοντας ότι αποφασίστηκε σε διμερές επίπεδο ένας «οδικός χάρτης» για την περαιτέρω σύσφιγξη και παρακολούθηση της προόδου των δι­μερών σχέσεων.<br /> <br /> Σε αυτό το κλίμα το ΕΣΕΠ της Μ. Τρίτης υπό την προεδρία του υπουργού Εξωτερικών θα ασχοληθεί δευτερευόντως με τα λοιπά θέματα, Κυ­πριακό, Σκοπιανό, ελληνοαλβανικές σχέσεις, Βαλκάνια, και τη συνολική περιφερειακή κατάσταση στην ευ­ρύτερη περιοχή της νοτιοανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολή.<br /> <a href="http://www.onalert.gr/" target="_blank"><br /></a> <a href="http://www.onalert.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Εθνικό Συμβούλιο Εξωτερικής Πολιτικής για τις τουρκικές προκλήσεις

 Καθώς το θερμόμετρο στο Αιγαίο ανεβαίνει ακό­μα μία φορά επικίνδυ­να, ο υπουργός Εξωτε­ρικών Νίκος Κοτζιάς έχει συγκαλέσει για τη Μεγάλη...

Διαβάστε την συνέχεια

Ρωσία, Κίνα και Ινδία δημιουργούν τον νέο πολυπολικό κόσμο βάζοντας τέλος στην ηγεμονία των ΗΠΑ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhCf-pnKxtizJYNCwTKp4ABREibVO2Cx4OZ2tro5Z6hr6IbS0v3wz8RT9RQRl4uzlHLAPS_DMO1w0aSWH7lxIDM7VaOisN8mJn5gpPpRB0D3zxXVd8uiw1TgfioKKJ6HtWzG2-29O1y9r53/s1600/oi+ypoyrgoi+exwtwrikwn+rwsias%252Cindias+kai+kinas.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="346" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhCf-pnKxtizJYNCwTKp4ABREibVO2Cx4OZ2tro5Z6hr6IbS0v3wz8RT9RQRl4uzlHLAPS_DMO1w0aSWH7lxIDM7VaOisN8mJn5gpPpRB0D3zxXVd8uiw1TgfioKKJ6HtWzG2-29O1y9r53/s640/oi+ypoyrgoi+exwtwrikwn+rwsias%252Cindias+kai+kinas.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <br /> <div style="text-align: left;"> <span style="font-size: large;">Τί αποφάσισαν για Νότια Σινική Θάλασσα και «Δρόμο του Μεταξιού»</span></div> <br />Η συνάντηση των υπουργών εξωτερικών Ρωσίας, Ινδίας και Κίνας στην Μόσχα ήταν μία ένδειξη διάθεσης σύγκλισης μεταξύ των τριών κρατών. Παρ’ όλα αυτά, αυτή η συμμαχία εκνευρίζει τους νεοσυντηρητικούς Αμερικής και Ιαπωνίας, <a href="http://sputniknews.com/politics/20160420/1038330821/russia-asia-partnership.html?utm_source=https%3A%2F%2Ft.co%2FUwmWm6dELn&utm_medium=short_url&utm_content=bemt&utm_campaign=URL_shortening" target="_blank"><b>σύμφωνα</b> </a>με τον Κινέζο διπλωμάτη Wang Yusheng.<br /> Σύμφωνα με τον Yusheng όμως οι ανησυχίες αυτές είναι ανυπόστατες και παράλογες διότι στην πραγματικότητα η στρατηγική συνεργασία Μόσχας, Δελχί και Πεκίνου θα είναι προς όφελος του νέου πολυπολικού κόσμου.<br /> <br /> Η στρατηγική συνεργασία μεταξύ των 3 χωρών ξεκίνησε επίσημα το 1998 από τον τότε πρωθυπουργό της Ρωσίας Yevgeny Primakov.<br /> <br /> Παρ’ όλα αυτά πολλοί ήταν εκείνοι που δεν συμμερίστηκαν τις απόψεις του, θεωρώντας ανεδαφική μία τέτοια συνεργασία. Δεν έδωσαν επομένως σημασία στις απόψεις αυτές. Εν τούτοις η ιδέα του Primakov έγινε η αφορμή ώστε με την συνάντηση αυτοί οι δεσμοί να ενισχυθούν και να επεκταθούν.<br /> Εδώ και πολλά χρόνια, ολόκληρος ο πλανήτης βλέπει με θετική ματιά την συνεργασία Ρωσίας, Ινδίας και Κίνας.<br /> <br /> Η συνεργασία αυτή ενισχύει ένα πολυπολικό παγκόσμιο μοντέλο και αποτελεί παράγοντα σταθερότητας στην περιοχή αλλά και παγκοσμίως, <a href="http://sputniknews.com/politics/20160420/1038330821/russia-asia-partnership.html?utm_source=https%3A%2F%2Ft.co%2FUwmWm6dELn&utm_medium=short_url&utm_content=bemt&utm_campaign=URL_shortening" target="_blank"><b>σύμφωνα </b></a>με τους Global Times.<br /> Οι τρεις χώρες Ρωσία, Ινδία και Κίνα είναι οι μεγαλύτερες από άποψη πληθυσμού και ΑΕΠ.<br /> Η Ρωσία είναι ο συνεχιστής της ισχυρής Σοβιετικής Ένωσης και θεωρείται ακόμα υπερδύναμη η οποία αποκαθιστά την θέση της στο παγκόσμιο στερέωμα.<br /> <br /> Η Ινδία παραδοσιακά δεν ενδιαφέρεται να προσχωρήσει σε οποιαδήποτε συμμαχία και η Κίνα πιστεύει στην ανεξαρτησία της διπλωματίας με τις υπόλοιπες δύο χώρες, παρουσιάζοντας ταυτόχρονα σημάδια εντυπωσιακής οικονομικής άνθισης.<br /> <br /> «Άρα και οι τρεις χώρες έχουν ιδιαίτερα υψηλό κύρος στην παγκόσμια σκηνή και προφανώς συνεισφέρουν σημαντικά στην δημιουργία ενός πολυπολικού κόσμου».<br /> Όλα αυτά τα δεδομένα ανησυχούν τις ΗΠΑ οι οποίες βλέπουν τις τρεις χώρες να βρίσκονται σε ένα «στρατηγικό σταυροδρόμι».<br /> <br /> Η Κίνα δείχνει να αντιστέκεται στον «εξαμερικανισμό».<br /> Η Ρωσία, της οποία ο πρόεδρος δεν ακολούθησε τα βήματα των προκατόχων του, ακολουθώντας την Δύση ή ακόμα και την Ινδία, που προοριζόταν από τις ΗΠΑ και την Ιαπωνία ως το ιδανικό μέλος του «Ασιατικού ΝΑΤΟ», δεν ήθελε επίσης να γίνει μέρος του μπλοκ.<br /> «Αν οι ΗΠΑ μπορούσαν να βγάλουν τις ψυχροπολεμικές παρωπίδες, θα έβλεπαν ότι η Μόσχα, το Νέο Δελχί και η Κίνα επιδιώκουν την συνεργασία ανταποκρινόμενες στο κάλεσμα της νέας εποχής. Η σχέση αυτή είναι θετική και υγιής και κρίνεται ωφέλιμη για την παγκόσμια ανάπτυξη», <a href="http://sputniknews.com/politics/20160420/1038330821/russia-asia-partnership.html?utm_source=https%3A%2F%2Ft.co%2FUwmWm6dELn&utm_medium=short_url&utm_content=bemt&utm_campaign=URL_shortening" target="_blank"><b>δήλωσε</b> </a>ο Yusheng.<br /> <br /> «Αν όλοι αυτοί οι νεοσυντηρητικοί κόπτονται τόσο για την ευτυχία της ανθρωπότητας, γιατί αποφεύγουν την συλλογικότητα», κατέληξε ο διπλωμάτης.<br /> <br /> Ένα ακόμη σημάδι της στρατηγικής συνεργασίας των τριών χωρών είναι η πρόσφατη τριμερής ανακοίνωση που εκδόθηκε από τους υπουργούς εξωτερικών της Ρωσίας, της Κίνας και την Ινδίας και η οποία στέλνει ξεκάθαρο μήνυμα ότι η Μόσχα και το Νέο Δελχί στηρίζουν την θέση του Πεκίνου, ότι δεν θα πρέπει να «διεθνοποιηθεί» η διαμάχη της Νότιας Σινικής Θάλασσας, αλλά να επιλυθεί από τις διαφιλονικούμενες πλευρές, όπως <a href="http://sputniknews.com/politics/20160422/1038465589/russia-china-india-south-china-sea.html" target="_blank"><b>σημειώνει </b></a>ο διπλωμάτης Ankit Panda.<br /> <br /> Μία θαλάσσια διαμάχη στην Νότια Σινική Θάλασσα έχει μετατραπεί σε πολιτικό εργαλείο για την Ουάσιγκτον, η οποία προσπαθεί να εδραιώσει την γεωπολιτική της κυριαρχία στην περιοχή.<br /> Τα νησιά Paracel και Spratly και η κυριαρχία στην θαλάσσια περιοχή τους, αποτελούν το μήλο της έριδας για την Κίνα και τις γειτονικές της χώρες, μεταξύ των οποίων είναι το Brunei, η Ταϊβάν, η Μαλαισία, οι Φιλιππίνες και το Βιετνάμ.<br /> <br /> Παρ’ όλα αυτά φαίνεται ότι από την πλευρά της Ουάσιγκτον η διαμάχη που προκλήθηκε από αντικρουόμενα συμφέροντα, είναι προάγγελος ανάμιξης στην διαμόρφωση της κατάστασης στην περιοχή.<br /> <br /> Ειδικοί αναλυτές αναφέρουν ότι η ρωσοκινεζική προσέγγιση, καθώς και το φιλόδοξο σχέδιο της Κίνας για νέο «Δρόμο του Μεταξιού» ήταν η αφορμή για τον Ομπάμα ώστε να εφαρμόσει περισσότερο αποφασιστική τακτική απέναντι στην Κίνα.<br /> <br /> «Θα έλεγα ότι οι ΗΠΑ έχουν σκόπιμα δημιουργήσει ένταση στην περιοχή της Νότιας Σινικής Θάλασσας, τα τελευταία τρία χρόνια, κάτι που οδήγησε στην προσέγγιση Κίνας-Ρωσίας, πράγμα μη αναμενόμενο», <a href="http://sputniknews.com/politics/20160422/1038465589/russia-china-india-south-china-sea.html" target="_blank"><b>ανέφερε</b> </a>ο πολιτικός αναλυτής Dmitry Babich στο Radio Sputnik.<br /> Τον περασμένο χρόνο, το Πεκίνο έχει επανειλημμένα βρεθεί στο στόχαστρο της Ουάσιγκτον για τα έργα εκχέρσωσης στην Νότια Σινική Θάλασσα.<br /> <br /> Επιπλέον το Πεντάγωνο έχει πραγματοποιήσει μία σειρά προκλητικών πράξεων στην περιοχή.<br /> Κάτι που περιπλέκει ακόμα περισσότερο την κατάσταση, είναι η ανακοίνωση του Υπουργού Άμυνας των ΗΠΑ, Ashton Carter την περασμένη εβδομάδα, ότι το Πεντάγωνο θα ενίσχυε την στρατιωτική του παρουσία στην Νότια Σινική Θάλασσα.<br /> <br /> Οι Φιλιππίνες, με την υποστήριξη των ΗΠΑ, υπέβαλλαν μήνυση στην Κίνα στο διεθνές δικαστήριο της Χάγης το 2013.<br /> Τον Οκτώβριο του 2015 το δικαστήριο ανακοίνωσε ότι θα δεχόταν ακροάσεις.<br /> Αξίζει να σημειωθεί ότι η Κίνα είναι σφόδρα αντίθετη με την διεθνοποίηση του ζητήματος επίλυσης, ισχυριζόμενη ότι λύση μπορεί να δοθεί μόνο μέσα από συνεννόηση μεταξύ των αντιμαχόμενων πλευρών.<br /> <br /> Στο πλαίσιο αυτό, το Πεκίνο ξεκάθαρα χρειάζεται την βοήθεια των συμμάχων του.<br /> «Δύο μέρες πριν, στην Μόσχα, οι υπουργοί εξωτερικών Ινδίας, Ρωσίας και Κίνας εξέδωσαν κοινή ανακοίνωση, στην οποία σκιαγραφείται η τριμερής συνεργασία μεταξύ των τριών χωρών»,<b> <a href="http://sputniknews.com/politics/20160422/1038465589/russia-china-india-south-china-sea.html" target="_blank">σύμφωνα </a></b>με άρθρο του Ankit Panda.<br /> <br /> O Panda τονίζει ότι κατά την φετινή χρονιά η διαμάχη της Νότιας Σινικής Θάλασσας περιλαμβανόταν στην ατζέντα της συνάντησης.<br /> Το κοινό ανακοινωθέν αναφέρει: «Ρωσία, Ινδία και Κίνα είναι αφοσιωμένες στην διατήρηση έννομης τάξης για τις θάλασσες και τους ωκεανούς, βασισμένη στις αρχές του διεθνούς δικαίου, κάτι που εκφράστηκε έντονα στην πρόσφατη UNCLOS (σύμβαση δικαίου θάλασσας).<br /> Όλες οι σχετικές διαμάχες οφείλουν να επιλύονται μέσω διαπραγματεύσεων και συμφωνιών των εμπλεκόμενων πλευρών.<br /> <br /> Στα πλαίσια αυτά οι Υπουργοί απαιτούν πλήρη συμμόρφωση με όλες τις διατάξεις του UNCLOS, του DOC, καθώς και τις εφαρμοστικές εγκυκλίους του DOC».<br /> O Panda τονίζει ότι η φράση «Όλες οι σχετικές διαμάχες οφείλουν να επιλύονται μέσω διαπραγματεύσεων και συμφωνιών των εμπλεκόμενων πλευρών» είναι σχεδόν επί λέξη η δήλωση του κινέζου Υπουργού Εξωτερικών για την διαμάχη της Νότιας Σινικής Θάλασσας.<br /> Σύμφωνα με τον ίδιο, την περασμένη εβδομάδα πριν την τριμερή συνάντηση στην Μόσχα, ο Ρώσος Υπουργός Εξωτερικών Σέργκει Λαβρόφ «έκανε παρόμοιες δηλώσεις.»<br /> <br /> Πράγματι στις 12 Απριλίου, ο Λαβρόφ έκανε έκκληση για παύση των εξωτερικών παρεμβάσεων στις διαπραγματεύσεις για την Νότια Σινική Θάλασσα, τονίζοντας ότι οι προσπάθειες διεθνοποίησης του θέματος είναι αντιπαραγωγικές και ότι όλες οι εμπλεκόμενες πλευρές στην θαλάσσια διαμάχη θα πρέπει να αναζητήσουν κοινές αποδεκτές συμφωνίες.<br /> <br /> Η Ρωσία ως γνωστόν έχει εκφράσει τη άποψη ότι οι περιφερειακές συγκρούσεις και διαμάχες πρέπει να επιλύονται δια της διπλωματικής οδού με σεβασμό στην αρχή της κυριαρχίας.<br /> Η θέση της Ινδίας όμως, που εκφράστηκε στην κοινή ανακοίνωση, εξέπληξε τους Δυτικούς, σύμφωνα με τον Panda.<br /> <br /> «Το εντυπωσιακό με την τριμερή ανακοίνωση Ρωσίας-Ινδίας-Κϊνας είναι ότι και η Ινδία την προσυπέγραψε, αν σκεφτεί κανείς ότι από το 2013 η άποψη της Ινδίας για την Νότια Σινική Θάλασσα συνέπιπτε με τις αντίστοιχες των ΗΠΑ, Βιετνάμ, Φιλιππίνων, Αυστραλίας και Ιαπωνίας», τόνισε ο δημοσιογράφος.<br /> <br /> Παρ’ όλη την έκπληξη της Δύσης για την πρόσφατη κίνηση της Ινδίας, φαίνεται ότι το Νέο Δελχί επιδεικνύει την δέσμευση του σ’ έναν πολυπολικό κόσμο, όπου τα κυρίαρχα έθνη επιλύουν τις διαφωνίες μεταξύ τους, χωρίς την ανάγκη εξωτερικής παρέμβασης.<br /> <br /> Ο πολυπολικός κόσμος αποτελεί άλλωστε το νέο δόγμα εξωτερικής πολιτικής της Ρωσίας. Πριν ένα μήνα περίπου ο ίδιος ο πρόεδρος Β.Πούτιν έδωσε εντολή στον Υπουργό Εξωτερικών, Σ.Λαβρόφ, να προετοιμάσει το θεσμικό πλαίσιο και το νέο δόγμα που θα αλλάξει την παγκόσμια ισορροπία δυνάμεων.<br /> <br /> Ρωσία, Κίνα και Ινδία έχουν αποφασίσει να προχωρήσουν μαζί και να εμβαθύνουν την στρατηγική συνεργασία τους σε όλα τα επίπεδα…<br /> <br /> <a href="http://www.pentapostagma.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Ρωσία, Κίνα και Ινδία δημιουργούν τον νέο πολυπολικό κόσμο βάζοντας τέλος στην ηγεμονία των ΗΠΑ

Τί αποφάσισαν για Νότια Σινική Θάλασσα και «Δρόμο του Μεταξιού» Η συνάντηση των υπουργών εξωτερικών Ρωσίας, Ινδίας και Κίνας στην Μόσχ...

Διαβάστε την συνέχεια

Που έχουν φτάσει οι «διερευνητικές» αγαπητοί κύριοι;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjWYwqrTDk-qqSZapwzd4JtlU4uJa2WvsUaSVNVbTntTHb2oWnhBSzwMk88_3mgvrmIpDmVuphXU7vm6QCDwtnmZB-rSz9U_-M8ZHSUpWkgj0HrnGvjwcLILY6sbzdBfyF19_FHiMlhjzo/s1600/%25CF%2584%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25BA%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25BF%25CF%258D+%25CF%2585%25CF%2580%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25B3%25CE%25B5%25CE%25AF%25CE%25BF%25CF%2585+%25CE%2595%25CE%25BE%25CF%2589%25CF%2584%25CE%25B5%25CF%2581%25CE%25B9%25CE%25BA%25CF%258E%25CE%25BD%252C+%25CE%25A4%25CE%25B1%25CE%25BD%25CE%25B3%25CE%25B9%25CE%25BF%25CF%258D+%25CE%259C%25CF%2580%25CE%25B9%25CE%25BB%25CE%25B3%25CE%25BA%25CE%25AF%25CF%2584%25CF%2582.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="332" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjWYwqrTDk-qqSZapwzd4JtlU4uJa2WvsUaSVNVbTntTHb2oWnhBSzwMk88_3mgvrmIpDmVuphXU7vm6QCDwtnmZB-rSz9U_-M8ZHSUpWkgj0HrnGvjwcLILY6sbzdBfyF19_FHiMlhjzo/s640/%25CF%2584%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25BA%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25BF%25CF%258D+%25CF%2585%25CF%2580%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25B3%25CE%25B5%25CE%25AF%25CE%25BF%25CF%2585+%25CE%2595%25CE%25BE%25CF%2589%25CF%2584%25CE%25B5%25CF%2581%25CE%25B9%25CE%25BA%25CF%258E%25CE%25BD%252C+%25CE%25A4%25CE%25B1%25CE%25BD%25CE%25B3%25CE%25B9%25CE%25BF%25CF%258D+%25CE%259C%25CF%2580%25CE%25B9%25CE%25BB%25CE%25B3%25CE%25BA%25CE%25AF%25CF%2584%25CF%2582.jpg" width="640" /></a></div> <em><strong><br /></strong></em> <em><strong>Μπορεί η Τουρκία να συνεχίζει απτόητη το «βιολί» των προκλήσεων και των αμφισβητήσεων των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων στο Αιγαίο, όμως, ο προσεκτικός παρατηρητής έχει εδώ και κάποιο χρονικό διάστημα αρχίσει να «διαισθάνεται» ότι κάτι τρέχει στο παρασκήνιο…</strong></em><br /> <br /> Μπορεί ο Αλέξης Τσίπρας να αξιοποίησε τη συνάντηση με τον γενικό γραμματέα του ΝΑΤΟ, Γενς Στόλτενμπεργκ, για να διαμαρτυρηθεί για την αποσταθεροποιητική τουρκική συμπεριφορά και την αποτυχία του ΝΑΤΟ στην αποστολή του στο Αιγαίο και μάλιστα σε μια τόσο φορτισμένη συγκυρία (συνεπεία του εμφυλίου στη Συρία και των τεραστίων μεταναστευτικών ροών έχουν κατακλύσει την Ελλάδα που δυσκολεύεται να αντεπεξέλθει), η απάντηση όμως που έδωσε, σχεδόν ακαριαία, το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών, βάζει για μια ακόμη φορά σε σκέψεις.<br /> <br /> «Οι κατηγορίες ότι η Τουρκία δημιουργεί εμπόδια στην αποστολή του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο δεν στέκουν και είναι άδικες. <strong>Όπως είναι γνωστό οι υποτιθέμενες παραβιάσεις στον εναέριο χώρου του Αιγαίου προκαλούνται από προβλήματα που υπάρχουν στη θάλασσα του Αιγαίου»,</strong> ήταν η δήλωση του εκπροσώπου του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών, Τανγιού Μπιλγκίτς.<br /> <br /> «Η Τουρκία προσπαθεί ειλικρινά και επιδεικνύει τη θέληση για ένα οριστικό διακανονισμό που θα έχει διάρκεια επί μιας σειράς προβλημάτων που υπάρχουν στο Αιγαίο. <strong>Προσδοκούμε στην ολοκλήρωση των διερευνητικών συνομιλιών και σε μια λύση διαρκείας</strong>», πρόσθεσε ο Μπιλγκίτς και έσπευσε να επιχειρήσει να παρουσιάσει μια διαφορετική εικόνα, υποστηρίζοντας ότι οι μεταναστευτικές ροές από την Τουρκία έχουν περιοριστεί.<br /> <br /> <div style="text-align: center;"> <div style="text-align: left;"> <span style="color: #003366;"><b><i>Το τελευταίο διάστημα ολοένα και πιο συχνά, σε δημόσιες και ιδιωτικές συζητήσεις, Τούρκοι αξιωματούχοι αφενός εμφανίζονται να έχουν θυμηθεί το διεθνές δίκαιο και αφετέρου να προβαίνουν σε αναφορές στις περίφημες «διερευνητικές συνομιλίες».</i></b></span></div> <div style="text-align: left;"> <span style="color: #003366;"><b><i><br /></i></b></span></div> </div> Τελευταία τοποθέτηση – μερική – έκπληξη ήρθε από <strong>τον αρχηγό των τουρκικών ναυτικών δυνάμεων,</strong> ναύαρχο Μποστάνογλου, ο οποίος απαντώντας σε σχετική ερώτηση ανέφερε με τον πιο φυσιολογικό τρόπο, ότι ο δρόμος του διεθνούς δικαίου είναι ο ενδεικνυόμενος για την επίλυση των «προβλημάτων» στο Αιγαίο.<br /> <i><br /></i> <strong><i>Σα να έχουν προχωρήσει οι «διερευνητικές» πολύ περισσότερο από όσο είναι γνωστό και το αποτέλεσμα των συνομιλιών αυτών κρίνεται ικανοποιητικό από την Τουρκία, άρα μπορούμε να έχουμε κάποια συμφωνία, έστω μερική. Μια συμφωνία η οποία όμως κάπου «σκαλώνει», ενδεχομένως διότι το δυσκολότερο μέρος της είναι το επικοινωνιακό «σερβίρισμα» στην Ελλάδα.</i></strong><br /> <strong><br /></strong> Και η λογική σκέψη που αφορά στην ευκολία με την οποία οι πολιτικές δυνάμεις του τόπου προσπερνούν τον εποικοδομητικό διάλογο και την αντιπαράθεση επιχειρημάτων επί της ουσίας, προτιμώντας την εύκολη λύση της… αναγόρευσης του όποιου αντιπάλου σε «προδότη», ίσως δεν αποτελεί μονάχα μέρος της ερμηνείας.<br /> <i><br /></i> <strong><i>Παρά ταύτα, «άκρα του τάφου σιωπή» βασιλεύει στον «κάμπο» της ελληνικής γραφειοκρατίας στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής, ενδεχομένως διότι οι εντολές των πολιτικών προϊσταμένων είναι απολύτως απαγορευτικές.</i></strong><br /> <strong><br /></strong> Μια περιρρέουσα ατμόσφαιρα πάντως υπάρχει, με ορισμένους να υποστηρίζουν, ότι η κλιμάκωση των τουρκικών προκλήσεων αφορούν στην επιθυμία άσκησης πίεσης προς την Ελλάδα να επιχειρήσει να «πουλήσει» τα σημεία συμφωνίας στην ελληνική κοινωνία.<br /> <br /> <!-- /metas --> <br /> <div style="text-align: center;"> <div style="text-align: left;"> <span style="color: #003366;"><strong><i>Ίσως να αντιλαμβάνονται πως το ενδιαφέρον του Έλληνα πολίτη είναι εστιασμένο στην οικονομική δυσπραγία και αν μια συμφωνία με την Τουρκία θα μπορούσε να ξημερώσει μια καινούργια μέρα, θα ήταν ψυχολογικά έτοιμος για συμβιβασμό που άλλες εποχές θα φάνταζε αδιανόητος. Θα βρεθεί κανείς επιτέλους να εξηγήσει;</i></strong></span></div> <div style="text-align: left;"> <span style="color: #003366;"><strong><i><br /></i></strong></span></div> <div style="text-align: left;"> πηγή</div> </div>

Που έχουν φτάσει οι «διερευνητικές» αγαπητοί κύριοι;

Μπορεί η Τουρκία να συνεχίζει απτόητη το «βιολί» των προκλήσεων και των αμφισβητήσεων των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων στο Αιγαίο, ό...

Διαβάστε την συνέχεια

Ντόναλντ Τραμπ ή Χίλαρι Κλίντον προτιμά το Κρεμλίνο;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgFQCFhngZLbUgl8jv4Gjq_2PQdTayMsOzDzzOHzdo4DFauitnTFB-MlS7ThptvCvIEMSL__OHPGvQhOoNnzGyMe7mXM4RYXB-UamOfsGQDJJyUhYu1vHicMGmo42y5pRPyLAi7Er0HrW8/s1600/Hillary+Clinton%252CDonald+Trump.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="302" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgFQCFhngZLbUgl8jv4Gjq_2PQdTayMsOzDzzOHzdo4DFauitnTFB-MlS7ThptvCvIEMSL__OHPGvQhOoNnzGyMe7mXM4RYXB-UamOfsGQDJJyUhYu1vHicMGmo42y5pRPyLAi7Er0HrW8/s640/Hillary+Clinton%252CDonald+Trump.jpg" width="640" /></a></div> <em><strong><br /></strong></em> <em><strong>Οι δύο υποψήφιοι Δημοκρατικών και Ρεπουμπλικάνων για το προεδρικό χρίσμα, Χίλαρι Κλίντον και Ντόναλτν Τραμπ αντίστοιχα, πιθανότατα θα ακολουθήσουν εντελώς διαφορετικούς δρόμους, εάν εκλεγούν, έναντι της Ρωσίας. Για την ώρα το Κρεμλίνο παρακολουθεί αμφότερους τους υποψήφιους με προσοχή. </strong></em><br /> <em><strong><br /></strong></em> <strong><span style="color: maroon;">Του </span><span style="color: blue;"><a href="http://www.russia-direct.org/" target="_blank">Ντμίτρι Πολικάνοφ</a></span></strong><br /> <br /> Οι Τραμπ και Κλίντον είναι οι δύο επικρατέστεροι για τη διεκδίκηση του προεδρικού θώκου στις αμερικανικές εκλογές και ο καθένας τους έχει πολύ διαφορετική αντίληψη για το μέλλον των ρωσοαμερικανικών σχέσεων δυσκολεύοντας το Κρεμλίνο στις εκτιμήσεις τους για τις σχέσεις αυτές τα επόμενα χρόνια.<br /> <br /> <strong>Για την ώρα φαίνεται πως το Κρεμλίνο ψηφίζει Τραμπ. Άλλωστε ο Ρεπουμπλικανός υποψήφιος έχει δηλώσει πως σκοπεύει να ξεκινήσει διάλογο με τη Μόσχα. Όμως είναι δικαιολογημένες οι ελπίδες της Μόσχας για καλύτερες σχέσεις με τις ΗΠΑ σε περίπτωση εκλογής του Τραμπ;</strong><br /> <strong><br /></strong> Θα μπορούσε κανείς να αντιτείνει πως η υποστήριξη του Ρώσου προέδρου Πούτιν στον Τραμπ είναι μια πραγματικά έξυπνη κίνηση του Κρεμλίνου να ξεκινήσει έναν διάλογο για την αδυναμία του αμερικανικού πολιτικού εποικοδομήματος και τα προβλήματα του αμερικανικού εκλογικού συστήματος. Βάσει αυτής της οπτικής η εκλογή Τραμπ θα αποτελεί δώρο στο Κρεμλίνο που θα αποδεικνύει πως οι ΗΠΑ παρακμάζουν και σύντομα θα καταρρεύσουν.<br /> <br /> <strong>Επίσης, αναλυτές υποστηρίζουν ότι η εκλογή Τραμπ θα ωφελήσει τη Ρωσία και θα αποδυναμώσει τις ΗΠΑ. Ο Τραμπ φαίνεται διστακτικός στη χρήση βίας και προωθεί έναν νέο τύπο απομονωτισμού. Οι πρόσφατες αναφορές του για την χρησιμότητα του ΝΑΤΟ ήχησαν ως μουσική στα ρωσικά αυτιά.</strong><br /> <strong><br /></strong> <strong><a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2016/04/Donald-Trump_Hillary-Clinton.jpg"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-150894" height="251" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2016/04/Donald-Trump_Hillary-Clinton.jpg" title="Donald-Trump_Hillary-Clinton" width="400" /></a></strong><br /> <br /> Ο Τραμπ επίσης θεωρείται προτιμητέος πρόεδρος από τη ρωσική πολιτική ελίτ. Ο Τραμπ θεωρείται ρεαλιστής και εκτός του υπάρχοντος τέλματος της αμερικανικής πολιτικής. Επίσης θεωρείται ηγέτης με αύρα και ανδροπρέπεια, αρετές πολύ σημαντικές για τη ρωσική ηγεσία.<br /> <br /> <strong>Η Χίλαρι Κλίντον αποτελεί διαφορετική περίπτωση. Έχοντας μια πορεία δεκαετιών στην αμερικανική πολιτική, ακολουθεί, κατά το Κρεμλίνο, τα παγιωμένα αμερικανικά στερεότυπα έναντι της Μόσχας. Ως υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, αντίθετα με τον Τραμπ, γνωρίζει επίσης πολύ καλά τη Ρωσία και έχει απόψεις προβλέψιμες, θεωρεί το Κρεμλίνο.</strong><br /> <strong><br /></strong> Την ίδια ώρα θεωρείται μεγάλης ηλικίας και αδιάλλακτη, ένας είδος «σιδηράς κυρίας», που είναι δύσκολο να αντιμετωπιστεί. Η ρωσική ηγεσία δεν ξεχνά τις δηλώσεις Κλίντον για τον Πούτιν και τις αναφορές της ότι πρέπει να αναχαιτιστεί η εξάπλωση της «ρωσικής αυτοκρατορίας» και της επιβολής της ρωσικής σφαίρας επιρροής. Επίσης, η ίδια ήταν ενθουσιώδης οπαδός της πολιτικής των επεμβάσεων σε Λιβύη, Συρία και Ουκρανία.<br /> <br /> <strong>Ως επόμενη πρόεδρος το πιθανότερο είναι να προβάλει τη ρητορική περί δημοκρατίας, ανθρωπίνων δικαιωμάτων και αλλαγής καθεστώτων στη ρωσική περιφέρεια. Για το Κρεμλίνο η ρητορική αυτή είναι καθαρά υποκριτική και υποκρύπτει απλώς την αμερικανική επεκτατικότητα.</strong><br /> <strong><br /></strong> Δύο δεδομένα συχνά παραγνωρίζονται στη Μόσχα. Το πρώτο αφορά την επιρροή στον εκάστοτε πρόεδρο της στενής του ομάδας. Όλοι οι Αμερικανοί πρόεδροι δεν είναι ελεύθεροι να ενεργούν, αλλά οι κινήσεις τους εξαρτώνται και από το υπάρχων εποικοδόμημα. Είτε λοιπόν εκλεγεί ο Τραμπ, είτε η Κλίντον, οι ενέργειές τους θα απέχουν πολύ από τις τωρινές δηλώσεις τους.<br /> <br /> <strong>Δεν είναι ξεκάθαρο αν ο Τραμπ είναι πραγματικά απομονωτιστής ή απλώς μιλά έτσι για να κερδίσει ψήφους. Προσπαθεί να εμφανιστεί όσο το δυνατό πιο ευέλικτος. Άλλωστε, με τον τρόπο αυτό, θα μπορεί στο μέλλον να επιτεθεί στον Πούτιν απλώς και μόνο για να κερδίσει δημοφιλία. Οι περί εξωτερικής πολιτικής σύμβουλοί του είναι νεοσυντηρητικοί και η οπτική τους απέχει δραματικά από τα όσα ο Τραμπ εξαγγέλλει στις ομιλίες του.</strong><br /> <strong><br /></strong> Η ομάδα της Κλίντον είναι πιο θετική έναντι της Ρωσίας. Η Κλίντον έχει κοντά της πολλούς βετεράνους της κυβέρνησης Ομπάμα, δηλαδή τους ανθρώπους που ακολούθησαν εχθρική προς τη Ρωσία πολιτική. Από την άποψη αυτή η ομάδα Κλίντον έχει μεγαλύτερη εμπειρία στις σχέσεις με τη Ρωσία από ότι η αντίστοιχη του Τραμπ.<br /> <br /> <strong>Ο παράγοντας που η Μόσχα υπερεκτιμά περισσότερο είναι ο ρόλος της Ρωσίας στην αμερικανική εσωτερική πολιτική. Μιλώντας ανοικτά οι Αμερικανοί ψηφοφόροι ενδιαφέρονται ελάχιστα για την εξωτερική πολιτική και οι σχέσεις με τη Ρωσία δεν αποτελούν την βασική τους πολιτική προτεραιότητα. Τόσο ο Τραμπ, όσο και η Κλίντον έχουν θέσει τις σχέσεις με τη Ρωσία στο περιθώριο των προεκλογικών τους εκστρατειών, σε σχέση με άλλα ζητήματα.</strong><br /> <strong><br /></strong> <!-- /metas --> <br /> Παρά την συμπάθεια προς τον Τράμπ πάντως το Κρεμλίνο ελπίζει σε νίκη του, αλλά ετοιμάζεται και για την περίπτωση εκλογής της Κλίντον καθώς γνωρίζει πως η αμερικανή πολιτική είναι απρόβλεπτη. Αυτό πάντως που η ρωσική ηγεσία σίγουρα δεν επιθυμεί είναι ένας νέος κύκλος αμερικανικής επεμβατικής πολιτικής στη διεθνή αρένα και θα ήταν ευτυχής να υποστηρίξει έναν υποψήφιο που δεν θα ακολουθήσει μια τέτοια πολιτική.<br /> <br /> <a href="http://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Ντόναλντ Τραμπ ή Χίλαρι Κλίντον προτιμά το Κρεμλίνο;

Οι δύο υποψήφιοι Δημοκρατικών και Ρεπουμπλικάνων για το προεδρικό χρίσμα, Χίλαρι Κλίντον και Ντόναλτν Τραμπ αντίστοιχα, πιθανότατα θα ακο...

Διαβάστε την συνέχεια